रोमी.
11.
अथे जूसा जिं धाये – परमेश्‍वरं वय्‌कःया मनूतय्‌त त्‍वःतादी धुंकल ला? थथे मखु। जि थः हे नं अब्राहामया सन्‍तान, बेन्‍यामीन कुलयाम्‍ह छम्‍ह इस्राएली खः। 
न्‍हापांनिसें ल्‍ययातःपिं वय्‌कःया मनूतय्‌त परमेश्‍वरं त्‍वःतादीगु मदुनि। एलियायागु खँ धर्मशास्‍त्रय् च्‍वयातःगु छिमिसं मस्‍यू ला? इस्राएलीतय्‌त मभिंकाः एलियां परमेश्‍वरयात थथे बिन्‍ति यात – 
“प्रभु, छिकपिनि अगमवक्तातय्‌त इमिसं स्‍याये धुंकल। बलि बियाः होम यायेगु छिकपिनिगु थाय् नं इमिसं थुनाछ्वये धुंकल। आः जि याकःचा हे जक ल्‍यंदनि, जितः नं इमिसं स्‍यायेत स्‍वयाच्‍वन।” 
परमेश्‍वरं वयात छु लिसः बियादिल? “बालद्यःयात पुजा मयाइपिं न्‍हय्‌द्वः मनूतय्‌त जिं ल्‍यंकातयागु दु।” 
थौं तक नं परमेश्‍वरयागु दया मायां ल्‍ययादीपिं ल्‍यंदनिपिं गुलिं गुलिं इस्राएलीत दनि। 
थथे दया मायां जूगु खः, ज्‍यां मखु, मखुसा दया माया दया माया हे जुइ मखु। 
अले छु जुल लय्? इस्राएलीतय्‌सं छु कायेत कुतः यानाच्‍वंगु खः व काये मफुत। ल्‍यया तःपिन्‍सं धाःसा काये खन। मेपिन्‍सं परमेश्‍वरया खँ मन्‍यंसे अतेरि जुयाच्‍वन। 
थ्‍व खँ थथे च्‍वयातःगु दु – “परमेश्‍वरं इमित थुइके मफइगु आत्‍मा, खनी मखुगु मिखा व ताइ मखुगु न्‍हाय्‌पं, थौं तक नं बियातःगु दु।” 
दाऊद जुजुं नं थथे धया थकल – “इमिगु भ्‍वजं इमित नाश यायेमा, इमिगु पवित्र भ्‍वय् इमिगु निंतिं स्‍वःतिपाँय् जुइमा। 
इमिगु मिखा कां जुइमा, इमिगु दुगःक्‍वँय् चाःतुइमा।” 
अय्‌जूगुलिं जिं धाये – छु यहूदीत नाश हे जुइक लुफिं हानाः क्‍वदले धुंकल ला? अहं, अथे मखु, बरु इमिसं पाप याःगुलिं इमित नुगः मुइके बीत यहूदीमखुपिन्‍थाय् मुक्ति वल। 
थुकथं इमिसं पाप याःगुलिं संसारयात यक्‍व हे भिन, अथे हे इपिं स्‍यनाः यहूदीमखुपिन्‍त यक्‍व आशिष दत धाःसा झन इस्राएलीत फुक्‍कसिनं विश्‍वास याइबलय् गुलि जक भिनिगु जुइ। 
आः जिं यहूदीमखुपिन्‍त धयाच्‍वना। जितः यहूदीमखुपिनि प्रेरित यानाः इमिथाय् छ्वयादीगुलिं जिं थ्‍व ज्‍या यात तःधंके। 
थुकथं जिमि यहूदी दाजुकिजापिं मध्‍ये गुम्‍हं गुम्‍हय्‌सित बचय् यायेत जिं इमित नुगः मुइके बी। 
छाय्‌धाःसा इमिसं इन्‍कार यानाः हे ला संसारयापिं मनूत परमेश्‍वर नाप मिलय् जुल धाःसा, झन इमित थः हे नाल धाःसा सीपिन्‍त म्‍वाकेगु ति मग्‍यनी ला? 
