अय्‍यूब.
15.
अले एलीपज तेमानीं लिसः बिल, 
“हे अय्‍यूब, बुद्धि दुम्‍ह मनुखं थज्‍याःगु ज्‍यालगय् मजूगु ज्ञानं लिसः बी ला? अथवा पुर्बयागु फय् थें च्‍वंगु ज्‍यालगय् मजूगु खं थःगु प्‍वाः जाय्‌की ला? 
वय्‌कलं थज्‍याःगु ज्‍यालगे मजूगु खँ वा मू मदुगु खं जवाःसवाः यानादी ला? 
तर छिं ला परमेश्‍वरया भय कायेगु त्‍वःते धुंकल, मेपिन्‍सं यानाच्‍वंगु भक्तिइ नं पंगः थनादी। 
छिगु म्‍हुतुं हे छिगु अधर्मं धयाच्‍वंगु दु, छलया भाय् छितः यः। 
छि थःगु हे खँ दोषी ठहरय् जूगु दु, जिपाखें मखु। छिगु थःगु हे म्‍हुतुसिं छिगु विरोधय् साक्षी बी। 
छि मनूत मध्‍ये दकलय् न्‍हापा बूगु खः ला? छितः पहाडत स्‍वयाः न्‍हापा दय्‌कूगु खः ला? 
छिं परमेश्‍वरयागु गुप्‍ति सल्‍लाह न्‍यनादियागु दु ला? अथवा फुक्‍क बुद्धिया खँ छिं थःगु दुने जक तया तयेगु ला? 
जिमिसं थुइके मफुगु छु खँ छिं स्‍यू? जिमिके मदुगु दुग्‍यां छिके छु दु? 
जिमिगु दथुइ बुरापिं व सँ तुइसे च्‍वनेधुंकूपिं मनूत दु, छिकपिनि अबु स्‍वयाः नं बुरापिं मनू जिपिंनापं दु। 
परमेश्‍वरयागु सान्‍त्‍वना व छितः धाःगु नायुगु वचन छु छितः मगात ला? 
छुकिं छिगु नुगलय् थज्‍याःगु आँट बिल? छिगु मिखाय् तं छाय् खनेदुगु? 
छिं थःगु तं परमेश्‍वरयात प्‍वंकादी, अले थःगु म्‍हुतुं थज्‍याःगु शब्‍द पिकयादियागु। 
मनू छु खः धकाः व निर्दोष जुइत? अथवा सुं मनू धर्मी जुइ फइ ला? 
परमेश्‍वरं थः पवित्रम्‍ह मनूयात हे पत्‍याः यानादी मखु धाःसा अले स्‍वर्ग वय्‌कःया मिखाय् यचुसे मच्‍वं धाःसा, 
मनू ला गुलि जक यचुमजु गुम्‍ह घच्‍चाइपूम्‍ह व स्‍यंम्‍ह जुइ, गुम्‍हय्‌सिनं अधर्मयात लः थें त्‍वनी। 
जिं छितः कने, जिगु खँ न्‍यनादिसँ! जिं छु खनागु खः जिं व हे कने। 
बुद्धि दुपिन्‍सं थः अबुपिंपाखें काःगु खँ मसुचुकुसें कंगु दु। इमित जक देश ब्‍यूगु खः। इपिंनापं सुं नं विदेशी च्‍वंगु मदु। 
दुष्‍टम्‍ह मनूतय्‌त जिवंकाछि दुःख जुइ। दया मदुपिनिगु दँत ल्‍याः खानाः क्‍वःछिनातःगु दइ। 
वयागु न्‍हाय्‌पनय् ग्‍यानापुगु सः थ्‍वयाच्‍वनी। शान्‍तिया इलय् नं लुटपाट याइपिन्‍सं वयात हमला याइ। 
वयात खिउँगुलिं हाकनं लिहां वइ धकाः आशा याये फइ मखु। वयात धात्‍थें हे तरवारं स्‍याइ 
गिद्धया निंतिं आहारा वांछ्वथें वयात वांछ्वइ। थःगु विनाश धात्‍थें हे वइ धकाः अज्‍याःम्‍ह मनुखं स्‍यू। 
संकट व दुःखं वयात ख्‍याइ। अले लडाइँ यायेत तयार जूम्‍ह जुजुं थें इमिसं वयात बुकी। 
छाय्‌धाःसा इमिसं परमेश्‍वरया विरोधय् इमिगु ल्‍हाः ल्‍ह्वंगु दु, अले दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमेश्‍वरयागु विरोधय् इमिसं फुइँ याःगु दु। 
इमिसं इमिगु झ्‍यातुगु ढाल ज्‍वनाः परमेश्‍वरया विरोधय् तप्‍यंक हमला याः वनी। 
थ्‍व दुष्‍ट मनूतय्‌गु न्‍यता चुलुसे च्‍वंगु व जाःगु दु, इमिगु जँ दाखं जाःगु दु, 
तर व च्‍वनाच्‍वंगु शहर नाश जुइ, वयागु छेँ झिजांमिजां दनी, व याकनं हे नाशया द्वँ जुइ। 
आवंलि व धनी जुइ मखुत, वयागु धन न्‍ह्याबलें दयाच्‍वनी मखु, न वयागु सम्‍पत्ति जमिनय् न्‍यनावनी। 
खिउँगुपाखें व पिहां वये फइ मखु। मिजलां वयागु चुलित सुखू गनावनी। अले परमेश्‍वरया सासलं वयात ब्‍वय्‌कायंकी। 
ज्‍यालगय् मजूगु खँय् भलसा तयाः वं थःत ध्‍वंमलायेमा, छाय्‌धाःसा वयात उकिया पलेसा छुं दइ मखु। 
सिमायात थें वयात जीवनया भिंगु इलय् हे पाला छ्वइ, अले वयागु कचात हाकनं गुबलें वाउँया वइ मखु। 
पाकेमजूकं हे खाःगु दाखमा थें व जुइ। स्‍वां हायावंगु जैतूनमा थें व जुइ। 
परमेश्‍वरयात मानय् मयाइपिं मनूतय्‌गु पुचः फुक्‍क बाझः जुइ। घुस नइपिनिगु पालत मिं भस्‍म जुइ। 
इमिसं संकट प्‍वाथय् दय्‌की अले अधर्म बुइकी, इमिगु मनय् न्‍ह्याबलें धोखा हे धोखा दइ।” 
