१ कोरिन्‍थी.
2.
यःपिं दाजुकिजापिं, परमेश्‍वरयागु भिंगु खँ न्‍यंकेत छिमिथाय् वयाबलय् जिं यक्‍व ब्‍वना तयागु दु धकाः मक्‍यना, अले हानं ततःहाकय्‌क नवानाः ह्यय्‌केत मस्‍वया। 
छिपिंनाप च्‍वनाबलय् जिं क्रूसय् सिनादीम्‍ह येशू ख्रीष्‍टयागु खँ बाहेक मेगु फुक्‍क खँ ल्‍वःमंका छ्वयेगु पक्‍का यानागु खः। 
जि आम्‍कन वयाबलय् कमजोर जुयाः ग्‍याःगुलिं थरथर खात। 
भिंगु खँ न्‍यंका च्‍वनाबलय् जिगु म्‍हुतुं थःगु ज्ञान व चलाखि खँ पिहां मवः। पवित्र आत्‍मायागु शक्तिं जक जिं नवानागु खः। 
अय्‌जूगुलिं छिमिसं मनूतय्‌गु ज्ञानयात विश्‍वास याःगु मखु, बरु परमेश्‍वरयागु शक्तियात विश्‍वास याःगु खः। 
अय्‌नं परमेश्‍वरयागु खँ बांलाक सीके थुइके धुंकूपिन्‍त धाःसा जिं ज्ञानयागु खँ ल्‍हाना च्‍वना। थ्‍व खँ धाःसा संसारय् च्‍वंपिनिगु मखु, शासन याना च्‍वंपिनिगु नं मखु। इपिं याकनं नाश जुयावनी। 
जिं परमेश्‍वरयागु हे गुप्‍ति ज्ञानया खँ ल्‍हाना च्‍वना। थ्‍व संसार हे मदुनिबलय् निसें परमेश्‍वरं झीगु महिमाया निंतिं थ्‍व ज्ञान झीत ल्‍ययातःगु खः। थ्‍व ज्ञान मनूतपाखें सुलाच्‍वंगु गुप्‍ति खँ खः। 
थ्‍व संसारया जुजुपिं छम्‍हय्‌सिनं हे थ्‍व ज्ञान मथू। इमिसं थ्‍व ज्ञान थूगु जूसा दकलय् तःधंम्‍ह प्रभुयात क्रूसय् नकिं तानाः स्‍याइ मखुगु। 
धर्मशास्‍त्रय् थथे च्‍वयातःगु दु – “मनुखं मखंगु, मन्‍यंगु, व मतिइ मतःगु खँ परमेश्‍वरं थःत माया याना च्‍वंपिनिगु निंतिं तयार यानादिल।” 
परमेश्‍वरयागु थ्‍व हे गुप्‍ति खँ पवित्र आत्‍मापाखें वय्‌कलं झीत हे सीके थुइके बियादीगु खः। पवित्र आत्‍मां न्‍ह्यागुं माला स्‍वइ, परमेश्‍वरयागु दुनुगलय् च्‍वंगु खँनापं मालाः सीकी। 
मनूतय्‌गु नुगलय् च्‍वंगु खँ इमिगु आत्‍मां हे जक स्‍यू। अथे हे परमेश्‍वरयागु खँ परमेश्‍वरया आत्‍मां जक स्‍यू। 
परमेश्‍वरं झीत थ्‍व संसारयागु आत्‍मा बियादीगु मखु, बरु पवित्र आत्‍मा बियादीगु खः। वय्‌कलं बियादीगु फुक्‍क खँ झीसं सीके फयेमा धकाः झीत थ्‍व बियादीगु खः। 
अय्‌जूगुलिं जिमिसं मनूतय्‌गु बुद्धिं स्‍यंगु खँ नमवाना। पवित्र आत्‍मां स्‍यनादीगु खँ जक वय्‌कःयागु आत्‍मा दुपिं छिपिं विश्‍वासीतय्‌त कनागु खः। 
परमेश्‍वरयागु आत्‍मा मदुपिन्‍सं वय्‌कःयागु आत्‍मां बियादीगु खँ काये फइ मखु। अज्‍याःम्‍ह मनुखं थज्‍याःगु खँ थुइके फइ मखु, उकिं थज्‍याःगु खँ वयागु निंतिं मूर्ख खँ जक जुइ। थज्‍याःगु खँ ला परमेश्‍वरया मनूतय्‌सं जक थुइके फइ। 
पवित्र आत्‍मा दुम्‍ह मनुखं न्‍ह्यागुं नं जाँचय् याये फइ। थज्‍याःम्‍ह मनूयात धाःसा सुनानं जाँचय् याये फइ मखु। 
धर्मशास्‍त्रय् थथे च्‍वयातःगु दु – “प्रभुयागु मन सुनां सीके फु? प्रभुयात स्‍यने फुम्‍ह सु दु?” न्‍ह्यागु हे जूसां झी विश्‍वासीतय्‌के ख्रीष्‍टयागु मन दु। 
