यर्मिया.
51.
परमप्रभुं थथे धयादी, “स्‍व! जिं थःम्‍हं हे बेबिलोनयागु विरोधय् व लेब-कमाइयापिं मनूतय्‌गु विरोधय् छगू नाश याइगु आत्‍मायात ग्‍वाके। 
वयात हासां हायेत व वयागु देश नाश यायेत बेबिलोनय् जिं विदेशीत छ्वये। वयागु नाशया दिनय् वयागु विरोध याइपिं विदेशीत वया प्‍यखेंपाखें वइ। 
धनुष वाणं कय्‌कीम्‍हय्‌सिनं थःगु धनुषय् वाण मतयेमाः। अले व थःगु नँपाता फिनाः मदनेमाः। वया ल्‍याय्‌म्‍हपिं मनूतय्‌त त्‍वःते मते! वया फुक्‍क सेनायात भज्‍यंक नाश यानाब्‍यु। 
इमित बेबिलोनय् स्‍याइ। उकिया गल्‍लि गल्‍लिइ इपिं सी थें च्‍वंक घाःपाः जुइ। 
इस्राएल व यहूदायात इमि परमेश्‍वर, दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुपाखें त्‍वःतूगु मदु, खः ला इस्राएलया पवित्र परमेश्‍वरया न्‍ह्यःने इमिगु देश दोषं जाःगु दु। 
“बेबिलोनं बिस्‍युं हुँ! सकलें थथःगु ज्‍यान बचय् यायेत बिस्‍युं हुँ! वयागु पापया कारणं छिपिं नाश जुइ मते। थ्‍व जिगु बदला कायेगु ई खः, वय्‌कलं वयात वं फयेमाःगु सजाँय बियादी। 
बेबिलोन परमप्रभुया ल्‍हातय् लुँयागु ख्‍वला जूगु खः, वं फुक्‍क पृथ्‍वीयात दाखमद्यं काय्‌कल। जाति जातितय्‌सं वयागु दाखमद्य त्‍वन, उकिं इपिं वें थें जुल। 
आः बेबिलोन आकाझाकां क्‍वःदली, अले बेबिलोनयात कुचा कुचा याइ। वयागु निंतिं ख्‍व! वयागु स्‍याःचाःया निंतिं मलम हजि! सके व लनी ला? 
“‘जिमिसं बेबिलोनयात लाय्‌केगु खः, तर व लाइ मखु। वयात त्‍वःताब्‍यु। अले झीपिं थथःगु देशय् वना हे छ्वयेनु। छाय्‌धाःसा वयागु इन्‍साफ आकाश तक हे थ्‍यंगु दु। थ्‍व सुपाँय् तक हे तःजाःगु दु। 
“‘परमप्रभुं झीत दोष मदुपिं ठहरय् यानादीगु दु। वा, झीसं परमप्रभु झी परमेश्‍वरं छु यानादीगु खः व सियोनय् कं वनेनु।’ 
“वाण च्‍वामुकि! ढालत का! परमप्रभुं मादीतय् जुजुपिन्‍त ग्‍वाकादीगु दु, छाय्‌धाःसा बेबिलोनयात नाश यायेगु हे वय्‌कःया बिचाः खः। परमप्रभुं बदला कयादी, थःगु देगःया निंतिं बदला। 
बेबिलोनया पःखाःया विरोधय् झण्‍डा ल्‍ह्वँ! पिवाःयात बल्‍लाकि! पिवाः च्‍वनीपिं मनूत ति! हमला यायेत सुला च्‍वनेगु थासय् मनूत ति! बेबिलोनयापिं मनूतय्‌गु विरोधय् परमप्रभुं आज्ञा बियादीगु दु। वय्‌कलं थःगु बिचाः पूवंकादी। 
हे यक्‍व लः दुगु थासय् च्‍वनीपिं! व धन-सम्‍पत्ति यक्‍व दुपिं! छिपिं खतम जुइगु ई थ्‍यंकः वल, छंगु अन्‍त थ्‍यंकः वल। 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं थःगु हे नामय् पाफयादीगु दु – छिमिगु शहरय् जिं क्‍वःबुइँचात थें शत्रुत जाय्‌काबी, इपिं छंगु विरोधय् तःसलं हाली। 
