२ तिमोथी.
2.
अय्‌जूगुलिं जि यःम्‍ह काय्, ख्रीष्‍ट येशूं बियादीगु दया मायां बल्‍लाका च्‍वँ। 
यक्‍व मनूतय्‌गु न्‍ह्यःने जिं नवानागु खँ छं नं मेपिं स्‍यनेकने यायेफुपिं विश्‍वास याये बहःपिन्‍त स्‍यना ब्‍यु। 
ख्रीष्‍ट येशूयाम्‍ह भिंम्‍ह सिपाइँ जुयाः छं नं जि नाप दुःखकष्‍ट फ। 
सुं नं सिपाइँ मेमेगु ज्‍याय् तक्‍यनाच्‍वनी मखु, बरु थः सेनापतियात लय्‌ताय्‌केत जक स्‍वयाच्‍वनी। 
नियमय् च्‍वनाः म्‍हितीम्‍ह मनुखं जक सिरपाः काये फइ। 
हिचःति हाय्‌काः बुँज्‍या याइम्‍हय्‌सिनं हे दकलय् न्‍हापालाक लये खनी। 
जिं धयागु खँ थुइकेगु कुतः या, छाय्‌धाःसा प्रभुं हे छन्‍त थुइके फय्‌कादी। 
दाऊदया सन्‍तान, सिनाः म्‍वानावःम्‍ह येशू ख्रीष्‍टयात लुमंकी। जिं न्‍यंकागु भिंगु खँ थ्‍व हे खः। 
थ्‍व हे भिंगु खँ न्‍यंकाः जिं थथे अपराधीयात थें नेवलं चिकाः च्‍वनेमाली। तर परमेश्‍वरयागु वचनयात सुनानं चिनातये फइ मखु। 
अय्‌जूगुलिं परमेश्‍वरं ल्‍ययातःपिं मनूतय्‌गु निंतिं जिं न्‍ह्यागुं सह याये फु। अले इपिं ख्रीष्‍ट येशूं बियादीगु सदां दइगु मुक्ति कयाः तःधने फयेमा। 
थथे धयातःगु धात्‍थें खः – “वय्‌कः नाप सीसा वय्‌कः नाप हे म्‍वाये दइ। 
झीसं सहयाना च्‍वंसा वय्‌कः नाप राज्‍य याये खनी। झीसं वय्‌कःयात त्‍वःतूसा वय्‌कलं नं झीत त्‍वःतादी। 
झीपिं विश्‍वासी मजूसां वय्‌कः विश्‍वासी हे जुयाच्‍वनी, छाय्‌धाःसा वय्‌कलं थःम्‍हं थःत विश्‍वास यायेगु त्‍वःते फइ मखु।” 
परमेश्‍वरया नामय् इमित थ्‍व खँय् ख्‍याच्‍वः ब्‍यु। म्‍वाःमदुगु खँय् ल्‍वाना जुइ मते, थुकिं इमित हे स्‍यंकी। 
परमेश्‍वरयागु सत्‍य वचनयात खःकथं छ्यलेगु या। ज्‍या यायेत लज्‍या चाये म्‍वाः। अले परमेश्‍वरया विश्‍वास याये बहःम्‍ह मनू जुइत कुतः या। 
म्‍वाःमदुगु खँय् सुंनाप हाः जुइ मते, छाय्‌धाःसा थथे हाला जुइपिं मनूत परमेश्‍वर नाप झन झन तापानावनी। 
इमिसं स्‍यनीगु खँ ध्‍वगिनाः नवइगु घाःथें न्‍यनावनी। थुपिं मध्‍ये हुमेनियस व फिलेतस नं खः। 
इपिं सत्‍ययागु लँपुं चिलावने धुंकल। इमिसं सीपिं न्‍हापा हे म्‍वाना वये धुंकल, आः म्‍वाना वइ मखुत धकाः न्‍यंका जुयाः गुलिखय् विश्‍वासीतय्‌त स्‍यंकाबी धुंकल। 
अय्‌नं परमेश्‍वरं स्‍वनादीगु जग गुबलें दुनावनी मखु। अले थ्‍व जगय् थथे च्‍वयातःगु दु – “प्रभुया मनूयात प्रभुं म्‍हस्‍यू।” अले “प्रभुयागु नां कयाः जूपिन्‍सं मभिंगु ज्‍या याये मज्‍यू।” 
ततःधंपिनिगु छेँय् लुँ, वहःयागु थलबल जक मखु, चायागु व सिँयागु थलबल नं दयाच्‍वनी। गुगुं थलबल भ्‍वय्‌बलय् जक छ्यली, गुगुं थलबल मेबलय् छ्यली। 
अय्‌जूगुलिं सुनां थःत थज्‍याःगु मभिंगु ज्‍याखं तापाक तया तइ, व मनू तःजिगु थलबल थें जुइ। वं थःम्‍हं थःत शुद्ध यानाः थः मालिकयागु ज्‍याय् न्‍ह्याबलें न्‍ह्यचिला च्‍वने फइ। 
ल्‍याय्‌म्‍ह इलय् मभिंगु मतिइ वइ, उकिं थज्‍याःगुलिं तापाक च्‍वँ। बरु यचुगु नुगलं प्रभुयात मानय् याइपिंलिसे जुयाः धर्मी जुइगु, विश्‍वास यायेगु, माया यायेगु व मिलय्‌चलय् जुयाच्‍वनेगु या। 
म्‍वाःमदुगु व थःम्‍हं मस्‍यूगु खँय् जवाःसवाः याना जुइ मते। थुकिं ल्‍वापु जक पिहां वइ धकाः ला छं सि हे स्‍यू। 
प्रभुया च्‍यः जुयाः सुंनाप ल्‍वाः जुइ मज्‍यू, बरु फुक्‍कसितं माया याइम्‍ह, बांलाक स्‍यनेकने याये फुम्‍ह, न्‍ह्यागु खं सह याये फुम्‍ह, 
अले शत्रुयात नं क्‍वमिलु जुयाः थुइका बीम्‍ह जुइमाः। सके परमेश्‍वरं इमिगु नुगः हे हिलाः सत्‍य खँयात थुइके फयेकादी ला? 
थुकथं वाः चायेकाः इपिं शैतानयागु ल्‍हातं बिस्‍युं वये फइ, छाय्‌धाःसा शैतानं इमित च्‍यः यानातःगु दु। 
