उपदेशकया सफू.
1.
दाऊदया काय्, यरूशलेमया जुजु, उपदेशकया वचन – 
उपदेशकं धाइ, “सितिं वं, सितिं वं, फुक्‍क सितिं वं, अले फुक्‍क खँया छुं अर्थ मदु।” 
थ्‍व संसारय् मनुखं थाकुक ज्‍या यानाः दुःख सी अय्‌नं वयात छु फाइदा दत लय्? 
पुस्‍ता वइ अले पुस्‍ता वनी, तर पृथ्‍वी धाःसा न्‍ह्याबलें दयाच्‍वनी। 
सूर्य लुया वइ अले बिनावनी। अले व गनं वःगु खः अन हे वनी, व हाकनं लुया वइ। 
फय् दच्‍छिनपाखे न्‍ह्याइ, अले उत्तरपाखे लिहांवनी। व न्‍ह्याबलें थःगु हे चाःकलय् चाःहिलाच्‍वनी। 
फुक्‍क खुसित न्‍ह्यानावनाः समुद्रय् जू वनी। अय्‌नं समुद्र गुब्‍सं नं जाइ मखु। गुगु थासं खुसित न्‍ह्यानावःगु खः हाकनं व हे थासय् तुं लिहांवनी। 
फुक्‍क खं दिक्‍क चाय्‌की, सुनानं थुकियात बयान याये हे फइ मखु। न मिखां खनाः लुधनी, न न्‍हाय्‌पं न्‍यनाः हे सन्‍तुष्‍ट जुइ। 
न्‍हापा छु जूगु खः व हाकनं जुइतिनि, अले न्‍हापा छु याःगु खः व हाकनं याइतिनि। थ्‍व संसारय् छुं नं न्‍हूगु ज्‍याखँ जूगु मदु। 
छुं नं खँ दु ला, गुकिया बारे थथे धायेफु, “स्‍वःसा, छु थ्‍व न्‍हूगु ज्‍या खः?” थ्‍व न्‍हापा हे थन दुगु खः। थ्‍व ला झीगु ई स्‍वयाः न्‍हापा हे दुगु खः। 
पुलांगु इलय्‌यापिं मनूतय्‌गु छुं नं लुमन्‍ति दइ मखु। अले आः वइतिनिगु पुस्‍ता व वयां लिपायागु पुस्‍तायात तकं नं इमिगु लुमन्‍ति दइ मखु। 
जि उपदेशकं यरूशलेमय् इस्राएलया जुजु जुयाः शासन याना। 
आकाशया क्‍वय् छु छु याइ उपिं फुक्‍कं ज्ञानपाखें माला स्‍वयेगु जिं थःगु नुगलय् पक्‍का याना। गुलि तःधंगु बोझ परमेश्‍वरं मनूतय्‌त तयाब्‍यूगु दु। 
थ्‍व संसारय् याःगु फुक्‍क ज्‍याखँ जिं खनागु दु। व फुक्‍कया छुं अर्थ मदु, फय्‌यात लिइगु थें जक खः। 
छु बेक्‍वःगु खः उकियात तप्‍यंके फइ मखु, छु खँ द हे मदु उकियात ल्‍याः खाइ मखु। 
जिं थःगु मनय् थथे बिचाः याना, “स्‍व, जि स्‍वयाः न्‍हापा यरूशलेमय् राज्‍य याःपिं फुक्‍क स्‍वयाः अप्‍वः जिं बुद्धिया अनुभव यानागु दु। ज्ञान व बुद्धिया जिं यक्‍व अप्‍वः अनुभव यानागु दु।” 
अले जिं बुद्धि, वँय्‌सू व मूर्खता धयागु छु खः धकाः सीकेगु निंतिं उकिया बारे बिचाः याना। तर थ्‍व नं फय्‌यात लिइगु थें जक खः धकाः जिं सीकागु दु। 
छाय्‌धाःसा यक्‍व बुद्धि दत कि अप्‍वः दुःख सी, यक्‍व ज्ञान दत कि नुगःया घाः अप्‍वः जुइ। 
