प्रकाश.
22.
अले स्‍वर्गदूतं जितः स्‍फटिक थें यचुसे च्‍वंगु अनन्‍त जीवन बीगु लः दुगु खुसि क्‍यनाबिल। थ्‍व खुसि परमेश्‍वर व चीधिकःम्‍ह भ्‍याःचायागु सिंहासनं पिचायाः 
उगु शहरयागु लँ दथुं न्‍ह्यानाच्‍वंगु दु। थ्‍व खुसि सिथय् झिंनिलाया झिंनिता हे फल सइगु जीवनयागु सिमा दु। थ्‍व सिमाय् लच्‍छिइ छता फल सइ। थ्‍व सिमायागु हः जात जातियापिं मनूतय्‌त लाय्‌केगु निंतिं वासः खः। 
अन सराः बियातःगु छुं हे नं दइ मखुत। परमेश्‍वर व चीधिकःम्‍ह भ्‍याःचायागु सिंहासन अन दइ। अले वय्‌कःया दासतय्‌सं वय्‌कःयात आराधना याइ। 
इमिसं वय्‌कःयागु ख्‍वाः स्‍वये दइ। वय्‌कःयागु नां इमिगु कपालय् च्‍वयातःगु दइ। 
अन चा धयागु हे दइ मखु। इमित मतयागु जः व सूर्ययागु जः माःगु मखुत। परमप्रभु परमेश्‍वरं हे इमित जः बियादी। इमिसं न्‍ह्याबलें राज्‍य यानाच्‍वनी। 
अले स्‍वर्गदूतं जितः धाल – “थ्‍व वचन फुक्‍कं सत्‍य व विश्‍वास याये बहःगु खः। अगमवक्तातय्‌त आत्‍मा बियादीम्‍ह परमप्रभु परमेश्‍वरं थः दासतय्‌त याकनं जू वइगु खँ क्‍यनेत थः दूत छ्वयाहयादीगु दु।” 
येशूं धयादिल – “जि याकनं हे वयेत्‍यनागु दु। थ्‍व सफुलिइ च्‍वयातःगु अगमवाणी फुक्‍कं न्‍यनाः थुइकाः मानय् यानाच्‍वनीम्‍ह धात्‍थें धन्‍यम्‍ह खः।” 
थ्‍व खंम्‍ह व ताःम्‍ह जि यूहन्‍ना खः। जिं थथे स्‍वये धुंकाः व न्‍यने धुंकाः थ्‍व फुक्‍क क्‍यना ब्‍यूम्‍ह स्‍वर्गदूतयात हनाबना यायेत भ्‍वपुला। 
वं जितः धाल – “छं थथे याये मते। छ व छिमि अगमवक्ता दाजुकिजापिं व थ्‍व सफुलिइ च्‍वंगु वचन मानय् यानाच्‍वंपिं थें जि नं छम्‍ह परमेश्‍वरया दास खः। परमेश्‍वरयात आराधना या।” 
वं जितः हानं थथे धाल – “थ्‍व सफुलिइ च्‍वयातःगु अगमवाणी सुचुकातये मते, छाय्‌धाःसा ई न्‍ह्यःने थ्‍यने धुंकल। 
मभिंगु ज्‍या याइम्‍हय्‌सित मभिंगु ज्‍या हे याका ति। घच्‍चायापुगु ज्‍या यानाजुइम्‍ह अझ घच्‍चायापुगु ज्‍या याना जुयाच्‍वनेमा। बांलाःगु भिंगु यानाजुइपिन्‍त अझ नं बांलाःगु भिंगु याका हे ति। पवित्रपिन्‍त अझ पवित्र जुइका ति।” 
“स्‍व, जि याकनं हे वयेत्‍यनागु दु। मनूतय्‌गु ज्‍या स्‍वयाः जिं इमित बीमाःगु इनाम बी। 
अल्‍फा व ओमेगा जि हे खः। न्‍हापायाम्‍ह व लिपायाम्‍ह, अले शुरु व अन्‍त जि हे खः।” 
थथःगु वसः हियाः यचुसे च्‍वंक च्‍वना च्‍वनीपिं धन्‍यपिं खः। जीवनयागु सिमाय् सःगु फल इमिसं नयेखनी, अले इपिं ध्‍वाखां दुने शहरय् नं वने खनी। 
शहरं पिने धाःसा घच्‍चायापुगु ज्‍या याइपिं, जादु क्‍यनिपिं, व्‍यभिचार याइपिं, ज्‍यानमारात, मूर्ति पुजा याइपिं, मखुगु ज्‍याखँ यायेगु यय्‌कीपिं व मखुगु ज्‍याखँ जक यानाजुइपिं दइ। 
“मण्‍डलीतय्‌त थ्‍व खँ धाय्‌केत जि येशूं छन्‍थाय् जिम्‍ह स्‍वर्गदूत छ्वयाहयागु खः। जि दाऊदया कुल व सन्‍तान खः। सुथय् थीगु नगु नं जि हे खः।” 
आत्‍मा व भम्‍चां धयादी – “झासँ।” अथे हे न्‍यनीपिन्‍सं नं “झासँ” धकाः धा। प्‍याचाःपिन्‍सं व इच्‍छादुपिन्‍सं वयाः जीवनयागु लः सितिकं त्‍वँ। 
थ्‍व सफुलिइ च्‍वयातःगु अगमवाणी न्‍यंपिं फुक्‍कसितं जिं ख्‍याच्‍वः बी – सुनानं थुकी छुं खँ तन धाःसा वयात परमेश्‍वरं थ्‍व सफुलिइ च्‍वयातःगु महामारी तनादी। 
सुनानं थ्‍व अगमवाणीयागु सफुलिइ च्‍वंगु छुं वचन लिकाल धाःसा परमेश्‍वरं वयागु जीवनयागु सिमायागु फलया भाग नं मदय्‌कादी। अले वयात पवित्र शहरं पितिनी। 
थुकियागु साक्षी बियादीम्‍हय्‌सिनं धयादिल “धात्‍थें हे जि याकनं वयेत्‍यनागु दु।” आमेन, झासँ हे प्रभु येशू। 
प्रभु येशूयागु दया माया फुक्‍कसित दयेमा। आमेन।
