१ राजा.
20.
अरामया जुजु बेन-हददं थः फुक्‍क सेना मुंकल। वनापं सल व रथ दुपिं स्‍विनिम्‍ह जुजुपिं नं दु। इपिंनापं व च्‍वय् थाहां वन, अले इस्राएलया राजधानी सामरीयायात घेरय् यानाः हमला यात। 
वं शहरय् इस्राएलया जुजु आहाबयाथाय् दूततय्‌त थथे धाय्‌के छ्वल, “बेन-हददं थथे धयादी, 
‘छंगु लुँ व वहः जिगु खः, छं बांबांलाःपिं कलाःपिं व काय्‌म्‍ह्याय्‌पिं नं जिगु हे खः।’” 
इस्राएलया जुजुं लिसः बिल, “हे जिम्‍ह प्रभु महाराज, छिं धयादीगु थें, जि व जिके दुगु फुक्‍क छिगु हे खः।” 
दूततय्‌सं हाकनं वयाः थथे धाल, “बेन-हददं थथे धयादी, ‘छंगु लुँ व वहः, छं कलाःपिं व काय्‌म्‍ह्याय्‌पिं जितः ब्‍यु धकाः जिं खबर छ्वयाहयागु खः। 
तर कन्‍हय् थुबलय् हे जिं थः मनूतय्‌त छन्‍थाय् छ्वयाहये। इमिसं छंगु दरबार व छिमि हाकिमतय्‌गु छेँय् माला स्‍वयेगु याइ। इमिसं छन्‍त यःगु फुक्‍क सामान लाकायंकी।’” 
अले इस्राएलयाम्‍ह जुजुं थः देशयापिं थकालित सकसितं सःताः थथे धाल, “थ्‍व मनुखं समस्‍या हयेत कुतः यानाच्‍वंगु दु। वं जिमि कलाःपिं, मस्‍त, वहः व लुँ फ्‍वंबलय् जिं म्‍हाः मधया।” 
फुक्‍क थकालित व मनूतय्‌सं लिसः बिल, “वयागु खँ न्‍यनादी मते। वं फ्‍वंगु बियादी मते।” 
उकिं वं बेन-हददया दूततय्‌त थथे लिसः बिल, “जिम्‍ह प्रभु महाराजयात थथे धा, ‘महाराजं दकलय् न्‍हापा फ्‍वनादीगु जिं फुक्‍क बी। तर थ्‍व उजं धाःसा जिं मानय् याये मफु।’” इमिसं थ्‍व खबर जुजुयाथाय् यंकाबिल। 
अले बेन-हददं आहाबयात मेगु खबर छ्वल, “सामरीयायागु ल्‍यं दुगु धू जिमि छम्‍ह छम्‍ह सिपाइँयात छम्‍हु छम्‍हु बीत जक गाःसां द्यःतय्‌सं जितः बांमलाक्‍क सजाँय बियादीमा।” 
इस्राएलया जुजुं लिसः बिल, “वयात थथे धयाब्‍यु, कवच फिनातःम्‍ह मनुखं व त्‍वइम्‍ह मनुखं थें फुँइ क्‍यने मज्‍यू।” 
बेन-हदद व मेपिं जुजुपिं थथःगु पालय् अय्‌लाखं काय्‌काच्‍वंबलय् वं आहाबयागु थ्‍व खबर न्‍यन। वं थः मनूतय्‌त हमला यायेत तयार जु धकाः उजं बिल। अले इपिं उगु शहरय् हमला यायेत तयार जुल। 
थुबलय् हे छम्‍ह अगमवक्तां इस्राएलया जुजुयाथाय् वयाः थथे धाल, “परमप्रभुं थथे धयादी, ‘छु छं शत्रुतय् ग्‍वाः ग्‍वाः सिपाइँतय्‌त खं ला? थौं हे जिं थुपिं सकसितं छंगु ल्‍हातय् लाकाबी, अले छं जि हे परमप्रभु खः धका म्‍हसी।’” 
आहाबं न्‍यन, “सुयागु पाखें?” उकिं वं धाल, “परमप्रभुं थथे धयादी, ‘प्रान्‍त प्रान्‍तयापिं सेनापतितय् क्‍वय्‌यापिं ल्‍याय्‌म्‍हपिं कप्‍तानतपाखें।’” वं न्‍यन, “लडाइँ सुनां शुरु याइ?” अगमवक्तां लिसः बिल, “छं।” 
उकिं वं प्रान्‍त प्रान्‍तयापिं सेनापतितय् क्‍वय्‌यापिं निसः व स्‍विनिम्‍ह (२३२) ल्‍याय्‌म्‍हपिं कप्‍तानतय्‌त सःतके छ्वल। अनंलि वं फुक्‍क इस्राएली सेनायात सःतके छ्वल। इपिं न्‍हय्‌द्वःम्‍ह (७,०००) दु। 
न्‍हिनय् बेन-हदद अले वनापं मिलय् जूपिं स्‍विनिम्‍ह (३२) जुजुपिं थथःगु पालय् अय्‌लाखं काय्‌काच्‍वंबलय् इपिं पिहां वन। 
प्रान्‍त प्रान्‍तयापिं सेनापतितय् क्‍वय्‌यापिं उपिं ल्‍याय्‌म्‍हपिं नायःत न्‍हापा पिहां वन। बेन-हददं जासूसतय्‌त स्‍वके छ्वल। इमिसं सामरीयां छपुचः सिपाइँत वयाच्‍वंगु दु धकाः वयात खबर बिल। 
वं धाल, “इपिं मिलय् जुइत वःगु जूसा म्‍वाःम्‍वाकं ज्‍वनाहजि। लडाइँ यायेत वःगु जूसां म्‍वाःम्‍वाकं हे ज्‍वनाहजि!” 
