उपदेशक.
4.
हाकनं जिं थ्‍व संसारय् जुयाच्‍वंगु फुक्‍क अन्‍याय खना। क्‍वत्‍यलातःपिनीगु मिखां ख्‍वबि वयाच्‍वंगु जिं खना, अले इमित सान्‍त्‍वना बीपिं सुं छम्‍ह नं मदु। अन्‍याय याइपिनिपाखे शक्ति दु, अले क्‍वत्‍यलातःपिन्‍त सान्‍त्‍वना बीपिं सुं छम्‍ह नं मदु। 
उकिं जिं बिचाः याना स्‍वया, सिनावने धुंकूपिं म्‍वानाच्‍वंपिं स्‍वयाः सुखी जू। 
तर अझ थुपिं निम्‍ह स्‍वयाः सुखी ला व मनू खः सु बु हे मबुनी अले गुम्‍हय्‌सिनं थ्‍व संसारय् जूगु फुक्‍क मभिंगु ज्‍या खंगु नं मदु। 
अनंलि जिं थ्‍व नं खना कि फुक्‍क दुःखसिया ज्‍या यायेगु व फलिफाप धयागु हे मनूतय्‌सं थः जःलाखःलाया ईख याःगु कारण जक जुइगु खः। थ्‍व नं सितिं वंगु खँ खः, अले फय्‌यात लिइगु थें जक खः। 
मूर्खं थःगु अल्‍छी ल्‍हाः प्‍वचिनाच्‍वनी अले थःगु नाश थःम्‍हं हे हइ। 
थाकुक ज्‍या यानाः कमय् याःगु व फय्‌यात लिनादइगु निम्‍हु स्‍वयाः ला सुखशान्‍तिं दइगु छम्‍हु जक हे सां भिं जू। 
हाकनं जिं थ्‍व संसारय् छुं सितिं वंगु खना। 
छम्‍ह याकःचाम्‍ह मनू दु, वया सुं काय् व दाजुकिजापिं मदु। अले वं थाकुक ज्‍या यायेगु गुबलें त्‍वःती मखु। अय्‌नं व थःगु धनसम्‍पत्तिइ गुबलें नं लुधंका च्‍वनी मखु। अय्‌नं वं थथे धकाः न्‍यन, “जिं सुयागु निंतिं थपाय्‌सकं दुःखसिया च्‍वनागु? जिं छाय् जीवनया सुख त्‍वःताछ्वया?” थ्‍व नं सितिं वंगु खँ खः, थ्‍व तसकं दुःख लगय् जूगु खँ खः। 
छम्‍ह स्‍वयाः निम्‍ह तसकं बांलाः छाय्‌धाःसा इमिसं थःम्‍हं हिचःति हाय्‌काः याइगु ज्‍याया भिंगु फल कायेखनी। 
छुं जुयाः छम्‍ह क्‍वदल धाःसा मेम्‍हं वयात थनाबी। अय्‌नं क्‍वदयाः थनेगु निंतिं सुं नं पासा मदुम्‍ह बिचरा! 
अथे हे, निम्‍हनापं द्यन धाःसा लुमुसे च्‍वनी, तर याकःचा धाःसा गुकथं लुमुइ? 
छम्‍हय्‌सिनं मेम्‍हय्‌सित गुकथं त्‍याके फइ, तर निम्‍ह दःसा थःपिनीगु रक्षा याये फइ। स्‍वपु तु जीक निलातःगु खिपः याकनं चबुइ मखु। 
ख्‍याच्‍वःयात नाला मकाइम्‍ह बुरा व मूर्खम्‍ह जुजु स्‍वयाः ला, चीमिम्‍ह व बुद्धि दुम्‍ह ल्‍याय्‌म्‍हम्‍ह हे बांलाः। 
चाहे व ल्‍याय्‌म्‍हम्‍ह झ्‍यालखानां पिहां वया जुजु जूम्‍ह जुइमा वा राज्‍यय् चीमि जुयाः बुया जुजु जूम्‍ह जुइमा। 
जिं थ्‍व संसारय् म्‍वानाच्‍वंपिं व थुखे उखे जूपिं फुक्‍क जुजुया थासय् लिपा जुजु जुइम्‍ह व ल्‍याय्‌मम्‍हय्‌सिया ल्‍यू वंगु खना। 
उपिं फुक्‍क न्‍हापायापिं मनूत व लिपा वःपिं मनूतय्‌गु अन्‍त मदु तर उपिं सुं नं व ल्‍याय्‌मम्‍ह मनू खनाः लय्‌मताः। थ्‍व नं सितिं वंगु खँ खः अले थ्‍व फय्‌यात लिइगु थें जक खः। 
