भजन.
37.
दाऊदया भजन मभिंपिं खनाः हीमी चाये मते मभिंगु ज्‍या याइपिंलिसे नुगः मुइके मते। 
घाँय् थें इपिं याकनं गनावनी, स्‍वां थें इपिं याकनं झ्‍वाः जुयावनी। 
परमप्रभुयात विश्‍वास या, अले भिंगु या अले परमेश्‍वरं बियादीगु देशय् च्‍वनाः सुरक्षित जुयाच्‍वँ। 
परमप्रभुनापं लय्‌ताया च्‍वँ! परमप्रभुं छं मनंतुंगु पूवंकादी। 
थःगु जीवन परमप्रभुयात लःल्‍हानाब्‍यु, वय्‌कःयात विश्‍वास या, अले वय्‌कलं छन्‍त ग्‍वाहालि यानादी। 
वय्‌कलं छंगु विश्‍वासयात जः थें अले छ सत्‍यम्‍ह खः धकाः न्‍हिनय्‌सिया निभाः थें क्‍यनादी। 
सह यानाः परमप्रभुयात पियाच्‍वँ मनूतय्‌सं याना जूगु ज्‍याखँ व इमिगु मभिंगु ग्‍वसाः खनाः हीमी चाये मते। 
तंचाये मते, तंयात त्‍वःताछ्व। हीमी चाये मते, थुकिं मभिंपाखे न्‍ह्याकी, 
मभिंपिं मनूतय्‌त नाश यानाछ्वइ। परमप्रभुयागु लँ स्‍वयाच्‍वंपिं परमप्रभुं बियादीगु देशय् च्‍वने दइ। 
मभिंपिं याकनं मदयावनी, छिमिसं मालाः स्‍वःसां खंके फइ मखु। 
क्‍वमिलुपिन्‍सं धाःसा देशय् अधिकार याइ, अले इमित तःधंगु सुख शान्‍ति दइ। 
मभिंपिन्‍सं भिंपिन्‍त स्‍यंकेत जाः ग्‍वयाजुइ, अले इमित बेक्‍वः मिखां स्‍वयाजुइ। 
परमप्रभु मभिंपिं खनाः न्‍हिलादी, छाय्‌धाःसा वय्‌कलं स्‍यू, इपिं याकनं नाश जुयावनी। 
मभिंपिन्‍सं नये मखंपिं व चीमिपिन्‍त न्‍हंकेत व भिंगु लँय् जुयाच्‍वंपिन्‍त स्‍यायेत थःगु तरवार ल्‍ह्वनी, अले धनुष वाण तप्‍यंकी 
तर इमिगु तरवारं इमिगु हे छातिइ सुइ, अले धनुष वाण त्‍वधुली। 
मभिंपिन्‍के यक्‍व दुगु स्‍वयाः भिंपिन्‍के भतिचा जक दुगु हे बांलाः, 
छाय्‌धाःसा मभिंपिनिगु शक्ति नाश जुयावनी। परमप्रभुं भिंपिन्‍त बल्‍लाकादी। 
परमप्रभुं भिंपिं मनूतय्‌त न्‍हियान्‍हिथं बिचाः यानातयादीगु दु, इपिं परमप्रभुं बियादीगु सर्बय सदां च्‍वने खनि। 
आपत्‌या इलय् इमित दुःख जुइ मखु, अनिकालया इलय् इमिसं लुधंक नयेदइ। 
मभिंपिं मनूत नाश जुयावनी। परमप्रभुयात महीपिं मनूत गुँस्‍वां थें तनावनी, अले कुँ थें इपिं मदयावनी। 
मभिंपिं मनूतय्‌सं त्‍यासा कयाः गुब्‍सं पुली मखु भिंपिन्‍सं दुनुगलंनिसें बी। 
