\NormalFont\ShortTitle{इय्योब}

{\MT इय्योब



\par }\ChapOne{1}{\SH प्रस्तावना
\par }
{\PP \VerseOne{1}ऊस नावाच्या देशात इय्योब नावाचा एक मनुष्य राहत होता. तो निर्दोष आणि सरळ; परमेश्वराचे भय धरणारा व पापापासून दूर राहणारा असा होता.

\VS{2}त्याला सात पुत्र व तीन कन्या होत्या,

\VS{3}त्याच्याजवळ सात हजार मेंढ्या, तीन हजार उंट, पाचशे बैलजोड्या, पाचशे गाढवे आणि पुष्कळ नोकरचाकरही होते. तो पूर्वेकडील सर्व लोकात अत्यंत महान पुरुष होता.


\par }{\PP \VS{4}त्याचे पुत्र त्यांच्या वाढदिवसाच्या दिवशी त्यांच्या घरी मेजवानी देत असत, त्यावेळी ते आपल्या तीनही बहिणींना मेजवानीचे आमंत्रण देत असत.

\VS{5}या भोजनसमारंभाचा कालावधी आटोपल्यावर इय्योब त्यांच्या शुद्धीकरणाची व्यवस्था करी. तो पहाटेस उठून त्या सर्वांकरिता होमार्पणाचा यज्ञ करी; कारण तो विचार करीत असे, “न जाणो माझ्या लेकरांनी पाप केले असेल आणि आपल्या अंतःकरणात परमेश्वराला शाप दिला असेल.” असा इय्योबाचा नित्यक्रम असे.


\par }{\PP \VS{6}एके दिवशी देवदूत\FTNT{*}{{\FR 1:6 }{\FQ{देवदूत
}}{\FT{मूळ भाषेत
}}{\FQA{परमेश्वराचे पुत्र}}} याहवेहसमोर स्वतःला सादर करण्यासाठी आलेले असताना सैतानही\FTNT{†}{{\FR 1:6 }{\FT{मूळ भाषेत
}}{\FQA{शत्रू}}} त्यांच्याबरोबर आला.

\VS{7}याहवेहने सैतानाला विचारले, “तू कुठून आला आहेस?”

\par }{\PP सैतानाने उत्तर दिले, “पृथ्वीवर इकडून तिकडून सर्वत्र भटकून आलो आहे.”


\par }{\PP \VS{8}तेव्हा याहवेहने सैतानाला विचारले, “माझा सेवक इय्योब याच्याकडे तू लक्ष दिलेस का? तो निर्दोष आणि सरळ, परमेश्वराला भिऊन वागणारा व वाईटापासून दूर राहणारा आहे; अखिल पृथ्वीवर त्याच्यासारखा तुला कोणीही आढळणार नाही.”


\par }{\PP \VS{9}सैतानाने याहवेहला उत्तर दिले, “इय्योब परमेश्वराचे भय विनाकारण बाळगतो काय?

\VS{10}आपण त्याचे घरदार व जे सर्वकाही त्याचे आहे त्याभोवती कुंपण घातलेले नाही का? तुम्ही त्याच्या हाताचे श्रम आशीर्वादित केले आहेत व देशात त्याचे कळप आणि गुरे वृद्धी पावत आहेत.

\VS{11}परंतु आता आपला हात पुढे करून जे सर्वकाही त्याचे आहे ते हिरावून घ्या आणि मग पाहा, आपल्या तोंडावर तो आपल्याला खचितच शाप देईल.”


\par }{\PP \VS{12}याहवेहने सैतानाला म्हटले, “ठीक आहे, मग सर्वकाही जे त्याचे आहे त्यावर तुला अधिकार दिला आहे, मात्र त्या मनुष्याला तू हात लावू नये.”

\par }{\PP तेव्हा सैतान याहवेहच्या समक्षतेतून निघून गेला.


\par }{\PP \VS{13}एके दिवशी इय्योबाचे पुत्र व कन्या आपल्या वडील भावाच्या घरी भोजन करीत व द्राक्षारस पीत असता,

\VS{14}एक निरोप्या इय्योबाकडे आला आणि म्हणाला, “बैल नांगरीत होते व गाढवे जवळपास चरत होती,

\VS{15}एवढ्यात शबाई लोकांनी आक्रमण करून त्यांना लुटून नेले आणि सर्व चाकरांना तलवारीने वधले. तुम्हाला सांगण्यासाठी मीच एकटा सुटून आलो आहे!”


\par }{\PP \VS{16}तो बोलतच असताना, दुसरा एक निरोप्या आला व म्हणाला, “परमेश्वराचा अग्नी आकाशातून आला, त्याने मेंढरे आणि चाकरे भस्म केले, तुम्हाला सांगण्यासाठी मीच एकटा सुटून आलो आहे!”


\par }{\PP \VS{17}तो बोलतच आहे इतक्यात, आणखी एक निरोप्या आला आणि म्हणाला, “खास्द्यांनी तीन टोळ्या केल्या व उंटांवर आक्रमण करून त्यांना घेऊन गेले; त्यांनी चाकरांना तलवारीने वधले, हे तुम्हाला सांगायला मीच एकटा सुटून आलो आहे!”


\par }{\PP \VS{18}तो बोलतच असताना, आणखी एक निरोप्या आला व म्हणाला, “तुमचे पुत्र आणि कन्या त्यांच्या वडील भावाच्या घरी मेजवानी करीत आणि द्राक्षारस पीत असता,

\VS{19}वाळवंटातून अचानक प्रचंड वारा आला आणि त्या घराचे चारही कोपरे हादरले. त्यामुळे ते घर त्यांच्यावर कोसळले आणि ते मरण पावले; हे तुम्हाला सांगायला मीच एकटा सुटून आलो आहे!”


\par }{\PP \VS{20}हे ऐकताच इय्योब उठला आणि त्याने आपला झगा फाडला आणि डोक्यावरून वस्तरा फिरविला. नंतर जमिनीवर पडून त्याने उपासना केली

\VS{21}आणि म्हणाला:

\par }{\Q “आईच्या उदरातून मी नग्न आलो,

\par }{\QB आणि नग्नच मी परत जाईन,

\par }{\Q याहवेहने दिले आणि याहवेहने परत घेतले;

\par }{\QB त्या याहवेहचे नाव धन्यवादित असो.”


\par }{\PP \VS{22}या सर्व बाबतीत, इय्योबाने पाप केले नाही किंवा परमेश्वराने अयोग्य केले असा दोष त्यांच्यावर लावला नाही.


\par }{\BB \par }


\Chap{2}{\PP \VerseOne{1}पुन्हा एके दिवशी देवदूत याहवेहसमोर स्वतःला सादर करण्यास येऊन उभे राहिले; आणि त्यांच्याबरोबर सैतानही स्वतःला सादर करण्यास याहवेहसमोर येऊन उभा राहिला.

\VS{2}आणि याहवेहने सैतानाला विचारले, “तू कुठून आलास?”

\par }{\PP सैतानाने याहवेहला उत्तर दिले, “मी पृथ्वीवर इकडून तिकडून सर्वत्र भटकून आलो आहे.”


\par }{\PP \VS{3}तेव्हा याहवेहने त्याला विचारले, “मग माझा सेवक इय्योब याच्याकडे तुझे लक्ष गेले का? पृथ्वीवर त्याच्यासारखा कोणी नाही; तो निर्दोष आणि सरळ, परमेश्वराला भिऊन वागणारा आणि वाईटापासून दूर राहणारा मनुष्य आहे. विनाकारण त्याचा नाश करण्यास जरी तू मला उत्तेजित केलेस, तरी त्याने त्याच्या प्रामाणिकतेला दृढ धरून ठेवले आहे.”


\par }{\PP \VS{4}सैतानाने याहवेहला उत्तर दिले, “त्वचेसाठी त्वचा! मनुष्याचे जे सर्वकाही आहे ते तो आपल्या स्वतःच्या जिवासाठी देईल.

\VS{5}परंतु आता, आपला हात पुढे करून त्याच्या हाडामांसाला लावून तर पाहा, म्हणजे तो खचितच तुमच्या तोंडावर तुम्हाला शाप देईल.”


\par }{\PP \VS{6}त्यावर याहवेहने सैतानाला म्हटले, “ठीक आहे, तो तुझ्या हातात आहे; मात्र तू त्याचा जीव वाचू दे.”


\par }{\PP \VS{7}मग सैतान याहवेहच्या समक्षतेतून निघून गेला आणि त्याने इय्योबाला तळपायापासून त्याच्या डोक्यापर्यंत वेदनादायक गळवांनी पीडले,

\VS{8}तेव्हा इय्योबाने स्वतःचे अंग खाजविण्यासाठी एक फुटलेली खापर घेतली आणि तो राखेमध्ये जाऊन बसला.


\par }{\PP \VS{9}तेव्हा त्याची पत्नी त्याला म्हणाली, “तुम्ही अजूनही सत्याला धरून आहात काय? परमेश्वराला शाप द्या आणि मरून जा!”


\par }{\PP \VS{10}यावर इय्योब म्हणाला, “तू एखाद्या मूर्ख\FTNT{*}{{\FR 2:10 }{\FT{किंवा
}}{\FQA{अनैतिक}}} स्त्रीसारखी बोलत आहेस, परमेश्वरापासून सुखच घ्यावे आणि दुःख घेऊ नये काय?”

\par }{\PP या सर्व गोष्टीत, इय्योबाने आपल्या शब्दाद्वारे पाप केले नाही.


\par }{\BB \par }
{\PP \VS{11}जेव्हा इय्योबाचे तीन मित्र एलीफाज तेमानी, बिल्दद शूही व सोफर नामाथी यांनी इय्योबावर आलेल्या संकटांविषयी ऐकले, ते आपआपल्या घरून निघाले; इय्योबाकडे आपण मिळून जावे व त्याला सहानुभूती दाखवून त्याचे सांत्वन करावे असे त्यांनी एकमताने ठरविले.

\VS{12}त्यांनी इय्योबाला दुरून पाहिले, तेव्हा ते त्याला ओळखू शकले नाहीत; मग ते मोठ्याने रडू लागले, त्यांनी आपले झगे फाडले आणि आपल्या डोक्यावर धूळ घातली.

\VS{13}मग ते त्याच्याबरोबर सात दिवस व सात रात्री जमिनीवर बसून राहिले. कोणी एक शब्दही त्याच्याबरोबर बोलले नाही, कारण इय्योबाचे दुःख फार मोठे आहे, हे त्यांना कळले होते.




\par }\Chap{3}{\SH इय्योबाचा संवाद
\par }
{\PP \VerseOne{1}यानंतर, इय्योबाने आपले तोंड उघडले आणि आपल्या जन्मदिवसाला शाप दिला.

\VS{2}तो म्हणाला:


\par }{\Q \VS{3}“माझा जन्मदिवस नष्ट होवो,

\par }{\QB आणि ‘पुत्र गर्भधारण झाले!’ असे ज्या रात्रीने म्हटले,


\par }{\Q \VS{4}तो दिवस अंधकार असा होवो;

\par }{\QB वर राहणाऱ्या परमेश्वरासही त्याचे ध्यान न राहो;

\par }{\QB त्या दिवसावर प्रकाश न पडो.


\par }{\Q \VS{5}होय, खिन्नता व संपूर्ण काळोख त्यावर पुन्हा आपला हक्क गाजवो;

\par }{\QB त्यावर ढग वास्तव्य करून राहो;

\par }{\QB काळोख त्यावर मात करो.


\par }{\Q \VS{6}त्या रात्रीला अंधकार जप्त करो;

\par }{\QB वर्षाच्या दिवसात त्याची गणती न होवो

\par }{\QB कोणत्याही महिन्यांमध्ये त्याची गणती न होवो.


\par }{\Q \VS{7}ती रात्र उजाड होवो;

\par }{\QB आणि आनंदाचा गजर त्यातून ऐकू न येवो.


\par }{\Q \VS{8}जे दिवसाला शाप देतात,

\par }{\QB जे लिव्याथानाला चेतविण्यास तयार असतात, ते त्याला शापित करोत.


\par }{\Q \VS{9}त्या रात्रीचे तारे अंधकारमय होवोत;

\par }{\QB दिवसाच्या प्रकाशाची ती व्यर्थ वाट पाहो

\par }{\QB आणि पहाटेचा पहिला किरण तिच्या दृष्टीस न पडो,


\par }{\Q \VS{10}कारण तिने माझ्यावर गर्भाशयद्वार बंद केले नाहीत

\par }{\QB आणि दुःखाला माझ्या डोळ्याआड केले नाही.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{11}“मी जन्माला आलो तेव्हाच का नाश पावलो नाही?

\par }{\QB गर्भाशयातून निघताच माझे प्राण का गेले नाहीत?


\par }{\Q \VS{12}माझे स्वागत करण्यास मांड्या का तयार होत्या

\par }{\QB आणि मला दुग्धपान करावे म्हणून स्तन का तयार होते?


\par }{\Q \VS{13}कारण मी तर आता शांतपणे पडून निजलेला असतो;

\par }{\QB मी झोपेत विश्रांती पावलेला असतो.


\par }{\Q \VS{14}पृथ्वीवरील राजे आणि अधिकारी,

\par }{\QB ज्यांनी स्वतःसाठी वाडे बांधले ते आता ओसाड पडले आहेत,


\par }{\Q \VS{15}ज्या राजपुत्रांच्या जवळ सोने होते,

\par }{\QB ज्यांनी आपली घरे रुप्यांनी भरली.


\par }{\Q \VS{16}अकाली पतन पावलेल्या गर्भासारखे,

\par }{\QB दिवसाचा प्रकाश कधी न पाहिलेल्या अर्भकासारखे मला जमिनीत गाडून का ठेवले नाही?


\par }{\Q \VS{17}कारण तिथे दुष्ट त्रास देण्याचे थांबवितात,

\par }{\QB आणि थकलेले लोक विसावा पावतात.


\par }{\Q \VS{18}तिथे बंदिवान देखील स्वस्थ असतात,

\par }{\QB कारण तिथे गुलामाच्या अधिकार्‍याचे ओरडणे ऐकू येत नाही.


\par }{\Q \VS{19}लहान आणि मोठे तिथे असतात,

\par }{\QB आणि गुलाम आपल्या धन्यापासून मुक्त झालेले असतात.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{20}“जे कष्टात आहेत त्यांना प्रकाश,

\par }{\QB आणि जे आत्म्यात कडू आहेत त्यांना जीवन का द्यावे,


\par }{\Q \VS{21}ते मृत्यूची उत्कट इच्छा करतात पण ते येत नाही,

\par }{\QB गुप्त धनापेक्षा अधिक ते मृत्यूला शोधतात,


\par }{\Q \VS{22}जेव्हा ते कबरेत पोहोचतात, तेव्हा ते आनंदाने भरतात,

\par }{\QB आणि उल्हास पावतात.


\par }{\Q \VS{23}ज्याचा मार्ग गुपित आहे,

\par }{\QB ज्याला परमेश्वराने सुरक्षित ठेवले आहे

\par }{\QB अशा मनुष्याला जीवन का दिले आहे?


\par }{\Q \VS{24}उसासे हे माझे रोजचे अन्न झाले आहे;

\par }{\QB माझे कण्हणे पाण्याप्रमाणे ओतले जात आहे.


\par }{\Q \VS{25}ज्याचे मला भय वाटत होते, तेच माझ्यावर चालून आले आहे;

\par }{\QB जे भयानक तेच माझ्याकडे आले आहे.


\par }{\Q \VS{26}मला शांती नाही, स्वस्थता नाही;

\par }{\QB मला विश्रांती नाही, पण केवळ अस्वस्थता आहे.”




\par }\Chap{4}{\SH एलीफाज
\par }
{\PP \VerseOne{1}एलीफाज तेमानीने उत्तर दिले:


\par }{\Q \VS{2}“जर कोणी तुझ्याशी बोलण्याचा प्रयत्न केला, तर तू धीराने ऐकशील का?

\par }{\QB परंतु बोलल्याशिवाय कोणाच्याने राहवेल?


\par }{\Q \VS{3}तू अनेक जणांना कसे शिकवलेस,

\par }{\QB तू दुर्बल हात कशाप्रकारे सबळ केलेत याचा विचार कर.


\par }{\Q \VS{4}तुझ्या शब्दांनी अडखळलेल्यांना आधार दिला आहे;

\par }{\QB आणि लटपटणारे गुडघे तू स्थिर केले आहेस.


\par }{\Q \VS{5}परंतु आता तुझ्यावर संकट आले आणि तू निराश झालास;

\par }{\QB तुझ्यावर आघात झाला आणि तू भयभीत झालास.


\par }{\Q \VS{6}तुझी भक्ती हा तुझा आत्मविश्वास नसावा काय

\par }{\QB आणि तुझे निर्दोष मार्ग तुझी आशा असू नयेत काय?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{7}“विचार कर: निरपराधी असून, कधी कोणी नष्ट झाले आहेत का?

\par }{\QB सज्जनांचा नाश झाला आहे का?


\par }{\Q \VS{8}मी असे पाहिले आहे की, जे दुष्टाईची नांगरणी करतात

\par }{\QB आणि दुःख पेरतात तेच त्यांची कापणी करतात.


\par }{\Q \VS{9}परमेश्वराच्या श्वासाने ते नष्ट होतात;

\par }{\QB त्यांच्या क्रोधाची केवळ एक फुंकर त्यांना नाहीसे करते.


\par }{\Q \VS{10}सिंह डरकाळी फोडतील आणि गर्जना करतील,

\par }{\QB तरी त्या बलिष्ठ सिंहाचे दात मोडलेले आहेत.


\par }{\Q \VS{11}भक्ष्याच्या अभावी सिंह नाश पावतो,

\par }{\QB आणि सिंहिणीची पिल्ले पांगून जातात.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{12}“गुप्तपणे मला वचन सांगण्यात आले,

\par }{\QB माझ्या कानांनी त्याची कुजबुज ऐकली.


\par }{\Q \VS{13}रात्रीच्या अस्वस्थ स्वप्नात,

\par }{\QB जेव्हा लोकांना गाढ झोप लागते,


\par }{\Q \VS{14}तेव्हा मी भयभीत झालो आणि घाबरून त्रस्त झालो

\par }{\QB त्यामुळे माझी सर्व हाडे थरथरली.


\par }{\Q \VS{15}माझ्या मुखासमोरून एक आत्मा गेला,

\par }{\QB आणि माझ्या अंगावर रोमांच उभे राहिले.


\par }{\Q \VS{16}तो थांबला,

\par }{\QB परंतु काय आहे ते मात्र मला समजेना.

\par }{\Q त्याचा आकार माझ्या डोळ्यासमोर होता,

\par }{\QB आणि त्याचे कुजबुजणे मी ऐकले:


\par }{\Q \VS{17}‘मनुष्य परमेश्वरापेक्षा नीतिमान असू शकतो काय?

\par }{\QB बलवान मनुष्य त्याच्या उत्पन्नकर्त्यापेक्षा अधिक शुद्ध असू शकतो काय?


\par }{\Q \VS{18}जर परमेश्वर आपल्या सेवकांवर भरवसा ठेवत नाही,

\par }{\QB जर तो आपल्या दूतांवर दोषारोप करतो,


\par }{\Q \VS{19}तर मग जे मातीच्या घरात राहतात,

\par }{\QB ज्यांचा पाया धुळीत आहे,

\par }{\QB जे पतंगा समान चिरडले जातात, त्यांच्यावर परमेश्वर भरवसा ठेवील काय?


\par }{\Q \VS{20}पहाटेपासून संध्याकाळपर्यंत त्यांचे तुकडे होतात;

\par }{\QB कोणाच्या लक्षात न येताच ते सर्वकाळासाठी नष्ट होतात.


\par }{\Q \VS{21}त्यांनी ज्ञानाविनाच मरून जावे म्हणून,

\par }{\QB त्यांच्या डेर्‍याचे दोर आतूनच कापले जात नाही काय?’


\par }{\BB \par }


\PoetryChap{5}{\Q \VerseOne{1}“आता हाक मारून पाहा, परंतु तुला कोण उत्तर देणार?

\par }{\QB पवित्र लोकांपैकी कोणाकडे तू वळशील?


\par }{\Q \VS{2}क्रोध मूर्खाचा घात करतो,

\par }{\QB आणि सामान्य मनुष्याचा मत्सराने घात होतो.


\par }{\Q \VS{3}मी मूर्खाला मूळ धरताना पाहिले,

\par }{\QB परंतु अचानक त्याचे घर शापित झाले.


\par }{\Q \VS{4}त्यांची मुलेबाळे सुरक्षित नाहीत,

\par }{\QB वेशीत ते चिरडली जातात व त्यांना सोडविणारा कोणी नाही.


\par }{\Q \VS{5}त्यांच्या कापणीचा हंगाम भुकेले खाऊन टाकतात

\par }{\QB काट्याकुट्यातून सुद्धा ते काढून नेतात;

\par }{\QB आणि कारस्थानी त्याच्या धनाचा लोभ धरतात.


\par }{\Q \VS{6}कारण कष्ट मातीतून वाढत नाही,

\par }{\QB आणि संकट सुद्धा जमिनीतून उगवत नाहीत.


\par }{\Q \VS{7}खरोखर जशा अग्नीच्या ठिणग्या वर उडतात

\par }{\QB तसा मनुष्यही कष्टासाठी जन्मला आहे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{8}“मी तुझ्या जागी असतो तर मी माझी बाजू परमेश्वरासमोर सादर केली असती;

\par }{\QB त्यांच्यापुढे मी आपला वाद मांडला असता.


\par }{\Q \VS{9}आकलन होऊ शकत नाहीत अशी महान चिन्हे,

\par }{\QB व मोजता येत नाहीत अशी अगणित अद्भुत कृत्ये ते करतात.


\par }{\Q \VS{10}ते पृथ्वीला पावसाचा पुरवठा करतात;

\par }{\QB आणि शेतांवर पाणी पाडतात.


\par }{\Q \VS{11}नम्र लोकांना ते उंचस्थानी ठेवतात,

\par }{\QB जे विलाप करतात त्यांना सुरक्षित स्थळी नेतात.


\par }{\Q \VS{12}धूर्त लोकांच्या हाताला यश येऊ नये,

\par }{\QB म्हणून त्यांच्या योजना ते निष्फळ करतात,


\par }{\Q \VS{13}ते शहाण्या लोकांस त्यांच्याच धूर्तपणात पकडतात,

\par }{\QB आणि कुटिलांच्या बेतांचा शेवट करतात.


\par }{\Q \VS{14}दिवस असतानाच अंधकार त्यांच्यावर येतो;

\par }{\QB आणि रात्र असल्याप्रमाणे भर दुपारच्या प्रहरी ते चाचपडतात.


\par }{\Q \VS{15}परंतु गरजवंताला त्यांच्या मुखातील तलवारीपासून;

\par }{\QB व बलवानांच्या तावडीतून वाचवितात.


\par }{\Q \VS{16}म्हणून दीन लोकांस आशा आहे,

\par }{\QB आणि अन्याय आपले तोंड बंद करेल.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{17}“परमेश्वर ज्याची सुधारणा करतात तो धन्य;

\par }{\QB म्हणून सर्वसमर्थाचे\FTNT{*}{{\FR 5:17 }{\FT{मूळ भाषेत
}}{\FQA{शद्दाय}}} शासन तू तुच्छ मानू नको.


\par }{\Q \VS{18}कारण ते जखम करतात आणि पट्टीसुध्‍दा तेच बांधतात;

\par }{\QB ते दुखापत करतात, परंतु त्यांचाच हात आरोग्य देतो.


\par }{\Q \VS{19}सहा संकटातून ते तुला वाचवतील;

\par }{\QB आणि सातव्यात तुम्हाला कोणतेही अनिष्ट स्पर्श करणार नाही.


\par }{\Q \VS{20}दुष्काळामध्ये परमेश्वर तुला मरणापासून वाचवतील;

\par }{\QB युद्धकाळात ते तुला तलवारीच्या प्रहारापासून वाचवतील.


\par }{\Q \VS{21}जिभेच्या तडाख्यापासून तू सुरक्षित राहशील,

\par }{\QB विनाश आल्यावर तुला भय बाळगण्याचे नाही.


\par }{\Q \VS{22}विनाश व दुष्काळ यांना तू हसशील,

\par }{\QB आणि हिंस्त्र पशूंचे भय तुला वाटणार नाही.


\par }{\Q \VS{23}कारण शेतातील पाषाणांशी तुझा करार होईल,

\par }{\QB आणि वनपशू तुझ्याशी शांतीने राहतील.


\par }{\Q \VS{24}तुझा तंबू सुरक्षित आहे हे तू जाणशील;

\par }{\QB तपास करशील तेव्हा तुझ्या मालमत्तेतील काहीही गहाळ झालेले तुला आढळणार नाही.


\par }{\Q \VS{25}तुला बरीच संतती झाली आहे हे तुला समजेल,

\par }{\QB आणि तुझे वंशज पृथ्वीवरील गवतासारखे होतील.


\par }{\Q \VS{26}जशा हंगामाच्या वेळी धान्याच्या पेंढ्या गोळा करण्यात येतात,

\par }{\QB तसेच तू कबरेत जाईपर्यंत तुझ्या शौर्याचा ऱ्हास होणार नाही.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{27}“हे सर्व अगदी सत्य आहे आणि याची आम्ही परीक्षा केली आहे.

\par }{\QB म्हणून माझा हा सल्ला ऐकून त्याचा अंगीकार करून घे.”




\par }\Chap{6}{\SH इय्योब
\par }
{\PP \VerseOne{1}इय्योबाने उत्तर दिले:


\par }{\Q \VS{2}“माझे क्लेश जर केवळ तोलून पाहिले

\par }{\QB आणि माझी सर्व विपत्ती तागडीत घातली तर!


\par }{\Q \VS{3}ते खचितच वजनाने समुद्राच्या वाळूपेक्षा जास्त भरतील.

\par }{\QB म्हणूनच माझे शब्द उतावळेपणाचे आहेत ह्यात काही आश्चर्य नाही.


\par }{\Q \VS{4}सर्वसमर्थाचे बाण माझ्यात शिरले आहेत,

\par }{\QB त्या बाणांचे विष माझा आत्मा पिऊन टाकतो;

\par }{\QB परमेश्वराचा आतंक माझ्याविरुद्ध उभा आहे.


\par }{\Q \VS{5}गवत मिळते तेव्हा रानगाढव ओरडते काय,

\par }{\QB किंवा बैलापुढे चारा असतो तेव्हा तो हंबरतो काय?


\par }{\Q \VS{6}बेचव पदार्थ मिठावाचून खाता येतो काय,

\par }{\QB किंवा अंड्याच्या पांढर्‍या बलकाला रुची असते काय?


\par }{\Q \VS{7}त्याला मी स्पर्श करण्याचे नाकारतो;

\par }{\QB असे अन्न मला आजारी बनवते.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{8}“अहा! जर मी मागितलेले मला मिळाले,

\par }{\QB ज्याची मी आशा करतो ते परमेश्वराने दिले,


\par }{\Q \VS{9}की परमेश्वराने त्यांच्या इच्छेनुसार मला चिरडून टाकावे,

\par }{\QB आपला हात ढिला सोडून माझ्या जिवाचा नाश करावा!


\par }{\Q \VS{10}तरीही हे मला सांत्‍वनच असणार—

\par }{\QB आणि तीव्र क्लेशातही माझा आनंद असणार—

\par }{\QB कारण त्या परमपवित्रांची वचने मी धिक्कारली नाहीत.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{11}“मी आशा धरावी अशी माझ्यात काय शक्ती आहे?

\par }{\QB माझ्यात असे काय आहे की मी धीर धरावा?


\par }{\Q \VS{12}माझ्याठायी खडकाचे सामर्थ्य आहे काय?

\par }{\QB किंवा माझे शरीर कास्याचे आहे काय?


\par }{\Q \VS{13}आता यश माझ्यापासून दूर केले गेले आहे,

\par }{\QB मग माझ्यात स्वतःला मदत करण्यासाठी शक्ती आहे का?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{14}“जो कोणी मित्रावर दया करण्यापासून स्वतःस आवरतो

\par }{\QB त्याने सर्वसमर्थाचे भय सोडून दिले आहे.


\par }{\Q \VS{15}माझे बंधुजन खंडित झालेल्या ओढ्याप्रमाणे,

\par }{\QB वाहून जाणार्‍या ओहोळाप्रमाणे दगा देणारे आहेत


\par }{\Q \VS{16}जो ओढा वितळणार्‍या बर्फाने अदृश्य होतो;

\par }{\QB आणि द्रवीकरण होत असलेल्या हिमामुळे तो फुगून जातो,


\par }{\Q \VS{17}तो तापला म्हणजे आटून जातो;

\par }{\QB उन्हाळ्यात तो आपल्या जागीच नाहीसा होतो.


