यहोशू.
6.
इस्राएलीतय्‌गु कारणं यरीहोया फुक्‍क ध्‍वाखात बल्‍लाक तिनातल। सुं पिने पिहां मवः, सुं दुने दुहां मवं। 
परमप्रभुं यहोशूयात धयादिल, “स्‍व! जिं यरीहो, अनयाम्‍ह जुजु व सकलें सिपाइँतय्‌त छंगु ल्‍हातय् बियागु दु। 
ल्‍वाभः ज्‍वनातःपिं सिपाइँतलिसें छकः शहरया छचाःखेरं चाःहिलाः वा। खुन्‍हु तक छिमिसं अथे हे या। 
न्‍हय्‌म्‍ह पुजाहारीत फैया नेकूया न्‍हय्‌पु तुरही ज्‍वनाः बाचा चिनादीगु सनूया न्‍ह्यः न्‍ह्यः न्‍यासि वनेमाः। न्‍हय्‌न्‍हु खुन्‍हु छिमिसं व शहर न्‍हय्‌कः तक चाःहिला च्‍वंबलय् पुजाहारीतय्‌सं तुरही पुइमाः। 
ताःई तक फैया नेकूया तुरही पुयाच्‍वंगु छिमिसं ताइबलय् फुक्‍क मनूत तस्‍सलं हालेमाः, अले शहरया पखाः क्‍वय् थ्‍यंक दुनी। अले फुक्‍क मनूत थथःगु न्‍ह्यःने तप्‍यंक न्‍ह्यज्‍यानावनेमाः।” 
अथे जुयाः नूनया काय् यहोशूं पुजाहारीतय्‌त सःताः धाल, “परमप्रभुया बाचा चिनादीगु सनू क्‍वब्‍यु, अले न्‍हय्‌म्‍ह पुजाहारी फैया नेकूया न्‍हय्‌पु तुरही ज्‍वनाः थुकिया न्‍ह्यःने न्‍यासि वनेमाः।” 
अले वं मनूतय्‌त धाल, “न्‍ह्यज्‍यानाः शहरया प्‍यखेरं चाःहिलाः वा। ल्‍वाभः ज्‍वनातःपिं धाःसा परमप्रभुयागु सनूया न्‍ह्यः न्‍ह्यः न्‍यासि वनेमाः।” 
यहोशूं थ्‍व खँ मनूतय्‌त धाये धुंकाः न्‍हय्‌म्‍ह पुजाहारीत फैया नेकूया न्‍हय्‌पु तुरही पुपुं परमप्रभुया न्‍ह्यःने न्‍ह्यज्‍यात, अले परमप्रभुया बाचा चिनादीगु सनू इमिगु ल्‍यूल्‍यू वन। 
छपुचः सेना तुरही पुइपिं पुजाहारीतय्‌गु न्‍ह्यः न्‍ह्यः न्‍यासि वन, छपुचः सेना बाचा चिनादीगु सनूया ल्‍यूल्‍यू वन। पुजाहारीत फैया नेकूया तुरही पुपुं वनाच्‍वन। 
यहोशूं मनूतय्‌त थथे धकाः उजं ब्‍यूगु खः, “हाले मते! जिं मधातले म्‍हुतुं छसः नं पिकाये मते, जिं ‘हा!’ धाइबलय् जक हा।” 
थुकथं वं परमप्रभुयागु सनूयात छकः शहरया छचाःखेरं चाःहिकल। अले इपिं छाउनीइ लिहां वयाः अन हेबाय् च्‍वन। 
यहोशू सुथ न्‍हापां दन व पुजाहारीतय्‌सं परमप्रभुयागु सनू क्‍वबिल। 
फैया नेकूया न्‍हय्‌पु तुरही ज्‍वनाच्‍वंपिं न्‍हय्‌म्‍ह पुजाहारीत परमप्रभुयागु सनूया न्‍ह्यः न्‍ह्यः फैया नेकूया तुरही पुपुं न्‍यासि वन। छपुचः सेना इमिगु न्‍ह्यःने अले छपुचः सेना सनूया ल्‍यूल्‍यू वन। पुजाहारीत तुरही पुपुं न्‍यासि वन। 
थुकथं निन्‍हु दुखुन्‍हु नं इपिं शहरया छचाःखेरं छकः चाःहिलाः छाउनीइ लिहां वल। खुन्‍हु तक इमिसं अथे हे यात। 
