यूहन्‍ना.
16.
“छिपिं स्‍यना मवनेमा धकाः जिं थथे धयागु खः। 
इमिसं छिमित धर्मशास्‍त्र स्‍यनीगु छेँनं पितिनाहइ। अले मनूतय्‌सं छिमित स्‍यानाः परमेश्‍वरयागु सेवा याना धकाः मतिइ तया जुइगु ई नं वइतिनि। 
बाःयात व जितः म्‍हमस्‍यूगुलिं हे इमिसं थथे याइ। 
इमिसं थथे याइ धकाः जिं धयागु खँ छिमिसं लुमंकेमा धकाः जिं थ्‍व खँ धयाच्‍वनागु खः। न्‍हापांनिसें हे जि छिपिंलिसे दुगुलिं जिं थ्‍व खँ मकनागु खः।” 
“अय्‌नं आः जि जितः छ्वया हयादीम्‍हय्‌सिथाय् तुं वनेत्‍यनागु दु। जि वनेत्‍यना नं छिपिं सुनानं हे ‘गन वनेत्‍यना’ धकाः मन्‍यं। 
जिं थथे धयागुलिं छिमित नुगः मछिन जुइ। 
न्‍ह्यागु जूसां जिं सत्‍य खँ धाये, जि वनेगु हे छिमिगु निंतिं भिं जुइ। जि मवंकं छिमित ग्‍वाहालि बीम्‍ह छिमिथाय् झायादी मखु। अय्‌जूगुलिं जिं वनाः वय्‌कःयात छ्वयाहया बी। 
वय्‌कः झाये धुंकाः पाप छु खः, धार्मिकता छु खः व परमेश्‍वरया न्‍याय छु खः धयागु खँय् संसारय् च्‍वंपिनिगु दोष क्‍यनादी। 
जितः विश्‍वास मयाःगु हे पाप खः धकाः वय्‌कलं इमित क्‍यनादी। 
अले धार्मिकता छु खः धयागु नं वय्‌कलं छिमित क्‍यनादी, छाय्‌धाःसा जि बाःयाथाय् वनेत्‍यनागु दु। अले छिमिसं जितः गुबलें हे खनी मखु। 
वय्‌कलं परमेश्‍वरया न्‍याय छु खः क्‍यनादी, छाय्‌धाःसा थ्‍व संसारया शासक न्‍हापा हे दोषी खः धकाः न्‍याय याये धुंकल।” 
“जिं छिमित धायेमानिगु खँ ला यक्‍व हे दु। अय्‌नं छिमिसं आःयात थुइके फइ मखुनि। 
गुबलय् सत्‍य आत्‍मा झायादी, अबलय् छिमित फुक्‍क सत्‍य खँ सीके फय्‌के बी। वय्‌कलं थःगु हे जक खँ कनादी मखु, बरु छु छु न्‍यनादिल व हे जक कनादी। वय्‌कलं लिपा जूवइतिनिगु खँ नं कनादी। 
वय्‌कलं जिगु खँयात कयाः छिमित थथे कनाः जितः तःधंकादी। 
बाःयाके दुगु फुक्‍कं जिगु हे खः। अय्‌जूगुलिं जिं जिगु खँयात कयाः सत्‍य आत्‍मां छिमित कनादी धकाः धयागु खः।” 
“छुं ई लिपा छिमिसं जितः खनी मखु, अले छुं ई लिपा हे छिमिसं जितः हानं खनी।” 
वय्‌कःया चेलात मध्‍ये गुम्‍ह गुम्‍हय्‌सिनं थःथवय् थथे धकाः खँ ल्‍हात – “वय्‌कलं – ‘छुं ई लिपा छिमिसं जितः खनी मखुत,’ अले ‘छुं ई लिपा हे छिमिसं जितः हानं खनी,’ अले हानं – ‘जिमि बाःयाथाय् वनेत्‍यना’ धकाः छु धयादीगु?” 