“परमप्रभुं पृथ्‍वीयात थःगु बलं दय्‌कादिल। वय्‌कलं थःगु बुद्धिं संसारयात थापं यानादिल। थःगु दुग्‍यानं वय्‌कलं आकाशयात चक्‍कंकादिल। 
वय्‌कः थ्‍वय्‌क हालादीबलय् आकाशय् लः गड्याङ गुडयाङ याइगु, वय्‌कलं पृथ्‍वीया तापाःगु थासं सुपाँय् थकयादी। वय्‌कलं वानापं हाबलासा त्‍वय्‌कादी। थःगु धुकुतिं फय् वय्‌कादी। 
“सकलें मनूत मूर्ख व ज्ञान मदुपिं खः। छम्‍ह छम्‍ह धातुया ज्‍या याइम्‍ह वयागु मूर्तितपाखें हे लज्‍याय् लाइ। वयागु सालिकत नक्‍कली खः, उकी सासः दइ मखु। 
उपिं ज्‍यालगे मजू, न्‍हीकीगु खँ जक खः। इमिगु न्‍याय जुइबलय् इपिं नाश जुइ। 
याकूबया भाग इपिं थें मखु। वय्‌कलं हे फुक्‍क दय्‌कादिल। अले वय्‌कलं इस्राएलयात थः प्रजा दय्‌केत ल्‍ययादीगु दु। दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु वय्‌कःया नां खः। 
“हे बेबिलोन, छ जिगु लडाइँया कथि, जिगु लडाइँया ल्‍वाभः जुइमा। छपाखें जिं जातितय्‌त चुंचुं याये। छपाखें हे जिं राज्‍य राज्‍ययात नाश याये। 
छपाखें जिं सल व सल गयाः वःम्‍हय्‌सित छपाखें जिं रथ व रथ चलय् याइपिन्‍त चुंचुं याये। 
छपाखें जिं मिजं व मिसायात चुंचुं याये। छपाखें जिं बुरापिं व ल्‍याय्‌म्‍हपिन्‍त चुंचुं याये। छपाखें जिं ल्‍याय्‌म्‍हपिं व ल्‍यासेपिन्‍त चुंचुं याये। 
छपाखें जिं फैजवाः व वयागु बथांयात चुंचुं याये। छपाखें जिं बुँज्‍या याइम्‍हय्‌सित व वया द्वहंयात चुंचुं याये। छपाखें जिं बडाहाकिम व हाकिमतय्‌त चुंचुं याये। 
“इमिसं सियोनय् याःगु फुक्‍क मभिंगु ज्‍याया कारणं जिं बेबिलोन व बेबिलोनियाय् च्‍वंपिं सकलें मनूतय्‌त छिमिसं खंक हे पलेसा बी,” 
“हे नाश याइगु पहाड, गुगु फुक्‍क पृथ्‍वीयात नाश याइगु खः, स्‍व! जि हे छंगु विरोधय् दु,” परमप्रभुं धयादी, “अले जिं थःगु ल्‍हाः छंगु विरोधय् न्‍ह्यज्‍याके। छन्‍त भीरं क्‍वय् क्‍वफानाबी, अले छन्‍त मिं नःगु पहाड यानाबी। 
इमिसं छंकेनं छेँया कुन्‍चाय् तयेत व जग तयेत छगः मू ल्‍वहं नं काइ मखु। छाय्‌धाःसा व थाय् न्‍ह्याबलेंया लागि सुनसान जुयाच्‍वनी,” 
“छिमिगु देशय् झण्‍डा धस्‍वाकी! जाति जातितय् दथुइ तुरही पु! वयागु विरोधय् लडाइँ यायेत जातितय्‌त तयार या! आरारात, मिन्‍नी व अशकनजयात वयागु विरोधय् सःती! वयागु विरोधय् छम्‍ह सेनापति ल्‍यः! क्‍वःबुइँचाया बथां थें सलत छ्व! 
वयागु विरोधय् लडाइँ यायेत जाति जातियात, मादी जुजुपिन्‍त, इमि बडाहाकिमतय्‌त व वया फुक्‍क शासकतय्‌त व वयागु अधीनय् दुगु फुक्‍क देशयात तयार या! 
