१ शमूएल.
26.
जीपीतय्‌सं गिबाय् शाऊलयाथाय् वनाः धाल, “दाऊद यशीमोनपाखे स्‍वःगु हकीलाया पहाडय् सुलाच्‍वंगु दु।” 
अथे जुयाः स्‍वद्वःति ल्‍ययातःपिं सिपाइँत ज्‍वनाः दाऊदयात मालेत जीपया मरुभूमिपाखे क्‍वहां वन। 
यशीमोनपाखे स्‍वःगु हकीलाया पहाडया क्‍वसं लँ लिक्‍क वं थःगु छाउनी तल। दाऊद अन मरुभूमिइ हे च्‍वन। शाऊल वयात मालेत मरुभूमिइ वयाच्‍वंगु दु धकाः न्‍यनेवं 
दाऊदं चिवा कायेत मनूत छ्वत। अले शाऊल धात्‍थें हे वये धुंकल धकाः सीकल। 
दाऊद याकनं हे वनाः शाऊल व वया सेनापति नेरया काय् अबनेर द्यनाच्‍वंगु थाय् लुइकल। थः सिपाइँतय् चाकःछिं छसिनिसें मिलय् यानाः शाऊल दथुइलाक द्यनाच्‍वंगु खः। 
दाऊदं हित्ती अहीमेलेक व योआबया किजा सरूयाहया काय् अबीशैपाखे स्‍वयाः धाल, “शाऊलया छाउनी दुने जिनापं सु वनेगु?” अबीशैनं लिसः बिल, “जि वने।” 
अथे जुयाः दाऊद व अबीशै चान्‍हय् छाउनी दुहां वन अले सिपाइँतय् दथुइ शाऊलयात वया भाला छ्यंफुसय् बँय् तिनाः द्यनाच्‍वंगु खन। अबनेर व सिपाइँत धाःसा शाऊलयात दथुइ तयाः चाकःछिं द्यनाच्‍वंगु खः। 
अबीशैनं दाऊदयात धाल, “थौं छिकपिनि शत्रुयात परमेश्‍वरं छिगु ल्‍हातय् लःल्‍हानादीगु जुयाच्‍वन। जितः उजं बियादिसँ, भालां सुयाः छक्‍कलं हे वयात बँय् तियाबी। जिं निक्‍वः सुइ हे माली मखु।” 
तर दाऊदं वयात धाल, “जुजुयात स्‍याये मते। परमप्रभुया अभिषेक जूम्‍हय्‌सित ल्‍हाः ल्‍ह्वंम्‍ह सु जक दोषी मजूगु दु?” 
दाऊदं धाल, “धात्‍थें परमप्रभु म्‍वाःम्‍ह खः थें, परमप्रभुं थःम्‍हं हे वयात स्‍यानादी वा व थःगु कालं सी अथवा व लडाइँ याः वनीबलय् सी। 
तर जिं परमप्रभुया अभिषेक जूम्‍हय्‌सिया विरोधय् गुबलें ल्‍हाः ल्‍ह्वने म्‍वालेमा। झीसं वया छ्यं लिक्‍क दुगु भाला व आम्‍खुरा ज्‍वनाः वनेनु।” 
अथे जुयाः दाऊदं शाऊलया छ्यंफुसय् च्‍वंगु भाला व आम्‍खुरा कयाः अबीशैनापं वन। छाउनी दुने द्यनाच्‍वंपिं सुं नं सिपाइँतय् न्‍ह्यलं मचाः अले सुनां खं नं मखं। परमप्रभुपाखें छ्वयाहःगु न्‍ह्यलय् इपिं द्यनाच्‍वंगु खः। 
अले दाऊद तापाक्‍क मेखेपाखे च्‍वंगु पहाडया च्‍वकाय् दना च्‍वंवन। इमिगु दथुइ तसकं तापात। 
अनंलि दाऊदं शाऊलया सिपाइँतय्‌त व नेरया काय् अबनेरयात तःसलं हालाः थथे धाल, “दना वा, अबनेर! छु छं जिगु सः ताःगु दु ला? जितः लिसः ब्‍यु।” अबनेरं लिसः बिल, “जुजुयात ब्‍वःबीम्‍ह छ सु खः?” 
