लूका.
16.
येशूं चेलातय्‌त नं थथे धयादिल – “छम्‍ह तःमिम्‍ह मनूया छम्‍ह दांभरिं तयातःगु दु। छन्‍हु व दांभरिंनं लाः लाः थे धिबा खर्च यानाच्‍वन धकाः मालिकं न्‍यन। 
अले वं वयात सःताः धाल – ‘छं मखु थें यानाच्‍वन धकाः धाःगु खँ खः ला कि मखु? आवंनिसें छं जिथाय् ज्‍या याये म्‍वाःल। जितः हिसाब बुझय् याये हजि।’ 
“अले वं बिचाः यात – ‘आः जिं छु यायेगु? मालिकं जितः ज्‍यां लिकयाबी न। बुँ पाः जुइ जिं मफु, अले फ्‍वं जुइत मछाः। 
गथे याःसा जितः ज्‍यां लिकाये धुंकाः नं मनूतय्‌सं थःगु छेँय् दुकाइ, व जिं लुइके धुन।’ 
“थुलि बिचाः यानाः वं थः मालिकयात धिबा पुलेमाःपिन्‍त छम्‍ह छम्‍ह यानाः सःतल। दकलय् न्‍हापा वःम्‍हय्‌सित वं धाल – ‘जिमि मालिकयात छिं गुलि धिबा पुले मानि?’ 
वं धाल – ‘स्‍वद्वः लिटर जैतूनया चिकं पुले मानि।’ अले वं धाल – ‘छंगु भ्‍वंतय् याकनं झिंन्‍यासः लिटर जक च्‍व।’ 
“अले हानं वं मेम्‍हय्‌सित धाल – ‘छिं जिमि मालिकयात गुलि पुले मानि?’ वं धाल – ‘द्वःछि बोरा छ्व पुले मानि।’ अले वं वयात धाल – ‘छंगु भ्‍वंतय् याकनं च्‍यासः बोरा जक च्‍व।’ 
“व मभिंम्‍ह दांभरिंनं अथे चलाखि ज्‍या याःगुलिं वया मालिकं वयागु तारिफ यात। थुकिं सीदत, थ्‍व संसारयापिं मनूत थःत माल धायेवं चलाख जुइ सः, तर परमेश्‍वरया मनूत धाःसा अथे मखुगुलिइ चलाख जुयाः सना जुइ मसः। 
जिं छिमित धाये – थ्‍व संसारयागु हे धिबां जूसां छिमिसं थःगु निंतिं पासापिं दय्‌का ति। अले थ्‍व धिबा फुइ धुंकाः छिमित स्‍वर्गय् दुकाइ।” 
“चिधंगु खँय् विश्‍वास याये बहःम्‍ह मनू तःधंगु खँय् नं विश्‍वास याये बहःम्‍ह जुइ। अथे हे चिधंगु खँय् बेइमान जुइम्‍ह मनू तःधंगु खँय् नं बेइमान जुइ। 
संसारयागु धिबाया ज्‍याखँय् हे ला विश्‍वास यायेबहः मजूम्‍ह मनूयात स्‍वर्गयागु धन सुनां लःल्‍हानाबी। 
मेपिनिगु धनसम्‍पत्तिइ हे ला छिपिं विश्‍वासी जुइ मफु धाःसा छिमित दयेमाःगु धनसम्‍पत्ति सुनां बी?” 
