यशैया.
65.
परमप्रभुं धयादी, “जिके न्‍यं मवःपिन्‍त जिं लिसः बीत तयार दु। अय्‌नं इमिसं जितः हे मालाच्‍वंगु मदु। ‘जि थन दु, जि थन हे दु’ धयासां जिमि प्रजा जितः प्रार्थना याःगु मदु। 
जिं जिगु ल्‍हाः न्‍हिछि हे छगू विद्रोही प्रजाया न्‍ह्यःने ब्‍वय्‌काच्‍वना। तर इपिं थःगु हे बिचालं थज्‍याःगु मभिंगु लँपुइ जुइ। 
थज्‍याःगु प्रजा जिगु हे न्‍ह्यःने न्‍ह्याबलें जितः तं पिहां वय्‌काच्‍वनी। इमिसं क्‍यबय् बलि छाइ, अले अप्‍पां दय्‌काः तःगु वेदीइ धुपांय् च्‍याकी। 
इपिं चिहानय् च्‍वनी, अले गुप्‍ति थासय् पियाः चा छ्याइ। इमिसं फाया ला नइ, अले घच्‍चाइपुगु सूप दय्‌काः ख्‍वल्‍चाय् तयाः त्‍वनी। 
अले इमिसं थवंथः धाइ, ‘छिपिं तापाक्‍क हुँ, जिगु न्‍ह्यःने वये मते छाय्‌धाःसा जि छंगु निंतिं तच्‍वकं पवित्रम्‍ह खः।’ थज्‍याःपिं मनूत ला जिगु निंतिं न्‍हाय्‌या कुँ थें व न्‍हिच्‍छि च्‍यानाच्‍वंगु मि थें खः। 
“स्‍व, जिगु न्‍ह्यःने च्‍वयातःगु दु, जि सुम्‍क च्‍वने मखु, तर जिं इमित पूरा बदला काये, धात्‍थें हे जिं पूरा बदला काये। 
जिं छिमिगु व छिमि पुर्खातय्‌गु पापया बदला काये” परमप्रभुं धयादी। “छाय्‌धाःसा इमिसं पर्वतय् बलि छ्वय्‌कल, अले डाँडाय् जितः हेपय् यात। जिं इमिगु न्‍हापाया ज्‍याया पलेसा इमित पूरा बदला काये।” 
परमप्रभुं थथे धयादी, “गथे दाखया ज्‍वाँय्‌लय् रस दया, मनूतय्‌सं धाइ, ‘उकियात स्‍यंके मते, छाय्‌धाःसा उकी झन अप्‍वः रस दइजुइ,’ अथे हे जिं जिमि दासतय्‌गु कारणं इपिं फुक्‍कसित नाश याये मखु। 
जिं याकूबपाखें सन्‍तानत व यहूदापाखें जिगु पर्वतय् अधिकार याइपिं हये। जिं ल्‍ययातयापिन्‍सं हे अन अधिकार याइ, अले जिमि प्रजा अन च्‍वनी। 
जितः मालीपिं जिमि प्रजाया निंतिं, शारोन फैच्‍वलय्‌त ज्‍वयेगु ख्‍यः, अले आकोरया ब्‍यासि धाःसा सा द्वहंतय्‌गु आराम कायेगु थाय् जुइ। 
“तर छिपिं मध्‍ये सुनां जि परमप्रभुयात त्‍वःती, अले जिमिगु पवित्र पर्वतयात ल्‍वमंकी, सुनां भाग्‍य द्यःया निंतिं टेबिल तयार याइ, अले कर्मया द्यःया निंतिं ल्‍वाकछ्यानातःगु दाखमद्यं जाय्‌की, 
जिं तरवारयात छिमिगु कर्म यानाबी, अले छिपिं सकलें स्‍यायेत क्‍वछुइ। छाय्‌धाःसा जिं छिमित सःताबलय् छिमिसं लिसः मब्‍यू। जि न्‍ववानाबलय् छिमिसं न्‍हाय्‌पं बियाः मन्‍यं। जिगु न्‍ह्यःने छिमिसं छु मभिं व हे ज्‍या यात, अले छिमिसं जितः मयःगु ज्‍या यायेगु हे ल्‍यल।” 
