१ कोरिन्‍थी.
3.
यःपिं दाजुकिजापिं, परमेश्‍वरयागु खँ बांलाक स्‍यूपिं मनूत नाप थें छिपिंनाप जिं खँ ल्‍हाये मफुत। नकतिनि नकतिनि जक ख्रीष्‍टयात विश्‍वास याःपिं थ्‍व संसारयापिं मनूत नाप खँ ल्‍हाये थें जक ल्‍हाना च्‍वना। 
जिं छिमित दुरु त्‍वंका, दुधंगु नसा मनका। छाय्‌धाःसा छिमिसं उकियात पचय् याये मफु, आः तक नं पचय् याये मफुनि। 
छाय्‌धाःसा आः तक नं छिपिं थ्‍व संसारयापिं मनूत थें च्‍वनाच्‍वंगु दु, कर्पिनि ज्‍यूगु छिमिसं स्‍वये हे मफु, हानं छिपिं थःथवय् ल्‍वानाच्‍वंगु दु धाःसा छिपिं थ्‍व संसारयापिं मनूत थें च्‍वनाच्‍वंगु दु धकाः अथें हे सीदत नि। 
छिपिं गुम्‍हय्‌सिनं थथे धाइ – “जि ला पावलयाम्‍ह,” अले गुम्‍हय्‌सिनं धाइ – “जि ला अपोल्‍लोसयाम्‍ह।” थथे धयाजुइपिं मनूत संसारयापिं मनूत स्‍वयाः छु पात? 
अपोल्‍लोस धाःम्‍ह सु खः धकाः? अथे हे पावल धाःम्‍ह सु खः धकाः? जिपिं निम्‍हं छिमित प्रभुयागु भिंगु खँ कनाः विश्‍वास याकापिं परमेश्‍वरया च्‍यःत जक खः। प्रभुं जिमित याकेबियादी थें जिमिसं यानाच्‍वनागु खः। 
जिं पुसा पिना, अले अपोल्‍लोसं लः बिल, थ्‍वयात तःमा यानादीम्‍ह ला परमेश्‍वर खः। 
उकिं पुसा प्‍यूम्‍ह मनू व लः ब्‍यूम्‍ह मनू छुनं मखु, तर तमा यानादीम्‍ह परमेश्‍वर हे खः। 
पुसा प्‍यूम्‍ह मनू व लः ब्‍यूम्‍ह मनू निम्‍हं उथें खः। थुमिसं गुलि ज्‍या याःगु खः उलि हे थुमित परमेश्‍वरं ज्‍याला बियादी। 
जिपिं ला परमेश्‍वरयागु ज्‍या याः जुइपिं ज्‍यामित जक खः, अले छिपिं परमेश्‍वरयागु बुँ खः। छिपिं परमेश्‍वरयागु छेँनं खः। 
परमेश्‍वरया दया मायां यानाः जिं सःम्‍ह दकःमिं थें जग स्‍वना बिया, अले थ्‍व हे जगय् मेम्‍ह मनुखं छेँ दना वनी। छेँ दनिम्‍हय्‌सिनं गथे यानाः दनेमाः धकाः बांलाक बिचाः यायेमाः। 
परमेश्‍वरं तयादीगु थ्‍व छगू हे जक जग येशू ख्रीष्‍ट खः। सुनानं मेगु जग तये फइ मखु। 
थ्‍व हे जगय् गुम्‍हय्‌सिनं लुँ, वहः, मू वंगु ल्‍वहं तयाः छेँ दनी, अथे हे गुम्‍हय्‌सिनं सिँ, घाँय्, व सुयागु छेँ दनी। 
सुनां बांलाक ज्‍या यात, सुनां बांमलाक ज्‍या यात धकाः ख्रीष्‍ट न्‍याय यायेत झायादीबलय् जाँचय् यानादी। छाय्‌धाःसा उबलय् फुक्‍क मनूतय्‌गु ज्‍या मिइ तयाः जाँचय् याइ। 
मिं हे थी मफय्‌क सुनां छेँ दन व मनूयात परमेश्‍वरं इनाम बियादी। 
अथे हे सुं मनुखं दय्‌कातःगु छेँ मिं नयाः नौ जुयावन धाःसा व मनुखं याःगु ज्‍या फुक्‍कं सितिं वनी। व मनू जक मिं पिहां वयाः बचय् जूम्‍ह थें बचय् जुइ। 
छिपिं परमेश्‍वरयागु देगः खः, उकिं पवित्र आत्‍मा छिमिके च्‍वनादी धकाः छिमिसं मस्‍यू ला? 
अय्‌जूगुलिं सुनानं परमेश्‍वरयागु देगः स्‍यंकल धाःसा वयात नं परमेश्‍वरं स्‍यंकादी। वय्‌कःयागु देगः पवित्र जुइमाः। अले परमेश्‍वरयागु देगः छिपिं हे खः। 
थःम्‍हं थःत धोखा बी मते। छिपिं मध्‍ये सुनानं थःत थ्‍व संसारय् बुद्धि दुम्‍ह धकाः मतिइ तःसा थज्‍याःम्‍ह मनू मूर्ख जुइमा, अले जक व मनू बुद्धिमान जुइ। 
थथे छाय् जुइ धाःसा, थ्‍व संसारयागु बुद्धि ला परमेश्‍वरया न्‍ह्यःने छुं नं मखु, थ्‍व हे खँय् थथे च्‍वयातःगु दु – “परमेश्‍वरं बुद्धिमानतय्‌त इमिगु हे चलाखिइ ज्‍वनादी।” 
हानं थथे च्‍वयातःगु दु – “बुद्धिमानतय्‌गु बिचाः ज्‍यालगय् मजू धकाः परमप्रभुं स्‍यू।” 
अय्‌जूगुलिं मनूतय्‌गु खँय् तःधंछुइ मज्‍यू। धात्‍थें धाये धाःसा सकतां छिमिगु हे खः। 
पावल, अपोल्‍लोस व पत्रुस, अले थ्‍व संसार, जीवन व मृत्‍यु, अले जुयाच्‍वंगु ई व लिपा वइगु ई, दक्‍व फुक्‍क छिमिगु हे खः। 
अले छिपिं फुक्‍कं ख्रीष्‍टयापिं खः व ख्रीष्‍ट परमेश्‍वरयाम्‍ह खः। 
