नहूम.
2.
अय् निनवे! छं शत्रु छन्‍त नाश यायेत वयाच्‍वंगु दु। छंगु किल्‍लात बल्‍लाकि, लँ बांलाक स्‍व, थः तयार जुयाच्‍वँ, अले छंगु फुक्‍क बल लगय् या। 
परमप्रभुं याकूबयात न्‍हापा इस्राएल झःझः धाःगु थें हाकनं झःझः धाय्‌कादी। छाय्‌धाःसा शत्रुतय्‌सं इमित लुतय् यात, अले इमिगु दाखमा भज्‍यंक नाश यात। 
शत्रुतय् सिपाइँतय्‌गु ढालत ह्याउँसे च्‍वं अले इमिसं ह्याउँगु लं फिनातःगु दु। इमिसं हमला यायेत तयारी यानाच्‍वंगु दु। इमिगु रथय् दुगु धातु प्‍वालाप्‍वाला थी, थसिँया भालात संका च्‍वंगु दु। 
रथतय्‌त लँय् तसकं ब्‍वाकी, चुक चुकय् उपिं थुखे उखे ब्‍वाँय् वनाच्‍वनी। इपिं च्‍यानाच्‍वंगु मिप्‍वाः थें खने दु, इपिं हाबलासा त्‍वःथें तसकं ब्‍वाँय् वनी। 
वं ल्‍ययातःपिं थः बहादुर सिपाइँतय्‌त सःती, इपिं थःगु लँय् धेधे चुइ। इपिं तसकं हथाय् चाचां शहरया पःखाःपाखे ब्‍वाँय् वनी, सुरक्षाया ढाल तयार याइ। 
खुसिया बाँधया लुखा चाय्‌काबी अले जुजुया दरबार दुनी। 
थ्‍व आज्ञा जूगु दु कि शहरय् च्‍वंपिन्‍त ज्‍वना यंकी। वया दासीत सुकभत्तु थें नुगःपा दादां विलाप याइ। 
निनवे शहर दय्‌कूबलय् निसें लःया पुखू थें खः तर आः मनूत हथाय् चाचां पिहांवयाच्‍वंगु दु “आसे! आसे!” धकाः तसकं सःतूसां सुनानं लिफ स्‍वइ मखु। 
वहः लुतय् या! लुँ लुतय् या! अन धन-सम्‍पत्ति यक्‍व दु, अले मू वंगु सामानत नं यक्‍व दु। 
निनवे शहरयात लुतय् याःगु दु, अन झिजांमिजां दंगु दु व तहसनहस जूगु दु। मनूतय्‌गु नुगः ग्‍यानाः न्‍यले धुंकल, इमिगु तुति थुरथुर खानाच्‍वंगु दु, म्‍ह छम्‍हं खानाच्‍वंगु दु, इमिगु ख्‍वाः ग्‍यानाः म्‍हासुइ धुंकल। 
ल्‍याय्‌म्‍हपिं सिंहत यक्‍व दुगु व तःधंगु निनवे शहर आः गन दु? थ्‍व थासय् सिंह व सिंहनी थः मस्‍तनापं याउँक व मग्‍यासे चाःहिला जुइगु खः। 
सिंहं थः मस्‍तय्‌त नकेत माक्‍व शिकार स्‍यानाहइगु, अले वया सिंहनीया निंतिं पशुतय्‌गु ला कुचा कुचा याइगु। वं शिकार यानाहःगु पशुतय्‌गु लां गुफा जाय्‌कीगु। 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं धयादी, “जि छंगु विरोधय् दु। जिं छंगु रथतय्‌त च्‍याकाबी अले अन कुँया कुं जुइ, अले ल्‍याय्‌म्‍ह सिंहतय्‌त तरवारं स्‍याइ। जिं छंगु निंतिं पृथ्‍वीइ शिकार त्‍वःते मखु। अले छन्‍त खबर हइम्‍हय्‌सिया सः आवंलि न्‍यनेदइ मखु।” 
