भजन.
10.
दाऊदया भजन हे परमप्रभु, छि छाय् तापाक च्‍वनादियागु? जिमिगु दुःखया इलय् छि छाय् फहिलादियागु? 
दुष्‍ट व घमण्‍ड याइपिं मनूतय्‌सं चीमिपिन्‍त लित्तुलिनाजुइ इपिं थः हे थःपिन्‍सं ग्‍वःगु जालय् तक्‍यनेमा। 
दुष्‍टतय्‌सं थःपिनिगु मभिंगु इच्‍छाय् हे थःपिन्‍त तःधं ताय्‌काजुइ। इमिसं लोभीतय्‌त तःधंकाः खँ ल्‍हाइ, अले परमप्रभुयात क्‍वह्यंकी। 
दुष्‍टतय्‌सं तःधंछु जुयाः परमप्रभुयात माली मखु। इमिगु बिचालय् परमेश्‍वर धयाम्‍ह द हे मदु। 
दुष्‍ट मनूत थःपिनिगु ज्‍याखँय् न्‍ह्याबलें ताःलाःसां, इमिसं छिगु न्‍यायया खँ थुइके फइ मखु। इमिसं थः शत्रुतय्‌त हिस्‍यानाजुइ। 
इमिसं मतिइ तइ, “जिमित छुकिं नं थी फइ मखु। जिमित गुबलें नं दुःख जुइ मखु।” 
इमिगु म्‍हुतु सराः, मखुगु खँ व ख्‍याच्‍वलं जक जायाच्‍वनी। इमिगु मेच्‍वकाय् स्‍यंकेगु व दुष्‍ट खँ जक दयाच्‍वनी। 
इमिसं गांया पिने पिने सुलाः लँय् वःपिं सोझापिं मनूतय्‌त स्‍यानाजुइ। इमिसं सुलाः सुलाः थुमिगु चिवा कयाजुइ। 
सिंह थें इपिं दुःखय् लाःपिन्‍त हय्‌कायेत सुलाच्‍वनी। अले इमिसं दुःखय् लाःपिन्‍त थःगु जालय् लाकाः लुत्तुलुयायनी। 
इमिसं थुमित क्‍वथली, अले इमिगु बलं थुमित बुकी। 
इमिसं मतिइ तइ, “परमेश्‍वरं थुकिया च्‍यूताः तइ मखु। वय्‌कलं थःगु ख्‍वाः फहिकादीगु दु, अले छुनं खनी मखु।” 
हे परमप्रभु! हे परमेश्‍वर, ल्‍हाः ल्‍ह्वनादिसँ, दुःखय् लानाच्‍वंपिन्‍त ल्‍वःमंकादी मते। 
दुष्‍टतय्‌सं छाय् परमेश्‍वरयात क्‍वह्यंकीगु? इमिसं छाय् “परमेश्‍वरं जिमित सजाँय बी मखु” धकाः मतिइ तइगु? 
अय्‌नं परमेश्‍वर, छिं दुःखय् लाःपिन्‍त स्‍वयादी, अले ग्‍वाहालि यानादी। दुःखय् लानाच्‍वंपिन्‍सं थःपिन्‍त छिगु ल्‍हातिइ हे त्‍वःताबी। छिं मांबौ मदुपिन्‍त न्‍ह्याबलें ग्‍वाहालि यानादी। 
दुष्‍ट व मभिंगु ज्‍या याइपिनिगु ल्‍हाः त्‍वथुलादिसँ। इमिगु मभिंगु ज्‍या न्‍हना मवंतले इमित उकियागु सजाँय बियादिसँ। 
परमप्रभु सदांयाम्‍ह जुजु खः। मेपिं द्यःत पुज्‍याइपिं मनूत वय्‌कःया देशं तनावनी। 
छिं दुःखय् लानाच्‍वंपिनिगु सः न्‍हाय्‌पं बियाः न्‍यनादी। छिं इमिगु नुगःयात बल्‍लाकादी। 
छिं मांबौ मदुपिं व क्‍वत्‍यय्‌काच्‍वंपिनिगु रक्षा यानादी। अले पृथ्‍वीइ सुनानं सुयातं हानं ख्‍याये फइ मखु। 
