अय्‍यूब.
3.
उकिया लिपा अय्‍यूबं थःगु म्‍हुतु चाय्‌काः थः बूगु दिंयात सराः बिल। 
वं धाल, 
“धिक्‍कार दु, जि बूगु दिंयात। अले ‘जि प्‍वाथय् दुगु’ धाःगु चायात नं धिक्‍कार दु। 
व दिं खिउँया वनेमा, स्‍वर्गयाम्‍ह परमेश्‍वरं उकियात वास्‍ता मयायेमा, उखुन्‍हु जः मथीमा। 
उगु दिंयात तसकं खिउँगु व मृत्‍युया किचलं त्‍वपुइमा। सुपाचं उगु दिंयात त्‍वपुइमा। अन निभाः मत्‍वयेमा। 
उगु चायात तसकं खिउँगुलिं नुनाछ्वयेमा। दँया दिंतनापं वयागु ल्‍याः मखायेमा। छुं नं लाय् व दुमथ्‍यायेमा। 
व चान्‍हय् सुं नं मचा मबुइमा, अले व चान्‍हय् छुं नं लसताया सः ताये मदयेमा। 
दिंतय्‌त सराः बीपिन्‍सं अले लिव्‍यातन्‌यात थनेत तयार जूपिन्‍सं उगु दिंयात सराः बीमा, 
उगु चान्‍हय्‌या सुथया नगुं जः मबीमा। उगु चान्‍हय् जः वं म्‍वाःम्‍वाकं पियाच्‍वने मालेमा। उगु चां सुथया न्‍हापांगु जःयात गुबलें मखनेमा। 
छाय्‌धाःसा उगु चां जिमि मांया गर्भयात तिनामब्‍यू, न संकटयात जिगु मिखां सुचुकल। 
जि बुइवं छाय् खतम मजुल? प्‍वाथं पिहां वयेसातकं जि छाय् मसित? 
जितः नालेत पुलित व जितः त्‍वंकेत दुरुप्‍वः छाय् दुगु?” 
जि उबलय् हे सीगु जूसा जितः आराम दइगु। 
जि पृथ्‍वीयापिं जुजुपिं व शासकतनापं दइगु, गुपिन्‍सं थःगु लागि नाश जुइ धुंकूगु थाय्‌त दय्‌कल। 
वा लुँ हे लुँ दुपिं राजकुमारतनापं दइगु, गुपिन्‍सं थःगु छेँत वहलं जाय्‌कल। 
वा ई मत्‍यवं बूम्‍ह मचा थें जितः थुनिगु जुइगु। न्‍हिनय्‌सिया जः गुबलें मखंम्‍ह ह्याँउमचा थें। 
चिहानय् दुष्‍टतय्‌सं हाकनं दुःख बी मखु, अन त्‍यानुचाःपिन्‍त आराम दइ। 
अन कैदीतय्‌त नं शान्‍ति दइ। अन दासतय्‌त ज्‍या ब्‍वइपिनिगु सः ताये दइ मखु। 
अन चिधंपिं व तःधंपिं दु, अन दासत थः मालिकपाखें मुक्त जूगु दइ। 
“परमेश्‍वरं दुःखीतय्‌त जः व नुगः क्‍वतुंपिन्‍त जीवन छाय् बियादीगु? 
इमिसं ला मृत्‍यु पियाच्‍वनीगु, तर मृत्‍यु वइ मखु, इमिसं बँय् ल्‍हाकातःगु धनयात स्‍वयाः अप्‍वः उकियात माली। 
इपिं चिहानय् थ्‍यनाः तसकं लय्‌ताइ अले खुसी जुइ। 
गुम्‍ह मनूया लँ सुचुकातःगु दु, अले परमेश्‍वरं प्‍यखेरं घेरय् यानातःगु दु, वयात छाय् जीवन बीगु? 
छाय्‌धाःसा जिगु निंतिं नयेगु नसाया पलेसा झसुकाः वइगु। जिगु बिलाप लःया धाःथें पिहां वयाच्‍वनीगु। 
जि छु खनाः ग्‍याः व हे जिके वइगु। जि गुगु खँ खनाः ग्‍याः व हे जिके वइगु। 
जिगु मनय् न शान्‍ति दु, न जिगु निंतिं आराम दु, तर हलचल जक दु।” 
