गन्‍ती.
16.
लेवीया कुल, कहातया वंशयाम्‍ह यिसहारया काय् कोरह अले एलीआबया काय्‌पिं दातान व अबीराम अले रूबेन कुलयाम्‍ह पेलेथया काय् ओन, 
खलःया नांजाःपिं निसः व नेय्‌म्‍ह (२५०) इस्राएली नायःत नापं जानाः मोशाया विरोधय् दन। 
इपिं मोशा व हारूनयागु विरोध यायेत मुनाः इमित धाल, “छिं थःत तसकं तःधंकादीगु दु! खलःया फुक्‍क मनूत पवित्र जू, अले परमप्रभु इमिगु दथुइ दी। छाय् छिकपिन्‍सं थःपिन्‍त परमप्रभुया मुँज्‍या स्‍वयाः तःधंकादियागु?” 
थ्‍व खँ न्‍यनेवं मोशा बँय् भ्‍वपुल। 
अले वं कोरह व वयागु फुक्‍क पुचःयात थथे धाल, “कन्‍हय् सुथय् वय्‌कःयाम्‍ह सु खः, पवित्रम्‍ह सु खः, अले वय्‌कःया न्‍ह्यःने वनेत्‍यःम्‍ह सु खः धकाः परमप्रभुं हे क्‍यनादी। थम्‍हं ल्‍ययादीम्‍हय्‌सित वय्‌कलं थःगु न्‍ह्यःने वय्‌केबी। 
अय् कोरह, थथे या, छं व छिमि फुक्‍क पुचलं गुँगू थनेगु मकः का, 
कन्‍हय् परमप्रभुया न्‍ह्यःने उकी मि व गुँगू ति। गुम्‍हय्‌सित परमप्रभुं ल्‍ययादी, व हे पवित्र जुइ। हे लेवीया सन्‍तान, छिमिसं थःत तसकं तःधंकूगु दु!” 
अले मोशां कोरहयात धाल, “अय् लेवीत न्‍यँ! 
इस्राएलयाम्‍ह परमेश्‍वरं थःगु पवित्र पालया ज्‍या यायेत व खलःया न्‍ह्यःने सेवा यायेत इस्राएलया फुक्‍क खलःपाखें छिमित ल्‍यःगु छु छिमित मगात ला? 
वय्‌कलं छनापं हे छिमि दाजुकिजा लेवीतय्‌त न्‍हापा हे थःगु न्‍ह्यःने हयादीगु दु! आः छिमित पुजाहारी जुइ मास्‍ति नं वः ला? 
छ व छिमि पासापिंनापं मुंगु परमप्रभुया विरोधय्‌ खः। हारून सु खः धकाः छिमिसं वयागु विरोधय् कचकच यानागु?” 
अले मोशां एलीआबया काय्‌पिं दातान व अबीरामयात सःतके छ्वत। तर इमिसं “जिपिं वये मखु धकाः धाल। 
जिमित दुरु व कस्‍ति बाः वयाच्‍वंगु देशं मरुभूमिइ सीत हयादिया नं छितः मगात ला? अले आः छितः जिमि मालिक नं जुइ मास्‍ति वः ला? 
