प्रेरित.
5.
छन्‍हु हननिया व वया कलाः सफीरां नं थःपिनिगु छकू जग्‍गा मिल। 
निम्‍हतिपू मिलय् जुयाः भचा धिबा सुचुकाः ल्‍यं दुगु जक भाःतम्‍हय्‌सिनं प्रेरिततय्‌त बी यंकल। 
थ्‍व खँ पत्रुसं सियाः धाल – “हननिया, शैतानयात थःगु नुगलय् तयाः छिं पवित्र आत्‍माया न्‍ह्यःने छाय् मखुगु खँ ल्‍हानादियागु? जग्‍गा मियाः वःगु धिबा भचा छिकपिन्‍सं सुचुकादियागु मखु ला? 
न्‍हापा नं थ्‍व जग्‍गा छिगु हे मखु ला? अले मी धुंकाः वःगु धिबा नं छिगु हे मखु ला? थथे मखुगु खँ छाय् ल्‍हानादी माःगु? छिं मनूतय्‌त मखु, परमेश्‍वरयात मखुगु खँ ल्‍हानादीगु खः।” 
थ्‍व खँ न्‍यनेवं हननिया क्‍वदयाः सित। थ्‍व खँ न्‍यंपिं फुक्‍कं ग्‍यानाः थरथर खात। 
ल्‍याय्‌म्‍हपिं मनूतय्‌सं वयाः वयात कापतं भुनाः पिने यंकाः थुनाबिल। 
स्‍वघौ ति जाय्‌काः वया कलाः नं अन वल। वं अन छु जुयाच्‍वन धयागु छुं हे मस्‍यू। 
पत्रुसं वयात धाल – “छिकपिन्‍सं जग्‍गा उलिं हे मियादीयागु खः ला?” वं लिसः बिल – “खः, उलिं हे खः।” 
पत्रुसं हानं धाल – “छिकपिं निम्‍हय्‌सिनं नं छाय् प्रभुयागु आत्‍मायात झंगःलाय्‌त स्‍वयादियागु? स्‍व, छिकपिनि भाःतयात थुना वःपिं लुखाय् थ्‍यने धुंकल। छितः नं इमिसं अथे हे क्‍वबिया थुने यंकी।” 
उघ्रिमय् हे व मिसा नं पत्रुसयागु न्‍ह्यःने क्‍वदयाः सित। अबलय् हे ल्‍याय्‌म्‍हपिं मनूतय्‌सं वयाः सी धुंकूगु खनाः वयात नं क्‍वबिया यन। अले वया भाःतयागु लिक्‍क तुं थुनाबिल। 
फुक्‍क मण्‍डली व थ्‍व खँ न्‍यंपिं मनूत सकलें तसकं ग्‍यात। 
प्रेरिततय्‌सं मनूतय्‌गु न्‍ह्यःने यक्‍व हे अजू चायापुगु चिं व ज्‍या यानाक्‍यन। फुक्‍क विश्‍वासीत छगू हे मनयापिं जुयाः सोलोमनयागु दलानय् मुनीगु। 
विश्‍वास मयाःपिं मनूत इपिं नाप च्‍वंवये मछाः, अय्‌नं इमिसं इमित हनाबना तयेगु याः। 
प्रभुयात विश्‍वास याइपिं, मिसात नं मिजंत नं झन झन अप्‍वयावल। 
मनूतय्‌सं ल्‍वगितय्‌त हयाः पत्रुस वइबलय् वयागु किचः जक जूसां लाय्‌मा धकाः लँय् लँय् लासाय् व सुकुली ग्‍वतुइका तयेगु यात। 
यरूशलेमयागु जःलाखःला गामय् च्‍वंपिं मनूतय्‌सं नं ल्‍वगितय्‌त व भूत दुब्‍यूपिं मनूतय्‌त हल। अले इपिं फुक्‍कं लाया वन। 
थ्‍व खँ जुयाच्‍वंगु सियाः दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारी व वया सदुकी पासापिनिगु नुगः मुल। 
अले इमिसं प्रेरिततय्‌त ज्‍वनाः कुनाबिल। 
उखुन्‍हु हे चान्‍हय् प्रभुया स्‍वर्गदूतं झ्‍यालखानायागु लुखा चाय्‌काः इमित पित ब्‍वना हयाः थथे धाल – 
“छिमिसं वनाः देगलय् च्‍वनाः थ्‍व न्‍हूगु जीवनयागु खँ मनूतय्‌त न्‍यंकाब्‍यु।” 
अले स्‍वर्गदूतं धाःथें इमिसं सुथ न्‍हापां देगलय् वनाः स्‍यनेकने यात। उखे धाःसा दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारी व वया मनूतय्‌सं इस्राएलय् च्‍वंपिं फुक्‍क थकालिपिन्‍त सभा सःतल। इमिसं प्रेरिततय्‌त काय्‌के छ्वल। 
इमित काःवंपिं सिपाइँतय्‌सं इपिं अन मदुगुलिं लिहां वयाः थथे धाल – 
“झ्‍यालखानाय् बांलाक हे तालं ग्‍वयातःगु व पालेत नं लुखाय् हे दःसां ताः चाय्‌का स्‍वयाबलय् दुने सुं नं मदु।” 
