१ कोरिन्‍थी.
15.
यःपिं दाजुकिजापिं, छिमिसं आः तक नं विश्‍वास यानाः मानय् यानाच्‍वंगु जिं न्‍यंकागु भिंगु खँ आः हानं छिमित लुमंकाबी मास्‍ति वल। 
जिं न्‍यंकागु भिंगु खँयात छिमिसं क्‍वात्तुक विश्‍वास याना च्‍वंसा छिमित मुक्ति दइ, विश्‍वास याना मच्‍वंसा छिमित मुक्ति दइ मखु। 
धर्मशास्‍त्रय् च्‍वया तः थें ख्रीष्‍ट हे झीगु पापयागु निंतिं सिनादिल धकाः जितः धयादीगु तःधगुं खँ हे जिं छिमित कना बियागु खः। 
धर्मशास्‍त्रय् च्‍वया तः थें सीम्‍ह ख्रीष्‍टयात थुनाबिल, अले स्‍वन्‍हु दय्‌काः हानं म्‍वाना झाल। 
अले वय्‌कः केफासयाथाय् खनेदय्‌कः झाल। लिपा झिंनिम्‍ह प्रेरिततय्‌थाय् नं झाल। 
लिपा हानं वय्‌कः न्‍यासलं मयाक चेलात मुनाच्‍वंथाय् खनेदय्‌कः झाल। थुपिं मध्‍ये गुलिं मनूत थौं तक नं म्‍वाना हे च्‍वंगु दनि, गुलिं सिनावने नं धुंकल। 
थुयां लिपा याकूबयाथाय्, अले हानं फुक्‍क प्रेरिततय्‌थाय् वय्‌कः खनेदय्‌कः झाल। 
दकलय् लिपा ई मत्य्‌क बूम्‍ह मनूयाथाय् थें वय्‌कः जिथाय् नं झाल। 
उकिं जि ला प्रेरितत मध्‍ये दकलय् चिधंम्‍ह खः। परमेश्‍वरयात विश्‍वास याना जूपिन्‍त सास्‍ती बियाजुइ धुनागुलिं जितः प्रेरित धकाः धाये मल्‍वः। 
अथेसां परमेश्‍वरं जितः दया माया यानादीगुलिं जि थथे जुइ खन। वय्‌कलं जितः दया माया यानादीगु नं ला जिं सितिं मछ्वया। फुक्‍क प्रेरिततय्‌सं स्‍वयाः नं जिं यक्‍व दुःख सियाः ज्‍या यानाच्‍वनागु दु। जिं हे जक ला थथे ज्‍या यानाच्‍वनागु मखु, बरु जितः ज्‍या याकातःगु ला परमेश्‍वरयागु दया मायां खः। 
थथे थ्‍व भिंगु खँ छिमित जिं कनागु जूसां, मेपिं प्रेरिततय्‌सं कंगु जूसां जिपिं फुक्‍कसिनं न्‍यंकागु थ्‍व हे खँ खः। अले थ्‍व हे खँयात छिमिसं नं विश्‍वास यानाच्‍वन। 
जिमिसं छिमित “सी धुंकूम्‍ह ख्रीष्‍ट हानं म्‍वानावल” धकाः न्‍यंका जुया धाःसा हानं छिपिं मध्‍ये गुम्‍हं गुम्‍हय्‌सिनं सीम्‍ह म्‍वाना वइ मखु धकाः गथे धायेफत? 
थथे धाःगु खँ खत धाःसा ख्रीष्‍ट नं सिनाः म्‍वानावःगु मखुत। 
ख्रीष्‍ट हानं म्‍वानावःगु मखु धकाः धाःगु खँ सत्‍य खःसा जिमिसं न्‍यंका जुइमाःगु नं मन्‍त, अले छिमिसं ख्रीष्‍टयात विश्‍वास याःगु नं ज्‍यालगय् मजुल। 
थुलि जक मखु, परमेश्‍वरयात बांमलाक जिमिसं मखुगु खँ ल्‍हाना जुयागु जुल, छाय्‌धाःसा वय्‌कलं ख्रीष्‍टयात हानं म्‍वाकादिल धकाः जिमिसं न्‍यंका जुया। अले सीपिं हानं म्‍वाना वइ मखुत धकाः धाःगु खँ सत्‍य खःसा वय्‌कलं नं ख्रीष्‍टयात हानं म्‍वाकूगु नं खइ मखु। 
सीपिन्‍त म्‍वाकी मखुत धयागु जूसा ख्रीष्‍टयात नं म्‍वाकूगु मखुत। 
अले ख्रीष्‍ट सिनाः हानं म्‍वानावःगु मखु धयागु जूसा छिमिसं विश्‍वास यानाच्‍वंगु नं सितिं वन, अले छिपिं आः तक नं पापी हे तुं जुयाच्‍वंगु दनि। 
