रूथ.
2.
नाओमीया थः भाःत एलीमेलेकयापाखें थःलाःम्‍ह छम्‍ह तःधंम्‍ह मनू दुगु जुयाच्‍वन। वयागु नां बोअज खः। 
मोआबी रुथं नाओमीयात धाल, “जितः बुँइ वनेबियादिसँ, सुनां जितः दया याइ वयागु ल्‍यूल्‍यू वनाः तछ्वगुँइँ मुना हये।” अले वं धाल, “हुँ जिमि म्‍ह्याय्।” 
उकिं रुथं ज्‍यामितय्‌गु ल्‍यूल्‍यू जुयाः तछ्वगुँइँ मुना जुल। थथे जुल तछ्वगुँइँ मुनेत व एलीमेलेकया थःलाःम्‍ह बोअजया बुँइ थ्‍यन। 
अबलय् हे बोअज बेथलेहेमं थ्‍यंकः वल अले ज्‍यामितय्‌त नाप लानाः धाल, “परमप्रभु छिपिंलिसें दयेमा”। इमिसं लिसः बिल, “परमप्रभुं छितः सुवाः बियादीमा।” 
बोअजं ज्‍यामितय् नायःयात न्‍यन, “व मिसा सु खः?” 
वं लिसः बिल, “व मोआबं नाओमीलिसें वःम्‍ह मोआबी मिसा खः। 
वं जितः ज्‍यामितय् ल्‍यूल्‍यू वनाः लयाः पंचिनातःगु तछ्वमाया दथुइ तछ्वगुँइँ मुंके ब्‍यु धकाः इनाप यात। भचा जक बल्‍चाय् आराम कायेगु सिवाय् वं सुथंनिसें ज्‍या याना हे च्‍वगु दु।” 
बोअजं रुथयात धाल, “हे मइं, बांलाक न्‍यँ, मेपिं सुयागुं बुँइ तछ्वगुँइँ मुं वने मते। अले थ्‍व बुँ त्‍वःता नं वने मते बरु जिमि भ्‍वातिंत नापं थन हे च्‍वँ। 
मनूतय्‌सं तछ्व लःगु स्‍व। अले मिस्‍तय्‌गु ल्‍यूल्‍यू हुँ, छन्‍त थी मते धकाः जिं मनूतय्‌त धयागु दु। छन्‍त प्‍या चाःसा मनूतय्‌सं जाय्‌का तःगु घःया लः त्‍वँ।” 
अले रुथं क्‍वछुनाः भागियानाः बोअजयात धाल, “जि छम्‍ह परदेशी धकाः सीकाः नं छाय् छिं जितः थुलिमछि दया यानादियागु?” 
बोअजं लिसः बिल, “छं भाःत सी धुंकाः नं थः माजुया लागिं छु छु यात व फुक्‍क जिं न्‍यनागु दु। छ गथे यानाः थःमांबौ व थःगु देश त्‍वःताः थःम्‍हं म्‍हमस्‍यूपिं मनूतय् दथुइ वल, व नं जिं स्‍यू। 
छंगु ज्‍याया सिरपाः परमेश्‍वरं छन्‍त बियादीमा। छ शरण काःवःम्‍ह इस्राएलया परमप्रभु परमेश्‍वरं छन्‍त यक्‍व इनाम बियादीमा।” 
रुथं लिसः बिल, “हे जिमि प्रभु, छिं जितः तसक्‍कं माया यानादिल, जि छिकपिनि भ्‍वातिं जुइत मल्‍वःसां छिं जिलिसें बांलाक न्‍ववानाः जिगु मन तयादीगु दु।” 
बजि नयेगु इलय् बोअजं रुथयात धाल, “थन वा, दाखया तिइ मरि थुनाः न।” अले व ज्‍यामितलिसें फ्‍यतुल। अले बोअजं वयात छुस्‍यामुस्‍या बिल। रुथं थःत यत्तले नल। अले भचा थया काल। 
व तछ्वगुँइँ मुनेत दंबलय् बोअजं थः मनूतय्‌त आज्ञा बिल, “वयात लयाः पंचिनातःगु तछ्वमाया दथुइ दथुइ नं तछ्वगुँइँ मुंके ब्‍यु। वयात ब्‍वःबी मते। 
बरु छिमिसं लयेबलय् नं वयात मुनेत भचा भचा कुतुका ब्‍यु। वयात ब्‍वः मब्‍यूसें मुंके ब्‍यु।” 
अथे जुयाः रूथ सन्‍ध्‍याकाः इलय्‌ तक नं बुँइ तछ्वगुँइँ मुनाच्‍वन। थःम्‍हं मुंगु तछ्वगुँइँ ल्‍हातिं दाःबलय् छगू एपा ति दत। 
तछ्व ज्‍वनाः व शहरय् लिहां वल, व तछ्व थः माजुयात क्‍यन। थया हःगु छुस्‍यामुस्‍या नं वयात बिल। 
नाओमीं वयात न्‍यन, “थौं छ तछ्वगुँइँ मुनेत गन वना? छन्‍त माया याःम्‍ह मनूयात सुवाः लायेमा।” थःम्‍हं बोअजया बुँइ ज्‍या यानागु खँ रुथं नाओमीयात कन। 
नाओमीं धाल, “परमप्रभुं बोअजयात सुवाः बियादीमा, परमप्रभुं म्‍वाःपिन्‍त व सीपिन्‍त माया यायेगु त्‍वःतामदी। छाय्‌धाःसा व मनू ला झी सतिक थःलाम्‍ह मनू खः।” 
अले मोआबी रुथं धाल, “उलि जक मखु वं जितः तछ्व लयेगु ज्‍या सिमधःतले वया मनूतलिसें तछ्वगुँइँ मुनेगु ज्‍या या धकाः धाःगु दु।” 
नाओमीं धाल, “हे जिमि म्‍ह्याय्, छ वया भ्‍वातिंतलिसें वनेगु या, मेपिनिगु बुँइ वन धाःसा छन्‍त छुं जुइफु।” 
उकिं व बोअजया भ्‍वातिंत नाप नापं तछ्व व छ्व लयेगु ज्‍या सिमधःतले मुनेगु ज्‍या याना हे च्‍वन। व थः माजुनापं च्‍वनीगु खः। 
