विलाप.
5.
हे परमप्रभु, जिमित छु जू वःगु दु, व खँ लुमंकादिसँ। जिमिगु बदनाम जूगु स्‍वयादिसँ। 
जिमिगु सर्बय परदेशीतय्‌गु ल्‍हातय् लाःगु दु। जिमिगु छेँ परदेशीतय्‌गु जूगु दु। 
जिपिं मांबौ मदुपिं व हाना मदुपिं जूगु दु, जिमि मांपिं भाःत मदुपिं थें जूगु दु। 
जिमिसं धिबा पुलाः लः त्‍वनेमाः, जिमिसं सिँ तक नं न्‍यानाकायेमाः। 
जिमित ल्‍यूवःपिं जिमिगु पलाः लिक्‍क दु, जिपिं तसकं त्‍यानुचाःगु दु, जिमित आराम मदु। 
जिमिसं गाक्‍क नयेत्‍वनेगु निंतिं थःत मिश्र व अश्‍शूरयात लःल्‍हानाबिया। 
जिमि तापाःबाज्‍यापिन्‍सं पाप यात, आः इपिं मन्‍त। इमिसं याःगु अर्धमया फल जिमिसं भोगे यानाच्‍वना। 
दासतय्‌सं जिमित शासन याइ, जिमित इमिगु ल्‍हातं त्‍वःतकीपिं सुं हे मदु। 
गांगामय् दुगु तरवारं यानाः जिमिसं थःगु ज्‍यान पानाः नयेत्‍वनेगु माला हया। 
तसकं नये पित्‍यागुलिं जिमिगु छेंगू भुतू थें क्‍वाये धुंकल। 
सियोनय् मिसातय्‌त व यहूदाया शहरय् ब्‍याहा मजूपिं ल्‍यासेतय्‌त स्‍यंकाब्‍यूगु दु। 
शासकतय्‌त थथःगु ल्‍हातं यख्‍खाःगु दु, थकालिपिन्‍त भचा नं हनाबना याःगु मदु। 
ल्‍याय्‌म्‍हपिन्‍सं तसकं दुःख सियाः घः क्‍यलेमा, मिजंमस्‍त सिँ क्‍वबिया धेधेचुयाः न्‍यासि वनी। 
थकालिपिं शहरया मू ध्‍वाखाय् मुनेगु त्‍वःतूगु दु, ल्‍याय्‌म्‍हपिं मनूतय्‌सं थःगु संगीत त्‍वःतूगु दु। 
जिमिगु नुगलं लय्‌ता मदयावंगु दु, जिमिगु हुलाप्‍याखं दुःखय् फहिले धुंकल। 
जिमिगु छेनं श्रीपेच कुतुं वंगु दु, जिमित धिक्‍कार दु, छाय्‌धाःसा जिमिसं पाप यानागु दु। 
थथे जुयाः जिमिगु नुगः बमलाये धुंकल, जिमिगु मिखा बुलुइ धुंकल। 
छाय्‌धाःसा सियोन पर्वत झिजांमिजां दंगु दु, ध्‍वंचात अन चाःहिलाः जुइ। 
अय्‌नं हे परमप्रभु, छिं सदां सदां शासन यानादी, छिगु सिंहासन पुस्‍तां पुस्‍ता तकं दया हे च्‍वनी। 
छाय् छिं जिमित ल्‍वमंकाः च्‍वनादियागु? छाय् छिं थुलिमछि ई तक जिमित त्‍वतादियागु? 
हे परमप्रभु, जिमित छिथाय् लितहयादिसँ, अले जिपिं लिहां वये, न्‍हापा जिपिं गथे खः जिमित हाकनं अथे हे यानादिसँ। 
छिं जिमित त्‍वःताः हे दियागु खः ला? छितः जिपिं खनाः तसकं तं पिहां वः ला?
