मत्ती.
27.
सुथ न्‍हापां हे तःधंपिं पुजाहारीतय्‌सं व थकालिपिन्‍सं मुनाः येशूयात स्‍यायेगु ग्‍वसाः ग्‍वल। 
अले इमिसं वय्‌कःयात चिनायंकाः रोमी बडा-हाकिम पिलातसयात लःल्‍हाना बिल। 
वय्‌कःयात स्‍याइगु खँ सियाः ज्‍वंकूम्‍ह यहूदां पस्‍ताय् चायाः तःधंपिं पुजाहारीत व थकालिपिन्‍थाय् वनाः स्‍विगः वहःयागु म्‍वहः लित बिल। 
अले धाल – “दोष मदुम्‍ह मनूयात स्‍याकेत ज्‍वंकाः जिं पाप याये लात।” अय्‌नं इमिसं वयात थथे धाल – “जिमित छु धया लय्? छं हे सीकि।” 
वं वहःयागु म्‍वहः देगलय् वान्‍छ्वया थकल। अले वनाः यग्‍गानाः सित। 
तःधंपिं पुजाहारीतय्‌सं यहूदां वान्‍छ्वया थकूगु धिबा कयाः धाल – “थ्‍व हियागु मू खः, उकिं देगःयागु धुकुतिइ तये मज्‍यू।” 
इमिसं थथे सल्‍लाह साहुति यानाः व दामं पिनें वःपिं सित कि थुनेत धकाः कुमाःयागु जग्‍गा न्‍यात। 
उकिं थ्‍व जग्‍गायात आः तक नं “हियागु जग्‍गा” धकाः धयावयाच्‍वंगु दु। 
थुकथं यर्मिया अगमवक्तां धयाथकूगु खँ पूवन – “वय्‌कःयात न्‍यायेत इस्राएलीतय्‌सं स्‍विगः वहःयागु म्‍वहः बिल। 
व स्‍विगः वहःयागु म्‍वहलं इमिसं छम्‍ह कुमाःयागु जग्‍गा न्‍यात। थ्‍व खँ जितः प्रभुं धयादीगु खः।” 
येशूयात बडा-हाकिमया न्‍ह्यःने थने हल। वं वय्‌कःयाके थथे धकाः न्‍यन – “छ यहूदीतय् जुजु खः ला?” वय्‌कलं धयादिल – “छिं थःम्‍हं हे धयादिल।” 
तःधंपिं पुजाहारीतय्‌सं व थकालिपिन्‍सं न्‍ह्याक्‍व हे द्वपं ब्‍यूसां वय्‌कलं छुं हे धयामदी। 
अय्‌जूगुलिं पिलातसं वय्‌कःयात थथे धाल – “इमिसं छन्‍त थुलिमछि द्वपं बी धुंकल छं मताः ला?” 
वय्‌कलं छुं हे धयामदी। थ्‍व खनाः तःधंम्‍ह हाकिम तसकं छक्‍क जुल। 
छुत्‍काराया नखःबलय् यहूदीतय्‌सं फ्‍वंम्‍ह छम्‍ह कैदीयात त्‍वःतेगु चलन पिलातसं यानातःगु दु। 
अबलय् बारब्‍बा धाःम्‍ह छम्‍ह कुख्‍यात कैदी दु। 
अय्‌जूगुलिं पिलातसं मनूतय्‌के न्‍यन – “का धा, सुयात त्‍वःतेगु? बारब्‍बायात त्‍वःतेगु ला कि येशू ख्रीष्‍टयात त्‍वःतेगु?” 
