अय्‍यूब.
25.
अले बिल्‍दद शुहीनं लिसः बिल, 
“परमेश्‍वर शक्ति दुम्‍ह खः, सकसिनं वय्‌कःया भय कायेमाः। वय्‌कलं थःगु स्‍वर्गया राज्‍यय् शान्‍ति जुइकातइ। 
सुनानं वय्‌कःया सेना ल्‍याः खाये फइ ला? वय्‌कःया जः सुयाथाय् मथ्‍यंगु दु? 
परमेश्‍वरया मिखाय् मनू गय् यानाः धर्मी जुइ फइ? अथवा मिसापाखें बूम्‍ह मनू गय् यानाः दोष मदुम्‍ह जुइ फइ? 
वय्‌कःया मिखाय् तिमिला नं मथी, अथवा वय्‌कःयात नगुत नं यचुसे मच्‍वं धाःसा 
थुकथं हे परमेश्‍वया मिखाय् मनूत की थें खः, झीपिं सीमानिपिं मनूत किमि थें जक खः।” 
