यर्मिया.
9.
जिगु छ्यं बुँगाःचा व जिगु मिखा ख्‍वबिया मुहान जूगु जूसा, स्‍याःपिं जिमि मनूतय्‌गु निंतिं जि चान्‍हि ख्‍वयाच्‍वनेगु। 
जिके मरुभूमिइ लँजुवाःत च्‍वनीगु छगूथाय् दुगु जूसा, जि थः मनूतय्‌त त्‍वःताः तापाक च्‍वंवनेगु। छाय्‌धाःसा इपिं सकलें व्‍यभिचारी खः, विश्‍वासघातीतय्‌गु पुचः। 
“इमिसं मखुगु खँ ल्‍हायेत थःपिनिगु मेयात धनुष थें बेक्‍वयेकीगु। इमिगु देशय् सत्‍य मखु, बेइमानी हे बेइमानी दु। इमिसं मभिंगु ज्‍या याना जुइ, इमिसं जितः म्‍हमस्‍यू,” 
“थः पासापिंपाखें होशियार जुयाच्‍वँ। थः दाजुकिजापिन्‍त तकं पत्‍याः याये मते। छाय्‌धाःसा फुक्‍क दाजुकिजापिं झंगःलाइपिं खः, पासापिं सकसिनं बदनाम यायेत मखुगु खँ ल्‍हाना जुइ। 
पासां थः पासायात झंगः लानाजुइगु, सुनानं खःगु खँ मल्‍हाः। इमिसं थःगु मेचां न्‍ह्याबलें मखुगु खँ ल्‍हानाजुइगु। इपिं पाप यायां त्‍यानुचाये धुंकल। 
छ धोखाया दथुइ च्‍वनाच्‍वंगु दु। धोखां यानाः हे इमिसं जितः म्‍हसीकेत इन्‍कार याःगु दु,” 
उकिं दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं थथे धयादी, “स्‍व! जिं थःम्‍हं हे इमित धातुयात थें शुद्ध याये अले जाँचय् याये। जिमि प्रजां मभिंगु ज्‍या याःगु दु। उकिं जिं इमित मेगु छु यायेगु? 
इमिसं मखुगु खँ ल्‍हाइगु। सकसिनं थःगु म्‍हुतुं ला थः जःलाखःलानापं नाइक खँ ल्‍हाइगु, नुगलं धाःसा मभिंगु जाः ग्‍वयाच्‍वनी। 
छु! जिं थ्‍व खँया लागि इमित सजाँय मबियेगु ला? छु! जिं थज्‍याःगु जातियाके बदला मकायेगु ला?” 
जिं धया– जि पहाडतय्‌गु लागि ख्‍वये, जि मरुभूमिइ दुगु घाँय्‌ख्‍यःया निंतिं ख्‍वये, छाय्‌धाःसा व गने धुंकल। सुं नं अनं यात्रा याइ मखु। अन सा द्वहं मन्‍त। पशुत व झंगःत बिस्‍युं वने धुंकल। 
परमप्रभुं धयादी, “जिं यरूशलेमयात नाश यानाः ध्‍वंचात च्‍वनीगु नाशया द्वँ दय्‌काबी, यहूदाया शहरतय्‌त झिजांमिजां दंगुथाय् यानाबी। अन सुं नं च्‍वने फइ मखु।” 
थ्‍व थुइके फुम्‍ह बुद्धि दुम्‍ह मनू सु दु? थ्‍व खँ मेपिन्‍त कँ धकाः परमेश्‍वरं थुकिया बारे सुयात स्‍यनादिल? छाय् थ्‍व देश नाश जुयाः सुं नं वये वने मफइगु मरुभूमि थें जुल? 
