१ शमूएल.
28.
छुं ई लिपा पलिश्‍तीतय्‌सं इस्राएलीतलिसें लडाइँ यायेत थः सेनातय्‌त मुंकल। अले आकीशं दाऊदयात धाल, “छ व छिमि मनूत जिनापं लडाइँलय् वनेमाः धकाः ला छं स्‍यू जुइमा।” 
दाऊदं आकीशयात लिसः बिल, “बांलाक स्‍यू, छपिनि दासं छिगु निंतिं छु छु याये फु धइगु खँ छि थःम्‍हं हे स्‍वयादी।” अनंलि आकीशं दाऊदयात धाल, “जिं छन्‍त जिवंकाःछि जिम्‍ह बडीगार्ड यानातये।” 
थुबलय् तक शमूएल सी धुंकूगु खः, अले सकलें इस्राएलीतय्‌सं वयागु निंतिं दुखं च्‍वनाः वया सीम्‍ह वयागु हे शहर रामाय् थुंगु खः। थुबलय् तक शाऊलं तन्‍त्रमन्‍त्र ज्‍या याइपिं फुक्‍कसित इस्राएलं पितिनाछ्वये धुंकूगु खः। 
पलिश्‍तीतय्‌सं लडाइँया निंतिं थः सिपाइँत मुंकाः शूनेमय् पाल ग्‍वल। शाऊलं नं फुक्‍क इस्राएलीतय्‌त मुंकाः गिल्‍बोय् पाल ग्‍वल। 
अले शाऊल पलिश्‍तीतय् सिपाइँत खनेवं तसकं ग्‍यात। 
अले शाऊलं परमप्रभुयाके न्‍यन, “जिं छु यायेगु?” तर परमप्रभुं वयात नं म्‍हगसपाखें, नं “ऊरीमं” नं अगमवक्तातपाखें छुं नं लिसः बियादिल। 
अथे जुयाः वं थः हाकिमतय्‌त धाल, “जिगु निंतिं छम्‍ह तन्‍त्रमन्‍त्र याइम्‍ह मिसा मा, अले जि वनाः व नापं न्‍यनेकने याये।” वया हाकिमतय्‌सं लिसः बिल, “अज्‍याःम्‍ह मिसा छम्‍ह एन्‍दोरय् दु।” 
अले शाऊलं सकसिनं पुनी थें ज्‍याःगु वसः पुनाः थः निम्‍ह मनूतनापं बहनी व मिसायात नापलाय्‌त वन। अले वयात धाल, “प्रेत आत्‍मायात न्‍यनाः जिगु बारे धयाब्‍यु, अले जिं सुयागु नां कने वयात सःता ब्‍यु।” 
तर व मिसां लिसः बिल, “शाऊल जुजुं छु याःगु दु व ला छिं सि हे स्‍यू जुइमाः। वं प्रेतया आत्‍माया ज्‍या याइपिन्‍त देशं पितिनाछ्वःगु दु। गुकिं यानाः जि सिनावनिमालि। छिं छाय् जितः जाः तयाच्‍वनादीयागु?” 
शाऊलं पाफयाः धाल, “धात्‍थें परमप्रभुया म्‍वाःम्‍ह खः थें, अथे यानाः छंगु जीवनय् छुं नं विपत्ति वइ मखु।” 
अनंलि व मिसां न्‍यन, “जिं सुयात सःतेगु लय्?” शाऊलं लिसः बिल, “शमूएलयात!” 
शमूएल पिहां वंगु व मिसां खनाः पिच्‍यानाः हालाः शाऊलयात धाल, “छिं छाय् जितः छल यानाच्‍वनागु? छि शाऊल जुजु हे खः।” 
जुजुं वयात धाल, “ग्‍याये मते। छं छु खनागु दु?” व मिसां लिसः बिल, “बँनं छम्‍ह प्रेत पिहां वयाच्‍वंगु खनागु दु।” 
शाऊलं न्‍यन, “व गथे च्‍वं?” वं धाल, “गां न्‍ययातःम्‍ह छम्‍ह बुराम्‍ह मनू बँ च्‍वय् थहां वयाच्‍वंगु खना।” अनंलि शाऊलं व शमूएल हे खः धकाः सिल। अले वयात भ्‍वसुलाः भागि यात। 
शमूएलं शाऊलयात धाल, “छाय् छं जितः सःताः पंगः यानागु?” शाऊलं लिसः बिल, “जि तसकं दुःखय् लाःगु दु। पलिश्‍तीतय्‌सं जितः हय्‌कयाच्‍वंगु दु। परमेश्‍वरं जितः त्‍वःतूगु दु। वय्‌कलं न अगमवक्तातपाखें न म्‍हगसपाखें हे जितः लिसः बियादीगु दु। अथे जुयाः जिं छु यायेमाली धकाः न्‍यनेत छन्‍त सःतागु खः।” 
शमूएलं धाल, “परमप्रभुं छितः त्‍वःतूगु दु अले वय्‌कः छिगु विरोधी जुयादीगु दु धयागु खःसा छिं छाय् जितः न्‍यनेकने यानाच्‍वनागु? 
जिपाखें न्‍हापा हे धयादीगु खँ परमप्रभुं यानादीगु दु। वय्‌कलं छंगु ल्‍हातं राज्‍य लाकाः छिमि छम्‍ह जःलाखःला दाऊदयात बियादीगु दु। 
छिं परमप्रभुया आज्ञा मानय् मयाः अले अमालेकीतय् विरोधय् परमप्रभुया तंयात पूवंके मबिल। अथे जुयाः परमप्रभुं थौं छन्‍त थथे याःगु खः। 
अय्‌जूगुलिं छ व छिमि प्रजा इस्राएलीतय्‌त परमप्रभुं पलिश्‍तीतय्‌गु ल्‍हातय् बियादी। कन्‍हय् छ व छिमि काय्‌पिं जिनापं हे च्‍वनेगु जुइ। अले परमप्रभुं इस्राएलीतय् सिपाइँतय्‌त पलिश्‍तीतय्‌गु ल्‍हातय् लःल्‍हानादी।” 
शाऊल तसकं ग्‍यानाः बँय् भ्‍वसू वन। व चच्‍छि न्‍हिच्‍छि छुं हे मनसे च्‍वनाच्‍वंगुलिं थुकथं व तसकं बःमलात। 
अनंलि व मिसा वयात तसकं दुःख जुयाच्‍वंगु खनाः धाल, “छिं धाःगु खँ छिकपिनि दासीं मानय् याये, अले जिं जिगु प्राण नं छिगु निंतिं पाये धुन। 
आः जिगु खँ न्‍यनादिसँ, छिगु यात्राया निंतिं छि बल्‍लायेत छिकपिनि दासयात छुं नसा ज्‍वरय् यायेत उजं बियादिसँ।” 
तर शाऊलं नसा नयेत मानय् मजुल। अले वया मनूतय्‌सं नं व मिसाया खँयात कयाः शाऊलयात नसा नयेत बिन्‍ति यात। अनंलि व मानय् जुल अले बँय् नं दनाः खाताय् फ्‍यतूवन। 
व मिसाया छेँय् लहिनातःम्‍ह ल्‍ह्वंम्‍ह द्वहंचा स्‍यानाः छुं छुचुं न्‍हायाः सोडा मतःगु मरि दय्‌कल। 
वं शाऊल व वया मनूतय्‌गु न्‍ह्यःने तयाहल। अले इमिसं व नल। व हे चान्‍हय् इपिं सकलें अनं बिदा कयाः वन। 
