याकूब.
4.
छिमिगु दथुइ ल्‍वापुख्‍यापु गनं वल? मोजमज्‍जा यानाजुइगु बिचारं यानाः थथे जूगु मखु ला? थ्‍व इच्‍छा छिमिगु हे नुगलय् च्‍वंगु खः। 
छिमिसं थःत यःगु चिजबिजया निंतिं मनू स्‍यायेत तकं लिफः स्‍वइ मखु। छिमिसं थःके मदुगु चिजबिजया लोभ याना जुइ, अले ल्‍वाना जूसां कायेत स्‍वइ। छिमित माःगु चिजबिज छिमित दइ मखु, छाय्‌धाःसा छिमिसं परमेश्‍वरयाके मफ्‍वं। 
छिमिगु मति हे मभिं, उकिं फ्‍वंसां छिमित बियादी मखु, छाय्‌धाःसा छिमिसं मोजमज्‍जा याना जुइत फ्‍वनी। 
हे विश्‍वास त्‍वःतूपिं मनूत, संसारयात माया याइपिं परमेश्‍वरया शत्रु खः धकाः छिमिसं मस्‍यू ला? संसार नाप मिलय् जुइपिन्‍सं परमेश्‍वरयात शत्रु याइ। 
परमेश्‍वरं झीत बियादीगु आत्‍मायात जक यय्‌क च्‍वनाच्‍वनेमाः धकाः धर्मशास्‍त्रय् च्‍वयातःगु खः। 
परमेश्‍वरं अज्‍ज यक्‍व दया माया यानादी। धर्मशास्‍त्रय् थथे च्‍वयातःगु दु – “परमेश्‍वरयात तःधंछुया जुइपिं मनूत मयः। चिधंछुया जुइपिं मनूतय्‌त धाःसा वय्‌कलं यक्‍व दया माया यानादी।” 
उकिं छिमिसं वय्‌कलं धयादीगु खँ मानय् याना च्‍वँ। शैतानं धाःगु खँ मानय् याये मते, अले वं छिमित थी फइ मखु। 
परमेश्‍वरया लिक्‍क वा, अले वय्‌कः नं छिमि लिक्‍क झायादी। हे पापीत, छिमिसं थःगु ल्‍हाः सिलाछ्व। हे दोमन यानाजुइपिं, छिमिसं थःगु नुगःयात शुद्ध या। 
छिपिं नुगः मछिंकाः ख्‍व, पिच्‍याना हा। छिमिगु न्‍हिगु सः ख्‍वःसलय् हिलावनेमा, अले छिमिगु लसता दुःखय् हिलावनेमा। 
परमेश्‍वरया न्‍ह्यःने चिधं जु। अले जक छिमित वय्‌कलं तःधंकादी। 
दाजुकिजापिं, सुयात नं मभिंकाः खँ ल्‍हाः जुइ मते। सुं विश्‍वासी दाजुकिजायात सुनानं मभिंकाः खँ ल्‍हात धाःसां, न्‍याय यात धाःसां, व मनुखं परमेश्‍वरयागु व्‍यवस्‍थायात हेला याःगु जुइ, अथवा न्‍याय याःगु जुइ। थुकथं छिमिसं परमेश्‍वरया व्‍यवस्‍थायात न्‍याय यात धाःसा छिपिं वय्‌कःया व्‍यवस्‍था मानय् याइपिं मखु बरु छिपिं ला न्‍याय याइपिं हे जुल। 
व्‍यवस्‍था बियादीम्‍ह व न्‍याय यानादीम्‍ह परमेश्‍वर जक खः। वय्‌कलं हे बचय् याये नं फु, अले नाश यानाछ्वये नं फु। उकिं कर्पिनिगु न्‍याय याइपिं छिपिं सु खः? 
छिमिसं थथे मतिइ तया जुइ – “थौंसां कन्‍हय्‌सां जिपिं फल्‍नागु शहरय् वनाः दच्‍छि ति च्‍वनाः ब्‍यापार यानाः धिबा कमय् याना हये।” जिगु खँ न्‍यँ– 
कन्‍हय् छु जुइ धकाः छिमिसं छुं नं मस्‍यू। छिमिगु जीवन छु हे खः धकाः? छिमिगु जिन्‍दगी खसु थें खः। छुं ई तक खने दइ, अले हानं तनावनी। 
छिमिसं अथे मतिइ मतसे, बरु थथे मतिइ तयेमाःगु खः – “प्रभुयात यःसा, झी म्‍वानाच्‍वन धाःसा झीसं थथे अथे याये।” 
तर छिमिसं तसकं तःधंछुयाः फुइँ यानाः खँ ल्‍हाना जुल। थथे फुइँ यानाजुइगु बांमलाः। 
अय्‌जूगुलिं सीक सीकं नं भिंगु ज्‍याखँ मयाइम्‍ह मनूयात पाप लाइ। 
