२ शमूएल.
12.
परमप्रभुं नातान अगमवक्तायात दाऊदयाथाय् छ्वयादिल, अले व दाऊदया न्‍ह्यःने वनाः थथे धाल, “छगू शहरय् निम्‍ह मनूत दु, छम्‍ह तःमिम्‍ह मेम्‍ह चीमिम्‍ह। 
तःमिम्‍ह मनूया यक्‍व फैच्‍वलय्‌या बथां व सा द्वहंया बथां दु। 
तर चीमिम्‍ह मनूया चिधिंकःम्‍ह फैचा बाहेक छुं नं मदु। वं थःम्‍हं हे वयात नकेत्‍वंके यानाः थःगु हे छेँ थः काय्‌म्‍ह्याय्‌पिं नापं तुं ब्‍वलंकल। वं वयागु हे भुइ नइगु अले वयागु हे ख्‍वल्‍चाय् त्‍वनीगु अले वयागु हे मुलय् द्यनिगु। वं वयात थःम्‍ह्याय्‌यात थें याइगु खः। 
छन्‍हु छम्‍ह परदेशी व तःमिम्‍ह मनूया छेँय् वल, अले व तःमिम्‍ह मनूयात पाहांयात थें थःगु सा द्वहं व फैच्‍वलय्‌या बथांनं छुं बीगु मतिइ मतल। तर व चीमिम्‍ह मनूया चिधिंकःम्‍ह फैचा कयाः पाहांया निंतिं भ्‍वय् ज्‍वरय् यात।” 
दाऊद व मनू खनाः तसकं तंम्‍वल, अले वं नातानयात धाल, “धात्‍थें परमप्रभु म्‍वाःम्‍ह खः थें, थुकथं ज्‍या याःम्‍ह मनू मृत्‍युया योग्‍य जू! 
वं दयामाया मयासें थज्‍याःगु ज्‍या याःगु व चिधिंकःम्‍ह फैचाया पलेसा प्‍यदुगं पुलेमाः।” 
अनंलि नातानं दाऊदयात धाल, “व मनू ला छि हे खः! परमप्रभु इस्राएलया परमेश्‍वरं धयादी, ‘जिं छन्‍त इस्राएलीतय् जुजु अभिषेक याना। जिं छन्‍त शाऊलया ल्‍हातं बचय् याना। 
जिं छिमि मालिकया छेँ व वया कलाःत छंगु हे निंतिं बिया। जिं छन्‍त इस्राएलया घराना व यहूदाया घराना बिया। उलिं नं मगाःगु जूसा जिं छन्‍त मेगु यक्‍व हे बीगु खः। 
तर छं परमप्रभुया मिखाय् छु मभिं व हे यात। छाय् परमप्रभुया वचनयात क्‍वह्यंकूगु? छं हित्ती उरियाहयात तरवारं स्‍याकल। अले छं वया कलाःयात थःम्‍ह कलाः यायेत यंकल। छं उम्‍ह मनूयात अम्‍मोनीतय्‌गु तरवारं स्‍याकेबिल। 
छं जितः क्‍वह्यंकूगुलिं व हित्ती उरियाहया कलाःयात छं थः कलाः यायेत यंकूगुलिं छिमि परिवारं गुबलय् नं तरवारपाखें आराम कायेखनि मखु।’” 
“परमप्रभुं धयादी, ‘जिं छंगु थःगु हे परिवारया दथुं छन्‍थाय् विपत्ति हये। जिं छिमि कलाःतय्‌त यंकाः छंगु हे मिखां खंक छं लिक्‍क लाःम्‍ह मनूयात बी अले न्‍हिनय् हे व उपिं नापं द्यनी। 
छं छु यात व सुं मदुगु थासय् यात तर जिं थ्‍व फुक्‍क इस्राएलं खंक न्‍हिनय् जःलय् हे याये।’” 
अनंलि दाऊदं नातानयात धाल, “जिं परमप्रभुया विरोधय् पाप यानागु दु।” नातानं लिसः बिल, “परमप्रभुं छिगु पाप यंकादीगु दु अथे जुयाः छि सी मखु। 
तर थ्‍व ज्‍या यानाः छिं परमप्रभुया शत्रुतय्‌त हेस्‍यायेगु मौका ब्‍यूगु दु, अथे जुयाः छिपाखें दुम्‍ह काय् सी।” 
नातान थःगु छेँ लिहां वने धुंकाः उरियाहया कलाःपाखें दुम्‍ह दाऊदया काय्‌यात परमप्रभुं कय्‌कल अले व म्‍हं मफुत। 
दाऊदं व मचाया निंतिं परमप्रभुयाके बिन्‍ति यात। व अपसं च्‍वन। अले थःगु छेँय् दुहां वनाः बँय् भ्‍वसुलाः चा छ्यात। 
छेँय् दुपिं हाकिमतय्‌सं वयात थनेगु कुतः यात तर वं म्‍हाः धाल, अले इपिं नापं छुं नयेगु मन नं मयात। 
न्‍हय्‌न्‍हु दुखुन्‍हु मचा सित। दाऊदया च्‍यःतय्‌सं वयात मचा सीगु खँ कने ग्‍यात। इमिसं धाल, “मचा मसीनिबलय् जिमिसं वयात धयाः अय्‌नं वं जिमिगु खँ हे मन्‍यं। आः झीसं वय्‌कःयात गुकथं मचा सीगु खँ धायेगु? वय्‌कलं थःत छुं हानि यानादी ला?” 
