योएल.
2.
सियोनय् तुरही पु! जिगु पवित्र पर्वतय् ख्‍याच्‍वःया सः न्‍यंकि! देशय् च्‍वंपिं सकल मनूत थरथर खायेमा, छाय्‌धाःसा परमप्रभुया दिं वयाच्‍वंगु दु, व लिक्‍क वयाच्‍वंगु दु। 
खिउँसे व म्‍हाइपुसे च्‍वंगु दिं, सुपाँय् व यक्‍व हे खिउँसे च्‍वंगु दिं! डाँडाय् सुथय्‌यागु निभाः लाःगु थें छगू तःधंगु व बल्‍लाःगु सेना वइ। अज्‍याःपिं गुबलें मवनी, हानं गुबलें वइ नं मखु। 
इमिगु न्‍ह्यःने न्‍ह्यःने मिं भस्‍म यानायंकी। अले इमिगु ल्‍यूल्‍यू मि दनदन च्‍याइ, इमिगु न्‍ह्यःनेया बँ अदनया क्‍यब थें हे च्‍वं अले इमिगु ल्‍युने मरुभूमि थें च्‍वं। इपिंपाखें सुं नं बचय् जुइ फइ मखु। 
इमिगु ख्‍वाः सलतय्‌गु थें च्‍वं। इपिं सल गयाः लडाइँ याःवनीपिं मनूत थें हे ब्‍वाँय् वनी। 
इपिं डाँडाया च्‍वकाय् ब्‍वाँय् जुइगु सः रथतय्‌गु सः थें व भस्‍म याइगु मित्‍याःया सः थें च्‍वं, इपिं लडाइँलय् वनेत्‍यंपिं झ्‍वःलाक च्‍वंपिं बल्‍लाःपिं सिपाइँत थें च्‍वं। 
इमित खनीबलय् जाति जातित ग्‍यानाः थुरथुर खाइ, इमित खनाः सकसिगु ख्‍वाः वँचुसे च्‍वनावनी। 
इमिसं वीर सिपाइँतय्‌सं थें हमला याःवइ। अले सिपाइँतय्‌सं थें पःखाः गइ। इपिं झ्‍वःलाक न्‍यासि वनी, इमिसं झ्‍वः स्‍यंकी मखु। 
इमिसं छम्‍हय्‌सिनं मेम्‍हय्‌सित घ्‍वाइ मखु, दक्‍वं थथःगु झ्‍वलय् न्‍यासि वनी। अले थःगु झ्‍वः मस्‍यंकुसे हे शत्रुतय्‌सं पनातःगु चिकाः दुहां वनी। 
इमिसं शहरय् हमला याःवइ। इपिं पःखाः च्‍वय् च्‍वय् ब्‍वाँय् वनी। अले छेँया झ्‍यालय् इपिं खुँत थें दुहां वनी। 
इमिगु न्‍ह्यःने पृथ्‍वी क्‍वारा क्‍वारा सनी अले आकाश थुरथुर खाइ। सूर्य व तिमिला खिउँसे च्‍वनी, अले नगुत नं थी मखु। 
परमप्रभुं थः सेनातय् न्‍ह्यःने तसकं थ्‍वःगु सः न्‍यंकादी। वय्‌कलं धाःथें याइपिं वय्‌कःया सेना तसकं बल्‍लाः अले यक्‍व नं दु। परमप्रभुया दिं तःधं व सिक्‍क हे ग्‍यानपुसे च्‍वं! थ्‍व सुनां सह याये फइ? 
परमप्रभुं धयादी, “आः नं छिपिं पूरा मन बियाः अपसं च्‍वनाः, ख्‍वयाः व दुखं च्‍वनाः जिथाय् लिहां वा।” 
नुगः मछिंकाः थःगु वसः मखु, तर थःगु नुगः खुनाः परमप्रभु थः परमेश्‍वरपाखे लिहां वा, छाय्‌धाःसा वय्‌कः दया व माया क्‍यनादीम्‍ह, तं क्‍यनेत हथाय् मचायादीम्‍ह, अले सदां दयामाया यानादीम्‍ह, अले थःगु सजाँय पनेत न्‍ह्याबलें तयार जुयादीम्‍ह खः। 
सुनां स्‍यू- वय्‌कलं थःगु सजाँय पनादी ला? अले सराःया पलेसा आशिष बियादी ला? परमप्रभु छिमि परमेश्‍वरयात छिमिसं छायेत माःगु अन्‍नबलि व त्‍वँसाबलि बियादी ला? 
सियोनय् तुरही पु! पवित्र अपसंया दिं घोषणा या, पवित्र मुँज्‍या सःति! 
मनूतय्‌त मुंकि, मुँज्‍यायात अर्पण या, थकालितय्‌त मुंकि, चीधिकःपिं मस्‍त व दुरु मछ्युनिपिं मस्‍तय्‌त नं मुंकि! ब्‍याहा याइम्‍ह मिजं थःगु क्‍वथां अले ब्‍याहा याइम्‍ह मिसा थःगु दुनेया क्‍वथां पिहां वयेमाः। 
परमप्रभुया न्‍ह्यःने सेवा याइपिं पुजाहारीत, देगःया दलान व वेदीया दथुइ च्‍वनाः ख्‍वयेमा। अले इमिसं थथे धकाः प्रार्थना यायेमा, “हे परमप्रभु, थः मनूतय्‌त दया यानादिसँ। छि थः मनूतय्‌त हेस्‍याके बियादी मते, अले मेपिं जातितय्‌गुपाखें हेपय् याकादीमते। ‘इमि परमेश्‍वर गन दु’ धकाः मेपिं जातितय्‌त छाय् धाय्‌के बीगु?” 
