२ राजा.
20.
उबलय् हिजकिया जुजु उसाँय् मदयाः सी थें च्‍वन। आमोजया काय् अगमवक्ता यशैयां वयाथाय् वनाः धाल, “परमप्रभुं थथे धयादी – छेँय् फुक्‍क खँ मिलय् या, छाय्‌धाःसा छ सीत्‍यंगु दु, छंगु ल्‍वय् लनी मखुत।” 
हिजकियां अंगःपाखे स्‍वयाः परमप्रभुयात थथे प्रार्थना यात, 
“हे परमप्रभु, जिं दुनुगलंनिसें छिगु विश्‍वासबहः जुयाः छिगु सेवा यानागु खँ लुमंकादिसँ। जिं छितः यःगु ज्‍या हे यानावयाच्‍वनागु दु।” अले हिजकिया ह्वाँय्‌ह्वाँय् ख्‍वल। 
यशैयां दथुइया चुक त्‍वःते न्‍ह्यः परमप्रभुया थ्‍व वचन वयाथाय् वल, 
“लिहां वनाः जिमि प्रजाया नायः हिजकियायात थथे धा, ‘छिमि तापाबाज्‍या दाऊदया परमप्रभु परमेश्‍वरं थथे धयादी, जिं छंगु प्रार्थना न्‍यनेधुन, जिं छंगु ख्‍वःबि खनागु दु। स्‍व! जिं छन्‍त लाय्‌काबी। कंस छ परमप्रभुया देगलय् वने फइ। 
जिं छंगु आयु मेगु झिंन्‍यादँ अप्‍वय्‌काबी। जिं अश्‍शूरयाम्‍ह जुजुया ल्‍हातं छन्‍त व थ्‍व शहरयात बचय् याये। जिं थःगु निंतिं व थः दास दाऊदया निंतिं थ्‍व शहरयात रक्षा याये।’” 
यशैयां थथे धाल, “यःमरिमाया मलम दय्‌कि।” इमिसं अथे हे यात। कइलय् मलम पानाबिल, अले व लन। 
हिजकियां यशैयायात न्‍यंगु खः, “जितः परमप्रभुं लाय्‌कादी अले कंस जि परमप्रभुया देगलय् वने फइ धइगुया चिं छु जुइ?” 
यशैयां लिसः बिल, “परमप्रभुं छु बचं बियादी व पूवंकादी। परमप्रभुयापाखें उकिया चिं छन्‍त थ्‍व जुइ। छन्‍त किचः झिपलाः न्‍ह्यःने वंगु यः कि ल्‍युने वंगु यः?” 
हिजकियां लिसः बिल, “किचः झिपलाः न्‍ह्यःज्‍याइगु ला अपू। उकिं किचः झिपलाः लिज्‍या वनेमा।” 
यशैयां परमप्रभुयात प्रार्थना यात अले आहाज जुजुं दय्‌कूगु स्‍वानय् लाःगु किचःयात वय्‌कलं झिपलाः लितछ्वयादिल। 
अबलय् लाक्‍क हे बेबिलोनयाम्‍ह जुजु बलदानया काय् मरोदक-बलदानं हिजकिया जुजु म्‍हं मफयाच्‍वंगु दु धकाः न्‍यनाः वयाथाय् पौत व कोसेलि छ्वत। 
हिजकिया जुजुं व ज्‍वनावःपिं दूततय्‌त लसकुस यात। हिजकियां उपिं दूततय्‌त थःगु धुकुतिइ च्‍वंगु वहः-लुँ, मसला, नस्‍वाः वःगु चिकं व फुक्‍क हतियारत क्‍यन। हिजकियां दरबार वा राज्‍यया धुकुतिइ इमित मक्‍यंगु छुं नं चिज मदु। 
अनंलि यशैया अगमवक्तां हिजकिया जुजुयाथाय् वनाः न्‍यन, “इपिं मनूतय्‌सं छु धयावन? इपिं गनं छिथाय् वःगु खः?” हिजकियां धाल, “इपिं ला तापाःगु देश बेबिलोनं वःगु खः।” 
अगमवक्तां न्‍यन, “छिगु दरबारय् इमिसं छु छु खन?” हिजकियां धाल, “जिगु दरबारय् दुगु फुक्‍क इमिसं खन। जिके दुगु धन-सम्‍पत्ति मध्‍ये जिं इमित मक्‍यनागु छुं नं मदु।” 
अले यशैयां हिजकियायात धाल, “परमप्रभुया वचन न्‍यँ– 
छंगु दरबारय् दुगु फुक्‍क चिज व छिमि पुर्खातय्‌सं थौं तक मुंकातःगु फुक्‍क बेबिलोनय् यंकीगु दिं धात्‍थें वइतिनि, छुं नं त्‍वःताथकी मखु, परमप्रभुं धयादी। 
अले छिकपिनि सन्‍तानत, छिं बुइकूपिं छिगु ला व हि मध्‍ये नं गुलिं गुलिंसित ज्‍वनाः बेबिलोनय् यंकी। अले बेबिलोनय् जुजुया दरबारय् सेवा यायेत नपुंसक दय्‌की।” 
हिजकियां यशैयायात लिसः बिल, “छिं धयादीगु परमप्रभुया वचन बांलाः।” छाय्‌धाःसा वं बिचाः यात, “जि म्‍वानाच्‍वंतले शान्‍ति व सुरक्षा दइगु जूसा थ्‍व बां हे लाः।” 
हिजकिया जुजु जुयाच्‍वंबलय् जूगु फुक्‍क खँ, वयागु बहादुरी व गुकथं वं पुखू व सुरुङ दय्‌काः शहरय् लः हल व फुक्‍क यहूदाया जुजुपिनिगु इतिहासया सफुलिइ च्‍वयातःगु दु। 
हिजकिया थः पुर्खात थें सित। वयागु थासय् वया काय् मनश्‍शे जुजु जुल। 