न्‍हय्‌न्‍हु दुखुन्‍हु सुथ न्‍हापां हे इपिं दनाः उकथं हे शहरया छचाःखेरं न्‍हय्‌कः चाःहिला वल। उखुन्‍हु जक इमिसं न्‍हय्‌कः तक शहर चाःहिल। 
न्‍हय्‌कःया पालय् पुजाहारीतय्‌सं फैया नेकूया तुरही पूबलय् यहोशूं मनूतय्‌त धाल, “हा! छाय्‌धाःसा परमप्रभुं छिमित थ्‍व शहर बियादीगु दु। 
थ्‍व शहर व थुकी दुगु फुक्‍क नाशया निंतिं परमप्रभुयात देछाःगु दु। राहाब वेश्‍या व वयागु छेँय् वनापं दुपिंन्‍त जक त्‍वःताबीमाः, छाय्‌धाःसा झीसं छ्वयापिं जासूसतय्‌त वं सुचुकूगु खः। 
“तर देछाःगु छुं नं छिमिसं काये मते, मखुसा काःम्‍हय्‌सित हे नाश याइ। उपिं मध्‍ये छुं काल धाःसा छिमिसं इस्राएलीतय्‌गु छाउनीइ दुःख व नाश हइ। 
फुक्‍क लुँ, वहः, कँय् व नँया थलबल परमप्रभुया निंतिं पवित्र जू। उपिं परमप्रभुया धुकुतिइ तयेमाः।” 
पुजाहारीतय्‌सं फैया नेकूया तुरही पुल। उकिया सः न्‍यनेवं मनूत तस्‍सलं हाल। अबलय् हे शहरया पःखाः क्‍वय् थ्‍यंक हे दुन। उकिं फुक्‍क मनूत तप्‍यंक न्‍हज्‍यात अले शहरय् दुहां वनाः उकियात त्‍याका काल। 
इमिसं शहर परमप्रभुयात देछाल, अले व शहरय् दुपिं मिसा, मिजं, ल्‍याय्‌म्‍ह, बुरा व सा द्वहं, फै व गधा फुक्‍कसित तरवारं नाश यानाबिल। 
यहोशूं व देशय् चिवा काःवंपिं उपिं निम्‍हय्‌सित धाल, “व वेश्‍याया छेँय् वनाः छिमिसं वलिसें पाफयागु थें वयात व वनापं दुपिं फुक्‍कसित अनं पिका।” 
उकिं चिवा काःवपिं निम्‍ह ल्‍याय्‌म्‍ह मनूत वनाः राहाब, वया मांबौ, दाजुकिजापिं अले वनापं च्‍वंपिं फुक्‍कसित पिने हल। अले इमिसं वया फुक्‍क परिवारयात इस्राएलया छाउनीं पिने हयातल। 
अले इमिसं व शहर व अन दुने दुगु फुक्‍क मिं छ्वय्‌काबिल। लुँ, वहः, कँय् व नयागु थलबल धाःसा इमिसं परमप्रभुयागु धुकुतिइ तल। 
राहाब वेश्‍या, वया बौया छेँजः अले वनापं दुपिं फुक्‍कसित धाःसा यहोशूं मस्‍यासे त्‍वःताबिल। छाय्‌धाःसा यरीहोय् चिवा कायेत छ्वःपिं मनूतय्‌त वं सुचुकातःगु खः। थौं तक नं व इस्राएलीतय्‌गु दथुइ च्‍वनाच्‍वंगु दु। 
उबलय् यहोशूं थथे धकाः पाफय्‌कल, “सुनानं यरीहो शहरयात हाकनं दय्‌केगु कुतः यात धाःसा वयात परमप्रभुया सराः लाइ। उकियागु जग तइम्‍ह मनूया दकलय् न्‍हापां बूम्‍ह काय् सी, उकियागु ध्‍वाखा दय्‌कीम्‍ह मनूया चिधिकःम्‍ह काय् सी।” 
थथे परमप्रभु यहोशूलिसें च्‍वनादिल व वयागु नां देशन्‍यंक बय्‌बय् जुल। 
