यूहन्‍ना.
18.
थुलि धयाः येशू चेलात नाप किद्रोन खुसि पारिइ झाल। अले वय्‌कः छगू बगैँचाय् थः चेलातनापं दुहां झाल। 
थ्‍व थाय् वय्‌कःयात धोखा बीम्‍ह यहूदां नं स्‍यू, छाय्‌धाःसा येशू थः चेलातनापं थ्‍व थासय् बरोबर झायादीगु याः। 
उकिं यहूदा तःधंपिं पुजाहारीतय्‌थाय् व फरिसीतय्‌थाय् वनाः छथ्‍वः सिपाइँत व हाकिमतय्‌त ब्‍वनाः मिप्‍वाः, लालतिन, व हतियार ज्‍वनाः अन वल। 
वय्‌कलं जुइत्‍यंगु फुक्‍क खँ सीकाः पिहां झायाः इमित धयादिल – “छिमिसं सुयात माला च्‍वनागु?” 
इमिसं वय्‌कःयात लिसः बिल – “नासरतयाम्‍ह येशूयात।” अले वय्‌कलं इमित – “व जि हे खः” धकाः धयादिल। वय्‌कःयात ज्‍वंकीम्‍ह यहूदा नं इपिं नाप दनाच्‍वंगु दु। 
“व जि हे खः” धकाः धयादीगुलिं इपिं लिज्‍यां वनाः बँय् ग्‍वारातू वन। 
वय्‌कलं इमिके हानं न्‍यनादिल – “छिमिसं सुयात माः वयागु?” अले इमिसं धाल – “नासरतयाम्‍ह येशूयात।” 
वय्‌कलं लिसः बियादिल – “व जि हे खः धकाः जिं छिमित धाये हे धुन नि। छिमिसं जितः माला च्‍वनागु खःसा थुमित वनेब्‍यु।” 
वय्‌कलं थथे धयादीगु खँ पूवनेमा धकाः थथे जूगु खः – “छिं जितः बियादीपिं सुयातं जिं तंकागु मदु।” 
सिमोन पत्रुसयाके तरवार दुगुलिं तरवार लिकयाः वं दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीया छम्‍ह दासयागु जव न्‍हाय्‌पं च्‍वात्त ध्‍यनाबिल। वयागु नां माल्‍खस खः। 
वय्‌कलं पत्रुसयात धयादिल – “तरवार दापय् स्‍वथँ। बाःनं जितः त्‍वनेत बियादीगु दुःखयागु ख्‍वला छु जिं मत्‍वनेगु ला?” 
अले सिपाइँत, इमि हाकिम व यहूदीतय् सिपाइँत जानाः येशूयात ज्‍वनाः चित। 
उगु दँयाम्‍ह दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारी कैयाफा जूगुलिं इमिसं वय्‌कःयात वया ससःअबु हन्‍नासया थाय् निं यंकल। 
झी मनूतय्‌गु निंतिं छम्‍ह मनू सीगु हे बांलाः धकाः यहूदीतय् नायःतय्‌त सल्‍लाह ब्‍यूम्‍ह कैयाफा हे खः। 
सिमोन पत्रुस व मेम्‍ह छम्‍ह चेला नं येशूयागु ल्‍यूल्‍यू वन। मेम्‍ह चेलां दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीयात म्‍हस्‍यूगुलिं व नं वय्‌कः लिसे लिसे दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीयागु चुकय् दुहां वन। 
पत्रुस धाःसा लुखा पिनेसं तुं दनाच्‍वन। दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीयात म्‍हस्‍यूम्‍ह मेम्‍ह चेला पिने वनाः मिसाम्‍ह ध्‍वाखा पिवाः नाप खँ ल्‍हानाः पत्रुसयात नं चुकय् दुने ब्‍वना हल। 
मिसाम्‍ह ध्‍वाखा पिवालं पत्रुसयात धाल – “थ्‍व मनूया चेलात मध्‍ये छ नं छम्‍ह मखु ला?” वं धाल “जि मखु।” 
तसकं चिकुसे च्‍वंगुलिं दासत व सिपाइँत ह्यंग्‍वाः च्‍याकाः मि पनाच्‍वन। पत्रुस नं इपिं नाप तुं दनाः मि पनाच्‍वंगु खः। 
दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीं वय्‌कःया चेलातय्‌गु व वय्‌कलं स्‍यनादीगु खँय् न्‍ह्यसः यात। 
वय्‌कलं लिसः बियादिल – “संसारया न्‍ह्यःने जिं धयागु दु, जिं न्‍ह्याबलें धर्मशास्‍त्र स्‍यनीगु थाय् थासय् व देगलय् च्‍वनाः स्‍यनेकने यानागु दु। जिं सुयातं गुप्‍त खँ ल्‍हाः मजुया। 
जिके हानं न्‍यनादी माःगु हे मदु। जिं स्‍यनागु व नवानागु खँ न्‍यंपिन्‍के न्‍यनादिसँ। जिं छु धाल धयागु खँ इमिसं सि हे स्‍यू।” 
वय्‌कलं थथे धयादीगुलिं लिक्‍कसं दनाच्‍वंपिं मध्‍ये छम्‍ह देगलय् पिवाः च्‍वनीम्‍हय्‌सिनं थथे धाधां वय्‌कःयात दाल – “दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारी थें ज्‍याःम्‍हय्‌सित लिसः बीगु थथे खः ला?” 
