२ राजा.
10.
सामरियाय् आहाबया न्‍हयेम्‍ह काय्‌पिं दु। येहूं पौत च्‍वयाः सामरियाय्‌ यिजरेलया शासकत, नायःत व आहाबया काय्‌पिन्‍त लहिनाच्‍वंपिं मनूतय्‌थाय् छ्वल। पौलय् थथे च्‍वयातःगु दु, 
“जुजुया काय्‌पिं छिपिंनापं दु। छिमिके रथ, सल, हतियार व पखालं घेरय् यानातःगु शहरत दु। अथे जुयाः थ्‍व पौ थ्‍यनेवं, 
छिमि मालिकया काय्‌पिं मध्‍ये भिंम्‍ह व ल्‍वःम्‍ह मनूयात ल्‍ययाः जुजु दय्‌कि। अले छिमि मालिकया घरानाया निंतिं लडाइँ या।” 
तर इपिं तसकं ग्‍यात। इमिसं धाल, “निम्‍ह जुजुपिन्‍सं ला येहूयात पने मफुत धाःसा झीसं गये यानाः वयात पने फइ!” 
उकिं दरबार व शहरयापिं प्रशासकत, थकालित व जुजुया काय्‌पिन्‍त लहिनाच्‍वंपिन्‍सं मिलय् जुयाः येहूयाथाय् थज्‍याःगु खबर छ्वल, “जिपिं छिकपिनि दास खः। जिमिसं छिं धाःगु खँ न्‍यने। तर जिमिसं सुयातं जुजु दय्‌के मखु। छितः छु याये मास्‍ति वः, व यानादिसँ!” 
येहूं इमित मेगु पौ च्‍वल, “छिपिं जिपाखे दु धइगु खःसा, जिं धाःथें च्‍वनेगु खःसा आहाब जुजुया काय्‌पिनिगु छ्यं ज्‍वनाः कन्‍हय् थुबलय् तक जिथाय् यिजरेलय् वा।” आहाब जुजुया न्‍हयेम्‍ह सन्‍तानतय्‌त सामरियाया ततःधंपिं मनूतय्‌सं लहिनाच्‍वंगु खः। 
येहूया पौ थ्‍यनेवं इमिसं न्‍हयेम्‍ह राजकुमारतय्‌त ज्‍वनाः स्‍यानाबिल। इमिगु छ्यं दालाय् तयाः यिजरेलय् येहूयाथाय् छ्वल। 
आहाबया काय्‌पिनिगु छ्यं हःगु खबर येहूयाथाय् थ्‍यन। वं धाल, “इमित सुथय् तक ध्‍वाखाया निखेपाखे द्वँचिंकाः तयाब्‍यु।” 
कन्‍हय् सुथय् व ध्‍वाखाय् वनाः अन मुनाच्‍वंपिं मनूतय् न्‍ह्यःने दनाः धाल, “छिमिगु दोष मदु। योराम जुजुयात ग्‍वसाः ग्‍वयाः स्‍यानाम्‍ह जि हे खः। तर थुपिं सकसितं सुनां स्‍यात? 
परमप्रभुं आहाबया सन्‍तानया बारे धयादीगु छगू वचन नं सितिं वनी मखु धकाः सीकाति। परमप्रभुं थः च्‍यः एलियापाखें बियादीगु बचं पूवंकादीगु खः।” 
अनंलि येहूं यिजरेलय् च्‍वनिपिं आहाबया मेपिं फुक्‍क सन्‍तान, हाकिमत, मिलय् जूपिं पासापिं व द्यःपालात छम्‍ह हे मल्‍यंक सकसितं स्‍यात। 
येहू अनं सामरियापाखे वन। लँय् फैजवाःत च्‍वनीगु बेथ-एकेदय् थ्‍यंबलय् 
येहूं यहूदाया जुजु अहज्‍याहया थःथितिपिं नापलात। येहूं इमित न्‍यन, “छिपिं सु खः?” इमिसं लिसः बिल, “जिपिं अहज्‍याहया थःथितिपिं खः। जिपिं जुजुया परिवार व रानीमांया परिवारयात ज्‍वजलपा यायेत वयागु खः।” 
अले वं धाल, “थुमित म्‍वाःम्‍वाकं ज्‍वँ!” उमिसं इपिं पिइनिम्‍हय्‌सित ज्‍वन। अले बेथ-एकेदया गाःया लिक्‍क उमिसं इमित स्‍यात। उमिसं इपिं छम्‍हय्‌सित नं म्‍वाका मतः। 
येहू अनं वन। लँय् रेकाबया काय् यहोनादाबं वयात नापलात। येहूं वयात ज्‍वजलपा यानाः धाल, “छु झीगु मन छगू हे खः ला? छ सुयापाखे दु?” यहोनादाबं लिसः बिल, “जि छिपाखे दु।” येहूं धाल, “अथे खःसा छंगु ल्‍हाः जितः ब्‍यु।” वं अथे हे यात, येहूं वयात रथय् च्‍वनेत ग्‍वाहालि यात। 
येहूं धाल, “जिनापं वयाः परमप्रभुया निंतिं जिगु जोश स्‍व।” अले वं वयात थःगु रथय् तयाः यंकल। 
येहू सामरियाय् थ्‍यंबलय् एलियायात परमप्रभुं धयादीगु वचनकथं वं आहाबया ल्‍यनाच्‍वंपिं थःथितिपिं सकसितं स्‍यात। 
