१ शमूएल.
14.
छन्‍हु शाऊलया काय् जोनाथनं थःगु ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍ह ल्‍याय्‌म्‍हम्‍ह मनूयात धाल, “वा, झीपिं उखेपाखेया डाँडाय् च्‍वंगु पलिश्‍तीतय्‌गु छाउनी वनेनु।” तर थ्‍व खँ वं थः बौयात मधाः। 
उबलय् शाऊलं गिबाया लिक्‍कसं च्‍वंगु मिग्रोनय् धालेमाया तःलय् थःगु पाल ग्‍वयाः च्‍वनाच्‍वंगु खः। व नापं खुसः मनूत दु। 
उपिं मध्‍ये ईकाबोदया किजा अहीतूबया काय् अहियाह पुजाहारीया भिंगु सूती कापःया वसः फिनातःम्‍ह खः। अहीतूब पीनहासया काय् अले शीलोय् च्‍वंम्‍ह परमप्रभुया पुजाहारी एलीया छय् खः। अले जोनाथन वंगु मनूतय्‌सं मसिल। 
पहाडया दथुइ, गुगु लँपु जुयाः जोनाथन पलिश्‍तीतय्‌गु छाउनी वनेमाःगु खः, अन बोसेस व सेनेह नांयागु निगू च्‍वामुगु पहाड दु। 
उपिं छगू मिकमाशया उत्तरपाखे व मेगु गेबाया दच्‍छिनपाखे दु। 
जोनाथनं ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍हय्‌सित धाल, “वा, झीपिं परमेश्‍वरयात मानय् मयाइपिं उपिं म्‍हय् चिं मतःपिनिगु छाउनी स्‍वःवनेनु। परमप्रभुं झीत ग्‍वाहालि यानादी। झीपिं यक्‍व दयेमा वा म्‍हो जुइमा झीत बचय् यायेगुपाखें वय्‌कःयात सुनानं पने फइ मखु।” 
वं धाल, “छितः छु यायेगु पाय्‌छि जू व हे यानादिसँ। छिं यानादीगु फुक्‍क खँय् जिं छितः दुनुगलंनिसें ग्‍वाहालि याये।” 
जोनाथनं लिसः बिल, “ठीक जू! झीपिं उखेपाखे वनेनु अले इमिसं झीत खनेमा। 
छुं जुयाः इमिसं ‘जिपिं मवतले छिपिं अन हे च्‍वनाच्‍वँ’ धकाः धाल धाःसा झीपिं अन च्‍वनाच्‍वनागु हे थासय् च्‍वने, इमिथाय् वने मखु। 
तर इमिसं ‘जिमिथाय् थाहां वा’ धकाः धाल धाःसा झीपिं थाहां वने छाय्‌धाःसा परमप्रभुं इमित झीगु ल्‍हातय् लःल्‍हानादीगु दु धयागु व झीगु निंतिं छगू चिं जुइ।” 
अथे जुयाः इपिं पलिश्‍तीतय्‌गु छाउनीइ खनेदय्‌क वन। अले पलिश्‍तीतय्‌सं धाल, “स्‍वसा, हिब्रूत थः सुचुला च्‍वंगु प्‍वालं पिहां वयाच्‍वंगु दु।” 
अले इमिसं जोनाथन व वया ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍ह मनूयात तःसलं हालाः थथे धाल, “छिपिं थन याकनं थाहां वा। जिमिसं छिमित छुं खँ स्‍यने माःगु दु।” अथे जुयाः जोनाथनं थःगु ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍हय्‌सित धाल, “जिगु ल्‍यूल्‍यू वा, परमप्रभुं इमित इस्राएलीतय्‌गु ल्‍हातय् लःल्‍हानादीगु दु।” 
