उत्‍पत्ति.
17.
अब्राम गुइगुदँ दुबलय् परमप्रभु अब्रामयाथाय् खनेदय्‌कः झाल। अले वयात धयादिल, “जि दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमेश्‍वर खः। जिं धाःथें या, अले दोष मदय्‌क जु। 
जिं छलिसे छगू बाचा ची। जिं छिमि सन्‍तानयात ल्‍याः खाये मफयेक यक्‍व दय्‌काबी।” 
अब्राम बँय् भ्‍वपुल। परमेश्‍वरं धयादिल, 
“जिं छलिसे थ्‍व बाचा चिनागु जुल, छ यक्‍व जातितय् अबु जुइ। 
छंगु नां आः अब्राम मखु, अब्राहाम जुइ। छाय्‌धाःसा जिं छन्‍त यक्‍व जातितय् अबु यानाबियागु दु। 
जिं छन्‍त यक्‍व सन्‍तान बी। लिपा इपिं ततःधंगु जाति जुइ। गुलिं ला जुजु नं जुइ। 
जिं छ व छिमि सन्‍तानलिसे चिनागु बाचा सदांया लागि म्‍वाकातये, छाय्‌धाःसा जि छं व इमि परमेश्‍वर खः। 
जिं छन्‍त व इमित छ आः च्‍वंवयाच्‍वंगु कनानया फुक्‍क बँ सदां सदांया लागि बी। अले जि इमि परमेश्‍वर जुइ।” 
परमेश्‍वरं अब्राहामयात हानं धयादिल, “छं व छिमि सन्‍तानं जिगु बाचायात सदां मानय् यानाच्‍वनेमाः। 
छं व छिमि सन्‍तानं मानय् यायेमाःगु जिगु बाचा छु धाल धाःसा, छिमि काय्‌मचा धाक्‍वसिनं म्‍हय् चिं तयेमाः। 
आवंनिसें छिमि मिजंमस्‍त फुक्‍कसिनं म्‍हय् चिं तयेमाः। थ्‍व हे छंगु व जिगु दथुइ चिनागु बाचाया चिं जुइ। 
आवंनिसें छिमि मिजंमस्‍तय्‌सं च्‍यान्‍हु दुखुन्‍हु म्‍हय् चिं तयेमाः। थथे छिमिगु छेँय् बूपिं थः मस्‍तय्‌त जक मखु, पिनें न्‍यानाहःपिन्‍त नं यायेमाः। 
फुक्‍कसिनं म्‍हय् चिं तयेमाः। थुकथं जिगु बाचा छिमिगु म्‍हय् सदांया लागि दयाच्‍वनी। 
सुं नं मिजंनं म्‍हय् चिं मतल धाःसा व जिम्‍ह मनू जुइ मखु, छाय्‌धाःसा वं जिलिसें बाचा च्‍यूगु दइ मखु।” 
परमेश्‍वरं अब्राहामयात हानं धयादिल, “आवंनिसें छं छिमि कलाःयात साराई धकाः धाये मते, आवंलि वयागु नां सारा जुल। 
जिं वयात आशिष बी। जिं वयापाखें छन्‍त काय् छम्‍ह बी। जिं वयात आशिष बी। अले व यक्‍वः जातितय् मां जुइ। वया गुलिखे सन्‍तान जुजु जुइ।” 
अब्राहाम बँय् भ्‍वपुल। अले मनं मनं थथे धयाः न्‍हिल, “सच्‍छिदँ (१००) दुम्‍ह मनूपाखें नं सन्‍तान दइ ला? गुइदँ दये धुंकाः नं सारां मचा बुइकी ला?” 
वं परमेश्‍वरयात धाल, “इश्‍माएलयात हे छिगु आशिष बियादीसां ज्‍यूनि।” 
परमेश्‍वरं धयादिल, “मखु, छिमि कलाः सारां काय् बुइकी। अले वयागु नां इसहाक ति। जिं जिगु बाचा व अले वया सन्‍तानलिसे चिने। थ्‍व बाचा सदांया लागि जुइ। 
छं इश्‍माएलया खँ न्‍ह्यथंगु जिं न्‍यनेधुन। उकिं जिं वयात नं आशिष बी। अले वयात यक्‍व मस्‍त व सन्‍तान बी। व झिंनिम्‍ह शासकतय् अबु जुइ। जिं वया सन्‍तानयागु छगू तःधंगु जाति दय्‌काबी। 
जिगु बाचा धाःसा इसहाकलिसे जुइ। वयात सारां दच्‍छि लिपा थ्‍व हे इलय् बुइकी।” 
वलिसे खँ ल्‍हाये सिधय्‌काः परमेश्‍वर अब्राहामयात त्‍वःताः झाल। 
उखुन्‍हु हे अब्राहामं थःकाय् इश्‍माएल, थःगु छेँय् बूपिं व न्‍यानाहःपिं फुक्‍क दासत व थःगु छेँय् च्‍वंपिं फुक्‍क मिजंपिन्‍त यंकाः परमेश्‍वरं धयादी थें म्‍हय् चिं तय्‌कल। 
म्‍हय् चिं तःबलय् अब्राहाम गुइगुदँ दुम्‍ह खः। 
अले वया काय् इश्‍माएल झिंस्‍वदँ दुम्‍ह खः। 
अब्राहाम व वया काय् इश्‍माएल निम्‍हसिनं छन्‍हुं हे म्‍हय् चिं तल। 
अले वया छेँय् च्‍वंपिं फुक्‍क मिजंत, वयागु छेँय् बूपिं दास व न्‍यानाहःपिं दासत फुक्‍कसिनं इपिं नापं म्‍हय् चिं तल। 
