हिब्रू.
12.
थुकथं झीसं झीगु प्‍यखें थुलिमछि विश्‍वासया साक्षीत खनाच्‍वनागु दु। अय्‌जूगुलिं झीपिं नं झीगु लँय् वइगु न्‍ह्याथें ज्‍याःगु पंगः व अःपुक झीत तक्‍यंकीगु पापयात चीकाः थ्‍यंकेमाःगु थासय् थ्‍यंक हे वने धकाः धैर्य यानाः ब्‍वाँय् वनेनु। 
अले झीगु विश्‍वास शुरु यानादीम्‍ह व क्‍वचाय्‌कादीम्‍ह येशूयात स्‍व, लिपायागु आनन्‍दया निंतिं वय्‌कः लज्‍या मचासे क्रूसया सास्‍ती फयादिल। वय्‌कः आः परमेश्‍वरया सिंहासनया जवय् च्‍वनादीगु दु। 
पापी मनूतय्‌पाखें वय्‌कलं थुलिमछि दुःख गये यानाः सह यानादिल जुइ, व बिचाः या। उकिं छिपिं नं आशा त्‍वःताः लिचिले मते। 
छिमिसं आः तकं पापलिसे हि बाः वय्‌क ल्‍वाये माःगु मदुनि। 
परमेश्‍वरं छिमित थःकाय्‌यात थें अर्ती बियादीगु ल्‍वःमंके धुन ला? “जि यःम्‍ह काय्, परमप्रभुं न्‍वानादीगु खँयात छिमिसं बकंफुस्‍लु ताय्‌के मते। परमप्रभुं ब्‍वःबिल धकाः छिमिसं आशा त्‍वःते मते, 
छाय्‌धाःसा परमप्रभुं माया यानादीम्‍हय्‌सित न्‍वाना नं दी। थःकाय् यानादीपिन्‍त वय्‌कलं सजाँय नं बियादी।” 
परमेश्‍वरं न्‍वानादीगुलिं छिमिसं सह यायेमाः। वय्‌कलं छिमित काय् थें यानादीगु दु। अबुं न्‍वाना मतःम्‍ह काय् सु जक दइ? 
वय्‌कलं छिमित थथे न्‍वाना मदीगु जूसा छिपिं वय्‌कःया काय् जुइ मखु, बरु व्‍यभिचारं बूम्‍ह मचा थें जुइ। 
झीत बुइका तःम्‍ह अबुं न्‍वाःथें झीपिं च्‍वना, उकिं झीसं वय्‌कःयात मानय् याना। छु झीसं झीत आत्‍माय् बुइकादीम्‍ह बाःयागु खँ झन अप्‍वः न्‍यने म्‍वाः ला? 
झी अबुपिन्‍सं थःत यःकथं झीत छुं ई तक जक न्‍वानादिल। परमेश्‍वर बाःनं ला झी हे भिनेमा, अले वय्‌कः थें पवित्र जुइमा धकाः न्‍वानादिल। 
झीत थथे न्‍वानादीबलय् न्‍ह्याइपुसे ला च्‍वनी मखु, बरु दुःख जक जुइ। अथेसां लिपा तकं सह यानाच्‍वनीपिन्‍त शान्‍ति दइ, अले परमेश्‍वरया न्‍ह्यःने नं ठीक ठहरय् जुइ। 
अय्‌जूगुलिं त्‍यानुगु ल्‍हाः व बमलाःगु तुति बल्‍लाकि। 
माथंवंगु लँय् जु। बमलाःगु तुति खुत्‍यां मकायेमा, बरु लनेमा। 
फुक्‍कलिसे मिलय् जुयाच्‍वनेगु व पवित्र जुयाच्‍वनेगु कुतः या। पवित्र मजुइकं सुनानं प्रभुयात खनी मखु। 
होश या, सुनानं परमेश्‍वरयागु दया माया काये मखंकाः च्‍वने म्‍वाःलेमा। मखुसा, बिख मां नुगलय् हा कयाः छिमित स्‍यंकाबी। 
