याकूब.
5.
हे तःमिपिं मनूत, जिगु खँ न्‍यँ – छिमित जू वयेत्‍यंगु कष्‍ट खनाः नुगः दायाः ह्वाँय्‌ह्वाँय् ख्‍व। 
छिमिगु धनसम्‍पत्ति छुनं ज्‍यालगय् मजुइ धुंकल। वसः नं फ्‍वसा ह्वयाः किलं नयेधुंकल। 
छिमिगु लुँ वहलय् फ्‍वसा ह्वये धुंकल। थथे फ्‍वसा ह्वःगु हे छिमिगु विरोधय् साक्षी जुइ। उकिं मिं थें छिमिगु ला नइतिनि। संसार फुनावने त्‍यंबलय् छिमिसं धनसम्‍पत्ति मुंकाच्‍वंगु दु। 
छिमिसं बुँइ ज्‍या याःपिं मनूतय्‌त ज्‍याला हे मब्‍यूसे तयातःगु दु। छिमिसं अन्‍याय यात धकाः व ज्‍यामित हालाच्‍वंगु दु। अन्‍याय जुल धकाः इपिं हालाच्‍वंगु सः दकलय् तःधंम्‍ह व शक्ति दुम्‍ह प्रभु परमेश्‍वरं न्‍यनादीगु दु। 
थ्‍व संसारय् छिमिसं मोजमज्‍जा यानाच्‍वंगु दु। न्‍याय याइबलय् सीगु दिनया लागि छिमिसं थःपिन्‍त ल्‍ह्वंका च्‍वन। 
भिंम्‍ह मनूयात छिमिसं मभिं धकाः स्‍याना छ्वत, अय्‌नं वं अथे याये मते धकाः मपं। 
दाजुकिजापिं, प्रभु मझातले मन तया च्‍वँ। बाली लये दइगु आशां मनूतय्‌सं बाली पिनाः वा मवतले मन तयाः पियाच्‍वनी। 
छिमिसं नं अथे हे मन तया च्‍वँ, थःगु नुगःयात बल्‍लाका च्‍वँ छाय्‌धाःसा प्रभु याकनं हे झायादी। 
दाजुकिजापिं, छिपिं थःथवय् कचकच याना जुइ मते। अले जक परमेश्‍वरं छिमित भिंपिं मनूत खः धकाः सजाँय बियादी मखु। स्‍व, मनूतय्‌त न्‍याय यानादीम्‍ह प्रभु याकनं हे झायादीत्‍यंगु दु। 
दाजुकिजापिं, वचन न्‍यंकेत प्रभुं छ्वयाहयादीपिं अगमवक्तातय्‌गु खँ लुमंकी। इमित गुलि दुःखकष्‍ट जुल, अय्‌नं इमिसं सह यानाच्‍वन। 
इमिसं अथे सहयाना च्‍वने फुगुलिं झीसं इमित “धन्‍य खः” धकाः धयाच्‍वना। अय्‍यूब धाःम्‍ह मनुखं नं गथे लिपा तक सह यानाच्‍वन, अले प्रभुं हे वयात यक्‍व लिधंसा बियादीगु खँ नं छिमिसं स्‍यू। प्रभुयागु दया माया तःधं। 
दाजुकिजापिं, सुंनाप छुं कालबिल यायेत बाचा चिनेबलय् छिमिसं स्‍वर्ग व पृथ्‍वी, अथवा मेमेगु छुं नं नां कयाः पाफये मते। खःसा खः, अले मखुसा मखु जक धा। उकिं छिमित परमेश्‍वरं दोष बियादी मखु। 
छिपिं मध्‍ये सुनानं दुःखकष्‍ट सियाच्‍वंगु दुसा वं प्रार्थना या। छिपिं मध्‍ये सुं मनू तसकं लय्‌ताःसा वं भजन हा। 
छिपिं मध्‍ये सुं मनू उसाँय् मदयाच्‍वंसा वं मण्‍डलीया थकालिपिन्‍त सःता हयाः प्रभुयागु नामं चिकनं बुके बिकाः प्रार्थना या। 
परमेश्‍वरयात क्‍वात्तुक विश्‍वास यानाच्‍वंम्‍ह मनूयागु प्रार्थनां उसाँय् मदया च्‍वंम्‍हय्‌सिगु ल्‍वय् लंकाबी। व मनुखं पाप हे याःगु जूसां वयात क्षमा यानादी। 
अय्‌जूगुलिं छिमिसं थःपिन्‍सं यानागु पाप थःथवय् स्‍वीकार या, अले छम्‍हं मेम्‍हय्‌सिगु निंतिं प्रार्थना या। अथे याःसा छिमिगु ल्‍वय् लनावनी। धर्मीम्‍ह मनुखं याःगु प्रार्थना परमेश्‍वरं न्‍यनादी। 
एलिया नं ला झीपिं थें दुःखसुख फयाच्‍वंम्‍ह मनू खः नि। वा मवयेमा धकाः वं दुनुगलंनिसें प्रार्थना याःगुलिं धात्‍थें हे स्‍वदँ व खुलातक पृथ्‍वीइ वा मवल। 
लिपा हानं वं प्रार्थना यात, अले वा वल, अले पृथ्‍वीइ अन्‍न सल। 
दाजुकिजापिं, छिपिं मध्‍ये सुनानं परमेश्‍वरयात त्‍वःता वंम्‍ह मनूयात हानं लिगना हल धाःसा तसकं हे बांलाइ। 
थुकथं लिगना हःम्‍ह बांमलाःगु लँय् वनाच्‍वंम्‍ह मनूयात ला नरकं हे लित ब्‍वना हःगुति जुइ। अले छिमिसं यानाः वं याःगु फुक्‍क पाप नं परमेश्‍वरं क्षमा यानादी। थ्‍व खँ लुमंका ति।
