१ पत्रुस.
2.
अय्‌जूगुलिं आवंनिसें छिपिं मभिंपिं मनूत जुइ मते। सुयातं थगय् याये मते, निपाः ख्‍वाःपाः दुपिं जुइ मते, कर्पिन्‍त डाहा याये मते, अले मेपिन्‍त मभिंकाः खँ ल्‍हाये मते। 
नकतिनि बूम्‍ह मचां त्‍वनेगु शुद्ध आत्‍मिक दुरुया इच्‍छा याःथें छिमिसं नं परमेश्‍वरयागु वचन ब्‍वनेगु इच्‍छा या। अले तिनि छिपिं ब्‍वलनाः मुक्तिया निंतिं न्‍ह्यज्‍याये फइ। 
प्रभु भिं धकाः ला छिमिसं सी हे धुंकल। 
वय्‌कः मनूतय्‌सं ज्‍यालगय् मजू धकाः चीकूगु, अय्‌नं परमेश्‍वरं ल्‍ययादीगु, म्‍वाःगु व तःजिगु ल्‍वहं खः। उकिं प्रभुयाथाय् वा। 
अले छिपिं नं म्‍वाःगु ल्‍वहं जुयाः आत्‍मायागु छेँ दनेत ज्‍यालगय् जूपिं जुयाच्‍वँ। छिपिं परमेश्‍वरयात यःकथं येशू ख्रीष्‍टपाखें पवित्र आत्‍मां धाःथेंज्‍याःगु बलिदान बीपिं पुजाहारीत नं खः। 
थ्‍व हे खँ धर्मशास्‍त्रय् थथे च्‍वयातःगु दु – “स्‍व, जिं ल्‍यया तयागु छगः तसकं हे थिकेगु मू ल्‍वहं सियोनय् तये, अले उकियात विश्‍वास याःपिन्‍सं लज्‍या चाये माली मखु।” 
उकिं छिपिं विश्‍वास याःपिनिगु निंतिं थ्‍व तसकं तःजिगु खः। तर विश्‍वास मयाःपिनिगु निंतिं ला – “दकःमितय्‌सं ज्‍यालगय् मजूगु धकाः धाःगु ल्‍वहं हे कुंयागु मू ल्‍वहं जुल।” 
हानं मेथाय् थथे च्‍वयातःगु दु – “थ्‍व हे ल्‍वहँतय् मनूत लुफिं हानाः क्‍वदइ।” परमेश्‍वरयागु वचनय् विश्‍वास मयाःगुलिं इपिं थथे लुफिं हानाः क्‍वदइ। अले परमेश्‍वरं क्‍वःछिना तयादीगु सजाँय फयेमाली। 
छिपिं ला ल्‍ययातःपिं, जुजुया पुजाहारी, पवित्रपिं व परमेश्‍वरया थः हे मनूत खः। वय्‌कःयात तःधंका जुइत हे छिमित खिउँथासं वय्‌कःया अजू चायापुगु जलय् हयादीगु खः। 
न्‍हापा छिपिं परमेश्‍वरया मनूत मखु, आः जुइ धुंकल। न्‍हापा छिमिसं वय्‌कःयागु दया माया काये मखं, आः काये खंगु दु। 
यःपिं दाजुकिजापिं, थ्‍व संसारय् छिपिं कर्पिं व परदेशीत थें खः। अय्‌जूगुलिं आत्‍मानापं न्‍ह्याबलें ल्‍वाना च्‍वनीगु शरीरया इच्‍छापाखें तापाक च्‍वँ धकाः जिं छिमित बिन्‍ति यानाच्‍वनागु दु। झीत यःगु जक ज्‍याखँ यात धाःसा झीगु आत्‍मा पापय् लाइ। 
