१ शमूएल.
29.
पलिश्‍तीतय्‌सं थःपिनिगु फुक्‍क सिपाइँत लडाइँया निंतिं अपेकय् मुंकल, अले इस्राएलीत बुँगाःचाया लिक्‍क यिजरेलय् पाल ग्‍वल। 
शासकतय्‌सं सच्‍छि सच्‍छि व द्वःछि द्वःछिया झ्‍वः मिलय् यानाः थः सिपाइँतय्‌त न्‍ह्यज्‍याकल। अले दाऊद व वया मनूत जुजु आकीशनापं ल्‍यूनेया झ्‍वलय् च्‍वनाः न्‍ह्यज्‍यात। 
तर पलिश्‍तीतय् हाकिमतय्‌सं न्‍यन, “थुपिं हिब्रूत थन छु यायेत वयाच्‍वंगु?” आकीशं लिसः बिल, “थ्‍व इस्राएलया जुजु शाऊलया सेवक दाऊद खः, व जिनापं दच्‍छि स्‍वयाः अप्‍वः च्‍वने धुंकूम्‍ह खः। व जिनापं च्‍वंसांनिसें थौं तक जिं वयाके छुं हे दोष खनागु मदु।” 
तर पलिश्‍तीतय् सेनापतितय्‌सं तसकं तंम्‍वयाः आकीश जुजुयात धाल, “व मनूयात छिं तया तयागु शहरय् हे लित छ्वयादिसँ। व झीनापं लडाइँलय् मवयेमा, मखुसा लडाइँ जुइबलय् व झीगु विरोधय् वनी। अले झी मनूतय्‌त स्‍यानाः वया थः मालिकपाखें स्‍याबास कायेगु थ्‍व थें ज्‍याःगु बांलाःगु मौका मेगु छु दइ? 
छु थ्‍व व हे दाऊद मखु ला, इमिसं वया बारे थथे धकाः म्‍ये हालाः प्‍याखं ल्‍हूगु खः, “‘शाऊलं ला द्वलंद्वःयात नाश यात, अले दाऊदं ला लखं लखयात स्‍यात।’” 
अनंलि आकीशं दाऊदयात सःतके छ्वत अले धाल, “धात्‍थें परमप्रभु म्‍वाःम्‍ह खः थें, छ तसकं पक्‍काम्‍ह मनू खः, अले जिगु सेनाय् छं याःगु ज्‍या खनाः जि तसकं लय्‌ताः। छ जिथाय् वसांनिसें जिं छंके छुं दोष लुइकागु मदु तर मेपिं शासकतय्‌सं छन्‍त पत्‍याः मयाः। 
अथे जुयाः छ याउँक छेँ हुँ, अले इमिसं मभिं ताय्‌कूगु छुं ज्‍याखँ छंगुपाखें मजुइमा।” 
दाऊदं आकीशयात धाल, “छपिनि दासं छु याःगु दु? छपिनि दासं छिगु सेवा यानाबलय्‌निसें थौं तक छिं जिके छुं दोष लुइकागु दु ला, मखुसा, जिं जिमि महाराजया शत्रुतय्‌गु विरोधय् छाय् लडाइँ याः वने मदुगु?” 
आकीशं लिसः बिल, “छ जिगु निंतिं परमेश्‍वरया दूत थें जूगु दु धकाः जिं पत्‍याः यानागु दु, तर छ इपिं नापं लडाइँ याः वने मज्‍यू धकाः पलिश्‍तीतय् सेनापतितय्‌सं जिद्दी याःगु दु। 
अय्‌जूगुलिं कन्‍हय् सुथ न्‍हापां हे दनाः छनापं वःपिं मनूतनापं तुयुजः वयेवं थनं याकनं हुँ।” 
अथे जुयाः सुथ न्‍हापं हे दाऊद व वया मनूत पलिश्‍तीतय्‌गु देशपाखे लिहां वन। पलिश्‍तीत धाःसा च्‍वय् यिजरेलपाखे वन। 
