२ पत्रुस.
2.
न्‍हापा न्‍हापा नं मखुगु खँ स्‍यना जुइपिं अगमवक्तात दयावःगु खः। अथे हे छिमिगु पुचलय् नं मखुगु खँ स्‍यना जुइपिं मनूत दयावइतिनि। अज्‍याःपिं मनूतय्‌सं छिमित मखुगु खँ जक स्‍यनाबीगु कुतः याइ। इमित मुक्ति बियादीम्‍ह येशू ख्रीष्‍टयात हे इमिसं त्‍वःतावनी, अले याकनं हे स्‍यनावनी। 
अथे इमिसं धाःगु मखुगु खँ न्‍यनाः यक्‍व मनूत मभिंगु लँय् वनी। अथे मभिंगु लँय् वनाः मभिंगु ज्‍याखँ यानाजूपिन्‍सं यानाः मनूतय्‌सं सत्‍ययागु लँयात हे मभिं धकाः धाइ। 
अज्‍याःपिं मनूतय्‌सं लोभलालचय् लानाः छिमिके हेय्‌का कायेत मखुगु खँ दय्‌काः स्‍यनी। न्‍हापांनिसें हे अज्‍याःपिं मनूत दोषी खः धकाः परमेश्‍वरं धयादीगु दु। अय्‌जूगुलिं अज्‍याःपिं मनूत याकनं हे हासनास जुयावनी। 
पाप याःपिं स्‍वर्गदूततय्‌त हे नं परमेश्‍वरं ल्‍यंका मदिसे नरकय् छ्वयादिल। न्‍याय याइगु दिं मवतले इमित नरकया खिउँथासय् चिनाः तया तल। 
न्‍हापा न्‍हापा परमेश्‍वरं थ्‍व संसारय् च्‍वंपिं मभिंपिं मनूतय्‌त लः बाः वय्‌काः स्‍याना छ्वयादिल। अबलय् परमेश्‍वरयात मानय् या धकाः स्‍यनेकने याना जूम्‍ह नोआ व वया न्‍हय्‌म्‍ह मनूतय्‌त जक परमेश्‍वरं बचय् यानादिल। 
अथे हे सदोम व गमोरा धाःगु शहरतय्‌त नं परमेश्‍वरं मिं छ्वय्‌काः भस्‍म यानादिल। मभिंपिं मनूत फुक्‍कं अज्‍याःगु हे गति जुयाः सिनावनेमाली धकाः संसारय् च्‍वंपिं मनूतय्‌त ख्‍याच्‍वः बियादिल। 
सदोम शहरय् च्‍वंम्‍ह लोत भिंम्‍ह मनूयात धाःसा परमेश्‍वरं बचय् यानादिल। अन शहरय् च्‍वंपिं मनूतय्‌सं याना जूगु मभिंगु ज्‍याखँ स्‍वयाः लोत वाक्‍क हे वय्‌काच्‍वंगु खः। 
थ्‍व लोत भिंम्‍ह मनू जूगुलिं अन च्‍वंपिं मनूतय्‌सं न्‍हियान्‍हिथं मभिंगु मभिंगु ज्‍याखँ जक याना जूगु खनाः तसकं हे हीमी चायाच्‍वंगु खः। 
भिंपिं मनूतय्‌त परमेश्‍वरं दुःखकष्‍ट जुइबलय् बचय् यानादी। अले मभिंपिं मनूतय्‌त न्‍याय याइगु दिं मवतले गथे तयातयेमाः धकाः परमेश्‍वरं स्‍यू। 
अप्‍वः यानाः थःत जक यःथें मभिंगु बांमलाःगु ज्‍याखँ यानाः व परमेश्‍वरयागु अधिकारयात हेपय् यानाजुइपिं मनूतय्‌त वय्‌कलं तःधंगु सजाँय बियादी। अज्‍याःपिं मखुगु खँ स्‍यनीपिं मनूत तसकं तःधंछुइमाः। अले इमिसं थः स्‍वयाः तःधंपिन्‍त हनाबना तइ मखु, हेपय् याना जुइ। 
अज्‍याःपिं मखुगु खँ जक स्‍यना जुइपिं मनूत स्‍वयाः तसकं तःधंपिं व शक्ति दुपिं स्‍वर्गदूततय्‌सं नं प्रभुया न्‍ह्यःने इमित ब्‍वःबी मछाः। 
