यशैया.
50.
परमप्रभुं थथे धयादी, “जिं छिमि मांयात पारपाचुकेगु पौ बियाः तापाक मछ्वया! अले जिं छन्‍त गुम्‍हं साहुया ल्‍हातय् ममिया! तर स्‍व, छिमिगु हे पापं यानाः छिपिं मियाछ्वःगु खः, अले छिमिगु हे मभिंगु ज्‍याया कारणं छिमि मांयात तापाक छ्वःगु खः। 
छाय् जि वयाबलय् छम्‍ह नं मनूत अन मदुगु? जिं सःताबलय् लिसः बीत छाय् अन छम्‍ह नं मदुगु? छु जिगु ल्‍हाः छिमित त्‍वःतके मफय्‌क चीहाक जूगु दु ला? छु उद्धार यायेत जिके शक्ति मगाःमचाः जूगु दु ला? जिगु म्‍हुतुं न्‍ववायेबलय् समुद्र गंगु बँ जुइ। अले खुसित मरुभूमिइ हिली। अन लः मदयाः न्‍यात ध्‍वग्‍गी अले फ्‍यार फ्‍यार मिनाः सी। 
जिं आकाशयात खिउँगुलिं त्‍वपुयाबी, अले उकियात भांग्रा फीकाबी।” 
त्‍यानुचाःपिन्‍त हपाः बीत परमेश्‍वरं जितः स्‍यनामिं थें न्‍ववायेगु स्‍यनादीगु दु। वय्‌कलं जितः सुथ पत्तिकं थनादीगु दु। ब्‍वनामिं थें ध्‍यान बियाः न्‍यनेत वय्‌कलं जिगु न्‍हाय्‌पं चाय्‌कादीगु दु। 
परमप्रभु परमेश्‍वरं जिगु न्‍हाय्‌पं चाय्‌कादीगु दु अथे जुयाः जि विद्रोही जुयागु मदु। अले जि वय्‌कःपाखें फहिला वनागु मदु। 
जि फमहिला, तर जिगु दाह्री पुइपिन्‍त धाःसा थःगु ख्‍वाः इपिंपाखे स्‍वकाबिया। गिजय् यायेगु व थुकलं बीगुपाखें जिं थःगु ख्‍वाः फस्‍वय्‌कागु मदु। 
जि लाजय् लाइ मखु, छाय्‌धाःसा परमप्रभु परमेश्‍वरं जितः ग्‍वाहालि यानादी। जिं च्‍वल्‍वहं थें कडा जुइगु क्‍वःछिनागु दु, अले जिं स्‍यू कि जि लाजय् लाइ मखु। 
जितः दोष मदुम्‍ह यानादीम्‍ह जिगु लिक्‍क हे च्‍वनादी। अथे जुयाः सुनां जितः विरोध यानाः पाः याइगु? झीपिं चुलिंचू च्‍वने वा! जिगु विरोध याइम्‍ह सु खः? व जिथाय् न्‍ह्यःने वा! 
परमप्रभु परमेश्‍वरं थःम्‍हं हे जितः ग्‍वाहालि यानादी। व सु खः, जि दोषी खः धकाः धाइम्‍ह? इपिं फुक्‍क वसः थें भ्‍वाथः जुयावनी। कीनं इमित नयाछ्वइ। 
छिपिं मध्‍ये सुनां परमप्रभुया भय काइ, अले वय्‌कःया दासया खँ मानय् याइ? जः मदय्‌क खिउँथाय् जुइपिं, परमप्रभुया नामय् भलसा ति अले थः परमेश्‍वरयाके हे भलसा या। 
तर आः छिपिं फुक्‍क सुनां थःगु निंतिं मि च्‍याकी अले च्‍यानाच्‍वंगु थःगु मिप्‍वाः काइ, छिपिं हुँ! छिमिगु मि व छिमिसं च्‍याकूगु मिप्‍वाःया जलय् न्‍यासि हुँ। छिमिसं जिगु ल्‍हाःपाखें थ्‍व हे खँ काये खनी, छिमिसं तःधंगु दुःखकष्‍ट फयेमाली। 
