भजन.
94.
हे परमप्रभु, छि सजाँय बियादीम्‍ह परमेश्‍वर खः, थःगु तं क्‍यनादिसँ! 
छि सकल मनूतय् न्‍यायाधीश खः, दनादिसँ, अले घमण्‍डीतय्‌त छु यायेमाःगु खः यानादिसँ। 
हे परमप्रभु, दुष्‍टत गुबलय् तक लय्‌तायाच्‍वनी? गुबलय् तक? 
इमिसं तःधंछुयाः खँ ल्‍हानाजुइगु। मभिंपिं मनूत फुक्‍कसिनं फुइँ यानाजुइगु। 
हे परमप्रभु! इमिसं छिकपिनि मनूतय्‌त क्‍वत्‍यला जुइगु, इमिसं छिं थः मनू धाःपिन्‍त सास्‍ती यानाजुइगु। 
इमिसं भाःत मदुपिं मिस्‍त, मां-बौ मदुपिं मस्‍त व परदेशीतय्‌त स्‍यानाबीगु। 
इमिसं धाइ, “परमप्रभुं झीत खनी मखु, याकूबया परमेश्‍वरं वास्‍ता यानादी मखु।” 
अय् पशु थें ज्‍याःपिं मनूत, होश या, अय् मूर्खत, छिमिके गुबलय् बुद्धि दइगु? 
छिमित न्‍हाय्‌पं ब्‍यूम्‍हय्‌सिनं मताइ ला? छिमित मिखा ब्‍यूम्‍हय्‌सिनं मखनी ला? 
वय्‌कलं जाति जातियात कजय् यानादी, छु वय्‌कलं छिमित सजाँय बियामदी ला? वय्‌कः सकल मनूतय्‌त स्‍यनेकने यानादीम्‍ह खः, छु वय्‌कःयाके थःगु ज्ञान मदइ ला? 
परमप्रभुं मनूतय्‌गु बिचाः स्‍यू, अले व बिचाः ज्‍यालगय् मजू धकाः स्‍यू। 
हे परमप्रभु, धन्‍यम्‍ह खः छिं कजय् यानादीम्‍ह मनू, अले छिं थःगु हे व्‍यवस्‍था स्‍यनेकने यानातःम्‍ह मनू। 
छिं वयात दुःखया इलंनिसें दुष्‍टतय्‌गु निंतिं गाः म्‍हुइबलय् तकं शान्‍ति बियादी। 
परमप्रभुं थः प्रजायात त्‍वःतादी मखु, परमप्रभुं थःम्‍हं ल्‍ययादीगु जातियात त्‍वःतादी मखु। 
अदालतय् हाकनं न्‍याय दइ, धर्मी मनूतय्‌सं उकिया पँली। 
दुष्‍टतय्‌गु विरोधय् जिनापं सु दनी? मभिंगु ज्‍या याइपिनिगु विरोधय् जिगु निंतिं सु दनी? 
परमप्रभुं जितः ग्‍वाहालि बियामदीगु जूसा ला जि न्‍हापा हे सुनसान चिहानय् च्‍वने धुंकीगु जुइ। 
जिं धया, “जिगु तुति चुलुयाच्‍वंगु दु,” तर हे परमप्रभु, छिगु सदां दयाच्‍वनीगु दया मायां जितः तिबः बिल, 
जि तसकं नुगः मछिनीबलय् छिं जितः हःपाः बियाः लय्‌ताय्‌कादी। 
छु दुष्‍ट शासकत छिनापं मिलय् जुइ फइ ला? इमिसं थःगु कानूनयात छ्यलाः स्‍यंकेगु ग्‍वसाः ग्‍वइगु। 
इपिं धर्मी मनूतय्‌गु विरोधय् छप्‍पँ जुयाजुइ, अले छुं मस्‍यूपिन्‍त द्वपं बियाः स्‍यानाजुइ। 
तर परमप्रभु जिगु किल्‍ला खः, जिमि परमेश्‍वर जिगु शरण कायेगु ल्‍वहंधी खः। 
परमेश्‍वरं इमिगु मभिंगु ज्‍याया पलेसा मभिं यानादी, इमिगु पापया लागि इमित नाश यानादी। परमप्रभु झी परमेश्‍वरं इमित नाश यानादी। 
