अय्‍यूब.
14.
“मिसापाखें बूम्‍ह मनू चिहाकःगु आयु दुम्‍ह व दुःखं जाःम्‍ह जुइ। 
व स्‍वां थें ह्वइ, अले गनाः सुकूचिनावनी। व किचः थें तनावनी, दयाच्‍वनी मखु। 
छु छिं थज्‍याःम्‍ह मनूयात स्‍वयाच्‍वनादीगु ला? छु वयात छिं थःगु न्‍ह्यःने न्‍यायया लागि हयादी ला? 
सुनां अशुद्धपाखें शुद्ध लिकाये फइ? सुनानं फइ मखु। 
मनूया जीवनया दिं क्‍वःछिनातःगु दइ। वयागु लाया ल्‍याः छिके दु। छिं वयागु सिमाना चिनादीगु दु। वं व पुलावने फइ मखु। 
उकिं वपाखें थःगु ख्‍वाः फस्‍वय्‌कादिसँ! वं ज्‍यामिं थें थःगु ई पूरा मयाःतले वयात याकःचा त्‍वःतादिसँ। 
सिमाया निंतिं आशा दइ। उकियात पालाछ्वसां व हाकनं तःमा जुयावइ, उकी न्‍हूगु चुलि जायावइ। 
उकिया हा बँया दुने पुलां जुइफु अले उकिया हा जमिनय् दुने सी फु, 
अय्‌नं भचा लः दये धुंकाः उकी हाकनं चुलि ह्वयाः तःमा जुयावइ। 
तर मनू सिनावनी अले वयात थुनी, वं लिपांगु सासः ल्‍हाइ अले फुनावनी। 
गथे खुसिया लः बुलुहुं बुलुहुं कम जुयावनी, अथवा गथे पुखूया लः कम जुयाः सुनावनी, 
अथे हे सीमानिम्‍ह मनू नं ग्‍वतुली, अले गुबलें दनी मखु, गुबलय् तक आकाशत न्‍हनावनी मखु। मनूत दनी मखु अथवा थःगु न्‍ह्यलं इपिं हाकनं दनी मखु। 
छिं जितः चिहानय् सुचुकादीगु जूसा अले छिगु तं क्‍वमलाःतले जितः सुचुकादीगु जूसा अले जिगु लागि छगू ई क्‍वःछिनाः जितः लुमंकादीगु जूसा गुलि बांलाइगु। 
मनू सीधुंकाः व हाकनं म्‍वाइ ला? जिगु दुःखया ई न्‍ह्याक्‍व हे ताहाकःगु जूसां जिगु छुत्‍कारा मजुतले जि पिया हे च्‍वने। 
छिं जितः सःतादी अले जिं लिसः बी। छिं थःगु ल्‍हातं दय्‌कूम्‍ह जितः स्‍वयेमास्‍ति वय्‌कादी। 
धात्‍थें छिं जिगु फुक्‍क पलाःयात ल्‍याःखानादी। जिगु पापया ल्‍याःचाः धाःसा तयादी मखु। 
मनुखं सामानत म्‍हिचाय् सुचुकातःगु थें छिं जिगु फुक्‍क अपराध म्‍हिचाय् छाप तयाः तयातःगु दइ। छिं जिगु अधर्म त्‍वपुयादीगु दइ। 
तर पहाड ज्‍यलावनाः छुं जूगु थें अले ल्‍वहंधीयात वयागु थासं चीकाछ्वःगु थें 
लखं ल्‍वहंयात ज्‍यंकूगु थें, अले बाः वःगु लखं जमिनयागु चायात चुइकायंकूगु थें, छिं मनूयागु आशा नाश यानाब्‍यूगु दु। 
छिं वयात त्‍याकादी अले व दयाच्‍वनी मखु। छिं वयागु ख्‍वाःयागु रूप हिलाः वयात तापाक छ्वयादी। 
वया काय्‌पिन्‍त मान इज्‍जत दइ तर वं व सी मखु। इपिं बदनाम जुइ तर वं व सी मखु। 
वं थःगु हे म्‍हयागु सास्‍ती जक सी, वं थःगु निंतिं जक बिलाप याइ।” 
