यर्मिया.
22.
परमप्रभुं जितः थथे धयादी, “यहूदाया जुजुया दरबारय् वनाः थ्‍व खँ धा, 
‘हे दाऊदया सिंहासनय् च्‍वनादीम्‍ह यहूदाया जुजु, छि, छिकपिनि भारदारत व ध्‍वाखां दुहां वइपिं छिकपिनि सकलें मनूत, परमप्रभुया थ्‍व वचन न्‍यँ! 
परमप्रभुं थथे धयादी – खःगु व पाय्‌छिगु ज्‍या या! लुतय् याकाच्‍वंम्‍ह मनूयात अत्‍याचारीया ल्‍हातं बचय् या! परदेशी, मांबौ मदुपिं व भाःत मदुपिन्‍त क्‍वत्‍यके बी मते! थ्‍व थासय् दोष मदुपिनिगु हिबाः वय्‌केबी मते! 
छिमिसं धात्‍थें थथे याःसा दाऊदया थासय् सिंहासनय् च्‍वंम्‍ह जुजु थ्‍व दरबारया ध्‍वाखां रथ व सल गयाः थः च्‍यःत व थः मनूतनापं वयेगु याइ। 
जि, परमप्रभुं धाये, छिमिसं थुपिं आज्ञा मानय् मयात धाःसा थ्‍व दरबार भज्‍यंक नाश जुइ धकाः जिं थःगु हे नामं पाफयाः धाये।’” 
यहूदाया जुजुया दरबारया बारे परमप्रभुं थथे धयादी, “छ जिगु लागि गिलाद देश व लेबनानया गुँया च्‍वका थें तसकं बांला। अय्‌नं जिं धात्‍थें हे छन्‍त मरुभूमि व मनू मदुगु शहर यानाबी। 
जिं छंगु विरोधय् नाश याइपिं छ्वयाहये, इपिं सकसिके हतियार दइ। अले इमिसं छंगु भिंगु देवदारुया धलिंत ध्‍यनाः उमित मिइ वांछ्वयाबी। 
“यक्‍व जातियापिं मनूत थ्‍व शहर जुयाः वनी, अले छम्‍हय्‌सिनं मेम्‍हय्‌सित न्‍यनी, ‘थ्‍व तःधंगु शहरयात परमप्रभुं छाय् थथे यानादीगु जुइ?’ 
अले मनूतय्‌सं धाइ, ‘इमिसं थः परमप्रभु परमेश्‍वरया बाचा त्‍वाथुलाः मेपिं द्यःतय्‌त पुजा व सेवा याःगुलिं थथे जूगु खः।’” 
सी धुंकूम्‍ह जुजुया लागि ख्‍वये मते वा वयागु लागि नुगः मछिंके मते। बरु ज्‍वनायंकूम्‍ह मनूया लागि ह्वाँय्‌ह्वाँय् ख्‍व, छाय्‌धाःसा व हाकनं लिहां वइ मखु। वं थः जन्‍म जूगु देश हाकनं खनी मखु। 
छाय्‌धाःसा योशियाहया काय् यहोआहाज, थः अबुया थासय् यहूदाया जुजु जुल। थ्‍व हे यहोआहाज थनं वंम्‍ह खः। वयागु बारे परमप्रभुं थथे धयादी, “व हाकनं गुबलें थन लिहां वइ मखु। 
तर वयात ज्‍वनायंका तयातःगु थासय् हे व सी, वं थ्‍व देश हाकनं गुबलें स्‍वये खनी मखु।” 
मभिंगु ज्‍या यानाः थःगु छेँ दय्‌कीम्‍हय्‌सित धिक्‍कार दु, थःगु च्‍वय्‌या क्‍वथा अन्‍याय यानाः दय्‌कीम्‍ह व थःगु हे देशय् च्‍वंपिन्‍त सितिकं सेवा याकिम्‍ह, अले इमित इमिसं याःगु ज्‍याया ज्‍यालाबी मखुम्‍हय्‌सित धिक्‍कार दु। 
वं धाइ, “जिं थःगु निंतिं तलय् तकूगु क्‍वथा दुगु छखा छेँ दय्‌के।” वं देवदारुया सिँपौ दुगु झ्‍याः दय्‌की। अले उकी ह्याउँगु रंग पानाबी। 
“छु यक्‍व देवदारु दयां छ जुजु जुइ ला? छु छिमि अबुयाके नयेगु व त्‍वनेगु गाक्‍क मदुगु खः ला? वं खःगु व पाय्‌छिगु ज्‍या हे यात। अथे जुयाः वयागु भिं हे जुल। 
वं चीमि व मगाःमचाःपिन्‍त रक्षा यात, अले वयागु भिं हे जुल। छु जितः म्‍हस्‍यूगुया अर्थ थ्‍व हे मखु ला?” 
