१ शमूएल.
10.
शमूएलं छथल चिकं कयाः शाऊलया छेनय् प्‍वंकाबिल, अले वयात चुप्‍पा नयाः धाल, “परमप्रभुं छितः थः प्रजा इस्राएलीतय् जुजु अभिषेक यानादीगु दु। 
थौं छि थनं जिनापं बिदा जुयाः वनीबलय् बेन्‍यामीनया सिमानाय् दुगु सेल्‍सहय् राहेलया चिहान लिक्‍क निम्‍ह मनू नापलाइ। इमिसं छितः थथे धाइ, ‘छिं मालाच्‍वंपिं गधात लुयावल। अले छिकपिनि बौनं वयागु पीर कायेगु त्‍वःताः छिगु पीर कयाः थथे धयाच्‍वन, “आः जिमि काय्‌या निंतिं जिं छु जक यायेगु?”’ 
“अनं तबोरया तःमागु सिमायाथाय् थ्‍यनेवं बेथेलय् परमेश्‍वरयात आराधना यायेत वनाच्‍वंपिं स्‍वम्‍ह मनूतय्‌त छिं नापलाइ। इपिं मध्‍ये न्‍हापांम्‍हं स्‍वम्‍ह दुगुचात, अनं लिपाम्‍हं स्‍वपा मरि अले दकलय् लिपायाम्‍हं छेंगूया म्‍हिचाय् दाखमद्यं जाःगु थल ज्‍वना वयाच्‍वंगु नापलाइ। 
इमिसं छितः ज्‍वजलपा धयाः निपा मरि बी। अले छिं व काइ। 
“अनंलि छि परमेश्‍वरया आराधना यायेगुथाय् गिबाय् झायादी। अन पलिश्‍तीतय्‌गु छाउनी दु। छि शहरया लिक्‍क थ्‍यनेवं छिं आराधना यायेगु थासं क्‍वहां वयाच्‍वंपिं अगमवक्तातय्‌गु छपुचःयात सारंगी कियाः दम्‍फु ज्‍वनाः बाँसुरी पुयाः व वीणा थानाः वयाच्‍वंगु नापलाइ। अले इमिसं अगमवाणी कनाः वयाच्‍वनी 
अनंलि परमप्रभुया आत्‍माया शक्ति छिके वइ अले छिं नं इपिं नापनापं अगमवाणी ल्‍हानादी अले छितः मेम्‍ह मनूकथं दय्‌कादी। 
थुपिं चिंत पूवनिबलय् छु यायेगु बांलाः व हे यानादिसँ छाय्‌धाःसा परमेश्‍वर छिनापं दी। 
“छि जि वये न्‍ह्यः हे गिलगालय् क्‍वहां झासँ अले जिं होमबलि व मेलबलि छायेत छिथाय् वये। तर जि छिथाय् मथ्‍यंतले छिं न्‍हय्‌न्‍हु तक पियाच्‍वने मालि। अले जि वयाः छिं यायेमाःगु छु खः व धयाबी।” 
अनंलि शाऊल शमूएलपाखें बिदा जुयाः वन, अले परमेश्‍वरं वयागु मन न्‍हूगु यानादिल। उखुन्‍हु हे शमूएलं धाःगु फुक्‍क चिं छुं हे मपाक पूवन। 
इपिं गिबाय् थ्‍यनेवं अन अगमवक्तातय्‌गु छपुचः क्‍वहां वयाच्‍वंगु खः। अले परमेश्‍वरया आत्‍मा तुरुन्‍त हे वयाके वल अनंलि इपिं नापंतुं अगमवाणी ल्‍हायेगु शुरु यात। 
वयात न्‍हापा हे म्‍हस्‍यूपिं मनूतय्‌सं व खनाः थःथवय् खँ ल्‍हात, “कीशया काय्‌यात थ्‍व छु जूगु खः? छु शाऊल नं अगमवक्ता जुल ला?” 
अन दुपिं मध्‍ये छम्‍हय्‌सिनं न्‍यन, “इमि बौ सु खः?” अथे जुयाः थ्‍व उखान ल्‍हायेगु यात, “छु शाऊल नं अगमवक्ता जुल ला?” 
