होशे.
12.
एफ्राइम छम्‍ह घाँय्‌या पलेसा फय् नइम्‍ह पशु थें खः। वं न्‍हिच्‍छिं हे मरुभूमिं वःगु फय्‌यात लित्तुलिनाच्‍वनी। वं छलकपट व ल्‍वायेलीगु अप्‍वय्‌की। वं अश्‍शूरनापं सन्‍धि याइ, अले मिश्र देशय् जैतूनया चिकं छ्वइ। 
यहूदाया विरोधय् परमप्रभुयाके छगू द्वपं दु। अले याकूबयात वं याःगु व्‍यवहारया कारणं वय्‌कलं सजाँय बियादी, वं याःगु ज्‍याकथं वय्‌कलं वयात पलेसा बियादी। 
मांयागु कोखय् हे याकूब थः दाजु एसावनापं ल्‍वात। तःधिक जुइ धुंकाः व परमेश्‍वरनापं ल्‍वात। 
याकूबं स्‍वर्गदूतनापं ल्‍वानाः हे त्‍याकल। व ख्‍वल, अले वं आशिषया निंतिं इनाप यात। वं बेथेलय् वय्‌कःयात नापलात, अले वय्‌कःनापं वं खँ ल्‍हात। 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु परमेश्‍वर, परमप्रभु वय्‌कःया नां खः। 
तर छिपिं थः परमेश्‍वरयाथाय् लिहां वये हे माः। दयामाया व न्‍यायया ज्‍या न्‍ह्याबलें याना हे च्‍वँ, अले न्‍ह्याबलें परमेश्‍वरया लँपु स्‍वयाच्‍वँ। 
व्‍यापार याइपिन्‍सं मखुगु तराजु चले याइ, थगय् यायेगु यय्‌काच्‍वनी। 
एफ्राइमं तःधंछुयाः धाइ, “जि तसकं धनी खः, जि धनी जूगु दु। इमिसं जिके छुं नं अधर्म वा पाप लुइके फइ मखु।” 
“छिमित मिश्र देशं लिगनाहयाम्‍ह परमप्रभु परमेश्‍वर जि हे खः। छिमिगु क्‍वःछिनातःगु नखःचखःया दिनय् थें जिं हाकनं छिमित पालय् च्‍वने माय्‌काबी। 
जिं छिमित ख्‍याच्‍वः बीत अगमवक्तात छ्वयाहया, इमित यक्‍व दर्शन बिया, अले इमिपाखें हे जिं उखानत धया।” 
गिलाद दुष्‍ट खः ला? अन च्‍वंपिं मनूत ज्‍यालगय्‌ मजूपिं खः! इमिसं गिलगालय् द्वहंतय्‌त बलि छाइ ला? इमिगु वेदीत बुँ पालिपिन्‍सं बुँइ ल्‍वहं मुंकातःगु थें जुइ। 
याकूब अरामया देशय् बिस्‍युं वन। इस्राएलं छम्‍ह कलाःया निंतिं सेवा यात, कलाःया निंतिं फै ज्‍वल। 
परमप्रभुं इस्राएलयात मिश्रया दासपाखें त्‍वःतकाहयेत छम्‍ह अगमवक्तायात छ्यलादिल, अले छम्‍ह अगमवक्तापाखें वय्‌कलं वयात रक्षा यानादिल। 
तर एफ्राइमं परमप्रभुयात तसकं तं पिकाय्‌कूगु दु। परमप्रभुं वं बाः वय्‌कूगु हियागु दोष वयागु हे छेनय् ल्‍यंकातयादी, अले हेलाया निंतिं वय्‌कलं सजाँय बियादी। 
