कलस्‍सी.
2.
अय्‌जूगुलिं छिमिगु निंतिं, लाउडिकियाय् च्‍वंपिनिगु निंतिं व जिगु ख्‍वाः तकं मखंनिपिनिगु निंतिं जिं गुलि दुःखकष्‍ट सियाः ज्‍या यानाच्‍वनागु दु धकाः छिमित कने। 
छिमित साहस दयेमा, अले थःथवय् माया यानाच्‍वनेमा धकाः जिं थथे यानाच्‍वनागु खः। अले छिमिसं फुक्‍क खँ ध्‍वाथुइके फइ। थुकथं छिमिसं परमेश्‍वरयागु गुप्‍ति खँ ख्रीष्‍टयात नं बांलाक म्‍हसीके फइ। 
परमेश्‍वरयागु ज्ञान व बुद्धियागु धुकू हे वय्‌कः खः। 
अय्‌जूगुलिं जिं छिमित धाये – न्‍ह्याक्‍व हे बांलाःसां मभिंगु खं तापाक हे च्‍वँ। 
म्‍ह तापाःसां जिगु नुगः ला छिमिथाय् हे दु। छिमिसं ख्रीष्‍टयात दुनुगलंनिसें क्‍वात्तुक विश्‍वास यानाच्‍वंगुलिं जि तसकं लय्‌ताः। 
गथे ख्रीष्‍ट येशूयात छिमिसं “प्रभु” धकाः मानय् यात, अथे हे वय्‌कलं धयादी थें याना च्‍वँ। 
वय्‌कःयाके हा कयाः ब्‍वलना च्‍वँ। अले छिमिसं वय्‌कःयात हे थःगु जग भाःपियाः छिमित स्‍यनातःथें विश्‍वासय् क्‍वात्तुक च्‍वनाः न्‍ह्याबलें सुभाय् बिया च्‍वँ। 
होश‍ यानाच्‍वँ। मखुसा मनूतय्‌गु ज्ञान व बुद्धियागु फय्‌गं खं छिमित स्‍यंकी। थज्‍याःगु खँ ख्रीष्‍टपाखें वःगु मखु, बरु मनूतय्‌गु हे थितिकुति व संसारयापाखें वःगु खः। 
गथे परमेश्‍वर खः, अथे हे ख्रीष्‍ट नं खः। 
वय्‌कःपाखें हे छिपिं बांलाक ब्‍वलंगु दु। वय्‌कः फुक्‍क राज्‍य व शक्ति स्‍वयाः तःधं। 
छिमिसं ख्रीष्‍टयात विश्‍वास यानाच्‍वंगु हे धात्‍थें म्‍हय् चिं तःगु खः। थ्‍व चिं मनूतय्‌गु ल्‍हातं तःगु मखु, बरु पापं लिफ्‍याइगु ख्रीष्‍टयागु हे चिं खः। 
बप्‍तिस्‍मा काःबलय् छिमिसं थःत वय्‌कःनापं तुं थुन। अले सीम्‍ह ख्रीष्‍टयात म्‍वाकादीम्‍ह परमेश्‍वरयागु शक्तियात विश्‍वास याःगुलिं वय्‌कः नाप तुं हानं म्‍वानावःगु दु। 
न्‍हापा पाप यानाच्‍वंगुलिं व व्‍यवस्‍था मानय् मयाइपिं यहूदीमखुपिं जूगुलिं छिपिं सीपिं थें जुयाच्‍वंगु खः। आः धाःसा परमेश्‍वरं छिमित ख्रीष्‍टनापं तुं म्‍वाकादीगु दु। अले छिमिगु पाप फुक्‍कं क्षमा यानादीगु दु। 
वय्‌कलं व्‍यवस्‍थाय् च्‍वयातःगु झीत मल्‍वःगु खँत फुक्‍कं हुयाछ्‌वयादीगु दु। वय्‌कलं थज्‍याःगु खँयात क्रूसय् नकिं तानादी धुंकल। 
थ्‍व हे क्रूसय् वय्‌कलं शैतानयागु राज्‍य व शक्तियात त्‍याकाः क्‍यनादिल। 
उकिं आः सुनानं नयेत्‍वनेगु खँय्, नखःचखः मानय् यायेगु खँय्, अले अमै, पुन्‍हि व विश्रामबार मानय् यायेगु ला कि मयायेगु धयागु खँय् नियम दय्‌के मते। 
थ्‍व फुक्‍क लिपा जुइगु खँयागु किपालु जक खः। धात्‍थेंयागु ला ख्रीष्‍ट हे खः। 
“जिमिसं दर्शन खनागु दु” धकाः थथःम्‍हं तःधनाः स्‍वर्गदूतयात पुजा यानाजुइपिं नं दु। थज्‍याःपिन्‍सं म्‍वाःमदुगु खँय् लाकाः छिमित थःम्‍हं काये दइगु सिरपाः काये मखंका बी। थःम्‍हं मस्‍यूगु खँय् नं थुपिं तःधना जुइ। 
थुमिसं ख्रीष्‍टयात क्‍वात्तुक ज्‍वनी मखु, गुम्‍ह मण्‍डलीया छ्यं खः। छेनं यानाः हे फुक्‍क म्‍हब्‍व मिलय् जुइ फइ, अले म्‍ह छम्‍हं स्‍वाना च्‍वने फइ। अले जक परमेश्‍वरया यःकथं म्‍ह थाहां वये फइ। 
ख्रीष्‍टनापं तुं सिनाः छिपिं संसारयागु थितिकुतिं तापाय् धुंकूगु दु। छिमिसं हानं छाय् संसारयागु नियम मानय् यानाच्‍वनागु? 
“थ्‍व काये मज्‍यू, थ्‍व नये मज्‍यू, थ्‍व थीमज्‍यू” धकाः छिमिसं छाय् मानय् यानाच्‍वनागु? 
थ्‍व फुक्‍कं छ्यलेवं मदयावनीगु खः। थ्‍व ला मनूतय्‌सं हे दय्‌कातःगु खः। 
इमिसं स्‍वयेबलय् स्‍वर्गदूततय्‌त पुजा यायेगु, थःगु म्‍हयात दुःख बीगु, व चिधं जुइगु गुलि नं तःधं थें च्‍वं। थथे यायेवं मनूतय्‌सं थःगु मभिंगु मतिइ भिंके फइ मखु। 