“सुं च्‍यलं निम्‍ह मालिकयागु सेवा याये फइ मखु, छाय्‌धाःसा वं छम्‍ह मालिकयात अप्‍वः यय्‌कूसा, मेम्‍ह मालिकयात यय्‌की मखु। वं छम्‍हय्‌सिनं धाःथें याःसा, मेम्‍हय्‌सिनं धाःगु खँ न्‍यनी मखु। अथे हे छिमिसं परमेश्‍वर व धन निगूयां सेवा याये फइ मखु।” 
धिबा जक दुसा गाःपिं फरिसीतय्‌सं वय्‌कलं धयादीगु खँ न्‍यनाः वय्‌कःयात गिजय् यात। 
वय्‌कलं इमित धयादिल – “मनूतय्‌गु न्‍ह्यःने भिं जुया जुइपिं छिकपिं हे ला खः नि। अय्‌नं परमेश्‍वरं छिकपिनिगु नुगलय् च्‍वंगु खँ स्‍यू, थथे मनूतय्‌गु न्‍ह्यःने तःधंछुया जुइगु हे परमेश्‍वरयात दकलय् मयःगु खँ खः। 
“यूहन्‍ना मवतले ला व्‍यवस्‍था व अगमवक्तातय्‌गु सफू हे चले जुयाच्‍वंगु खः। उबलय्‌ निसें हे परमेश्‍वरयागु राज्‍ययागु भिंगु खँ न्‍यंकाच्‍वंगु दु। अय्‌जूगुलिं न्‍ह्याथे याना जूसां मनूतय्‌सं अन दुहां वनेत कुतः यानाच्‍वन। 
पृथ्‍वी व आकाश फुक्‍क फुना वंसां व्‍यवस्‍थाय् च्‍वयातःगु वचन छगू नं फुनावनी मखु। 
“सुनानं थः कलाःयात त्‍वःताः मेम्‍ह कलाः हःसा वं व्‍यभिचार याःगु जुइ। अले हानं अथे हे भाःतं त्‍वःतातःम्‍ह मिसायात हःम्‍ह मिजंनं नं व्‍यभिचार याःगु जुइ।” 
“छम्‍ह तसकं तःमिम्‍ह मनू दु। वं न्‍ह्याबलें तसकं थिकेगु मलमलयागु वसः फिना जुइ। अले मोजं जुया जुइ। 
वयागु ध्‍वाखाय् कै जक दुम्‍ह लाजरस धाःम्‍ह छम्‍ह फ्‍वगिंयात तयेहया तःगु दु। 
खिचातय्‌सं वयाः वयागु कैलय् फ्‍यया बीगु जुयाच्‍वन। वं तःमिम्‍ह मनुखं नयाः कुतुं वंगु जक नये दुसां ज्‍यू धकाः मतिइ तइगु खः। 
“छन्‍हु व फ्‍वगिं सित, अले स्‍वर्गदूततय्‌सं वयात ब्‍वना यंकाः अब्राहाम दुथाय् तये यंकल। छन्‍हु व तःमिम्‍ह मनू नं सित, अले वयात थुनाबिल। 
नरकय् लानाच्‍वंम्‍ह थ्‍व तःमिम्‍ह मनुखं तसकं कष्‍ट जूगुलिं च्‍वय् थस्‍वःबलय् तापाकं वं लाजरसयात अब्राहामनाप च्‍वनाच्‍वंगु खन। 
“अले वं तस्‍सलं थथे धाल – ‘बाः अब्राहाम, जितः दया यानादिसँ। लाजरसयात वयागु पतिनं जितः छफुति जक जूसां लः त्‍वंकेत छ्वयाहयादिसँ, छाय्‌धाःसा जितः थ्‍व मिइ तसकं कष्‍ट जुयाच्‍वन।’ 
“अब्राहामं वयात धाल – ‘काय्, म्‍वाना च्‍वंतले छं भिंगु भिंगु व बाबांलाःगु काये खन, लाजरसयाके धाःसा अबलय् छुं हे मदु, वं यक्‍व दुःखसिया वल। आः लाजरसयात सुख जुल, अले छं सास्‍ती नया च्‍वनेमाली। 
थ्‍व खँ ला छखे हे ति रे, जिमिगु व छिमिगु दथुइ तसकं तःधंगु गाः दु, अय्‌जूगुलिं जिपिं छिमिथाय् वये फइ मखु, अले छिपिं जिमिथाय् वये फइ मखु।’ 
“अले वं धाल – ‘अय्‌जूसा बाः, जिगु छगू बिन्‍ति थ्‍व दु – वयात छकः जिमि बाःयागु छेँय् छ्वयादिसँ। 
जिमि न्‍याम्‍ह किजापिं अज्‍जं दनि, वयात छकः अन छ्वयाः इमित थनयागु खँ कनाः ख्‍याच्‍वः बीके माल, मखुसा इपिं नं थन हे सास्‍ती नः वइ।’ 
“अले अब्राहामं धाल – ‘इमिके मोशायागु व्‍यवस्‍था व अगमवक्तातय्‌गु सफू द हे दु नि, इमिसं व हे जक न्‍यंसां गा हे गानि।’ 
अले हानं वं धाल – ‘मखु, बाः अब्राहाम, उलिं जक इमित मगाः। सीम्‍ह मनू हे छकः वनाः इमित धया ब्‍यूसा इमिसं पश्‍चाताप याइ।’ 
अले अब्राहामं हानं धाल – ‘मोशायागु व्‍यवस्‍था व अगमवक्तातय्‌गु सफूयात हे इमिसं वास्‍ता मयाःसा सीम्‍ह मनुखं म्‍वाना वनाः धाःगु खँ नं इमिसं विश्‍वास याइ मखु।’” 