थथे खः धयागु जूसा ख्रीष्‍टयात विश्‍वास यानाः सिनावंपिं विश्‍वासीत नं पापय् हे लानाच्‍वंगु दनी। 
ख्रीष्‍टयाके झीसं यानाच्‍वनागु आशा थ्‍व जीवन दतलेयात जक खः धयागु जूसा झीपिं संसारय् च्‍वंपिं स्‍वयाः नं तसकं मायावंपिं जुल। 
सीम्‍ह ख्रीष्‍ट हानं म्‍वानावःगु खँ सत्‍य खः। अय्‌जूगुलिं सीपिं हानं म्‍वाकीतिनि धयागु खँ नं सत्‍य खः धकाः थुकिं हे सीदत। 
छम्‍ह मनुखं यानाः फुक्‍क मनूत सी माल, अथे हे छम्‍ह मनुखं हे यानाः फुक्‍क मनूत सीसां हानं म्‍वाइ। 
गथे आदमं यानाः झीपिं सी माल, अथे हे ख्रीष्‍टं यानाः झीपिं सिनाः नं म्‍वाना वइ। 
तर फुक्‍क पालंपाः जुइ। दकलय् न्‍हापा ख्रीष्‍ट म्‍वात, अले ख्रीष्‍ट हानं थन झायादीबलय् वय्‌कःयापिं मनूत म्‍वाइ। 
अले तिनि दक्‍व फुक्‍कं मदय्‌का छ्वयादी। अबलय् ख्रीष्‍टं फुक्‍क शासन, अधिकार व शक्ति मदय्‌का छ्वयाः राज्‍य परमेश्‍वर बाःयात लःल्‍हानादी। 
अथेसां ख्रीष्‍टया फुक्‍क शत्रुतय्‌त बुकाः परमेश्‍वरं वय्‌कःयागु पालि तःले मततले वय्‌कलं हे राज्‍य यानादी। 
दकलय् लिपा नाश जुइम्‍ह शत्रु ला “मृत्‍यु” खः। 
धर्मशास्‍त्रय् नं थथे च्‍वयातःगु दु – “परमेश्‍वरं फुक्‍कं ख्रीष्‍टयागु पालि तःले तयादी।” “फुक्‍कं” धाल धकाः परमेश्‍वरयात धाःगु मखु, छाय्‌धाःसा फुक्‍कं ख्रीष्‍टयागु पालि तःले तयादीम्‍ह ला वय्‌कः हे खः। 
गुबलय् दक्‍व फुक्‍कं ख्रीष्‍टयागु तःले लाइ, अबलय् वय्‌कः थथःम्‍हं तुं परमेश्‍वरयागु तःले च्‍वनादी, छाय्‌धाःसा फुक्‍कं वय्‌कःयागु पालि तःले तयादीम्‍ह परमेश्‍वर हे खः। थुकथं परमेश्‍वरं फुक्‍कसितं राज्‍य यानादी। 
हानं म्‍वाना वइ मखुगु जूसा सीपिनिगु निंतिं बप्‍तिस्‍मा काइपिं मनूतय्‌त छु ज्‍यालगय् जुल? सीपिं म्‍वाना वइ मखुगु खःसा इमिगु निंतिं छाय् बप्‍तिस्‍मा बियाजुल? 
जिपिं जक छाय् न्‍ह्याबलें खतराय् लाना च्‍वनेगु? 
यःपिं दाजुकिजापिं, छिमिगु विश्‍वासं यानाः जिं प्रभु येशू ख्रीष्‍टया न्‍ह्यःने छ्यं धस्‍वाकाः धयाच्‍वना – “जि न्‍हिन्‍हिं सिना च्‍वना।” 
मनूया बिचाःकथं एफिससय् पशुनाप ल्‍वाःगु जूसा जितः छु फाइदा? सीपिन्‍त म्‍वाकी मखुगु जूसा मनूतय्‌सं धाःथें – “कन्‍हय् ला झी सि हे सी, उकिं नयाःत्‍वनाः मोजमज्‍जा याना जूसां जिल नि।” 
मूर्ख जुइ मते, “मभिंपिं लिसे बुला जूसा भिंपिं नं स्‍यनावनी।” 
भिंगु ज्‍याखँ यायेत न्‍ह्यलं चाय्‌कि, अले पाप यायेगु त्‍वःति। छिमित मछालापुकेत जिं थथे धयाच्‍वनागु खः, छाय्‌धाःसा छिपिं गुम्‍हं गुम्‍हय्‌सिनं परमेश्‍वरयात म्‍हसीके मफुनि। 
सीपिं हानं गथे म्‍वाना वइ, अले म्‍वाना वये धुंकाः इमिगु म्‍ह गथे जुइ धकाः सुनानं न्‍यनेफु। 
अय् मूर्ख – ह्वलातःगु छुं नं पुसा ध्‍वमगिकं गथे बुया वइ? 
