२ राजा.
5.
नामान अरामया जुजुया सेनापति खः। व थः जुजुया निंतिं छम्‍ह तःधंम्‍ह मनू खः। वं यानाः हे अरामयात परमप्रभुं त्‍याकादीगुलिं अरामया जुजुं वयात तसकं मानय् याइगु। व छम्‍ह बहादुर सिपाइँ खः, तर वयाके छेंगूया पुनेयःगु ल्‍वय् दु। 
छकः अरामया सेनां इस्राएलय् हमला याःबलय् अरामया सिपाइँतय्‌सं छम्‍ह नकतिनियाम्‍ह मिसामचायात ज्‍वनाः अरामय् हल। उम्‍ह मिसामचां सेनापति नामानया कलाःया भ्‍वातिं जुयाः ज्‍या याइगु खः। 
वं थः मालिकनीयात धाल, “जिम्‍ह मालिकं सामरियाय् च्‍वंम्‍ह अगमवक्तायात नापलानादिल धाःसा वं वय्‌कःया ल्‍वय् लाय्‌काबी।” 
नामान थः मालिक अरामया जुजुयाथाय् वनाः थथे धाल, “इस्राएली मिसामचां थथे धाःगु दु।” 
अरामया जुजुं धाल, “ज्‍यू, छ हुँ। जिं इस्राएलया जुजुयात छगू पौ च्‍वयाबी।” उकिं नामान ३४० किलोग्राम वहः, ७० किलोग्राम लुँ व झिज्‍वः वसः ज्‍वनाः वन। 
वं इस्राएलया जुजुयाथाय् ज्‍वनावंगु पौलय् थथे च्‍वयातःगु दु, “थ्‍व पौनापं जिं जिम्‍ह दास नामानयात छिथाय् छ्वयाहयागु दु। छिं वयागु छेंगूया पुनेयःगु ल्‍वय् लाय्‌का बियादिसँ।” 
व पौ ब्‍वनेवं इस्राएलया जुजुं थःगु वसः खुनाः धाल, “सुयातं स्‍याइम्‍ह व म्‍वाकीम्‍ह छु जि परमेश्‍वर खः ला? थ्‍व मनुखं छम्‍ह छेंगूया पुनेयःगु ल्‍वचं कःम्‍ह मनूयात लाय्‌काब्‍यु धकाः जिथाय् छाय् छ्वयाहःगु? जिं स्‍वयेबलय् वं लडाइँ यायेत त्‍वह तयाच्‍वंगु दु।” 
इस्राएलयाम्‍ह जुजुं थःगु वसः खुगू खँ न्‍यनाः परमेश्‍वरया मनू एलीशां इस्राएलयाम्‍ह जुजुयाथाय् थ्‍व खबर छ्वल, “छिं थःगु वसः छाय् खुनादियागु? नामानयात जिथाय् छ्वयाहयादिसँ। अले वं इस्राएलय् छम्‍ह धात्‍थेंयाम्‍ह अगमवक्ता दु धकाः सी।” 
उकिं नामान थःगु रथत व सल ज्‍वनाः एलीशाया छेँय् वल, अले लुखाय् पियाच्‍वन। 
एलीशां वयात थथे धायेत छम्‍ह दूत छ्वल, “छ थः हे वनाः न्‍हय्‌कः तक यर्दन खुसिइ लुकुंब्‍यु। अले छंगु छेंगू न्‍हापा थें हे जुयाः छ शुद्ध जुइ।” 
थ्‍व न्‍यनाः नामान तसकं तंचाल, अले थथे धयाः लिहां वन, “जितः नापलायेत व छाय् पिहां मवःगु? जिं ला व जिथाय् वयाः परमप्रभु थः परमेश्‍वरयात बिन्‍ति यानाः ल्‍वचं कःगु थासय् ल्‍हाः तयाः जिगु छेंगूया पुनेयःगु ल्‍वय् लाय्‌काबी धकाः च्‍वनागु का। 
छु दमस्‍कसय् च्‍वंगु अबाना व फारपर खुसि इस्राएलया खुसित स्‍वयाः भिं, मजू ला? छु जि उकी लुकुंबियाः शुद्ध जुइ मफइ ला?” उकिं व लिफस्‍वयाः तंम्‍वया वन। 
वया च्‍यःतय्‌सं वया लिक्‍क वयाः वयात धाल, “मालिक, अगमवक्तां छितः छुं थाकुगु याः धकाः धाःगु जूसा छिं यानामदी ला? वं धाःथें वनाः खुसिइ लुकुंबियाः छाय् शुद्ध जुया मदीगु?” 