येहूं फुक्‍क मनूतय्‌त छथाय् मुंकाः इमित थथे धाल, “आहाबं बालद्यःया सेवा कम जक यात, येहूं धाःसा वयागु यक्‍व सेवा याइ। 
उकिं आः बालया फुक्‍क अगमवक्तातय्‌त, वयात पुजा याइपिन्‍त व द्यःपालातय्‌त सःति। छम्‍हय्‌सित नं त्‍वःफीके मते। छाय्‌धाःसा जिं बालयात छगू तःधंगु बलि छायेत्‍यनागु दु। सु वइ मखु, वयात स्‍यायेगु जुइ।” तर येहूं बालयात पुजा याइपिन्‍त स्‍यायेत झंगः लानाच्‍वंगु खः। 
येहूं धाल, “बालद्यःया निंतिं छगू तःधंगु सभा या।” अले इमिसं सभाया घोषणा यात। 
अले येहूं इस्राएलया फुक्‍क थासय् खबर छ्वल। बालद्यःयात पुजा याइपिं सकलें वल, मवःम्‍ह छम्‍ह हे मदु। इपिं बालद्यःया देगलय् दुहां वन। बालया देगः छगू कुन्‍चां मेगु कुन्‍चा तक जाय्‌कः ग्‍वाः ग्‍वाः बालयात पुजा याइपिं मनूत वल। 
अले वं वसः तयातइम्‍हसित धाल, “बालयात पुजा याइपिं सकसिगु निंतिं तःपालं हजि।” उकिं वं इमिगु निंतिं तःपालं फीत हल। 
अले येहू व रेकाबया काय् यहोनादाब बालया देगलय् दुहां वन। येहूं बालयात पुजा याइपिं मनूतय्‌त धाल, “प्‍यखेरं स्‍व, थन छिपिंनापं बालयात पुजा याइपिं जक दु, परमप्रभुया सुं नं दास मदु धइगु खँ पक्‍का या।” 
अले इपिं बालयात बलि व होमबलि छायेत दुने दुहां वन। तर येहूं चय्‌म्‍ह सिपाइँतय्‌त देगः पिने तयाः थथे आज्ञा ब्‍यूगु खः, “छिमिसं थुपिं सकसितं स्‍या। छम्‍हय्‌सित जक नं सुनानं बिस्‍युं वनेबिल धाःसा वयागु ज्‍यान वनी।” 
होमबलि छाये धुनेवं येहूं पालेत व कप्‍तानतय्‌त धाल, “दुने वनाः इपिं सकसितं स्‍या, छम्‍हय्‌सित नं बिस्‍युं वनेबी मते!” इमिसं भिडयापिं सकसितं स्‍यानाः इमिगु सीम्‍हयात पिने वांछ्वयाबिल। अनंलि इपिं बालया देगःया दुने दुहां वन। 
इमिसं च्‍वखगु ल्‍वहंया थांयात बालया देगलं पिने हयाः छ्वय्‌काबिल। 
इमिसं बालया च्‍वखगु ल्‍वहंया थां व देगः स्‍यंकाबिल। देगःयात झारा च्‍वंवनेगु यानाबिल। गुगु थौं तक द हे दनि। 
थुकथं येहूं इस्राएलं बालया पुजायात नाश यानाबिल। 
तर यारोबाम जुजुं इस्राएलयात याकूगु पाप वं थःम्‍हं नं याना हे च्‍वन। येहूं बेथेल व दानय् लुँया द्वहंचाया पुजा यायेगु चलनयात न्‍हंकामछ्व। 
परमप्रभुं येहूयात धयादिल, “छं जितः यःगु ज्‍या यात, छं आहाबया घरानायात जिं याः धकाः धयागु फुक्‍क यात। उकिं छं सन्‍तान प्‍यंगूगु पुस्‍ता तक इस्राएलया गद्दीइ च्‍वनी।” 
तर येहूं दुनुगलंनिसें परमप्रभुया व्‍यवस्‍था पालन मयाः। इस्राएलयात पाप याकूम्‍ह यारोबामया पापं व लिहां मवः। 
अबलय् परमप्रभुं इस्राएल देशया लागा म्‍हो यायेगु ज्‍या शुरु यानादिल। अरामया जुजु हजाएलं इस्राएलीतय्‌त इमिगु देशया फुक्‍क थासय् त्‍याकल, 
यर्दनया पुर्बपाखेया गिलादया फुक्‍क इलाका (गाद, रूबेन, मनश्‍शेया देश) दच्‍छिनय् अर्नोन खुसि सिथया अरोएर शहरंनिसें उत्तरय् गिलाद व बाशान तक। 
येहू जुजु जुयाच्‍वंबलय् जूगु फुक्‍क घटनात, वं याःगु फुक्‍क ज्‍या अले वयागु बहादुर ज्‍याया बारे इस्राएलया जुजुपिनिगु इतिहासया सफुलिइ च्‍वयातःगु दु। 
येहू थः पुर्खात थें सित, अले इमिसं वयात सामरियाय् थुन। वयागु थासय् वया काय् यहोआहाज जुजु जुल। 
येहूं सामरियां इस्राएलय् निइच्‍यादँ तक राज्‍य यात। 
