यशैया.
35.
झिजांमिजां दंगु बँ व गंगु बँ लय्‌ताइ। मरुभूमि लय्‌ताइ अले ह्वइ। 
व लिली स्‍वां थें चक्‍कना ह्वइ। व तसकं लय्‌ताइ अले तसलं म्‍ये हाली, अले वयात लेबनानया गौरव, कर्मेल व शारोनया एेश्‍वर्य बिइ। इमिसं परमप्रभुया महिमा व झी परमेश्‍वरया एेश्‍वर्य खनी। 
बमलाःगु ल्‍हात बल्‍लाकि! अले बमलाःगु पुलि बल्‍लाकि! 
नुगलय् भय दुपिन्‍त धा, “साहस या, ग्‍याये मते। छिमि परमेश्‍वर शत्रुतय्‌त सजाँय बीत झायादी, अले छिमित बचय् यायेत परमेश्‍वरया बदलानापं झायादी।” 
अनंलि कांपिनिगु मिखा चाय्‌कादी, अले ख्‍वाँय्‌तय्‌गु न्‍हाय्‌पं चाय्‌कादी। 
अले लंग्रापिं चल्‍ला थें तिंन्‍हुइ, खाखःत लय्‌तातां तसलं हाली। गंगु बं तज्‍यानाः लः पिहां वइ अले मरुभूमिइ खुसिबाः न्‍ह्याइ। 
निभालं गंगु फिइ लखं जाइ, गंगु बँय् लःया मूल तज्‍याइ। ध्‍वंत च्‍वनीगु थासय् घाँय्, सःखिमा व तिंकथिमा बुया वइ। 
अन छपु मू लँ दइ, वयात पवित्रताया लँ धकाः धाइ। सुं अशुद्धपिं अनं जुयाः वनी मखु। तर व लँ इमिगु निंतिं जक जुइ गुम्‍ह अनं जुयाः वंगु दु। दुष्‍टत व मूर्खत अनं वने दइ मखु। 
अन सुं सिंह दइ मखु, न सुं स्‍याइपिं पशु अनं जुयाः वनी। अन मेगु छुं नं खतरा दइ मखु। तर उद्धार जुइ धुंकूपिं जक व लँपुं वनेखनी। 
अले परमप्रभुं मू पुलाः छुत्‍कारा यानादीपिं लिहां वइ। इपिं सियोनय् म्‍ये हा हां दुहां वनी। न्‍ह्याबलेंया लसता इमिगु छ्यंया श्रीपेच जुइ। इमिसं लसता व खुशी लुइकी, अले दुःखकष्‍ट व झसुका इपिंपाखें तापाक्‍क हे जुइ। 
