यर्मिया.
18.
परमप्रभुपाखें यर्मियायाथाय् वःगु वचन थ्‍व हे खः – 
“क्‍वय् कुमाःया छेँय् हुँ, अन जिं छन्‍त जिगु वचन कने।” 
जि क्‍वय् कुमाःया छेँय् वना। अन जिं वं घःचालय् छुं दय्‌काच्‍वंगु खना। 
तर वं दय्‌काच्‍वंगु चायागु थल वयागु ल्‍हातय् स्‍यन। अले कुमालं उकिं थःत यःगु मेगु अज्‍याःगु हे थल दय्‌कल। 
अले परमप्रभुया थ्‍व वचन जिथाय् वल, 
“हे इस्राएलया मनूत, छु जिं छन्‍त थ्‍व कुमालं थें याये मफु ला?” परमप्रभुं धयादी, “हे इस्राएलया घराना, गथे चा कुमाःया ल्‍हातय् दु, अथे हे छ नं जिगु ल्‍हातय् दु। 
गुगुं जाति अथवा राज्‍यया बारे उकियात लिनाकाये, त्‍वथुलाबी व नाश यानाबी धकाः जिं गुबलें धयागु दुसा, 
व जाति गुगु जातिया विरोधय् जिं थ्‍व खँ धया, उगु जातियापिं मनूतय्‌सं मभिंगु ज्‍या यायेगु त्‍वःतल धाःसा, जिं बिचाः यानागु विपत्ति इमिके हयेगुपाखें जिं थःगु मन हीके। 
अले गुगुं जाति वा राज्‍यया बारे जिं उकियात दय्‌के वा थापं याये धकाः गुबलें धयागु दुसा, 
इमिसं जिगु खँ मन्‍यंसे जितः मयःगु ज्‍या यात धाःसा अले जिगु खँ मन्‍यन धाःसा इमित भिं यायेगु जिगु बिचाःया बारे जिं हाकनं बिचाः याये। 
“उकिं आः छं यहूदायापिं मनूत व यरूशलेमयापिं मनूतय्‌त थथे धा, ‘परमप्रभुं थथे धयादी – स्‍व, जिं छिमिगु विरोधय् विपत्तिया योजना दय्‌का च्‍वनागु दु। उकिं छिपिं सकसिनं थःपिन्‍सं यानाच्‍वनागु मभिंगु ज्‍यायात त्‍वःति, थःगु पहःचहः व थःगु ज्‍या भिंकि।’ 
अय्‌नं इमिसं धाइ, ‘जिमित मतलब मदु! जिपिं ला थःगु हे मनसुवाः कथं वनाच्‍वने, जिपिं सकलें थःगु जिराहा मनया ल्‍यू वना हे च्‍वने।’” 
उकिं परमप्रभुं थथे धयादी, “आः छिमिसं जात जातियापिन्‍थाय् वनाः न्‍यँ, सुनां गुबलें थज्‍याःगु खँ न्‍यंगु दु ला? कुमारी इस्राएलं स्‍वये ग्‍यानापुगु ज्‍या याःगु दु। 
छु लेबनानया गुँच्‍वकां च्‍वापु गुबलें तनावंगु दु ला? छु ताताःपाःगु थासं वःगु थुकिया ख्‍वाउँगु लः गुबलें न्‍ह्यायेगु दी ला? 
अय्‌नं जिम्‍ह मनूतय्‌सं जितः ल्‍वःमंकूगु दु, इमिसं ज्‍यालगय् मजूगु मूर्तितय्‌गु निंतिं धुपाँय् च्‍याकूगु दु, इपिं थः जुइगु लँपुइ लुफिं हाःगु दु। इमिसं थःगु पुलांगु लँ द्वंकूगु दु। इपिं ध्‍याचः दुगु लँपुइ वंगु दु। 
थुकथं इमिसं थःगु देशयात घच्‍चाइपुगु न्‍ह्याबलेंया निंतिं न्‍हिइकीगु खँ दय्‌कल। अनं जुयाः वये वने याइपिं सकलें वातां जुइ अले थःगु छ्यं संकी। 
पुर्बयागु फसं थें जिं इमित शत्रुतय्‌गु न्‍ह्यःने छ्यालब्‍याल यानाबी, इमिगु विपत्तिया इलय् जि इपिंपाखें फहिलाबी।” 
अले इमिसं धाल, “वा! झीसं यर्मियाया विरोधय् ग्‍वसाः ग्‍वयेनु। झीत स्‍यनीपिं पुजाहारी, सल्‍लाह बीपिं बुद्धि दुपिं मनूत व पमेश्‍वरया वचन न्‍यंकीपिं अगमवक्तात कम जुइ मखु। झीसं थःगु वचनं यर्मियायात हमला यायेनु अले वं धाःगु छुं नं खँय् ध्‍यान बी मते।” 
हे परमप्रभु, जिगु खँ ध्‍यान बियाः न्‍यनादिसँ, अले जिम्‍ह शत्रुतय्‌सं छु धयाच्‍वन – व न्‍यनादिसँ। 
छु! भिंया पलेसा मभिं याइ ला? अय्‌नं इमिसं जिगु प्राणया निंतिं गाः म्‍हूगु दु। इपिंपाखें छिगु तं चीकाछ्वयेगु लागि जिं इमिगु पंलिनाः नवायेत जि छिगु न्‍ह्यःने दना। व लुमंकादिसँ। 
उकिं आः इमि काय्‌म्‍ह्याय्‌पिं नये मखंक सीमा! इमित तरवारं स्‍याके बियादिसँ! इमि कलाःपिं मस्‍त मदुपिं व भाःत मदुपिं जुइमा! इमि मिजंतय्‌त नं स्‍यायेमा! इमि ल्‍याय्‌म्‍हपिन्‍त नं लडाइँलय् तरवारं स्‍यायेमा! 
छिं आकाझाकां हमला याइपिं सिपाइँत हयादीबलय् इमिगु छेँनं ख्‍वःगु सः ताये दयेमा। छाय्‌धाःसा जितः ज्‍वनेत इमिसं छगू गाः म्‍हूगु दु, अले जिगु तुतिया निंतिं जाः ह्वःगु दु। 
अय्‌नं हे परमप्रभु, जितः स्‍यायेत स्‍वयाच्‍वंपिनिगु फुक्‍क ग्‍वसाः छिं स्‍यू, इमिगु अधर्मयात क्षमा यानादी मते! थःगु मिखां इमिगु पाप हुयादी मते! इपिं छिगु न्‍ह्यःने नाश जुइमा। थःगु तंया इलय् छिं इपिंलिसें थज्‍याःगु हे व्‍यवहार यानादिसँ। 
