२ राजा.
6.
छकः छपुचः अगमवक्तात वयाः एलीशायात थथे धाल, “स्‍वयादिसँ, छिनापं जिपिं नापलायेगु थाय् जिमिगु लागि यक्‍व चीकू जुल। 
जिपिं यर्दन खुसिइ सिँ काःवने ला? जिमिसं च्‍वनेत छखा छेँय् दय्‌के।” एलीशां लिसः बिल, “ज्‍यू, हुँ।” 
उपिं मध्‍ये छम्‍हय्‌सिनं वयात धाल, “छसपोल, थः दासपिंलिसें झासँ,” एलीशां लिसः बिल, “जि वये।” 
उकिं व इपिंनापं वन। यर्दन खुसि सिथय् थ्‍यनेधुंकाः इमिसं सिमात पालेगु शुरु यात। 
छम्‍हय्‌सिनं सिमा पालाच्‍वंबलय् आकाझाकां पा लखय् कुतुंवन अले चु जक ल्‍हातय् लानाच्‍वन। “मालिक, आः जिं छु यायेगु? थ्‍व ला हानं लितबी धकाः फ्‍वनाहयागु पा खः” वं तसलं धाल। 
परमेश्‍वरया मनुखं न्‍यन, “पा गन कुतुं वंगु?” वं पा कुतुं वंगु थाय् क्‍यन। एलीशां छपु कथि ध्‍यनाः लखय् वांछ्वयाबिल। अले पा लखय् थहां वयाः ल्‍येहेंपुनाच्‍वन। 
“पा लिका” एलीशां धाल। व मनुखं ल्‍हाः न्‍ह्यज्‍याकाः लखं पा लिकाल। 
अरामया जुजु इस्राएललिसें लडाइँ यानाच्‍वन। वं थः कप्‍तानतनापं सल्‍लाह यानाः धाल, “जिं थज्‍याःगु थासय् छगू छाउनी दय्‌के।” 
परमेश्‍वरया मनुखं इस्राएलया जुजुयाथाय् थ्‍व खबर छ्वल, “उगु थासं वनेत होश या, छाय्‌धाःसा अरामीत अन वनाच्‍वंगु दु।” 
उकिं परमेश्‍वरया मनुखं क्‍यंगु थासय् इस्राएलया जुजुं जाँचय् यानाः स्‍वल। एलीशां जुजुयात तःकः मछि ख्‍याच्‍वः बियां तुं च्‍वन, उकिं अज्‍याःगु थासय् व होश यानाच्‍वन। 
उकिं अरामया जुजु तसकं तंचाल। वं थः कप्‍तानतय्‌त सःता धाल, “जितः धाः, झीपिं मध्‍ये इस्राएलया जुजुपाखे ल्‍यूम्‍ह सु खः?” 
कप्‍तानत मध्‍ये छम्‍हय्‌सिनं धाल, “महाराज! जिपिं मध्‍ये सुं नं मखु, व एलीशा धाःम्‍ह छम्‍ह इस्राएली अगमवक्ता खः। छःपिन्‍सं थःगु द्यनीगु क्‍वथाय् धयादीगु खँ तक नं वं इस्राएली जुजुयात कनाबी फु।” 
जुजुं आज्ञा बिल, “व च्‍वनीगु थाय् सीकि। जिं वयात मनूत छ्वयाः ज्‍वने।” जुजुयात खबर बिल- “व दोतानय् दु।” 
वं सल व रथतनापं छगू तःधंगु सेना अन छ्वल। इमिसं चान्‍हय् वनाः शहरयात घेरय् यात। 
कन्‍हय् खुन्‍हु सुथ न्‍हापां दनाः एलीशाया च्‍यः छेँनं पिहां वन। वं सल व रथतनापं अरामी सेनां शहरयात घेरय् यानाच्‍वंगु खन। परमेश्‍वरया मनूया च्‍यलं लिहां वयाः एलीशायात धाल, “हे प्रभु, आः झीसं छु यायेगु?” 
