उत्‍पत्ति.
22.
छुं ई लिपा परमेश्‍वरं अब्राहामयात जाँचय् यायेत सःतादिल, “अब्राहाम!” वं लिसः बिल, “प्रभु, जि थन हे दु।” 
परमेश्‍वरं धयादिल, “छिमि काय्, छं तसकं माया यानातःम्‍ह याकः काय् इसहाकयात ज्‍वनाः मोरीयाहया देशय् हुँ। जिं अन छगू पहाड क्‍यने, अन हे छं जिगु लागिं छिमि काय्‌यात होमबलि ब्‍यु।” 
कन्‍हय् खुन्‍हु सुथ न्‍हापां दनाः अब्राहामं मि च्‍याकेत सिँ फाल, गधाया म्‍हय् काठी चित। अले थःकाय् इसहाक व निम्‍ह दासयात ज्‍वनाः परमेश्‍वरं धयादी पाखे वन। 
स्‍वन्‍हु दुखुन्‍हु अब्राहामं तापाक्‍कं व थाय् खन। 
वं थः दासतय्‌त धाल, “छिपिं थन हे गधालिसे च्‍वँ। जि व जिमि काय् हुंकन वनाः प्रार्थना यानाः वये।” 
अब्राहामं इसहाकया ब्‍वहलय् होमबलि बीगु सिँ पाछाय्‌कल, थःम्‍हं मि व चुपि ज्‍वन। अले इपिं निम्‍हं नापं वन। 
इसहाकं थः बौ अब्राहामयात धाल, “बाः”। अब्राहामं धाल, “छु जुल, पुता?” “झीके मि व सिँ ला दु, होमबलि बीत भ्‍याःचा ग्‍व लय्?” 
अब्राहामं धाल, “पुता, परमेश्‍वरं हे झीत होमबलि बीगु लागिं भ्‍याःचा बी।” थुकथं इपिं नापं वनाच्‍वन। 
परमेश्‍वरं वयात धयादीगु थासय् थ्‍यंकाः अब्राहामं छगू वेदी दय्‌काः उकी सिँ पँचित। अले थःकाय्‌यात न्‍याक्‍क चिनाः वेदी दुगु सिँपँय् थ्‍यन। 
वं थःकाय्‌यात स्‍यायेत चुपि पिकाल। 
उबलय् हे स्‍वर्गं परमप्रभुया दूतं वयात सःतल, “अब्राहाम, अब्राहाम!” वं धाल, “जि थन दु।” 
दूतं धयाहल, “छं छिमि काय्‌यात ल्‍हाः ल्‍ह्वने मते, अले वयात छुं हे याये मते। जिं सिल, छ धात्‍थें हे परमेश्‍वरं धाःथे याइम्‍ह खः। छाय्‌धाःसा छं थः याकः काय्‌यात तकं वय्‌कःया लागि होमबलि बीत स्‍वल।” 
अब्राहामं उखेंथुखें स्‍वल। वं झालय् न्‍यकू तक्‍यनाच्‍वंम्‍ह भ्‍याःचा छम्‍ह खन। वं वयात ज्‍वनाहयाः थः काय्‌या पलेसा होमबलि बिल। 
अब्राहामं व थाय्‌या नां “परमप्रभुं बियादी” तल। थौं तक नं मनूतय्‌सं “परमप्रभुं पर्वतय् बियादी” धकाः धायेगु याः। 
परमप्रभुया दूतं अब्राहामयात निकः खुसी स्‍वर्गं धयाहल – 
“परमप्रभुं धयादीगु दु, जिं थःगु हे नामय् बाचा चिने। छं थथे जिगु लागिं थः याकः काय्‌यात तकं मधाःगुलिं जिं छन्‍त तःधंगु आशिष बी। 
जिं छन्‍त आकाशय् च्‍वंगु नगु व फिसलय् च्‍वंगु फि थें यक्‍व सन्‍तान दय्‌काबी। इमिसं थः शत्रुतय्‌त बुकाः इमिगु शहर त्‍याकाकाइ। 
छं जिं धाःथें याःगुलिं छिमि सन्‍तानपाखें संसारय् च्‍वंपिं फुक्‍कसिनं आशिष कायेखनि।” 
अब्राहाम व इसहाक थःपिनि दासत दुथाय् लिहां वन। इपिं अनं बेर्शेबाय् वन। अले अब्राहाम अन हे च्‍वनाछ्वत। 
छन्‍हु अब्राहामं वया किजा नाहोरया नं मिल्‍काया पाखें च्‍याम्‍ह मस्‍त दये धुंकल धकाः सिल। 
दक्‍वसिबय् तःधीम्‍ह ऊज, अनंलि बूज, आरामया बौ कमूएल, 
केसेद, हजो, पिलदाश, यिदलाप व बतूएल। 
थ्‍व बतूएल रिबेकाया बौ खः। थुपिं च्‍याम्‍ह काय्‌पिं अब्राहामया किजा नाहोरं मिल्‍काया पाखें बुइकूगु खः। 
नाहोरया मथ्‍याःम्‍ह कलाः रूमा पाखें नं प्‍यम्‍ह मस्‍त दु – तेबह, गहम, तहस व माका। 
