न्‍यायकर्ता.
16.
छन्‍हु शिमशोन गाजाय् वन। अन वं छम्‍ह पलिश्‍ती वेश्‍यायात खन। अले व चा च्‍वनेत वयाथाय् वन। 
शिमशोन वःगु खँ सियाः गाजायापिं मनूतय्‌सं व थाय् घेरय्‌ यात। इपिं चच्‍छि हे शहरया ध्‍वाखाय् वयात पियाच्‍वन। “झीसं वयात सुथय् स्‍याये” धकाः धयाः इमिसं चान्‍हय् छुं मयाः। 
तर शिमशोन बाचा ई तक जक लासाय् च्‍वनाच्‍वन। बाचा इलय् दनाः वं शहरयागु ध्‍वाखाया खापा व निपुं थां, बाःर व फुक्‍कं लिनाबिल। अले व फुक्‍क थःगु ब्‍वहलय् क्‍वबियाः हेब्रोनया पच्‍छिमय् च्‍वंगु डाँडाया च्‍वकाय् यंकल। 
छुं ई लिपा शिमशोन सोरेकया बेसीइ च्‍वनीम्‍ह दलीला धाःम्‍ह छम्‍ह मिसालिसें मतिनाय् तक्‍यन। 
पलिश्‍तीतय् शासकत व मिसायाथाय् वनाः धाल, “शिमशोनयात ह्यय्‌काः वयागु तःधंगु बलया रहस्‍य छु खः अले गथे यानाः वयात बसय् तयाः ची फइ व खँ सीकि। अले जिपिं सकसियागुपाखें नं छन्‍त झिंछसः झिंछसः वहःयागु कुचात बी।” 
उकिं दलीलां शिमशोनयात धाल, “छुकिं यानाः छि अपाय्‌सकं बल्‍लाःगु, छिगु बल छुकि दु अले गथे यानाः छितः चिनाः बसय् तये फइ जितः धयादिसँ।” 
शिमशोनं लिसः बिल, “सुनानं जितः धनुया न्‍हय्‌पु न्‍हूगु मगंगु छेँगूया खिपतं चित धाःसा जि मेपिं मनूत थें कमजोर जुइ।” 
अले पलिश्‍तीतय् शासकतय्‌सं धनुयागु न्‍हय्‌पु छेँगूया मगंगु न्‍हूगु खिपः वयात हयाबिल। दलीलां उकिं वयात चित। 
वं दुनेयागु क्‍वथाय् मनूत सुचुकाः शिमशोनयात धाल, “शिमशोन, पलिश्‍तीत थन दु।” तर वं छेँगूया खिपःतय्‌त अपुक मिइ लाःगु खिपः थें चफ्‍फुनाबिल। उकिं वयागु बलया रहस्‍य सीके मफुत। 
अले दलीलां शिमशोनयात धाल, “छिं जितः मखुगु खँ ल्‍हानाः ध्‍वंलानादिल। काः आः धयादिसँ छितः जिं गथे यानाः ची फइ?” 
वं वयात धाल, “न्‍हूगु गुबलें मछ्यःगु खिपतं सुनानं जितः चित धाःसा जि मेपिं मनूत थें कमजोर जुइ।” 
उकिं दलीलां न्‍हूगु खिपः हयाः वयात चित। वं मनूतय्‌त क्‍वथा दुने सुचुकाः वयात धाल। “शिमशोन, पलिश्‍तीत थन दु।” अले वं थःगु लप्‍पुयागु खिपः का थें चफ्‍फुनाबिल। 
हाकनं दलीलां शिमशोनयात धाल, “आः तक छिं जितः मखुगु खँ ल्‍हानाः ध्‍वंलानादीगु दु। छितः गथे यानाः ची फइ जितः धयादिसँ।” वं लिसः बिल, “छं जिगु छ्यंयागु न्‍हय्‌प्‍वाँय् सँ कानापं तानय् थानाः नकिलय् चिनाबिल धाःसा जि मेपिं मनूत थें कमजोर जुइ।” 
उकिं व द्यंबलय् व वयागु छ्यंयागु न्‍हय्‌प्‍वाँय् सँयात कानापं तानय् थानाः नकिंलय् चिनाबिल। अले वं हाकनं शिमशोनयात धाल, “शिमशोन, पलिश्‍तीत थन दु।” वया न्‍ह्यलं चाल अले वं ताननापं हे नकिं लिनाबिल। 
अले दलीलां वयात धाल, “छिं जितः थःगु बलया बारे हे कंगु मदु धाःसा छिं जितः माया याना धकाः गय् यानाः धयादीफइ? छिं जितः ध्‍वंलाःगु व थःगु तःधंगु बलया रहस्‍य मकंगु थ्‍व स्‍वक्‍वः खुसी जुल।” 
वं न्‍हियान्‍हिथं धया थें कचकच यानाः शिमशोनयात तसकं दिक्‍क चाय्‌कल। 
