उत्‍पत्ति.
23.
सारा सच्‍छि व निइन्‍हय्‌दँ दुबलय् 
कनानया किर्यत-अर्बा धाःथाय् सित (थौंकन्‍हय् हेब्रोन धाइ)। अब्राहाम व सीगुया दुःखं च्‍वन। 
वं हित्तीतय्‌थाय् वनाः धाल, 
“जि छिकपिन्‍थाय् पिनें वयाः च्‍वनाच्‍वनागु खः। जिमि कलाःयात थुनेत जिके छकू नं बुँ मदु। उकिं जितः छकू बुँ मियादिसँ।” 
इमिसं धाल, 
“हे प्रभु, न्‍यनादिसँ, छि छम्‍ह तःधंम्‍ह मनू खः। छिं थः कलाःयात थुनेत दक्‍वसिबय् बांलाःगु बुँ ल्‍ययादिसँ। जिपिं सुनानं मज्‍यू धाये मखु।” 
अले अब्राहामं दनाः इमिगु न्‍ह्यःने क्‍वछुनाः धाल, 
“छिकपिन्‍सं जितः जिमि कलाःयात थन हे थुनेबीगु खःसा सोहोरया काय् एप्रोनयात 
वयागु बुँनापं च्‍वंगु मक्‍पेला धाःगु गुफा जितः म्‍यु धयाबियादिसँ। जिं तूगु धिबा पुलाबी, अले छिकपिं फुक्‍कं साक्षी जुइ।” 
एप्रोन अन हे हित्तीतलिसे शहरया ध्‍वाखाय् च्‍वनाच्‍वंगु खः। वं अन च्‍वनाच्‍वंपिं फुक्‍कसिनं तायेक धाल, 
“मखु, जिमि प्रभु, जिं छितः व गुफा जक मखु, फुक्‍क बुँ हे बी। थः मनूतय् न्‍ह्यःने हे व फुक्‍कं जिं छितः सीम्‍ह थुनेत सितिकं बी।” 
अब्राहाम हाकनं छकः हित्तीतय् न्‍ह्यःने क्‍वछुत। 
अले फुक्‍कसिनं तायेक एप्रोनयात धाल, “जिं व फुक्‍क बुँ धिबा पुलाः न्‍याये। जिं पुलागु धिबा कयादिसँ। अले जिं थः कलाःयात अन थुने।” 
एप्रोनं अब्राहामयात धाल – 
“प्रभु, बुँया मू ला प्‍यसःकू वहःया म्‍वहः जक खः। थुलिचिया लागि झी छु हालाच्‍वनेगु? सीम्‍ह थुनादिसँ।” 
अब्राहामं एप्रोनया खँ न्‍यन। अले वं अन दुपिं फुक्‍कसिया न्‍ह्यःने वयात प्‍यसः वहःया म्‍वहः बिल। 
थुकथं एप्रोनं मक्‍पेलाया मम्रे लिक्‍क च्‍वंगु थःगु बुँ व अन च्‍वंगु गुफा व सिमात फुक्‍कं 
शहरया ध्‍वाखाय् मुं वयाच्‍वंपिं हित्तीत फुक्‍कसिया न्‍ह्यःने अब्राहामयात मिल। 
अले अब्राहामं थः कलाः सारायात मम्रेया लिक्‍क च्‍वंगु कनान देशया मक्‍पेला गुफाय् थुन। 
थुकथं हित्तीतय्‌गु बुँ व अन च्‍वंगु गुफा अब्राहामं सी थुनेगु थाय्‌कथं थःगु यानाः काल। 
