मत्ती.
16.
छन्‍हु सुं फरिसीत व शास्‍त्रीत येशूयात जाँचय् यायेत वल। अले इमिसं वय्‌कःयात परमेश्‍वरं छ्वयाहयादीगु खःसा छगू अजू चायापुगु चिं यानाः क्‍यनादिसँ धकाः धाल। 
वय्‌कलं लिसः बियादिल – “निभाः बीबलय् आकाश ह्याउँसे च्‍वन कि छिमिसं ‘कन्‍हय् दिं बांलाइ’ धकाः धाइ। 
अथे हे सुथय् आकाश खिउँसे च्‍वन कि छिमिसं ‘ग्‍वःफय् वइ’ धकाः धाइ। छिमिसं आकाशयात स्‍वयाः थौंयागु दिं गथे जुइ धकाः धायेफु धाःसा थ्‍व ईयागु चिं जक थुइका कायेमफु ला? 
थौंकन्‍हय्‌यापिं मनूत गुलि जक मभिना वःगु, अले परमेश्‍वरयात विश्‍वास यायेगु त्‍वःता हःगु। थज्‍याःपिन्‍सं अजू चायापुगु चिं स्‍वयेत धयाच्‍वन। अहं, छिमित अगमवक्ता योनां क्‍यना वंगु चिं सिबय् मेगु छुं हे चिं क्‍यनी मखु।” अले वय्‌कः अनं झाल। 
समुद्र पारिइ थ्‍यंकाः चेलातय्‌सं मरि हये ल्‍वःमंकल। 
येशूं इमित धयादिल – “बांलाक होश या, फरिसीत व सदुकीतय्‌गु सोडापाखें बचय् जुयाच्‍वँ।” 
अले इमिसं थःथवय् थथे खँ ल्‍हात – “झीसं मरि हये ल्‍वःमंगुलिं वय्‌कलं थथे धयादीगु जुइ।” 
थ्‍व सियाः वय्‌कलं इमित धयादिल – “छिपिं छाय् मरि हये ल्‍वःमन धकाः हालाच्‍वनागु? छिमिगु विश्‍वास गन वन? 
छिमिसं अज्‍ज नं मथूनि ला? न्‍याद्वः मनूतय्‌त न्‍यापा मरि इनाः नकागु ल्‍वःमन ला? अले छिमिसं कुचाकाचा जक ग्‍वःगः दालाय् मुंका? 
अले प्‍यद्वः मनूतय्‌त न्‍हय्‌पाः मरि इनाः नकागु नं ल्‍वःमन ला? उबलय् छिमिसं ग्‍वःगः दालाय् मुंका? 
जिं मरियागु खँ धयाच्‍वनागु मखु, बरु फरिसी व सदुकीतय्‌गु सोडापाखें बचय् जुयाच्‍वँ धकाः धयागु खः। छिमिसं गथे मथूगु?” 
अले तिनि इमिसं वय्‌कलं सोडापाखें बचय् जुयाच्‍वँ धयादीगु मखु, बरु फरिसीत व सदुकीतय्‌सं स्‍यनेकने याइगु खं बचय् जुयाच्‍वँ धयादीगु खः धकाः थुइकल। 
येशूं कैसरिया फिलिप्‍पी शहरया लिक्‍क थ्‍यंबलय् चेलातय्‌त थथे धकाः न्‍यनादिल – “मनूया काय्‌यात मनूतय्‌सं सु धकाः धयाजुल?” 
इमिसं लिसः बिल – “गुलिसिनं बप्‍तिस्‍मा बीम्‍ह यूहन्‍ना, गुलिसिनं एलिया, गुलिसिनं ला यर्मिया, अले गुलिसिनं मेम्‍ह हे अगमवक्ता जुइ धकाः धाइगु।” 
अले वय्‌कलं इमिके न्‍यनादिल – “छिमिसं जितः सु धकाः धयाच्‍वना लय्?” 