जोनाथन ल्‍हाः तुतिं चुयाः च्‍वय् थाहां वन, अले वया ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍ह मनू नं वया ल्‍यूल्‍यू वन। जोनाथनं पलिश्‍तीतय्‌त हमला यात अले वया ल्‍यूल्‍यू वयाच्‍वंम्‍ह ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍ह मनुखं इमित स्‍यात। 
जोनाथन व वया ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍हं पेपी जग्‍गाय् न्‍हापां याःगु हमलाय् इमि निइम्‍ह मनूतय्‌त स्‍यात। 
अनंलि छाउनी व लडाइँ जूगु थासय् च्‍वंपिं फुक्‍क सेनात तसकं ग्‍यात। छाउनीइ दुपिं सिपाइँत व आकाझाकां हमला याइपिं सिपाइँत तसकं ग्‍यानाः खात। पृथ्‍वी सन अले इपिं परमेश्‍वर खनाः तसकं ग्‍यात। 
बेन्‍यामीनया लागाया गिबाय् पिवाः च्‍वनाच्‍वंपिं शाऊलया मनूतय्‌सं पलिश्‍तीत ग्‍यानाः उखेंथुखें बिस्‍युं वनाच्‍वंगु खन। 
अले शाऊलं सु सु सिपाइँ मदु धकाः सीकेत थः मनूतय्‌त सिपाइँत ल्‍याःखाय्‌त धाल, अले जोनाथन व वया ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍ह अन मदुगु सीकल। 
शाऊलं अहियाहयात धाल, “परमेश्‍वरया सनू थन हजि।” (उबलय् सनू इस्राएलीतनापं हे यंकाच्‍वंगु खः।) 
शाऊल पुजाहारी नापं खँ ल्‍हाना च्‍वंबलय् पलिश्‍तीतय्‌गु छाउनीइ झन ततःसलं खलबल जुल। अथे जुयाः शाऊलं पुजाहारीयात धाल, “परमप्रभुलिसे सल्‍लाह कयाच्‍वनीगु ई मदु!” 
अनंलि शाऊल व वया फुक्‍क सिपाइँत पलिश्‍तीतलिसें ल्‍वायेत वन। पलिश्‍तीत धाःसा अलमलय् जुयाः तरवारं पाला थःथवय् हे ल्‍वानाच्‍वन। 
गुलिखय् हिब्रूत, गुम्‍ह पलिश्‍तीतय्‌सं इमिगु छाउनी यंकूगु खः। इपिं हाकनं पलिश्‍तीतय्‌त त्‍वःताः शाऊल व जोनाथननापं दुपिं इस्राएलीतनापं मिलय् जूवल। 
एफ्राइमया पहाडी देशय् सुलाच्‍वंपिं इस्राएलीतय्‌सं पलिश्‍तीत बिस्‍युं वंगु खबर सिल, इपिं नं मिलय् जुयाः पलिश्‍तीतय्‌त लित्तुलिनाः यंकल। 
उखुन्‍हु परमप्रभुं इस्राएलयात बचय् यानादिल अले लडाइँ बेथ-आवनया पारि तक न्‍यनावन। 
उखुन्‍हु इस्राएलीत तसकं त्‍यानु चाल, छाय्‌धाःसा शाऊलं मनूतय्‌त थथे धकाः पाफय्‌कातःगु खः, “जिं जिमि शत्रुतय्‌त ब्‍वलामकातले सुनां सन्‍ध्‍या ई जुइ न्‍ह्यः छुं नसा नइ व मनुखं सराः फयेमा।” अथे जुयाः सुनानं नसाया सवाः तक नं मकाः। 
इपिं फुक्‍क मनूत छगू जंगल दुगु थासय् वल अन न्‍ह्याथासं हे कस्‍ति दुगु जुयाच्‍वन। 
मनूत जंगलय् दुने दुहां वनेवं इमिसं हाप्‍वलं पिहां वयाच्‍वंगु खंकल, अथेसां शाऊलनापं पाफःगु खं लुमंकाः ग्‍यानाः सुनानं कस्‍ति कयाः मनः। 