अले नामान यर्दन खुसिइ क्‍वहां वन। परमेश्‍वरया मनुखं धाःथें हे वं न्‍हय्‌क तक खुसिइ लुकुंबिल। वयागु म्‍ह चिधिकःम्‍ह मचाया म्‍ह थें जुल। अले व शुद्ध जुल। 
थः सकलें च्‍यःतनापं परमेश्‍वरया मनूयाथाय् वयाः वं थथे धाल, “आः जिं इस्राएलय् बाहेक संसारय् गन नं परमेश्‍वर मदु धकाः सिल। उकिं आः थः दासपाखें छगू कोस्‍यलि कयादिसँ।” 
तर एलीशां धाल, “जिं सेवा याना वयाच्‍वनाम्‍ह परमप्रभु म्‍वाःम्‍ह खः थें, जिं पाफया धाये जिं छुं काये मखु।” कोस्‍यालि कायेत नामानं वयात कर यात, अथेसां वं कोस्‍यलि मकाः। 
नामानं धाल, “छिं कोस्‍यलि मकायेगु खःसा थः दासयात निम्‍ह खच्‍चरं क्‍वबिफक्‍व चा यंके बियादिसँ। छाय्‌धाःसा आवंलि जिं परमप्रभुयात बाहेक मेपिं सुं द्यःयात होमबलि व मेगु छुं बलि छाये मखुत। 
तर थ्‍व छगू खँय् जक परमप्रभु छिकपिनि दासयात क्षमा यानादीमा, जिमि जुजु अरामया रिम्‍मोन द्यःया देगलय् पुजा यायेत जिगु ल्‍हाः ज्‍वनाः दुहां वनीबलय् वनापं देगलय् छ्यं क्‍वछुकेमाली, थुकिया लागि जितः परमप्रभुं क्षमा यानादीमा।” 
एलीशां नामानयात धाल, “याउँक हुँ।” अले नामान अनं वनाः भचा तापाक थ्‍यंबलय्, 
परमेश्‍वरया मनू एलीशाया च्‍यः गेहजीं मनमनं धाल, “जिमि मालिकं थ्‍व अरामी नामानयात वं हःगु छुं मकासें याउँक छ्वल, धात्‍थें परमप्रभु म्‍वाःम्‍ह खः थें, जिं नामानया ल्‍युने ब्‍वाँय् वनाः वयाके छुं कयाः हये।” 
उकिं गेहजी नामानया ल्‍युने ल्‍युने हथाय् चाचां ब्‍वाँय् वन। नामानं गेहजी थःपाखे ब्‍वाँय् वयाच्‍वंगु खन। अले वलिसें नापलायेत थःगु रथं क्‍वहां वयाः वयात न्‍यन, “फुक्‍क ठीक जू ला?” 
गेहजीं लिसः बिल, “फुक्‍क ठीक जू। जिमि मालिकं जितः थथे धाय्‌के छ्वयाहःगु दु, ‘एफ्राइमया पहाडी देशं नकतिनि अगमवक्तातय् पुचःपाखें निम्‍ह अगमवक्तात थ्‍यंकः वःगु दु। इमित बीत ३४ किलोग्राम वहः व निज्‍वः वसः बियादिसँ।’” 
नामानं धाल, “६८ किलोग्राम हे यंकादिसँ।” नामानं गेहजीयात वहः कायेत कर यात। वं निपा बोराय् ६८ किलोग्राम वहः व निज्‍वः वसः तयाबिल। वं थः निम्‍ह च्‍यःतय्‌त व सामान बिल। च्‍यःत व सामान क्‍वबियाः गेहजीया न्‍ह्यः न्‍ह्यः वन। 
एलीशा च्‍वनाच्‍वंगु डाँडाय् थ्‍यंबलय् इमिगु ल्‍हातं व सामान कयाः छेँय् तल, अले वं नामानया च्‍यःतय्‌त लितछ्वल, अले इपिं वन। 
व दुने दुहां वनाः थः मालिक एलीशाया न्‍ह्यःने दन। एलीशां न्‍यन, “गेहजी, छ गन वनागु?” गेहजीं लिसः बिल, “जि ला गनं वनागु मदु।” 
तर एलीशां धाल, “व मनू रथं क्‍वहां वयाः छन्‍त नापलाः वःबलय् जिगु आत्‍मा छनापं मदु धकाः ला? थ्‍व धिबा, वसः, जैतून व दाखक्‍यब, दास दासी, फइ व सा द्वहं कायेगु ई मखु। 
आः नामानया छेंगूया पुनेयःगु ल्‍वय् न्‍ह्याबलें छ व छिमि सन्‍तानयाके दयाच्‍वनी।” थत्‍थें गेहजीयात ग्‍यानापुगु छेंगूया पुनेयःगु ल्‍वचं काल। गेहजी अनं वन, वयागु म्‍हया छेँगू च्‍वापु थें तुयुसे च्‍वन। 
