२ पत्रुस.
3.
यःपिं दाजुकिजापिं, थ्‍वनापं जिं छिमित पौ च्‍वयाहयागु निकः जुल। निगुली नं जिं छिमिगु यचुगु मनयात लुमंका बियाः न्‍ह्यलं चाय्‌केत थ्‍व खँ च्‍वयाहयागु खः। 
पवित्रपिं अगमवक्तातय्‌सं न्‍हापा न्‍हापा धयाथकूगु खँ छिमित लुमंकाबीत जिं कुतः यानाच्‍वनागु खः। अले हानं प्रेरिततय्‌सं न्‍यंका थकूगु मुक्ति बियादीम्‍ह प्रभुयागु आज्ञायात लुमंका बियाच्‍वनागु खः। 
दकलय् न्‍हापां थ्‍व खँ सीकि, लिपा लिपायागु दिनय् थःत यःथें सना जुइपिं मनूत वइतिनि। अले थज्‍याःपिं मनूतय्‌सं छिमित गिजय् याइ। 
इमिसं थथे धाइ – “येशू झायादी धकाः धयागु मखु ला? ग्‍व, गन दु येशू? जिमि तापाःबाज्‍यापिं सिनावने धुंकल। सृष्‍टि याःबलय् निसें थौं तक नं अथे हे तिनि, छुं नं मपाः।” 
परमेश्‍वरं नवानाः स्‍वर्ग सृष्‍टि यानादिल, अले पृथ्‍वी लखं दय्‌कादिल धकाः सीक सीकं इमिसं मस्‍यू थें याना जुल। 
थ्‍व पृथ्‍वी लखं हे दयावःगु खः, अले हानं लखं यानाः हे अबलय्‌यागु संसार नाश जुल। 
परमेश्‍वरयागु वचनं हे आःयागु आकाश व पृथ्‍वीयात मिइ छ्वय्‌केत बचय् यानातःगु दु। पापी मनूतय्‌त न्‍याय यानाः नाश मयातले आकाश व पृथ्‍वी दयाच्‍वनी। 
यःपिं दाजुकिजापिं, थ्‍व खँ ल्‍वःमंके मते – प्रभुयात छन्‍हु नं द्वःछि दँ थें, अले द्वःछि दँ नं छन्‍हु थें खः। 
गुम्‍ह गुम्‍हय्‌सिनं मतिइ तः थें प्रभुं थःम्‍हं धयादी थें यायेत लिपा लाकादी मखु। अथेसां छिपिं सुं नं नाश मजुइमा, अले फुक्‍कसिनं पश्‍चाताप यायेमा धकाः वय्‌कः पियाच्‍वनादीगु खः। 
प्रभु झायादीगु सुनानं सी मखु। अबलय् आकाश तसकं सः वयाः मदयावनी। अले आकाशय् च्‍वंगु दक्‍व फुक्‍कं छ्वयाः नौ जुयावनी। पृथ्‍वी व पृथ्‍वीइ च्‍वंगु नं दक्‍व फुक्‍कं नाश जुयावनी। 
थथे फुक्‍कं नाश जुया वनीगुलिं छिपिं गज्‍याःपिं मनूत जुयाः म्‍वानाच्‍वनेमाः? छिमिसं पवित्र जुयाः, थःत परमेश्‍वरयात देछायाः म्‍वानाच्‍वनेमाः। 
परमेश्‍वर झायादीगु ई पियाच्‍वँ। अबलय् आकाश छ्वयाः नौ जुयावनी। आकाशय् च्‍वंगु फुक्‍कं क्‍वानाः नायावनी। 
थथे जुइ धुंकाः हानं मेगु हे न्‍हूगु आकाश व पृथ्‍वी दय्‌कादी धकाः परमेश्‍वरं धयादीगु दु। थ्‍व न्‍हूगु आकाश व पृथ्‍वीइ धर्मीपिं मनूत जक च्‍वने खनी। थ्‍व हे न्‍हूगु आकाश व पृथ्‍वीयात झीसं पियाच्‍वनागु खः। 
अय्‌जूगुलिं यःपिं दाजुकिजापिं, थथे गुबलय् जुइ धकाः पिया च्‍वनीपिं जुयाः छिमिसं प्रभुयात लय्‌ताय्‌केत कुतः याना च्‍वँ। पापी ज्‍या याना मजुसे पवित्र जुयाच्‍वँ। थुकथं छिपिं परमेश्‍वर नाप मिलय् जुयाच्‍वँ। 
थौं तक झाया मदिसे प्रभु पियाच्‍वनादीगु पापी मनूत बचय् जुइमा धकाः खः। झी यःम्‍ह किजा पावलं नं परमेश्‍वरपाखें बुद्धि कयाः थ्‍व हे खँ च्‍वयातःगु खः। 
पावलं च्‍वयातःगु पौलय्‌ नं थ्‍व हे खँ न्‍ह्यथनातःगु दु। गनं गनं पावलं च्‍वयातःगु खँ थुइकेत थाकु। बांलाक मस्‍यूपिं मनूतय्‌सं व क्‍वात्तुक विश्‍वास यानाच्‍वने मफुपिं मनूतय्‌सं ला च्‍वयातःगु खँया अर्थ हे हीका छ्वइ। थथे हे इमिसं धर्मशास्‍त्रयागु अर्थ नं हीका छ्वइ। थथे इमिसं थःत थःम्‍हं हे स्‍यंकी। 
यःपिं दाजुकिजापिं, छिमिसं थ्‍व फुक्‍क खँ सी धुंकल, अय्‌नं होश‍ यानाच्‍वँ। मखुसा मभिंपिं मनूतय्‌गु खँय् लानाः छिपिं क्‍वात्तुक च्‍वने मफयाः थःगु थासं कुतुं वनी। 
झी प्रभु व मुक्तिदाता येशू ख्रीष्‍टयागु दया माया अप्‍वः दयावनेमा। अले छिमिसं वय्‌कःयात अझ नं बांलाक म्‍हसीका वने फयेमा। वय्‌कःयागु नां आः व सदां तःधना च्‍वनेमा। आमेन।