\par }{\Q \VS{18}प्रवासी काफिले टवटवीत होण्यासाठी बाजूला वळतात,

\par }{\QB परंतु ते ओसाड ठिकाणी जातात आणि नष्ट होतात.


\par }{\Q \VS{19}तेमाच्या काफिल्यांनी पाण्याचा शोध केला,

\par }{\QB शबाच्या व्यापारी प्रवाशांनी पाण्याची आशा धरली.


\par }{\Q \VS{20}ते त्रस्त झाले, कारण त्यांना खात्री झाली होती;

\par }{\QB केवळ निराश होण्यासाठी ते तिथे आले.


\par }{\Q \VS{21}तुम्ही सुद्धा माझी मदत करू शकत नाही असे सिद्ध झाले आहे;

\par }{\QB कारण अनर्थ पाहिला की तुम्ही घाबरून जाता.


\par }{\Q \VS{22}‘माझ्यावतीने काहीतरी द्या,

\par }{\QB तुमच्या संपत्तीतून माझी किंमत मोजून मला मुक्त करा,


\par }{\Q \VS{23}माझ्या शत्रूच्या हातातून मला सोडवा,

\par }{\QB किंवा निर्दयाच्‍या तावडीतून माझी सुटका करा,’ मी कधी असे म्हटले का?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{24}“मला शिकवा आणि मी शांत बसेन;

\par }{\QB मी कुठे चुकलो ते मला सांगा.


\par }{\Q \VS{25}सत्य बोलणे हे किती क्लेशदायक असते!

\par }{\QB परंतु तुमचे वाद काय सिद्ध करतात?


\par }{\Q \VS{26}तुम्ही मला शब्दात धरावयास पाहता का,

\par }{\QB माझे निराशेचे शब्द वार्‍यासारखे वाटतात का?


\par }{\Q \VS{27}तुम्ही तर अनाथांवर चिठ्ठ्या टाकण्यास

\par }{\QB व आपल्या मित्रांची विक्री करण्यास चुकत नाही.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{28}“पण आता कृपा करून माझ्याकडे नीट पाहा.

\par }{\QB मी तुमच्या तोंडावर तुमच्याशी लबाडी करेन, असे तुम्हाला वाटते का?


\par }{\Q \VS{29}कळवळा येऊ द्या, अन्याय करू नका;

\par }{\QB पुन्हा विचार करा, कारण माझी सत्यता पणास लागली आहे.\FTNT{*}{{\FR 6:29 }{\FT{किंवा
}}{\FQA{माझे नीतिमत्व स्थिर आहे}}}


\par }{\Q \VS{30}माझ्या जिभेवर काही दुष्टपणा आहे काय?

\par }{\QB माझ्या मुखाला अधर्माची पारख नाही काय?


\par }{\BB \par }


\PoetryChap{7}{\Q \VerseOne{1}“या पृथ्वीवर मानवाला कठीण श्रम करावे लागत नाहीत का?

\par }{\QB त्यांचे दिवस हे मोलकर्‍यासारखे नाहीत काय?


\par }{\Q \VS{2}जसा गुलाम उत्कंठेने संध्याकाळच्या छायेची उत्कंठेने वाट पाहतो,

\par }{\QB किंवा जसा मजूर वेतनासाठी आशा लाऊन असतो,


\par }{\Q \VS{3}त्याचप्रमाणे मला निष्‍फळतेचे महिने दिले गेलेले आहेत,

\par }{\QB कष्टाच्या रात्री माझ्यासाठी नेमलेल्या आहेत.


\par }{\Q \VS{4}मी झोपी जाण्याच्या वेळी विचार करतो, ‘उठण्यासाठी अजून किती वेळ आहे?’

\par }{\QB रात्र काही संपतच नाही, पहाटेपर्यंत मी तळमळत असतो.


\par }{\Q \VS{5}माझे मांस किड्यांनी व खपल्‍यांनी आच्छादून गेले आहे;

\par }{\QB माझी त्वचा फाटून चिघळत आहे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{6}“माझे दिवस विणकर्‍याच्या मागापेक्षा वेगवान आहेत,

\par }{\QB आणि ते आशेविनाच संपतात.


\par }{\Q \VS{7}हे परमेश्वरा माझे जीवन मात्र श्वास आहे याची आठवण करा;

\par }{\QB माझे नेत्र पुन्हा कधीही सुख पाहणार नाहीत.


\par }{\Q \VS{8}जे मला आता पाहतात ते मला आणखी पाहणार नाहीत;

\par }{\QB तुम्ही मला शोधाल पण मी अस्तित्वहीन असेन.


\par }{\Q \VS{9}ढग जसे विरळ होऊन नाहीसे होतात,

\par }{\QB त्याचप्रमाणे जो कबरेत जातो तो कधीही परत येत नाही.


\par }{\Q \VS{10}तो आपल्या घरी परत कधीही येणार नाही;

\par }{\QB त्याचे वसतिस्थान त्याला पुन्हा ओळखणार नाही.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{11}“म्हणून मी शांत राहणार नाही;

\par }{\QB मी आपल्या आत्म्याचा खेद उघड करून सांगेन,

\par }{\QB माझ्या जिवाच्या कडूपणात मी गार्‍हाणे करेन.


\par }{\Q \VS{12}मी सागर किंवा खोल पाण्यातील विक्राळ जलचर आहे का,

\par }{\QB की तुम्ही माझ्यावर पहारा करावा?


\par }{\Q \VS{13}जेव्हा मला वाटते की माझे अंथरूण मला समाधान देईल,

\par }{\QB आणि माझा पलंग माझे गार्‍हाणे हलके करेल,


\par }{\Q \VS{14}तेव्हा सुद्धा तुम्ही मला स्वप्नांनी घाबरवितात

\par }{\QB आणि दृष्टान्तांनी मला भेडसावतात,


\par }{\Q \VS{15}असे की या माझ्या शारीरिक स्थितीपेक्षा,

\par }{\QB गळा दाबून मरणे मला बरे वाटते.


\par }{\Q \VS{16}मी आपल्या जिवाचा तिरस्कार करतो; मी सर्वकाळ जगणार नाही.

\par }{\QB मला एकटे असू द्या; माझ्या जीवनाला काही अर्थ नाही.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{17}“मानव तो काय की तुम्ही त्याला इतके महत्त्व द्यावे,

\par }{\QB व आपले चित्त त्याच्यावर ठेवावे,


\par }{\Q \VS{18}दररोज सकाळी त्याची परीक्षा घ्यावी

\par }{\QB आणि प्रत्येक क्षणाला त्याची पारख करावी?


\par }{\Q \VS{19}माझ्यावरची तुमची नजर कधीही वळवणार नाही का,

\par }{\QB एकही क्षण मला एकटे सोडणार नाही का?


\par }{\Q \VS{20}जर मी पाप केले, तर ज्या तुमची नजर लोकांवर लागलेली असते,

\par }{\QB त्या तुमचे मी काय केले?

\par }{\Q माझ्यावर नेम धरावा म्हणून तुम्ही मला निशाणा करून का ठेवले आहे?

\par }{\QB मी तुम्हाला ओझे असे झालो आहे का?


\par }{\Q \VS{21}माझ्या अपराधांची क्षमा करून

\par }{\QB माझ्या पापांची गय का करीत नाही?

\par }{\Q कारण लवकरच मी धुळीत पडणार आहे,

\par }{\QB तुम्ही माझा शोध कराल, परंतु मी अस्तित्वात नसेन.”




\par }\Chap{8}{\SH बिल्दद
\par }
{\PP \VerseOne{1}तेव्हा बिल्दद शूहीने उत्तर दिले,


\par }{\Q \VS{2}“कुठवर अशा गोष्टी तू बोलत राहशील?

\par }{\QB सोसाट्याच्या वार्‍यासारखे तुझे शब्द आहेत.


\par }{\Q \VS{3}परमेश्वर न्याय विपरीत करतात काय?

\par }{\QB सर्वसमर्थ जे योग्य आहे त्याचा विपर्यास करतात काय?


\par }{\Q \VS{4}जेव्हा तुझ्या मुलांनी त्यांच्याविरुद्ध पाप केले,

\par }{\QB म्हणून परमेश्वराने त्यांच्या पापाची त्यांना शिक्षा केली.


\par }{\Q \VS{5}परंतु जर तू मनःपूर्वक परमेश्वराला शोधशील

\par }{\QB आणि सर्वसमर्थाकडे विनवणी करशील,


\par }{\Q \VS{6}जर तू शुद्ध व सरळ आहेस,

\par }{\QB आतासुद्धा ते तुझ्या वतीने उभे राहतील

\par }{\QB आणि तुला तुझ्या समृध्‍दीच्या स्थितीत पुनर्स्थापित करतील.


\par }{\Q \VS{7}तुझा प्रारंभ लीन असला,

\par }{\QB तरी तुझे भावी आयुष्य समृद्धीचे होईल.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{8}“पूर्वीच्या पिढ्यांना विचार

\par }{\QB आणि त्यांचे पूर्वज काय शिकले ते शोधून काढ,


\par }{\Q \VS{9}कारण आपण तर केवळ काल जन्माला आलो आहोत आणि आपण काही जाणत नाही,

\par }{\QB आणि पृथ्वीवरील आपले दिवस केवळ सावलीच आहे.


\par }{\Q \VS{10}आपले पूर्वज तुला बोध करून सांगणार नाहीत काय?

\par }{\QB त्यांच्या सुज्ञतेचे शब्द ते पुढे आणणार नाहीत काय?


\par }{\Q \VS{11}लव्हाळ्याची चिखला वाचून वाढ होईल काय?

\par }{\QB वेत पाण्याविना भरभरून वाढेल काय?


\par }{\Q \VS{12}तो वाढतो पण कापला जात नाही,

\par }{\QB गवतापेक्षा तो लवकर सुकून जातो.


\par }{\Q \VS{13}जे सर्व परमेश्वराला विसरतात त्यांचा शेवट असाच होतो;

\par }{\QB देवहीन मनुष्याची आशा नष्ट होते.


\par }{\Q \VS{14}ठिसूळ गोष्टींवर त्यांची भिस्त असते,

\par }{\QB ज्यावर ते अवलंबून राहतात ते मकडीच्‍या जाळासारखे आहे.


\par }{\Q \VS{15}ते जाळ्यावर विसंबून राहतील, परंतु ते टिकून राहवयाचे नाही;

\par }{\QB ते त्याला बिलगतील, परंतु ते मजबूत राहत नाहीत.


\par }{\Q \VS{16}सूर्यप्रकाशात भरपूर पाणी दिलेल्या रोपट्यासारखे ते होतात.

\par }{\QB त्यांच्या फांद्या बागेत सर्वत्र पसरतात.


\par }{\Q \VS{17}त्याची मुळे दगडांच्या चोहो बाजूंना वेढतात.

\par }{\QB आणि त्यांच्यामध्ये आपली जागा शोधतात.


\par }{\Q \VS{18}परंतु जेव्हा त्याला त्याच्या जागेवरून उपटून टाकले जाते,

\par }{\QB तर ती जागा त्याला नाकारून म्हणते, ‘मी तुला कधीही पाहिले नाही.’


\par }{\Q \VS{19}त्याचे जीवन खचित कोमेजून जाते,

\par }{\QB आणि मातीतून दुसरी रोपटे आनंदाने उगवतात.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{20}“परंतु पाहा! जो निर्दोष आहे, अशाचा परमेश्वर धिक्कार करत नाही,

\par }{\QB किंवा दुष्कर्म्‍याचा हातही सबळ करत नाही.


\par }{\Q \VS{21}परमेश्वर अजूनही तुझे मुख हास्याने,

\par }{\QB व तुझे ओठ आनंद घोषाने भरतील.


\par }{\Q \VS{22}तुझे शत्रू लज्जा पांघरतील,

\par }{\QB आणि दुष्टांचे निवासस्थान अस्तित्वात राहणार नाही.”




\par }\Chap{9}{\SH इय्योब
\par }
{\PP \VerseOne{1}मग इय्योबाने उत्तर दिले,


\par }{\Q \VS{2}“खरोखर, हे सत्य आहे हे मी जाणतो.

\par }{\QB परंतु सामान्य मनुष्य परमेश्वरासमोर आपली निर्दोषता कशी सिद्ध करेल?


\par }{\Q \VS{3}त्याने जरी परमेश्वराशी वाद करण्याचे ठरविले,

\par }{\QB तरी हजारातून एकाचेही उत्तर त्याला देता येणार नाही.


\par }{\Q \VS{4}त्यांचे ज्ञान अगाध व त्यांचे सामर्थ्य विशाल आहे.

\par }{\QB त्यांच्याशी विरोध करून कोण टिकला आहे?


\par }{\Q \VS{5}ते पर्वतांना त्यांना नकळत त्यांच्या ठिकाणातून हलवितात,

\par }{\QB आणि आपल्या रागात त्यांना उलथून टाकतात.


\par }{\Q \VS{6}ते पृथ्वीला तिच्या जागेवरून हालवितात,

\par }{\QB आणि तिचे स्तंभ डळमळीत करतात.


\par }{\Q \VS{7}ते सूर्याशी बोलतात आणि तो प्रकाशित होत नाही;

\par }{\QB ते तार्‍यांचा प्रकाश मुद्रित करतात.


\par }{\Q \VS{8}तेच एकटे आकाश ताणून पसरवितात

\par }{\QB आणि समुद्राच्या लाटांवरून चालतात.


\par }{\Q \VS{9}सप्तर्षी, मृगशीर्ष,

\par }{\QB कृत्तिका आणि दक्षिणेकडील नक्षत्रमंडळे यांचा तेच उत्पन्नकर्ता आहेत.


\par }{\Q \VS{10}आकलन करू शकत नाही अशी अद्भुत कृत्ये;

\par }{\QB आणि मोजता येत नाहीत असे चमत्कार ते करतात.


\par }{\Q \VS{11}ते माझ्या जवळून जातात; पण मी त्यांना पाहू शकत नाही;

\par }{\QB ते निघून जातात तरी मला आकलन होत नाही.


\par }{\Q \VS{12}जर त्यांनी हिसकावून घेतले तरी त्यांना कोण थांबवेल?

\par }{\QB ‘तुम्ही काय करता,’ असे त्यांना कोण विचारणार?


\par }{\Q \VS{13}परमेश्वर आपला क्रोध आवरत नाहीत;

\par }{\QB राहाबाच्‍या सैन्याची टोळी\FTNT{*}{{\FR 9:13 }{\FT{राहाब
}}{\FQA{एक काल्पनिक समुद्री राक्षसी प्राणी}}} सुद्धा त्यांच्यापुढे गुडघे टेकते.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{14}“तर मी त्यांच्याशी कसा वाद घालणार?

\par }{\QB त्यांच्याशी वाद घालण्यास शब्द मी कसे शोधू?


\par }{\Q \VS{15}मी जरी निर्दोष असलो, तरी मी त्यांना उत्तर देणार नाही;

\par }{\QB मी केवळ माझ्या न्यायाधीशाजवळ दयेची भीक मागेन.


\par }{\Q \VS{16}मी धावा केला असता तर त्यांनी प्रतिसाद दिला असता;

\par }{\QB तरी ते माझे ऐकतीलच अशी मला खात्री नाही.


\par }{\Q \VS{17}वादळाने ते मला चेंगरून टाकतात

\par }{\QB आणि विनाकारण माझ्या जखमा वाढवतात.


\par }{\Q \VS{18}ते मला श्वास घेऊ देत नाहीत,

\par }{\QB परंतु मला क्लेशांनी त्रस्त करतात.


\par }{\Q \VS{19}जर बळाविषयी म्हटले तर, तेच बलवान आहेत!

\par }{\QB आणि जरी न्यायासंदर्भात म्हटले तर त्यांना कोण आव्हान देईल?


\par }{\Q \VS{20}मी जरी निर्दोष असलो, तरी माझे मुख माझा निषेध करेल;

\par }{\QB मी दोषरहित असतो, तरी माझे मुख मलाच दोषी ठरवेल.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{21}“मी जरी निर्दोष असलो,

\par }{\QB मला स्वतःबद्दल चिंता नाही;

\par }{\QB मी स्वतः माझे जीवन तुच्छ मानतो.


\par }{\Q \VS{22}हे सर्व समानच आहे म्हणून मी म्हणतो,

\par }{\QB ‘निर्दोषी आणि दोषी या दोघांचाही ते नाश करतात.’


\par }{\Q \VS{23}जेव्हा एखादी पीडा अचानक मरण आणते,

\par }{\QB निरपराध्यांच्या निराशेचा ते उपहास करतात.


\par }{\Q \VS{24}जेव्हा पृथ्वी दुष्टाच्या हाती जाते,

\par }{\QB ते न्यायाधीशांचे डोळे झाकतात.

\par }{\QB जर ते नाहीत, तर मग कोण?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{25}“माझे दिवस एखाद्या धावपट्टू पेक्षाही वेगवान आहेत;

\par }{\QB आनंदाची झलक नसतानाच ते उडून जातात.


\par }{\Q \VS{26}ते लव्हाळ्याच्या वेगवान तारवांसारखे,

\par }{\QB भक्ष्यावर झडप घालणार्‍या गरुडासारखे निघून जात आहेत.


\par }{\Q \VS{27}मी जर म्हणालो की, ‘मी माझे गार्‍हाणे विसरेन,

\par }{\QB माझे भाव बदलून उल्हास करेन,’


\par }{\Q \VS{28}तरी माझ्यावर आणखी मोठी दुःखे येतील;

\par }{\QB कारण हे परमेश्वरा, मला ठाऊक आहे की तुम्ही मला निर्दोष ठरविणार नाही.


\par }{\Q \VS{29}मी आधी दोषी ठरविला गेलो आहे,

\par }{\QB तर मग मी व्यर्थ प्रयत्न का करावे?


\par }{\Q \VS{30}जरी मी स्वतःला साबणाने,

\par }{\QB आणि माझे हात क्षाराने धुतले,


\par }{\Q \VS{31}तरी देखील तुम्ही मला चिखलाच्‍या खड्ड्यात टाकाल,

\par }{\QB आणि माझी वस्त्रे सुद्धा माझा तिरस्कार करतील.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{32}“कारण ते माझ्यासारखे मानव नाहीत की मी त्यांना उत्तर द्यावे,

\par }{\QB किंवा न्यायालयात आम्ही समोरासमोर येऊन वाद घालू.


\par }{\Q \VS{33}परंतु आमच्यामध्ये जर कोणी मध्यस्थी करणारा असता,

\par }{\QB कोणी आम्हाला एकत्र आणणारा असता,


\par }{\Q \VS{34}कोणीतरी परमेश्वराचा दंड माझ्यावरून काढावा,

\par }{\QB म्हणजे त्यांचा धाक मला अजून भयभीत करणार नाही.


\par }{\Q \VS{35}मग मी त्यांच्याशी निर्भयपणे बोलेन,

\par }{\QB पण या घटकेला, मी ते करू शकत नाही.


\par }{\BB \par }


\PoetryChap{10}{\Q \VerseOne{1}“मला माझ्या जिवाचा तिरस्कार आला आहे;

\par }{\QB म्हणून मनमोकळे करून मी

\par }{\QB माझ्या जिवाच्या कडूपणाने बोलेन.


\par }{\Q \VS{2}मी परमेश्वराला म्हणेन: मला दोषी ठरवू नका,

\par }{\QB पण माझ्याविरुद्ध काय आरोप आहेत ते मला सांगा.


\par }{\Q \VS{3}माझा छळ करण्यात तुम्हाला आनंद वाटतो का,

\par }{\QB दुष्टांच्या योजना पाहून तुम्ही हास्य पावता,

\par }{\QB आणि मी तुमची हस्तकृती आहे, त्या मला तुम्ही झिडकारून देता?


\par }{\Q \VS{4}तुम्हाला मानवी डोळे आहेत का?

\par }{\QB मनुष्याप्रमाणे तुम्ही पाहू शकता का?


\par }{\Q \VS{5}तुमचा जीवनक्रम मनुष्यासमान आहे का,

\par }{\QB किंवा त्या बलवान मनुष्यासारखे तुमचे आयुष्य आहे,


\par }{\Q \VS{6}म्हणून तुम्ही माझे दोष शोधावेत

\par }{\QB आणि माझी पापे बारकाईने तपासून पाहावी;


\par }{\Q \VS{7}मी दोषी नाही हे जरी तुम्हाला माहीत आहे

\par }{\QB आणि मला तुमच्या हातून सोडविणारा कोणी नाही?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{8}“तुमच्या हातांनी मला घडवून निर्माण केले आहे.

\par }{\QB आणि तुम्हीच फिरून मला नष्ट करणार आहात काय?


\par }{\Q \VS{9}तुम्ही मला मातीच्या कलशाप्रमाणे घडविले याचे स्मरण करा,

\par }{\QB पुन्हा तुम्हीच मला धुळीत मिळविणार काय?


\par }{\Q \VS{10}दुधाप्रमाणे तुम्ही मला ओतले नाही का

\par }{\QB तरी दह्यासारखे तुम्हीच विरजवले आहे,


\par }{\Q \VS{11}तुम्ही मला त्वचा व मांस दिले,

\par }{\QB आणि हाडे व स्नायू यांनी मला जोडले नाही का?


\par }{\Q \VS{12}तुम्ही मला जीवन देऊन दया दाखविली,

\par }{\QB आणि तुमच्या निगेत माझा आत्मा सुरक्षित राहिला.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{13}“परंतु हे तुम्ही तुमच्या हृदयात गुप्त ठेवले,

\par }{\QB आणि मला माहीत आहे की हे तुमच्या मनामध्ये होते:


\par }{\Q \VS{14}मी जर पातक केले, तर तुमची नजर माझ्यावर आहे

\par }{\QB आणि माझ्या पापांबद्दल शिक्षा दिल्यावाचून राहणार नाही.


\par }{\Q \VS{15}जर मी दोषी असेन; तर माझा धिक्कार असो!

\par }{\QB मी निष्पाप असलो, तरीसुद्धा मी माझे डोके उंच करू शकत नाही,

\par }{\Q कारण मी लज्जेने व्याप्त झालो आहे

\par }{\QB आणि माझ्या दुःखात बुडून गेलो आहे.


\par }{\Q \VS{16}मी माझे मस्तक उंच करू लागलो, की तुम्ही सिंहासारखी मजवर झडप घालणार

\par }{\QB आणि पुन्हा तुमच्या अद्भुत शक्तीचे माझ्याविरुद्ध प्रदर्शन करणार.


\par }{\Q \VS{17}तुम्ही माझ्याविरुद्ध नवीन साक्षीदार आणता,

\par }{\QB आणि आपला क्रोध माझ्याविरुद्ध वाढविता;

\par }{\QB तुमचे सामर्थ्य माझ्याविरुद्ध लाटांप्रमाणे एका पाठोपाठ येतात.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{18}“मग तुम्ही मला गर्भाशयातून बाहेर का आणले?

\par }{\QB कोणीही मला पाहण्यापूर्वी मला मरण आले असते तर बरे झाले असते.


\par }{\Q \VS{19}मी जर कधी अस्‍तित्‍वातच आलो नसतो,

\par }{\QB किंवा गर्भाशयातून सरळ कबरेत गेलो असतो तर किती बरे असते!


\par }{\Q \VS{20}माझ्या थोड्या दिवसांची समाप्ती अजून झाली नाही का?

\par }{\QB मला आनंदाचे क्षण उपभोगायला मिळावे म्हणून माझ्यापासून दूर जा;


\par }{\Q \VS{21}म्हणजे जिथून परत येणे होत नाही,

\par }{\QB जे अंधार आणि मृत्यूचे स्थान, अशा ठिकाणी जाण्यापूर्वी,


\par }{\Q \VS{22}जे मध्यरात्रीच्या काळोखासारखे आहे,

\par }{\QB तिथे गाढ अंधकार व अव्यवस्था आहे,

\par }{\QB आणि तेथील प्रकाश सुद्धा अंधकारासारखा असतो.”




\par }\Chap{11}{\SH सोफर
\par }
{\PP \VerseOne{1}तेव्हा सोफर नामाथीने उत्तर दिले:


\par }{\Q \VS{2}“हे सर्व शब्द निरुत्तरीत राहतील काय?

\par }{\QB हा बडबडा मनुष्य न्यायी ठरेल काय?


\par }{\Q \VS{3}तुझ्या व्यर्थ गोष्टींनी लोक शांत होतील काय?

\par }{\QB तू उपहास करीत असताना, कोणी तुझा निषेध करणार नाही का?


\par }{\Q \VS{4}तू परमेश्वराला म्हणतोस, ‘माझा विश्वास अचूक आहे

\par }{\QB आणि मी तुमच्या दृष्टीने शुद्ध आहे.’


\par }{\Q \VS{5}अहा, मला किती वाटते की परमेश्वराने बोलावे,

\par }{\QB आणि त्यांनी तुझ्याविरुद्ध आपले तोंड उघडावे


\par }{\Q \VS{6}आणि ज्ञानाचे रहस्य तुला प्रकट करावे,

\par }{\QB कारण खर्‍या ज्ञानाला दोन बाजू आहेत.

\par }{\QB हे माहीत असू दे: की परमेश्वराने तुझी काही पापे सोडली आहेत.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{7}“परमेश्वराच्या रहस्याचा तुला थांग लागेल काय?

\par }{\QB सर्वसमर्थाच्या मर्यादेचे तुला आकलन होईल का?


\par }{\Q \VS{8}ती आकाशाहून उंच आहे; मग तू काय करशील?

\par }{\QB ती अधोलोकाहून खोल आहे; तुला ते काय कळणार?


\par }{\Q \VS{9}त्यांचा विस्तार पृथ्वीपेक्षा रुंद,

\par }{\QB आणि सागराहून ती अधिक विस्तृत आहे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{10}“जर त्यांनी येऊन तुला बंदिवान केले

\par }{\QB व न्यायसभा बोलावली, तर त्यांना कोण प्रतिबंध करू शकेल?


\par }{\Q \VS{11}खरोखर ते फसविणार्‍यास ओळखतात;

\par }{\QB आणि जेव्हा ते दुष्टता पाहतात, तेव्हा ते दखल घेणार नाही का?


\par }{\Q \VS{12}जसे रानगाढवाचे शिंगरू मनुष्याचा जन्म घेऊ शकत नाही

\par }{\QB तसेच अक्कलशून्य मनुष्य शहाणा होणार नाही.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{13}“जर तू आपले हृदय परमेश्वराकडे लावशील

\par }{\QB आणि त्यांच्याकडे आपले हात पसरशील,


\par }{\Q \VS{14}तुझ्या हाती असलेली पापे तू जर दूर करशील

\par }{\QB आणि आपल्या डेर्‍यात अन्याय राहू देणार नाहीस,


\par }{\Q \VS{15}तर दोषमुक्त असा, तू तुझे मुख वर करशील;

\par }{\QB तू स्थिर आणि निर्भय असा उभा राहशील.


\par }{\Q \VS{16}तुला खरोखर तुझ्या क्लेशांचा विसर पडेल,

\par }{\QB केवळ वाहून गेलेल्या पाण्यासारखे ते तुला आठवतील.


\par }{\Q \VS{17}तुझे जीवन मध्यानाच्या प्रकाशापेक्षा तेजस्वी होईल,

\par }{\QB आणि अंधकार पहाटेसारखा होईल.


\par }{\Q \VS{18}आशा प्राप्त झाल्याने तू निर्भय होशील;

\par }{\QB तू तुझ्या सभोवती निरखून पाहशील आणि सुरक्षितेत विश्रांती घेशील.


\par }{\Q \VS{19}तू निर्भयपणे झोपशील, कोणी तुला घाबरवून टाकणार नाही,

\par }{\QB आणि अनेकजण तुझ्या समर्थनाची अपेक्षा करतील.


\par }{\Q \VS{20}परंतु दुष्टांची नजर अंधुक होईल,

\par }{\QB आणि निसटून जाण्याचा मार्ग त्यांना आढळणार नाही;

\par }{\QB मृत्यूची धाप हीच त्यांची आशा असेल.”




\par }\Chap{12}{\SH इय्योबाचा प्रतिसाद
\par }
{\PP \VerseOne{1}मग इय्योबाने उत्तर दिले,


\par }{\Q \VS{2}“खचितच तुम्हीच ते विशिष्ट लोक आहात,

\par }{\QB आणि ज्ञान तुमच्याबरोबरच नाहीसे होईल!


