यशैया.
48.
“हे याकूबया घराना न्‍यँ! छिमित इस्राएलया नामं सःतूगु खः। अले छिपिं यहूदाया वंशपाखें वःगु खः। छिमिसं परमप्रभुया नामं पाफःगु दु, अले छिमिसं इस्राएलया परमेश्‍वरया नामं प्रार्थना याइ, तर सत्‍यता व धार्मिकतां मखु। 
छिमिसं थःपिं पवित्र शहरया नागरिक खः धकाः धाइ अले इस्राएलया परमेश्‍वरयाके भलसा तइ। वय्‌कःया नां दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु खः। 
थ्‍व खँ बांलाक न्‍यँ, छु छु जुइ धकाः जिं यक्‍व न्‍ह्यः हे धायेधुन। व जिं जिगु म्‍हुतुं क्‍यनाबिया, अले जिं उपिं क्‍यनाबिया। जिं व आकाझाकां हे यानाबिया, अले उपिं फुक्‍क जिं धया थें हे जुल। 
छाय्‌धाःसा जिं स्‍यू कि छिपिं जिराहापिं खः, छिमिगु गःपः नँयागु थें च्‍वं, अले छिमिगु कपाः कँय्‌यागु थें च्‍वं। 
अथे जुयाः जिं छन्‍त थुपिं खँत न्‍हापा हे धया। अले जिं छन्‍त न्‍हापा हे थ्‍व जुइ न्‍ह्यः हे धयाबियागु खः, छं थथे धाये मफयेमा धकाः, ‘जिगु द्यःतय्‌सं थुपिं याःगु खः। जिगु सिँ व ढलोटं दय्‌काः तःगु मूर्तितय्‌गु आज्ञां थथे जूगु खः।’ 
छं थुपिं खँत न्‍यंगु दु, थुपिं फुक्‍क खँयात बांलाक स्‍व! छु छं थुकियात मानय् मयायेगु ला? “आवंलि जिं छन्‍त न्‍हूगु न्‍हूगु खँ व छं मस्‍यूगु गुप्‍ति खँ कने। 
थुपिं न्‍हापायागु खँ मखु, न्‍हूगु दय्‌कूगु खः, थौं स्‍वयाः न्‍ह्यः छं थुपिं खँया बारे न्‍यंगु मदु। अथे जुयाः छं थथे धाये फइ मखु, ‘खः, जिं उपिं खँ स्‍यू।’ 
थुपिं खँया बारे छं न न्‍यंगु दु, न छुं स्‍यू। न्‍हापांनिसें हे छंगु न्‍हाय्‌पं चाःगु मदु। छ गुलि धोखा बीम्‍ह खः धकाः जिं स्‍यू। छ बूसांनिसें हे जिराहा धकाः धयातःगु खः। 
जिगु थःगु हे नांया कारणं जिं थःगु तंयात प्‍वंकेगु लिबाका च्‍वनागु खः, अले जिगु महिमाया निंतिं छन्‍त त्‍वःतामछ्वयेत जिं व पना तयागु दु। 
स्‍व! जिं छन्‍त शुद्ध ला यानागु दु तर वहःयात थें मखु। जिं छंगु दुःखकष्‍टया भट्टीइ जाँचय् यानागु दु। 
जिं छु याये थःगु हे कारणं जिं व याये। जिं थःगु नां बेइज्‍जत याकेबिइ मखु, अले जिगु गौरव नं द्यःतय्‌त इनाबी मखु। 
“हे याकूबया सन्‍तान, जिं ल्‍ययाम्‍ह इस्राएल, जिगु खँ ध्‍यान बियाः न्‍यँ! जि परमेश्‍वर खः, जि हे शुरु व अन्‍त खः। 
जिं थःगु हे ल्‍हातं पृथ्‍वीया जग स्‍वनागु दु, जिगु जव ल्‍हातं आकाशयात चक्‍कंकागु दु। गुबलय् जिं इमित सःते अले इपिं फुक्‍क छथाय् मुं वइ। 
“छिपिं फुक्‍क छथाय् मूं वयाः न्‍यँ, द्यःत मध्‍ये सुनां थुपिं खँ न्‍हापा हे कंगु दु? परमप्रभुं ल्‍ययातःम्‍हं हे बेबिलोनया विरोधय् वय्‌कःया इच्‍छा पूवंकी, अले वय्‌कःया बल्‍लाःगु ल्‍हाः बेबिलोनीतय् विरोधय् ल्‍ह्वनी। 
खः, धात्‍थें हे जिं थ्‍व धयागु खः। जिं वयात सःतागु दु। जिं वयात हये, अले व थःगु ज्‍याय् ताःलाइ। 
“जिगु न्‍ह्यःने वा, अले छिमिसं थ्‍व खँ न्‍यँ! “जिं न्‍हापा घोषणा यानाबलय् निसें हे सुं मदुथाय् थ्‍व खँ धयागु मदु। थ्‍व ज्‍याखँ जूबलय् जि अन हे दु।” आः परमप्रभु परमेश्‍वरं जितः वय्‌कःया आत्‍मानापं छ्वयाहयादीगु दु। 
परमप्रभु, छन्‍त उद्धार यानादीम्‍ह व इस्राएलया पवित्र परमेश्‍वरं थथे धयादी, “जि परमप्रभु छिमि परमेश्‍वर खः, सुनां छंगु भिंया निंतिं छन्‍त स्‍यनादी, सुनां छ वनेमाःगु लँय् छन्‍त ब्‍वना यंकी। 
छं जिगु आज्ञात बांलाक मानय् जक याःगु जूसां छंके शान्‍ति खुसि थें अले छंके धार्मिकता समुद्रया लबुत थें वइगु। 
छिमि सन्‍तानत फि थें दइगु, अले छिमि काय्‌म्‍ह्याय्‌पिं अल्‍याख दइगु। इमिगु नां जिपाखें गुबलें हुयाछ्वयेगु जुइ मखुगु, अले इपिं जिगु न्‍ह्यःने नाश जुइ मखुगु।” 
बेबिलोनं पिहां वा! बेबिलोनीतय्‌गु दथुं बिस्‍युं वा! लय्‌तातां तसलं थ्‍व खँ घोषणा या! पृथ्‍वीया कुन्‍चाय् थ्‍यंक च्‍वंपिन्‍त थ्‍व खँ न्‍यंकि! छिमिसं थथे धा, “परमप्रभुं थः दास याकूबयात त्‍वःतकादीगु दु।” 
परमप्रभुं थः मनूतय्‌त मरुभूमिं जुयाः यंकादीबलय् इमित प्‍याः मचाः। वय्‌कलं इमिगु निंतिं तग्‍वःगु ल्‍वहँतं लः पिकयादिल। वय्‌कलं तग्‍वःगु ल्‍वहंयात निगू भाग यानादिल, अले अनं लः पिहां वल। 
तर परमप्रभुं धयादिल, “दुष्‍टतय्‌त शान्‍ति दइ मखु।” 
