यूहन्‍ना.
7.
अनंलि येशू गालीलय् चाःहिलादिल। यहूदिया जिल्‍लाय् यहूदीतय् नायःतय्‌सं वय्‌कःयात स्‍यायेत स्‍वःगुलिं वय्‌कः अन झाया मदी। 
थुबलय् यहूदीतय्‌गु बल्‍चाबाय्‌या नखः थ्‍यंकः वये धुंकल। 
उकिं वय्‌कःया किजापिन्‍सं थथे धाल – “थनं यहूदियाय् झासँ। अले छिं याःगु ज्‍या छिकपिनि चेलातय्‌सं नं खनी। 
संसारय् तःधंम्‍ह मनू जुइ मास्‍ति वःम्‍हय्‌सिनं सुलाः सुलाः ज्‍या याइ मखु। छिं थथे यायेगु हे खःसा फुक्‍कसिनं सीकेमा।” 
वय्‌कःया किजापिन्‍सं हे नं वय्‌कःयात विश्‍वास मयाः। 
उकिं वय्‌कलं इमित थथे धयादिल – “जिगु ई आः तक मवःनि। छिमिगु लागि न्‍ह्यागु ई नं ठीक जू। 
संसारय् च्‍वंपिन्‍सं छिमित हेला याये फइ मखु। जिं संसारय् च्‍वंपिन्‍सं याना जूगु ज्‍याखँ मभिं धकाः धयागुलिं इमिसं जितः हेला याइ। 
छिपिं हे जक नखः मानय् याः हुँ। जिगु ई आः तक मवःनिगुलिं जि थ्‍व नखःतय् वने मखु।” 
इमित थथे धयाः वय्‌कः गालीलय् तुं च्‍वनादिल। 
वय्‌कःया किजापिं नखःतय् वने धुंकाः सुनानं मसीक वय्‌कः नं झाल। 
नखःबलय् यहूदीतय् नायःतय्‌सं वय्‌कःयात थथे धाधां माः जुल – “व मनू गन दु हं?” 
अले अन वय्‌कःयागु खँय् मनूतय् दथुइ भुनु भुनु खँ जुल। छखलःसिनं “वय्‌कः भिंम्‍ह मनू खः” धकाः धाःसा मेपिन्‍सं “मखु, व मनूतय्‌त स्‍यंका जुइम्‍ह खः” धकाः धाइगु। 
अय्‌नं यहूदीत खनाः ग्‍याःगुलिं सुनानं वय्‌कःया बारे खुलस्‍त खँ ल्‍हायेगु आँट मयाः। 
नखः बच्‍छि सिधःबलय् येशूं देगलय् झायाः मनूतय्‌त स्‍यनेकने यानादिल। 
नायःतय्‌सं छक्‍क जुयाः थथे धाल – “थ्‍व मनुखं ब्‍वँ हे मब्‍वंकं थुलिमछि खँ गथे यानाः सय्‌कल?” 
अले वय्‌कलं इमित लिसः बियादिल – “जिं स्‍यनाच्‍वनागु खँ जिगु मखु, जितः छ्वया हयादीम्‍हय्‌सित खः। 
सुनानं परमेश्‍वरयागु इच्‍छा पालन यायेगु मतिइ तःसा व मनुखं जिं स्‍यनाच्‍वनागु खँ परमेश्‍वरयागु खः ला कि जिगु थःगु हे खँ खः धकाः सीके फइ। 
थःगु हे जक खँ ल्‍हाइम्‍ह मनू थः हे जक तःधं जुइत स्‍वइ। बरु थःत छ्वया हःम्‍हय्‌सित तःधंकेत स्‍वइम्‍ह मनू हे सत्‍यम्‍ह खः। अले वयाके मभिंगु छुं हे दइ मखु। 
छिमित व्‍यवस्‍था बियादीम्‍ह मोशा मखु ला? छिपिं छम्‍हय्‌सिनं हे नं थ्‍व व्‍यवस्‍था पालन याःगु मदु। अय्‌नं छिमिसं जितः छाय् स्‍यायेत स्‍वयाच्‍वना?” 
