भजन.
35.
दाऊदया भजन हे परमप्रभु! जिगु विरोध याइपिनिगु विरोध यानादिसँ। जिलिसें ल्‍वाःवइपिंलिसे ल्‍वानादिसँ। 
ढाल व ल्‍वाभः ज्‍वनादिसँ, अले जिगु ग्‍वाहालिया निंतिं झासँ। 
जितः लिनाजूपिनिगु विरोधय् थःगु भाला ल्‍ह्वनादिसँ, अले जितः धयादिसँ, “जिं छन्‍त बचय् याये।” 
जितः स्‍यायेत स्‍वयाच्‍वंपिन्‍त व स्‍यंकेत स्‍वयाच्‍वंपिन्‍त मछालापुसे च्‍वंक लिनाछ्वयादिसँ। 
फसं पुइके यंकूगु सुपः थें परमप्रभुया दूतं इमित लिनाछ्वयेमा। 
परमप्रभुया दूतं इमित लिनायंकीबलय् इमिगु लँ खिउँसे व चुल्‍लुसे च्‍वनेमा। 
जिं छुं मयाकं इमिसं जितः जाः ग्‍वल जिं छुं मयाकं इमिसं जिगु निंतिं गाः म्‍हुल। 
उकिं इमिसं थाःगाः कायेमफयेक आकाझाकां इमिगु नाश जुइमा। इपिं थःम्‍हं ग्‍वःगु जालय् थःपिं हे लायेमा, इपिं थःम्‍हं म्‍हूगु गालय् थःपिं हे लायेमा। 
अले जि परमप्रभु खनाः लय्‌ताये वय्‌कलं जितः बचय् यानादीगुलिं जि वय्‌कः खनाः लय्‌ताये। 
जिं दुनुगलंनिसें वय्‌कःयात तःधंकाः धाये, “हे परमप्रभु! छि थें ज्‍याःम्‍ह सुं नं मदु। छिं बमलाःपिन्‍त बल्‍लाःपिंपाखें बचय् यानादी। अले चीमि व ग्‍वाहालि मदुपिन्‍त इमित क्‍वत्‍यलेत स्‍वइपिंपाखें बचय् यानादी।” 
मभिंपिं मनूतय्‌सं जिगु विरोधय् साक्षी बियाजुइ। जिं सि हे मस्‍यूगु खँय् इमिसं जितः दोष बी। 
इमिसं जिगु भिंगु ज्‍याया पलेसा जितः मभिं याइ। जिगु नुगः तसकं क्‍वतुनी। 
अय्‌नं इपिं उसाँय् मदुबलय् जि दुःखं च्‍वना, जिं नयेगु त्‍वःता, जिं इमिगु निंतिं प्रार्थना याना। 
जिं थः पासा व दाजुकिजाया निंतिं थें प्रार्थना याना, जिं थः हे मांया दुःखं च्‍वना थें इमिगु निंतिं दुःखं च्‍वना। 
अय्‌नं जितः दुःख जूबलय् इपिं फुक्‍कं लय्‌ताल इपिं फुक्‍क जानाः जितः लाय्‌बुयाजुल। म्‍हमस्‍यूपिन्‍सं तकं जितः दिपाः मदयेक हय्‌क्‍काः वयाच्‍वन। 
इमिसं जितः हेस्‍यानाः क्‍वह्यंका जुल। इमिसं जितः बेक्‍वः मिखां स्‍वयाजुल। 
हे परमप्रभु, गुबलय् तक थथे छुं मयासें स्‍वया जक च्‍वनेगु? जितः इपिंपाखें बचय् यानादिसँ। जितः थुपिं सिंहपाखें बचय् यानादिसँ। 
अले जिं तःधंगु सभाय् छितः सुभाय् बी। जिं सकसिगुं न्‍ह्यःने छितः तःधंके! 
जिमि शत्रुतय्‌त जि बूगुलिइ लय्‌ताय्‌के बियादी मते। म्‍वाय्‌कं म्‍वाय्‌कं जितः महीपिं मनूतय्‌त जिगु दुःखय् लाय्‌बुइके बियादी मते। 
इमिसं मिलय्‌चलय् जुयाच्‍वनेगु ला खँ हे ल्‍हाइ मखु। बरु मिलय्‌चलय् जुयाच्‍वंपिनिगु विरोधय् मखुगु मखुगु खँ ल्‍हाना जुइ। 
इमिसं ततःसलं जितः दोष बियाः धाइ, “छं छु यात धकाः जिमिसं थःगु हे मिखां स्‍वयेदत, बल्‍ल लात का!” 
हे परमप्रभु, छिं थ्‍व फुक्‍क खँ स्‍यू, उकिं सुम्‍क च्‍वनादी मते जिपाखें तापाक झायादी मते। 
हे परमप्रभु, जि परमेश्‍वर! दनादिसँ, जितः बचय् यानादिसँ। जिगु पंलिनाः नवानादिसँ। 
हे परमप्रभु, छि धर्मीम्‍ह खः, जि दोष मदुम्‍ह खः धकाः क्‍यनादिसँ। जिमि शत्रुतय्‌सं जितः लाय्‌बुइ मफयेमा। 
“आहा! झीसं मनंतुना थें झीत दत” धकाः इमित धाय्‌केबियादी मते। “झीसं वयात म्‍वाःम्‍वाकं नुनेधुन” धकाः इमित धाय्‌केबियादी मते। 
जितः दुःख जूबलय् लाय्‌बुयाजूपिं फुक्‍कं आशां द्यायेमा, थःपिन्‍त जि स्‍वयाः तःधं धकाः जूपिं फुक्‍कं न्‍हाय् वंकाः मछाला जुइमालेमा। 
जि दोष मदुम्‍ह खः धकाः न्‍याय जूगु स्‍वयेत पियाच्‍वंपिं फुक्‍कं लय्‌तायेमा, अले लिसा लिसा कयाः धयाच्‍वनेमा, “परमप्रभु गुलि तःधं! थःदासया भिं जूगुलिइ वय्‌कः लय्‌तायादिल।” 
अले जिं सकसितं छिगु न्‍यायया खँ कने। न्‍हियान्‍हिथं छितः तःधंके। 
