यशैया.
44.
“तर आः हे जिमि दास याकूब, जिं ल्‍ययाम्‍ह इस्राएल न्‍यँ, 
छन्‍त दय्‌कूम्‍ह, छन्‍त गर्भय् दय्‌कूम्‍ह छन्‍त ग्‍वाहालि याइम्‍ह, परमप्रभुं थथे धयादी – हे जिमि दास याकूब, जिं ल्‍ययाम्‍ह यशूरून, छ ग्‍याये मते। 
छाय्‌धाःसा जिं गंगु बँय् लः प्‍वंकाबी, व सुख्‍खा बुँइ खुसिचात न्‍ह्याकाबी। जिं छिमि सन्‍तानयाके जिगु आत्‍मा प्‍वंकाबी, अले जिं छिमि सन्‍तानतय्‌त आशिष बी। 
उपिं ख्‍यलय् बुयावःगु घाँय् थें, न्‍ह्यानाच्‍वंगु खुसि लिक्‍क पिनातःगु लहरे पिपलया सिमा थें जुइ। 
छम्‍हय्‌सिनं धाइ, ‘जि परमप्रभुयाम्‍ह खः’। मेम्‍हय्‌सिनं जि याकूबया सन्‍तान खः धकाः धाइ, मेपिन्‍सं थःगु ल्‍हातय् ‘परमप्रभुया’ धकाः च्‍वइ, अले हानं मेम्‍हय्‌सिनं धाइ व छम्‍ह इस्राएली खः।” 
इस्राएलया जुजु व उद्धार यानादीम्‍ह, दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभुं थथे धयादी – “जि हे शुरु व अन्‍त खः। जि बाहेक मेपिं सुं नं परमेश्‍वर मदु। 
जि थें ज्‍याःम्‍ह सु दु? वं थ्‍व घोषणा यायेमा। जिं यक्‍व न्‍हापा थः प्रजायात थापं यानाबलय् निसें छु जूगु खः वं जितः ध्‍वाथुइक कनेमा। अले इमित छु जुइ वं न्‍हापा हे धायेमा। 
यक्‍व न्‍हापांनिसें आः तक छिमित छु जिं लिपा जुइगु खँ कनागु मदु ला? उकिं छिपिं ग्‍याये मते वा थुरथुर खाये मते। छिपिं जिगु साक्षी खः। छु जि बाहेक मेपिं परमेश्‍वर दु ला? मदु, अन छुनं मेगु ल्‍वहंधी मदु, मेम्‍ह सुं नं परमेश्‍वर मदु!” 
मूर्तित दय्‌कीपिं फुक्‍कं ज्‍यालगय् मजूपिं खः, इमिसं तसकं मू वंगु ताय्‌काच्‍वंगु थुपिं मूर्ति छति नं मू मवं। इमिगु पंलिनाः न्‍वंवाइपिं कांपिं खः, इपिं छुं हे मस्‍यूपिं जुयाः थःपिन्‍त लाजय् लाकाच्‍वंगु दु। 
द्यःत वा धालय् यानाः मूर्तित दय्‌कीपिं मूर्ख खः, इमित द्यःपाखें छुं नं फाइदा दइ मखु। 
मूर्तियात पुजा याइपिं फुक्‍कं लाजय् लाइतिनी। कारिगरत छुं नं मखु तर इपिं ला मनूत जक खः। इपिं सकलें मुनाः जाँचय् दं वयेमाः। इपिं सकलें ग्‍याइ अले लाजय् लाइ। 
धातुया ज्‍या याइम्‍हय्‌सिनं छकू धातु काइ अले ज्‍याभः छ्यलाः उकियात मिइ छुइ, उकियात मुगलं दायाः मूर्तिया बां पिकाइ। वं थःगु बल्‍लाःगु लप्‍पां ज्‍या याइ। ज्‍या यायां वयात नयेपित्‍याइ अले वयागु बल कम जुइ। व प्‍याः चाइ अले कमजोर जुइ। 
सिकःमिं कां नापय् यानाः चिं तयाः आकार बी। वं हंचां उकियात बां लुइकी, अले कम्‍पासं उकियात चिं तयाः हंचां कियाः इमिसं छेँय् पुजा कोथाय् तयेत छम्‍ह बांलाःम्‍ह मनूया मूर्ति दय्‌की। 
वं मूर्ति दय्‌केत देवदारुया सिमा वा थकुराः सिमा वा स्‍वसिमायात पाली। वा देवदारु सिमायात पी फु, अले थुकियात तःमा यायेत वा वइगु पी फु। 
अले वं उकिं छुं सिँ मि छ्वय्‌केत छ्यली वं उकिं थःम्‍हं हे मि पनेगु याइ। अले वं मरि छुइ। तर वं उकिं छम्‍ह द्यः नं दय्‌काः उकियात पुजा याइ। वं मूर्ति दय्‌की अले उकिया न्‍ह्यःने भ्‍वसुली। 
बच्‍छि सिँ वं मि छ्वय्‌केगु निंतिं व नसा ज्‍वरय् यायेगु निंतिं छ्यली। ला दय्‌काः वं लुधंक नइ। वं मिं लुमुक च्‍वने धुंकाः थथे धाइ, “आहा! गुलि लुमुसे च्‍वंगु, स्‍वये हे यइपुसे च्‍वंगु मि।” 
अले ल्‍यं दुगु सिँ वं थः द्यःया मूर्ति दय्‌के धुंकाः उकियात क्‍वछुनाः भागियानाः पुजा याइ। अले प्रार्थना यानाः थथे धाइ, “छ हे जिमि द्यः खः! जितः बचय् या।” 
धात्‍थें थज्‍याःपिं मनूत मूर्ख खः, इमिसं थु हे मथू! इमिगु मिखा तिनातःगु दु अले इमिसं छुं हे मखं। इमिगु नुगः नं तिनातःगु दु अले इमिसं छुं नं मथू। 
सुनां मूर्ति दय्‌की वं थथे गुबलें बिचाः याइ मखु छाय्‌धाःसा वयाके छुं ज्ञां व दुग्‍यां हे दइ मखु। “जिं बच्‍छि सिँ छ्वय्‌का, उकिया ह्यंग्‍वालय् मरि व ला छुनाः नया। छु उकिया ल्‍यं दुगु ब्‍वं घच्‍चाइपुगु खँत दय्‌कीगु ला? छु जिं सिँगःयात क्‍वछुनाः भागि यायेगु ला?” 
