मर्कूस.
11.
वय्‌कःपिं यरूशलेमया सत्तीक लाःगु जैतून डाँडायागु बेथफागे व बेथानिया धाःगु गामय् थ्‍यंकः झाःबलय् येशूं निम्‍ह चेलातय्‌त थथे धकाः 
खँ स्‍यनाः छ्वयादिल – “छिपिं न्‍ह्यःनेसं च्‍वंगु गामय् हुँ। अन दुहां वनेवं हे सुनानं मगःनिम्‍ह छम्‍ह गधाया मचायात चिनातःगु खनी। वयात फ्‍यनाः थन हजि। 
छिमित सुनानं छुं धाल धाःसा, छिमिसं – ‘प्रभुयात माला च्‍वन’ धकाः धा। अले वं बिया हइ।” 
इपिं वनाः छम्‍ह गधाया मचायात लँय् लाःगु लुखाय् पिने चिनातःगु खनाः इमिसं वयात फ्‍यन। 
अन दना च्‍वंपिन्‍सं इमित थथे धाल – “गधायात फ्‍यनाः छु यानाच्‍वनागु हं?” 
वय्‌कलं स्‍यना हः थें इमिसं लिसः बिल। अले इमित गधा बियाहल। 
इमिसं व गधाया मचायात वय्‌कःयाथाय् हयाः थःपिनिगु गा वयागु म्‍हय् लायाबिल। अले वय्‌कः गधाया म्‍हय् च्‍वनादिल। 
यक्‍वसिनं थथःगु गा हयाः लँय् लायाबिल, अले गुलिसिनं ख्‍यलय् च्‍वंगु स्‍याउला हः हयाः लँय् लाय् हल। 
वय्‌कःया न्‍ह्यः न्‍ह्यः वंपिं व ल्‍यूल्‍यू वःपिं थथे हाल – “होसन्‍ना, प्रभुया नामं झाःम्‍ह धन्‍यम्‍ह खः। 
झी तापाःबाज्‍या दाऊदयागु वयाच्‍वंगु राज्‍यया जयजय जुइमा। स्‍वर्गय् च्‍वनादीम्‍ह परमेश्‍वरयात होसन्‍ना।” 
थुकथं वय्‌कः यरूशलेमय् थ्‍यंकाः अन च्‍वंगु देगःया चुकय् झाल। छचाःखेलं फुक्‍कं स्‍वये धुंकाः लिबाय् धुंकूगुलिं वय्‌कः झिंनिम्‍ह चेलात नाप बेथानियाय् लिहां झाल। 
कन्‍हय् खुन्‍हु वय्‌कःपिं बेथानियां झाया च्‍वंबलय् येशूं नयेपित्‍याकल। 
तापाकं हे वय्‌कलं छमा वाँउसे च्‍वंगु यःमरिमा खनाः उकी छुं सयाच्‍वंगु दइ ला धकाः स्‍वः झाल। अन थ्‍यंकाः छुं हे सया मच्‍वंगु व हः जक खन। थुबलय् यःमरि सइगु ई मजूनि। 
अले वय्‌कलं थ्‍व सिमायात थथे धयादिल – “आवंलि छंगु फल सुनानं नये मखनेमा।” थथे धयादीगु चेलातय्‌सं नं ताल। 
वय्‌कःपिं हानं यरूशलेमय् थ्‍यंकः झाल। येशूं देगलय् झायाः अन च्‍वनाः मीगु व न्‍यायेगु ज्‍या यानाच्‍वंपिं फुक्‍कसितं ख्‍यानाः छ्वयादिल। धिबा हिलीपिं सराफितय्‌गु टेबिल ग्‍वारा तुइकाबिल, सुकुभतु मीपिनिगु ताथ फाता पुइकाबिल। 
हानं देगःया चुकं जुकाः सुयातं नं छुं यंकेगु हयेगु याकेबिया मदिल। 
वय्‌कलं इमित थथे धयाः स्‍यनादिल – “थ्‍व खँ च्‍वयातःगु, मस्‍यू ला? ‘जिगु छेँ फुक्‍क मनूतय् प्रार्थना याइगु छेँ खः।’ छिमिसं ला थुकियात खुँ व दाखुँतय्‌गु छेँ धकाः यानाच्‍वन।” 
