लूका.
4.
येशू पवित्र आत्‍मां जायाः यर्दन खुसिं लिहां झाःबलय् आत्‍मां वय्‌कःयात मरुभूमिइ ब्‍वना यंकाः पिइन्‍हु तक तये यंकल। 
शैतानं पिइन्‍हु तक वय्‌कःयागु मन स्‍वयाच्‍वन। अबलय् वय्‌कलं छुं हे नयामदी। थथे जुइ धुंकाः वय्‌कःयात नयेपित्‍यात। 
अले शैतानं थथे धाल – “छि परमेश्‍वरया काय् खःसा थ्‍व ल्‍वहंयात मरि जुइमा धकाः धयादिसँ।” 
अले वय्‌कलं धयादिल – “थथे च्‍वयातःगु दु – ‘मनूत मरि जक नयाः म्‍वानाच्‍वने फइ मखु।’” 
अले हानं शैतानं वय्‌कःयात पहाडय् च्‍वय् यंकाः संसारयागु फुक्‍क राज्‍य क्‍यन, 
अले शैतानं थथे धाल – “थ्‍व फुक्‍क धन व राज्‍य जिं छितः बी, छाय्‌धाःसा थ्‍व फुक्‍कं जितः बियातःगुलिं जितः यःम्‍हय्‌सित बी थ्‍याः। 
छिं जितः भागि यात धाःसा थ्‍व फुक्‍कं छिगु जुइ।” 
वय्‌कलं शैतानयात लिसः बियादिल – “थथे नं च्‍वयातःगु दु – “‘छं छिम्‍ह प्रभु परमेश्‍वरयात जक सेवा यायेमाः। वय्‌कःयात जक मानय् यायेमाः।’” 
अले हानं शैतानं वय्‌कःयात यरूशलेमय् च्‍वंगु देगलय् च्‍वय् यंकाः थथे धाल – “छि परमेश्‍वरया काय् खःसा थनं तिंन्‍हुयादिसँ, 
छाय्‌धाःसा थथे च्‍वयातःगु दु – “‘वय्‌कलं स्‍वर्गदूतत छ्वयाहयाः छितः बचय् यानादी।’ 
अले ‘इमिसं छितः ल्‍हातय् फया काइ। मखुसा छिगु तुति ल्‍वहँतय् न्‍याः वनी।’” 
वय्‌कलं शैतानयात लिसः बियादिल – “धर्मशास्‍त्रय् थथे च्‍वयातःगु दु – ‘छं परमप्रभु परमेश्‍वरयागु मन स्‍वये मते।’” 
थथे शैतानं वय्‌कःयात फुक्‍क कथं मन स्‍वये धुंकाः पलखयात त्‍वःतावन। 
अनं लिपा येशू पवित्र आत्‍मायागु शक्तिं गालीलय् लिहां झाल। वय्‌कःयागु खँ जिल्‍लाय् फुक्‍कभनं बय्‌बय् जुल। 
थाय् थासय् धर्मशास्‍त्र स्‍यनीगु छेँय् वनाः वय्‌कलं मनूतय्‌त स्‍यनेकने यानादिल। अय्‌जूगुलिं मनूतय्‌सं वय्‌कःयात तसकं तःधकंल। 
अले वय्‌कः थः ब्‍वलंगु गां नासरतय् झाल। विश्रामबार पतिकं वय्‌कः धर्मशास्‍त्र स्‍यनीगु छेँय् वनीगु जूगुलिं अन नं धर्मशास्‍त्र स्‍यनीगु छेँय् झाल। अले वय्‌कः धर्मशास्‍त्र ब्‍वनेत दनादिल। 
यशैया अगमवक्तायागु सफू ब्‍वनेत वय्‌कःयात बिल। वय्‌कलं व सफू पुइकाः थथे च्‍वयातःगु पाना लुइकादिल – 
“मगाःमचाःपिन्‍त भिंगु खँ न्‍यंकेत परमप्रभुं जितः ल्‍ययादीगुलिं परमप्रभुयागु आत्‍मा जिके च्‍वनादीगु दु। परमप्रभुं चिना तःपिन्‍त त्‍वःताबीत, कांपिन्‍त मिखां खंका बीत, अले न्‍हुत्तुन्‍हुया तःपिन्‍त थना बीत, 
अले परमप्रभुं दया माया यानादीगु थुबलय् हे खः धकाः नं न्‍यंका जुइत जितः छ्वयाहयादीगु खः।” 
ब्‍वने सिधय्‌काः वय्‌कलं सफू तुलाः अन च्‍वंम्‍ह पालेयात लित बियाः फ्‍यतुनादिल। अन च्‍वंपिं मनूत फुक्‍कसिनं वय्‌कःयात त्‍वालां त्‍वालां स्‍वयाच्‍वन। 
वय्‌कलं इमित थथे धयादिल – “जिं ब्‍वनागु खँ छिकपिन्‍सं ता हे ताः। जिं गथे ब्‍वनागु खः, थौं अथे हे जुइ धुंकल।” 
इपिं फुक्‍कसिनं वय्‌कःयात तारिफ यात। वय्‌कःयागु खँ न्‍यनाः इपिं अजू चाल। अले इमिसं थथे धाल – “थ्‍व मनू योसेफया काय् मखु ला?” 
