इजकिएल.
15.
परमप्रभुयागु थ्‍व वचन जिथाय् वल, 
“अय् सीमानिम्‍ह मनू, छमा दाखमाया सिँ गय् यानाः गुँइच्‍वंगु मेगु सिमातय् कचा स्‍वयाः भिं जुइ फइ? 
उकिया सिं छुं चिज दय्‌के जी ला? मनूतय्‌सं उकिं छुं थल यख्‍खायेत नकिं दय्‌की ला? 
अले उकियात सिँ यानाः मिइ तये धुंकाः अले उकिया निखेंपाखें मि च्‍यानाः दथुइच्‍वंगु ब्‍व हेंग्‍वाः जुइ धुंकाः व छुं ज्‍याया लागि ज्‍यालगे जुइ ला? 
व छमा जूबलय् हे छुं ज्‍यालगे मजू धाःसा उकियात मिं छ्वय्‌काः हेंग्‍वाः जुइ धुंकाः झन व छु ज्‍या वइ धकाः? 
“उकिं परमप्रभु परमेश्‍वरं थथे धयादी – गथे जिं गुँइच्‍वंगु सिमात मध्‍ये दाखया मायात सिँ जुइत मियात बियागु दु, अथे हे जिं यरूशलेमय् च्‍वंपिं मनूतय्‌त यानाबी। 
अले जिं थःगु ख्‍वाः इमिगु विरोधय् तये, इपिं मिं पिहां वःसां इमित मिं हे भस्‍म यानाबी। जिं थःगु ख्‍वाः इमिगु विरोधय् स्‍वय्‌केबलय् छिमिसं जि हे परमप्रभु खः धकाः सी। 
इमिसं जितः विश्‍वासघात याःगुलिं जिं इमिगु देशयात तहसनहस यानाबी, परमप्रभु परमेश्‍वरं धयादी।” 
