लूका.
23.
अनंलि अन च्‍वंपिं फुक्‍क मनूत दनाः येशूयात पिलातसयाथाय् यंकल। 
अले इमिसं वय्‌कःयात थथे धकाः पाः यात – “थ्‍व मनुखं जिमिगु जातियापिं मनूतय्‌त मखुगु खँ स्‍यना जूगु, कैसरयात कर पुले मते धकाः धयाजूगु व थःत ख्रीष्‍ट जुजु खः धकाः धयाजूगु जिमिसं न्‍यनागु खः।” 
अले पिलातसं वय्‌कःयाके न्‍यन – “छ यहूदीतय् जुजु खः ला?” वय्‌कलं लिसः बियादिल – “छिं हे खः धकाः धयादिल।” 
अले पिलातसं तःधंपिं पुजाहारीतय्‌त व मनूतय्‌गु हुलयात धाल – “जिं ला थ्‍व मनूयाके छुं हे दोष लुइके मफुत।” 
अय्‌नं इपिं थथे धकाः झन हाला हल – “गालीलंनिसें यहूदिया थ्‍यंक व थननापं थ्‍व मनुखं स्‍यनेकने यानाः मनूतय्‌त स्‍यंकाच्‍वंगु दु।” 
थ्‍व खँ न्‍यनाः पिलातसं येशू गालीलयाम्‍ह खः ला कि मखु धकाः न्‍यना स्‍वल। 
वय्‌कः हेरोदयागु इलाकाय् लाःम्‍ह मनू खः धकाः सीकाः वं वय्‌कःयात हेरोदयाथाय् छ्वयाबिल। अबलय् हेरोद यरूशलेमय् हे च्‍वनाच्‍वंगु दु। 
वय्‌कःयात खनाः हेरोद तसकं लय्‌ताल, छाय्‌धाःसा वं वय्‌कःयागु बारे न्‍यनातःगुलिं वय्‌कःयात स्‍वयेमास्‍ति वय्‌काच्‍वंगु यक्‍व हे दत। नापं वं वय्‌कलं अजू चायापुगु चिं यानादीगु स्‍वयेगु आशा यानाच्‍वंगु खः। 
अय्‌जूगुलिं वं यक्‍व खँ न्‍यना स्‍वल, तर वय्‌कलं छुं हे लिसः बियामदी। 
तःधंपिं पुजाहारीत व शास्‍त्रीतय्‌सं वय्‌कःयात तःधंगु दोष बियाः पाः यात। 
अले हेरोद व वया सिपाइँतय्‌सं वय्‌कःयात गिजय् याये फक्‍व यानाः जुजुयागु थें ज्‍याःगु लं फिकाः पिलातसयाथाय् तुं लित छ्वयाहल। 
उखुन्‍हुंनिसें हेरोद व पिलातस हानं मिलय् जुल। न्‍हापा इपिं निम्‍ह मिलय् मजूपिं खः। 
पिलातसं हानं तःधंपिं पुजाहारीत, शासकत व मनूतय्‌त सःताः 
धाल – “छिमिसं मनूतय्‌त स्‍यंका जुल धकाः थ्‍व मनूयात ज्‍वनाः जिथाय् हल, अय्‌नं छिमिगु हे न्‍ह्यःने जिं केरकार याना स्‍वयां नं छिमिसं पाः याःगु छुं नं दोष जिं लुइके मफुत। 
हेरोदं नं वयाके छुं हे दोष लुइके मफयाः जिथाय् लिछ्वयाहल। स्‍याये हे माय्‌क ला वं छुं नं याःगु मदु। 
अय्‌जूगुलिं जिं वयात कोर्रां दायाः त्‍वःता छ्वयाबी।” 
पिलातसं छुत्‍कारायागु नखःबलय् छम्‍ह कैदीयात त्‍वःताछ्वयेगु चलन यानातःगु दु। 
इपिं फुक्‍कं छस्‍सलं थथे धकाः चिल्‍लाय् दना हाला हल – “थ्‍व मनूयात स्‍यानाछ्व, जिमित बारब्‍बायात त्‍वःता बियादिसँ।” 
शहरय् ग्‍वलमाल याकूगुलिं व मनू स्‍याःगुलिं बारब्‍बायात कुना तःगु खः। 
येशूयात त्‍वःताछ्वयेगु मनं तुनाः पिलातसं हानं छकः इमित ध्‍वाथुइकल। 
अय्‌नं इपिं थथे धकाः हाला हल – “वयात क्रूसय् यख्‍खानाः स्‍यानाछ्व, वयात क्रूसय् यख्‍खानाः स्‍यानाछ्व।” 
