उत्‍पत्ति.
31.
याकूबं लाबानया काय्‌पिन्‍सं थथे धयाच्‍वंगु ताल, “याकूबं जिमि बाःयागु फुक्‍कं काये धुंकल। वं जिमि बाःयागु सम्‍पत्तिं हे थ्‍व फुक्‍क दय्‌कूगु खः।” 
वं लाबान न्‍हापा थें मजुइधुंकूगु नं वाः चाय्‌कल। 
उबलय् हे परमप्रभुं याकूबयात धयादिल, “छिमि बाः व थःथितिपिनिगु थासय् हे लिहां हुँ। जि छलिसें हे दइ।” 
उकिं वं राहेल व लेआयात थः पशुतय् बथां दुथाय् सःतके छ्वत। 
वं इमित धाल, “छिमि बाः आः न्‍हापा थें मजुइ धुंकल। अय्‌सां जिमि बाःया परमेश्‍वर धाःसा जिलिसें हे दी। 
जिं थःम्‍हं फु थे छिमि बाःयागु सेवा यानागु ला छिमिसं सि हे स्‍यू। 
अय्‌नं छिमि बाःनं जितः झंगः लानाः झिकः तक जिगु ज्‍याला हिलाब्‍यूगु दु। परमेश्‍वरं धाःसा जितः वयापाखें छुं कथं मभिंके मब्‍यू। 
छिमि बाःनं च्‍याःथाःपिं धाक्‍व छंगु ज्‍याला जुल धाल, फुक्‍क फैच्‍वलय्‌या बथांनं च्‍याःथाःपिं हे बुइकल। वं ध्‍वःथाःपिं धाक्‍व छंगु ज्‍याला जुल धाल, फुक्‍क फैच्‍वलय्‌या बथांनं ध्‍वःथाःपिं हे बुइकल। 
परमेश्‍वरं छिमि बाःया पाखें फुक्‍क फैच्‍वलय्‌या बथां लाकाकाल, अले जितः बियादिल। 
“छकः जिं फैच्‍वलय्‌या पासा थ्‍वइगु इलय् म्‍हगसय् दुगुचातय्‌सं च्‍याःथाःपिं व ध्‍वःध्‍वःथाःपिं च्‍वलय्‌चात पासा थ्‍वयाच्‍वंगु खन। 
परमेश्‍वरया दूतं जितः म्‍हगसय् धयादिल, ‘याकूब!’ जिं ‘हजुर’ धया। 
“वय्‌कलं धयादिल, ‘स्‍व, पासा थ्‍वयाच्‍वंपिं फुक्‍क दुगुचात च्‍याःथाःपिं व ध्‍वःथाःपिं जक दु। छाय्‌धाःसा जिं लाबानं छन्‍त याःगु फुक्‍कं खनागु दु। 
छं ल्‍वहं धंकाः चिकं लुनाः पाःफय्‌कूगु थाय् बेथेलया परमेश्‍वर जि हे खः। आः थ्‍व थाय् त्‍वःताः छ थः बूगु थासय् लिहां हुँ।’” 
अले राहेल व लेआं धाल, “आः जिमि बाःया छेँय् जिमिगु छुं हे हक मदये धुंकल। 
वय्‌कलं जिमित मेपिन्‍त थें व्‍यवहार मयाः ला? वय्‌कलं जिमित म्‍यूगु जक मखु, जिमिगु लागि पूगु धिबा नं छ्यलाबिल। 
परमेश्‍वरं वय्‌कःया पाखें लाकाकाःगु फुक्‍क सम्‍पत्ति जिमिगु व जिमि मस्‍तय्‌गु खः। छिं परमेश्‍वरं धयादी थें यानादिसँ।” 
उकिं याकूबं थः मस्‍तय्‌त व कलाःपिन्‍त उँटय् गय्‌कल। 
अले थःम्‍हं पद्दन-आरामय् मुंकूगु फुक्‍क फैच्‍वलय्‌या बथां व सम्‍पत्ति ज्‍वनाः थः बौ इसहाकयाथाय् कनान देशय् वनेत पिहां वल। 
उबलय् लाबान फैतय्‌त सँ चाकःवनाच्‍वंगु खः। थः बौ मदुबलय् राहेलं थः बौया छेँय् च्‍वंगु मूर्तित खुयाहल। 
याकूबं अरामी लाबानयात थःछेँ त्‍वःतावनेगु खँ मकंसे झंगः लात। 
व थःम्‍हं मुंकूगु दक्‍वं ज्‍वनाः हथाय् पथासं अनं बिस्‍युं वन। अले यूफ्रेटिस खुसि छिनाः गिलाद पहाडपाखे वन। 
स्‍वन्‍हु लिपा लाबानं याकूब बिस्‍युं वंगु खँ सिल। 
अले वं थः थःथितिपिं ज्‍वनाः न्‍हय्‌न्‍हु तक याकूबयात माः वन, अले गिलादया पहाडय् वं वयात लुइकल। 
उखुन्‍हु हे चान्‍हय् परमेश्‍वरं म्‍हगसय् वयाः लाबानयात धयादिल, “होश या, छं याकूबयात छुं कथं ख्‍याये मते।” 
लाबानं याकूबयात लुइकूबलय् व गिलादया गुँइ पाल ग्‍वयाः च्‍वनाच्‍वंगु खः। लाबान व वया थःथितिपिन्‍सं नं अन हे थःपिनिगु पाल ग्‍वल। 
लाबानं याकूबयात धाल, “छं जितः झंगः लानाः जिमि म्‍ह्याय्‌पिन्‍त छाय् लडाइँलय् ज्‍वनाहःपिन्‍त थें हयागु? 
