यशैया.
32.
स्‍व, छम्‍ह जुजुं धार्मिकतां राज्‍य यानादी, अले शासकतय्‌सं न्‍यायलं शासन यानादी। 
थुपिं मनूत फय्‌पाखें शरण कायेगु थाय् अले ग्‍वःफय्‌पाखें सुपिलिगु थाय्, मरुभूमिइ लः दुगु खुसित व गंगु मरुभूमिइ तग्‍वःगु ल्‍वहंया किचः थें जुइ। 
उबलय् स्‍वइपिनिगु मिखा हाकनं तिसी मखु अले न्‍यनीपिनिगु न्‍हाय्‌पनं न्‍यनी। 
बिचाः मयासें ज्‍या याइपिनिगु नुगलं थुइकी, अले बांलाक खँ ल्‍हाये मसःम्‍हय्‌सिनं थुइकी अले बांलाक न्‍ववाइ। 
मूर्खम्‍ह मनूयात हाकनं गुबलें हनेबहःम्‍ह मनू धकाः धाइ मखु, न त मभिंगु ज्‍या यानाजुइपिन्‍त हे हनाबना याइ। 
छाय्‌धाःसा मूर्ख मनुखं मूर्ख हे जक खँ ल्‍हाना जुइ, अले वयागु मन मभिंगु ज्‍या यायां हे लिलाइ मखु, वं अधर्मया ज्‍या याइ अले परमप्रभुया खँय् धाःसा मखुगु खँ न्‍यंका जुइ। वं नये पित्‍याःपिन्‍त खालिगु ल्‍हातं हे लित छ्वइ। अले प्‍याःचाःपिनिगु निंतिं लः नं बी मखु। 
मभिंगु ज्‍या यानाजुइपिनिगु चाला मभिंगु हे जुइ, दुःखय् लानाच्‍वंपिन्‍सं फ्‍वंगु पाय्‌छि जूसां नं मगाःमचाःपिन्‍त मखुगु खं नाश यायेगु निंतिं इमिसं मभिंगु ज्‍याया योजना दय्‌की। 
तर भिंपिं मनूतय्‌सं हनेबहःगु ज्‍यायागु योजना दय्‌की अले हनेबहःगु ज्‍या यानां तुं च्‍वनी। 
हे याउँक च्‍वनाच्‍वंपिं मिसात, दँ, अले जिगु खँ ध्‍यान बियाः न्‍यँ, हे याउँक च्‍वनाच्‍वंपिं म्‍ह्याय्‌पिं जिं छु धाये व बांलाक न्‍यँ! 
थनिं दच्‍छि स्‍वयाः छुं ई लिपा छिपिं याउँक च्‍वनाच्‍वंपिं थुरथुर खाइ। दाखमाय् फल हे सइ मखु, अले फल खायेगु नं जुइ मखु। 
अय् याउँक च्‍वनाच्‍वंपिं मिसात, थुरथुर खा, हे याउँक च्‍वनाच्‍वंपिं म्‍ह्याय्‌पिं थुरथुर खा। थःगु वसः त्‍वःताः पचिंनांगा जु, अले थथःगु जँय् भांग्रा हिनाब्‍यु। 
जिमि मनूतय्‌गु यक्‍व सइगु बुँया निंतिं नुगःपा दा, अले फल बीगु दाखमातय्‌गु निंतिं, 
अले जिमि मनूतय्‌गु जमिनय् कंमा व झाःया निंतिं ख्‍वः। खः, लसतां जाःगु फुक्‍क छेँया निंतिं थ्‍व न्‍ह्याइपुगु शहरया निंतिं विलाप या। 
जुजुया दरबार त्‍वःताछ्वइ, यक्‍व मनूत दुगु लिमलाःगु शहर सुनसान जुइ। किल्‍लात व धरहरात सदांया लागिं उजाड जुइगु बुँ जुइ। गुँ गधातय्‌गु निंतिं लसता व सा द्वहं व फैच्‍वलय्‌तय्‌गु निंतिं घाँय्‌ख्‍यः जुइ। 
च्‍वय्‌नं आत्‍मा झीके प्‍वंकामहतले अले मरुभूमि बांलाक अन्‍न सइगु बुँ व बांलाक अन्‍न सइगु बुँत गुँ मजुतले अथे जुइ। 
व मरुभूमिइ न्‍याय बाय् च्‍वनी, अले नायुगु बुँइ धार्मिकता बाय् च्‍वनी। 
धार्मिकताया फल शान्‍ति जुइ अले धार्मिकताया लिच्‍वः धाःसा सदांया निंतिं शान्‍ति व भरोसा जुइ। 
जिमि प्रजा धाःसा शान्‍ति च्‍वनेगु थाय् जुइ, सुरक्षा दुगु छेँत, व हाःसः मदुगु आराम कायेगु थासय् च्‍वनी। 
प्‍वँनं गुँयात नाश याःथें वा फुक्‍क शहर माथं वंकूसां नं, 
फुक्‍क लः दुगु थासय् पुसा ह्वलीपिं अले सा द्वहं व गधात ज्‍वये बीपिं छिपिं गुलि धन्‍यपिं जुइ। 
