यर्मिया.
5.
“यरूशलेमया लँय् लँय् थाहां क्‍वहां हुँ, प्‍यखेरं स्‍व अले बिचाः या! उकिया चुक चुकय् माला स्‍व, छं छम्‍ह जक नं विश्‍वास यायेबहः जुयाः ज्‍या याइम्‍ह व सत्‍य मालीम्‍ह मनू गनं लुइके फत धाःसा जिं व शहरयात क्षमा यानाबी। 
अनच्‍वंपिं मनूतय्‌सं ‘धात्‍थें परमप्रभु म्‍वाःम्‍ह खः’ धया पाफःसां इमिसं मखुगु खँ ल्‍हानाच्‍वंगु दु।” 
हे परमप्रभु, छिगु मिखां सत्‍य ममाली ला? छिं इमित कय्‌कादिल, अय्‌नं इमि नुगः मछिं मजू, छिं इमित क्‍वत्‍यलादिल, अय्‌नं इमिसं थःत भिंकेगु वास्‍ता मयाः। इमिसं थःगु ख्‍वाःयात ल्‍वहं स्‍वयाः छाकल। अले पस्‍ताय् चायेत मानय् मजू। 
जिं बिचाः याना, “थुपिं सकलें गरीब व मूर्ख खः। छाय्‌धाःसा इमिसं परमप्रभुया लँ अथवा थः परमेश्‍वरया कानून मस्‍यू। 
जि हाकिमतय्‌थाय् वने, अले इमित कने, छाय्‌धाःसा इमिसं परमप्रभुया लँ व थः परमेश्‍वरया कानून स्‍यू।” तर इपिं सकलें मिलय् जुयाः जुवायात त्‍वथुलाब्‍यूगु दु, अले सिखःयात चफ्‍फुनाब्‍यूगु दु। 
उकिं जंगलं छम्‍ह सिंह वयाः इमित स्‍यानाबी, सुख्‍खा इलाकां छम्‍ह गुँखिचा वयाः इमित नाश याइ, छम्‍ह चितुवा इमिगु शहरया लिक्‍क पियाच्‍वनी, अनं सुं पिहां वःसा वयात कुचा कुचा याइ, छाय्‌धाःसा इपिं तसकं विद्रोही जुल, इमिगु अधर्म यक्‍व दु। 
“जिं छिमित छाय् क्षमा यायेगु? छिमि काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍सं जितः त्‍वःतूगु दु अले ईश्‍वर मखुपिनिगु नामय् पाफःगु दु। जिं इमित प्‍वाः जाय्‌क नका, अय्‌नं इमिसं व्‍यभिचार यात, वेश्‍यातय्‌गु छेँय् ग्‍वाः ग्‍वाः वन। 
इपिं नयाः प्‍वाः जाःपिं येचाःपिं सलत थें च्‍वं, इपिं फुक्‍क थः जःलाखःलाया कलाःया निंतिं येचाःगु दु। 
जिं इमित थज्‍याःगु ज्‍याया लागि छाय् सजाँय मबियेगु? जिं थज्‍याःगु जातियात छाय् बदला मकायेगु?” 
“वनाः इमिगु दाखक्‍यब स्‍यंकाब्‍यु, तर भज्‍यंक नाश याये मते! उकिया कचात त्‍वथुलाः वांछ्वयाब्‍यु। छाय्‌धाःसा थुपिं मनूत परमप्रभुया मनूत मखु। 
इस्राएलया घराना व यहूदाया घरानां जितः विश्‍वासघात यात,” 
इमिसं परमप्रभुया बारे मखुगु खँ धाःगु दु। इमिसं धाल, “वय्‌कलं छुं यानादी मखु। झीत छुं जुइ मखु। झीसं गुबलें तरवार व अनिकाल खनी मखु। 
अगमवक्तात ला फय् थें जक खः, इमिके वचन मदु। उकिं इमिसं धाःगु खँ इमित हे जुइमा!” 
