मलाकी.
3.
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं थथे लिसः बियादी – “स्‍व! जिं जिम्‍ह दूतयात जिगु न्‍ह्यःने न्‍ह्यःने लँपु तयार यायेत छ्वयाहये। अले छिमिसं मालाच्‍वंम्‍ह प्रभु आकाझाकां थःगु देगलय् झायादी। छिमिसं यय्‌कूम्‍ह बाचाया दूत धात्‍थें झायादी।” 
वय्‌कः झाइबलय् सुनां सह याये फइ? वय्‌कः खने दइबलय् सु दनाच्‍वने फइ? छाय्‌धाःसा वय्‌कः लुँकःमितय्‌गु मि व ध्‍वब्‍यातय्‌गु साबुं थें खः। 
वय्‌कः वहः शुद्ध याइम्‍ह थें च्‍वनादी। वय्‌कलं लेवीतय्‌त शुद्ध यानादी, अले लुँ व वहःयात थें यचुकादी। अले परमप्रभुयाथाय् पाय्‌छिगु देछा हइपिं मनूत दइ। 
उबलय् जक वय्‌कलं यहूदा व यरूशलेमयागु देछा न्‍हापा थें हे अले पुलांगु इलय् थें हे यय्‌कादी। 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं धयादी, “अबलय् जि न्‍याय यायेत छिमिथाय् वये। अले तन्‍त्रमन्‍त्र याइपिं, व्‍यभिचारीत, मखुगु साक्षी बीपिं, ज्‍यामितय्‌त ज्‍यालाय् स्‍याइपिं अले भाःत मदुपिं मिस्‍त, मां-बौ मदुपिं मस्‍तय्‌त क्‍वत्‍यलातःपिं, परदेशीतय्‌गु न्‍याय लाका काइपिं, जि खनाः मग्‍याइपिं थुपिं सकसिगु विरोधय् जिं हथासं साक्षी बी।” 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं धयादी, “जि छिमि परमप्रभु गुबलें हिलीम्‍ह मखु। अथे जुयाः हे याकूबया सन्‍तान, छिपिं नाश मजूनि। 
छिमि पुर्खातय्‌गु इलंनिसें हे छिपिं जिगु नियम मानय् मयासें लिचिलाः फस्‍वया वंगु दु। जिथाय् लिहां वा अले जि छिमिथाय् लिहां वये,” दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं धयादी। “अय्‌सां छिमिसं धाइ, ‘जिपिं छु खँय् लिहां वयेगु?’ 
“छु मनुखं परमेश्‍वरयात लुतय् याये फइ ला? अय्‌सां छिमिसं जितः लुतय् याःगु दु। “छिमिसं धाइ, ‘छिगु छु लुतय् यानागु दु?’ “झिब्‍वय् छब्‍व व बीमाःगु देछाय्‌। 
छिमित तःधंगु सराः लाःगु दु, छाय्‌धाःसा छिमिगु जातियापिं फुक्‍कसिनं जितः लुतय् याःगु दु। 
जिगु छेँय् नयेगु नसा न्‍ह्याबलें दयाच्‍वनेत फुक्‍क झिब्‍वय् छब्‍व धुकुतिइ हजि। थ्‍व खँय् जितः जाँचय् याना स्‍व, स्‍वर्गया लुखा चाय्‌काः छिमिथाय् छिमिगु धुकुतिइ तयेथाय् मदय्‌क आशिष छ्वयाहइ कि महइ?” दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं धयादी। 
“छिमिगु अन्‍न यक्‍व दइ छाय्‌धाःसा जिं छिमिगु अन्‍न बालियात कीचात व ल्‍वय्‌तपाखें रक्षा याये, छिमिगु दाखमायागु फल सये न्‍ह्यः हे हाया वइ मखु” दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं धयादी। 
“फुक्‍क जातितय्‌सं छिमित धन्‍य धकाः धाइ, छाय्‌धाःसा छिमिगु देश न्‍ह्यइपुस्‍से च्‍वंगु थाय् जुइ,” दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं धयादी। 
“छिमिसं जिगु बारे छुं बांमलाःगु खँ ल्‍हाःगु दु,” परमप्रभुं धयादी। “अय्‌सां छिमिसं धाइ, ‘जिमिसं छिगु विरोधय् छु खँ ल्‍हानागु दु?’ 
“छिमिसं धाःगु दु, ‘परमेश्‍वरया सेवा यायेगु सितिं वंगु ज्‍या खः। अले वय्‌कःयागु आज्ञायात मानय् यानाः व दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुया न्‍ह्यःने दुखं च्‍वंपिं थें जुयाः झीत छु फाइदा जुल? 
आवंनिसें घमण्‍डीतय्‌त झीसं धन्‍यपिं धाये। मभिंगु ज्‍या याइपिं हे थाहां वंगु दु। अझ नं इमिसं परमेश्‍वरयात तं चाय्‌कूसां इपिं सजाँयपाखें बचय् जुइ।’” 
परमप्रभुया भय काइपिं मनूतय्‌सं थःथवय् थथे खँ ल्‍हाना च्‍वंबलय् परमप्रभुं इमिगु खँ ध्‍यान बियाः न्‍यनादिल। अले वय्‌कःयागु भय काइपिं व वय्‌कःयात हनाबना तइपिनिगु नां इमिगु लुमन्‍तिया निंतिं वय्‌कःया न्‍ह्यःने छगू सफुतिइ च्‍वल। 
“गुखुन्‍हु जिं इमित थःगु सम्‍पत्ति थें दय्‌केगु ज्‍या याये उखुन्‍हु हे इपिं जिम्‍ह मनूत जुइ। बौनं थःगु खँ न्‍यनीम्‍ह काय्‌यात गथे दया माया यानाः ल्‍यंका तइ अथे हे जिं इमित ल्‍यंकातये,” दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं धयादी। 
अले धर्मी व दुष्‍ट, वय्‌कःयागु सेवा याइम्‍ह व मयाइम्‍हय्‌सिगु दथुइ छु पा व छिमिसं हाकनं खनी। 