अले मनूतय्‌सं लिसः बिल – “छंके भूत दुबिनाच्‍वंगु दु। सुनां छन्‍त स्‍यायेत स्‍वयाच्‍वन?” 
वय्‌कलं इमित लिसः बियादिल – “जिं छगू अजू चायापुगु ज्‍या याना, अले छिकपिं फुक्‍कं छक्‍क जुयादिल। 
मोशां छिकपिन्‍त म्‍हय् चिं तय्‌केगु नियम बिया थकल। थ्‍व मोशां हे ब्‍यूगु ला मखु, तापाःबाज्‍यापिन्‍सं बियादीगु खः। अले विश्रामबार खुन्‍हु नं छिकपिन्‍सं मचायागु म्‍हय् चिं तय्‌का जुल। 
छिकपिन्‍सं विश्रामबार नं मोशायागु व्‍यवस्‍था मानय् यायेगु धकाः म्‍हय् चिं तय्‌का जू धाःसा जिं छम्‍ह मनूयात विश्रामबार खुन्‍हु लाय्‌काबिल धकाः छिकपिन्‍स जि खनाः छाय् तंम्‍वयादी माःगु? 
ख्‍वाः स्‍वयाः न्‍याय यानादी मते, बरु खःकथं न्‍याय यानादिसँ।” 
यरूशलेमय् च्‍वंपिं गुम्‍हं गुम्‍हं मनूतय्‌सं थथे धाल – “इमिसं स्‍यायेत स्‍वया च्‍वंम्‍ह मनू थ्‍व हे, मखु ला? 
आः ला थ्‍व मनुखं झन जक फुक्‍कसिया न्‍ह्यःने नवानाच्‍वन। अय्‌नं वयात सुनां छुं मधाः। नायःतय्‌सं थ्‍व हे मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट खः धकाः धात्‍थें हे सीके धुंकल ला कि छु? 
थ्‍व मनू गनं वःम्‍ह धकाः झीसं स्‍यू। मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट झाइबलय् ला वय्‌कः गनं झाःम्‍ह धकाः सुनानं सी मखु।” 
देगलय् स्‍यनादीबलय् येशूं तस्‍सलं थथे धयादिल – “छिकपिन्‍सं जितः म्‍हस्‍यू, जि गनयाम्‍ह धकाः नं छिकपिन्‍सं स्‍यू। जि थःयसें वयागु मखु, जितः छ्वयाहयादीम्‍ह सत्‍य परमेश्‍वर खः, छिकपिन्‍सं धाःसा वय्‌कःयात म्‍हमस्‍यू। 
जिं वय्‌कःयात म्‍हस्‍यू, छाय्‌धाःसा जि वय्‌कःयाथासं हे वयागु खः। वय्‌कलं हे जितः छ्वयाहयादीगु खः।” 
थ्‍व न्‍यनाः इमिसं वय्‌कःयात ज्‍वनेत स्‍वल। तर सुनानं ज्‍वने मफुत, छाय्‌धाःसा वय्‌कःयागु ई मवःनि। 
अय्‌सां यक्‍व मनूतय्‌सं वय्‌कःयात विश्‍वास यात। इमिसं धाल – “मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट झाइबलय् वय्‌कलं थ्‍व मनुखं स्‍वयाः अप्‍वः अजू चायापुगु चिं क्‍यनादी ला?” 
थथे यक्‍व मनूतय्‌सं वय्‌कःयागु खँ ल्‍हानाच्‍वंगु तायाः फरिसीतय्‌सं तःधंपिं पुजाहारीतलिसे मिलय् जुयाः वय्‌कःयात ज्‍वंकेत देगःया सिपाइँत छ्वल। 
येशूं इमित धयादिल – “छुं ई तक जक जि छिमिथाय् दइतिनि, अले लिपा जि जितः छ्वया हयादीम्‍हय्‌सिथाय् तुं वने। 
छिकपिन्‍सं जितः माः जूसां लुइके फइ मखु। जि दुथाय् छिकपिं वये फइ मखु।” 
अले इमिसं थःथवय् थथे खँ ल्‍हात – “झीसं लुइके हे मफय्‌क थ्‍व मनू गन वनेत्‍यंगु जुइ? छु थ्‍व ग्रीकतय्‌गु दथुइ उखेलाः थुखेलाः जुयाच्‍वपिं यहूदीतय्‌थाय् वनाः ग्रीकतय्‌त स्‍यनेकने यायेत वनेत्‍यंगु ला मखु ला? 