सुनानं व्‍यभिचार याये मते। अले एसाव थें परमेश्‍वरयात मानय् मयाइम्‍ह जुइ मते। छछाःया निंतिं एसावं थःगु हक नं मिल। 
छिमिसं सि हे स्‍यू, लिपा वं थः अबुयाके आशिष फ्‍वंबलय् काये मखन। वं थःम्‍हं म्‍यूगु हक ख्‍वलं नं लिफ्‍याना काये मफुत। 
छिपिं परमेश्‍वरयाथाय् वनेगु थी फइगु सीनै पर्वतय् वये थें मखु। इस्राएलीत धाःसा मित्‍याः पिहां वयाच्‍वंगु सीनै पर्वतय् वःगु खः। अन हाकुगु सुपाचं त्‍वपुयातःगु व ग्‍वःफय् वयाः खिउँसे च्‍वनाच्‍वंगु खः। 
अन इमिसं तुरही पुयाहःगु सः व परमेश्‍वरं नवानादीगु सः ताल। वय्‌कःयागु सलं तसकं ग्‍यानाः इमिसं आः हानं छसः हे नवाना मदीमा धकाः बिन्‍ति यात। 
“थ्‍व पर्वतयात पशुतय्‌सं जक थ्‍यूसां ल्‍वहँतं कय्‌काः स्‍यानाब्‍यु” धकाः उजं बियादीगुलिं इपिं झन तसकं ग्‍यात। 
उबलय् तसकं ग्‍यानापुसे च्‍वंगुलिं मोशांनापं थथे धाल – “जि ला ग्‍यानाः थरथर हे खात।” 
छिपिं ला म्‍वाःम्‍ह परमेश्‍वरयागु स्‍वर्गयागु शहर यरूशलेम, सियोन पर्वतय् वःगु दु। अन द्वलंद्वः स्‍वर्गदूतत लय्‌लय्‌तातां मुनाच्‍वंगु दु। 
अन स्‍वर्गय् नां च्‍वयातःपिं, परमेश्‍वरया दकलय् तःधिकःम्‍ह काय्‌यात विश्‍वास याना च्‍वंपिनिगु पुचलय् छिपिं दुथ्‍याःगु दु। फुक्‍क मनूतय्‌त न्‍याय यानादीम्‍ह परमेश्‍वर दीथाय् छिपिं वःगु दु। अन धर्मी मनूया सिद्ध जुइ धुंकूपिं आत्‍मात नं दु। 
छिपिं न्‍हूगु बाचा चिनाः परमेश्‍वर व मनूतय् दथुइ च्‍वनादीम्‍ह येशूयाथाय् व बदलाया लागि हालाच्‍वंगु हाबिलया हिया पलेसा क्षमा या निंतिं नवाइगु हाः हाः याःगु हिया थासय् वःगु दु। 
होश या, छिपिंलिसे नवानादीम्‍हय्‌सिगु खँ मन्‍यंसे च्‍वने मते। थ्‍व संसारय् च्‍वनाः परमेश्‍वरयागु खँ न्‍यंकीम्‍हय्‌सिगु खँ मन्‍यंपिन्‍त ला मल्‍यंकू धासेंलि स्‍वर्गं हे नवानादीम्‍हपाखे फस्‍वया जुइपिन्‍त जक ल्‍यंकी ला? 
उबलय् वय्‌कःयागु सलं पृथ्‍वी हे लिगिलिगि सन। वय्‌कलं आः थ्‍व बचं बियादीगु दु – “पृथ्‍वी जक मखु, जिं आः छकः हानं आकाशयातनापं संकाबी।” 
थन “आः छकः हानं” धयागु सृष्‍टि याना तःगुयात संकेगु व मदय्‌केगु धकाः धाःगु खः। अथे खःसा मसनिगु जक ल्‍यनी। 
अय्‌जूगुलिं संके हे फइ मखुगु राज्‍यय् दुथ्‍याकादीगुलिं झीसं परमेश्‍वरयात सुभाय् बियाः वय्‌कःयात यइपुक तःधंकाः सेवा यायेमाः। 
झीम्‍ह परमेश्‍वर भस्‍म याना छ्वइम्‍ह मि खः। 