तःधंपिं पुजाहारीत व शास्‍त्रीतय्‌सं थ्‍व खँ न्‍यनाः वय्‌कःयात स्‍यायेगु ग्‍वसाः ग्‍वल। तर मनूत खनाः ग्‍यानाः इमिसं याये मफुत, छाय्‌धाःसा मनूतय्‌सं वय्‌कःयागु खँ तसकं यय्‌कू। 
बहनी जूगुलिं वय्‌कःपिं शहरं पिने बेथानियाय् लिहां झाल। 
कन्‍हय् खुन्‍हु सुथय् वय्‌कःपिं हानं यरूशलेमपाखें वनाच्‍वंबलय् लँय् यःमरिमा गना च्‍वंगु खन। 
अले पत्रुसयात लुमंसे वयाः थथे धाल – “गुरुजु, स्‍वयादिसँ, छिं सराः बियादीगु सिमा ला गनावने धुंकल।” 
अले वय्‌कलं लिसः बियादिल – “परमेश्‍वरयात विश्‍वास या। 
जिं छिमित धात्‍थें धाये – छिमिसं नं छुं हे संका मयासें थःम्‍हं मतिइ तःगु खँ पूवनी धकाः विश्‍वास यानाः थ्‍व पहाडयात ‘ल्‍यहेँ दनाः समुद्रय् कुतुं हुँ’ धकाः धाल धाःसा अथे हे जुइ। 
अय्‌जूगुलिं जिं छिमित धाये – प्रार्थना यानाः छिमिसं छु फ्‍वंगु खः व जितः दये धुंकल धकाः विश्‍वास यात धाःसा छिमित व द हे दइ। 
सुनानं छिमित छुं याःगु दुसा प्रार्थना यायेबलय् छिमिसं इमित न्‍ह्याबलें क्षमा या, अले स्‍वर्गय् च्‍वनादीम्‍ह छिमि परमेश्‍वर बाःनं नं छिमित अथे हे क्षमा याइ। 
छिमिसं वयात क्षमा मबिल धाःसा छिमि स्‍वर्गय् च्‍वनादीम्‍ह बाःनं नं छिमिसं याःगु पाप क्षमा यानादी मखु।” 
वय्‌कःपिं हाकनं यरूशलेमय् थ्‍यंकः झाल। येशू देगःया चुकय् चाःहिला च्‍वनादीबलय् तःधंपिं पुजाहारीत, शास्‍त्रीत, व थकालिपिन्‍सं वयाः वय्‌कःयात 
थथे धाल – “छिं थथे याना दित गनं अधिकार कयादिया? अले छितः थ्‍व अधिकार सुनां बिल?” 
वय्‌कलं इमित धयादिल – “जिं नं छिमिके छगू खँ न्‍यने, छिमिसं लिसः बिल धाःसा जितः सुनां थ्‍व अधिकार बियाहःगु खः धकाः धाये। 
बप्‍तिस्‍मा बीगु अधिकार यूहन्‍नां सुयापाखें काल? स्‍वर्गपाखें ला कि मनूतय्‌पाखें?” 
थ्‍व न्‍यनाः इमि थःथवय् थथे खँ जुल – “स्‍वर्गपाखें काःगु धाल कि झन झीत वं ‘अय्‌सा, छिमिसं वयात छाय् विश्‍वास मयानागु लय्?’ धकाः धाइ। 
मनूतय्‌पाखें काःगु धाल कि मनूतय्‌सं झीत स्‍याइ, छाय्‌धाःसा फुक्‍कसिनं यूहन्‍नायात अगमवक्ता धकाः मानय् यानातःगु दु।” 
थथे जूगुलिं इमिसं वय्‌कःयात लिसः बिल – “जिमिसं मस्‍यू।” अले वय्‌कलं धयादिल – “अय्‌सा, जिं नं छिमित थ्‍व ज्‍या यायेत जितः सुनां अधिकार बियाहःगु खः धकाः धाये मखु।” 
