आमोस.
8.
परमप्रभु परमेश्‍वरं जितः मेगु दर्शन क्‍यनादिल। दर्शनय् जिं पाके जूगु फलं जाःगु छगः दाला खना। 
वय्‌कलं जितः न्‍यनादिल, “आमोस, छं छु खनाच्‍वना?” जिं लिसः बिया, “पाके जूगु फलं जाःगु छगः दाला नयेत तयार दु।” अले परमप्रभुं जितः धयादिल, “जि थः प्रजा इस्राएलयात सजाँय बीत तयार दु। जिं इमिगु पापयात हाकनं मखंछु याये मखुत।” 
परमप्रभु परमेश्‍वरं धयादी, “व न्‍हि देगःया म्‍ये ख्‍वःसलय् हिली। सीम्‍हत प्‍यखेरं वांछ्वइ! सुम्‍क च्‍वँ!” 
मगाःमचाःपिन्‍त न्‍हूत्तुमतु न्‍हुइपिं व देशया गरीबतय्‌त चीका छ्वइपिं न्‍यँ, 
छिमिसं धाइ, “अमइया पवित्र दिं फुइन धकाः झीपिं लँच्‍वने फइ मखु, अले झीसं अन्‍न मि फइ। शबाथ गुबलय् क्‍वचाइ धकाः पियाच्‍वने फइ मखु, अले झीसं छ्व मि फइ।” माना चिग्‍वः व ढक झ्‍यातुक यानाः जिमिसं मखुगु तराजु चले यानाः थगय् याये फइ। 
जिमिसं चीमिपिन्‍त वहलं अले मगाःमचाःपिन्‍त छज्‍वः चप्‍पलं न्‍याये फइ, छ्वसनापं छ्व मी फइ। 
याकूबया गर्व, परमप्रभुं थःगु नामं थथे धयाः पाफयादीगु दु, जिं इमिसं याःगु छुं ज्‍यायात नं ल्‍वःमंके मखु। 
“छु थुकिं यानाः पृथ्‍वी मखाइ ला? उकी च्‍वनीपिं फुक्‍कसिनं बिलाप मयाइ ला? पृथ्‍वी खुसिबाःया इलय् नील खुसि थें थाहां वइ, थ्‍व च्‍वय् थाहां वइ, अले हाकनं खुसि थें क्‍वहां वनी।” 
परमप्रभु परमेश्‍वरं धयादी, “व दिं” जिं सूर्य न्‍हिनय् बिनावंका बी, न्‍हिनय् हे पृथ्‍वीयात खिउँकाबी। 
जिं छिमिगु नखःचखःयात दुखं च्‍वनीगु दिनय् व छिमिगु दक्‍व म्‍येयात ख्‍वःसलय् हिलाबी। जिं छिपिं सकसितं भांग्रा फीकेबी अले सँ खाकेबी। याकः काय्‌या निंतिं दुखं च्‍वंथें व ईयात यानाबी। व दिं तसकं म्‍हाइपूगु दिं जुइ। 
परमप्रभु परमेश्‍वरं धयादी- “जिं देय्‌न्‍यंक अनिकाल हयेगु दिं वइतिनि।” व अनिकाल अन्‍नयागु मखु न लः त्‍वने प्‍याचाइगु अनिकाल खः, तर परमप्रभुया वचन न्‍यनेगु इच्‍छाया अनिकाल जुइ। 
मनूत परमप्रभुया वचनयात मालेत छगू समुन्‍द्रंनिसें मेगु समुन्‍द्र तक, अले उत्तरंनिसें पुर्ब तक धेधे चुइका जुइ। तर नं इमिसं माले फइ मखु। 
“व न्‍हिइ बांलाःपि मिसामस्‍त व बल्‍लाःपिं ल्‍याय्‌म्‍हपिं मिजंत नं परमप्रभुया वचनया निंतिं प्‍याः चायाः मूर्च्‍छा जुइ। 
सामरियाया मूर्तितय्‌गु नामं पाफइपिं वा ‘दानया द्यःत व बेर्शेबाया द्यःतय्‌गु’ नामं पाफइपिं दक्‍वं क्‍वदली, अले हाकनं गुबलें दने फइ मखु।” 
