न्‍यायकर्ता.
13.
हाकनं इस्राएलीतय्‌सं परमप्रभुया मिखाय् मभिंगु ज्‍या यात। अथे जुयाः वय्‌कलं इमित पिइदँतकया लागि पलिश्‍तीतय्‌गु ल्‍हातय् बियादिल। 
सोराय् दान कुलयाम्‍ह मानोह धाःम्‍ह छम्‍ह मनू दुगु जुयाच्‍वन। वया कलाः मचाखाचा मदुम्‍ह जुयाच्‍वन। 
परमप्रभुया दूत व मिसायाथाय् खनेदय्‌कः वयाः वयात धाल, “छं आः तक मचाखाचा मदुनि, अय्‌नं छं प्‍वाथय् दइ, अले छम्‍ह काय् बुइकी। 
आः छं जिं धाःथें या, होश याना जु, दाखमद्य वा मेगु काइगु त्‍वँसा त्‍वने मते, अले छुं अशुद्धगु नसा नये मते। 
छाय्‌धाःसा छं प्‍वाथय् दयाः छम्‍ह काय् बुइकी। वयागु सँ गुबलें चाये मते, छाय्‌धाःसा व मचा बूखुन्‍हुंनिसें हे परमेश्‍वरया निंतिं अलग तःम्‍ह नाजिरी जुइ। वं हे इस्राएलयात पलिश्‍तीतय्‌गु ल्‍हातं त्‍वःतकेगु ज्‍या शुरु याइ।” 
अले व मिसा वनाः थः भाःतयात थथे धाल, “परमेश्‍वरया छम्‍ह मनू जिथाय् वल। वयागु ख्‍वाः स्‍वयाबलय् परमेश्‍वरया दूतयागु थें ग्‍यानापुसे च्‍वँ। जिं वयात व गनं वयागु धकाः मन्‍यना अले वं नं जितः थःगु नां मकं। 
तर वं जितः धाल, ‘छं प्‍वाथय् दयाः छम्‍ह काय् बुइकी। थनिंनिसें छं दाखमद्य वा मेगु काइगु त्‍वँसा त्‍वने मते, अले अशुद्धगु नसा नये मते, छाय्‌धाःसा व मचा बूखुन्‍हुंनिसें सीगु दिं तक हे परमेश्‍वरया निंतिं अलग तःम्‍ह नाजिरी जुइ।’” 
अले मानोहं परमप्रभुयात प्रार्थना यात, “हे परमप्रभु बिन्‍ति दु, छिं छ्वयाहयादीम्‍ह मनूयात हाकनं जिमिथाय् छ्वयाहयादिसँ। अले मचा बुइधुंकाः जिमिसं वलिसें छु छु यायेमाःगु खः वं जिमित स्‍यनाबीमा।” 
परमेश्‍वरं मानोहयागु प्रार्थना न्‍यनादिल अले व मिसा क्‍यबय् च्‍वनाच्‍वंबलय् हाकनं वयाथाय् परमेश्‍वरया दूत वल। अबलय् वया भाःत अन मदु। 
मिसा थत्‍थें ब्‍वाँय् वनाः मानोहयात धाल, “स्‍व, उखुन्‍हु वःम्‍ह मनू हाकनं जिथाय् वःगु दु।” 
अले मानोह दनाः थःकलाःलिसें वन। व मनूया न्‍ह्यःने वनाः वयात धाल, “जिमि कलाःलिसें खँ ल्‍हानादीयाम्‍ह छि हे खः ला?” वं लिसः बिल, “खः, जि हे खः।” 
मानोहं धाल, “छिं धाःगु खँ जुइ धुंकाः व मचां गज्‍याःगु नियम मानय् यायेमाः? व मचां गज्‍याःगु जीवन हनेमाः?” 
परमप्रभुया दूतं लिसः बिल, “जिं धयागु फुक्‍क खँ छिमि कलातं बांलाक मानय् यायेमाः। 
वं दाखया मां वःगु छुं नं नये मज्‍यू। दाखमद्य वा मेगु छुं नं काइगु त्‍वँसा वं त्‍वने मज्‍यू। वं अशुद्धगु नसा नये मज्‍यू। जिं छु छु आज्ञा बियागु दु वं व फुक्‍क मानय् यायेमाः।” 
मानोहं वयात परमप्रभुया दूत धकाः म्‍हसीके मफुत। उकिं मानोहं परमप्रभुया दूतयात धाल, “दया यानाः पलख पियादिसँ, जिमिसं छिगु लागि छम्‍ह मचाम्‍ह दुगुचाया ला दय्‌के।” अले परमप्रभुया दूतं मानोहयात धाल, “जि थन च्‍वंसां जिं छं ब्‍यूगु छुं नये मखु। तर छन्‍त होमबलि तयार याये मास्‍ते वःसा परमप्रभुया लागि हे या।” 
अले मानोहं वयात धाल, “छिगु नां जिमित धयादिसँ। छाय्‌धाःसा छिगु बचं पूवने धुंकाः जिमिसं छितः हनाबना याये।” 
दूतं न्‍यन, “छं छाय् जिगु नां न्‍यनागु? थ्‍व नां छं थुइके फइ मखु।” 
अले मानोहं दुगुचाया मचा व अन्‍नबलि कयाः ल्‍वहँतय् परमप्रभुयात होमबलि देछाल। मानोह व वया कलातं स्‍वयाच्‍वंबलय् हे परमप्रभुं अजू चाइपुगु ज्‍या यानादिल। 
व वेदीं मित्‍याः आकाशपाखे थाहां वनाच्‍वंबलय् हे परमप्रभुया दूत वेदीया मित्‍याः जुयाः च्‍वय् थाहां वन। थ्‍व खंबलय् मानोह व वया कलाः बँय् भ्‍वसुल। 
वया लिपा परमप्रभुया दूतयात इमिसं गुबलें नं मखन। अले मानोहं व परमप्रभुया दूत खः धकाः सीकल। 
वं थः कलाःयात धाल, “आः झीपिं सीगु जुल, छाय्‌धाःसा झीसं परमेश्‍वरयात खनागु दु।” 
तर वया कलातं वयात धाल, “परमप्रभुं झीत स्‍यायेगु बिचाः यानादीगु खःसा वय्‌कलं झीगु ल्‍हातं होमबलि व अन्‍नबलि नाला कयाः हे दीमखुनि। अले थज्‍याःगु खँ झीत क्‍यना हे दीमखुनि, अले फुक्‍क खँ झीत उबलय् कना हे दीमखुनि।” 
व मिसां छम्‍ह काय् बुइकल अले वयागु नां शिमशोन तल। व मचा ब्‍वलना वन अले परमप्रभुं वयात आशिष बियादिल। 
अले परमप्रभुया आत्‍मां वयात सोरा व एश्‍तोलया दथुइच्‍वंगु महनेह-दान धाइगु थासय् ब्‍वलंकल। 
