मर्कूस.
13.
येशू देगलं पिने झाःबलय् चेलात मध्‍ये छम्‍हय्‌सिनं वय्‌कःयात धयादिल – “गुरुजु, स्‍वयादिसँ, गपाय् गपाय्‌ग्‍वःगु ल्‍वहँतं दय्‌कातःगु ततःखाःगु छेँ।” 
वय्‌कलं लिसः बियादिल – “छु छिमिसं थ्‍व ततःखागु छेँ खना ला? थुपिं फुक्‍कं दुना वनाः ल्‍वहं छगः नं दइ मखुत।” 
वय्‌कः देगःया न्‍ह्यःने लाःगु जैतून डाँडाय् फ्‍यतुना च्‍वनादीबलय् पत्रुस, याकूब, यूहन्‍ना व अन्‍द्रियासं वयाः सुनानं मसीक वय्‌कःयाके थथे धकाः न्‍यन – 
“छिं धयादी थें गुबलय् जुइ? अले थथे गुबलय् जुइ धकाः जिमिसं गथे यानाः सीकेगु?” 
वय्‌कलं धयादिल – “होश‍ यानाच्‍वँ, सुनानं छिमित मिखाय् धुलं छ्वाके मफयेमा, 
छाय्‌धाःसा यक्‍व हे मनूतय्‌सं वयाः – ‘जि मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट खः’ धकाः छिमिगु मिखाय् धुलं छ्वाकेत स्‍वइ। 
न्‍यँ, छिमिसं जवंखवं तसकं ल्‍वापु जूगु व ल्‍वापु जुइत्‍यंगु खँ न्‍यनी। अय्‌सां, छिपिं ग्‍याये मते, छाय्‌धाःसा थथे जुइ हे माः। थथे जुइवं संसार नाश जुयावनी मखु। 
देश देशतय्‌गु दथुइ ल्‍वापु जुइ। राज्‍य राज्‍ययागु दथुइ ल्‍वापु जुइ। प्‍यखें अनिकाल जुइ, अले भ्‍वखाय् ब्‍वइ। थ्‍व ला दुःखकष्‍टयागु छुमां जक खः।” 
“न्‍ह्यागु जूसां छिमिसं होश‍ यानाच्‍वँ। इमिसं छिमित अदालतय् यंकी, धर्मशास्‍त्र स्‍यनीगु छेँय् नं छिमिसं दाय्‌काः च्‍वनेमाली। जितः विश्‍वास याःगुलिं छिमित हाकिमत व जुजुपिनिगु न्‍ह्यःने थने यनी, अले छिमिसं जिगु नामय् साक्षी बी माली। 
न्‍ह्याथे यानाः सां भिंगु खँ फुक्‍क संसारय् न्‍यंके हे माः। 
छिमित ज्‍वना यंकीबलय् छिमिसं छु धायेगु धकाः धन्‍दा काये म्‍वाः। छिमित अबलय् गथे धाय्‌की अथे हे धा, छाय्‌धाःसा अबलय् छिमिसं मखु, बरु छिमिके दीम्‍ह पवित्र आत्‍मां हे नवानादी। 
“थुबलय् मनूतय्‌सं थः हे दाजुकिजापिन्‍त महियाः स्‍याके बी। बौनं थः हे काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍त, अले काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍सं थः हे मां बौयात महियाः स्‍याके बी। 
थथे जिगु नामं यानाः छिमित फुक्‍कसिनं हेला याइ। लिपा तकं क्‍वात्तुक विश्‍वास यानाः सह यानाच्‍वंम्‍ह धाःसा बचय् जुइ।” 
थ्‍व खँ ब्‍वंम्‍हय्‌सिनं थुइमा – “नाश याइगु घच्‍चायापुगु खँ गन मदयेमाःगु खः अन दनाच्‍वंगु छिमिसं खनेवं यहूदियाय् च्‍वनाच्‍वंपिं पहाडय् बिस्‍युं वनेमा। 
छेँय्‌या कःसिइ च्‍वनाच्‍वंपिन्‍सं थःगु मालसामान कायेत तकं क्‍वहां वने लाइ मखु। 
