मर्कूस.
7.
येशूयाथाय् यरूशलेमं वःपिं शास्‍त्रीत व फरिसीत वयाच्‍वंगु दु। 
थुमिसं चेलातय्‌सं ल्‍हाः मस्‍युसे हे नःगु खन। 
फरिसीत व फुक्‍क यहूदीतय्‌सं पुलांगु थितिकुति मानय् याइगुलिं इमिसं ल्‍हाः मस्‍युसे गुबलें मनः। 
इमिसं बजारय् वनाः लिहां वयाः म्‍हय् लः हा हा यानाः थःत च्‍वख मयातले नइ मखु। थुलि जक मखु, इमिसं मानय् यानाच्‍वंगु यक्‍व हे दु – ख्‍वलाखिला, जासिकेँसि, अले कँय्‌यागु थलबलय् नं लः हा हा यायेमाः। 
फरिसीत व शास्‍त्रीतय्‌सं वय्‌कःयाके न्‍यन – “छिमि चेलातय्‌सं छाय् तापाःबाज्‍यापिनिगु थितिकुति मानय् याना मच्‍वंगु, अले हानं ल्‍हाः मस्‍युसे नल?” 
वय्‌कलं धयादिल – “छिपिं निपाः ख्‍वाःपाः दुपिं खः धकाः यशैया अगमवक्तां च्‍वयातःगु धात्‍थें हे खः खनी – “‘थुमिसं म्‍हुतुं ला जितः तसकं हनाबना तइ। नुगलं धाःसा थुपिं तसकं तापाना च्‍वनी। 
थुमिसं थःपिन्‍सं दय्‌कूगु थितिकुतियात परमेश्‍वरयागु आज्ञा खः धकाः मनूतय्‌त स्‍यना जुइ। उकिं थुमिसं जिगु सेवा याःसां छप्‍तिं ज्‍यालगय् मजू।’ 
“छिमिसं परमेश्‍वरयागु आज्ञायात मानय् मयासें मनूतय्‌गु थितिकुतियात मानय् यानाच्‍वन।” 
वय्‌कलं हानं धयादिल – “छिमिसं गुलि अःपुक परमेश्‍वरयागु आज्ञायात छखे चीकाः मनूतय्‌गु थितिकुति मानय् याये सः। 
मोशां थथे च्‍वयातःगु दु – ‘थः मां बौयात हनाबना ति। मां बौयात म्‍हुतु वाइपिन्‍त स्‍यानाछ्व।’ 
छिमिसं धाःसा थथे धकाः स्‍यना जुल – ‘सुनानं थः मां बौयात बीमाःगु खँ परमेश्‍वरयात छाये धुन धकाः धाइ (थुकियात कुर्बान धाइ) 
वं थः मां बौयात हनाबना तये म्‍वाः, अले बीमाःगु ग्‍वाहालि नं बीकी मखु।’ 
थुकथं छिमिगु थितिकुतिं परमेश्‍वरयागु आज्ञायात ज्‍यालगय् मजुइका छ्वइ। थज्‍याःगु ला छिमिसं यक्‍व हे यानाच्‍वंगु दु।” 
हानं येशूं मनूतय्‌गु हुलयात थःथाय् सःताः धयादिल – “छिपिं फुक्‍कसिनं जिगु खँ न्‍यँ, अले थुइकि। 
नयेत्‍वनेगु छुकिं नं मनूया म्‍हय् दुने वनाः वयात अशुद्ध याइ मखु, बरु मनूयागु नुगलं पिहां वइगुलिं हे मनूयात अशुद्ध याइ। 
सुयाके न्‍हाय्‌पं दु वं न्‍यना का।” 
मनूतय्‌त त्‍वःताः वय्‌कः छेँय् दुने झायादीबलय् वय्‌कःया चेलातय्‌सं थ्‍व उखानयागु अर्थ छु खः धकाः न्‍यन। 
अले वय्‌कलं धयादिल – “छिमिसं नं थुइके मफु ला? छिमिसं गथे थुइके मफुगु? म्‍हुतुं मनूया म्‍हय् दुहां वंगु खं वयात अशुद्ध याये फइ मखु। 
