१ शमूएल.
3.
थुबलय् मचाम्‍ह शमूएल एलीं धाःकथं परमप्रभुया सेवा याना तुं च्‍वन। उबलय् परमप्रभुया वचन कम जक न्‍यने दइगु अले दर्शन नं उलि बियादी मखु। 
एलीया मिखा बुलुसे च्‍वने धुंकल अथे जुयाः वं बांलाक स्‍वये नं मफु। छन्‍हु चान्‍हय् एली थः न्‍ह्याबलें आराम कायेगु थासय् ग्‍वार्तुलाच्‍वन। 
शमूएल धाःसा परमेश्‍वरया बाचाया सनू दुगु पवित्र पालय् द्यनाच्‍वंगु खः। परमेश्‍वरया मत च्‍याना हे च्‍वंगु खः। 
अनंलि परमप्रभुं शमूएलयात सःतादिल। शमूएलं लिसः बिल, “जि थन हे दु।” 
अले एलीयाथाय् ब्‍वांय् वनाः वं धाल, “छिं जितः सःतादियागु ला। जि थन हे दु।” तर एलीं धाल, “मखु, जिं छन्‍त मसःता। हुँ, द्यं हुँ।” अले व द्यं वन। 
हाकनं परमप्रभुं सःतादिल, “शमूएल!” अले व दनाः एलीयाथाय् वन अले वं धाल, “जि थन हे दु। छिं जितः सःतादियागु खः ला?” एलीं धाल, “जिमि काय्, जिं छन्‍त मसःता। हुँ, द्यं हुँ।” 
थुबलय् तक नं शमूएलं परमप्रभुयात म्‍हमस्‍यूनि। अले परमप्रभुया वचन नं वयात मब्‍यूनि। 
परमप्रभुं स्‍वकः खुसि वयात सःतादिल, अले वं हाकनं एलीयाथाय् वना न्‍यं वन, “छिं जितः सःतादियागु खः। जि थन हे दु।” अनंलि परमप्रभुं हे थ्‍वयात सःतादीगु खः धकाः एलीं थुइकल। 
वं शमूएलयात धाल, “वनाः सुम्‍क ग्‍वार्तुला च्‍वँ, छुं जुयाः वय्‌कलं हानं सःतादिल धाःसा थथे धा, ‘परमप्रभु, धयादिसँ, छिकपिनि दासं न्‍यनाच्‍वंगु दु।’” अले शमूएल वनाः थःगु थासय् ग्‍वार्तूवन। 
अनंलि परमप्रभु वया न्‍ह्यःने दंझाल अले न्‍हापा थें तुं सःतल, “शमूएल, अय् शमूएल।” शमूएलं लिसः बिल, “धयादिसँ, छिकपिनि दासं न्‍यनाच्‍वनागु दु।” 
परमप्रभुं वयात धयादिल, “स्‍व, जिं इस्राएलय् याकनं हे छुं याये त्‍यनागु दु, थ्‍व न्‍यनाः फुक्‍क छक्‍क जुइ। 
उखुन्‍हु हे जिं एली व वया परिवारया विरोधय् धयागु फुक्‍क खँ शुरुंनिसें अन्‍त तक हे पूवनी। 
परमेश्‍वरया विरोधय् वयाः काय्‌पिन्‍सं पाप याःगु स्‍यूसां वं इमित मपंगुलिं वयागु परिवारं न्‍ह्याबलेंया निंतिं सजाँय फयेमाली धकाः जिं वयात न्‍हापा हे धयागु दु। 
अथे जुयाः जिं पाफयाः एलीया परिवारया बारे धयाच्‍वनागु दु, ‘एलीया परिवारं याःगु पापया प्रायश्‍चित न बलिं न अन्‍नबलिं छुकिं गुबलें नं जुइ मखु।’” 
शमूएल सुथय् तक हे द्यनाच्‍वन। अले वं परमप्रभुया पवित्र पालया लुखा चाय्‌कल। शमूएलं एलीया बारे खंगु दर्शन कनेत ग्‍यात। 
तर एलीं शमूएलयात सःताः धाल, “शमूएल जिमि काय्!” वं लिसः बिल, “जि थन हे दु।” 
एलीं धाल, “परमप्रभुं छन्‍त छु धयादिल? जितः फुक्‍कं खँ मसुचुकुसे धा। छुं जुयाः छं वय्‌कलं धयादीगु खँ सुचुकल धाःसा परमेश्‍वरं हे छन्‍त कडा न्‍याय यानादीमा।” 
अथे जुयाः शमूएलं वयात छुं नं खँ सुमचुकूसे फुक्‍क खँ धयाबिल, अले एलीं धाल, “वय्‌कः परमप्रभु खः। वय्‌कःयात छु भिं ताल व हे यानादीमा।” 
शमूएल ब्‍वलना वन। परमप्रभु व नाप दी, अले वय्‌कलं यानादीगु अगमवाणी छगू नं सितिं मवं फुक्‍कं पूवंकादिल। 
अनंलि उत्तरय् दानंनिसें बेर्शेबा तकयापिं फुक्‍क इस्राएलीतय्‌सं शमूएल परमप्रभु पाखेंयाम्‍ह अगमवक्ता खः धकाः म्‍हसिल। 
परमप्रभुं हानं शीलोय् नापलायेगु पालय् दर्शन बियादिल, अन वय्‌कलं थःगु वचनपाखें थःत शमूएलयाथाय् क्‍यनादिल। 