शाऊल अगमवाणी ल्‍हाये सिधय्‌काः आराधना यायेगु थासय् थाहां वन। 
शाऊलया ककां व अले वया च्‍यःयात धाल, “छिपिं गन वनाच्‍वनागु?” अले शाऊलं लिसः बिल, “गधात माः वनाच्‍वनागु खः। जिमिसं लुइके मफुगुलिं जिपिं शमूएलयाथाय् वना।” 
वया ककां धाल, “शमूएलं छु धाल, जितः धा।” 
शाऊलं धाल, “गधात लुयाः वये धुंकल धकाः वं जिमित धाल।” वं थः जुजु जुल धकाः शमूएलं धाःगु खँ धाःसा ककायात मधाः। 
अनंलि शमूएलं इस्राएलया मनूतय्‌त मिस्‍पाय् परमप्रभुयाथाय् मुनेत सःतल। 
अले इस्राएलया मनूतय्‌त वं धाल, परमप्रभुं इस्राएलया परमेश्‍वरं थथे धयादी, “जिं इस्राएलीतय्‌त मिश्र देशं छुत्‍कारा यानाः हया। इमित दुःख बीपिं मिश्रीतय्‌त व फुक्‍क राज्‍यपाखें जिं इमित मुक्त यानाबिया। 
तर छिमिगु फुक्‍क दुःखकष्‍टपाखें बचय् यानादीम्‍ह थः परमेश्‍वरयात छिमिसं थौं हेला यात। छिमिसं थथे धाल, अथे मखु, जिमिगु निंतिं छम्‍ह जुजु ल्‍ययादिसँ। अथे जुयाः परमप्रभुया न्‍ह्यःने कुल कुल व वंश-वंश यानाः मुँ।” 
अले शमूएलं इस्राएलया फुक्‍क कुलयात न्‍ह्यःने वयेत इनाप यात। अले गोला तःबलय् बेन्‍यामीन कुलयात लात। 
अले वं बेन्‍यामीन कुलया वंश-वंश यानाः थःगु न्‍ह्यःने वयेत इनाप यात। अले मत्रीया वंशयात ल्‍यल। थुकथं दकलय् लिपा कीशया काय् शाऊलयात ल्‍यल। अनंलि मनूतय्‌सं वयात माः जुल अय्‌नं लुइके मफुत। 
अले हाकनं इमिसं परमप्रभुयात न्‍यन, “छु व मनू थन वःगु दु ला?” परमप्रभुं लिसः बियादिल, “व अन सामान तया तःथाय् दथुइ सुलाच्‍वंगु दु।” 
इपिं ब्‍वाँय् वनाः वयात कयाः हल, अले व मनूतय्‌गु दथुइ दन फुक्‍क मनूत वयागु ब्‍वः स्‍वयाः चिधिकः जुयाच्‍वन। 
शमूएलं मनूतय्‌त धाल, “स्‍वयादिसँ! परमप्रभुं ल्‍ययादीम्‍ह मनू थ्‍व हे खः। व थें ज्‍याःम्‍ह झीगु जातिइ मेपिं सुं हे मदु।” अनंलि उपिं सकलें मनूतय्‌सं ततःसलं थथे धकाः हाल, “जुजुया जय जुइमा!” 
अले शमूएलं मनूतय्‌त जुजुं यायेमाःगु अधिकार व ज्‍याखँया बारे धयाबिल। अले वं व छगू सफुतिइ च्‍वयाः परमप्रभुया न्‍ह्यःने तयाबिल। अनंलि वं मनूतय्‌त थथःगु छेँ हुँ धकाः बिदा बियाः छ्वत। 
शाऊल नं गिबाय् थःगु छेँय् वन अले परमप्रभुं नुगलय् थ्‍यूपिं छुं बल्‍लाःपिं मनूत नं व नापं तुं वन। 
तर इपिं मध्‍ये लुच्‍चात नं दु अले इमिसं धाल, “थ्‍व मनुखं झीत गथे यानाः बचय् याइ?” इमिसं शाऊलयात हेपय् यात अले छुं कोसेलि नं ज्‍वनाः मवः। अथेसां शाऊलं इमित छुं नं मधासे सुम्‍क च्‍वन। 
