गन्‍ती.
22.
अले इस्राएलीत न्‍ह्याः वनाः यरीहोया उखे यर्दन खुसिया सिथय् मोआबया ख्‍यलय् पालग्‍वया च्‍वन। 
इस्राएलीतय्‌सं एमोरीतय्‌त छु छु याःगु खः, व फुक्‍क मोआबया जुजु सिप्‍पोरया काय् बालाकं खन। 
इस्राएलीत यक्‍व अप्‍वः दुगुलिं मोआबीत ग्‍यात। इस्राएलीतय्‌गु हुनिं इपिं तसकं ग्‍यानाः थरथर खात। 
मोआबीतय्‌सं मिद्यानया थकालितय्‌त धाल, “थ्‍व हुलं झीगु प्‍यखेरं च्‍वंपिं फुक्‍क मनूतय्‌त द्वहं नं ख्‍यलय् च्‍वंगु वाउँगु घाँय् क्‍वाप्‍प नःगु थें क्‍वाप्‍प नयाबी।” उबलय् सिप्‍पोरया काय् बालाक मोआबया जुजु खः। 
वं यूफ्रेटिस खुसि लिक्‍क दुगु थःमनूतय्‌गु देश पतोरय् च्‍वंम्‍ह बओरया काय् बालामयाथाय् थथे धयाः दूतत छ्वत, “मिश्रं वःपिं मनूत वयाः देशया फुक्‍क थाय् त्‍वपुइ धुंकल। अले इपिं जिगु हे सिमानाय् वयाः बाय् च्‍वनाच्‍वंगु दु। 
थुकथं झासँ, थुमित सराः बियादिसँ छाय्‌धाःसा इपिं जि स्‍वयाः बल्‍लाः। अथे यानादिल धाःसा सके जिं इमित त्‍याकाः देशं लिनाछ्वये फइ ला। छिं सुयात आशिष बियादी वयात आशिष लाइ, अले सुयात सराः बियादी वयात सराः लाइ धकाः जिं बांलाक स्‍यू।” 
मोआब व मिद्यानयापिं थकालितय्‌सं जुजुया ल्‍हातं भुलां ज्‍याला कयाः बालामयाथाय् वनाः जुजुयागु खँ न्‍यंकल। 
बालामं इमित धाल, “थौं चान्‍हय् थन हे च्‍वनादिसँ, अले परमप्रभुं जिनापं गथे खँ ल्‍हानादी व हे जिं छिकपिन्‍त कने।” अथे जुयाः मोआबी जुजुया मू मनूत व नापं बाय् च्‍वन। 
परमेश्‍वर बालामयाथाय् झायाः न्‍यनादिल, “छनापं च्‍वनाच्‍वंपिं थुपिं मनूत सु खः?” 
बालामं परमेश्‍वरयात धाल, “मोआबया जुजु सिप्‍पोरया काय् बालाकं जिथाय् थ्‍व खँ छ्वयाहयादीगु दु, 
‘मिश्रं वःपिं मनूत वयाः देशया फुक्‍क थाय् त्‍वपुइ धुंकल। छि झायाः जिगु निंतिं इमित सराः बियादिसँ। थथे यानादिल धाःसा सके जिं इपिं नापं ल्‍वानाः इमित लिनाछ्वये फइ ला।’” 
परमेश्‍वरं बालामयात धयादिल, “छ इपिं नापं वने मते। छं इमित सराः बी मते, छाय्‌धाःसा इपिं आशिष लाःपिं खः।” 
कन्‍हय् खुन्‍हु सुथ न्‍हापां बालाम दनाः बालाकया मू मनूतय्‌त धाल, “छिपिं थःगु देशय् लिहांझासँ छाय्‌धाःसा परमप्रभुं जितः छिकपिं नापं वने मते धकाः उजं बियादीगु दु।” 
अथे जुयाः मोआबीतय् मू मनूत बालाकयाथाय् लिहां वनाः धाल, “बालाम जिपिंलिसें वयेत मानय् मजुल।” 
अनंलि बालाकं हानं न्‍हापा स्‍वयाः यक्‍व व न्‍हापा स्‍वयाः तःधंपिं हाकिमत छ्वल। 
इमिसं बालामयाथाय् वयाः धाल, “सिप्‍पोरया काय् बालाकं थथे धयादी, छि जिथाय् वयेत छुकिं नं मपनेमाः। 
छाय्‌धाःसा जिं छितः ततःधंगु सिरपाः बियाः हनेगु याये। अले छिं छु धयादी जिं व हे याये। अथे जुयाः झासँ थुपिं मनूतय्‌त जिगु लागिं सराः बियादिसँ।” 
अले बालामं बालाकया दूततय्‌त थथे धकाः लिसः बिल, “बालाकं लुँ व वहलं जाःगु वयागु लाय्‌कू जितः ब्‍यूसां तबि जिमि परमप्रभु परमेश्‍वरया उजं चिधंगु वा तःधंगु खँपाखें जि तापाक वने मखु। 
अथे जुयाः न्‍हापायापिं थें छिकपिं नं थौं चान्‍हय् थन हेबाय् च्‍वनादिसँ, अले परमप्रभुं अज्‍ज मेगु छु धयादी व जिं सीके फइ।” 
