प्रेरित.
23.
पावलं सभाय् चाकःछिं स्‍वयाः धाल – “दाजुकिजापिं, परमेश्‍वरया न्‍ह्यःने जिं थौं तक थःगु नुगः यचुकाः भिंगु ज्‍या याना वयाच्‍वनागु दु।” 
अबलय् दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारी हननियां पावलया लिक्‍क दना च्‍वंम्‍हय्‌सित वयागु म्‍हुतुइ दा धकाः उजं बिल। 
अले पावलं वयात धाल – “अय् सख्‍वालं पानातःगु अंगः, छन्‍त नं परमेश्‍वरं दाइतिनि। धर्मशास्‍त्रय् च्‍वया तः थें छ जिगु न्‍याय यायेत च्‍वनाच्‍वंगु दु। अय्‌सां छं धर्मशास्‍त्रं मबीकं जितः दायेगु उजं बिल।” 
वया लिक्‍क दना च्‍वंपिन्‍सं वयात धाल – “परमेश्‍वरं ल्‍ययातःम्‍ह दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीयात थथे म्‍हुतु ल्‍हाये ज्‍यू ला?” 
अले पावलं धाल – “दाजुकिजापिं, वय्‌कः दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारी धकाः जिं मसिल। धर्मशास्‍त्रय् थथे च्‍वयातःगु दु – ‘थः मनूतय् शासकयात म्‍हुतु ल्‍हाये मते।’” 
पावलं अन सदुकी व फरिसीतय्‌त नं खनाः थथे धाल – “दाजुकिजापिं, जि फरिसीया काय् फरिसी खः। सीम्‍ह मनू हानं म्‍वाना वइ धकाः आशा यानागुलिं थथे जिगु न्‍याय जुयाच्‍वंगु दु।” 
वं थुलि धायेवं अन च्‍वंपिं फरिसी व सदुकीतय् दथुइ ल्‍वापु जुल। अले इपिं निथ्‍वः जुयाः बाल, 
छाय्‌धाःसा सदुकीतय्‌सं सीपिं म्‍वाना वइ, स्‍वर्गदूत व आत्‍मा दु धयागु पत्‍याः मयाः। फरिसीतय्‌सं धाःसा थ्‍व स्‍वतां पत्‍याः याः। 
अले अन तसकं खलबल जुल। फरिसीतय् शास्‍त्रीतय्‌सं दनाः सदुकीतय्‌त न्‍यंकाः थथे धाल – “जिमिसं ला थ्‍व मनूयागु छुं हे दोष मखना। थ्‍व मनूयात आत्‍मां व स्‍वर्गदूतं हे नवाकूगु जुइमाः।” 
अले अन तसकं हे ल्‍वापु जुल। इमिसं पावलयात स्‍यानाबी धकाः ग्‍यानाः तःधंम्‍ह कप्‍तानं सिपाइँतय्‌त “पावलयात अनं किल्‍लाय् हजि” धकाः उजं बिल। 
उखुन्‍हु हे चान्‍हय् प्रभुं पावलयाथाय् झायाः धयादिल – “साहस या, यरूशलेमय् च्‍वंपिन्‍त थें रोमय् च्‍वंपिन्‍त नं छं जिगु साक्षी बी मानि।” 
कन्‍हय् खुन्‍हु सुथय् यहूदीतय् नायःतय्‌सं मुनाः पावलयात स्‍यायेगु ग्‍वसाः ग्‍वल। इमिसं “पावलयात मस्‍यासे त्‍वःते मखु, वयात मस्‍याय्‌कं नये नं मखु, त्‍वने नं मखु” धकाः पाफल। 
थथे पावलयात स्‍याये धाःपिं पिइम्‍हं मयाक दु। 
अले इमिसं तःधंपिं पुजाहारीत व थकालिपिन्‍थाय् वनाः धाल – “जिमिसं पावलयात मस्‍याय्‌कं छुं हे नयेत्‍वने याये मखु धकाः पाफयागु दु। 
अय्‌जूगुलिं छिकपिन्‍सं तःधंम्‍ह कप्‍तानयाथाय् झायाः ‘पावलयागु मेमेगु खँ नं बांलाक सीके माःगु दु, उकिं वयात छकः क्‍वत हजि’ धकाः धयादिसँ। अले जिमिसं वयात थन मथ्‍यंवं लँय् हे स्‍यानाबी।” 
इमिसं थथे पावलयात स्‍यायेगु ग्‍वसाः ग्‍वःगु खँ पावलया भिन्‍चां सियाः काचाकाचां किल्‍लाय् वनाः पावलयात कन। 
अले पावलं कप्‍तानयात सःताः धाल – “थ्‍व मनूयात तःधंम्‍ह कप्‍तानयाथाय् ब्‍वना यंकादिसँ। वय्‌कःयात नाप लानाः छुं खँ धायेमाःगु दु हं।” 
अले वं पावलया भिन्‍चायात तःधंम्‍ह कप्‍तानयाथाय् यंकाः धाल – “कुनातःम्‍ह पावलं थ्‍व मनूयात छिथाय् यंकाब्‍यु धाःगु। थ्‍व मनूया छितः छुं धायेमाःगु दु हं।” 
अले वं वयात ल्‍हाः ज्‍वनाः छखे ब्‍वना यंकाः न्‍यन – “छु धायेमाःगु खः धा?” 
