१ शमूएल.
22.
दाऊद गातं बिस्‍युं वनाः अदुल्‍लामया गुफाय् वन। वया दाजुपिन्‍सं व परिवारं थ्‍व खँ सिल अले इपिं दाऊदयाथाय् वल। 
कष्‍टय् लाःपिं, धिबा पुलेमानिपिं व चित्तबुझय् मजूपिं मनूत प्‍यसःति वयाथाय् मुन अले व इमि नायः जुल। 
अनं दाऊद मोआबया मिस्‍पाय् वनाः मोआबया जुजुयात बिन्‍ति यात “परमेश्‍वरं जिगु निंतिं छु यानादी व मस्‍युतले दया यानाः जिमि मां-बौयात छिगु हे शरणय् तयादिसँ।” 
अले दाऊदं थः मां-बौयात मोआबया जुजुया लाय्‌कुलिइ हे त्‍वःताथकल। व सुरक्षित थासय् सुलाच्‍वंबलय् इपिं मोआबयाम्‍ह जुजुया लाय्‌कुलिइ च्‍वनाच्‍वन। 
छन्‍हु अगमवक्ता गादं दाऊदयात धाल, “छि थन च्‍वनादी मते, याकनं यहूदियाय् झासँ।” अथे जुयाः दाऊद अनं हारेत धाःगु बनय् वन। 
अले शाऊलं दाऊद व वया मनूत खनेदुगु खबर न्‍यन। व गिबाया डाँडा च्‍वकाय् च्‍वंगु तितिसिमाया तलय् ल्‍हातय् भाला ज्‍वनाः च्‍वन। वया सकलें हाकिमत वया चाकःछिं च्‍वन। 
शाऊलं थः मनूतय्‌त धाल, “हे बेन्‍यामीनीत, जिगु खँ बांलाक ध्‍यान बियाः न्‍यँ। छु यिशैया काय्‌नं छिमित बुँ व दाखक्‍यब बी अले छिमित द्वःछि व सःछिया पुचःया सेनापति दय्‌की धकाः छिमिसं आशा यानाच्‍वना ला? 
अथे जुयाः छिपिं सकलें मिलय् जुयाः जिगु विरोधय् मभिंगु ज्‍याया ग्‍वसाः ग्‍वयागु ला? अय्‌नं जिमि काय्‌नं यिशैया काय्‌लिसें बाचा च्‍यूगु खँ छिपिं सुनानं जितः मधाः। छिपिं सुनानं जिगु वास्‍ता हे मयाः। जिमि हे काय्‌नं जि थः हे दासयात जिगु विरोधय् यंकाः थौं जितः स्‍यायेत पिवाः तय्‌कातल, अय्‌नं छिमिसं जितः छुं मधाः।” 
तर शाऊलया भारदारतय् दथुइ दनाच्‍वंम्‍ह एदोमी दोएगं धाल, “जिं यिशैया काय्‌यात नोबय् अहीतूबया काय् अहीमेलेकयाथाय् वयाच्‍वंगु खना। 
अहीमेलेकं वयागु पंलिनाः परमप्रभुनापं सल्‍लाह फ्‍वन। अनंलि वं नयेगु नसा व पलिश्‍ती गोल्‍यतया तरवार नं दाऊदयात बिल।” 
अले शाऊलं अहीतूबया काय् नोबया पुजाहारी अहीमेलेक व नोबय् पुजाहारीया ज्‍या याइपिं वया अबुया फुक्‍क परिवारयात सःतके छ्वत। अले इपिं सकले जुजुया न्‍ह्यःने वल। 
शाऊलं धाल, “अय् अहीतूबया काय्, न्‍यँ!” अले वं लिसः बिल, “मालिक, धयादिसँ!” 
शाऊलं वयात धाल, “छ व यिशैया काय्‌नं जिगु विरोधय् छाय् मखुगु ज्‍या यायेगु ग्‍वसाः ग्‍वयागु? छं वयात नयेगु नसा व तरवार नं बिल हँ, वयागु पंलिनाः परमेश्‍वरनापं सल्‍लाह नं काल हँ। व जिगु विरोधय् दंगु दु अले आः थौं व जितः स्‍यायेत स्‍वयाच्‍वंगु दु।” 
अहीमेलेकं लिसः बिल, “छसपोलया दासत मध्‍ये दाऊद विश्‍वास याये बहःम्‍ह मनू, जुजुया जिचाभाजु, छि थःगु हे वास्‍ता याइम्‍ह अङ्गरक्षकतय् कप्‍तान अले लाय्‌कुलिइ सकसिनं हनाबना यानातःम्‍ह, छिगु घरानाय् व थें ज्‍याःम्‍ह मेपिं सु दु धकाः? 
खः, जिं वयागु पँलिनाः परमेश्‍वरयाके सल्‍लाह कयाः, थ्‍व न्‍हापांगु सल्‍लाह नं ला मखुनि। छिगु विरोधय् मखुगु ज्‍या यायेत सल्‍लाह बिल धकाः छिकपिनि दासयात सुनानं दोष बियादी मते। थुकिया बारे जिं छुं हे मस्‍यू।” 
तर जुजुं धाल, “अहीमेलेक, छन्‍त स्‍यायेगु जुइ। छ व छं फुक्‍क परिवारनापं स्‍यायेगु जुइ।” 
अले शाऊलं थःगु न्‍ह्यःने दनाच्‍वंम्‍ह पाःच्‍वंम्‍हय्‌सित धाल, “वनाः परमप्रभुया पुजाहारीतय्‌त स्‍यानाब्‍यु। छाय्‌धाःसा इमिसं दाऊदनापं मिलय् जुयाः व बिस्‍युं वनाच्‍वंगु खँ सिक सिकं नं जितः मधाल।” तर जुजुया हाकिमत मध्‍ये सुनानं परमप्रभुया पुजाहारीतय्‌त स्‍यायेत ल्‍हाः ल्‍ह्वने मानय् मजुल। 
अथे जुयाः जुजुं एदोमी दोएगयात धाल, “अय् दोएग, वनाः पुजाहारीतय्‌त स्‍या।” अले एदोमी दोएगं वनाः पुजाहारीतय्‌त स्‍यात। उखुन्‍हु वं चयन्‍याम्‍ह एपोद फिनातःपिं पुजाहारीतय्‌त थःगु हे ल्‍हातं स्‍यात। 
अनंलि वं पुजाहारीया शहर नोबया फुक्‍क प्राणीतय्‌त स्‍यानाबिल, गथेकि, मिजंपिं, मिसात, मचात, दुरु त्‍वंपिं मचात, सा द्वहं, गधा, फै-च्‍वलय् फुक्‍कं स्‍यानाबिल। 
अहीमेलेकया अबियाथार नांयाम्‍ह छम्‍ह काय् धाःसा दाऊदयाथाय् बिस्‍युं वन। 
शाऊलं गुकथं परमप्रभुया पुजाहारीतय्‌त स्‍यात व फुक्‍क खँ वं दाऊदयात धयाबिल। 
अले दाऊदं वयात धाल, “उखुन्‍हु एदोमी दोएग अन हे च्‍वनाच्‍वंगु खः अले वं शाऊलयात फुक्‍क खँ धयाबी धकाः जिं स्‍यू। छं बौया फुक्‍क छेँजःपिं स्‍यूगुया कारण जि हे जुल। 
छ थन हे जिनापं तुं च्‍वँ, ग्‍याये मते। छंगु प्राण कायेत स्‍वःम्‍हं जिगु नं प्राण कायेत स्‍वःगु खः। छ जिनापं सुरक्षित जुइ।” 
