मत्ती.
22.
येशूं हानं मनूतय्‌त उखान छुनाः थथे धयादिल। 
“स्‍वर्गयागु राज्‍य थथे च्‍वं – छकः छम्‍ह जुजुं थः काय्‌यागु ब्‍याहाया भ्‍वय् सःतल। 
जुजुं थः दासतय्‌त पाहां ब्‍वना तःपिं मनूतय्‌त सःतके छ्वल। इमिसं धाःसा वये मास्‍ति मवय्‌कू। 
“उकिं वं हानं मेपिं दासतय्‌त थथे धया छ्वल – ‘पाहांतय्‌त वनाः थथे धयाब्‍यु। नयेगु ई जुल। नसाज्‍वलं फुक्‍कं बुइ धुंकल। भ्‍वय् झाःसां जिल।’ 
अय्‌नं पाहां ब्‍वना तःपिन्‍सं वास्‍ता हे मयासें थथःगु ज्‍याय् वन। गुम्‍हं थःगु बुँइ वन, गुम्‍हं थःगु पसलय् वन। 
गुलिसिनं ला जुजुया दासतय्‌त ज्‍वनाः दायाः स्‍याना हे बिल। 
“जुजुं तमं मि जुयाः सिपाइँतय्‌त छ्वयाः व ज्‍यानमारातय्‌त स्‍याकल। अले इमिगु शहर नं छ्वय्‌काबिल। 
जुजुं थः दासतय्‌त सःताः थथे धाल – ‘भ्‍वय् ज्‍वलं ला ज्‍वरय् जुयाच्‍वंगु दु। जिं सःता तइपिं पाहांत धाःसा थ्‍व भ्‍वय् नयेत मल्‍वःपिं जुयाच्‍वन खनी। 
उकिं छिमिसं आः मूलँय् व पेकालँय् वनाः ध्‍वदुक्‍वसित भ्‍वय् ब्‍वना हजि।’ 
अले इमिसं मूलँय् व पेकालँय् वनाः ध्‍वदुक्‍व तःधंपिं, चिधंपिं, भिंपिं, मभिंपिं फुक्‍कसित ब्‍वना हल। थुकथं भ्‍वय् छेँ पाहांतय्‌सं जाल।” 
“अले जुजु भ्‍वय् वःपिन्‍त स्‍वः वल। जुजुं बांलाःगु वसतं पुना मतःम्‍ह छम्‍ह मनूयात खन। 
जुजुं वयात न्‍यन – ‘छ थथे बांलाःगु वसतं मपुंकं थन गथे यानाः दुहां वया?’ व मनुखं छुं हे धाये मफुत। 
अले जुजुं थः च्‍यःतय्‌त थथे धकाः धाल – ‘थ्‍व मनूयात ल्‍हाःतुति चिनाः पिने खिउँथाय् वान्‍छ्वया ब्‍यु। अन हे ख्‍व जक ख्‍वयाः वा न्‍ह्ययाच्‍वनी।’” 
अले येशूं धयादिल – “सःतातःपिं यक्‍व दइ, अय्‌नं ल्‍यइपिं कम हे जक दइ।” 
फरिसीतय्‌सं वनाः येशूयात वय्‌कःया खँय् हे ज्‍वनेगु ग्‍वसाः ग्‍वल। 
इमिसं थः चेलातय्‌त हेरोदया मनूत नाप वय्‌कःयाथाय् छ्वल। इमिसं वनाः वय्‌कःयात थथे धाल – “गुरु, छि धात्‍थें भिंम्‍ह मनू खः। छिं मनूतय्‌त परमेश्‍वरयागु भिंगु लँपु जक क्‍यनादी। मनूतय्‌सं धाइ ल्‍हाइगु खँय् छिं च्‍यूताः तयामदी, छाय्‌धाःसा छिं ख्‍वाः स्‍वयाः खँ ल्‍हानामदी। 
छता खँ धयादिसँ, कैसरयात झीसं कर पुले ज्‍यू ला कि मज्‍यू?” 
वय्‌कलं इमिगु मभिंगु बिचाः थुइकाः धयादिल – “अय् निपाः ख्‍वाःपाः दुपिं, छिमिसं जितः थुकथं छाय् ज्‍वंकेत स्‍वयागु? 
छिमिसं कर पुलेत तयातःगु धिबा जितः क्‍यँ सा।” इमिसं धिबा हयाः वय्‌कःयात क्‍यन। 
वय्‌कलं इमिके न्‍यनादिल – “थुकी सुयागु ख्‍वाः व नां कियातःगु दु?” 
