अय्‍यूब.
23.
अले अय्‍यूबं लिसः बिल, 
“आः नं जिं दिक्‍क चाय्‌क कचकच याना हे च्‍वने। दुःखय् जि पिच्‍यानाः हाःसां नं परमेश्‍वरया ल्‍हाः झ्‍यातु। 
ओहो! वय्‌कःयात गन नापलाकेगु स्‍यूगु जूसा, वय्‌कः च्‍वनादीगु थासय् दुहां जक वने दःसां, 
जिं थःगु मुद्दा वय्‌कःया न्‍ह्यःने तयेगु अले जिगु जवाःसवाः वय्‌कःयात न्‍यंकेगु। 
अले वय्‌कलं छु लिसः बियादीगु खः जिं थुइकेफु, वय्‌कलं छु धयादीगु खः व जिं थुइगु। 
वय्‌कलं थःगु फुक्‍क तःधंगु बल जिगु विरोधय् छ्यलादी ला? मखु, परमेश्‍वर थःम्‍हं हे ला जिगु विरोधय् गुबलें दोष बियादी मखु। 
अले स्‍वजापिं मनूतय्‌सं वय्‌कःया न्‍ह्यःने थःगु मुद्दा न्‍ह्यब्‍वये फइ। जिम्‍ह न्‍यायाधीशपाखें जितः न्‍ह्याबलें छुत्‍कारा दइ। 
“जि पुर्बपाखे वन धाःसा वय्‌कः अन मदी। पच्‍छिमपाखे वन धाःसा जिं वय्‌कःयात सीके मफु। 
वय्‌कलं उत्तरपाखे ज्‍या याइबलय् जिं वय्‌कःयात खंके मफु। वय्‌कः दच्‍छिनपाखे फहिलादीबलय् नं जिं वय्‌कःयात खंके मफु। 
तर वय्‌कलं जिगु फुक्‍क पहःचहः स्‍यू। वय्‌कलं जितः जाँचय् यानादीबलय् जि लुँ थें जुयाः पिहां वये। 
जि वय्‌कःया पलाःया ल्‍यू वनागु दु, जि वय्‌कःया लँपुइ वनागु दु, अले उकिं थुखे उखे वनागु मदु। 
वय्‌कःया म्‍हुतुं पिहां वःगु आज्ञायात जिं ‘म्‍हां’ मधया। जिगु न्‍हियान्‍हिथंया नसा स्‍वयाः वय्‌कलं धयादीगु खँ जिं नुगलय् मुंकातःयागु दु। 
“तर छकः वय्‌कलं क्‍वःछिनादी धुंकाः सुनां वय्‌कःया मनयात हीके फइ? वय्‌कःयात छु याये मास्‍ति वः, व वय्‌कलं यानादी। 
वय्‌कलं थःगु योजना जिगु विरोधय् पूरा यानादी। थज्‍याःगु यक्‍व योजना वय्‌कःयाके दु। 
उकिं वय्‌कःलिसें नापलायेत जि ग्‍याः। थ्‍व फुक्‍क खँया बारे बिचाः यायेबलय् जि ग्‍याः। 
परमेश्‍वरं हे जिगु मनयात कमजोर यानादीगु दु। दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमेश्‍वरं हे जितः ग्‍याःचिकुं जाय्‌कादीगु दु। 
जिगु छचाःखेरं खिउँगु दुसां जि सुम्‍क च्‍वने मखु, छाय्‌धाःसा तसकं खिउँगुलिं जिगु ख्‍वाःयात त्‍वपुयाब्‍यूगु दु।” 