उकिं वं खःगु खँ धयाबिल। वं धाल, “बूसांनिसें परमेश्‍वरया निंतिं अलग तःम्‍ह नाजिरी जूगुलिं जिगु छेँनय्‌ आः तक ख्‍वःचा लाःगु मदुनि। जिगु सँ खात धाःसा जिगु बल जिकेनं वनी, अले जि मेपिं थें कमजोर जुइ।” 
शिमशोनं खःगु खँ धाये धुंकाः दलीलां पलिश्‍तीतय् शासकतय्‌थाय् थथे धाय्‌के छ्वल, “याकनं झासँ, हाकनं छकः झासँ, वं जितः थःगु रहस्‍यया खँ कंगु दु।” उकिं इपिं वहःया धिबा ज्‍वनाः वल। 
वं शिमशोनयात थःगु मुलय् थ्‍यन। अले छम्‍ह मनूयात सःताः वयागु छेनय् दुगु न्‍हय्‌प्‍वाँय् सँ खाके बिल। शिमशोनयागु बल मदया वंगुलिं दलीलां वयात क्‍वत्‍यल। 
अले वं सःतल – “शिमशोन, पलिश्‍तीत थन दु।” वया न्‍ह्यलं चाल अले, “न्‍हापा थें पिने वनाः थःत मुक्त याये” धकाः मतिइ तल। तर थःत परमप्रभुं त्‍वःतादीगु खँ सी हे मसिल। 
पलिश्‍तीतय्‌सं वयात ज्‍वनाः वयागु मिखा लिकयाबिल। इमिसं वयात गाजाय् यंकल। अन इमिसं वयात कँय्‌यागु सिखलं चिनाः झ्‍यालखानाय् घःक्‍यलेगु ज्‍या याकल। 
तर खाये धुंकूगु वयागु सँ हाकनं ताहाक जुयावल। 
पलिश्‍तीतय् शासकत थः द्यः दागोनया निंतिं छगू तःधंगु बलि छायेत व वयागु न्‍ह्यःने लसता हनेत मुन। इमिसं धाल, “झी द्यवं झी शत्रु शिमशोनयात झीगु ल्‍हातय् बियादिल।” 
शिमशोनयात खंबलय् मनूतय्‌सं थः द्यःयात च्‍वछायाः थथे म्‍ये हाल, “झी यक्‍व मनूतय्‌त झी शत्रुं स्‍यात अले झीगु देशयात भज्‍यंक स्‍यंकाबिल। तर झी द्यवं वयात झीगु ल्‍हातय् बियादीगु दु।” 
इमिगु नुगः स्‍वां ह्वःबलय् इमिसं धाल, “झीत तमाशा क्‍यनेत शिमशोनयात हजि।” अले इमिसं शिमशोनयात झ्‍यालखानां सःतल। अले वं इमिगु न्‍ह्यःने ख्‍यालः क्‍यन। इमिसं थांयागु दथुइ शिमशोनयात थंबलय् 
वं थःगु ल्‍हाः ज्‍वनातःम्‍ह च्‍यःयात धाल, “जितः देगःयात लिधंसा बियातःगु थामय् ति, अले जि उकी लिधने।” 
देगः जाय्‌क मिसा-मिजंत दु। पलिश्‍तीतय् सकलें शासकत नं अन दु। स्‍वद्वःति मिसा मिजं देगःया कःसिइ च्‍वनाः शिमशोनयागु तमाशा स्‍वयाः च्‍वन। 
शिमशोनं परमप्रभुयात बिन्‍ति यानाः धाल, “हे परमप्रभु परमेश्‍वर, जितः लुमंकादिसँ। जितः हाकनं छकः जक बल बियादिसँ। जितः थःगु निगः मिखाया निंतिं थुपिं पलिश्‍तीतय्‌त छकलं बदला काय्‌के बियादिसँ।” 
अले शिमशोनं देगःयात लिधंसा बियातःगु निपु थांया दथुइ बल्‍लाक ज्‍वनाः जव ल्‍हाः छपु थामय् व खव ल्‍हाः मेगु थामय् तयाः 
वं धाल, “जि पलिश्‍तीतनापं हे सिनावने”। अले वं बलं फत्तले घ्‍वात, व देगः दुनाः उकिं उपिं पलिश्‍ती शासकतय्‌त व अन दुपिं मनूतय्‌त ल्‍हाकल। थःगु जिवंकाःछि स्‍याःपिं मनूत स्‍वयाः अप्‍वः मनूत शिमशोनं थः सीबलय् स्‍यात। 
अले वया दाजुकिजापिं व बौया फुक्‍क छेँजःपिं वयाः वयागु सीम्‍ह काःवल। इमिसं वयागु सीम्‍हयात सोरा व एश्‍तोलया दथुइ वया बौ मानोहयागु सीगालय् यंकाः थुनाबिल। शिमशोन निइदँ तक इस्राएलयाम्‍ह न्‍ह्यलुवाः जुल। 
