मत्ती.
25.
“स्‍वर्गयागु राज्‍य थथे च्‍वं। झिम्‍ह ल्‍यासेत जिलाजं नापलायेत थथःगु मत ज्‍वनावन। 
थुपिं झिम्‍हय् न्‍याम्‍ह ज्ञां दुपिं व न्‍याम्‍ह ज्ञां मदुपिं लानाच्‍वन। 
ज्ञां मदुपिं न्‍याम्‍हय्‌सिनं मत ला च्‍याका यंकल, चिकं धाःसा ज्‍वना मवं। 
ज्ञां दुपिं न्‍याम्‍हय्‌सिनं मत च्‍याकाः यंकल, अले थथःगु थलय् चिकं नं ज्‍वनावन। 
जिलाजं वये लिबाकूगुलिं इमि न्‍ह्यः वल। 
“बाचा जाःबलय् इमिसं ‘जिलाजं थ्‍यंकः वल, नापालाः वा’ धकाः धयाहःगु सः ताल। 
“इपिं झिम्‍हय्‌सिनं दनाः थथःगु मत मिलय् यात। 
ज्ञां मदुपिन्‍सं ज्ञां दुपिन्‍त धाल ‘जिमित चिकं भतिचा ब्‍यु लय्, जिमिगु मत सीन।’ 
“ज्ञां दुपिन्‍सं धाल – ‘जिमित हे मगाः, बरु पसलय् वनाः न्‍याना हजि लय्।’ 
“इपिं चिकं न्‍याः वनाच्‍वंबलय् हे जिलाजं थ्‍यंकः वल। मत च्‍याका च्‍वंपिं न्‍याम्‍ह ल्‍यासेतय्‌त जिलाजं नाप ब्‍याहा भ्‍वजय् दूत यंकल। अले लुखा तिनाबिल। 
भचा जाय्‌काः ज्ञां मदुपिन्‍सं थ्‍यंकः वयाः थथे हाल – ‘प्रभु, प्रभु, जिमित नं दुकयादिसँ।’ 
“जिलाजंनं धाःसा ‘जिं छिमित म्‍हमस्‍यू’ धकाः लिसः बिल। 
“उकिं छिपिं नं होश‍यानाच्‍वँ, छाय्‌धाःसा मनूया काय् गुबलय्, गुखुन्‍हु वइ धकाः छिमिसं मस्‍यू। 
“स्‍वर्गयागु राज्‍य थथे च्‍वं। छम्‍ह परदेशय् वनेत्‍यंम्‍ह मनुखं थः च्‍यःतय्‌त सःताः थःगु फुक्‍क सम्‍पत्ति इमित त्‍वःताथकल। 
वं इमिसं फक्‍व छम्‍हय्‌सित न्‍यागू लाख, छम्‍हय्‌सित निगू लाख व छम्‍हय्‌सित छगू लाख जिम्‍मा बियाः परदेशय् वन। 
“न्‍यागू लाख दां काःम्‍ह च्‍यलं व धिबां ब्‍यापार यानाः मेगु न्‍यागू लाख मुंकल। 
अथे हे निगू लाख काःम्‍ह च्‍यलं नं व दामं ब्‍यापार यानाः मेगु निगू लाख दां मुंकल। 
छगू लाख दां काःम्‍ह च्‍यलं धाःसा व दां गालय् स्‍वथना तल। 
“तःदँ लिपा इमि मालिक लिहां वल। अले इमिके थःगु ल्‍याःचाः फ्‍वन। 
न्‍यागू लाख कयातःम्‍ह च्‍यलं मेगु न्‍यागू लाख दां तनाः थथे धाल – ‘छिं बिया थकूगु न्‍यागू लाख दामं जिं मेगु न्‍यागू लाख दां मुंकागु दु।’ 
“मालिकं वयात धाल – ‘स्‍याबास, छ भिंम्‍ह विश्‍वास याये बहःम्‍ह खः। चिधंगु खँय् हे छ विश्‍वास याये बहःम्‍ह जुल। उकिं जिं आः छन्‍त अज्‍जं यक्‍व खँय् जिम्‍मा बिया थके। छ नं जिनापं लय्‌ताया च्‍वँ।’ 
“अले निगू लाख दां काःम्‍ह च्‍यलं वयाः थथे धाल – ‘छिं बिया थकूगु निगू लाख दामं जिं मेगु निगू लाख दां मुंकागु दु।’ 
“मालिकं वयात धाल – ‘स्‍याबास, छ भिंम्‍ह व विश्‍वास याये बहःम्‍ह खः। चिधंगु खँय् हे छ विश्‍वास याये बहःम्‍ह जुल। उकिं जिं आः छन्‍त अज्‍जं यक्‍व खँय् जिम्‍मा बिया थके। छ नं जि नाप लय्‌ताया च्‍वँ।’ 
“अले छगू लाख दां काःम्‍ह च्‍यलं वयाः थथे धाल – ‘छि तसकं हारांम्‍ह व थःम्‍हं पि हे मप्‍यूगु नं लइम्‍ह, अले ह्वला हे मतःगु नं काइम्‍ह जूगुलिं ग्‍यानाः 
छिं बियादीगु धिबा गालय् स्‍वथना तया। छिगु धिबा कयादिसँ।’ 
“मालिकं वयात धाल – ‘छ ला छप्‍ति हे ज्‍यालगय् मजूम्‍ह व अल्‍छीम्‍ह मनू जुयाच्‍वन। जि पिया मतःथाय् च्‍वंगु नं लइम्‍ह, अले ह्वला मतःथाय् च्‍वंगु नं काइम्‍ह धकाः सीक सीकं 
छं जिगु धिबा ब्‍याज वइकथं सराफितय्‌थाय् तयातये म्‍वाः ला? अले जिं ब्‍याजंनापं थःगु धिबा काये दइगु मखु ला?’ 
