यहूदाया सफू.
1.
याकूबया किजा व येशू ख्रीष्‍टया दास यहूदापाखें परमेश्‍वरं सःतादीपिन्‍त, परमेश्‍वर बाःनं माया यानातःपिन्‍त, अले येशू ख्रीष्‍टं बचय् यानातःपिन्‍त ज्‍वजलपा। 
छिमिके दया, माया व शान्‍ति अप्‍वः दयावनेमा। 
यःपिं दाजुकिजापिं, जिं छिमित परमेश्‍वरं झी सकसितं इना बियादीगु मुक्तियागु खँ च्‍वयेगु मतिइ तयागु खः। अय्‌नं आः छिमित परमेश्‍वरं बियादीगु सत्‍य खँय् हे छिपिं क्‍वात्तुक च्‍वनाच्‍वँ धकाः न्‍वायेगु हे जितः तसकं बांलाः ताल। 
न्‍हापा हे दोषी ठहरय् जूपिं गुम्‍हं गुम्‍हं मनूत छिमिगु पुचलय् मसीक दुहां वःगु दु। इमिसं परमेश्‍वरयात मानय् मयाः। वय्‌कलं बियादीगु दया मायायात इमिसं मभिंगु ज्‍याय् छ्यलाच्‍वंगु दु। अले येशू ख्रीष्‍टयात छम्‍ह हे जक प्रभु व मालिक खः धकाः नं इमिसं मानय् मयाः। 
परमेश्‍वरं इस्राएलीतय्‌त मिश्र देशं लिगना हयादिल। अय्‌नं लिपा वय्‌कःयात विश्‍वास मयाःपिं मनूतय्‌त नाश यानादिल। थ्‍व खँ छिमिसं बांलाक सि हे स्‍यू। अथेसां छिमित थ्‍व खँ लुमंकाबी मास्‍ति वल। 
थःगु ज्‍या मयासें छेँ त्‍वःतावःपिं स्‍वर्गदूततय्‌त दकलय् लिपा न्‍याय यानादीत वय्‌कलं गुब्‍सं मब्‍यनिकथं चिनाः खिउँथाय् कुनादिल। 
अथे हे सदोम व गमोरा अले वया जःखः च्‍वंगु शहरयापिन्‍सं छगूया ल्‍यू मेगु यायां घच्‍चाइपुगु व्‍यभिचारया ज्‍या याना हल। परमेश्‍वरं इमित गुबलें मसीगु मिइ तयाः नमूना दय्‌कादिल। 
हानं अथे हे थज्‍याःपिन्‍सं म्‍हगसय् खन धकाः थःगु म्‍हयात अशुद्ध याइ। परमेश्‍वरयागु अधिकारयात मानय् याइ मखु, अले स्‍वर्गय् च्‍वंपिं ततःधंपिन्‍त क्‍वह्यंकाजुइ। 
तःधंम्‍ह स्‍वर्गदूत मिखाएलं मोशायागु सीम्‍ह सुनां यंकेगु धयागु खँय् शैताननापं ल्‍वापु जूबलय् वयात द्वपं बीत आँट मयासें थुलि जक धाल – “परमेश्‍वरं छन्‍त ब्‍वःबियादी।” 
थुमिसं ला थःम्‍हं हे मस्‍यूगु खँय् ब्‍वः बियाजुइ। स्‍वभावं हे थुपिं पशुत थें खः। अले थुकिं यानाः हे इपिं नाश जुयावनी। 
इमित धिक्‍कार दु। इपिं कयिनयागु लँय् जुल। धिबायागु निंतिं इमिसं बालामं थें मभिंगु ज्‍या याना जुल, अले कोरह थें परमेश्‍वरयात मभिंकाः इपिं नाश जुयाः वन। 
थुपिं छिमिगु लय्‌ताः भ्‍वजय् लुया वइगु फि खः। थुपिं थःत जक भिंका जुइपिं खः। थुपिं फसं पुइके यनिगु, लः मदुगु सुपाँय् खः। अले फल सइ मखुगु निकः तक सी धुंकूगु, हांनिसें सी धुंकूगु सिमा खः। 
थुपिं समुद्रया ग्‍यानापुगु किसिद्वम्‍बः खः। थुमिसं थःगु घच्‍चायापुगु ज्‍याखँ समुद्र दासि वये थें यानाक्‍यनी। थुपिं चाचाःहिला च्‍वनीगु नगु खः। थुमिगु निंतिं सदांयात तसकं खिउँगु थाय् दय्‌कातःगु दु। 
आदमया न्‍हय्‌गू पुस्‍ता लिपायाम्‍ह हनोकं नं लिपा जुइगु थ्‍व हे खँ धयावंगु खः – “सीकाति, द्वलंद्वः पवित्रपिं स्‍वर्गदूततय्‌त ब्‍वनाः प्रभु झायादी।” 
अले थज्‍याःपिं फुक्‍क मनूतय्‌त न्‍याय यानादी। परमेश्‍वरयात मानय् मयाइपिन्‍त, अले वय्‌कःयात मभिंकाः पापी ज्‍या जक यानाच्‍वंपिं फुक्‍कसितं दोषी ठहरय् यानाः सजाँय बियादी। 
थुपिं गुब्‍सं लुमधनिपिं, मेपिनिगु दोष जक मालाजुइपिं, थःत यःथें सना जुइपिं, तःधंछुना जुइपिं, व थःगु ज्‍या तिप्‍यंकेत मेपिन्‍त ह्यय्‌कः जुइपिं खः। 
यःपिं दाजुकिजापिं, झी प्रभु येशू ख्रीष्‍टया प्रेरिततय्‌सं कनावंगु खँ बांलाक लुमंकी। 
इमिसं छिमित थथे धयावंगु खः – “दकलय् लिपा छिमित हेस्‍याइपिं व थःत यःथें यानाजुइपिं मनूत वइ।” 
मिलय् जुयाच्‍वंपिन्‍त फाइपिं थुपिं हे खः। थुमिसं थःत यःथें याना जुइ। थुमिके परमेश्‍वरयागु आत्‍मा दइ मखु। 
यःपिं पासापिं, छिमिसं जक परमेश्‍वरयात क्‍वात्तुक विश्‍वास याना च्‍वँ, अले पवित्र आत्‍मायागु शक्तिं सदां प्रार्थना याना च्‍वँ। 
परमेश्‍वरयात मानय् यायेगु गुबलें त्‍वःते मते। झी प्रभु येशू ख्रीष्‍ट झायाः छिमित दया यानाः अनन्‍त जीवन बियादीतिनि धकाः छिपिं पियाच्‍वँ। 
दोमनय् लानाच्‍वंपिन्‍त दया या। 
मिइ क्‍वब्‍वाय् त्‍यंपिन्‍त साला का। पाप याइपिन्‍त नं दया या। अथेसां बांलाक होश या, थथे यायेबलय् छिमित हे पापयागु च्‍याः मथायेमा। 
छिमित दोष मदय्‌काः परमेश्‍वरया न्‍ह्यःने हयादीम्‍ह झी प्रभुयागु नां सदां तःधना च्‍वनेमा। थ्‍व हे प्रभुं छिमित पाप याकेबी मखु। थ्‍व हे प्रभुं छिमित आनन्‍दं तयादी। 
येशू ख्रीष्‍टपाखें झीत मुक्ति बियादीम्‍ह, छम्‍ह हे जक परमेश्‍वर सदां तःधना च्‍वनेमा। अले फुक्‍क शक्ति, अधिकार नं वय्‌कःयाके हे सदां दयाच्‍वनेमा। आमेन।