\par }{\Q \VS{3}परंतु मलाही तुमच्यासारखी बुद्धी आहे;

\par }{\QB मी तुमच्यापेक्षा कमी दर्जाचा नाही.

\par }{\QB या सर्वगोष्टी कोणाला ठाऊक नाहीत?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{4}“मी माझ्या मित्रांच्या चेष्टेचा विषय बनलो आहे,

\par }{\QB मी परमेश्वराचा धावा केला आणि त्यांनी मला उत्तर दिले—

\par }{\QB नीतिमान आणि निर्दोष असूनही मी केवळ चेष्टेचा विषय झालो आहे!


\par }{\Q \VS{5}सुखी मनुष्याला विपत्तीचा तिरस्कार वाटतो;

\par }{\QB मात्र ज्यांचे पाय घसरतात त्यांच्यावर ती वार करते.


\par }{\Q \VS{6}हिंसकांचे डेरे सुरक्षित असतात,

\par }{\QB आणि जे परमेश्वराला चेतावणी देतात ते निर्भय राहतात—

\par }{\QB ते आपल्या हातच्या सामर्थ्याला आपला देव समजतात.\FTNT{*}{{\FR 12:6 }{\FT{किंवा
}}{\FQA{ज्यांची दैवते त्यांच्याच हाती आहेत}}}


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{7}“परंतु प्राण्यांना विचार, ते तुला शिकवतील,

\par }{\QB किंवा आकाशातील पाखरे तुला सांगतील;


\par }{\Q \VS{8}अथवा पृथ्वीशी बोलावे आणि ती तुला शिकवेल;

\par }{\QB किंवा सागरातील माशांनी तुला माहिती देऊ दे.


\par }{\Q \VS{9}या सर्वापैकी कोणासही ठाऊक नाही का की

\par }{\QB याहवेहच्या हाताने हे केले आहे?


\par }{\Q \VS{10}कारण प्रत्येक प्राण्याचा जीव,

\par }{\QB आणि सर्व मानवजातीचा श्वास त्यांच्याच हातात आहे.


\par }{\Q \VS{11}जशी अन्नाची चव जिभेला समजते,

\par }{\QB तशीच शब्दांची पारख कान करीत नाहीत का?


\par }{\Q \VS{12}वयस्कांमध्ये ज्ञान आढळून येते की नाही?

\par }{\QB दीर्घ आयुष्याने समज येते की नाही?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{13}“ज्ञान आणि सामर्थ्य हे परमेश्वराचे आहेत;

\par }{\QB सल्ला आणि समज त्यांचेच आहे.


\par }{\Q \VS{14}ते जे पाडतात, ते पुन्हा बांधता येत नाही;

\par }{\QB ते ज्याला बंदिवासात पकडतात, त्याला सुटका नाही.


\par }{\Q \VS{15}परमेश्वराने जर पाऊस रोखून धरला, तर दुष्काळ पडतो;

\par }{\QB आणि त्याला मोकळे सोडले, तर पृथ्वी उद्ध्वस्त होते.


\par }{\Q \VS{16}पराक्रम आणि शहाणपण ही त्यांची आहेत;

\par }{\QB फसणारे आणि फसविणारे दोन्हीही त्यांचेच आहेत.


\par }{\Q \VS{17}ते मंत्र्यांना विवस्त्र करतात

\par }{\QB आणि न्यायाधीशांना मूर्ख ठरवितात.


\par }{\Q \VS{18}राजांनी टाकलेली बेडी ते तोडून टाकतात

\par }{\QB आणि त्यांच्या कंबरेस लंगोट बांधतात.


\par }{\Q \VS{19}ते याजकांना अनवाणी चालावयास लावतात

\par }{\QB स्थिर झालेल्या अधिकार्‍यांना ते उलथून टाकतात.


\par }{\Q \VS{20}विश्वासू सल्लागारांची तोंडे ते बंद करतात

\par }{\QB आणि वडीलजनांचा विवेक काढून घेतात.


\par }{\Q \VS{21}ते सरदारांवर तिरस्कार ओततात,

\par }{\QB आणि सबळांना दुर्बल करतात.


\par }{\Q \VS{22}ते अंधारातील गुप्त गोष्टी प्रकट करतात

\par }{\QB आणि घोर अंधकाराला प्रकाशाने उजळून टाकतात.


\par }{\Q \VS{23}ते राष्ट्रांना महान करतात आणि त्याचा नाशही करतात;

\par }{\QB ते राष्ट्रे विस्तृत करतात आणि त्यांचा नायनाट करतात.


\par }{\Q \VS{24}ते पृथ्वीवरील अधिकार्‍यांची बुद्धी काढून घेतात;

\par }{\QB आणि त्यांना दिशाहीन असे भटकण्यास लावतात.


\par }{\Q \VS{25}ते अंधारात प्रकाशाविना चाचपडतात;

\par }{\QB त्यांना मद्यपीसारखे लटपटण्यास लावतात.


\par }{\BB \par }


\PoetryChap{13}{\Q \VerseOne{1}“माझ्या नेत्रांनी हे सर्व पाहिले आहे,

\par }{\QB माझ्या कानांनी ते ऐकले आणि समजले.


\par }{\Q \VS{2}जे तुम्हाला माहीत आहे, ते मलाही माहीत आहे;

\par }{\QB मी तुमच्यापेक्षा कमी दर्जाचा नाही.


\par }{\Q \VS{3}पण मी सर्वसमर्थाशी बोलावे

\par }{\QB आणि माझा वाद परमेश्वरासमोर मांडावा असे मी इच्छितो.


\par }{\Q \VS{4}तुम्ही तर मला लबाड्यांनी कलंकित करता;

\par }{\QB तुम्ही सर्व अयोग्य वैद्य आहात!


\par }{\Q \VS{5}तुम्ही गप्प राहाल तर किती बरे होईल!

\par }{\QB कारण त्यातच तुमचे शहाणपण आहे.


\par }{\Q \VS{6}आता माझा वाद ऐकून घ्या;

\par }{\QB माझ्या ओठांच्या विनंतीकडे कान द्या.


\par }{\Q \VS{7}परमेश्वराच्या वतीने तुम्ही दुष्टतेने बोलणार का?

\par }{\QB त्यांच्याकरिता तुम्ही कपटाचे भाषण कराल का?


\par }{\Q \VS{8}तुम्ही त्यांना पक्षपात दाखविणार का?

\par }{\QB परमेश्वराच्या वतीने त्यांचा वाद तुम्ही कराल काय?


\par }{\Q \VS{9}त्यांनी जर तुमची परीक्षा केली तर चांगले होईल काय?

\par }{\QB जसे मनुष्याला तसे तुम्ही परमेश्वरालाही फसवू शकाल काय?


\par }{\Q \VS{10}जर तुम्ही गुप्तपणे पक्षपात कराल

\par }{\QB तर परमेश्वर तुमच्याकडून निश्चितच हिशोब मागेल.


\par }{\Q \VS{11}त्यांचे वैभव तुम्हाला भयभीत करीत नाही का?

\par }{\QB त्यांचे भय तुम्हावर पडणार नाही का?


\par }{\Q \VS{12}तुमच्या नीतिवचनांना राखेएवढेच मोल आहे;

\par }{\QB तुमचे रक्षण हा मातीचा बचाव आहे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{13}“आता गप्प राहा व मला बोलू द्या;

\par }{\QB मग माझ्यावर जे यावयाचे ते येवो.


\par }{\Q \VS{14}मी स्वतःला धोक्यात का टाकू

\par }{\QB आणि माझे जीवन माझ्याच हातात का घेऊ?


\par }{\Q \VS{15}जरी परमेश्वराने मला मारून टाकले, तरीही मी त्यांच्यावर आशा ठेवेन;

\par }{\QB व खचितच त्यांच्यासमोर मी माझ्या मार्गाचे समर्थन करेन.


\par }{\Q \VS{16}खचितच ह्यातच माझी खरी मुक्ती आहे,

\par }{\QB कारण कोणी देवहीन व्यक्ती त्यांच्यासमोर येण्याचे धाडस करणार नाही!


\par }{\Q \VS{17}मी जे सांगतो, ते लक्ष देऊन ऐका;

\par }{\QB माझे शब्द तुमच्या कानावर पडू द्या.


\par }{\Q \VS{18}मी माझा वाद तयार केला आहे,

\par }{\QB मला माहीत आहे की मी दोषमुक्त ठरेन.


\par }{\Q \VS{19}माझ्याविरुद्ध कोणी आरोप करेल काय?

\par }{\QB केलाच तर, मी शांत राहीन आणि मरून जाईन.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{20}“हे परमेश्वरा, मला या दोन गोष्टी द्या,

\par }{\QB आणि मग मी तुमच्यापासून लपणार नाही:


\par }{\Q \VS{21}माझ्यावरील आपला हात दूर करा,

\par }{\QB आणि तुमच्या धाकाने मला आणखी घाबरवू नका.


\par }{\Q \VS{22}मला आवाज द्या आणि मी उत्तर देईन,

\par }{\QB किंवा मी बोलेन आणि तुम्ही मला उत्तर द्या.


\par }{\Q \VS{23}मी किती चुका आणि पाप केलेत?

\par }{\QB माझे पाप आणि माझे अपराध मला दाखवा.


\par }{\Q \VS{24}तुम्ही आपले मुख का लपविता

\par }{\QB आणि मला आपला शत्रू का मानता?


\par }{\Q \VS{25}वार्‍याने उडून जाणार्‍या पानाला तुम्ही छळणार का?

\par }{\QB कोरड्या भुशाचा तुम्ही पाठलाग करणार का?


\par }{\Q \VS{26}कारण माझ्याविरुद्ध तुम्ही कटुत्वाच्या गोष्टी लिहिता,

\par }{\QB आणि माझ्या तारुण्यातील पातकांची शिक्षा मला देता.


\par }{\Q \VS{27}तुम्ही माझ्या पायात बेड्या घालता;

\par }{\QB माझ्या पायांच्या तळव्यांना चिन्ह करून

\par }{\QB माझ्या सर्व मार्गावर तुम्ही लक्ष ठेवले आहे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{28}“सडलेल्या वस्तूप्रमाणे,

\par }{\QB कसरीने खाल्लेल्या वस्त्राप्रमाणे मनुष्य नष्ट होतो.


\par }{\BB \par }


\PoetryChap{14}{\Q \VerseOne{1}“स्त्रीपासून जन्मलेल्या मानवाचे जीवन,

\par }{\QB अल्पकालीन व त्रासाने भरलेले आहे.


\par }{\Q \VS{2}अशा फुलासारखे, जे फुलते आणि सुकून जाते;

\par }{\QB क्षणभंगुर सावलीप्रमाणे ते जास्त काळ टिकत नाही.


\par }{\Q \VS{3}अशा मानवांवर तुम्ही आपली नजर लावता का?

\par }{\QB त्यांचा न्याय करण्यासाठी त्यांना आपल्या उपस्थितीत आणणार का?


\par }{\Q \VS{4}अशुद्धतेतून जे शुद्ध ते कोण उत्पन्न करेल?

\par }{\QB कोणीही नाही!


\par }{\Q \VS{5}मानवाचे दिवस ठरलेले आहेत;

\par }{\QB त्याच्या महिन्यांची संख्या तुमच्या स्वाधीन आहे

\par }{\QB आणि त्याची नेमलेली मर्यादा त्याला ओलांडता येत नाही.


\par }{\Q \VS{6}रोजगाराच्‍या मजुराप्रमाणे त्याची वेळ पूर्ण होईपर्यंत,

\par }{\QB आपली दृष्टी त्याच्यावरून काढून त्याला एकटे असू द्या.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{7}“झाडाला देखील आशा असते:

\par }{\QB की त्याला कापून टाकले तरी ते पुन्हा फुटणार,

\par }{\QB आणि त्याच्या नवीन फांद्या कोमेजणार नाहीत.


\par }{\Q \VS{8}मातीत त्याची मुळे जुनी झाली असली,

\par }{\QB आणि त्याचा बुंधा मातीत मृत झाला असला,


\par }{\Q \VS{9}तरी पाण्याच्या सुगंधाने ते फुलते

\par }{\QB आणि रोपट्याप्रमाणे, त्याला पुन्हा कोंब फुटतात.


\par }{\Q \VS{10}परंतु मनुष्य मरण पावतो व त्याला पुरले जाते;

\par }{\QB तो आपला शेवटचा श्वास घेतो आणि नाहीसा होतो.


\par }{\Q \VS{11}जसे सरोवराचे पाणी आटते

\par }{\QB किंवा नदीचे पात्र आटून कोरडे होते,


\par }{\Q \VS{12}तसा मनुष्य पडल्यावर पुन्हा उठत नाही;

\par }{\QB आकाश नाहीसे होईपर्यंत लोक पुन्हा उठणार नाहीत,

\par }{\QB ते झोपेतून जागे केले जाणार नाहीत.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{13}“तुम्ही केवळ मला कबरेमध्ये लपविले असते

\par }{\QB तुमचा क्रोध संपेपर्यंत मला गुप्त ठेवले असते!

\par }{\Q आपण माझ्यासाठी समय नेमून ठेवावा

\par }{\QB आणि मग माझी आठवण करावी!


\par }{\Q \VS{14}जर कोणी मेला तर पुन्हा जिवंत होईल का?

\par }{\QB माझ्या सर्व कठीण श्रमाच्‍या दिवसात

\par }{\QB माझ्या सुटकेची मी वाट पाहीन.


\par }{\Q \VS{15}मग तुम्ही मला आवाज द्याल आणि मी तुम्हाला उत्तर देईन;

\par }{\QB आपली हस्तकृती पुन्हा पाहावी असे तुम्हाला वाटेल.


\par }{\Q \VS{16}तेव्हा खचित आपण माझ्या पापांची नाही,

\par }{\QB तर माझ्या पावलांची मोजणी कराल.


\par }{\Q \VS{17}तुम्ही माझे अपराध एका थैलीत बंद करून;

\par }{\QB माझ्या पापांवर पांघरूण घालाल.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{18}“परंतु जसे पर्वत झिजतात व त्यांचा चुरा होतो,

\par }{\QB आणि जसे खडक आपल्या ठिकाणातून ढळविले जातात,


\par }{\Q \VS{19}जल पाषाण झिजवून टाकते

\par }{\QB व पूर माती वाहून नेतो,

\par }{\QB त्याचप्रमाणे तुम्ही मानवाची आशा नष्ट करता.


\par }{\Q \VS{20}तुम्ही एकदाच मानवावर प्रबळ होता आणि तो नाहीसा होतो;

\par }{\QB तुम्ही त्याचा चेहरा बदलता आणि त्याला दूर पाठवून देता.


\par }{\Q \VS{21}जरी त्याच्या संतानाचा सन्मान झाला, तरी त्याला ते माहीत नसते;

\par }{\QB किंवा त्यांना नीच करण्यात आले, तरी ते त्याला दिसत नाही.


\par }{\Q \VS{22}त्यांना फक्त त्यांच्या शरीरातील दुःख जाणवते

\par }{\QB आणि स्वतःसाठीच ते शोक करतात.”




\par }\Chap{15}{\SH एलीफाज
\par }
{\PP \VerseOne{1}मग एलीफाज तेमानीने उत्तर देऊन म्हटले:


\par }{\Q \VS{2}“सुज्ञ मनुष्य पोकळ मताने उत्तर देईल का

\par }{\QB किंवा पूर्वेकडील गरम वार्‍याने आपले पोट भरणार काय?


\par }{\Q \VS{3}कुचकामी शब्दांनी,

\par }{\QB आणि व्यर्थ भाषणाने ते वाद घालतील काय?


\par }{\Q \VS{4}परंतु तू तर धार्मिकता देखील कमी लेखतोस

\par }{\QB आणि परमेश्वराच्या भक्तीत अडखळण आणतो.


\par }{\Q \VS{5}तुझी पापे तुझ्या मुखाला संकेत देतात;

\par }{\QB धूर्तांची जीभ तू अंगीकारतो.


\par }{\Q \VS{6}माझे नव्हे, तर तुझे स्वतःचे मुख तुला दोषी ठरविते;

\par }{\QB तुझे स्वतःचे ओठ तुझ्याविरुद्ध साक्ष देते.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{7}“सर्व मानवजातीमध्ये तू प्रथम जन्मलेला आहेस का?

\par }{\QB पर्वत निर्माण होण्यापूर्वी तू अस्तित्वात आला का?


\par }{\Q \VS{8}परमेश्वराची मसलत तू ऐकतोस काय?

\par }{\QB शहाणपणाचा ठेका तुझ्याकडे आहे का?


\par }{\Q \VS{9}आम्हाला माहीत नाही, अशी तुला काय माहिती आहे?

\par }{\QB आम्हाला आहे, त्याहून अधिक कोणते ज्ञान तुला आहे?


\par }{\Q \VS{10}केस पांढरे झालेले आणि वयोवृद्ध पुरुष आमच्यामध्ये आहेत;

\par }{\QB जे तुझ्या वडिलांपेक्षाही अधिक वयाचे आहेत.


\par }{\Q \VS{11}परमेश्वराचे सांत्वन आणि सौम्यतेचे शब्द

\par }{\QB तुझ्यासाठी पुरेसे नाहीत का?


\par }{\Q \VS{12}तुझ्या मनाने तुला का वाहवत नेले आहे,

\par }{\QB तुझे डोळे असे का चमकतात,


\par }{\Q \VS{13}यासाठी की आपला क्रोध तू परमेश्वरावर दाखवावा

\par }{\QB आणि तुझ्या मुखातून असे शब्द ओतावे?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{14}“मनुष्यप्राणी काय आहेत की ते शुद्ध असावेत,

\par }{\QB किंवा स्त्रीपासून जन्मलेले नीतिमान असावेत?


\par }{\Q \VS{15}जर परमेश्वर आपल्या पवित्र जनांचाही देखील भरवसा करीत नाही,

\par }{\QB त्यांच्या दृष्टीने जर प्रत्यक्ष स्वर्गदेखील शुद्ध नाही,


\par }{\Q \VS{16}तर असत्य आणि भ्रष्ट मनुष्य जो पाण्याप्रमाणे दुष्टता पितो,

\par }{\QB तो किती कमी दर्जाचा असावा!


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{17}“माझे लक्षपूर्वक ऐक, मी तुला स्पष्ट करून सांगतो;

\par }{\QB मी जे पाहिले आहे ते तुला सांगू दे,


\par }{\Q \VS{18}ज्ञानी लोकांनी जे त्यांच्या पूर्वजांपासून मिळविले,

\par }{\QB त्यातील काहीच गुपित न ठेवता ते जाहीर केले,


\par }{\Q \VS{19}(ज्यांना केवळ ही भूमी देण्यात आली होती

\par }{\QB आणि त्यांच्यामध्ये कोणीही विदेशी नव्हता):


\par }{\Q \VS{20}दुष्ट मनुष्य त्याच्या सर्व आयुष्यभर,

\par }{\QB तर निर्दयी मनुष्य त्याच्यासाठी राखलेली सर्व वर्षे यातना सहन करतो.


\par }{\Q \VS{21}त्याचे कान भयाच्या शब्दाने भरतात;

\par }{\QB सर्वकाही चांगले असताना विध्वंसक त्याच्यावर हल्ला करतो.


\par }{\Q \VS{22}अंधारातून सुटकेची आशा त्याला नाही;

\par }{\QB तलवारीसाठी त्याला नेमले आहे.


\par }{\Q \VS{23}गिधाडा सारखा तो आपल्या अन्नासाठी भटकतो;

\par }{\QB अंधकाराचा दिवस जवळ आहे, हे त्याला माहीत आहे.


\par }{\Q \VS{24}संकट व चिंता त्याला घाबरे करतात;

\par }{\QB हल्ला करण्यास सज्ज झालेल्या राजासारखे ती त्याला जेरीस आणतात,


\par }{\Q \VS{25}कारण परमेश्वराकडे तो आपली मूठ फिरवितो

\par }{\QB आणि सर्वसमर्थ्‍या विरुद्ध स्वतःची बढाई मिरवतो,


\par }{\Q \VS{26}त्यांच्या विरोधात अपमानाने

\par }{\QB जाड आणि मजबूत ढाल घेऊन तो दोष लावतो.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{27}“कारण या दुष्ट माणसाच्या अंगावर चरबी चढलेली आहे;

\par }{\QB त्याच्या कंबरेवर मांस चढले आहे,


\par }{\Q \VS{28}पडीक नगरांमध्ये तो वास्तव्य करेल,

\par }{\QB कोणी राहत नाही अशा ठिकाणी,

\par }{\QB तुकडे पडलेल्या घरामध्ये त्याचा डेरा असेल.


\par }{\Q \VS{29}त्याची श्रीमंती आणि त्याची संपत्ती टिकणार नाही,

\par }{\QB ना पृथ्वीवर त्याची मालमत्ता वाढणार.


\par }{\Q \VS{30}त्याला अंधकारातून सुटका नाही;

\par }{\QB अग्नीने त्याचा अंकुर जळून जाईल,

\par }{\QB परमेश्वराचा मुखश्वास त्याला दूर वाहून नेईल.


\par }{\Q \VS{31}निरर्थक धनावर विसंबून राहून त्याने स्वतःची फसवणूक करून घेऊ नये,

\par }{\QB कारण त्याला त्याचा काही लाभ मिळणार नाही.


\par }{\Q \VS{32}त्याच्या ठरलेल्या वेळे आधी तो गळून जाईल,

\par }{\QB आणि त्याच्या फांद्या भरभराट पावणार नाहीत.


\par }{\Q \VS{33}न पिकलेले द्राक्ष झडून गेलेल्या द्राक्षवेलीसारखा,

\par }{\QB बहर गाळून टाकत असलेल्या जैतुनाच्या झाडासारखा तो होईल.


\par }{\Q \VS{34}कारण देवहीनांचे सोबती निष्फळ होतील,

\par }{\QB आणि लाच घेणार्‍यांचे डेरे अग्नी जाळून टाकील.


\par }{\Q \VS{35}ते क्लेशाची गर्भधारणा करतात आणि दुष्टतेला जन्म देतात;

\par }{\QB आणि त्यांचे गर्भाशय कपट प्रसवते.”




\par }\Chap{16}{\SH इय्योबाचे प्रत्युत्तर
\par }
{\PP \VerseOne{1}यावर इय्योब म्हणाला:


\par }{\Q \VS{2}“अशा पुष्कळ गोष्टी मी ऐकल्या आहेत;

\par }{\QB तुम्ही सर्व पोकळ सांत्वनकर्ते आहात!


\par }{\Q \VS{3}तुमच्या या लांबलचक भाषणांचा कधी शेवट होणार नाही का?

\par }{\QB तुम्हाला काय त्रास होत आहे की तुम्ही सतत वाद घालावे?


\par }{\Q \VS{4}तुम्ही माझ्या जागी असता,

\par }{\QB तर मी सुध्‍दा तुमच्यासारखेच बोललो असतो;

\par }{\Q मीही तुमच्याविरुद्ध उत्तम भाषण दिले असते

\par }{\QB आणि तुम्हाकडे पाहून माझे डोके हालविले असते.


\par }{\Q \VS{5}परंतु माझे मुख तुम्हाला प्रोत्साहित करेल;

\par }{\QB तुम्हाला आराम मिळावा म्हणून माझ्या ओठांनी मी तुमचे सांत्वन करेन.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{6}“परंतु मी जरी बोललो तरी, माझे दुःख कमी होत नाही;

\par }{\QB आणि जरी मी गप्प राहिलो तरी ते जात नाही.


\par }{\Q \VS{7}खचितच, हे परमेश्वरा, तुम्ही मला झिजवून टाकले आहे;

\par }{\QB तुम्ही माझे घरदार उजाड केले आहे.


\par }{\Q \VS{8}तुम्ही मला अगदी शुष्क असे केले आहे—आणि तेच माझे साक्षीदार आहेत.

\par }{\QB माझी ओसाडी उठून माझ्याविरुद्ध साक्ष देते.


\par }{\Q \VS{9}परमेश्वर माझ्यावर तुटून पडतात आणि आपल्या क्रोधाने मला फाडून टाकतात,

\par }{\QB आणि माझ्यावर दात खातात;

\par }{\QB माझे विरोधी माझ्यावर कडक नजर लावून आहेत.


\par }{\Q \VS{10}ते आपले मुख उघडून माझी थट्टा करतात;

\par }{\QB तिरस्काराने ते माझ्या गालावर मारतात.

\par }{\QB आणि माझ्याविरुद्ध एकजूट करतात.


\par }{\Q \VS{11}परमेश्वराने मला देवहीनांच्‍या स्वाधीन केले आहे

\par }{\QB आणि दुष्टांच्या तावडीत सोपविले आहे.


\par }{\Q \VS{12}मी सुखात राहत होतो, परंतु त्यांनी मला विखरून टाकले आहे.

\par }{\QB माझ्या मानेला पकडून त्यांनी माझा चुराडा केला आहे.

\par }{\Q त्यांनी मला त्यांचा निशाणा म्हणून केले आहे;


\par }{\QB \VS{13}त्यांचे बाण माझ्या सभोवती आहेत.

\par }{\Q दया विरहित ते माझी आतडी\FTNT{*}{{\FR 16:13 }{\FQ{आतडी
}}{\FT{इब्री भाषेत
}}{\FQA{मूत्रपिंड}}} छेदतात

\par }{\QB आणि माझे पित्त भूमीवर ओततात.


\par }{\Q \VS{14}पुनः पुनः ते माझ्यावर हल्ला करतात;

\par }{\QB एखाद्या योद्ध्यांप्रमाणे ते माझ्यावर धावून येतात.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{15}“मी गोणपाटाने माझे शरीर झाकले आहे

\par }{\QB आणि माझे डोके धुळीला मिळविले आहे.


\par }{\Q \VS{16}रडून रडून माझा चेहरा लाल झाला आहे,

\par }{\QB आणि माझ्या डोळ्यांभोवती काळे डाग पडले आहेत.


\par }{\Q \VS{17}तरीही माझ्या हातांनी जुलूम केला नाही

\par }{\QB आणि माझी प्रार्थना शुद्ध आहे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{18}“अगे पृथ्वी, माझे रक्त झाकून ठेवू नकोस;

\par }{\QB माझे रुदन कधीही विश्रांती न पावो!


\par }{\Q \VS{19}तरी आतासुद्धा माझा साक्षीदार स्वर्गामध्ये आहे;

\par }{\QB माझा कैवारी उच्चस्थानी आहे.


\par }{\Q \VS{20}माझा मध्यस्थ माझा मित्र आहे\FTNT{†}{{\FR 16:20 }{\FT{किंवा
}}{\FQA{माझे मित्र माझा तिरस्कार करतात}}}

\par }{\QB आणि परमेश्वरासमोर माझे नेत्र अश्रू गाळतात;


\par }{\Q \VS{21}एखादा मनुष्य जसा आपल्या मित्रासाठी

\par }{\QB तसाच तो एका मनुष्याच्या वतीने परमेश्वराजवळ विनवणी करतो.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{22}“केवळ काही वर्षे निघून जातील

\par }{\QB आणि फिरून परत येत नाही त्या वाटेने मी रवाना होईल.




\par }\PoetryChap{17}{\Q \VerseOne{1}माझा आत्मा तुटून गेला आहे,

\par }{\QB माझ्या आयुष्याचे दिवस छाटले गेले आहे,

\par }{\QB कबर माझी वाट पाहत आहे.


\par }{\Q \VS{2}खचितच थट्टा करणारे मला घेरून घेतात;

\par }{\QB त्यांच्या वैरभावावर माझी नजर लागली आहे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{3}“हे परमेश्वरा तुमच्या वचनानुसार माझ्याबरोबर करार करा.

\par }{\QB कारण मला जामीन आणखी कोण आहे?


\par }{\Q \VS{4}तुम्ही त्यांचे मन सुज्ञतेस वंचित केले आहे;

\par }{\QB म्हणून तुम्ही त्यांना विजयी होऊ देणार नाही.


\par }{\Q \VS{5}जे मोबदल्यासाठी आपल्या मित्रांचा घात करतात,

\par }{\QB त्यांच्या लेकरांचे डोळे अंध होतील.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{6}“परमेश्वराने मला सर्वांसाठी थट्टेचा विषय केले आहे,

\par }{\QB असा मनुष्य, ज्याच्या तोंडावर लोक थुंकतात.


