यशैया.
22.
दर्शनया ब्‍यासिया बारे अगमवाणी– छिमित छु जुल अले छिपिं सकलें छाय् फुक्‍क छेँया कःसिइ थाहां वनागु? 
अय् हलचलं जाःगु शहर, लसताया सलं जाःगु शहर। छिमि सीपिं तरवारं स्‍याःगु मखु, व इपिं लडाइँलय् हे सीगु खः। 
छिमि फुक्‍क नायःत छकलं हे बिस्‍युं वन। धनुष वाण चले मयाःसां इमित ज्‍वन। शत्रुत तापाक हे च्‍वनाच्‍वंसां नं छिपिं बिस्‍युं वन अले फुक्‍कसित ज्‍वन। 
अथे जुयाः जिं धया, “जिपाखें फःहिला हुँ! जितः ह्वाँय्‌ह्वाँय् ख्‍वये ब्‍यु, जिमि प्रजाया नाशया कारणं जितः ह्यय्‌केगु कुतः याये मते।” 
दर्शनया ब्‍यासिइ प्रभु, दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुपाखें जू वःगु थ्‍व हाःहू व तुतिं न्‍हुत्तुन्‍हुयेगु व भयया दिं खः, पर्वतय् ग्‍वाहालि फ्‍वनेगु दिं। 
एलाम देशया सिपाइँत धनुष वाण ज्‍वनाः सलया म्‍हय् व रथय् च्‍वनाः वल। कीर देशया सिपाइँतय्‌सं थथःगु ढाल तयार यात। 
छंगु भिंगु भिंगु ब्‍यासि रथतय्‌सं जाइ, अले सलगइपिं धाःसा शहरया मू ध्‍वाखाय् पिवाः च्‍वनेत छ्वइ। 
यहूदाया पिवाः च्‍वनीपिन्‍त ल्‍वाभः मदय्‌का ब्‍यूगु दु। व दिंखुन्‍हु छिमिसं गुँ धाःगु दरबारय् दुगु ल्‍वाभःपाखे स्‍वइ। 
छिमिसं दाऊदया शहरया पखालय् यक्‍व प्‍वाःत दुगु खनी। छिमिसं क्‍वय् लाःगु पुखुलिइ लः मुंकल। 
छिमिसं यरूशलेमया छेँत ल्‍याः खात, अले किल्‍लात बल्‍लाकेत छेँत थुनाछव्‌त। 
छिमिसं निगू पःखाःया दथुइ पुलांगु पुखूया लः तयेगु निंतिं छगू तःधंगु पुखू दय्‌कल। तर छिमिसं थ्‍व दय्‌कूम्‍हय्‌सित मस्‍वः, अथवा यक्‍व न्‍हापा हे थथे यायेगु योजना दय्‌कादीम्‍हय्‌सित हनाबना मतः। 
व दिंखुन्‍हु प्रभु, दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं छिमित ख्‍वयेत व विलाप यायेत, छेनय् सँ खायेत व भांग्रा फीत सःतादिल। 
तर स्‍व, थन ला मोजमज्‍जा यानाच्‍वंगु दु। पशुत स्‍यायेगु, फैत स्‍यायेगु, ला नयेगु व दाखमद्य त्‍वनेगु ज्‍या जुयाः च्‍वंगु दु। छिमिसं धाइ, “कन्‍हय् ला झी सि हे सी, उकिं नयाःत्‍वनाः मोजमज्‍जा यायेनु!” 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं जिगु न्‍हाय्‌पं लिक्‍क थथे धयादिल, “छिपिं सीगु दिं तक नं थ्‍व पापया प्रायश्‍चित जुइ मखु,” प्रभु, दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं धयादी। 
प्रभु, दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं थथे धयादी – “दरबारयाम्‍ह प्रशासक शेब्‍नायाथाय् हुँ! वयात दरबारया जिम्‍मा बियातःगु खः। वयात धा– 
छ थन छु यानाच्‍वनागु? अले छं थःगु निंतिं चिहान दय्‌केत सुनां छन्‍त अनुमति बिल? छं थन तःजाःगु थासय् थःगु निंतिं चिहान दय्‌काच्‍वन, अले तग्‍वःगु ल्‍वहं चानाः थःगु निंतिं आराम कायेगु थाय् दय्‌काच्‍वन। 
“अय् थःत तसकं बल्‍लाः ताय्‌कूम्‍ह मनू, बांलाक होश‍ यानाच्‍वँ! परमप्रभुं छन्‍त क्‍वातुक ज्‍वनाः वान्‍छ्वयादी। 
वय्‌कलं छन्‍त भकुंग्‍वारायात थें कयाः छगू तःधंगु देशय् वान्‍छ्वयादी। अले छ अन सी अले छं गर्व याःगु छंगु रथत छिमि मालिकया परिवारया लागिं लज्‍या जुइ। छं थः मालिकया परिवारया बदनाम याइ।” 
परमप्रभुं थथे धयादी, “जिं छन्‍त छंगु ज्‍यां लिकयाबी अले जिं छंगु तःधंगु थासं छन्‍त क्‍वफानाबी।” 
परमप्रभुं शेब्‍नायात धयादी, “व दिंखुन्‍हु जिं थः दास हिल्‍कियाहया काय् एल्‍याकीमयात सःते। 
जिं छंगु अफिसय् फीगु वसः वयात पुंकेत बी अले छंगु जनी वयात चिकेबी। छंगु फुक्‍क अधिकार वयागु ल्‍हातय् बी। यरूशलेमय् व यहूदाय् च्‍वंपिं मनूतय्‌गु निंतिं व बौ थें जुइ। 
दाऊदया सन्‍तानपाखें बूपिं जुजुया क्‍वय्‌यागु फुक्‍क अधिकार जिं वयात बी। वयागु ल्‍हातय् जिं ताःचा बी। वं चाय्‌कीगु लुखा सुनां तीफइ मखु अले वं त्‍यूगु लुखा सुनानं चाय्‌के फइ मखु। 
जिं वयात बल्‍लाःगु थासय् की तानातःथें बल्‍लाक तये अले व थः फुक्‍क परिवारया निंतिं हनाबनाया थाय् जुइ। 
वया फुक्‍क परिवारया महिमा– वया सन्‍तानत, वया चिचीधंगु थलबल, ख्‍वल्‍चांनिसें घः तकया महिमा वयाके हे भरपरय् जुइ।” 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं धयादी, “व दिंखुन्‍हु व तसकं बल्‍लाःगु थासय् तानातःगु की लिहां वइ। व त्‍वधुलाः बँय् कुतुं वनी, उकी यग्‍गानाच्‍वंगु कु नाश जुइ,” परमप्रभुं धयादी। 
