यर्मिया.
15.
अले परमप्रभुं जितः धयादिल, “मोशा व शमूएल जिगु न्‍ह्यःने दंसां थ्‍व जातिपाखे जिगु मन वनी मखु। इमित जिगु न्‍ह्यःनं पितिनाछ्व! इमित वनेब्‍यु! 
अले ‘जिपिं गन वनेगु?’ धकाः इमिसं छन्‍त न्‍यन धाःसा छं इमित थथे धा, ‘परमप्रभुं थथे धयादी- “‘सीगु लागि च्‍वयातःगु दुसा सीत वनेमा, तरवारं सीगु च्‍वयातःगु दुसा तरवारं सीत वनेमा अले अनिकालं सीगु च्‍वयातःगु दुसा अनिकालं सीत व ज्‍वनाः यंकिगु च्‍वयातःगु दुसा ज्‍वंकाः वनेमा।’” 
परमप्रभुं धयादी, “जिं इमिगु विरोधय् प्‍यंगूकथंया नाश छ्वये। स्‍यायेत तरवार, इमिगु सीम्‍ह लुत्तुलुया यंकेत खिचात, नयेत व नाश यायेत झंगःपन्छि व जंगली पशुत। 
हिजकियाया काय् मनश्‍शें थः यहूदायाम्‍ह जुजु जुयाच्‍वंबलय् यरूशलेमय् छु याःगु खः उकिया लागि जिं इमित पृथ्‍वीयागु फुक्‍क देशय् छगू घच्‍चाइपुगु खँ यानाबी। 
“परमप्रभुं धयादी, हे यरूशलेम, सुनां छन्‍त दया याइ? छंगु निंतिं सु ख्‍वइ? छन्‍त गथे च्‍वं धकाः सुनां न्‍यंवइ? 
छं जितः त्‍वःतूगु दु,” परमप्रभुं धयादी। “छ लिचिला वनाच्‍वंगु दु। उकिं जिं थःगु ल्‍हाः ल्‍ह्वनाः छन्‍त नाश याये, छाय्‌धाःसा जिगु तंयात सह यायां थाकय् जुल। 
अले थ्‍व देशया ध्‍वाखा ध्‍वाखाय् जिं इमित हासां हाःथें हाये, जिं इमि काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍त लाकाकाये, जिमि मनूतय्‌सं थःगु मभिंगु पहःचहः मत्‍वःतूगुलिं जिं इमित नाश याये। 
जिं इमि भाःत मदुपिं मिसातय्‌गु ल्‍याः समुद्रया फिया ल्‍याः स्‍वयाः अप्‍वः दय्‌काबी। जिं इमिगु विरोधय्, ल्‍याय्‌म्‍हपिनि मांया विरोधय् न्‍हिनय् नाश याइम्‍ह ब्‍वनाहये। जिं इमित आकांझाकां संकटय् लाकाबी अले इपांथिपां कंकाबी। 
न्‍हय्‌म्‍ह काय् म्‍ह्याय्‌पिनि मां मुर्छ्या जुयाः सी। न्‍हिनय् हे वयागु सूर्य बिनावनी। वयागु बेइज्‍जत जुइ, अले व लज्‍याय् लाइ। इमि तरवारं बचय् जूपिन्‍त धाःसा जिं इमि शत्रुतय्‌गु न्‍ह्यःने तरवारं स्‍याके बी,” 
हाय, जिमि मां, छाय् छिं जितः बुइकादिया? जिलिसें फुक्‍क देशं ल्‍वापु व जवाःसवाः याइगु। जिं न त्‍याय् बियागु दु, न त्‍याय्‌ कयागु दु, अय्‌नं सकसिनं जितः सराः बीगु। 
परमप्रभुं धयादिल, “हे यर्मिया, धात्‍थें हे जिं छन्‍त छंगु भिंया निंतिं बचय् याये। धात्‍थें हे जिं दुःख व संकटया इलय् छिमि शत्रुतय्‌त छलिसें बिन्‍ति याकेबी। 
छु छम्‍ह मनुखं उत्तरया नँया त्‍याः वा कँय्‌यागु त्‍याः त्‍वथुले फइ ला? 
“छिमिगु देशन्‍यंक जूगु छिमिगु फुक्‍क पापं यानाः छिमिगु धनसम्‍पत्ति व छिमिगु धुकूया सामान जिं लुतय् यानाहःगु सामान थें सितिकं इनाबी। 
जिं छिमित छिमिसं म्‍हमस्‍यूगु देशय् छिमि शत्रुतय्‌गु दास यानाबी। छाय्‌धाःसा जिगु तमं छगू मि च्‍याकी, गुगु छंगु विरोधय् च्‍याइ।” 
छिं स्‍यू, हे परमप्रभु, जितः लुमंकादिसँ, जितः वास्‍ता यानादिसँ। जिगु निंतिं जितः कसाः बीपिन्‍त बदला कयादिसँ। छि सह याये फुम्‍ह खः, जितः यंकादी मते! छिगु लागिं जिं गुलि ब्‍वः फये माल! व लुमंकादिसँ। 
छिगु वचन वःबलय् जिं उपिं वचन नया। छिगु वचनं यानाः जितः न्‍ह्यइपुल, अले जिगु नुगलय् लसतां भय्‌बिल। हे दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु परमेश्‍वर, मनूतय्‌सं जितः छिकपिनि मनू धाइगु। 
मोजमज्‍जा यानाजुइपिनिगु पुचलय् जि गुबलें मच्‍वना। इपिंलिसें न्‍ह्याइपुकेगु ज्‍या नं याना मजुया। छिगु ल्‍हाः जिके दुगुलिं जि याकःचा हे च्‍वना। छिं जितः तमं जाय्‌कादीगु खः। 
जितः छाय् दुःख जुया तुं च्‍वंगु? जिगु घाःपाः छाय् तसकं स्‍याःगु व मलंगु? छु छि जिगु लागि धोखा बीगु खुसिचा थें व लः मदुगु मुहान थें खः ला? 
उकिं परमप्रभुं थथे धयादी, “छ पस्‍ताय् चाल धाःसा छं जिगु सेवा यायेमा धकाः जिं छन्‍त हाकनं थापं याये। छं माःगु खँ जक ल्‍हात धाःसा अले म्‍वाःमदुगु खँ मल्‍हात धाःसा, छ जिगुपाखें खँ ल्‍हाइम्‍ह थें जुइ। थुपिं मनूत छन्‍थाय् लिहां वयेमा तर छ धाःसा इपिं पाखे वने मते। 
जिं छन्‍त थ्‍व प्रजाया निंतिं कँय्‌यागु बल्‍लाःगु किल्‍ला दुगु पःखाः दय्‌काबी। इमिसं छंगु विरोधय् लडाइँ याइ, तर इमिसं छन्‍त त्‍याकी मखु, छाय्‌धाःसा छन्‍त बचय् यायेत व उद्धार यायेत जि छलिसें दु,” 
“मभिंपिं मनूतय्‌गु ल्‍हातं जिं छन्‍त बचय् याये, अले दयामाया मदुपिनिगु ल्‍हातं जिं छन्‍त त्‍वःतके।” 
