यूहन्‍ना.
20.
आइतबार खुन्‍हु मरियम मग्‍दलिनी सुथ न्‍हापां खिउँ खिउँ धाःनिबलय् येशूयात तया तःथाय् स्‍वःवंबलय् प्‍वाः तिनातःगु ल्‍वहं चीकातःगु खन। 
उकिं वं सिमोन पत्रुस व मेपिं चेलात व येशूं माया यानादीम्‍हय्‌सिथाय् ब्‍वाँय् ब्‍वाँय् वनाः थथे धाल – “इमिसं प्रभुयात तयातःगु थासं यंके धुंकल। इमिसं वय्‌कःयात गन तये यन, जिमिसं मस्‍यू।” 
अले पत्रुस व मेम्‍ह चेला नं चिहानय् वन। 
इपिं निम्‍हं नापनापं ब्‍वाँय् वन। अय्‌नं मेम्‍ह चेलां पत्रुसयात लिलाकाः न्‍हापालाक चिहानय् थ्‍यंकल। 
क्‍वछुनाः दुने स्‍वःबलय् वं सूती कापः अनसं तुं दुगु खन। अय्‌जूसां व दुहां मवं। 
अबलय् लाक्‍क सिमोन पत्रुस थ्‍यंकः वल। व चिहानय् दुहां वन। वं नं सूती कापः अनसं त्‍वःतातःगु खन। 
वय्‌कःयागु छेनय् हिनातःगु रुमाल धाःसा सूती कापः नाप मदु, तर मेथाय् हे छग्‍वारा चिनाः तयातःगु खन। 
अले दकलय् न्‍हापालाक थ्‍यंम्‍ह चेला नं दुने वनाः स्‍वःवन। थ्‍व खनाः व पत्‍याः जुल। 
अबलय् तक नं वय्‌कः सिनाः म्‍वाना वयेमाः धकाः च्‍वयातःगु धर्मशास्‍त्रयागु खँ इमिसं मथूनि। 
अले चेलात थथःगु छेँय् लिहां वन। 
मरियम धाःसा चिहानया पिनेसं दनाः ख्‍वयाच्‍वन। वं ख्‍वख्‍वं क्‍वछुनाः दुने स्‍वःबलय् 
त्‍वइसे च्‍वंगु वसतं पुनातःपिं निम्‍ह स्‍वर्गदूततय्‌त येशूयागु सीम्‍ह तया तःथाय् छम्‍ह छ्यंपाखे व मेम्‍ह तुतिपाखे फ्‍यतुनाच्‍वंगु खन। 
इमिसं वयात न्‍यन – “छाय् ख्‍वयाच्‍वनागु?” अले वं इमित धाल – “जिमि प्रभुयात इमिसं यंकल। इमिसं वय्‌कःयात गन तया तल जिं मस्‍यू।” 
थुलि धयाः मरियमं लिफः स्‍वःबलय् दनाच्‍वंम्‍ह येशूयात खन। अय्‌नं वं येशू हे खः धकाः म्‍हमसील। 
वय्‌कलं वयात धयादिल – “अय् मय्‌जु, छ छाय् ख्‍वयागु? सुयात मालागु?” वं वय्‌कःयात बगैँचाय् ज्‍या याइम्‍ह मनू जुइ धकाः मतिइ तयाः थथे धाल – “भाजु, छिं वय्‌कःयात यंकादियागु खःसा गन तयादिया जितः धयादिसँ। जिं वय्‌कःयात यंके।” 
वय्‌कलं वयात धयादिल – “मरियम!” वं लिफः स्‍वयाः हिब्रू भाषां वय्‌कःयात धाल – “रब्‍बोनी।” उकियागु अर्थ “गुरु” खः। 
वय्‌कलं वयात धयादिल – “जितः थी मते, आः तक जि बाःयाथाय् थाहां वनागु मदुनि। जिमि किजापिन्‍थाय् वनाः धाः हुँ – ‘जिमि बाःयाथाय् अले छिमि बाःयाथाय्, जिम्‍ह परमेश्‍वरयाथाय् अले छिमि परमेश्‍वरयाथाय् जि थाहां वनाच्‍वना।’” 
अले मरियम मग्‍दलिनीं वनाः चेलातय्‌त धाल – “जिं प्रभुयात खना।” अले वय्‌कलं धयाहःगु खँ वं इमित कनाबिल। 
आइतबार खुन्‍हु बहनी चेलात यहूदीतय् नायःत खनाः ग्‍यानाः खापात तिनाः मुनाच्‍वंबलय् येशू अन झायाः इमिगु दथुइ दनाः थथे धयादिल – “छिमित शान्‍ति दयेमा।” 
थुलि धयाः वय्‌कलं इमित थःगु ल्‍हाः व बेक्‍व क्‍यनादिल। अले ला प्रभुयात खनाः चेलात फुक्‍कं लय्‌लय्‌ताल। 
वय्‌कलं इमित हानं धयादिल – “छिमित शान्‍ति दयेमा। गथे बाःनं जितः छ्वयाहयादीगु खः अथे हे जिं नं छिमित छ्वये।” 
थुलि धयाः वय्‌कलं इमित फू यानाः धयादिल – “पवित्र आत्‍मा का। 
छिमिसं सुयागु पाप क्षमा यानाबी इमिगु पाप क्षमा जुइ। छिमिसं पाप क्षमा याना मब्‍यूसा इमिगु पाप क्षमा जुइ मखु।” 
दिदुमस धाःम्‍ह थोमा झिंनिम्‍ह चेलात मध्‍ये छम्‍ह खः। येशू चेलातय्‌थाय् झायादीबलय् व छम्‍ह मदु। 
उकिं मेपिं चेलातय्‌सं वयात धाल “जिमिसं प्रभुयात खना।” तर वं धाल, “जिं थःम्‍हं हे वय्‌कःया ल्‍हातिइ नकिं ताःगु घाःखू मखंकं, मथीकं व बेक्‍वय् ल्‍हातिं मथीकं जि पत्‍याः जुइ मखु।” 
च्‍यान्‍हु लिपा, वय्‌कःया चेलात हानं खापा तिनाः छेँय् मुनाच्‍वन। थुबलय् अन थोमा नं दु। खापा तिनातःथाय् हे दुहां झायाः येशूं इमिगु दथुइ दनाः थथे धयादिल – “छिमित शान्‍ति दयेमा।” 
अले थोमायात धयादिल – “छंगु पतिं थन हजि, जिगु ल्‍हाः थिया स्‍वः। जिगु बेक्‍वय् ल्‍हाः ति। संका याये मते, बरु विश्‍वास या।” 
अले थोमां वय्‌कःयात धाल – “जिम्‍ह प्रभु, जिम्‍ह परमेश्‍वर।” 
वय्‌कलं वयात धयादिल – “जितः खंगुलिं छं विश्‍वास यात। जितः मखंकं विश्‍वास याइम्‍ह मनू तसकं धन्‍यम्‍ह खः।” 
येशूं चेलातय् न्‍ह्यःने थ्‍व स्‍वयाः अप्‍वः हे अजू चायापुगु ज्‍या यानादीगु दु। थ्‍व सफुलिइ फुक्‍कं च्‍वयातःगु मदु। 
अय्‌नं छिमिसं येशू परमेश्‍वरया काय्, मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट हे खः धकाः विश्‍वास याये फयेमा, अले विश्‍वास यानाः वय्‌कःयागु नामय् छिमित जीवन दयेमा धकाः थ्‍व च्‍वयातःगु खः। 
