होशे.
2.
“छिमिसं थः इस्राएली दाजुकिजापिन्‍त ‘अम्‍मी’ व थः तताकेहेँपिन्‍त ‘रुहामा’ धा। 
“अय् जिमि काय्‌म्‍ह्याय्‌पिं, थः मांयात ब्‍वःब्‍यु, खः ला व आः जिमि कलाः मखुत, न जि वया भाःत खः। वं थःगु ख्‍वालं वेश्‍याया ज्‍या व थःगु निगू दुरुपाया दथुं व्‍यभिचारयात चीकाछ्वयेमाः। 
मखुसा व बूबलय्‌या दिं थें जिं वयात पचिंनांगां यानाबी। जिं वयात मरुभूमि थें झिजांमिजां व सुख्‍खा यानाबी अले जिं वयात प्‍याचाय्‌का स्‍यानाबी। 
वया काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍त नं दया याये मखु। छाय्‌धाःसा इपिं व्‍यभिचारपाखें बूपिं सन्‍तान खः। 
इमि मां विश्‍वास याये बहःम्‍ह मजुल, इपिं सुयागु प्‍वाथय् दुगु खः, वं मछालापुस्‍से च्‍वंगु ज्‍या याःगु दु। वं धाल, ‘जितः मरि, लः, ऊन, वसः, जैतूनया चिकं व दाखमद्य बीपिं थः प्रेमीतय्‌गु ल्‍यूल्‍यू जि वने।’ 
अथे जुयाः जिं वयात कंयागु बार तयाः कुनाबी अले छगू पःखाः दय्‌काः वयागु लँ पनाबी। 
व थः प्रेमीपिनिगु ल्‍यूल्‍यू वनी तर वं नापलाके फइ मखु। वं इमित माली तर लुइकी मखु। अले वं थथे धाइ, ‘जि न्‍हापायाम्‍ह भाःतयाथाय् हे लिहां वने, छाय्‌धाःसा जिगु न्‍हापायागु अवस्‍था आःयागु अवस्‍था स्‍वयाः बांलाः।’ 
वयात अन्‍न, न्‍हूगु दाखमद्य व जैतूनया चिकं ब्‍यूम्‍ह अले इमिसं बालद्यःयात पुजा यायेत छ्यःगु लुँ व वहः वयात यक्‍व अप्‍वः ब्‍यूम्‍ह जि हे खः धकाः वं गुबलें मानय् मयाः। 
“अथे जुयाः जिं थःगु अन्‍न बाली लयेगु इलय् अन्‍न व दाख खायेगु इलय् सःगु दाख दाखमद्यया निंतिं काये, अले पुनेत जिं बियातयागु वसः लाकाकाये। 
वया प्रेमीतय्‌गु न्‍ह्यःने जिं लं त्‍वकाः पचिंनांगा यानाबी, सुनानं वयात जिगु शक्तिं बचय् याये फइ मखु। 
जिं वयागु दक्‍व लसताया नखःचखः, लय्‌पतिकंया अमइया नखः, विश्रामबारया दिं – क्‍वःछिनातःगु फुक्‍क नखःचखः बन्‍द यानाबी। 
जिं वयागु दाखमा व यःमरिया सिमात नाश यानाबी। थुकियागु खँय् वं धाइ, थुपिं जिमि प्रेमीपिन्‍सं ब्‍यूगु जिगु ज्‍याला खः। जिं उपिं मायात छगू गुँ यानाबी, व गुँपशुतय्‌सं उपिं नयाबी। 
बालद्यःतय्‌त धूप थंगुलिं जिं वयात दण्‍ड बी। व इलय् वं तिसा तिनाः थः यःम्‍ह नाप ल्‍यूल्‍यू वनी, अले जितः ल्‍वःमंकी,” 
“अथे जुयाः जिं वयात ह्यय्‌काः हाकनं मरुभूमिइ यंके, अले वलिसें नाइसे च्‍वंक खँ ल्‍हाये। 
अन जिं वयात वयागु दाखया क्‍यब लितबी, अले आकोरया ब्‍यासियात आशाया लुखा यानाबी। अन वं थःगु ल्‍याय्‌म्‍हबलय्‌यागु दिं थें व मिश्र देशं वःगु दिं थें म्‍ये हाली। 
“परमप्रभुं धयादी, ‘उखुन्‍हु हे’ छं जितः ‘जिमि भाःत’ धाइ, अले ‘जिमि मालिक’ धाइ मखु। 
जिं वयात हाकनं गुबलें बालद्यःया नां काय्‌केबी मखु, अले इमिगु नां हाकनं गुबलें काइ मखु। 
व दिं हे जिं इमिगु निंतिं गुँपशुत, आकाशया झंगःत व बँय् घिसय् जुइपिं पशुतनापं बाचा ची। सकलें याउँक च्‍वने फयेमा धकाः जिं धनुष वाण, तरवार व लडाइँ देशं तापाकाबी। 
जिं छन्‍त न्‍ह्याबलेंया निंतिं थः कलाः यानातये। जि छंगु धात्‍थेंयाम्‍ह व विश्‍वास याये बहःम्‍ह भाःत जुइ। जिं छन्‍त न्‍ह्याबलें दयामाया क्‍यने। 
जिं छन्‍त जिगु विश्‍वास बहःगुलीं थः कलाः यानातये, अले छं जितः परमप्रभु धकाः म्‍हसी।” 
परमप्रभुं धयादिल, “व दिं हे जिं लिसः बी,” परमप्रभुं धयादी, “जिं आकाशयात लिसः बी, अले आकाशं पृथ्‍वीयात लिसः बी। 
पृथ्‍वीं अन्‍न, न्‍हूगु दाखमद्य व चिकंयात लिसः बी, अले इमिसं यिजरेलयात लिसः बी। 
जिं जिमि मनूतय्‌त पलिस्‍था याये अले इमित च्‍वन्‍ह्याके। जिं ‘गुबलें दया याये मखु’ धयाम्‍हय्‌सित हे जिं दयामाया क्‍यने। जिं ‘छिपिं जिमि प्रजा मखु’ धयापिन्‍त हे जिं ‘थः मनू’ धाये। अले इमिसं धाइ, ‘छि जिमि परमेश्‍वर खः।’” 
