विलापया सफू.
1.
न्‍हापा ग्‍वाः ग्‍वाः मनूत दुगु यरूशलेम, आः गुलि झिजांमिजां दंगु दु! आः व भाःत सी धुंकूम्‍ह थें जूगु दु। छगू इलय् व जाति जातितय्‌गु दथुइ तःधंगु, प्रान्‍त प्रान्‍तय् राजकुमारी थें खः, तर आः व दासी जूगु दु। 
चान्‍हय् व ह्वाँय्‌ह्वाँय् ख्‍वइगु, वयागु नेतालय् ख्‍वबि वयाच्‍वनीगु, वया प्रेमीत मध्‍ये वयात ह्यय्‌कीम्‍ह सुं नं मदु। वया दक्‍वं पासापिन्‍सं वयात विश्‍वासघात याःगु दु, आः इपिं वया शत्रु जूगु दु। 
तःधंगु सास्‍ती व कडा दासत्‍वया लिपा यहूदायात ज्‍वनाः जबरजस्‍ती यंकूगु दु। आः व मेगु जातितय्‌गु दथुइ च्‍वनाच्‍वंगु दु। वयात भचा नं आराम मदु। वयात ल्‍यूपिं सकसिनं वयागु दुःखया इलय् वयात ज्‍वन। 
सियोन वनीगु लँ नुगः मछिंकाच्‍वंगु दु, छाय्‌धाःसा क्‍वछिनातःगु नखःचखःबलय् अन सुं वइ मखु। वया ध्‍वाखात झिजांमिजां जूगु दु, वया पुजाहारीतय्‌सं झसुकाः जक तइ। वया ल्‍यासेपिं मिस्‍त तसकं नुगः मछिंकाच्‍वंगु दु। वं तसकं दुःख सियाच्‍वंगु दु। 
वया विरोधीत वया मालिक जूगु दु, वया शत्रुत याउँक च्‍वनाच्‍वंगु दु। छाय्‌धाःसा परमप्रभुं वयात वयागु यक्‍व पापं यानाः दुःखय् लाकादीगु दु, वया मस्‍तय्‌त शत्रुतय् न्‍ह्यःने ज्‍वनायंकूगु दु। 
म्‍ह्याय् सियोनया फुक्‍क गौरव आः मदये धुंकल। वया न्‍ह्यलुवाःत ज्‍वयेगु थाय् मदुपिं चल्‍लात थें कमजोर जुइ धुंकल। इपिं बल मदय्‌कः लिनाहःपिनिगु न्‍ह्यःने न्‍ह्यःने बिस्‍युं वंगु दु। 
थःत दुःख जुयाच्‍वंबलय् व थःत आपत जुयाच्‍वंबलय् यरूशलेमं थःगु न्‍हापांगु गौरव लुमंकल। वया मनूत शत्रुतय्‌गु ल्‍हातय् लाःबलय् वयात ग्‍वाहालि याइपिं सुं हे मन्‍त, वया शत्रुतय्‌सं यरूशलेमयागु हासनास खन, अले इपिं व खनाः न्‍हिल। 
यरूशलेमं तसकं तधंगु पाप यात, अथे जुयाः व अशुद्ध जूगु दु। वयात न्‍हापा मानय् याइपिन्‍सं आः वयात हेपय् याइगु, छाय्‌धाःसा इमिसं व पचिनांगा जूगु खंगु दु। व थः हे झसुकाः तइ अले थःगु ख्‍वाः फस्‍वय्‌की। 
वयागु अशुद्धता वयागु वसतय् दु। वं थःगु लिपाजुइगुया वास्‍ता हे मयाः। व तसकं हे बांमलाक क्‍वःदल, वयात हःपाः बीपिं सुं हे मदु। “हे परमप्रभु, जिगु दुःखकष्‍टयात स्‍वयादिसँ, छाय्‌धाःसा शत्रु त्‍याःगु दु।” 
वया शत्रुतय्‌सं वयागु दक्‍व मू मू वंगु ज्‍वलं लुतय् याःगु दु। मेगु जातियापिं मनूत, सुयात परमप्रभुं थःगु मुंज्‍याय् च्‍वनेत पनादीगु खः, इपिं वयागु पवित्र थासय् दुहां वंगु वं खन। 
वया दक्‍व मनूत झसुकाः ततं अन्‍न मालाच्‍वंगु दु। थःगु ज्‍यान बचय् यायेत इमिसं नयेगु नसालिसें थःगु मू वंगु ज्‍वलं हिली। “हे परमप्रभु, स्‍वयादिसँ अले बिचाः यानादिसँ, छाय्‌धाःसा जि क्‍वह्यंम्‍ह जूगु दु।” 
थ्‍व लँपु जुयावनीपिं सकलें मनूत, छु छिमित थुकियागु छुं वास्‍ता मदु ला? प्‍यखेरं स्‍व व बिचाः या, थःगु तःधंगु तंया दिनय्, परमप्रभुं जितः बियादीगु दुःखकष्‍ट थें ज्‍याःगु मेगु छुं दुःख दु ला? 
