मत्ती.
23.
येशूं अन च्‍वंपिं ग्‍वाः ग्‍वाः मनूतय्‌त व चेलातय्‌त धयादिल – 
“शास्‍त्रीत व फरिसीत मोशायागु व्‍यवस्‍था थुइका बीपिं मनूत खः। 
उकिं छिमिसं इमिसं धाःथें या। अथेसां इमिसं याःयाः थें धाःसा याये मते, छाय्‌धाःसा इमिसं थःम्‍हं धाःथें याना मजू। 
इमिसं मेपिन्‍त धाःसा झ्‍यातुगु झ्‍यातुगु कु क्‍वबिकी, थःपिन्‍सं धाःसा थी तक नं मखु। 
“इमिसं न्‍ह्यागु ज्‍यां मनूतय्‌त क्‍यनेत जक याइ। इमिसं व्‍यवस्‍थायागु खँपुयात चिनाः गुलि फत तःधं यानाः थःगु लप्‍पाय् व कपालय् चिना जुइ। अले थःगु वसतय् ताःहाकय्‌क फुर्का तया जुइ। 
भ्‍वजय् नं इपिं च्‍वय् च्‍वना जुइ। अले धर्मशास्‍त्र स्‍यनीगु छेँय् इपिं न्‍ह्यःने च्‍वनेगु स्‍वइ। 
बजारय् वनीबलय् मेपिन्‍सं ज्‍वजलपा याका जुइत स्‍वइ, अले इमि मनूतय्‌सं थःत ‘गुरु’ धाय्‌का जुइ मास्‍ति वः। 
“छिपिं धाःसा थःत ‘गुरु’ धाय्‌का जुइ मते, छाय्‌धाःसा छिपिं फुक्‍कं दाजुकिजापिं खः, छिमि छम्‍ह हे जक गुरु दु। 
अथे हे छिपिं सुनानं थ्‍व पृथ्‍वीइ सुयातं ‘बाः’ धाये मते, छाय्‌धाःसा छिमि छम्‍ह हे जक बाः स्‍वर्गय् दी। 
अथे हे छिपिं सुनानं थःत नायः धायेका जुइ मते, छाय्‌धाःसा छिमि छम्‍ह हे जक नायः ख्रीष्‍ट दु। 
छिमिगु पुचलय् दक्‍वसिबय् तःधंम्‍ह सु खः, व छिमि फुक्‍कसियां च्‍यः जुइमाः। 
सुनां थःत थःम्‍हं तःधंकी व चिधंनी। अले सुनां थःत थःम्‍हं चिधं ताय्‌की व तःधंनी।” 
“शास्‍त्रीत व फरिसीत, छिमित धिक्‍कार दु। छिपिं निपाः ख्‍वाःपाः दुपिं खः, छाय्‌धाःसा छिमिसं मनूतय्‌त दुहां वने हे मफय्‌क स्‍वर्गया राज्‍ययागु लुखा तिनाब्‍यूगु दु। छिपिं न थःपिं हे दुहां वनी, न दुहां वनीपिन्‍त हे दुछ्वइ। 
शास्‍त्रीत व फरिसीत, छिमित धिक्‍कार दु। छिपिं निपाः ख्‍वाःपाः दुपिं खः, छाय्‌धाःसा छिमिसं भाःत मदुपिं मिसातय्‌गु छेँ लुतय् यानाच्‍वंगु दु। अय्‌नं छिमिसं मनूतय्‌त क्‍यनेत ताःहाकय्‌क प्रार्थना याना जुइ। उकिं छिमित मेपिन्‍त स्‍वयाः अप्‍वः सजाँय बी। 
“शास्‍त्रीत व फरिसीत, छिमित धिक्‍कार दु। छिपिं निपाः ख्‍वाःपाः दुपिं खः, छाय्‌धाःसा छिपिं छम्‍ह मनूयात यहूदी यायेत समुद्रं समुद्रं जुयाः दे दे चाःहिला जुइ। अले सुं मनू यहूदी जुल धाःसा छिमिसं वयात थः स्‍वयाः निदुगं अप्‍वः नरकय् लाकी। 
“अय् कांपिं न्‍ह्यलुवाःत, छिमित धिक्‍कार दु। छिमिसं देगः थियाः पाफयां छुं जुइ मखु, देगःयागु लुँ थियाः पाफसा जक खँ क्‍वःजी धकाः स्‍यना जुल। 
अय् मूर्ख व कांत, लुँ तःधं ला कि लुँयात च्‍वख याइगु देगः तःधं? 
हानं छिमिसं बलि बीगु थाय् थियाः पाफयां छुं जुइ मखु, अन छायातःगु थियाः पाफसा जक खँ क्‍वःजी धकाः स्‍यना जुल। 
अय् कांपिं मनूत, छायेहःगु तःधं ला कि छायेहःगु च्‍वख याइगु बलि बीगु थाय् तःधं? 
