Jop.
13.
“Guizbangɨra, ia mɨgeir bizir kaba, kɨ fomɨra da baregha dar ganigha gɨfa. Kɨ bizir kabagh fogha gɨfa. 
Bizir ia foziba kɨ uaghan dagh fo. Ian fofozim, nan fofozim gafirazir puvatɨ. 
Kamaghɨn, kɨ ia ko mɨkɨman bar amɨra. Kɨ Godɨn Gavgaviba Bar Itim ko mɨkɨmasa. Kɨ uan osɨmtɨzir kam akɨrsɨ a ko ga mɨgɨrɨgɨabar uaning mɨsoghasa, kamaghɨn kɨ ifonge. 
Ezɨ iarara, mɨgɨrɨgɨar ifavarir avɨribagh ami. Ia mati dokta gumazimɨn arɨmariam akɨran fofozim puvatɨ. 
Kamaghɨn amizɨ, ia ua mɨkɨman markɨ. Ia ti akabar kumigh nɨmɨra ikɨtɨ, gumazamiziba suam, ia nɨghnɨzir aghuim ko fofozir aghuim iti. 
“Egh ia deravɨra kuarim atɨgh nan mɨgɨrɨgɨaba baraghasa kɨ ifonge. 
Ia akam ara mɨgɨrɨgɨar ifavaribagh ami, egha ia ti kamaghɨn nɨghnɨsi, mɨgɨrɨgɨar kaba Godɨn akuragham? 
Kɨ kamaghɨn gari, ian nɨghnɨziba ti Godɨn akuragh na abɨnasa. 
God ia tuisɨgh deravɨra ian araziba ko nɨghnɨzibar gantɨ ia deravɨra ikiam, o puvatɨ? Ia ti gumazamizibagh ifari moghɨn God gifaram o? Bar puvatɨgham. 
Kɨ fo, ia pura Godɨn akurvagh na abɨnsɨ navir averiamɨn na ginɨghnɨghtɨ, God ian ataram. 
Eghtɨ ia an gavgavir bar ekiamɨn gan bar atiatigh akongam. 
Aghuzir akar fomɨra ikeziba ia dav keme, da pura biziba, mati averenim. Ia kotɨn aven mɨgeir akaba, da gavgaviba puvatɨ, mati beghneazim.” 
Jop ua kamaghɨn mɨgɨa ghaze: “Ia akabar kumightɨ kɨ uabɨra mɨkɨmam. Bizir manam na bativsɨ, a mar na batif. Kɨ uan akam dukuaghan kogham. 
Kɨ atiatir puvatɨ, kɨ Godɨn mɨkɨmasavɨram amua iti. Egh kɨ aremeghsɨ, a dera, pura bizim, kɨ aremegham. 
A dera, God na mɨsueghtɨ kɨ aremeghasa ifonge, eghtɨ kɨ a mɨzuamɨva nɨghnɨzir gavgavim an ikɨ mamaghɨra ikiam. A nan gantɨ, kɨ an damazimɨn an gun mɨkɨm suam, kɨ arazir kurabagh amir puvatɨ. 
Gumazir arazir kurabagh amitam Godɨn guamɨn izan kogham. Kɨ a mɨkɨmsɨ atiatingan koghtɨ, a tuavir kamɨn na gɨfogh suam, kɨ gumazir arazir kuratam gamizir puvatɨzim. Egh a nan apangkuvigh nan akurvaghtɨ kɨ deravɨra ikiam. 
Datɨrɨghɨn ia deravɨra kuaribar arigh na baragh. Eghtɨ kɨ uan nɨghnɨzimɨn aven itir bizimɨn gun mɨkɨmasa. 
Godɨn mɨkɨmamin mɨgɨrɨgɨaba, kɨ dagh fozɨ da iti, ezɨ kɨ fo, Godɨn damazimɨn kɨ osɨmtɨziba puvatɨ. 
Tinara na ko ga mɨgɨrɨgɨabar uaning mɨsoghɨva, na mɨkɨm suam, kɨ arazir kuram gami? Tav ikɨtɨ, kɨ akam dukuagh, egh nɨmɨra ikɨ aremegham. 
“O God, bizir pumuningra nɨ aningɨn na damuasa, kɨ nɨn azangsɨsi. Nɨ nan azangsɨzir kamning gifueghtɨ, kɨ nɨn atiating egh nɨn mongan kogham. 
Nan azangsɨzimning kamakɨn. Kɨ kamaghɨn ifonge, nɨ uam osɨmtɨzim na darɨghan markɨ. Egh atiatim na ganɨdir bizir kurabar amuan markɨ. 
Nɨ kamaghɨn damigh, egh nan diagh na mɨkɨmtɨ, kɨ nɨn mɨgɨrɨgɨaba ikarvagham. O puvatɨghtɨ, kɨ faragh nɨ mɨkɨmtɨ, nɨ nan mɨgɨrɨgɨam ikaragh. 
Kɨ arazir kurar manaba ko osɨmtɨzir manabagh ami? Nɨ bighɨvɨra na mɨkɨmasa kɨ ifonge. 
Tizimsua, nɨ akɨrim ragha na gasara? Nɨ tizim bagha nan apanimɨn mɨn na gami? 
Kɨ mati raizɨn mɨsevir kɨnim ko grazir mɨdiarir muziarir mam, amɨnim a givav amadi. Kamaghɨn, nɨ tizimsua atiatim na ganɨga nan agɨntɨsi? 
Kɨ igiamra ikiava amizir arazir kuraba, nɨ ti dagh nɨghnɨghavɨra iti, egha nɨ arazir kurar kaba ikarvagha osɨmtɨzir ekiam na garɨsi. 
Nɨ senɨn nan suemning ikezɨ, kɨ daruan ibura. Kɨ darutɨ nɨ nan gɨn danganiba bar dar mangɨ, egh nan dagarir nozimning deravɨra aningɨn ganam. 
E gumazamiziba mati temem, apiziba anemezɨ a mazigha gɨfa, egha mati korotiam barareba anepa toriba a garɨki.” 
