१ पत्रुस.
3.
मिसात भाःतं धाःथें च्‍वनेमाः। थुकिं यानाः परमेश्‍वरयात विश्‍वास मयाःम्‍ह भाःतं नं छिमिगु चालचलनं यानाः विश्‍वास याइ। छिमिसं छुं हे खँ न्‍यंके माली मखु। 
अले इमिसं छिमिगु भिंगु चालचलन व परमेश्‍वरयात भरोसा तयाच्‍वंगु खनाः हे छिपिं भिंपिं खः धकाः सीकी। 
छिमिसं पिने जक सँ छ्यनाः तिसां तियाः व वसतं बांलाका जुइ मते। 
बरु दुनुगलंनिसें क्‍वमिलु व शान्‍त जुयाच्‍वँ। थ्‍व गुबलें फुनावनी मखुगु आत्‍मायागु तिसा खः। थज्‍याःगु हे परमेश्‍वरया न्‍ह्यःने तसकं तःजिगु जुइ। 
परमेश्‍वरयात विश्‍वास याइपिं न्‍हापायापिं मिसातय्‌सं नं भाःतं धाःथें च्‍वनाः थःत थुकथं हे बांलाका जूगु खः। 
इपिं मध्‍ये सारा नं छम्‍ह खः। सारां थः भाःत अब्राहामयात हामा धकाः तसकं मानय् याइगु खः। छिपिं नं साराया सन्‍तान जूगुलिं छिमिसं भिंगु बांलाःगु याना जुइमाः। अले छिपिं नं ग्‍याये माली मखु। 
अथे हे मिजंतय्‌सं नं थः कलाः बमलाःम्‍ह खः धयागु खँ ल्‍वःमंके मज्‍यू। छिमिसं नं इमित मानय् यायेमाः, छाय्‌धाःसा परमेश्‍वरं इमित नं अनन्‍त जीवन बियातःगु दु। थुकथं छिमित निम्‍ह जानाः प्रार्थना यायेत छुकिं नं पनी मखु। 
मू खँ छु धाःसा, छिपिं सकलें छगू मनयापिं, क्‍वमिलु, दाजुकिजापिं थें थःथवय् माया याइपिं व सकसितं दया माया याइपिं जुयाच्‍वँ। 
सुनानं छिमित स्‍यंकल धाःसा वयात स्‍यंके मते। बांमलाकल धाःसा बांमलाके मते, बरु उकिया पलेसा आशिष ब्‍यु, छाय्‌धाःसा परमेश्‍वरं छिमित आशिष बीत सःतादीगु खः। 
थथे च्‍वयातःगु दु – “सुयां न्‍ह्यइपुक व ताःई तक म्‍वाये मंदु ला? दुसा, थःगु मेयात मभिंगु खँ नवायेगुपाखें व थःगु म्‍हुतुसियात मखुगु खँ ल्‍हायेगुपाखें तापाक ति। 
पापं लिचिलाः भिंगु ज्‍या या। शान्‍तियागु लँपु त्‍वःतावने मते। 
भिंगु ज्‍या याइपिन्‍त परमप्रभुं स्‍वयाच्‍वंगु दु, अले इमिगु प्रार्थना न्‍यनेत वय्‌कलं न्‍हाय्‌पं बियाच्‍वंगु दु, मभिंगु ज्‍या याइपिनिपाखें धाःसा वय्‌कः फस्‍वयादी।” 
भिंगु जक याना जूसा छिमित सुनानं स्‍यंके फइ मखु। 
सुयातं भिंगु यानाः नं दुःखकष्‍ट जुल धाःसा परमेश्‍वरं छिमित आशिष बियादी। अथे दुःखकष्‍ट बीवं ग्‍याये मते, अले दुःख नं ताये मते। 
दुनुगलंनिसें ख्रीष्‍टयात छिमिसं “प्रभु” धकाः मानय् याना च्‍वँ। छिमिसं याना जूगु आशायागु खँ सुनानं न्‍यं वल धाःसा छिपिं लिसः बीत न्‍ह्याबलें न्‍ह्यचिला च्‍वँ। 
थथे लिसः बीबलय् हनाबना तयाः, मिजासं नुगः यचुकाः नवा। थज्‍याःगु भिंगु चालचलनं यानाः छिमित बांमलाका व ब्‍वः बिया च्‍वंपिं मनूत थः हे लज्‍या चाये माली। 
परमेश्‍वरं हे छिमित दुःख सीके बियादीगु जूसा, छिमिसं मभिंगु यानाः दुःख सीगु स्‍वयाः ला भिंगु यानाः दुःख सीगु हे बांलाः। 
छाय्‌धाःसा झीत परमेश्‍वरयाथाय् हयेत ख्रीष्‍ट नं छकः सिनादिल। पाप हे मदय्‌कं पापीतय्‌गु निंतिं दुःख फयादिल। वय्‌कः पृथ्‍वीइ सिनादिल, अले आत्‍मां वय्‌कःयात हानं म्‍वाकादिल। 
थ्‍व हे आत्‍माया शक्ति कयाः कुना तःपिं आत्‍मातय्‌त नं वय्‌कलं न्‍यंकः झाल। 
नोआं न्‍यंकूबलय् मनूतय्‌सं विश्‍वास हे मयाः। नोआं जहाज दय्‌का च्‍वंतले इमिसं विश्‍वास याइ ला धकाः परमेश्‍वरं तःन्‍हु हे पियादिल। संसार लखं जाःबलय् च्‍याम्‍ह जक मनूत म्‍वात, मेपिं फुक्‍कं सित। 
थ्‍व आः छिमित बचय् याइगु लःया बप्‍तिस्‍माया चिं खः। थ्‍व म्‍हया खिति सिला छ्वयेगु थें मखु, बरु यचुगु नुगलं परमेश्‍वरया अधीनय् जुइगु खः। ख्रीष्‍ट सिनाः म्‍वाना वःगुलिं झीपिं बचय् जुइ। 
वय्‌कः स्‍वर्गय् झायाः परमेश्‍वरया जवय् च्‍वनादीगु दु। अधिकार दुपिं, शक्ति दुपिं, व स्‍वर्गदूतत फुक्‍कं वय्‌कःया ल्‍हातय् दु। 
