यर्मिया.
21.
सिदकियाह जुजुं मल्‍कियाहया काय् पशहूर व मासेयाहया काय् पुजाहारी सपन्‍याहयात यर्मियायाथाय् छ्वःबलय् परमप्रभुपाखें यर्मियायाथाय् वःगु वचन थ्‍व हे खः। इमिसं धाल, 
“जिमिगु निंतिं आः परमप्रभुयाके न्‍यनादिसँ, छाय्‌धाःसा बेबिलोनया जुजु नबूकदनेसरं जिमित हमला यानाच्‍वंगु दु। न्‍हापा न्‍हापा परमप्रभुं झीगु निंतिं अजू चायापुगु ज्‍या यानादीगु थें आः नं यानादी ला? गुकिं यानाः व झीथासं लिहांवनी ला।” 
अले यर्मियां इमित धाल, “छिमिसं सिदकियाहयात थथे धा, 
‘परमप्रभु इस्राएलया परमेश्‍वरं थथे धयादी, पःखाःया पिने घेरय् यानाच्‍वंपिं बेबिलोनीत व बेबिलोनया जुजुलिसें ल्‍वायेत छिमिसं छ्यलाच्‍वंगु छिमिगु ल्‍हातय् दुगु हतियार जिं थःम्‍हं हे छिमिगु विरोधय् छ्यले त्‍यनागु दु। अले व फुक्‍क हतियार मुंकाः जिं थ्‍व शहर दुने हये। 
ल्‍हाः ल्‍ह्वनाः बल्‍लाःगु लप्‍पां जि थः हे तच्‍वःगु तम्‍वय् व क्रोधय् छिपिंलिसें ल्‍वाये। 
जिं थ्‍व शहरय् दुपिं मनूत व पशुत निखलःसित हे स्‍यानाबी। इपिं महामारीं सी। 
जि, परमप्रभुं धाये, अनंलि यहूदाया जुजु सिदकियाह, वया हाकिमत महामारी, तरवार व अनिकालं बचय्‌जूपिं थ्‍व शहरय् दुपिं मनूतय्‌त बेबिलोनया जुजु नबूकदनेसर व इमित स्‍यायेत स्‍वयाच्‍वंपिं शत्रुतय्‌गु ल्‍हातय् जिं लःल्‍हानाबी। वं इमित तरवारं स्‍याइ, वं इमित त्‍वःती मखु अले दया नं याइ मखु, माया नं याइ मखु।’ 
“अले थुपिं मनूतय्‌त छं थथे नं धा, ‘परमप्रभुं थथे धयादी – स्‍व! छिमिगु न्‍ह्यःने जिं थःम्‍हं हे जीवनया लँ व मृत्‍युया लँ तयाबी। 
सु थ्‍व शहरय् च्‍वनाच्‍वनी व तरवार, अनिकाल वा महामारीं सी। तर सु पिहां वनाः छिमित घेरय् यानाच्‍वंपिं बेबिलोनीतय्‌थाय् शरण काःवनी व म्‍वाइ। वयागु जीवन धाःसा वयागु इनाम जुइ। 
जिं थ्‍व शहरयात स्‍यंकेगु क्‍वःछीधुन, भिं यायेगु मखु, जि, परमप्रभुं धाये। थ्‍व शहरयात बेबिलोनयाम्‍ह जुजुया ल्‍हातय् बीगु जुइ। अले वं थ्‍व शहरयात मिं भस्‍म याइ।’ 
“अले यहूदाया जुजुया घरानायात थथे धा, ‘परमप्रभुया वचन न्‍यँ, 
अय् दाऊदया घराना, परमप्रभुं थथे धयादी, “‘सुथ पतिकं न्‍याय या, सुयातं लुतय् याःगु खः वयात अत्‍याचार याःम्‍हय्‌सिगु ल्‍हातं त्‍वःतकि। मखुसा छिमिगु मभिंगु ज्‍यां यानाः जिगु तं मि थें ह्वानाह्वाना च्‍याइ। सुनानं उकियात क्‍वलाके फइ मखु। 
जि थः हे छंगु विरोधय् दु, अय् यरूशलेम, अय् थ्‍व ब्‍यासिया च्‍वय् च्‍वंपिं, ल्‍वहंया ल्‍वहं दुगु तज्‍जाःगु माथंवंगु थासय् च्‍वंपिं, जि, परमप्रभुं धाये, छिमिसं धाइ “सुनां जिमित हमला याये फइ? वा जिपिं च्‍वनेगु थासय् सु दुहां वये फइ?” 
जि, परमप्रभुं धाये, जिं छिमिगु ज्‍या स्‍वयाः छिमित सजाँय बी, जिं छिमिगु गुँइ मि तयाबी, उकिं छिमिगु प्‍यखें दुगु फुक्‍क भस्‍म याइ।’” 
