१ राजा.
18.
यक्‍व दिं लिपा, वा मवःगु स्‍वंगूगु दँय् परमप्रभुयागु थ्‍व वचन एलियायाथाय् वल, “आहाब जुजुयात नापलाः हुँ, अले जिं वा वय्‌काबी।” 
उकिं एलिया आहाबयाथाय् वन। उबलय् सामरियाय् तच्‍वकं अनिकाल जुयाच्‍वंगु खः। 
आहाबं राजदरबारयाम्‍ह मू हाकिम ओबदियायात सःतके छ्वल। ओबदिया परमप्रभुयात तसकं मानय् याइम्‍ह खः। 
ईजेबेलं परमप्रभुया अगमवक्तातय्‌त स्‍यानाच्‍वंबलय् ओबदियां सछिम्‍ह (१००) अगमवक्तातय्‌त नकाः त्‍वंकाः नेय्‌म्‍ह नेय्‌म्‍ह यानाः निगू गुफाय् सुचुकातःगु खः। 
आहाबं ओबदियायात धाल, “देशया फुक्‍क बुँगाःचा व फुक्‍क खुसिया लिक्‍क हुँ। झीत सल व खच्‍चरतय्‌त नकेत भतिचा सां घाँय् दइ ला? घाँय् दःसा झीसं थः पशुतय्‌त स्‍याये मालि मखु।” 
उकिं इमिसं घाँय् माःवनेत थःथवय् देश इना काल। अले आहाब छखेपाखे व ओबदिया मेखेपाखे वन। 
ओबदिया लँय् वनाच्‍वंबलय् वं आकाझाकां एलिया थःपाखे वयाच्‍वंगु खन। ओबदियां वयात म्‍हसियाः बँय् भ्‍वसुलाः धाल, “हे जिमि प्रभु, छि धात्‍थें एलिया हे खः ला?” 
वं लिसः बिल, “खः, जि एलिया हे खः। एलिया थन दु धकाः छिमि मालिकयात धाः हुँ।” 
ओबदियां धाल, “जिं छु द्वंकागु दु धकाः छिं थः दासयात स्‍याकेत आहाबयात लःल्‍हानादीगु? 
धात्‍थें परमप्रभु छिकपिनि परमेश्‍वर म्‍वाःम्‍ह खः थें, जिं पाफयाः धाये छितः मालेत जिमि मालिकं मनूत छ्वयामदीगु गुगुं जाति अथवा राज्‍य ल्‍यं मदये धुंकल। गुगुं देशयाम्‍ह जुजुं जिगु देशय् एलिया मदु धकाः धाःसा आहाब जुजुं उम्‍ह जुजुयात वं धाःगु खँ सत्‍य खः धकाः पाफय्‌कीगु। 
आः छिं धयादी, ‘थः मालिकयात एलिया थन दु धकाः धा हुँ।’ 
जि थनं वनेधुंकाः परमप्रभुया आत्‍मां छितः गन यंकी जिं मस्‍यू। जिं वनाः आहाबयात धायेधुंकाः वं छितः लुइके मफुत धाःसा जितः स्‍याइ। तर जि छिकपिनि दासं ल्‍याय्‌म्‍हबलय्‌निसें हे परमप्रभुया आराधना यानावयाच्‍वनागु दु। 
हे जिमि मालिक, परमप्रभुया अगमवक्तातय्‌त स्‍यानाच्‍वंबलय् जिं छु यात व छिं मस्‍यू ला? जिं इपिं मध्‍ये सछिम्‍ह (१००) अगमवक्तातय्‌त नकाः त्‍वंकाः नेय्‌म्‍ह नेय्‌म्‍ह यानाः निगू गुफाय् सुचुकातया। 
आः छिं जितः जिमि मालिकयाथाय् वनाः एलिया थन दु धाः धकाः धयादी। वं ला जितः स्‍याइ।” 
एलियां धाल, “धात्‍थें जिं सेवा याना वयाच्‍वनाम्‍ह दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु म्‍वाःम्‍ह खः थें, जिं पाफयाः धाये थौं धात्‍थें हे जि आहाबया न्‍ह्यःने वने।” 
उकिं ओबदिया आहाबयात नापलाः वन। अले वयात एलिया वःगु दु धकाः धाल। आहाब एलियायात नापलाः वन। 
एलियायात खनेवं आहाबं धाल, “इस्राएलयात दुःख ब्‍यूम्‍ह छ हे, मखु ला?” 
