यूहन्‍ना.
10.
“जिं छिकपिन्‍त खःगु खँ धाये – फैगलय् लुखां दुहां मवसे मेथासं वइम्‍ह मनू खुँ व दाखुँ खः। 
फैजवाः धाःसा लुखां दुहां वइ। 
फैजवाःयात लुखा पिवालं खापा चाय्‌काबी। फैतय्‌सं नं वयागु सः ताइ। अले वं फैचातय्‌त नां कयाः सःताः पिने ब्‍वना यंकी। 
थुकथं फैतय्‌त पित हये धुंकाः व फैतय्‌गु न्‍ह्यः न्‍ह्यः वनी। वयागु सः म्‍हस्‍यूगुलिं फैत नं वयागु ल्‍यूल्‍यू वनी। 
म्‍हमस्‍यूम्‍हय्‌सिगु ल्‍यूल्‍यू इपिं वनी मखु, बरु वयात खनाः ग्‍यानाः बिस्‍युं वनी। म्‍हमस्‍यूम्‍हय्‌सिगु सः इमिसं म्‍हमस्‍यू।” 
वय्‌कलं थ्‍व खँ इमित धयादीगु खः। अय्‌नं इमिसं वय्‌कलं इमित छु धाल धकाः थुइके मफु। 
अय्‌जूगुलिं वय्‌कलं इमित हानं धयादिल – “जिं छिकपिन्‍त खःगु खँ धाये – फैगःयागु लुखा जि हे खः। 
जि स्‍वयाः न्‍हापा वःपिं फुक्‍कं खुँ व दाखुँत खः। अय्‌नं फैतय्‌सं इमिगु खँ मन्‍यं। 
जि लुखा खः। जिगु लुखां दुहां वःम्‍ह बचय् जुइ, अले व दुनेपिने जुइ दइ, वयात ज्‍वयेत ख्‍यः नं दइ। 
खुँ खुइत, स्‍यंकेत व स्‍यायेत जक वइ। तर जि इमित जीवन दयेमा, अले व यक्‍व जीवन दयेमा धकाः वयागु खः। 
“जि भिंम्‍ह फैजवाः खः। भिंम्‍ह फैजवालं फैतय्‌गु निंतिं सीत तकं लिफः स्‍वइ मखु। 
फै स्‍वयेत तयातःम्‍ह मनू फैथुवाः मखु, बरु फै ज्‍वयेत तयातःम्‍ह च्‍यः जक खः, गुम्‍ह गुँखिचा वःगु खनेवं फैत फुक्‍क त्‍वःताः बिस्‍युं वनी। अले गुँखिचां फैतय्‌त ज्‍वनाः लुया यंकी, अले छ्यालब्‍याल नं याना थकी। 
व मनू फै ज्‍वयेत तयातःम्‍ह च्‍यः जूगुलिं फैतय्‌गु वास्‍ता मयासें बिस्‍युं वनी। 
“जि भिंम्‍ह फैजवाः खः। अथे जूगुलिं जिं जिम्‍ह फैचात फुक्‍कं म्‍हस्‍यू, अले फैतय्‌सं नं जितः म्‍हस्‍यू। 
गथे बाःनं जितः म्‍हस्‍यू, अथे हे जिं नं बाःयात म्‍हस्‍यू। अले फैतय्‌गु निंतिं जि थः हे तुं सिना बी। 
जिमि फैत थ्‍व फैगलय् जक मखु, मेथाय् नं दु। इमित नं जिं हयेमानि। इमिसं नं जिगु सः ताइ। थुकथं फुक्‍क फैत छथ्‍वः जुइ, अले इमि फैजवाः नं छम्‍ह हे जुइ। 
“जि हानं म्‍वाना वयेगु कथं सी त्‍यनागुलिं बाःनं जितः तसकं माया यानादी। 
जितः सुनानं स्‍याये फइ मखु, बरु जि थःयसें सिना बीत्‍यनागु खः। जि थथःम्‍हं तुं सीगु नं व हानं म्‍वाना वयेगु नं जिके अधिकार दु। जितः जिमि बाःनं बियादीगु आज्ञा नं थ्‍व हे खः।” 
थ्‍व न्‍यनाः यहूदीतय् नायःत थथः हे बाल। 
इपिं मध्‍ये यक्‍वसिनं थथे धाल – “थ्‍व मनूयाके भूत दुबिनाच्‍वंगु दु। थ्‍व वें जुइ धुंकल। थज्‍याःम्‍हय्‌सिगु खँ छिमिसं छाय् न्‍यनागु?” 
मेपिन्‍सं थथे धाल – “भूत दुब्‍यूम्‍ह मनुखं थज्‍याःगु खँ ल्‍हाइ मखु। कांम्‍ह मनूयागु मिखा भूत दुब्‍यूम्‍ह मनुखं चाय्‌काबी फइ ला?” 
