न्‍यायकर्ता.
15.
छुं ई लिपा, छ्व लयेगु इलय् दुगुचा छम्‍ह ज्‍वनाः शिमशोन थः कलाःयात नापलाः वन। वं धाल, “जि जिमि कलाःया क्‍वथाय् वने।” तर ससःबौनं वयात दुहां वने मब्‍यू। 
वया बौनं धाल, “धात्‍थें! जिं ला छन्‍त व तसकं मयः धयागु खँ बिचाः यानाः छिमि पासायात बी धुन। वया केहेँ व स्‍वयाः बांलाः मजू ला? आः वयात हे यंकि।” 
शिमशोनं इमित धाल, “आः जिं पलिश्‍तीतय्‌गु न्‍ह्याक्‍व हे स्‍यंका ब्‍यूसां जितः दोष लाइ मखुत। जिं इमित धात्‍थें हे स्‍यंके।” 
उकिं शिमशोनं वनाः स्‍वसःम्‍ह ध्‍वंचा ज्‍वन। वं निम्‍ह निम्‍ह यानाः ध्‍वंचातय्‌गु न्‍हिप्‍यं चिनाबिल। अले न्‍हिप्‍यंया दथुइ मिप्‍वाः तयाबिल। 
अनंलि वं मिप्‍वाः च्‍याकाबिल। अले ध्‍वंचातय्‌त पलिश्‍तीतय्‌गु छ्व सयाच्‍वंगु बुँइ त्‍वःताबिल। व सयाच्‍वंगु अन्‍न व थु नापं, दाखया क्‍यब व जैतूनया क्‍यब नं छ्वय्‌काबिल। 
अले पलिश्‍तीतय्‌सं न्‍यन, “थ्‍व सुनां याःगु?” इमित धाल, “तिम्‍नायाम्‍ह वया ससःबौनं शिमशोनया कलाः वया पासायात ब्‍यूगुलिं शिमशोनं थ्‍व फुक्‍क याःगु खः।” अले पलिश्‍तीत वनाः शिमशोनया कलाः व वया बौयात छ्वयेकाः स्‍यानाबिल। 
शिमशोनं इमित धाल, “छिमिसं थज्‍याःगु ज्‍या याःगुलिं जि छिमित बदला मकाःतले सुम्‍क च्‍वने मखु।” 
अले वं इमित कय्‌के फक्‍व कय्‌काः यक्‍वसित स्‍यानाबिल। अनंलि व एतामया पाचाया गुफाय् च्‍वंवन। 
पलिश्‍तीत थाहां वनाः यहूदाय् छाउनी तल, अले लहीलय् न्‍यनावन। 
यहूदियाय् च्‍वंपिं मनूतय्‌सं न्‍यन, “छिपिं जिपिंलिसें छाय् ल्‍वाः वयागु?” इमिसं लिसः बिल, “जिपिं शिमशोनयात ज्‍वनेत वयागु खः। वं जिमित याःगु थें जिमिसं नं वयात अथे हे याये।” 
अले यहूदियां स्‍वद्वः मनूत एतामयागु पाचाया गुफाय् क्‍वहां वल। इमिसं शिमशोनयात धाल, “पलिश्‍तीत झी शासक खः धयागु खँ छिं मस्‍यू ला? छिं जिमित थ्‍व छु यानादियागु?” वं लिसः बिल – “जिं ला इमिसं जितः गथे यात अथे जक यानागु खः।” 
इमिसं वयात धाल – “जिपिं ला छितः चिनाः पलिश्‍तीतय्‌गु ल्‍हातय् बीत वयागु खः।” शिमशोनं धाल – “अथे जूसा छिपिं थःपिन्‍सं हे जितः स्‍याये मखु धकाः पाफ।” 
इमिसं लिसः बिल – “ज्‍यू, जिमिसं ला छितः चिनाः इमिगु ल्‍हातय् जक बी। जिमिसं छितः स्‍याये मखु।” इमिसं वयात न्‍हूगु निपु खिपतं चित। अले पाचाया गुफां च्‍वय् हल। 
शिमशोन लहीइ थ्‍यंबलय् हे पलिश्‍तीत ततःसलं हालाः वपाखे ब्‍वाँय् वल। उघ्रिमय् हे परमप्रभुयागु आत्‍मां वयात बल बिल। वयागु ल्‍हातय् दुगु खिपः मिं च्‍याःगु अजिल स्‍वां थें जुल। वयात चिनातःगु खिपः चबुत। 
वं गधायागु न्‍हूगु छगू वाकुधी लुइकल, अले ल्‍हातं व कयाः उकिं द्वःछिम्‍ह मिजंतय्‌त स्‍यानाबिल। 
अले शिमशोनं धाल, “गधाया वाकुधिकं जिं द्वःछिम्‍ह मनू स्‍यानाबिया। गधाया वाकुधिकं जिं इमिगु सीम्‍ह द्वं यानाबिया।” 
थुलि धायेधुंकाः वं व वाकुधी वांछ्वयाबिल, अले वं व थाय्‌यागु नां रामत-लही धकाः तयाबिल। 
व तसकं प्‍याः चाःगुलिं वं परमप्रभुयात प्रार्थना यानाः थथे धाल, “छिं थः दासयात त्‍याकादीगु दु। आः छु जि प्‍याः चायाः सीगु ला? थुपिं म्‍हय् चिं मतःपिनिगु ल्‍हातय् लायेगु ला?” 
अले परमप्रभुं लहीलय् छगू गाः वंगु थाय् दय्‌कादिल। अले अनं लः पिहां वल। शिमशोनं व लः त्‍वन, अले वयाके बल वल। उकिं व लः पिहां वःगु बुँगाःचायात एन-हक्‍कोरे धाल अले थौं तक नं व बुँगाःचा लहीइ दु। 
पलिश्‍तीतय्‌गु इलय् शिमशोन निइदँ तक इस्राएलयाम्‍ह न्‍ह्यलुवाः जुल। 