\par }{\Q \VS{7}दुःखाने माझे डोळे अंधुक झाले आहेत;

\par }{\QB आणि माझे शरीर सावलीसारखे झाले आहे.


\par }{\Q \VS{8}यामुळे प्रामाणिक लोक भयप्रद झाले आहेत;

\par }{\QB निर्दोष लोक देवहीनांवर उठले आहेत.


\par }{\Q \VS{9}तरीही, नीतिमान आपल्या मार्गात स्थिर राहतील,

\par }{\QB आणि शुद्ध हृदयाचे लोक अधिक बलवान होत जातील.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{10}“परंतु चला, तुम्ही सर्वजण पुन्हा प्रयत्न करा!

\par }{\QB तुमच्यात एकही बुद्धिमान मला सापडणार नाही.


\par }{\Q \VS{11}माझे दिवस निघून गेले आहेत, माझ्या योजना विखुरल्या आहेत.

\par }{\QB परंतु माझ्या हृदयाची आशा भंगली नाही.


\par }{\Q \VS{12}ते रात्रीला दिवसात बदलतात;

\par }{\QB आणि अंधारात असूनही दिवस जवळ आहे असे म्हणतात.


\par }{\Q \VS{13}ज्या घराची मी आशा धरतो, ती जर कबर आहे,

\par }{\QB अंधकाराच्या राज्यात जर मी माझे अंथरूण पसरेल,


\par }{\Q \VS{14}जर कुजण्याला, ‘तू माझा पिता आहेस’ असे म्हटले

\par }{\QB आणि किडण्याला, ‘माझी आई’ किंवा ‘माझी बहीण’ म्हणेन,


\par }{\Q \VS{15}तर मग माझी आशा कुठे आहे—

\par }{\QB आणि कोण माझ्यासाठी आशावादी असणार?


\par }{\Q \VS{16}ती अधोलोकाच्या द्वारात जाणार का?

\par }{\QB आम्ही दोघेही धुळीमध्ये एकत्रच जाणार का?”




\par }\Chap{18}{\SH बिल्दद
\par }
{\PP \VerseOne{1}यावर बिल्दद शूहीने उत्तर दिले:


\par }{\Q \VS{2}“ही अशी भाषणे तू कधी थांबविणार आहेस?

\par }{\QB जरा समजूतदारपणे घे आणि मग आपण बोलू.


\par }{\Q \VS{3}आम्हाला जनावरांप्रमाणे का समजतोस

\par }{\QB तुझ्या नजरेत आम्ही मूर्ख आहोत का?


\par }{\Q \VS{4}रागाने जो तू स्वतःला फाडतोस,

\par }{\QB त्या तुझ्यामुळे पृथ्वी ओसाड पडावी काय?

\par }{\QB किंवा खडक आपल्या ठिकाणातून कोसळू द्यावे काय?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{5}“दुष्टांचा दिवा विझून जातो;

\par }{\QB त्याच्या अग्नीच्या ज्वाला पेटावयाच्या थांबतात.


\par }{\Q \VS{6}त्याच्या तंबूतील प्रकाश अंधकार होऊन होतो;

\par }{\QB त्याच्या जवळचा दिवा विझून जातो.


\par }{\Q \VS{7}त्याच्या पावलांचा प्रभाव दुर्बल होतो;

\par }{\QB त्याच्या स्वतःच्याच योजना त्याला खाली खेचतात.


\par }{\Q \VS{8}त्याचेच पाऊल त्याला पाशात अडकवितात;

\par }{\QB आणि त्याच्या जाळ्यात तो सापडतो.


\par }{\Q \VS{9}फास त्याची टाच पकडते;

\par }{\QB आणि तो सापळ्यात धरला जातो.


\par }{\Q \VS{10}त्याच्यासाठी गळफास जमिनीत लपविलेला आहे;

\par }{\QB त्याच्या मार्गात सापळा ठेवलेला आहे.


\par }{\Q \VS{11}आतंक त्याला चहूकडून घेरून आहे

\par }{\QB आणि त्याच्या प्रत्येक पावलांवर कुत्र्यांचे भय आहे.


\par }{\Q \VS{12}विपत्ती त्याच्यासाठी भुकेलेली आहे;

\par }{\QB तो पडला तर, विनाश त्याच्यासाठी तयारच आहे.


\par }{\Q \VS{13}रोगाने त्याची त्वचा खाऊन टाकली आहे;

\par }{\QB मृत्यूचे पहिले अपत्य त्याचे अवयव गिळून टाकतात.


\par }{\Q \VS{14}त्याच्या सुरक्षित डेर्‍यांतून त्याला फाडून

\par }{\QB भयाच्या राजापुढे त्याला फरफटीत नेले आहे.


\par }{\Q \VS{15}अग्नी त्याच्या डेर्‍यात वस्ती\FTNT{*}{{\FR 18:15 }{\FT{किंवा
}}{\FQA{त्याचे जे होते त्यातील काही उरले नाही}}} करते;

\par }{\QB त्याच्या घरावर गंधक विखुरले आहे.


\par }{\Q \VS{16}त्याची मुळे खाली सुकतात

\par }{\QB आणि त्याच्यावर सर्व फांद्या वाळून जातात.


\par }{\Q \VS{17}पृथ्वीवरून त्याच्या अस्तित्वाची आठवण नाहीशी होते;

\par }{\QB आणि आता भूमीवर त्याचे नाव राहणार नाही.


\par }{\Q \VS{18}प्रकाशातून त्याला अंधाराच्या राज्यात घालविले आहे;

\par }{\QB आणि जगातून तो हद्दपार केला गेला आहे.


\par }{\Q \VS{19}त्याच्या लोकात त्याला पुत्र किंवा कोणीही वारस नाहीत,

\par }{\QB तो जिथे राहत होता, तिथेही कोणी उरले नाहीत.


\par }{\Q \VS{20}पश्चिमेचे लोक त्याची अवस्था बघून भयप्रद होतात;

\par }{\QB हा भयंकर अंत पाहून पूर्वेकडील लोक घाबरून जातात.


\par }{\Q \VS{21}पातक्यांचे जीवन खचितच असे असते;

\par }{\QB परमेश्वराला जे ओळखीत नाहीत, त्यांचे ठिकाण असेच असते.”




\par }\Chap{19}{\SH इय्योब
\par }
{\PP \VerseOne{1}मग इय्योबाने उत्तर देत म्हटले:


\par }{\Q \VS{2}“किती काळ तुम्ही मला त्रास देणार

\par }{\QB आणि आपल्या शब्दांनी मला चिरडणार?


\par }{\Q \VS{3}एवढ्यात दहा वेळा माझी निंदा करून;

\par }{\QB निर्लज्या सारखा तुम्ही माझ्यावर हल्ला केला.


\par }{\Q \VS{4}मी जर खरोखरच चुकलो असेन,

\par }{\QB तरी त्यासाठी मी स्वतः जबाबदार असणार.


\par }{\Q \VS{5}जर स्वतःला तुम्ही खरच माझ्यापेक्षा थोर समजता

\par }{\QB आणि माझ्या या दैनावस्थेचा माझ्याविरुद्ध गैरउपयोग करता,


\par }{\Q \VS{6}तर ही गोष्ट लक्षात घ्या, की ही स्थिती परमेश्वराने माझ्यावर आणली आहे

\par }{\QB आणि आपल्या जाळ्यात मला वेढले आहे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{7}“मी जरी ‘जुलूम!’ असे म्हणून ओरडतो, परंतु मला प्रतिसाद मिळत नाही;

\par }{\QB साहाय्यासाठी मी बोलावितो, परंतु मला न्याय मिळत नाही.


\par }{\Q \VS{8}मी पार जाऊ नये म्हणून परमेश्वराने माझी वाट अडविली आहे;

\par }{\QB त्यांनी माझे मार्ग अंधाराने झाकून टाकले आहेत.


\par }{\Q \VS{9}माझा सन्मान त्यांनी माझ्यापासून हिरावून घेतला आहे

\par }{\QB आणि माझ्या मस्तकावरील मुकुट काढून घेतला आहे.


\par }{\Q \VS{10}माझा सर्वनाश होईपर्यंत त्यांनी मला चहूकडून तोडले आहे;

\par }{\QB झाडाप्रमाणे त्यांनी माझी आशा उपटून टाकली आहे.


\par }{\Q \VS{11}त्यांचा क्रोध माझ्याविरुद्ध भडकला आहे;

\par }{\QB आपल्या शत्रूंमध्ये त्यांनी मला गणले आहे.


\par }{\Q \VS{12}त्यांची फौज जोमाने पुढे जात आहे;

\par }{\QB त्यांनी माझ्याविरुद्ध युद्ध रचले आहे

\par }{\QB आणि माझ्या डेर्‍या सभोवती वेढा घातला आहे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{13}“माझे बंधुजन त्यांनी माझ्यापासून दूर केले आहेत;

\par }{\QB माझे परिचित मला अगदी परके झाले आहेत.


\par }{\Q \VS{14}माझे नातलग माझ्यापासून दूर गेले आहेत;

\par }{\QB माझ्या जिवलग मित्रांना माझा विसर पडला आहे.


\par }{\Q \VS{15}माझे पाहुणे आणि माझ्या सेविका सुद्धा मला परके मानतात;

\par }{\QB अनोळखी माणसाप्रमाणे ते माझ्याकडे बघतात.


\par }{\Q \VS{16}मी माझ्या सेवकाला आज्ञा करतो,

\par }{\QB आणि माझ्या मुखाने त्याला विनवणी करतो, परंतु तो उत्तर देत नाही.


\par }{\Q \VS{17}माझ्या पत्नीसाठी माझा श्वास किळसवाणा झाला आहे;

\par }{\QB माझ्या परिवारासाठी मी घृणास्पद असा आहे.


\par }{\Q \VS{18}लहान मुलेदेखील माझी निंदा करतात;

\par }{\QB मी दिसलो तरी ते माझा अपमान करतात.


\par }{\Q \VS{19}माझ्या जिवलग मित्रांनादेखील माझा वीट येतो;

\par }{\QB ज्यांच्यावर मी प्रीती केली, तेही माझ्यावर उलटले.


\par }{\Q \VS{20}मी आता फक्त हाडे व कातडी असा उरलो आहे;

\par }{\QB आणि मृत्यूच्या संकटातून थोडक्यात निभावून गेलो आहे.\FTNT{*}{{\FR 19:20 }{\FT{किंवा
}}{\FQA{केवळ हिरड्या बाकी आहेत}}}


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{21}“माझ्यावर दया करा, माझ्या मित्रांनो, माझ्यावर दया करा,

\par }{\QB कारण परमेश्वराच्या हाताने माझ्यावर प्रहार केला आहे.


\par }{\Q \VS{22}परमेश्वराने करावा असा तुम्हीही माझा छळ का करता?

\par }{\QB माझ्या वेदना पाहून तुमचे समाधान झाले नाही काय?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{23}“अहा, माझ्या शब्दांची नोंद करण्यात आली असती,

\par }{\QB ते एका चर्मपत्राच्या गुंडाळीत लिहून ठेवले असते,


\par }{\Q \VS{24}लोखंडी कलमाने ते शिसावर,

\par }{\QB किंवा कायम स्‍वरुपाने खडकावर कोरले असते तर किती बरे होते!


\par }{\Q \VS{25}मला ठाऊक आहे की माझा उद्धारक जिवंत आहे,

\par }{\QB आणि अखेरीस ते पृथ्वीवर उभे राहील;


\par }{\Q \VS{26}आणि हे शरीर कुजून गेल्यानंतरही,

\par }{\QB आपल्या देहाशिवाय\FTNT{†}{{\FR 19:26 }{\FQ{देहाशिवाय
}}{\FT{इतर मूळ प्रतींमध्ये
}}{\FQA{देहामध्ये}}} मी परमेश्वराला पाहीन;


\par }{\Q \VS{27}होय, मी स्वतः त्यांना पाहीन

\par }{\QB दुसरा कोणी नाही; तर मी स्वतःच्या डोळ्यांनी मी त्यांना पाहीन.

\par }{\QB त्यासाठी माझ्या हृदयात मी किती उतावळा झालो आहे!


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{28}“आणि आता जर तुम्ही असा विचार केला की, ‘आम्ही कसे त्याला नीच करू,

\par }{\QB कारण समस्येचे मूळ तर त्याच्यामध्येच आहे,’


\par }{\Q \VS{29}तुम्ही स्वतः तलवारी विषयी भय धरावे;

\par }{\QB कारण क्रोधाची शिक्षा तलवारीने येणार,

\par }{\QB आणि मग न्याय अस्तित्वात आहे हे तुम्हाला समजेल.\FTNT{‡}{{\FR 19:29 }{\FT{किंवा
}}{\FQA{तुला सर्वसमर्थाची ओळख होईल}}}”




\par }\Chap{20}{\SH सोफर
\par }
{\PP \VerseOne{1}मग सोफर नामाथीने उत्तर देऊन म्हटले:


\par }{\Q \VS{2}“माझे त्रस्त विचार मला उत्तर देण्यास प्रेरित करीत आहेत

\par }{\QB कारण मी फारच अस्वस्थ झालो आहे.


\par }{\Q \VS{3}मला अपमानित करणार्‍या धमक्या मला ऐकायला येतात,

\par }{\QB आणि माझी सुबुद्धी उत्तर देण्यास मला प्रवृत्त करीत आहे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{4}“पुरातन काळापासूनची वस्तुस्थिती आणि मानवाची पृथ्वीवर उत्पत्ती झाली,

\par }{\QB तेव्हापासूनच्या गोष्टी तुला खचित माहीत आहेत,


\par }{\Q \VS{5}की दुष्टाचा उल्हास हा अल्पकालीन आहे,

\par }{\QB देवहीन व्यक्तीचा आनंद क्षणभंगुर आहे.


\par }{\Q \VS{6}जरी देवहीन मनुष्याचा गर्व आकाशापर्यंत पोहोचला

\par }{\QB आणि त्याचे डोके आभाळाला जाऊन भिडले,


\par }{\Q \VS{7}तरी तो आपल्या स्वतःच्या विष्ठेप्रमाणे नष्ट होणार;

\par }{\QB जे त्याला ओळखीत होते, ते विचारीत राहतील, ‘तो कुठे आहे?’


\par }{\Q \VS{8}तो स्वप्नासारखा विरून जाईल आणि पुन्हा सापडणार नाही.

\par }{\QB रात्रीच्या दृष्‍टांताप्रमाणे तो नाहीसा होईल.


\par }{\Q \VS{9}ज्यांनी त्याला पाहिले होते, ते त्याला पुन्हा पाहणार नाहीत;

\par }{\QB त्याचे स्थान त्याच्याकडे पुन्हा पाहणार नाही.


\par }{\Q \VS{10}त्याची मुलेबाळे गरिबांची नुकसान भरपाई करतील;

\par }{\QB आणि स्वतःच्या हातांनी आपली संपत्ती परत करतील.


\par }{\Q \VS{11}तारुण्याचा जो जोम त्याच्या हाडात भरलेला आहे

\par }{\QB तो त्याच्याबरोबरच धुळीत मिळेल.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{12}“जरी दुष्टपणा त्याच्या जिभेला गोडवा देते

\par }{\QB आणि तो आपल्या जिभेखाली ते दाबून ठेवतो,


\par }{\Q \VS{13}ती चव नाहीशी होऊ नये असे त्याला वाटते

\par }{\QB म्हणून हळूहळू चघळत राहतो,


\par }{\Q \VS{14}तरीही त्याने खाल्लेले अन्न त्याच्या पोटात आंबट होऊन त्याला पचत नाही;

\par }{\QB त्याच्या पोटात ते सापाच्‍या विषासारखे होईल.


\par }{\Q \VS{15}गिळून घेतलेली सर्व संपत्ती त्याला थुंकावी लागणार;

\par }{\QB परमेश्वरच त्याच्या पोटातून त्याला ते ओकायला लावेल.


\par }{\Q \VS{16}तो सापाचे विष चोखून घेईल;

\par }{\QB विषारी सापाचा दंश त्याला जिवे मारेल.


\par }{\Q \VS{17}मधाने भरलेल्या नद्या आणि झरे जे लोण्याच्‍या प्रवाहाने वाहतात,

\par }{\QB त्यांचा उपभोग त्याला घेता येणार नाही.


\par }{\Q \VS{18}ज्यासाठी त्याने परिश्रम केले, त्याची चव त्याला मिळणार नाही;

\par }{\QB त्याच्या व्यापाराचा नफा त्याला मिळणार नाही.


\par }{\Q \VS{19}कारण त्याने गोरगरिबांवर जुलूम करून त्यांना निराधार सोडले;

\par }{\QB जी घरे त्याने बांधली नाहीत, ती त्याने जप्त केली.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{20}“त्याच्या हावेपासून त्याला कधीही सुटका मिळणार नाही;

\par }{\QB त्याची संपत्ती त्याला वाचवू शकणार नाही.


\par }{\Q \VS{21}गिळून टाकावे असे आता काही उरले नाही;

\par }{\QB त्याची समृद्धी दीर्घकाल टिकणार नाही.


\par }{\Q \VS{22}त्याच्या भरभराटीत विपत्ती त्याला गाठेल;

\par }{\QB आणि त्याच्यावर मोठ्या यातना येऊन पडतील.


\par }{\Q \VS{23}जेव्हा त्याने पोटभरून खाल्ले असणार,

\par }{\QB तेव्हा परमेश्वराचा प्रचंड कोप त्याच्याविरुद्ध पेटेल

\par }{\QB आणि त्याच्यावर त्यांच्या क्रोधाची वृष्टी होईल.


\par }{\Q \VS{24}लोखंडी शस्‍त्रांपासून त्याने जरी पळ काढला,

\par }{\QB तरी कास्य धनुष्‍यबाण त्याच्या पार जाईल.


\par }{\Q \VS{25}बाण त्याच्या पाठीतून तो ओढून काढेल,

\par }{\QB आणि त्याचे चमकणारे टोक त्याच्या पित्ताशयातून बाहेर येईल.

\par }{\Q तो भीतीने ग्रस्त होईल.


\par }{\QB \VS{26}निबिड अंधकार त्याच्या संपत्तीची वाट पाहत आहे,

\par }{\Q अग्नी त्याला भस्म करेल

\par }{\QB आणि त्याच्या तंबूमध्ये जे काही उरलेले आहे ते गिळून टाकेल.


\par }{\Q \VS{27}आकाश त्याचे दोष प्रकट करेल;

\par }{\QB आणि पृथ्वी त्याच्याविरुद्ध उभी राहील.


\par }{\Q \VS{28}त्याचे घर पुराने वाहून जाईल,

\par }{\QB परमेश्वराच्या क्रोधाच्या दिवशी त्याची सर्व संपत्ती पाण्याच्या ओघात नष्ट होईल.


\par }{\Q \VS{29}दुष्ट मनुष्याचा परमेश्वराने हाच वाटा नेमलेला आहे,

\par }{\QB परमेश्वराने त्यांच्याकरिता नेमलेला वारसा तो हाच आहे.”




\par }\Chap{21}{\SH इय्योब
\par }
{\PP \VerseOne{1}मग इय्योबाने उत्तर देऊन म्हटले:


\par }{\Q \VS{2}“माझे बोलणे लक्षपूर्वक ऐका;

\par }{\QB आणि हेच तुमच्याकडून माझ्यासाठी सांत्वन असे असू द्या.


\par }{\Q \VS{3}मी बोलत असताना धीर धरा,

\par }{\QB त्यानंतर खुशाल माझी थट्टा करा.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{4}“माझी तक्रार मनुष्याविरुद्ध आहे काय?

\par }{\QB मी अधीर का असू नये?


\par }{\Q \VS{5}माझ्याकडे पाहा आणि भयचकित व्हा;

\par }{\QB आपल्या मुखावर आपला हात ठेवा.


\par }{\Q \VS{6}याविषयी मी विचार करतो, त्यावेळी मी भयभीत होतो;

\par }{\QB भीतीने माझे शरीर थरथर कापते.


\par }{\Q \VS{7}दुर्जनांना दीर्घायुष्य का मिळते,

\par }{\QB वयाने परिपक्व होऊन ते सशक्त का होतात?


\par }{\Q \VS{8}त्यांची मुले त्यांच्याभोवती स्थिर झालेली त्यांना दिसतात,

\par }{\QB आणि त्यांचे वंशज त्यांच्या दृष्टीपुढे असतात.


\par }{\Q \VS{9}त्यांची घरे भयविरहीत व सुरक्षित असतात;

\par }{\QB परमेश्वराचा दंड त्यांच्यावर नसतो.


\par }{\Q \VS{10}त्यांचा बैल निष्फळ असत नाही;

\par }{\QB त्यांच्या गाई वासरांना जन्म देतात आणि त्यांचा गर्भपात होत नाही.


\par }{\Q \VS{11}ते आपली मुले कळपासारखी बाहेर पाठवितात;

\par }{\QB आणि त्यांची लेकरे नाचत बागडतात.


\par }{\Q \VS{12}डफ आणि वीणा यांच्या तालावर ते गीते गातात;

\par }{\QB आणि बासरीच्‍या स्‍वरावर हर्षनाद करतात.


\par }{\Q \VS{13}ते आपला जीवनक्रम समृद्धीत घालवितात

\par }{\QB आणि शांतीने\FTNT{*}{{\FR 21:13 }{\FT{किंवा
}}{\FQA{अचानक}}} खाली कबरेत जातात.


\par }{\Q \VS{14}तरी ते परमेश्वराला म्हणतात, ‘आमच्यापासून दूर जा!

\par }{\QB तुमचे मार्ग जाणून घेण्याची आमची इच्छा नाही.


\par }{\Q \VS{15}हा सर्वसमर्थ कोण आहे, की आम्ही त्यांची सेवा करावी?

\par }{\QB त्यांच्याकडे विनंती करून आम्हाला काय मिळणार?’


\par }{\Q \VS{16}परंतु त्यांची समृद्धी त्यांच्या स्वतःच्या हातात नाही,

\par }{\QB म्हणून मी दुष्टांच्या योजनांपासून दूर थांबतो.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{17}“तरी दुष्टांचा दिवा कितीदा विझला जातो?

\par }{\QB आणि कितीदा त्यांच्यावर विपत्ती येते,

\par }{\QB परमेश्वर त्यांच्यावर आपला क्रोध कितीदा आणतात?


\par }{\Q \VS{18}ते कितीदा वार्‍यापुढे वाळलेल्या पेंढ्यांप्रमाणे असतात,

\par }{\QB व वादळापुढे उडविलेल्या भुशासारखे उडून जातात?


\par }{\Q \VS{19}असे म्हटले जाते, ‘परमेश्वर दुर्जनांची शिक्षा त्याच्या संततीसाठी राखून ठेवतात.’

\par }{\QB दुर्जनालाच स्वतःच्या पापाची परतफेड करू द्यावी,

\par }{\QB म्हणजे त्याला त्याचा अनुभव येईल!


\par }{\Q \VS{20}आपला नाश होत आहे हे त्याने स्वतःच्या डोळ्यांनी पाहावे;

\par }{\QB सर्वसमर्थाच्या क्रोधाचा प्याला त्याने प्यावा.


\par }{\Q \VS{21}जेव्हा त्याला नेमून दिलेला काळ समाप्त होतो

\par }{\QB तेव्हा आपण आपल्यामागे सोडून दिलेल्या कुटुंबाविषयी त्याला काय चिंता?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{22}“परमेश्वराला कोण ज्ञान शिकवू शकेल,

\par }{\QB कारण सर्वोच्च व्यक्तीचा न्याय सुद्धा तेच करतात?


\par }{\Q \VS{23}एखादा मनुष्य पूर्ण जोमात असताना मरण पावतो,

\par }{\QB जो सुरक्षित आणि सुखी असतो,


\par }{\Q \VS{24}जो शरीराने सुदृढ,

\par }{\QB आणि हाडांनी धष्टपुष्ट आहे.


\par }{\Q \VS{25}आणि दुसरा एखादा जिवाच्या कडूपणात मरतो,

\par }{\QB ज्याने जीवनात कोणत्याही चांगल्या गोष्टींचा उपभोग घेतला नसतो.


\par }{\Q \VS{26}तरी ते दोघेही मेल्यानंतर मातीत एकमेका शेजारी पुरले जातात,

\par }{\QB आणि दोघेही किड्यांनी झाकले जातात.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{27}“आता तुम्ही काय विचार करतात हे मला चांगले माहिती आहे,

\par }{\QB माझे वाईट होईल अशा योजना तुम्ही करता.


\par }{\Q \VS{28}तुम्ही विचारता, ‘त्या महान व्यक्तीचे घर कुठे आहे,

\par }{\QB ज्यात दुष्टाचा डेरा होता?’


\par }{\Q \VS{29}जे प्रवास करतात त्यांना तुम्ही कधीही प्रश्न विचारला नाही काय?

\par }{\QB आणि त्यांच्या अनुभवांकडे लक्ष दिले नाही काय—


\par }{\Q \VS{30}अरिष्टाच्या दिवशी बहुधा दुष्टाचा बचाव होतो,

\par }{\QB आणि क्रोधाच्या दिवशी ते सोडविले जातात?


\par }{\Q \VS{31}उघडपणे त्यांना कोण दोष लावणार?

\par }{\QB त्यांनी जे केले आहे, त्याचे प्रतिफळ त्यांना कोण देणार?


\par }{\Q \VS{32}त्यांना कबरेकडे वाहून नेले जाते,

\par }{\QB आणि त्यांच्या धोंड्यावर पहारा ठेवतात.


\par }{\Q \VS{33}दरीतील माती त्याला गोड लागते;

\par }{\QB असंख्य त्यांच्यापुढे गेले आहेत,

\par }{\QB आणि सर्व लोक त्यांचे अनुसरण करतात.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{34}“तर तुमच्या निरर्थक शब्दांनी तुम्ही माझे सांत्वन कसे कराल?

\par }{\QB कारण तुमची प्रत्युत्तरे केवळ असत्य आहेत!”




\par }\Chap{22}{\SH एलीफाज
\par }
{\PP \VerseOne{1}मग एलीफाज तेमानीने उत्तर देऊन म्हटले:


\par }{\Q \VS{2}“मानवाचा परमेश्वराला काही उपयोग आहे का?

\par }{\QB अत्यंत सुज्ञ मनुष्याचा सुद्धा त्यांना काय लाभ?


\par }{\Q \VS{3}जरी तू नीतिमान असलास तरी त्यात सर्वसमर्थाला काय आनंद?

\par }{\QB तू निर्दोष असलास, तरी त्यांना काय लाभ होणार?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{4}“तू भक्त आहेस म्हणून परमेश्वर तुझा निषेध

\par }{\QB आणि तुझ्याविरुद्ध आरोप करीत आहेत का?


\par }{\Q \VS{5}तुझी दुष्टता पुष्कळ नाही का?

\par }{\QB तुझे अपराध अनंत नाही का?


\par }{\Q \VS{6}तू निष्कारण आपल्या नातेवाईकांकडून गहाण घेतलेस;

\par }{\QB आणि लोकांना वस्त्राशिवाय सोडले.


\par }{\Q \VS{7}थकलेल्यांना तू पाणी दिले नाही

\par }{\QB आणि तू भुकेल्‍यांपासून अन्न राखून ठेवलेस,


\par }{\Q \VS{8}जरी तू प्रभावी व्यक्ती, एक जमीनदार होतास;

\par }{\QB सन्माननीय मनुष्य असा त्या भूमीवर राहत होतास


\par }{\Q \VS{9}आणि तू विधवांना रिकाम्या हाती घालवून दिले

\par }{\QB तसेच अनाथांना बलहीन केलेस.


\par }{\Q \VS{10}म्हणूनच आता पाश तुझ्या सभोवती आहे,

\par }{\QB अकस्मात आलेली संकटे तुला का भयभीत करतात,


\par }{\Q \VS{11}इतका अंधकार का आहे की तुला दिसत नाही,

\par }{\QB आणि जलांच्या पुराने तुला का झाकून टाकले आहे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{12}“परमेश्वर उच्चतम स्वर्गामध्ये नाहीत काय?

\par }{\QB आणि अतिउंच असलेल्या त्या तार्‍यांकडे बघ!


\par }{\Q \VS{13}पण तरीही तू म्हणतोस, ‘परमेश्वराला काय माहीत?

\par }{\QB निबिड अंधकारातून ते न्याय करतील काय?


\par }{\Q \VS{14}ते जेव्हा घुमटकार नभोमंडळात चालतात

\par }{\QB तेव्हा त्यांनी आम्हाला बघू नये म्हणून दाट ढगांनी त्यांच्यावर पडदा टाकला आहे.’


