१ शमूएल.
16.
परमप्रभुं शमूएलयात धयादिल, “छ ग्‍वःन्‍हु तक शाऊलया निंतिं दुखं च्‍वनेगु? जिं वयात इस्राएलया जुजुया थासं लिकाये धुनागु दु। अथे जुयाः छंके दुगु नेकुलिइ जैतूनया भतिचा चिकं तयाः ज्‍वनाः हुँ। जिं छन्‍त बेथलेहेमय् यिशैयाथाय् छ्वयेत्‍यनागु दु। छाय्‌धाःसा जिं वया काय्‌पिं मध्‍ये छम्‍हय्‌सित जुजु ल्‍ययागु दु।” 
तर शमूएलं धाल, “जिं गथे यानाः सीकेगु? शाऊलं थ्‍व खँ सिल धाःसा ला जितः वं स्‍याइ का।” परमप्रभुं धयादिल, “छम्‍ह साचा छनापं हे यंकी अले ‘परमप्रभुया निंतिं बलि छायेत वयागु खः’ धकाः धा। 
अले यिशैयात नं बलि बीबलय् ब्‍वति कायेत इनाप या, अले छं यायेमाःगु छु खः व जिं छन्‍त धाये। जिं सुयात क्‍यने वयात जक छं जिगु निंतिं जुजु अभिषेक या।” 
अनंलि शमूएलं परमप्रभुं धयादीकथं यात। अले व बेथलेहेमय् वन। अन च्‍वंपिं थकालितय्‌सं वयात नापलायेत ग्‍यात। इमिसं न्‍यनं, “छु छि याउँक झायादिया ला?” 
शमूएलं धाल, “याउँक हे वया! जि परमप्रभुया निंतिं बलि छायेत वयागु खः। छिपिं नं थथःपिन्‍त शुद्ध यानाः बलि छायेत जिनापं वा।” अले वं यिशै व वया काय्‌पिन्‍त शुद्ध यानाः बलिया निंतिं इमित सःतल। 
इपिं अन वल, शमूएलं एलीआबयात खनाः थथे बिचाः यात, “परमप्रभुया न्‍ह्यःने दंवने फुम्‍ह अले वय्‌कलं ल्‍ययादीम्‍ह जुजु पक्‍कां थ्‍व हे जुइमा।” 
तर परमप्रभुं शमूएलयात धयादिल, “व तःधिकःम्‍ह जूसां अले तसकं बांलाःम्‍ह जूसां वयागु वास्‍ता याये मते। व जुजु जुइत ल्‍वःम्‍ह मखु, छाय्‌धाःसा मनूतय्‌सं ला ख्‍वाः स्‍वयाः बिचाः याइ तर परमप्रभुं नुगः स्‍वयाः बिचाः यानादी।” 
अनंलि यिशैनं अबीनादाबयात सःताः शमूएलया न्‍ह्यःने हल। तर शमूएलं धाल, “मखु, परमप्रभुं वयात नं ल्‍ययादीगु मखु।” 
अनंलि यिशैनं शम्‍मायात हल। तर शमूएलं धाल, “परमप्रभुं थ्‍वयात नं ल्‍ययादीगु मखु।” 
थुकथं यिशैनं थः न्‍हय्‌म्‍ह काय्‌पिन्‍त शमूएलया न्‍ह्यःने हल, तर शमूएलं धाल, “परमप्रभुं थुपिं छम्‍हय्‌सित नं ल्‍ययादीगु मखु।” 
अनंलि शमूएलं यिशैयात न्‍यन, “छु छिकपिनि फुक्‍कं काय्‌पिं थुलि हे खः ला?” अले यिशैनं धाल, “कान्छाम्‍ह छम्‍ह नं दनि तर व फै ज्‍वःवनाच्‍वन।” शमूएलं यिशैयात धाल, “वयात थन सःताः हजि। व मवतले जिपिं बलि छायेत फेतुइ मखु।” 
अथे जुयाः यिशैनं मनूत छ्वयाः वयात सःतके छ्वत। वया न्‍यता ह्याउँसे च्‍वं, मिखा तसकं बांलाः अले व हिसि दुम्‍ह ल्‍याय्‌म्‍हम्‍ह खः। परमप्रभुं धयादिल, “थ्‍व हे खः, थ्‍वयात अभिषेक या!” 
शमूएलं नेकुलिं चिकं कयाः वया दाजुपिनिगु न्‍ह्यःने हे वयात अभिषेक यात। उखुन्‍हुनिसें परमप्रभुया आत्‍मा दाऊदयाके वल। अनंलि शमूएल दनाः रामाया लँपु जुयाः वन। 
परमप्रभुया आत्‍मां शाऊलयात त्‍वःतल, अले परमप्रभुं सास्‍ती बीगु आत्‍मा छ्वयाहयाः वयात तच्‍वकं सह याये मफय्‌क कसाः यात। 
शाऊलया च्‍यःतय्‌सं वयात धाल, “स्‍वयादिसँ! परमप्रभुपाखें वःगु सास्‍ती बीगु आत्‍मां छितः कसाः यानाच्‍वंगु दु। 
जिमि प्रभु, थःगु न्‍ह्यःने वयाः वीणा थाये फुम्‍ह च्‍यःयात मालाः हयेत उजं बियादिसँ। अले परमप्रभुपाखें वःगु व सास्‍ती बीगु आत्‍मां छितः कसाः याइबलय् व मनुखं वीणा थाइ अले छितः याउँसे च्‍वनी।” 
अथे जुयाः शाऊलं थः च्‍यःतय्‌त धाल, “बांलाक थायेसःम्‍ह छम्‍ह मनूयात मालाः जिथाय् हजि।” 
वया च्‍यःत मध्‍ये छम्‍हय्‌सिनं धाल, “बेथलेहेमय् च्‍वंम्‍ह यिशैया काय्‌पिं मध्‍ये छम्‍हय्‌सिनं वीणा थाःगु जिं खनागु दु। व साहसी व वीर मनू खः। व खँ ल्‍हाये सःम्‍ह व स्‍वइबलय् बांलाःम्‍ह खः अले परमप्रभु नं वनापं दी।” 
अथे जुयाः शाऊलं दूततय्‌त थ्‍व खबर बियाः यिशैयाथाय् छ्वत, “छिकपिनि फैजवाः काय् दाऊदयात जिथाय् छ्वयाहयादिसँ।” 
अले यिशैनं थःकाय् दाऊदनापं छम्‍ह च्‍वलय्‌चा व मरिया कु क्‍वबियातःम्‍ह गधा व छगू छेंगूया म्‍हिचा जाय्‌कः दाखमद्य शाऊलयाथाय् छ्वल। 
दाऊद शाऊलयाथाय् थ्‍यंकः वल अले वं थःगु ज्‍याय् दुथ्‍याकल। दाऊदयात शाऊलं तसकं माया यात अले व शाऊलया ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍ह जुल। 
अथे जुयाः शाऊलं यिशैयाथाय् थथे धकाः खबर छ्वल, “दाऊदयात जिगु सेवा याकेब्‍यु छाय्‌धाःसा जि व खनाः तसकं लय्‌ता।” 
अले परमप्रभुपाखें व सास्‍ती बीगु आत्‍मा शाऊलयाके वक्‍व पतिकं दाऊदं वीणा कयाः थाइगु। अनंलि शाऊलयात याउँसे च्‍वनीगु अले व सास्‍ती बीगु आत्‍मां त्‍वःतावनीगु खः। 
