प्रस्‍थान.
5.
अनं लिपा मोशा व हारूनं वनाः फारोयात धाल, “परमप्रभु इस्राएलया परमेश्‍वरं थथे धयादिल, ‘जिमि मनूतय्‌त वनेब्‍यु, अले इमिसं मरुभूमिइ वनाः जिगु निंतिं नखः हनेमा।’” 
फारोनं धाल, “परमप्रभु सु खः? जिं छाय् वयागु खँ न्‍यनाः इस्राएलीतय्‌त वने बीगु? जिं परमप्रभुयात म्‍हमस्‍यू अले इस्राएलीतय्‌त नं वनेबी मखु।” 
अले मोशा व हारूनं धाल, “हिब्रूतय् परमेश्‍वरं जिमित नापलानादीगु दु। उकिं जिमि परमप्रभु परमेश्‍वरया निंतिं बां बीत स्‍वन्‍हु मरुभूमिया लँपुइ वनेबियादिसँ। मखुसा वय्‌कलं ल्‍वय् व ल्‍वापु छ्वयाहयाः जिमित स्‍यानादी।” 
फारोनं मोशा व हारूनयात धाल, “अय् मोशा व हारून, छिमिसं छाय् मनूतय्‌त ज्‍या याकेत पनाच्‍वनागु? छिपिं थथःगु ज्‍याय् लिहां हुँ।” 
फारोनं हाकनं हक्‍काः धाल, “आः देशय् थुपिं मनूत ल्‍याखय् अप्‍वः दये धुंकूगु दु। छिमिसं इमित ज्‍या यायेत पनाच्‍वंगु दु।” 
उखुन्‍हु हे फारोनं ज्‍या याकीपिन्‍त व इस्राएली ज्‍यामि नायःतय्‌त थुकथं उजं बिल, 
“मनूतय्‌त थौं तक अप्‍पा दय्‌केत बियाच्‍वनागु छ्वालि आवंलि बी मते। थः हे वनाः इमिसं थःगु निंतिं छ्वालि मालेमा। 
अप्‍पा धाःसा न्‍हापा गुलि दय्‌का वयाच्‍वंगु खः, उलि हे दय्‌केमाः। छपा नं कम मजुइमाः। इपिं अल्‍छी जूगु दु। उकिं इपिं, ‘जिमि परमेश्‍वरया निंतिं बां बीत वनेब्‍यु’ धकाः हालाच्‍वंगु दु। 
थुमिगु ज्‍या अज्‍ज अप्‍वः थाकुका ब्‍यु, थुकिं यानाः थुमित लिलाइ मखु, अले म्‍वाःमदुगु खँय् ध्‍यान नं बीलाइ मखु।” 
अले ज्‍या याकीपिं व ज्‍यामि नायःतय्‌सं वनाः मनूतय्‌त थथे धाल, “फारोनं धाःगु दु, ‘आवंलि छिमित छ्वालि छपु नं बी मखुत। 
छिपिं थःपिं हे वनाः गनं हयेफु हजि, ज्‍या धाःसा भचा नं पाः जुइ मज्‍यू।’” 
उकिं मनूत छ्वालि मालेत मिश्र देश न्‍यंकं उखेंथुखें जुल। 
ज्‍या याकीपिन्‍सं इमित थथे धकाः तित्तुतिल, “न्‍हापा छ्वालि बियाच्‍वंबलय् न्‍हिं गुलि ज्‍या यायेगु खः आः नं उलि हे ज्‍या यायेमाः।” 
फारोया ज्‍या याकीपिं मनूतय्‌सं ज्‍या स्‍वइपिं इस्राएली ज्‍यामि नायःतय्‌त थथे धयाः दाइगु, “छिमिसं छाय् न्‍हापालिपा स्‍वयाः थौंकन्‍हय् कम अप्‍पा दय्‌कागु?” 
अले इस्राएली ज्‍यामि नायःतय्‌सं फारोयाथाय् वनाः थथे धाल, “छिं थः दासतय्‌त छाय् थथे यानादियागु? 
जिमित छ्वालि नं बी मखु, न्‍हापा ति हे अप्‍पा दय्‌केमाः धाइगु। अले जिमित दायेगु नं यानाच्‍वंगु दु, अय्‌नं द्वं छिकपिनि मनूतय्‌गु हे दु।” 
फारोनं धाल, “छिपिं अल्‍छीत खः, अल्‍छीत! अथे जुयाः हे छिमिसं, ‘जिमित परमप्रभुया निंतिं बां बीत वनेब्‍यु धकाः धयाच्‍वंगु दु।’ 
हुँ, ज्‍या या हुँ। छिमित छ्वालि छपु नं बी मखु। अय्‌नं छिमिसं न्‍हापा क्‍वःछिनातःगु गुलि खः, उलि हे अप्‍पा दय्‌केमाः।” 
“छिमिसं न्‍हियान्‍हिथं बीमाःगु गुलि खः उलि हे अप्‍पा दय्‌केमाः” धाःगु न्‍यनाः इस्राएली ज्‍यामि नायःतय्‌सं थःपिं आः दुःखकष्‍टय् लात धकाः थुइकल। 
फारोयाथासं लिहां वयाच्‍वंबलय् इमिसं मोशा व हारूनयात लँय् पियाच्‍वंगु नापलात। 
अले इमिसं धाल, “परमप्रभुं छिकपिनिगु न्‍याय यानादीमा, छाय्‌धाःसा छिकपिन्‍सं यानाः जुजु व वया भारदारत जिपिंलिसें तंचाःगु दु, अले जिमित स्‍यायेत तरवार नं बियादीगु दु।” 
अले मोशां परमप्रभुयाथाय् लिहां वनाः थथे धाल, “हे प्रभु, छाय् छिं थुमित दुःखय् लाकादियागु? छाय् जितः थन छ्वया हयादियागु? 
फारोयाथाय् छिगु खँ ल्‍हायेत वनाबलय्‌निसें वं थुपिं मनूतलिसें बांमलाःगु व्‍यवहार याःगु दु। अले छिं थः मनूतय्‌त आः तक बचय् यानामदी।” 
