२ इतिहास.
18.
यहूदायाम्‍ह यहोशापात तसकं तःमिम्‍ह व नांजाःम्‍ह जुल। अले वं उत्तरी इस्राएलयाम्‍ह जुजु आहाबया परिवारनापं ब्‍याहाया स्‍वापु तल। 
छुं दँ लिपा यहोशापात आहाबयात नापलायेत सामरियाय् वन। आहाबं यहोशापात व वनापं वंपिं मनूतय्‌त भ्‍वय् नकेत यक्‍व फै, द्वहंत स्‍यात। आहाबं यहोशापातयात रामोत-गिलादय् हमला यायेत ग्‍वाकल। 
इस्राएलयाम्‍ह जुजु आहाबं यहूदायाम्‍ह जुजु यहोशापातयात धाल, “रामोत-गिलादय् हमला यायेत छु छि जिनापं झायादी ला?” यहोशापातं लिसः बिल, “जिं छितः बलं फत्तले ग्‍वाहालि याये, जिमि मनूतय्‌सं नं छितः बलं फतले ग्‍वाहालि याइ।” 
हानं यहोशापातं इस्राएलयाम्‍ह जुजुयात थथे धाल, “न्‍हापा परमप्रभुयाके नि न्‍यनादिसँ।” 
उकिं इस्राएलयाम्‍ह जुजुं प्‍यसःम्‍ह अगमवक्तातय्‌त मुंकाः इमित न्‍यन, “जिं रामोत-गिलादय् हमला याये ला कि मयाये?” इमिसं लिसः बिल, “हमला यानादिसँ, छाय्‌धाःसा परमेश्‍वरं व छिगु ल्‍हातय् तयादी।” 
तर यहोशापातं न्‍यन, “छु न्‍यनेत थन मेम्‍ह छम्‍ह नं परमप्रभुया अगमवक्ता मदु ला?” 
इस्राएलयाम्‍ह जुजुं यहोशापातयात धाल, “परमप्रभुयाके न्‍यनेत मेम्‍ह छम्‍ह मनू दु, तर जितः व तसकं मयः, छाय्‌धाःसा वं जिगु बारे भिंगु अगमवाणी कनी मखु। वं मभिंगु खँ जक धाइगु। व यिम्‍लाया काय् मीकाया खः।” यहोशापातं लिसः बिल, “आहाब जुजु, छिं थथे धयादी मज्‍यू।” 
अले इस्राएलयाम्‍ह जुजुं छम्‍ह हाकिमयात सःताः धाल, “यिम्‍लाया काय् मीकायायात थत्‍थें थन हजि।” 
इस्राएलयाम्‍ह जुजु व यहूदायाम्‍ह जुजु यहोशापात जुजुया वसः फिनाः सामरियाया ध्‍वाखाया लिक्‍क च्‍वंगु खलाय् थथःगु सिंहासनय् च्‍वनाच्‍वन। अले फुक्‍क अगमवक्तातय्‌सं इमिगु न्‍ह्यःने अगमवाणी धयाच्‍वन। 
केनानया काय् सिदकियाहं नयागु नेकू दय्‌काः थथे धाल, “परमप्रभुं थथे धयादी, ‘थुपिं नेकुलिं छिमिसं अरामीतय्‌त च्‍वयाः नाश यानाबी।’” 
अले फुक्‍कं अगमवक्तातय्‌सं अज्‍याःगु हे अगमवाणी धाल। “रामोत-गिलादय् हमला यानादिसँ। छिकपिं त्‍याइ। परमप्रभुं व छिकपिनिगु ल्‍हातय् तयादी।” 
मीकायायात सःताहःम्‍ह दूतं वयात धाल, “स्‍वयादिसँ, फुक्‍क अगमवक्तातय्‌सं छसलं जुजु ताःलाइगु नवानाच्‍वंगु दु। उकिं छिगु वचन नं इमिगु वचन थें जुइमाः।” 
तर मीकायां धाल, “म्‍वाःम्‍ह परमप्रभुया नामय् जिं पाफयाः धाये, जिमि परमेश्‍वरं जितः छु धयादी व हे जक जिं नवाये।” 
व थ्‍यंकः वःबलय् जुजु आहाबं वयात न्‍यन, “मीकाया, जिमिसं रामोत-गिलादय् हमला याये ला कि मयाये?” वं धाल, “हमला यानादिसँ धात्‍थें हे छिकपिं त्‍याइ”, “छाय्‌धाःसा इमित छिकपिनिगु ल्‍हातय् बिइगु जुइ।” 
तर आहाबं वयात धाल, “परमप्रभुया नामय् छु सत्‍य खः, व जक जितः धाः धकाः जिं छन्‍त ग्‍वकः पाफय्‌केगु?” 
अले मीकायां धाल, “जिं ला इस्राएलयापिं फुक्‍कं मनूतय्‌त जवाः मदुपिं फैत थें डाँडाय् डाँडाय् उखेलाः थुखेलाः जुयाच्‍वंगु खना। अले परमप्रभुं थथे धयादी, ‘थुपिं मनूतय् मालिक मदु। उकिं थुपिं सकलें थथःगु याउँक छेँय् लिहां वनेमा।’” 
इस्राएलया जुजुं यहोशापातयात धाल, “जिगु बारे वं भिंगु मखु मभिंगु जक अगमवाणी धाइ धकाः जिं छितः न्‍हापा हे धयागु मखु ला?” 
