अय्‍यूब.
9.
अय्‍यूबं लिसः बिल, 
“धात्‍थें, छं धाःगु खँ जिं स्‍यू, तर परमेश्‍वरया न्‍ह्यःने सुं मनू गय् यानाः धर्मी जुइ फइ? 
सुं मनुखं परमेश्‍वरलिसें जवाःसवाः याये मास्‍ति वय्‌कल धाःसा, वं द्वःछिगु न्‍ह्यसलय् छगू न्‍ह्यसःया नं लिसः बी फइ मखु। 
वय्‌कः ज्ञान दुम्‍ह खः। वय्‌कः बल दुम्‍ह खः। वय्‌कःया विरोधय् जिद्दी यानाः सु बचय् जुइ फत? 
सुयातं सुचं मब्‍यूसें वय्‌कलं पर्वततय्‌त मेथाय् सारय् यानादी, तंम्‍वय् इमित फातापुइकादी। 
वय्‌कलं पृथ्‍वीयात उकिया थासं संकादी। उकिया थांत थुरथुर खाइ। 
वय्‌कःया आज्ञां सूर्यं नं जः बी मखु। नगुतय्‌गु जःयात दिकाबी। 
वय्‌कलं याकःचां हे आकाशयात चकंकादिल। वय्‌कः हे समुद्रया लबुया च्‍वय् न्‍यासि झायादी। 
वय्‌कलं सप्‍तर्षि, मृगशिरा व किरकिटी नगुत व दच्‍छिनया नगुत दय्‌कादिल। 
वय्‌कलं थुइके मफइगु ततःधंगु ज्‍या व अल्‍याख अजू चाइपुगु ज्‍या यानादी। 
वय्‌कः जिगु न्‍ह्यःनं वंसां जिं वयात खंके फइ मखु। वय्‌कः थःगु लँय् झायादीबलय् जिं सीके हे फइ मखु। 
वय्‌कलं लाकाकयादिल धाःसा सुनां वय्‌कःयात पने फइ? ‘छिं छु यानादियागु’ धकाः, सुनां वय्‌कःयात न्‍यने फइ? 
परमेश्‍वरं थःगु तं क्‍वलाकादी मखु, राहाबया ग्‍वाहालिमितय्‌सं वय्‌कःया न्‍ह्यःने छ्यं क्‍वछुकी। 
थथे खःसा झन जि गय् यानाः वय्‌कःलिसें ल्‍वाये फइ, अथवा वय्‌कःलिसें जवाःसवाः यायेत जिं गय् यानाः खँग्‍वःत लुइके फइ? 
जि छुं दोष मदुम्‍ह जूसां लिसः हे बी मफु, जितः दोषी ठहरय् यानादीम्‍हलिसें जिं दयाया निंतिं बिन्‍ति जक याये फु। 
वय्‌कःयात जिं सःतेबलय् वय्‌कः झाःसां वय्‌कलं जिगु खँ न्‍यनादी धकाः जिं पत्‍याः याये मफु। 
वय्‌कलं जितः वाफय् छ्वयाहयाः त्‍यलादी। छुं कारण मदय्‌क जिगु घाःयात तःधंकाबी। 
जितः हाकनं सासः ल्‍हाके नं बी मखु। वय्‌कलं जिगु जीवन हे म्‍हाइपुका ब्‍यूगु दु। 
थ्‍व बलयागु खँ खःसा वय्‌कः बल्‍लाःम्‍ह खः। थ्‍व इन्‍साफया खँ खःसा वय्‌कःयात सुनां सःते फइ? 
जि छुं दोष मदुम्‍ह खःसां जिगु हे म्‍हुतुं जितः दोषी ठहरय् याइ। जि अपराधी मखुसां थ्‍वं जितः दोषी खः धकाः धाइ। 
खःला जि दोष मदुम्‍ह खः, अय्‌नं जिं थःगु निंतिं छुं वास्‍ता मयाना। जिं थःगु जीवनयात मयय्‌का। 
स्‍वजाम्‍ह व दुष्‍टम्‍ह, परमेश्‍वरया लागिं थ्‍व फुक्‍क उत्‍थें खः, उकिं जिं धाये, ‘स्‍वजाम्‍ह व दुष्‍टम्‍ह निम्‍हय्‌सित नाश यानादी।’ 
मनूत आकाझाकां महामारीं सीबलय् वय्‌कः स्‍वजाम्‍हय्‌सिगु दुःख खनाः न्‍हिलादी। 
फुक्‍क पृथ्‍वी दुष्‍टतय्‌गु ल्‍हातय् बियादीबलय् वय्‌कलं फुक्‍क न्‍यायकर्तातय्‌गु मिखा त्‍वपुयादी। थथे यानादीम्‍ह वय्‌कः मखुसा सु खः? 
जिगु आयु ब्‍वांय्‌वनीम्‍ह मनू स्‍वयाः तसकं ब्‍वांय्‌वनीगु। लसताया छपुलु मदय्‌क व ब्‍वयावनाच्‍वंगु दु। 
तिंकथियागु नांचा थें व याकनं न्‍ह्यानावनी, इमां थः शिकारयात स्‍वात्त क्‍वहां वनाः झम्‍तय् याःगु थें। 
जि न्‍हिलाः थःगु दुःख ल्‍वमंकेगु कुतः याःसां तबि ‘जिं भोगय् यानागु दुःखकष्‍ट झल झल लुमनावइ। जिं स्‍यू परमेश्‍वरं जितः दोषी ठहरय् यानादी मखु।’ 
जिं भ्‍वगय् याये मालिगु फुक्‍क दुःख खनाः जि ग्‍याः। छिं जितः निर्दोष ठहरय् यानादी मखु धकाः जिं स्‍यू। 
जितः दोषी ठहरय् यानादी हे धुंकल धाःसा जिं छाय् सितिकं तसकं थाकुक ज्‍या यायेगु? 
जि साबुनं म्‍वःल्‍हुसां अथवा सोडां थःगु ल्‍हाः सफा यानाः सिल धाःसां 
छिं जितः ध्‍याचलय् वान्‍छ्वयादी। जिगु वसतं नं जितः मयय्‌की। 
वय्‌कःनापं जवाःसवाः यायेत अले अदालतय् थवंथः मुद्दा म्‍हितेत वय्‌कः जि थें जाःम्‍ह मनू मखु। 
जिमिगु दथुइ च्‍वनाः खँल्‍हानाबीम्‍ह सुं दुगु जूसा, जिपिं निम्‍हय्‌सिके थःगु ल्‍हाः तइम्‍ह सुं दुगु जूसा, 
सुनानं जिपाखें परमेश्‍वरया कथि चीकाबीफुगु जूसा, वय्‌कःया भय आकाझाकां जिके मवइगु। 
अले जि मग्‍यासें वय्‌कःनापं न्‍ववाये फइगु, तर आःयागु थ्‍व अवस्‍थाय् जिं मफु।” 