परमप्रभुं आशिष बियातःपिन्‍सं पृथ्‍वीइ अधिकार याइ, वय्‌कलं सराः बियातःपिं धाःसा नाश जुइ। 
परमप्रभुयात मनूतय्‌गु लँपु यल धाःसा वय्‌कलं इमिगु पलाः धिसिलाकादी। 
इपिं लुफिं हाःसां ग्‍वतुलि मखु, छाय्‌धाःसा परमप्रभुं इमित ल्‍हाः ज्‍वनाः थकयादी। 
जि बुयाः बुरा जुइ धुन जिं आः तक नं भिं मनूयात परमप्रभुं त्‍वःतादीगु मखंनि, न त इमि मस्‍तय्‌सं फ्‍वनाः नयेमाःगु हे खना। 
इपिं न्‍ह्याबलें नुगः ह्वःपिं व दुनुगलं बीपिं खः, इमि मस्‍तय्‌त सुभाय् दइ। 
मभिंगु ज्‍या त्‍वःति, भिंगु ज्‍या या। छिपिं न्‍ह्याबलें परमेश्‍वरं बियादीगु देशय् च्‍वने खनि। 
छाय्‌धाःसा परमप्रभु सत्‍य यःम्‍ह खः, वय्‌कलं थःत विश्‍वास याइपिन्‍त गुब्‍सं त्‍वःतादी मखु। वय्‌कलं इमित न्‍ह्याबलें बचय् यानादी। मभिंपिं मनूतय् सन्‍तान धाःसा नाश जुइ। 
भिंपिं मनूतय्‌सं परमेश्‍वरं बियादीगु देशय् अधिकार याइ। अले अन न्‍ह्याबलें च्‍वनी। 
भिंम्‍ह मनूया म्‍हुतुं न्‍ह्याबलें ज्ञानया खँ पिहां वइ, वयागु मेचं न्‍ह्याबलें सत्‍य नवाइ। 
परमेश्‍वरयागु व्‍यवस्‍था वयागु नुगलय् दयाच्‍वनी, वयागु पलाः गुब्‍सं चुलुइ मखु। 
मभिंम्‍ह मनुखं न्‍ह्याबलें भिंम्‍ह मनूया चेवा याना जुइ, अले वयात स्‍यायेत स्‍वयाच्‍वनी। 
परमेश्‍वरं मभिंम्‍ह मनूयागु ज्‍या ताःलाके बियादी मखु, अले न्‍याय याइबलय् भिंम्‍ह मनूयात दोषी ठहरय् यानादी मखु। 
परमेश्‍वरयागु लँ स्‍व, वय्‌कलं धाःथें जु, वय्‌कलं छिमित देश बियाः तःधंकी। अले मभिंपिं मनूत नाश जूगु छिमिसं स्‍वये खनि। 
जिं छम्‍ह तसकं ग्‍यानापुम्‍ह व दुष्‍टम्‍ह मनू खना। व मनू सिमा थें थःगु थासय् तःधनाजुल। 
छन्‍हु जि उखे वनाबलय् जिं वयात स्‍वयाबलय् व ला अन मदु। जिं वयात मालां नं लुइके मफुत। 
दोष मदुम्‍ह मनूयात बिचाः या, अले भिंम्‍ह मनूयात बांलाक स्‍व, मिलय्‌चलय् जुयाच्‍वनिपिं मनूतय् सन्‍तान दइ। 
मभिंपिं मनूत धाःसा फुक्‍क नाश जुयावनी, इमिगु सन्‍तान फुक्‍कं मदयावनी। 
भिंपिं मनूतय्‌त परमप्रभुं स्‍वयादी, दुःखया इलय् वय्‌कलं इमित उद्धार यानादी। 
परमप्रभुं इमित ग्‍वाहालि यानादी अले बचय् यानादी, वय्‌कलं इमित मभिंपिं मनूतय्‌पाखें बचय् यानातयादी, छाय्‌धाःसा इपिं वय्‌कःया शरणय् वइ। 
