अय्‍यूब.
39.
“गुँ दुगुचां गुबलें मचा बुइकी धकाः छं स्‍यू ला? छं चल्‍लां मचा बुइकूगु खंगु दु ला? 
इमिसं ग्‍वःला तक थः मचा प्‍वाथय् क्‍वबियाजुइ छं स्‍यू ला? इमिसं मचा बुइकीगु ई छं स्‍यू ला? 
इमिसं पुलिं चुयाः मचा बुइकी अले इमि मचाबू व्‍यथा फुइ। 
इमि मचा स्‍वयेजिया वइ अले खुल्‍ला जंगलय् हुर्के जुइ। पिने पिहांवनी अले लिहां वइ मखु। 
“गुँ गधायात सुनां स्‍वतन्‍त्र त्‍वःताबिल? इमित चिनातःगु खिपः सुनां फ्‍यन? 
वयात जिं छेँया लागि मरुभूमि, च्‍वनीगु लागि चिया ब्‍यासि बियागु दु। 
वं शहरया हल्‍लायात घृणा याइ, वं जइम्‍हय्‌सिगु सः न्‍यनी मखु। 
व घाँय् नयेत पहाड पहाडय् चाचाःहिलाजुइ। अन वं वाउँगु घाँय् माला जुइ। 
“जंगली द्वहं नं छंगु ज्‍या याइ ला? व चान्‍हय् छंगु गलय् च्‍वनेत मानय् जुइ ला? 
छं वयात खिपतं चिनाः जमिन जोतय् याके फु ला? वं छंगु लागिं बुँ जोतय् याइ ला? 
छं वयागु तःधंगु बलया कारणं वयात पत्‍याः याये फु ला? छंगु ततःधंगु ज्‍या वयागु भरय् त्‍वःते फु ला? 
खलां छंगु अन्‍न धुकुतिइ हयेत व लिहां वइ धकाः छं वयात पत्‍याः याये फु ला? 
“अस्‍ट्रिचया पपू लसतां भाराभारा सनी, तर व सलांत्‍याः झंगः थें ब्‍वये फइ मखु। 
वं थःगु खेँय् फिं क्‍वाकेमा धकाः बँय् हे त्‍वःता तइ। 
तर तुतिं उपिं खेँय् न्‍हुइ अथवा गुँपशुं न्‍हुइ धयागु खँ वं ल्‍वःमंकी। 
थःगु परिश्रम सितिं वःगु वास्‍ता मयासें वं थः मस्‍तय्‌त थः मस्‍त हे मखु थें यानाः कडा व्‍यवहार याइ। 
छाय्‌धाःसा जि परमेश्‍वरं वयात बुद्धि मदुम्‍ह यानाबिया अले जिं वयात दुग्‍यां बियागु मदु। 
वं बिस्‍युं वनेत थःगु पपू चकंकीबलय्, वं सल व सल गइम्‍हय्‌सित हेस्‍याइ। 
“अय्‍यूब, छं सलयात बल बियागु खः ला? अथवा छं वयात उलि बांलाःगु ककुइ च्‍वंगु सँ बियागु खः ला? 
वयात छं हे क्‍वःबुइँचा थें तिंन्‍हुयेगु शक्ति बियागु खः ला? वं झःझः धाय्‌क न्‍हाय् फुइँफुइँ याःगु ग्‍यानपुस्‍से च्‍वं। 
वं थःगु तुति बँय् बस्‍वाइ अले थःगु बलय् घमण्‍ड याइ, व हतियार घानातःपिं मनूतय्‌त नापलायेत पिहांवनी। 
व भयया खँय् न्‍हिली, व ग्‍याइ मखु, तरवार खनाः बिस्‍युं वनी मखु। 
वयागु विरोधय् वाण तयेगु थल ध्‍यारध्‍यार सनी अले अन भाला व तरवार प्‍वालाप्‍वाला थी। 
जोशं थुरथुर खाखां व ब्‍वांय् वनाः न्‍ह्यज्‍याइ। तुरही पुइबलय् व दी मखु। 
तुरहीया सः तायाः वं न्‍हाय् फुइँफुइँ याइ। वं लडाइँया नस्‍वा, सेनापतिया सः व लडाइँया सः तापाक्‍कं हे सी। 
“छंगु बुद्धिं बाज दच्‍छिनपाखे थःगु पपू चकंकाः ब्‍वया वनीगु खः ला? 
गिद्धयात च्‍वय् च्‍वय् ब्‍वयेत व थःगु स्‍वँ तज्‍जाःगु थासय् दय्‌केत छं आज्ञा बियागु खः ला? 
व ल्‍वहंया पहाडय् च्‍वनी। चान्‍हय् अन हे च्‍वनी। तस्‍वाःगु ल्‍वहं वयागु किल्‍ला खः। 
अनं तातापाक्‍क स्‍वयाः वं थःगु शिकार माली। 
वया मस्‍तय्‌सं हि त्‍वनी। सीम्‍ह दुथाय् व द हे दइ।” 