बुँइ ज्‍या याना च्‍वंपिन्‍सं थःगु वसः कायेत तकं छेँय् वने लाइ मखु। 
प्‍वाथय् दुपिं व दुरुत्‍वंम्‍ह मचा दुपिं मिसातय्‌त तसकं सास्‍ती जुइ। 
चिकुलाबलय् व विश्रामबार खुन्‍हु थथे मजुइमा धकाः परमेश्‍वरयात प्रार्थना याना च्‍वँ। 
उबलय् तसकं सास्‍ती जुइ। सृष्‍टि जूबलय् निसें आः तकं थपाय्‌सकं सास्‍ती जूगु मदुनि। अले लिपा नं गुब्‍सं जुइ मखु। 
परमेश्‍वरं व ईयात चिहाकय्‌का मदीसा सुं हे बचय् जुइ मखु। वय्‌कलं थःम्‍हं ल्‍ययातःपिं मनूतय्‌गु निंतिं व ईयात चिहाकय्‌कादी। 
“उबलय् सुनानं ‘मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट थन दु, अन दु’ धकाः धाल धाय्‌वं छिमिसं पत्‍याः याये मते, 
छाय्‌धाःसा उबलय् फताहा ख्रीष्‍ट व अगमवक्तात खनेदय्‌कः वइ। इमिसं फतिंफतलय् परमेश्‍वरं ल्‍ययातःपिं मनूतय्‌त झंगःलाय्‌त ततःधंगु चिं व अजू चायापुगु ज्‍या यानाक्‍यनी। 
छिपिं होश यानाः च्‍वनाच्‍वँ, थथे जुइतिनि धकाः जिं छिमित न्‍हापां हे धयाबियागु दु।” 
“अबलय् थथे दुःखकष्‍ट जुइ धुनेवं – “‘सूर्य खिउँया वनी, तिमिला बुलुयावनी। 
आकाशय् च्‍वंगु नगु कुतुं वनी। अले आकाशय् च्‍वंगु शक्ति खाइ।’ 
“अबलय् मनूया काय् तःधंगु शक्ति ज्‍वनाः झःझः धाय्‌क सुपाँचय् खनेदय्‌कः वइ। 
वय्‌कलं थः स्‍वर्गदूततय्‌त पृथ्‍वीया प्‍यखें छ्वयाः ल्‍ययातःपिन्‍त छथाय् मुंकी।” 
“यःमरिमापाखें छिमिसं छता खँ सीकि। थुकी चुलि जायावल कि वर्षा वल धकाः छिमिसं सी। 
अथे हे जिं धया थें जुयावल कि छिमिसं मनूया काय् वइन धकाः सीकि। 
जिं छिमित धात्‍थें धाये – आःयापिं मनूत सिनावने न्‍ह्यः हे जिं धया थें जुइ। 
आकाश व पृथ्‍वी मदयावनी, अय्‌नं जिगु वचन गुबलें मदयावनी मखु।” 
“थथे गुबलय् व गुखुन्‍हु जुइ धकाः सुनानं मस्‍यू। स्‍वर्गय् च्‍वंपिं स्‍वर्गदूततय्‌सं, अले परमेश्‍वरया काय्‌नं हे नं थ्‍व खँ मस्‍यू। परमेश्‍वर बाःनं जक स्‍यू। 
अय्‌जूगुलिं होश‍यानाच्‍वँ, छाय्‌धाःसा थथे गुबलय् जुइ धकाः छिमिसं मस्‍यू। 
“थ्‍व खँ ला परदेशय् वनेत्‍यंम्‍ह मनू थें खः। वं थः च्‍यःतय्‌त ‘छेँयागु ज्‍या बांलाक या,’ अले लुखाय् पाः च्‍वनीम्‍हय्‌सित ‘छेँय् बांलाक स्‍व’ धकाः धाइ। 
छिमिसं नं अथे हे होश यायेमाः, छाय्‌धाःसा छेँ थुवाः गुबलय् लिहां वइ धकाः छिमिसं मस्‍यू। बहनी वइ ला, चान्‍हय् वइ ला, खा हालीबलय् वइ ला, सुथय् वइ ला, सुनां छु स्‍यू? 
आकाझाकां वइबलय् वं छिपिं द्यनाच्‍वंगु मलायेमा। 
जिं छिमित धयाच्‍वनागु खँ फुक्‍कसितं धयाच्‍वनागु दु – ‘होश‍यानाच्‍वँ।’” 
