इजकिएल.
8.
खुगूगु दँया खुगूगु लाया न्‍यान्‍हु दुखुन्‍हु जि थःगु छेँय् च्‍वंच्‍वनाबलय् अले यहूदायापिं धर्मगुरुत जिगु न्‍ह्यःने च्‍वनाच्‍वंबलय् आकाझाकां परमप्रभु परमेश्‍वरया शक्ति जिके वल। 
जिं स्‍वया, मनू थें च्‍वंगु छगू आकार जिं खना। वयागु जँया क्‍वय् व मि थें च्‍वं, जँया च्‍वय् धाःसा प्‍वालप्‍वाल थीकातःगु धातु थें थी। 
वं ल्‍हाः थें च्‍वंगु आकार न्‍ह्यज्‍याकाः जिगु छ्यंया सँ ज्‍वनाः जितः थन। अनंलि दर्शनय् आत्‍मां जितः पृथ्‍वी व आकाशया दथुइ ल्‍ह्वनाः यरूशलेमय् देगःया दुने चुकय् दुहां वनीगु उत्तर पाखेया मू लुखाया लिक्‍क यंकादिल। अन परमेश्‍वरयात तंचाय्‌कीगु छगू तःधंगु मूर्ति दु। 
अन जिगु न्‍ह्यःने जिं मैदानय् दर्शनय् खनागु थें हे इस्राएलया परमेश्‍वरया महिमा दु। 
अले वय्‌कलं जितः धयादिल, “अय् सीमानिम्‍ह मनू, उत्तरपाखे स्‍व!” उकिं जिं उत्तरपाखे स्‍वया, वेदी दुगु चक्‍कंगु थाय्‌या उत्तरपाखे दुगु लुखाय् व परमेश्‍वरयात तंचाय्‌कीगु मूर्ति जिं खना। 
वय्‌कलं जितः धयादिल, “अय् सीमानिम्‍ह मनू, इमिसं छु यानाच्‍वंगु छं खं ला? इस्राएलया घरानां जितः जिगु पवित्र थासं तापाक तयेत थन घच्‍चाइपुगु ज्‍या यानाच्‍वंगु दु। तर छं व स्‍वयाः झन अप्‍वः घच्‍चाइपुगु ज्‍या खनी।” 
अले वय्‌कलं जितः चुकया लुखाय् यंकादिल। जिं स्‍वया, अंगलय् जिं छप्‍वाः प्‍वाः खना। 
वय्‌कलं जितः धयादिल, “अय् सीमानिम्‍ह मनू, थ्‍व अंगलय् ह्वखँ।” अले जिं अंगलय् ह्वखना, अन छगू लुखा जिं खना। 
अले वय्‌कलं जितः धयादिल, “दुने दुहां वनाः इमिसं थन यानाच्‍वंगु तसकं बांमलाःगु व घच्‍चाइपुगु ज्‍या स्‍व!” 
उकिं जिं दुने वनाः स्‍वया। अन अंगःया प्‍यखें कियातःगु फुक्‍क कथंयापिं घिसय् जुया जुइपिं प्राणीत व घच्‍चाइपुपिं पशुत अले इस्राएलया घरानाया फुक्‍क मूर्तितय्‌गु किपा खना। 
अन मूर्तितय्‌गु न्‍ह्यःने इस्राएलयापिं न्‍हयेम्‍ह धर्मगुरुत दनाच्‍वंगु दु। शापानया काय् याजन्‍याह नं इमिगु दथुइ दनाच्‍वंगु दु। थुपिं सकलें धर्म गुरुतय्‌गु ल्‍हातय् छगः छगः गुँगू मकः दु। गुँगूया मकलं गुँगूया नस्‍वाःगु कुँत्‍याः च्‍वय् थाहां वयाच्‍वंगु दु। 
वय्‌कलं जितः धयादिल, “अय् सीमानिम्‍ह मनू, इस्राएलया घरानायापिं सकलें धर्म गुरुतय्‌सं खिउँगुलिइ थथःगु मूर्तिया पुजा क्‍वथाय् छु यानाच्‍वंगु दु छं खन ला? इमिसं धाइगु, ‘परमप्रभुं जिमित मखं, परमप्रभुं झीगु देशयात त्‍वःतादीगु दु।’” 
वय्‌कलं हाकनं जितः धयादिल, “इमिसं थ्‍व स्‍वयाः नं अप्‍वः घच्‍चाइपुगु ज्‍या यानाच्‍वंगु छं खनी।” 
अले वय्‌कलं जितः परमप्रभुया देगःया उत्तरयागु मू लुखाय् हयादिल। अन जिं फेतुनाः तम्‍मूज द्यःया निंतिं ख्‍वया च्‍वंपिं मिस्‍त खना। 
वय्‌कलं जितः धयादिल, “अय् सीमानिम्‍ह मनू, छं थ्‍व खना ला? छं थ्‍व स्‍वयाः घच्‍चाइपुगु खँ खनी।” 
अले वय्‌कलं जितः परमप्रभुया देगःयागु दुनेया चुकय् हयादिल। अन वेदी व दलानया दथुइ देगःया ध्‍वाखाय् नीन्‍याम्‍ह ति मनू दु। थःगु जँधू परमप्रभुया देगःपाखे व ख्‍वाः धाःसा पुर्बपाखे स्‍वय्‌काः इमिसं पुर्बपाखे दुगु सूर्ययात भागि यानाच्‍वंगु दु। 
वय्‌कलं जितः धयादिल, “हे सीमानिम्‍ह मनू, छु छं थ्‍व खना ला? थ्‍व ज्‍या यानाच्‍वंपिं यहूदाया घरानायापिं मनूतय्‌गु लागि थ्‍व चिधंगु खँ खः ला? इमिसं देशयात ल्‍वापुख्‍यापुं जाय्‌काब्‍यूगु दु। अले जितः बारम्‍बार तंचाय्‌कूगु दु। इमित स्‍व, इमिसं थःगु न्‍हाय्‌या न्‍ह्यःने सिमा कचा तया जितः अपमान याःगु स्‍व। 
उकिं जिं नं इपिंलिसें तंमय्‌ ज्‍या याये। जिं इमित भचा नं दया याये मखु, त्‍वःते नं मखु। जिगु न्‍हाय्‌पनय् चिल्‍लाय् दनाः हाःसां जिं इमिगु खँ न्‍यने मखु।” 
