विलाप.
4.
लुँ मथिना वने धुंकल! भिंगु लुँ तक नं बुलुया वने धुंकल। पवित्र थाय्‌यागु मू तूगु ल्‍वहंत चुक चुकय् वांछ्वयातःगु दु! 
भिंगु लुँ थें मू वंपिं सियोनया काय्‌पिं आः कुमाःया ल्‍हातं दय्‌कातःगु चायागु थलबल थें जुल। 
ध्‍वंचिया मामं नं थः मस्‍तय्‌त थःगु दुरुप्‍वः पिकयाः दुरु त्‍वंकी, जिमि थः मनूत धाःसा मरुभूमिया शुतुरमुर्ग थें दयामदुपिं जूगु दु। 
दुरु त्‍वनीपिं मस्‍तय्‌गु मेचा प्‍याः चायाः म्‍हुतुया थक्‍वय् प्‍यपुनी। मस्‍तय्‌सं नय् त्‍वनेगु फ्‍वनी, तर सुनानं इमित छुं हे बी मखु। 
न्‍हापा सासाःगु नसा नइपिं मनूत आः नये मखनाः फोहर वांछ्वइगु थासय् नयेगु माला जूगु दु। थिकेथिकेगु लं फिनाः हुर्के जूपिं आः इपिं फोहर वान्‍छ्वया तःगु थासय् मालाच्‍वंगु दु। 
जिमि थःमनूतय्‌गु मभिंगु ज्‍या सदोमया स्‍वयाः नं तःधं जूगु दु। सदोम सुयात थत्‍थें वांछ्वयाबिल अले सुनां नं वयागु विरोधय् ल्‍हाः मह्वं। 
इमि राजकुमारत च्‍वापु स्‍वयाः सफा व दुरु स्‍वयाः तुयुसे च्‍वं, इमिगु म्‍ह मानिक थी स्‍वयाः नं ह्याउँगु, इमिगु रूप नीर थी थें बांलाः। 
आः इमिगु ख्‍वाः हाकः स्‍वयाः हाकुसे च्‍वं, इमित लँय् लँय् नं सुनानं म्‍हमस्‍यू। इमिगु छेंगू क्‍वँय्‌लय् प्‍यपुने धुंकल, सिँ थें व गनावने धुंकल। 
नयेपित्‍याकाः सीपिं स्‍वयाः तरवारं सीपिं हे बांलाइ। बुँइ फल मसःगुलिं इपिं नयेपित्‍यानाः गंसि जुयावनी। 
क्‍यातूगु नुगः दुपिं मिसातय्‌सं थःगु हे ल्‍हातं थः मस्‍तय्‌त नयेगु ज्‍वरे यात। जि थःमनूतय्‌गु नाशया इलय् इमि मस्‍त हे इमिगु नसा जुल। 
तर आः परमप्रभुया तं क्‍वलात, वय्‌कलं थःगु च्‍याःगु तं प्‍वंकादिल। वय्‌कलं सियोनय् मि च्‍याकादिल, अथे जुयाः वयागु जगत दक्‍वं भज्‍यंक नाश जुल। 
सुं शत्रु यरूशलेमया मू ध्‍वाखात जुयाः दुहां वनी धकाः पृथ्‍वीया सुं जुजु व संसारया सुं मनुखं विचाः हे मयाः। 
अय्‌सां थ्‍व धाःसा वया अगमवक्तातय्‌गु पाप व वया पुजाहारीतय्‌गु अधर्मया कारणं जूगु खः। इमिसं शहर दुने धर्मी मनूतय्‌गु हि बाः वय्‌कल। 
आः इपिं लँय् लँय् कांपिं थें पचिपचि यानाः जुइ। इपि हिया कारणं अशुद्ध जूगु दु। थुलि तक कि सुनानं इमिगु लं तक नं थीगु आँट याइ मखु। 
मनूतय्‌सं तसलं हालाः इमित धाइ, “हुँ, हे अशुद्धपिं! तापाक हुँ, जिमित थीमत्‍यः!” इपिं बिस्‍युं जूबलय् अले चाचाःहिलाः जूबलय् जात जातियापिं मनूतय्‌सं थथे धाल, “आवंनिसें इपिं झीनापं थन च्‍वने फइ मखुत।” 
परमप्रभुं थःम्‍हं हे इमित उखेलाः थुखेलाः मदय्‌क छ्यालब्‍याल यानादिल, वय्‌कलं आः हाकनं गुबलें हे इमित वास्‍ता यानादी मखुत। मनूतय्‌सं पुजाहारीतय्‌त हनाबना तःगु मदु, न थकालितय्‌त छुं ग्‍वाहालि याःगु दु। 
ग्‍वाहालिया निंतिं मफतय् लँपु स्‍वस्‍वं­ जिमिगु मिखा बुलुइ धुंकल। सुरक्षाया निंतिं छगू जातिया लँपु स्‍वयाच्‍वना, अय्‌नं इमिसं जिमित बचय् याये मफुत। 
मनूत जिमिगु पला पतिकं लिउलिउ वल, अले जिपिं बांलाक जिमिगु लँय् न्‍यासि जुइ मफुत। जिमिगु अन्‍त लिक्‍क दु, जिमिगु आयु फुइधुंकल। छाय्‌धाःसा जिमिगु अन्‍त वये धुंकल। 
जिमित लित्तुलिपिं आकाशय् ब्‍वइपिं इमा स्‍वयाः नं याकनं ब्‍वांवनी। इमिसं जिमित पहाडय् लित्तुलिल, जिमित हमला यायेत इपिं मरुभूमिइ सुलाच्‍वन। 
परमप्रभुया अभिषेक जूम्‍ह जुजु, जिमिगु प्राण इमिगु पन्‍जलय् लात। वय्‌कःयागु सुरक्षाय् जिपिं मेपिं जातितय्‌गु दथुइ सुरक्षित च्‍वने दइ धकाः जिमिसं बिचाः यानागु खः। 
हे ऊजय् च्‍वंम्‍ह म्‍ह्याय् एदोम, लसता हँ! अले न्‍ह्यइपुकि, तर व ख्‍वल्‍चा छन्‍त नं बी। छन्‍त लगय् जुइ, अले छन्‍त नाङ्‌गा याइ। 
हे म्‍ह्याय् सियोन, छंगु अधर्मया सजाँय सिधल, हाकनं गुबलें छन्‍त देशं पितिना छ्वयादी मखु। तर हे म्‍ह्याय् एदोम, वय्‌कलं छंगु अधर्मया दण्‍डया सजाँय छन्‍त बियादी, अले छंगु पाप क्‍यनादी। 
