उत्‍पत्ति.
27.
इसहाक तसकं बुरा जुयाः मिखां हे मछुयावसेंलि वं थः दक्‍वसिबय् तःधीम्‍ह काय् एसावयात सःतल। वं वयाः धाल, “जिं छु याये माल?” 
इसहाकं धाल, “जि आः बुरा जुइ धुन, अले न्‍ह्यागु इलय् नं सी फु। 
उकिं छ थःगु धनुष ज्‍वनाः शिकारय् हुँ। अले जिगु लागिं पशु स्‍यानाः हजि। 
अले जितः साक्‍क दय्‌काः नके हजि। जिं छन्‍त सी न्‍ह्यः आशिष बिया थके।” 
इसहाकं एसावयात थथे धाःगु रिबेकां न्‍यनाच्‍वन। एसाव शिकार यायेत पिहां वने धुंकाः 
वं थःकाय् याकूबयात धाल, “जिं छिमि बाःनं छिमि दाजु एसावयात थथे धयाच्‍वंगु ताया – 
‘जि सी न्‍ह्यः छं शिकार यानाहयाः जितः साक्‍क नकि। अले जिं परमप्रभुया न्‍ह्यःने छन्‍त आशिष बी।’ 
उकिं, आः जिगु खँ न्‍यँ, अले जिं धाःथें या। 
वनाः बांलाःपिं निम्‍ह भ्‍याःचा ज्‍वनाः वा, जिं छिमि बाःनं धाःथें साक्‍क इमिगु ला दय्‌काबी। 
छं व यंकाः छिमि बाःयात नकि। अले छिमि बाःनं सी न्‍ह्यः छन्‍त हे आशिष बी।” 
याकूबं धाल, “एसावया ला म्‍ह छम्‍हं सँ दु। जिके धाःसा सँ मदु। 
छुं जुयाः बाःनं जितः थियास्‍वल धाःसा जिं वय्‌कःयात झंगःलाःगु थें जुइ। अले जितः आशिषया थासय् सराः बियादी।” 
रिबेकां वयात धाल, “छन्‍त ब्‍यूगु सराः जितः लायेमा। छं जिं धाःथे जक भ्‍याःचा ज्‍वनाः वा।” 
उकिं याकूबं वनाः मांम्‍हय्‌सिनं धाःथें भ्‍याःचा ज्‍वनाः वल। रिबेकां याकूबया बौयात यःथें साक्‍क ला दय्‌काबिल। 
अले वं छेँय् दुगु एसावया भिंगु भिंगु लं हयाः याकूबयात फिकल। 
याकूबया ल्‍हाः व गःपतय् सँ मदुथाय् भ्‍याःचिया छेंगू तिकाबिल। 
अले थःम्‍हं साक्‍क दय्‌कूगु ला व मरि याकूबया ल्‍हातिइ तयाबिल। 
याकूबं थः बौयाथाय् वनाः धाल, “बाः, जि वये धुन।” बौम्‍हं न्‍यन, “छ जिमि गुम्‍ह काय् खः?” 
याकूबं धाल, “जि एसाव खः, छिम्‍ह दक्‍वसिबय् तःधीम्‍ह काय्। जिं छिं धाःथे यानाः हये धुन। दनाः ला भपियादिसँ। अले जितः आशिष बियादिसँ।” 
इसहाकं न्‍यन, “छं गय् यानाः थुलि याकनं लुइका, पुता?” याकूबं लिसः बिल, “छिकपिनि परमप्रभु परमेश्‍वरं जितः लुइकेत ग्‍वाहालि यानादिल।” 
इसहाकं याकूबयात धाल, “जिगु लिक्‍क वा, छन्‍त थियाः छ जिमि काय् एसाव खः ला कि मखु स्‍वये।” 
याकूब इसहाकया लिक्‍क वन। इसहाकं वयात थियाः धाल, “छंगु सः याकूबयागु थें च्‍वं। छंगु ल्‍हाः धाःसा एसावया थें च्‍वं।” 
याकूबया ल्‍हातिइ एसावया थें सँ दुगुलिं वं याकूबयात म्‍हसीके मफुत। वं आशिष बीत हाकनं छकः न्‍यन – 
“छ धात्‍थें एसाव खः ला?” “खः” वं लिसः बिल। 
इसहाकं धाल, “जितः ला भचा हजि। जिं थ्‍व नये धुंकाः छन्‍त आशिष बी।” याकूबं हयाबिल। वं व नल। याकूबं दाखमद्य नं हयाबिल। वं व नं त्‍वन। 
अले इसहाकं धाल, “जिगु लिक्‍क वा, पुता, अले जितः चुप्‍पा न।” 
याकूबं चुप्‍पा नयाच्‍वंबलय् इसहाकं वयागु वसःया बास कयाः म्‍हसीकल, अले धाल – “जिमि काय्‌या वसःया बास, परमप्रभुं आशिष बियादीगु बँयागु बास थें च्‍वं। 
