प्रेरित.
2.
पेन्‍तिकोस नखःबलय् इपिं फुक्‍कं छथाय् मुनाच्‍वन। 
अबलय् हे लाक्‍क स्‍वर्गं ग्‍वःफय् वःगु थें ह्वीं ह्वीं सः वल। थ्‍व सलं इपिं मुनाच्‍वंगु छेँ थ्‍वल। 
अले अन मियागु मे थें च्‍वंगु छुं खनेदत। थ्‍व मियागु मे कूकू दयाः इपिं फुक्‍कसिगु छेनय् छेनय् च्‍वन। 
थुकथं इपिं फुक्‍कं पवित्र आत्‍मां जायाः वय्‌कःयागु शक्तिं इमिसं मेमेगु भाषां नवाना हल। 
अबलय् सारा संसारय् च्‍वंपिं परमेश्‍वरयात मानय् याइपिं यहूदीत यरूशलेमय् वयाच्‍वंगु दु। 
थ्‍व हाःसलं यानाः फुक्‍क मनूत अन मुंवल। इमिसं इमिगु थथःगु भाषां नवानाच्‍वंगु तायाः इपिं छक्‍क जुल। 
अजू चायाः व धाये थ्‍व धाये मदयाः इमिसं थथे धाल – “थ्‍व नवाना च्‍वंपिं फुक्‍कं गालीलीत मखु ला? 
गथे झीसं झीगु हे थथःगु भाषां इमिसं नवाःगु ताल? 
पार्थीत, मादीत, एलामीत, मेसोपोटामित, यहूदियाय् च्‍वंपिं, कापाडोकित, पोन्‍टसय् व एशियाय् च्‍वंपिं, 
फ्रिगित, पामफिलित, मिश्रीत, लिबिया देश व कुरेनीया जवय् खवय् च्‍वंगु जिल्‍लाय् च्‍वंपिं, रोमं वःपिं यहूदीत व यहूदीतय्‌गु धर्म मानय् याइपिं, 
क्रेटीत व अरबीत, थ्‍व फुक्‍कसिगु भाषां परमेश्‍वरं यानादीगु तःधंगु ज्‍याया बयान इमिसं यानाच्‍वंगु झीसं थथःगु भाषां ताल।” 
थ्‍व खनाः इमिसं गजब चायाः व धाये थ्‍व धाये मदयाः थथःपिनिगु ख्‍वाः स्‍वयाः थथे धाल – “थ्‍व छु जूगु?” 
गुम्‍ह गुम्‍हय्‌सिनं गिजय् यानाः थथे धाल – “थ्‍वं काःपिं जुइ का, इपिं?” 
अले पत्रुसं झिंनिम्‍ह प्रेरिततनापं दनाः तःसलं थथे धाल – “यहूदी दाजुकिजापिं व यरूशलेमय् वःपिं मनूत, जिगु खँ न्‍यनाः थुइकादिसँ। 
छिकपिन्‍सं स्‍वयेबलय् थुपिं थ्‍वं काःपिं धकाः च्‍वन जुइ। नकतिनि ला सुथसिया गुताः थात। थुपिं थ्‍वं काःपिं मनूत मखु। 
थ्‍व हे खँ योएल अगमवक्तां थथे च्‍वया थकूगु खः – 
“‘दकलय् लिपा थथे जुइ धकाः परमेश्‍वरं धयादिल – जिं जिगु आत्‍मा फुक्‍क मनूतय्‌के प्‍वंकाबी। अले छिमि काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍सं अगमवाणी नवाइ। छिमि बुरापिं मनूतय्‌सं म्‍हगस खनी। अले छिमि ल्‍याय्‌म्‍ह मनूतय्‌सं दर्शन खनी। 
अले व दिंखुन्‍हु, जिमि च्‍यः भ्‍वातिंतय्‌त नं जिं जिगु आत्‍मा प्‍वंकाबी, अले इमिसं नं अगमवाणी कनी। 
अले आकाशय् व पृथ्‍वीइ जिं अजू चायापुगु ज्‍या व चिं क्‍यने। अन हि, मि, कुँत्‍याः खने दइ। 
सूर्य खिउँसे च्‍वनावनी। तिमिला हि थें ह्याउँसे च्‍वनावनी। परमप्रभु खने दःवइगु तःधंगु व ग्‍यानापुसे च्‍वंगु दिं वये न्‍ह्यः थथे हे जुइ। 
अबलय् परमप्रभुयागु नां काइपिनिगु उद्धार जुइ।’” 
“अय् इस्राएली दाजुकिजापिं, जिं धायेत्‍यनागु खँ न्‍यनादिसँ – परमेश्‍वरं हे छिकपिनिगु न्‍ह्यःने नासरतयाम्‍ह येशूयात ततःधंगु व अजू चायापुगु ज्‍या व चिं याकाः छिकपिन्‍त नं क्‍यनादिल। थ्‍व खँ ला छिकपिन्‍सं सि हे स्‍यू। 
परमेश्‍वरं थःगु ग्‍वसाः व ज्ञानकथं येशूयात छिकपिनि ल्‍हातय् बियादिल। अले छिकपिन्‍सं वय्‌कःयात अधर्मीतय्‌गु ल्‍हातय् क्रूसय् स्‍याकेत लःल्‍हाना बिल। 
अय्‌नं परमेश्‍वरं वय्‌कःयात कालयागु पन्‍जां त्‍वःतकाः म्‍वाकादिल। वय्‌कःयात कालं ज्‍वना तयेगु ला जुइ हे फइ मखुगु खँ खः। 
थथे जुइतिनि धकाः दाऊदं न्‍हापा हे थथे च्‍वयातःगु दु – “‘परमप्रभु न्‍ह्याबलें जि नाप दी धकाः जिं स्‍यू। जि मग्‍यायेमा धकाः वय्‌कः जिगु जवय् दी। 
