मर्कूस.
14.
छुत्‍काराया नखः व सोडा मतःगु मरि नयेगु नखः निन्‍हु जक मानि। तःधंपिं पुजाहारीत व शास्‍त्रीतय्‌सं येशूयात गथे यानाः ज्‍वनाः स्‍यायेगु धकाः ग्‍वसाः ग्‍वयाच्‍वन। 
इमिसं थथे मतिइ तल – “थ्‍व ज्‍या नखःबलय् याये मज्‍यू, मखुसा तसकं ल्‍वापु जुइ।” 
छन्‍हु येशू बेथानियाय् सिमोन कोह्रियागु छेँय् भ्‍वय् नयेत झाःबलय् छम्‍ह मिसा दुरुल्‍वहंयागु थलय् शुद्धगु तसकं थिकेगु व नस्‍वाःगु चिकं ज्‍वनाः वल। अले थलयाःगु पुसा चायेकाः वं चिकनं येशूया छेनय् लुनाबिल। 
थ्‍व खनाः अन दुपिं गुलिंसिनं तंम्‍वयेकाः थथे धाल – “छाय् अपाय्‌सकं थिकेगु चिकं सितिं छ्वःगु जुइ? 
थ्‍व चिकं म्‍यूगु जूसा स्‍वसः दिनार वइ। अले थ्‍व धिबा नये मखंपिन्‍त इनाब्‍यूगु जूसा ज्‍यूगु नि।” थुकथं इमिसं व मिसायात तसकं ब्‍वःबिल। 
अले वय्‌कलं धयादिल – “छिमिसं थ्‍व मिसायात छाय् हायेका च्‍वनागु? वं जितः छु यात बां हे लाःगु यात। 
नये मखंपिं ला छिपिंनाप न्‍ह्याबलें दयाच्‍वनी, अले छिमिसं यःबलय् इमित भिंगु याये फु। तर जि न्‍ह्याबलें दइ मखु। 
थ्‍व मिसां जिगु निंतिं थःम्‍हं याये फुगु यात। जिगु म्‍हयात थुनेत वं न्‍ह्यः हे चिकनं लुनाबिल। 
जिं छिमित धात्‍थें धाये – गन गन भिंगु खँ न्‍यंकी, अन अन थ्‍व मिसां याःगु थ्‍व खँ नं लुमंकेत न्‍ह्यथनी।” 
झिंनिम्‍ह चेलात मध्‍ये छम्‍ह यहूदा इस्‍करियोत तःधंपिं पुजाहारीतय्‌थाय् वनाः येशूयात गथे यानाः ज्‍वंकाछ्वयेगु धकाः सल्‍लाह याः वन। 
थ्‍व खँ न्‍यनाः इमिसं तसकं हे लय्‌लय्‌तायाः वयात धिबा बी धकाः धयाहल। अनंनिसें वं वय्‌कःयात ज्‍वंका छ्वयेत सनाच्‍वन। 
सोडा मतःगु मरि नयेगु नखःया न्‍हापां खुन्‍हु, चीधिकःम्‍ह भ्‍याःचा स्‍याइ खुन्‍हु हे चेलातय्‌सं वय्‌कःयाके थथे धकाः न्‍यन – “छिगु निंतिं गन वनाः छुत्‍काराया नखःया भ्‍वय् ज्‍वरय् याये?” 
वय्‌कलं निम्‍ह चेलातय्‌त थथे धयाः छ्वयादिल – “छिपिं शहरय् हुँ, अन छिमिसं घलय् लः कयावयाच्‍वंम्‍ह छम्‍ह मनूयात नापलाइ। छिपिं व हे मनूया ल्‍यूल्‍यू हुँ। 
व दुहां वंगु छेँया थुवाःयात थथे धा – ‘छितः गुरुं थथे धया हयादीगु, “जि जिमि चेलात नाप च्‍वनाः छुत्‍काराया नखःया भ्‍वय् न्‍याय्‌केगु क्‍वथा गुगु खः?”’ 