तर दाऊदं थः च्‍यःत सल्‍लाह यानाच्‍वंगु खन अले मचा सी धुंकल धकाः सिल। अथे जुयाः वं न्‍यन, “मचा सित ला की छु?” अले इमिसं लिसः बिल, “खः, व सित।” 
अनंलि दाऊदं दनावनाः म्‍वःल्‍हुयाः म्‍हय् चिकं बुयाः लं फित। अले वं परमप्रभुया नापलायेगु पालय् वनाः आराधना यात। अनंलि व थःगु छेँ वन, अले वं नयेगु नसा हयेत आज्ञा बिल, नसा तयार जुइ धुंकाः वं नल। 
वया च्‍यःतय्‌सं वयात न्‍यन, “थ्‍व छु खः? मचा म्‍वानाच्‍वंबलय् छि अपसं व दुखं च्‍वनादिल। तर आः व सित अले छि दनावनाः नसा नयेत झाल।” 
वं लिसः बिल, “मचा म्‍वानाच्‍वंतले परमप्रभुं जितः दया यानादी अले मचा म्‍वाइ धकाः जिं मतिइ तयाः ख्‍वयाः अपसं च्‍वना। 
तर आः व सी धुंकल धाःसा जि छाय् अपसं च्‍वनेगु? छु जिं वयागु प्राण हाकनं लिफ्‍यानाहये फइ ला? व गन दु जि वयाथाय् वनीगु जुइ तर व जिथाय् वये फइ मखु।” 
अनंलि दाऊदं थः कलाः बतशेबायात सान्‍त्‍वना बिल। दाऊद वयाथाय् वन, अले वनापं द्यन, अले वं छम्‍ह काय् बुइकल। वयागु नां सोलोमन तल। परमप्रभुं वयात माया यानादिल। 
परमप्रभुं वयात माया यानादीगुलिं वयागु नां यददीयाह ति धकाः नातान अगमवक्तापाखें वय्‌कलं दाऊदयाथाय् खबर छ्वल। 
थुबलय् हे योआबं अम्‍मोनीतय्‌गु शहर रब्‍बायात हमला यानाः जुजुया किल्‍ला त्‍याका काल। 
योआबं थथे खबर बियाः दूतत दाऊदयाथाय् छ्वल, “जिं रब्‍बायात हमला यानाः अनयागु लः बुयावइगु थाय् त्‍याकाकाये धुन। 
छिगु ल्‍यंदुपिं सिपाइँत छथाय् मुंकाः थःम्‍हं हे शहरयात घेरय् यानाः त्‍याका का। मखुसा जिं हे व शहरयात त्‍याकाकाये अले अन जिगु नां न्‍ह्याबलें दयाच्‍वनी।” 
अथे जुयाः दाऊदं फुक्‍क सिपाइँत छथाय् मुंकल अले रब्‍बा शहरय् वनाः उकियात हमला यानाः त्‍याका काल। 
दाऊदं इमि जुजुया छेनं लुँयागु श्रीपेच काल। उकियागु तौल स्‍विन्‍यागू किलोग्राम दु, उकी रत्‍नत थुनातःगु दु। दाऊदं उपिं रत्‍नत कयाः थःगु श्रीपेचय् तल। हानं वं शहरं यक्‍व हे सामान त्‍याकाहल। 
वं शहरयापिं मनूतय्‌त पिने पितहल अले इमित कःति, नया कू व पा ज्‍वंकाः ज्‍या याकल। अले अप्‍पा दय्‌कीगु ज्‍या याकल। दाऊदं अम्‍मोनीतय् फुक्‍क शहरय् थथे हे यात। अनंलि दाऊद व वया सकल मनूत यरूशलेमय् लिहां वल। 
