प्रकाश.
16.
अले जिं देगलं न्‍हय्‌म्‍ह स्‍वर्गदूततय्‌त तस्‍सलं थथे धयाच्‍वंगु ताल – “हुँ, परमेश्‍वरयागु तं दुगु न्‍हय्‌गः ख्‍वल्‍चा पृथ्‍वीइ प्‍वंकि।” 
अले न्‍हापांम्‍ह स्‍वर्गदूतं वनाः थःगु ख्‍वल्‍चा पृथ्‍वीइ प्‍वंकल। थुकिं यानाः पशुयागु छाप दुपिं व पशुयागु मूर्ति पुजा याइपिं मनूतय्‌गु म्‍हय् घच्‍चाइपुगु व सह याये मफय्‌क स्‍याइगु कै वल। 
निम्‍हम्‍ह स्‍वर्गदूतं थःगु ख्‍वल्‍चा समुद्रय् प्‍वंकाबिल। अले व समुद्रयागु लः सीम्‍ह मनूयागु हि थें जुयाः समुद्रय् च्‍वंपिं प्राणीत फुक्‍कं सित। 
स्‍वम्‍हम्‍ह स्‍वर्गदूतं थःगु ख्‍वल्‍चा खुसि व बुंगाःचाय् प्‍वंकल। अले फुक्‍क लः हि जुल। 
अले लःयागु बिचाः याइम्‍ह दूतं थथे धाःगु जिं ताल – “हे पवित्रम्‍ह परमेश्‍वर, न्‍हापांनिसें दीम्‍ह, आः नं दीम्‍ह छि हे खः। छिं न्‍याय यानादीगु तसकं पाय्‌छि जू। 
छाय्‌धाःसा छितः विश्‍वास याःपिं मनूतय्‌त व अगमवक्तातय्‌त स्‍याःपिं थुपिं हे खः। उकिं छिं थुमित हि त्‍वंकादिल। इपिं थथे हे यायेमाःपिं खः।” 
अनं लिपा वेदीं थथे धयाहःगु सः जिं ताल, “दक्‍वसिबय् तःधंम्‍ह व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु परमेश्‍वर, छिं यानादीगु न्‍याय सत्‍य व पाय्‌छि जू।” 
प्‍यम्‍हम्‍ह स्‍वर्गदूतं थःगु ख्‍वल्‍चा सूर्ययात प्‍वंकाबिल। थुकथं सूर्ययागु मि थें ज्‍याःगु तापं मनूतय्‌त पुकेबिल। 
तसकं तांन्‍वयाः मनूतय्‌त पुत। थथे दुःखकष्‍ट छ्वयाहयेगु अधिकार दुम्‍ह परमेश्‍वरयागु नां कयाः इमिसं सराः बिल। अय्‌नं इमिसं पश्‍चाताप मयाः अले परमेश्‍वरयात नं तःमधंकू। 
न्‍याम्‍हम्‍ह स्‍वर्गदूतं थःगु ख्‍वल्‍चा पशुयागु सिंहासनय् प्‍वंकल। अले वयागु राज्‍य खिउँसे च्‍वना वन। दुःखकष्‍ट सह याये मफयाः मनूतय्‌सं वा न्‍ह्यल। 
थुकथं कै वय्‌काः सास्‍ती नका तःगुलिं इमिसं स्‍वर्गय् च्‍वंम्‍ह परमेश्‍वरयात सराः बिल। इमिसं थःपिन्‍सं याना जूगु मभिंगु ज्‍यायागु पश्‍चाताप मयाः। 
खुम्‍हम्‍ह स्‍वर्गदूतं थःगु ख्‍वल्‍चा तःधंगु यूफ्रेटिस खुसिइ प्‍वंकल। अले पुर्बयापिं जुजुपिं वये जीक खुसिया लः सुनावन, लँ दत। 
अले अजिङ्‌गर, पशु व फताहा अगमवक्तायागु म्‍हुतुं स्‍वम्‍ह ब्‍यांचा थें ज्‍याःपिं मभिंपिं आत्‍मात पिहां वःगु जिं खना। 
अजू चायापुगु चिं यायेफुपिं भूत आत्‍मात थुपिं हे खः। दक्‍वसिबय् तःधंम्‍ह व शक्ति दुम्‍ह परमेश्‍वरयागु तःधंगु दिनय् ल्‍वायेत थुमिसं सारा संसारय् च्‍वंपिं जुजुपिन्‍त मुंका जुइ। 
“होश‍ यानाच्‍वँ, जि खुँ थें वये। मद्यंसे न्‍ह्यलं चाय्‌का च्‍वंम्‍ह धन्‍यम्‍ह खः। वसः ज्‍वना च्‍वंम्‍ह धात्‍थें धन्‍यम्‍ह खः, छाय्‌धाःसा इपिं नांगां जुइ माली मखु। अले थःगु नांगांगु म्‍ह कर्पिन्‍त क्‍यने माली मखु।” 
हिब्रू भाषां आर-मागेड्डोन धाइगु थासय् इमिसं जुजुतय्‌त छथाय् मुंकल। 
न्‍हय्‌म्‍हम्‍ह स्‍वर्गदूतं थःगु ख्‍वल्‍चा फसय् प्‍वंकल। परमेश्‍वरया देगःया सिंहासनं थथे धकाः तसलं धयाहल – “आः सिधल।” 
अले अन न न्‍यात, हावलासा त्‍वल, तसकं भ्‍वखाय् ब्‍वल। मनूतय्‌गु सृष्‍टि जूसांनिसें थपाय्‌सकं तःधंगु व ग्‍यानापुगु भ्‍वखाय् गुबलें हे मब्‍वःनि। 
तःधंगु शहर स्‍वकू दला वन। देश देशय् च्‍वंगु शहर फुक्‍कं दुनावन। अले परमेश्‍वरं तःधंगु बेबिलोन शहरयात लुमंकादिल। अले वय्‌कःयागु ग्‍यानापुसे च्‍वंगु तंयागु ख्‍वल्‍चा वयात त्‍वनेत बियादिल। 
दक्‍व टापु तनावन। पहाड धयागु हे मदयावन। 
पिइगु पिइगु किलो ति दुगु ततःग्‍वःगु प्‍वँ आकाशं कुतुं वयाः मनूतय्‌त लात। थज्‍याःगु प्‍वँ वयाः तसकं महामारी लाःगुलिं मनूतय्‌सं परमेश्‍वरयात सराः बिल, छाय्‌धाःसा थ्‍व तसकं हे तःधंगु ग्‍यानापुगु महामारी खः। 
