यशैया.
58.
“तसकं हा, सुम्‍क च्‍वने मते! तुरहीया सः थें च्‍वंक तसकं हा। जिमि प्रजायात इपिं विद्रोही खः धकाः व याकूबया घरानायात इमिगु पाप क्‍यनाब्‍यु। 
छाय्‌धाःसा न्‍हियान्‍हिथं इमिसं जितः माली। अले इपिं जिगु लँ सीकेमास्‍ति वःपिं थें खने दु, अले इपिं छु पाय्‌छि जू व हे याइपिं व जिगु आज्ञा मानय् याइपिं थें खने दु। इमिसं जिके खःकथं क्‍वछीगु फ्‍वनाच्‍वनी, अले परमेश्‍वर इमिगु न्‍ह्यःने वयेमा धकाः इच्‍छा यानाच्‍वनी। 
इमिसं धाइ, ‘जिपिं अपसं च्‍वनागु छाय् छिं मखंगु? जिपिं क्‍वमिलु जुयागु खँय् छिं छाय् वास्‍ता यानामदियागु?’ “छाय्‌धाःसा छिपिं अपसं च्‍वंगु दिंखुन्‍हु छिमिसं थःगु जक इच्‍छा पूवंकी, अले छिमि ज्‍याकःमि फुक्‍कसित क्‍वत्‍यलेगु याइ। 
छिपिं अपसं च्‍वंखुन्‍हु ल्‍वापु यायां हे क्‍वचाय्‌कीगु खः। अले छम्‍हय्‌सिनं मेम्‍हय्‌सित मभिंगुकथं दायेगु याइ। छिमिसं थ्‍व थें ज्‍याःगु अपसं च्‍वनाः छिमिगु सः स्‍वर्गय् थ्‍यनी धकाः आशा याये फइ मखु। 
छु जिं ल्‍ययागु अपसं थथे हे खः ला? मनूतय्‌सं छन्‍हु जक क्‍वमिलु जुयाच्‍वनेगु ला? छु थ्‍व तिंकथिमा थें थःगु छ्यं क्‍वछुकेगु व भांग्रा फीगु अले नउनं बुलिइगु दिं जक खः ला? छु छिमिसं थुकियात अपसं धायेगु ला? छु छिमिसं थुकियात परमप्रभुयात लय्‌ताय्‌केगु दिं धायेगु ला? 
“अन्‍याय यानाः कुनातःपिन्‍त त्‍वःतकेगु व क्‍वत्‍यलातःपिन्‍त छुत्‍कारा यायेगु फुक्‍क जुवा त्‍वाःथलाबीगु जिं ल्‍ययागु अपसं थ्‍व हे मखु ला? 
थःगु नसा नये मखंपिन्‍त इनाबीगु, अले छेँ मदुपिं मगाःमचाःपिन्‍त शरण बीगु व पचिनांगापिं खनाः लं फिकाबिगु अले थः थःथितिपिन्‍त ग्‍वाहालि बीगु, थ्‍व हे मखु ला? 
अले छिमिगु जः सुथय्‌सियागु थें पिहां वइ, अले छिपिं याकनं हे लनावनी। अनंलि छिमिगु धार्मिकता छिमिगु न्‍ह्यः न्‍ह्यः वनी, अले परमप्रभुया महिमा धाःसा छिमित रक्षा यायेत ल्‍यूल्‍यू वइ। 
अले छिमिसं प्रार्थना याइ, परमप्रभुं लिसः बियादी। छिमिसं ग्‍वाहालिया निंतिं बिन्‍ति याइ अले वय्‌कलं धयादी, ‘जि थन हे दु’। “छुं जुयाः छिमिसं थःपिनिगु दथुं मेपिन्‍त क्‍वत्‍यलेगु त्‍वःतल, मेपिन्‍त पतिंचां सुया क्‍यनेगु व मभिंगु खँ ल्‍हायेगु त्‍वःतल, 
अले दुनुगलंनिसें छिमिसं थःत नयेमखंपिनिगु निंतिं बिल धाःसा अले अन्‍याय जुयाच्‍वंपिनिगु निंतिं मगाःमचाः पूवंकल धाःसा छिमिगु जः खिउँथाय् तुयुजः थें जुइ, अले बाचाया ई नं न्‍हिनय् थें जुइ। 
परमप्रभुं छिमित धुवांधु न्‍ह्यलुवाः जुयाः यंकादी, अले तसकं तांन्‍वःगु थासय् नं छिमित लुधंकादी, अले छिमिगु क्‍वँय्‌यात बल्‍लाकादी। छिपिं यक्‍व लखं प्‍याःगु क्‍यब थें व गुबलें सुइ मखुगु बुँगाःचा थें जुइ। 
छिमि मनूतय्‌सं दुनाच्‍वंगु छेँत हाकनं दय्‌की। यक्‍व पुलांगु जगत इमिसं ल्‍ह्वनी। छिमित ‘दुनाच्‍वंगु पःखाःत दय्‌कीपिं,’ अले ‘च्‍वनीगु छेँया निंतिं हाकनं न्‍हूगु लँपु दय्‌कीपिं’ धकाः धाइ।” 
“छिमिसं विश्रामबारयात मत्‍वःतल अले जिगु पवित्र दिंयात थः यःथें मयात धाःसा व परमप्रभुया विश्रामबारय् खुशी जुल धाःसा व थःगु इच्‍छा कथं मयासें थ्‍व दिंयात हनाबना यात धाःसा व थुखुन्‍हु थः यःथें मयासें यय्‌थें खँ मल्‍हात धाःसा, 
छिपिं जि परमप्रभुपाखें लय्‌ताय् खनी, व जिं छिमित देशया तःधंपिं जुइगु थासय् वनीपिं यानाबी अले जिं छिमित छिमि पुर्खा याकूबया अधिकारपाखें भ्‍वय् नकिपिं यानाबी।” परमप्रभुया म्‍हुतुं हे थथे धयादीगु दु। 