दाऊदं अबनेरयात धाल, “अबनेर, छु छ तसकं बल्‍लाःम्‍ह मखु ला? छु इस्राएलय् छ थें ज्‍याःम्‍ह सु दु? अय्‌नं छाय् छं थः प्रभु महाराजया रक्षा याये मफुत? सुं छम्‍ह सिपाइँ छं मालिक छिमि जुजुयात स्‍यायेत वये धुंकल। 
थ्‍व ला तसकं मजिल, धात्‍थें परमप्रभु म्‍वाःम्‍ह खः थें, छिपिं स्‍यायेमाःपिं हे खः, छाय्‌धाःसा छिमिसं थः मालिक परमप्रभुया अभिषेक जूम्‍हय्‌सित रक्षा याये मफुत। स्‍वःसा वयागु छ्यंफुसय् च्‍वंगु भाला व लः त्‍वनेगु आम्‍खुरा गन वन?” 
शाऊलं दाऊदया सः तायाः तःसलं थथे धाल, “छु छ हे खः ला जिमि काय् दाऊद?” दाऊदं धाल, “खः, प्रभु जिमि जुजु, जि हे खः। 
जिमि प्रभुनं वय्‌कःया दासयात छाय् लित्तुलिनादीगु? जिं छु यानागु दु धकाः? छु मभिंगु ज्‍या यानाः जि दोषी जुल? 
हे प्रभु जिमि जुजु, जिं छु धायेत्‍यनागु दु बांलाक ध्‍यान बियाः न्‍यनादिसँ। थथे परमप्रभुं हे छितः जिगु विरोधय् याकेब्‍यूगु खःसा जितः वय्‌कःयात छगू भेटी छाय्‌के बियादिसँ सके वय्‌कःया मन हिलिला। तर छुं जुयाः थ्‍व मनूतय्‌सं याकूगु जूसा इमित परमप्रभु सराः लायेमा। छाय्‌धाःसा थौं ‘वं मेपिं द्यःतय्‌गु सेवा यायेमा’ धकाः इमिसं जितः परमप्रभुया सर्बयपाखें लिकाःगु दु। 
परमप्रभुया न्‍ह्यःने पाखें तापाक जितः स्‍याके बियादी मते छाय्‌धाःसा छम्‍ह मनुखं पहाडय् चिखायात लिनाजूगु थें इस्राएलयाम्‍ह जुजु छम्‍ह कुसियात मालेत झाःगु दु।” 
अनंलि शाऊलं लिसः बिल, “जिं पाप यानागु दु, लिहां वा! हे जिकाय् दाऊद, थौंया न्‍हिइ छं जिगु प्राण तसकं मू वंगु ताय्‌का जितः बचय् यात। आवंलि जिं गुबलें नं छंगु हानि याये मखु। जि मूर्खम्‍ह खः, जिं द्वंकागु दु।” 
दाऊदं लिसः बिल, “जुजुया भाला थन दु। छिकपिनि सुं छम्‍ह मनुखं वयाः व कयाः यंकेमा। 
परमप्रभुं सकलें मनूतय्‌त वयागु धार्मिकता व विश्‍वास याये बहःया निंतिं सिरपाः बियादी। थौं परमप्रभुं छितः जिगु ल्‍हातय् बियादीगु दु तर जिं परमप्रभुया अभिषेक जूम्‍हय्‌सित ल्‍हाः ल्‍ह्वने मखु धकाः छुं मयाना। 
गथे जिं थौं छिगु प्राण तसकं मू वंगु ताय्‌का अथे हे परमप्रभुं नं जिगु प्राण तसकं मू वंगु ताय्‌केमा अले जितः फुक्‍क विपत्तिपाखें बचय् यानादीमा।” 
अनंलि शाऊलं दाऊदयात धाल, “हे जिमि काय् दाऊद, परमप्रभुं छन्‍त तःधंगु आशिष बियादीमा। छं याइगु न्‍ह्यागु ज्‍याय् नं ताःलायेमा।” अले दाऊद थःगु लँपुइ वन शाऊल धाःसा थःगु छेँ वन। 
