हबकूकया सफू.
1.
हबकूक अगमवक्तां खंगु दर्शनया अगमवाणी। 
हे परमप्रभु, गुबलय् तक जिं छितः ग्‍वाहालि फ्‍वनाच्‍वनेगु अले छिं न्‍यनामदीगु? “न्‍ह्याथाय् नं स्‍याय् पाले जक जुयाच्‍वंगु” धकाः जि गुलि हालाच्‍वनेगु, अले छिं थः मनूतय्‌त बचय् यानामदीगु? 
छाय् छिं जितः अन्‍याय स्‍वय्‌के बियादीगु? छाय् छिं मखुगु खँ सह यानादियागु? नाश यायेगु व स्‍याये पालीगु जिगु न्‍ह्यःने जुयाच्‍वंगु दु। ल्‍वापुख्‍यापु व कचकच प्‍यखें दु। 
अथे जुयाः व्‍यवस्‍था बमलाय् धुंकल अले न्‍याय मजुइ धुंकल। दुष्‍टतय्‌सं धर्मीपिन्‍त घेरय् याइ, अथे जुयाः न्‍याय ज्‍यालगय् मजुइ धुंकल। 
अले परमप्रभुं थः मनूतय्‌त धयादिल, “प्‍यखेरं च्‍वंपिं जात जातितय्‌त स्‍व, इमित स्‍वयाः छक्‍क जु, छाय्‌धाःसा जिं छंगु हे इलय् छन्‍त धाःसां छं पत्‍याः याइ मखुगु ज्‍या याये। 
स्‍व, जिं बेबिलोनीतय्‌त थने, व जाति तसकं नुगः छाःगु व लाः लाः थें यानाजुइगु जाति खः, मेपिनिगु च्‍वनेगु थाय् लाकाकायेत इपिं पृथ्‍वी न्‍यंकनं वनी। 
इपिं तसकं ग्‍यानापुपिं व दयामदुपिं मनूत खः। इपिं थः हे नियम व्‍यवस्‍था खः, इमिसं थःयःयः थें याइ। 
इमि सलत चितुवा स्‍वयाः नं तसकं ब्‍वाँय् वनी अले सन्‍ध्‍याकाः इलय् पिहां वइम्‍ह गुँखिचात स्‍वयाः नं तसकं ग्‍यानापुस्‍से च्‍वं। इमि सल गया वइपिं सिपाइँत तातापाकंनिसें तसकं ब्‍वाँय् वइ। सलत गिद्धं शिकारयात तसकं ब्‍वाँय्‌ वयाः झम्‍ते याः थें वइ। 
इपिं दक्‍व स्‍याये पालेत हे वइ। इमि सिपाइँतय्‌गु पुचः मरुभूमिइ ग्‍वःफय् वः थें न्‍ह्यज्‍याइ। अले ज्‍वनाहःपिन्‍त फि थें हे यक्‍व मुंकी। 
इमिसं जुजुतय्‌त गिजय् याइ अले शासकतय्‌त हेस्‍याइ। किल्‍ला दुगु दक्‍व शहरत खनाः इपिं न्‍हिली, चायागु द्वम्‍बःचात दय्‌काः इमिसं व त्‍याकाकाइ। 
अले इपिं ग्‍वःफय् थें तसकं ब्‍वाँय्‌ वइ, वनी। इपिं दोषी मनूत खः, इमिगु बल हे इमि द्यः खः।” 
हे परमप्रभु, छु छि न्‍हापांनिसें हे दीम्‍ह मखु ला? हे परमेश्‍वर, जिम्‍ह परमपवित्र जिपिं सी मखु। हे परमप्रभु, छिं इमित न्‍याय यायेत ल्‍ययादीगु खः। छि जिमिगु ल्‍वहंधी, सजाँय बीत छिं इमित अभिषेक यानादीगु दु। 
तसकं मभिंगु खँ स्‍वयेत छिगु मिखा शुद्ध जु, अले छिं मखुगु ज्‍या स्‍वयादी मफु, अय्‌नं आः ध्‍वं ल्‍हाइपिं मनूतय्‌त छिं छाय् स्‍वयाच्‍वनादियागु? थः स्‍वयाः धर्मी मनूतय्‌त दुष्‍टतय्‌सं नूना छ्वःसां छाय् छि सुम्‍क च्‍वनादियागु? 
छिं मनूतय्‌त समुद्रया न्‍यात व शासक मदुपिं समुद्रया जन्‍तु थें यानादीगु दु। 
दुष्‍ट शत्रुतय्‌सं इपिं दक्‍वसित बल्‍छीं ल्‍ह्वनायंकी अले इमित जालं तक्‍यंकी। इमित तःधंगु जालय् मुंकी। अथे जुयाः इपिं तसकं लय्‌ताइ। 
अथे जुयाः इमिसं थःगु जाःयात बलि छाइ, तःधंगु जाःया लागि धुपाँय् च्‍याकी, छाय्‌धाःसा उकिं हे इपिं सुखं च्‍वनी अले भिंगु भिंगु नसा नइ। 
छु इमिसं जात जातिया मनूतय्‌त जालय् क्‍यंकाः छप्‍ति हे माया मदय्‌क इमित नाश याना हे च्‍वनी ला? 
