याकोबाचे पत्र
लेखक
लेखक याकोब (1:1) जो यरूशलेम मंडळीमध्ये एक प्रमुख पुढारी आणि येशू ख्रिस्ताचा भाऊ आहे. याकोब हे ख्रिस्ताच्या अनेक भावांपैकी एक होता, कदाचित तो मत्तय 13:55 मधील सर्वात प्रमुख यादी असेल. प्रथम त्याने येशूवर विश्वास ठेवला नाही आणि त्याला आव्हान देखील दिले आणि त्याच्या कार्याला चुकीचे समजले (योहान 7:2-5). नंतर तो मंडळीमध्ये प्रमुख झाला. तो पुनरुत्थानानंतर (1 करिंथ 15:7) ख्रिस्ताने निवडलेला निवडक व्यक्ती होता. पौलाने त्याला मंडळीचा आधारस्तंभ म्हटले (गलती 2:9).
तारीख आणि लिखित स्थान
साधारण इ.स. 40 - 50.
इ.स. 50 मध्ये यरूशलेम परिषदेपूर्वी आणि इ.स. 70 मध्ये मंदिराचा नाश होण्यापूर्वी.
प्राप्तकर्ता
पत्राचा प्राप्तकर्ता यहूदा आणि शोमरोनात पसरलेले बहुदा यहूदा विश्वासणारा होता. तरीही, याकोबावर आधारित “बारा राष्ट्रे आपापसात विखुरलेले बारा वंश” अभिवादनाच्या प्रारंभिक आधारावर हे क्षेत्र याकोबाच्या मूळ श्रोत्यांच्या स्थानासाठी मजबूत शक्यता आहेत.
हेतू
याकोबाचा व्यापक उद्देश याकोब 1:2-4 मध्ये पाहा. आपल्या सुरुवातीच्या शब्दात, याकोबाने आपल्या वाचकांना सांगितले की माझ्या आनंदाने, माझ्या बंधू-भगिनींना जेव्हा आपण अनेक प्रकारच्या परीक्षांचा सामना करता तेव्हा हे लक्षात घ्या की तुमच्या विश्वासाची चाचणी चिकाटी निर्माण करते, हा परिच्छेद असे दर्शवितो की, याकोबाचे प्रेक्षक अनेक प्रकारच्या परीक्षांचा सामना करत होते. याकोबाने आपल्या श्रोत्यांना देवाकडून बुद्धीच्या (1:5) मागे जाण्यासाठी बोलावले जेणेकरून त्यांच्या परीक्षांमध्ये त्यांना आनंद मिळू शकेल. याकोबाच्या श्रोत्यांपैकी काही जण विश्वासापासून दूर गेले होते. आणि याकोबाने त्यांना अशी ताकीद दिली की जगातल्या मित्रांबरोबर (4:4), याकोबाने आज्ञेत राहण्याकरता त्यांना नम्र केले जेणेकरून देव त्यांना उंच केले जाईल. त्याने शिकवले की देवासमोर नम्रता हा बुद्धीचा मार्ग आहे (4:8-10).
विषय
वास्तविक विश्वास
रूपरेषा
1. अभिवादन आणि खऱ्या धर्मावरील याकोबाच्या सूचना — 1:1-27
2. सत्कर्मांद्वारे खरा विश्वास प्रदर्शित होतो — 2:1-3:12
3. प्रामाणिक बुद्धी देवाकडून येते — 3:13-5:20
1
निरनिराळ्या विषयांवर व्यवहार्य उपदेश
1 याकोब, देवाचा आणि प्रभू येशू ख्रिस्ताचा सेवक, याजकडून, जगभर पांगलेल्या, विश्वास ठेवणाऱ्या बारा यहूदी वंशांना नमस्कार.
2 माझ्या बंधूंनो, ज्या ज्या वेळी तुमच्यावर निरनिराळया परीक्षा येतात तेव्हा तुम्ही आनंदच माना. 3 तुम्हास माहीत आहे की, तुमच्या विश्वासाच्या परीक्षेमुळे सहनशीलता निर्माण होते. 4 आणि त्या सहनशीलतेला आपले कार्य पूर्ण करू द्या. यासाठी की तुम्ही प्रौढ, परिपूर्ण व कोणत्याही बाबतीत कमतरता नसलेले असे पूर्ण व्हावे.
5 म्हणून जर तुमच्यातील कोणी ज्ञानाने उणा असेल तर त्याने देवाकडे मागावे म्हणजे ते त्यास मिळेल कारण तो दोष न लावता सर्वांस उदारपणे देतो. 6 पण त्याने विश्वासाने मागावे व संशय धरू नये कारण जो संशय धरतो तो वाऱ्यामुळे लोटलेल्या व उचबंळलेल्या समुद्रातील लाटेसारखा आहे. 7 अशा मनुष्यांने असा विचार करू नये की, प्रभूपासून त्यास काही प्राप्त होईल. 8 कारण तो द्विमनाचा असून तो सर्व मार्गात अस्थिर असतो.
