यशैया.
41.
“हे टापुत, जिगु न्‍ह्यःने सुम्‍क च्‍वँ! जात जातितय्‌सं न्‍हूगु बल कायेमा! इपिं न्‍ह्यःने वयाः खँ ल्‍हाः वयेमा! झीपिं न्‍याय याइगु थासय् मुंवनेनु। 
“सुनां पुर्बं सुं छम्‍हय्‌सित वय्‌कःया सेवा यायेत धार्मिकताय् सःता ग्‍वाकूगु दु? वय्‌कलं जात जातितय्‌त थःगु अधीनय् हयादी, अले जुजुतय्‌त इमिगु न्‍ह्यःने थःगु अधिकारय् हयादी। वं इमित थःगु तरवारं धू थें अले थःगु धनुष वाणं ब्‍वय्‌का यंकीगु छ्वस थें यानादी। 
वं इमित लिनाछ्वइ, न्‍हापा वं हे मवंनिगु लँपु जुयाः व छुं हानि मजुइक न्‍ह्यांवनी। 
शुरुंनिसें पुस्‍तातय्‌त सःताः थ्‍व ज्‍या पूवंकूम्‍ह सु खः? छु! जि हे मखु ला? जि परमप्रभु, इपिंनापं न्‍हापा अले लिपाथ्‍यंक च्‍वनाच्‍वनाम्‍ह जि व हे खः।” 
टापुत थ्‍व खनाः तसकं ग्‍यात। पृथ्‍वीया ताताःपाःगु देशत थुरथुर खात। इपिं लिक्‍क थ्‍यंकः वल। 
छम्‍हय्‌सिनं मेम्‍हय्‌सित ग्‍वाहालि याइ, अले थः किजायात थथे धाइ, “साहस या!” 
बांलाक ज्‍या सःम्‍ह कारिगरं लुँकःमियात साहस बी, अले ढलोटयात मुगलं दायाः पिचुसे च्‍वंगु मूर्ति दय्‌कूम्‍हं मूर्ति स्‍वाइम्‍हय्‌सिगु मनय् हपाः बी। वं लिसं तइम्‍हय्‌सित धाइ, “ज्‍या बांलात!” अले वं मूर्ति थुखे उखे मसनेमा धकाः नकिं तानाः बल्‍लाकाबी। 
“तर छ! हे इस्राएल, जिमि दास, याकूब, सुयात जिं ल्‍ययागु दु। जिमि पासा अब्राहामया वंश, 
छन्‍त जिं पृथ्‍वीयागु ताताःपाःगु थासं हया, अले पृथ्‍वीया कुन्‍चां जिं छन्‍त सःता। अले जिं धया, ‘छ जिम्‍ह दास खः।’ जिं छन्‍त ल्‍ययागु दु, त्‍वःतागु मदु। 
अथे जुयाः ग्‍याये मते, छाय्‌धाःसा जि छनापं हे दु। नुगः क्‍वतुंके मते, छाय्‌धाःसा जि हे छिमि परमेश्‍वर खः। जिं छन्‍त बल्‍लाके। जिं छन्‍त ग्‍वाहालि याये। जिगु धार्मिकताया जव ल्‍हातं जिं छन्‍त तिबः बी। 
“छनापं तंम्‍वःपिं फुक्‍क धात्‍थें हे लाजय् लाइ, अले बेइज्‍जत जुइ। छन्‍त विरोध याइपिं छुं मखुपिं जुइ अले नाश जुयावनी। 
छिमि शत्रुतय्‌त छं मात्तुमालां नं लुइके फइ मखु। छंगु विरोधय् लडाइँ याइपिं नं ज्‍यालगय् जुइ मखु अले नाश जुइ। 
छाय्‌धाःसा जि परमप्रभु छिमि परमेश्‍वर खः। जिं छंगु जव ल्‍हाः ज्‍वनाः छन्‍त थथे धाये, ‘ग्‍याये मते, जिं छन्‍त ग्‍वाहालि याये।’ 
हे कीचा याकूब, ग्‍याये मते! हे चिधंगु इस्राएल, जिं हे छन्‍त ग्‍वाहालि याये।” परमप्रभु, छन्‍त उद्धार यानादीम्‍ह इस्राएलया दक्‍वसिबय् तःधंम्‍ह पवित्र परमेश्‍वरं थथे धयादी। 
“स्‍व, जिं छन्‍त छगू न्‍हूगु व च्‍वामुसे च्‍वंगु नकिं दुगु अन्‍न दायेगु पाता दय्‌काबी। छं पर्वततय्‌त तासय् याइ अले उकियात दायाः छ्वस याइ। 
