भजन.
102.
दुःखय् लाःम्‍ह मनूया प्रार्थना। तसकं दुःख जूबलय् परमप्रभुया न्‍ह्यःने वं थःगु दुःख प्‍वंकी। हे परमप्रभु, जिगु प्रार्थना न्‍यनादिसँ, ग्‍वाहालिया निंतिं यानागु जिगु इनाप न्‍यनादिसँ। 
जितः आपत जूबलय् थःगु ख्‍वाः जिपाखें फस्‍वय्‌कादी मते, जिं इनाप यायेबलय् न्‍यनादिसँ, अले याकनं लिसः बियादिसँ। 
जिगु जीवन कुँ थें तनावनाच्‍वंगु दु, जिगु म्‍ह मि थें च्‍यानाच्‍वंगु दु, 
जिगु नुगः घाँय् थें सुकूगनावंगु दु, जितः नये मास्‍ति मवः। 
जि तस्‍सलं पिच्‍यानाः हालाच्‍वना। जि छेंगू व क्‍वँय् जक जुइ धुन। 
जि मरुभूमियाम्‍ह न्‍हिकांझंगः थें जुइ धुन, झिजांमिजां दंगु थासय् च्‍वंम्‍ह न्‍हिकांझंगः थें जुइ धुन। 
जि न्‍ह्यः धयागु हे तनेधुंकल। जि पलिइ च्‍वंम्‍ह याकः झंगः थें जुइ धुन। 
जिमि शत्रुतय्‌सं जितः न्‍हिच्‍छिं हेस्‍याइगु। जितः हेस्‍याइपिन्‍सं सराः बी माल कि जिगु नां कयाः सराः बीगु। 
नउ जिगु नयेगु नसा जूगु दु, अले जिं ख्‍वबि ल्‍वाकज्‍याःगु लः त्‍वनेगु। 
छाय्‌धाःसा छि जिलिसें तंम्‍वयादीगु दु, अले जितः छखे वांछ्वयादीगु दु। 
जिगु जीवन बिनावंगु निभाः थें जुयाब्‍यूगु दु। अले जि गंगु घाँय् थें जुइ धुन। 
तर हे परमप्रभु, छि सदां थःगु सिंहासनय् च्‍वनादी। छिगु नां पुस्‍तां पुस्‍ता तक दयाच्‍वनी। 
पलाः ल्‍ह्वनादिसँ! सियोनयात दया यानादिसँ! सियोनयात दया यायेगु ई वये धुंकल। थ्‍व हे पाय्‌छिगु ई खः। 
छिकपिनि दासतय्‌त सियोनया छगः छगः ल्‍वहं यः। अले उकिया छफुति छफुति धूयात इमिसं माया याः। 
जाति जातियापिं मनूतय्‌सं परमप्रभुया नांयात च्‍वछाइ, अले पृथ्‍वीयापिं सकलें जुजुपिन्‍सं वय्‌कःया महिमायात तःधंकी। 
गुबलय् परमप्रभुं सियोनयात हानं दय्‌कादी वय्‌कलं थः गुलि तःधंम्‍ह खः धइगु क्‍यनादी। 
वय्‌कलं छुं मदुपिं मनूतय्‌गु प्रार्थना न्‍यनादी, अले इमिगु इनापयात हेला यानादी मखु। 
थ्‍व खँ लिपाया पुस्‍ताया निंतिं च्‍वयाति, अले आः मबूनिपिन्‍सं नं परमप्रभुयात तःधंकी, 
वय्‌कलं स्‍वर्गय् च्‍वय्‌च्‍वंगु थःगु पवित्रगु थासं क्‍वय् स्‍वयादिल। वय्‌कलं स्‍वर्गं पृथ्‍वीइ स्‍वयादिल। 
वय्‌कलं कुना तःपिनिगु दुःखया सः न्‍यनादिल अले स्‍यायेगु सजाँय बियातःपिन्‍त छुत्‍कारा बियादिल। 
थुकथं जाति जातियापिं मनूत व थीथी राज्‍य छप्‍पँ जुयाः वय्‌कःयात आराधना याःवइबलय् सियोनय् परमप्रभुया नांयात तःधंकी। अले यरूशलेमय् वय्‌कःयात तःधंकी। 
ल्‍याय्‌म्‍हबलय् हे वय्‌कलं जितः कमजोर यानादीगु दु, अले जिगु आयु कम यानादीगु दु। 
“हे जिमि परमेश्‍वर, ल्‍याय्‌म्‍हबलय् हे जितः यंकादी मते। छिगु दँ पुस्‍तां पुस्‍ता तक दयाच्‍वनी।” 
दकलय् न्‍हापां छिं पृथ्‍वी सृष्‍टि यानादिल, अले थःगु हे ल्‍हातं आकाश दय्‌कादिल। 
थुपिं ला मदयावनी, तर छि सदां दयाच्‍वनी, थुपिं फुक्‍क वसः थें भ्‍वाथः जुयावनी। छिं थुमित वसः थें हिलादी, अले थुपिं मदयावनी। 
छि न्‍ह्याबलें उत्‍थें जुयाच्‍वनी। छिगु आयु गुबलें फुइ मखु। 
छिकपिनि दासतय् मचाखाचा पुस्‍तां पुस्‍ता तक छिगु न्‍ह्यःने सुरक्षित जुयाच्‍वनी। 
