यशैया.
28.
धिक्‍कार, एफ्राइमया अय्‌लाःगुलुतय्‌गु घमण्‍डया श्रीपेचयात! धिक्‍कार, सुकूगनावनीगु स्‍वांया श्रीपेचयात गुगु छकः तसकं बांलाःगु खः! थ्‍व शहर दाखमद्यं काःपिनिगु छगू यक्‍व सइगु ब्‍यासिया च्‍वय् पाखे लाः। 
परमप्रभुं इमित हमला यायेत सुं तसकं बल्‍लाःम्‍ह व शक्तिं जाःम्‍ह मनू दय्‌कादीगु दु। वं प्‍वँया ग्‍वःफय् वइगु व तसकं वा वइगु अले पने हे मफय्‌क वइगु खुसिबालं थें देशयात भज्‍यंक स्‍यंकाबी। 
एफ्राइमया अय्‌लाःगुलुतय्‌गु घमण्‍डया श्रीपेचयात, पालि तलय् तयाः न्‍हुत्तुन्‍हुइतिनि। 
सुकूगनावनीगु स्‍वांया श्रीपेचयात गुगु छकः तसकं बांलाःगु खः! थ्‍व शहर दाखमद्यं लगय् जूपिनिगु छगू यक्‍व सइगु ब्‍यासिया च्‍वय् पाखे लाः। थ्‍व बसन्‍त ऋतुइ नेभाराया न्‍हापां सइगु फल थें मदयावनी, गुगु फल पाकय् जुइवं मनूतय्‌सं खानाः नइ। 
व दिंखुन्‍हु दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु थः बचय्‌जूपिं प्रजाया निंतिं तसकं बांलाःगु स्‍वांनं दय्‌कातःगु श्रीपेच थें जुइतिनि। 
वय्‌कलं न्‍याय यायेत च्‍वनाच्‍वंम्‍ह न्‍याय याइम्‍हय्‌सित न्‍यायया ज्ञान व शहरया रक्षा यायेत मू ध्‍वाखाय् दनाच्‍वंम्‍ह ध्‍वाखापिवाःयात साहस बियादी। 
पुजाहारीतय्‌सं व अगमवक्तात नं यक्‍व दाखमद्य त्‍वनी कि इमिगु तुति थातय् लाइ मखु। इमिसं थुलि यक्‍व अय्‌ला त्‍वने धुंकूगु दु कि इपिं अलमल जुयाः तुति तक्‍यंकाः न्‍यासिवनि। अगमवक्तातय्‌सं अय्‌ला त्‍वनाः काय्‌काजुल धाःसा परमेश्‍वरं बियादीगु दर्शनयात थुइके फइ मखु अले पुजाहारीत नं अथे हे काय्‌काः थःथाय् हःगु खँया बारे बांलाक बिचाः याये फइ मखु। 
इमिगु फुक्‍कं टेबिलत ल्‍ह्वयातःगुलिं जाः अले छगू नं सफागु टेबिल मदु। 
इमिसं जिगु बारे झसुका तइ, इमिसं धाइ, “वं सुयात छु स्‍यंगु दु धकाः मति तइ हँ? सुयात वयागु बुखँ माःगु दु? खः, नकतिनि दुरुं छ्यूम्‍ह मचाया निंतिं जक पाय्‌छि हे जुइ। 
छाय्‌धाःसा थथे भतिचा थन, भतिचा अन हे स्‍यनेगु, अले हानं हानं कनेगु, अले हानं हानं धायेगु।” 
अथे खःसा परदेशीतय्‌गु म्‍हुतुं व मथूगु भाय् ल्‍हाइपिं मनूतय्‌गुपाखें परमप्रभु न्‍वंवानादी। 
इमित वय्‌कलं धयादिल, “झासु लंकेगु थाय् थ्‍व हे खः, त्‍यानुचाःपिं थन हे झासु लंकः वा। अले आराम कायेगु थाय् थ्‍व हे खः।” अय्‌नं इमिसं वय्‌कःया खँ मन्‍यन। 
अथे जुयाः परमप्रभुया वचन इमिगु निंतिं थथे जुइ – भतिचा थन, भतिचा अन हे स्‍यनेगु, अले हानं हानं कनेगु, अले हानं हानं धायेगु। थुकथं इपिं लुफिं हानाः दयेमा, घाःपाः जुइमा, जालय् तक्‍यनेमा, अले ज्‍वनेमा। 
