हितोपदेश.
11.
गेसु मलाःगु ताल्‍जुयात परमप्रभुं यय्‌कादी मखु। गेसु लाःगु ताल्‍जुलिसे वय्‌कः लय्‌तायादी। 
अप्‍वः घमण्‍ड याना जुल कि न्‍हाय् भुइकेमाली। क्‍वमिलुपिन्‍के बुद्धि दइ। 
भिंगु ज्‍या याइपिन्‍त भिंगु हे लँपु क्‍यनी, मभिंगु ज्‍याइपिं इमिगु मभिंगु ज्‍यां हे नाश जुयावनी। 
परमेश्‍वरं न्‍याय याइखुन्‍हु धनसम्‍पत्ति छुं ज्‍याख्‍यलय् दइ मखु, भिंगु ज्‍यां हे मृत्‍युपाखें बचय् याइ। 
धर्मी मनूतय्‌गु भिंगु ज्‍यां इमिगु लँ तप्‍यनी, दुष्‍ट मनूत इमिगु मभिंगु ज्‍यां यानाः ग्‍वारातुली। 
धर्मी मनूतय्‌त इमिगु भिंगु ज्‍यां बचय् याना तइ, दुष्‍टत इमिगु मभिंगु मतिं यानाः जालय् क्‍यनी। 
सीबलय् दुष्‍ट मनूया आशा छुं नं पूवनी मखु। बल दुबलय् मनं तुनातःगु खँ नं सितिं वनी। 
दुःखकष्‍टया इलय् धर्मीपिं मनूतय्‌त बचय् याइ। इमिगु पलेसा दुष्‍टतय्‌त लाःवनी। 
परमेश्‍वरलिसे मदुपिं मनूतय्‌सं थःगु म्‍हुतुं जःलाखःलायात स्‍यंकी। तर ज्ञानं यानाः धर्मी मनूत बचय् जुइ। 
धर्मीतय् जिया वल कि शहर लय्‌ताइ, दुष्‍टत नाश जुइबलय् लसतां चिल्‍लाय् दनी। 
धर्मीतय्‌गु आशिषं हे शहर च्‍वजाइ तर दुष्‍टतय्‌गु म्‍हुतुं यानाः थ्‍व नाश जुयावनी। 
मूर्खतय्‌सं जक थः जःलाखःलायात क्‍वह्यंकी। ज्ञान दुपिं मनूत सुम्‍क हे च्‍वनी। 
खँसुवाःतय्‌सं कने मज्‍यूगु खँ नं कनाजुइ, विश्‍वास दुपिं मनूतय्‌सं खँ क्‍वातुका तइ। 
लँ क्‍यनीपिं मन्‍तकि देश स्‍यनी, तर सल्‍लाहबीपिं यक्‍व दत कि बल्‍लाइ। 
म्‍हमस्‍यूपिं मनूतय्‌गु कालबिलय् जमानी च्‍वनेगु ग्‍यानापु। अथे मयाइम्‍ह मनू सुरक्षित जुइ। 
क्‍वमिलु मिसायात सकसिनं हनाबना तइ, नुगः छाःपिं मनूतय्‌सं सम्‍पत्ति जक मुंकी। 
नुगः छ्वःपिं मनूतय्‌सं थःत हे भिंकी, नुगः छाःपिं मनूतय्‌सं थःत हे स्‍यंकी। 
दुष्‍टत छुं ईया निंतिं जक तःमि जुइ। धर्मीतय्‌त सदांया निंतिं सिरपाः दइ। 
भिंगु ज्‍या याइपिं न्‍ह्याबलें म्‍वानाच्‍वनी, मभिंगु ज्‍या याइपिं याकनं सी। 
नुगः वँचुपिं मनूतय्‌त परमप्रभुं घृणा यानादी, कुंखिनेथाय् मदय्‌क जुइपिं मनूतय्‌त वय्‌कलं यय्‌कादी। 
दुष्‍टतय्‌सं सजाँय फये हे माली, तर धर्मीतय्‌त छुत्‍कारा दइ। थथे ला जु हे जुइ। 
धंग मदय्‌कः ज्‍या याइम्‍ह बांलाःम्‍ह मिसा फाया त्‍वाथय् च्‍वंगु हीराया फूली थें खः। 
धर्मीतय्‌सं मनंतुनिगु न्‍ह्याबलें भिंगु हे जुइ, दुष्‍टतय्‌सं याइगु आशा न्‍ह्याबलें तंमय्‌ क्‍वचाइ। 
सुनां नुगः मस्‍यासे बी, वयात झन अप्‍वः दइ, सुनां बीफयाः नं बी मखु, व फ्‍वगिं जुयावनी। 
नुगः मस्‍यासेबीम्‍ह मनूयाके यक्‍व दयावइ, मेपिन्‍त ग्‍वाहालि याइम्‍हय्‌सित, थःत नं ग्‍वाहालि दइ। 
सुनां अन्‍न सुचुका तइ, वयात सकसिनं सराः बी, सुनां अन्‍न पित बी, वयात सुवाः बी। 
सुनां भिंगु याइ, वयात हनाबना तइ, सुनां मभिंगु यायेत स्‍वइ, वयागु नं मभिं हे जुइ। 
सम्‍पत्तिइ जक विश्‍वास याइपिं कुतुं वनी, धर्मीत धाःसा वाउँगु हः थें सुथां लानाच्‍वनी। 
थः छेँजःपिन्‍त दुःख जक बीपिनिगु ल्‍हातिइ छुं हे दइ मखु। मूर्खत न्‍ह्याबलें बुद्धिमानतय् दास जुयाच्‍वनी। 
भिंगु ज्‍याया पुसा हे जीवनया सिमा जुइ, बुद्धिमान मनुखं मनूतय्‌गु नुगः त्‍याकी। 
पृथ्‍वीइ धर्मीतय्‌गु ला न्‍याय जुइ धाःसा दुष्‍ट व पापी मनूतय्‌त गुलि न्‍याय जुइगु जुइ। 
