उत्‍पत्ति.
8.
अले परमेश्‍वरं नोआ व वलिसे जहाजय् दुपिं फुक्‍क जंगलय् च्‍वनीपिं व छेँय् लहीपिं पशुतय्‌त लुमंकादिल। वय्‌कलं पृथ्‍वीइ फय् वय्‌कादिल। अले लः बुलुहुं सुनावन। 
वा वःगु पिइन्‍हु लिपा पृथ्‍वीया तःलय् च्‍वंगु फुक्‍क लःया धाः व आकाशय् च्‍वंगु ह्वः तित। वा वयेगु दित। 
पृथ्‍वीइ च्‍वंगु लः बुलुहुं सुनावन। सच्‍छि व नेय्‌न्‍हु दुखुन्‍हु लः भचा पाः जुल। 
थुकथं न्‍हय्‌गूगु लाया झिंन्‍हय्‌न्‍हु खुन्‍हु जहाज आरारातया पहाडय् जूवल। 
झिगूगु ला तक लः सुनावनाच्‍वन। झिगूगु लाया न्‍हापांगु दिंखुन्‍हु पहाडया च्‍वका खनेदत। 
पिइन्‍हु लिपा नोआं थःम्‍हं जहाजय् दय्‌कूगु झ्‍याः चाय्‌कल। 
अले क्‍वः छम्‍हय्‌सित ब्‍वय्‌काछ्वत। पृथ्‍वीइ लः मसुतले क्‍वः उखेंथुखें ब्‍वयाच्‍वन। 
अनंलि नोआं जमिनय्‌ लः सुत ला मसूनि ला धकाः स्‍वयेत सुकुभत्तु छम्‍ह ब्‍वय्‌काछ्वत। 
बँय् लःया लः जक जुयाच्‍वंगुलिं जुइगु थाय् तकं मदयाः सुकुभत्तु जहाजय् तुं लिहां वल। नोआं थःगु ल्‍हाः पित हयाः सुकुभत्तुयात ज्‍वनाः जहाजय् दूत काल। 
वं हाकनं न्‍हय्‌न्‍हु तक पिल। अले हाकनं सुकुभत्तुयात जहाजं ब्‍वय्‌काछ्वत। 
बहनिइ लिहां वःबलय् सुकुभत्तुया त्‍वाथय् नकतिनि त्‍वाथला हःगु जैतूनया हः छहः नं दु। अले नोआं पृथ्‍वीइ लः पाः जुइ धुंकल धकाः सीकाकाल। 
वं हाकनं मेगु न्‍हय्‌न्‍हु पिल। अले हाकनं सुकुभत्तुयात ब्‍वय्‌काछ्वत। थुबलय् धाःसा सुकुभत्तु लिहां मवल। 
नोआ खुसः व दच्‍छि (६०१) दँ क्‍यंगु न्‍हापांगु लाया न्‍हापांगु दिं पृथ्‍वीइ च्‍वंगु लः सुत। नोआं जहाजया पौ चीकाः स्‍वःबलय् बँ गनावनाच्‍वंगु खन। 
निगूगु लाया निइन्‍हय्‌न्‍हु खुन्‍हु बँ बांलाक गन। 
अले परमेश्‍वरं नोआयात धयादिल, 
“छिमि कलाः, काय्‌पिं व भौपिं ब्‍वनाः जहाजं पिहां वा। 
छलिसें फुक्‍क सासः दुपिं, झंगः, पशु, व घिसय् जुयाजुइपिं फुक्‍कसित पित हति। अले इपिं पृथ्‍वीइ अप्‍वयावने मा, यक्‍व दयावनेमा।” 
अले नोआ थःकाय्‌पिं, कलाः व भौपिंलिसे जहाजं पिहां वल। 
फुक्‍क कथंया पशु, पृथ्‍वीइ घिसय्‌ जुयाजुइपिं व जात जातकथं झंगःपंक्षी नं छज्‍वः छज्‍वः यानाः जहाजं पिहां वल। 
नोआं परमप्रभुया लागि छगू बलि बीगु थाय् दय्‌कल। अले फुक्‍क कथंया शुद्धपिं पशु व पक्षी छम्‍ह छम्‍ह ल्‍ययाः होमबलि बिल। 
उकिं लय्‌तायाः परमप्रभुं मनं मनं धयादिल, “मनूया नुगलय् मचांनिसें हे मभिंगु खँ बुयावःसां आः हाकनं जिं मनूया कारणं पृथ्‍वीयात सराः बी मखुत। अले न्‍हापा याना थें आः हाकनं ज्‍यान दुपिं फुक्‍कसितं नाश याये मखुत। 
पृथ्‍वी दतले सिनाज्‍या व सामाज्‍या चिकु व तांन्‍वः ताल्‍ला व चिकुला न्‍हि व चा दयांच्‍वनी।” 
