भजन.
118.
परमप्रभुयात सुभाय् ब्‍यु, छाय्‌धाःसा वय्‌कः भिंम्‍ह खः, वय्‌कःया दया माया सदां दयाच्‍वनी। 
इस्राएलं धायेमा, “वय्‌कःया दया माया सदां दयाच्‍वनी।” 
हारूनया घरानां धायेमा, “वय्‌कःया दया माया सदां दयाच्‍वनी।” 
परमप्रभुया भय काइपिन्‍सं धायेमा, “वय्‌कःया दया माया सदां दयाच्‍वनी।” 
आपत जूबलय् जिं परमप्रभुया नां कयाः अले वय्‌कलं जितः लिसः बियादिल, जितः छुत्‍कारा बियादिल। 
परमप्रभु जि नाप दी, जितः ग्‍याये माःगु मदु। मनूतय्‌सं जितः छुं हे याये फइ मखु। 
परमप्रभु जि नाप दी, वय्‌कः जितः ग्‍वाहालि यानादीम्‍ह खः। उकिं जिं थःगु मिखां शत्रुत बूगु स्‍वये खनी। 
मनूतय्‌त भरोसा यायेगु स्‍वयाः परमप्रभुयागु शरण कायेगु बांलाः। 
शासकतय्‌त भरोसा यायेगु स्‍वयाः परमप्रभुयागु शरण कायेगु बांलाः। 
फुक्‍क जातिं जितः घेरय् यात, तर परमप्रभुया नामं जिं इमित नाश याना। 
इमिसं जितः फुक्‍क थासं घेरय् यात, तर परमप्रभुया नामं जिं इमित नाश याना। 
इपिं जिथाय् हात थें भुं वल, तर कंमाय् च्‍याःगु मि थें इपिं झौ जुल। परमप्रभुया नामं जिं इमित नाश याना। 
जितः घ्‍वाःगु खः, अले जि दयेत्‍यंगु खः, तर परमप्रभुं जितः ग्‍वाहालि यानादिल। 
परमप्रभु जिगु शक्ति व भजन खः, जितः वय्‌कलं हे जक बचय् यानादिल। 
धर्मीतय्‌गु पालय् लसता व त्‍याःगु सः थ्‍वइ। “परमप्रभुयागु जव ल्‍हातं तःधंगु ज्‍या यानादीगु दु।” 
परमप्रभुया जव ल्‍हाः च्‍वय् थाहां वंगु दु, “परमप्रभुयागु जव ल्‍हातं तःधंगु ज्‍या यानादीगु दु।” 
जि सी मखु, तर म्‍वानाच्‍वने, अले परमप्रभुं यानादीगु ज्‍याया खँ न्‍यंकाच्‍वने। 
परमप्रभुं जितः बांमलाक्‍क सजाँय बियादीगु दु, तर वय्‌कलं जितः कालया ल्‍हातय् बियामदी। 
जिगु लागि धर्मीत दुहां वनीगु ध्‍वाखा चाय्‌कादिसँ, अनं दुहां वनाः जिं परमप्रभुयात सुभाय् बी। 
परमप्रभुया ध्‍वाखा थ्‍व हे खः, धर्मीत थुकी दुने दुहां वनी, 
हे परमप्रभु, छिं जिगु प्रार्थनाया लिसः बियादीगुलिं जिं छितः सुभाय् बी, छिं जितः त्‍याकादिल। 
दकःमितय्‌सं ज्‍यालगय् मजूगु धकाः धाःगु ल्‍वहं हे मू ल्‍वहं जुल। 
परमप्रभुं हे थथे यानादीगु खः। झीसं स्‍वयेबलय् थ्‍व तसकं अजू चायापु। 
थौंया दिं परमप्रभुं दय्‌कादीगु खः। थुकी झीपिं लय्‌तायेनु, न्‍ह्यइपुकेनु। 
हे परमप्रभु, जिमित बचय् यानादिसँ, हे परमप्रभु, जिमित ताःलाकादिसँ। 
परमप्रभुया नामं झाःम्‍ह धन्‍यम्‍ह खः। जिमिसं वय्‌कःयात परमप्रभुया देगलं आशिष बी। 
परमप्रभु हे परमेश्‍वर खः वय्‌कलं झीत जः बियादीगु दु। ल्‍हातय् सिमा कचा ज्‍वनाः लय्‌लय्‌तातां यात्राय् न्‍ह्यज्‍या, वेदीया नेकू तक हे हुँ। 
हे परमप्रभु, छि जिमि परमेश्‍वर खः, जिं छितः सुभाय् बी, छि जिमि परमेश्‍वर खः, जिं छिगु प्रशंसा याये। 
परमप्रभुयात सुभाय् ब्‍यु, छाय्‌धाःसा वय्‌कः भिंम्‍ह खः, वय्‌कःया दया माया सदां दयाच्‍वनी। 
