हितोपदेश.
2.
हे जिकाय्! छं जिगु वचन न्‍यन अले जिगु उजं नुगलय् तल धाःसा, 
बुद्धियागु खँय्‌ ध्‍यान बिल धाःसा अले छंगु नुगः दुग्‍यांपाखे बिल धाःसा, 
ज्ञानयागु खँ फ्‍वन धाःसा, अले दुग्‍यांया निंतिं इनाप यात धाःसा 
छं उकियात वहः माले थें व सुचुकातःगु धन माले थें माल धाःसा 
छं परमप्रभुयागु भय छु खः धकाः सी, अले परमेश्‍वरया ज्ञान लाइ। 
छाय्‌धाःसा परमप्रभुं हे बुद्धि बियादी। अले वय्‌कःया म्‍हुतुं ज्ञान व दुग्‍यांया खँ पिहां वइ। 
इमान्‍दार व वय्‌कःयागु खँ न्‍यनीपिन्‍त वय्‌कलं ग्‍वाहालि व रक्षा यानादी। 
वय्‌कलं न्‍यायया लँपुयात रक्षा यानादी, अले थःत विश्‍वास याइपिनिगु लँ बिचाः यानादी। 
अले छं छु ज्‍यू, छु मज्‍यू, छु भिं, छु मभिं, छु न्‍याय, छु अन्‍याय धकाः सी। 
छंके बुद्धि जायावइ, ज्ञानं छन्‍त आनन्‍द बी। 
छंगु दुग्‍यां व थुइकेगुलिं छन्‍त रक्षा याइ। 
थुकिं छन्‍त मभिंगु ज्‍याखँ यानाजुइपिंपाखें तापाक तइ। अले भिंगु लँ त्‍वःताः मभिंगु खिउँगु लँय् जुयाच्‍वंपिं, मखुगु व दुष्‍ट ज्‍याय् लय्‌तायाजुइपिं, विश्‍वास याये बहःमजूपिं फताहातय्‌पाखें बचय् याइ। 
बुद्धिं छन्‍त व्‍यभिचारी मिसातय्‌पाखें व इमिगु पिचुगु खं बचय् याइ। 
अज्‍याःपिं मिसातय्‌सं थः ल्‍याय्‌म्‍हबलय्‌या भाःतयात त्‍वःती, अले परमेश्‍वरया न्‍ह्यःने यानागु बाचा नं ल्‍वःमंकी। 
इमिगु छेँय् वनेगु हे मृत्‍युया म्‍हुतुइ दुहां वनेगु खः। इमिगु लँय्‌ वंपिं सीपिनिगु देशय्‌ थ्‍यनी। 
इमिथाय् वनीपिं सुं नं लिहां वये फइ मखु। अले जीवनया लँ नं लुइके फइ मखु। 
उकिं भिंपिं मनूतलिसे जु, अले धर्मीपिं मनूतय्‌गु लँय् जु। 
छाय्‌धाःसा धर्मीपिं देशय्‌ च्‍वने खनी, अले द्वंमदुपिं अन दयाच्‍वनी। 
परमेश्‍वरं दुष्‍टतय्‌त थनं पितिनाछ्वइ अले पापीतय्‌त घाँय् लये थें लयाछ्वइ। 