छिं जिमित दुरु व कस्‍ति बाः वयाच्‍वंगु देशय् हयादीगु मदु। अले जिमिगु अधिकारय् बुँ व दाखया क्‍यब नं बियादीगु मदु। छु! छितः थुपिं मनूतय्‌त दासतय्‌त थें व्‍यवहार याये मास्‍ति वः ला? जिपिं वये हे मखु।” 
अले मोशां तसक्‍कं तंचायाः परमप्रभुयात धाल, “इमिगु देछा नाला कयादी मते! जिं इमिके छम्‍ह गधा तक नं कयागु मदु, न जिं इमिगु छुं स्‍यंकागु दु।” 
हानं मोशां कोरहयात धाल, “छ व छिमि फुक्‍क पुचः अले हारून नं कन्‍हय् परमप्रभुया न्‍ह्यःने वा। 
छिपिं फुक्‍कसिनं थथःगु गुँगू थनेगु मकः कयाः उकी गुँगू ति, अले फुक्‍कसिनं थथःगु गुँगू थनेगु मकः ज्‍वनाः वा। निसः व नेय्‌गू गुँगू थनेगु मकः परमप्रभुया न्‍ह्यःने हजि। हारून व छं नं थथःगु गुँगू थनेगु मकः हजि।” 
अले कन्‍हय् खुन्‍हु, इपिं छम्‍ह छम्‍हय्‌सिनं थथःगु गुँगू थनेगु मकः कयाः उकी मि च्‍याकाः गुँगू तल। अले इपिं मोशा व हारून नापं नापलायेगु पालया ध्‍वाखाय् दनाच्‍वन। 
कोरहं फुक्‍क खलःयात इमिगु विरोधय् नापलायेगु पालया ध्‍वाखाय् मुंकल। उबलय् परमप्रभुया महिमा फुक्‍क खलःयाथाय् खनेदत। 
परमप्रभुं मोशा व हारूनयात धयादिल, 
“थ्‍व खलःपाखें थःपिन्‍त अलग ति, जिं थुमित पलखं हे सिधय्‌काछ्वये।” 
अले मोशा व हारूनं बँय् भ्‍वपुयाः धाल, “हे परमेश्‍वर, फुक्‍क प्राणीतय्‌त सासः बियादीम्‍ह परमेश्‍वर, छम्‍ह मनुखं पाप याःगुलिं छु छि फुक्‍क खलःलिसें तं चायादियागु ला?” 
अनंलि परमप्रभुं मोशायात धयादिल, 
“खलःयात धा, ‘कोरह, दातान व अबीरामया पालया न्‍ह्यःनं तापाक्‍क हुँ।’” 
मोशा दनाः दातान व अबीरामया थाय् वन, अले इस्राएलया थकालित नं वया ल्‍यू वन। 
खलःयात वं ख्‍याच्‍वः बिल, “थुपिं मभिंपिं मनूतय्‌गु पालपाखें तापाक्‍क च्‍वँ। अले इमिगु छुं नं थी मते, मखुसा इमिगु पापया हुनिं छिपिं नं मदयावनी।” 
अथे जुयाः कोरह, दातान व अबीरामया पालं इपिं तापाक्‍क वन। दातान व अबीराम इमि थथःपिनि कलाः व मचाखाचानापं थथःगु पालया लुखाय् दन। 
अले मोशां धाल, “थुकथं थुपिं फुक्‍क ज्‍या यायेत परमप्रभुं जितः छ्वयाहयादीगु खः धकाः छिमिसं सी। थ्‍व जिगु थःगु हे बिचाःकथं यानागु मखु। 
थुपिं मनूत नं फुक्‍क मेपिं मनूत थें कालगतिं सित धाःसा परमप्रभुं जितः छ्वयाहयादीगु मखु। 
तर परमप्रभुं छुं न्‍हूगु ज्‍या यानादिल धाःसा अले बँनं म्‍हुतु चाय्‌काः इमिगु फुक्‍क सामान नापं इमित नुनाछ्वल, अले इपिं म्‍वाः म्‍वाःकं पातालय् क्‍वहां वन धाःसा थुपिं मनूतय्‌सं परमेश्‍वरयात हेला याःगु हे दु धकाः छिमिसं सी।” 
वं थथे धाये धुंकाः इमिगु क्‍वय्‌या बँ चिरिबात। 
