मीका.
7.
जितः गज्‍याःगु कष्‍ट वःगु दु! जिं थःत फल खायेगु सिधय् धुंकाः फल खायेत वनीम्‍ह मनू थें तायेका, गुम्‍हय्‌सिनं नयेगु निंतिं छुं नं लुइके मफु। थःगु नयेपित्‍यागु लंकेत दाखया झुप्‍पा वा न्‍हापांयागु छगः यःमरि नं लुइके मफु। 
विश्‍वास यायेबहःपिं मनूत पृथ्‍वीं नाश जुयावने धुंकल। छम्‍ह नं भिंम्‍ह मनू मदय् धुंकल। सकलें मनूत स्‍याये पालेत पियाच्‍वनीगु। दक्‍व मनूतय्‌सं जाः ह्वलाः थः दाजुकिजापिनिगु शिकार याइगु। 
सकलें मभिं ज्‍या याये सः, शासकत व न्‍यायाधीशतय्‌सं घुस फ्‍वनीगु, शक्ति दुपिन्‍सं इमित छु यः व हे आज्ञा बियाच्‍वनी। थुकथं इपिं सकलें मिलय् जुयाः मखुगु ज्‍या यायेत ग्‍वसाः ग्‍वइ। 
इपिं मध्‍ये दक्‍वसिबय् बांलाःम्‍ह मनू कं थें खः, दकलय् भिंम्‍ह धाःसा कं झाः स्‍वयाः ग्‍यानपुसे च्‍वनी। छिमिगु सजाँयया दिं वयाच्‍वंगु, गुकिया बारे छिमि पिवाः च्‍वंपिन्‍सं ख्‍याच्‍वः ब्‍यूगु खः। आः इपिं याकनं हे अलमल जुइ। 
छम्‍ह जःलाखःलायात पत्‍याः याये मते। छम्‍ह पासायात विश्‍वास याये मते। थःनापं च्‍वनीम्‍ह कलाःलिसे होश यानाः जक खँ ल्‍हा। 
काय्‌नं बौयात हेपय् याइ अले म्‍ह्याय्‌नं मांयात मभिंकाः खँ ल्‍हानाच्‍वनी, भौ माजुनापं ल्‍वानाच्‍वनी। मनूतय् शत्रु थःगु हे छेँ च्‍वंपिं मनूत जुइ। 
तर जिं धाःसा जिम्‍ह परमप्रभुयाके आशा तयाच्‍वने, जि जितः उद्धार याइम्‍ह परमेश्‍वरयात पियाच्‍वने छाय्‌धाःसा वय्‌कलं जिगु प्रार्थना बिन्‍ति न्‍यनादी। 
हे जिम्‍ह शत्रु, जितः हेस्‍यानाः लय्‌ताये मते। जि क्‍वःदसां हाकनं दनावये। जि खिउँथासय् दुसां परमप्रभु जिगु जः जुयादी। 
परमप्रभुं जिगु पं कयाः न्‍ववानाः जिगु हक पक्‍का यानामदीतले जिं वय्‌कःयागु तंयात सहयाना च्‍वने। छाय्‌धाःसा जिं वय्‌कःया विरोधय् पाप यानागु दु। तर वय्‌कलं जितः पित हयाः जलय् हयादी। वय्‌कःयागु न्‍याय व धार्मिकता जिं स्‍वये दइ। 
“जितः परमप्रभु छिमि परमेश्‍वर गन दु?” धकाः धाइम्‍ह जि शत्रु थ्‍व खनाः तसकं मछाली। अले जिगु मिखां व क्‍वःदःगु खनी। वयात गल्‍लि गल्‍लिइ ध्‍याचःयात थें न्‍हुत्तुन्‍हुइ। 
हे इस्राएल, छिमिगु पःखाःत दय्‌कीगु दिं वइ, छिमिगु सिमाना तापाक तक अप्‍वय्‌केगु दिं वइ। 
उगु दिनय् अश्‍शूर देशं, अले मिश्रया शहर शहरंनिसें कयाः यूफ्रेटिस खुसि तकयापिं व तातापाःगु समुद्रंनिसें व पहाडंनिसें मनूत छिमिथाय् वइ। 
तर इमिगु ज्‍यायागु कारणं व अनयापिं मनूतय्‌गु कारणं पृथ्‍वी सुनसान हे जुयावनी। 
हे परमप्रभु, छिं कथि ज्‍वनाः थः प्रजायात ज्‍वयादिसँ, नायुगु ख्‍यलय् व गुँइच्‍वनीपिं छिगु सर्बयया फैच्‍वलय्‌त ज्‍वयादिसँ। कर्मेल डाँडाया गुँइ याकःचा च्‍वंनाच्‍वंसां इपिं न्‍हापा थें हे बाशान व गिलादय् च्‍वंगु घाँय्‌ख्‍यलय् वनाः ज्‍वयेमा। 
“मिश्र देशं छिपिं पिहां वःगु इलय् थें जिं इमित जिगु अजू चायापुगु ज्‍या क्‍यने।” 
जाति जातियापिं मनूत थ्‍व खनाः मछाला च्‍वनी। इमिगु फुक्‍क शक्ति लाका काइ। अले इमिसं थःगु ख्‍वाः ल्‍हातं त्‍वपुइ, उलि जक मखु इमिगु न्‍ह्याय्‌पं ख्‍वाँय् जुयावनी। 
इमिसं ताहानं थें, बँय् घिसय् जुया जुइपिं जन्‍तुं थें म्‍हुतुं धू फ्‍यइ। थथःगु प्‍वालं थुरथुर खाखां इपिं पिहां वइ। इपिं ग्‍यानाः परमप्रभु झी परमेश्‍वरपाखे लिहां वइ, अले इपिं छिपिं खनाः ग्‍याइ। 
छि थें ज्‍याःम्‍ह परमेश्‍वर सु दु? गुम्‍हय्‌सिनं अधर्म क्षमा यानादी, अले ल्‍यंदुपिं थःमनूतय्‌गु पाप क्षमा यानादी? छि सदां तंचायादी मखु, तर दयामाया यायेत छितः यः। 
छिं जिमित हानं दयामाया यानादी, छिं जिमिगु पापयात तुतिं न्‍हुयादी, अले जिमिगु अधर्म तज्‍जाःगु समुद्रय् वान्‍छ्वयादी। 
यक्‍व दँ न्‍ह्यः छिं पाफयाः जिमि पुर्खातय्‌त बचं बियादीगु थें याकूबपाखे छि विश्‍वास यायेबहः जुयादी, अले अब्राहामयात दयामाया यानादी।