परमप्रभुं धयादिल, “छाय्‌धाःसा इमिसं जिं इमिगु न्‍ह्यःने तयाबियागु जिगु व्‍यवस्‍थायात त्‍वःतल। इमिसं जिगु खँ न्‍यंगु मदु अले इपिं जिगु व्‍यवस्‍थाकथं जूगु मदु। 
उकिया पलेसा इपिं जिराहा जुयाः इमि पुर्खातय्‌सं स्‍यं थें बालद्यःया ल्‍यूल्‍यू वंगु दु।” 
उकिं दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु, इस्राएलया परमेश्‍वरं थथे धयादी, “स्‍व, जिं थःम्‍हं हे जिमि प्रजायात नयेत खायुगु नसा व त्‍वनेत बिख बी। 
इमिसं वा इमि पुर्खातय्‌सं म्‍हमस्‍यूपिं जातितय्‌गु दथुइ जिं इमित छ्यालब्‍याल यानाबी। अले इमित नाश मयातले तरवार ज्‍वनाः जिं इमित लिनाच्‍वने।” 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं थथे धयादी, “छु जुयाच्‍वंगु दु, बिचाः या! अले नुगःपा दादां ख्‍वइपिं मिस्‍तय्‌त सःति! इपिं मध्‍ये दकलय् ख्‍वयेसःपिन्‍त सःतके छ्व। 
इपिं याकनं वयेमा, झीगु मिखां ख्‍वःबि पिहां वय्‌क अले झीगु मिखासं ख्‍वःबि स्‍वः स्‍वः वय्‌क झीगु निंतिं नुगःपा दादां ख्‍वये मा। 
सियोनयापिं ख्‍वयाच्‍वंगु सः ताये दयाच्‍वंगु दु, ‘जिपिं गय् यानाः नाश जुल। जिमित तसकं बेइज्‍जत याःगु दु, जिमिसं थःगु देश त्‍वःते हे माः, छाय्‌धाःसा इमिसं जिमिगु छेँ नाश यानाब्‍यूगु दु।’” 
हे मिस्‍त, परमप्रभुया थ्‍व वचन न्‍यँ, वय्‌कःया वचन ध्‍यान बियाः न्‍यँ! थः म्‍ह्याय्‌पिन्‍त ख्‍वयेगु स्‍यँ, छम्‍हय्‌सिनं मेम्‍हय्‌सित विलापया म्‍ये स्‍यँ! 
छाय्‌धाःसा लँय् लँय् काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍त नाश यायेत व चुक चुकय् ल्‍याय्‌म्‍हपिन्‍त नाश यायेत मृत्‍यु झीगु झ्‍यालं, झीगु किल्‍लाय् दुने दुहां वःगु दु। 
छं थथे धा, “परमप्रभुं थथे धयादी, “‘मनूतय्‌गु सीम्‍ह बुँइ साः थें, छ्व लइपिन्‍सं त्‍वःताः थकूगु अन्‍नया दं थें लानाच्‍वनी, उकियात मुनीपिं सुं नं दइ मखु।’” 
परमप्रभुं थथे धयादी, “बुद्धि दुपिन्‍सं थःगु बुद्धियागु खँय् तःधंछुइ मते, बल्‍लाःपिन्‍सं थःगु बलयागु खँय् तःधंछुइ मते, तःमितय्‌सं थःगु धनयागु खँय् तःधंछुइ मते! 
तर सुयां तःधंछुइ मास्‍ति वःसा, वं जितः म्‍हमस्‍यूगु व थूगु खँय् तःधंछुइमाः। पृथ्‍वीइ सदां दयाच्‍वनीगु दयामाया, न्‍याय व धार्मिकतायागु ज्‍या याइम्‍ह परमप्रभु जि हे खः। छाय्‌धाःसा थ्‍व खँय् हे जि लय्‌ताः,” 
परमप्रभुं थथे धयादी, “छगू ई वयाच्‍वंगु दु उबलय् जिं म्‍हय् जक चिं तःपिं आत्‍माय् धाःसा चिं मतःपिं सकलें मनूतय्‌त सजाँय बी। 
थुपिं मनूत मिश्रीत, एदोमीत, अम्‍मोनीत, मोआबीत, मरुभूमिइ ताताःपाःगु थासय् च्‍वंपिं मनूत खः। जिं यहूदायापिं मनूतय्‌त तकं सजाँय बी। थुपिं विदेशी जातितय्‌के थें इस्राएलया घरानायाके नं चिं मतःगु नुगः दु।” 
