यर्मिया.
6.
“हे बेन्‍यामीन कुलयापिं मनूत, बचय् जुइत बिस्‍युं हुँ! यरूशलेम शहरं बिस्‍युं हुँ! तको शहरय् तुरही पु! बेथहक्‍केरेमय् झण्‍डा धस्‍वाकि! छाय्‌धाःसा उत्तरपाखें विपत्ति व छगू तःधंगु नाश वयाच्‍वंगु दु। 
जिं सियोनया बांलाःम्‍ह व नाइसे च्‍वंम्‍ह म्‍ह्याय्‌यात नाश यानाबी। 
फैजवाःतय्‌सं शहरया छचाःखेरं पाल ग्‍वयाच्‍वं थें शत्रुत छंगु छचाःखेरं दइ, इमिसं नयेत थथःगु सिपाइँतय्‌गु लागिं थाय् ल्‍यइ।” 
इमिसं धाइ, “वलिसें लडाइँ यायेत तयार जु! दँ, झीसं बान्‍हि हमला याये, तर आः गथे याये? खिउँसे च्‍वने धुंकल। सनिलया किपालु ताहा जुयाच्‍वंगु दु। 
उकिं दँ! झीसं चान्‍हय् हे शहरय् हमला याये नु, उकिया किल्‍ला किल्‍लायात नाश याये नु।” 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं थथे धयादी, “यरूशलेमया सिमा पालाः पःखाः लिक्‍क घेरय् याइगु द्वम्‍बचात दय्‌कि! जिं थ्‍व शहरयात सजाँय बी छाय्‌धाःसा थन अत्‍याचार हे अत्‍याचार दु। 
तुंथिं थःगु लः पिकाःगु थें वं थःगु मभिंगु ज्‍याखँ पिकाइ। अन दुने ल्‍वायेली व नाशया सः ताये दु, वयागु ल्‍वय् व घाः न्‍ह्याबलें जिगु न्‍ह्यःने दु। 
हे यरूशलेम, चेतय् जु, मखुसा जि छपाखें लिहां वने, अले जिं छंगु देश झिजांमिजां यानाबी, अन सुं मनूत च्‍वनी मखु।” 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं थथे धयादी, “इमिसं इस्राएलया बचय् जूपिन्‍त दाखमां त्‍वःताथकुगु दाख खाःगु थें छुं हे मल्‍यंक खाइ। दाख मुनीम्‍हय्‌सिनं थें थःगु ल्‍हाः हाकनं उकिया कचाय् ति।” 
जिं सुयात धायेगु व सुयात ख्‍याच्‍वः बियेगु? जिगु खँ सुनां न्‍यनी? इमिगु न्‍हाय्‌पं बन्‍द जूगु दु। इमिसं न्‍यने मफु। परमप्रभुया वचनयात इमिसं कुंखिनीगु, इमि व न्‍यने हे मयः। 
तर जि परमप्रभुया तमं जाःगु दु, अले जिं थुकियात पनातये मफु। “थुकियात लँय् दुपिं मस्‍तय्‌थाय् व ल्‍याय्‌म्‍हपिं मनूत मुनाच्‍वंथाय् प्‍वंकाब्‍यु! छाय्‌धाःसा कलाः भाःतपिं सकसितं ज्‍वनाः यंकीगु जुइ। बाज्‍यःवंपिं व ज्‍याथपिं तकं बचय् जुइ मखु। 
जिं थःगु ल्‍हाः थ्‍व देशय् च्‍वंपिनिगु विरोधय् ल्‍ह्वनेबलय् इमिगु छेँ, बुँ व मिस्‍त फुक्‍क मेपिनिगु जुइ,” 
“दक्‍कलय् चिधंम्‍हंनिसें दक्‍कलय् तःधंम्‍ह तक फुक्‍कं लोभी जूगु दु। अगमवक्तात व पुजाहारीत सकसिनं ध्‍वंलायेगु ज्‍या याइगु। 
जि प्रजाया घालय् इमिसं तच्‍वःगु घाः मखु थें यानाः पट्टी चिनाब्‍यूगु दु। शान्‍ति ला द हे मदुसां इमिसं ‘शान्‍ति, शान्‍ति’ धाइगु। 
छु इपिं थःगु घच्‍चाइपुगु ज्‍या याये धुंकाः लज्‍या चाल ला? मखु, इपिं भचा नं लज्‍या चाःगु मदु छाय्‌धाःसा इपिं लज्‍या चाये हे मसः। उकिं मेपिं पतन जूपिंनापं इपिं नं पतन जुइ। जिं इमित सजाँय बीबलय् इपिं नाश जुइ” 
परमप्रभुं थथे धयादी, “प्‍यकालँय् दनाः स्‍व! पुलांगु लँ गन दु धकाः न्‍यँ! भिंगु लँयागु बारे न्‍यँ, व लँय् हुँ! अले छिमिगु मन याउँसे च्‍वनी। तर इमिसं धाल, ‘जिपिं व लँय् वने मखु।’ 
जिं थथे धयाः छिमिगु लागि पालेत तया, ‘तुरहीया सः बांलाक न्‍यँ।’ तर छिमिसं धाल, ‘जिमिसं न्‍यने मखु।’ 
उकिं हे जाति जातियापिं मनूत, न्‍यँ! हे साक्षीत, इमित छु जुइ व स्‍व! 
