भजन.
55.
दाऊदया मश्‍किल, लय् तइम्‍हय्‌सिगु निंतिं – तार दुगु बाजं थानाः हालीगु। हे परमेश्‍वर, जिगु प्रार्थना न्‍यनादिसँ। ग्‍वाहालिया निंतिं यानागु जिगु इनाप मन्‍यंसे च्‍वनादी मते। 
जिगु सः न्‍यनाः लिसः बियादिसँ। जितः तःधंगु दुःखकष्‍टं ल्‍हाःवयाच्‍वंगु दु। 
शत्रुतय्‌गु ख्‍याच्‍वलं जि ग्‍यानाच्‍वनागु दु मभिंपिं मनूतय्‌गु बेक्‍वः मिखां जितः दुःखकष्‍ट बियाच्‍वंगु दु। इपिं जि खनाः तंचाःगु दु अले जितः तसकं मयय्‌कूगु दु। 
जिगु नुगः ग्‍याःचिकुं जाये धुंकल। सी धकाः नं ग्‍याये धुन। 
ग्‍यानाः जि थुरथुर खाये धुन जिगु म्‍हय् ज्‍यू मदये धुंकल। 
अले जिं धया, “जिके सुकुभत्तुयाके थें पपू दुगु जूसा ब्‍वयावनाः मन याउँक च्‍वनेगु खः। 
तापाक्‍क ब्‍वयावनाः मरुभूमिइ च्‍वंवनेगु खः।” सेला 
ग्‍वःफय् व वाफसं बिस्‍युं वनाः थःगु बासय् च्‍वनेगु खः। 
इमित नाश यानादिसँ, हे परमप्रभु। इमिगु दथुइ थवंथवय् खँ ल्‍वाकःबुकः यानाबियादिसँ। छाय्‌धाःसा जिं शहरय् ल्‍वापु व घाराघुरु जूगु खनागु दु। 
चान्‍हि इमिसं शहरया पःखालय् गयाः पाः बी। शहरया दुने धाःसा ल्‍वापुख्‍यापु व मभिं मज्‍यू फुक्‍कं जुयाच्‍वनी। 
शहरया दुने फुक्‍क थासय् नाश जक दु, अनया लँय् ल्‍वापु व ख्‍यापु धयागु गुबलें मप्‍वं। 
जितः महीपिं जिमि शत्रुत मखु, इमित ला जिं सहयाना च्‍वने फु। जितः मभिंकाच्‍वंपिं जिमि शत्रुत मखु, इपिंलिसे ला जि बिस्‍युं जुइफु। 
व ला छ खः, जि हे ज्‍वलिंज्‍वःम्‍ह, जिमि पासा, जिमि स्‍याःन्‍याःम्‍ह पासा। 
जिमि दथुइ फुक्‍क खँ ब्‍या। जिपिं न्‍ह्याबलें नापं परमेश्‍वरया छेँय् वनेगु खः। 
जिमि शत्रुतय्‌त आकाझाकां कालं काःवयेमा, म्‍वाःम्‍वाकं हे इपिं पातालय् वनेमा। छाय्‌धाःसा इमिगु नुगः मभिंगु खं जाः। 
जिं परमेश्‍वरयात ग्‍वाहालिया निंतिं प्रार्थना याये। वय्‌कलं जितः बचय् यानादी। 
सुथय्, न्‍हिनय्, बहनी जिं ततःसलं जिगु दुःख न्‍यंकाः प्रार्थना याये। अले परमप्रभुं जिगु सः न्‍यनादी। 
यक्‍व शत्रुत दःसां वय्‌कलं जितः छुं हे मजुइक ल्‍वानाच्‍वनागु लडाइँनं बचय् यानादी। 
न्‍हापांनिसें राज्‍य यानावयाच्‍वंम्‍ह परमेश्‍वरं जिगु सः न्‍यनादी। सेला अले वय्‌कःया भय मकाइपिं व थःपिनिगु लँपु महिलीपिं जिमि शत्रुतय्‌त बुकादी। 
जिमि पासां जिगु विरोधय् वनाः थःगु बचंयात त्‍वाथल। 
वयागु सः घ्‍यः थें पिचुसे च्‍वं, नुगः धाःसा ल्‍वापुं जाः वयागु खँ घ्‍यः थें नाइसे च्‍वं, तरवार स्‍वयाः ज्‍वः। 
थःगु दुःखकष्‍टयात परमप्रभुयाथाय् त्‍वःताथकि, वय्‌कलं छिमित स्‍वयादी वय्‌कलं धर्मी मनूतय्‌त गुबलें नं बुकेबी मखु। 
तर हे परमेश्‍वर, छिं दुष्‍टतय्‌त विनाशया गालय् क्‍वफानादी। मनू स्‍यानाजुइपिं व फताहात मत्‍यवं हे सिनावनी। तर जिं ला छितः विश्‍वास यानाच्‍वने, हे परमेश्‍वर! 