देश थुरथुर खाइ, अले तसकं नुगः मछिंकी, छाय्‌धाःसा परमप्रभुं बेबिलोन देशयात सुं मनू मच्‍वनीगु झिजांमिजां दंगुथाय् दय्‌केगु क्‍वःछिनादीगु दु। 
बेबिलोनया सिपाइँतय्‌सं लडाइँ यायेगु त्‍वःतूगु दु। इपिं ला थथःगु किल्‍ला दुने हे च्‍वनीगु। इमिगु बल कम जुइ धुंकल। इपिं मिस्‍त थें जूगु दु। इमिगु च्‍वनीगु थाय् मिं नकाबी धुंकल, उकिया ध्‍वाखाया गजबारत त्‍वथुलाबी धुंकल। 
बेबिलोनयाम्‍ह जुजुयात वयागु फुक्‍क शहर काये धुंकल धकाः कनेत छम्‍ह हुलाकी मेम्‍हय्‌सिगु ल्‍युने वनी अले खबर बीम्‍हय्‌सिगु ल्‍युने मेम्‍ह खबर बीम्‍ह वनी, 
अले थ्‍व खबर नं कनी, खुसि छीगु थाय् काये धुंकल, ध्‍वपचाय् दुगु सःखिमाय् मि तयाबिल, सिपाइँत ग्‍यानाच्‍वंगु दु।” 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु, इस्राएलया परमेश्‍वरं थथे धयादी, “बेबिलोन खलाया न्‍हुइत्‍यंगु छ्व थें खः। व लइगु ई याकनं वइ।” 
सियोनयापिं मनूतय्‌सं धाइ, “बेबिलोनयाम्‍ह जुजु नबूकदनेसरं जिमित नयाबिल, वं जिमित अलमल यानाबिल। जिमित वं छगः प्‍वंगु थल थें यानाब्‍यूगु दु। वं जिमित पपुदुपिं अजिङ्‌गरं थें नुनाछ्वल। साःगु नसायात थें जिमित नयाः थःगु प्‍वाः जाय्‌कल, अनंलि ल्‍ह्वयाः जिमित वांछ्वल। 
जितः व जिगु म्‍हयात गुलि क्‍वत्‍यल बेबिलोनय् च्‍वंपिन्‍त नं अथे हे क्‍वत्‍यलेमा।” “जिथाय् हि बाः वय्‌कूगुया दोष बेबिलोनय् च्‍वंपिन्‍त लायेमा।” यरूशलेमं धाइ। 
उकिं परमप्रभुं थथे धयादी, “स्‍व! जिं छंगु पंली अले छंगु निंतिं जिं हे बदला काये। जिं वयागु समुद्र सुकाबी, वयागु लःया मूल सुकाबी। 
बेबिलोन छगू नाशया द्वँ जुइ, ध्‍वंचात च्‍वनीगु थाय्, मनूत खनाः व वातां जुइ, व न्‍हीकीगु खँ व सुं मनू मच्‍वनीगु थाय् जुइ। 
वया सकलें मनूत सिंह थें थ्‍वय्‌क हाली, इमिसं सिंहया मस्‍तय्‌सं थें घुर्रघुर्र सः पिकाइ। 
इपिं दने धुंकाः जिं इमिगु निंतिं छगू भ्‍वय् तयार याये। अले इमित काय्‌के, अले इपिं न्‍हिलाः चिल्‍लाय् दनाः हाली अले सदांयात द्यनी। इपिं गुबलें दनी मखु,” 
“जिं इमित चिधिकःम्‍ह भ्‍याःचा, भ्‍याःचा व दुगु थें स्‍यायेत क्‍वय् हये।” 
“सारा पृथ्‍वीया घमण्‍ड बेबिलोनयात गय् यानाः कब्‍जा यात! बेबिलोनय् छु जूगु खः व खनाः जाति जातित थारान्‍हुइ। 
बेबिलोनया च्‍वय् समुद्र थाहां वइ, उकिया थ्‍वय्‌क हालीगु लबुं वयात त्‍वपुयाबी। 
वयागु शहरत सुनसान जुइ, छगू सुख्‍खा व मरुभूमिया देश, छगू देश गन सुं च्‍वनी मखु, गनं जुयाः सुं वये वने याइ मखु। 
जिं बेबिलोनय् बेबिलोनीतय् द्यः बेलयात सजाँय बी, अले वं छु घुर्कुगु खः वयागु म्‍हुतुं ल्‍ह्वके। वयाथाय् हाकनं जातित पुजा यायेत ग्‍वाः ग्‍वाः मुनी मखु। अले बेबिलोनया पःखाः दुनी।” 
“हे जिमि मनूत, वयागु दथुं पिहां वा! सकलें थथःगु ज्‍यान बचय् यायेत ब्‍वाँय् हुँ! परमप्रभुयागु ग्‍यानापुगु तंपाखें बिस्‍युं हुँ! 
देशय् छुं हल्‍ला न्‍यनाः नुगः क्‍वतुंके मते वा ग्‍याये मते. छगू दँय् छगूकथंया हल्‍ला वइ, मेगु दँय् मेगुकथंया हल्‍ला। देशय् ल्‍वापुख्‍यापुया हल्‍ला अले शासकया विरोधय् शासक दंगु हल्‍ला। 
छाय्‌धाःसा जिं बेबिलोनया मूर्तितय्‌त सजाँय बीगु ई धात्‍थें वइ, वयागु फुक्‍क देश लज्‍याय् लाइ, अले वया स्‍याःपिं फुक्‍क अन हे लानाच्‍वनी। 
अबलय् स्‍वर्ग व पृथ्‍वी अले उकी दुपिं फुक्‍क बेबिलोन बूगुलिं लय्‌तायाः चिल्‍लाय् दनाः हाली, छाय्‌धाःसा उत्तरपाखें नाश याइपिन्‍सं वयात हमला याइ,” 
“बेबिलोनं यानाः पृथ्‍वीइ स्‍याःपिं ग्‍वतूगु थें, इस्राएलया स्‍याःपिनिगु निंतिं बेबिलोन ग्‍वतुलेमाः। 
छिपिं तरवारं बचय्‌जूपिं याकनं वना हे छ्व! छगू तापाःगु देशय् परमप्रभुयात लुमंकी, अले यरूशलेमया बारे बिचाः या!” 
