उत्‍पत्ति.
38.
उबलय् यहूदा थः दाजु-किजापिन्‍त त्‍वःताः क्‍वय् अदुल्‍लामय् च्‍वंम्‍ह हिरा नांयाम्‍ह छम्‍ह मनूयाथाय् च्‍वंवन। 
वं अन शूआ नांयाम्‍ह छम्‍ह कनानीया म्‍ह्याय्‌यात नापलात। वं व मिसायात ब्‍याहा यात। 
वया प्‍वाथय् दयाः काय् बुल। वयागु नां एर् तल। 
वया हानं प्‍वाथय् दयाः मेम्‍ह काय् बुल। वं वयागु नां ओनान तल। 
वं हाकनं मेम्‍ह काय् बुइकल। वयागु नां शेलह तल। वं वयात बुइकूबलय् यहूदा कजीबय् च्‍वनाच्‍वंगु खः। 
यहूदां दक्‍वसिबय् तःधीम्‍ह काय् एरया लागि कलाः छम्‍ह हयाबिल। वयागु नां तामार खः। 
यहूदाया तःधीम्‍ह काय् एर् धाःसा परमप्रभुया मिखाय् मभिंम्‍ह मनू खः। उकिं वय्‌कलं वयात स्‍यानादिल। 
अले यहूदां ओनानयात धाल, “छं छिमि तताःजुयात ब्‍याहा या। अले छम्‍ह किजाभतं यायेमाःगु ज्‍या पूवंकि। थुकथं थः दाजुया लागि सन्‍तान दय्‌कि।” 
उकथं दइम्‍ह मचा थः सन्‍तान मजुइगु जूगुलिं ओनानं न्‍ह्याबलें थः तताःजुलिसे द्योंवनिबलय् थः दाजुया सन्‍तान मदयेमा धकाः वीर्य बँय् लाकाथकीगु। 
वयागु थ्‍व ज्‍या परमप्रभुया मिखाय् मभिंगु जुल। उकिं वय्‌कलं वयात नं स्‍यानादिल। 
थः मेम्‍ह काय् शेलह नं वया दाजुपिं थें सी ला धकाः ग्‍यानाः यहूदां थः भौ तामारयात धाल, “जिमि काय् शेलह तःधि मजुतले छ ब्‍याहा मयासें थःछेँय् हे वनाः च्‍वंहुँ।” उकिं तामार थःछेँय् हे वनाः च्‍वन। 
वयां तःन्‍हु लिपा, छन्‍हु शूआया म्‍ह्याय् यहूदाया कलाः सित। दुःखं च्‍वने क्‍वचायेवं यहूदा अदुल्‍लामय् च्‍वंम्‍ह थः पासा हीरायात ब्‍वनाः तिम्‍नाय् थः फैतय्‌गु सँ चाःगु स्‍वःवन। 
तामारं थः ससःबौ फैतय् सँ चाकेत तिम्‍नाय् वनेत्‍यन धयागु खँ सीकाः 
विधवाया वसः त्‍वःताः थःत म्‍हमसीक गां ख्‍वाः त्‍वपुयाः तिम्‍ना वनेगु लँय् लाःगु एनैमया लँय् वनाः च्‍वंच्‍वन। छाय्‌धाःसा शेलह तःधि जुइ धुंकाः नं थः वया कलाः जुइ मखंनिगु वं स्‍यू। 
यहूदां वयात खनाः ख्‍वाः त्‍वपुयातःगुलिं वेश्‍या जुइ धकाः च्‍वन। 
वं व थः हे भौ धकाः म्‍हमस्‍यूगुलिं वयागु लिक्‍क वनाः थःनाप द्यनेत धाल। वं धाल, “छिं जितः छु बियादी?” 
यहूदां धाल, “जिं छन्‍त छम्‍ह फैचा बी।” वं धाल, “छिं व छ्वयामहतले न्‍ह्यागु सां छता दि तयाथका दिसँ।” 
यहूदां धाल, “छु बिया थके?” वं धाल, “छिगु गःपतय् च्‍वंगु चिं व उकियागु का, अले छिं ज्‍वनाच्‍वंगु कथि।” वं व फुक्‍क वयात बियाः व नाप द्यन। अले वया प्‍वाथय् दत। 
छेँय् लिहां वयाः तामारं हाकनं विधवाया वसः पुन। 
यहूदां अदुल्‍लामय् च्‍वंम्‍ह थः पासा हीरायात फैचा छम्‍ह बियाः थःम्‍हं मिसायात त्‍वःताथकूगु दि लित कयाः हति धकाः छ्वत। हीरां व मिसायात लुइके मफुत। 
वं एनैमय् च्‍वंपिं मनूतय्‌के, “एनैमया लँसिथय् च्‍वनीम्‍ह वेश्‍या गन दु?” धकाः न्‍यन। इमिसं, “थन सुं हे वेश्‍या मदु” धकाः धाल। 
हीरां लिहां वनाः यहूदायात धाल, “जिं व मिसायात लुइके मफुत। एनैमय् च्‍वंपिं मनूतय्‌सं अन सुं हे वेश्‍या मदु धकाः धाल।” 
यहूदां धाल, “व सामान वयात हे तय्‌के ब्‍यु। मखुसा झीत तसकं मछालापुसे च्‍वनी। जिं थ्‍व फैचा छ्वयागु हे खः। छं वयात लुइके मफुत।” 
स्‍वला लिपा यहूदां थः भौ तामार वेश्‍या थें जुयाजूगु व प्‍वाथय् दुगु खँ न्‍यन। अले वं, “वयात थन हयाः च्‍याकाः स्‍यानाब्‍यु” धकाः धाल। 
थःत लुयाहयाच्‍वंबलय् तामारं थः ससःबौयाथाय् थथे धकाः खबर छ्वत, “थ्‍व सुयागु खः, वयापाखें हे जि प्‍वाथय् दुगु खः। थ्‍व चिं, थ्‍व का व थ्‍व कथि सुयागु खः, स्‍यू ला?” 
यहूदां व फुक्‍क थःगु हे खः धकाः धाल। अले वं धाल, “व ला जि स्‍वयाः नं धर्मी खनी। छाय्‌धाःसा जिं थःकाय् शेलह नाप वयागु ब्‍याहा यानाबी धकाः याना मबिया।” अनंलि व वलिसे हाकनं मद्यन। 
मचाबुइगु ई जुसेंलि वया प्‍वाथय् निम्‍ह मस्‍त दुगु खँ सीदत। 
मचाबू ई ब्‍यथा जुसेंलि छम्‍हसिनं ल्‍हाः पिछ्वयाहल। दिरिअजिं वयागु ल्‍हातिइ ह्याउँगु का चिनाः धाल, “थ्‍व न्‍हापां बूम्‍ह खः।” 
याकनं व ल्‍हाः दुहां वन। अले मेम्‍ह न्‍हापां बुल। दिरिअजिं धाल, “छ गथे यानाः न्‍हापां बुया?” उकिं वयागु नां फारेस तल। 
ल्‍हातिइ ह्याउँगु का चिनातःम्‍ह लिपा बुल। वयागु नां जेरह तल। 