परमेश्‍वर व चान्‍हय् बालामयाथाय् झायाः वयात धयादिल, “थुपिं मनूत छन्‍त सःतेत वःगुलिं इपिं नापं हुँ, अय्‌नं जिं छन्‍त छु छु धाये व हे जक छं या।” 
अले बालामं सुथ न्‍हापां दनाः थःगु गधाया म्‍हय् काठी चित, अले मोआबया नायःत नापं वन। 
व वंगुलिं परमेश्‍वर तंचायादिल, अले परमप्रभुया दूत वयाः वयागु लँ पनाबिल। व थःगु गधा गयावनाच्‍वंबलय् वया निम्‍ह च्‍यःत नं व नापं दुगु जुयाच्‍वन। 
परमप्रभुया दूतयात नांगा तरवार ज्‍वनाः लँय् दनाच्‍वंगु गधां खनाः गधा लँ त्‍वःताः बुँपाखे वन। गधायात लँय् हयेत बालामं वयात दाल। 
अनंलि निखेंपाखे पखाः दनातःगु निगू दाखक्‍यबया दथुइयागु चिब्‍यागु लँपुइ परमप्रभुया दूत दन। 
अले परमप्रभुया दूतयात खनाः गधा पःखालय् प्‍यपुन। थुकथं बालामयागु तुति पःखालं कात। अले वं वयात हानं दाल। 
अले परमप्रभुया दूत न्‍ह्यज्‍यायाः जव खव गन नं फहिले मज्‍यूगु चिब्‍यागु थासय् दन। 
गधा परमप्रभुया दूतयात खनेवं थचक्‍क फेतुत। बालामं तं पिकयाः थःगु कथिं गधायात दाल। 
अले परमप्रभुं गधायात नंवाकादिल। वं बालामयात धाल, “जिं छितः छु यानागु दु धकाः छिं जितः स्‍वकः दायादियागु?” 
बालामं गधायात धाल, “छं जितः हेस्‍यात। जिगु ल्‍हातय् तरवार दुगु जूसा जिं छन्‍त आः हे स्‍यानाबीगु।” 
गधां बालामयात धाल, “छु छिं थौं तक गयावयाच्‍वनाम्‍ह गधा जि हे मखु ला? जिं गुबलें छितः थथे यानागु दु ला?” अले वं धाल, “अथे याःगु मदु।” 
अले परमप्रभुं बालामया मिखा चाय्‌कादिल। वं नांगा तरवार ल्‍हातय् ज्‍वनाः दनाच्‍वंम्‍ह परमप्रभुया दूतयात खन, अले छ्यं क्‍वछुकाः व बँय् भ्‍वपुल। 
अले परमप्रभुया दूतं वयात धाल, “छं छाय् थः गधायात स्‍वकः दायागु? स्‍व! जि छंगु लँ पनेत वयागु दु, छाय्‌धाःसा जितः छंगु पहः भिं मता। 
थ्‍व गधां जितः खनाः स्‍वकः जिगु न्‍ह्यःनं चिला वन। व जिगु न्‍ह्यःनं चिलामवंगु जूसा जिं धात्‍थें छन्‍त स्‍याये धुन जुइ। गधायात धाःसा मस्‍यासे त्‍वःताबी धुन जुइ।” 
बालामं परमप्रभुया दूतयात धाल, “जिं पाप यानागु दु। छिं जिगु लँ पनेत दनाच्‍वनादीगु जिं मसिल। अथे जुयाः छितः थ्‍व मयःसा जि लिहां वने।” 
परमप्रभुया दूतं बालामयात धाल, “छ थुपिं मनूतनापं हुँ। अय्‌नं जिं छु छु धाये व हे जक छं धा।” अथे जुयाः बालाम बालाकया नायःत नापं वन। 
बालाकं बालाम वःगु खँ न्‍यनाः थःगु देशया यक्‍व पुर्बय् च्‍वंगु सिमानाय् लाःगु अर्नोन खुसि सिथय् च्‍वंगु मोआबया शहरय् वयात नापलाः वन। 
बालाकं बालामयात धाल, “जिं छितः सःतेत मनूत छ्वया, अय्‌नं छि छाय् याकनं जिथाय् झायामदीयागु? छु धात्‍थें जि छितः इज्‍जत याये बहःम्‍ह मजू ला?” 
अले बालामं बालाकयात धाल, “स्‍वयादिसँ! जि छिथाय् वयागु हे दु। अय्‌नं छु! जिं न्‍ह्यागु हे खँ धायेफु धकाः ला? परमेश्‍वरं जिगु म्‍हुतुइ छु तयादिल व हे जक जिं धायेफु।” 
बालाम बालाक नापं किर्यत-हुसोतय् वन। 
अन हे बालाकं द्वहं व फै बां बियाः बालाम अले व नापं वःपिं नायःतय्‌त नं छुं बिल। 
कन्‍हय् सुथय् बालाकं बालामयात बमोत-बालया च्‍वकाय् ब्‍वना यंकल। अनं बालामं इस्राएलीतय् छाउनीया छुं ब्‍व खन। 