छं जितः छाय् छुं मधासे बिस्‍युं वयाः झंगः लानागु? छं जितः धाःगु जूसा जिं छन्‍त लय्‌तातां दम्‍फु व वीणा थाथां म्‍ये हालाः छ्वयाहयेगु खः नि। 
छं जितः जिमि छय्‌पिन्‍त माया यायेगु व म्‍ह्याय्‌पिन्‍त चुप्‍पा तक हे नके मबिल। छं मूर्ख ज्‍या यात। 
जिं छन्‍त स्‍यंके नं फु। तर म्‍हिगः चान्‍हय् छिमि बाःया परमेश्‍वरं जितः धयादिल, ‘होश या, छं याकूबयात छुं कथं ख्‍याये मते।’ 
जिं स्‍यू छ थः बौया छेँय् वनेत आय्‌बूगुलिं थथे पिहां वःगु खःसां छं छाय् जिगु छेँया मूर्तित खुयाहयागु?” 
याकूबं लाबानयात धाल, “छिं थः म्‍ह्याय्‌पिन्‍त जिपाखें लिगनायनी धकाः जि ग्‍यात। 
छिगु मूर्ति सुयाके दु, व मनू सी माली। छिं झी थःथितिपिनिगु न्‍ह्यःने थःगु छु छु जिके दु मालाः कयादिसँ।” याकूबं राहेलं मूर्ति खुयाहःगु खँ मस्‍यू। 
अले लाबान याकूब, लेआ, व निम्‍ह दासीपिनिगु पाल दुने दुहां वन। अन वं छुं लुइके मफुत। व लेआया पालं पिहां वयाः राहेलया पाल दुने वन। 
राहेल धाःसा छेँया मूर्तित ऊँटया फ्‍यतुसाय् तयाः थः उकी द्यःने फ्‍यतुनाच्‍वन। लाबानं पाल दुने गुलि मालं नं लुइके मफु। 
राहेलं थः बौयात धाल, “जिमि प्रभु, जि खनाः तंम्‍वयादी मते, बाः। जि थीमज्‍यू जूगुलिं जि छिगु न्‍ह्यःने दने मछिं।” उकिं वं न्‍ह्याक्‍व माःसां छेँया मूर्ति लुइके मफुत। 
याकूब तंम्‍वल। अले वं लाबानयात हक्‍काः धाल, “जिं छु मभिंगु ज्‍या यानागु दु? जिं छु पाप यानागु दु धकाः छिं जितः थथे लिनादियागु? 
