लूका.
11.
छन्‍हु येशू छथाय् प्रार्थना यानाच्‍वनादिल। छम्‍ह चेलां वय्‌कःयात थथे धाल – “यूहन्‍नां नं वया चेलातय्‌त प्रार्थना यायेगु स्‍यं थें हे जिमित नं प्रार्थना यायेगु स्‍यनाबियादिसँ।” 
अले वय्‌कलं इमित धयादिल – “छिमिसं थुकथं प्रार्थना या – “‘परमेश्‍वर बाः छिगु नां तःधना च्‍वनेमा। छिगु राज्‍य वयेमा। 
न्‍हियान्‍हिथं थें थौं नं जिमित नसा बियादिसँ। 
जिमिगु पाप क्षमा यानादिसँ, गथे जिमिसं नं जिमित स्‍यंकूपिन्‍त क्षमा याना बियाच्‍वनागु दु। प्रभु, जिमित सह याये मफय्‌क जाँचय् लाकादी मते।’” 
वय्‌कलं इमित धयादिल – “धाय्‌की, निम्‍ह पासा दु। बाचा इलय् छम्‍हसिनं थः पासायाथाय् वनाः थथे धाल – ‘पासा, जितः स्‍वपा मरि त्‍याय् ब्‍यु लय्, 
छाय्‌धाःसा जिमि पासा छम्‍ह तापाकंनिसें थ्‍यंकः वल। वयात नकेत जिके छुं हे मदु।’ 
पासाम्‍हय्‌सिनं दुने थासं थथे धयाहल धाये – ‘जितः दुःख बी मते। खापा ति धुन। जि मस्‍त नं जिनापं द्यनाच्‍वंगु दु। आः इलय् दनाः जिं छन्‍त छुं नं बी मफु।’ 
जिं छिमित धाये – वं थः पासा जूगुलिं वयात छुं नं मब्‍यूसां तिवां तिवां हालाच्‍वंगुलिं वं दनाः वयात माक्‍व बियाछ्वइ। 
“अय्‌जूगुलिं जिं छिमित धाये – फ्‍वँ, अले छिमित दइ, माला स्‍व, अले छिमिसं लुइके फइ, सः ब्‍यु, अले लुखा चाय्‌काबी। 
छाय्‌धाःसा फ्‍वंपिन्‍त बी, माला स्‍वःपिन्‍सं लुइकी, अले सः ब्‍यूम्‍हय्‌सित चाय्‌काबी। 
“अज्‍याःम्‍ह सु अबु दइ? गुम्‍हय्‌सिनं काय्‌नं न्‍या फ्‍वनीबलय् सर्प बी? 
अथे हे खेँय् फ्‍वंम्‍हय्‌सित बिच्‍छी बी? 
अय्‌जूगुलिं मभिंपिं जुयाः नं ला छिमिसं थः मस्‍तय्‌त भिंगु भिंगु बी सः धाःसा स्‍वर्गय् च्‍वनादीम्‍ह बाःनं जक थःके फ्‍वंपिन्‍त पवित्र आत्‍मा बियामदी ला?” 
छन्‍हु येशूं छम्‍ह लाताम्‍ह भूतयात पितिना छ्वयादीगुलिं व मनुखं न्‍ववाये फत। थ्‍व खनाः फुक्‍क मनूत अजू चाल। 
गुम्‍हं गुम्‍हय्‌सिनं थथे धाल – “भूततय् जुजु बालजिबुलं शक्ति बियातःगुलिं थ्‍वं भूतयात पितिनाछ्वये फुगु खः।” 
गुलिंसिनं ला वय्‌कलं याये फइ ला धकाः स्‍वयेत स्‍वर्गं छगू चिं क्‍यँ धकाः धाल। 
इमिगु मतिइ च्‍वंगु खँ थुइकाः वय्‌कलं इमित धयादिल – “गुगुं नं राज्‍य निकू दलाः थःथवय् ल्‍वाना जुल धाःसा थः हे नाश जुइ। अथे हे छेँय् नं थःथवय् हे ल्‍वापु जुल धाःसा व छेँ स्‍यनावनी। 
अथे हे शैतानतय् दथुइ नं थःथवय् ल्‍वापु जुल धाःसा इमिगु राज्‍य नं याकनं हे नाश जुइ। बालजिबुलं शक्ति बियातःगुलिं जिं भूतयात पितिनाछ्वये फुगु खः धकाः छिकपिन्‍सं धाल। 
थथे हे खः धयागु जूसा छिकपिनि मनूतय्‌सं जक सुयागु शक्तिं भूत पितिना जुइगु लय्? इमिसं छिकपिन्‍त हे दोषी ठहरय् याइ। 
अथे मखु, जिं परमेश्‍वरयागु शक्तिं भूतयात पितिनाछ्वयागु खः धयागु जूसा परमेश्‍वरयागु राज्‍य छिकपिन्‍थाय् वये धुंकल धकाः सीकादिसँ। 
तसकं बल्‍लाःम्‍ह मनू हतियार ज्‍वनाः छेँ पिवाः च्‍वनाच्‍वन धाःसा अन च्‍वंगु मालताल खुया यंके फइ मखु। 