छं इमित हायाछ्वइ अले फसं इमित च्‍वय् थत यंकी, अले ग्‍वःफसं इमित पुइकेयंकी। छं धाःसा परमप्रभुनापं हे लय्‌तायाच्‍वनी। अले छं इस्राएलया पवित्र परमेश्‍वरया महिमा याइ। 
“गरीबतय्‌सं व मगाःमचाःपिन्‍सं लः माली, तर लः गनं नं लुइके फइ मखु, इमिगु मे प्‍याःचायाः गनी। तर जि परमप्रभुं इमित लिसः बी। जि इस्राएलया परमेश्‍वरं इमित त्‍वःते मखु। 
नांगा डाँडां जिं खुसिबाः न्‍ह्याकाबी, अले ब्‍यासिइ लःया मूलत पिकयाबी। जिं मरुभूमिइ लःया पुखू व गंगु बँयात लःया मूलय् हिइकाबी। 
मरुभूमिइ जिं ताय्‌गः सिमा, खयः सिमा, मेहदीया सिमात व जैतूनया सिमात बुयाः वय्‌काबी। जिं गंगु बँय् स्‍वसिमा, धूपी व सिसौया सिमातनापं हे बुयाः वय्‌काबी। 
छाय्‌धाःसा मनूतय्‌सं खनाः थुइमा अले बिचाः यायेमा। थ्‍व परमप्रभुया ल्‍हाःया ज्‍या खः धकाः इमिसं पक्‍का हे थुइमा। थ्‍व इस्राएलया पवित्र परमेश्‍वरं सृष्‍टि यानादीगु खः। 
“परमप्रभुं धयादी, ‘छिमिगु मुद्दात जिथाय् हजि।’ थथःगु खँ जिथाय् हजि याकूबया जुजुं धयादी, 
अय् मूर्तित, लिपा छु जुइतिनि जिमित धा, छिमिगु न्‍हापा जुइ धुंकूगु खँ जिमित धा। गुकिं यानाः जिमिसं बिचाः यानाः उपिं पूरा जुल कि मजू धकाः सीके फइ। अले उकिया लिपांगु लिच्‍वः छु जुइ धकाः जिमिसं सीके फइ। वा छु जुइत्‍यंगु खः व खँ जिमित धयाब्‍यु। 
आः जू वइगु खँ जिमित धयाब्‍यु, गुकिं यानाः जिमिसं छिपिं हे द्यः खः धकाः सीके फइ। भिं व मभिंगु न्‍ह्यागु सां छुं या, कि जिपिं ग्‍याये माली अले भय कयाः च्‍वनेमाली। 
तर छिपिं ला ज्‍यालगय् हे मजूपिं खः, अले छिमिगु ज्‍या नं छतिं हे ज्‍यालगय् मजू। सुनां छिमित ल्‍यइ व घच्‍चाइपूम्‍ह खः। 
“जिं सुं छम्‍हय्‌सित उत्तरपाखें ल्‍ययागु दु अले व वइ। पुर्बं वयाः वं जिगु नां काइ। भ्‍यातनाःयात न्‍हुतुन्‍हू थें अले कुमालं चा न्‍हुतुन्‍हू थें वं शासकतय्‌त न्‍हुइ। 
छिपिं मध्‍ये गुम्‍ह द्यवं शुरुंनिसें थ्‍व क्‍यनाब्‍यूगु दु अले झीसं सीके फत? शुरुंनिसें सुनां थ्‍व क्‍यनाबिल अले पाय्‌छि जू धकाः झीसं धायेफत? थ्‍व खँ झीत सुनानं धयाब्‍यूगु मदु, न्‍हापा सुनानं छगू बचं धाःगु मदु। छिमिसं धाःगु वचन सुनानं न्‍यंगु मदु। 
सियोनयात दकलय् न्‍हापा ‘स्‍व, थन छु जुइतिनि’ धकाः धयाम्‍ह जि हे खः। यरूशलेमयात भिंगु खँ न्‍यंकेत छम्‍ह दूत छ्वयाम्‍ह जि हे खः। 
जिं द्यःतय् दथुइ मालाः स्‍वया, इमिगु दथुइ सल्‍लाहबीपिं छम्‍ह नं मदु। जिं इमिके न्‍यने धाःसा सुनानं लिसः बी मखु। 
स्‍व, इपिं फुक्‍कं असत्‍य खः। इमिगु ज्‍या नं छुं मू मवं। इमिगु मूर्तित फय् व अलमल जक खः।” 
