यशैया.
54.
“हे यरूशलेम, थारिम्‍ह मिसा, म्‍ये हा गुबलें मचा बुइके मनंम्‍ह मिसा, मचाबू ब्‍यथाय् गुबलें मलाःम्‍ह, लय्‌लय्‌तातां हाला जु। छाय्‌धाःसा भाःतनाप च्‍वनाच्‍वंम्‍ह मिसाया स्‍वयाः भाःतं त्‍वःतूम्‍ह मिसायागु हे मस्‍त यक्‍व दु,” परमप्रभुं धयादी। 
“छंगु पालया थाय् अप्‍वय्‌कि। छंगु पालया पर्दात साला ताहाय्‌कि। छंगु खिपः ताहाकय्‌कि, अले छंगु कीत बल्‍लाकि। 
छाय्‌धाःसा छ अप्‍वयाः जवंखवं न्‍यनावनी, अले छिमि सन्‍तानतय्‌सं मेमेगु जातियात पितिनाछ्वइ, अले इपिं इमिगु झिजांमिजां दंगु शहरय् च्‍वनी। 
“ग्‍याये मते, छ लाजय् लाइ मखु। मेपिन्‍सं बेइज्‍जत याइ धकाः ग्‍याये मते। छन्‍त क्‍वह्यंके फइ मखु। छं थःगु ल्‍याय्‌म्‍हबलय्‌या लज्‍या ल्‍वःमंकी, अले छन्‍त भाःत मदुबलय्‌या याःगु हेला गुबलें लुमंकी मखु। 
छाय्‌धाःसा छन्‍त सृष्‍टि यानादीम्‍ह छिमि भाःत खः, वय्‌कःया नां दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु खः। इस्राएलया पवित्र परमेश्‍वर छन्‍त उद्धार यानादीम्‍ह खः। वय्‌कःयात फुक्‍क पृथ्‍वीया परमेश्‍वर धकाः धाइ। 
त्‍वःतातःम्‍ह व थःगु आत्‍माय् दुःख ताय्‌काच्‍वंम्‍ह, ल्‍यासेबलय् ब्‍याहा यानाः नं भाःतं त्‍वःतूम्‍हय्‌सित थें छन्‍त हाकनं परमप्रभुं सःतादीगु दु,” परमप्रभुं धयादी। 
“जिं छन्‍त छुं ईया निंतिं जक त्‍वःतागु खः। जिगु तःधंगु दया मायां छन्‍त हाकनं लित हये। 
तमं जिं छन्‍त छुं ईया निंतिं जक जिगु ख्‍वाः छपाखें सुचुकागु खः। जिगु सदां दइगु दया मायां जिं छन्‍त दया याये,” छन्‍त उद्धार यानादीम्‍ह परमप्रभु परमेश्‍वरं थथे धयादी। 
“थ्‍व नोआया पालय्‌या दिं थें खः, छाय्‌धाःसा गथे जिं नोआया इलय् पाफया, जिं हाकनं खुसिबालं पृथ्‍वीयात त्‍वपुइ मखु, अथे हे आवंलि जिं छन्‍त तं क्‍यने मखु, अले गुबलें हक्‍के मखु धकाः पाफयागु दु। 
पर्वतयात संकूसां अले डाँडात चीकाःछ्वसां अय्‌नं छिमिगु निंतिं जिगु सदां दइगु दयामाया गुबलें अन्‍त जुइ मखु। अले जिं चिनागु शान्‍तिया बाचा गुबलें त्‍वधुली मखु,” छन्‍त दयामाया यानादीम्‍ह परमप्रभुं धयादी। 
“हे दुःखय् लानाच्‍वंम्‍ह, ग्‍वःफसं पुइकाः छ्वावाःम्‍ह अले सान्‍त्‍वना काय् मखंगु शहर, स्‍व, जिं फिरोजाया थीनं छन्‍त दय्‌के, नीरं छंगु जग स्‍वने। 
थीथी ह्यांउगु मणीं छन्‍त सुरक्षा याइगु पःखाः, तसकं थीगु रत्‍नं छंगु मू ध्‍वाखात व तसकं मू मू वंगु थीनं छंगु निंतिं फुक्‍क पःखाःत दय्‌की। 
छिमि सकलें काय्‌पिन्‍त परमप्रभुं हे स्‍यनेगु याइ, अले छिमि काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍त सुख शान्‍ति दइ। 
धार्मिकताय् छन्‍त थापं याइ। क्‍वत्‍यलिपिंपाखें छ तापाक्‍क हे च्‍वनी, छ सुं खनाः नं ग्‍यायेमाली मखु। भयपाखें छ तापाक्‍क हे च्‍वनी, आतंक छंगु लिक्‍क वइ मखु। 
छन्‍त सुं जातिं हमला याःसां व जिगुपाखें जुइ मखु। सुनां छन्‍त हमला याइ व थः हे छन्‍थाय् भ्‍वःसु वयेमाली। 
“स्‍व, मिया ह्यंग्‍वालय् स्‍वांपुइपिं, थःगु निंतिं ल्‍वाभः दय्‌कीपिं नकःमितय्‌त जिं हे सृष्‍टि यानागु खः। अले उपिं ल्‍वाभःत छ्यलीपिं सिपाइँतय्‌त नं जिं हे सृष्‍टि यानागु खः। 
तर छन्‍त नाश यायेत दय्‌कूगु न्‍ह्याथें ज्‍याःगु ल्‍वाभलं नं छन्‍त बुके फइ मखु। अले छन्‍त दोष बीपिन्‍त छं सुम्‍क तइ। थ्‍व परमप्रभुया दासतय्‌गु निंतिं सर्बय जुइ। थ्‍व जिमि दासतय्‌त कोस्‍यालि खः,” 