\par }{\Q \VS{15}पुरातन मार्ग जे दुष्टांनी पत्करले होते

\par }{\QB त्यावर अजून किती काळ तू चालशील?


\par }{\Q \VS{16}ते तर त्यांच्या नेमीत वेळेच्‍या आधी उठविले गेले,

\par }{\QB त्यांच्या जीवनाचा पाया पुराच्या जलात वाहून गेला.


\par }{\Q \VS{17}ते परमेश्वराला म्हणाले, ‘तुम्ही येथून निघून जा!

\par }{\QB सर्वसमर्थ आमच्यासाठी काय करणार?’


\par }{\Q \VS{18}तरीही परमेश्वराने त्यांची घरे उत्तम पदार्थांनी भरली,

\par }{\QB म्हणून मी दुष्टांच्या योजनांपासून दूर राहतो.


\par }{\Q \VS{19}नीतिमान दुष्टांचा नाश झालेला पाहून हर्ष करतील;

\par }{\QB निर्दोष लोक त्यांचा उपहास करतील,


\par }{\Q \VS{20}ते म्हणतील, ‘खचितच आमच्या शत्रूंचा नाश झाला आहे,

\par }{\QB अग्नीने त्यांची संपत्ती भस्म केली आहे.’


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{21}“परमेश्वराला समर्पित होऊन त्यांच्याशी समेट कर;

\par }{\QB म्हणजे तुझे वैपुल्य तुला परत मिळेल.


\par }{\Q \VS{22}त्यांच्या मुखातून आलेल्या आज्ञा स्वीकारून घे

\par }{\QB त्यांचे शब्द आपल्या हृदयात साठवून ठेव.


\par }{\Q \VS{23}जर तू सर्वसमर्थाकडे परत वळून, आपल्या डेर्‍यातून दुष्टता काढून टाकशील:

\par }{\QB तर तू पुनर्स्थापित होशील.


\par }{\Q \VS{24}जर तू आपले सोने धुळीत मिळवशील,

\par }{\QB आणि तुझे ओफीराचे सोने नदीच्या गाळात टाकून देशील,


\par }{\Q \VS{25}तर सर्वसमर्थ स्वतःच तुझे सोने,

\par }{\QB आणि तुझे मौल्यवान रुपे होतील.


\par }{\Q \VS{26}मग तू खरोखरच सर्वसमर्थामध्‍ये आनंद पावशील

\par }{\QB व आपली दृष्टी परमेश्वराकडे वर लावशील.


\par }{\Q \VS{27}तू त्यांच्याकडे प्रार्थना करशील आणि ते तुझे ऐकतील,

\par }{\QB आणि तुझे नवस तू फेडशील.


\par }{\Q \VS{28}ज्याची तू इच्छा धरशील, ते घडून येईल,

\par }{\QB आणि तुझ्या मार्गावर प्रकाश पडेल.


\par }{\Q \VS{29}जेव्हा लोकांना नीच केले जाते तेव्हा तू म्हणशील, ‘त्यांना उचलून धर!’

\par }{\QB जे पडलेले ते वाचविले जातील.


\par }{\Q \VS{30}आणि जे निर्दोष नाहीत त्यांना देखील ते वाचवतील,

\par }{\QB आणि तुझ्या शुद्ध हातांकरवी ते पातक्यांना साहाय्य करतील.”




\par }\Chap{23}{\SH इय्योब
\par }
{\PP \VerseOne{1}मग इय्योबाने उत्तर दिले:


\par }{\Q \VS{2}“आज देखील माझे गार्‍हाणे कडू आहे;

\par }{\QB मी कण्हत असतानाही परमेश्वराचा हात माझ्यावर भारी आहे.


\par }{\Q \VS{3}परमेश्वर कुठे आढळेल हे जर मला माहीत असते;

\par }{\QB मी जर त्यांच्या निवासस्थानापर्यंत जाऊ शकलो असतो!


\par }{\Q \VS{4}तर माझा वाद मी त्यांच्यापुढे ठेवली असता

\par }{\QB माझी बाजू त्यांच्यापुढे सविस्तर मांडली असती.


\par }{\Q \VS{5}ते मला काय उत्तर देतील हे मी बघेन,

\par }{\QB आणि त्यांचे म्हणणे मी स्वीकारेन.


\par }{\Q \VS{6}मोठ्या जोमाने ते माझा विरोध करतील काय?

\par }{\QB नाही, ते नक्कीच मला दोष लावणार नाहीत.


\par }{\Q \VS{7}सज्जन त्यांच्यासमोर आपली निर्दोषता सिद्ध करू शकतो,

\par }{\QB आणि माझ्या न्यायाधीशापासून सर्वकाळासाठी माझी सुटका होईल.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{8}“परंतु मी जर पूर्वेकडे गेलो तर परमेश्वर तिथे नाही;

\par }{\QB आणि पश्चिमेकडे गेलो, तिथेही ते मला सापडत नाहीत.


\par }{\Q \VS{9}जेव्हा ते उत्तरेकडे कार्यरत असतात, तरी मला ते दिसत नाहीत;

\par }{\QB जेव्हा ते दक्षिणेकडे वळतात, तेव्हा मला ते ओझरतेही दिसत नाहीत.


\par }{\Q \VS{10}परंतु माझे मार्ग त्यांना अवगत आहेत;

\par }{\QB जेव्हा ते मला पारखतील, तेव्हा शुद्ध सोन्‍यासारखा मी प्रमाणित होईन.


\par }{\Q \VS{11}माझ्या पावलांनी काळजीपूर्वक परमेश्वराच्या पावलांचे अनुसरण केले आहे;

\par }{\QB दुसरीकडे न वळता मी त्यांच्या मार्गावरच राहिलो आहे.


\par }{\Q \VS{12}मी त्यांच्या मुखातील आज्ञांपासून अलिप्त झालो नाही;

\par }{\QB माझ्या दररोजच्या अन्नापेक्षा त्यांच्या तोंडचे शब्द मला मौल्यवान आहेत.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{13}“परंतु ते अतुलनीय आहेत आणि त्यांचा विरोध करणारा कोण आहे?

\par }{\QB त्यांच्या मनास येईल तसेच ते करतात.


\par }{\Q \VS{14}माझ्याविरुद्ध असलेला त्यांचा निवाडा ते पूर्णतेस नेतील,

\par }{\QB आणि अशा पुष्कळ योजना त्यांनी माझ्यासाठी राखून ठेवल्या आहेत.


\par }{\Q \VS{15}म्हणून त्यांच्या समक्षतेत मला भय वाटते;

\par }{\QB जेव्हा या सर्वांचा मी विचार करतो, तेव्हा मला त्यांचा दरारा वाटतो.


\par }{\Q \VS{16}परमेश्वराने माझे हृदय क्षीण केले आहे;

\par }{\QB सर्वसमर्थाने मला भीतीने जखडले आहे.


\par }{\Q \VS{17}निबिड अंधकार माझे मुख झाकून टाकतो,

\par }{\QB परंतु तो मला गप्प करू शकला नाही.


\par }{\BB \par }


\PoetryChap{24}{\Q \VerseOne{1}“सर्वसमर्थ आपल्या न्यायाचा समय नेमून का ठेवीत नाही?

\par }{\QB जे त्यांना ओळखतात त्यांनी त्या दिवसांची व्यर्थ वाट का पाहावी?


\par }{\Q \VS{2}असे काही लोक आहेत की जे हद्दीच्या खुणा सरकवितात;

\par }{\QB चोरी करून आणलेले कळप ते चारतात.


\par }{\Q \VS{3}अनाथांची गाढवे ते हाकलून लावतात

\par }{\QB आणि विधवेचा बैल तारण म्हणून ठेवून घेतात.


\par }{\Q \VS{4}गरजवंतांना वाटेवरून बाजूला ढकलून देतात

\par }{\QB देशातील सगळ्या गरिबांना लपून राहण्यास भाग पाडतात.


\par }{\Q \VS{5}रानातील रानगाढवां प्रमाणे,

\par }{\QB गरीब मनुष्य अन्नासाठी कष्ट करीत भटकतात;

\par }{\QB पडीक जमिनीतून त्यांच्या लेकरांस भोजन पुरवठा होतो.


\par }{\Q \VS{6}ते रानातून चारा गोळा करतात

\par }{\QB आणि दुष्टांच्या द्राक्षमळ्यातून वेचून घेतात.


\par }{\Q \VS{7}पुरेशी वस्त्र नसल्याने त्यांना वस्त्रहीनच झोपावे लागते.

\par }{\QB थंडीत पांघरण्यास देखील त्यांच्याकडे काही नसते.


\par }{\Q \VS{8}पर्वतीय वृष्टीने ते ओलेचिंब होतात

\par }{\QB आणि आश्रय नसल्यामुळे ते खडकांचा आधार घेतात.


\par }{\Q \VS{9}पितृहीन बालकांस मातेच्या स्तनापासून ओढून काढले जाते;

\par }{\QB ऋण फेडून घेण्यासाठी गरिबांची तान्ही बाळे जप्त करतात.


\par }{\Q \VS{10}पुरेशी वस्त्र नसल्याने, ते उघडेच असतात;

\par }{\QB ते धान्याच्या पेंढ्या वाहतात तरी उपाशीच राहतात.


\par }{\Q \VS{11}आपल्याच आवारात ते जैतुनाचे तेल काढतात;

\par }{\QB द्राक्षकुंडात द्राक्षे तुडवितात, परंतु तहानेने व्याकूळ झालेले असतात.


\par }{\Q \VS{12}मरणासन्न असलेल्‍यांचे कण्हणे शहरातून ऐकू येते,

\par }{\QB आणि घायाळ झालेल्यांचा मदतीसाठी आक्रोश चालू आहे.

\par }{\QB तरी देखील परमेश्वर कोणालाही दोष देत नाही.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{13}“काहीजण प्रकाशाविरुद्ध बंड करतात,

\par }{\QB ज्यांना तो मार्ग अवगत नाही

\par }{\QB ते त्या मार्गात टिकूनही राहत नाहीत.


\par }{\Q \VS{14}दिवस मावळला म्हणजे हत्यारा सज्ज होतो,

\par }{\QB गरीब आणि गरजवंतांना तो ठार करतो,

\par }{\QB आणि रात्रीच्या वेळी चोरासारखी चोरी करतो.


\par }{\Q \VS{15}व्यभिचार्‍याचा डोळा दिवस मावळण्याची वाट पाहत असतो;

\par }{\QB तो म्हणतो, ‘मला कोणीही पाहत नाही.’

\par }{\QB तो आपला चेहरा झाकून घेतो.


\par }{\Q \VS{16}चोर अंधारात घरे फोडतात,

\par }{\QB परंतु दिवसा ते लपून राहतात;

\par }{\QB त्यांना प्रकाशाशी काहीही देणे घेणे नको असते.


\par }{\Q \VS{17}मध्यरात्र त्या प्रत्येकासाठी सकाळ असते,

\par }{\QB अंधारातील आतंकाशी त्यांचे सख्य असते.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{18}“तरीही पृथ्वीच्या पाठीवर ते फेसासारखे आहेत;

\par }{\QB त्यांच्या वाट्याची भूमी इतकी शापित असते,

\par }{\QB की त्यांच्या द्राक्षमळ्यात कोणीही जात नाही.


\par }{\Q \VS{19}जसे उष्णता आणि दुष्काळ वितळलेल्‍या हिमाला शोषून घेते,

\par }{\QB त्याचप्रमाणे पाप्‍यांची कबर त्यांना ओढून घेते.


\par }{\Q \VS{20}त्यांनी जन्म घेतलेले उदर त्यांना विसरते,

\par }{\QB किडे त्यांचा फडशा पाडतात;

\par }{\Q दुष्टांची आठवण देखील पुन्हा केली जात नाही

\par }{\QB आणि वृक्षाप्रमाणे ते मोडले जातात.


\par }{\Q \VS{21}पुत्रहीन व वांझ स्त्रीस ते भक्ष करतात,

\par }{\QB आणि विधवांशी ते दयेने वागत नाहीत.


\par }{\Q \VS{22}परंतु परमेश्वर बलवानाला आपल्या सामर्थ्याने राखतात;

\par }{\QB त्याला जीवनाची खात्री नसली तरी ते स्थिरावतात.


\par }{\Q \VS{23}आम्ही सुरक्षित आहोत असे त्यांना वाटू दिले,

\par }{\QB तरी परमेश्वराची नजर त्यांच्या मार्गावर असते.


\par }{\Q \VS{24}त्यांची बढती केवळ क्षणभंगुर आहे आणि ते लवकरच नष्ट होतात;

\par }{\QB इतरांप्रमाणे ते देखील गळून पडतात;

\par }{\QB धान्याच्या कणसाप्रमाणे ते कापले जातील.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{25}“जर असे नाही तर, कोण मला खोटे ठरवेल

\par }{\QB आणि माझे शब्द कोणाला शून्यात जमा करता येतील?”




\par }\Chap{25}{\SH बिल्दद
\par }
{\PP \VerseOne{1}मग बिल्दद शूहीने उत्तर देत म्हटले:


\par }{\Q \VS{2}“प्रभुत्व आणि भय हे परमेश्वराचे आहे;

\par }{\QB तेच परमोच्च स्वर्गामध्ये शांती स्थापित करतात.


\par }{\Q \VS{3}त्यांच्या सैन्याची गणती करता येईल काय?

\par }{\QB आणि त्यांचा प्रकाश कोणावर पडत नाही?


\par }{\Q \VS{4}मग मर्त्य परमेश्वरासमोर कसा नीतिमान ठरेल?

\par }{\QB स्त्रीपासून जन्मलेला व्यक्ती पवित्र असू शकतो काय?


\par }{\Q \VS{5}जर चंद्र सुद्धा परमेश्वरासमोर प्रकाशमान नाही

\par }{\QB आणि तारेही त्यांच्या नजरेत शुद्ध नाहीत,


\par }{\Q \VS{6}मग मानव तो काय, जो केवळ एक कीटक आहे—

\par }{\QB मानवप्राणी, तो तर केवळ अळीप्रमाणे आहे!”




\par }\Chap{26}{\SH इय्योब
\par }
{\PP \VerseOne{1}नंतर इय्योबाने उत्तर देऊन म्हटले:


\par }{\Q \VS{2}“तुम्ही दुर्बळाचे कसे साहाय्य केले!

\par }{\QB एखाद्या शक्ती नसलेल्या हाताला कसे संरक्षण दिले!


\par }{\Q \VS{3}बुद्धिहीनाला तुम्ही काय सल्ला दिला!

\par }{\QB आणि कोणते प्रचंड अंतर्विचार तुम्ही सादर केले आहे!


\par }{\Q \VS{4}असे शब्द बोलण्यास तुम्हाला कोणी साहाय्य केले?

\par }{\QB आणि कोणाचा आत्मा तुमच्या मुखाद्वारे बोलला आहे?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{5}“जे मेलेले आहेत ते मोठ्या यातनांमध्‍ये आहेत,

\par }{\QB जे जलांमध्ये आणि जलांच्या खाली राहतात ते सुद्धा तसेच आहे.


\par }{\Q \VS{6}मृतांचे जग परमेश्वरापुढे उघडे आहे;

\par }{\QB त्यांच्या दृष्टीपासून नाश\FTNT{*}{{\FR 26:6 }{\FT{किंवा
}}{\FQA{अबद्दोन}}} लपलेला नाही.


\par }{\Q \VS{7}परमेश्वर उत्तरेकडील नभोमंडळ मोकळ्या अंतरिक्षावर पसरवितात;

\par }{\QB आणि पृथ्वी निराधार टांगली आहे.


\par }{\Q \VS{8}आपल्या घनदाट मेघांमध्ये ते जल कोंडून ठेवतात,

\par }{\QB तरीही त्यांच्या वजनाने आभाळ फाटत नाहीत.


\par }{\Q \VS{9}त्यांनी आपले मेघ पसरवून,

\par }{\QB पौर्णिमेच्या चंद्राचे मुख झाकले आहे.


\par }{\Q \VS{10}त्यांनी जलांवर क्षितिज नेमून ठेवले आहे

\par }{\QB प्रकाश व अंधकारासाठीही सीमा आखून दिल्या आहेत.


\par }{\Q \VS{11}परमेश्वराच्या धमकावण्याने आकाशातील स्तंभ थरथरतात,

\par }{\QB त्यांच्या धाकाने ते भयचकित होतात.


\par }{\Q \VS{12}आपल्या शक्तीने ते सागर घुसळून टाकतात;

\par }{\QB आणि आपल्या बुद्धीच्या बलाने राहाबाचे तुकडे तुकडे करतात.


\par }{\Q \VS{13}केवळ त्यांच्या श्वासाने आकाशाला सौंदर्य लाभते;

\par }{\QB त्यांच्या हाताने वेगाने सळसळणार्‍या सर्पाला विंधले आहे.


\par }{\Q \VS{14}परमेश्वर करतात त्यातील या तर केवळ किरकोळ गोष्टी आहेत;

\par }{\QB आम्ही मात्र त्यांचा कानोसा घेऊ शकतो!

\par }{\QB त्यांच्या सामर्थ्याचा गडगडाट कोण समजू शकणार?”




\par }\Chap{27}{\SH इय्योबाचे त्याच्या मित्रांशी शेवटचे भाषण
\par }
{\PP \VerseOne{1}इय्योब आपला वाद पुढे चालवून म्हणाला:


\par }{\Q \VS{2}“ज्या परमेश्वराने मला न्याय देण्याचे नाकारले आहे,

\par }{\QB आणि ज्या सर्वसमर्थाने माझे जीवन कटुत्वाने भरले आहे, त्यांना स्मरून मी सांगतो,


\par }{\Q \VS{3}की जोपर्यंत मी जिवंत आहे,

\par }{\QB आणि परमेश्वराचा श्वास माझ्या नाकपुड्यांत आहे,


\par }{\Q \VS{4}तोपर्यंत माझे ओठ काहीच वाईट बोलणार नाहीत,

\par }{\QB आणि माझी जीभ असत्य उच्चारणार नाही.


\par }{\Q \VS{5}मी कधीही मान्य करणार नाही की तुमचे म्हणणे बरोबर आहे;

\par }{\QB मी मरेपर्यंत, माझी प्रामाणिकता मी नाकारणार नाही.


\par }{\Q \VS{6}माझी निर्दोषता मी कधीही सोडून देणार नाही;

\par }{\QB मी जिवंत आहे तोपर्यंत माझा विवेक मला दोष देणार नाही.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{7}“माझे शत्रू दुष्‍टांप्रमाणे,

\par }{\QB आणि माझे विरोधी अन्यायीप्रमाणे होवोत!


\par }{\Q \VS{8}कारण परमेश्वराने जर देवहीनाला छेदून टाकले,

\par }{\QB आणि त्याचा प्राण घेतला तर त्यांना काय आशा आहे?


\par }{\Q \VS{9}जेव्हा त्यांच्यावर संकट येईल,

\par }{\QB तेव्हा परमेश्वर त्यांची आरोळी ऐकेल काय?


\par }{\Q \VS{10}सर्वसमर्थामध्‍ये त्यांना संतोष मिळणार काय?

\par }{\QB सर्वदा ते परमेश्वराचा धावा करतील काय?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{11}“परमेश्वराच्या सामर्थ्‍याविषयी मी तुम्हाला शिकवेन;

\par }{\QB सर्वसमर्थाचे मार्ग मी लपवणार नाही.


\par }{\Q \VS{12}तुम्ही सर्वांनी स्वतः हे बघितले आहे,

\par }{\QB मग या निरर्थक गोष्टी का बोलता?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{13}“दुष्टासाठी परमेश्वर जे नेमून देतात ते हेच आहे,

\par }{\QB कठोर मनुष्याला सर्वसमर्थाच्या हातून हाच वारसा मिळतो:


\par }{\Q \VS{14}त्याला कितीही मुलेबाळे असली, तरी त्यांचा शेवट तलवारीने होणार;

\par }{\QB त्याच्या संततीस कधीही पुरेसे अन्न मिळणार नाही.


\par }{\Q \VS{15}आणि त्यातून जे वाचतील, ते रोगाला बळी पडतील,

\par }{\QB आणि त्यांच्या विधवादेखील त्यांच्यासाठी शोक करणार नाहीत.


\par }{\Q \VS{16}दुर्जन धुळीसारखा धनाचा साठा करतो

\par }{\QB व चिखलाप्रमाणे वस्त्र गोळा करून ठेवतो,


\par }{\Q \VS{17}जे काही तो साठवून ठेवतो, तरी न्यायी ती वस्त्रे पांघरतील,

\par }{\QB आणि निरपराधी त्याचे रुपे आपसात वाटून घेतील.


\par }{\Q \VS{18}त्याने बांधलेले घर पतंगाच्‍या कोशाप्रमाणे आहे,

\par }{\QB पहारेकर्‍याच्या झोपडीप्रमाणे ते आहे.


\par }{\Q \VS{19}धनवान व्यक्ती म्हणून तो रात्री झोपी जातो;

\par }{\QB पण सकाळी उठून पाहिले तेव्हा काही उरलेले नसते.


\par }{\Q \VS{20}संकटे पुराप्रमाणे त्याला गाठतात;

\par }{\QB रात्रीचे तुफान त्याच्यापासून सर्वकाही हिसकावून घेते.


\par }{\Q \VS{21}पूर्वेचा वारा त्याला वाहून घेऊन जातो आणि तो नाहीसा होतो;

\par }{\QB त्याच्या स्थानातून तो उडवून टाकला जातो.


\par }{\Q \VS{22}तो त्याच्या सामर्थ्यापासून पळ काढण्याचा बेत करतो

\par }{\QB तरी त्याच्यावर दया न होता तो दूर फेकला जाईल.


\par }{\Q \VS{23}टाळ्या वाजवित पूर्वेचा वारा त्याची निंदा करेल

\par }{\QB आणि तिरस्काराने आपल्या ठिकाणातून तो हुसकून टाकला जाईल.”




\par }\Chap{28}{\SH मानवाचा ज्ञानासाठी शोध
\par }
{\Q \VerseOne{1}चांदीसाठी खाण असते

\par }{\QB आणि सोने शुद्ध करण्याचे एक ठिकाण असते.


\par }{\Q \VS{2}लोखंड मातीतून घेतले जाते,

\par }{\QB आणि दगड वितळून तांबे काढले जाते.


\par }{\Q \VS{3}मनुष्य अंधाराची कदर न करता;

\par }{\QB खूप दूर त्या दाट अंधकारात

\par }{\QB त्या धातूच्या दगडाचा शोध करीत असतो.


\par }{\Q \VS{4}मनुष्यांच्या वसतीपासून दूर,

\par }{\QB जिथे मानवाच्या पावलांचा कधी स्पर्श झाला नाही, तिथे ते खोल खाण खणतात;

\par }{\QB व सर्वांपासून दूर घुटमळत व झोके घेत असतात.


\par }{\Q \VS{5}पृथ्वी, जी आम्हाला अन्न देते,

\par }{\QB ती खाली अग्नीने पालटून गेली आहे;


\par }{\Q \VS{6}तिच्या खडकातून नीलमणी येतात,

\par }{\QB आणि त्याच धुळीत सोन्याचे गोळे असतात.


\par }{\Q \VS{7}कोणत्याही शिकारी पक्ष्यास तो गुप्त मार्ग माहीत नाही,

\par }{\QB कोणत्याही बहिरी ससाण्‍याची नजर त्यावर पडली नाही.


\par }{\Q \VS{8}गर्विष्ठ श्वापदाने ना कधी ती आपल्या पायाखाली तुडविली,

\par }{\QB ना कोणत्याही सिंहाने त्यावर आपला पंजा ठेवला.


\par }{\Q \VS{9}गारगोटीसारखा कठीण खडक लोक आपल्या हातांनी फोडतात

\par }{\QB आणि पर्वतांना समूळ उघडे करतात.


\par }{\Q \VS{10}ते खडकामधून भुयारे तयार करतात;

\par }{\QB आणि त्यांचे डोळे त्यातील मौल्यवान रत्ने पाहतात.


\par }{\Q \VS{11}पाण्याच्या प्रवाहांना ते बांध घालतात

\par }{\QB आणि गुप्त गोष्टी उजेडात आणतात.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{12}परंतु ज्ञान कुठे सापडेल?

\par }{\QB आणि सुज्ञतेचे घर कुठे आहे?


\par }{\Q \VS{13}मानवाला त्याचे मोल अवगत नाही;

\par }{\QB जिवंतांच्या भूमीत ते आढळू शकत नाही.


\par }{\Q \VS{14}महासागर म्हणतात, “ते माझ्यात नाही”;

\par }{\QB आणि समुद्र म्हणतो, “ते माझ्याकडे नाही.”


\par }{\Q \VS{15}अतिशुद्ध सोन्याने ते विकत घेता येत नाही,

\par }{\QB किंवा चांदीच्या मापातही त्याचे मोल करता येत नाही.


\par }{\Q \VS{16}ओफीराचे सोने, मोलवान गोमेद किंवा नीलमणी,

\par }{\QB यांनीही त्याचे मोल करता येणार नाही.


\par }{\Q \VS{17}सोने आणि रत्ने किंवा,

\par }{\QB शुद्ध सोन्याचे अलंकार त्या ज्ञानाच्या तुलनेत बसत नाही.


\par }{\Q \VS{18}प्रवाळ व सुर्यकांतमणींचा तर उल्लेखच नको;

\par }{\QB ज्ञानाचे मोल माणकांपेक्षाही खूपच अधिक आहे.


\par }{\Q \VS{19}कूशचा पुष्कराजही त्याची बरोबरी करू शकत नाही,

\par }{\QB आणि शुद्ध सोन्याने ते विकत घेता येत नाही.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{20}तर मग ज्ञान कुठून येते?

\par }{\QB आणि सुज्ञतेचे घर कुठे आहे?


\par }{\Q \VS{21}ते प्रत्येक जीवजंतूंच्या नजरेपासून गुप्त ठेवलेले आहे,

\par }{\QB आकाशातील पक्ष्यांपासून देखील ते लपविलेले आहे.


\par }{\Q \VS{22}विनाश आणि मृत्यू म्हणतात,

\par }{\QB “की आमच्या कानी तर त्याची केवळ वार्ता आली आहे.”


\par }{\Q \VS{23}परमेश्वरालाच ज्ञानाकडे जाण्याचा मार्ग अवगत असतो

\par }{\QB ते कुठे आढळेल, हे फक्त त्यांनाच माहीत आहे.


\par }{\Q \VS{24}कारण परमेश्वर पृथ्वीच्या शेवटापर्यंत पाहू शकतात.

\par }{\QB आणि आकाशाखालचे सर्वकाही त्यांना दिसते.


\par }{\Q \VS{25}जेव्हा त्यांनी वार्‍याची गती स्थापित केली

\par }{\QB आणि जलांचे माप घेतले,


\par }{\Q \VS{26}जेव्हा त्यांनी पावसाला नियम,

\par }{\QB आणि गर्जणार्‍या विजेला मार्ग आखून दिला,


\par }{\Q \VS{27}तेव्हा त्यांनी ज्ञानाकडे पाहून त्याचे मुल्‍यमापन केले;

\par }{\QB त्याची पुष्टी करून त्याची पारख केली.


\par }{\Q \VS{28}याहवेहने सर्व मानवजातीला म्हटले,

\par }{\QB “प्रभूचे भय—हेच ज्ञान आहे,

\par }{\QB वाईटापासून दूर राहणे हीच सुज्ञता होय.”




\par }\Chap{29}{\SH इय्योबाचे शेवटचे समर्थन
\par }
{\PP \VerseOne{1}इय्योब आपला वाद पुढे चालवून म्हणाला:


\par }{\Q \VS{2}“माझे गेलेले महिने, ज्यामध्ये परमेश्वराची नजर माझ्यावर होती,

\par }{\QB त्या दिवसांची मला खूप आस आहे,


\par }{\Q \VS{3}जेव्हा त्यांचा प्रकाशदीप माझ्या मस्तकावर पडत असे

\par }{\QB मग अंधारातही त्यांच्याच प्रकाशात मी चालत असे!