वं धाल, “जिं इस्राएलयात दुःख बियागु मदु, तर छि व छिकपिनि बौया परिवारं ब्‍यूगु दु। छिं परमप्रभुया उजं मानय् मयासें बालद्यःतय्‌त पुजा याना जूगु दु। 
आः छिं कर्मेल डाँडाय् जितः नापलायेत इस्राएलं फुक्‍क मनूतय्‌त सःतादिसँ। अले ईजेबेलया टेबिलय् च्‍वनानइपिं बालया प्‍यसः व नेय्‌म्‍ह (४५०) अगमवक्ता व अशेरामय्‌जुया प्‍यसःम्‍ह (४००) अगमवक्तातय्‌त नं ब्‍वनाहयादिसँ।” 
उकिं आहाबं फुक्‍क इस्राएलीतय्‌त सःतके छ्वत, अले फुक्‍क अगमवक्तातय्‌त कर्मेल डाँडाय् मुंकल। 
एलियां मनूतय् न्‍ह्यःने वनाः थथे धाल, “छिपिं गुबलय् तक दोमन जुयाच्‍वनेगु? परमप्रभु हे परमेश्‍वर खःसा वया ल्‍युने हुँ। बाल परमेश्‍वर खःसा वया ल्‍युने हुँ।” तर मनूतय्‌सं छुं मधाः। 
अले एलियां इमित धाल, “परमप्रभुया अगमवक्तात मध्‍ये जि हे जक ल्‍यनाच्‍वंगु दु। तर बालया ला प्‍यसः व नेय्‌म्‍ह (४५०) अगमवक्तात दु। 
जिमिगु निंतिं निम्‍ह द्वहं हजि। अले छम्‍ह थःगु निंतिं ल्‍ययाः वयात कुचा कुचा यानाः पालाः मि मच्‍याकूसें सिँया च्‍वय् तयेमाः। जिं मेम्‍ह द्वहंयात तयार याये, वयात सिँया च्‍वय् तये मि धाःसा च्‍याके मखु। 
अले छिमिसं थः द्यःयात सःती, जिं परमप्रभुया नां काये। गुम्‍हय्‌सिनं मि कुतुकाः लिसः बी वय्‌कः हे परमेश्‍वर खः।” अले फुक्‍क मनूतय्‌सं धाल, “छिं खःगु खँ धयादिल।” 
एलियां बालया अगमवक्तातय्‌त धाल, “छिपिं यक्‍व दुगुलिं छिमिसं न्‍हापा छम्‍ह द्वहं ल्‍ययाः तयार या, अले थः द्यःयात प्रार्थना या। मि धाःसा च्‍याके मते।” 
उकिं इमिसं थःत ब्‍यूम्‍ह द्वहं कयाः तयार यात। अले इमिसं सुथंनिसें बहनी तक बालया नां कयाः प्रार्थना यात। इपिं “हे बाल, जिमित लिसः बियादिसँ” धकाः चिल्‍लाय् दनाः हाल। तर छुं सः मवः, सुनानं लिसः मब्‍यू। अले इपिं थःपिन्‍सं दय्‌कूगु वेदीया छचाःखेरं प्‍याखं हुल। 
बान्‍हि जूबलय् एलियां थथे धकाः गिजय् यात, “अज्‍ज तःसलं हा! व ला द्यः हे खः! वं तसकं धन्‍दा कयाच्‍वंगु दु जुइफु, वा वया लिमलाः जुइफु, वा व चाःह्यु वंगु जुइफु, वा द्यनाच्‍वंगु जुइफु, वयात थनेमाः।” 
उकिं इपिं अज्‍ज तःसलं हाल अले इमिगु चलन कथं हि मवतले थःम्‍हं थःत हे तरवार व भालां घाःपाः यात। 
बान्‍हि नं बित, बहनिया बलि बीगु ई तक हे इपिं अगमवाणी ल्‍हानाच्‍वन। तर छुं सः मवः, सुनानं लिसः मब्‍यू, सुनानं ध्‍यान मब्‍यू। 
अले एलियां फुक्‍क मनूतय्‌त धाल, “जिगु न्‍ह्यःने वा!” इपिं वयागु न्‍ह्यःने वल। अले वं परमप्रभुयागु दुंगु वेदी ल्‍ह्वन। 