छिं जिगु फुक्‍क सामान स्‍वयादीधुंकल। छिं थःगु छेँया छु सामान लुइकादिया? व जिगु व छिकपिनि थःथितिया न्‍ह्यःने तयादिसँ। इमिसं हे छिगु व जिगु न्‍याय याइ। 
“जि निइदँ तक छिलिसे च्‍वना। छिकपिनि छम्‍ह फै व च्‍वलय्‌चिया नं मत्‍यवं मचा कुहां वः धयागु मजू! न त जिं छिम्‍ह छम्‍ह हे फै-च्‍वलय् हे नया। 
जंगलया पशुतय्‌सं स्‍याःपिं फै-च्‍वलय् तकं जिं छिथाय् महसे थःम्‍हं हे उकिया मू पुलाबिया। न्‍हिनय् तंपिं जुइमा कि चान्‍हय् तंपिं जुइमा फुक्‍क फैच्‍वलय्‌या पलेसा नं छिं जिके कयादिल। 
“न्‍हिनय्‌सिया निभालं व चान्‍हय्‌सिया चिकुं जिगु म्‍ह गुलि न्‍यल। जिगु मिखाय् न्‍ह्यः धयागु हे मवः। 
निइदँ जि थुकथं छिगु छेँय् च्‍वना। जिं झिंप्‍यदँ छिकपिनि निम्‍ह म्‍ह्याय्‌पिनिगु लागि छिथाय् ज्‍या याना, अले खुदँ छिकपिनि फैच्‍वलय्‌या लागि ज्‍या याना। छिं जिगु ज्‍याला झिकः तक हिलादिल। 
अब्राहामया परमेश्‍वर गुम्‍हय्‌सिया न्‍ह्यःने जिमि बाः इसहाक ग्‍यानादी जिलिसें मदुगु जूसा छिं जितः धात्‍थें हे खालि ल्‍हातिं लिछ्वयाहइगु खः। परमेश्‍वरं जिगु दुःख व ज्‍या खनादिल, उकिं म्‍हिगः चान्‍हय् छितः ब्‍वःबियादिल।” 
लाबानं याकूबयात धाल, “थुपिं मिस्‍त जिमि म्‍ह्याय्‌पिं खः, थुमि मस्‍त नं जिमि मस्‍त खः। अले थ्‍व फैबथां नं जिगु हे खः। थन गुलि नं छं खनाच्‍वन, व फुक्‍क जिगु हे खः। अय्‌नं जिं थौं थःम्‍ह्याय्‌पिं व इमि मस्‍तय्‌त छु याये फु धकाः? 
उकिं आः छंगु व जिगु दथुइ सन्‍धि याये वा। अले थुकिया लुमन्‍ति कथं झीसं थन ल्‍वहं थनाथके।” 
अले याकूबं ल्‍वहं हयाः थां थें धंकल। 
वं थः थःथितिपिन्‍त नं ल्‍वहं मुंकाहयेत धाल। इमिसं ल्‍वहं हयाः अन ल्‍वहं द्वँ दय्‌कल। अले अन हे इमिसं सन्‍धिया भ्‍वय् नल। 
लाबानं उकियात यगर-सहदूता नां तल, याकूबं गलेद धकाः नां तल। 
लाबानं धाल, “थौं थ्‍व ल्‍वहं द्वँ छंगु व जिगु दथुइ साक्षी जुयाः दनाच्‍वंगु दु।” उकिं थुकियागु नां गलेद च्‍वन। 
वं हानं धाल, “झी थःथवय् बायावनेधुंकाः नं परमेश्‍वरं झीत स्‍वयादीमा।” उकिं थ्‍व ल्‍वहं थांयात मिज्‍पा नं धाल। 
लाबानं हाकनं धाल, “छं जिमि म्‍ह्याय्‌पिन्‍त मभिंकल, अले मेपिं मिसात ब्‍याहा याना हल धाःसां झीगु दथुइ सुं मदुसां होश या, परमेश्‍वर छंगु व जिगु साक्षी दु।” 
वं धाल, “जिं थन छंगु व जिगु दथुइ ल्‍वहंया थां व ल्‍वहंया द्वँ तयागु दु। 
जिं थ्‍व ल्‍वहंया द्वँ व थां पुलाः छन्‍त स्‍यंकः वये मखु, अले छं थ्‍व ल्‍वहंया द्वँ व थां पुलाः जितः स्‍यंकः वइ मखु धयागुया साक्षी खः। 
जिमि बाज्‍या नाहोर व छिमि बाज्‍या अब्राहामया परमेश्‍वरं झी दथुइ न्‍याय यानादीमा।” उकिं याकूबं परमेश्‍वरयागु नामय्, गुम्‍ह खनाः वया बाः इसहाक ग्‍याइगु खः, ल्‍वहंया लागा मानय् याये धकाः पाफय्‌कल। 
याकूबं अन गुँच्‍वकाय् हे बलि बियाः थः थःथितिपिन्‍त भ्‍वय् नकल। नयेत्‍वने यानाः इपिं अन हे द्यन। 
कन्‍हय् खुन्‍हु सुथ न्‍हापां दनाः लाबानं थः छय्‌पिन्‍त व म्‍ह्याय्‌पिन्‍त चुप्‍पा नयाः आशिष बिल। अले व अनं बिदा कयाः थःगु छेँपाखे वन। 
