यूहन्‍नां च्‍वःगु भिंगु खँ.
1.
दक्‍वसिबय् न्‍हापा हे वचन दु, अले थ्‍व वचन परमेश्‍वर नाप दु। थ्‍व वचन हे परमेश्‍वर खः। 
वय्‌कः न्‍हापांनिसें हे परमेश्‍वर नाप दी। 
फुक्‍कं सृष्‍टि यानादीगु वय्‌कलं हे खः। फुक्‍क सृष्‍टि परमेश्‍वरं वय्‌कःयापाखें हे यानादीगु खः। सृष्‍टि जूगुलिइ छुं नं वय्‌कः मदय्‌कं जूगु मदु। 
जीवन वय्‌कःयाके दु। व हे जीवन मनूतय्‌त मदय्‌कं मगाःगु जः खः। 
थ्‍व जः खिउँथाय् झःझः धाय्‌क थी, खिउँगुलिं थ्‍व जःयात त्‍वपुइ मफुत। 
अबलय् परमेश्‍वरं छ्वयाहःम्‍ह यूहन्‍ना धाःम्‍ह छम्‍ह मनू दु। 
थ्‍व मनू जःयागु खँ थः हे साक्षी जुयाः फुक्‍कसितं कनाः विश्‍वास याकेत वःम्‍ह खः। 
थ्‍व मनू थः हे जः मखु, बरु जः फुक्‍कसितं म्‍हसीका बीत वःम्‍ह खः। 
फुक्‍क मनूतय्‌गु नुगलय् थीगु धात्‍थेंयागु जः ला संसारय् झायाच्‍वंगु दु। 
वय्‌कः संसारय् दी, वय्‌कलं हे संसार सृष्‍टि यानादीगु जूसां संसारय् च्‍वंपिन्‍सं वय्‌कःयात म्‍हमसील। 
वय्‌कः थः हे मनूतय्‌थाय् झाल। अय्‌नं थः मनूतय्‌सं वय्‌कःयात नाला मकाः। 
वय्‌कःयात ग्रहण यानाः विश्‍वास याःपिन्‍त धाःसा परमेश्‍वरया सन्‍तान जुइगु हक बियादिल। 
थुपिं मनूतय्‌पाखें बुइका तःपिं मखु, बरु परमेश्‍वरं बुइका तःपिं परमेश्‍वरया सन्‍तान खः। 
वचन मनू जुयाः झीपिं नाप च्‍वं झाल। वय्‌कः दया माया, अले सत्‍यं जाःम्‍ह खः। जिमिसं वय्‌कःया महिमा खना, गुगु महिमा बाःया याकः काय्‌या थें च्‍वं। 
वय्‌कःयागु खँ कँकं यूहन्‍नां थथे धाल – “जि स्‍वयाः लिपा झाइम्‍ह जि स्‍वयाः नं तःधंम्‍ह खः छाय्‌धाःसा वय्‌कः जि बुइ न्‍ह्यःनिसें दुम्‍ह खः। अले जिं धयाम्‍ह वय्‌कः हे खः।” 
वय्‌कःयागु गुबलें मसुइगु दया मायायागु धुकुतिं झीसं यक्‍व दया माया काये खंगु दु। 
व्‍यवस्‍था मोशायागुपाखें बियादिल, येशू ख्रीष्‍टयागुपाखें धाःसा परमेश्‍वरया दया माया व सत्‍य दत। 
परमेश्‍वरयात सुनानं गुबलें हे खंगु मदु। अय्‌नं बाः नाप च्‍वंम्‍ह याकः काय्‌नं हे वय्‌कःयात क्‍यनादीगु दु। 
यरूशलेमय् च्‍वंपिं यहूदी नायःतय्‌सं पुजाहारी व लेवीतय्‌त “यूहन्‍ना धाःम्‍ह सु खः” धकाः न्‍यंके छ्वयाहल। 
यूहन्‍नां खःगु हे खँ धयाः थथे लिसः बिल – “जि मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट मखु।” 
अले इमिसं वयाके न्‍यन – “अय्‌सा छ एलिया खः ला?” वं धाल – “मखु।” “अय्‌सा छ व अगमवक्ता खः ला?” वं लिसः बिल – “मखु।” 
अले इमिसं वयात थथे धाल – “अय्‌सा छ सु खः लय्? जिमित न्‍यंके छ्वया हःपिन्‍त जिमिसं लिसः ब्‍यू वनेमानि। छं थःत सु धकाः मतिइ तया?” 
अले वं धाल – “यशैया अगमवक्तां धाःथें जि परमप्रभुया निंतिं लँ छिंकाब्‍यु धकाः मरुभूमिइ हाला जुइम्‍हय्‌सिया सः खः।” 
थुपिं फरिसीतय्‌सं छ्वयाहःपिं मनूतय्‌सं 
हानं न्‍यन – “छ मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट नं मखु, एलिया नं मखु, अले व अगमवक्ता नं मखु धयागु जूसा छं छाय् बप्‍तिस्‍मा बियाच्‍वनागु?” 
