भजन.
40.
दाऊदया भजन जिं आय्‌मबुसे ग्‍वाहालिया निंतिं परमप्रभुयात पिया। अले तिनि वय्‌कलं जिपाखे न्‍हाय्‌पं बियादिल, अले जिगु प्रार्थना न्‍यनादिल। 
वय्‌कलं जितः ग्‍यानापुगु गालं थकयादिल, वय्‌कलं जितः भ्‍यातनालं लिकयादिल, वय्‌कलं जितः हयाः ल्‍वहँतय् थनादिल, अले धस्‍वानाच्‍वनेत धिसिलाःगु थाय् बियादिल। 
वय्‌कलं जितः छपु न्‍हूगु म्‍ये स्‍यनादिल, झी परमेश्‍वरयात तःधंकाः हालेगु म्‍ये। यक्‍वसिनं हे थ्‍व खनी, अले भय काइ। अले इमिसं परमप्रभुयाके भलसा तइ। 
धन्‍य खः व मनू, गुम्‍हय्‌सिनं परमप्रभुयाके भलसा तइ, गुम्‍हय्‌सिनं मूर्ति पुजा याइ मखु, अले गुम्‍ह मखुपिं द्यःतय्‌त पुजा यानाजुइपिंलिसे जुइ मखु। 
हे परमप्रभु जि परमेश्‍वर! छिं जिमिगु निंतिं यक्‍व हे अजू चायापुगु ज्‍या यानादीगु दु। छिं जिमिगु निंतिं ल्‍याः खानां ल्‍याः खाये मफयेक अजू चायापुगु ग्‍वसाः ग्‍वयादीगु दु। छि थें ज्‍याःम्‍ह सुं हे मदु। छिं यानादीगु ज्‍या कन धाःसा गुबलें नं सिधइ मखु। 
छिं जितः थ्‍व खँ थुइके बियादिल, जिगु न्‍हाय्‌पं चाय्‌कादिल, बलि बीगु व छाय्‌छी यायेगु ज्‍यां छि लय्‌मताः, छिं होमबलि व पापबलि नं यय्‌कामदी। 
उकिं जिं लिसः बियाः धया, “जि वये धुन, व्‍यवस्‍थाय् जिगु बारे च्‍वया तः थें। 
जि परमेश्‍वर! छितः यःकथं ज्‍या यायेगुलिइ हे जि लय्‌ताः। छिं स्‍यनादीगु खँ जिं थःगु नुगलय् तयागु दु।” 
हे परमप्रभु, तःधंगु सभाय् जिं सकसितं छि जिमित बचय् यानादीम्‍ह खः धकाः न्‍यंका। छिं सि हे स्‍यू, थ्‍व खँ कनेत जि गुबलें नं लिचिले मखु। 
जिं छिं बचय् यानादीगु भिंगु खँ जिगु नुगलय् जक सुचुका मतया। जिं न्‍ह्याबलें छि विश्‍वास याये बहःम्‍ह व मुक्ति बीम्‍ह खः धकाः कनाजुयागु दु। तःधंगु सभाय् नं जिं छिगु सदां दयाच्‍वनीगु दया माया व छि विश्‍वास याये बहःम्‍ह खः धयागु खँ कनाजुयागु दु। 
हे परमप्रभु! छिं जितः दया माया यानादीगु गुबलें त्‍वःतादी मते। छिगु सदां दयाच्‍वनीगु दया माया व विश्‍वासं जितः सदां बचय् यानातयेमा। 
जिगु प्‍यखें ल्‍याः खानां ल्‍याः खाये मफयेक दुःखत दु। जिगु पाप थुलि अप्‍वये धुंकल, जिं आः छुं हे मखने धुन। जिगु छेनय् दुगु सँ स्‍वयाः अप्‍वः दु थ्‍व। जिगु नुगः हे क्‍वतुने धुंकल। 
हे परमेश्‍वर! जितः बचय् यानादिसँ। हे परमप्रभु! जितः ग्‍वाहालि यायेत याकनं झासँ 
जितः स्‍यायेत स्‍वःपिं लज्‍या चाये मालेमा, अले इतिमिति कनेमा। जिगु दुःखय् लय्‌तायाजूपिं लिज्‍यां वनेमा, अले मछालाः जुइमा। 
“हः” धकाः जितः लाय्‌बुयाजूपिं मछालाः आछु-आछु कनाजुइमा। 
छितः मालाजुइपिं धाःसा छिके लय्‌तायाच्‍वनेमा। अले छिं मुक्ति बीगु यःपिन्‍सं सदां थथे धयाच्‍वनेमा– “परमप्रभु गुलि तःधं!” 
तर जि ला चीमिम्‍ह व छुं मदुम्‍ह मनू खः। हे परमप्रभु, छि जितः उद्धार याइम्‍ह व जिम्‍ह परमेश्‍वर खः। जितः ग्‍वाहालि यायेत याकनं झासँ। 
