२ राजा.
16.
रमल्‍याहया काय् पेकहं राज्‍य यानाच्‍वंगु झिंन्‍हय्‌गूगु दँय् योतामया काय् आहाज यहूदायाम्‍ह जुजु जुल। 
आहाज निइदँ दुबलय् जुजु जूगु खः। वं यरूशलेमय् झिंखुदँ राज्‍य यात। वं थः पुर्खा दाऊदं याःथें परमप्रभुयात यःगु ज्‍या मयाः। 
व इस्राएलया जुजुपिं जूगु थें जुल। परमप्रभुं इस्राएलीतय्‌गु न्‍ह्यःनं पितिनाछ्वःपिं जातितय्‌सं थें घच्‍चाइपुसे च्‍वंगु ज्‍या यानाः वं थः हे काय्‌यात तकं मिइ बलि बिल। 
वं पुजा याइगु थासय्, डाँडा डाँडाय् व फुक्‍क वाउँगु सिमाया क्‍वय् बलि बिल अले धुपाँय् च्‍याकल। 
अरामया जुजु रसीन व इस्राएलया जुजु रमल्‍याहया काय् पेकह यरूशलेमलिसें लडाइँ याः वन। इमिसं आहाजयात घेरय् यात। तर वयात त्‍याके मफुत। 
अबलय् अरामयाम्‍ह जुजु रसीनं अरामया निंतिं एलात हाकनं त्‍याका काल। वं एलातय् च्‍वंपिं फुक्‍क यहूदायापिं मनूतय्‌त पितिनाछ्वल। अले एदोमीत एलातय् च्‍वंवन। इपिं थौं तक नं अन च्‍वनाच्‍वंगु दु। 
आहाजं अश्‍शूरयाम्‍ह जुजु तिग्‍लत-पिलेसेरयाथाय् थथे धयाः दूतत छ्वल, “जि छिकपिनि दास व सेवक खः। च्‍वय् थहां वयाः जितः हमला यावःपिं अरामयाम्‍ह जुजु व इस्राएलयाम्‍ह जुजुपाखें जितः बचय् यानादिसँ।” 
अले आहाजं परमप्रभुया देगलय् व दरबारया धुकुतिइ दुगु लुँ वहः कयाः अश्‍शूरयाम्‍ह जुजुयाथाय् क्‍वस्‍यलिकथं छ्वत। 
वयागु खँ न्‍यनाः अश्‍शूरया जुजुं दमस्‍कसय् हमला यात। उकियात त्‍याका काल। वं अन च्‍वंपिं मनूतय्‌त ज्‍वनाः कीरय् यंकल। अले रसीनयात स्‍यात। 
जुजु आहाज अश्‍शूरया जुजु तिग्‍लत-पिलेसेरयात नापलायेत दमस्‍कसय् वन। वं दमस्‍कसय् छगू वेदी खन। अले वं उकियागु छगू नमूना व गथे यानाः दय्‌कल धइगु छता छता खँ च्‍वयाः पुजाहारी उरियाहयाथाय् छ्वल। 
अले पुजाहारी उरियाहं जुजु आहाजं दमस्‍कसं छ्वयाहःगु नमूना थें ज्‍याःगु हे छगू वेदी दय्‌कल अले आहाज वये न्‍ह्यः हे सिधय्‌कल। 
दमस्‍कसं लिहां वयाः आहाजं वेदी स्‍वल अले उकिया लिक्‍क वनाः बलि बिल। 
वं उकी होमबलि व अन्‍नबलि छाल। अले त्‍वँसाबलि व मेलबलिया हि वेदीइ प्‍वंकल। 
वं परमप्रभुया न्‍ह्यःने दुगु कँय्‌या वेदी परमप्रभुया देगःया न्‍ह्यःनं अर्थात थःगु न्‍हूगु वेदी व परमप्रभुया देगःया दथुं लिकयाः उगु न्‍हूगु वेदीया उत्तरपाखे तल। 
अले जुजु आहाजं उरियाह पुजाहारीयात थथे उजं बिल, “न्‍हूगु तःधंगु वेदीइ सुथया होमबलि व सन्‍ध्‍याया अन्‍नबलि, जुजुया होमबलि व वयागु अन्‍नबलि, देशय् च्‍वंपिं सकसिगु होमबलि अले इमिगु अन्‍नबलि, त्‍वँसाबलि छा। वेदीइ होमबलि व बलिया हि छ्वाकि। तर कँय्‌या वेदी धाःसा जिं परमेश्‍वरया इच्‍छा सीकेत छ्यले।” 
पुजाहारी उरियाहं जुजु आहाजं धाःथें यात। 
जुजु आहाजं गाडां उकिया थुखे उखे दुगु पातात व उकिया बातात लिकाल। वं त्‍यांकियात उकियात तिबः बियाच्‍वंगु कँय्‌या द्वहंया च्‍वसं लिकयाः ल्‍वहंया लिधंसाय् तल। 
अश्‍शूरयाम्‍ह जुजुयात लय्‌ताय्‌केत आहाजं सबाथबलय् आराधनाया निंतिं छ्यलिगु दबू चीकल। अले यहूदाया जुजुपिं देगलय् दुहां वनेत छ्यलिगु लुखा वं तिनाबिल। 
आहाज जुजु जुयाच्‍वंबलय् जूगु मेमेगु घटना, वं याःगु फुक्‍क ज्‍या यहूदाया जुजुपिनिगु इतिहासया सफुलिइ च्‍वयातःगु दु। 
आहाज वया थः पुर्खात थें सित। वयात इपिंनापं दाऊदया शहरय् थुन। वया लिपा वया काय् हिजकिया जुजु जुल। 