अले वय्‌कलं इमित थथे धयादिल – “छिकपिन्‍सं जितः थ्‍व उखान धयादी धकाः ला जिं सि हे स्‍यू – ‘हे डाक्‍टर, थःम्‍हं थःतः निं लाय्‌कि। छं कफर्नहुमय् यानावःगु जिमिसं न्‍यनागु दु, आः छंगु गामय् नं अथे हे या रे।’ 
वय्‌कलं इमित हानं धयादिल – धात्‍थें, थःगु हे गामय् च्‍वंम्‍ह अगमवक्तायात सुनानं मानय् याइ मखु। 
“अय्‌नं जिं छिकपिन्‍त धात्‍थें जूगु खँ कने, न्‍यनादिसँ – एलिया दुबलय् इस्राएलय् यक्‍व यक्‍व हे भाःत मदुपिं मिसात दु। अबलय् छकः स्‍वदँ व खुलातक वा मवःगुलिं इस्राएलय् दक्‍वभनं हे अनिकाल जुल। 
अबलय् एलियायात सीदोन देशय् सारपत धाःगु थासय् च्‍वंम्‍ह छम्‍ह विधवा मिसायाथाय् जक छ्वयादिल, मेथाय् गनं नं छ्वयामदी। 
अले हानं एलीशा अगमवक्तायागु पालय् नं इस्राएलय् यक्‍व यक्‍व हे कोह्रि जुयाच्‍वंपिं दु। सिरियाय् च्‍वंम्‍ह नामानयात जक कोह्रि जूगु लाय्‌काबिल, मेपिं सुयातं लाय्‌का मब्‍यू।” 
थ्‍व न्‍यनाः अन च्‍वंपिं फुक्‍कं तसकं तंम्‍वल। 
जुरुजारुं दनाः इमिसं वय्‌कःयात साला यनाः गामं पिने हल। इमिगु गां पहाडय् लाः। इमिसं वय्‌कःयात पहाडं कुर्का छ्वयेगु धकाः च्‍वकाय् थ्‍यंक हल। 
अय्‌नं वय्‌कः इमिगु दथुं दथुं हे सुरुक्‍क वना छ्वल। 
अनं येशू गालीलय् च्‍वंगु हे कफर्नहुमय् क्‍वहां झाल। अन नं वय्‌कलं विश्रामबार खुन्‍हु अन च्‍वंपिन्‍त स्‍यनादिल। 
वय्‌कलं पूरा अधिकारं न्‍ववानादीगुलिं न्‍यना च्‍वंपिं फुक्‍कं वय्‌कः खनाः अजू चाल। 
धर्मशास्‍त्र स्‍यनीगु छेँय् भूतआत्‍मा दुब्‍यूम्‍ह छम्‍ह मनू दु। व मनू तसकं हाला हल – 
“हे नासरतय् च्‍वंम्‍ह येशू, छि जिमिथाय् छाय् झायेमाःगु? छि जिमित स्‍यंकेत झायागु ला? जिं छितः म्‍हस्‍यू, छि परमेश्‍वरया पवित्रम्‍ह मनू खः।” 
वय्‌कलं वयात ब्‍वःबियादिल – “हाले मते, सुम्‍क वयागु म्‍हं पिहां वा।” अले व मनूयात इमिगु न्‍ह्यःने छ्वावानाः भूत वयागु म्‍हं पिहां वल, अय्‌सां व मनूयात छुं हे मजू। 
थ्‍व खनाः इपिं फुक्‍कं छक्‍क जुयाः थःथवय् थथे खँ ल्‍हात – “थ्‍व गज्‍याःगु वचन खः? थ्‍वं ला शक्ति व अधिकार दुम्‍हय्‌सिनं थें भूतआत्‍मातय्‌त पिहां वनेगु उजं बिल, अले इपिं पिहां नं वन।” 
थ्‍व खँ अनं प्‍यखें बय्‌बय् जुल। 
येशू धर्मशास्‍त्र स्‍यनीगु छेँनं सिमोनयागु छेँय् झाल। अबलय् सिमोनया ससःमां तसकं ज्‍वर वय्‌काच्‍वन। अय्‌जूगुलिं वयागु ज्‍वर लाय्‌काब्‍यु धकाः इमिसं वय्‌कःयात बिन्‍ति यात। 
व मिसाया न्‍ह्यःने झायाः वय्‌कलं ज्‍वरयात हक्‍काः दिल। उघ्रिमय् वयात ज्‍वरं त्‍वःतल। अले व दना वनाः वय्‌कःपिन्‍त नके त्‍वंके याः जुल। 
सन्‍ध्‍याकाः इलय् तःतामछि ल्‍वय् दुपिं मनूतय्‌त वय्‌कःयाथाय् हल। वय्‌कलं फुक्‍कसित ल्‍हातं थियाः लाय्‌कादिल। 
तःम्‍ह मछि मनूतय्‌गु म्‍हं नं भूतत थथे धकाः हालाः पिहां वन – “छि परमेश्‍वरया काय् खः।” वय्‌कलं इमित हक्‍काः न्‍ववाके बियामदी, छाय्‌धाःसा इमिसं वय्‌कः मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट खः धकाः स्‍यू। 
कन्‍हय् खुन्‍हु सुथ न्‍हापां प्रार्थना यायेत वय्‌कः अनं सुनसान थासय् झाल। वय्‌कःयात मातुमालाः मनूत वय्‌कःयाथाय् वल। इमिसं वय्‌कःयात थःपिन्‍थाय् हे तयेत आपालं कुतः यात। 
वय्‌कलं इमित थथे धयादिल – “परमेश्‍वरया राज्‍ययागु भिंगु खँ मेमेथाय् नं वनाः जिं न्‍यंके मानि। थ्‍व हे ज्‍या यायेत जितः छ्वयाहयादीगु खः।” 
थथे वय्‌कलं यहूदियाय् फुक्‍कभनं च्‍वंगु धर्मशास्‍त्र स्‍यनीगु छेँय् झायाः भिंगु खँ स्‍यनेकने यानादिल। 