छायेहःगु छकुचा जक छ्वचुं पवित्र जूसां न्‍हायातःगु छ्वचुं छग्‍वारां पवित्र जुइ। अथे हे सिमाया हा पवित्र जूसा कचामचा नं पवित्र जुइ। 
अथे हे गुलि कचात त्‍वधुला वं थें यहूदीत नं गुम्‍हं गुम्‍हं परमेश्‍वरयात त्‍वःताः वन। छिपिं यहूदीमखुपिं धाःसा जंगली जैतूनमा लिसे कचा स्‍वाःथें स्‍वाये धुंकल। उकिं जैतूनमायागु हा व रस छिमिसं नं काये खन। 
अय्‌जूगुलिं छिपिं स्‍वाना तःपिं कचा जक जूगुलिं तःधंछुइ मते। तःधंछुइत छिमिसं थ्‍व खँ लुमंकी– हायात नका तइपिं छिपिं मखु, बरु छिमित नका तइम्‍ह हा खः। 
थथे “जिपिं स्‍वायेत ला कचा त्‍वधुला वंगु खः नि” धकाः छिमिसं धायेफु। 
थ्‍व खँ ला सत्‍य खः। इमिसं विश्‍वास यानाच्‍वने मफुगुलिं हे इपिं थथे त्‍वधुला वन, उकिं छिमिसं क्‍वात्तुक विश्‍वास यानाच्‍वने माल। अय्‌जूगुलिं छिपिं तःधंछुइ मते, बरु स्‍यनावनी ला धकाः ग्‍याना च्‍वँ। 
परमेश्‍वरं अथें दयावःगु कचामचायात ला ल्‍यंका मदी धाःसा छिमित जक ल्‍यंकादी ला? 
थुकथं यानादीम्‍ह परमेश्‍वर दया माया यानादीम्‍ह नं खः, अले सजाँय बियादीम्‍ह नं खः। स्‍यना वंपिन्‍त वय्‌कलं सजाँय बियादी, छिमित धाःसा दया माया यानादी। छिमिसं नं वय्‌कःयागु दया माया मयय्‌काः मच्‍वँसे वास्‍ता मयाःसा छिमित नं ध्‍यनाः छ्वइ। 
इमिसं परमेश्‍वरयात हानं विश्‍वास यानाः लिहां वल धाःसा परमेश्‍वरं आः नं इमित स्‍वानादी फुनि। 
छिपिं यहूदीमखुपिं जंगली जैतून सिमाया कचा जुया नं पक्‍का जैतूनया सिमाय् स्‍वाये हल। यहूदीत धाःसा पक्‍का जैतूनया कचात थें खः। अथे जूगुलिं उकिया त्‍वधूगु कचात हानं व हे जैतून सिमाय् स्‍वायेत गुलि अःपुइगु जुइ! 
दाजुकिजापिं, थ्‍व गुप्‍ति खँ थुइकाः छिपिं थथः हे बुद्धिमान जुइगु स्‍वये मते। गुप्‍ति खँ थ्‍व हे खः – गुबलय् तक यहूदीमखुपिनिगु ल्‍याः गाइ मखु अबलय् तक यहूदीतय्‌गु मिखा चाली मखु। 
थुकथं फुक्‍क इस्राएलीत बचय् जुइ। थथे च्‍वयातःगु दु – “बचय् याइम्‍ह सियोनं झाइ, अले वय्‌कलं याकूबया सन्‍तानयात पापं छुतय् यानादी। 
जिं इमिगु पाप मदय्‌का बीत इपिंनापं थथे बाचा चिने।” 
छिमिसं भिंगु खँ न्‍यनाः इपिं परमेश्‍वरया शत्रु जुल। अय्‌नं वय्‌कलं इमि तापाःबाज्‍यापिन्‍त ल्‍यया तःगुलिं इपिं वय्‌कःया यःपिं खः। 
छाय्‌धाःसा वय्‌कलं ल्‍यय् धुंकूपिन्‍त त्‍वःतादी मखु, अले बियादी धुंकूगु वरदान लित कयादी मखु। 
न्‍हापा ला छिपिं नं छकः वय्‌कःयात मानय् मयाःपिं खः, आः धाःसा वय्‌कलं छिमित दया माया यानादिल। इमिसं वय्‌कःयात मानय् मयाःगुलिं थथे जूगु खः। 
छिमित दया माया याःगुलिं इपिं अतेरि जुयाच्‍वंगु खः। छन्‍हु इमित नं दया माया यानादी तिनि। 
वय्‌कलं फुक्‍क मनूतय्‌त हे दया माया यायेत इमित आज्ञा मानय् मयाइपिं यानादिल। 
अहो! परमेश्‍वरया धन, ज्ञान व बुद्धि गुलि तःधं! वय्‌कलं यानादीगु न्‍याय थुइकां थुइके मफु। अले वय्‌कःयागु लँपु सीकेत तसकं थाकु। 
वय्‌कःयागु मन सीके फुम्‍ह सु दु? वय्‌कःयात सल्‍लाह बी फुम्‍ह सु दु? 
वय्‌कलं त्‍यासा पुले माय्‌क वय्‌कःयात ब्‍यूम्‍ह हे सु दु? 
फुक्‍कं परमेश्‍वरं सृष्‍टि यानादीगु खः। वय्‌कलं हे यानाः अले वय्‌कःयात हे फुक्‍क दुगु खः। वय्‌कःया हे सदां जयजय जुयाच्‍वनेमा! आमेन। 
