२ राजा.
4.
अगमवक्तातय् पुचःयाम्‍ह छम्‍हय्‌सिया कलातं एलीशायात चिल्‍लाय् दनाः थथे धाल, “छिकपिनि दास जिमि भाःत सित। वय्‌कः परमप्रभुयात तसकं मानय् याइम्‍ह धकाः ला छिं सी हे स्‍यू। तर वय्‌कलं ध्‍यबा पुलेमाःम्‍ह छम्‍ह मनू जिमि निम्‍ह काय्‌पिन्‍त दास दय्‌केत काःवयाच्‍वंगु दु।” 
एलीशां वयात लिसः बिल, “छंगु लागि जिं छु याये माल? छंगु छेँय् छु दु? जितः धा।” वं धाल, “छिकपिनि दासयाके छुं नं मदु। चिकंथल जक दु।” 
एलीशां धाल, “छेँय् छेँय् वनाः थः सकलें जःलाखःलापिन्‍के खालि थलत फ्‍वनाः हजि। थल भचा यक्‍व हजि। 
अनंलि छेँय् वनाः छं थः काय्‌पिन्‍त नं दुने तयाः खापा त्‍यु। अले थलय् च्‍वंगु चिकं उपिं थलय् प्‍वंकि। अले जाःगु थलत अलग ति।” 
व मिसा व वया काय्‌नं एलीशां धाःथें यात। अले वं इमिगु ल्‍युने खापा तिनाबिल। इमिसं थलत हःलिसें वं चिकं जाय्‌का वन। 
फुक्‍क थल जायेधुंकाः वं थः छम्‍ह काय्‌यात धाल, “मेगु थल हजि।” तर वं लिसः बिल, “आः मेगु छगः नं थल मन्‍त।” अबलय् लाक हे चिकं वयेगु दित। 
व भाःत मदये धुंकूम्‍ह मिसा वनाः परमेश्‍वरया मनूयात थ्‍व खँ कन। अले वं धाल, “हुँ, चिकं मियाः त्‍यासा पु। ल्‍यं दुगु धिबां छ व छिमि काय्‌पिं म्‍वानाच्‍वने फइ।” 
छन्‍हु एलीशा शूनेम शहरय् वन। अन छम्‍ह तःमिम्‍ह मिसा दुगु जुयाच्‍वन। वं एलीशायात नयेत थःगु छेँय् सःतल। उकिं एलीशा अनं जुयाः वंक्‍वः पतिकं नयेत उगु छेँय् छुं ई च्‍वनीगु। 
व मिसां थः भाःतयात धाल, “थन अप्‍वः थें वयाच्‍वनीम्‍ह मनू परमेश्‍वरया पवित्रम्‍ह मनू खः धकाः जिं स्‍यू। 
कःसिइ छकू चिकूगु क्‍वथा दय्‌काः अन खाता, तेबिल, मेच व मत छप्‍वाः तयाबीनु। व झीगु छेँय् वइबलय् अन च्‍वनी।” 
छन्‍हु एलीशा अन वल, अले तलय् च्‍वंगु थःगु क्‍वथाय् वनाः आराम यात। 
वं थः च्‍यः गेहजीयात धाल, “व शूनम्‍मी मिसायात सःता हजि।” वं वयात सःताहल। व मिसा एलीशाया न्‍ह्यःने दन। 
एलीशां थः च्‍यःयात धाल, “वयात धा, ‘छं जिमिगु लागि थुलिमछि दुःखयात। जिमिसं छंगु लागि छु याये? छु छंगु लागि जुजु वा सेनापतिनापं खँ ल्‍हानाबी माः ला?’” व मिसां धाल, “जि थन थः मनूतनापं बांलाक च्‍वंच्‍वनागु दु। जितः थुलिं गा।” 