वं ‘छिकपिन्‍सं जितः माः जूसां लुइके फइ मखु’ अले ‘जि दुथाय् छिकपिं वये फइ मखु’ धकाः धाःगुया अर्थ छु जुइ?” 
नखः सिधइगु व मू दिनय् येशूं दनाः तस्‍सलं थथे धयादिल – “सुं प्‍याःचाःम्‍ह मनू दुसा जिथाय् वयाः त्‍वँ वा। 
अले धर्मशास्‍त्रय् च्‍वया तः थें – सुनां जितः विश्‍वास याइ, वयागु नुगलं अनन्‍त जीवन दुगु खुसिबाः वयाच्‍वनी।” 
वय्‌कलं पवित्र आत्‍मायागु खँ धयादीगु खः। वय्‌कःयात विश्‍वास याःपिन्‍त आत्‍मा बियादी। वय्‌कलं आः तक सीम्‍ह म्‍वाका मदीनि सुयातं आत्‍मा बियादीगु मदुनि। 
थ्‍व खँ न्‍यंपिं गुम्‍हं गुम्‍हं मनूतय्‌सं थथे धाल – “थ्‍व ला धात्‍थें हे वइतिनि धाःम्‍ह अगमवक्ता खः।” 
गुलिंसिनं थथे धाल – “थ्‍व ला मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट हे खः।” अले गुलिंसिनं थथे धाल – “गालीलं वःम्‍ह नं ख्रीष्‍ट जुइ ला? 
मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट जुजु दाऊदया सन्‍तान जुइ, अले जुजु दाऊदयागु गां बेथलेहेमं वइ धकाः धर्मशास्‍त्रय् च्‍वयातःगु मस्‍यू ला?” 
थुकथं वय्‌कःयागु खँय् ग्‍वाः ग्‍वाः मनूत बाल। 
गुम्‍हं गुम्‍हं मनूतय्‌सं ला वय्‌कःयात ज्‍वनेत स्‍वल, अथेसां सुनानं ज्‍वने मफु। 
अनंलि ज्‍वंवःपिं सिपाइँत तःधंपिं पुजाहारीत व फरिसीतय्‌थाय् लिहां वन। इमिसं सिपाइँतय्‌त थथे धाल – “छिमिसं छाय् वयात ज्‍वना महयागु?” 
अले इमिसं लिसः बिल – “थ्‍व मनुखं थें सुनानं नवाःगु मदुनि।” 
अले फरिसीतय्‌सं धाल – “छिमितनापं वं झंगः लात कि छु? 
सुं शासकत व फरिसीतय्‌सं नं वं धाःगु खँय् विश्‍वास यात ला? 
व्‍यवस्‍था मस्‍यूपिं थुपिं सराः लाःपिं खः।” 
छकः बहनी येशूयात नापलाः वने धुंकूम्‍ह इमिगु हे पुचलय् च्‍वंम्‍ह निकोदेमसं इमित धाल – 
“छु झीगु व्‍यवस्‍थां सुं मनूयात वयागु खँ मन्‍यंकं व वं छु यात धयागु मसीकं न्‍याय याइ ला?” 
इमिसं वयात लिसः बिल – “छ नं गालीलयाम्‍ह हे ला कि छु? धर्मशास्‍त्र ब्‍वनाः स्‍व, सुं नं अगमवक्ता गालीलं वइ मखु।” 
अले इपिं फुक्‍क थथःगु छेँय् लिहां वन। 