पृथ्‍वीं थःगु म्‍हुतु चाय्‌काः इमित, इमि छेँजः व कोरहया फुक्‍क मनूत व इमिगु फुक्‍क सम्‍पत्तिनापं घुर्काछ्वल। 
इपिं थःगु फुक्‍क सामान नापं म्‍वाःम्‍वाकं हे पातालय् क्‍वहां वन। पृथ्‍वीं इमित त्‍वपुल। इपिं खलःया दथुं नाश जुल। 
अन दुपिं मनूतय्‌सं इपिं चिल्‍लाय् दनाहाःगु सः न्‍यनाः “पृथ्‍वीं झीत नं घुर्का छ्वइ” धकाः धाधां बिस्‍युं वन। 
अले परमप्रभुया थासं मि पिहां वयाः गुँगू देछाःपिं निसः व नेय्‌म्‍ह मनूतय्‌त भस्‍म यानाबिल। 
परमप्रभुं मोशायात धयादिल, 
“हारून पुजाहारीया काय् एलाजारयात मिच्‍याःगु थासं गुँगू थनेगु मकःत लिका अले हेंग्‍वाःयात भचा तापाक्‍क यंकाः थुखे उखे ह्वलाब्‍यु धकाः धा। छाय्‌धाःसा उपिं गुँगू थनेगु मकःत पवित्रगु खः। 
पाप यानाः थःगु हे प्राणयात स्‍यंकूपिनिगु गुँगू थनेगु मकःतय्‌त मुगलं दादां वेदीइ हिनेगु पाता दय्‌कि। छाय्‌धाःसा उपिं परमप्रभुया न्‍ह्यःने देछाःगु जुयाः पबित्रगु खः। उपिं पाता धाःसा इस्राएलीतय्‌गु निंतिं चिं जुइमा।” 
एलाजार पुजाहारीं उपिं भस्‍म जूपिं मनूतय्‌सं देछाःगु कँय्‌यागु गुँगू थनेगु मकः काल, अले उपिं वेदीइ तयेत मुगलं दायाः पाता दय्‌कल, 
गथे परमप्रभुं मोशापाखें वयात धयादीगु खः। हारूनया सन्‍तान बाहेक मेम्‍ह सुं मनू गुँगू च्‍याकेत न्‍ह्यःने मवयेमा धकाः होशियार यायेत इस्राएलीतय्‌त थ्‍व फुक्‍क जूगु खः। मखुसा व नं कोरह व वया पुचः थें जुइ। 
कन्‍हय् खुन्‍हु इस्राएलया फुक्‍क खलकं मोशा व हारूनया विरोधय् थथे धकाः कचकच यात, “छिकपिन्‍सं हे परमप्रभुया मनूतय्‌त स्‍यानादीगु खः।” 
खलकं मोशा व हारूनया विरोधय् मुनाः नापलायेगु पालपाखे स्‍वःबलय् आकाझाकां उकियात सुपाचं त्‍वपुल, अले परमप्रभुयागु महिमा खनेदत। 
मोशा व हारून नापलायेगु पालया न्‍ह्यःने वल, 
अले परमप्रभुं मोशायात धयादिल, 
“छिपिं थ्‍व खलःपाखें चिला हुँ, अले जिं थुमित पलखं हे भस्‍म याये।” अले मोशा व हारून बँय् भ्‍वपुल। 
मोशां हारूनयात धाल, “छिगु गुँगू थनेगु मकः कयादिसँ, अले उकी वेदीं मि तयाः गुँगू तयादिसँ, अले याकनं हे व खलःयाथाय् यंकाः इमित प्रायश्‍चित याकि, छाय्‌धाःसा परमप्रभुया तं च्‍याये धुंकूगु दु, महामारी शुरु जूगु दु।” 
अले मोशां धाःथें हारून गुँगू थनेगु मकः ज्‍वनाः मुनाच्‍वंपिं मनूतय् दथुइ ब्‍वाँय् वन। महामारी वये धुंकूगुलिं वं गुँगू छायाः मनूतय्‌गु निंतिं प्रायश्‍चित यात। 
व सिनावनेधुंकूपिं व म्‍वानाच्‍वंपिं मनूतय्‌गु दथुइ दन, अले महामारी दित। 
कोरह नापं जानाः सीपिं त्‍वःता उबलय् महामारीं सीपिं झिंप्‍यद्वः व न्‍हय्‌सःम्‍ह (१४,७००) मनूत दु। 
महामारी दी धुंकाः हारून नापलायेगु पालय् मोशायाथाय् वल। 