लिपा एलीशां गेहजीयात न्‍यन, “अथेसा जिं वयागु लागि यायेमाःगु छुं हे मदु ला?” गेहजीं लिसः बिल, “वया काय् मदुनि, भाःतम्‍ह धाःसा बुरा जुइ धुंकल।” 
अले एलीशां धाल, “वयात थन सःती।” गेहजीं व मिसायात सःतल। व वयाः वयागु लुखा लिक्‍क दन। 
एलीशां व मिसायात धाल, “मेगु दँय् थ्‍व हे इलय् छं थःकाय्‌यात मुलय् तयाः म्‍हितकाच्‍वंगु जुइ।” व मिसां धाल, “मखु, मखु, जिमि प्रभु, परमेश्‍वरया मनू, थः दासीयात ध्‍वंलानादी मते अले आस क्‍यनादी मते।” 
तर व मिसाया प्‍वाथय् दत। एलीशां धाःथें हे वं मेगु दँय् छम्‍ह काय् बुइकल। 
काय्‌मचा भचा तःधिकः जुइ धुंकाः व छन्‍हु थः बौयाथाय् वन। उबलय् वया बौ बुँइ छ्व लइपिंनापं च्‍वनाच्‍वंगु खः। 
काय् मचां थः बौयात धाल, “छ्यं स्‍यात! छ्यं स्‍यात!” वया बौनं थः छम्‍ह च्‍यःयात धाल, “थ्‍वयात थ्‍वया मांयाथाय् यंकि।” 
उम्‍ह च्‍यलं मचायात बुयाः वया मांयाथाय् यंकल। बान्‍हि तक मामं मचायात मुलय् तयाः तल। अले व मचा सित। 
मामं मचायात बुयाः परमेश्‍वरया मनूया क्‍वथाय् यंकाः वयागु खाताय् तयाबिल, अले खापा तिनाः पिहां वल। 
अनंलि वं थः भाःतयात सःताः धाल, “जिथाय् छम्‍ह गधानापं छम्‍ह च्‍यः छ्वयाहयादिसँ। जितः अगमवक्ता एलीशायाथाय् वनेमाःगु दु। जि गुलि फत उलि याकनं लिहां वये।” 
व मिसाया भाःतं न्‍यन, “थौं छाय् वनेमाल? थौं अमाइ नं मखु, शबाथ नं मखु।” वं धाल, “न्‍ह्यागु हे थजु।” 
अले गधाया म्‍हय् काठी चिनाः च्‍यःयात धाल, “थ्‍व गधायात ब्‍वाके यंकि। जिं मधातले जिगु लागि चिपलाः याये मते।” 
थुकथं व वन, अले कर्मेल डाँडाय् परमेश्‍वरया मनूयाथाय् थ्‍यंकः वल। व तापाक्‍कं वयाच्‍वंगु खनाः परमेश्‍वरया मनुखं थः च्‍यः गेहजीयात धाल, “स्‍व! लँय् शूनम्‍मी मिसा वयाच्‍वंगु। 
ब्‍वाँय् वनाः वयात छिमि भाःत व मचा म्‍हं फु ला धकाः न्‍यँ?” वं धाल, “म्‍हं फु।” 
व डाँडाय् परमेश्‍वरया मनूयाथाय् थ्‍यंबलय् वं एलीशाया तुति ज्‍वन। वयात घ्‍वानाः चीकेत गेहजी न्‍ह्यज्‍यात। तर परमेश्‍वरया मनुखं धाल, “वयात त्‍वःताः ब्‍यु। वया नुगः तसकं ख्‍वःगु दु, तर परमप्रभुं व खँ जिपाखें सुचुकाः जितः छुं धयादीगु मदुनि।” 
वं धाल, “हे जिम्‍ह प्रभु, छु जिं छितः काय् फ्‍वनागु खः ला? जितः आस क्‍यनाः आसां थ्‍याकादी मते धकाः जिं बिन्‍ति यानागु मखु ला?” 