परमेश्‍वरं छन्‍त आकाशं सुति गाय्‌काः बुँइ यक्‍व सय्‌काः आशिष बियादीमा। अले यक्‍व अन्‍न व दाखमद्य बियादीमा। 
थीथी जातिं छंगु सेवा यायेमा, मनूतय्‌सं छन्‍त भागि यायेमा, छं दाजुकिजाया छ मालिक जुइमा, छं किजापिन्‍सं छन्‍त भागि यायेमा, छन्‍त सराः बीपिं फुक्‍कसित सराः लायेमा, छन्‍त आशिष बीपिं फुक्‍कसिनं आशिष कायेमा।” 
इसहाकं आशिष बीधुंकाः अले याकूब अनं पिहां वने धुंकाः वया दाजु एसाव शिकारं लिहां वल। 
वं नं साक्‍क नसाज्‍वलं दय्‌कल, अले थः बौयाथाय् यंकाः धाल, “बाः, दनादिसँ, जिं शिकारं हयागु ला भपियादिसँ, अले जितः आशिष बियादिसँ।” 
इसहाकं न्‍यन, “छ सु?” वं लिसः बिल, “छिम्‍ह दक्‍वसिबय् तःधीम्‍ह काय् एसाव।” 
थ्‍व न्‍यनाः इसहाक तसकं खात। अले धाल, “अय्‌जूसा छ वये न्‍ह्यः शिकार यानाः जितः ला नकेहःम्‍ह सु लय्? जिं वयात आशिष बी धुन। आः व आशिष वयागु हे जुइ।” 
बौया थ्‍व खँ न्‍यनाः एसाव ततःसलं हालाः ख्‍वल, अले धाल, “बाः, जितः नं छिगु आशिष बियादिसँ।” 
इसहाकं धाल, “छिमि किजां जितः वयाः झंगः लात। वं छन्‍त बीगु आशिष लाकाः यंकल।” 
एसावं धाल, “वयागु नां याकूब तःगु पाय्‌छि हे जुल। वं निकः निकः जितः झंगः लाये धुंकल। वं जिगु तःधीम्‍ह काय्‌यागु अधिकार लाकाः काल, आः जिं कायेगु आशिष नं लाकाः यंकल। छिके आः जितः बीगु छुं हे आशिष ल्‍यं मन्‍त ला?” 
इसहाकं लिसः बिल, “जिं वयात छं मालिक यानाबी धुन। फुक्‍क किजापिन्‍त वया च्‍यः यानाबी धुन। जिं वयात फुक्‍क अन्‍न व दाखमद्य नं बी धुन। आः छन्‍त बीत जिके छुं हे मदये धुंकल, पुता।” 
एसावं हाकनं धाल, “छिके छगुलिं अप्‍वः मेगु आशिष मदु ला, बाः? जितः नं आशिष बियादिसँ।” अले व ततःसलं ख्‍वल। 
इसहाकं वयात धाल, “छ च्‍वनीगु बँ अन्‍न सयेगु पाखें व आकाशं गाइगु सुति लः पाखें तापाइ। 
छ थःगु तरवारया बलं म्‍वाना च्‍वनेमाली। छं थः किजाया सेवा यायेमाली। गुबलय् छ थ्‍व पाखें हीचाइ उबलय् छं थःगु गःपतं वयागु ककुसिँ लिकयाः वांछ्वइ।” 
थः बौनं याकूबयात आशिष ब्‍यूगुलिं एसाव व खनाः तंम्‍वल। अले मनमनं धाल, “जिमि बौ सीवं जिं वयात स्‍यानाबी।” 
रिबेकां एसावया थ्‍व ग्‍वसाः सीकाः थःकाय् याकूबयात सःताः धाल, “छिमि दाजुं छन्‍त स्‍यानाः बदला कायेगु बिचाः यानाच्‍वंगु दु। 
उकिं जिं धयागु खँ न्‍यँ। छ याकनं हे हारानय् जिमि दाजु लाबानयाथाय् बिस्‍युं हुँ। 
अले छिमि दाजुया तं क्‍वमलाःतले अन हे च्‍वँ। 
छं याःगु खँ ल्‍वःमनाः छिमि दाजुया तं क्‍वलासेंलि जिं छन्‍त काय्‌के छ्वयाहये। छन्‍हुं हे जि छाय् छिपिं निम्‍हंलिसे बायाच्‍वनेगु?” 
अले रिबेकां इसहाकयात धाल, “थनच्‍वंपिं हित्ती मिसातय्‌सं यानाः जि हीमी चायेधुन। याकूबं नं हित्ती मिसा हे ब्‍याहा यात धाःसा ला जि सीसां जिल।” 
