यर्मिया.
14.
वा मवःगु दँया बारे यर्मियायाथाय् वःगु परमप्रभुया वचन थ्‍व हे खः – 
“यहूदा ख्‍वइ, वया शहरत कमजोर जूगु दु। इमिसं देशया निंतिं नुगः मछिंकी, यरूशलेमया ख्‍वःसः आकाश तक थ्‍यंगु दु। 
वया भारदारतय्‌सं थः च्‍यःतय्‌त लः काय्‌के छ्वइ। इपिं तुंथिइ वनी, तर इमित लः दइ मखु। इपिं खालिगु लः थल ज्‍वनाः लिहां वइ। इमिसं निराश जुयाः व लज्‍या चायाः थःगु छ्यं त्‍वपुइ। 
देशय् वा मवःगुलिं जमिन चिरिबाये धुंकल। बुँज्‍या याइपिन्‍सं नुगः क्‍वतुंगुलिं थःगु छ्यं त्‍वपुइ। 
ख्‍यलय् घाँय् मदुगुलिं मांम्‍ह चल्‍लां नं मचा बुइकाः त्‍वःता वंगु दु। 
गुँ गधात नांगा डाँडाय् दनाः ध्‍वंचात थें स्‍वाँ स्‍वाँ वय्‌की। घाँय् मदुगुलिं इमिगु मिखा बुलुसे च्‍वनी।” 
जिमिसं यानागु मभिंगु ज्‍यां जिमिगु विरोधय् साक्षी ब्‍यूसां हे परमप्रभु, छिगु नां तःधंकेत छुं ज्‍या यानादिसँ। जिमिसं तःकः मछि हे छितः त्‍वःतागु दु। जिमिसं छिगु विरोधय् पाप यानागु दु। 
हे इस्राएलया आशा, दुःखया इलय् वयात उद्धार यानादीम्‍ह, थ्‍व देशय् छि छाय् परदेशी थें जुयादियागु? छाय् छि छचा जक च्‍वनेत थःगु पाल ग्‍वइम्‍ह लँजुवाः थें जुयादियागु? 
छाय् छि अजू चाःम्‍ह मनू थें जुयादीयागु? छाय् बचय् याये मफइम्‍ह बल मदुम्‍ह सिपाइँ थें जुयादियागु? हे परमप्रभु छि जिपिंनापं दी। जिमित छिकपिनि हे मनूत धाइ, जिमित त्‍वःतादी मते! 
थ्‍व प्रजाया बारे परमप्रभुं थथे धयादी, “इमित ला चाचाःहिलाः जुइगु तसकं यः। इमिसं थःगु तुतियात पनी मखु। उकिं परमप्रभुं इमित नालादी मखु। आः वय्‌कलं इमिगु अधर्म लुमंकादी अले इमिगु पापया सजाँय इमित बियादी।” 
अले परमप्रभुं जितः धयादिल, “थ्‍व प्रजाया भिंया लागि प्रार्थना याये मते! 
इपिं अपसं च्‍वंसां जिं इमिगु सः न्‍यने मखु। इमिसं होमबलि व अन्‍नबलि छाःसां जिं व नालाकाये मखु। उकिया पलेसा जिं इमित तरवार, अनिकाल व महामारीं नाश याये।” 
तर जिं धया, “हाय! परमप्रभु परमेश्‍वर, अगमवक्तातय्‌सं इमित ‘छिमिसं तरवार व अनिकाल खनी मखु, जिं छिमित धात्‍थें थ्‍व थासय् न्‍ह्याबलें दयाच्‍वनीगु शान्‍ति बी धकाः धयाच्‍वनी।’” 
अले परमप्रभुं जितः धयादिल, “उपिं अगमवक्तातय्‌सं जिगु नामय् फताहा अगमवाणी ल्‍हानाच्‍वंगु दु। जिं इमित छ्वयागु मखु वा ल्‍ययागु मखु वा इपिंलिसें नवानागु मदु। इमिसं ला मखुगु दर्शन, अगमवाणी, ज्‍वखना, मूर्ति पुजा व धोखाया खँया अगमवाणी ल्‍हानाच्‍वंगु दु। 
उकिं, जिगु नामय् अगमवाणी याइपिं अगमवक्तातय्‌गु बारे जि परमप्रभुं थथे धाये – जिं इमित छ्वयागु मखु। अय्‌नं इमिसं, ‘थ्‍व देशयात गुगुं तरवार वा अनिकालं थी मखु,’ धकाः धयाच्‍वंगु दु। उपिं अगमवक्तात हे तरवार व अनिकालं नाश जुइ। 
अले अगमवाणी ल्‍हानाच्‍वंपिं मनूतय्‌त अनिकाल व तरवारं सीधुंकाः यरूशलेमया लँय् वांछ्वइ। इमित व इमि कलाःपिन्‍त वा काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍त थुनीपिं सुं दइ मखु। जिं इमिके इमित ल्‍वःगु विपत्तित प्‍वंकाबी। 
“आः हे यर्मिया, छं इमित थ्‍व वचन धा, “‘जिगु मिखां मदिक्‍क चान्‍हि ख्‍वःबि पिहां वयाच्‍वनेमा। छाय्‌धाःसा कुमारी म्‍ह्याय्, जिमि मू वंपिं मनूत तसकं घाःपाः जूगु दु। इमित तःधंगु घाः जूगु दु। 
ख्‍यलय् वनेबलय् जिं लडाइँलय् सीपिं मनूतय्‌गु सीम्‍ह खनीगु। शहरय् वनेबलय् जिं अनिकाल जुयाः नये मखनाच्‍वंपिं खनीगु। अगमवक्तात व पुजाहारीत निखलः हे थःम्‍हं म्‍हमस्‍यूगु देशय् वंगु दु।’” 
छु! छिं यहूदायात त्‍वःता हे दियागु खः ला? छितः सियोन तसकं मयः ला? जिमित लने हे मफय्‌क छाय् छिं कय्‌कादियागु? जिमिसं शान्‍तिया आशा यानाः तर छुं नं भिंगु खँ मवः। लनीगु ई पियाच्‍वनाः तर आतंक जक दु। 
हे परमप्रभु, जिमिसं थःगु मभिंगु ज्‍या व जिमि तापाःबाज्‍यापिनिगु अपराध मानय् याये, जिमिसं धात्‍थें हे छिगु विरोधय् पाप यानागु दु। 
छिगु नां तःधंकेत जिमित हेला यानादी मते। छिगु नांजाःगु सिंहासनयात क्‍वह्यंकादी मते। जिपिंलिसें चिनादियागु बाचायात लुमंकादिसँ, अले उकियात त्‍वाथुलादी मते। 
जात जातिया द्यःत मध्‍ये सुनां वा वय्‌के फइ? अथवा आकाशं थःम्‍हं हे वा वय्‌के फइ ला? हे परमप्रभु, जिमि परमेश्‍वर, छिं हे वा वय्‌कादी। उकिं जिमित छिगु हे आशा दु, छाय्‌धाःसा थ्‍व फुक्‍क यानादीम्‍ह छि हे खः। 