थ्‍व खँ न्‍यनाः देगःयाम्‍ह कप्‍तान व तःधंपिं पुजाहारीत आः इमिसं छु छु जक याइगु जुइ धकाः आछु-आछु कन। 
अबलय् हे छम्‍ह मनुखं ब्‍वाँय् ब्‍वाँय् वयाः धाल – “छिकपिन्‍सं झ्‍यालखानाय् कुना तःपिं मनूत ला देगलय् च्‍वनाः मनूतय्‌त स्‍यनेकने यानाच्‍वन।” 
थ्‍व न्‍यनाः कप्‍तान व सिपाइँतय्‌सं वनाः प्रेरिततय्‌त कसाः मयासें ज्‍वना हल, छाय्‌धाःसा इपिं मनूतय्‌सं अप्‍पां कय्‌की धकाः ग्‍याः। 
कप्‍तान व सिपाइँतय्‌सं इमित ज्‍वनाहयाः सभाया न्‍ह्यःने तये हल। अले दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीं इमित थथे धयाः न्‍यन – 
“जिमिसं व मनूयागु खँ मनूतय्‌त स्‍यनेकने याये मते धकाः धयागु मखु ला? अय्‌नं छिमिसं यरूशलेमय् च्‍वँक्‍वसित व मनूयागु खँ न्‍यंके धुंकल। छिमिसं व मनू सीगुया द्वपं जिमित बीत स्‍वयाच्‍वन।” 
पत्रुस व मेपिं प्रेरिततय्‌सं थथे लिसः बिल – “जिमिसं मनूतय्‌गु स्‍वयाः परमेश्‍वरयागु खँ न्‍यनेमाः। 
छिकपिन्‍सं क्रूसय् यख्‍खानाः स्‍याःम्‍ह येशूयात झी तापाःबाज्‍यापिनि परमेश्‍वरं म्‍वाकादिल। 
परमेश्‍वरं हे वय्‌कःयात तःधंकाः जव ल्‍हातय् तयादिल। इस्राएलीतय्‌त पश्‍चाताप याकाः पाप क्षमा बीकेत वय्‌कःयात हे जुजु व मुक्ति बीम्‍ह यानादिल। 
थ्‍व फुक्‍क खँ जिमिसं सि नं स्‍यू, खँ नं खं। अथे हे परमेश्‍वरया आज्ञा मानय् याःपिन्‍त बियादीगु पवित्र आत्‍मां नं स्‍यू, अले खँ नं खं।” 
थ्‍व न्‍यनाः सभाय् च्‍वंपिं मनूतय्‌सं तसकं तंम्‍वय्‌काः प्रेरिततय्‌त स्‍याये हे माः धकाः धाल। 
अन सभाय् व्‍यवस्‍था स्‍यनीम्‍ह गमलिएल धाःम्‍ह फरिसी नं दु। वयात सकसिनं मानय् याः। वं दनाः प्रेरिततय्‌त पलखयात अनं पिहां हुँ धकाः उजं बिल। 
अले सभायापिं मनूतय्‌त धाल – “इस्राएली दाजुकिजापिं, छिकपिन्‍सं थ्‍व मनूतय्‌त छु यायेत्‍यना बांलाक निं बिचाः यानादिसँ। 
न्‍हापा नं थूदास धाःम्‍ह छम्‍ह मनुखं वयाः ‘जि तःधंम्‍ह खः’ धकाः धयाजुल। वया प्‍यसःति थः मनू दु। लिपा वयात स्‍यायेधुंकाः वया मनूत उखेलाः थुखेलाः मदयावन। थुकथं इपिं फुक्‍कं फासफुस जुयाः वन। 
वयां लिपा मनूतय्‌गु ल्‍याःचाः काःगु इलय् गालीलयाम्‍ह यहूदा धाःम्‍हं नं अथे हे यानाः थःगु ल्‍यूल्‍यू मनू तया जुल। वयात नं स्‍यानाबिल। अले वया मनूत उखेलाः थुखेलाः मदयावन। 
“उकिं जिं छिकपिन्‍त धाये – थ्‍व मनूतय्‌त छुं नं यानादी मते। इमित त्‍वःतादिसँ, छाय्‌धाःसा इमिगु ज्‍याखँ मनूतय्‌गुपाखें खः धयागु जूसा अथें मदयावनी। 
मखु, परमेश्‍वरयापाखें खः धयागु जूसा छिकपिन्‍सं इमित स्‍यंके फइ मखु। झन जक छिकपिं हे परमेश्‍वर नाप ल्‍वाना जूपिं ठहरय् जुइ।” सभाय् च्‍वंपिन्‍सं वं धाःगु खँ न्‍यन। 
अले इमिसं प्रेरिततय्‌त दुने सःताः कोर्रां दाय्‌काः आवंनिसें येशूयागु खँ स्‍यनेकने याये मते धकाः उजं बियाः त्‍वःता छ्वल। 
थथे येशू ख्रीष्‍टयागु नामय् दाय्‌काः दुःख सी बहःपिं जूगुलिं प्रेरितत तसकं लय्‌लय्‌तायाः सभां पिहां वन। 
अले न्‍हिं न्‍हिं देगलय् व छेँखा पतिकं वनाः स्‍यं जुइगु व येशू हे मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट खः धयागु भिंगु खँ न्‍यंकः जुइगु मत्‍वःतल। 