\par }{\Q \VS{4}माझ्या उत्कृष्ट दिवसात,

\par }{\QB जेव्हा माझे घराणे परमेश्वराच्या जिव्हाळ्याच्या संगतीने आशीर्वादित होते,


\par }{\Q \VS{5}जेव्हा सर्वसमर्थाची साथ अजूनही माझ्याबरोबर होती

\par }{\QB आणि माझी मुलेबाळे माझ्याभोवती होती,


\par }{\Q \VS{6}जेव्हा माझी वाट लोण्याने भिजली जात असे

\par }{\QB आणि खडक माझ्यासाठी जैतुनाच्या तेलाचे झरे ओतून देत असे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{7}“जेव्हा मी नगराच्या वेशीमध्ये जाई

\par }{\QB आणि माझ्या मानाचे आसन ग्रहण करीत असे,


\par }{\Q \VS{8}तरुण मला पाहून बाजूला होत असत,

\par }{\QB आणि वृद्ध आदराने उभे राहत;


\par }{\Q \VS{9}अधिपती बोलणे टाळत स्तब्ध उभे राहत

\par }{\QB आणि आपल्या मुखांवर हात ठेवीत;


\par }{\Q \VS{10}सर्वश्रेष्ठ अधिकारीही त्यांची जीभ टाळूला चिकटवून

\par }{\QB शांतपणे उभे राहत असत.


\par }{\Q \VS{11}ज्यांनी माझे बोलणे ऐकले ते सर्व माझ्याविषयी चांगले बोलत,

\par }{\QB आणि ज्यांनी मला बघितले त्यांनी माझी प्रशंसा केली.


\par }{\Q \VS{12}कारण जे गरीब मदतीसाठी याचना करीत आणि ज्या अनाथांच्या मदतीला कोणी नसे,

\par }{\QB त्यांची मी सुटका केली.


\par }{\Q \VS{13}मरत असलेला व्यक्ती मला आशीर्वाद देत असे;

\par }{\QB आणि विधवांचे हृदय मी आनंदित केले.


\par }{\Q \VS{14}नीतिमत्वाला मी पांघरले होते;

\par }{\QB न्याय हाच माझा झगा व मुकुट असे.


\par }{\Q \VS{15}मी अंधाचे नेत्र

\par }{\QB आणि पांगळ्यांचे पाय असा होतो.


\par }{\Q \VS{16}मी गरजवंतांचा पिता होतो;

\par }{\QB आणि अनोळखी लोकांच्या वतीने वाद करत असे.


\par }{\Q \VS{17}मी दुष्टांचे जबडे फाडून

\par }{\QB त्यांच्या मुखातून पीडितांना बाहेर ओढून काढले.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{18}“मी विचार केला की, ‘मी माझ्या घरातच मरण पावेन,

\par }{\QB मातीच्या कणांइतके माझ्या आयुष्याचे दिवस असतील.


\par }{\Q \VS{19}माझी मुळे खोल पाण्यापर्यंत पोहचतील,

\par }{\QB आणि रात्रभर दहिवर माझ्या फांद्यांना भिजवतील.


\par }{\Q \VS{20}माझे वैभव कधीही नष्ट होणार नाही;

\par }{\QB आणि माझे धनुष्य सदैव माझ्या हातात नवेच राहील.’


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{21}“लोक माझे बोलणे उत्सुकतेने ऐकत,

\par }{\QB माझ्या सल्ल्याची शांतीने वाट बघत.


\par }{\Q \VS{22}माझे बोलणे संपल्यावर;

\par }{\QB माझे शब्द त्यांच्या कानावर पडल्यावर ते पुन्हा बोलत नसत.


\par }{\Q \VS{23}पावसाच्या वर्षावाची पाहावी, तशी ते माझी वाट पाहत

\par }{\QB माझे शब्द ते वसंत ऋतुतील पावसासारखे प्राशन करीत.


\par }{\Q \VS{24}मी त्यांच्याकडे हसतमुखाने बघितल्यास ते विश्वास करीत नसत;

\par }{\QB माझे मुखतेज त्यांना मोलाचे वाटे.


\par }{\Q \VS{25}त्यांचा पुढारी म्हणून मी त्यांच्याबरोबर बसून त्यांना मार्गदर्शन केले;

\par }{\QB त्यांच्या सैन्याचा राजा म्हणून मी त्यांच्यात वास केला;

\par }{\QB शोक करणार्‍यांचे सांत्वन करणारा असा मी होतो.


\par }{\BB \par }


\PoetryChap{30}{\Q \VerseOne{1}“परंतु आता जे माझ्याहून वयाने लहान आहेत,

\par }{\QB ते माझी चेष्टा करतात,

\par }{\Q ज्यांच्या वडिलांना मी तिरस्काराने

\par }{\QB मेंढ्यांचे राखण करणार्‍या कुत्र्यांबरोबर बसविले.


\par }{\Q \VS{2}त्यांच्या हातच्या सामर्थ्याचा मला काय लाभ,

\par }{\QB जेव्हा त्यांचा जोम त्यांच्यात राहिलाच नाही?


\par }{\Q \VS{3}भुकेने ते निस्तेज पडले आहेत,

\par }{\QB रात्रीच्या वेळी शुष्क आणि निर्जन भूमीवर

\par }{\QB ते वणवण भटकले.


\par }{\Q \VS{4}ते औषधी वनस्पतीचा पाला गोळा करत होते,

\par }{\QB केरसुणीच्या झाडाची मुळे त्यांचे अन्न होते.


\par }{\Q \VS{5}त्यांना समाजातून घालवून दिले होते,

\par }{\QB जसे चोरांवर ओरडावे तसे त्यांच्यामागून लोक ओरडत होते.


\par }{\Q \VS{6}त्यांना कोरड्या पडलेल्या ओढ्याच्या पात्रामध्ये,

\par }{\QB खडकात आणि भूमीतील बिळांमध्ये राहावे लागले.


\par }{\Q \VS{7}झुडपांमधून ते कर्कश आवाजात ओरडत

\par }{\QB आणि झुडपाखाली दाटून बसत.


\par }{\Q \VS{8}आधार नसलेल्या आणि अपरिचित पिलावळी सारखे

\par }{\QB त्यांना त्यांच्या देशातून हाकलून दिले होते.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{9}“आणि आता हेच तरुण लोक माझ्या निंदेची गाणी गातात;

\par }{\QB मी त्यांच्या चर्चेचा विषय झालो आहे.


\par }{\Q \VS{10}ते माझा तिरस्कार करतात आणि माझ्यापासून दूर राहतात;

\par }{\QB माझ्या तोंडावर थुंकण्यास ते संकोच करीत नाहीत.


\par }{\Q \VS{11}आता तर परमेश्वरानेच माझ्या कमानीची तार सैल सोडून मला पीडले आहे,

\par }{\QB माझ्यासमोर ते अनियंत्रितपणे वागतात.


\par }{\Q \VS{12}माझ्या उजव्या बाजूने घोळक्‍याने येऊन ते माझ्यावर हल्ला करतात;

\par }{\QB आणि माझ्या वाटेवर जाळे पसरवितात,

\par }{\QB माझ्याविरुद्ध ते उतरणी बांधतात.


\par }{\Q \VS{13}ते माझा मार्ग अडवितात;

\par }{\QB माझा नाश करण्यात त्यांना यश मिळते.

\par }{\QB ते म्हणतात, ‘याला साहाय्य करणारा कोणीही नाही.’


\par }{\Q \VS{14}खिंडारातून हल्ला केल्यासारखे ते माझ्यावर धावून येतात;

\par }{\QB माझा नाश करण्यासाठी भग्नावशेषातून ते माझ्यावर लोंढ्यासारखे धावून येतात.


\par }{\Q \VS{15}भयाने मला ग्रासून टाकले आहे;

\par }{\QB माझा मान सन्मान वार्‍याप्रमाणे नष्ट झाला आहे,

\par }{\QB आणि माझी सुरक्षा ढगाप्रमाणे सरून गेली आहे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{16}“आणि आता माझे जीवन संपुष्टात आले आहे;

\par }{\QB पीडेच्या काळाने माझ्यावर पकड घट्ट केली आहे.


\par }{\Q \VS{17}रात्रीच्या समयी माझी हाडे टोचू लागतात;

\par }{\QB मला छळणार्‍या वेदना थांबत नाहीत.


\par }{\Q \VS{18}परमेश्वराच्या बलवान हाताने माझी वस्त्रे आवळून धरली आहेत;

\par }{\QB वस्‍त्रांच्या गळबंदासारखे ते मला बांधत आहेत.


\par }{\Q \VS{19}परमेश्वराने मला चिखलात फेकले आहे,

\par }{\QB मी धूळ व राख यांच्यासारखा क्षीण झालो आहे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{20}“हे परमेश्वरा, मी तुम्हाला हाक मारतो, पण तुम्ही मला उत्तर देत नाहीत;

\par }{\QB मी उभा राहतो, पण तुम्ही केवळ माझ्याकडे नजर टाकता.


\par }{\Q \VS{21}तुम्ही माझ्याविषयी निष्ठुर झाला आहात;

\par }{\QB आणि आपल्या हाताच्या बळाने माझ्यावर वार करता.


\par }{\Q \VS{22}तुम्ही मला ओढून वार्‍यावर उडवून टाकता,

\par }{\QB आणि वादळामध्ये भिरकावून फेकले आहे.


\par }{\Q \VS{23}मला माहीत आहे की तुम्ही मी मरेपर्यंत खाली खेचणार आहात,

\par }{\QB अशा ठिकाणी जे सर्व जीवितांसाठी नेमण्यात आले आहे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{24}“पीडित मनुष्य जेव्हा त्याच्या मदतीसाठी याचना करतो

\par }{\QB तेव्हा खचितच कोणीही त्याला हात देत नाही.


\par }{\Q \VS{25}संकटात असलेल्यांसाठी मी रडलो नाही काय?

\par }{\QB गरिबांसाठी माझा जीव खिन्न झाला नाही काय?


\par }{\Q \VS{26}तरीही मी जेव्हा चांगल्याची अपेक्षा केली, पण वाईटच मिळाले;

\par }{\QB आणि मी प्रकाशाची वाट पाहिली, पण अंधकार आला.


\par }{\Q \VS{27}माझ्या आतील व्याकुळतेचे मंथन थांबत नाही;

\par }{\QB क्लेशाचे दिवस माझ्याशी सामना करतात.


\par }{\Q \VS{28}मी काळवंडून जात आहे, पण तो उन्हाने नव्हे;

\par }{\QB मी सभेत उभा राहून मदतीची याचना करतो.


\par }{\Q \VS{29}मी कोल्ह्यांचा भाऊ,

\par }{\QB आणि घुबडाचा सोबती असा झालो आहे.


\par }{\Q \VS{30}माझी त्वचा काळी पडून ती सोलून निघत आहे;

\par }{\QB माझे शरीर तापाने फणफणत आहे.


\par }{\Q \VS{31}माझी वीणा रडण्याचे,

\par }{\QB आणि माझा पावा शोकाचे स्वर काढते.


\par }{\BB \par }


\PoetryChap{31}{\Q \VerseOne{1}“मी माझ्या डोळ्यांशी करार केला आहे

\par }{\QB की कोणा तरुण स्त्रीकडे कुवासनेने पाहणार नाही.


\par }{\Q \VS{2}कारण वरून परमेश्वराचा आमच्यासाठी वाटा,

\par }{\QB किंवा सर्वसमर्थ्‍याकडून आमचा वारसा काय आहे?


\par }{\Q \VS{3}दुष्ट लोकांचा विनाश,

\par }{\QB आणि पापी लोकांचे अरिष्ट हा नाही काय?


\par }{\Q \VS{4}माझे मार्ग परमेश्वर पाहात नाही का

\par }{\QB आणि माझे प्रत्येक पाऊल ते मोजत नाहीत काय?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{5}“जर मी खोटेपणात चाललो आहे

\par }{\QB किंवा कपटाकडे माझा पाय घाईने उचलले;


\par }{\Q \VS{6}तर परमेश्वर सत्याच्या तराजूत मला तोलून पाहो

\par }{\QB आणि मी निरपराधी आहे हे त्यांना समजेल—


\par }{\Q \VS{7}जर माझे पाऊल मार्गातून भटकले असतील,

\par }{\QB जर माझ्या हृदयाने माझ्या डोळ्यांचे अनुसरण केले असेल,

\par }{\QB अथवा माझे हात भ्रष्ट झाले असतील,


\par }{\Q \VS{8}तर ज्याची पेरणी मी केली, त्याची कापणी दुसरा कोणी करो,

\par }{\QB आणि माझे पीक उपटून टाकले जावो.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{9}“जर माझे हृदय परस्‍त्रीद्वारे भुरळीत झाले असेल,

\par }{\QB अथवा मी शेजार्‍याच्या दाराशी दडून बसलो आहे,


\par }{\Q \VS{10}तर माझी पत्नी परपुरुषाच्‍या घरातील धान्य दळो,

\par }{\QB आणि इतर माणसे तिच्या अंथरुणात निजो.


\par }{\Q \VS{11}कारण ते तर खूपच दुष्ट,

\par }{\QB आणि दंडास पात्र असे पाप आहे.


\par }{\Q \VS{12}हा भस्म करणारा अग्नी आहे;

\par }{\QB जो माझा हंगाम उपटून टाकेल.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{13}“जेव्हा माझे सेवक माझ्याविरुद्ध गार्‍हाणे घेऊन आले,

\par }{\QB मग ते स्त्री असो वा पुरुष,

\par }{\QB तेव्हा मी त्यांना न्याय देण्याचे नाकारले असेल,


\par }{\Q \VS{14}तर मी परमेश्वराला सामोरे कसे जाणार?

\par }{\QB मला जाब विचारावयास बोलाविले असता, मी काय उत्तर देणार?


\par }{\Q \VS{15}कारण ज्यांनी मला गर्भात उत्पन्न केले त्यांनीच त्यांनाही उत्पन्न केले नाही काय?

\par }{\QB एकाच परमेश्वराने आम्हा दोघांना आमच्या मातांच्या उदरात निर्माण केले नाही काय?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{16}“जर मी गरिबांच्या हृदयाच्या इच्छा नाकारल्‍या असतील

\par }{\QB अथवा विधवांच्या डोळ्यात निराशा येण्याचे कारण झालो असेल,


\par }{\Q \VS{17}जर मी माझे अन्न स्‍वतःपाशीच ठेवले,

\par }{\QB आणि ते मी अनाथांना वाटून दिले नाही—


\par }{\Q \VS{18}परंतु माझ्या तारुण्याच्या दिवसांपासून पित्याने करावे तसे मी त्यांचे पोषण केले,

\par }{\QB आणि माझ्या जन्मापासून मी विधवांचे मार्गदर्शन केले.


\par }{\Q \VS{19}मी जर कोणाला वस्‍त्राविना,

\par }{\QB आणि गरजवंत लोक ज्यांना पुरेसे कपडे नाहीत अशांचा नाश होताना पाहिले,


\par }{\Q \VS{20}त्यांना ऊब यावी म्हणून माझ्या मेंढरांच्या लोकरीचे पांघरूण दिले

\par }{\QB तरीही त्यांच्या हृदयाने मला आशीर्वाद दिला नाही,


\par }{\Q \VS{21}न्यायालयात मी प्रभावी आहे हे जाणून,

\par }{\QB मी जर एखाद्या अनाथावर हात उगारला असेन,


\par }{\Q \VS{22}तर खांद्यापासून माझा हात गळून पडो,

\par }{\QB सांध्‍यापासून ते तुटून जावोत.


\par }{\Q \VS{23}कारण परमेश्वरापासून आलेल्या विपत्तीने मला भयभीत केले आहे,

\par }{\QB आणि त्यांच्या वैभवाच्या भयनिमित्ताने या सर्वगोष्टी मी केल्या नाहीत.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{24}“जर मी सोन्यावर भरवसा ठेवला असेन

\par }{\QB किंवा शुद्ध सोन्याला म्हटले असते की, ‘तू माझा रक्षक आहेस,’


\par }{\Q \VS{25}जर मी माझे मोठे धन,

\par }{\QB आणि आपल्या हाताने मिळवलेल्‍या संपत्तीमध्‍ये आनंद बाळगला असेल,


\par }{\Q \VS{26}जर आकाशात तळपणार्‍या सूर्याकडे पाहून,

\par }{\QB अथवा वैभवशाली वाटेने जाणार्‍या चंद्राकडे पाहून,


\par }{\Q \VS{27}माझे अंतःकरण गुप्तपणे मोहित झाले असेल,

\par }{\QB आणि आपल्या हाताच्या चुंबनांने मी त्यांची उपासना केली असेन,


\par }{\Q \VS{28}तर या पापांचा सुद्धा न्याय झाला पाहिजे,

\par }{\QB कारण याप्रकारे सर्वोच्च परमेश्वराशी माझे अविश्वासूपण असते.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{29}“माझ्या शत्रूंची आपत्ती पाहून मी जर कधी आनंद मानला असेन,

\par }{\QB किंवा त्याच्यावर अरिष्ट आले म्हणून मी समाधानी झालो असेन;


\par }{\Q \VS{30}त्यांच्या जीवनाच्या विरोधात शाप उच्चारून

\par }{\QB मी आपल्या मुखाला पाप करू दिले नाही;


\par }{\Q \VS{31}जर माझ्या सेवकांपैकी कधी कोणी म्हटले नाही की,

\par }{\QB ‘असे कोण आहे ज्याने इय्योबाच्या घरी मांस खाल्ले नाही?’


\par }{\Q \VS{32}परंतु कोणी अनोळखी व्यक्तीने देखील रस्त्यावर रात्र काढली नाही,

\par }{\QB कारण प्रवाशांसाठी माझ्या घराचे दार नेहमीच उघडे असे;


\par }{\Q \VS{33}अथवा इतर लोकांप्रमाणे\FTNT{*}{{\FR 31:33 }{\FT{किंवा
}}{\FQA{आदामाप्रमाणे}}} मी माझे अपराध झाकून ठेवले असते,

\par }{\QB व आपला दोष हृदयात लपवला असता


\par }{\Q \VS{34}मी कधी मोठ्या जनसमूहाचे भय धरले काय,

\par }{\QB कुळाच्या तिरस्काराने मी भयभीत झालो काय,

\par }{\QB शांतपणे मी घराबाहेर पडलो नाही काय—


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{35}(“अहा, माझे ऐकणारे कोणी असते!

\par }{\QB आता माझ्या समर्थनावर मी सही करतो—सर्वसमर्थ मला उत्तर देवो;

\par }{\QB मला दोष देणार्‍याने लेखी दोषारोप द्यावा.


\par }{\Q \VS{36}तो मी खचित खांद्यावर घेऊन वाहिला असता,

\par }{\QB आणि मी तो मुकुटाप्रमाणे डोक्याला बांधला असता.


\par }{\Q \VS{37}मी सर्वसमर्थाला माझ्या प्रत्येक पावलांचा हिशोब दिला असता;

\par }{\QB एखाद्या राज्यकर्त्या समोर, तसे मी ते त्यांच्यासमोर सादर करेन.)


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{38}“किंवा माझी जमीन जर माझ्याविरुद्ध रडत आहे,

\par }{\QB आणि तिच्या खाचा जर अश्रूंनी ओल्या झाल्या आहेत,


\par }{\Q \VS{39}मोल चुकते न करताच जर मी त्याचा उपज खाल्ला असेल

\par }{\QB किंवा भाडेकरूंचे मन मोडले असेल,


\par }{\Q \VS{40}तर मग गव्हाऐवजी वनझुडूप उगवोत

\par }{\QB आणि सातूऐवजी तिथे दुर्गंधी गवत येवो.”

\par }{\PP येथे इय्योबाचे भाषण संपले.




\par }\Chap{32}{\SH एलीहूचे प्रत्युत्तर
\par }
{\PP \VerseOne{1}मग त्या तिघांनी इय्योबाला उत्तर देण्याचे थांबविले, कारण आपल्या दृष्टीने तो स्वतः नीतिमान होता.

\VS{2}परंतु रामाच्या कुळातील, बारकाएल बूजीचा पुत्र एलीहू खूप रागावला, कारण इय्योब परमेश्वरापेक्षा स्वतःलाच न्यायी ठरवीत होता.

\VS{3}तीन मित्रांवर देखील तो संतापला कारण त्यांनी कोणत्याही प्रकारे इय्योबाचे खंडन केले नाही आणि तरीसुद्धा त्यांनी परमेश्वराला दोषी ठरविले होते.

\VS{4}एलीहू आता इय्योबाशी बोलायचा थांबला होता, कारण ते त्याच्याहून वयाने मोठे होते.

\VS{5}परंतु जेव्हा एलीहूने पाहिले की आणखी बोलण्यास त्यांच्याजवळ काहीही उरले नाही, त्याचा राग भडकला.


\par }{\PP \VS{6}आणि बूजी बारकाएलचा पुत्र एलीहू बोलला:

\par }{\Q “मी वयाने लहान आहे,

\par }{\QB व आपण वयोवृद्ध आहात;

\par }{\Q म्हणूनच मी घाबरलो,

\par }{\QB आणि मला जे माहीत आहे ते सांगण्याचे धाडस केले नाही;


\par }{\Q \VS{7}मला वाटले की, ‘वयाने मोठे असलेल्यांनी बोलावे;

\par }{\QB प्रौढ असलेल्यांनी ज्ञान शिकवावे.’


\par }{\Q \VS{8}परंतु व्यक्तीमध्ये असलेला तो आत्मा,

\par }{\QB आणि सर्वसमर्थाचा श्वासच आहे की जो शहाणपण देतो.


\par }{\Q \VS{9}जे वयाने मोठे तेच ज्ञानी आहेत असे नसते,

\par }{\QB जे योग्य ते केवळ वृद्धांनाच समजते असेही नाही.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{10}“म्हणून मी सांगतो ते लक्षपूर्वक ऐका;

\par }{\QB मी सुद्धा मला जे माहीत आहे ते सांगतो.


\par }{\Q \VS{11}तुम्ही बोलत असता, मी प्रतीक्षा करीत बसलो,

\par }{\QB जेव्हा तुम्हाला शब्द अपुरे पडत होते;

\par }{\Q तेव्हा तुमचे ते तर्कवाद मी ऐकले,


\par }{\QB \VS{12}लक्षपूर्वक मी तुमचे ऐकले.

\par }{\Q परंतु तुमच्यातील एकानेही इय्योबाला चुकीचे असे सिध्‍द केले नाही;

\par }{\QB तुमच्यापैकी कोणीही त्याच्या वादास प्रत्युत्तर केले नाही.


\par }{\Q \VS{13}‘आम्हाला ज्ञान सापडले आहे’ असे म्हणू नका;

\par }{\QB ‘परमेश्वराने त्याचे खंडन करावे, मनुष्याने नव्हे.’


\par }{\Q \VS{14}परंतु इय्योबाने माझ्याविरुद्ध शब्द लढवले नाहीत,

\par }{\QB आणि तुमच्या वादांच्‍या साहाय्याने मी त्याला उत्तर देणार नाही.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{15}“ते निराश झाले आहेत आणि त्यांच्याकडे बोलण्यासाठी आणखी काही उरले नाही;

\par }{\QB ते शब्‍दरहित झाले आहेत.


\par }{\Q \VS{16}आता ते तिथे गप्प उभे आहेत,

\par }{\QB ते शांत आहेत म्हणून ते बोलतील याची मी वाट का पाहावी?


\par }{\Q \VS{17}मी देखील माझे म्हणणे सादर करेन;

\par }{\QB मला जे माहीत आहे ते मी सुध्‍दा सांगेन.


\par }{\Q \VS{18}कारण माझ्याकडे भरपूर शब्द आहेत,

\par }{\QB आणि माझ्या आत माझा आत्मा मला बोलावयास भाग पाडत आहे;


\par }{\Q \VS{19}बाटलीमध्ये भरून ठेवलेल्या द्राक्षारसा समान,

\par }{\QB नवीन बुधला जो फुटायला आला आहे, त्यासारखा मी झालो आहे.


\par }{\Q \VS{20}मला आराम मिळावा म्हणून मी बोलणारच;

\par }{\QB उत्तर देण्यासाठी मी माझे मुख उघडलेच पाहिजे.


\par }{\Q \VS{21}मी पक्षपात करणार नाही,

\par }{\QB ना मी कोणा मनुष्याची उगीच प्रशंसा करणार;


\par }{\Q \VS{22}कारण मी जर कोणाची फाजील स्तुती करण्यात तरबेज असलो,

\par }{\QB तर माझा निर्माणकर्ता मला लवकरच घेऊन जाईल.


\par }{\BB \par }


\PoetryChap{33}{\Q \VerseOne{1}“परंतु आता हे इय्योबा, माझे शब्द ऐक;

\par }{\QB मी जे बोलणार आहे त्या सर्वाकडे लक्ष दे.


\par }{\Q \VS{2}मी बोलायला माझे मुख उघडत आहे;

\par }{\QB माझे शब्द माझ्या जिभेच्या टोकावर आहेत.


\par }{\Q \VS{3}माझे शब्द सरळ हृदयातून येतात;

\par }{\QB माझे ओठ जे मला माहीत आहे तेच खरेपणाने बोलतील.


\par }{\Q \VS{4}परमेश्वराच्या आत्म्याने मला घडविले आहे;

\par }{\QB आणि सर्वसमर्थाचा श्वास मला जीवन देतो.


\par }{\Q \VS{5}तुला उत्तर देता येत असेल, तर मला उत्तर दे;

\par }{\QB ऊठ आणि तुझा खटला माझ्यासमोर चालव.


\par }{\Q \VS{6}परमेश्वरासमोर जसा तू, तसा मीही आहे;

\par }{\QB मी सुद्धा मातीचा घडविलेला आहे.


\par }{\Q \VS{7}माझे भय बाळगण्याची तुला गरज नाही,

\par }{\QB किंवा माझा हात तुझ्यावर भारी नसो.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{8}“तुला असे बोलताना मी ऐकले आहे—

\par }{\QB हेच शब्द मी ऐकले आहेत—


\par }{\Q \VS{9}‘मी शुद्ध आहे, मी काही पाप केले नाही;

\par }{\QB मी स्वच्छ आणि दोषविरहीत आहे.


\par }{\Q \VS{10}तरी देखील परमेश्वराला माझ्यात दोष सापडला आहे;

\par }{\QB आणि ते मला त्यांचा शत्रू मानतात.


\par }{\Q \VS{11}ते माझे पाय साखळ्यांनी बांधतात;

\par }{\QB आणि माझ्या सर्व मार्गावर कडक नजर ठेवतात.’


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{12}“परंतु मी तुला सांगतो, याबाबतीत तू चुकतोस,

\par }{\QB कारण परमेश्वर कोणत्याही मनुष्यापेक्षा महान आहे.


\par }{\Q \VS{13}तू त्यांच्याविरुद्ध तक्रार का करतोस

\par }{\QB की ते कोणाच्याही शब्दास प्रतिसाद देत नाही?


\par }{\Q \VS{14}कारण परमेश्वर एकदा एका, मग दुसर्‍या मार्गाने मानवांशी बोलत असतात—

\par }{\QB जरी कोणाला त्याचे अवलोकन होत नाही.


\par }{\Q \VS{15}रात्रीच्या स्वप्नात, दृष्टान्तामध्ये,

\par }{\QB जेव्हा लोकांना गाढ झोप लागलेली असते

\par }{\QB त्यांच्या बिछान्यावर डुलक्या घेत असताना,


\par }{\Q \VS{16}परमेश्वर त्यांच्या कानात बोलून

\par }{\QB आणि चेतावणी देऊन त्यांना घाबरवितात,


\par }{\Q \VS{17}म्हणजे ते मनुष्याच्या चुकीच्या वर्तनापासून फिरतील

\par }{\QB आणि अहंकारापासून दूर राहतील,


\par }{\Q \VS{18}खड्ड्यात पडण्यापासून

\par }{\QB आणि तलवारीने त्यांचे जीवन नष्ट होण्यापासून त्यांना राखतील.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{19}“किंवा काहींना वेदनादायक बिछान्यावर

\par }{\QB त्यांच्या हाडांमध्ये सततच्‍या क्लेशाने शासन होते,


\par }{\Q \VS{20}अशासाठी की त्यांच्या शरीराला अन्नाची किळस वाटेल

\par }{\QB आणि त्यांचा जीव मिष्टान्नाचा तिरस्कार करतो.


\par }{\Q \VS{21}त्यांचे मांस दिसेनासे होते,

\par }{\QB आणि त्यांची लपलेली हाडे आता बाहेर लटकलेली दिसतात.


\par }{\Q \VS{22}ते त्यांच्या कबरेजवळ पोहोचतात,

\par }{\QB आणि त्यांचे जीवन मृतांच्या ठिकाणाकडे\FTNT{*}{{\FR 33:22 }{\FT{किंवा
}}{\FQA{मृतांच्या संदेष्ट्यांच्या ठिकाणाकडे}}} जाऊन ठेपते.


