मत्ती.
10.
छन्‍हु येशूं झिंनिम्‍ह चेलातय्‌त थःथाय् सःताः इमित मभिंगु आत्‍मा पितिनेगु व न्‍ह्यागुं ल्‍वय् लाय्‌के फइगु अधिकार बियादिल। 
थुपिं झिंनिम्‍ह प्रेरितत थथे खः – पत्रुस धाःम्‍ह सिमोन, वया किजा अन्‍द्रियास, जब्‍दिया काय् याकूब व वया किजा यूहन्‍ना, 
फिलिप व बारथोलोमाइ, थोमा, कर काइम्‍ह मत्ती, अल्‍फयसया काय् याकूब व थेदियस, 
सिमोन कनानी व येशूयात धोखा ब्‍यूम्‍ह यहूदा इस्‍करियोत। 
थुपिं झिंनिम्‍हय्‌सितं वय्‌कलं थथे धयाः छ्वयादिल – “यहूदीमखुपिन्‍थाय् व सामरीतय्‌गु शहरय् वने मते। 
बरु इस्राएलय् च्‍वंपिं जवाः मदुपिं फैचात थें जुया च्‍वंपिन्‍थाय् वनाः 
थथे धकाः न्‍यंकि – ‘परमेश्‍वरयागु राज्‍य न्‍ह्यःने थ्‍यंकः वये धुंकल।’ 
उसाँय् मदुपिन्‍त लाय्‌कि, सीपिन्‍त म्‍वाकी, कोह्रितय्‌त लाय्‌कि, अले भूत पितिनाछ्व। थ्‍व शक्ति छिमित सितिं दुगुलिं छिमिसं नं सितिं हे या। 
“छिमिसं लुँ, वहः व सिजःयागु धिबा घाना वने मते। 
पिहां वनेत म्‍हिचा, लं, लाकां, तुतां ज्‍वने मते, छाय्‌धाःसा ज्‍या याइपिन्‍त माक्‍व ला अथें हे दइ। 
“गामय् वंसां शहरय् वंसां छिमित दुकाइम्‍ह मनूयात मालाः अनं वने मत्‍यतले वयाथाय् हे च्‍वँ। 
वयागु छेँय् दुहां वनेवं हे ‘छिमित शान्‍ति दयेमा’ धकाः धा। 
छिमिगु खँ इमिसं थुइका काःसा इमित शान्‍ति दइ, मखुसा छिमिसं ब्‍यूगु शान्‍ति छिमिके तुं लिहां वइ। 
गुगुं नं छेँय् अथवा शहरय् छिमित दुमकाःसा व छिमिगु खँ तकं मन्‍यंसा छिपिं अनं वनाछ्व। अनं वनेत छिमिसं थःगु पालिइ थाःगु धू तकं थाथा यानाः हुँ। 
जिं छिमित खःगु खँ धाये – न्‍याय यानादीबलय् परमेश्‍वरं सदोम व गमोरा शहरय् च्‍वंपिन्‍त स्‍वयाः अप्‍वः थ्‍व शहरय् च्‍वंपिन्‍त सास्‍ती यानादी।” 
“न्‍यँ, गुँखिचातय्‌गु हुलय् जिं छिमित फैचा थें यानाः छ्वयाच्‍वनागु दु। उकिं छिपिं सर्प थें चंख जुइमाः, अले सुकुभतु थें स्‍वजा जुइमाः। 
मनूतलिसे होश याना जु, छाय्‌धाःसा इमिसं ज्‍वनाः छिमित अदालतय् लःल्‍हानाबी। अले धर्मशास्‍त्र स्‍यनीगु छेँय् यनाः कोर्रां दाइ। 
जितः विश्‍वास याःगुलिं छिमित हाकिमत व जुजुपिनिगु न्‍ह्यःने थने यंकी। छिमिसं अन हे इमित व यहूदीमखुपिन्‍त जिगु साक्षी ब्‍यु। 
अथे थने यंकीबलय् छिमिसं गथे यानाः छु नवायेगु धकाः धन्‍धा काये मते। छिमिसं नवाये माःगु खँ छिमित उबलय् हे बियादी। 
छाय्‌धाःसा छिमिसं नवाइगु खँ छिमिगु थःगु हे जुइ मखु, छिमिगुपाखें परमेश्‍वरयागु आत्‍मां हे नवानादी। 
“मनूतय्‌सं थः हे दाजुकिजापिन्‍त महियाः स्‍याके बी। बौनं थः हे काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍त, अले काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍सं थः हे मां बौयात महियाः स्‍याके बी। 
थथे जिगु नामं यानाः छिमित फुक्‍कसिनं हेला याइ। दकलय् लिपा तकं क्‍वात्तुक विश्‍वास यानाः सह यानाच्‍वंम्‍ह बचय् जुइ। 
छगू शहरं ख्‍यानाः छ्वःसां छिपिं मेगु शहरय् हुँ। जिं छिमित धात्‍थें धाये – मनूया काय् मवतले छिमिसं इस्राएल न्‍यंक हे ज्‍या क्‍वचाय्‌के फइ मखुनि।” 
“गुरु स्‍वयाः चेला तःधं मजू। अथे हे मालिक स्‍वयाः च्‍यः तःधं मजू। 
चेला थः गुरु थें जुइ दुगुलिं, अले च्‍यः थः मालिक थें जुइ दुगुलिं लुधनेमाः। छेँ थुवाःयात हे भूतया जुजु बालजिबुल धाल धाःसा वया जहानतय्‌त झन छु जक धाइगु जुइ?” 