एलियां याकूबयापाखें वःगु छगू छगू कुलया निंतिं छगः छगः यानाः झिंनिगः ल्‍वहं काल। याकूबयाथाय् “छंगु नां इस्राएल जुइ” धकाः परमप्रभुया थ्‍व वचन वःगु खः। 
उपिं ल्‍वहंत कयाः वं परमप्रभुया नामय् छगू वेदी दय्‌कल। वं उगु वेदीया जःखः झिंन्‍यागू (१५) लिटर ति पुसा न्‍ह्यनिगु तःधंगु गाः म्‍हुल। 
अले वं वेदीइ सिँ मिलय् यात। द्वहंयात कुचा कुचा यानाः पालाः सिँया च्‍वय् तयाबिल। वं इमित धाल, “प्‍यंगः घः जाय्‌क लः तयाः उकियात थ्‍व बलिइ व सिँलय् प्‍वंकाब्‍यु।” 
वं धाल, “हानं अथे हे या।” इमिसं अथे हे यात। वं उजं बिल, “स्‍वकः खुसी नं अथे हे या।” इमिसं स्‍वकः खुसी नं अथे हे यात। 
लः वेदीया छचाःखेरं वानाः गाः नं जाल। 
बलि बीगु इलय् एलिया अगमवक्तां न्‍ह्यःने वनाः प्रार्थना यात, “हे परमप्रभु परमेश्‍वर, अब्राहाम, इसहाक व याकूबया परमेश्‍वर, इस्राएलय् छि हे परमेश्‍वर खः धकाः थौं क्‍यनादिसँ। जि छिकपिनि दास खः, जिं थ्‍व फुक्‍क छिं धयादीगु थें हे यानागु खः। 
जितः लिसः बियादिसँ! हे परमप्रभु, जितः लिसः बियादिसँ! थुपिं मनूतय्‌सं छि हे परमप्रभु, परमेश्‍वर खः अले छिं हे इमिगु मनयात हीकादी धकाः सीमा।” 
अबलय् हे परमप्रभुया मि कुतुंवल अले मिं बलि, सिँ, ल्‍वहं व चायात भस्‍म यानाबिल। अले गालय् दुगु लःयात नं गंकाबिल। 
थ्‍व खनाः फुक्‍क मनूतय्‌सं बँय् ग्‍वारातुलाः थथे धाल, “परमप्रभु हे परमेश्‍वर खः, परमप्रभु हे परमेश्‍वर खः!” 
एलियां इमित धाल, “बालया अगमवक्तातय्‌त ज्‍वँ, इपिं छम्‍हय्‌सित नं त्‍वःते मते।” मनूतय्‌सं इमित ज्‍वन। अले एलियां इमित क्‍वय् कीशोन खुसिइ यंकाः स्‍यात। 
अनंलि एलियां आहाब जुजुयात धाल, “झासँ, छुं नयेत्‍वने यानादिसँ! जिं तसकं वाफय् वयाच्‍वंगु सः ताःगु दु।” 
आहाब नयेत त्‍वनेत वन, एलिया धाःसा कर्मेल डाँडाया च्‍वकाय् थाहां वन। अन वं बँय् क्‍वछुनाः थःगु छ्यं पुलिया दथुइ तल। 
वं थः च्‍यःयात धाल, “वनाः समुद्रपाखे बांलाक स्‍व।” च्‍यलं वनाः बांलाक स्‍वयाः धाल, “छुं खने मदु।” अले वं धाल, “हाकनं हुँ।” वं न्‍हय्‌कः थथे धाल। 
न्‍हय्‌कःगु पालय् वं वयाः थथे धाल, “मनूया ल्‍हाः थें चिधंगु छगू सुपाँय् समुद्रं थाहां वयाच्‍वंगु दु।” एलियां धाल, “आहाबयाथाय् वनाः धा, ‘थःगु रथ तयार या, अले वा वयाः छन्‍त पने न्‍ह्यः हे छ छेँय् लिहां हुँ।’” 
भचा जायेवं हे आकाश सुपाचं हाकुसे च्‍वन, फय् वल, तसकं वा वल, अले आहाब थःगु रथय् च्‍वनाः यिजरेलय् वन। 
एलियायाके परमप्रभुया शक्ति वल, अले थःगु गा जँय् हिनाः व आहाबया न्‍ह्यःने न्‍ह्यःने यिजरेल तक हे ब्‍वांय् वन। 