अथे जुयाः दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु परमेश्‍वरं थथे धयादी, “मनूतय्‌सं थज्‍याःगु खँ धयाच्‍वंगुलिं जिं थःम्‍हं हे थःगु वचन छंगु म्‍हुतुइ मि, अले थुपिं मनूतय्‌त भस्‍म जुइगु सिँ दय्‌काबी।” 
परमप्रभुं धयादी, “हे इस्राएल घराना, स्‍व, जिं थःम्‍हं हे यक्‍व तापाकं छिमित हमला यायेत छगू जातियात हयाच्‍वनागु दु। थ्‍व जाति बल्‍लाःगु व पुलांगु जाति खः। इमिगु भाय् छिमिसं सी मखु, इमिसं धाःगु खँ छिमिसं थुइ मखु। 
इमिगु वाण तयेगु थल चाःगु चिहान थें च्‍वँ, उपिं सकलें बहादुर सिपाइँत खः। 
इमिसं छिमिगु बाली व नसा क्‍वाप्‍प नयाबी, छिमि काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍त क्‍वाप्‍प नयाबी, इमिसं छिमि सा द्वहं व फै-च्‍वलय् क्‍वाप्‍प नयाबी, छिमिगु दाख व यःमरिमा क्‍वाप्‍प नयाबी। छिमिसं भलसा याःगु पःखाः ग्‍वयातःगु शहरत इमिसं तरवारं नाश याइ।” 
परमप्रभुं धयादी, “अय्‌नं उपिं दिनय् जिं छिमित भज्‍यंक नाश याये मखु। 
इमिसं ‘झी परमप्रभु परमेश्‍वरं छाय् झीत थथे यानादीगु?’ धकाः धयाहइबलय्, यर्मिया, छं इमित थथे धा, ‘गथे छिमिसं जितः त्‍वःताः थःगु हे देशय् मेपिं द्यःतय्‌त सेवा यात, अथे हे छिमिसं नं विदेशय् परदेशीतय्‌गु सेवा याइ।’” 
“याकूबया घरानायात थथे धा, यहूदाया मनूतय्‌त थ्‍व खँ कँ, 
हे मूर्ख व बुद्धि मदुपिं मनूत, छिपिं मिखा दयाः नं मखंपिं, न्‍हाय्‌पं दयाः नं मताःपिं, थ्‍व खँ न्‍यँ! 
छिपिं जिलिसें ग्‍याये म्‍वाः ला?” परमप्रभुं धयादी। “छिपिं जिगु न्‍ह्यःने थरथर खाये म्‍वाः ला? जिं फियात समुद्रं पुलावने मफइगु न्‍ह्याबलें दयाच्‍वनीगु पंगःया सिमाना यानाबिया। अले थुकिया लबुत थाहां वःसां उपिं त्‍याइ मखु। उपिं थ्‍वय्‌क हाःसां उकियात पुलावने फइ मखु। 
तर थुपिं मनूतय्‌के जिराहा व विद्रोही मन दु। इमिसं विद्रोह यात अले तापानावन। 
तर इमिसं थःगु नुगलय् थथे धाइ मखु, ‘झीसं परमप्रभु झी परमेश्‍वरया भय कायेनु। वय्‌कलं हे वा वइगु इलय्‌या न्‍हापांगु व लिपांगु वा वय्‌कादी। दँय्‌दसं अन्‍न लइगु ई बियादी।’ 
छिमिगु मभिंगु ज्‍यां यानाः थुपिं खँयात तापाक तःगु दु। छिमिगु पापं यानाः छिमित थ्‍व भिंगु खं तापाकाब्‍यूगु दु। 
“जिमि मनूतय् दथुइ मभिंपिं मनूत च्‍वनाच्‍वंगु दु। इपिं झंगःपन्छित लायेत जाः ह्वलाच्‍वंपिं मनूत थें पियाच्‍वनी तर इमिसं मनूतय्‌त लायेत थःगु जाः ह्वलाच्‍वंगु दु। 
गथे पंजः शिकारीं झंगःतय्‌सं जाइ, अथे हे इमिगु छेँनं छलं जाःगु दु। उकिं इपिं तःमि व बल्‍लाःपिं जूगु दु। 
इपिं यक्‍व नयाः ल्‍ह्वंगु दु। इमिसं मभिंगु ज्‍या यायेगु गुबलें त्‍वःती मखु। इमिसं मांबौ मदुपिनिगु हक लाका काइ, मगाःमचाःपिनिगु न्‍याय याइ मखु। 
थुकिया लागि छु जिं थुमित सजाँय मबियेगु ला? छु जिं थज्‍याःगु जातियाके बदला मकायेगु ला? 
“थ्‍व देशय् ग्‍यानापुसे च्‍वंगु व घच्‍चाइपुसे च्‍वंगु ज्‍या जुयाच्‍वंगु दु। 
अगमवक्तातय्‌सं मखुगु अगमवाणी यानाच्‍वंगु दु, पुजाहारीतय्‌सं इमिगु थःगु हे अधिकारं शासन यानाच्‍वंगु दु, जिमि मनूतय्‌सं थथे जुइगु हे यय्‌की। तर लिपतय् छिमिसं छु यायेगु?” 