वं पत्‍याः याःगु चिज नउ स्‍वया अप्‍वः छुं मखु। वयागु मभिंगु बिचालं हे वयात मखुगु लँय् यंकूगु दु, वं थःम्‍हय्‌सित बचय् याये फइ मखु, न वं थथे धाये फइ, “छु जिं थःगु जव ल्‍हातय् कयातयागु चिज मखुपिं द्यःतय्‌गु मूर्ति मखु ला?” 
“हे याकूब, हे इस्राएल, थुपिं खँ लुमंकी, छाय्‌धाःसा छ जिमि दास खः। जितः सेवा यायेत जिं छन्‍त दय्‌कागु खः। हे इस्राएल, जिं छन्‍त गुबलें ल्‍वःमंके मखु। 
जिं छंगु अपराधत सुपाँय् थें अले छंगु पाप सुथय्‌या खसु थें चीकाछ्वयागु दु। जिथाय् लिहां वा, छाय्‌धाःसा जिं छन्‍त उद्धार यानागु दु।” 
हे आकाश, लसताया म्‍ये हा। परमप्रभुं थथे यानादीगु दु। हे क्‍वय्‌यागु पृथ्‍वी, तःसलं हा! हे पर्वतत, गुँ व अन च्‍वंगु फुक्‍क सिमात, तःसलं म्‍ये हा, छाय्‌धाःसा परमप्रभुं मू पुलाः याकूबयात त्‍वःतकादीगु दु। वय्‌कलं थःम्‍हं इस्राएलयात बचय् यानाः थःगु महिमा क्‍यनादी। 
“परमप्रभुं थथे धयादी, छन्‍त उद्धार यानादीम्‍ह अले छन्‍त गर्भय् दय्‌कादीम्‍ह, “जि हे परमप्रभु खः, गुम्‍हय्‌सिनं फुक्‍कं दय्‌कादिल, गुम्‍हय्‌सिनं याकःचां हे आकाशयात चकंकादिल, गुम्‍हय्‌सिनं थम्‍हं हे पृथ्‍वीयात न्‍यनावंकादिल, 
“गुम्‍हय्‌सिनं मखुपिं अगमवक्तातय्‌गु चिं स्‍यंकाबी। गुम्‍हय्‌सिनं बुद्धिमानतय्‌गु खँयात ज्‍यालगय् मजुइकाबी। अले इमिगु ज्ञानया मूर्खतायात क्‍यनादी। 
गुम्‍हय्‌सिनं थः अगमवक्तायागु वचनयात पूवंकादी, अले जूवइतिनिगु खँ धाइम्‍ह थः दूततय्‌गु खँ पूवंकी, “गुम्‍हय्‌सिनं यरूशलेमया बारे धाइ, ‘व शहरय् हाकनं मनूत च्‍वनी’, गुम्‍हय्‌सिनं यहूदाया शहरया बारे धाइ, ‘उपिं हाकनं दय्‌कीगु जुइ’ गुम्‍हय्‌सिनं भज्‍यंक स्‍यंकूगु थाय्‌या बारे धाइ, ‘उपिं हाकनं दय्‌कीगु जुइ’ 
गुम्‍हय्‌सिनं तःजाःगु समुद्रयात धाइ, ‘छंगु लः सुनावनेमा जिं छिमिगु खुसित गंकाबी,’ 
गुम्‍हय्‌सिनं कोरेसया बारे धाइ, ‘व जिमि जवाः खः, अले जिगु फुक्‍क इच्‍छा वं पूवंकी। यरूशलेमया बारे वं धाइ, “व हाकनं दय्‌केमा,” अले देगःया बारे, “थुकियात हाकनं दय्‌की।”’ 