\par }{\Q \VS{23}तरीही त्यांच्या बाजूला जर एखादा दूत,

\par }{\QB हजारांमधला कोणी एक मनुष्य निरोप्या असला,

\par }{\QB जो न्यायी जीवन कसे जगावे याविषयी सांगण्यासाठी पाठविलेला असला,


\par }{\Q \VS{24}आणि त्या व्यक्तीबद्दल दया दाखवून तो परमेश्वराला म्हणतो,

\par }{\QB ‘त्यांना मरणाकडे जाण्यापासून वाचवा;

\par }{\QB त्यांच्यासाठी खंडणी मला मिळाली आहे—


\par }{\Q \VS{25}लहान लेकराप्रमाणे त्यांचे मांस पुन्हा भरून येवो;

\par }{\QB तरुणपणाच्या दिवसांप्रमाणे त्यांची पुनर्रचना होवो’;


\par }{\Q \VS{26}मग तो व्यक्ती प्रार्थना करेल आणि परमेश्वराचा अनुग्रह त्याच्यावर होईल,

\par }{\QB ते परमेश्वराचे मुख पाहतील आणि आनंदाचा गजर करतील;

\par }{\QB आणि परमेश्वर त्यांना सुयश देऊन, त्यांची पुनर्स्थापना करतील.


\par }{\Q \VS{27}मग ते जाऊन इतरांना जाहीर करून सांगतील,

\par }{\QB ‘मी पाप केले होते, जे सरळ ते मी विकृत केले,

\par }{\QB परंतु ज्यास मी पात्र होतो ते मला मिळाले नाही.


\par }{\Q \VS{28}परमेश्वराने मला त्या मृत्यूच्या गर्तेत जाण्यापासून वाचविले,

\par }{\QB आणि जीवनाच्या प्रकाशाचा आनंद उपभोगत मी जीवन जगेन.’


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{29}“परमेश्वर मानवासाठी या सर्वगोष्टी करतात;

\par }{\QB दोनदा किंवा तीनदाही ते करीत असतात—


\par }{\Q \VS{30}त्याचा जीव त्या गर्तेपासून फिरवितात,

\par }{\QB यासाठी की जीवनाचा प्रकाश त्याच्यावर उज्वल व्हावा.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{31}“हे इय्योबा, लक्ष दे आणि माझे ऐक;

\par }{\QB तू शांत राहा आणि मी बोलेन.


\par }{\Q \VS{32}जर तुला काही बोलायचे असेल तर मला उत्तर दे;

\par }{\QB बोल, कारण तुझे समर्थन मी करावे असे मला वाटते.


\par }{\Q \VS{33}परंतु जर नाही तर माझे ऐक;

\par }{\QB तू शांत राहा आणि मी तुला ज्ञान शिकवेन.”




\par }\Chap{34}{\PP \VerseOne{1}मग एलीहू पुढे म्हणाला:


\par }{\Q \VS{2}“सुज्ञ लोकहो, माझे शब्द ऐका;

\par }{\QB विद्वानांनो, तुम्ही लक्षपूर्वक माझे ऐका.


\par }{\Q \VS{3}कारण कानाला शब्दाची पारख आहे

\par }{\QB जशी जिभेला अन्नाची चव आहे.


\par }{\Q \VS{4}आमच्यासाठी जे योग्य ते जाणून घेऊ या;

\par }{\QB आणि जे उत्तम ते एकत्र शिकू या.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{5}“इय्योब म्हणतो, ‘मी निर्दोष आहे,

\par }{\QB परंतु परमेश्वर मला न्याय देत नाहीत.


\par }{\Q \VS{6}मी जरी अचूक आहे,

\par }{\QB तरी मला लबाड ठरविले जाते;

\par }{\Q मी जरी दोष विरहित आहे,

\par }{\QB भरणार नाही अशा जखमांनी त्यांचे बाण मला घायाळ करतात.’


\par }{\Q \VS{7}इय्योबासारखा आणखी कोणी मनुष्य आहे काय,

\par }{\QB जो पाण्याप्रमाणे उपहास पितो?


\par }{\Q \VS{8}तो दुष्टांची सोबत धरतो;

\par }{\QB तो दुष्कर्म करणार्‍यांशी संबंध ठेवतो.


\par }{\Q \VS{9}कारण तो म्हणतो, ‘परमेश्वराला प्रसन्न करण्यात

\par }{\QB काही लाभ नाही.’


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{10}“तर अहो समंजस मनुष्यांनो, माझे ऐका.

\par }{\QB वाईट करणे हे परमेश्वरापासून

\par }{\QB आणि अयोग्य करावे असे सर्वसमर्थापासून दूरच असो.


\par }{\Q \VS{11}ते मनुष्याला त्याच्या कृत्यांचे प्रतिफळ देतात;

\par }{\QB आणि त्यांच्या वर्तनास अनुरूप असे फळ त्यांना देतात.


\par }{\Q \VS{12}परमेश्वर चूक करतील,

\par }{\QB किंवा सर्वसमर्थ न्याय विपरीत करतील हे अकल्पनीय आहे.


\par }{\Q \VS{13}त्यांची या पृथ्वीवर कोणाला नियुक्त केले?

\par }{\QB किंवा संपूर्ण जगाचा अधिकार त्यांना कोणी दिला?


\par }{\Q \VS{14}जर त्यांच्या मनास आले

\par }{\QB आणि आपला आत्मा व श्वास काढून घेतला,


\par }{\Q \VS{15}तर सर्व मानवजात एकदम नष्ट होईल

\par }{\QB आणि मनुष्यप्राणी परत धुळीला जाऊन मिळेल.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{16}“तुम्हाला जर समज आहे, तर हे ऐका;

\par }{\QB मला काय बोलायचे आहे ते लक्षपूर्वक ऐका.


\par }{\Q \VS{17}जो न्यायाचा द्वेष करतो तो अधिकार करेल काय?

\par }{\QB जो नीतिमान आणि बलवान त्याचे तू खंडन करशील काय?


\par }{\Q \VS{18}‘तुम्ही मूल्यहीन आहात,’ असे राजांना सांगणारे,

\par }{\QB आणि ‘तुम्ही दुष्ट आहात’ असे सज्जनांना म्हणणारे परमेश्वरच नाही काय?


\par }{\Q \VS{19}जे राजपुत्रांना देखील पक्षपात दाखवित नाही

\par }{\QB आणि गरिबांपेक्षा श्रीमंतावर उपकार करत नाही,

\par }{\QB कारण ते सर्व त्यांचीच हस्तकृती नाहीत काय?


\par }{\Q \VS{20}मध्यरात्री, एका क्षणात त्यांचा अंत होतो;

\par }{\QB लोक डळमळतात आणि नाहीसे होतात;

\par }{\QB मानवी मदतीशिवाय बलवान काढून टाकले जातात.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{21}“मानवाच्या मार्गाकडे त्यांचे डोळे लागलेले आहेत;

\par }{\QB परमेश्वराचे त्यांच्या प्रत्येक पावलांवर लक्ष आहे.


\par }{\Q \VS{22}कोणतीही दाट छाया ना गडद अंधकार आहे,

\par }{\QB जिथे दुष्कर्मी लपू शकतील.


\par }{\Q \VS{23}लोकांची पुढे अजून परीक्षा करावी अशी परमेश्वराला गरज नाही,

\par }{\QB जेणेकरून त्यांनी न्यायासाठी त्यांच्यासमोर यावे.


\par }{\Q \VS{24}चौकशी न करताच ते बलवानांना छिन्नभिन्न करतात

\par }{\QB आणि त्यांच्या स्थानी दुसर्‍यास स्थापितात.


\par }{\Q \VS{25}कारण त्यांच्या प्रत्येक कृत्यांची ते नोंद घेतात,

\par }{\QB रात्रीच्या वेळी ते दुष्टाला उलथून टाकतात आणि ते तुडविले जातात.


\par }{\Q \VS{26}आणि सर्व लोक पाहू शकतील

\par }{\QB अशी शिक्षा त्यांच्या दुष्टपणामुळे परमेश्वर त्यांना करतात,


\par }{\Q \VS{27}कारण परमेश्वराचे अनुसरण करण्यापासून ते फिरले आहेत

\par }{\QB आणि त्यांच्या कोणत्याही मार्गाविषयी दुष्टाला आदर नाही.


\par }{\Q \VS{28}त्यांच्यामुळे गरिबांचे अश्रू परमेश्वरासमोर आले आहेत

\par }{\QB अशासाठी की गरजवंत लोकांचा आक्रांत ते ऐकतील.


\par }{\Q \VS{29}परंतु ते जर शांत राहिले, तर त्यांना कोण दोष देईल?

\par }{\QB जर त्यांनी आपले मुख लपविले, तर कोण त्यांना बघू शकेल?

\par }{\Q तरी व्यक्ती असो वा राष्ट्र, परमेश्वर त्यासर्वांच्या वर एकसारखेच आहेत,


\par }{\QB \VS{30}अशासाठी की देवहीन मनुष्याला अधिकार देण्यापासून

\par }{\QB आणि लोकांसाठी जाळे टाकण्यापासून प्रतिबंध करता यावा.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{31}“समजा कोणी परमेश्वराला म्हटले,

\par }{\QB ‘मी पापी आहे, परंतु मी यापुढे पाप करणार नाही.


\par }{\Q \VS{32}मी पाहू शकत नाही ते मला शिकवा;

\par }{\QB मी जर अपराध केला आहे, तर मी तो पुन्हा करणार नाही.’


\par }{\Q \VS{33}जेव्हा तुम्ही पश्चात्ताप करण्याचे नाकारता

\par }{\QB तरी परमेश्वराने तुमच्या अटींनुसार न्याय द्यावा काय?

\par }{\Q मी नाही तर तुम्हीच ते ठरविले पाहिजे;

\par }{\QB म्हणून तुम्हाला काय माहीत आहे ते मला सांगा.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{34}“बुद्धिमान मनुष्य जाहीर करतात,

\par }{\QB ज्ञानी लोक जे माझे बोलणे ऐकतात ते म्हणतात,


\par }{\Q \VS{35}‘इय्योब अज्ञानाने बोलत आहे;

\par }{\QB त्याच्या बोलण्यात सुज्ञता नाही.’


\par }{\Q \VS{36}त्या इय्योबाची पूर्णपणे पारख केली जावी

\par }{\QB कारण तो दुष्‍टांप्रमाणे बोलत आहे!


\par }{\Q \VS{37}कारण तो आपल्या पापात बंडाची भर घालतो;

\par }{\QB आमच्यामध्ये तिरस्काराने हातांनी टाळ्या वाजवितो

\par }{\QB आणि परमेश्वराविरुद्ध आपले शब्द वाढवितो.”




\par }\Chap{35}{\PP \VerseOne{1}एलीहू पुढे म्हणाला:


\par }{\Q \VS{2}“हे न्याय्य आहे असे तुला वाटते काय?

\par }{\QB तू म्हणतोस, ‘परमेश्वर नाही, तर मी न्यायी आहे,’


\par }{\Q \VS{3}तरी तू त्यांना विचारतो की, ‘पाप न केल्याने

\par }{\QB मला काय फायदा आणि मी काय मिळविणार?’


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{4}“तुला व तुझ्याबरोबर तुझ्या मित्रांना

\par }{\QB मला उत्तर द्यायला आवडेल.


\par }{\Q \VS{5}वर आकाशाकडे दृष्टी लावून पाहा;

\par }{\QB तुझ्याहून फार उंच असलेल्या ढगांकडे निरखून पाहा.


\par }{\Q \VS{6}जर तू पाप केलेस, तर परमेश्वरावर काय परिणाम होणार?

\par }{\QB तुझी पापे जरी पुष्कळ आहेत, तरी त्याचे त्यांना काय?


\par }{\Q \VS{7}जर तू न्यायी आहेस, तर तू त्यांना काय देणार,

\par }{\QB किंवा तुझ्या हातून त्यांना काय मिळते?


\par }{\Q \VS{8}तुझा दुष्टपणा केवळ तुझ्यासारख्याच मानवांवर,

\par }{\QB आणि तुझे न्यायीपण इतर लोकांवर परिणाम करू शकतात.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{9}“अत्याचाराच्या भाराने लोक आक्रोश करतात;

\par }{\QB बलवान मनुष्याच्या हातून सुटकेसाठी आरोळी करतात.


\par }{\Q \VS{10}तरी देखील कोणीही म्हणत नाही, ‘परमेश्वर माझा निर्माणकर्ता कुठे आहे,

\par }{\QB जे रात्रीच्या वेळी गीत देतात, ते कुठे आहेत,


\par }{\Q \VS{11}जे पृथ्वीवरील पशूंपेक्षा आम्हाला जास्त शिकवण देतात,

\par }{\QB आणि आकाशातील पक्ष्यांपेक्षा आम्हाला अधिक ज्ञानी बनवितात?’


\par }{\Q \VS{12}परंतु दुष्टाच्या अहंकारामुळे

\par }{\QB जेव्हा ते लोक आरोळी मारतात तेव्हा परमेश्वर उत्तर देत नाहीत.


\par }{\Q \VS{13}खरोखर, परमेश्वर त्यांच्या रिक्त विनंत्या ऐकत नाहीत;

\par }{\QB सर्वसमर्थ त्यांच्याकडे लक्ष देत नाहीत.


\par }{\Q \VS{14}मग ते तुझे कसे ऐकतील,

\par }{\QB जेव्हा तू म्हणतो की तुला ते दिसत नाहीत,

\par }{\Q की तुझा वाद त्यांच्यासमोर आहे

\par }{\QB आणि तू त्यांची वाट पाहावी,


\par }{\Q \VS{15}आणि पुढे, ते त्यांच्या रागात कधीही शिक्षा करीत नाही

\par }{\QB आणि दुष्टतेची थोडी सुद्धा नोंद घेत नाही.


\par }{\Q \VS{16}म्हणून इय्योब रिकाम्या शब्दांनी आपले मुख उघडतो;

\par }{\QB आणि ज्ञानाशिवाय शब्द वाढवित राहतो.”




\par }\Chap{36}{\PP \VerseOne{1}एलीहू पुढे म्हणाला:


\par }{\Q \VS{2}“अजून थोडा वेळ माझ्याशी धीर धरून राहा आणि मी तुला दाखवेन

\par }{\QB की परमेश्वराच्या बाजूने मला आणखी पुष्कळ बोलायचे आहे.


\par }{\Q \VS{3}माझे ज्ञान मला फार दुरून मिळते;

\par }{\QB माझ्या निर्माणकर्त्याचे न्यायीपण मी वर्णन करून सांगेन.


\par }{\Q \VS{4}ही खात्री करून घे की माझे शब्द खोटे नाहीत;

\par }{\QB ज्याच्याकडे परिपूर्ण ज्ञान आहे तो तुझ्याबरोबर आहे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{5}“परमेश्वर सामर्थ्यवान आहे, परंतु कोणाचा तिरस्कार करीत नाही;

\par }{\QB ते बलवान असून त्यांच्या योजनांमध्ये स्थिर आहेत.


\par }{\Q \VS{6}दुष्टांना ते जिवंत ठेवत नाही

\par }{\QB परंतु पीडितांना त्यांचे हक्क देतात.


\par }{\Q \VS{7}न्यायी मनुष्यावरून त्यांची नजर सरकत नाही;

\par }{\QB राजांबरोबर त्यांना ते राजासनावर बसवितात

\par }{\QB आणि सर्वकाळासाठी त्यांना थोर बनवितात.


\par }{\Q \VS{8}परंतु जर लोक साखळ्यांनी बांधलेले आहेत,

\par }{\QB आणि दुःखाच्या दोरखंडात जखडलेले आहेत,


\par }{\Q \VS{9}त्यांनी काय केले आहे हे परमेश्वर त्यांना सांगतात—

\par }{\QB त्यांनी गर्विष्ठपणात पाप केले आहे.


\par }{\Q \VS{10}ते त्यांना सुधारणा ऐकून घेण्यास भाग पाडतात

\par }{\QB आणि त्यांनी केलेल्या पापांसाठी पश्चात्ताप करण्याची आज्ञा करतात.


\par }{\Q \VS{11}जर त्यांनी आज्ञा पाळल्या आणि परमेश्वराची सेवा केली,

\par }{\QB तर त्यांच्या आयुष्याचे बाकीचे दिवस ते समृद्धीत घालवतील

\par }{\QB आणि संतृप्तीची वर्षे बघतील.


\par }{\Q \VS{12}परंतु जर ते ऐकणार नाहीत,

\par }{\QB तर तलवारीने ते नाश होतील

\par }{\QB आणि ज्ञाना अभावी मरण पावतील.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{13}“देवहीन हृदयाचे लोक संताप साठवून ठेवतात;

\par }{\QB त्यांना बेड्या बांधल्या, तरी ते मदतीसाठी रडत नाही.


\par }{\Q \VS{14}त्यांच्या भर तारुण्यातच

\par }{\QB मंदिरांना जीवन समर्पित असलेल्या पुरुषगामींसह\FTNT{*}{{\FR 36:14 }{\FT{मूळ अर्थ
}}{\FQA{मंदिरात लैंगिक व्यवसायात लावलेले}}} ते मरण पावतात.


\par }{\Q \VS{15}परंतु जे क्लेश सहन करतात त्यांना परमेश्वर क्लेशातून मुक्त करतात;

\par }{\QB त्यांच्या दुःखात ते त्यांच्याशी बोलतात.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{16}“दुःखाच्या जाभाड्यातून ते तुला निमंत्रण देतात

\par }{\QB आणि विशाल व मर्यादा नसलेल्या ठिकाणी,

\par }{\QB तुझ्या आरामदायी मेजावर मिष्टान्नांनी परमेश्वर तुला तृप्त करतात.


\par }{\Q \VS{17}परंतु आता दुष्टांमुळे तुझ्यावर दंड लादला आहे;

\par }{\QB शिक्षा आणि न्याय यांनी तुझी पकड घेतली आहे.


\par }{\Q \VS{18}सावध राहा की कोणीही आपल्या श्रीमंतीने तुला भुरळ पाडू नये;

\par }{\QB आणि मोठी लाच देऊन तुला कोणी भटकू देऊ नये.


\par }{\Q \VS{19}तुझी श्रीमंती किंवा तुझे शक्तिशाली प्रयत्न

\par }{\QB संकटात पडण्यापासून तुला उचलून धरतील काय?


\par }{\Q \VS{20}लोकांना त्यांच्या घरातून ओढून दूर नेण्यासाठी,

\par }{\QB रात्रीच्या समयाची इच्छा करू नकोस.


\par }{\Q \VS{21}दुष्टतेकडे तू वळणार नाहीस याची काळजी घे,

\par }{\QB कारण असेच दिसते की तू कष्टापेक्षा दुष्टतेची निवड करतोस.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{22}“परमेश्वर त्यांच्या सामर्थ्यात उंचावलेले आहेत.

\par }{\QB त्यांच्यासारखा दुसरा शिक्षक कोण आहे?


\par }{\Q \VS{23}त्यांचे मार्ग त्यांच्यासाठी कोणी विदित केले आहेत,

\par }{\QB किंवा, ‘तुम्ही दुष्कृत्य केले आहे’ असे त्यांना कोण म्हणणार?


\par }{\Q \VS{24}ज्या कृत्यांबद्दल लोकांनी गीते गाऊन स्तुती केली,

\par }{\QB ती त्यांची कृत्ये आठवून त्यांची प्रशंसा कर.


\par }{\Q \VS{25}सर्व मानवजातीने हे पाहिले आहे;

\par }{\QB मनुष्य दुरूनच त्याच्याकडे टक लावून पाहतात.


\par }{\Q \VS{26}परमेश्वर किती महान आहे—ते समजणे आमच्या बुद्धीपलीकडे आहे!

\par }{\QB त्यांच्या आयुष्याच्या संख्येचे आकलन करता येत नाही.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{27}“ते पाण्याचे थेंब वर आकर्षून घेतात,

\par }{\QB आणि झर्‍यासाठी त्याचे रूपांतर पावसात करतात;


\par }{\Q \VS{28}मेघ आपले दहिवर खाली ओततात

\par }{\QB आणि मनुष्यांवर भरपूर वृष्टी होते.


\par }{\Q \VS{29}ढगांना त्यांनी कसे पसरविले आहे,

\par }{\QB आपल्या मंडपातून ते कसे गडगडाट करतात हे कोणाला समजते?


\par }{\Q \VS{30}पाहा ते कशाप्रकारे आपल्या सभोवती वीज विखरून ठेवतात,

\par }{\QB आणि समुद्राच्या खोलीला झाकून घेतात.


\par }{\Q \VS{31}अशाप्रकारे परमेश्वर राष्ट्रांवर अधिकार\FTNT{†}{{\FR 36:31 }{\FT{किंवा
}}{\FQA{पोषण}}} करतात

\par }{\QB आणि विपुलतेने अन्न पुरवितात.


\par }{\Q \VS{32}चमकणार्‍या विजेला ते आपल्या हातात भरतात

\par }{\QB आणि त्याच्या नेमाने तडाखा करण्यास आज्ञा करतात.


\par }{\Q \VS{33}त्यांचा गडगडाट येणार्‍या वादळाची घोषणा करते;

\par }{\QB पशूप्राण्यांना सुद्धा त्यांच्या येण्याचे पूर्वज्ञान होते.


\par }{\BB \par }


\PoetryChap{37}{\Q \VerseOne{1}“हे ऐकून माझे हृदय धडधडते

\par }{\QB ते आपल्याच ठिकाणी झेप घेते.


\par }{\Q \VS{2}ऐका! परमेश्वराच्या डरकाळीचा आवाज ऐका,

\par }{\QB ती गर्जना जी त्यांच्या मुखातून येते.


\par }{\Q \VS{3}संपूर्ण आकाशाच्या खालून ते लखलखीत वीज मोकळी सोडतात

\par }{\QB आणि पृथ्वीच्या शेवटापर्यंत पाठवितात.


\par }{\Q \VS{4}त्यानंतर त्यांच्या डरकाळीचा आवाज येतो;

\par }{\QB त्यांच्या राजेशाही आवाजात ते गडगडतात.

\par }{\Q जेव्हा त्यांचा आवाज सगळीकडे घुमतो,

\par }{\QB तेव्हा ते काहीही मागे धरून ठेवीत नाहीत.


\par }{\Q \VS{5}परमेश्वराची वाणी आश्चर्यकारकरित्या गर्जना करते;

\par }{\QB आमच्या बुद्धीपलीकडील महान कार्य ते करतात.


\par }{\Q \VS{6}हिमास, ‘तू पृथ्वीवर पड,’

\par }{\QB आणि पावसाच्या सरींना, ‘मुसळधार वृष्टी होवो’ असे सांगतात.


\par }{\Q \VS{7}त्यांनी निर्माण केलेल्या प्रत्येकाने परमेश्वराचे कार्य ओळखावे,

\par }{\QB म्हणून ते सर्व लोकांचे कामकाज बंद करतात.


\par }{\Q \VS{8}वनपशू लपून राहतात;

\par }{\QB अथवा त्यांच्या गुहांमध्येच राहतात.


\par }{\Q \VS{9}त्यांच्या भवनामधून तुफान येते,

\par }{\QB आणि वादळी वार्‍यातून थंडी येते.


\par }{\Q \VS{10}परमेश्वराचा श्वास बर्फ तयार करते,

\par }{\QB आणि मोठ्या पाण्याचा प्रवाह गोठून जातो.


\par }{\Q \VS{11}ते मेघांना दहिवराने भरून टाकतात;

\par }{\QB आणि त्यातूनच त्यांची लखलखीत वीज पसरवितात.


\par }{\Q \VS{12}परमेश्वर जे काही त्यांना मार्गदर्शन करून सांगतात

\par }{\QB ते संपूर्ण पृथ्वीवर करण्यासाठी

\par }{\QB त्यांच्या दिशेने ते चोहीकडे फिरतात.


\par }{\Q \VS{13}लोकांना शासन करावे म्हणून,

\par }{\QB किंवा पृथ्वीला पाणी देऊन त्यांचे प्रेम व्यक्त करावे म्हणून ते मेघ आणतात.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{14}“हे इय्योबा, लक्षपूर्वक ऐक;

\par }{\QB थांब आणि परमेश्वराची आश्चर्यकर्मे समजून घे.


\par }{\Q \VS{15}परमेश्वर मेघांवर कसे नियंत्रण करतात

\par }{\QB आणि त्यांची वीज कशी चमकवितात हे तुला माहीत आहे का?


\par }{\Q \VS{16}मेघ शांत कसे होतात हे तुला माहीत आहे का

\par }{\QB त्यांच्या त्या अद्भुत कृत्यांचे परिपूर्ण ज्ञान कोणाला आहे?


\par }{\Q \VS{17}जेव्हा तुझ्या वस्त्रांमध्ये तुला घाम फुटतो

\par }{\QB आणि दक्षिणेच्या वार्‍यामुळे भूमी स्तब्ध होते,


\par }{\Q \VS{18}आकाश जे साच्यात असलेल्या कास्य आरशाप्रमाणे आहे,

\par }{\QB ते परमेश्वराबरोबर तू पसरवशील काय?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{19}“आपण त्यांच्याशी काय बोलावे ते आम्हाला सांग;

\par }{\QB आपल्या अंधकारामुळे आपला वाद आपण त्यांच्यापर्यंत घेऊन जाऊ शकत नाही.


\par }{\Q \VS{20}मला बोलायचे आहे असे त्यांना सांगावे काय?

\par }{\QB आपणास गिळून टाकावे म्हणून कोणी विचारतील काय?


\par }{\Q \VS{21}आता सूर्याकडे कोणीही बघू शकत नाही,

\par }{\QB तो आकाशांमध्ये किती प्रखर आहे

\par }{\QB वार्‍याने त्या मेघांना साफ पुसून टाकले आहे.


\par }{\Q \VS{22}उत्तरेकडून ते सोनेरी वैभवाने येत आहे;

\par }{\QB होय, परमेश्वर अप्रतिम ऐश्वर्याने येत आहेत.


\par }{\Q \VS{23}सर्वसमर्थ आमच्या आवाक्याच्या बाहेर आहेत आणि ते सामर्थ्याने उन्नत आहेत;

\par }{\QB त्यांच्या न्यायात आणि महान नीतिमत्वात ते जुलूम करीत नाही.


\par }{\Q \VS{24}म्हणून लोक त्यांची श्रद्धा बाळगतात,

\par }{\QB कारण जे सर्व हृदयाने ज्ञानी आहेत त्यांच्याप्रती परमेश्वराला आदर नाही काय?”




\par }\Chap{38}{\SH याहवेह इय्योबाशी बोलतात
\par }
{\PP \VerseOne{1}मग याहवेह वादळातून इय्योबाशी बोलले, ते म्हणाले:


\par }{\Q \VS{2}“हा कोण आहे जो अज्ञानी शब्दांनी

\par }{\QB माझ्या योजना अस्पष्ट करतो?


\par }{\Q \VS{3}पुरुषाप्रमाणे आपली कंबर कसून घे;

\par }{\QB मी तुला प्रश्न विचारेन,

\par }{\QB आणि तू मला उत्तर देशील.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{4}“मी पृथ्वीचा पाया घातला तेव्हा तू कुठे होतास?

\par }{\QB तुला समजत असेल तर सांग.


\par }{\Q \VS{5}तिचे आकारमान कोणी आखले? खचित तुला ठाऊक असणार!

\par }{\QB तिच्यावर मापनसूत्र कोणी ताणले?


\par }{\Q \VS{6}तिचे पाये कशावर रोवले आहे,

\par }{\QB किंवा तिची कोनशिला कोणी बसवली—


\par }{\Q \VS{7}जेव्हा प्रभात तार्‍यांनी एकत्र गाणी गाईली

\par }{\QB आणि सर्व देवदूतांनी हर्षनाद केला तेव्हा तू कुठे होता?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{8}“सागर जसा गर्भातून उफाळून समोर आला

\par }{\QB तेव्हा त्याला दारांच्या मागे कोणी अडविले,


\par }{\Q \VS{9}जेव्हा मी ढगांसाठी वस्त्र बनविली

\par }{\QB आणि त्यांना दाट अंधकारात लपेटले,


\par }{\Q \VS{10}जेव्हा त्याच्या मर्यादा मी निश्चित केल्या

\par }{\QB आणि त्यांची दारे आणि गजे त्यांच्या ठिकाणी लावून दिली,


\par }{\Q \VS{11}जेव्हा मी म्हणालो, ‘तुम्ही येथवरच यावे आणि यापलीकडे नाही;

\par }{\QB तुझ्या उन्मत्त लाटा येथेच थांबतील’?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{12}“तू कधी तरी पहाटेला आदेश दिला आहे का,

\par }{\QB किंवा कधी प्रभातेला त्याचे ठिकाण दाखविले आहे,


\par }{\Q \VS{13}यासाठी की ते पृथ्वीच्या टोकांना पकडतील

\par }{\QB आणि दुष्टांना त्यातून झटकून टाकतील?