हे पृथ्‍वी न्‍यँ, स्‍व! जिं थुपिं मनूतय्‌थाय् विपत्ति हये, गुगु इमिगु थःगु हे बिचाःया लिच्‍वः खः। इमिसं जिगु वचनय् ध्‍यान मब्‍यू। अले जिगु व्‍यवस्‍थायात इमिसं त्‍वःतल। 
जितः शेबां हःगु गुँगू व तसकं तापाकं हःगु नस्‍वाःगु तिंकथि छाय् माल? छिमिगु होमबलि जिं काये मखु। छिमिगु बलिदानं जि लय्‌ताये मखु।” 
उकिं परमप्रभुं थथे धयादी, “जिं थःम्‍हं हे थुपिं मनूतय्‌गु लँय् लुफिं हाइगु पंगःत तयाबी। बौ व काय्‌पिं उकी लुफिं हाइ। अले जःलाखःलात व पासापिं नाश जुइ।” 
परमप्रभुं थथे धयादी, “स्‍व, उत्तरय् लाःगु देशं छगू सेना वयाच्‍वंगु दु, पृथ्‍वीया तापाःगु थासं छगू बल्‍लाःगु जाति लडाइँया लागिं तयार जुयाच्‍वंगु दु। 
इमिसं धनु व भाला घानातःगु दु। इपिं नुगः छाःपिं खः, अले इमिके दयामाया धयागु मदु। इपिं सल गया वइबलय् इमिगु सः समुद्रयागु गर्जन थें च्‍वं। हे बांलाःम्‍ह यरूशलेम, छन्‍त हमला यायेत इपिं लडाइँया लागिं झ्‍वःलिंक मनूत वः थें वइ।” 
थ्‍व खँ न्‍यनेवं जिमिगु ल्‍हाः याग्‍लाप्‍याग्‍ला जुल। जिमित तसकं कष्‍ट जुल। जिपिं मचाबू ब्‍यथा जूम्‍ह मिसा थें जुल। 
बुँइ वने मते, लँय् नं वने मते! छाय्‌धाःसा शत्रु तरवार ज्‍वनाः च्‍वनाच्‍वंगु दु। प्‍यखें आतंक हे आतंक दु। 
हे जिमि मनूत, भांग्राया वसः फिनाः नउलय् ग्‍वारा ग्‍वारा तु। याकः काय्‌या लागि ख्‍वय् थें हे ह्वाँय्‌ह्वाँय् ख्‍व। छाय्‌धाःसा नाश याइम्‍ह झीथाय् आकाझाकां वइ। 
“हे यर्मिया, इमिगु चाला जाँचय् यायेत व इपिं गथे च्‍वं स्‍वयेत जिं छन्‍त धातुयात जाँचय् याइम्‍ह व इमित नाय्‌के मानिगु कचिगु धातु थें दय्‌का। 
इपिं सकलें जिराहा व विद्रोही खः। इमिसं मेपिनिगु बारे मखुगु खँ ल्‍हानाः जुइगु। इपिं सकलें स्‍यने धुंकल। इपिं कँय् व नँ थें छाः। 
मि ह्वाना ह्वाना च्‍याकेत तसकं स्‍वांपूगु दु, म्‍ह मिइ भस्‍म जुल, गालय् याइम्‍हय्‌सिनं मफतय् गालय् यात, छाय्‌धाःसा मभिंपिं मनूतय्‌त पित छ्वःगु मदुनि। 
इमित खतं नःगु वहः धाइ। छाय्‌धाःसा जि परमप्रभुं इमित त्‍वःतागु दु।” 