अले वं छिमित भ्‍वय् ज्‍वरय् यायेत माःगु फुक्‍कं दुगु तलय् च्‍वंगु तःधंगु क्‍वथाय् यंकाः क्‍यनी, छिमिसं अन हे भ्‍वय् ज्‍वरय् या।” 
चेलात निम्‍ह शहरय् वन, अन इमिसं वय्‌कलं धाःथें फुक्‍कं लुइकल। अले इमिसं अन हे छुत्‍काराया नखःया भ्‍वय् ज्‍वरय् यात। 
बहनी जूबलय् येशू झिंनिम्‍हं चेलात ब्‍वनाः झाल। 
नयाच्‍वंबलय् वय्‌कलं थथे धयादिल – “जिं छिमित धात्‍थें धाये, छिपिं मध्‍ये हे जि नाप नयाच्‍वंम्‍ह छम्‍हय्‌सिनं जितः धोखा बी।” 
थ्‍व न्‍यनाः इमिसं तसकं नुगः मछिंकल। अले छम्‍ह छम्‍हय्‌सिनं थथे धाल – “छिं जितः हे धयादियागु ला मखु प्रभु?” 
वय्‌कलं धयादिल – “छिपिं झिंनिम्‍ह मध्‍ये छम्‍ह, जि लिसे भुइ मरि थुनाः नयाच्‍वम्‍ह। 
धर्मशास्‍त्रय् च्‍वया तः थें मनूया काय् ला सिना हे वनेमाः। अय्‌नं वयात ज्‍वंका छ्वइम्‍ह मनूयात ला तसकं तसकं हे धिक्‍कार दु। व बु हे मबूगु जूसा तसकं बांलाइगु खः।” 
नयाच्‍वंबलय् येशूं मरि कयाः परमेश्‍वरयात सुभाय् बियाः कुचा थलादिल। अले चेलातय्‌त इनाः थथे धयादिल – “थ्‍व मरि कयाः न, थ्‍व जिगु म्‍ह खः।” 
अथे हे वय्‌कलं ख्‍वला नं कयाः परमेश्‍वरयात सुभाय् बियाः इमित बियादिल, अले इपिं फुक्‍कसिनं थुकिं हे त्‍वन। 
अले वय्‌कलं इमित धयादिल – “थ्‍व जिगु न्‍हूगु बाचायागु हि खः। थ्‍व हे हिं यक्‍वसिगु पाप क्षमा जुइ। 
जिं छिमित धात्‍थें धाये – परमेश्‍वरयागु राज्‍यय् न्‍हूकथं दाखरस मत्‍वंतले जिं आवंनिसें दाखरस त्‍वने मखुत।” 
अले छपु भजन हालाः वय्‌कःपिं जैतून डाँडाय् झाल। 
येशूं इमित धयादिल – “छिपिं फुक्‍कं जितः त्‍वःताः बिस्‍युं वनी। धर्मशास्‍त्रय् नं थथे च्‍वयातःगु दु – “‘जिगु ज्‍या याइम्‍ह फैजवाःयात हमला या, वयात स्‍या। अले फैत उखेलाः थुखेलाः जुइ।’ 
“अय्‌नं जि हानं म्‍वाना वयाः छिपिं स्‍वयाः न्‍हापा हे गालीलय् थ्‍यंकः वने।” 
पत्रुसं वय्‌कःयात धाल – “फुक्‍कसिनं त्‍वःता वंसां जिं ला छितः गुब्‍सं हे त्‍वःते मखु।” 
अले वय्‌कलं धयादिल – “जिं छन्‍त धात्‍थें धाये – थौं चान्‍हय् हे छं जितः खा हाले न्‍ह्यः स्‍वकः तक म्‍हमस्‍यू धकाः धाइ।” 
अय्‌नं वं पाफयाः धाल – “छिनाप सी हे माःसां जिं छितः म्‍हमस्‍यू धकाः धाये मखु।” फुक्‍क चेलातय्‌सं नं अथे हे धाल। 
वय्‌कःपिं गेतसमनिइ थ्‍यने धुंकाः येशूं इमित धयादिल – “जि प्रार्थना यानाच्‍वंतले छिपिं थन हे च्‍वनाच्‍वँ।” 
वय्‌कलं पत्रुस, याकूब व यूहन्‍नायात जक ब्‍वना यंकादिल। उबलय् वय्‌कलं तसकं हे नुगः मछिंकाः दिक्‍क जुयादिल। 
वय्‌कलं इमित धयादिल – “नुगः हीसे च्‍वनाः जिगु छाति हे तज्‍याइ थें च्‍वनाच्‍वन। छिपिं मद्यंसे थन हे च्‍वनाच्‍वँ।” 
भचा उखे झायाः बँय् क्‍वपुसां पुयाः वय्‌कलं थथे धकाः प्रार्थना यानादिल – 
“अब्‍बा, बाः, छिं याये मफुगु छुं नं मदु। थ्‍व दुःखयागु ख्‍वला जिथासं चीकादिसँ। अय्‌नं जितः यःथें यानादी मते, छितः यःथें हे यानादिसँ।” 
अले वय्‌कः स्‍वम्‍ह चेलात च्‍वनाच्‍वंथाय् लिहां झाल। इपिं ला द्यना च्‍वने धुंकल। अय्‌जूगुलिं वय्‌कलं पत्रुसयात धयादिल – “सिमोन, छ द्यने धुनागु ला? घौछि हे मद्यंसे च्‍वने मफु ला छिपिं? 