अय्‌जूसां स्‍वकः खुसि नं पिलातसं इमित थथे धाल – “वयात छाय् स्‍यायेगु? वं छुं हे अपराध याःगु मदु। वं स्‍याये माय्‌क छुं नं अपराध याःगु जिं लुइके मफुत। अय्‌जूगुलिं जिं ला वयात कोर्रां दायाः त्‍वःता छ्वयाबी।” 
इमिसं जिद्दी यानाः झन जक ततःसलं “वयात क्रूसय् यख्‍खानाः स्‍यानाछ्व” धकाः हाला हल। थुकथं हालाः हे इमिसं त्‍याकल। 
अय्‌जूगुलिं पिलातसं इमिसं धाःथें येशूयात स्‍याके छ्वयेगु फैसला यात। 
वं ग्‍वलमाल याकूम्‍ह व ज्‍यानमारा जूगुलिं झ्‍यालखानाय् कुनातःम्‍ह बारब्‍बायात इमिसं फ्‍वंथें त्‍वःता छ्वल। येशूयात धाःसा इमिसं धाःथें स्‍याकेत लःल्‍हाना बिल। 
रोमी सिपाइँतय्‌सं येशूयात यंकाच्‍वंबलय् छम्‍ह कुरेनीं वःम्‍ह सिमोनयात ज्‍वन। थ्‍व मनू शहरय् वनेत वयाच्‍वंम्‍ह खः। इमिसं वयात क्रूस क्‍वबिकाः वय्‌कःयागु ल्‍यूल्‍यू ब्‍वनायंकल। 
वय्‌कःया ल्‍यूल्‍यू ग्‍वाः ग्‍वाः मनूत वयाच्‍वंगु दु। नुगःपा दादां ह्वाँय्‌ह्वाँय् ख्‍वया वयाच्‍वंपिं मिसात नं दु। 
वय्‌कलं इमिथाय् लिफः स्‍वयाः धयादिल – “यरूशलेमय् च्‍वंपिं मिसात, जिगु निंतिं ख्‍वये मते, बरु थःगु निंतिं व थः मस्‍तय्‌गु निंतिं ख्‍व। 
छाय्‌धाःसा अज्‍याःगु दिं नं वइतिनि, गुबलय् मनूतय्‌सं मचा मदुपिं, मचा बुइके मलंपिं व मचायात दुरु त्‍वंके मलंपिं धन्‍यपिं खः धकाः धाइ। 
अबलय् “‘मनूतय्‌सं पहाडयात वनाः “जिमित ल्‍हाः वा।” अले डाँडायात – “जिमित ल्‍हाना छ्व” धकाः धाइ।’ 
“प्‍याःगु सिमायात ला मनूतय्‌सं छ्वय्‌कल धाःसा गंगु सिमायागु झन छु जक गति जुइ?” 
मेपिं निम्‍ह अपराधीतय्‌त नं वय्‌कः नाप स्‍याना छ्वयेत इमिसं यंकूगु दु। 
“खप्‍परे” धाःगु थासय् थ्‍यंकाः इमिसं वय्‌कःयात क्रूसय् नकिं तानाः यख्‍खायाबिल। अले अपराधीतय्‌त नं अथे हे यानाः वय्‌कःया जवय् व खवय् यख्‍खायाबिल। 
वय्‌कलं धयादिल – “बाः, थुमित क्षमा यानादिसँ। थुमिसं छु यानाच्‍वना धकाः मस्‍यू।” सिपाइँतय्‌सं चिट्ठा तयाः वय्‌कःयागु वसः इना काल। 
अन लिक्‍कसं दनाः मनूत स्‍वयाच्‍वंगु दु। शासकतय्‌सं धाःसा वय्‌कःयात थथे धकाः गिजय् यात – “थ्‍वं कर्पिन्‍त ला बचय् यात, थ्‍व मनू परमेश्‍वरं हे ल्‍ययातःम्‍ह मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट खः धयागु जूसा थःत नं बचय् याये फयेमाःगु खः।” 
सिपाइँतय्‌सं नं वय्‌कःयात पाउँति त्‍वंकाः थथे धकाः गिजय् यात – 
“यहूदीतय् जुजु खःसा छं थःत बचय् या।” 
वय्‌कःयागु च्‍वसं – “थ्‍व यहूदीतय् जुजु खः” धकाः द्वपं पौ यख्‍खानातःगु दु। 
वय्‌कः नाप यख्‍खानातःम्‍ह छम्‍ह अपराधीं नं वय्‌कःयात थथे धकाः गिजय् यात – “ख्रीष्‍ट धाःम्‍ह छ हे मखु ला? छ थः नं बचय् जु जिमित नं बचय् या।” 
मेम्‍ह अपराधीं धाःसा वयात ब्‍वःबियाः थथे धाल – “वं थे हे सजाँय फयाच्‍वने मालं नं छ परमेश्‍वर खनाः मग्‍याः ला? 
