भजन.
49.
कोरह वंशयापिनिगु भजन, लय् तइम्‍हय्‌सिगु निंतिं फुक्‍क मनूतय्‌सं न्‍यँ, संसारया फुक्‍क मनूतय्‌सं न्‍हाय्‌पं ब्‍यु, 
तःधंपिं व चिधंपिं, तःमि व चीमि, फुक्‍कसिनं थ्‍व खँ न्‍यँ! 
जिगु म्‍हुतुं बुद्धियागु खँ पिहां वइ, अले जिगु बिचाः ज्ञानं जाः। 
जिं हितोपदेशय् ध्‍यान बी। अले वीणा थानाः जिं उकिया अर्थ कने। 
शत्रुतय्‌सं जितः घेरय् याइबलय् दुःखया इलय् नं जि ग्‍याये मखु। 
इमिसं थःगु जक सम्‍पत्तिइ भरोसा तइ, अले धनयागु फुइँ क्‍यनी। 
धात्‍थें सुं नं मनुखं मेम्‍हय्‌सित गुबलें मू पुलाः त्‍वःतके फइ मखु, इमिसं परमेश्‍वरयात थःगु प्राणया मू पुले फइ मखु। 
मनूया प्राण तसकं मू वं वं गुलि पुले फइ, उकिं गाइ मखु। 
व न्‍ह्याबलें म्‍वानाच्‍वनी मखु, व ध्‍वगिना मवनी मखु। 
मूर्ख व बुद्धि मदुपिं मनूत थें बुद्धि दुपिं मनूत नं सिनावने हे माः, इमिगु धन-सम्‍पत्ति थः सन्‍तानया लागि त्‍वःतावनेमाः। 
इमिसं न्‍ह्याक्‍व हे थःगु नामय् जमिन मुंकूसां इमिगु सदांया छेँ धयागु चिहान हे खः। इपिं सदांया निंतिं अन हे च्‍वनी। 
धनसम्‍पत्ति दुसां मनूत सदांया लागि दयाच्‍वनी मखु। इपिं पशु थें जुयावनी, अले पशु थें सिनावनी। 
थःके हे जक भरोसा तइपिन्‍त थथे हे जुइ, थःगु धन सम्‍पत्तिइ जक लुधंकाच्‍वंपिन्‍त थथे हे जुइ। सेला 
इपिं फै थें सिनावनी कालं इमित नुनाछ्वइ। धर्मीपिन्‍सं इमित शासन याइ। इमिगु म्‍ह थःगु छेँनं तापाक चिहानय् ध्‍वगिनावनि। 
तर परमेश्‍वरं जितः मू पुलाः त्‍वःतकादी, वय्‌कलं जितः मृत्‍युयागु शक्तिं बचय् यानादी। सेला 
सुं मनू तःमि जुल, वयागु छेँया गौरव अप्‍वयावल धकाः ग्‍याये मते। 
व सीबलय् वं थःनापं छुं नं यंकी मखु, वयागु गौरव वं चिहानय् यंकी मखु। 
म्‍वाना च्‍वंतले लुधनाच्‍वंसां, अले मनूतय्‌सं बांलानावःगुलिं इमित तःधंकूसां 
सीधुंकाः इपिं थः पुर्खापिंनापं मिलय् जू वनी। अन इमिसं गुबलें नं जः खनि मखु। 
सम्‍पत्ति दयाः नं दुग्‍यां मदुपिं मनूत पशुत थें सिनावनी! 