“मनूत खनाः छिपिं ग्‍याये मते। त्‍वपुयातःगु खने दइतिनि। सुचुकातःगु सी दइतिनि। 
जिं छिमित खिउँथाय् धयागु खँ छिमिसं न्‍हिनय् बय्‌बय् या। अथे हे जिं छिमित न्‍हाय्‌पनय् धयागु खँ छिमिसं कःसिइ च्‍वनाः बय्‌बय् या। 
“म्‍ह जक स्‍याये फुपिं, आत्‍मा स्‍याये मफुपिंलिसे छिपिं ग्‍याये मते। बरु छिमिगु म्‍ह व आत्‍मा नितांयात नरकय् छ्वयादी फुम्‍हलिसे जक ग्‍याना च्‍वँ। 
धिबा छगलं निम्‍ह चखुंचा न्‍याये मफु ला? परमेश्‍वरयात मयय्‌कं छम्‍ह चखुंचा नं स्‍याये फइ मखु। 
छिमिगु छेनय् च्‍वंगु सँ छपु छपु दतले हे परमेश्‍वरं ल्‍याः खाना तयादीगु दु। 
अय्‌जूगुलिं ग्‍याये माःगु मदु। चखुंचा स्‍वयाः ला छिपिं यक्‍व हे मू वं।” 
“सुनां मनूतय्‌गु न्‍ह्यःने ‘जि ख्रीष्‍टयाम्‍ह मनू खः’ धकाः धाइ, जिं नं स्‍वर्गय् जिमि बाःया न्‍ह्यःने वयात ‘जिम्‍ह मनू खः’ धकाः धाये। 
सुनां मेपिनिगु न्‍ह्यःने ‘जि ख्रीष्‍टयाम्‍ह मनू मखु’ धकाः धाइ, वयात जिं नं जिमि बाःया न्‍ह्यःने ‘जिम्‍ह मनू मखु’ धकाः धाये।” 
“जि संसारय् शान्‍ति बीत वःम्‍ह धकाः छिमिसं ताय्‌के मते। जि शान्‍ति बीत मखु, बरु ल्‍वाकेत वयाम्‍ह खः। 
“‘जि ला काय्‌यात बौलिसे, म्‍ह्याय्‌यात मांलिसे, भौयात माजुलिसे ल्‍वाकेत वयाम्‍ह खः। 
मनूतय् शत्रुत थःगु छेँय् च्‍वंपिं हे जुइ।’ 
“जितः स्‍वयाः थः मां बौयात अप्‍वः माया याइम्‍ह मनू जिगु ल्‍यूल्‍यू वये फइ मखु। अथे हे थःकाय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍त जितः स्‍वयाः अप्‍वः माया याइम्‍ह मनू नं जिगु ल्‍यूल्‍यू वये फइ मखु। 
थःगु क्रूस क्‍वबिया जिगु ल्‍यूल्‍यू मवइम्‍ह मनू जिम्‍ह चेला जुइ फइ मखु। 
थःगु प्राण बचय् यायेत जक स्‍वइम्‍ह मनू नाश जुयावनी। सुनां जिगु निंतिं थःगु प्राण पाइ व बचय् जुइ।” 
“छिमित दुकाःम्‍हय्‌सिनं जितः दुकाःगु जुइ। जितः दुकाःम्‍हय्‌सिनं जितः छ्वया हयादीम्‍हय्‌सित दुकाःगु जुइ। 
अगमवक्तायात अगमवक्ता खः धकाः दुकाःम्‍हय्‌सित अगमवक्तायात बीगु सिरपाः हे दइ। अथे हे परमेश्‍वरं धाःथें च्‍वनीम्‍हय्‌सित दुकाःम्‍हय्‌सित नं वयात थें हे सिरपाः दइ। 
जिं छिमित खःगु खँ धाये – सुनानं जिमि चेला खः धकाः दकलय् चिधंम्‍ह मनूयात तकं छगू गिलास जक लः त्‍वंकूसां वं सिरपाः कायेखनी।” 
