अय्‍यूब.
12.
अले अय्‍यूबं लिसः बिल, 
“धात्‍थें हे छिकपिं मनूत खः। बुद्धि नं छिकपिंलिसें सी। 
तर छिकपिन्‍के थें जिके नं मन दु। छुं खँय् नं जि छिकपिं स्‍वयाः कम मजू। थज्‍याःगु खँ सुनां मस्‍यू धकाः? 
जिं परमेश्‍वरयात प्रार्थना याना, अले वय्‌कलं जितः लिसः बियादीगु जूसां जि जिमि पासापिनिगु निंतिं छगू न्‍हिइकीगु खँ जूगु दु। धर्मीम्‍ह व छुं दोष मदुम्‍ह मनू जूसां न्‍हिइकीगु खँ जूगु दु। 
सुखी मनूतय्‌सं दुःखय् लानाच्‍वम्‍ह मनूयात क्‍वह्यंकी। इमिसं तुति चुलुया ग्‍वतुले त्‍यंपिं मनूतय्‌त कय्‌की। 
दाखुँत थःगु पालय् याउँक च्‍वनाच्‍वनी, अले परमेश्‍वरयात तं चाय्‌कीपिं सुरक्षित जुयाच्‍वनी, इमिगु लागिं इमिगु बल हे इमि द्यः खः। 
तर पशुतय्‌त न्‍यनादिसँ, अले इमिसं छितः स्‍यनी, अथवा आकाशयापिं झंगःतय्‌त, अले इमिसं छितः कनी, 
अथवा पृथ्‍वीलिसें खँ ल्‍हानादिसँ, अले वं छितः स्‍यनी, अले समुद्रयापिं न्‍यातय्‌सं छितः धाइ। 
थ्‍व फुक्‍क परमप्रभुया ल्‍हातं हे याःगु खः धकाः थुपिं फुक्‍क मध्‍ये सुनां मस्‍यू धकाः? 
वय्‌कःयागु हे ल्‍हातय् फुक्‍क म्‍वाःपिनिगु प्राण व फुक्‍क मनू जातिया सासः दु। 
मेचां नसाया सवाः काःथें, छु न्‍हाय्‌पनं न्‍ववागु वचनयात जाँचय् मयाइ ला? 
छु बुरापिनिगु दथुइ बुद्धि मदइ ला? छु ताः आयुनं दुग्‍यां महइ ला? 
बुद्धि व शक्ति परमेश्‍वरयागु हे खः। वय्‌कःयाके हे सल्‍लाह व दुग्‍यां दु। 
वय्‌कलं स्‍यंकादीगुयात हाकनं दय्‌के फइ मखु। वय्‌कलं ज्‍वनायंकूपिन्‍त छुत्‍कारा दइ मखु। 
वय्‌कलं वा वयेगु दीकाबिल धाःसा लः दइ मखु, वय्‌कलं व त्‍वःतादिल धाःसा देशयात नाश याइ। 
शक्ति व बुद्धि वय्‌कःयागु हे खः। धोखा ब्‍यूम्‍ह व धोखा नःम्‍ह निम्‍हं वय्‌कःयाम्‍ह खः। 
वय्‌कलं सल्‍लाह बीपिन्‍त बुद्धि मदुपिं यानाबी, अले न्‍यायाधीशतय्‌त मूर्ख यानादी। 
वय्‌कलं जुजुपिन्‍सं चिकाब्‍यूगु सिखः चफुनादी। अले इमिगु जँय् जँनी चिनादी। 
वय्‌कलं पुजाहारीतय्‌त इमिगु पदं लिकया मछाले माय्‌काबी, यक्‍व दंनिसें अधिकार यानाच्‍वंपिन्‍त वय्‌कलं लिकयादी। 
वय्‌कलं विश्‍वास यायेबहःपिं सल्‍लाह बीपिनिगु सल्‍लाह यात सुम्‍क तयादी, अले थकालिपिनिगु दुग्‍यांयात लाकाकयादी। 
वय्‌कलं शासकतय्‌के अपमान प्‍वंकादी, अले बल्‍लाःपिन्‍त ल्‍वाभः मदुपिं यानाबी। 
वय्‌कलं खिउँगुया सुलाच्‍वंगु खँयात क्‍यनादी, अले तसकं खिउँगुयात जलय् हयादी। 
वय्‌कलं जाति जातितय्‌त तःधंकादी, अले इमित नाश यानादी। वय्‌कलं जातितय्‌त तःधं यानादी, अले इमित छ्यालब्‍याल यानादी। 
वय्‌कलं पृथ्‍वीयापिं शासकतय्‌गु बुद्धि लाकाकयादी, वय्‌कलं इमित लँ मदुगु मरुभूमिइ चाचाःहिला जुइत त्‍वःतादी। 
जः मदय्‌क इपिं खिउँगुलिइ पचिपचि यानाः जुइ। वय्‌कलं इमित अय्‌लाःगुलुत थें धेधेचुयाः न्‍यासि जुइपिं यानादी।” 