“थ्‍वयाके च्‍वंगु दां कयाः झिगू लाख दां दुम्‍हय्‌सित ब्‍यु। 
दुम्‍हय्‌सित अज्‍जं तनाबी, अले वयाके झन यक्‍व दइ। मदुम्‍हय्‌सिके दुगु नं लाका काइ। 
थ्‍व ज्‍यालगय् मजूम्‍ह च्‍यःयात धाःसा पिने खिउँथाय् वांछ्वये यंकि। अन हे थ्‍व ख्‍व जक ख्‍वयाः वा न्‍ह्ययाच्‍वनी।” 
“मनूया काय् स्‍वर्गदूतत नाप जुजु जुयाः वइ अले थःगु सिंहासनय् च्‍वनी। 
वया न्‍ह्यःने फुक्‍क जात जातियापिं मनूत दं वइ। जवालं फै व च्‍वले ल्‍यये थें वं नं मनूतय्‌त ल्‍यइ। 
वं फैचातय्‌त जव ल्‍हाःपाखे व च्‍वलेचातय्‌त खव ल्‍हाःपाखे तइ। 
“अले जुजुं थःगु जवय् च्‍वंपिन्‍त थथे धाइ – ‘जिमि बाःनं आशिष बियातःपिं मनूत छिपिं हे खः। वा, संसार सृष्‍टि मजूनिबलय् निसें छिमित बी धकाः तयातःगु राज्‍यय् आः छिमिसं हे अधिकार या। 
छाय्‌धाःसा जि नयेमखंबलय् छिमिसं जितः नकल, प्‍याःचाःबलय् त्‍वंकल, अले जि वयाबलय् छिमिसं जितः म्‍हमसीकं थःथाय् दुकाल। 
पुनेगु मदुबलय् छिमिसं जितः वसः बिल, उसाँय् मदुबलय् सुसाःकुसाः यात, झ्‍यालखानाय् लाःबलय् स्‍वः वल।’ 
“परमेश्‍वरं धयादी थें याना च्‍वंपिन्‍सं थथे लिसः बी – ‘प्रभु, छिं गुबलय् नयेमखंगु दु धकाः जिमिसं नकागु दु? अले गुबलय् प्‍याःचाःगु दु धकाः जिमिसं त्‍वंकाःगु दु? 
छि गुबलय् जिमिथाय् झाःगु दु धकाः जिमिसं म्‍हमसीकं दुकया? अले छिं गुबलय् पुने मखंगु दु धकाः जिमिसं वसः बिया? 
छि गुबलय् उसाँय् मन्‍त धकाः जिमिसं सुसाःकुसाः याना, अले छि गुबलय् झ्‍यालखानाय् लात धकाः जिमिसं स्‍वः वया?’ 
“अले जुजुं इमित थथे लिसः बी – ‘जिं छिमित खःगु खँ धाये – दक्‍वसिबय् चीधिकःम्‍ह किजायात छिमिसं छु याइ, व जितः हे याःगु जुइ।’ 
“अले वं थःगु खव ल्‍हाःपाखे च्‍वंपिन्‍त थथे धाइ – ‘सराः बियातःपिं, छिपिं जिथाय् वये मते। शैतान व वया दूततय्‌त धकाः च्‍याकातःगु गुबलें मसीगु मिइ क्‍वब्‍वाः हुँ। 
जि नयेमखंबलय् छिमिसं जितः मनकू, प्‍याःचाःबलय् छिमिसं जितः लः मत्‍वंकू, 
जि वयाबलय् छिमिसं जितः दुमकाः, पुनेगु मदुबलय् वसः मब्‍यू, उसाँय् मदुबलय् व झ्‍यालखानाय् लाःबलय् स्‍वः मवः।’ 
“इमिसं नं थथे धकाः लिसः बी – ‘प्रभु, जिमिसं गुबलय् छितः नयेमखंगु, प्‍याःचाःगु, जिमिथाय् झाःगु, पुने मखंगु, उसाँय् मदुगु व झ्‍यालखानाय् लाःगु खना धकाः? अले जिमिसं छिगु सुसाःकुसाः यायेमाःगु हे गुबलय् दु धकाः?’ 
“अले जुजुं इमित थथे धाइ – ‘जिं छिमित खःगु खँ धाये – दक्‍वसिबय् क्‍वह्यंम्‍हय्‌सित छिमिसं छुं मयाःगु हे जितः मयाःगु खः।’ 
“थुमित सदां सास्‍ती बिया तइ। अले परमेश्‍वरं धयादी थें यानाच्‍वंपिन्‍त जक अनन्‍त जीवन दइ।” 