मद्यंसे प्रार्थना याना च्‍वँ, मखुसा छिपिं जाँचय् लाइ। आत्‍मा ला तयार दु, म्‍ह धाःसा बमलाः।” 
अनं वनाः वय्‌कलं हानं न्‍हापा थें तुं प्रार्थना यानादिल। 
वय्‌कः लिहां झाःबलय् इपिं हानं न्‍ह्यः वय्‌काच्‍वन। इमिगु मिखा न्‍ह्यः वःगुलिं झ्‍यातुसे च्‍वनाच्‍वन। इमि वय्‌कःयात छु धाये छु धाये जुल। 
स्‍वकःया पालय् झायाः वय्‌कलं इमित थथे धयादिल – “छिपिं आः तकं द्यना च्‍वनातिनि ला? मनूया काय्‌यात पापीतय्‌सं ज्‍वनेगु ई वये धुंकल। 
दँ, नु! स्‍व, जितः ज्‍वंकीम्‍ह मनू थ्‍यंकः वये धुंकल।” 
वय्‌कलं थथे धयाच्‍वनादीबलय् हे झिंनिम्‍ह मध्‍ये छम्‍ह चेला यहूदा अन थ्‍यंकः वल। व नाप तःधंपिं पुजाहारीत, शास्‍त्रीत व थकालितय्‌सं छ्वयाहःपिं नं दु। इमिसं तरवार व कथि ज्‍वनातःगु दु। 
“जिं चुप्‍पा नयाम्‍ह मनू हे येशू खः, छिमिसं वयात ज्‍वँ” धकाः यहूदां इमित खँ स्‍यना हःगु दु। 
उकिं वं वय्‌वं हे येशूयाथाय् वनाः – “गुरुजु” धयाः वय्‌कःयात चुप्‍पा नल। 
अले ज्‍वं वःपिन्‍सं वय्‌कःयात ज्‍वन। 
वय्‌कःया लिक्‍क दनाच्‍वंम्‍ह छम्‍ह मनुखं थःगु तरवार लिकयाः दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीया छम्‍ह दासयागु न्‍हाय्‌पं हे ध्‍यनाबिल। 
अले येशूं ज्‍वंवःपिं मनूतय्‌त धयादिल – “जि छम्‍हय्‌सित ज्‍वनेत थथे तरवार व कथि ज्‍वनावये माःगु छाय्? छु जि दाखुँ खः ला? 