इमिसं वय्‌कःयात स्‍वये मफयाः ज्‍वंकूगु खः धकाः वं बांलाक स्‍यू। 
थथे इन्‍साफ यानाच्‍वंबलय् हे पिलातसया कलातं वयात थथे धाय्‌के छ्वयाहल – “व धर्मी मनूयात छुं हे यानादी मते, छाय्‌धाःसा व मनूयागु खँय् जिं थौं म्‍हगसय् तसकं सास्‍ती फये माल।” 
तःधंपिं पुजाहारीत व थकालिपिन्‍सं मनूतय्‌त ग्‍वाकाः बारब्‍बायात त्‍वःताः येशूयात स्‍यायेमाः धकाः धाय्‌कल। 
बडा-हाकिमं इमित हानं धाल – “का धा, सुयात त्‍वःतेगु?” अले मनूतय्‌सं “बारब्‍बायात त्‍वःताब्‍यु” धकाः धाल। 
“अय्‌सा ख्रीष्‍ट धाःम्‍ह येशूयात छु यायेगु लय्?” धकाः पिलातसं इमिके न्‍यन। “वयात क्रूसय् यख्‍खानाः स्‍यानाछ्व” धकाः फुक्‍क मनूत छकलं हाला हल। 
वं हानं धाल – “वं अपाय्‌सकं स्‍याये हे माय्‌क छु याःगु दु?” अले इमिसं झन ततःसलं – “वयात क्रूसय् यख्‍खानाः स्‍याये हे माः” धकाः हाला हल। 
मनूत थथे हाला हःगुलिं पिलातसं छुं हे याये फइ थें मच्‍वनाः सकसिगुं न्‍ह्यःने ल्‍हाः सिलाः थथे धाल – “थ्‍व मनूयात स्‍याःगु दोष छिमित हे लाइ, जितः लाइ मखु।” 
अले मनूतय्‌सं थथे धयाहल – “ज्‍यू, वयात स्‍याःगु पाप जिमित व जिमि सन्‍तानयात हे लायेमा।” 
अले पिलातसं बारब्‍बायात त्‍वःता छ्वल। येशूयात धाःसा कोर्रां दाय्‌काः क्रूसय् यख्‍खाना स्‍याके छ्वल। 
अले पिलातसया सिपाइँतय्‌सं येशूयात दरबारया चुकय् यंकल। सिपाइँत फुक्‍कं अन मुंवल। 
इमिसं वय्‌कःयागु वसः त्‍वकाः ह्याउँगु वसः पुंकल। 
कंयागु श्रीपेच दय्‌काः वय्‌कःयात पुइकाबिल। वय्‌कःयागु जव ल्‍हातय् तिंकथि छपु नं ज्‍वंकल। अले वय्‌कःया न्‍ह्यःने पुलिं चुयाः थथे धयाः हाय्‌कल – “यहूदीतय् जुजुया जय जुइमा।” 
अनंलि इमिसं वय्‌कःयागु ख्‍वालय् थुकलं बिल। हानं वय्‌कःयाके च्‍वंगु कथि कयाः छेनय् दाया बिल। 
थुकथं इमिसं वय्‌कःयात गिजय् याये फक्‍व याये धुंकाः ह्याउँगु वसः त्‍वकाः न्‍हापायागु तुं वसतं पुंका बिल। अले वय्‌कःयात क्रूसय् यख्‍खायेत यंकल। 
येशूयात स्‍यायेत यंकाच्‍वंबलय् कुरेनी च्‍वंम्‍ह सिमोन धाःम्‍ह छम्‍ह मनूयात नापलात। अले इमिसं वयात कर कर यानाः येशूयागु क्रूस क्‍वबिकल। 
इपिं गलगथा धाःगु थासय् थ्‍यन। गलगथायागु अर्थ खोपडी खः। 
अन थ्‍यंकाः इमिसं वय्‌कःयात स्‍याःमचाइगु वासः ल्‍वाकछ्यानाः दाखमद्य त्‍वंकल। वय्‌कलं उकियागु सवाः जक कयाः त्‍वना मदी। 
अनंलि इमिसं वय्‌कःयात क्रूसय् यख्‍खायाबिल। अले चिट्ठा तयाः वय्‌कःयागु वसः इना काल। 
इपिं अनसं पियाच्‍वन। 
इमिसं “थ्‍व यहूदीतय् जुजु येशू खः” धकाः वय्‌कःयात दोष बियातःगु पौ वय्‌कःयागु छ्यंफुसय् तिनाबिल। 
उबलय् हे इमिसं वय्‌कःयागु जवंखवं निम्‍ह दाखुँतय्‌त नं यख्‍खायाबिल। 
व लँ जुइपिं फुक्‍कसिनं छ्यं क्‍वात्तु क्‍वानाः वय्‌कःयात गिजय् यानाः थथे धाल – 
“देगः थुनाः स्‍वन्‍हुं हे दने फु धाःम्‍ह छ हे मखु ला? परमेश्‍वरया काय् खः धयागु जूसा क्रूसं क्‍वहां वयाः थःम्‍हं थःत बचय् या।” 
अथे हे तःधंपिं पुजाहारीत, शास्‍त्रीत व थकालिपिन्‍सं नं वय्‌कःयात थथे धकाः हाय्‌कल – 
“थ्‍वं मेपिन्‍त ला बचय् यात, थःत धाःसा बचय् याये मफुत। इस्राएलीतय् जुजु खः धयागु जूसा क्रूसं क्‍वहां वयाक्‍यँ। अले जिमिसं विश्‍वास याये। 
थ्‍वं परमेश्‍वरयात विश्‍वास यानाः – ‘जि परमेश्‍वरया काय् खः’ धयाजुल। थ्‍व खनाः परमेश्‍वर धात्‍थें हे लय्‌ताः धयागु जूसा वय्‌कलं हे थ्‍वयात बचय् यानादी।” 
वय्‌कःया जवंखवं यख्‍खाया तःपिं दाखुँतय्‌संनापं वय्‌कःयात हाय्‌कल। 
अबलय् न्‍हिनय् बाह्र बजेनिसें तीन बजे तक सारा देश हे खिउँसे च्‍वना वन। 
तीन बजेपाखे येशू थथे धकाः तसकं हाला हल – “इलोई-इलोई लामा सबखथनी।” थुकियागु अर्थ खः – “जिमि परमेश्‍वर, जिमि परमेश्‍वर, छिं जितः छाय् त्‍वःतादिया?” 
