दानिएल.
6.
दारा जुजुं देशया फुक्‍क थासय् शासन यायेत सछि व निइम्‍ह (१२०) प्रान्‍तयापिं बडा-हाकिमत ल्‍ययेगु क्‍वःछित। 
हानं इमिगु च्‍वय् स्‍वम्‍ह मन्‍त्रीत ल्‍यल। इपिं मध्‍ये छम्‍ह दानिएल खः। जुजुयागु ज्‍याय् छुं मस्‍यनेमा धकाः उपिं प्रान्‍तयापिं बडा-हाकिमतय्‌सं थःगु ज्‍याया ल्‍याःचा इमित बीमाःगु यात। 
मेपिं निम्‍ह मन्‍त्रीत व प्रान्‍तयापिं बडा-हाकिमतय्‌के स्‍वयाः दानिएलयाके तसकं बांलाःगु गुण खंगुलिं जुजुं वयात देशय् फुक्‍क थाय्‌याम्‍ह शासक ल्‍ययेगु बिचाः यात। 
थथे जूगुलिं मेपिं निम्‍ह मन्‍त्रीत व प्रान्‍तयापिं बडा-हाकिमतय्‌सं सरकारी ज्‍याय् दानिएलयागु दोष मालेगु याना हल। तर इमिसं वं छुं मखुगु ज्‍या याःगु लुइके मफुत, छाय्‌धाःसा व विश्‍वास याये बहःम्‍ह मनू खः, व लाः लाः थें यानाजुइम्‍ह मनू मखु। 
लिपतय् इमिसं थःथवय् धाल, “वया परमेश्‍वरयागु व्‍यवस्‍थाय् जक झीसं दानिएलयागु दोष क्‍यने फइ, मेगु खँय् वयागु दोष क्‍यने फइ मखु।” 
उकिं इपिं निम्‍ह मन्‍त्रीत व प्रान्‍तयापिं बडा-हाकिमत जुजुयाथाय् वनाः थथे धाल, “हे महाराज दारा, छःपिं ताःई तक म्‍वानादीमा! 
स्‍विन्‍हुया दुने सुनां सुनां छःपिं बाहेक मेपिं सुं द्यः वा मनूयात बिन्‍ति याइ वयात सिंह तयातःगु तःजाःगु गालय् वांछ्वयेगु जुइ धकाः छःपिन्‍सं आज्ञा बियादीमा धकाः जिपिं मन्‍त्रीत, सकलें प्रान्‍तयापिं बडा-हाकिमत, हाकिमत, सल्‍लाह बीपिं सकसिनं क्‍वःछिनागु दु। 
अथे जुयाः हे महाराज, थ्‍व खँ मादीत व फारसीतय्‌गु महिलिगु व्‍यवस्‍थाकथं कानून जुइमा धकाः छःपिन्‍सं थज्‍याःगु कानून च्‍वयेत उजं बियादिसँ।” 
उकिं दारा जुजुं उगु कानून च्‍वकाः सही यात। 
व पौलय्‌ सही याये धुंकूगु सियाः दानिएल थःगु छेँय् वन। वयागु छेँय्‌या तलय्‌यागु क्‍वथाया झ्‍याः यरूशलेमपाखे स्‍वः। अले न्‍हापा न्‍हापा याःगु थें झ्‍याःपाखे स्‍वयाः वं परमेश्‍वरया न्‍ह्यःने न्‍हि स्‍वकः पुलिं चुयाः सुभाय् बीगु व प्रार्थना यायेगु यात। 
दानिएलं प्रार्थना यानाच्‍वंगु व परमेश्‍वरयाके ग्‍वाहालि फ्‍वनाच्‍वंगु पुचः मुना वःपिं इपिं हाकिमतय्‌सं खंकल। 
उकिं इपिं जुजुयाथाय् वनाः वलिसें वयागु शाही आज्ञा बारे खँ ल्‍हात, “छु छःपिन्‍सं स्‍विन्‍हुया दुने सुनां सुनां छःपिं बाहेक मेपिं सुं मनू वा द्यःयात बिन्‍ति याइ, वयात सिंहत तयातःगु तःजाःगु गालय् वांछ्वयेगु जुइ धकाः च्‍वयातःगु आज्ञा पतिइ सही यानादियागु मखु ला?” जुजुं लिसः बिल, “खः, व छगू कडा आज्ञा खः, व मादीत व फारसीतय्‌गु महिलिगु कानून खः।” 
अले इमिसं जुजुयात धाल, “हे महाराज, यहूदां ज्‍वनाहःम्‍ह व दानिएलं छःपिन्‍त हनाबना मयाः अले छःपिनिगु आज्ञा मानय् मयाः। वं आः नं न्‍हि स्‍वकः प्रार्थना यायेगु याः।” 
