यशैया.
55.
परमप्रभुं धयादी, “हे सकलें प्‍याय्‌चाःपिं, लः दुथाय् लिक्‍क वा अले लः त्‍वँ, धिबा मदुपिं नं नसा कयाः न वा! अले सित्तिकं दाखमद्य व दुरु कायेत वा! 
गुगु नयेगु नसा हे मखु, उकिया निंतिं छाय् धिबा पुलेगु? अले गुकिं प्‍वाः जाइ मखु, उकिया निंतिं छाय् ज्‍या यायेगु? न्‍यँ, जिगु खँ बांलाक न्‍यँ! गुगु नये ज्‍यू व हे जक न, अले साःगु साःगु नयाः छं थःगु प्राणयात लुधंकी। 
हे मनूत, जिथाय् वयाः जिगु खँ बांलाक न्‍यँ! अले छिमित जीवन दइ। जिं छिपिंनापं सदांया निंतिं छगू बाचा चिने, जिं दाऊदयात सदां दइगु दयामाया बी धकाः बचं बियागु पवित्र आशिष छिमित बी। 
स्‍व, जिं वयात जाति जातितय् दथुइ साक्षी बीत, व इमि नायः व कप्‍तान जुयेत ल्‍ययागु दु। 
छिमिसं म्‍हमस्‍यूगु जातितय्‌त सःता हइ, अले छिमिसं म्‍हमस्‍यूपिं जातित छिमिथाय् हथाय् चाचां वइ। छाय्‌धाःसा परमप्रभु छिमि परमेश्‍वर, इस्राएलया पवित्र परमेश्‍वरं छिमित गौरवं जाय्‌कादीगु दु।” 
गुबलय् तक परमप्रभुयात माले फु वय्‌कःयात मालेगु या। वय्‌कः लिक्‍क दुबलय् हे छिमिसं वय्‌कःयात सःति। 
दुष्‍ट मनुखं थःगु लँपु व अधर्मी मनुखं थःगु बिचाः त्‍वःतेमा, अले इपिं परमप्रभुयाथाय् लिहां वयेमा, वय्‌कलं हे इमित दया यानादी। झी परमेश्‍वरपाखे इपिं लिहां वयेमा, अले वय्‌कलं इमित पूरा क्षमा यानादी। 
“छाय्‌धाःसा छिमिगु बिचाः थें जिगु बिचाः मखु, अले छिमिगु लँपु थें जिगु लँपु मखु,” 
“गथे आकाश पृथ्‍वी स्‍वयाः तःजाः, अथे हे जिगु लँपु छिमिगु लँपु स्‍वयाः व जिगु बिचाः छिमिगु बिचाः स्‍वयाः तःधं। 
गथे वा व च्‍वापु आकाशं गाइ अले अथें हे उपिं नितां च्‍वय् लिहांवनी मखु, तर बँयात प्‍याकाः अन्‍न सय्‌की, अले ह्वलेत पुसा व नयेत नसा बियादी। 
जिगु म्‍हुतुं पिहां वःगु वचन अथे हे जुइ। व सितिकं जिथाय् लिहां वइ मखु, तर उकिं जिं मतिइ तयागु ज्‍या पूवंके, अले छु ज्‍याया निंतिं जिं वयात छ्वयाहयागु खः, उकी व ताःलाइ। 
छिपिं आनन्‍द व शान्‍तिं च्‍वने खनी। पर्वत व डाँडातय्‌सं नं छिमिगु निंतिं म्‍ये हाला हइ, अले माथंवंगु थासय् च्‍वंगु सिमातय्‌सं ल्‍हाःपा दायाहइ। 
अनंलि कंमाया पलेसा सल्‍लाया सिमा, व न्‍हाय्‌कंमाया पलेसा मेहदीया सिमात बुया वइ। थथे परमप्रभुया हनाबनाया निंतिं जुइ। थ्‍व गुबलें नाश मजुइगु सदां सदांया निंतिं चिं जुइ।” 
