सपन्‍याह.
3.
धिक्‍कार विद्रोही व अशुद्ध शहरयात! धिक्‍कार अत्‍याचारीत जाःगु शहरयात! 
वं आज्ञा मानय् याइ मखु, वं न्‍वाखँ नाला काइ मखु। वं परमप्रभुयाके नं भलसा मतः व थः परमेश्‍वरया न्‍ह्यःने वनी मखु। 
वया नायःतय्‌त गर्जे जुइपिं सिंहत खः। वया न्‍यायकर्तात गुँखिचात खः गुपिन्‍सं कन्‍हय् सुथय् तक छुं ल्‍यं तइ मखु। 
इमि अगमवक्तात तःधंछुया जुइपिं व विश्‍वास याये बहःमजूपिं खः। इपिं पुजाहारीतय्‌सं पवित्रगु थाय्‌यात अशुद्ध याःगु दु। इमिसं परमेश्‍वरया व्‍यवस्‍थायात उल्‍टापाल्‍टा यानाः ब्‍यूगु दु। 
इमिगु दथुइ च्‍वनादीम्‍ह परमप्रभु धर्मीम्‍ह खः, वय्‌कलं गुबलय् नं अन्‍याय यानादी मखु। वय्‌कलं सुथय् पतिकं थःगु न्‍याय क्‍यनादी। न्‍हियान्‍हिथं वय्‌कः चुकय् जुयादी मखु। अधर्मीतय्‌सं लाज धयागु हे सी मखु। 
“जिं जातितय्‌त न्‍हंका बियागु दु। इमिगु किल्‍लात उजाड जूगु दु। इमिगु लँपु भज्‍यंक स्‍यंकाबियागु दु, सुं मनूत व लँपु जुयावनी मखु। इमिगु शहर भज्‍यंक स्‍यंगु दु अले अन सुं मनूत नं ल्‍यं दइ मखु। 
जिं मनय् तया, ‘धात्‍थें वं जिगु भय काइ, अले वं जिगु न्‍वाखँयात नाला काइ।’ अनंलि वयागु शरण कायेगु थाय् नाश जुइ मखु। न वयाके जिगु सजाँय वइ। तर फुक्‍क कथंया बांमलाःगु ज्‍या यायेत इपिं झन हथाय् चाल।” 
अथे जुयाः परमप्रभुं धयादी, “बयान बीत जि मदंतले छिमिसं जितः पियाच्‍वँ। जाति जातित अले राज्‍य राज्‍यतय्‌त मुंकाः इमित जिगु तं, जिगु ग्‍यानपुस्‍से च्‍वंगु तं प्‍वंकेगु जिगु मनसुवा दु, छाय्‌धाःसा फुकं पृथ्‍वी हे जिगु नुगः मुया वःगु मिं झौ जुइ। 
“उबले देश देशयापिं मनूतय्‌गु म्‍हुतुसि शुद्ध यानाबी, गुकिं यानाः इपिं फुक्‍कसिनं परमप्रभुया नां कयाः छगू हे मन जुयाः वय्‌कःयागु सेवा यायेमा। 
कूश देशयागु खुसिइ पारिंनिसें नं छ्यालब्‍याल जूपिं जिमि प्रजापिन्‍सं जिगु निंतिं देछा हइ। 
व दिं, जिगु विरोधय् छं याःगु फुक्‍कं ज्‍याखँया हुनिं छ लज्‍या चायेमाली मखु, छाय्‌धाःसा तःधंछुयाः लय्‌ताया जुइपिन्‍त उबले जिं छिमिगु दथुइ लिकया छ्वये, अले जिगु पवित्र पहाडय् छ हाकनं तःधंछुयाः जुइ मखु। 
तर जिं छंगु दथुइ क्‍वमिलु व चिधंपिं मनूत त्‍वःता तये सुनां परमप्रभुया नामय् भलसा काइ। 
इस्राएलयापिं ल्‍यंदुपिं मनूतय्‌सं गुगु कथंयागु नं द्वं याइ मखु। इमिसं मखुगु खँ ल्‍हाइ मखु। न इमिगु म्‍हुतुइ ध्‍वंलाइगु खँ हे दइ। इमिसं नइ अले याउँक ग्‍वार्तुलाच्‍वनी, अले सुनां इमित ख्‍याये फइ मखु।” 
हे जिमि म्‍ह्याय् सियोन, म्‍ये हा! हे इस्राएल, तस्‍सलं हा! हे जिमि म्‍ह्याय् यरूशलेम, थःगु पूरा मनं छ लय्‌ता अले न्‍ह्यइपुकि! 
परमप्रभुं छंगु सजाँय चीकादीगु दु, वय्‌कलं छिमि शत्रुतय्‌त नं लितछ्वःगु दु। इस्राएलया जुजु, परमप्रभु छनापं दु। आः छ विपत्ति खनाः गुबलें ग्‍याये म्‍वा। 
व दिं यरूशलेमयात इमिसं थथे धाइ, “छ ग्‍याये मते, हे सियोन। छंगु ल्‍हाः कमजोर मजुइमाः। 
परमप्रभु छिमि परमेश्‍वर छनापं दु। वय्‌कः वचय् याये फुम्‍ह खः। वय्‌कः छनापं तस्‍सकं लय्‌ता। वय्‌कलं थःगु प्रेमय् छन्‍त शान्‍त याइ। अले छंगु कारणं ततःसलं म्‍ये हालाः वय्‌कः तसक्‍कं लय्‌ताइ।” 
“क्‍वछिनातःगु नखःचखःबलय् नुगः मछिंकीपिं व लज्‍याया बोझ क्‍वबीपिंत जिं मुंके। 
उबलय् छन्‍त क्‍वत्‍यला तःपिन्‍त जिं सजाँय बी, जिं खुत्‍यांकाःपिन्‍त बचय् याये, अले छ्यालब्‍याल जूपिन्‍त जिं मुंके। जिं इमिगु लज्‍यायात हीका पृथ्‍वी न्‍यंक इमिगु नां जाय्‌काबी। 
उबलय् जिं छिमित मुंके अले छिमित छेँय् हये। जिं छिमिगु मिखाया न्‍ह्यःने हे छिमिगु भिंगु दिं लित बीबलय्, पृथ्‍वी न्‍यंक जिं धात्‍थें हे छिमिगु नां व प्रशंसा च्‍वन्‍ह्याकाबी,” 
