यर्मिया.
10.
अय् इस्राएलया घराना, परमप्रभुं छिमित छु धयादी व न्‍यँ। 
परमप्रभुं थथे धयादी, “मेगु जातियापिनिगु पहःचहः सय्‌काकाये मते। आकाशय् थीथी चिं खनाः इपिं थें थरथर खाये मते। 
छाय्‌धाःसा जाति जातितय्‌गु थितिकुति ज्‍यालगय् मजू। इमिसं गुँइ छमा सिमा पाली, अले छम्‍ह कारिगरं उकियात ज्‍याभलं आकार बी। 
इमिसं वयात वहः व लुं बांलाकी। इमिसं वयात मुगः व नकिनं कुतुं मवयेमा धकाः बल्‍लाक ताइ। 
इमिगु मूर्तित तुसिया क्‍यबय् तयातःम्‍ह बुँख्‍याःचा थें नवाये मफु। इमित क्‍वबिया जुइमाः, छाय्‌धाःसा इपिं न्‍यासि जुइ मफु। इपिं खनाः ग्‍याये मते, इमिसं छिमिगु छुं स्‍यंके फइ मखु, न इमिसं छुं भिं याये फइ।” 
हे परमप्रभु, छि थें जाःम्‍ह मेपिं सुं नं मदु, छि तःधंम्‍ह खः। छिगु नां शक्तिं जाःगु दु। 
हे जाति जातिया जुजु, सुनां छितः हनाबना मयाइ? छाय्‌धाःसा छि हनाबना यायेमाःम्‍ह खः। जाति जातिया बुद्धि दुपिं मनूत वा इमि जुजुपिं मध्‍ये छि थें जाःम्‍ह सुं नं मदु। 
इपिं फुक्‍क ग्‍वाज्‍यः व मूर्ख खः। सिँया मूर्तितपाखें इमिसं छु सय्‌काकाये फइ? 
मुगलं दायातःगु वहःया पाता तर्शीशं, लुँ धाःसा उपज देशं हइ। थ्‍व कारिगरया ज्‍या व लुँकःमिया ल्‍हाःया ज्‍या खः। वयागु वसः वँचुगु व प्‍याजीगु रंगयागु जुइ। उपिं फुक्‍क सीप दुपिं मनूतय्‌गु ज्‍या खः। 
तर परमप्रभु ला सत्‍य परमेश्‍वर खः, वय्‌कः ला, म्‍वाःम्‍ह परमेश्‍वर व सदांयाम्‍ह जुजु खः। वय्‌कः तंचायादीबलय् पृथ्‍वी खाइ। जाति जातितय्‌सं वय्‌कःया तं सह याये फइ मखु। 
“छं इमित थथे धा, ‘थुपिं द्यःतय्‌सं आकाश व पृथ्‍वी दय्‌कूगु मखु। थुपिं द्यःत पृथ्‍वीं व आकाशया क्‍वय्‌नं नाश जुयावनी।’” 
तर परमेश्‍वरं हे थःगु शक्तिं पृथ्‍वीयात दय्‌कादिल। वय्‌कलं हे संसारयात थःगु बुद्धिं थापं यानादिल। अले आकाशयात थःगु दुग्‍यानं चक्‍कंकादिल। 
वय्‌कलं न्‍ववानादीबलय् आकाशय् लः थ्‍वय्‌क हाली। पृथ्‍वीया कुन्‍चां वय्‌कलं सुपाँय् हयादी। वा वइबलय् वय्‌कलं हाबलासा त्‍वय्‌कादी अले थःगु धुकुतिं फय् वय्‌कादी। 
मनूत मूर्ख व ज्ञान मदुपिं खः, मूर्ति दय्‌कीपिं इमिसं दय्‌कूगु मूर्तिपाखें मछालेमाली। छाय्‌धाःसा इमिसं दय्‌कूगु मूर्तित छगू ध्‍वखा खः अले इमिके सासः द हे मदु। 
उपिं ज्‍यालगय् मजूगु व न्‍हीकीगु खँ खः। उमिगु न्‍याय जुइबलय् उपिं नाश जुइ। 
याकूबया भाग उपिं थें मखु, वय्‌कः ला फुक्‍क दय्‌कादीम्‍ह खः। अले वय्‌कलं इस्राएलयात थः प्रजा दय्‌केत ल्‍ययादीगु दु। दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु वय्‌कःया नां खः। 
अय् घेराय् लाःगु शहरयापिं मनूत, देश त्‍वःतेत थथःगु सामान प्‍वःच्‍यु! 
छाय्‌धाःसा परमप्रभुं थथे धयादी, “थुबलय् जिं थःम्‍हं हे थ्‍व देशय् च्‍वंपिन्‍त वांछ्वयाबी। इमित ज्‍वनेमा धकाः जिं इमित तःधंगु दुःखय् लाकाबी।” 
जिगु घाःया निंतिं जितः धिक्‍कार दु! जिगु घाः मलनीगु घाः खः। अय्‌नं जिं थःम्‍हं थःत धया, “थ्‍व ला जिगु ल्‍वय् खः, थुकियात जिं सह याये हे माः।” 
जिगु पाल नाश जूगु दु। उकियागु फुक्‍क खिपः चबूगु दु। जि काय्‌पिं जिथासं वने धुंकल, आः इपिं मन्‍त। जिगु पाल ग्‍वयाबीम्‍ह व जि च्‍वनेगु थाय् दय्‌काबीम्‍ह आः सुं मन्‍त। 
फैजवाःत मूर्ख जुल, इमिसं परमप्रभुयात न्‍यनेकने मयाः, उकिं इपिं ताःलाइ मखु, इमि फुक्‍क फै उखेलाः थुखेलाः जूगु दु। 
न्‍यँ! छगू खबर वयाच्‍वंगु दु – उत्तरया देशं छगू तःधंगु हलचल! उकिं यहूदाया शहर शहरयात झिजांमिजां यानाः ध्‍वंचात च्‍वनीगु थाय् यानाबी। 
हे परमप्रभु, मनूयागु जीवन वयागु थःगु मखु धकाः जिं स्‍यू। मनूतय्‌सं थःगु पलाः थःगु इच्‍छा कथं तयेगु पाय्‌छि मजू। 
हे परमप्रभु, जितः भिंकादिसँ, तर खःगु न्‍यायनं जक, तंम्‍वयाः मखु, मखुसा जि नाश जुइ। 
छितः स्‍वीकार मयाःपिं जाति जातितय्‌के व छिगु नां मकाइपिं मनूतय्‌के थःगु तं प्‍वंकादिसँ! छाय्‌धाःसा इमिसं याकूबयात क्‍वाप्‍प नःगु दु। इमिसं वयात क्‍वाप्‍प नःगु दु अले वयागु देशयात नाश यानाब्‍यूगु दु। 