इस्राएलया मनूतय्‌सं धाइगु, “जिपिं मछालेमाःगु दु, छाय्‌धाःसा जिमित ब्‍वःब्‍यूगु दु। अले जिमिगु ख्‍वाः लज्‍यां ह्याउँसे च्‍वने धुंकल। छाय्‌धाःसा विदेशीत जिमि परमप्रभुया देगलय् दुहां वंगु दु।” 
परमप्रभुं धयादी, “जिं वयागु मूर्तितय्‌त याकनं सजाँय बीत्‍यनागु दु। अले देश न्‍यंकं हे घाःपाः जूपिं पिच्‍यानाः हाली। 
बेबिलोन आकाश तक हे थ्‍यन धाःसां अले थःगु ततःधंगु किल्‍लातय्‌त बल्‍लाकल धाःसां जिं वयागु विरोधय् नाश याइपिं छ्वये,” 
“बेबिलोनं चिल्‍लाय् दनाः हाःगु सः वइ। बेबिलोनीतय्‌गु देशं ख्‍वःसः पिहां वइ, छगू तःधंगु विनाशया सः। 
परमप्रभुं बेबिलोनयात नाश यानादीत्‍यंगु दु, वय्‌कलं वयागु हाःसःयात बन्‍द यानादी। शत्रुतय्‌गु लबुतय्‌सं समुद्रं थें तं क्‍यनी। इपिं गर्जय् जूगु सः लिथ्‍वयाच्‍वंगु दु। 
बेबिलोनया विरोधय् छम्‍ह नाश याइम्‍ह वइ। वया सिपाइँतय्‌त ज्‍वनी, अले इमिगु धनुष वाण त्‍वथुलाबी। छाय्‌धाःसा परमप्रभु बदला कयादीम्‍ह परमेश्‍वर खः। वय्‌कलं पूरा लिच्‍वः बियादी। 
जिं इमि हाकिमत, अले बुद्धि दुपिं मनूतय्‌त काय्‌काबी, वया बडा-हाकिमत, हाकिमत व सिपाइँतय्‌त नं। इपिं न्‍ह्याबलेंया निंतिं द्यनी अले दनी मखु,” परमप्रभुं धयादी गुम्‍हय्‌सिगु नां दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु खः। 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं थथे धयादी, “बेबिलोनया तःब्‍यागु पःखाःयात जगंनिसें थुनाबी। अले उकिया ततःजाःगु ध्‍वाखात छ्वय्‌काबी, मनूतय्‌सं अथें थःत त्‍यानु चाय्‌की, यक्‍व देशयापिं दकःमितय्‌सं मफतय् ज्‍या यात छाय्‌धाःसा इमिगु ज्‍या मिं भस्‍म जुइ।” 
यहूदाया जुजु सिदकियाहं राज्‍य यानाच्‍वंगु प्‍यंगूगु दँय् मासेयाहया छय्, नेरियाहया काय् मू हाकिम सरायाह जुजुलिसें बेबिलोनय् वंबलय् यर्मियां वयात थ्‍व वचन बिल। 
बेबिलोनय् याकनं वइगु विपत्तित यर्मियां छथू भ्‍वँतय् च्‍वःगु खः, वं च्‍वःगु फुक्‍क खँ बेबिलोनया बारे खः। 
वं सरायाहयात धाल, “छ बेबिलोनय् थ्‍यने धुंकाः छं थ्‍व फुक्‍क वचन तःसलं ब्‍वँ! 
अनंलि धा, ‘हे परमप्रभु, छिं थ्‍व थाय्‌यात नाश याये धयादीगु दु, अले थुकी न मनू च्‍वनी न पशु च्‍वनी, थ्‍व सदांया निंतिं झिजांमिजां दंगुथाय् जुइ।’ 
छं थ्‍व थूतुलातःगु भ्‍वँ ब्‍वने धुंकाः थुकियात छगः ल्‍वहं चिनाः यूफ्रेटिस खुसिइ वांछ्वयाब्‍यु! 
अले थथे धा, ‘जिं थुकी हयेगु विपत्तिं यानाः थथे हे बेबिलोन गुबलें दने मफय्‌क क्‍वदइ। अले अनयापिं मनूत ग्‍वतुली।’” यर्मियाया वचन थन हे क्‍वचाल। 
