जकरिया.
13.
“उखुन्‍हु दाऊदया घराना व यरूशलेमया मनूतय्‌गु पाप व दोष चीकाछ्वयेत लःयागु छगू मुहान न्‍ह्याइ। 
“उखुन्‍हु हे जिं देशं मूर्तितय्‌गु नां तक हे ल्‍यं मदय्‌क हुयाछ्वये। अले इमिगु लुमन्‍ति तक हे दइ मखु। फताहा अगमवक्तातय्‌त व अशुद्ध आत्‍मायात नं जिं देशं पितिनाछ्वये धकाः दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं धयादी। 
अले सुनां हाकनं अगमवाणी यात धाःसा वया मां बौपिन्‍सं वयात धाइ, ‘छं परमप्रभुया नामय् मखुगु खँ ल्‍हाना च्‍वंगुलिं छ सि हे माः।’ वं अगमवाणी धाइबलय् वया मां-बौनं वयात पिचायेक सुयाः स्‍यानाबी। 
“उखुन्‍हु हे छम्‍ह छम्‍ह अगमवक्ता थःगु अगमवाणीया दर्शनं लज्‍या चाइ। अले ध्‍वंलाइम्‍ह अगमवक्तां फीगु सँयागु वसः फी मखु। 
वं धाइ, ‘जि अगमवक्ता मखु। जि बुँज्‍या याइम्‍ह खः। जिं मचाबलय् निसें बुँइ ज्‍या यानाः वयाच्‍वनागु दु।’ 
सुनानं वयात, ‘छंगु म्‍हय् थ्‍व घाः गथे यानाः जूगु?’ धकाः न्‍यन धाःसा वं थथे लिसः बी, ‘थ्‍व घाः जिमि पासाया छेँय् जूगु खः।’ 
“दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं धयादी, हे तरवार, दनाः जिम्‍ह फैजवाःयात हमला या, जिनापं दनाच्‍वनीम्‍ह मनूयात हमला या। वयात स्‍या, अले फैत उखेलाः थुखेलाः जुइ। अले जिं थःगु ल्‍हाः चीधिकःपिं भ्‍याचातय्‌गु विरोधय् ल्‍ह्वने।” 
हाकनं परमप्रभुं थथे धयादी, “थ्‍व देशयापिं मनूतय् स्‍वब्‍वय् निब्‍व स्‍याइ, ल्‍यंदुपिं स्‍वब्‍वय् छब्‍व जक उकी च्‍वनाच्‍वनी। 
थ्‍व हे स्‍वब्‍वय् छब्‍व मनूतय्‌त जाँचय् यायेत मिं वहः यचुकीगु थें जिं इमित यचुके। लुँयात जाँचय् यानागु थें जिं इमित जाँचय् याये, अबलय् इमिसं जिगु नामं बिन्‍ति याइ। अले जिं इमित लिसः बी, ‘इपिं जि प्रजा खः’ धकाः जिं इमित धाये। अले इमिसं धाइ, ‘परमप्रभु जिमि परमेश्‍वर खः।’” 
