२ कोरिन्‍थी.
10.
छिमि दथुइ गुलिं गुलिंसिनं जि पौलय्‌ जक ततःधंगु खँ ल्‍हाइम्‍ह, धात्‍थें धाःसा ग्‍याफ्राम्‍ह धकाः धयाजूगु दु। स्‍वजाम्‍ह व दया माया दुम्‍ह ख्रीष्‍टयागु नामय् जि पावलं छिमित बिन्‍ति यानाच्‍वना, 
जि आम्‍कन वयेबलय् जिमित संसारया पहःचहःकथं जुइपिं धकाः धाइपिनिगु न्‍ह्यःने कडा पहः क्‍यने म्‍वाःलेमा। 
जिपिं थ्‍व संसारय् च्‍वनाच्‍वंपिं मनूत खः धयागु खँ सत्‍य खः, अय्‌सां संसारयापिं थें जिपिं ल्‍वानाच्‍वनागु मदु। 
थ्‍व संसारयागु हतियार ज्‍वनाः जिपिं ल्‍वानाच्‍वनागु मदु, बरु परमेश्‍वरं बियादीगु शक्तिं म्‍वाःमदुगु खँ ल्‍हानाजुइपिन्‍त जिमिसं बुकाबियागु दु। 
परमेश्‍वरयागु खँ अःखः यायेत स्‍वइपिन्‍त नं जिमिसं बुकाच्‍वनागु दु। फुक्‍क बिचाःयात बसय् कयाः ख्रीष्‍टयात मानय् याकेत स्‍वयाच्‍वनागु दु। 
छिमिसं फुक्‍क आज्ञा मानय् याये धुंकाः मानय् मयाइपिन्‍त सजाँय बीत जिपिं तयार दु। 
पिनेयागु खनेदुगु खँय् जक छिमिसं मन तयाच्‍वन। छिमिथाय् “जि ख्रीष्‍टयाम्‍ह मनू खः” धया जुइम्‍ह सुं दुसा वं थ्‍व नं सीके माःगु खः – व गथे ख्रीष्‍टयाम्‍ह खः जिपिं नं अथे हे ख्रीष्‍टयापिं खः। 
परमेश्‍वरं जितः बियादीगु अधिकारया खँय् छुं भचा घमण्‍ड यानागु जूसां जि लज्‍या चाये मखु, छाय्‌धाःसा थथे यानागु छिमित हे भिंकेत खः, स्‍यंकेत मखु। 
छिमित ख्‍या जक ख्‍यायेत जिं थथे पौ च्‍वयाहयागु मखु। 
छिमि दथुइ गुलिं गुलिंसिनं थथे धयाच्‍वंगु दु – “पावलया पौ क्‍वात्तुसे च्‍वं, अले तसकं कडा। तर मनू धाःसा ग्‍याफ्रा, अले नवाये नं मफु।” 
अज्‍याःम्‍ह मनुखं थ्‍व नं थुइकेमाः – जिमिसं तापाक च्‍वनाः पौलय्‌ च्‍वयाहः थें व न्‍ह्यःने वयाः यायेगु ज्‍याय् छुं मपाः। 
थःम्‍हं थःत तःधंका जुइपिं मनूतलिसे थःपिन्‍त दाना स्‍वयेगु व इमिगु ज्‍वलिंज्‍वलय् च्‍वनेत जिमिके आँट मदु। इमिसं थःम्‍हं थःत दाना स्‍वइ, अले लना स्‍वइ। इपिं छुं मस्‍यूपिं जुइ। 
जिमिसं ला परमेश्‍वरं जिमित धयादीगु स्‍वयाः अप्‍वः तःधंछुयाः धयाच्‍वनागु मदु। वय्‌कलं जिम्‍मा बियादी थें जक जिमिसं यानाच्‍वनागु दु। जिमिगु ज्‍याय् दुथ्‍याःपिं छिपिं हे नं ला खः। 
दकलय् न्‍हापा जिपिं छिमिथाय् वयाः ख्रीष्‍टयागु भिंगु खँ न्‍यंकाबलय् जिमिसं थःगु लागां पिहां वनाः घमण्‍ड यानागु मदु। 
आम्‍कन मेपिन्‍सं याःगु ज्‍या नं जिमिसं हे यानागु खः धकाः मधया। छिमिगु विश्‍वास अप्‍वः दयावनेमा धयागु जिमिगु तःधंगु आशा खः। थुकथं जिमिगु ज्‍या नं छिमिगु दथुइ तःधं जुयावनी। 
अले छिमिगु लागां पुला वनाः मेमेगु देशय् नं जिमिसं भिंगु खँ न्‍यंके खनी। अले मेपिं मनूतय्‌सं यानाच्‍वंगु ज्‍याय् जिमिसं घमण्‍ड याये माली मखु। 
धर्मशास्‍त्रय् थथे च्‍वयातःगु दु “तःधंछुइम्‍ह मनुखं प्रभुं यानादीगुलिइ हे तःधंछु।” 
प्रभुं तःधं धाःम्‍ह मनू जक तःधंम्‍ह जुइ, थःत थःम्‍हं तःधं धकाः धया जुइवं व तःधं जुइ मखु। 
