भजन.
106.
हल्‍लेलूयाह! परमप्रभुयात सुभाय् ब्‍यु, छाय्‌धाःसा वय्‌कः भिंम्‍ह खः, वय्‌कःया दया माया सदां दयाच्‍वनी। 
परमप्रभुं यानादीगु ततःधंगु ज्‍याया बयान सुनां याये फइ? वय्‌कःयात सुनां पूवंक प्रशंसा याये फइ? 
धन्‍य खः वय्‌कःया आज्ञा मानय् याइपिं व न्‍ह्याबलें खःगु ज्‍या याइपिं। 
हे परमप्रभु, थः मनूतय्‌त दया माया यानादीबलय् जितः लुमंकादिसँ। इमित उद्धार यानादीबलय् जितः नं ग्‍वाहालि यानादिसँ। 
अले छिं ल्‍ययातःपिं मनूतय्‌गु भिं जूगु खनाः जि लय्‌ताये फयेमा। छिगु जातिया लसताय् जि नं लय्‌ताये फयेमा, अले छिकपिनि मनूतनापं मिलय् जुयाः छितः प्रशंसा याये फयेमा। 
जिमिसं थः पुर्खातय्‌सं याःगु थें हे पाप यानागु दु, जिपिं मभिंपिं व दुष्‍ट जुयागु दु। 
मिश्रय् दुबलय् जिमि पुर्खातय्‌सं छिगु अजू चायापुगु ज्‍याया बिचाः हे मयाः। इमिसं छिगु सदां दयाच्‍वनीगु दयायात ल्‍वःमंकल, अले लाल समुद्रया सिथय् विद्रोह यात। 
अय्‌नं वय्‌कलं थःम्‍हं बचं बियादीगु थें थःगु तःधंगु शक्ति क्‍यनेत इमित बचय् यानादिल। 
वय्‌कलं लाल समुद्रयात आज्ञा बियादिल अले व सुनावन। वय्‌कलं थः प्रजायात गंगु बं पार यानादिल। 
परमेश्‍वरं इमित मयय्‌किपिनिगु ल्‍हातं बचय् यानादिल, वय्‌कलं इमित शत्रुतय्‌गु ल्‍हातं त्‍वःतकादिल। 
समुद्रया लखं इमि शत्रुतय्‌त त्‍वपुयाबिल, इपिं मध्‍ये छम्‍ह नं मम्‍वाः। 
अले वय्‌कःया मनूतय्‌सं वय्‌कःया बचंयात विश्‍वास यात, वय्‌कःया प्रशंसाया भजन हाल। 
अय्‌नं वय्‌कलं यानादीगु ज्‍या इमिसं याकनं हे ल्‍वःमंकल। इमिसं वय्‌कःया सल्‍लाह पिया मच्‍वं। 
मरुभूमिइ इमिसं नयेगु नसाया लोभ यात अले परमेश्‍वरयागु मन स्‍वल। 
उकिं वय्‌कलं इमिसं फ्‍वंगु फुक्‍क खँ बियादिल, अय्‌नं छगू ग्‍यानापुगु ल्‍वय् नं इमिथाय् छ्वयादिल। 
छाउनीइ मोशा व परमप्रभुया पवित्र पुजाहारी हारून खनाः इमिसं नुगः मुइकल। 
पृथ्‍वी चाल अले दातानयात घुर्काछ्वल, अबीरामया पुचःयात ल्‍हानाछ्वल। 
इमिगु पुचलय् ह्वानाह्वाना मि च्‍यात, मिजलां दुष्‍टतय्‌त छ्वय्‌काबिल। 
इमिसं होरेबय् द्वहंचा दय्‌कल, अले लुँयाम्‍ह मूर्तियात पुजा यात। 
इमिसं महिमाया परमेश्‍वरयात घाँय् नइम्‍ह द्वहंया मूर्ति नापं हिल। 
मिश्र देशय् ततःधंगु ज्‍या यानाः इमित बचय् यानादीम्‍ह परमेश्‍वरयात इमिसं ल्‍वःमंकल, 
गुम्‍हय्‌सिनं हामया देशय् अजू चायापुगु ज्‍या व लाल समुद्रय् ग्‍यानपुसे च्‍वंगु ज्‍या यानादीगु खः। 
उकिं वय्‌कलं इमित नाश याये धकाः धयादीगु खः, अय्‌नं वय्‌कःया नाश याइगु तं चीकाछ्वयेत वय्‌कःया ल्‍ययातःम्‍ह मनू मोशा वय्‌कःया न्‍ह्यःने दन। 
