१ शमूएल.
19.
दाऊदयात स्‍यायेगु धकाः शाऊलं थःकाय् जोनाथन व थः फुक्‍क भारदारतय्‌त धाल। तर जोनाथनं दाऊदयात तसकं येय्‌कु जुयाच्‍वन। 
अथे जुयाः थः बौ शाऊलं छन्‍त स्‍यायेगु कुतः यानाच्‍वंगु दु धकाः जोनाथनं दाऊदयात कनाबिल। अले जोनाथनं धाल, “कन्‍हय् सुथय् बांलाक होश यानाच्‍वँ अले गनं खने मदुगु थासय् वनाः सुपिलाच्‍वँ। 
जि पिहां वयाः छ सुपिलाच्‍वंगु बुँइ थः बौया मेखेपाखे दं वये, अले बौनापं छंगु बारे खँ ल्‍हाये। छुं खँ सीदत धाःसा जिं छन्‍थाय् वयाः धाये।” 
अथे जुयाः जोनाथनं थः बौ शाऊलयात थथे धाल, “स्‍वयादिसँ, थः दास दाऊदयात छुं मभिं याये मते। वं गुबलें छिगु मभिं याःगु मदु। वं याःगु ज्‍यां छितः फाइदा हे जूगु दु। 
व पलिश्‍तीयात स्‍याःबलय् वं थःगु ज्‍यान तकं पात। परमप्रभुं इस्राएलीतय्‌त तःधंगु विजय बियादिल, अले छि व खनाः लय्‌तायादीगु खः। छम्‍ह छुं दोष मदुम्‍ह मनूयात छिं छाय् मभिं याये त्‍यनागु, छाय् छुं कारण हे मदय्‌क दाऊदयात स्‍याये त्‍यनागु?” 
शाऊलं जोनाथनया खँ न्‍यन अले थथे पाफयाः धाल, “गथे धात्‍थें परमप्रभु म्‍वाःम्‍ह खः, दाऊदयात नं स्‍यायेगु जुइ मखु।” 
अले जोनाथनं दाऊदयात सःतल अले वयात फुक्‍क खँ धयाबिल। अनंलि जोनाथनं दाऊदयात शाऊलयाथाय् हल अले वं न्‍हापा थें तुं जुजुया सेवा यात। 
लडाइँ हाकन शुरु जुल। दाऊदं पलिश्‍तीतय्‌त बांमलाक बुकल अले इपिं वया न्‍ह्यःनं बिस्‍युं वन। 
तर छन्‍हु, शाऊल थःगु ल्‍हातय् भाला ज्‍वनाः छेँ तुं च्‍वनाच्‍वंगु खः। अले परमप्रभुया सास्‍ती बीगु आत्‍मां वयात त्‍वपुल। अले दाऊदं वीणा थानाच्‍वन। 
शाऊलं दाऊदयात अंगलय् हे तानाः छ्वये धकाः भालां कय्‌कल तर दाऊद चिला वन अले भाला वनाः अंगलय् यग्‍गात। उखुन्‍हु चान्‍हय् हे दाऊद बिस्‍युं वनाः बचय् जुल। 
वयात सुथय् हे स्‍यायेगु बिचाः यानाः शाऊलं थः दूततय्‌त दाऊदया छेँ चिवा कायेत तल। तर दाऊदया कलाः मीकलं ख्‍याच्‍वः बियाः वयात धाल, “छि थौं चान्‍हय् हे बिस्‍युं मवन धाःसा कन्‍हय् छितः स्‍याइ।” 
मीकलं दाऊदयात छपा झ्‍यालं क्‍वछ्वल अले व सुनानं मखंक बिस्‍युं वन। 
अनंलि मीकलं छगू मूर्ति कयाः वयागु लासाय् तयाबिल। अले च्‍वलय्‌चिया सँ तयाः मूर्तियात लं फिकाः छ्यं फुंगा तलय् तयाबिल। 
दाऊदयात ज्‍वनेत शाऊलं छ्वयाहःपिं मनूत वःबलय् मीकलं धाल, “व ला म्‍हं मफयाच्‍वंगु दु।” 
शाऊलं हाकनं इमित दाऊदयात थःगु हे मिखां स्‍वया वा धकाः लितछ्वल। शाऊलं इमित थ्‍व उजं बिल, “वयागु खाता नापं ल्‍ह्वनाः जिथाय् हजि अले जिं वयात स्‍यानाबी।” 
इपिं हाकनं वल अले खाताय् मूर्ति व छ्यं फुंगा तलय् च्‍वलय्‌चिया सँ लुइकल। 
शाऊलं मीकलयात धाल, “छं छाय् जितः मखुगु खँ ल्‍हानागु? जि शत्रुयात छाय् याउँक हे बिसिके छ्वयागु?” मीकलं लिसः बिल, “वं जितः बिसिके मछ्वसा छन्‍त स्‍याये धकाः ख्‍याच्‍वः बिल।” 
दाऊद रामाय् शमूएलयाथाय् बिस्‍युं वन अले शाऊलं थःत गुकथं व्‍यवहार याःगु खः व फुक्‍क शमूएलयात धाल। अनंलि दाऊद व शमूएल नैयोतय् वनाः अन हे च्‍वन। 
दाऊद रामाया नैयोतय् दु धइगु खँ सुं छम्‍हय्‌सिनं शाऊलयात धाल। 
दाऊदयात ज्‍वनेत छपुचः सिपाइँत अन छ्वत। इमिसं शमूएल न्‍ह्यलुवाः जुयाः छपुचः अगमवक्तात नापं अगमवाणी कनाच्‍वंगु खन। अले शाऊलया सिपाइँतय्‌के नं परमेश्‍वरया आत्‍मा वल अले इमिसं नं अगमवाणी धयाहल। 
शाऊलं थ्‍व खँ न्‍यनेवं वं मेगु छपुचः सिपाइँत छ्वयाहल। इमिसं नं अगमवाणी ल्‍हायेगु यात। अले स्‍वक्‍वः खुसि नं सिपाइँतय्‌त छ्वयाहल। इमिसं नं अगमवाणी ल्‍हायेगु शुरु यात। 
अनंलि शाऊल थः हे रामाय् वन अले सेकूय् च्‍वंगु तःधंगु बुंगालय् थ्‍यनेवं वं थथे धकाः न्‍यन, “शमूएल व दाऊद गन दु हँ?” अले इमिसं धाल, “इपिं ला रामाया नैयोतय् दु।” 
शाऊल अनया लँपु जुयाः वनाच्‍वंबलय् परमप्रभुया आत्‍मा वयाके नं वल अले रामाया नैयोतय् तक हे वं नं अगमवाणी धाधां वन। 
वं अन थःगु लं त्‍वःतल अले शमूएलया न्‍ह्यःने अगमवाणी धाधां उखुन्‍हु न्‍हिच्‍छि चच्‍छि पचिनांगां हे बँय् ग्‍वारातुलाच्‍वन। अथे जुयाः मनूतय्‌सं थथे धयाहल, “छु शाऊल नं अगमवक्तातय्‌गु पुचःयाम्‍ह हे जुल ला?” 