परमेश्‍वरयात म्‍हमस्‍यूपिं मनूतय्‌गु न्‍ह्यःने छिमिसं थःगु चालचलन बांलाका जु। छिमित आः मभिंका जूसां ख्रीष्‍ट येशू झायाः न्‍याय यानादीबलय् छिमिसं याःगु भिंगु ज्‍याखँ इमिसं सीकी, अले परमेश्‍वरयात तःधंकी। 
प्रभुयात तःधंकेत तःधंपिं मनूतय्‌सं धाःगु मानय् या। व दक्‍वसिबय् तःधंम्‍ह जुजु हे थजुइमा, 
तःधंम्‍ह हाकिम हे थजुइमा। मभिंगु ज्‍या यानाजुइपिन्‍त सजाँय बीत व भिंगु ज्‍या यानाजुइपिन्‍त हनेत परमेश्‍वरं हे इमित छ्वयाहयादीगु खः। 
छिमिसं थथे भिंगु ज्‍या याना हे छुं मस्‍यूपिं मूर्खतय्‌गु म्‍हुतुप्‍वाः तिके फयेमा धयागु परमेश्‍वरयागु इच्‍छा खः। 
स्‍वतन्‍त्र जुयाच्‍वँ। अथे धकाः मभिंगु ज्‍या याना जुइ मते, बरु परमेश्‍वरया दासत थें जुयाच्‍वँ। 
फुक्‍कसित हनाबना तयेगु या। दाजुकिजापिन्‍त माया या। परमेश्‍वरयागु ग्‍याःभय का। जुजुयात हनेगु या। 
च्‍यः भ्‍वातिंतय्‌सं थः मालिकं धाःगु खँ न्‍यनेमाः। भिंम्‍ह मालिकयागु जक मखु, मभिंम्‍ह मालिकं धाःगु खँ नं न्‍यनेमाः। 
थथे छिमिसं परमेश्‍वरयागु निंतिं भिंगु ज्‍याखँ याना नं अन्‍यायलं जाःगु दुःखकष्‍ट फये माल धाःसा परमेश्‍वरं छिमित आशिष बियादी। 
मभिंगु ज्‍या यानाः सजाँय फये मालीबलय् सहः यात धाःसा थुकी तःधंगु खँ छु दु धकाः? तर छिमिसं भिंगु ज्‍या यानाः नं दुःखकष्‍ट फये मालीबलय् सहः यात धाःसा व परमेश्‍वरयात नालेबःह जुइ। 
थथे यायेत हे छिमित परमेश्‍वरं ल्‍ययादीगु खः। अय्‌जूगुलिं ख्रीष्‍ट थः हे नमूना जुयाः छिमिगु निंतिं दुःखकष्‍ट फयादिल। उकिं छिमिसं नं वय्‌कलं थें याये माल। 
“वय्‌कलं गुब्‍सं नं पाप यानामदी। वय्‌कलं मखुगु खँ गुब्‍सं ल्‍हानामदी।” 
थःत ब्‍वः ब्‍यूपिन्‍त वय्‌कलं ब्‍वः बियामदी। अय्‌च्‍वंक दुःखकष्‍ट बिलं नं वय्‌कलं ख्‍याच्‍वः बियामदी, बरु ननिमवासे वय्‌कलं बांलाक न्‍याय यानादीम्‍ह परमेश्‍वरयाके भरोसा तयादिल। 
वय्‌कः थःम्‍हय्‌सिनं हे झीगु पाप क्‍वबिया क्रूसय् सिनादिल। अय्‌जूगुलिं झीसं पाप यायेगु मतिइ तकं मतसे परमेश्‍वरयात यय्‌क भिंगु बांलाःगु जक यानाच्‍वनेमाः। छिमित मुक्ति बीत ख्रीष्‍ट सिनादीगु खः। 
न्‍हापा छिपिं तंपिं फैचात थें जुयाच्‍वंगु खः। आः छिपिं थः जवाः व सुसाःकुसाः याइम्‍हय्‌सिथाय् वय्‌कः नाप जुइत लिहां वये धुंकल। 