अले प्रान्‍त प्रान्‍तयापिं सेनापतितय् क्‍वय्‌यापिं उपिं कप्‍तान व इमि ल्‍यूल्‍यू सिपाइँत शहरं पिहां वन। 
इमिसं थथःगु न्‍ह्यःने दुपिं शत्रुयात स्‍यानाबिल। अले अरामीत बिस्‍युं वन। इस्राएलं इमित ल्‍यू वन। तर अरामया जुजु बेन-हदद सल गयाः छुं सलगइपिं सिपाइँतनापं बचय् जुयाः बिस्‍युं वन। 
इस्राएलया जुजु आहाब जुजु न्‍ह्यज्‍यात। वं अरामीतय् सल व रथत कब्‍जा यात, अले यक्‍व अरामीतय्‌त स्‍यात। 
अनंलि उम्‍ह अगमवक्ता इस्राएलया जुजुयाथाय् वयाः थथे धाल, “वनाः लडाइँया निंतिं थःत बल्‍लाकि! छं छु यायेमाः व बांलाक बिचाः या। वइगु बसन्‍त ऋतुबलय् अरामया जुजुं छन्‍त हाकनं हमला याइ।” 
अरामीत बुइधुंकाः सल्‍लाह बीपिन्‍सं अरामया जुजुयात थथे धाल, “इस्राएलीतय् द्यः डाँडाया द्यः खः, उकिं इमिसं झीत त्‍याकल। तर मैदानय् लडाइँ याये दत धाःसा झीपिं त्‍याइ। 
छिं फुक्‍क जुजुपिन्‍त सेनापतिया थासं लिकयादिसँ। अले इमिगु थासय् मेपिं सेनापतित ल्‍ययादिसँ। 
अनंलि न्‍हापा बूपिं सेना ति हे तःधंगु सेना दय्‌कादिसँ। सलया पलेसा सल व रथया पलेसा रथ, झीसं इपिंलिसें मैदानय् लडाइँ याये। अले झीपिं त्‍याइ।” बेन-हददं इमिगु सल्‍लाह न्‍यनाः अथे हे यात। 
उकिं बसन्‍त ऋतुबलय् बेन-हददं थः सेना मुंकल। अले इस्राएलय् हमला यायेत अपेक शहरय् थाहां वन। 
इस्राएलीत नं ल्‍वाभः ज्‍वनाः मुन। इपिं सकसितं नयेगु सामान बिल। अले इपिं निगू पुचः जुयाः इपिंलिसें ल्‍वाः वन। इस्राएलीतय्‌सं इमिगु चुलिंचू छाउनी दय्‌कल। इस्राएलीत दुगुतय्‌गु निगू चिचीधंगु बथां थें च्‍वं। अरामीत धाःसा मैदान जाय्‌कः न्‍यनाच्‍वनाच्‍वंगु दु। 
उम्‍ह अगमवक्तां आहाब जुजुयाथाय् वयाः थथे धाल, “परमप्रभुं थथे धयादी, ‘अरामीतय्‌सं परमप्रभु ला डाँडायाम्‍ह परमेश्‍वर खः तर मैदानयाम्‍ह मखु धाःगु दु। उकिं जिं थ्‍व तःधंगु सेनायात छंगु ल्‍हातय् लःल्‍हानाबी। अले छं जि हे परमप्रभु खः हे धकाः म्‍हसी।’” 
न्‍हय्‌न्‍हु तक इस्राएलीत व अरामीत चुलिंचू थथःगु छाउनीइ च्‍वनाच्‍वन। न्‍हय्‌न्‍हु दुखुन्‍हु लडाइँ शुरु जुल। इस्राएलीतय्‌सं छन्‍हुं हे १,००,००० म्‍ह अरामी न्‍यासि जुइपिं सिपाइँतय्‌त स्‍यात। 
बचय्‌जूपिं जुक्‍व अपेक शहरय् बिस्‍युं वन। अन नं शहरया पःखाः दुनाः उपिं मध्‍ये निइन्‍हय्‌द्वःम्‍हय्‌सित (२७,०००) ल्‍हाकल। बेन-हदद नं शहरय् बिस्‍युं वनाः छखा छेँया दुनेया क्‍वथाय् सुलाच्‍वन। 
बेन-हददया भारदारतय्‌सं वयात थथे धाल, “इस्राएली जुजुपिं दयामाया दुपिं खः धकाः जिमिसं न्‍यनागु दु। जिमित भांग्रा हिनाः अले थःगु कपालय् खिपः चिनाः इस्राएलया जुजुयाथाय् वनेबियादिसँ। वं छितः त्‍वःताबी ला?” 
