उपदेशक.
12.
दुःखया ई वये न्‍ह्यः, अले “थ्‍व ई वइगु जितः मयः” धकाः छं धाये न्‍ह्यः हे थःगु ल्‍याय्‌म्‍हया इलय् थःत दय्‌कादीम्‍हय्‌सित लुमंकेगु या! 
सूर्यया जः व तिमिलाया जःयात खिउँगुलिं त्‍वःपुइ न्‍ह्यः, तिमिला व नगुत खिउँसे च्‍वने न्‍ह्यः अले सुपाँचं वा वये न्‍ह्यः, 
छंगु छेँयात रक्षा याइपिं थुरथुर खाये न्‍ह्यः, बल्‍लाःपिं मनूत धुसिलिइ न्‍ह्यः, घः छ्यलाच्‍वंपिं मिसात कम जूगुलिं ज्‍या हे दिके न्‍ह्यः, अले झ्‍यालं स्‍वइपिनीगु मिखा बुलुसे च्‍वने न्‍ह्यः, 
चुक चुकया लुखात ति न्‍ह्यः, घः क्‍यलेगुया सः कम जुयावने न्‍ह्यः, परमेश्‍वरयात लुमंकी! छिपिं झंगःत चिरचिर हाःगु सः तायाः दनी, तर लिपा (बुरा जुइबलय्‌) इमिगु सः कम जुयावनी, 
मनूत कःसिं चुकय् कुतुं वनी धकाः ग्‍याये न्‍ह्यः, लँय् उखे थुखे वनेत ग्‍याये न्‍ह्यः, छिमिगु सँ मर्स्‍या बरांमाया तुयुसे च्‍वंगु स्‍वां थे जुइ न्‍ह्यः, अले छिपिं बुइँचात थें प्‍वाथं चुयाः न्‍यासि वने न्‍ह्यः, अले थःगु इच्‍छा च्‍वमन्‍ह्याये न्‍ह्यः, वय्‌कःयात लुमंकी। अबलय् मनूत थःगु अनन्‍तया छेँय् वने न्‍ह्यः, सना वंपिं थुखे उखे लँय् लँय् वनी। 
वहःया तार चबुये न्‍ह्यः अले लुँया ख्‍वलाचा तज्‍याये न्‍ह्यः, चायागु घः बुंगाःचाय् कुचा कुचा दले न्‍ह्यः अले बुंगाःचाय् खिपः चबुये न्‍ह्यः, परमेश्‍वरयात लुमंकी! 
जमिनं वःगु धू बँय् हे लिहां वने न्‍ह्यः, वा आत्‍मा बियादीम्‍ह परमेश्‍वरयाथाय् आत्‍मा लिहां वने न्‍ह्यः वय्‌कःयात लुमंकी! 
“सितिं वंगु खँ! सितिं वंगु खँ!” उपदेशकं धयादी, “फुक्‍क खँ सितिं वंगु खः!” 
उपदेशक बुद्धि दुम्‍ह जक मखु, तर वं मनूतय्‌त ज्ञानया खँ नं स्‍यनेगु यात। वं बांलाक बिचाः यात अले जाँचय् यानाः उखानयात झ्‍वःलाक तयाबिल। 
उपदेशकं पाय्‌छि पाय्‌छिगु खँग्‍वःत मालाः लुइकल, अले छु वं च्‍वःगु खः, उपिं वं इमान्‍दार जुयाः सत्‍य खँ धाल। 
बुद्धि दुम्‍हय्‌सिया वचनत फैजवाःया कथि थें खः, अले इमिसं मुंकाहःगु धापूत कथिइ तानातःगु नकिं थें खः, थुपिं वचनत गुगु छम्‍ह हे फैजवाःपाखें बियातःगु खः। 
हे जिकाय्, थुकी थपय्‌ यानातःगु खँपाखें बांलाक होश‍ यानाच्‍वँ। यक्‍व सफूत दय्‌केगु ज्‍या गुबलें सिधइ मखु। अले यक्‍व आखः ब्‍वन धाःसा शरीरयात त्‍यानु चाय्‌की। 
फुक्‍क खँ न्‍यने धुंकल। खँया लिच्‍वः थ्‍व हे खः, परमेश्‍वरया भय का, अले वय्‌कःया आज्ञायात मानय् या, छाय्‌धाःसा मनूतय्‌सं यायेमाःगु ज्‍या थ्‍व हे खः। 
झीसं यानागु ज्‍या, भिं जुइमा वा मभिं जुइमा, सुला याःगु ज्‍यानापं फुक्‍क खँया न्‍याय परमेश्‍वरं यानादी।
