सपन्‍याह.
2.
अय् लज्‍यामचाःपिं जातितय् मनूत, छिपिं सकलें छथाय् मुं, 
न्‍याय शुरु जुइ न्‍ह्यः, छिपिं पस्‍ताय् चायेगु ई छ्वसः थें ब्‍वय्‌का यंके न्‍ह्यः, परमप्रभुयागु ग्‍यानपुस्‍से च्‍वंगु तं छिमिथाय् वये न्‍ह्यः, अले वय्‌कःयागु तंया दिं छिमिथाय् वये न्‍ह्यः। 
हे पृथ्‍वी च्‍वंपिं क्‍वमिलुपिं मनूत, छिपिं परमप्रभुया उजं मानय् याइपिं, परमप्रभुयात माला स्‍व। धार्मिकता माला स्‍व, क्‍वमिलु जुइगु स्‍व। सके परमप्रभुया तंया दिनय् छिपिं बचय् जुइ फइ। 
गाजाय् सुं छम्‍ह नं ल्‍यं दइ मखु, अले अश्‍कलोन भज्‍यंक स्‍यनी। न्‍हिनय् इमिसं अश्‍दोदय् च्‍वंपिं मनूतय्‌त लिनाछ्वइ अले एक्रोनय् च्‍वपिं मनूतय्‌त धाःसा अनं पितिनाछ्वइ। 
समुद्र सिथय् च्‍वनीपिं करेती जातितय्‌त धिक्‍कार। परमप्रभुयागु वचन छिमिगु विरोधय् दु, हे कनान, पलिश्‍तीतय्‌गु देश, “छन्‍थाय् छम्‍ह नं मनूत ल्‍यंमदय्‌काः जिं छन्‍त न्‍हंकाबी।” 
छिमिगु समुद्रया सिथय् च्‍वंगु देय्, जवाःत च्‍वनीगु थाय् व फैचातय्‌गु फैगः जुइ। 
अले व समुद्रया सिथय् च्‍वगु देय् यहूदाया खलःयापिं ल्‍यंदुपिं मनूतय्‌गु लागिं जुइ, इमिसं अन थः फैतय्‌त ज्‍वइ। अश्‍कलोनया छेँतय् इपिं बहनी द्यनी, छाय्‌धाःसा परमप्रभु इमि परमेश्‍वरं इमिगु भिंगु दिं हाकनं लित हयादी। 
“जिं मोआबीतय्‌सं जिमि प्रजायात हेपय् याःगु व अम्‍मोनीतय्‌सं हिस्‍याःगु न्‍यनागु दु, इमिसं जिमि प्रजायात गिजय् यानाः इमिगु देशय् हमला यायेगु ख्‍याच्‍वः ब्‍यूगु दु। 
अथे जुयाः जि धात्‍थें म्‍वाःम्‍ह खः थें” दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु इस्राएलया परमेश्‍वरं धयादी, “धात्‍थें मोआब सदोम थें व अम्‍मोनीत गमोरा थें न्‍हाय्‌कंमा बुया वइगु थाय् व चिया गा दुगु थाय् व सदांया निंतिं गंगु थाय् जुइ। अले जिमि ल्‍यंदुपिं प्रजातय्‌सं इमित लुतय्‌ याइ, अले इमिगु देय् अधिकार याइ।” 
इमिगु घमण्‍डया हुनिं इमित थथे हे जुइतिनि छाय्‌धाःसा इमिसं दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुया प्रजायात हेपे याःगु दु अले हेस्‍याःगु दु। 
वय्‌कलं इमित तसकं ख्‍यानादी। अले वय्‌कलं पृथ्‍वीइ च्‍वंपिं द्यःतय्‌त न्‍हंका छ्वयादी। अनंलि ताताःपाक च्‍वंपिं जाति जातिया मनूतय्‌सं थथःगु देशय् च्‍वनाः वय्‌कःयात आराधना याइ। 
“हे कूशय् च्‍वंपिं मनूत छिमित नं जिगु तरवारं स्‍याइतिनि।” 
उत्तरपाखे थःगु ल्‍हाः ल्‍ह्वनाः वय्‌कलं अश्‍शूरयात न्‍हंकाबी। वय्‌कलं निनवेयात झिजांमिजां दंगुथाय् व मरुभूमि यानाबी। 
व थाय् फैच्‍वलय्‌या बथां, सा द्वहंया बथां व मेगु थीथी जातियापिं च्‍वनीगु ख्‍यः जुइ मरुभूमिया न्‍हिकांझंगः व तसकं हालीम्‍ह न्‍हिकांझंगलं अनया थामय् स्‍वँ दय्‌की इपिं हाःगु सः झ्‍याःझ्‍यालं लिथ्‍वइ। लँय् लँय् ल्‍वहंया कुचाकाचा दइ, स्‍वसिमाया धलिं बांलाक खने दइ। 
थ्‍व छगू शहर खः, गुगु शहरं थःम्‍हं थःके गर्व यायेगु याइ अले मग्‍यासें च्‍वनाच्‍वनी, सुनां थःत थथे धाइ, “जि जि हे खः, जि बाहेक मेपिं सुं हे मदु।” आः स्‍व, व गज्‍याःगु उजाड जुल, गुँइ पशुत च्‍वनीगु थाय् जुल। व थाय् जुयावनीपिं फुक्‍कसिनं हेस्‍यानाः मुर्की क्‍यना वनी। 