छ्व जूसां, न्‍ह्यागु जूसां छिमिसं उकियात पुसा हे जक ला पीगु खः, तःमागु मा हे ला पी मखु। 
छिमिसं बुँइ ह्वःगु पुसायात परमेश्‍वरं यःकथं मा दय्‌कादी। फुक्‍क पुसायात माकथं व ल्‍वय्‌क तःमा यानादी। 
फुक्‍कसिगु म्‍ह उथें जुइ मखु। मनूयागु म्‍ह छगू कथंयागु, अथे हे पशुयागु म्‍ह मेगु कथंयागु हे जुइ। अथे हे झंगःपंक्षियागु म्‍ह छगू कथंयागु जूसा, न्‍यायागु म्‍ह मेगु हे कथंयागु जुइ। 
आकाशय् च्‍वंगु निभाः, तिमिला, नगुतय्‌गु नं थःगु हे म्‍ह दु। अथे हे पृथ्‍वीइ च्‍वंपिनिगु नं थःगु हे म्‍ह दु। आकाशय् च्‍वंपिनिगु जः छगू कथंयागु दु। अथे हे पृथ्‍वीइ च्‍वंपिनिगु जः मेगु कथंयागु। 
सूर्यया जः छगू कथंयागु, तिमिलाया जः मेगु कथंयागु। अथे हे नगुतय्‌गु जः नं मेगु कथंयागु जुइ। नगुतय् नं थीथी कथंया जः दु। 
सीपिन्‍त म्‍वाकीबलय् नं थथे हे जुइ। मनूतय्‌गु सीम्‍ह थुना छ्वइबलय् चा तुं जुयावनी। अले सीपिं म्‍वाना वये धुंकाः गुबलें सी माली मखु। 
मनूतय्‌गु सीम्‍ह थुनीबलय् तसकं बांमलाः अले बमलाः। अले म्‍वाना वइबलय् तसकं बांलाइ अले बल्‍लाइ। 
सीबलय् चायागु म्‍ह जुयाः थुनी, अले आत्‍मायागु म्‍ह जुयाः म्‍वाइ। चायागु म्‍ह दु धासेंलि आत्‍मायागु म्‍ह नं दु। 
धर्मशास्‍त्रय् नं थथे च्‍वयातःगु दु – “दकलय् न्‍हापायाम्‍ह आदम जीवन काःम्‍ह जुल। दकलय् लिपायाम्‍ह आदम जीवन बीम्‍ह आत्‍मा जुल।” 
दकलय् न्‍हापा वःम्‍ह आत्‍मायागु म्‍ह मखु, बरु चायागु म्‍ह खः, अले लिपातिनि आत्‍मायागु म्‍ह वल। 
दकलय् न्‍हापायाम्‍ह आदम पृथ्‍वीयागु चां दय्‌कूम्‍ह खः, अले लिपायाम्‍ह आदम स्‍वर्गं वःम्‍ह खः। 
पृथ्‍वीयापिं मनूत चां दय्‌कूम्‍ह थें खः स्‍वर्गयापिं मनूत धाःसा स्‍वर्गं झाःम्‍ह मनू थें जुइ। 
गथे झीपिं पृथ्‍वीयागु चां दय्‌कूम्‍ह मनू आदम थें तुं जुल, अथे हे झीपिं स्‍वर्गं वःम्‍ह थें जुइ। 
यःपिं दाजुकिजापिं, परमेश्‍वरं जितः धयादीगु सत्‍य खँ थ्‍व हे खः। थ्‍व संसारय् म्‍वानाच्‍वंपिं मनूत स्‍वर्गय् परमेश्‍वरयागु राज्‍यय् दुथ्‍याइ मखु। अथे हे नाश जुइपिन्‍सं नाश मजुइके फइ मखु। 
छिमिसं मस्‍यूनिगु खँ जिं छिमित कनाच्‍वनागु खः। झीपिं फुक्‍कं सी माली मखु। तर झीपिं फुक्‍क हिलावनी। 
दकलय् लिपा तुरही पुया हयेवं मिखाफुति याये मलावं सीपिं हानं म्‍वाना वइ, अले गुब्‍सं सी माली मखुत। अले झीपिं म्‍वानाच्‍वंपिं नं हिलावनी। 
छाय्‌धाःसा सीपिं म्‍वाना वये हे माः, अले सीमानिपिं गुब्‍सं मसीपिं जुइ हे माः। 
थथे सीपिं म्‍वाना वये धुंकाः अले सी माःनिपिं सीम्‍वाःपिं जुइ धुंकाः धर्मशास्‍त्रय् थथे च्‍वयातःगु खँ पूवनी – “मृत्‍यु नाश जुयावन, त्‍याःपिं हानं बुइ मखुत।” 
“हे मृत्‍यु! ग्‍व छं त्‍याके फुगु? छंगु शक्ति ग्‍व?” 
मृत्‍युयागु शक्ति पाप खः। अले व्‍यवस्‍थां यानाः पाप बल्‍लानाच्‍वंगु खः। 
अय्‌जूगुलिं झी प्रभु येशू ख्रीष्‍टपाखें झीत त्‍याके बियादीम्‍ह परमेश्‍वरयात यक्‍व यक्‍व सुभाय् दु। 
अय्‌जूगुलिं यःपिं दाजुकिजापिं, क्‍वात्तुक विश्‍वास या, अले मन थातय् लाकाः च्‍वँ। प्रभुयागु ज्‍या याना हे च्‍वँ। थथे छिमिसं याःगु ज्‍या सितिं वनी मखु धकाः ला छिमिसं सि हे स्‍यू। 
