प्रेरित.
3.
छन्‍हु पत्रुस व यूहन्‍ना न्‍हिनय्‌सिया स्‍वताः इलय्, प्रार्थना यायेगु इलय् देगलय् वनाच्‍वन। 
देगलय् वइपिन्‍के फ्‍वनाः नयेमा धकाः छम्‍ह बूसांनिसें लंग्राम्‍ह मनूयात न्‍हिं न्‍हिं लुकुं छिना हयाः देगःयागु “बांलाः” धाःगु ध्‍वाखाय् तये हइगु जुयाच्‍वन। 
व मनुखं पत्रुस व यूहन्‍ना देगलय् दुहां वनेत्‍यंगु खनाः इमिके भिक्षा फ्‍वन। 
अले निम्‍हय्‌सिनं फ्‍वगिंयात क्‍वथीक स्‍वयाः पत्रुसं धाल – “जिमित स्‍व।” 
अले फ्‍वगिंनं छुं बी ला धकाः आशा यानाः इमित स्‍वल। 
अले पत्रुसं धाल – “छितः बीत जिके लुँ, वहः मदु, अय्‌नं जिके दुगु छितः बी। नासरतयाम्‍ह येशू ख्रीष्‍टयागु नामं दनाः न्‍यासि झासँ।” 
थुलि धयाः वयागु जव ल्‍हातं फ्‍वगिंयात थन। अबलय् हे वयागु तुति व गौचा बल्‍लाना वल। 
अले व जुरुक्‍क दनाः न्‍यासि वन। अले न्‍यासि चाचां तिंतिंन्‍हुयाः परमेश्‍वरयागु प्रशंसा यायां व इपिं नाप देगलय् दुहां वन। 
मनूत फुक्‍कसिनं वयात परमेश्‍वरयागु नां तःधंकाः न्‍यासि जुयाच्‍वंगु खन। 
इमिसं वयात देगलय् वनेगु “बांलाः” धाःगु ध्‍वाखाय् च्‍वनाः फ्‍वना च्‍वनीम्‍ह फ्‍वगिं थ्‍व हे खः धकाः म्‍हसीकल। इपिं फुक्‍कं वयात थथे जूगु खनाः अजू चाल। 
व फ्‍वगिंनं पत्रुस व यूहन्‍नायागु ल्‍हाः ज्‍वना तःगुलिं फुक्‍क मनूत अजू चायाः इपिं च्‍वनाच्‍वंगु सोलोमनया दलानय् मुंवल। 
पत्रुसं इमित धाल – “इस्राएली दाजुकिजापिं, छिपिं थ्‍व खँय् छाय् अजू चायाः दियागु? छिकपिन्‍सं थ्‍व मनूयात जिमिसं जिमिगु धर्म व बलं न्‍यासि वंके फय्‌का ब्‍यूगु धकाः बिचाः यानाच्‍वनागु ला? 
झी तापाःबाज्‍यापिं अब्राहाम, इसहाक व याकूबया परमेश्‍वरं वय्‌कःया सेवक येशूयात तःधंकादिल। न्‍हापा थ्‍व हे येशूयात छिकपिन्‍सं ज्‍वंकल। अले पिलातसं त्‍वःतेत्‍यंबलय् त्‍वःतके मब्‍यूसे स्‍याये यंकि धकाः धाल। 
थथे छिकपिन्‍सं पवित्रम्‍ह व धर्मीम्‍ह मनूयात मयय्‌काः छम्‍ह ज्‍यानमारायात त्‍वःतके बिल। 
छिकपिन्‍सं जीवन बीम्‍हय्‌सित स्‍याना छ्वःसां परमेश्‍वरं वय्‌कःयात हानं म्‍वाकादिल। जिपिं थ्‍वया साक्षी खः। 
“अले वय्‌कःया हे नामय् विश्‍वास यानागुलिं छिकपिन्‍सं खंम्‍ह व म्‍हस्‍यूम्‍ह थ्‍व मनूयात बल्‍लाके फत। वय्‌कःयात विश्‍वास यानागुलिं हे थ्‍व मनूयात छिकपिनि न्‍ह्यःने थथे लाय्‌काबी फुगु खः।” 
“न्‍ह्यागु हे जूसां दाजुकिजापिं, छिकपिन्‍सं व छिकपिनि शासकतय्‌सं मसीकं थथे यानादीगु खः धकाः जिं स्‍यू। 
थ्‍व ला परमेश्‍वरं न्‍हापां हे अगमवक्तातय्‌त मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍टं दुःख सी हे माः धकाः धाय्‌कादी थें पूवंकादीगु खः। 
अय्‌जूगुलिं पश्‍चाताप यानाः छिकपिं परमेश्‍वरयाथाय् लिहांझासँ, अले वय्‌कलं छिकपिनिगु पाप हुयाछ्‌वयादी। 
अले परमेश्‍वरं छिकपिन्‍त आराम याकेबी। वय्‌कलं छिकपिन्‍थाय् न्‍हापांनिसें ल्‍ययातःम्‍ह मुक्ति बीम्‍ह येशू ख्रीष्‍टयात छ्वयाहयादी। 
फुक्‍कं न्‍हूकथं मिलय् मजुतले वय्‌कः स्‍वर्गय् हे च्‍वनादी। थ्‍व खँ परमेश्‍वरं न्‍हापांनिसें हे अगमवक्तातय्‌त धाय्‌कादीगु खः। 
मोशां नं थथे धयातःगु दु – “‘परमप्रभु परमेश्‍वरं जितः थें छिमि इस्राएली दाजुकिजापिं मध्‍ये छम्‍हय्‌सित अगमवक्ता ल्‍ययादी। वय्‌कलं धाःगु फुक्‍क खँ छिकपिन्‍सं न्‍यनेमाः। 
वय्‌कः अगमवक्तां धाःगु खँ मन्‍यंपिन्‍त परमेश्‍वरया मनूतय्‌गु पुचलं पितिनाछ्वइ, अले व नाश जुइ।’ 
“हानं शमूएलंनिसें थुखेयापिं फुक्‍क अगमवक्तातय्‌सं नं थ्‍व हे खँ धयावंगु दु। 
छिकपिं व हे अगमवक्तातय्‌ सन्‍तान खः, अले परमेश्‍वरं चिनादीगु बाचाय् नं दुथ्‍याः। थ्‍व हे बाचा परमेश्‍वरं छिकपिनि तापाःबाज्‍या अब्राहामलिसे थुकथं चिनादीगु खः – ‘छं सन्‍तानपाखें हे संसारयापिं मनूतय्‌सं आशिष कायेखनी।’ 
परमेश्‍वरं सी धुंकूम्‍ह थःकाय्‌यात हानं म्‍वाकाः न्‍हापालाक छिकपिन्‍थाय् छ्वयाहयादिल। छिकपिन्‍त पापया ज्‍यां लिचिकाः आशिष बीत थथे यानादीगु खः।” 