अय्‌जूगुलिं जि दुनुगलंनिसें लय्‌ता, अले जिं लसतां म्‍ये हाले। आवंलि जि आशा यायेगु मत्‍वतुसे म्‍वानाच्‍वने, 
छाय्‌धाःसा छिं जिगु आत्‍मायात पातालय् त्‍वःतादी मखु। अले थःम्‍ह पवित्र मनूयात ध्‍वगिकाः तयादी मखु। 
जीवनयागु लँ नं छिं हे जितः क्‍यनादिल। छिनाप दीबलय् जि तसकं लय्‌ता।’” 
“दाजुकिजापिं, झी तापाःबाज्‍या दाऊदया बारे जिं बांलाक धायेफु – व सिनाः नं वयागु सीम्‍हयात चिहानय् थुनाबी धुंकल। आः तकं वयागु चिहान द हे दनि। 
दाऊद छम्‍ह अगमवक्ता जूगुलिं, परमेश्‍वरं वया हे छम्‍ह सन्‍तानयात सिंहासनय् तयादी धकाः पाफयादीगु खँ स्‍यूगुलिं, 
मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट सिनाः नं म्‍वाना वइ धकाः न्‍हापां तुं स्‍यूगुलिं वय्‌कःयात ध्‍वगिका तइ मखु, अले पातालय् नं त्‍वःता तइ मखु धकाः वं धाये फुगु खः। 
“थ्‍व हे येशूयात परमेश्‍वरं म्‍वाकादिल। जिपिं थुकिया हे साक्षी खः। 
परमेश्‍वर बाःनं नं वय्‌कःयात थःगु जवय् तयाः तःधंकादिल। अले परमेश्‍वरं बियादी धकाः धयादीगु पवित्र आत्‍मा वय्‌कःयात बियादिल। थथे वय्‌कलं हे जिमित नं पवित्र आत्‍मा बियादिल। छिकपिन्‍सं ताःगु व खंगु फुक्‍कं पवित्र आत्‍मायागु हे ज्‍या खः। 
दाऊद स्‍वर्गय् थाहां मवंसां वं थथे धयाथकूगु दु – “‘परमप्रभु परमेश्‍वरं जिमि प्रभुयात धयादिल – जिं छिमि शत्रुतय्‌त छंगु पालि तःले मततले छ जिगु जवय् च्‍वनाच्‍वँ।’ 
“उकिं छिकपिन्‍सं यख्‍खानाः स्‍याःम्‍ह येशूयात हे परमेश्‍वरं प्रभु व मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट यानादिल धयागु खँ फुक्‍क इस्राएलीतय्‌सं सीकेमाः।” 
थ्‍व खँ न्‍यंपिनिगु नुगलय् थ्‍यंक दुहां वन। अले इमिसं पत्रुस व मेपिं प्रेरिततय्‌त थथे धाल – “दाजुकिजापिं, अय्‌सा जिमिसं छु यायेगु लय्?” 
अले पत्रुसं इमित धाल – “पश्‍चाताप या, अले छिकपिं छम्‍ह छम्‍हय्‌सिनं थःगु पापया क्षमा या लागि येशू ख्रीष्‍टयागु नामं बप्‍तिस्‍मा कयादिसँ। अले छिकपिन्‍सं परमेश्‍वरयागु वरदान पवित्र आत्‍मा कायेखनी। 
झी प्रभु परमेश्‍वरं थःम्‍हं सःता दिक्‍वसित थ्‍व हे खँ बी धकाः बचं बियादीगु खः। उकिं थ्‍व बचं छिकपिं, छिकपिनि मस्‍त व आः तकं तापाक च्‍वनाच्‍वंपिं फुक्‍कसिगु निंतिं बियादीगु खः।” 
मेमेगु नं यक्‍व दसि बियाः वं इमित होश यानाच्‍वनेत धाल – “थौंकन्‍हय्‌यापिं मनूतपाखें बचय् जुयाच्‍वँ।” 
वयागु खँय् विश्‍वास यानाः यक्‍वसिनं हे बप्‍तिस्‍मा काल। उखुन्‍हु हे जक बप्‍तिस्‍मा काःपिं मनूत स्‍वद्वः ति दु। 
आः इपिं प्रेरितत लिसे स्‍यनेकने, प्रार्थना, प्रभु भ्‍वय् व संगति याइपिं जुल। 
प्रेरिततय्‌सं यक्‍व हे अजू चायापुगु ज्‍या व चिं यानाक्‍यन। अले थ्‍व खनाः अन दुपिं मनूतय्‌सं परमेश्‍वरया भय काल। 
फुक्‍क विश्‍वासीतनापं जुइगु व न्‍ह्यागु चिजं मंकाः यायेगु यानाच्‍वन। 
इमिसं सुयातं छुं माल धाःसा थःपिनिगु मालताल, जग्‍गा जमिन मियाः नं माःमाःपिन्‍त इनाबी। 
छगू हे मन यानाः न्‍हिं न्‍हिं फुक्‍कं देगलय् मुना च्‍वनेगु, हानं छेँय् छेँय् मरि कुचा थलाः फुक्‍कंनापं च्‍वनाः लय्‌तातां नयेगु यानाच्‍वन। 
थुकथं इमिसं परमेश्‍वरयात तःधंका च्‍वन। मनूतय्‌सं नं इमित मानय् या। अले उद्धार जूपिन्‍त प्रभुं न्‍हिं न्‍हिं इमिगु पुचलय् तना बियादिल। थुकथं इपिं अप्‍वः दयावन। 
