अय्‍यूब.
31.
“सुं मिसायात बांमलाःगु मिखां स्‍वये मखु धकाः जिं थःगु मिखालिसें बाचा चिनागु दु। 
मनूया निंतिं परमेश्‍वरं स्‍वर्गं ल्‍ययादीगु भाग छु खः? दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमेश्‍वरं च्‍वय्‌नं बियादीगु सर्बय् छु खः? 
व दुष्‍ट ज्‍या याइपिनिगु लागि नाश अले मखुगु ज्‍या याइपिनिगु निंतिं विपत्ति, मखु ला? 
परमेश्‍वर थःम्‍हं हे जिगु पहःचहः स्‍वयामदी ला? जिगु फुक्‍क पलाः ल्‍याः खानाः मदी ला? 
“जिं मखुगु खँय् गुबलें पलाः न्‍ह्याकागु मदु धकाः पाफये अथवा जिगु तुति धोखा बीत ब्‍वाँय् जूगु मदु। 
न्‍याययागु तराजुइ परमेश्‍वरं जितः लनादीमा, अले वय्‌कलं जि धर्मीम्‍ह खः धकाः सीकादीमा। 
जिगु पलाः मखुगु लँय् वंगु दुसा, जिगु मनं मिखाया इच्‍छा कथं याःगु दुसा, अथवा जिगु ल्‍हातय् दाग प्‍यपुनाच्‍वंगु दुसा, 
जिं पिनागु अन्‍न मेपिन्‍सं नयेमा, जिगु बालियात हानापं लिनाकायेमा। 
“जिगु मन थः जःलाखःलाया कलाःपाखे वंगु दुसा अले वयागु छेँया लुखाय् जिं वयात पियाच्‍वनागु दुसा, 
जिमि कलाः मेम्‍ह मनूया दासी जुयाः वनेमा, अले मेपिं मनूतय्‌सं वलिसें लसपस यायेमा। 
छाय्‌धाःसा व ला मछालापुसे च्‍वंगु ज्‍या खः, न्‍याय याइगु छगू अपराध खः। 
थ्‍व ला फुक्‍क कथं नाश याइगु मि थें खः, जिगु बालियात हांनिसें लिनाकाइगु मि। 
“जिम्‍ह दास वा दासी जिगु विरोधय् उजुर यायेत जिथाय् वइबलय् जिं इमिगु खँ मन्‍यनागु दुसा, 
परमेश्‍वर खनेदय्‌क झाइबलय् जि गय् यानाः वय्‌कःया न्‍ह्यःने दने फइ? वय्‌कलं ल्‍याःचाः कयादीबलय् जिं छु लिसः बीगु? 
जितः मांया प्‍वाथय् दय्‌कादीम्‍हसिनं इमित नं दय्‌कादीगु मखु ला? छम्‍ह हे परमेश्‍वरं जिमित मांया प्‍वाथय् सृष्‍टि यानादीगु मखु ला? 
“जिं चीमिपिन्‍त ग्‍वाहालि यायेत म्‍हाः धयागु दु ला? वा जिं भाःत मदुपिन्‍त क्‍वत्‍यलागु दु ला? 
जिं थःगु मरि मांबौ मदुपिन्‍त इनामब्‍युसें थःके हे तया तयागु दु ला? 
मखु, जिं अथे यानागु मदु, जिं ला इमित इमि अबुनं थें लहिना। जिं थः बूगु दिनंनिसें हे भाःत मदुम्‍हय्‌सित स्‍वयावयाच्‍वनागु दु। 
सुं छेँय् मदुम्‍ह, वसः मदय्‌काः च्‍वनाच्‍वंगु व चीमिपिं वसः फीगु मदय्‌काः च्‍वनाच्‍वंगु खनाः 
जिं इमित लुमुकेत जिम्‍ह फैया ऊनं दय्‌कूगु वसः बियाबलय् इमिसं जितः सुवाः मब्‍यूगु दु ला? 
