यशैया.
26.
व दिंखुन्‍हु मनूतय्‌सं यहूदा देशय् थ्‍व भजन हाली। जिमिगु शहर बल्‍लाः, परमेश्‍वरं थुकिया अंगः व पःखाःयात उद्धार दय्‌कादी। 
शहरय् च्‍वंगु मू ध्‍वाखा चाय्‌कि अले पाय्‌छिगु ज्‍या याइपिं विश्‍वासी जातित अन दुहां वनेमा। 
परमप्रभु, सुनां सुनां थःगु मन क्‍वातुकी इमित पूवंक शान्‍ति बियादी छाय्‌धाःसा इमिसं छिके भलसा तइ। 
न्‍ह्याबलें परमप्रभुयाके भलसा तया च्‍वँ छाय्‌धाःसा परमप्रभु, परमप्रभु थः हे न्‍ह्याबलें दयाच्‍वनीगु ल्‍वहं खः। 
वय्‌कलं घमण्‍डीतय्‌त क्‍वमिलु यानादी। इपिं बाय् च्‍वनाच्‍वंगु बल्‍लाःगु शहर नाश यानादी। अले उकियात चुंचुं यानाः धुलय् मिलय् यानादी। 
आः क्‍वत्‍यका च्‍वंपिं इमिगु च्‍वंच्‍वं न्‍यासि वनी, अले दुःखकष्‍टय् लानाच्‍वंपिनिगु तुतिं इमित न्‍हुत्तुन्‍हुइ। 
परमप्रभु, छिं धर्मी मनूया लँपु माथं वंकादी, हे भिंम्‍ह, छिं हे धर्मी मनूयागु लँपु तप्‍यंकादी। 
खः, परमप्रभु, जिपिं छिगु इच्‍छा कथं जुइ अले थःगु आशा छिके हे तये, जिमिगु मनया इच्‍छा छिगु नांयात तःधंकेगु खः। 
चान्‍हय् जिगु फुक्‍क नुगलं छितः यय्‌कीगु यानाच्‍वना। सुथय् जिगु आत्‍मां छितः यय्‌काच्‍वना। छिं पृथ्‍वी व अन च्‍वंपिनिगु न्‍याय यानादीबलय्, इमिसं धार्मिकता सय्‌काकाइ। 
तर छिं मभिंपिन्‍त दया क्‍यनादिसां, इमिसं धार्मिकता सय्‌काकाइ मखु। अय्‌नं इमिसं पाय्‌छिगु ज्‍या यायेगु गुबलें कुतः याइ मखु। स्‍वजापिं च्‍वनीगु थ्‍व देशय् नं इमिसं आः तक नं मभिंगु हे ज्‍या यानाच्‍वंगु दु। इमिसं छिगु महिमाया खँ थुइकेत वास्‍ता मयाः। 
हे परमप्रभु, इमिसं छिं ल्‍ह्वनादीगु ल्‍हापाखे ध्‍यान मब्‍यू। छिके थः प्रजाया निंतिं गुलि जोश दु इमित क्‍यनादिसँ। अले इपिं लाजय् लाइ। छिं तयार यानादीगु सजाँय इमित प्‍वंकादिसँ। 
हे परमप्रभु, छिं जिमित सुख शान्‍ति बियादी, जिमिसं छु क्‍वचाय्‌के धुनागु खः, व फुक्‍क छिं हे जिमिगु निंतिं यानादीगु खः। 
हे परमप्रभु जिमि परमेश्‍वर, मेपिन्‍सं जिमित राज्‍य याःगु दु, तर छिगु नांयात जक जिमिसं हनाबना तये। 
आः इपिं सी धुंकूगु दु अले हाकनं इपिं म्‍वाये फइ मखुत, इमिगु आत्‍मा हाकन दना वइ मखु छाय्‌धाःसा इमित छिं सजाँय बियाः नाश यानादीगु दु। सुनानं इमित लुमंकी मखुत। 
परमप्रभु, छिं जिमि जातियात ब्‍वलने बियादीगु दु। उकिया सिमाना चाकःछिं न्‍यनावने बियादीगु दु। थुकिं यानाः छिगु हनाबना जूगु दु। 
परमप्रभु, छिं थः प्रजायात सजाँय बियादीगु दु। अले मनय् दुःखकष्‍ट जुयाः इमिसं छितः बिन्‍ति यात। 
हे परमप्रभु, गथे मचाबू बेथा जूम्‍ह मिसा सास्‍ती जुयाः तसकं हाला हइ, जिपिं नं छिगु न्‍ह्यःने अथे हे खः। 
जिमित दुःखकष्‍ट व सास्‍ती जुल तर जिमिसं छुं नं बुइकागु मदु। जिमिसं थः देशयात बचय् याये मफुत। न संसारय् जीवन हे हयेफत। 
छिकपिनि सिनावनेधुंकूपिं मनूत हाकनं म्‍वाना वइ। इमिगु म्‍ह म्‍वानाः दना वइ। थथःगु सीगालय् द्यनाच्‍वंपिं फुक्‍कं दना वइ अले लसतां म्‍ये हाली। तसकं थीगु सुतिं बँयात बांलाःकु थें परमप्रभुं न्‍हापा सिनावंपिन्‍त हाकनं म्‍वाकादी। 
हे जिमि प्रजा, थथःगु छेँ हुँ, अले छेँ दुहां वनाः लुखा तिनाब्‍यु। परमेश्‍वरया तं क्‍वमलाःतले छुं ईया निंतिं सुपिलाच्‍वँ। 
परमप्रभु थः स्‍वर्गलोकं पृथ्‍वीइ च्‍वंपिं मनूतय्‌त इमिगु पापया निंतिं सजाँय बियादीत झायादीत्‍यंगु दु। पृथ्‍वीं थःके प्‍वंकूगु हि क्‍यनी, अले हत्‍या यानातःपिन्‍त सुचुका तइ मखु। 