बलि बीगु थाय् थियाः पाफम्‍हय्‌सिनं अन दुगुनापं फुक्‍क थियाः पाफःगु जुइ। 
अथे हे देगः थियाः पाफम्‍हय्‌सिनं देगलय् च्‍वंम्‍ह परमेश्‍वरयात थियाः पाफःगु जुइ। 
स्‍वर्गयागु नामय् पाफम्‍हय्‌सिनं स्‍वर्गयागु सिंहासन व थुकी च्‍वनादीम्‍ह परमेश्‍वरयागु नामय् पाफःगु जुइ। 
“शास्‍त्री व फरिसीत, छिमित धिक्‍कार दु। छिपिं निपाः ख्‍वाःपाः दुपिं खः, छाय्‌धाःसा छिमिसं नवःघाँय्, सोँप व जीया झिब्‍वय् छब्‍व परमेश्‍वरयात छाये हइ। अथेसां छिमिसं न्‍याय, दया व विश्‍वास थें ज्‍याःगु व्‍यवस्‍थाया मू खँय् च्‍यूताः मतः। छिमिसं थ्‍व नं मत्‍वःते माःगु खः। 
अय् कांपिं न्‍ह्यलुवाःत, छिमिसं झाःपत्तियात लिकयाः वांछ्वइ। उँटयात धाःसा नुना हे छ्वइ। 
“शास्‍त्री व फरिसीत, छिमित धिक्‍कार दु। छिपिं निपाः ख्‍वाःपाः दुपिं खः, छाय्‌धाःसा छिमिसं थःपिन्‍त पिनें पिनें जक भु व ख्‍वला सिले थें यचुका जुइ। दुने धाःसा छिमिसं लाक्‍व पाक्‍व यायेगु, कर्पिन्‍त लुतय् यायेगु याना जुइ। 
अय् कांपिं फरिसीत, न्‍हापां भु व ख्‍वलाया दुने निं बांलाक स्‍यू। अले तिनि पिने नं यचुकी। 
“शास्‍त्री व फरिसीत, छिमित धिक्‍कार दु। छिपिं निपाः ख्‍वाःपाः दुपिं खः, छाय्‌धाःसा छिपिं पिने ला सख्‍वाः पानातःगु चिहान थें बांलाः। दुने धाःसा छिपिं ध्‍वगीगु कँलाय् व नवःगुलिं जक जाः। 
अथे हे पिने छिपिं धर्मी जुया जुइ, दुने धाःसा छिमिसं मभिंगु ज्‍याखँ व अत्‍याचार यानाच्‍वंगु दु।” 
“शास्‍त्री व फरिसीत, छिमित धिक्‍कार दु। छिपिं निपाः ख्‍वाःपाः दुपिं खः, छाय्‌धाःसा छिमिसं अगमवक्तातय्‌गु चिहान बाबांलाक दय्‌की। अले धर्मी मनूतय्‌गु चिहानयात समाः याना तइ। 
अले धयाजुइ – ‘जिमि तापाःबाज्‍यापिनिगु पालय् जिपिं दुगु जूसा इमिसं थें जिमिसं अगमवक्तातय्‌त स्‍याये मखुगु।’ 
“छिमिसं थुकथं ‘जिपिं अगमवक्तातय्‌त स्‍याःपिनि सन्‍तान खः’ धकाः थःपिन्‍सं हे साक्षी बिल। 
आः छिमिसं हे छिमि तापाःबाज्‍यापिन्‍सं छुनाः त्‍वःतातःगु पापयागु ज्‍या पूवंकि। 
अय् सर्पत, अय् बिख दुम्‍ह सर्पया सन्‍तान, छिपिं गुकथं नरकयागु मिं बचय् जुइ फइ? 
“उकिं जिं अगमवक्तात, बुद्धिमानत व शास्‍त्रीतय्‌त छिमिथाय् छ्वयाहये। थुपिं गुलिसितं ला छिमिसं स्‍याइ, गुलिसितं क्रूसय् यख्‍खाइ, गुलिसितं धर्मशास्‍त्र स्‍यनीगु छेँय् यनाः कोर्रां दाइ, गुलिसितं थाय् थासय् वनाः हे दुःखकष्‍ट बी। 
छिमिसं पृथ्‍वीइ दोष मदय्‌कं स्‍याःपिं फुक्‍कसिगु हियागु दोष छिमित लाइ। धर्मीम्‍ह हाबिलंनिसें बेरेक्‍याहया काय् जकरिया तक, गुम्‍हय्‌सित छिमिसं देगः व होमबलिया वेदीया दथुइ स्‍याःगु खः। 
जिं छिमित खःगु खँ धाये – थ्‍व फुक्‍क सजाँय आःयापिं मनूतय्‌सं हे फयेमाली।” 
“हे यरूशलेमय् च्‍वंपिं मनूत, छिमिसं अगमवक्तातय्‌त स्‍याना छ्वल, अले परमेश्‍वरं छ्वयाहयादीपिं दूततय्‌त ल्‍वहँतं कय्‌का छ्वल। जिं छिमित माखां थः खाचातय्‌त त्‍वपुया तः थें गुलि बचय् यायेत स्‍वये धुन। अय्‌नं छिपिं मानय् मजू। 
आवंनिसें छिमिगु छेँ छिमित हे त्‍वःताथके। 
जिं छिमित धाये – आवंलि छिमिसं प्रभुया नामं झाःम्‍हय्‌सित तःमधंकुतले जितः खनी मखु।” 
