अय्‍यूब.
41.
“छं लिव्‍यातन्‌यात बल्‍छीं सालाः लिकाये फु ला? अथवा वयागु मेयात खिपतं ची फु ला? 
छं वयागु न्‍हासय् प्‍वाः खनाः खिपः तये फु ला? अथवा वयागु वाकुधीइ बल्‍छीं प्‍वाः खने फु ला? 
वं छन्‍त दयाया लागि बिन्‍ति याइ ला? वं छनापं नाइक खँ ल्‍हाइ ला? 
व सदां छिम्‍ह दास जुयाच्‍वने धकाः छु! वं छलिसें बाचा चिनी ला? 
झंगःपन्छियात लहिनातः थें छं वयात लहिनातये फु ला? छं वयात थः मिसामस्‍तय्‌गु निंतिं खिपतं चिनातये फु ला? 
छु! व्‍यापारीतय्‌सं वयागु निंतिं भाः याइ ला? वा इमिसं वयात बन्‍जाःतय्‌गु दथुइ इनाबी ला? 
छं वयागु छेंगुलिइ भालां सुइगु ला, अथवा वयागु छ्यंयात न्‍या लाइगु भालां सुइ फु ला? 
छं थःगु ल्‍हाः वयागु विरोधय् ल्‍ह्वन धाःसा वलिसें जूगु लडाइँ लुमंकाः व ज्‍या हाकनं याइ मखु। 
वयात अधीनय् हयेगु आशा ज्‍यालगय् मजू। वयात खनेवं नुगः क्‍वतुनी। 
वयात हाय्‌केगु सुयाकें साहस मदुगुलिं जिगु न्‍ह्यःने दने फुम्‍ह सु दइ? अथे खःसा जिगु न्‍ह्यःने दने फुम्‍ह सु दु? 
सुनां जितः ब्‍यूगु दु धकाः जिं वयात लित बीत? स्‍वर्ग क्‍वय्‌यागु सकतां जिगु हे खः। 
“न जि वयागु ल्‍हाःतुतिया बारे सुम्‍क च्‍वने, न वयागु बल व बांलाःगु रुपया बारे। 
सुनां वयागु पिनेयागु वसः त्‍वके फु? सु लगाम ज्‍वनाः लिक्‍क वने फइ? 
सुनां वयागु म्‍हुतुया लुखा चाय्‌केगु साहस याइ? छाय्‌धाःसा वयागु वायागु झ्‍वः ग्‍यानपुस्‍से च्‍वं। 
वयागु जँन्‍हुफा ढालतय्‌गु झ्‍वः थें च्‍वं। उपिं ढालत छाप तयातःगु थें प्‍यपुंकाः स्‍वाकातःगु दु। 
थुपिं ढाल छगूनापं मेगु यक्‍व लिक्‍क दु, फय् नं उकिया दथुं वने फइ मखु। 
थुपिं ढाल छगूनापं मेगु बल्‍लाक स्‍वानाच्‍वंगु दु। थुपिं ढाल छगूनापं मेगु प्‍यपुनाच्‍वंगु दु, अले अलग याये फइ मखु। 
वं हाच्‍छिउँ याइबलय् जः प्‍वालाक्‍क च्‍याइ, वयागु मिखा सूर्ययागु सुथया जः थें च्‍वं। 
वयागु म्‍हुतुं मिप्‍वाः व मित्‍याः पिहां वइ। 
मिया द्यःने दासि वयाच्‍वंगु कराही तः थें वयागु न्‍हाय्‌या प्‍वालं कुँ पिहां वइ। 
वयागु सासलं झन ह्यंग्‍वाःयात च्‍याकाबी। वयागु म्‍हुतुं मियागु त्‍याः पिहां वइ। 
वयागु गःपतय् वयागु बल दु। आपत वयागु न्‍ह्यःने न्‍ह्यःने वनी। 
वयागु ला कस्‍सीक स्‍वानाच्‍वंगु दु, उपिं बल्‍लाः अले इकिधिकि सनी मखु। 
वयागु छाति ल्‍वहं थें छाः। घःल्‍वहंयागु क्‍वय्‌यागु पाता थें व छाः। 
व दनीबलय् बहादुर मनूत नं ग्‍याइ। वं दाये न्‍ह्यः हे इपिं लिचिली। 
तरवार वा भाला, चुपि वा नँयागु कथिं वयात सुल धाःसां उकियागु छुं असर जुइ मखु। 
वं नँयात छ्वालि थें ताय्‌की। कँय् वयागु निंतिं ध्‍वग्‍गिगु सिँ थें जुइ। 
वाणं वयात बिसिके छ्वये फइ मखु। कप्‍तानं कय्‌कूगु ल्‍वहं वयागु लागि छ्वस थें जुइ। 
सिँग्‍वः वयागु निंतिं सु छपु थें जक जुइ। भालां कय्‌कीबलय् व न्‍हिलाबी। 
वयागु प्‍वाथय् च्‍वामुगु चिज दु थें च्‍वं। व न्‍यासि वनीबलय् ध्‍याचःयात वा दायेगु पातां थें थुखे उखे संकी। 
वं तज्‍जाःगु समुद्रयात कराहीया लः थें दायेकी। वं समुद्रयात मलमया थल थें यानाबी। 
वं लखय् थःगु ल्‍युने ज्‍वाल्‍लच्‍वंगु चिं त्‍वःती। समुद्रया सँ तुयुसे च्‍वंगु थें च्‍वनी। 
पृथ्‍वीइ व थें मग्‍याःम्‍ह जीव सुं नं मदु। 
वं मेपिं फुक्‍क जिराहातय्‌त क्‍वह्यंका स्‍वइ। व फुक्‍क घमण्‍डीतय् जुजु खः।” 