छाय्‌धाःसा थ्‍व फुक्‍क नुगलय् दुने मखु, बरु प्‍वाथय् वनीगु खः, अले हानं पिहां तुं वइ।” (थथे वय्‌कलं नयेगु फुक्‍क च्‍वख जू धकाः धयादीगु खः) 
अले हानं वय्‌कलं धयादिल – “मनूयागु दुनें पिहांवइगु खं जक वयात अशुद्ध याइ, 
छाय्‌धाःसा मनूयागु दुनुगलंनिसें थथे मभिंगु बिचाः पिहां वइ – व्‍यभिचार यायेगु, खुइगु, स्‍यायेगु, 
लोभी जुइगु, मभिंगु ज्‍या यायेगु, थगय् यायेगु, लाः लाः थें सनाः जुइगु, नुगः मुइकेगु, मेपिन्‍त मभिंकाः खँ ल्‍हायेगु, घमण्‍डी जुइगु, मूर्ख ज्‍या यायेगु। 
थ्‍व फुक्‍क मभिंगु ज्‍या मनूयागु दुनेंनिसें पिहां वइ, अले वयात अशुद्ध याइ।” 
वय्‌कः अनं टुरोस व सीदोन जिल्‍लाय् झाल। सुनानं मसीमा धकाः वय्‌कः छखा छेँय् दुहां झाल। अय्‌नं मनूतय्‌सं सीकाकाल। 
भूतआत्‍मा दुबिना च्‍वंम्‍ह छम्‍ह मिसामचाया मांनं येशू छेँय् दी धयागु सीकाः काचाकाचां वयाः वय्‌कःया तुतिइ भ्‍वपुल। 
व सिरियाया फोनिकेय् च्‍वंम्‍ह छम्‍ह ग्रीक खः। वं वया म्‍ह्याय्‌याके दुबिना च्‍वंम्‍ह भूतआत्‍मायात पिछ्वयादिसँ धकाः वय्‌कःयात बिन्‍ति यात। 
वय्‌कलं धयादिल – “न्‍हापां मस्‍तय्‌त निं गाक्‍क नके ब्‍यु, छाय्‌धाःसा मस्‍तय्‌सं नयाच्‍वंगु लाकाः खिचायात वान्‍छ्वया बी मज्‍यू।” 
वं धाल – “खः प्रभु, खिचातय्‌सं नं ला मस्‍तय्‌सं वाकूगु नये खं निं।” 
अले वय्‌कलं धयादिल – “छं थथे धाःगुलिं छिमि म्‍ह्याय्‌या म्‍हं भूतआत्‍मा पिहां वने धुंकल, आः छ वंसां जिल।” 
छेँ थ्‍यंबलय् वं भूतआत्‍मा मचाया म्‍हं पिहां वने धुंकूगुलिं मचा लासाय् द्यनाच्‍वंगु खन। 
येशू टुरोस जिल्‍लां सीदोन जुयाः डेकापोलिसपाखें गालील समुद्र थ्‍यंक झाल। 
अन मनूतय्‌सं वय्‌कःयाथाय् छम्‍ह ख्‍वाँय् व खाखःम्‍हय्‌सित हल, अले इमिसं वयात ल्‍हातं थियादिसँ धकाः बिन्‍ति यात। 
वय्‌कलं वयात मनूतय्‌थासं छखेलिक यंकाः वयागु न्‍हाय्‌पनय् ल्‍हाः तयादिल। अले ई फानाः वयागु मे थियाः 
स्‍वर्गय् थस्‍वयाः झसुकाः तयाः वयात धयादिल – “इफ्‍फात!” थुकियागु अर्थ खः – “चालेमा!” 
अले वयागु न्‍हाय्‌पं चाल, मे सन, थथे वं त्‍याजिक नवाये फत। 
अले “इमित सुयातं धाये मते” धकाः उजं बियादिल। गुलि गुलि वय्‌कलं इमित धाये मते धकाः धयादी, उलि उलि हे इमिसं बय्‌बय् याः जुइ। 
थ्‍व खनाः मनूतय्‌सं अजू चायाः थथे धाल – “वय्‌कलं यानादीगु ला फुक्‍कं भिं जू, ख्‍वाँय्‌यात ताय्‌कादिल, अले खाखःयात नवाये फय्‌कादिल।” 