इपिं व न्‍ह्याइपुगु देशय् दुहां वनेत ग्‍यात। इमित वास्‍ता याये धकाः वय्‌कलं बियादीगु बचंयात इमिसं विश्‍वास मयात। 
इमिसं परमप्रभुया खँ मन्‍यन, इपिं थथःगु पालय् भुनभुन हालाच्‍वन 
उकिं वय्‌कलं इमित मरुभूमिइ, नाश यानाबी धकाः ल्‍हाः ल्‍ह्वनाः पाफयादिल। 
अले इमि सन्‍तानयात जाति जातिया दथुइ थुखे उखे छ्वयाबी व इमित देश देशय् छ्यालब्‍याल यानाबी धकाः धयादिल। 
इमिसं पोर धाःगु थाय्‌याम्‍ह बालद्यःयात पुजा यात, अले जीवन मदुपिं द्यःतय्‌त बां ब्‍यूपिं पशुतय्‌गु ला नल। 
थुकथं इमिसं थःगु ज्‍यां वय्‌कःयात तंचाय्‌कल। अले इमिथाय् महामारी वल। 
अय्‌नं पीनहासं दनाः अपराधीयात सजाँय बिल। उकिं महामारी दित। 
अले वयात पुस्‍तां पुस्‍ता तक धर्मीम्‍ह मनूकथं ल्‍याः खात। अले न्‍ह्याबलें अथे हे लुमंकेगु याइ। 
इमिसं मेरीबाया लःया न्‍ह्यःने नं परमप्रभुयात तंचाय्‌कल। इमिसं यानाः मोशायात आपत जुल, 
छाय्‌धाःसा इमिसं परमेश्‍वरयागु आत्‍माया विरोधय् विद्रोह यात, उकिं मोशां बिचाः मयासें नवात। 
परमप्रभुं आज्ञा बियादीगु थें, इमिसं अन च्‍वंपिं जात जातितय्‌त नाश मयाः। 
अय्‌नं इपिं उपिंनापं भेलय् पुनाजुल, इमिगु चलन स्‍यनाकाल। 
परमेश्‍वरया मनूतय्‌सं मूर्ति पुजा यात, थुकिं यानाः इपिं स्‍यनावन। 
कनान देशया मूर्तिया न्‍ह्यःने इमिसं थःकाय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍त भोग बिल। 
इमिसं द्वं मदुपिं काय् म्‍ह्याय्‌पिनिगु हि बाः वय्‌कल, इमिसं इमित कनान देशया मूर्तितय्‌गु निंतिं भोग बिल, थथे इमिगु हिं देश अपवित्र जुल। 
थुकथं इपिं थःगु हे ज्‍यां यानाः अशुद्ध जुल। थःगु हे ज्‍यापाखें परमेश्‍वर प्रति विश्‍वास याये बहःमजूपिं जुल। 
उकी परमप्रभु थः प्रजा खनाः तंचायादिल, वय्‌कलं थः सर्बययात मयय्‌कादिल। 
वय्‌कलं इमित मेमेगु जातियापिनिगु ल्‍हातय् बियादिल, इमि शत्रुतय्‌सं इमित शासन यात। 
शत्रुतय्‌सं इमित अत्‍याचार यात, इमित थःगु अधीनय् तल। 
तःकः मछि हे वय्‌कलं इमित उद्धार यानादिल, अय्‌नं इमिसं वय्‌कःया विरोधय् जुइगु हे यय्‌कल। अले इमिगु पापं यानाः इपिं नाश जुल। 
अय्‌नं वय्‌कलं इपिं पिच्‍यानाः हाःगु सः न्‍यनाः इमिगु दुःखय् च्‍यूताः तयादिल। 
वय्‌कलं इमिगु लागि थःगु बाचा लुमंकादिल, अले थःगु सदां दयाच्‍वनीगु दया मायाया कारणं वय्‌कः नरम जुयादिल। 
इमित ज्‍वनायंकूपिं सकसितं नं वय्‌कलं इमित माया याइपिं यानादिल। 
हे परमप्रभु जिमि परमेश्‍वर, जिमित बचय् यानादिसँ, जाति जातिया दथुं जिमित लितहयादिसँ, जिमिसं छितः सुभाय् बी, अले छिगु पवित्र नांया प्रशंसा याये। 
परमप्रभु इस्राएलयाम्‍ह परमेश्‍वरया प्रशंसा न्‍ह्याबलें जुयाच्‍वनेमा! सकसिनं “आमेन” धायेमा। हल्‍लेलूया! 
