भजन.
46.
कोरह वंशयापिनिगु भजन, लय् तइम्‍हय्‌सिगु निंतिं – अलामोत धाःगु रागय् हालेगु परमेश्‍वर झीगु शरण कायेगु थाय् व बल खः, अले दुःखया इलय् अःपुक दइगु ग्‍वाहालि खः। 
अथे जुयाः पृथ्‍वी हे लिगिलिगि संसां अले पर्वतत समुद्रय् कुतुं वंसां झीपिं ग्‍याये मखु। 
समुद्र थ्‍वय्‌क हाःसां अले ब्‍वाइंया वःसां उकियागु किसिद्वम्‍बलं पहाडत वाराक्‍वारा संसां झीपिं ग्‍याये मखु। सेला 
छगू खुसि दु गुकियागु लःधालं परमेश्‍वरया शहर, दक्‍वसिबय् तःधंम्‍ह च्‍वनादीगु थाय्‌यात लय्‌ताय्‌की। 
परमेश्‍वर व शहरय् च्‍वनादीगु दु व गुबलें नाश जुइ फइ मखु। सुथ न्‍हापां हे परमेश्‍वरं उकियात ग्‍वाहालि बियादी। 
जाति जातियापिं मनूतय् दथुइ तसकं हल्‍लाखल्‍ला जुल, राज्‍य-राज्‍य लिगिलिगि सनाः क्‍वःदल वय्‌कलं थःगु सः पिकयादिल, पृथ्‍वी नायावन। 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु झीलिसे दी, याकूबया परमेश्‍वर झी शरण कायेगु थाय् खः। 
वा, परमप्रभुया ज्‍या स्‍व, वय्‌कलं संसारय् गुकथं नाश हयादिल। 
वय्‌कलं संसारया फुक्‍क थासय् लडाइँ दिकादी। वय्‌कलं धनुष व भाला त्‍वथुलादी। अले ढालयात मिइ छ्वय्‌काबी। 
“सुम्‍क च्‍वँ! जि परमेश्‍वर खः धकाः सीकि! जितः फुक्‍क जातियापिन्‍सं तःधंकी, संसारय् न्‍यंकभनं जितः तःधंकी।” 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु झीनापं दी, याकूबया परमेश्‍वर झीगु शरण कायेगु थाय् खः। सेला 
