उत्‍पत्ति.
43.
कनानय् अनिकाल अज्‍ज अप्‍वयावल। 
मिश्रं हःगु अन्‍न फुक्‍क फुसेंलि याकूबं थः काय्‌पिन्‍त धाल, “वनाः हाकनं अन्‍न न्‍याना हजि।” 
यहूदां धाल, “मिश्रया हामां जिमित थःकिजा ज्‍वनामवयेकं वये मते धकाः ख्‍याच्‍वः ब्‍यूगु दु। 
छिं जिमित बेन्‍यामीनयात नं नापं ब्‍वनायंकेबीगु खःसा जिपिं वने, 
मखुसा वने मखु। छाय्‌धाःसा हामां ‘छिमि किजा ज्‍वनाः मवयेकं जिथाय् वये मते’ धकाः धयाहःगु दु।” 
इस्राएलं धाल, “छिमिसं वयात मेम्‍ह नं किजा दु धकाः जितः छाय् थ्‍व दुःख बियागु?” 
इमिसं धाल, “व मनुखं जिमित ‘छिमि बाः म्‍वानाच्‍वंगु दनि ला, छिमि मेपिं नं दाजुकिजा दु ला’ धकाः दुवालाः न्‍यन। जिमिसं नं वयागु न्‍ह्यसःया लिसः बिया। वं अथे ‘छिमि किजायात थन हजि’ धाइ धकाः जिमिसं छु स्‍यू?” 
अले यहूदां थः बौ इस्राएलयात धाल, “बेन्‍यामीनयात जिगु जिम्‍माय् छ्वयादिसँ। जिपिं थनं थत्‍थें हे वनाछ्वये। थुकथं छि, जि व झी फुक्‍कं म्‍वाये फइ सी माली मखु। 
वयागु जिम्‍मा जि जुल। जिं वयात लित हये मफुत धाःसा जि छिगु न्‍ह्यःने सदांया लागि दोषी जुयाच्‍वने। 
छिसं थन म्‍वाःसां म्‍वाःसां लिबाका मच्‍वंगु जूसा जिपिं अन निकः वनावयेधुन जुइ।” 
अले इमि बौ इस्राएलं धाल, “अथे हे यायेमाः धयागु खःसा अथे हे या। व मनूयात थनया पायेगु वासः, भिंगु भिंगु कस्‍ति, मसला, मूर्र, पेस्‍ता व स्‍यांगुलि नं भचा भचा कोसेलि यंकि। 
अले निदुगं अप्‍वः वहः नं यंकि, छाय्‌धाःसा छिमिगु बोराय् लितवःगु धिबा नं लित पुले मानि। थथे द्वनाः जूगु नं जुइफु। 
छिमि किजायात नं यंकि। छिपिं थत्‍थें हे व मनूयाथाय् हुँ। 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमेश्‍वरं छिमित व मनूया न्‍ह्यःने दया यानादीमा। अले व मनुखं छिमि दाजु व बेन्‍यामीनयात नं छिपिंलिसें छ्वयाहयेमा। जि सन्‍तान मदयेक च्‍वनेमाःसां थजुइमा।” 
इपिं कोसेलि, निदुगं वहः व बेन्‍यामीनयात नं ज्‍वनाः हथाय् पथासं मिश्रय् योसेफयाथाय् वन। 
बेन्‍यामीनयात खनाः योसेफं छेँय् ज्‍या याइपिनि नायःयात धाल, “थुमित जिगु छेँय् यंकि। अले भ्‍वय् ज्‍वरय् या। थौं न्‍हिनय् थुमिसं जिलिसें नइ।” 
व मनुखं योसेफं धाःथें इमित योसेफया छेँय् यंकल। 