इपिं ला पशुत थें च्‍वं, अले इमिसं बिचाः याये मसः। पशुत थें ज्‍वंकाः स्‍याकेत हे इपिं बूपिं खः। इमिसं मथूगु मस्‍यूगु ज्‍याखँय् परमेश्‍वरयात ब्‍वः ब्‍यू जुइ। अय्‌जूगुलिं इपिं जंगलय् च्‍वंपिं पशुत थें हासनास जुयावनी। 
कर्पिन्‍त दुःखकष्‍ट बिया तःगुया पलेसा इपिं नं दुःखकष्‍ट हे फयाः सिनावनी। न्‍हिनय् हे इमिसं थःत यःथें मोजमज्‍जा याना जुइ। इपिं नाप नयेत्‍वने यायेगु हे छिमित मछालापुगु व हेला जुइगु खँ खः। इमिसं न्‍ह्याबलें थगय् यायेत जक स्‍वयाच्‍वनी। 
इमिसं न्‍ह्याबलें व्‍यभिचार यायेत जक स्‍वयाच्‍वनी। न्‍ह्याक्‍व हे पाप याना जूसां इपिं गुबलें लुमधं। इमिसं बमलाःपिं मनूतय्‌त थःगु ल्‍हातय् काइ। अले इमिगु मन हे लोभ यायेगु ज्‍याय् लाये धुंकल। परमेश्‍वरयागु सराः इमित हे लाइ। 
इपिं भिंगु लँपु त्‍वःताः मभिंगु लँपुइ वनाच्‍वंगु दु। अगमवक्ता जुयाः नं मभिंगु ज्‍या यानाः धिबा कमय् यायेत स्‍वःम्‍ह बओरया काय् बालामयागु लँपुइ इपिं वनाच्‍वंगु दु। 
बालामं थज्‍याःगु पाप याये मते धकाः ब्‍वः फये माल। अले बालामया गधानं मनूया सलं नवानाः व अगमवक्तायागु वें बिचाःयात दिका बिल। 
थज्‍याःपिं मनूत सुनावने धुंकूगु बुंगाःचा थें खः, अले हानं इपिं ग्‍वःफसं पुइके यंकूगु सुपाँय् थें खः। इमिगु निंतिं परमेश्‍वरं तसकं खिउँसे च्‍वंगु गाः दय्‌कादीगु दु। 
इमिसं तःधंछुयाः फुइँफाँय् याना जुइ। अले नकतिनि हे जक पापं लिचिलाः धर्मी जुइत कुतः यानाच्‍वंपिं मनूतय्‌त नं लोभ क्‍यनाः मोजमज्‍जा यायेगुलिइ साला हइ। 
इमिसं हे हानं मुक्ति बीगु धकाः धयाजुइ, तर थःपिं हे पापया दास जुया जुइ, छाय्‌धाःसा मनूतय्‌त छुकिं त्‍याकल मनू उकिया हे दास जुइ। 
अले हानं झीत मुक्ति बियादीम्‍ह प्रभु येशू ख्रीष्‍टयागु भिंगु खँ न्‍यनाः थुइकाः संसारयागु मभिंगु पापी ज्‍याखँ त्‍वःता च्‍वनेधुंकूपिं मनूत हानं थ्‍व हे संसारयागु मभिंगु पापी ज्‍याखँ तुं यायेत वन धाःसा इपिं न्‍हापा स्‍वयाः तसकं मभिंपिं जुइ। 
थज्‍याःपिं मनूतय्‌सं थःपिन्‍त बियातःगु पवित्र आज्ञायात सीक सीकं त्‍वःताछ्वयेगु स्‍वयाः ला गुब्‍सं हे मन्‍यंगु जूसा तसकं बांलाइगु खः। 
थुपिं धापू कथं हे इमित जूगु दु – “खिचां थःम्‍हं ल्‍ह्वःगु थःम्‍हं तुं नइ” अले “म्‍वःल्‍हुका ब्‍यूम्‍ह फा हानं नालय् तुं वनाः बुत्तुबुलाः सनी।” 
