होशे.
13.
एफ्राइम कुलं नवाइबलय् मनूत ग्‍यानाः थरथर खाइगु। इस्राएलय् एफ्राइम कुलयात तःधंकल, तर बालद्यःयात पुजा याःगुलिं इपिं दोषी जुल, अले इपिं सित। 
इमिसं धातुयागु मूर्तित दय्‌काः आः झन यक्‍व पाप याइ, अले इमिसं थःगु हे निंतिं शिल्‍पकारतय्‌सं दय्‌कूगु वहःयागु मूर्तित दय्‌कल। थुपिं मनूतय्‌गु खँय् थथे धयातःगु दु, “इमिसं मनू बलि छाइ, द्वहंया मूर्तियात चुप्‍पा नइ।” 
अथे जुयाः इपिं सुथसिया खसु थें, सुथय् हे मदयावनीगु सुतिलः थें, फसं ब्‍वय्‌कायंकीगु खलाय् च्‍वंगु छ्वस थें, अले झ्‍यालं पिहांवइगु कुँ थें जुइ। 
“तर जि ला परमप्रभु छिमि परमेश्‍वर खः। जिं छिमित मिश्र देशं पित हयागु खः। छिमिसं जि बाहेक सुं मेपिन्‍त परमेश्‍वर धकाः मानय् मयायेगु, छाय्‌धाःसा छिमित उद्धार याइम्‍ह जि जक खः। 
जिं छिमित सुखागु मरुभूमिइ व लः मदुगु थासय् सुसाःकुसाः याना। 
गुबलय् जिं इमित नका त्‍वंका, उबले इमि प्‍वाः जाल अले सन्‍तुष्‍ट जुल। इपिं घमण्‍डी जुल, अले इमिसं जितः ल्‍वःमंकल। 
अथे जुयाः जिं इमित सिंहनं थें झम्‍तय् याये। चितुवा थें जि इमिगु लँय् सुलाच्‍वने। 
मचात लाका काःम्‍ह मांम्‍ह भालुं थें जिं इमित झम्‍तय् यानाः फायाबी। सिंहनं थें जिं इमित नापलाःगु थासय् हे नुनाछ्वये अले गुँइ च्‍वंपिं पशुतय्‌सं थें कुचा कुचा यानाबी। 
“अय् इस्राएल, जिं छिमित भज्‍यंक नाश यानाबी, छाय्‌धाःसा छिपिं जिगु विरोधय् दु, छिमित ग्‍वाहालि याःम्‍हय्‌सिगु विरोधय्। 
छिमित बचय् यायेत छिमि जुजुपिं गन दु? छिमि शहर शहरया शासकत गन दु, गुपिनिगु बारे छिमिसं थथे धाइगु, ‘जिमित छम्‍ह जुजु व राजकुमारत बियादिसँ?’ 
जिं जिगु तमं छिमित छम्‍ह जुजु बिया, अले जिगु तःच्‍वगु तमं वयात लिकया। 
एफ्राइमया पाप व अपराध च्‍वयातःगु दु, व ल्‍याःचाः तयातःगु दु। 
मचा बुइकीबलय् मिसायात जूगु थें कष्‍ट वयाके वइ, व बुद्धि मदुम्‍ह मचा थें खः, गुम्‍ह बुइत मानय् जुइ मखु, बुइगु ई जुइ धुंकल तर व कोखय् च्‍वनाच्‍वनी। 
“जिं इमित चिहानया शक्तिपाखें मू पुलाः त्‍वतके ला? जिं इमित मृत्‍युपाखें छुत्‍कारा याये ला? अय् मृत्‍यु, छंगु ग्‍यानापुगु ल्‍वय् गन दु? अय् मृत-लोक छंगु नाश यायेगु शक्ति गन दु? “छाय्‌धाःसा जिं इमित दया याये मखुत। 
थः दाजुकिजातय्‌गु दथुइ व जियावसां, परमप्रभुपाखें छगू पुर्बया फय् मरुभूमिं जुया वइ। वयागु लःयागु मुहान सुनावनी, अले तुंथि च्‍वंगु लः नं सुनावनी। वयागु दक्‍व मूं वंगु चिज दुगु धुकुति लुतय् याइ। 
थः परमेश्‍वरया विरोधय् विद्रोही जूगुलिं सामरियाय् च्‍वंपिं मनूतय्‌सं थःगु दोषया निंतिं सजाँय फये हे माली। इमित तरवारं स्‍याइ, अले इमि मस्‍तय्‌त बँय् बस्‍वानाः स्‍याइ, इमि प्‍वाथय् दुपिं मिसातय्‌गु प्‍वाः फायाबी।” 