योसेफया छेँय् यंकूगुलिं इपिं ग्‍यात। इमिसं मतिइ तल, “न्‍हापा बोराय् लित बियाहःगु वहःया हुनिं थथे छेँय् हयाः झीत कुनाः दास याइगु जुइ। अले झीगु गधात नं काइगु जुइ।” 
उकिं इमिसं छेँया लुखाय् थ्‍यंकाः योसेफया छेँय् ज्‍या याइपिनि नायःयात धाल – 
“हे जिमि प्रभु, जिपिं थन न्‍हापा अन्‍न न्‍यानाः लिहां वनाबलय् 
बहनी बाय् च्‍वनाथाय् जिमिसं थःपिनिगु बोरा चाय्‌काः स्‍वयाबलय् बोराया म्‍हुतुइ हे वहः लुल। उकिं जिमिसं व लित हयागु दु। 
जिमिसं अन्‍न न्‍यायेत मेगु वहः नं हयागु दु। जिमिगु बोराय् सुनां वहः तयाबिल जिमिसं मस्‍यू।” 
वं धाल, “ग्‍याये मते। छिमि व छिमि बौया परमेश्‍वरं छिमिगु बोराय् वहः तयाब्‍यूगु जुइ। छिमिसं ब्‍यूगु वहः ला जिं कयागु हे खः।” अले वं शिमियोनयात इमिथाय् हल। 
व मनुखं इमित योसेफया छेँय् यंकल। अले तुति सिलेत इमित लः बिल। इमिगु गधातय्‌त नसा नं बिल। 
इमिसं न्‍हिनय् योसेफयात बीगु कोसेलि ठीक यात। छाय्‌धाःसा इमित अन हे नयेत धाःगु खः। 
योसेफ छेँय् वःबलय् इमिसं थःपिन्‍सं ज्‍वनावःगु कोसेलि वयात बिल। अले पुलिं चुयाः भागि यात। 
योसेफं इमिके म्‍हंफु मफु न्‍यने धुंकाः धाल, “छिमिसं जितः थः बुराम्‍ह अबुयागु खँ कंगु खः। आः व गय् च्‍वं? आः तकं म्‍हं फु ला?” 
इमिसं धाल, “छिम्‍ह दास, जिमि बौ आः तकं म्‍हं फु।” अले हाकनं इमिसं वयात पुलिं चुयाः भागि यात। 
योसेफं थःकिजा, थः हे मांया काय् बेन्‍यामीनयात स्‍वयाः धाल, “छिमिसं धयाम्‍ह छिमि दक्‍वसिबय् चिधीम्‍ह किजा थ्‍व हे खः ला? ‘परमेश्‍वरं छन्‍त आशिष बियादीमा, बाबु।’” 
थःकिजा खनाः नुगः मछिना वःगुलिं व अनं फहिलाः थःगु क्‍वथाय् वनाः ख्‍वल। 
ख्‍वाः सिलाः व क्‍वथां पिहां वल। अले थःत कःघाना धाल, “नयेगु हजि।” 
योसेफ, वया दाजुकिजापिं व अन भ्‍वय् वःपिं मिश्रीतय्‌त अलग अलग तयाः नकल। छाय्‌धाःसा मिश्रीतय्‌सं हिब्रूतलिसे नापं च्‍वनाः मनः। हिब्रूतलिसे च्‍वनाः नल कि थःपिं क्‍वह्यनी धकाः मिश्रीतय्‌सं ताय्‌कीगु खः। 
योसेफं इमित थकालिंनिसें क्‍वकालि तक झ्‍वःछुकाः फ्‍यतुकल। थ्‍व खनाः तसकं अजू चायाः इमिसं थवंथवय् ख्‍वाः स्‍वल। 
इमिगु ब्‍व योसेफयागु हे टेबिलं लिकया यंकूगु खः। बेन्‍यामीनयागु ब्‍व इमिगु स्‍वयाः न्‍यादुगं अप्‍वः तब्‍व। थुकथं इमिसं योसेफलिसे लय्‌तातां नयेत्‍वने यात। 