अदालतय् जितः ग्‍वाहालि याइम्‍ह दुगु खनाः जिं मांबौ मदुपिन्‍त ल्‍हाः ल्‍ह्वनागु दु ला? 
जिं अथे यानागु दुसा जिगु ब्‍वहः कुतुं वनेमा अले जिगु लप्‍पा साहालं चबुइमा। 
छाय्‌धाःसा जि परमेश्‍वरपाखें वःगु विपत्ति खनाः जि ग्‍याः। वय्‌कःया गौरवं यानाः जिं थथे याये फइ मखु। 
“जिं पाफये, जिं ध्‍यबाय् भलसा तयागु मदु, वा भिंगु लुँयात ‘छ जिगु सुरक्षा खः’ धकाः धयागु मदु। 
जि थःगु धनसम्‍पत्तिइ अले थःगु ल्‍हातं कमाइ यानागु धनय् लय्‌तायागु मदु, 
जिं ज्‍वाल्‍लच्‍वंगु सूर्ययात, अथवा गौरवं जाःगु तिमिलायात स्‍वयाः, 
मनं मनं उपिं प्रति जिगु नुगः क्‍वसाय्‌कागु मदु, अले उमित पुजा यायेत जिगु ल्‍हाः ल्‍ह्वनागु मदु। 
व जिं अथे यानागु दुसा जितः नं न्‍यायाधीशतपाखें सजाँय दयेमा। छाय्‌धाःसा अथे यायेगु धयागु जिं स्‍वर्गय् दुम्‍ह परमेश्‍वरयात इन्‍कार यानागु जुइगु। 
“जिमि शत्रु नाश जूगु खनाः जि गुबलें लय्‌तायागु मदु, अथवा वयात दुःख जूबलय् जि गुबलें लय्‌तायागु मदु, 
व ‘झ्‍वक्‍कनीमा’ धकाः सराः बियाः जिं गुबलें पाप मयाना। 
जि च्‍यःतय्‌सं गुबलें थथे धाःगु मदु, ‘वं मेपिन्‍त नयेपित्‍याकाः वनेबिल।’ 
परदेशीत चान्‍हय् लँय् द्यने माःगु मदु, छाय्‌धाःसा लँजुवाःतय्‌गु लागि जिगु छेँया लुखा न्‍ह्याबलें चाः। 
मेपिं मनूतय्‌सं याःथें, जिं जिगु नुगलय् जिगु पाप सुचुकेगु कुतः यानागु मदु। 
मनूतय्‌सं छु धाइ धकाः वा थःथितितय्‌सं हेपय् याइ धकाः जि गुबलें ग्‍यानागु मदु, जि गुबलें सुम्‍क मच्‍वना अले छेँय् मच्‍वना। 
“जिगु खँ न्‍यनीम्‍ह सुं दुगु जूसा गुलि ज्‍यूगु, स्‍व, थ्‍व जिगु सत्‍य खँ खः। दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमेश्‍वरं हे लिसः बियादीमा। जितः दोष ब्‍यूम्‍हय्‌सिनं थःगु दोष पत्र च्‍वयाबीमा। 
जिं गर्व यानाः उपिं दोष पत्र ब्‍वहलय् तयाः जुयेगु, मुकुट थें पुयाः जुयेगु 
जिं यानागु फुक्‍क ज्‍या जिं परमेश्‍वरयात कनाबीगु जुयेगु, जि वया न्‍ह्यःने राजकुमार थें वनेगु जुयेगु। 
“जिं थम्‍हं हे पालागु बुँ जिं खुया कयागु दुसा अले व उकिया मालिकपाखें लाका कयागु दुसा 
जिं उकिया अन्‍न धिबा मपुसें नयागु दुसा म्‍हय्‌तय्‌गु नुगः ख्‍वयेकागु दुसा 
अले तछ्वया पलेसा झाः व छ्वया पलेसा तुघाँय् बुयावयेमा।” अय्‍यूबया वचन क्‍वचाल। 
