यशैया.
20.
गुगु दँय् अश्‍शूरया जुजु सर्गानया आज्ञा कथं वया सेनापति अश्‍दोदय् वयाः हमला यानाः व त्‍याका काल, 
उगु हे दँय् परमप्रभुं आमोजया काय् यशैयालिसें न्‍ववानादिल। वय्‌कलं वयात थथे धयादिल, “हुँ, छंगु म्‍हय् च्‍वंगु भांग्रा त्‍वःति अले छंगु तुतिइ च्‍वंगु लाकां नं त्‍वः।” अले वं अथे हे यात, अले व पचिंनांगा व लाकां मदय्‌क हे न्‍यासि जुल। 
अनंलि परमप्रभुं धयादिल, “गुकथं जिमि दास यशैया मिश्र देश व कूश देशया ग्‍यानापुगु दुःखया चिं जुइमाः धकाः स्‍वदँ तक पचिंनांगा व लाकां मदय्‌क न्‍यासि जुल, 
थुकथं हे अश्‍शूरया जुजुं मिश्र देशयात लाजय् लाकेत मिश्र देशं ज्‍वनाहःपिं व कूश देशं लाकाहःपिं ल्‍याय्‌म्‍हपिं व बुरापिं निथ्‍वःयात नं पचिंनांगा, लाकां मदय्‌क व नांगा प्‍यं ज्‍वना यंकी। 
कूश देशयाके भलसा तःपिं व मिश्र देशया घमण्‍ड याइपिं फुक्‍क ग्‍याइ अले लाजय् लाइ। 
व दिंखुन्‍हु समुद्रया सिथय् च्‍वंपिं फुक्‍क मनूतय्‌सं धाइ, ‘स्‍व, अश्‍शूरया जुजुपाखें बचय् जुइत सुयाके सुयाके झीसं भलसा तयागु खः व गुम्‍हय्‌सिथाय् ग्‍वाहालिया निंतिं झीपिं बिस्‍युं वयागु खः, इमिगु हे हालत थथे धाःसा झीपिं गुकथं बिस्‍युं वने फइ?’” 
