भजन.
57.
दाऊदया भजन। लय् तइम्‍हय्‌सिगु निंतिं, “स्‍यंके मते” धाःगु रागय् हालेगु। शाऊलपाखें बिस्‍युं वनाः गुफाय् सुलाच्‍वंबलय्‌यागु खः। जितः दया यानादिसँ, हे परमेश्‍वर! जितः दया यानादिसँ! जि छिगु शरणय् वयागु दु। थ्‍व आपत चिलामवंतले जि छिगु पपूया किचलय् शरण कयाच्‍वने। 
जिं दक्‍वसिबय् तःधंम्‍ह परमेश्‍वरयात प्रार्थना याये। वय्‌कलं जिगु सकतां पूवंकादी। 
वय्‌कलं जिगु निंतिं स्‍वर्गं ग्‍वाहालि छ्वयाहयादी, अले जितः बचय् यानादी। वय्‌कलं जितः लित्तुलिनाजूपिन्‍त बुकाछ्वयादी। सेला वय्‌कलं गुब्‍सं मफुइगु थःगु दया माया व वय्‌कः विश्‍वास याये बहःम्‍ह खः धकाः क्‍यनादी। 
जि मनू नइपिं सिंह थज्‍याःपिं शत्रुतय्‌गु दथुइ च्‍वंच्‍वनागु दु। थुमिगु वा भाला व वाण थें च्‍वं। थुमिगु मे ज्‍वःगु तरवार थें च्‍वं। 
हे परमेश्‍वर! छि आकाश स्‍वयाः नं तःधनेमा। छिगु महिमा पृथ्‍वी ब्‍याक्‍क न्‍यनेमा। 
जिमि शत्रुतय्‌सं जिगु निंतिं जाः ग्‍वयातःगु दु। जि दुःखं न्‍यलेधुन। इमिसं जिगु लँय् गाः म्‍हुयातल, तर इपिं थःपिं हे व गालय् कुतुंवन। सेला 
जिगु नुगः क्‍वातु, हे परमेश्‍वर, जिगु नुगः क्‍वातु। जिं म्‍ये हालाच्‍वने, छितः तःधंकाच्‍वने। 
अय् जिगु आत्‍मा, दँ। अय् वीणा दँ, अय् सारंगी दँ। जिं सुथयात नं थनाबी। 
हे परमप्रभु, जिं फुक्‍क मनूतय्‌गु न्‍ह्यःने छितः सुभाय् बी। जिं जात जातियापिनिगु न्‍ह्यःने छितः तःधंकाः म्‍ये हाले। 
छाय्‌धाःसा छिगु सदां दयाच्‍वनीगु दया माया स्‍वर्ग स्‍वयाः तःधं, छिगु विश्‍वास याये बहःसू आकाश स्‍वयाः तःजाः। 
हे परमेश्‍वर! छि आकाश स्‍वयाः नं तःधनेमा। छिगु महिमा पृथ्‍वीया फुक्‍क थासय् न्‍यनेमा। 