तर थः बौनं मनूतय्‌त पाफय्‌कूगु खँ जोनाथनं ताःगु हे मदु। वयाके दुगु कथि च्‍वकां हा प्‍वलय् सुयाबिल। अले वं थःगु ल्‍हाः ल्‍ह्वनाः म्‍हुतुइ यंकाः नल। अनंलि वया म्‍हय् बल वःगु वं सीकल। 
अले छम्‍ह सिपाइँ वयाः वयात धाल, “छिमि बौनं सिपाइँतय्‌त पाफय्‌काः थथे धयादीगु दु, ‘थौं खुन्‍हु नसा नःम्‍ह मनूयात सराः लायेमाः।’ अथे जुयाः मनूत तसकं नयेपित्‍याकाः कमजोर जुयाच्‍वंगु दु।” 
जोनाथनं धाल, “जिमि बौनं देय्‌या निंतिं हानि यानादीगु दु। स्‍व, जि थ्‍व कस्‍ति नये धुंकाः बल वःगु दु। 
शत्रुतपाखें थौं लुतय् याना हयागु नसा नये दःसा गुलि बांलाइगु खः। अले गुलि अप्‍वः पलिश्‍तीतय्‌त स्‍याये फइगु खः छकः बिचाः यानादिसँ।” 
उखुन्‍हु इमिसं पलिश्‍तीतय्‌त मिकमाशंनिसें अय्‌यालोन तक हे हमला यात। अले इपिं नयेपित्‍यानाः तसकं कमजोर जुल। 
इमिसं हथासं सामानत लुतय् यात अले फै, सा द्वहं कयाः ख्‍यलय् हे स्‍यानाः हि नापं नल। 
“मनूतय्‌सं ला हिनापं नयाः परमप्रभुया विरोधय् पापयात” धकाः सुं वयाः शाऊलयात धाःवल। शाऊलं धाल, “छिपिं सकसिनं बाचा त्‍वाःथूगु दु।” “अथे जुयाः छग्‍वः तग्‍वःगु ल्‍वहं ग्‍वारातुइकाः थन जिथाय् हजि।” 
अले शाऊलं धाल, “मनूतय्‌गु दथुइ वनाः धा, ‘छिपिं सकसिनं थथःगु फै व सा द्वहं थन जिथाय् हजि अले उपिं स्‍यानाः न। थथे ला नयेबलय् छिमिसं हिनापं नयाः परमप्रभुया विरोधय् पाप याये मते।’” अथे जुयाः बहनी जुइ धुंकाः फुक्‍क मनूत थथःम्‍हं द्वहं स्‍यानाहल अले अन हेस्‍यात। 
अनंलि शाऊलं परमप्रभुया निंतिं थःगु वेदी दय्‌कल। शाऊलं थ्‍व वेदी परमप्रभुया निंतिं दय्‌कूगु दकलय् न्‍हापांगु वेदी खः। 
शाऊलं धाल, “झीपिं थौं चान्‍हय् क्‍वहां वनाः पलिश्‍तीतय्‌त हमला याः वनेनु। सुथया खिउँ खिउँ धाःबलय् तक हे इमित लुतय् यायेनु। इमि छम्‍ह नं मनूतय्‌त ल्‍यंकातये मखु।” मनूतय्‌सं लिसः बिल, “छितः छु यायेगु बांलाः व हे यानादिसँ।” तर पुजाहारीं धाल, “दकलय् न्‍हापां झीसं परमेश्‍वरयाके सल्‍लाह कायेनु।” 
अथे जुयाः शाऊलं परमप्रभुयाके न्‍यन, “छु जिं पलिश्‍तीतय्‌त हमला यायेत वने ला? छु छिसं इमित इस्राएलीतय्‌गु ल्‍हातय् लःल्‍हानादियागु मखु ला?” तर उखुन्‍हु परमेश्‍वरं वयात छुं हे लिसः बियामदी। 
अथे जुयाः वं धाल, “फुक्‍क मनूतय् नायःत न्‍ह्यःने वा अले थौं छु पाप जूगु दु सिइकेनु। 
धात्‍थें इस्राएलयात उद्धार यानादीम्‍ह परमप्रभु म्‍वाःम्‍ह खः थें, जिमि काय् जोनाथनं हे पाप याःगु दुसा वयात स्‍यायेगु जुइ।” तर सुनानं छसः नं नमवा। 