झीत ला झीसं यानागु ज्‍या हे अपराध जूगुलिं थथे याना तल, अय्‌नं थ्‍व मनुखं ला छुं मभिंगु ज्‍या याःगु मदु।” 
अले वं धाल – “येशू, छि जुजु जुयाः झायादीबलय् जितः नं लुमंकादिसँ।” 
अले वय्‌कलं लिसः बियादिल – “जिं छन्‍त धात्‍थें धाये – थौं हे छ जि नाप स्‍वर्गय् वने खनी।” 
अबलय् न्‍हिनय् बाह्र बजेनिसें तीन बजे तक देशय् फुक्‍कभनं खिउँसे च्‍वना वन। 
सूर्य खिउँसे च्‍वना वन। अले देगलय् च्‍वंगु पर्दा च्‍वंनिसें क्‍वथ्‍यंक निकू दलाः गुना वन। 
येशू तःसलं थथे धकाः हालादिल – “बाः, जिगु आत्‍मायात छिगु हे ल्‍हातय् लःल्‍हानाबी।” थथे धयाः वय्‌कलं प्राण त्‍वःतादिल। 
रोमी कप्‍तानं थथे जूगु खनाः परमेश्‍वरयात तःधंकाः थथे धाल – “धात्‍थें हे, थ्‍व मनू ला भिंम्‍ह खः।” 
अन स्‍वः वयाच्‍वंपिं मनूतय्‌सं थ्‍व खनाः तसकं नुगः मछिंकाः छेँय् छेँय् लिहां वन। 
वय्‌कःयात म्‍हस्‍यूपिं मनूत व गालीलंनिसें वय्‌कः नाप वःपिं मिसात नं भचा तापाक च्‍वनाः अन जुयाच्‍वंगु फुक्‍क स्‍वयाच्‍वंगु दु। 
योसेफ धाःम्‍ह छम्‍ह भिंम्‍ह व धर्मीम्‍ह मनू खः। व सभाया छम्‍ह दुजः नं खः। 
अथे जूसां वं इमिसं येशूयात स्‍यायेगु ग्‍वसाः ग्‍वःबलय् विरोध याःगु खः। व यहूदियाया अरिमाथिया धयाथाय् च्‍वंम्‍ह खः। अले व परमेश्‍वरं राज्‍य यानादी तिनि धकाः पियाच्‍वंम्‍ह खः। 
आः वं पिलातसयाथाय् वनाः येशूयागु सीम्‍ह फ्‍वन। 
अले वं सीम्‍हयात क्रूसं क्‍वकयाः भिंगु सुति कापतं हिनाः ल्‍वहँतय् प्‍वाः खना दय्‌कातःगु न्‍हूगु चिहानय् यंकाः तल। 
उखुन्‍हु तयारीया दिं खः, अले विश्रामबार शुरु जुइत्‍यंगु खः। 
गालीलंनिसें वय्‌कः नाप वःपिं मिसात नं योसेफनापं वनाः वय्‌कःयात तःगु चिहान स्‍वल। अले सीम्‍हयात गथे यानाः तल, व नं स्‍वल। 
अले इमिसं लिहां वनाः सीम्‍हय् तयेत माःगु अत्तर व मलम दय्‌काः थिक्‍क याना तल। अय्‌नं व्‍यवस्‍थाय् च्‍वया तः थें शबाथ खुन्‍हु आराम यात। 
