यूहन्‍ना.
21.
अनंलि येशू हानं तिबेरियास समुद्र सिथय् चेलातय्‌थाय् खनेदय्‌कः झाल। 
सिमोन पत्रुस, दिदुमस धाःम्‍ह थोमा, गालीलय् च्‍वंगु काना धाःगु थासय् च्‍वंम्‍ह नथानेल, जब्‍दिया काय्‌पिं व मेपिं निम्‍ह चेलात नं नापं दु। 
सिमोन पत्रुसं इमित धाल – “जि न्‍या लाः वनेत्‍यना।” इमिसं वयात धाल – “जिपिं नं छ नाप वये।” अले इपिं वनाः नांचाय् च्‍वन। तर व चान्‍हय् इमिसं छम्‍ह हे न्‍या लाये मफु। 
सुथ जूबलय् येशू समुद्र सिथय् दना च्‍वनादिल। अथेसां वय्‌कः येशू हे खः धकाः चेलातय्‌सं म्‍हसीके मफुत। 
उकिं वय्‌कलं इमित धयादिल – “पासापिं, छिमिके न्‍या दु ला?” इमिसं लिसः बिल – “मदु।” 
अले वय्‌कलं धयादिल – “नांचायागु जवय्‌पाखे जाः ह्वा, अले न्‍या क्‍यनी।” वय्‌कलं धयादीथाय् हे इमिसं जाः ह्वात। यक्‍व न्‍या क्‍यंगुलिं इमिसं जाः सालाकाये तक नं मफुत। 
वय्‌कलं माया यानातःम्‍ह चेलां पत्रुसयात धाल – “वय्‌कः प्रभु हे खः।” वय्‌कः प्रभु हे खः धकाः सिमोन पत्रुसं ताःगुलिं काचाकाचां लं फिनाः समुद्रय् तिन्‍हुल, छाय्‌धाःसा उबलय् वं लं त्‍वयातःगु खः। 
मेपिं चेलातय्‌सं नांचाय् च्‍वनाः जालय् जाय्‌क क्‍यंपिं न्‍या सालाहल। इपिं सिथं तापाः मजू। सछिगू मिटर ति जक तापाः। 
सिथय् थ्‍यंबलय् इमिसं अन च्‍यानाच्‍वंगु ह्यंग्‍वालय् न्‍या व मरि तयातःगु खन। 
वय्‌कलं इमित धयादिल – “नकतिनि लाना हयापिं न्‍या भचा थन हजि।” 
उकिं सिमोन पत्रुसं नांचाय् वनाः जाः सिथय् सालाहल। जालय् सछि व न्‍ययस्‍वम्‍ह (१५३) ततःधिकःपिं न्‍या क्‍यनाच्‍वन। थुलिमछि न्‍या क्‍यनं नं जाः मगू। 
वय्‌कलं इमित धयादिल – “वा, नः वा!” वय्‌कः प्रभु खः धकाः सियाः नं चेलातय्‌सं वय्‌कःयाके “छि सु खः” धकाः न्‍यनेगु आँट मयात। 
वय्‌कलं मरि व न्‍या कयाः इमित इनाबियादिल। 
सिनाः म्‍वाना वये धुंकाः चेलातय्‌थाय् झायाः क्‍यनादीगु थ्‍वनापं स्‍वकः जुल। 
नयेनी धुंकाः येशूं सिमोन पत्रुसयात धयादिल – “यूहन्‍नाया काय् सिमोन, थुमिसं स्‍वयाः छं जितः अप्‍वः माया याना ला?” वं वय्‌कःयात धाल – “खः प्रभु, जिं छितः माया याः धकाः छिं स्‍यू।” अले वय्‌कलं धयादिल – “जिमि चीधिकःपिं भ्‍याःचातय्‌त ज्‍व।” 
वय्‌कलं हानं निक्‍वः खुसि धयादिल – “यूहन्‍नाया काय् सिमोन, छु छं जितः माया याना ला?” वं धाल “खः प्रभु, जिं छितः माया याः धकाः छिं सि हे स्‍यू।” वय्‌कलं धयादिल – “जिमि फैचातय्‌त बिचाः या।” 
वय्‌कलं हानं स्‍वक्‍वः खुसि धयादिल – “यूहन्‍नाया काय् सिमोन, छं जितः माया याना ला?” “छं जितः माया याना ला” धकाः वय्‌कलं स्‍वकः तक न्‍यनादीगुलिं पत्रुसं नुगः मछिंकाः थथे धाल – “प्रभु, छिं फुक्‍कं स्‍यू, जिं छितः माया याः धकाः नं छिं स्‍यू।” अले वय्‌कलं धयादिल – “जिमि फैचातय्‌त ज्व। 
“जिं छन्‍त खःगु खँ धाये – ल्‍याय्‌म्‍हबलय् छं थःम्‍हं हे वसः पुनाः थः यःथाय् वना जुल। बुरा जुल धाय्‌वं छं ल्‍हाः प्‍वःचिनाः च्‍वनेमाली। मेपिन्‍सं हे वसः पुंकाः छन्‍त मयःथाय् ब्‍वना यंकी।” 
वय्‌कलं परमेश्‍वरयात तःधंकेत पत्रुस गुकथं सिनावनेमाली धकाः धयादीगु खः। थुलि धयादी धुंकाः वयात धयादिल – “जिगु ल्‍यूल्‍यू वा।” 
पत्रुसं लिफः स्‍वःबलय् येशूं माया यानातःम्‍ह चेला नं इपिं नाप वयाच्‍वंगु खन। बहनी भ्‍वय् नयाच्‍वंबलय् वय्‌कःयागु छातिइ लिधनाः थथे धाःम्‍ह चेला व हे खः – “प्रभु, छितः धोखा बीम्‍ह सु खः?” 
पत्रुसं वयात खनाः वय्‌कःयाके थथे धकाः न्‍यन – “प्रभु, वयात छु जुइ लय्?” 
वय्‌कलं धयादिल – “जि मवतले व म्‍वानाच्‍वनेमा धयागु जिगु इच्‍छा दुसा छन्‍त छाय् माल?” छ जिनापं वा। 
वय्‌कलं थथे धयादीगुलिं अबलय् निसें व चेला सी मखुत धकाः चेलातय्‌सं धयाजुल। वय्‌कलं व सी मखुत धकाः धयादीगु मखु, बरु “जि मवतले व म्‍वानाच्‍वनेमा धयागु जिगु इच्‍छा खःसा छन्‍त छाय् माल?” धकाः जक धयादीगु खः। 
थ्‍व फुक्‍क खँ सत्‍य खः धकाः साक्षी ब्‍यूम्‍ह चेला व हे खः। थ्‍व खँ च्‍वःम्‍ह चेला नं व हे खः। जिमिसं वं ब्‍यूगु साक्षी सत्‍य खः धकाः स्‍यू। 
वय्‌कलं यानादीगु मेमेगु नं यक्‍व ज्‍या दु। वय्‌कलं यानादीगु छगू छगू दतले च्‍वल धाःसा जिं स्‍वयेबलय् ला अथे च्‍वयातःगु सफू थ्‍व संसारय् न्‍ह्यनी मखु।