“वय्‌कलं स्‍वर्गं जिगु क्‍वँय् दुने मि कुर्का दिल, व मि जिगु दुने छ्वल। वय्‌कलं जिगु तुतिया लागि जाः तयादिल, अले जितः लितछ्वयादिल। वय्‌कलं जितः सुनसान यानाः त्‍वःतादिल अले न्‍हिच्‍छि हे बम्‍लाकादिल। 
“जिगु ब्‍वहलय् ककुसिँ थें हे वय्‌कलं थःगु हे ल्‍हातं जिं यानागु मभिंगु ज्‍या जिके तयादिल इपिं नितुनिला जिगु गःपतय् यग्‍गात। वय्‌कलं जिगु शक्तियात ताःमलाकादिल। परमप्रभुं जितः थः शत्रुतय्‌गु ल्‍हातय् लःल्‍हानादिल, तर जि इपिंनापं ल्‍वाये हे मफुत। 
“परमप्रभुं जितः रक्षा याइपिं दकलय् बल्‍लाःपिं फुक्‍क सिपाइँतय्‌त क्‍वह्यंकादीगु दु। वय्‌कलं जिमि ल्‍याय्‌म्‍हपिं मनूत नाश यायेत सिपाइँत छ्वयादिल। दाखयात तिसीगु थें परमप्रभुं जितः, यहूदाया कन्‍या म्‍ह्याय्‌यात तिसिनादिल। 
“अथे जुयाः जि ख्‍वया च्‍वना, जिगु मिखां ख्‍वःबि धाः हायाः च्‍वंगु दु, जितः ह्ययेकीपिं सुं हे मदु, जितः साहस बी फुपिं सुं हे मदु। जिमि मस्‍त छुं मदुपिं जूगु दु, छाय्‌धाःसा शत्रुत त्‍याःगु दु।” 
सियोनं बिन्‍ति यायेत थःगु ल्‍हाः फल, अय्‌नं वयात ह्ययेकीपिं सुं हे मदु। परमप्रभुं याकूबया विरोधय् वयाः जःलाखःलात वया शत्रु जुइमा धकाः हुकुम यानादीगु दु। इमिगु दथुइ यरूशलेम अपवित्र जूगु दु। 
“परमप्रभु धर्मीम्‍ह खः, जिं हे वय्‌कःयागु आज्ञा मानय् मयानागु खः। हे दक्‍व मनूत, जिगु खँ न्‍यँ अले जिगु दुःखयात स्‍व। जिमि ल्‍याय्‌म्‍ह व ल्‍यासेतय्‌त ज्‍वनायंकूगु दु। 
“जिं थः प्रेमीतय्‌त सःता, तर इमिसं जितः धोखा बिल। थःत म्‍वाकातयेत नयेगु नसा माःजूबलय् शहरय् जिम्‍ह पुजाहारीत व न्‍ह्यलुवाः नाश जुल। 
“हे परमप्रभु स्‍वयादिसँ, जि दुःखय् लाःगु दु। जिगु नुगः ख्‍वःगु दु, अले जिगु मन थातय् मला, छाय्‌धाःसा जि विद्रोही जुयागु दु। लँय् लँय् स्‍याये पाले जूगु दु, छेँय् दुने नं सीगु दु। 
“मनूतय्‌सं जिगु झसुकाः न्‍यंगु दु, अय्‌नं जितः ह्ययेकीपिं सुं हे मदु। जिमि दक्‍व शत्रुतय्‌सं जिगु दुःखकष्‍टया खँ न्‍यंगु दु। छिं थथे यानादीगुलिं इपिं लय्‌ताःगु दु। छिं धयादीगु दिं हयादिसँ, गुकिं यानाः इपिं नं जि थें जुइमा। 
“इमिगु दक्‍व दुष्‍ट ज्‍या छिगु न्‍ह्यःने वयेमा। जिगु पापया कारणं जितः सजाँय बियादी थें इमित नं सजाँय बियादिसँ। जिं यक्‍व हे झसुकाः तयाच्‍वना, अले जिगु मन कमजोर जूगु दु।” 
