होशे.
6.
“वा! झीपिं परमप्रभुपाखे लिहां वनेनु। वय्‌कलं झीत कुचा कुचा यानादीगु दु, अय्‌नं वय्‌कलं झीत लंकादी। वय्‌कलं घाः यानादीगु दु, अय्‌नं वय्‌कलं झीगु घालय् मलमपति तयादी। 
निन्‍हु लिपा वय्‌कलं झीत हाकनं म्‍वाकादी। झीपिं वय्‌कःया न्‍ह्यःने हे म्‍वानाच्‍वनेमा धकाः स्‍वन्‍हु दुखुन्‍हु वय्‌कलं झीत हाकनं थनादी। 
वा! झीसं परमप्रभुयात म्‍हसिकेनु, झीसं वय्‌कःयात मानय् यायेत कुतः यानाच्‍वनेनु। वय्‌कः झाइगु सूर्य लुया वइगु थें हे पक्‍का खः। वय्‌कः झीथाय् वा वःगु थें, बुँयात प्‍याकीगु वा थें झायादी।” 
“अय् एफ्राइम, जिं छन्‍त छु यायेगु? अय् यहूदा, जिं छन्‍त छु यायेगु? छंगु दयामाया सुथया खसु थें व याकनं मदयावनीगु सुतिलः थें च्‍वं। 
अथे जुयाः जिं छिमित जिमि अगमवक्तातपाखें कुचा कुचा यानागु दु। जिं छिमित जिगु म्‍हुतुया वचनं स्‍यानागु दु। जिगु न्‍याय छिमिके हाबलासा थें प्‍वालापिलि च्‍यात। 
छाय्‌धाःसा जितः बलि मखु, दयामाया यः, अले होमबलि स्‍वयाः छिमिसं परमेश्‍वरयात मानय् याःगु अज्‍ज अप्‍वः यः। 
इमिसं ला आदमं थें बाचा त्‍वाथल। इमिसं अन जिगु विरोधय् विश्‍वास यायेबहः मजुइक व्‍यवहार यात। 
गिलाद दुष्‍ट मनूतय्‌गु शहर खः। व हिया पलाःख्‍वांय् जाःगु शहर खः। 
गथे दाखुँतय्‌सं मनूतय्‌त सुलाः पियाच्‍वनी, अथे हे पुजाहारीतय् पुचलं शकेम वनेगु लँय् मनूत स्‍यायेगु यानाच्‍वनी, इमिसं तःधंगु अपराध याःगु दु। 
इस्राएलया घरानाय् जिं छगू घच्‍चाइपुगु ज्‍या खनागु दु। एफ्राइमया वेश्‍या ज्‍या अन दु अले इस्राएलं थःत अशुद्ध याःगु दु। 
“अय् यहूदा, जिमि मनूतय्‌गु भिंगु दिं लित हयेबलय्, “छंगु निंतिं नं सजाँयया ई क्‍वःछिनातःगु दु।” 
