अय्‍यूब.
19.
अले अय्‍यूबं लिसः बिल, 
छिकपिन्‍सं गुबलय् तक जितः दुःख बियादीगु? अले गुबलय् तक वचनं जितः चुंचुं यानादीगु? 
छिकपिन्‍सं तकःमछि हे जितः अपमान यानादिल, लज्‍या मचासें जितः हमला यानादिल। 
जिं द्वंकागु हे जूसां नं गल्‍ती ला जिगु हे खः। 
धात्‍थें छिकपिन्‍सं थःपिन्‍त जि स्‍वयाः तःधं खंकादिल धाःसा अले जिगु बेइज्‍जत जिगु पापया दसिकथं ल्‍याःखानादिल धाःसा 
परमेश्‍वरं हे जितः अन्‍याय यानाः वय्‌कलं जिगु प्‍यखें जाः ह्वलादीगु खः धकाः सीकादिसँ! 
“स्‍व! जि ‘अन्‍याय’ जुल धकाः हाला, तर सुनानं लिसः मब्‍यू। ग्‍वाहालि फ्‍वनेत बिन्‍ति याःसां जितः न्‍याय दइ मखु। 
वय्‌कलं जिगु लँ पनादीगु दु, जि पुलावने मफु। जिगु लँयात वय्‌कलं खिउँगुलिं त्‍वपुयादीगु दु। 
वय्‌कलं जिगु फुक्‍क मान लाकाकयादीगु दु। वय्‌कलं जिगु छेनं मुकुट त्‍वकादिल। 
वय्‌कलं प्‍यखेरं जि खतम मजुतले जितः कय्‌कादी। वय्‌कलं जिगु आशायात सिमायात थें लिनादी। 
वय्‌कलं थःगु तं जिके प्‍वंकादीगु दु। वय्‌कलं जितः थः शत्रु भाःपियादीगु दु। 
जितः हमला यायेत वय्‌कलं सेना छ्वयाहयादी। इमिसं जिगु विरोधय् घेरय् याइगु द्वम्‍बःचा दय्‌कूगु दु। इमिसं जिगु पालया प्‍यखेरं छाउनी तइ। 
वय्‌कलं जिमि दाजुकिजापिन्‍त जिपाखें तापाकादीगु दु। जिमि पासापिं जिपाखें अलग हे च्‍वनीगु। 
जिमि थःथितितय्‌सं जितः त्‍वःतूगु दु, जिमि पासापिन्‍सं जितः ल्‍वःमंकल। 
जिगु छेँय् पाहां जुयाः च्‍वनाच्‍वंपिं व दासीतय्‌सं जितः म्‍हमस्‍यूम्‍हय्‌सित थें व्‍यवहार याइगु। इमिगु मिखाय् जि छम्‍ह विदेशी जूगु दु। 
जिं जिम्‍ह दासयात सःते, तर वं लिसः बी मखु। खः ला जिं वयात थःगु हे म्‍हुतुं बिन्‍ति यानागु खः। 
जिमि कलाःयात जिगु सासः नवः। जिमि थः हे दाजुकिजापिनि न्‍ह्यःने जि नवःम्‍ह जूगु दु। 
चिधिकःपिं मस्‍तय्‌सं तकं जितः हेला याइगु। जि खनीबलय् इमिसं जितः लाय्‌बुइगु। 
जिमि फुक्‍कं मिलय् जूपिं पासापिन्‍सं जितः तसकं मययेकीगु। अले जिं माया यानापिं जिगु विरोधय् दंगु दु। 
जि ला क्‍वँय् व छेंगू जूगु दु। जि ला झन्‍नेलि सीत्‍यंगु का। 
दया यानादिसँ हे जिम्‍ह पासापिं दया यानादिसँ! छाय्‌धाःसा परमेश्‍वरया ल्‍हातं जितः कय्‌कादीगु दु। 
परमेश्‍वरं जितः लिनादीगु थें छिकपिन्‍सं जितः छाय् लिनादियागु? छिकपिन्‍सं दुःख बीगु मगानी ला? 
जिगु वचन ल्‍वहँतय् च्‍वःगु जूसा, व छगू थूतुलातःगु भ्‍वँतय् च्‍वःगु जूसा, 
नँयागु ज्‍याभलं व सीसां न्‍ह्याबलेंया निंतिं ल्‍वहँतय् कियाब्‍यूगु जूसा ज्‍यूगु नि! 
तर जिं स्‍यू, जितः उद्धार यानादीम्‍ह म्‍वानाच्‍वंगु दु। दकलय् लिपांगु इलय् वय्‌कः पृथ्‍वीइ दनादी। 
अले जिगु छेंगू थुकथं नाश जुइ धुंकाः नं, जिं जिगु शरीरय् हे परमेश्‍वरयात खने। 
जिं थःगु हे मिखां वय्‌कःयात खने, थःम्‍हं हे खनी, मेपिन्‍सं मखु। जिगु नुगः जिगु दुने हे दुने मचायावनाच्‍वंगु दु। 
छिकपिन्‍सं जितः थथे धयादिल धाःसा, ‘जिमिसं वयात गय् यानाः लीगु? छाय्‌धाःसा समस्‍याया हाः वयाके लुल।’ 
छिकपिं सजाँयपाखें ग्‍यानादिसँ, छाय्‌धाःसा छिकपिनिगु बानी सजाँय बी बहः जू, अले अन न्‍याय दु धकाः छिकपिन्‍सं सी।” 
