२ राजा.
11.
अहज्‍याह जुजुया मां अतल्‍याहं थःकाय् सीगु खनेवं यहूदाया जुजुया परिवारयापिं सकसितं नाश यायेगु ज्‍या शुरु यात। 
तर यहोराम जुजुया म्‍ह्याय्, अहज्‍याहया केहेँ यहोशेबां अहज्‍याहया काय् योआशयात स्‍याये त्‍यःपिं जुजुया काय्‌पिनिगु दथुं खुयायंकल। यहोशेबां वयात व वया दुरुमांयात अतल्‍याहपाखें बचय् यायेत थः द्यनिगु क्‍वथाया दुने सुचुका तल। थुकथं व बचय् जुल। 
अतल्‍याहं देशय् शासन याःबलय् योआश खुदँ तक थः दुरुमांनापं हे परमप्रभुया देगःया लागाय् छकु क्‍वथाय् सुलाच्‍वन। 
तर न्‍हय्‌दँ दुबलय् यहोयादा पुजाहारीं सच्‍छिम्‍ह सिपाइँतय् पुचःया कप्‍तानत, करीत, व दरबारय् पाः च्‍वनिपिनि कप्‍तानतय्‌त सःताः परमप्रभुया देगलय् हल। इपिंलिसें बाचा चित। अले देगलय् दुने इमित पाफय्‌काः जुजुया काय् क्‍यन। 
वं इमित थथे उजं बिल, “छिमिसं थथे या, विश्रामबार खुन्‍हु छिपिं ज्‍याय् वइबलय् छिपिं मध्‍ये स्‍वब्‍वय् छब्‍व दरबारय् पाः च्‍वँ। 
मेगु स्‍वब्‍वय् छब्‍व सूर धाःगु ध्‍वाखाय् च्‍वनाच्‍वँ। मेपिं स्‍वब्‍वय् छब्‍व मनूत पालेतय्‌गु ल्‍युनेपाखे च्‍वंगु लुखाय् पाः च्‍वँ। थुपिं स्‍वब्‍वय् छब्‍व मनूत देगलय् पाः च्‍वनी। 
विश्रामबार खुन्‍हु ज्‍यां लिलाःपिं निगू पुचः जुजुया निंतिं परमप्रभुया देगलय् पाः च्‍वनेमाः। 
छिपिं थथःगु ल्‍वाभः ज्‍वनाः जुजुया छचाःखेरं पाः च्‍वँ। छिमिगु न्‍ह्यःने वइपिं न्‍ह्याम्‍हय्‌सित नं स्‍यानाछ्व। जुजु न्‍ह्याथाय् वंसां छिपिं वनापं हे दयेमाः।” 
सछि सछिम्‍हय्‌सिगु पुचःया कप्‍तानतय्‌सं यहोयादा पुजाहारीं धाःथें हे यात। इपिं विश्रामबार खुन्‍हु ज्‍याय् वइपिं व ज्‍यां लिलाःपिं थः फुक्‍क मनूत ज्‍वनाः यहोयादा पुजाहारीयाथाय् वल। 
वं कप्‍तानतय्‌त परमप्रभुया देगलय् दुगु दाऊद जुजुया भाला व ढालत बिल। 
अले वं थथःगु ल्‍हातय् ल्‍वाभः ज्‍वनातःपिं अङ्‌गरक्षकतय्‌त देगःया जवपाखेंनिसें कयाः देगःया खवपाखे तक वेदी व देगःया लिक्‍क जुजुया छचाःखेरं तल। 
अले यहोयादां योआश, जुजुया काय्‌यात पिने हयाः श्रीपेच पुइकाबिल। अले वं वयात बाचाया साक्षी पौ बियाः जुजु घोषणा यात। इमिसं वयात अभिषेक यात। अले मनूत ल्‍हाःपा थाथां थथे धकाः हाल, “जुजु न्‍ह्याबलें म्‍वानाच्‍वनेमा।” 
अतल्‍याहं पाः च्‍वंपिं व मनूत हालाच्‍वंगु सः ताल। अले व हथाय् चायाः मनूत दुथाय् परमप्रभुया देगःपाखे वन। 
अन वं नियमकथं जुजुयात थांया लिक्‍क दनाच्‍वंगु खन। कप्‍तानत व तुरही पुइपिं जुजुया लिक्‍क दनाच्‍वंगु दु। देशयापिं फुक्‍क मनूत लय्‌लय्‌तातां तुरही पुयाच्‍वन। अले अतल्‍याहं थःगु जामालं खुनाः ततःसलं हालाः थथे धाल, “छिमिसं जितः धोखा बिल, छिपिं राजद्रोही खः।” 
यहोयादा पुजाहारीं सच्‍छिम्‍ह सच्‍छिम्‍हया पुचःया कप्‍तानतय्‌त थथे धकाः उजं बिल, “वयात सिपाइँतय् झ्‍वःया दथुं पिने यंकि, वया ल्‍युने वंपिं सकसितं स्‍यानाब्‍यु।” छाय्‌धाःसा “वयात परमप्रभुया देगलय् स्‍याये मते” धकाः पुजाहारीं धाःगु खः। 
उकिं व दरबारया सल दुहां वनीगु ध्‍वाखाय् थ्‍यंबलय् इमिसं वयात ज्‍वनाः स्‍यानाबिल। 
अले यहोयादां परमप्रभु, जुजु, थः प्रजाया दथुइ जिपिं परमप्रभुया प्रजा जुया हे च्‍वने धकाः बाचा चीके बिल। जुजु व प्रजाया दथुइ नं वं छगू बाचा चिनाबिल। 
अनंलि देशया फुक्‍क मनूतय्‌सं वनाः बालया देगःयात थुनाबिल। इमिसं वेदी व अन दुगु मूर्तित कुचा कुचा यानाबिल। अले बालया पुजाहारी मत्तानयात वेदीया न्‍ह्यःने हे स्‍यानाबिल। अनंलि पुजाहारी यहोयादां परमप्रभुया देगलय् पाः च्‍वनिपिं मनूत तल। 
अले वं सच्‍छिम्‍ह सिपाइँतय् पुचःया कप्‍तानत, करीत, पाः च्‍वनिपिं व देशयापिं फुक्‍क मनूतय्‌त थःनापं कयाः जुजुयात परमप्रभुया देगलं पिने हल। इपिं पालेतय्‌गु ध्‍वाखा जुयाः लाय्‌कुलिइ दुहां वन। अन जुजु सिंहासनय् च्‍वन। 
दरबारय् अतल्‍याहयात स्‍याःगुलिं देशयापिं फुक्‍क मनूत लय्‌ताल, हाकनं यरूशलेमय् शान्‍ति जुल। 
न्‍हय्‌दँ दुबलय् योआश यहूदाया जुजु जुल। 
