हितोपदेश.
22.
धनसम्‍पत्ति स्‍वयाः नां ल्‍ययेगु बांलाः, लुँ वहः दइगु स्‍वयाः हनाबना तय्‌काः च्‍वनेगु बांलाः। 
तःमि व चीमिया दथुइ छता खँ उथें दु, निम्‍हय्‌सितं परमप्रभुं दय्‌कादीगु खः। 
बुद्धिमान मनुखं न्‍हापा हे दुःख वयाच्‍वंगु सीका काइ, अले बचय् जुइ, तर छुं मस्‍यूपिं मनूत तप्‍यंक व हे लँपुइ वनी, अले दुःख सी। 
परमप्रभुया भय काल कि व क्‍वमिलु जुल कि इज्‍जत, धन व जीवन दइ। 
दुष्‍टतय्‌गु लँपुइ कं व पंगः जक दइ, थःगु जीवन यःपिं मनूत थ्‍व लं तापाक हे जुइ। 
थः मस्‍तय्‌त भिंगु लँय् जुइकि, बुरा जुइकाः तकं इपिं व हे लँय् जुयाच्‍वनी। 
चीमिपिं तःमिपिनि दास जुइ। त्‍यासा काःम्‍ह त्‍यासा ब्‍यूम्‍हय्‌सिया दास जुइ। 
सुनां मभिंगु पी, वं मभिंगु हे लइ, अले इमिगु अन्‍याय नं फुइ। 
नुगः तफाःम्‍ह मनूयात आशिष दइ, छाय्‌धाःसा वं चीमिपिन्‍त नं नके त्‍वंकेगु याइ। 
कर्पिन्‍त हेबाय्‌चबाय् यानाजुइपिन्‍त पितिनाछ्व, अले ल्‍वापुख्‍यापु व कचवं हे दइ मखु। 
नुगः बांलाःम्‍ह व नाइक नवाइम्‍ह मनूया जुजु नं पासा जुइफु। 
परमप्रभुं भिंगु खँ नुगलय् तइपिन्‍त बिचाः यानादी, अले फताहातय्‌गु ग्‍वसाःयात आशां थ्‍यानादी। 
अल्‍छीतय्‌सं थथे मतिइ तइ, “पिने सिंह दु। जि पिहां वन कि वं जितः स्‍याइ।” 
वेश्‍याया म्‍हुतु तःजाःगु गाः खः, परमप्रभुया तमय् लाइपिं थुकी कुतुं वनी। 
मस्‍तय्‌गु नुगलय् म्‍वाःमदुगु खँ वयाच्‍वनी, तर इमित न्‍वानाः थज्‍याःगु खं तापाकेमा। 
थःगु सम्‍पत्ति अप्‍वय्‌केत चीमिपिन्‍त क्‍वत्‍यलिपिं व तःमिपिन्‍त कोस्‍यालि बियाजुइपिं फ्‍वगिं जुयावनी। 
बुद्धि दुपिन्‍सं छु धाल, न्‍यँ! जिं स्‍यनागु खँ नुगलय् ति। 
थ्‍वयात नुगलय् तयाः म्‍हुतुं नवायेबलय् छिमित आनन्‍द वइ। 
परमप्रभुयात विश्‍वास याये फयेमा धकाः थौं जिं थ्‍व खँ छन्‍त स्‍यनाच्‍वना, खः, छन्‍त हे स्‍यनाच्‍वना! 
जिं छिमित भिंगु सल्‍हासाहुतिं जाःगु व बुद्धिं जाःगु स्‍विता खँ च्‍वयाबियागु मखु ला? 
छिमिसं सत्‍य खँ थुइमा, अले छिमिथाय् न्‍यंके छ्वयाहइपिन्‍त थुइकाः बी फयेमा धकाः च्‍वयाबियागु मखु ला? 
चीमिपिन्‍त फत धकाः क्‍वत्‍यले मते। हाःनाः मदुपिन्‍त अदालतय् ध्‍वंलाये मते। 
छाय्‌धाःसा परमप्रभुं इमिगु मुद्दा स्‍वयादी। अले इमित लुतय् याःपिन्‍त वय्‌कलं लुतय् यानादी। 
तंगुलु मनूतलिसे जुइ मते। 
मखुसा छिपिं नं इपिं थें हे जुयावनी। अले थथःम्‍हं गालय् दुनी। 
मेपिनिगु त्‍यासाया जमानी च्‍वने मते। 
छुं जुयाः छं पुले मफुत धाःसा छ द्यनेगु लासा तकं थनायनी। 
थः पुर्खां तयावंगु लागाया चिं चीकाछ्वये मते। 
छिमिसं थःगु ज्‍याय् जाःम्‍ह मनूयात खं ला? वं लाःलाःपिं मनूतय्‌गु ज्‍या यायेगु स्‍वयाः जुजुयागु ज्‍या याइ। 
