उत्‍पत्ति.
13.
अब्राम व वया कलाः थःपिन्‍के दुगु फुक्‍क ज्‍वनाः मिश्र देशं नेगेव पाखे वन। लोत नं इपिं नाप वन। 
अब्राम तसकं तःमिम्‍ह खः। वयाके यक्‍व फै-च्‍वलय् व सा द्वहं, लुँ व वहः दु। 
अब्राम नेगेवया थाय् थासय् जुयाः बेथेल व ऐया दथुइ लाःगु थासय् थ्‍यंकः वल। 
न्‍हापा वं अन वेदी दय्‌का थकूगु खः। अन वं परमप्रभुयात प्रार्थना यात। 
इपिं नाप वंम्‍ह लोतयाके नं यक्‍व फै-च्‍वलय्, सा द्वहं व पाल दु। 
थुकिं यानाः इपिं निम्‍हं नापं च्‍वनेत अन थाय् मगात। इपिं लिसे यक्‍व फै-च्‍वलय् दुगुलिं इमित अन नापं च्‍वनेत मछिन। 
अब्राम व लोतया पशु जवाःतय् दथुइ ल्‍वापु नं जुल। अबलय् अन कनानीत व परिज्‍जीत नं च्‍वनाच्‍वंगु खः। 
उकिं अब्रामं लोतयात धाल, “थुकथं झी व झी जवाःतय् दथुइ ल्‍वापु जुइगु बांलाः मजू। झी ला थःलाःपिं खः। 
छंगु लागि माक्‍व थाय् छंगु न्‍ह्यःने दु। उकिं झी आः बायाः वने। छ खव पाखे वंसा जि जवपाखे वने, छ जवपाखे वंसा जि खव पाखे वने।” 
लोतं प्‍यखें स्‍वल। वं यर्दनया ब्‍यासि सोअर शहर तक हे परमप्रभुया क्‍यब थें व मिश्र देश थें वाउँसे च्‍वंगु खन। थ्‍व परमप्रभुं सदोम व गमोरायात नाश याये न्‍ह्यःया खँ खः। 
उकिं लोतं थःगु लागि यर्दन ब्‍यासि ल्‍यल। अले व पुर्बपाखे स्‍वयाः वन। थुकथं इपिं बाल। 
अब्राम कनानय् हे च्‍वन। लोत जक यर्दन ब्‍यासिया थीथी शहरय् च्‍वंवन। व सदोम तक थःगु पाल ग्‍वयाः च्‍वंवन। 
सदोमया मनूत तसकं दुष्‍ट व परमप्रभुया विरोधय् पाप यानाजुइपिं खः। 
अब्राम व लोत बाये धुंकाः परमप्रभुं अब्रामयात धयादिल, “पुर्ब, पच्‍छिम, उत्तर, दच्‍छिन प्‍यखें स्‍व। 
जिं छन्‍त व छिमि सन्‍तानयात छं खँक्‍व जग्‍गा बी। थ्‍व सदां छंगु हे जुइ। 
जिं छिमि सन्‍तानयात पृथ्‍वीया धू थें यक्‍व दय्‌काबी। पृथ्‍वीया धू ल्‍याः खाये फुम्‍हय्‌सिनं जक छिमि सन्‍तान ल्‍याः खाये फइ। 
दँ, देया न्‍यंकभनं हुँ, छाय्‌धाःसा जिं छन्‍त थ्‍व फुक्‍क बीत्‍यनागु दु।” 
अब्रामं थःगु पाल ल्‍ह्ययाः हेब्रोनय् मम्रें पिनाथकूगु सिमा दुथाय् पाखे च्‍वंवन। अन वं परमप्रभुया लागि छगू वेदी दय्‌कल। 
