यशैया.
13.
आमोजया काय् यशैयां बेबिलोनया बारे दर्शनय् खंगु अगमवाणी थ्‍व हे खः– 
खालिगु डाँडाय् छगू चिंया ध्‍वाँय् धस्‍वाकि! ततःसलं सिपाइँतय्‌त सः ब्‍यु। अले इमित हमला यायेत, भारदारतय् मू ध्‍वाखां घमण्‍डी शहरय् दुहां वनेत ल्‍हाःभाय् या। 
थ्‍व ज्‍या यायेत जिं थुपिं पवित्र मनूतय्‌त ल्‍ययागु दु। जिगु तं प्‍वंकेत जिं इमित सःतागु दु। इपिं जिं त्‍याःगुलिं लय्‌ताइ। 
न्‍यँ, पर्वतय् तःसलं हाला हःगु सः, हूल हूल मनूतय्‌गु सः अले जाति जाति व राज्‍य राज्‍यत मुनाः हाला हःगु थें च्‍वं। दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं लडाइँया निंतिं सिपाइँत मुंकूगु दु। 
इपिं पृथ्‍वीया दक्‍वसिबय् लिपांगु देशं वयाच्‍वंगु दु, थःगु क्रोधं देय् छगुलिंयात नाश यायेत परमप्रभु झायाच्‍वंगु दु। 
ततःसलं हालाः ख्‍व! परमप्रभुया दिं लिक्‍क हे वःगु दु। व दिनय् दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं नाश यानादी। 
अथे जुयाः फुक्‍क ल्‍हाःत बमलाना वनी, फुक्‍क मनूतय्‌गु नुगः भारा-भारा मिनाः तसकं ग्‍याइ। 
मिसातय्‌त मचाबू ब्‍यथा जू थें इमित कष्‍ट व भय जुइ। ग्‍यानाः इपिं छम्‍हय्‌सिनं मेम्‍हय्‌सित छक्‍क जुया स्‍वइ अले इमिगु ख्‍वाः मि च्‍याःथें ह्याउँसे च्‍वनी। 
स्‍व, परमप्रभुया दिं – देशयात झिजांमिजां यायेत, अन दुपिं पापीतय्‌त नाश यायेत, वय्‌कःया क्रोध व मि थें च्‍याःगु तंनापं, दया मदुगु दिं वयाच्‍वंगु दु। 
च्‍वय् आकाशय् च्‍वंगु नगुतय्‌सं, अले नक्षत्र मण्‍डलतय्‌सं जः बीगु त्‍वःती। त्‍वयाच्‍वंगु सूर्य नं खिउँसे च्‍वनी, अले तिमिलां जः बी मखु। 
परमप्रभुं धयादी, “जिं संसारय् विपत्ति हये, अले फुक्‍क मभिंपिं मनूतय्‌त सजाँय बी। तःधंछुया जूपिनिगु तःधंसू जिं मदय्‌काछ्वये। दया मदुपिनिगु घमण्‍डयात क्‍वमिलु यानाबी। 
जिं मनूतय्‌त तच्‍वकं भिंगु लुँ स्‍वयाः लुइके थाकुकाबी। अले ओपीरया लुँ स्‍वयाः नं यक्‍व थिकेगु यानाबी। 
अथे जुयाः जिगु तमं व दिंखुन्‍हु आकाशयात थरथर खाकाबी। अले जि दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुया क्रोधं पृथ्‍वी सनी।” 
इपिं लिना हःम्‍ह चल्‍ला थें अले जवाः मदुपिं फैत थें, फुक्‍क मनूत थः मनूतय्‌थाय् लिहांवनी अले फुक्‍क मनूत थथःगु हे थासय् बिस्‍युं वनी। 
नापलाक्‍व फुक्‍क मनूतय्‌त भालां सुयाः स्‍याइगु जुइ अले ज्‍वंपिं फुक्‍कसित तरवारं पाला स्‍याइगु जुइ। 
इमिगु हे न्‍ह्यःने इमि मस्‍तय्‌त छ्ववानाः स्‍याइगु जुइ, इमिगु छेँ लुतय् याइ अले इमि मिसातय्‌त बलात्‍कार याइ। 
स्‍व, परमप्रभुं धयादी, जिं मादीतय्‌त बेबिलोनय् हमला यायेत थने। इमिसं वहःयात वास्‍ता याइ मखु अले लुँया लोभ याइ मखु। 
इमिसं धनु वाणं कय्‌काः ल्‍याय्‌म्‍हपिं मनूतय्‌त स्‍यानाबी। इमि दुरु त्‍वंपिं मचातय्‌त माया यानाः नुगः मछिंकी मखु न मस्‍तय्‌त हे दया माया याइ। 
बेबिलोन छगू तसकं बांलाःगु राज्‍य खः। अन च्‍वंपिं मनूतय्‌सं उकी हे गर्व याइ। तर परमेश्‍वरं सदोम व गमोरायात थें उकियात नाश यानादी। 
अन हाकनं सुं बाय् च्‍वने फइ मखु। सुं चाचाःहिला जुइपिं मनूतय्‌सं अन पाल ग्‍वइ मखु। सुं जवालं अन पशु ज्‍वये यंकी मखु। 
तर अन मरुभूमिइ च्‍वनीपिं पशुत आराम कायेगु याइ। इमिगु छेँत ध्‍वंचातय्‌सं जाइ। अन न्‍हिकांझंगःतय्‌सं स्‍वँ दय्‌की। गुँ च्‍वलय्‌चात अन तितिंन्‍हुया म्‍हितिगु थाये जुइ। 
अनयागु किल्‍ला व दरबारय् ध्‍वंचातय्‌सं व फ्‍याकाधोंतय्‌सं थ्‍वय्‌कः हाःगु सः ताये दइ। बेबिलोनया ई लिक्‍क वःगु दु, वयागु ई आः अप्‍वः मन्‍त। 