थुबलय् चिकुला खः। अले यरूशलेमयागु देगः देछाय्‌गु नखः खः। 
येशू सोलोमन धाःगु दलानय् थुखे उखे जुयाच्‍वनादीबलय् 
वय्‌कःयाथाय् मुनाः यहूदीतय् नायःतय्‌सं थथे धाल – “गुबलय् तक छिं जिमित थथे दोमन याका तयेगु? छि मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट हे खः धयागु जूसा जिमित तप्‍यंक धयादिसँ।” 
वय्‌कलं लिसः बियादिल – “जिं छिकपिन्‍त धया नं छिकपिन्‍सं विश्‍वास यानामदी। जिमि बाःयागु नामं जिं यानाच्‍वनागु अजू चायापुगु ज्‍यां हे जिगु साक्षी बी। 
छिकपिं जिमि फैत मखुगुलिं छिकपिन्‍सं जिं धयागु खँय् विश्‍वास यानादी मफुगु खः। 
जिम्‍ह फैतय्‌सं जिगु सः ताइ, जिं इमित म्‍हस्‍यू, अले इपिं नं जिगु ल्‍यूल्‍यू वइ। 
इमित जिं अनन्‍त जीवन बी। इपिं गुबलें नाश जुइ मखु। जिगु ल्‍हातं इमित सुनानं लाकायंकी मखु। 
इपिं जितः बियादीम्‍ह जिमि बाः दकलय् तःधंम्‍ह खः। बाःयागु ल्‍हातिं सुनानं इमित लाकायंके फइ मखु। 
जि व जिम्‍ह बाः छम्‍ह हे खः।” 
वय्‌कःयात ल्‍वहँतं कय्‌केत यहूदीतय् नायःतय्‌सं हानं ल्‍वहं काल। 
वय्‌कलं इमित धयादिल – “बाःयापाखें जिं छिकपिन्‍त यक्‍व हे भिंगु ज्‍या यानाः क्‍यनागु दु, उकी मध्‍ये छुकिं यानाः छिकपिन्‍सं जितः ल्‍वहँतं कय्‌केत्‍यना?” 
अले इमिसं वय्‌कःयात लिसः बिल – “भिंगु ज्‍या याःगुलिं जिमिसं छन्‍त ल्‍वहँतं कय्‌केत्‍यनागु मखु, बरु छं परमेश्‍वरयात क्‍वह्यंकाः खँ ल्‍हाःगुलिं कय्‌केत्‍यनागु खः। छं मनू जुयाः नं परमेश्‍वर धकाः धया जूगुलिं थथे यायेत्‍यनागु खः।” 
वय्‌कलं लिसः बियादिल – “छिकपिनिगु व्‍यवस्‍थाय् नं थथे च्‍वयातःगु, मदु ला– ‘परमेश्‍वरं धयादिल – “छिपिं फुक्‍कं द्यः खः?”’ 
सुनां परमेश्‍वरयागु वचन न्‍यना काइ, वयात वय्‌कलं द्यः धकाः धयादी। थथे धाल धकाः धर्मशास्‍त्र मानय् मयाःगु जुइ मखु। 
बाःनं ल्‍ययाः थःम्‍ह हे यानाः संसारय् छ्वया हयादीम्‍हय्‌सित परमेश्‍वरयात क्‍वह्यंकल धकाः छिकपिन्‍सं धयादीया ला, छाय्‌धाःसा जिं ‘जि परमेश्‍वरया काय् खः’ धकाः धया? 
जिमि बाःयागु ज्‍या जिं याना मच्‍वंगु जूसा छिकपिन्‍सं जितः विश्‍वास यानादीम्‍वाः। 
जिं परमेश्‍वरयागु ज्‍या यानाच्‍वनागु दुसा जितः विश्‍वास मयाःसां जिं यानागु ज्‍या यात विश्‍वास यानादिसँ। उकिं जिके बाः दी, अले जि बाःयाके दु धकाः छिकपिन्‍सं सीकादिसँ, थुइकादिसँ।” 
इमिसं हानं वय्‌कःयात ज्‍वनेत स्‍वल। तर वय्‌कः इपिंपाखें बचय् जुयाः झाल। 
वय्‌कः हानं यर्दन पारिइ यूहन्‍नां न्‍हापा बप्‍तिस्‍मा बिया च्‍वंथाय् झाल, अले अन हे च्‍वनादिल। 
यक्‍व मनूतय्‌सं वय्‌कःयाथाय् वयाः थथे धाल – “यूहन्‍नां छुं नं चिं क्‍यना मवं, अय्‌नं यूहन्‍नां कंगु खँ फुक्‍कं थ्‍व मनूलिसे पाय्‌छि जू वः।” 
अले अन यक्‍वसिनं वय्‌कःयात विश्‍वास यात। 