अथे जुयाः परमप्रभु परमेश्‍वरं थथे धयादी, “स्‍व, जिमि दासतय्‌सं नयेखनी। छिपिं धाःसा नये मास्‍ति वय्‌का च्‍वनेमाली। जिमि दासतय्‌सं लः त्‍वनी, छिपिं धाःसा प्‍याः चाय्‌का च्‍वनेमाली। जिमि दासतय्‌सं लसतां हनी, छिपिं धाःसा लाजय् लाइ। 
जिमि दासतय्‌सं नुगलंनिसें लय्‌लय्‌तायाः म्‍ये हाली, छिपिं धाःसा मनय् पीर दुगुलिं ख्‍वइ, छिमिगु नुगः ख्‍वःगुलिं ततःसलं हालाः ख्‍वइ। 
छिमिसं थःपिनिगु नां जिं ल्‍ययापिनिगु निंतिं सरा कथं त्‍वःतावनि। अले जि, परमप्रभु परमेश्‍वरं छिमित स्‍यानाबी। तर जिं थः दासतय्‌गु निंतिं मेगु नां बी। 
सुनां थ्‍व देशय् सुवाःयात फ्‍वनी, वं धात्‍थें परमेश्‍वरया नामं थथे याइ, थ्‍व देशय् पाफइपिन्‍सं परमेश्‍वरया नामय् हे पा फइ, छाय्‌धाःसा न्‍हापा न्‍हापाया दुःखत ल्‍वमने धुंकी, अले उपिं जिगु न्‍ह्यःनं सुपिकातःगु जुइ। 
“स्‍व, जिं न्‍हूगु आकाश व न्‍हूगु पृथ्‍वी सृष्‍टि याये। न्‍हापा न्‍हापाया खँतय्‌गु लुमन्‍ति जुइ मखु, न उपिं मनय् हे वइ। 
तर जिं सृष्‍टि यानागु खँय् न्‍ह्याबलें लसता व खुशी हँ। छाय्‌धाःसा जिं यरूशलेमयात खुसिं जाःगु व अनयापिं मनूतय्‌त लसतां जाःपिं यानाबी। 
जि यरूशलेमयात खनाः लय्‌ताये, अले जिमि प्रजापाखें खुशी जुये। अन ख्‍वःसः व ततःसलं हाला हइगु सः हाकनं गुबलें न्‍यनेमाली मखु। 
“छुं दिं तक म्‍वानाच्‍वंम्‍ह ह्याउँ मचा वा थःगु पूरा दँ म्‍वायेमखंम्‍ह बुराम्‍ह मनू अन गुबलें दइ मखु। सछि दँ तक म्‍वानाः सीम्‍हय्‌सित ल्‍याय्‌म्‍ह ताय्‌की। अले सछि दँ तक मम्‍वाःम्‍हय्‌सित सराः लाःम्‍ह ताय्‌की। 
इमिसं छेँ दय्‌काः उकी बाय् च्‍वनी। इमिसं क्‍यबय् दाखमा पिनाः उकिया फल नइ। 
इमिसं दय्‌कूगु छेँतय्‌के मेपिं बाय् च्‍वंवइगु गुबलें जुइ मखु, अले इमिसं प्‍यूगु दाखमाया फल मेपिन्‍सं नयेगु गुबलें जुइ मखु। छाय्‌धाःसा सिमाया आयु थें जिमि प्रजाया आयु जुइ, अले जिं ल्‍ययापिन्‍सं थःगु ल्‍हातं ज्‍या यानाः अप्‍वः दिं तक लय्‌तायाच्‍वनी। 
इमिसं सित्तिंवंक ज्‍या याइ मखु, वा विपत्तिया निंतिं मचात बुइकी मखु। छाय्‌धाःसा इपिं व इमि सन्‍ताननापं जि, परमप्रभुपाखें सुवाः दुपिं प्रजा जुइ। 
इमिसं प्रार्थना याये न्‍ह्यः हे जिं लिसः बी। इमिसं धया च्‍वँच्‍वं हे जिं इमिगु खँ न्‍यने। 
गुँखिचा व भ्‍याःचा छथाय्‌नापं च्‍वनाः नइ, अले सिंहनं धाःसा द्वहं नं थें सु नइ, सर्पया नसा धाःसा धू जुइ। जिगु फुक्‍क पवित्र पर्वतय् न इमिसं हानि याइ न नाश हे याइ, 