\par }{\Q \VS{14}जशी शिक्क्याच्या खाली ओली माती, तशी पृथ्वी आकार घेते;

\par }{\QB आणि वस्त्रासारखी त्याची मुद्रा उठून दिसते.


\par }{\Q \VS{15}दुष्टांपासून त्यांचा प्रकाश मागे रोखला जातो,

\par }{\QB आणि त्यांचा उगारलेला हात मोडला जातो.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{16}“समुद्राच्या उगम स्थानांपर्यंत तू कधी प्रवास केला काय

\par }{\QB किंवा त्याच्या खोल गर्तेमध्ये कधी चालत गेलास काय?


\par }{\Q \VS{17}मृत्यूची द्वारे तुला दाखविली गेली आहेत काय?

\par }{\QB अति खोल अंधकाराचे दरवाजे तू पाहिलेस काय?


\par }{\Q \VS{18}पृथ्वीचा विस्तार केवढा आहे याचे आकलन तुला झाले आहे का,

\par }{\QB हे सर्व जर तू जाणतोस तर मला सांग.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{19}“प्रकाशाच्या निवासस्थानाकडे नेणारी वाट कोणती आहे?

\par }{\QB आणि अंधार कुठे वस्ती करतो?


\par }{\Q \VS{20}त्यांच्या ठिकाणांपर्यंत त्यांना तू घेऊन जाशील काय?

\par }{\QB त्यांच्या घराच्या वाटा तुला माहीत आहेत काय?


\par }{\Q \VS{21}तुला हे नक्कीच माहीत असणार, कारण तेव्हा तर तू जन्मला होता!

\par }{\QB तू तर पुष्कळ वर्षे जगला आहेस!


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{22}“हिमाच्या कोठारांमध्ये तू प्रवेश केलास काय

\par }{\QB किंवा गारांची भांडारे तू पाहिलीस काय?


\par }{\Q \VS{23}जी मी संकट काळासाठी,

\par }{\QB लढाई आणि युद्धाच्या दिवसांसाठी राखून ठेवतो?


\par }{\Q \VS{24}आकाशात चमकणारी वीज कुठून पांगवली जाते,

\par }{\QB किंवा जिथून पूर्वेचा वारा पृथ्वीवर विखुरला जातो, त्याचा मार्ग कुठे आहे?


\par }{\Q \VS{25}मुसळधार पावसासाठी प्रवाह,

\par }{\QB आणि वादळी पावसाची वाट कोण खणतात,


\par }{\Q \VS{26}म्हणजे ज्या भूमीवर कोणीही लोक राहत नाहीत,

\par }{\QB निर्जन वाळवंटामध्ये पाणी पुरवठा करू शकेल,


\par }{\Q \VS{27}यासाठी की ते ओसाड उजाड भूमीला तृप्त करेल

\par }{\QB व तिथे गवत उगवू शकेल?


\par }{\Q \VS{28}पावसाला पिता आहे का?

\par }{\QB दहिवराच्या थेंबांचा पिता कोण आहे?


\par }{\Q \VS{29}बर्फ कोणाच्या उदरातून येते?

\par }{\QB आकाशातील गारठ्याला कोण जन्म देते


\par }{\Q \VS{30}जेव्हा पाणी दगडासारखे घट्ट होते,

\par }{\QB जेव्हा खोल सागराचा पृष्ठभाग गोठून जातो?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{31}“कृत्तिकापुंजाचे सौंदर्य तू बांधू शकतो काय?

\par }{\QB मृगशीर्षाचे बंध तुझ्याने सोडवतील काय?


\par }{\Q \VS{32}तू त्यांच्या ॠतूनुसार नक्षत्रांचे समूह उगवतीस आणू शकतो काय

\par }{\QB सप्तॠषीला व त्याच्या उपग्रहांना चालवशील काय?


\par }{\Q \VS{33}स्वर्गाचे नियम तुला माहिती आहेत काय?

\par }{\QB परमेश्वराची सत्ता तू पृथ्वीवर स्थापित करू शकतो काय?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{34}“ढगांपर्यंत तुझा आवाज तुला उंचाविता येईल काय

\par }{\QB पुराच्या पाण्याने स्वतःला झाकता येईल काय?


\par }{\Q \VS{35}आकाशातील विजेला कोसळण्यापासून तू थांबवू शकतो काय?

\par }{\QB ‘आम्ही इथे आहोत’ असे निवेदन ते तुला देतात काय?


\par }{\Q \VS{36}पाणपक्ष्याला\FTNT{*}{{\FR 38:36 }{\FT{किंवा
}}{\FQA{काळा कंकर}}} ज्ञान कोण देते,

\par }{\QB किंवा कोंबड्याला समज कोणी दिला?


\par }{\Q \VS{37-38}मेघांची गणना करण्याचे बुद्धिसामर्थ्य कोणाजवळ आहे?

\par }{\QB जेव्हा माती कडक होते,

\par }{\Q आणि जमिनीची ढेकळे एकत्र चिकटतात?

\par }{\QB तेव्हा आकाशातील बुधले कोणाला ओतता येतील?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{39}“सिंहिणीसाठी तू शिकार करतो का?

\par }{\QB तरुण सिंहांची भूक तू शमवतोस\FTNT{†}{{\FR 38:39 }{\FQ{भूक तू शमवतोस
}}{\FT{किंवा
}}{\FQA{जीव तू भरतोस}}} का?


\par }{\Q \VS{40}ज्यावेळी सिंह त्यांच्या गुहांमध्ये दबा धरून असतात

\par }{\QB किंवा दाट झाडीमध्ये वाट बघत असतात?


\par }{\Q \VS{41}कावळ्यांना अन्न कोण पुरवितो

\par }{\QB जेव्हा त्यांची पिल्ले भुकेने परमेश्वराकडे आरोळी मारतात

\par }{\QB आणि अन्नाअभावी चोहीकडे फिरतात?


\par }{\BB \par }


\PoetryChap{39}{\Q \VerseOne{1}“रानशेळ्या कधी प्रसवितात हे तू जाणतो काय?

\par }{\QB हरिणी आपल्या पाडसाला जन्म देताना तू पाहतो का?


\par }{\Q \VS{2}प्रसवे पर्यंत त्यांचे महिने तू मोजतो काय?

\par }{\QB त्यांचा प्रसविण्याचा समय तुला कळतो काय?


\par }{\Q \VS{3}त्या ओणवतात आणि आपल्या पिलांना प्रसवितात;

\par }{\QB व त्यांच्या प्रसूती वेदना संपतात.


\par }{\Q \VS{4}त्यांच्या पिल्लांची भरभराट होते व मोकळ्या रानात ते जोमाने वाढतात;

\par }{\QB ते सोडून जातात व परत येत नाहीत.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{5}“रानगाढवांना कोणी मोकळे सोडून दिले?

\par }{\QB त्यांचे दोर कोणी सोडले?


\par }{\Q \VS{6}मीच त्यांना रान त्यांचे घर म्हणून दिले आहे,

\par }{\QB आणि क्षारभूमी त्यांचे वसतिस्थान म्हणून दिले आहे.


\par }{\Q \VS{7}नगरातील गोंधळाला ते हसतात;

\par }{\QB चालकाची ओरड त्याला ऐकू येत नाही.


\par }{\Q \VS{8}टेकड्यांवर कुरणासाठी ते रांगा धरतात

\par }{\QB आणि जे काही हिरवेगार ते शोधत असतात.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{9}“रानबैल तुझी सेवा करण्यासाठी संमती देईल काय?

\par }{\QB रात्रीच्या वेळी तो तुझ्या गोठ्यात राहील काय?


\par }{\Q \VS{10}त्याला जुंपणीने बांधून तुला नांगरणी करता येईल काय?

\par }{\QB तुझ्यामागे जमिनीची मशागत तो करेल काय?


\par }{\Q \VS{11}त्याच्या मोठ्या बलावर तू अवलंबून राहशील काय?

\par }{\QB तुझी जड कामे तू त्याच्यावर सोडशील काय?


\par }{\Q \VS{12}खळ्यातून तुझे धान्य खेचून घेऊन

\par }{\QB ते तुझ्या मळणीपर्यंत तो ते आणेल असा तू त्याच्यावर विश्वास ठेवशील काय?


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{13}“जरी करकोचाच्या पंखांशी आणि पिसार्‍याशी

\par }{\QB त्यांची तुलना करता येत नाही

\par }{\QB तरी शहामृगाचे पंख आनंदाने फडफडतात.


\par }{\Q \VS{14}ती धुळीत आपली अंडी देते

\par }{\QB आणि वाळूमध्ये ती उबविते,


\par }{\Q \VS{15}एखाद्याच्या पायाखाली ती चिरडली जातील,

\par }{\QB किंवा कोणी वन्यपशू त्याला तुडवतील हे ती लक्षात घेत नाही.


\par }{\Q \VS{16}ती आपल्या पिलांना कठोरतेने वागवते, जसे काय ते तिचे नाहीत;

\par }{\QB तिच्या प्रसूती वेदना व्यर्थ गेल्या याचे तिला काहीच वाटत नाही,


\par }{\Q \VS{17}कारण परमेश्वराने तिला ज्ञान बहाल केले नाही

\par }{\QB किंवा तिला समजूतदारपणाचा वाटा दिला नाही.


\par }{\Q \VS{18}परंतु जेव्हा ती धावण्यासाठी आपले पंख पसरते,

\par }{\QB तेव्हा ती घोडा व त्याच्या स्वाराकडे बघून हसते.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{19}“घोड्याला त्याचे बळ तू देतोस काय

\par }{\QB अथवा त्याच्या मानेवर आयाळ तू पांघरलेस काय?


\par }{\Q \VS{20}टोळाप्रमाणे त्याला तू उड्या मारण्यास लावतोस काय?

\par }{\QB जे त्यांच्या गर्विष्ठपणात आतंक व्यक्त करतात?


\par }{\Q \VS{21}ते यांच्या भयंकर पंजाने ओरखडत आपल्या बळात उल्हास करतो,

\par }{\QB आणि शत्रूशी सामना करण्यासाठी धावून येतो.


\par }{\Q \VS{22}तो भयास हसतो आणि कशालाही घाबरत नाही;

\par }{\QB तलवारीपासून तो मागे हटत नाही.


\par }{\Q \VS{23}त्याच्या पाठीवर असलेला भाता;

\par }{\QB व त्याच्याबरोबर ठेवलेला चमकणारा भाला व बरची खणखणत असते.


\par }{\Q \VS{24}तो बेभान आवेशात भूमी गिळंकृत करतो;

\par }{\QB रणशिंगाच्या गर्जनेने तो स्तब्ध उभा राहू शकत नाही.


\par }{\Q \VS{25}तुतारीच्या नादाला तो ‘वाह!’ असे ओरडतो,

\par }{\QB दुरूनच तो लढाईचा वास घेतो,

\par }{\QB मग ती सेनापतीची ओरड असो किंवा रणगर्जना.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{26}“बहिरी ससाणा उंच उडतो,

\par }{\QB आणि आपले पंख दक्षिणेकडे पसरतो, ते तो तुझ्या ज्ञानाने करतो काय?


\par }{\Q \VS{27}तुझ्या आज्ञेनेच गरुड उंच भरार्‍या मारत

\par }{\QB आणि आपले घरटे उंचावर बांधतात काय?


\par }{\Q \VS{28}तो उंच कडांवर वसतो आणि रात्री तिथेच राहतो;

\par }{\QB खडकाळ सुळका त्याचा भक्कम किल्ला आहे.


\par }{\Q \VS{29}तिथूनच तो आपले भक्ष्य शोधतो;

\par }{\QB त्याच्या नेत्रास ते दुरूनच दिसते.


\par }{\Q \VS{30}तिची पिल्ले रक्त पिऊन मेजवानी करतात.

\par }{\QB आणि जिथे मेलेले असतात, तिथे ती असतात.”




\par }\Chap{40}{\PP \VerseOne{1}याहवेहने इय्योबास पुढे म्हटले,


\par }{\Q \VS{2}“जो सर्वसमर्थाशी वाद घालतो, तो त्यांना सुधारणार का?

\par }{\QB जो परमेश्वरावर आरोप करतो, त्याने परमेश्वराला उत्तर द्यावे!”


\par }{\PP \VS{3}तेव्हा इय्योब याहवेहला म्हणाला:


\par }{\Q \VS{4}“मी अयोग्य आहे; मी तुम्हाला काय उत्तर देणार?

\par }{\QB मी माझा हात माझ्या मुखावर ठेवतो.


\par }{\Q \VS{5}मी एकदा बोललो, पण माझ्याकडे उत्तर नाही;

\par }{\QB दोनदा मी बोललो, पण मी पुन्हा बोलणार नाही.”


\par }{\PP \VS{6}मग याहवेह वादळातून इय्योबाशी बोलले:


\par }{\Q \VS{7}“पुरुषासारखी आपली कंबर कस;

\par }{\QB मी तुला प्रश्न विचारतो,

\par }{\QB आणि तू मला त्याचे उत्तर देशील.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{8}“माझ्या न्याया विषयी तू संशय धरशील काय?

\par }{\QB स्वतःचे समर्थन करावे म्हणून तू मला दोष लावशील काय?


\par }{\Q \VS{9}तुझा बाहू परमेश्वरासारखा आहे काय,

\par }{\QB तुझा आवाज त्यांच्यासारखा गडगडाट करू शकतो काय?


\par }{\Q \VS{10}मग गौरव आणि वैभव यांनी स्वतःला सुशोभित कर,

\par }{\QB आणि सन्मान व ऐश्वर्य ही परिधान कर.


\par }{\Q \VS{11}तू आपल्या क्रोधाचा त्वेष मोकळा सोडून दे,

\par }{\QB आणि प्रत्येक गर्विष्ठाकडे पाहा व त्यांना खाली वाकव,


\par }{\Q \VS{12}जे अहंकारी आहेत त्या सर्वांकडे पाहा आणि त्यांना नम्र कर.

\par }{\QB दुष्ट जिथे उभे राहतात, तिथेच त्यांना पायाखाली तुडव.


\par }{\Q \VS{13}त्या सर्वांना मातीत एकत्रच गाडून टाक;

\par }{\QB कबरेमध्ये त्यांची तोंडे कफनवस्त्रांनी झाकून टाक.


\par }{\Q \VS{14}मग मी स्वतः हे मान्य करेन

\par }{\QB की तुझाच उजवा हात तुला वाचवू शकतो.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{15}“बेहेमोथ\FTNT{*}{{\FR 40:15 }{\FQ{बेहेमोथ
}}{\FT{किंवा
}}{\FQA{पाणगेंड्यासारखा प्रचंड प्राणी}}} कडे पाहा,

\par }{\QB तुझ्याबरोबर मी त्यालाही घडविले.

\par }{\QB तो बैलाप्रमाणे गवत खातो.


\par }{\Q \VS{16}त्याच्या कमरेत किती शक्ती आहे,

\par }{\QB आणि त्याच्या पोटाचे स्नायू किती बळकट आहेत!


\par }{\Q \VS{17}गंधसरूप्रमाणे त्याचे शेपूट झोकांडत असते.

\par }{\QB त्याच्या मांड्यांच्या हाडांचे स्नायू एकमेकांशी घट्ट जोडलेले आहेत.


\par }{\Q \VS{18}त्याची हाडे कास्याच्या नळ्यासमान आहेत;

\par }{\QB त्याचे अवयव पोलादी गजासारखे आहेत.


\par }{\Q \VS{19}परमेश्वराच्या कृत्यांमध्ये तो प्रथम क्रमांकावर आहे,

\par }{\QB तरीही त्याचा उत्पन्नकर्ता त्याच्याजवळ तलवार घेऊनच जातो.


\par }{\Q \VS{20}डोंगर आपले उत्तम उत्पादन त्याला पुरवितात;

\par }{\QB आणि सर्व वनपशू त्याच्याभोवती खेळतात.


\par }{\Q \VS{21}कमलिनीखाली तो पडून राहतो,

\par }{\QB लव्हाळ्याच्या बेटात व दलदलीत तो लपून असतो.


\par }{\Q \VS{22}कमलिनी आपल्या छायेत त्याला झाकतात;

\par }{\QB ओढ्याच्या सभोवतीची उंच वाळुंजे त्याला वेढून घेतात.


\par }{\Q \VS{23}उफळत्या नदीचे प्रवाह त्याला हानी करत नाही;

\par }{\QB यार्देनेचा ओघ त्याच्या तोंडावर वेगाने आला तरी तो सुरक्षित असतो.


\par }{\Q \VS{24}उघड्या डोळ्यांनी कोणी त्याला धरेल काय,

\par }{\QB किंवा त्याला जाळ्यात अडकवून त्याचे नाक टोचतील काय?


\par }{\BB \par }


\PoetryChap{41}{\Q \VerseOne{1}“लिव्याथानाला माशाचा गळ घालून तू पकडू शकशील काय

\par }{\QB किंवा त्याच्या जिभेला दोर बांधू शकशील काय?


\par }{\Q \VS{2}त्याच्या नाकातून तू दोरखंड टाकू शकतो काय

\par }{\QB किंवा त्याच्या जाभाडामध्ये आकडा खुपसशील काय?


\par }{\Q \VS{3}दयेसाठी तो तुझ्याकडे विनवणी करीत राहील काय?

\par }{\QB तो तुझ्याशी सौम्य शब्दांनी बोलेल काय?


\par }{\Q \VS{4}जन्मभर तुझा गुलाम म्हणून तू त्याला ठेवावे

\par }{\QB म्हणून तो तुझ्याशी करार करेल का?


\par }{\Q \VS{5}एखाद्या पाळीव पक्ष्यासारखा तू त्याला ठेवशील काय

\par }{\QB किंवा तुझ्या घरातील तरुण स्त्रियांसाठी साखळीला बांधून ठेवू शकशील?


\par }{\Q \VS{6}विक्रेते त्याच्यासाठी बोली लावतील काय?

\par }{\QB व्यापारी लोक त्याची आपसात वाटणी करून घेतील काय?


\par }{\Q \VS{7}त्याच्या गुप्त चामड्यात बरची रोवशील काय

\par }{\QB किंवा मत्स्यबाण त्याच्या डोक्यात खुपसता येईल काय?


\par }{\Q \VS{8}जर तू आपला हात त्याच्यावर ठेवला,

\par }{\QB तर त्या संघर्षाचे तुला स्मरण होऊन तसे तू पुन्हा कधीही करणार नाही!


\par }{\Q \VS{9}त्याच्यावर वर्चस्व करण्याची कोणतीही आशा खोटी आहे;

\par }{\QB तो केवळ नजरेसमोर असणेच अत्यंत तीव्रतेचे आहे.


\par }{\Q \VS{10}त्याला भडकवू शकेल इतके उग्र कोणीही नाही.

\par }{\QB तर मग माझ्याविरुद्ध कोण उभा राहील?


\par }{\Q \VS{11}मला कोणाचे काही देणे लागते असा दावा कोणाकडे आहे?

\par }{\QB आकाशाखाली आहे ते सर्वकाही माझेच आहे.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{12}“लिव्याथानाचे अवयव,

\par }{\QB त्याची शक्ती आणि त्याच्या शरीराच्या आकर्षक आकाराविषयी बोलण्यास मी चुकणार नाही.


\par }{\Q \VS{13}त्याची बाह्य कातडी कोण उतरवू शकणार?

\par }{\QB त्याच्या दुहेरी चिलखतामधून कोण भेद करू शकेल?


\par }{\Q \VS{14}जी भयानक दातांनी घेरलेली आहे,

\par }{\QB अशी त्याची मुखद्वारे उघडण्याचे धाडस कोणाला आहे?


\par }{\Q \VS{15}त्याच्या पाठीवर ढालीच्या रांगा आहेत

\par }{\QB ज्या घट्ट एकत्र मुद्रित केलेल्या आहेत;


\par }{\Q \VS{16}ती एकमेकांना इतकी जखडून आहेत

\par }{\QB की त्यामधून हवा देखील पार होऊ शकत नाही.


\par }{\Q \VS{17}ती एकमेकांना घट्ट जोडलेली आहेत;

\par }{\QB ती एकमेकांना लगटून असतात आणि ती वेगळी करता येत नाहीत.


\par }{\Q \VS{18}त्याच्या फुरफुरण्यातून प्रकाशाचे झोत येतात;

\par }{\QB त्याचे डोळे प्रभात किरणांसारखे आहेत.


\par }{\Q \VS{19}त्याच्या मुखातून ज्वाला उफाळून येतात;

\par }{\QB अग्नीच्या ठिणग्या बाहेर उसळतात.


\par }{\Q \VS{20}जळत्या लव्हाळ्यावर उकळत असलेल्या पात्रातून यावा

\par }{\QB तसा त्याच्या नाकपुड्यातून धूर निघत असतो.


\par }{\Q \VS{21}त्याच्या श्वासाने कोळसा पेट घेतो,

\par }{\QB आणि त्याच्या मुखातून तापलेल्या ज्वाला पडतात.


\par }{\Q \VS{22}त्याच्या मानेत सामर्थ्य राहते;

\par }{\QB त्याच्यापुढे भीती चालत असते.


\par }{\Q \VS{23}त्याच्या मांसाचे थर घट्टपणे जोडलेले आहेत;

\par }{\QB ते दृढ आणि अढळ असतात.


\par }{\Q \VS{24}त्याची छाती खडकासारखी कडक आहे,

\par }{\QB जात्याच्या तळीसारखी कणखर आहे.


\par }{\Q \VS{25}तो जेव्हा उभा राहतो, पराक्रमी भयभीत होतात;

\par }{\QB त्याचा वार होण्याआधीच ते माघार घेतात.


\par }{\Q \VS{26}त्याच्यावर वार केलेल्या तलवारीचा,

\par }{\QB अथवा भाला, बरची किंवा बाणाचा त्याच्यावर काहीही प्रभाव पडत नाही.


\par }{\Q \VS{27}लोखंडाला तो वाळलेल्या गवतासारखे

\par }{\QB आणि कास्याला कुजलेले लाकूड असे लेखतो.


\par }{\Q \VS{28}बाण त्याला पळवून लावू शकत नाही;

\par }{\QB आणि गोफणधोंडे त्याला भुसकटासारखे आहेत.


\par }{\Q \VS{29}लाठी त्याला पेंढीच्या तुकड्यासारखीच वाटते;

\par }{\QB भाल्याच्या खुळखुळण्याला तो हसत असतो.


\par }{\Q \VS{30}त्याच्या पोटावरील भाग तीक्ष्ण धारेच्या खापर्‍यांसारखा आहे,

\par }{\QB मळणीच्या घणाप्रमाणे आपल्या खुणा चिखलावर मागे सोडतो.


\par }{\Q \VS{31}तो खोल समुद्राला उकळत्या कढईप्रमाणे घुसळतो

\par }{\QB आणि तेलाच्या पात्रासारखे सागरास ढवळतो.


\par }{\Q \VS{32}तो आपल्यामागे चमकणारा मार्ग सोडतो;

\par }{\QB की एखाद्याला वाटेल की सागराला पांढरे केस आहेत.


\par }{\Q \VS{33}त्याच्यासारखे पृथ्वीवर काहीही नाही;

\par }{\QB तो एक निर्भय प्राणी आहे.


\par }{\Q \VS{34}तो घमेंडखोरांना खाली बघायला लावतो;

\par }{\QB जे सर्व गर्विष्ठ आहेत, त्यांचा तो राजा आहे.”




\par }\Chap{42}{\SH इय्योब
\par }
{\PP \VerseOne{1}मग इय्योबाने याहवेहला म्हटले,


\par }{\Q \VS{2}“तुम्हाला सर्वगोष्टी शक्य आहेत हे मला माहीत आहे;

\par }{\QB तुमचा कोणताही उद्देश निष्फळ होत नाही.


\par }{\Q \VS{3}तुम्ही विचारले, ‘हा कोण आहे जो अज्ञानी शब्दांनी माझ्या योजना अस्पष्ट करतो?’

\par }{\QB खरोखर अद्भुत आणि माझ्या समजबुद्धीत नसणार्‍या गोष्टी,

\par }{\QB त्याविषयी मी बोललो.


\par }{\BB \par }
{\Q \VS{4}“तुम्ही म्हणाला, ‘आता ऐक आणि मी बोलणार;

\par }{\QB मी तुला प्रश्न करणार,

\par }{\QB आणि तू मला उत्तर देशील.’


\par }{\Q \VS{5}माझ्या कानांनी तुमच्याविषयी ऐकले होते

\par }{\QB परंतु आता माझ्या डोळ्यांनी तुम्हाला पाहिले आहे.


\par }{\Q \VS{6}म्हणून मी माझाच तिरस्कार करतो,

\par }{\QB आणि धूळ व राखेत बसून पश्चात्ताप करतो.”


\par }{\SH समारोप
\par }
{\PP \VS{7}याहवेह या गोष्टी इय्योबाशी बोलल्यानंतर, ते एलीफाज तेमानीला म्हणाले, “मी तुझ्यावर व तुझ्या दोन्ही मित्रांवर रागावलो आहे, कारण माझा सेवक इय्योब बोलला, त्याप्रमाणे तुम्ही माझ्याबद्दल जे सत्य ते बोलला नाहीत.

\VS{8}म्हणून आता सात बैल व सात मेंढे घेऊन माझा सेवक इय्योब याच्याकडे जा आणि स्वतःसाठी होमबलीचे अर्पण करा. माझा सेवक इय्योब तुमच्यासाठी प्रार्थना करेल आणि मी त्याची प्रार्थना स्वीकारेन व तुमच्या मूर्खतेनुसार तुमच्याशी वागणार नाही. माझा सेवक इय्योब माझ्याबद्दल जसे यथार्थ बोलला तसे तुम्ही माझ्याबद्दल बोलला नाही.”

\VS{9}मग एलीफाज तेमानी, बिल्दद शूही व सोफर नामाथी यांनी याहवेहनी त्यांना सांगितल्याप्रमाणे केले आणि याहवेहने इय्योबाची प्रार्थना मान्य केली.


\par }{\PP \VS{10}इय्योबाने आपल्या मित्रांसाठी प्रार्थना केल्यानंतर, याहवेहने त्याची मालमत्ता पुनर्स्थापित केली आणि त्याच्याकडे होते त्यापेक्षा दुप्पट त्याला परत दिले

\VS{11}त्याचे सर्व भाऊ, बहिणी व ते सर्वजण जे त्याला पूर्वी ओळखत होते त्यांनी त्याच्या घरी येऊन त्याच्याबरोबर भोजन केले. त्यांनी त्याचे सांत्वन केले आणि याहवेहने त्याच्यावर आणलेल्या प्रत्येक संकटाविषयी सहानुभूती दाखविली, आणि प्रत्येकाने त्याला चांदीचे नाणे\FTNT{*}{{\FR 42:11 }{\FT{किंवा
}}{\FQA{केसिताह, जे त्या काळातील पैसे होते ज्याचे वजन किंवा मोल अज्ञात आहे}}} व सोन्याची अंगठी दिली.


\par }{\PP \VS{12}याहवेहने इय्योबाच्या जीवनाच्या सुरवातीच्या दिवसांपेक्षा त्याच्या उतार वयात त्याला अधिक आशीर्वादित केले. त्याच्याजवळ चौदा हजार मेंढरे, सहा हजार उंट, बैलांच्या हजार जोड्या व हजार गाढवे होती.

\VS{13}आणि त्याला सात मुले व तीन मुली होत्या.

\VS{14}त्याने त्याच्या पहिल्या मुलीचे नाव यमीमा, दुसरीचे कसीया व तिसरीचे केरेन-हप्पूक असे ठेवले.

\VS{15}संपूर्ण देशामध्ये इय्योबाच्या मुलींएवढ्या सुंदर मुली कुठेही नव्हत्या; त्यांच्या पित्याने त्यांच्या भावांबरोबर त्यांनाही वतन दिले.


\par }{\PP \VS{16}त्यानंतर इय्योब एकशेचाळीस वर्षे जगला; त्याने आपली लेकरे व त्यांची लेकरे अशा चार पिढ्या पाहिल्या.

\VS{17}इय्योब वयस्कर व पूर्ण परिपक्व होऊन मरण पावला.

\par }