सिमोन पत्रुसं लिसः बिल – “छि म्‍वाःम्‍ह परमेश्‍वरया काय्, मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट खः।” 
वय्‌कलं वयात धयादिल – “योनाया काय् सिमोन, छ धन्‍य खः, छाय्‌धाःसा छं थ्‍व खँ मनूतय्‌पाखें सय्‌काः धाःगु मखु, बरु स्‍वर्गय् च्‍वनादीम्‍ह जिमि बाःनं हे छन्‍त थ्‍व खँ धाय्‌कादीगु खः। 
अथे जूगुलिं जिं छन्‍त धाये, छ धात्‍थें हे पत्रुस ल्‍वहं खः। जिं थ्‍व हे ल्‍वहँतय् थःगु मण्‍डलीदय्‌के। अले शैतानं तकं थ्‍व मण्‍डलीयात बुके फइ मखु। 
जिं छन्‍त स्‍वर्गया राज्‍ययागु ताःचा बी। छं पृथ्‍वीइ पना तःगुयात स्‍वर्गय् नं पना तइ, अले छं पृथ्‍वीइ त्‍वःता तःगुयात स्‍वर्गय् नं त्‍वःता तइ।” 
थुलि धयादी धुंकाः वय्‌कलं चेलातय्‌त वय्‌कः हे मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट खः धयागु खँ सुयातं कने मते धकाः उजं बियादिल। 
उबलय् निसें येशूं चेलातय्‌त ध्‍वाथुइक धयादीगु यानादिल – “यरूशलेमय् वनाः जिं थकालिपिं, तःधंपिं पुजाहारीत व शास्‍त्रीतय्‌गु ल्‍हातं दुःखकष्‍ट फये मानि। लिपा इमिसं जितः स्‍यानाछ्वइ। अले स्‍वन्‍हु लिपा जि हानं म्‍वाना वये।” 
थ्‍व न्‍यनाः पत्रुसं वय्‌कःयात छखे यंकाः ब्‍वःबियाः थथे धाल – “परमेश्‍वरं थथे याकादी मखु, प्रभु, थथे ला छितः गुबलें हे जुइ मखु।” 
वय्‌कलं लिफः स्‍वयाः पत्रुसयात धयादिल – “शैतान, छ जिथाय् च्‍वने मते। छं ला जिगु ज्‍या हे पनेत स्‍वयाच्‍वन। छं ला परमेश्‍वरयागु मखु, बरु मनूतय्‌गु खँय् जक ध्‍यान बियाच्‍वन।” 
अले वय्‌कलं चेलातय्‌त धयादिल – “जि नाप वयेगु जूसा छिपिं सुनानं थःगु खँय् छुं हे च्‍यूताः तये मते। अले थःगु क्रूस थःम्‍हं हे क्‍वबिया सीत तकं लिमच्‍युसे जिगु ल्‍यूल्‍यू वा। 
थःगु प्राण बचय् यायेत जक स्‍वइम्‍ह मनू नाश जुयावनी। सुनां जिगु निंतिं थःगु प्राण पाइ व बचय् जुइ। 
सारा संसार हे ल्‍हातय् दयाः नं व मनू सिनावन धाःसा वयात छु दइ? वं हानं थःगु प्राण छुकिं लिफ्‍याना काइ? 
आः याकनं हे परमेश्‍वरं मनूया काय्‌यात झःझः धाय्‌क स्‍वर्गदूतत नाप छ्वयाहयादी। अले वय्‌कलं छम्‍ह छम्‍ह मनूयात इमिगु ज्‍या स्‍वयाः सिरपाः बियादी। 
जिं छिमित खःगु खँ धाये – थन दनाच्‍वंपिं मध्‍ये गुलिखय्‌ मनूत मनूया काय् जुजु जुयाः थःगु राज्‍यय् वःगु मखंतले ला सी तकं मखुनि।” 