अले परमप्रभुं थःगु देशयात तसकं च्‍यूताः कयादी, अले वय्‌कलं थः प्रजातय्‌त माया यानादी। 
परमप्रभुं थः प्रजातय्‌त थथे धकाः लिसः बियादिल, “स्‍व, जिं छिमित अन्‍न, न्‍हूगु दाखमद्य व चिकं बी! छिमित माक्‍व हे बी। आवंलि मेपिं जातितय्‌गु न्‍ह्यःने छिमित हेस्‍याके बी मखु। 
“जिं उत्तरपाखें वःपिं सेनायात छिमिगु न्‍ह्यःनें तापाक लिनाछ्वये, अले वयात जिं मरुभूमिइ लिनाछ्वये। न्‍ह्यःनेयापिं झ्‍वःयात पुर्बय् च्‍वंगु मृत सागरय् अले ल्‍यूनेयापिं झ्‍वःयात पच्‍छिमपाखे च्‍वंगु भूमध्‍यसागरय् लिनाछ्वये। अले इपिं अन सिनाः तसकं ध्‍वग्‍गिक नवइ।” धात्‍थें हे परमप्रभुं तःतधंगु ज्‍या यानादिल। 
अय् यहूदा देश, ग्‍याये मते! लय्‌ताया च्‍वँ अले न्‍ह्यइपुकि! छाय्‌धाःसा परमप्रभुं ततःधंगु ज्‍या यानादीगु दु। 
अय् गुँपशुत, ग्‍याये मते! छाय्‌धाःसा मरुभूमिइ च्‍वंगु ख्‍यः वाउँसे च्‍वंगु दु, सिमाय् फल सयावःगु दु! व यःमरिमाय् व दाखमाय् यक्‍व हे फल सःगु दु। 
हे सियोनयापिं मनूत, लय्‌ता, परमप्रभु थः परमेश्‍वरयाके लय् लय्‌ताता न्‍ह्यइपुइकाच्‍वँ! छाय्‌धाःसा वय्‌कलं दकलय् न्‍हापां वइगु वा छिमित बियादीगु दु, छाय्‌धाःसा वय्‌कः विश्‍वास याये बहःम्‍ह खः। अले छिमिगु निंतिं माक्‍व वा वय्‌कादी न्‍हापागु वा व लिपायागु वा न्‍हापा थें हे वय्‌कादी। 
अले अन्‍न तइगु थाय् अन्‍नं जाइ, घःत न्‍हूगु दाखमद्य व चिकनं बिलिबिलि जाइ। 
“गुगु बालियात पुचलय् च्‍वनीपिं, प्‍वाथं चुया जुइपिं, स्‍यंकीपिं व चाइपिं तःधंगु पुचयापिं क्‍वःबुइँचात अर्थात जिं छिमिगु दथुइ छ्वयाहयापिं जिगु तःधंगु सेनां नःगु खः, जिं छिमित उपिं दँया पलेसा पुलाबी। 
छिपिं प्‍वाः जाय्‌क नयाच्‍वने दइ। अले छिमिगु लागिं अजू चायापुगु ज्‍या यानादीम्‍ह परमप्रभु छिमि परमेश्‍वयागु नांया छिमिसं प्रशंसा याइ। अले जिमि प्रजा गुबलें मछालपुइका च्‍वने माली मखु। 
अले जि इस्राएलया दथुइ दु, जि परमप्रभु छिमि परमेश्‍वर खः अले जि बाहेक मेपिं सुं मदु धकाः छिमिसं सी। जिमि प्रजा गुबलें मछालपुइका च्‍वने माली मखु। 
“वया लिपा जिं जिगु आत्‍मां फुक्‍क मनूतय्‌त जाय्‌काबी। अले छिमि काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍सं अगमवाणी नवाइ। छिमि बुरापिं मनूतय्‌सं म्‍हगस खनी। अले छिमि ल्‍याय्‌म्‍ह मनूतय्‌सं दर्शन खनी। 
अले व दिंखुन्‍हु जिमि च्‍यः व जिमि भ्‍वातिंतय्‌के नं जिं जिगु आत्‍मा प्‍वंकाबी। 
अले आकाशय् व पृथ्‍वीइ जिं अजू चायापुगु ज्‍या व चिं क्‍यने, अन हि, मि व कुँत्‍याः खने दइ। 
परमप्रभुयागु व तःधंगु व ग्‍यानपुसे च्‍वंगु दिं वये न्‍ह्यः सूर्य खिउँसे च्‍वनावनी व तिमिला हि थें ह्याँउसे च्‍वनावनी। 
अबलय् परमप्रभुयागु नां काइपिनिगु उद्धार जुइ।” 
