२ कोरिन्‍थी.
4.
थथे परमेश्‍वरं जिमित दया माया यानाः थ्‍व ज्‍या बियातःगु खः। उकिं जिमिसं आशा त्‍वःते मखु। 
जिमिसं मछालापुसे च्‍वंगु ज्‍या मयाना। जिमिसं सुयातं झंगः लानाः मनया। परमेश्‍वरयागु वचनयात जिमिसं बांमलाका मजुया। जिपिं सत्‍यया जलय् परमेश्‍वरया न्‍ह्यःने म्‍वानाच्‍वना। अले सकसिनं खंक मनूतय्‌गु मिखा न्‍ह्यःने थःपिन्‍त न्‍ह्यब्‍वयाच्‍वना। 
जिमिसं न्‍यंका जुयागु भिंगु खँ नाश जुइपिनिगु लागि जक त्‍वपुयातःगु दु। 
थ्‍व संसारया द्यवं विश्‍वास मयाःपिनिगु मनयात छुं हे थुइके मफय्‌क कां यानातःगु दु। अथे जूगुलिं इमिसं भिंगु खँ थुइके फइ मखु। अले ख्रीष्‍टया महिमा गुलि तःधं व वय्‌कः हे झःझः धाःम्‍ह परमेश्‍वरयागु रूप खः धकाः इमिसं सी मखु। 
थथे जिमिसं “जिपिं तःधं” धकाः न्‍यंकागु मखु, बरु येशू ख्रीष्‍ट “प्रभु खः” धकाः न्‍यंकागु खः। अय्‌जूगुलिं येशूयागु निंतिं जिपिं छिमि दासत थें जुयाच्‍वनागु दु। 
“खिउँथासं जः थिनावइ” धकाः धयादीम्‍ह परमेश्‍वरं हे जिमिगु मनय् नं जः खय्‌कादिल। उकिं येशू ख्रीष्‍टया न्‍ह्यःने झीत परमेश्‍वरया महिमा व ज्ञान गुलि तःधं धकाः ध्‍वाथुइक क्‍यनेत थथे यानादीगु खः। 
चायागु थलय् तःजिगु धन तः थें परमेश्‍वरं जिमिगु मनय् झल्‍ल मत थीकादिल। थुकिं हे जिमिगु शक्ति मखु, बरु वय्‌कःयागु शक्ति खः धकाः सी दइ। 
जिमित प्‍यखें दुःखकष्‍ट वयाच्‍वंगु दु। अय्‌नं जिमिसं आशा मत्‍वःता। आछु-आछु कंसां जिमिसं आशा मत्‍वःता। 
जिमि शत्रु यक्‍व दुसां पासा मदय्‌काः गुब्‍सं च्‍वनेम्‍वाः। जिमित बाम्‍हसिक्‍क दाल नं जिपिं मसी। 
येशू ख्रीष्‍ट जिमिगु जीवनय् प्रकट जुइमा धकाः वय्‌कः थें सीमातले नं जिमिसं न्‍हियान्‍हिथं दुःखकष्‍ट फयाच्‍वना। 
जिमिगु थ्‍व सीमाःगु म्‍हय् येशू ख्रीष्‍ट प्रकट जुइमा धकाः हे जिपिं थथे वय्‌कःया निंतिं न्‍हियान्‍हिथं म्‍वायेगु आशा त्‍वःताः जुयाच्‍वना। 
थुकथं जिमित कालं त्‍वपुयातःगु दु। छिमिसं धाःसा जीवन कयाच्‍वंगु दु। 
“जिं विश्‍वास यानागुलिं नवाना नं च्‍वना” धकाः धर्मशास्‍त्रय् च्‍वया तः थें जिमिसं नं विश्‍वास यानागुलिं नवाना नं च्‍वनागु खः। 
सीम्‍ह प्रभु येशूयात म्‍वाकादीम्‍ह परमेश्‍वरं हे येशूनापं जिमित नं म्‍वाकादी। अले जिमित नं छिमित नं परमेश्‍वरं थःनाप तयादी। 
थ्‍व फुक्‍कं छिमित भिं यायेत खः। गुलि अप्‍वः मनूतय्‌सं परमेश्‍वरयात विश्‍वास याइ, उलि हे अप्‍वः मनूतय्‌सं परमेश्‍वरयात तःधंकेत सुभाय् बी व प्रार्थना याइ। 
उकिं हे ला खः नि, जिमिसं आशा मत्‍वःतागु। जिमिगु म्‍ह झन झन स्‍यनावनाच्‍वंगु दु। अय्‌नं जिमिगु आत्‍मा धाःसा न्‍हियान्‍हिथं बल्‍लाना वयाच्‍वंगु दु। 
छुं ई तक जक जिमिसं थन भचा जक दुःखकष्‍ट स्‍यूसां परमेश्‍वरं स्‍वर्गय् जिमित सदां दयाच्‍वनीगु आनन्‍द बियादी। 
अय्‌जूगुलिं मिखां खंगुलिइ जिमिसं मन तयाच्‍वनागु मखु, बरु मिखां मखंगुलिइ मन तयाच्‍वनागु खः। छाय्‌धाःसा मिखां खनेदुगु छुं ईया लागिं खः, मिखां खने मदुगु धाःसा सदां दयाच्‍वनी। 
