भजन.
91.
दक्‍वसिबय् तःधंम्‍ह परमप्रभुयागु शरणय् च्‍वनीम्‍ह मनू दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमेश्‍वरयागु सुरक्षाय् च्‍वनी। 
जिं परमप्रभुया बारे धाये, “वय्‌कः जिगु शरण कायेगु थाय् व किल्‍ला खः, वय्‌कः जिमि परमेश्‍वर खः, जिं वय्‌कःयात भरोसा याना।” 
धात्‍थें वय्‌कलं छन्‍त शिकारीया जालं व ग्‍यानापुगु ल्‍वचं बचय् यानादी। 
वय्‌कलं छन्‍त थःगु पपुतिं त्‍वपुयादी, अले छन्‍त वय्‌कःया शरणय् बांलाक च्‍वने दइ। वय्‌कःया विश्‍वास याये बहःगु बचं छंगु ढाल व सुरक्षा खः। 
न्‍हिनय् आकाझाकां वइगु हमलापाखें वा चान्‍हय् जुइगु छुं नं खतरापाखें छ ग्‍याये माली मखु। 
छ खिउँलय् वइगु ल्‍वय् खनाः व न्‍हिनय् स्‍यंकीगु महामारी खनाः ग्‍याइ मखु। 
छंगु न्‍ह्यःने द्वःछिम्‍ह, अले छंगु जवपाखे झिद्वःम्‍ह क्‍वदलेफु अय्‌नं छन्‍त छुं जुइ मखु। 
दुष्‍टतय्‌सं गथे यानाः सजाँय फइ, छं खनी। 
परमप्रभुयात छं थः च्‍वनेगु थाय् दय्‌कल धाःसा, अले दक्‍वसिबय् तःधंम्‍हय्‌सित थःत रक्षा याइम्‍ह दय्‌कल धाःसा, 
छन्‍त छुं मभिं जुइ मखु, छंगु छेँया न्‍ह्यःने छुं विपत्ति वइ नं मखु। 
छ न्‍ह्याथाय् वंसां रक्षा यायेत परमेश्‍वरं थः दूततय्‌त आज्ञा बियादी। 
अले इमिसं छन्‍त ल्‍हातय् फया काइ। मखुसा छंगु तुति ल्‍वहँतय् न्‍याः वनी। 
छं सिंह व गोमन सर्पयात तुतिं न्‍हुइ, ल्‍याय्‌म्‍हम्‍ह सिंह व सर्पयात छं तुतिं न्‍हुत्तुन्‍हुइ। 
परमप्रभुं धयादी, “सुनां जितः माया याइ इमित जिं बचय् याये, अले सुनां जितः परमप्रभु धकाः स्‍वीकार याइ इमित जिं रक्षा याये। 
इमिसं जितः सःतीबलय् जिं इमित लिसः बी, इमित दुःख जुइबलय् जि इपिंनापं च्‍वने, जिं इमित बचय् याये, अले इज्‍जत याये। 
जिं इमित ताहाःगु आयु बी, जिं इमित बचय् याये।” 
