लेवी.
5.
“‘सुनानं थःम्‍हं खंगु व न्‍यंगु खँया साक्षी बीमाः थाय् साक्षी मबिल धाःसा व पाप खः अले वं उकियागु निंतिं दोष फयेमाली। 
“‘सुनानं मसीकं जंगली पशुया सीम्‍ह, लहीपिं पशुया सीम्‍ह, घिसय्‌ जुया जुइपिं पशुया सीम्‍ह, थज्‍याःगु अशुद्ध वस्‍तु थियाः लिपा वाःचाल धाःसा व अशुद्ध जुइ, अले वं पाप मानय् यायेमाः। 
“‘सुनानं मसीकं मनूया म्‍हया छुं अशुद्धगु ब्‍व थियाः लिपा वाःचाल धाःसा व दोषी थहरय् जुइ। 
“‘सुनानं मसीकं भिंगु वा मभिंगु न्‍ह्यागु खँय् जूसां बिचाः मयासें पाफयाः लिपा वाःचाल धाःसा व दोषी थहरय् जुइ। 
“‘सुं मनू थथे दोषी थहरय् जुल धाःसा वं थःगु पाप स्‍वीकार यायेमाः। 
अले वं सजाँयकथं परमप्रभुयाथाय् बथांपाखें मिसाम्‍ह चिधिकःम्‍ह फै वा च्‍वलय् पापबलि छाये हयेमाः। पुजाहारीं वयागु पापया निंतिं प्रायश्‍चित यायेमाः। 
“‘चिधिकःम्‍ह भ्‍याःचा हये मफुसा वं परमप्रभुयाथाय् थःगु पापया सजाँयकथं निम्‍ह सुकुभत्तु वा निम्‍ह बखुं हयेमाः। छम्‍ह पापबलिया निंतिं व छम्‍ह होमबलिया निंतिं। 
वं थुपिं पुजाहारीयाथाय् हयेमाः। पुजाहारीं न्‍हापां पापबलिया निंतिं छम्‍ह छाइ। वं थुमिगु गःपः चमफुसे म्‍वय् जक थ्‍याइ। 
वं पापबलिया हि भतिचा कयाः वेदीया छखेपाखे छ्वाकि, अले ल्‍यं दुगु हि फुक्‍क वेदीया तःलय् प्‍वंकाछ्वइ। थ्‍व पापबलि खः। 
अनंलि पुजाहारीं मेम्‍ह झंगःयात नियमकथं होमबलि यानाः छाइ। थुकथं वं याःगु पापया निंतिं पुजाहारीं प्रायश्‍चित यायेमाः। अले वयात क्षमा दइ। 
“‘छुं जुयाः वं निम्‍ह सुकुभत्तु वा निम्‍ह बखुं नं हये मफुसा छगू एपाया झिब्‍वय् छब्‍व नचुगु छुचुं पापबलिया निंतिं हयेमाः। वं उकी चिकं वा धुपाँय्‌ मतयेमाः, छाय्‌धाःसा थ्‍व पापबलि खः। 
वं थ्‍व पुजाहारीयाथाय् हयेमाः। अले पुजाहारीं उकियात लुमन्‍तिकथं छम्‍हू छुचुं कयाः परमप्रभुया निंतिं वेदीइ विशेष देछाया च्‍वय्‌ छ्वय्‌केमाः। थ्‍व पापबलि खः। 
थुकथं पुजाहारीं वयागु पापया निंतिं प्रायश्‍चित यायेमाः, अले वयात क्षमा दइ। ल्‍यं दुगु छुचुं धाःसा अन्‍नबलि बीबलय् थें पुजाहारीयागु हे जुइ।’” 
परमप्रभुं मोशायात धयादिल, 
“सुनानं मसीकं परमप्रभुया पवित्र सम्‍पत्तिया छुं नं खँय् पापयात धाःसा वं सजाँयकथं परमप्रभुयाथाय् बथांपाखें खू मदुम्‍ह भ्‍याःचा छायेमाः। भ्‍याःचाया मू पवित्र पालया शेकेल कथं क्‍वःछी। थ्‍व दोषबलि खः। 
सुनानं थुकथं परमप्रभुयात छाये हयेमाःगु पवित्र खँय् द्वंकल धाःसा वं उकिया पलेसा पुले हे माः। अज्‍ज न्‍याब्‍वय् छब्‍व अप्‍वः तनेमाः। वं थ्‍व फुक्‍क व दोषबलिया भ्‍याःचा पुजाहारीयाथाय् हयेमाः। पुजाहारीं वयागु पापया निंतिं भ्‍याःचायात दोषबलिकथं छानाः प्रायश्‍चित याइ। अले वयात क्षमा दइ। 
“सुनानं मसीकं परमप्रभुं याये मते धाःगु खँ यानाः पापयात धाःसा व दोषी थहरय् जुइ। अले उकिया सजाँय वं फयेमाली। 
वं दोषबलिकथं पुजाहारीयाथाय् बथांपाखें खू मदुम्‍ह भ्‍याःचा हयेमाः। भ्‍याःचाया मू शेकेलयाकथं क्‍वःछी। पुजाहारीं वं मसीकं याःगु वयागु दोषया निंतिं प्रायश्‍चित याइ। अले वयात क्षमा दइ। 
थ्‍व दोषबलि खः। थज्‍याःम्‍ह मनू धात्‍थें हे परमप्रभुया न्‍ह्यःने दोषी थहरय् जूगु खः।” 