इमिसं “कैसरयागु” धकाः लिसः बिल। अले वय्‌कलं धयादिल – “अय्‌सा कैसरयागु कैसरयात हे ब्‍यु, परमेश्‍वरयागु परमेश्‍वरयात हे ब्‍यु।” 
थ्‍व न्‍यनाः इपिं छक्‍क जुल। अले वय्‌कःयात त्‍वःताः थथःगु लँय् वन। 
उखुन्‍हु हे सिनाः म्‍वाना वइगु खँय् विश्‍वास मयाइपिं सदुकीतय्‌सं वयाः येशूयाके थथे धकाः न्‍यन – 
“गुरुजु, सुं मनू मस्‍त मदय्‌कं सिनावन धाःसा वया हे किजां थः तताःजुयात कलाः तयाः दाजुम्‍हय्‌सिगु निंतिं मस्‍त दय्‌केमाः धकाः मोशां च्‍वया थकूगु दु। 
धाय्, न्‍हय्‌म्‍ह दाजुकिजापिं दु। तःधिकःम्‍ह दाजुम्‍ह ब्‍याहा यानाः मस्‍त मदय्‌क सिनावन। अले दातिम्‍ह किजां तताःजुम्‍हय्‌सित कलाः तल। 
दातिम्‍ह नं मस्‍त मदय्‌क हे सिनावन। थुकथं हे वयां क्‍वय्‌यापिं नं न्‍हय्‌म्‍हं सिनावन। 
लिपा व मिसा नं सित। 
आः धयादिसँ, सीपिं म्‍वाना वइबलय् व मिसा सुया कलाः जुइ? छाय्‌धाःसा इपिं न्‍हय्‌म्‍हय्‌सिनं वयात कलाः तःगु दु।” 
वय्‌कलं इमित धयादिल – “छिकपिन्‍सं द्वंकाच्‍वन, छाय्‌धाःसा छिकपिन्‍सं धर्मशास्‍त्रयागु खँ व परमेश्‍वरयागु शक्ति हे थुइकामदीनि। 
सीपिं मनूत म्‍वाना वइबलय् इपिं स्‍वर्गदूतत थें जुइ। सुयागुं ब्‍याहा नं जुइ मखु, सुयातं बिया नं छ्वइ मखु। 
“सीपिं म्‍वाना वइगु खँय् परमेश्‍वरं धयादीगु खँ छिकपिन्‍सं ब्‍वनादियागु मदु ला? 
‘जि अब्राहामया, इसहाकया व याकूबया परमेश्‍वर खः।’ थुकियागु अर्थ वय्‌कः सीपिनि परमेश्‍वर मखु, बरु म्‍वाःपिनि परमेश्‍वर खः।” 
वय्‌कःयागु खँ न्‍यनाः फुक्‍कं छक्‍क जुल। 
येशूं सदुकीतय्‌त नवाये मफय्‌क लिसः बियादीगु खँ न्‍यनाः फरिसीत वय्‌कःयाथाय् वल। 
इमिगु पुचलय् च्‍वंम्‍ह छम्‍ह शास्‍त्रीं वय्‌कःयात ज्‍वनेत थथे धकाः न्‍यन – 
“गुरुजु, व्‍यवस्‍थाय् दकलय् तःधंगु आज्ञा छु खः?” 
वय्‌कलं लिसः बियादिल – “परमप्रभु झी परमेश्‍वरयात दुनुगलंनिसें माया या, थःगु प्राण बियाः तकं माया या, अले थःगु मनंनिसें माया या। 
दकलय् तःधंगु व न्‍हापांगु आज्ञा थ्‍व हे खः। 
निगूगु तःधंगु आज्ञा थ्‍व खः – थः जःलाखःलायात थःत थें माया या। 
व्‍यवस्‍था व अगमवक्तातय्‌सं स्‍यना थकूगु फुक्‍क खँ थ्‍व हे निगू आज्ञाया दुने लाः।” 
फरिसीत छथाय् मुनाच्‍वंबलय् येशूं इमित थथे धकाः न्‍यनादिल – 
“छिकपिन्‍सं स्‍वयेबलय् – मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट सु खः धयाच्‍वनादिया? व सुया काय् खः?” “दाऊदया काय्” धकाः इमिसं लिसः बिल। 
वय्‌कलं धयादिल – “अय्‌सा परमेश्‍वरयागु आत्‍मां दाऊदयात वय्‌कःयात ‘प्रभु’ धकाः छाय् धाय्‌कूगु लय्? दाऊदं थथे धाःगु दु – 
“‘परमप्रभुं जिमि प्रभुयात धयादिल, “छं शत्रुतय्‌त छंगु पालि तःले मततले छ जिगु जवय् च्‍वँ।”’ 
“दाऊदं हे अथे वय्‌कःयात ‘प्रभु’ धकाः धाल धाःसा वय्‌कः गथे यानाः दाऊदया काय् जुइ फइ?” 
थ्‍व खँयागु लिसः सुनानं बी मफुत। उखुन्‍हुंनिसें वय्‌कःयाके सुनानं हे छुं हे न्‍यनेगु आँट याये मछाल। 