थ्‍व खँ न्‍यनाः जुजुया नुगः मछिन। अले दानिएलयात त्‍वःतकेगु क्‍वःछिनाः सूर्य बिनामवंतले वयात बचय् यायेगु कुतः याना हे च्‍वन। 
अले इपिं मनूत जुजुयाथाय् वनाः थथे धाल, “हे महाराज, मादीतय् व फारसीतय् कानूनकथं जुजुयागु आज्ञा व उर्दी हिले फइ मखु धकाः छःपिन्‍सं सी हे स्‍यू।” 
उकिं जुजुं दानिएलयात ज्‍वनेगु आज्ञा बिल अले इमिसं वयात हयाः सिंहत तयातःगु तःजाःगु गालय् वांछ्वल। जुजुं दानिएलयात धाल, “छं न्‍ह्याबलें सेवा याइम्‍ह छिमि परमेश्‍वरं छन्‍त बचय् यायेमा।” 
हानं छगः ल्‍वहं हयाः सिंहत तयातःगु तःजाःगु गाःयागु म्‍हुतु तिनाबिल। अले दानिएल पिहां मवयेमा धकाः जुजुं उकी थःगु हे अंगू छाप व थः भारदारतय्‌गु अंगू छाप तल। 
अले जुजु थःगु लाय्‌कुलिइ लिहां वल। उखुन्‍हु चान्‍हय् वं छुं मनः, छुं नं न्‍ह्याइपुगु ज्‍या मयाः अले वयात न्‍ह्यः नं मवः। 
सुथ न्‍हापां निभाः लुइवं जुरुक्‍क दनाः जुजु हथाय् चाचां सिंहत तयातःगु तःजाःगु गाःपाखे वन। 
अले व सिहंत तयातःगु तःजाःगु गाः लिक्‍क थ्‍यंबलय् ख्‍वःसलं धाल, “हे दानिएल, म्‍वाःम्‍ह परमेश्‍वरया दास, छं न्‍ह्याबलें सेवा याइम्‍ह छिमि परमेश्‍वरं छन्‍त बचय् याये फत ला?” 
दानिएलं लिसः बिल, “हे महाराज, छःपिं ताःई तक म्‍वानादीमा! 
जिं द्वंकागु मदु धकाः परमेश्‍वरं स्‍यूगुलिं वय्‌कलं थः दूत छ्वयाहयाः सिंहतय्‌गु म्‍हुतु तिनादिल। सिंहतय्‌सं जितः घाःपाः याःगु मदु। महाराज, जिं छःपिनिगु नं छुं स्‍यंकागु मदु।” 
जुजु तसकं लय्‌तायाः दानिएलयात गालं थकाय्‌गु आज्ञा बिल। दानिएलयात सिहंत तयातःगु तःजाःगु गालं थकाःबलय् वयाके घाःया छुं चिं मलू, छाय्‌धाःसा वं परमेश्‍वरयाके भलसा तःगु खः। 
अनंलि दानिएलयात मखुगु दोष ब्‍यूपिं सकल मनूतय्‌त ज्‍वनेत जुजुं आज्ञा बिल। अले इमि कलाःपिं व मचाखाचातनापं इमित सिंहत तयातःगु तःजाःगु गालय् वांछ्वयाबिल। इपिं सिंहत तयातःगु तःजाःगु गाःया बँय् थ्‍यने न्‍ह्यः हे सिंहतय्‌सं झम्‍तय् यात अले इमिगु फुक्‍व क्‍वँय्‌यात काच्‍या-कुचुक यानाः नयाबिल। 
अले दारा जुजुं पृथ्‍वीयापिं फुक्‍क जातित, देशयापिं व थीथी भाय् ल्‍हाइपिं मनूतय्‌त थथे च्‍वल, “छिमिगु भिं जुइमा। 
जिगु हुकुम थ्‍व हे खः। जिगु देशया अधिकार दुगु फुक्‍क थासय्‌यापिं मनूतय्‌सं दानिएलया परमेश्‍वरयागु भय कायेमाः अले वय्‌कःयात हनाबना यायेमाः। “छाय्‌धाःसा वय्‌कः म्‍वाःम्‍ह खः। वय्‌कः न्‍ह्याबलें दयाच्‍वनी। वय्‌कःया राज्‍य गुबलें स्‍यनावनी मखु। अले वय्‌कलं न्‍ह्याबलें राज्‍य यानादी। 
वय्‌कलं त्‍वःतकादी अले बचय् यानादी, वय्‌कलं आकाशय् व पृथ्‍वीइ चिं व अजू चाइपुगु ज्‍या यानादी। वय्‌कलं दानिएलयात सिंहया म्‍हुतुपाखें बचय् यानादिल।” 
थुकथं दारा जुजुया पालय् व फारसी कोरेस जुजुया पालय् दानिएलयात बांलात। 