9 दीन असलेल्या बंधूने, आपल्या उच्चपणाविषयी अभिमान बाळगावा. 10 आणि श्रीमंत बंधूने आपल्या दीन स्थितीविषयी अभिमान बाळगावा कारण तो एखाद्या गवताच्या फुलासारखा नाहीसा होईल. 11 सूर्य त्याच्या तीव्र तेजाने उगवला आणि त्याने गवत कोमजवले. मग त्याचे फुल गळून पडले व त्याच्या रुपाची शोभा नाहीशी झाली. त्याचप्रमाणे श्रीमंत मनुष्यदेखील त्याच्या उद्योगात भरात कोमेजून जाईल.
12 जो परीक्षा सोसतो तो धन्य आहे कारण परीक्षेत उतरल्यावर जो जीवनाचा मुकुट प्रभूने आपल्यावर प्रीती करणाऱ्यांस देऊ केला आहे तो त्यास मिळेल.
13 कोणाची परिक्षा होत असता, तेव्हा त्याने असे म्हणू नये की “देवाने मला मोहात घातले.” कारण देवाला वाईट गोष्टींचा मोह पडणार नाही आणि तो कोणालाही मोहात पाडत नाही. 14 तर प्रत्येकजण त्याच्या स्वतःच्या इच्छेनुसार मोहात पडतो व भुलवला जातो. 15 मग इच्छा गर्भवती होऊन पापाला जन्म देते व पापाची पूर्ण वाढ झाल्यावर मरणाला उपजवते.
16 माझ्या प्रिय बंधूंनो, स्वतःची फसवणूक होऊ देऊ नका. 17 प्रत्येक उत्तम दान व परिपूर्ण देणगी देवाकडून आहे. जो बदलत नाही व फिरण्याने छायेत नाही अशा स्वर्गीय प्रकाश असणाऱ्या पित्यापासून ते उतरते. 18 आपण त्याच्या निर्मीती मधील जसे काय प्रथमफळ व्हावे म्हणून त्याने सत्यवचनाद्वारे स्वतःच्या इच्छेने आपणाला जन्म दिला.
खरे धर्माचरण
19 माझ्या प्रिय बंधूंनो, हे लक्षात ठेवा प्रत्येक मनुष्य ऐकण्यास तत्पर असावा, बोलण्यात सावकाश असावा आणि रागास मंद असावा. 20 कारण मनुष्याच्या रागामुळे देवाचे नीतिमत्त्वाचे कार्य घडत नाही. 21 म्हणून तुमच्यासभोवतीच्या सर्व अमंगळ गोष्टींपासून पूर्णपणे स्वतःची सुटका करून घ्या आणि जी तुमच्या आत्म्याचे तारण करण्यास समर्थ आहे ती देवाची शिकवण तुमच्या अंतःकरणात मुळावलेली आहे ती लीनतेने स्वीकारा.
22 वचनाप्रमाणे आचरण करणारे असा व फक्त ऐकणारेच असू नका तर त्याप्रमाणे करा कारण जर तुम्ही फक्त ऐकता तर तुम्ही स्वतःची फसवणूक करता. 23 जो कोणी देवाचे वचन ऐकतो परंतु त्यानुसार वागत नाही, तो आरशामध्ये आपले शारीरिक तोंड पाहणाऱ्या मनुष्यासारखा आहे. 24 तो मनुष्य स्वतःकडे लक्षपूर्वक पाहतो. नंतर निघून जातो आणि आपण कसे होतो ते लगेच विसरून जातो. 25 परंतु जो स्वातंत्र्याच्या परिपूर्ण नियमाचे बारकाईने पालन करतो आणि वचन ऐकून ते विसरून न जाता त्यानुसार चालतो, तो मनुष्य जे काही करतो त्यामध्ये आशीर्वादित होईल.
26 जर एखादा मनुष्य स्वतःला धार्मिक समजतो आणि तरी स्वतःच्या जीभेवर ताबा ठेवत नाही, तर तो स्वतःच्या अंतःकरणाला फसवतो. त्या व्यक्तीची धार्मिकता निरर्थक आहे. 27 अनाथ व विधवा यांच्या संकटात जो त्यांची काळजी घेतो व स्वतःला जगातील बिघडलेल्या वातावरणापासून दूर ठेवतो, अशा मनुष्याची धार्मिकता देवासमोर शुद्ध व निर्दोष ठरते.