उपदेशक.
11.
थःगु अन्‍न समुद्रया उखेपाखे छ्व, छाय्‌धाःसा यक्‍व दिं लिपा व छन्‍त हाकनं दइ। 
छं थःगु सामान न्‍हय्‌म्‍ह वा च्‍याम्‍हय्‌सित इनाब्‍यु, छाय्‌धाःसा देशय् गज्‍याःगु विपत्ति वयेफु व छं मस्‍यू। 
सुपाँय् लखं जाल धाःसा बुँइ वा वइ। सिमा दच्‍छिनय् ग्‍वतुल धाःसा वा उत्तरय् ग्‍वतुल धाःसां व गन ग्‍वतूगु खः अन हे तुं लानाच्‍वनी। 
फय्‌या बारे बिचाः यानाच्‍वनीम्‍हय्‌सिनं गुबलें पुसा ह्वली मखु, सुपाँय्‌यात स्‍वयाच्‍वनीम्‍हय्‌सिनं गुबलें बाली लये फइ मखु। 
गथे छं फय् गन वनी अले मांया प्‍वाथय् मचा गुकथं सृष्‍टि जुइ धकाः सीके फइ मखु, अथे हे फुक्‍क दय्‌कादीम्‍ह परमेश्‍वरया ल्‍हाःया ज्‍या नं छं थुइके फइ मखु। 
छ सुथ न्‍हापां हे पुसा ह्वलेत हुँ, अले सन्‍ध्‍याकाः इलय् तकं ज्‍या यायेगु त्‍वःते मते, छाय्‌धाःसा आः ह्वःगु वा लिपतय् ह्वःगु गुगु पुसा बुया वइ, वा निगू पुसा नं बांलाइ धकाः छं मस्‍यू। 
तुयुगु जः बांलाइ। मिखां निभाःयात स्‍वयेत यय्‌की। 
मनूत न्‍ह्याक्‍व अप्‍वः म्‍वानाच्‍वन धाःसा उपिं फुक्‍कलय् नं व लय्‌तायाच्‍वनेमा। तर वं खिउँलय् याःगु ज्‍या नं लुमंकेगु यायेमा, छाय्‌धाःसा उपिं यक्‍व हे अप्‍वः जुइ। आः जूवइतिनीगु फुक्‍क खँ नं सितिं वंगु खः। 
हे ल्‍याय्‌म्‍हम्‍ह मनू, ल्‍याय्‌म्‍हबलय् हे लय्‌ताया च्‍वँ! छंगु नुगलय् थःगु ल्‍याय्‌म्‍हसूबलय् लय्‌तायाच्‍वने फयेमा। छंगु मिखां खंगुलिइ व छंगु नुगःया खँया ल्‍यूल्‍यू जु! तर बांलाक बिचाः या! परमेश्‍वरं थुपिं फुक्‍क खँया न्‍याय यानादी। 
अथे जुयाः छंगु नुगलय् पीर कायेगु त्‍वःति, अले शरीरया दुःखयात त्‍वःताछ्व, छाय्‌धाःसा ल्‍याय्‌म्‍हसू व बल सितिं वंगु खँ खः। 