अगमवक्तां लिसः बिल, “ग्‍याये म्‍वाः, इमिपाखे स्‍वयाः झीपाखे यक्‍व मनूत दु।” 
अले वं प्रार्थना यात, “हे परमप्रभु, थ्‍वयात मिखां खंकादिसँ, थ्‍वं मिखां खनेमा!” अले परमप्रभुं वयागु मिखा चाय्‌कादिल। व च्‍यलं हाकनं स्‍वःबलय् एलीशाया प्‍यखें च्‍वंगु डाँडा मियागु सल व रथं जाःगु खन। 
शत्रुत इपिंपाखे क्‍वहां वःबलय् एलीशां प्रार्थना यात, “हे परमेश्‍वर, थुपिं मनूतय्‌त कां यानादिसँ।” एलीशां प्रार्थना याःथें हे परमप्रभुं अरामी सिपाइँतय्‌त कां यानादिल। 
एलीशां अरामी सिपाइँतय्‌त धाल, “थ्‍व लँ मखु, थ्‍व शहर नं मखु। जिगु ल्‍युने ल्‍युने वा, जिं छिमित छिमिसं मालाच्‍वंम्‍ह मनूयाथाय् यंकाबी।” अले वं इमित सामरियाय् यंकल। 
इपिं उगु शहरय् दुहां वनेवं एलीशां थथे प्रार्थना यात, “हे परमप्रभु, थुमित मिखां खंकादिसँ।” अले परमप्रभुं इमिगु मिखा चाय्‌कादिल। अरामी सेनां थःपिं सामरियाया दथुइ दुगु खंकल। 
अरामीतय्‌त खनाः इस्राएलया जुजुं एलीशायात न्‍यन, “जिं थुमित स्‍यानाबी ला, हे जिमि अबु, छु जिं थुमित स्‍यानाबी ला?” 
वं लिसः बिल, “स्‍यानादी मते। छिं थःगु हे तरवार व धनुष ज्‍वंपिं मनूतय्‌त स्‍यायेगु यानादियागु दु ला? इमित नयेगु त्‍वनेगु बियादिसँ अले इमित इमि जुजुपिन्‍थाय् लिहां वने बियादिसँ।” 
उकिं इस्राएलया जुजुं इमिगु निंतिं छगू तःधंगु भ्‍वय् न्‍याय्‌कल। इमिसं नयेत्‍वने यायेधुंकाः इमि जुजुयाथाय् हे लितछ्वल। थुकिया लिपा अरामीतय्‌सं इस्राएल देशय् हमला यायेगु त्‍वःतल। 
छुं ई लिपा अरामया जुजु बेन-हददं थः फुक्‍क सेना मुंकाः सामरियापाखे न्‍ह्यज्‍यानाः उकियात घेरय् यात। 
अथे जूगुलिं उगु शहरय् तसकं अनिकाल जुल। ताःई तक घेरय् यानातःगुलिं छम्‍ह गधाया छ्यंया मू १ किलोग्राम वहः व छख्‍वला सिमीया मू ६० ग्राम वहः जुल। 
छन्‍हु इस्राएलया जुजु शहरया पखालय् च्‍वय् न्‍यासि वनाच्‍वंबलय् छम्‍ह मिसां चिल्‍लाय् दनाः धाल, “हे जिमि मालिक महाराज, जितः ग्‍वाहालि यानादिसँ!” 
जुजुं लिसः बिल, “परमप्रभुं हे छन्‍त ग्‍वाहालि यानामदी धाःसा छु जिं छन्‍त ग्‍वाहालि याये फइ ला? जिके छ्व व दाखमद्य छुं नं मदु।” 
अले वं व मिसायात धाल, “छन्‍त छु जुल?” वं लिसः बिल, “थ्‍व मिसां ‘थौं छिमि काय्‌यात नयेनु, कन्‍हय् जिमि काय्‌यात नये धकाः धाल।’ 
उकिं जिमिसं जिमि काय्‌यात दय्‌काः नया। कन्‍हय् खुन्‍हु जिं वयात धया, ‘थौं नयेत छिमि काय्‌यात हजि,’ तर वं वयात सुचुकल।” 
व मिसाया खँ न्‍यनाः जुजुं नुगः मछिंकाः थःगु वसः खुत। जुजु पखालय् न्‍यासि वनाच्‍वंबलय् मनूतय्‌सं वं थःगु म्‍हय् तःपालंया दुने भांग्राया वसः फिनातःगु खन। 
जुजुं धाल, “शाफातया काय् एलीशाया छ्यं वयागु ब्‍वहलय् थौंया दिं क्‍वचाइबलय् तक दयाच्‍वन धाःसा जितः परमेश्‍वरं थथे हे वा थ्‍व स्‍वयाः अप्‍वः यानादीमा।” 
जुजुं छम्‍ह दूत एलीशायाथाय् छ्वल। अबलय् एलीशा थःत नापलाःवःपिं इस्राएली थकालितनापं छेँय् हे च्‍वनाच्‍वंगु खः। जुजुया मनू थ्‍यंकः वये न्‍ह्यः एलीशां उपिं थकालिपिन्‍त धाल, “व ज्‍यानमारां जिगु छ्यं ध्‍यनेत छम्‍ह मनू छ्वयाहःगु दु। व मनू थन थ्‍यंकः वइबलय् खापा तिनाब्‍यु, वयात दुने दुकाये मते। वया ल्‍यूल्‍यू जुजु थ्‍यंकः वइ।” 
वं इमित थथे धयाच्‍वंबलय् हे दूत अन थ्‍यंकः वल। जुजुं धाल, “थ्‍व फुक्‍क दुःख परमप्रभुयापाखें हे वःगु खः। आः जिं छाय् परमप्रभुयात पियाच्‍वनेगु?” 