वय्‌कलं वयात लिसः बियादिल – “जिं मखुगु खँ धयागु जूसा क्‍यनादिसँ। मखुसा जितः छाय् दाये माःगु?” 
अले हन्‍नासं वय्‌कःयात चीकाः दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारी कैयाफायाथाय् तुं छ्वयाबिल। 
अबलय् सिमोन पत्रुस दनाः मि पनाच्‍वन। इमिसं वयात धाल – “छ नं वय्‌कःया चेलात मध्‍ये छम्‍ह मखु ला?” वं हानं थथे धाल – “जि मखु।” 
पत्रुसं न्‍हाय्‌पं चाना ब्‍यूम्‍ह मनूया छम्‍ह थःथिति नं अन दु। व नं दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीया च्‍यः खः। वं थथे धाल – “जिं छन्‍त वय्‌कः नाप बगैँचाय् खनागु मखु ला?” 
पत्रुसं हानं “मखु” धकाः धाल। थुबलय् हे खा हाला हल। 
सुथ न्‍हापां हे इमिसं येशूयात कैयाफायागु छेँनं रोमी बडा-हाकिम पिलातसयागु दरबारय् यंकल। छुत्‍काराया नखः स्‍वये खनी मखु धकाः ग्‍यानाः थःपिं अशुद्ध मजुइमा धकाः दरबारय् दुहां मवं। 
उकिं पिलातसं पिने वयाः इमित धाल – “थ्‍व मनूयात छिमिसं छु दोष बिया?” 
इमिसं वयात लिसः बिल – “थ्‍व मनुखं मखुगु ज्‍या मयाःगु जूसा जिमिसं थन हये हे मखुनि।” 
पिलातसं इमित धाल – “छिमिसं हे यंकाः थ्‍वयात छिमिगु व्‍यवस्‍थाकथं छु यायेमाःगु खः, या।” अले यहूदीतय् नायःतय्‌सं वयात लिसः बिल – “जिमित सुयातं स्‍यायेगु अधिकार बियातःगु मदु।” 
थः गथे जुयाः सी मानि धकाः वय्‌कलं धयादीगु वचन पूवनेमा धकाः थथे जूगु खः। 
पिलातसं लाय्‌कुलिइ दुहां वनाः वय्‌कःयात सःताः धाल – “छु छ यहूदीतय् जुजु खः ला?” 
वय्‌कलं लिसः बियादिल – “थ्‍व खँ छिं हे धयादियागु ला कि छितः सुनानं जिगु खँ कना ब्‍यूगु खः?” 
पिलातसं लिसः बिल – “छु जि यहूदी खः ला? छंगु हे जातयापिं मनूतय्‌सं व तःधंपिं पुजाहारीतय्‌सं ज्‍वनाः छन्‍त जिथाय् हःगु खः। छं छु याना?” 
वय्‌कलं लिसः बियादिल – “जिगु राज्‍य थ्‍व संसारयागु थें मखु। जिगु राज्‍य थ्‍व संसारयागु थें खःसा जिमि चेलातय्‌सं ल्‍वानाः जितः यहूदीतय् नायःतय्‌गु ल्‍हातं बचय् याइगु खः। जिगु राज्‍य थनयागु थें मखु।” 
पिलातसं वय्‌कःयात धाल – “अय्‌सा छ जुजु हे खः ला?” वय्‌कलं धयादिल – “जि जुजु खः धकाः ला छिं हे धयादिल। थुकियागु निंतिं हे जि बूगु खः, अले सत्‍य म्‍हसीका बीत जि संसारय् वयागु खः। सत्‍ययात म्‍हस्‍यूपिं फुक्‍कसिनं जिगु खँ न्‍यनी।” 
पिलातसं वय्‌कःयात न्‍यन – “सत्‍य धयागु छु?” अले पिलातसं हानं यहूदीतय् नायःतय्‌थाय् वनाः थथे धाल – “जिं ला वयाके छुं हे दोष लुइके मफुत। 
अय्‌नं छुत्‍काराया नखःबलय् छम्‍हय्‌सित त्‍वःताबीगु छिमिगु चलन दु, उकिं थुगुसी यहूदीतय् जुजुयात त्‍वःताबी ला?” 
इपिं थथे धकाः हाला हल “थ्‍व मनूयात मखु, बरु बारब्‍बायात त्‍वःताब्‍यु।” बारब्‍बा धाःम्‍ह मनू छम्‍ह दाखुँ खः। 