इमिसं धाल – “वय्‌कलं – ‘छुं ई लिपा’ धकाः धयादीगु मतलब छु जुइ? वय्‌कलं छु धयादीगु खः झीसं छुं हे ध्‍वाथुइके मफुत।” 
वय्‌कलं इमिसं छुं खँ न्‍यनेत्‍यंगु दु धकाः सीकाः थथे धयादिल – “छुं ई लिपा छिमिसं जितः खनी मखुत, अले छुं ई लिपा छिमिसं जितः हानं खनी धकाः जिं धयागु खँय् छिमि थःथवय् खँ ल्‍हाना च्‍वनागु ला? 
जिं छिमित खःगु खँ धाये – छिपिं ह्वाँय्‌ह्वाँय् ख्‍वय् मालीतिनि, संसारयापिं मनूत धाःसा लय्‌लय्‌ताइ। छिमित दुःख जूसां, छिमित जूगु थ्‍व दुःख सुखय् हिलावनी। 
प्‍वाथय् दुम्‍ह मिसायात ब्‍यथा जुइबलय् तसकं दुःख जुइ, तर मचा बुइधुंकाः मचां यानाः वं थःत जूगु दुःख फुक्‍कं ल्‍वःमंका छ्वइ। 
छिमित नं आः थथे हे दुःख ला जुइ। तर जि छिमित हानं नापलाः वये, अले छिपिं हानं लय्‌लय्‌ताइ। अले सुनानं छिमिगु आनन्‍द लाकाकाये फइ मखु। 
अबलय् छिमिसं जिके छुं हे न्‍यनी मखु। जिं छिमित खःगु खँ धाये – छिमिसं जिमि बाःयाके जिगु नामं न्‍ह्यागु फ्‍वंसां छिमित बियादी। 
आः तक छिमिसं जिगु नामं छुं हे मफ्‍वंनि। फ्‍वँ, अले छिमित दइ, थुकथं छिपिं आनन्‍दं जाइ।” 
“थ्‍व खँ फुक्‍कं जिं छिमित चाःहिकाः मेकथं धयाच्‍वना। व ई नं वइ गुबलय् जिं छिमित बाःयागु खँ चाःहिकाः मकंसे ध्‍वाथुइक कनाबी। 
उबलय् छिमिसं थःपिन्‍सं हे जिगु नामं बाःयाके फ्‍वनी। छिमिगु निंतिं जिं बाःयाके फ्‍वना बी माली मखु। 
छिमिसं जितः बाःनं छ्वयाहयादीगु खः धकाः विश्‍वास यानाः जितः माया यानाच्‍वंगुलिं बाःनं नं छिमित माया यानादी। 
बाःया थासं जि थ्‍व संसारय् वयागु खः। आः थ्‍व संसारयात त्‍वःताः जि हानं बाःयाथाय् तुं लिहां वनेत्‍यना।” 
वय्‌कःया चेलातय्‌सं धाल – “आः धाःसा छिं जिमित ध्‍वाथुइक हे धयादिल। ध्‍वामथुइक चाचाःहीकाः धयामदी। 
आः जिमिसं सिल, छिं फुक्‍कं स्‍यू, छिं मस्‍यूगु छुं हे मदु। जिमिसं न्‍यनेमाःगु छुं हे मन्‍त। थुकिं यानाः नं छितः परमेश्‍वरं छ्वयाहयादीम्‍ह खः धकाः जिमिसं विश्‍वास याना।” 
वय्‌कलं लिसः बियादिल – “आः तिनि छिमिसं जितः विश्‍वास यानागु ला? 
ई वइ, अले वये नं धुंकल, आः छिपिं फुक्‍कं जितः त्‍वःताः छ्यालब्‍याल जुयाः थथःगु थासय् वनी। थुकथं जि याकःचा जुइ, अय्‌नं जि याकःचा जुइ मखु, छाय्‌धाःसा जि नाप बाः दी। 
जिगुपाखें छिमित शान्‍ति दयेमा धकाः जिं थथे धयाच्‍वनागु खः। थ्‍व संसारय् छिमित दुःख जुइ, अय्‌नं साहस या, जिं संसारयात त्‍याके धुन।” 