मीकायां हानं धाल, “उकिं आः परमप्रभुया थ्‍व वचन न्‍यनांदिसँ। जिं परमप्रभुयात थःगु सिंहासनय् च्‍वनादीगु व स्‍वर्गया फुक्‍क सेना वय्‌कःया जवय् व खवय् दनाच्‍वंगु खना। 
परमप्रभुं धयादिल, ‘रामोत-गिलादय् हमला यानाः अन स्‍यायेत आहाब जुजुयात सुनां ग्‍वाकी?’ “छम्‍हय्‌सिनं छगू खँ धाल, मेम्‍हय्‌सिनं मेगु हे खँ धाल। 
दकलय् लिपा छगू आत्‍मा न्‍ह्यःने वयाः परमप्रभुया लिक्‍क दनाः धाल, “जिं वयात ग्‍वाके।” 
परमप्रभुं न्‍यनादिल, “गथे याना?” आत्‍मां लिसः बिल, “जि वनाः वया फुक्‍क अगमवक्तातय्‌त मखुगु खँ ल्‍हाकेबी।” परमप्रभुं धयादिल, “वयात धोंलायेत छ ताःलाइ। हुँ वनाः अथे हे या।” 
“उकिं आः परमप्रभुं छिकपिनि थुपिं फुक्‍कं अगमवक्तातय्‌गु म्‍हुतुइ मखुगु खँ ल्‍हाइगु आत्‍मा तयादीगु दु। अय्‌नं परमप्रभुं छि नाश जुइ धकाः धयादीगु दु।” 
अले केनानया काय् सिदकियाहं मीकायाया लिक्‍क वयाः वयागु नेतालय् ल्‍हातं चाराक्‍क दायाः न्‍यन, “धात्‍थें परमप्रभुया आत्‍मां जिनापं खँ मल्‍हासे छनापं जक खँ ल्‍हाःगु धकाः मतिइ तया ला?” 
मीकायां लिसः बिल, “व ला छ छगू दुनेया कोथाय् सुलेत वंगु दिनय् छं सी।” 
अले इस्राएलयाम्‍ह जुजुं धाल, “मीकायायात ज्‍वनाः शहरयाम्‍ह शासक अमोन व राजकुमार योआशयाथाय् यंकि। 
इमित धा, ‘जुजुं धयादी, वयात झ्‍यालखानाय् कुँ अले जि याउँक लिहां मवतले मरि व लः जक नके त्‍वंके याकि।’” 
मीकायां धाल, “छि याउँक लिहां झाल धाःसा परमप्रभु जिपाखें नवानादीगु मखु धकाः सीकादिसँ।” हानं वं थथे धाल, “जिं धयागु खँ सकसिनं न्‍यँ।” 
अनंलि इस्राएलयाम्‍ह जुजु आहाब व यहूदायाम्‍ह जुजु यहोशापात रामोत-गिलादय् हमला यायेत वन। 
आहाबं यहोशापातयात धाल, “झीपिं लडाइँलय् वनीबलय् जि म्‍हमसीक मेम्‍ह थें च्‍वंक वने। छिं थःगु जुजुया वसः हे फिनादिसँ।” थुकथं इस्राएलयाम्‍ह जुजुं थःत म्‍हमसीक मेम्‍ह थें च्‍वंकल अले इपिं लडाइँ याः वन। 
अरामया जुजुं थः रथ सेनाया कप्‍तानतय्‌त इस्राएलयाम्‍ह जुजु त्‍वःताः मेपिं सुयातं हमला याये मते धकाः आज्ञा ब्‍यूगु खः। 
रथया कप्‍तानतय्‌सं यहोशापातयात खनाः व हे इस्राएलयाम्‍ह जुजु आहाब खः धकाः मतिइ तल। उकिं हमला यायेत व पाखे फस्‍वल। तर यहोशापात चिल्‍लाय् दनाः हाल अले परमप्रभुं वयात बचय् यानादिल। परमेश्‍वरं रथतय् कप्‍तानतय्‌त वपाखें मेखेपाखे यंकादिल। 
व इस्राएलयाम्‍ह जुजु मखु धकाः सीकाः रथ सेनाया कप्‍तानत वयात ल्‍यू मवंसें लिहां वल। 
तर छम्‍ह सिपाइँनं थःगु धनुष सालाः लाः लाः थें वाण कय्‌का छ्वल। उगु वाणं इस्राएलया जुजुया छातिपाताया खालिगु थासय् लात। अथे जुयाः जुजुं थःगु रथ चलय् याइम्‍हय्‌सित धाल, “जितः घाःपा जुल। रथ चाःहिकाः जितः थनं पित यंकि।” 
न्‍हिछि तसकं लडाइँ जुल। इस्राएलयाम्‍ह जुजु थःगु रथय् तिबः कयाः अरामीतय्‌गु न्‍ह्यःने सन्‍ध्‍या तक दनाच्‍वन, अले सूर्य बिनावंबलय् व सित। 
