भजन.
142.
दाऊदया मश्‍किल, दाऊद गुफाय् च्‍वनाच्‍वंबलय् याःगु प्रार्थना हे परमप्रभु, जिं छितः ख्‍वःसलं इनाप याये, जिं दयाया निंतिं तःसलं हालाः परमप्रभुयात प्रार्थना याये। 
जिगु फुक्‍क दुःख वय्‌कःया न्‍ह्यःने प्‍वंके, जिं थःगु सास्‍ती वय्‌कःयात कने। 
जि निराश जूबलय् छिं जितः छु जुयाच्‍वंगु दु धकाः स्‍यू। जि वनेत्‍यनागु लँपुइ जिमि शत्रुतय्‌सं जिगु लागि जाः ह्वःगु दु। 
जिगु जवपाखे स्‍वयादिसँ। जिगु धन्‍धा काइम्‍ह सुं हे मदु। जिं शरण कायेगु थाय् गनं मदु। सुनानं जितः वास्‍ता याइ मखु। 
हे परमप्रभु, जिं छितः ख्‍वःसलं इनाप याये जिं धाये, “छि जिगु शरण कायेगु थाय् व म्‍वाःपिनिगु देशय् जिगु ब्‍व खः।” 
हे परमप्रभु, जिगु बिन्‍ति न्‍यनादिसँ। छाय्‌धाःसा जिगु अवस्‍था तसकं बांमलाय् धुंकल। जिगु ल्‍युने ल्‍युने वःपिं मनूतपाखें जितः बचय् यानादिसँ, छाय्‌धाःसा इपिं जि स्‍वयाः यक्‍व बल्‍लाः। 
जितः कुनातःगु थासं त्‍वःतकादिसँ, अले जिं छिगु प्रशंसा याये फयेमा। धर्मीत जिगु प्‍यखें मुनी छाय्‌धाःसा छिं जिगु लागि भिंगु ज्‍या यानादीगु दु। 