तर व स्‍वयाः बल्‍लाःम्‍ह मनू वल धाःसा वयात बुकी। अले वं भरोसा कयाच्‍वंगु हतियार नं लाका काइ, नापं अन च्‍वंगु मालताल नं खुयायंकी। 
“जिगु पँ मलीपिं फुक्‍कं जिमि शत्रु खः। जितः मुंकेत ग्‍वाहालि मयाइम्‍हय्‌सिनं जिं मुना तयागु नं ह्वलाबी।” 
“मनूयागु म्‍हं पिहां वनाः भूतआत्‍मां बाय् च्‍वनेत मरुभूमिइ माः जुइ। अले वं बाय् लुइके मफुत धायेवं थथे धाइ – ‘जि पिहां वयागु थःगु हे छेँय् वने।’ 
अले वं लिहां वइबलय् न्‍हापायागु छेँ यचुकाः झःझः धाय्‌कातःगु लुइकी। 
अले वं वनाः थः स्‍वयाः मभिंपिं न्‍हय्‌म्‍ह भूततय्‌त सःता हइ। इपिं वयाः बासं च्‍वनी। अले व मनू न्‍हापा स्‍वयाः गति मलाना वनी। आःयापिं मभिंपिं मनूतय्‌गु गति नं थथे हे जुइ।” 
वय्‌कलं अथे धयाच्‍वनादीबलय् हे मनूतय्‌गु हुलं छम्‍ह मिसा थथे धकाः हाला हल – “छितः बुइकूम्‍ह व दुरु त्‍वंकूम्‍ह मां धन्‍यम्‍ह खः।” 
अले वय्‌कलं लिसः बियादिल – “अथे मखु, परमेश्‍वरयागु वचन न्‍यनाः व थें याइम्‍ह हे धन्‍यम्‍ह खः।” 
मनूतय्‌गु हुल अप्‍वःया वःगुलिं येशूं इमित थथे धयादिल – “थौंकन्‍हय्‌यापिं मनूत गुलि जक मभिं। थुमिसं अजू चायापुगु चिं स्‍वयेत धयाच्‍वन। अहं, थुमित अगमवक्ता योनां क्‍यना वंगु चिं सिबय् मेगु छुं हे चिं क्‍यनी मखु। 
गथे निनवेय् च्‍वंपिं मनूतय्‌गु निंतिं योना चिं जुल, अथे हे थौंकन्‍हय्‌यापिनिगु निंतिं मनूया काय् चिं जुइ। 
“न्‍याय याइबलय् दच्‍छिनय् च्‍वंम्‍ह रानीं नं आःयापिं मनूतय्‌त सजाँय बीमाः धकाः नवाइ, छाय्‌धाःसा व तापाकंनिसें सोलोमनयागु ज्ञानयागु खँ न्‍यनेत वल। स्‍व, थन ला सोलोमन स्‍वयाः नं तःधंम्‍ह छम्‍ह दु। 
निनवेय् च्‍वंपिन्‍सं नं न्‍याय याइबलय् आःयापिं मनूतय्‌त सजाँय बी हे माः धकाः नवाइ, छाय्‌धाःसा इमिसं ला योनां जक न्‍यंकूबलय् हे पश्‍चाताप यात। स्‍व, थन ला योना स्‍वयाः नं तःधंम्‍ह छम्‍ह दु।” 
“मत च्‍याकाः सुनानं सुचुका तइ मखु, फं त्‍वपुया नं तइ मखु, बरु छेँय् वःपिन्‍त जः खयेमा धकाः तज्‍जाःगु थासय् तया तइ। 
“मिखा हे म्‍हयागु जः खः। मिखा थीसा जक छिमिगु म्‍ह छम्‍हं थी। छिमिगु मिखा स्‍यंसा छिमिगु म्‍ह छम्‍हं खिउँसे च्‍वनी। 
अय्‌जूगुलिं बांलाक होश या, मखुसा छिमिके च्‍वंगु जः खिउँया वनी। 
खिउँगु धयागु मदय्‌क छिमिगु म्‍ह छम्‍हं जलं थिना च्‍वंसा जक छिमिगु म्‍ह छम्‍हं मत जलं खःगु थें च्‍वनी।” 
येशूं थथे धयाच्‍वनादीबलय् हे छम्‍ह फरिसीं वयाः वय्‌कःयात भ्‍वय् नयेत सःतः वल। अले वय्‌कः झायाः नयेत फ्‍यतुनादिल। 
वय्‌कलं ल्‍हाः मस्‍युसे नयादीगु खनाः वय्‌कःयात सःतूम्‍ह फरिसी अजू चाल। 
अले प्रभुं वयात धयादिल – “छिपिं फरिसीत पिनें पिनें जक भु व ख्‍वल्‍चा सिले थें यचुका जुइ। दुनें दुनें धाःसा छिमिसं मभिंगु यायेगु, कर्पिन्‍त लुतय् यायेगु याना जुइ। 
छिपिं ला तसकं हे मूर्खत खनीसा। पिने च्‍वंगु दय्‌कूम्‍हय्‌सिनं हे दुने च्‍वंगु नं दय्‌कूगु मखु ला? 
