भजन.
146.
हल्‍लेलूयाह! हे जिगु मन, परमप्रभुया प्रशंसा या। 
जिं जिवंकाछि परमप्रभुया प्रशंसा याये, जिं म्‍वातले जिमि परमेश्‍वरया भजन हाला हे च्‍वने। 
शासकतय्‌गु भलसा काये मते, सुं मनूयागु नं भलसा काये मते, छाय्‌धाःसा छन्‍त सुं मनुखं बचय् याये फइ मखु। 
इपिं सीबलय् चाय् लिहांवनी। उखुन्‍हु इमिगु फुक्‍क ग्‍वसाः नाश जुइ। 
धन्‍य खः व मनू, गुम्‍हय्‌सिया ग्‍वाहालि याकूबया परमेश्‍वर खः, गुम्‍हय्‌सिनं परमप्रभु परमेश्‍वरयागु भलसा काइ। 
वय्‌कः स्‍वर्ग व पृथ्‍वी, समुद्र व उकी दुगु थीथी जीवजन्‍तु दय्‌कादीम्‍ह खः। वय्‌कलं न्‍ह्याबलें थःगु बचं पूवंकादी। 
वय्‌कलं क्‍वत्‍यकाच्‍वने माःपिनिगु पंलिनाः न्‍याय यानादी, अले नये पित्‍याःपिन्‍त नयेगु नसा बियादी। परमप्रभुं कुनातःपिन्‍त त्‍वःतकादी, 
परमप्रभुं मिखां मखंपिन्‍त मिखां खंकादी, परमप्रभुं ग्‍वतुलाच्‍वंपिन्‍त थनादी। परमप्रभुं भिंपिं मनूतय्‌त माया यानादी। 
परमप्रभुं झीगु देशय् दुपिं परदेशीतय्‌त रक्षा यानादी, वय्‌कलं मां-बौ मदुपिं व भाःत मदुपिं मिस्‍तय्‌त वास्‍ता यानादी। तर मभिंपिं मनूतय्‌गु ग्‍वसाःयात ताःलाकादी मखु। 
परमप्रभुं न्‍ह्याबलें राज्‍य यानादी, हे सियोन, छिमि परमेश्‍वरं पुस्‍तां पुस्‍ता तक राज्‍य यानादी। हल्‍लेलूयाह! 