अले एलीशां गेहजीयात धाल, “वनेत तयार जु। हथासं थ्‍व जिगु कथि ज्‍वनाः ब्‍वाँय् हुँ। लँय् सुं नापलात धाःसा वयात ज्‍वजलपा याये मते, वं ज्‍वजलपा यात धाःसा वयात लिसः बी मते। थ्‍व जिगु कथि व मचाया ख्‍वालय् तयाब्‍यु।” 
तर मचाया मामं धाल, “धात्‍थें परमप्रभु म्‍वाःम्‍ह खः थें अले छि म्‍वाःम्‍ह खः थें, जिं छितः त्‍वःते हे मखु।” उकिं एलीशा दनाः उम्‍ह मिसाया ल्‍यूल्‍यू वन। 
गेहजीं इपिं स्‍वयाः न्‍हापा वनाः व कथि उम्‍ह मचाया म्‍हय् तयाबिल, तर छुं सः मवः, मचा म्‍वाःगु छुं नं चिं खने मदु। उकिं एलीशायात नापलायेत गेहजी लिहां वन, अले वं धाल, “व मचा मदं।” 
एलीशा छेँय् थ्‍यंबलय् वं थःगु खाताय् सिना च्‍वंम्‍ह मचायात खन। 
व क्‍वथा दुने दुहां वन, अले उपिं निम्‍ह जक दुने दुहां वनाः वं खापा तिल अले परमप्रभुयात प्रार्थना यात। 
अनंलि मचाया म्‍हुतु, मिखा व ल्‍हातय् थःगु म्‍हुतु, मिखा व ल्‍हाः तयाः उम्‍ह मचाया म्‍हया च्‍वय् थःगु म्‍ह तिल्‍ल प्‍यंकल। वं अथे वयागु म्‍हया च्‍वय् थःगु म्‍ह तिल्‍ल प्‍यंकूबलय् मचाया म्‍ह क्‍वानावल। 
एलीशा दनाः क्‍वथाया थुखे उखे न्‍यासि जुल। हाकनं छकः खाताय् दनाः वयागु म्‍हया च्‍वय् थःगु म्‍ह तिल्‍ल प्‍यंकल। अले व मचां न्‍हय्‌कः तक हाच्‍छिउँ यानाः मिखा चाय्‌कल। 
अले एलीशां गेहजीयात सःता धाल, “व शूनम्‍मी मिसायात सःता हजि।” वं वयात सःताः हल। व मिसा वयेधुंकाः एलीशां धाल, “छिमि काय्‌यात यंकि।” 
व दुहां वल, अले एलीशाया तुतिइ भ्‍वसुलाः वं वयात भागि यात। अनंलि थःकाय् ज्‍वनाः व वन। 
देशय् अनिकाल जुयाच्‍वंबलय् एलीशा गिलगालय् लिहां वन। छन्‍हु छपुचः अगमवक्तात थःनापं च्‍वनाच्‍वंबलय् एलीशां थः च्‍यःयात धाल, “मिइ छगः तग्‍वःगु थल तयाः अगमवक्तातय् पुचःया लागि भचा क्‍वाति दय्‌कि।” 
उपिं मध्‍ये छम्‍ह अगमवक्ता बुँइ जडिबुटी माः वन। वं छमा फल थें ज्‍याःगु लौका दुगु गसिमा लुइकल। वं थःम्‍हं ल्‍हातं ज्‍वने फक्‍व उकिया फल खानाः हल। वं लौका थें ज्‍याःगु उपिं फलयात कुचा कुचा यानाः तानाः क्‍वातिदुगु थलय् तल। व छुकिया फल खः धकाः सुनानं मस्‍यू। 
ग्‍वार्चा मनूतय्‌त नयेत बिल। तर उकिया सवाः कयाः इमिसं एलीशायात चिल्‍लाय् दनाः धाल, “अय् परमेश्‍वरया मनू, थ्‍व थलय् मृत्‍यु दु।” इमिसं व नये मफुत। 
एलीशां धाल, “भचा छुचुं हजि।” वं व थलय् तयाः धाल, “आः थुमित थ्‍व नकि।” थुबलय् उकी स्‍यंकीगु छुं मदु। 
बाल-शलीशायाम्‍ह छम्‍ह मनुखं परमेश्‍वरया मनूया निंतिं उगु दँया बालीया न्‍हापां सःगु तछ्वया निइपा मरि व थःगु बोराय् न्‍हूगु अन्‍नया धेत भचा ज्‍वनावल। एलीशां धाल, “उपिं मनूतय्‌त थ्‍व नयेत ब्‍यु।” 
वया च्‍यलं लिसः बिल, “छु जिं सच्‍छिम्‍ह मछिं मनूतय्‌गु न्‍ह्यःने थुलि जक तयाबीगु ला?” तर एलीशां धाल, “मनूतय्‌त थ्‍व नयेत ब्‍यु। छाय्‌धाःसा परमप्रभुं थथे धयादीगु दु, ‘इमिसं नयाः नं भचा ल्‍यनी।’” 
अले वं व इमिगु न्‍ह्यःने तयाबिल। परमप्रभुया वचनकथं इमिसं नयाः नं भचा ल्‍यन। 