अथे जुयाः हे हेबाय्‌चबाय् याइपिं मनूत, सुनां यरूशलेमय् थुपिं प्रजातय्‌त शासन याइ, परमप्रभुया वचन न्‍यँ। 
छिमिसं थथे धयाः घमण्‍ड याइ, “जिमिसं मृत्‍युलिसें बाचा चिनागु दु, अले सीगाःलिसें सहलह यानागु दु। तसकं तःधंगु विपत्ति जिमिथाय् वःसां, उकिं जिमित थिइ फइ मखु। छाय्‌धाःसा जिमिसं मखुगु खँ ल्‍हाइपिन्‍थाय् शरण कयागु दु, अले असत्‍ययात सुपीगु थाय् दय्‌कागु दु।” 
अथे जुयाः परमप्रभुं धयादी, “स्‍व, जिं सियोनय् छग्‍वः ल्‍वहं तयागु दु, जाँचय् यानातःगु छग्‍वः ल्‍वहं, तसकं बल्‍लाःगु जगया निंतिं मदय्‌कं मगाःगु मू ल्‍वहं। थुकी विश्‍वास याइपिं सुनानं लज्‍या चाय् माली मखु। 
जिं इन्‍साफयात नापे यायेगु खिपः व धार्मिकतायात धाःसा गं खायेगु दय्‌काबी। प्‍वँनं मखुगु खँ ल्‍हाइपिनिगु शरण कायेगु थाय् चुइकायंकी, अले लखं छिमिगु सुपीगु थाय् त्‍वःपुयाबी। 
मृत्‍युलिसें छिमिसं याःगु बाचा त्‍वदुली, अले सीगाःलिसें याःगु कबुल दयाच्‍वनी मखु। विपत्ति खुसिबाः थें वइबलय् छिमित उकिं त्‍वःपुयाबी। 
गुबलय् गुबलय् व तच्‍वकं थाहां वइ उकिं छिमित चुइकायंकी। सुथ पतिकं, न्‍हिनय् व चान्‍हय् व थाहां वइ।” थ्‍व बुखँ थूपिनिगु निंतिं तसकं भय जक हइ। 
छिपिं द्यनेगु खाता चिहाकः जुइ अले फांगा नं चिधं जुइ। 
वय्‌कःया ज्‍या, थःगु गज्‍जबगु ज्‍या पूवंकादीत परमप्रभु पराजीम पर्वतय् दनादी थें दनादी, गिबोनया ब्‍यासि वय्‌कः झायादी थें झाइ। 
आः हाय्‌केगु ज्‍या दिकि, मखुसा छिमिगु सिखः झन अप्‍वः झ्‍यातुइ। प्रभु, दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं जितः धयादीगु दु, फुक्‍क देश हे नाश जुइ। 
न्‍यँ, जिगु खँय् ध्‍यान ब्‍यु, अले जिं धयागु खँ बांलाक न्‍यँ। 
गुबलय् छम्‍ह बुँज्‍या याइम्‍हं छुं पीगु निंतिं बुँपालि, छु वं बुँ पालाः दायेगु हे मच्‍वनी ला? 
वं बुँ पालाः माथं वंकीबलय् छु वं सोँप व जी ह्वली मखु ला? छु वं छ्व वयागु हे थासय् ह्वली मखु ला? अले तछ्व नं वयागु हे थासय् ह्वली मखु ला? छ्व बुँइ ह्वली मखु ला? 
वया परमेश्‍वरं वयात पाय्‌छि पाय्‌छिगु खँ स्‍यनादी। 
मुगलं सोँप दाइ मखु, नं जीयात गाडाया घःचालं क्‍यलि। तर सुँपयात तुतांनं व जीयात कथिं दायेगु याइ। 
मरि दय्‌केगु निंतिं छ्वचुं क्‍यले हे माः, सुनानं उकियात दायाच्‍वनी मखु। अले गाडाया घःचाः उकिया द्यःनेपाखें यंकूसां सलं छ्वचुं क्‍यली मखु। 
थुपिं फुक्‍कं दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुयापाखें हे वइ, गुम्‍ह तसकं बांलाःगु सल्‍लाह बीम्‍ह व बुद्धिं जाःम्‍ह खः। 
