उत्‍पत्ति.
42.
मिश्रय् अन्‍न दु धकाः सिसेंलि याकूबं थः काय्‌पिन्‍त धाल, “छिपिं छाय् छुं मयासें ल्‍हाः प्‍वःचिनाच्‍वनागु? 
मिश्र देशय् अन्‍न दु धकाः जिं न्‍यना। म्‍वानाच्‍वनेगु खःसा अन वनाः अन्‍न न्‍याना हजि।” 
उकिं योसेफया झिम्‍ह दाजुपिं अन्‍न न्‍यायेत मिश्रय् वन। 
याकूबं योसेफया किजा बेन्‍यामीनयात धाःसा वयात नं छुं जुइ ला धकाः ग्‍यानाः वया दाजुपिंलिसे मछ्वः। 
थुकथं इस्राएलया काय्‌पिं मेपिंलिसे अन्‍न न्‍यायेत मिश्रय् वन। छाय्‌धाःसा कनान देशय् नं अनिकाल जूगु खः। 
उबलय् योसेफ मिश्र देशया हामा जुयाच्‍वंगु व वं हे अन्‍न मियाच्‍वंगुलिं वया दाजुपिन्‍सं वयात बँय् भ्‍वपुयाः भागि यात। 
वं थः दाजुपिन्‍त खनेवं म्‍हसिल। अय्‌नं म्‍हमस्‍यू पहः यानाः वं इमित तस्‍सलं न्‍यन, “छिपिं गनं वयापिं?” इमिसं धाल, “कनान देशं अन्‍न न्‍यायेत वयागु।” 
योसेफं इमित म्‍हसीकूसां इमिसं वयात म्‍हसीके मफुत। 
वं इमिगु बारे खंगु म्‍हगस लुमंकल, अले धाल, “छिपिं थन चेवा याःवःपिं खः। छिपिं जिमिगु देशया कमजोरी सीकःवःपिं खः।” 
इमिसं धाल, “मखु, प्रभु, अथे मखु। छिकपिनि दासत, जिपिं अन्‍न न्‍याः वयापिं खः। 
जिपिं सकले दाजुकिजापिं खः। जिपिं भिंपिं मनूत खः, चेवा याःवयापिं मखु।” 
योसेफं धाल, “मखु, छिपिं थ्‍व देशया कमजोरी सीकेत हे वःपिं खः।” 
इमिसं धाल, “जिपिं फुक्‍कं झिंनिम्‍ह दाजुकिजापिं दु। कनानय् च्‍वंपिं जिपिं छम्‍ह हे मनूया काय्‌पिं खः। दक्‍वसिबय् चिधीम्‍ह धाःसा जिमि बाःलिसे दु, छम्‍ह जक मदये धुंकल।” 
योसेफं इमित धाल, “जिं धया थें छिपिं चेवा याःवःपिं हे खः। 
आः जिं छिपिं धात्‍थें सु खः धकाः जाँचय् याये। जिं छिमित धाये, छिमि दक्‍वसिबय् चिधीम्‍ह किजा मवतले छिपिं थनं वने दइ मखु। 
छिपिं मध्‍ये छम्‍हसिनं वनाः वयात ब्‍वना हजि। मेपिं थन हे झ्‍यालखानाय् च्‍वँ। थुकथं छिमिसं धाःगु खँ खः कि मखु धकाः सी दइ। छिमिसं धाःगु मखुगु जुल धाःसा जिं धाये, छिपिं चेवा याःवःपिं हे खः।” 
योसेफं इपिं फुक्‍कसित स्‍वन्‍हु तक झ्‍यालखानाय् कुनातल। 
स्‍वन्‍हु दुखुन्‍हु वं इमित धाल, “जि परमेश्‍वरलिसे ग्‍याइम्‍ह मनू खः। छिमिसं थथे यात धाःसा छिपिं बचय् जुइ फइ। 
छिपिं धात्‍थें हे भिंपिं मनूत खःसा छिपिं मध्‍ये छम्‍ह थन हे झ्‍यालखानाय् च्‍वनाच्‍वँ, मेपिं फुक्‍क नये मखनाच्‍वंपिं थः मनूतय्‌त नकेत अन्‍न ज्‍वनाः थनं हुँ। 
छिमिसं छिमि दक्‍वसिबय् चिधीम्‍ह किजायात धाःसा महये मते। अले तिनि जिं छिमिसं धाःगु खँ खः कि मखु धकाः सीके फइ। अले छिपिं नं बचय् जुइ।” इमिसं “ज्‍यू” धाल। 
अले थःथवय् खँ ल्‍हात, “झीसं झी किजायात यानागु ज्‍यां झीसं थथे दुःख फये माल। वयात दुःख जूबलय् वं ग्‍वाहालि फ्‍वनं नं झीसं वास्‍ता मयाना। उकिं हे झीत आः थथे दुःख वःगु खः।” 
रूबेनं धाल, “जिं वयात छुं याये मते धयागु मखु ला? छिमिसं जिगु खँ न्‍यँ हे मन्‍यं। आः झीसं वयागु हिया मू पुलेमाल, मखु ला?” 