अनंलि शाऊलं फुक्‍क इस्राएलीतय्‌त धाल, “छपिं सकलें छथाय् च्‍वँ, अले जि व जिमि काय् जोनाथन छथाय् च्‍वने।” अले मनूतय्‌सं धाल, “छितः छु यायेगु पाय्‌छि जू व हे यानादिसँ।” 
अथे जुयाः शाऊलं परमप्रभु इस्राएलया परमेश्‍वरयात थुकथं प्रार्थना यात, “थौं छिसं थः दासयात छाय् लिसः बियामदियागु? परमप्रभु, इस्राएलया परमेश्‍वर, सु दोषी खः सु दोषी मखु व जिमित क्‍यनादिसँ। छु जुयाः थ्‍व दोपं जि व जिमि काय् जोनाथनयागु हे खः धयागु जूसा, हे परमप्रभु इस्राएलया परमेश्‍वर चिट्ठा तयेबलय् इमिगु भागय् ‘ऊरीम’ लायेमा। छु जुयाः थ्‍व दोष इस्राएलतय्‌गु खः धयागु जूसा इमित ‘तुम्‍मीम’ लायेमाः।” मनूतपाखें जोनाथन व शाऊलयात चिठ्ठां अलग तयाबिल। 
अनंलि शाऊलं धाल, “जि व जिमि काय् जोनाथनया दथुइ चिट्ठा ति। अले चिट्ठा जोनाथनया नामय् लात।” 
शाऊलं जोनाथनयाके न्‍यन, “छं छु पाप यानागु दु? जितः धा।” जोनाथनं धाल, “जिं थःगु कथि च्‍वकाय्‌यागु भतिचा कस्‍ति जक नयागु खः। छु अथेसा जि सी माल ला?” 
शाऊलं धाल, “जोनाथन, छ मसित धाःसा परमेश्‍वरं जितः पक्‍का कडा सजाँय बियादीमा।” 
तर मनूतय्‌सं शाऊलयात धाल, “छु जोनाथनयात स्‍यायेगु ला? थथे ला जुइ हे फइ मखु! व हे जोनाथन गुम्‍हय्‌सिनं फुक्‍क इस्राएलीतय्‌गु निंतिं थुलि तःधंगु विजय यानादिल, व सीगु ला? धात्‍थें परमप्रभु म्‍वाःम्‍ह खः थें, वयागु छपु नं सँ बँय् कुतुं वनी मखु, छाय्‌धाःसा थौं वं हे परमेश्‍वरया ग्‍वाहालिं ज्‍या याःगु दु।” थुकथं मनूतय्‌सं जोनाथनयात सीगुपाखें बचय् यात। 
अनंलि शाऊलं पलिश्‍तीतय्‌त ल्‍यू वनीगु त्‍वःतल अले पलिश्‍तीत थथःगु देशय् लिहां वन। 
शाऊलं इस्राएलय् शासन यानाच्‍वंबलय् वं प्‍यखेरं च्‍वंपिं शत्रुतनापं लडाइँ यात। वं मोआबीत, अम्‍मोनीत, एदोमीत, सोबाया जुजुपिं व पलिश्‍तीतनापं लडाइँ यात। गन गन वं लडाइँ यात अन अन वं इमित बुकल। 
वं अमालेकीतय्‌त नं त्‍याकल। थथे आकाझाकां हमला याइपिं सिपाइँतपाखें इस्राएलीतय्‌त बचय् यानाः वं तःधंगु साहस दुगु ज्‍या यात। 
शाऊलया काय्‌पिं – जोनाथन, यिश्‍वी व मल्‍कीशूअ खः। वया तःधिकःम्‍ह म्‍ह्याय्‌या नां मेराब व कान्छिम्‍ह म्‍ह्याय्‌या नां मीकल खः। 
वया कलाः धाःसा अहीमासया म्‍ह्याय् अहीनोम खः। अले वया सेनापति वया कका नेरया काय् अबनेर खः। 
शाऊलया बौ कीश व अबनेरया बौ नेर अबीएलया काय्‌पिं खः। 
शाऊलं थःगु जिवंकाछि पलिश्‍तीतनापं लडाइँ याये माल। अथे जुयाः सु सु बल्‍लाः अले साहस यायेफु इमित हे थःगु ज्‍याया निंतिं सेनापति ल्‍ययादिल। 
