भजन.
34.
दाऊदया भजन परमप्रभुयात जिं धन्‍य धयाच्‍वने न्‍ह्याबलें वय्‌कःयात हे तःधंकाच्‍वनी जिगु में न्‍ह्याबलें। 
वय्‌कलं यानादीगु ज्‍याखँयात जिं तःधंके दुःख सियाच्‍वंपिं थ्‍व न्‍यनाः लय्‌तायेमा। 
जिलिसें परमप्रभुयात तःधंकि! झीपिं फुक्‍कं जानाः वय्‌कःयागु नां तःधंके! 
जिं परमप्रभुयात माला, वय्‌कलं जितः लिसः बियादिल। नापं वय्‌कलं जिगु फुक्‍क भय नं मदय्‌काबिल। 
सुनां वय्‌कःपाखे स्‍वइ, लसतां इमिगु ख्‍वाः झःझः धाइ, अले गुबलें नं मछालाः ख्‍वाः क्‍वछुके माली मखु। 
थ्‍व दुःखीम्‍ह मनुखं सःतल, परमप्रभुं न्‍यनादिल, अले फुक्‍क दुःखकष्‍टपाखें वयात बचय् यानादिल। 
वय्‌कःयागु ग्‍याःभय काइपिन्‍त परमप्रभुया दूततय्‌सं रक्षा याइ, अले वय्‌कलं इमित बचय् यानादी। 
परमेश्‍वर गुलि भिं धकाः थःम्‍हं हे सीकि, धन्‍यम्‍ह खः व, सुनां वय्‌कःयाके शरण काइ। 
परमप्रभुया पवित्रपिं मनूत, वय्‌कःयागु ग्‍याःभय का, वय्‌कःयागु ग्‍याःभय काइपिं सुयातं मगाःमचाः जुइ मखु। 
बल्‍लाःपिं सिंहत नये मखनाः गंसि जुइ तर परमप्रभुयात विश्‍वास याइपिन्‍त भिंगु छुं हे खँया मगाःमचाः जुइ मखु। 
वा, अय् ल्‍याय्‌म्‍हत! जिगु खँ न्‍यँ! जिं छिमित परमप्रभुयागु भय कायेगु स्‍यनाबी। 
सुयां न्‍ह्यइपुक व ताःई तक म्‍वाये मंदु ला? 
दुसा, थःगु मेयात मभिंगु व मखुगु खँ ल्‍हाकेबी मते। 
मभिंगु खं तापाक च्‍वँ, अले भिंगु ज्‍या या। फुक्‍कलिसे मिलय् जुयाः च्‍वनेगु स्‍व। 
भिंगु ज्‍या याइपिन्‍त परमप्रभुं स्‍वयाच्‍वंगु दु, अले इमिगु प्रार्थना न्‍यनेत वय्‌कलं न्‍हाय्‌पं बियाच्‍वंगु दु। 
मभिंगु ज्‍या याइपिनिपाखें धाःसा वय्‌कः फस्‍वयादी, अले इमिगु नां तक हे मल्‍यंक नाश यानादी। 
भिंगु ज्‍या याइपिन्‍सं परमप्रभुयात प्रार्थना याइबलय् परमप्रभुं न्‍यनादी, अले इमिगु फुक्‍क दुःख मदय्‌कादी। 
नुगः ख्‍वःपिं सकसिगुं न्‍ह्यःने परमप्रभु दी, अले नुगः क्‍वतुंपिन्‍त वय्‌कलं बचय् यानादी। 
भिं मनूतय्‌त यक्‍व दुःख वयेफु, अय्‌नं परमप्रभुं इपिं फुक्‍कसित फुक्‍क दुःखं उद्धार यानादी। 
परमप्रभुं इमित बांलाक तयादी, इमिगु क्‍वँय् छपु नं त्‍वधुकेबी मखु। 
दुष्‍टत इमिगु मभिंगु ज्‍यां हे सिनावनी, परमप्रभुया मनूतय्‌त महीपिं दोषी ठहरय् जुइ। 
परमप्रभुं थः दासतय्‌त बचय् यानादी। वय्‌कःयागु शरणय् वइपिं दोषी ठहरय् जुइ मखु। 
