भजन.
62.
दाऊदया भजन, लय् तइम्‍हय्‌सिगु निंतिं – यदूतून रागय् जिगु मनं परमेश्‍वरयाके जक झासु लनी। जिगु उद्धार वय्‌कःयापाखें जक जुइ। 
वय्‌कः जक जिगु ल्‍वहंधी खः, अले वय्‌कलं जितः उद्धार यानादी। वय्‌कः जिगु किल्‍ला खः, जि गुबलें बुइ मखु। 
क्‍वदलेत्‍यंगु पःखाः थें च्‍वंम्‍ह याकःचाम्‍ह मनूयात छिमिसं गुबलय् तक हय्‌कायाच्‍वनेगु? 
छिमिसं जितः जिगु थासं क्‍वफायेत स्‍वयाच्‍वंगु दु। छिपिं मखुगु खँ ल्‍हायेगुलिइ हे लय्‌तायाच्‍वन! छिमिसं म्‍हुतुं सुवाः बियाच्‍वंसां नुगलं धाःसा सराः बियाच्‍वंगु दु। सेला 
हे जिगु मन, परमेश्‍वरयाके जक झासु लंकि। छाय्‌धाःसा जिं परमेश्‍वरपाखें हे जक आशा यानागु दु। 
वय्‌कः जक जिगु ल्‍वहंधी खः, अले वय्‌कलं जितः उद्धार यानादी। वय्‌कः जिगु किल्‍ला खः, जि गुबलें बुइ मखु। 
जिगु उद्धार परमेश्‍वरपाखें जक जुइ। परमेश्‍वरपाखें जक जितः इज्‍जत दइ। वय्‌कः जिगु शरण कायेगु थाय् खः। वय्‌कः जिगु किल्‍ला खः। 
हे मनूत! वय्‌कःयात न्‍ह्याबलें विश्‍वास या। थःगु नुगः वय्‌कःयात चाय्‌काः क्‍यँ। छाय्‌धाःसा परमेश्‍वर झीगु शरण कायेगु थाय् खः। सेला 
चिधंपिं मनूत छम्‍हू सासः जक खः। तःधंपिं मनूत पिनें खने दु थें मदु। लनास्‍वल धाःसा इपिं याउँसे च्‍वं, निम्‍हु फय् स्‍वयाः याउँसे च्‍वं। 
मभिंगु ज्‍याखँय् विश्‍वास याये मते खुयाहयागु सम्‍पत्तिइ घमण्‍ड याये मते। धिबा यक्‍व दयावःसां उकी नुगः क्‍वसाय्‌के मते। 
परमेश्‍वरं तःकः हे थथे धयादीगु जिं न्‍यनागु दु, “शक्ति जिगु खः, 
सदां दयाच्‍वनीगु माया नं जिगु हे खः।” हे परमप्रभु छिं मनूतय्‌गु ज्‍या स्‍वयाः सिरपाः बियादी। 