भु व ख्‍वलाय् च्‍वंगु नये मखंपिन्‍त ब्‍यु, अले छिपिं दुनेंनिसें यचुइ।” 
“फरिसीत, छिमित धिक्‍कार दु, छाय्‌धाःसा छिमिसं थःथाय् सःगु नवःघाँय्, जी व मेमेगु मसला ला झिब्‍वय् छब्‍व परमेश्‍वरयात छाये हइ। तर छिमिसं न्‍याय यायेगु व परमेश्‍वरयात माया यायेगु खँय् धाःसा च्‍यूताः मतः। छिमिसं थ्‍व नं मत्‍वःते माःगु खः। 
“फरिसीत, छिमित धिक्‍कार दु, छाय्‌धाःसा धर्मशास्‍त्र स्‍यनीगु छेँय् नं छिपिं न्‍ह्यःने च्‍वनेगु स्‍वइ, अले बजारय् वनीबलय् नं मेपिन्‍सं ज्‍वजलपा याका जुइत स्‍वइ। 
फरिसीत, छिमित धिक्‍कार दु, छाय्‌धाःसा छिपिं खने मदुगु सी थुनिगु गाः थें च्‍वं। थुकी न्‍हुया वनाः मनूतय्‌सं थ्‍व सी थुनिगु गाः धकाः सी मखु।” 
छम्‍ह शास्‍त्रीं वय्‌कःयात धाल – “गुरुजु छिं धयादीगु ला जिमित नं लात नि।” 
अले वय्‌कलं धयादिल – “अय्‌सा शास्‍त्रीत, छिमित नं धिक्‍कार दु, छाय्‌धाःसा छिमिसं मेपिन्‍त झ्‍यातुगु झ्‍यातुगु कु क्‍वबिकी, थःपिन्‍सं धाःसा थी तक नं मखु। 
शास्‍त्रीत, छिमित धिक्‍कार दु, छाय्‌धाःसा छिमि तापाःबाज्‍यापिन्‍सं स्‍याःपिं अगमवक्तातय्‌गु नामं छिमिसं लुमन्‍तिया चिं दय्‌का जुइ। 
थुकथं छिमि तापाःबाज्‍यापिन्‍सं इमित स्‍याना छ्वःगु छिमित तसकं यः धकाः सीदत, छाय्‌धाःसा तापाःबाज्‍यापिन्‍सं इमित स्‍यायेगु ज्‍या यात, अले छिमिसं इमिगु नामं लुमन्‍तिया चिं दय्‌का जुइगु ज्‍या यात। 
अय्‌जूगुलिं ला परमेश्‍वरं नुगलं वाःचाय्‌काः धयादिल – ‘जिं इमिथाय् अगमवक्तात व प्रेरिततय्‌त छ्वयाबी। अले इमिसं थुमित गुम्‍हय्‌सितं स्‍याइ, गुम्‍हय्‌सितं दुःखकष्‍ट बी।’ 
“अय्‌जूगुलिं पृथ्‍वी सृष्‍टि जूसांनिसें थौं तक स्‍याःपिं अगमवक्तातय्‌गु हियागु सजाँय थौंकन्‍हय्‌यापिं मनूतय्‌सं फये मालीतिनि। 
हाबिलयात स्‍याबलय्‌ निसें होम याइगु थाय् व देगःया दथुइ जकरियायात स्‍याःगु तकयागु पलेसा थुमिके काइतिनि। 
“शास्‍त्रीत, छिमित धिक्‍कार दु, छाय्‌धाःसा छिमिसं ज्ञानयागु ताःचा कयाः सुचुका तल। छिपिं थःपिं नं दुहां मवं, दुहां वने धाःपिन्‍त नं दुमछ्वः।” 
वय्‌कः अनं झाःबलय् शास्‍त्रीत व फरिसीतय्‌सं तंचायाः वय्‌कःयाके अनेतनेगु खँ न्‍यं जुल। 
वय्‌कलं लिसः बियादीबलय् छुं द्वंबिद्वं लुइकाः ज्‍वने दइ ला धकाः दाउ स्‍वयाच्‍वन। 
