न्‍यायकर्ता.
14.
छन्‍हु शिमशोन तिम्‍ना धाःगु थासय् वन, अन वं छम्‍ह पलिश्‍ती मिसायात खन। 
अनं छेँ लिहां वयाः वं थः मां बौयात धाल, “तिम्‍नाय् जिं छम्‍ह पलिश्‍ती मिसायात खनागु दु, आः जितः वलिसें ब्‍याहा यानाबियादिसँ।” 
अले वया मांबौनं वयात धाल, “छु छन्‍त ल्‍वःम्‍ह झी थःथिति वा झीगु थःगु जातियापिं सुं मिसा मदु ला? ब्‍याहा यायेत छ म्‍हय् चिं मतःपिं पलिश्‍तीतय्‌थाय् हे वनेमाः ला?” तर शिमशोनं थः बौयात धाल, “जितः व हे मिसा हयादिसँ। जिगु लागिं व हे ल्‍वः।” 
वया मांबौनं थ्‍व परमप्रभुपाखें खः धयागु खँ मस्‍यूगु जुयाच्‍वन। पलिश्‍तीतय्‌गु विरोधय् परमप्रभुं मौका स्‍वयाच्‍वनादीगु खः। छाय्‌धाःसा उबलय् पलिश्‍तीतय्‌सं इस्राएलय् शासन यानाच्‍वंगु खः। 
अले शिमशोन थः मांबौ नापं तिम्‍नाय् वन। तिम्‍नाया दाखयागु क्‍यबय् थ्‍यंबलय् आकाझाकां हे छम्‍ह ल्‍याय्‌म्‍हम्‍ह सिंह तःसलं हालाः शिमशोनयाथाय् वल। 
उघ्रिमय् हे परमप्रभुयागु आत्‍मां शिमशोनयात बल बिल। अले वं ल्‍हातय् छुं मदुसां व सिंहयात छम्‍ह दुगुचाया मचायात थें कुचा कुचा यानाबिल। तर थःम्‍हं यानागु खँ वं थः मां बौयात मकं। 
अनंलि व क्‍वय् क्‍वहां वनाः व मिसालिसें खँ ल्‍हात। शिमशोनं व मिसायात यय्‌कल। 
छुं ई लिपा व मिसालिसें ब्‍याहा यायेत शिमशोन क्‍वय् कुहांवन। अथे वंबलय् व लँ त्‍वःताः न्‍हापा वं स्‍याःम्‍ह सिंहयात स्‍वयेत वन। सिंहयागु सीम्‍हय् छपुचः कस्‍तिहा मुनाच्‍वंगु व भचा कस्‍ति दयाच्‍वंगु खनाः व अजू चाल। 
अले ल्‍हातं भचा कस्‍ति तुयाकयाः वं लँय् नँनं वन। थः मां बौयात नापलाकाः वं इमित नं भचा कस्‍ति बिल अले इमिसं नं व कस्‍ति नल। तर वं व कस्‍ति सिंहयागु सीम्‍हं कयागु खः धकाः थः मां बौयात मकं। 
अनंलि वया बौ व मिसाया छेँय् वन। शिमशोनं अन छगू तःधंगु भ्‍वय् न्‍याय्‌कल। थ्‍व छम्‍ह ब्‍याहा याइम्‍ह मिजंनं यायेमाःगु नियम खः। 
पलिश्‍तीतय्‌सं वयात खंबलय् वलिसें च्‍वनेत स्‍विम्‍ह ल्‍याय्‌म्‍हत छ्वल। 
शिमशोनं धाल, “जिं छिमित छगू क्‍वाः कने। छिमिसं जितः उकिया लिसः न्‍हय्‌न्‍हुया दुने बी फत धाःसा जिं छिपिं छम्‍ह छम्‍हय्‌सित छपाः छपाः सुतिया लं व छज्‍वः छज्‍वः वसः बी। 
छिमिसं व क्‍वाःया लिसः बी मफुत धाःसा छिमिसं जितः स्‍विपाः सुतिया लं व स्‍विज्‍व वसः बीमाः।” अले इमिसं धाल, “जिमित छंगु क्‍वाः धा, जिमिसं न्‍यने।” 
वं लिसः बिल, “नइम्‍हय्‌सिगुपाखें नयेगु नसा पिहां वल, बल्‍लाःम्‍हपाखें चाकुगु खँ पिहां वल।” इमिसं स्‍वन्‍हु तक ला लिसः बी हे मफुत। 
प्‍यन्‍हु दुखुन्‍हु इमिसं शिमशोनया कलाःयात धाल, “छिमि भाःतयात जिमित व क्‍वाःया लिसः कनेत ह्यय्‌की, मखुसा जिमिसं छन्‍त व छिमि बाःयागु छेँयात मिं च्‍याकाबी। छु छं जिमित चीमि यायेत सःतागु ला?” 
अले शिमशोनया कलातं वयागु न्‍ह्यःने ख्‍वख्‍वं धाल, “छितः जि तसकं मयः खनिसा! छितः जि धात्‍थें हे यःसा जिमि दाजुकिजापिन्‍त कनागु क्‍वाःया लिसः जितः धयादिसँ।” वं धाल, “स्‍व, जिं थः मां बौयात नं धयागु मदु। छन्‍त छाय् धायेगु?” 
भ्‍वय्‌या न्‍हय्‌न्‍हु तक क्‍वाःया लिसःया लागिं वया कलाः ख्‍वया हे च्‍वन। अथे जुयाः वया कलातं यक्‍व जिद्दी यानाः च्‍वंगुलिं न्‍हय्‌न्‍हु दुखुन्‍हु शिमशोनं क्‍वाःया लिसः थः कलाःयात कन। अले वं व क्‍वाःया लिसः थः दाजुकिजापिन्‍त धयाबिल। 
उखुन्‍हु हे सूर्य बिनावने न्‍ह्यः शहरयापिं मनूतय्‌सं शिमशोनयात धाल, “कस्‍ति स्‍वयाः चाकुगु छु दु धकाः? सिंह स्‍वयाः बल्‍लाःम्‍ह सु दु धकाः?” शिमशोनं धाल, “जिमि साचायात मवाःगु जूसा उकिया लिसः बी मफइगु खः।” 
परमप्रभुया आत्‍मां शिमशोनयात बल बियादिल। व क्‍वय् अश्‍कलोनय् वनाः अन वं स्‍विम्‍ह पलिश्‍तीतय्‌त स्‍यात, अले इमिगु वसः त्‍वकाकयाः क्‍वाःया लिसः ब्‍यूपिं मनूतय्‌त बिल। व तमं मि जुयाः थः बौयागु छेँ वन। 
अले शिमशोनया कलाःयात ब्‍याहाबलय् अन दुम्‍ह वया पासायात बिल। 