योसेफं इमि खँ ल्‍हानाच्‍वंगु थू। इमि दथुइ भाय् हिलीम्‍ह मनू तयातःगुलिं इमिसं थःपिनिगु खँ वं थुइ मखु धकाः च्‍वनाच्‍वन। 
योसेफ फहिलाः ख्‍वल। अले हाकनं लिफः स्‍वयाः इपिं लिसे खँ ल्‍हात। वं शिमियोनयात यंकाः इमिगु न्‍ह्यःने हे चिनाबिल। 
योसेफं इमिगु बोरा जाय्‌क अन्‍न तयाबीत व इमिगु वहःयागु धिबा इमिगु हे बोराय् तयाबीत उजं बिल। वं इमित लँय् नयेत नं नसात्‍वँसा तयाब्‍यु धकाः उजं बिल। अथे यानाबी धुंकाः 
इपिं थःपिनिगु गधाया म्‍हय् अन्‍न क्‍वबिकाः अनं वन। 
बहनी बाय् च्‍वंथाय् इपिं मध्‍ये छम्‍हसिनं गधायात अन्‍न नकेत धकाः थःगु बोरा चाय्‌कूबलय् द्यःनेसं वहःयागु धिबा नं खन। 
वं मेपिन्‍त धाल, “जिगु वहः धिबा ला जितः हे लित बियाहल। थन बोराय् हे तया तल।” इमिगु नुगः भाराभारा मिन। इमिसं थवंथवय् ख्‍वाः स्‍वयाः धाल, “परमेश्‍वरं झीत थ्‍व छु यानादीगु?” 
कनान देशय् थः बौ याकूबयाथाय् थ्‍यने धुंकाः इमिसं वयात जूगु फुक्‍क खँ कन। इमिसं धाल, 
“मिश्रया हामां जिपिंलिसें ततःसलं नवात, अले जिमित चेवा याःवःपिं धकाः व्‍यवहार यात। 
जिमिसं वयात ‘जिपिं भिंपिं मनूत खः, चेवा याःवयापिं मखु।’ 
जिपिं छम्‍ह हे बौया झिंनिम्‍ह दाजुकिजा दु। छम्‍ह मदये धुंकल, दक्‍वसिबय् चिधीम्‍ह कनानय् हे जिमि बौलिसे दु” धकाः धया। 
अले मिश्रया हामां जिमित धाल, “छिपिं धात्‍थें भिंपिं खः कि मखु धकाः जिं जाँचय् याये। छिमिसं थःपिं मध्‍ये छम्‍हय्‌सित थन हे त्‍वःताथकि, अले मेपिं नये मखनाच्‍वंपिं थःमनूतय्‌गु लागि अन्‍न ज्‍वनाः हुँ। 
छिमिसं थःपिनि चिधीम्‍हकिजायात धाःसा थन महये मते। अले जक जिं छिपिं भिंपिं मनूत खः, चेवा याःवःपिं मखु धकाः पत्‍याः याये फइ। अले छिमि दाजुयात नं त्‍वःताबी, छिमिसं थन व्‍यापार नं याये फइ।” 
इमिसं थथःगु बोरा फ्‍यनाः चाय्‌काः स्‍वःबलय् इमिगु वहःयागु धिबाप्‍वः नं उकी तयातःगु लुल। थ्‍व खनाः इपिं फुक्‍क व इमि बौ याकूब नं ग्‍यात। 
इमि बौ याकूबं धाल, “छिमिसं जिमि काय्‌पिं योसेफ व शिमियोनयात ला फाया यंके हे धुंकल। आः हाकनं बेन्‍यामीन नं यंकेत्‍यनागु ला? थ्‍व फुक्‍क जितः हे जुइमाःगु ला?” 
रूबेनं धाल, “बाः, जिं बेन्‍यामीनयात लित हये मफुत धाःसा जिमि निम्‍हं काय्‌या प्राण कयादिसँ। जितः विश्‍वास यानादिसँ। जिं वयात लित हये।” 
याकूबं धाल, “जिं बेन्‍यामीनयात छिपिंलिसे मिश्रय् छ्वये मखु। थ्‍वया दाजु ला मदये हे धुंकल। आः थ्‍व हे छम्‍ह जक दनि। जि आः बुरा जुइ धुन। थ्‍वयात लँय् छुं जुल धाःसा ला जि पीरं हे सिनावनी।” 