देगलय् च्‍वनाः न्‍हियान्‍हिथं स्‍यनेकने याना जुयाबलय् छिमिसं जितः छाय् मज्‍वनागु? धर्मशास्‍त्रय् च्‍वयातःगु पूवनेमा धकाः हे थथे जूगु खः।” 
अले चेलात फुक्‍क उखेलाः थुखेलाः मदय्‌क बिस्‍युं वन। 
गा छपुं जक न्‍ययातःम्‍ह छम्‍ह ल्‍याय्‌म्‍हम्‍ह मनू येशूया ल्‍यूल्‍यू वन। इमिसं वयात नं ज्‍वने त्‍यंबलय् 
गा हे त्‍वःताः व नांगां बिस्‍युं वन। 
इमिसं येशूयात दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीयाथाय् यंकल। तःधंपिं पुजाहारीत, थकालित व शास्‍त्रीत फुक्‍कं अन मुनाच्‍वंगु दु। 
पत्रुस नं तातापाकं हे ल्‍यूल्‍यू वनाः दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीयागु चुकय् थ्‍यंक हे वन। पत्रुस अन वनाः पालेत नाप मि पनाच्‍वन। 
तःधंपिं पुजाहारीत व सभाय् च्‍वंपिं फुक्‍कसिनं जानाः येशूयात गथे यानाः स्‍यायेगु धकाः दोष माला च्‍वन, अय्‌नं छुं हे दोष लुइके मफु। 
यक्‍व हे मनूतय्‌सं वय्‌कःयात मखुगु मखुगु द्वपं बिल। अय्‌नं इमिगु खँ हे मिलय् मजू। 
गुलिसिनं ला अन दनाः थथे धकाः मखुगु खँ धायेत स्‍वल – 
“थ्‍व मनुखं थथे धाःगु ला जिमिसं ताया – ‘ल्‍हातिं दय्‌कातःगु थ्‍व देगःयात जिं थुनाः स्‍वन्‍हुं हे हानं ल्‍हातिं दय्‌किगु मखुगु देगः दना बी।’” 
थुकी नं इमिगु खँ मिलय् मजुल। 
अले दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीं फुक्‍कसिगु न्‍ह्यःने दनाः वय्‌कःयात थथे धकाः न्‍यन – “छ छाय् न्‍वःमवासे च्‍वनागु? थुमिसं धाःगु खँय् छं छुं धायेमाःगु दु ला?” 
वय्‌कलं छुं हे धयामदी। हानं दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीं वय्‌कःयात न्‍यन – “छ दकलय् धन्‍यम्‍हय्‌सिया काय् मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट खः ला?” 
वय्‌कलं धयादिल – “खः, जि हे खः, छिकपिन्‍सं हे मनूया काय् परमेश्‍वरया जवय् च्‍वनाच्‍वंगु व आकाशय् च्‍वंगु सुपाँचय् वयाच्‍वंगु खनी।” 
थ्‍व न्‍यनाः दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीं थःम्‍हं फिनातःगु लं हे खुनाः थथे धाल – “थ्‍वयां अप्‍वः मेगु दसि हे छु मानि? 
थ्‍वं परमेश्‍वरयात क्‍वह्यंकूगु छिमिसं ता हे ताल। छिमिगु छु बिचाः दु?” इमिसं “वयात स्‍याना हे छ्वयेमाः” धकाः धाल। 
अले ला गुलिसिनं वय्‌कःयागु ख्‍वालय् थुकलं बिल। गुलिसिनं वय्‌कःयागु मिखा त्‍वपुयाः दायाः थथे धाल – “का धा, छन्‍त सुनां दाल?” अले सिपाइँतय्‌सं वय्‌कःयात दायाः यंकल। 
पत्रुस कुने चुकय् च्‍वनाच्‍वंबलय् दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीया भ्‍वातिं छम्‍ह अन वल। 
मि पना च्‍वंम्‍ह पत्रुसयात खनाः बांलाक स्‍वयाः वयात थथे धाल – “छ नं नासरतय् च्‍वंम्‍ह येशू नाप जुइम्‍ह खः।” 
पत्रुसं ख हे मखु धकाः थथे धाल – “जिं ला वयात म्‍हमस्‍यू। छं धयाच्‍वंगु खँ नं मथू।” थुलि धयाः व लुखां पिने वन। अले खा हाल। 
भ्‍वातिंनं वयात खनाः लिक्‍क दनाच्‍वंपिन्‍त धाल – “थ्‍व नं इपिं नाप जुयाच्‍वंम्‍ह खः।” 
हानं वं मखु धकाः धाल। भचा लिपा अन दना च्‍वंपिन्‍सं वयात धाल – “धात्‍थें छ नं इपिं नाप जुयाच्‍वंम्‍ह खः, छ नं छम्‍ह गालीली खः नि।” 
वं पाफयाः धाल – “छिमिसं धया च्‍वंम्‍ह मनूयात ला जिं म्‍ह हे मस्‍यू।” 
अबलय् हे खा हाल। थ्‍वनापं खा हाःगु निकः जुल। अले येशूं वयात धयादीगु थ्‍व खँ लुमंकल – “निकः खा हाले न्‍ह्यः छं जितः स्‍वकः म्‍हमस्‍यू धकाः धाइ।” थ्‍व खँ लुममं हे व ह्वाँय्‌ह्वाँय् ख्‍वल। 
