भजन.
48.
कोरह वंशयापिनिगु भजन, लय् तइम्‍हसिगु निंतिं परमप्रभु तःधंम्‍ह खः, परमेश्‍वरया शहरय्, वय्‌कःया पवित्र पर्वतय् वय्‌कः प्रशंसा याये बहःम्‍ह खः। 
परमेश्‍वरया पर्वत सियोन तःजाः अले बांलाः। तःधंम्‍ह जुजुया थ्‍व शहरं संसार न्‍यंक लसता हइ। 
परमेश्‍वर थः हे यरूशलेमया किल्‍ला खः, उकिया रक्षा याइम्‍हकथं वय्‌कलं थःत क्‍यनादीगु दु। 
जुजुतय्‌सं जानाः सियोन पर्वतय् हमला याः वल। 
तर उकियात खनाः इपिं अजू चाल। इपिं ग्‍यानाः बिस्‍युं वन। 
ग्‍यानाः इपिं अन हे मूहाल। मचाबू ब्‍यथा जूम्‍ह मिसा थें इपिं वाथा वाथा कन। 
पुर्बयागु फसं तर्शीशया जहाजत कुचा कुचा दः थें छिं इमित नाश यानादिल। 
झीसं दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुयागु शहरय्, झी परमेश्‍वरया शहरय् गथे न्‍यनागु खः अथे हे जूगु नं खना। वय्‌कलं थ्‍व शहरयात न्‍ह्याबलें रक्षा याना तइ। सेला 
हे परमेश्‍वर! छिगु देगलय् जिमिसं छिगु दया मायाया खँय् ध्‍यान बियेगु याना। 
हे परमेश्‍वर फुक्‍क थासय् छिगु प्रशंसा जू। पृथ्‍वीया फुक्‍क थासय् छिगु नां थ्‍यंगु दु। छिं खःकथं न्‍याय यानादी। 
सियोनयापिं मनूत लय्‌तायेमा! छिं यानादीगु न्‍यायया हुनिं यहूदाया फुक्‍क शहर लसतां जायेमा! 
हे परमेश्‍वरया मनूत, सियोनया प्‍यखेरं चाःहिलाः ग्‍वःगः धरहरा दु ल्‍याःखा! 
छं अन दनातःगु पःखाः व किल्‍लायात बांलाक दुवालाः स्‍व, अले छं लिपाया पुस्‍तायात कने फइ। 
छाय्‌धाःसा परमेश्‍वर न्‍ह्याबलें झी परमेश्‍वर खः। वय्‌कलं झीत न्‍ह्याबलें लँ क्‍यनादी। 
