इजकिएल.
24.
हाकनं जुजु यहोयाकीनयात ज्‍वनाः बेबिलोनय् यंकूगु गुंगूगु दँया झिगूगु लाया झिन्‍हु दुखुन्‍हु परमप्रभुयागु थ्‍व वचन जिथाय् वल, 
“अय् सीमानिम्‍ह मनू, थौंया दिं, थौंयागु मिति च्‍वयाति! छाय्‌धाःसा थौंया हे दिं बाबेलया जुजुं यरूशलेमयात घेरय् यायेगु शुरु याःगु दु। 
थ्‍व विद्रोही घरानायात थ्‍व उखान धा, ‘परमप्रभु परमेश्‍वरं थथे धयादी – “‘मिया च्‍वय् थल ति, उकी लः नं ति, 
उकी तुति, ब्‍वहया ला व फुक्‍क भिंगु भिंगु कुचात मुनाः ति, अले भिंगु भिंगु क्‍वँचं व जाय्‌की। 
बथांयाम्‍ह दकलय् बांलाःम्‍ह पशु ल्‍ययाः का! उकिया क्‍वय् सिँ द्वँचिंकि! थलय् दुगु ला दाय्‌कि, उकी क्‍वँय्‌त दाय्‌कि! 
“‘छाय्‌धाःसा जि, परमप्रभु परमेश्‍वरं थथे धाये, “‘धिक्‍कार, थ्‍व ज्‍यानमारा शहरयात! व खतं नःगु थलयात, गुकियागु खतं नःगु उकिं वंगु मदुनि, छकु छकु यानाः लाः लिका, बांलाःगु धकाः छुं छकु नं ल्‍यंके मते। 
“‘छाय्‌धाःसा वं बाः वय्‌कूगु हि आः तक नं वयागु हे दथुइ दु। वं व हि बँय् तयाः धुलं त्‍वःमपू, तर नांगागु ल्‍वहंधिकय् तल। 
अथे जुयाः जिगु तंयात ग्‍वाकाः बदला कायेत वयागु हि त्‍वःमपुइमा धकाः जिं व नांगागु ल्‍वहंधिकय् तयागु दु। 
“‘उकिं परमप्रभु परमेश्‍वरं थथे धयादी – “‘धिक्‍कार, थ्‍व ज्‍यानमारा शहरयात! जिं नं सिँ द्वँचिंके। 
सिँ मुंकि, मि च्‍याकि। मसला तयाः ला बांलाक दाय्‌कि, अले क्‍वँय्‌त छ्‌वय्‌कि। 
अले थल खालि यानाः मिया च्‍वय् ति, व क्‍वायेमा, उकिया सिजः ह्याँउसे च्‍वनेमा। अले उकिया दुनेया फोहर नाया वनेमा, उकिया खतं नःगु क्‍वयावनेमा। 
थुकिं यानाः फुक्‍क कुतःयात निराश यानाब्‍यूगु दु, उकिया तफिगु खतं नगु मिं नं वनी मखु। 
“‘हे यरूशलेम, छं याःगु याये मत्‍यःगु ज्‍याखं छन्‍त अशुद्ध याःगु दु। जितः ला छन्‍त शुद्ध याये मास्‍ति वःगु खः, तर छ शुद्ध मजू। अथे जुयाः छंगु विरोधय् जिगु तं क्‍वमलाःतले छ हाकनं शुद्ध जुइ मखु। 
“‘जि परमप्रभुं हे थ्‍व खँ धयागु खः। जिं ज्‍या यायेगु ई वःगु दु। जि लिचिले मखु। जिं छन्‍त त्‍वःते। जिं छन्‍त दया याये मखु, जिं थःम्‍हं धया थें या हे याये। छंगु चाला व छंगु ज्‍या स्‍वयाः जिं छंगु न्‍याय याये, परमप्रभु परमेश्‍वरं धयादी।’” 
परमप्रभुयागु थ्‍व वचन जिथाय् वल, 
“हे सीमानिम्‍ह मनू, स्‍व! छगू हे झापुं जिं छपाखें छंगु मिखाया नानिचायात यंकेत्‍यनागु दु। अय्‌नं छ ख्‍वये मते, मिखां ख्‍वःबि हाय्‌के मते। 
चिसल्‍लं जक उंउं हा। सीम्‍हय्‌सिगु निंतिं दुखं च्‍वने मते। छेनय् फेटा हिं अले तुतिइ लाकां न्‍ह्या, छंगु म्‍हुतुसि त्‍वपुइ मते, दुखं च्‍वनीपिन्‍सं नइगु मरि नये मते।” 
उकिं सुथय् जिं थ्‍व खँ मनूतय्‌त धया। अले उखुन्‍हु हे बहनी जिमि कलाः सित। कन्‍हय् खुन्‍हु सुथय् जिं जितः छु आज्ञा ब्‍यूगु खः व हे याना। 
मनूतय्‌सं जितः धाल, “छिं यानादियागु थज्‍याःगु व्‍यवहार छु खः? थ्‍व फुक्‍कया जिमिगु निंतिं छु अर्थ दु? जिमित धयादी मखु ला?” 
अले जिं इमित धया, “परमप्रभुयागु थ्‍व वचन जिथाय् वल – 
छं इस्राएलया घरानायात धा, ‘परमप्रभु परमेश्‍वरं थथे धयादी – स्‍व! जिं थःगु पवित्रथाय् अर्थात छिमिगु सुरक्षा व गर्वया मूल, छिमिगु मिखाया नानिचा, छिमिसं दुनुगलंनिसें यय्‌कूगु थाय्‌यात अपवित्र याये त्‍यनागु दु। छिमिसं अन त्‍वःताःवःपिं छिमि काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍त तरवारं स्‍याइगु जुइ। 
उबलय् जिं यानागु थें छिमिसं याइ। छिमिसं थःगु म्‍हुतुसि त्‍वपुइ मखु, दुखं च्‍वंपिन्‍सं नइगु मरि छिमिसं नइ मखु। 
छिमिगु फेटा छिमिगु हे छेनय् दइ, अले छिमिगु लाकां छिमिगु हे तुतिइ। छिपिं दुखं च्‍वनी मखु, छिपिं ख्‍वइ मखु, तर छिपिं थःगु पापं यानाः सुकूचिन वनी, अले थः हे नुगः मछिंकाच्‍वनी। 
थुकथं इजकिएल छिमिगु निंतिं छगू चिं जुइ। वं याःथें छिमिसं नं याइ। थथे जुइ धुंकाः छिमिसं जि हे परमप्रभु परमेश्‍वर खः धकाः सी।’ 
“अय् सीमानिम्‍ह मनू, गुखुन्‍हु जिं इमिगुपाखें इमिगु किल्‍ला, इमिगु लसता व गौरव, इमिगु मिखाया नानिचा, इमिगु मनया इच्‍छा व इमि काय्‌म्‍ह्याय्‌पिं नं यंके, 
उखुन्‍हु छन्‍त थ्‍व खबर बीत छम्‍ह बिस्‍युं वःम्‍ह मनू छन्‍थाय् वइ। 
अबलय् छंगु म्‍हुतु चाइ, छ हाकनं सुम्‍क च्‍वनी मखु, छं वलिसें खँ ल्‍हाइ। थुकथं छ इमिगु निंतिं छगू चिं जुइ, अले इमिसं जि हे परमप्रभु खः धकाः सी।” 
