भजन.
130.
यरूशलेमय् थाहां वनेत हाःगु म्‍ये हे परमप्रभु! जि तसकं दुःख सियाच्‍वनागुलिं तःसलं हालाः छिगु नां कयाच्‍वनागु दु। 
हे प्रभु! जिगु बिन्‍ति न्‍यनादिसँ। दयाया लागि यानागु जिगु बिन्‍ति न्‍यनादिसँ। 
हे परमप्रभु! छिं पापया ल्‍याःचा कयादीसा सु दनाच्‍वने फइ? 
तर छि क्षमा बियादीम्‍ह खः, अथे जुयाः हे छिगु भय काइ। 
जिं परमप्रभुयात पियाच्‍वना, जिं दुनुगलंनिसें हे वय्‌कःया लँ स्‍वयाच्‍वना। अले जिगु आशा वय्‌कःया वचनय् दु। 
पालेतय्‌सं सुथय् पियाच्‍वंगु थें, पालेतय्‌सं सुथय् पियाच्‍वंगु स्‍वयाः अप्‍वः जिं परमप्रभुयात पियाच्‍वना। 
हे इस्राएल, परमप्रभुयाके थःगु आशा तया च्‍वँ, छाय्‌धाःसा परमप्रभु सदां दयाच्‍वनीगु दया माया दुम्‍ह व उद्धार यानादीम्‍ह खः। 
वय्‌कलं हे मू पुलाः इस्राएलयात फुक्‍क पापं छुतय् यानादी। 