“तर छंगु मिखा व नुगः ला बेइमान यानाः कमय् यायेगुपाखे, व दोष मदुपिनिगु हिबाः वय्‌केगु, अत्‍याचारया ज्‍या यायेगु व लुतय् यायेगुपाखे हे वनाच्‍वंगु दु।” 
अथे जुयाः यहूदाया जुजु योशियाहया काय् यहोयाकीमया बारे परमप्रभुं थथे धयादी, “‘हाय, जिमि किजा! हाय, जिमि केहेँ!’ धयाः इपिं वयागु निंतिं ख्‍वइ मखु। ‘हाय, जिमि मालिक! हाय, वय्‌कःया गौरव!’ धयाः इपिं वयागु लागि ख्‍वइ मखु। 
बरु वयात गधायात थें थुनी, वयात साला यंकाः यरूशलेमया ध्‍वाखाया पिने वांछ्वयाबी।” 
“लेबनानया पहाडय् वनाः तस्‍सलं हा, अले बाशानय् वनाः चिल्‍लाय् दनाः हा। हानं अबारीम पहाडय् वनाः हा। छाय्‌धाःसा छिमि जव खव च्‍वंगु फुक्‍क देश नाश जुइ धुंकल। 
छन्‍त सुख जुयाच्‍वंबलय् हे जिं छन्‍त ख्‍याच्‍वः बियागु खः। तर छं जिं न्‍यने मखु धाल। थ्‍व ला ल्‍याय्‌म्‍हबलय् निसेंया छंगु बानी खः, छं जिगु खँ न्‍यंगु मदु। 
फसं छिमि सकलें फैजवाःतय्‌त ब्‍वय्‌कायंकी, अले छन्‍त ग्‍वाहालि याइपिन्‍त ज्‍वनाः देशं पिने यंकी। छं मभिंगु ज्‍या याःगुलिं छ मछालेमाली अले छन्‍त हेपय् याइ। 
छिपिं लेबनानय् च्‍वनीपिं, छिपिं देवदारुया दथुइ थःत याउँक तइपिं, छिमित मचाबू ब्‍यथा थें सास्‍ती जुइबलय् छिपिं गुलि पिच्‍यानाः हाली।” 
“जि धात्‍थें म्‍वाःम्‍ह खः थें,” परमप्रभुं धयादी, “यहूदाया जुजु यहोयाकीमया काय् यहोयाकीन जिगु जव ल्‍हाःया अंगू जूसां नं जिं वयात त्‍वयाः वांछ्वयेगु। 
जिं छन्‍त उपिं मनूतय्‌गु ल्‍हातय् बी, गुपिं खनाः छ ग्‍याः। जिं छन्‍त छंगु प्राण कायेत स्‍वयाच्‍वंपिं बेबिलोनया जुजु नबूकदनेसर व बेबिलोनीतय्‌त लःल्‍हानाबी। 
जिं छन्‍त व छन्‍त बुइकूम्‍ह छिमि मांयात छिपिं मबूगु देशय् ज्‍वनायंकेबी। अले छिपिं निम्‍हं अन हे सी। 
छिमिसं लिहां वये मास्‍तिवय्‌कूगु देशय् छिपिं गुबलें लिहां वइ मखु।” 
छु! थ्‍व मनू यहोयाकीन छगः सुनां वास्‍ता मयाःगु वांछ्वयातःगु तज्‍याःगु थल खः ला? छाय् वयात वया काय्‌म्‍ह्याय्‌पिंनापं इमिसं म्‍हमस्‍यूगु देशय् वांछ्वयाबीगु? 
अय् देश, देश, देश, परमप्रभुया वचन न्‍यँ! 
परमप्रभुं थथे धयादी, “थ्‍व मनूया नां मस्‍त मदुम्‍ह धकाः च्‍व, छम्‍ह मनू गुम्‍ह थःगु जीवनकालय् ताःलाइ मखु। छाय्‌धाःसा वया सन्‍तान मध्‍ये सुं नं ताःलाइ मखु, वया सुं सन्‍तान दाऊदया सिंहासनय् च्‍वने खनी मखु अथवा यहूदाय् शासक जुइ खनी मखु।” 