अन दनाच्‍वंपिं गुम्‍ह गुम्‍हय्‌सिनं थ्‍व न्‍यनाः थथे धाल – “वं ला एलियायात सःता च्‍वन।” 
छम्‍हय्‌सिनं स्‍पन्‍ज चिनातःगु कथि कयाः ब्‍वाँय् वनाः पाउँतिइ थुनाः हल, अले वय्‌कःयागु म्‍हुतुइ ल्‍वसुकाबिल। 
गुलिसिनं धाल – “भचा आसे, एलियां हे वयाः बचय् याइ ला?” 
वय्‌कः छकः हानं तसकं हालादिल, अले प्राण त्‍वःतादिल। 
अबलय् हे देगलय् च्‍वंगु पर्दा च्‍वंनिसें क्‍वथ्‍यंक निकू दलाः गुना वन। अले हानं भ्‍वखाय् ब्‍वल। पहाड चिरि बायावन। 
चिहान चाला वल। अले सी धुंकूपिं यक्‍व हे विश्‍वासीत हानं म्‍वानावल। 
येशू सिनाः म्‍वाना वये धुंकाः इपिं थःपिन्‍त थुनातःगु थासं दनाः पवित्रगु शहरय् वन। अले यक्‍व हे मनूतय्‌थाय् खनेदय्‌कः वन। 
थथे भ्‍वखाय् ब्‍वःगु व अन जूगु फुक्‍कं खनाः येशूयात पिवाः च्‍वंपिं कप्‍तान व सिपाइँत फुक्‍कं ग्‍यात। अले थथे धाल – “धात्‍थें हे व ला परमेश्‍वरया काय् खः।” 
गालीलंनिसें येशूयात ग्‍वाहालि यानाः वय्‌कः नाप वःपिं मिसातय्‌सं नं तापाक्‍क च्‍वनाः थ्‍व फुक्‍क स्‍वयाच्‍वन। 
थुपिं मध्‍ये मरियम मग्‍दलिनी, याकूब व योसेफया मां मरियम, अले जब्‍दिया काय्‌पिनि मां खः। 
सन्‍ध्‍याकाः इलय् अरिमाथिया धाःगु थासय् च्‍वंम्‍ह योसेफ धाःम्‍ह छम्‍ह तःमिम्‍ह मनू अन वल। व नं येशूया चेला खः। 
पिलातसयाथाय् वनाः वं येशूयागु सीम्‍ह फ्‍वन। पिलातसं वयात सीम्‍ह बिया छ्वयेगु उजं बिल। 
अले योसेफं सीम्‍हयात भिंगु सुति कापतं हिनाः 
थःगु निंतिं धकाः म्‍हुयातःगु चिहानय् यनाः अन तयाबिल। थुलि याये धुंकाः वं छगः तग्‍वःगु ल्‍वहं ग्‍वारातुइकाः चिहानयागु प्‍वाः तिनाः अनं वन। 
चिहानया न्‍ह्यःनेसं च्‍वनाः मरियम मग्‍दलिनी व मेम्‍ह मरियमं थ्‍व फुक्‍क स्‍वयाच्‍वन। 
कन्‍हय् खुन्‍हु, विश्रामबार खुन्‍हु तःधंपिं पुजाहारीत व फरिसीत जानाः पिलातसयाथाय् वनाः 
थथे धाल – “हजुर, व ध्‍वंलाइम्‍हं म्‍वानाच्‍वंबलय् – ‘सिनाः स्‍वन्‍हु दय्‌काः हानं म्‍वाना वये’ धकाः धाःगु जिमि अज्‍ज लुमंनि। 
अय्‌जूगुलिं स्‍वन्‍हु तक वयात थुनातःगु थासय् पिवाः तये माल। थथे यात धाःसा वया चेलातय्‌सं वनाः वयागु सीम्‍ह खुयायंके फइ मखु। अले सीम्‍ह येशू हानं म्‍वानावल धकाः इमिसं बय्‌बय् याये फइ मखु। वं न्‍हापा याना वंगु स्‍वयाः थुमिसं लिपा याइगु ज्‍या झन ग्‍यानपुइ।” 
अले पिलातसं धाल – “ज्‍यू, छिमिसं स्‍वयाः बल्‍लाक पाः ति।” 
इमिसं वनाः प्‍वाः तिनातःगु ल्‍वहँतय् छाप तयाबिल। अले सिपाइँतय्‌त नं पिवाः तया थकल। 