अले वं धाल – “यहूदीतय् नायःतय्‌सं जानाः पावलया मेमेगु खँ बांलाक सीके माल धकाः त्‍वहः तयाः कन्‍हय् वयात महासभाय् क्‍वत हजि धकाः छितः बिन्‍ति याः वयेगु ग्‍वसाः ग्‍वःगु दु। 
छिं इमिगु खँ न्‍यनादी मते, छाय्‌धाःसा पिइम्‍हं मयाक मनूतय्‌सं पावलयात मस्‍यातले छुं हे नयेत्‍वने याये मखु धकाः पाफयाः स्‍यायेत स्‍वयाच्‍वंगु दु। छिं ‘ज्‍यू’ धाइ धकाः इमिसं आशा यानाच्‍वंगु दु।” 
अले तःधंम्‍ह कप्‍तानं वयात थथे धयाः छ्वयाबिल – “थ्‍व खँ जितः धया धकाः छं सुयातं कने मते।” 
अले तःधंम्‍ह कप्‍तानं निम्‍ह कप्‍तानयात सःताः थथे उजं बिल – “निसः सिपाइँत, न्‍हयेम्‍ह सल गया वनीपिं सिपाइँत, अले निसः भाला ज्‍वना वनीपिं सिपाइँतय्‌त कैसरियाय् वनेत थौं बहनी नौ बजे तक तयार याना ति। 
पावलया निंतिं नं सल तयार याना ति। अले वयात बांलाक पाः तयाः रोमी बडा-हाकिम फेलिक्‍सयाथाय् यंकि।” 
थुलि धयाः वं बडा-हाकिमयात पौ छपौ नं च्‍वल – 
“हनेमाःम्‍ह तःधंम्‍ह हाकिम फेलिक्‍सजु, क्‍लौडियस लुसियसपाखें ज्‍वजलपा। 
“पावल धाःम्‍ह थ्‍व मनूयात यहूदीतय्‌सं ज्‍वनाः स्‍यायेत्‍यंगु खः। थ्‍व मनू रोमी धकाः सियाः जिं सिपाइँत ब्‍वना वनाः त्‍वःतका हया। 
थ्‍वं छु द्वंकल धकाः सीकेत जिं वयात महासभाय् नं थने यना। 
इमिगु व्‍यवस्‍थायागु खँय् थथे ल्‍वापु जूगु जुयाच्‍वन। स्‍याये हे माय्‌क व झ्‍यालखानाय् कुने माय्‌क थ्‍वं द्वंकूगु ला जिं छुं नं मखना। 
अले हानं यहूदीतय्‌सं वयात स्‍यायेत ग्‍वसाः ग्‍वयाच्‍वंगु दु धकाः धाःगुलिं जिं वयात थथे याकनं छिथाय् छ्वयाहयागु दु। वयात पाः याःपिन्‍त नं छिथाय् हे छु छु धायेमाःगु खः धाः हुँ धकाः धयाबियागु दु।” 
सिपाइँतय्‌सं उजं ब्‍यू थें पावलयात चां चां हे एन्‍टिपाट्रिसय् थ्‍यंकल। 
कन्‍हय् खुन्‍हु न्‍यासि वंपिं सिपाइँत पावलयात सल गयावःपिं सिपाइँतय्‌गु ल्‍हातय् त्‍वःताः लिहां वन। 
कैसरियाय् थ्‍यंकाः सिपाइँतय्‌सं तःधंम्‍ह कप्‍तानं बियाहःगु पौ व पावलयात बडा-हाकिमयात लःल्‍हाना बिल। 
बडा-हाकिमं पौ ब्‍वने धुंकाः पावलयात थथे धकाः न्‍यन – “छंगु छेँ गन, छ गनं वयागु?” पावलं लिसः बिल – “जिगु छेँनं किलिकियाय् हे खः।” 
थ्‍व न्‍यनाः वं पावलयात धाल – “छन्‍त पाः याःपिं मनूत वल कि छंगु मुद्दा स्‍वये।” अले वं पावलयात बांलाक पाः तयाः हेरोदयागु लाय्‌कुलिइ तयाति धकाः उजं बिल। 