वं लिसः बियाः धाल – “जिं ला छिमित लखं बप्‍तिस्‍मा बिया, अय्‌नं छिमिगु पुचलय् छिमिसं हे म्‍हमस्‍यूनिम्‍ह छम्‍ह दनाच्‍वंगु दु। 
जि स्‍वयाः लिपा झायादीम्‍ह वय्‌कः हे खः। वय्‌कःयागु लाकां पुतु फ्‍यनेत तकं जि मल्‍वः।” 
यर्दन पारिइ बेथानिया धाःगु थासय् यूहन्‍नां बप्‍तिस्‍मा बिया च्‍वंथाय् थ्‍व खँ जूगु खः। 
कन्‍हय् खुन्‍हु यूहन्‍नां थःथाय् येशू झायाच्‍वंगु खनाः धाल – “संसारयागु पाप क्षमा यानादीम्‍ह परमेश्‍वरया चीधिकःम्‍ह भ्‍याःचा वय्‌कः हे खः। 
जिं धया च्‍वनाम्‍ह मनू वय्‌कः हे खः – ‘जि स्‍वयाः लिपा झाइम्‍ह मनू जि स्‍वयाः तःधं, छाय्‌धाःसा वय्‌कः जि स्‍वयाः न्‍हापांनिसें हे दुम्‍ह खः।’ 
जिं नं वय्‌कःयात म्‍हमस्‍यू, अय्‌नं वय्‌कःयात इस्राएलीतय्‌त म्‍हसीके बी माःगुलिं जिं लखं बप्‍तिस्‍मा बियाच्‍वनागु खः।” 
अले वं थथे धकाः साक्षी बिल – “जिं पवित्र आत्‍मायात स्‍वर्गं सुकुभतु थें कुहां वयाः वय्‌कःया म्‍हय् जूगु खना। 
जिं थथःम्‍हं तुं वय्‌कःयात म्‍हमस्‍यू, अय्‌नं जितः लखं बप्‍तिस्‍मा बीके छ्वया हःम्‍हय्‌सिनं थथे धयादिल – ‘गुम्‍हय्‌सिके आत्‍मा क्‍वहां वयाः च्‍वनी, पवित्र आत्‍मां बप्‍तिस्‍मा बीम्‍ह व हे खः।’ 
थ्‍व जिं खनागु दु, उकिं परमेश्‍वरया काय् वय्‌कः हे खः धकाः जिं साक्षी बियाच्‍वनागु खः।” 
कन्‍हय् खुन्‍हु यूहन्‍ना हानं निम्‍ह चेलात नाप व हे थासय् दनाच्‍वन। 
येशू झायाच्‍वंगु खनाः वं धाल – “का स्‍व, परमेश्‍वरया चीधिकःम्‍ह भ्‍याःचा।” 
थ्‍व न्‍यनाः चेलात निम्‍हं येशूया ल्‍यूल्‍यू वन। 
वय्‌कलं लिफः स्‍वयादीबलय् इपिं वयाच्‍वंगु खनाः इमित धयादिल – “छिमिसं सुयात माला च्‍वनागु?” इमिसं धाल – “गुरुजु, छि गन च्‍वनादी?” 
वय्‌कलं धयादिल – “जि नाप वा, अले खनी।” इपिं वय्‌कः नाप वन, अले इमिसं वय्‌कः च्‍वनीगु थाय् खन। इपिं अन थ्‍यंबलय् बहनिसिया प्‍यता ई जूगुलिं इपिं वय्‌कःनापं अन हे बाय् च्‍वन। 
यूहन्‍नां धाःगु खँ न्‍यनाः येशू नाप वंपिं मध्‍ये छम्‍ह मनू सिमोन पत्रुसया दाजु अन्‍द्रियास खः। 
वं वनाः थःकिजा सिमोनयात मात्तुमालाः नापलाना धाल – “जिमिसं मसीह धाःम्‍ह मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍टयात नापलाये धुन।” 
वं वयात येशूयाथाय् ब्‍वना हल। वय्‌कलं वयात स्‍वयाः धयादिल – “छ ला योआनेसया काय् सिमोन खः। आवंनिसें छन्‍त केफास धाइ।” केफास व पत्रुसया अर्थ “ल्‍वहं” खः। 
कन्‍हय् खुन्‍हु येशूं गालीलय् झायेगु मनं तुनादिल। वय्‌कलं फिलिपयात नाप लानाः धयादिल – “जि नाप वा।” 
फिलिप नं अन्‍द्रियास व पत्रुसपिनिगु शहर बेथसेदायाम्‍ह हे खः। 
फिलिपं नथानेलयात नाप लानाः धाल – “मोशां व्‍यवस्‍थाय् धया थकूम्‍ह व अगमवक्तातय्‌सं च्‍वया थकूम्‍ह नासरतय् च्‍वंम्‍ह योसेफया काय् येशूयात जिमिसं नापलाये धुन।” 
नथानेलं वयात धाल – “नासरतं नं छुं भिंगु गतिलाःगु खँ वइ ला?” फिलिपं वयात धाल – “वयाः छं हे स्‍व।” 
नथानेलयात थःथाय् वयाच्‍वंगु खनाः येशूं वयात धयादिल – “छ ला छम्‍ह तसकं स्‍वजाम्‍ह इस्राएली खः।” 
वं धाल – “छिं जितः गथे म्‍हसिल?” वय्‌कलं लिसः बियादिल – “फिलिपं छन्‍त सःते न्‍ह्यः हे जिं छन्‍त यःमरिमाया क्‍वय् खना।” 
वं लिसः बिल – “गुरुजु, छि ला परमेश्‍वरया हे काय् खः। छि ला इस्राएलया जुजु हे खः।” 
वय्‌कलं धयादिल – “जिं छन्‍त यःमरिमाया क्‍वय् खना धकाः धयागुलिं छं विश्‍वास यानागु ला? छं थ्‍व स्‍वयाः नं ततःधंगु खनीतिनि।” 
अले वय्‌कलं वयात धयादिल – “धात्‍थें धात्‍थें हे जिं छन्‍त धाये – छिमिसं स्‍वर्ग चाःगु खनी, अले परमेश्‍वरया स्‍वर्गदूतत परमेश्‍वर व मनूया काय्‌या दथुइ थाहां क्‍वहां जुयाच्‍वंगु खनी।” 