इमिसं जँय् भांग्रा व कपालय् खिपः चित, अले आहाबयाथाय् वनाः थथे धाल, “छिकपिनि दास बेन-हददं धाइ, ‘जितः म्‍वाका तयादिसँ।’” आहाबं वयात धाल, “व आः तक नं म्‍वानाच्‍वंगु दु ला? व ला जिमि किजा खः।” 
वया मनूतय्‌सं जुजुया थ्‍व खँयात भिंगु लक्षण ताय्‌काः थत्‍थें मौका कयाः धाल, “छिं धयादीगु थें बेन-हदद छिकपिनि हे किजा खः।” अले वं धाल, “वयात जिथाय् हजि।” बेन-हदद वयेधुंकाः आहाबं वयात थःगु रथय् तल। 
बेन-हददं धाल, “जिमि बौनं छिकपिनि बौपाखें काःगु शहरत जिं छितः लितबी। जिमि बौनं सामरियाय् याःगु थें छिं नं दमस्‍कसय् ब्‍यापार यायेगुथाय् चाय्‌कादिसँ।” आहाबं धाल, “छं छगू सन्‍धि यात धाःसा जिं छन्‍त त्‍वःताबी।” उकिं वं वलिसें छगू सन्‍धि यात, अले वयात वनेबिल। 
परमप्रभुया वचनपाखें अगमवक्ताया पुचःयापिं छम्‍हय्‌सिनं मेछम्‍हय्‌सित धाल, “जितः छंगु हतियारं कय्‌कि।” तर वं म्‍हाः धाल। 
उकिं वं वयात धाल, “छं परमप्रभुया उजं मानय् मयाःगुलिं जितः त्‍वःताः वनेवं छन्‍त छम्‍ह सिंहं स्‍याइ।” व मनू वनेधुंकाः छम्‍ह सिंहं हमला यानाः वयात स्‍यानाबिल। 
अगमवक्ता मेम्‍ह छम्‍ह मनूयाथाय् वनाः थथे धाल, “जितः छंगु हतियारं कय्‌कि।” उकिं वं वयात कय्‌काः घाःपाः यानाबिल। 
अले अगमवक्ता वनाः लँय् जुजुयात पियाच्‍वन। वं थःगु मिखाय् पट्टी चिनाः थःत मेम्‍ह थें च्‍वंकल। 
जुजु लिक्‍क थ्‍यनेवं अगमवक्तां वयात धाल, “छसपोल! जि लडाइँ यानाच्‍वनाबलय् छम्‍ह सिपाइँनं छम्‍ह शत्रुयात ज्‍वनाः जिथाय् हयाः थ्‍वयात स्‍वयाच्‍वँ! थ्‍व बिस्‍युं वन धाःसा छन्‍त स्‍यायेगु जुइ वा छं ३४ किलोग्राम वहः पुलेमाली धाल। 
जि ज्‍यां लिमलाःबलय् व मनू बिस्‍युं वन।” जुजुं लिसः बिल, “छं छंगु सजाँय थःम्‍हं हे धयाच्‍वंगु दु, छं थःगु सजाँय फये हे माः।” 
अगमवक्तां थःगु मिखां पट्टी लिकयाः वांछ्वल। जुजुं वयात छम्‍ह अगमवक्ता खः धकाः थत्‍थें म्‍हसीकल। 
अनंलि अगमवक्तां जुजुयात धाल, “परमप्रभुं थथे धयादी, ‘जिं स्‍या धकाः धयाम्‍ह मनूयात छं त्‍वःताबिल। उकिं वयागु ज्‍यानया पलेसा छंगु ज्‍यान व वया प्रजाया पलेसा छंगु प्रजा जुइ।’” 
अले इस्राएलया जुजु ख्‍वाः खिउँकाः तंम्‍वयाः सामरियाया थःगु दरबारय् वन। 
