पत्रुसया निगूगु सफू.
1.
येशू ख्रीष्‍टया दास व प्रेरित सिमोन पत्रुसयापाखें झी परमेश्‍वर व झीत मुक्ति बियादीम्‍ह येशू ख्रीष्‍टयागु धार्मिकतां यानाः जिमिसं थें तःजिगु विश्‍वास काये खंपिं फुक्‍कसित ज्‍वजलपा। 
परमेश्‍वर व झी प्रभु येशूयात म्‍हसीका वंलिसे छिमित दया माया व शान्‍ति अप्‍वः दयावनेमा। 
पवित्र जुयाः म्‍वायेत माःगु फुक्‍क खँ झीसं परमेश्‍वरया शक्तिं हे कयाच्‍वनागु दु, छाय्‌धाःसा थःगु इज्‍जत व गुण बीत सःतादीम्‍ह परमेश्‍वरयात झीसं म्‍हस्‍यू। 
थथे वय्‌कलं झीत तःधंगु व तःजिगु आशिष बियादी धकाः बचं बियादीगु दु। वय्‌कलं हे धयादीकथं झीपिं परमेश्‍वर थें जुइ फइ, अले संसारयागु लोभ लालचं यानाः स्‍यनीगुपाखें बचय् जुइ फइ। 
अय्‌जूगुलिं छिमिसं विश्‍वास यानाच्‍वनाः जक मगाः, भिंपिं जुइत नं कुतः या। अले हानं भिंपिं जक जुयां नं मगाः, ज्ञान नं दय्‌कि। 
अथे हे ज्ञान जक दयां नं मगाः, चालचलन नं भिंका जुइमाः। चालचलन भिनां जक मगाः, मन थातं तया च्‍वनेमाः। मन थातं तयां जक मगाः, परमेश्‍वरयात मानय् नं यायेमाः। 
परमेश्‍वरयात मानय् यानाः जक मगाः, विश्‍वासीतय्‌त दया माया याये फय्‌केमाः। अले हानं विश्‍वासीतय्‌त जक मखु, विश्‍वासी मखुपिन्‍त नं माया याये फय्‌केमाः। 
थ्‍व फुक्‍क याना जूसा छिपिं यक्‍व ज्‍या याइपिं व फल सय्‌कीपिं जुइ। अले प्रभु येशू ख्रीष्‍टयात छिमिसं बांलाक म्‍हसीके फइ। 
थथे मयाइपिं मनूत ला मिखा कांपिं हे धाःसां छुं पाइ मखु। इमिसं थःगु पुलांगु पाप सिलाछ्वये धुंकल धयागु नं ल्‍वःमंके धुंकी। 
अय्‌जूगुलिं यःपिं दाजुकिजापिं, छिमित परमेश्‍वरं हे सःताः ल्‍ययादीगु खः धकाः क्‍यनेत कुतः या। थथे यात धाःसा छिपिं गुबलें हे क्‍वदली मखु। 
अले झीत मुक्ति बियादीम्‍ह झी प्रभु येशू ख्रीष्‍टयागु न्‍ह्याबलें दयाच्‍वनीगु राज्‍यय् छिपिं नं दुहां वने दइ। 
अय्‌जूगुलिं थ्‍व खँ फुक्‍कं छिमिसं स्‍यू, अले छिमिसं विश्‍वास यानाच्‍वंगु सत्‍य खँय् छिपिं क्‍वात्तुक च्‍वनाच्‍वंगु दु धकाः स्‍यूसां जिं छिमित लुमंके बीत थ्‍व खँ च्‍वयाच्‍वनागु खः। 
म्‍वाना च्‍वंतले थ्‍व खँ छिमित लुमंका बियाच्‍वनेगु जितः तसकं भिं ताल। 
झी प्रभु येशू ख्रीष्‍टं जितः धयादीगुलिं जि अप्‍वः म्‍वाइ मखुत धकाः जिं स्‍यू। 
जि सिनावने धुंकाः नं छिमिसं थ्‍व फुक्‍क खँ न्‍ह्याबलें लुमंकातये फयेमा धयागु जिगु आशा खः। 
जिमिसं येशू ख्रीष्‍टयागु तःधंगु शक्ति व वय्‌कः हानं झायादी तिनि धकाः छिमित धयागु खँ मनूतय्‌सं कंगु बाखं मखु। वय्‌कः गुलि तःधं धकाः जिमिगु मिखां हे खनागु दु। 
दकलय् तःधंम्‍ह परमेश्‍वर बाःनं येशूयात तःधंकाः थथे खँ ल्‍हानादीगु जिमिसं हे न्‍यनागु खः – “थ्‍व जि यःम्‍ह काय् खः। थ्‍व खनाः जि तसकं लय्‌ता।” 
पवित्रगु पर्वतय् जिपिं वय्‌कः नाप दुबलय् स्‍वर्गं धयाहःगु थ्‍व खँ जिमिसं हे ताःगु खः। 
अय्‌जूगुलिं न्‍हापायापिं अगमवक्तातय्‌गु खँ सत्‍य खः धकाः जिमिसं झन बांलाक सिल। थ्‍व खँ छिमिसं न्‍यंगु नं तसकं हे बांलात, छाय्‌धाःसा इमिसं धयावंगु खँ ला सुथ मजुतले खिउँथाय् च्‍यानाच्‍वंगु मत थें खः। अले छिमिगु नुगलय् थिनाच्‍वंगु सुथसिगु नगु खः। 
दकलय् न्‍हापालाक अगमवक्तातय्‌सं धयावंगु खँ इमिसं यसें धयावंगु मखु, परमेश्‍वरं धाय्‌कूगु खः धकाः छिमिसं थुइका तये माल। 
अगमवक्तातय्‌सं धाःगु खँ मनूतय्‌सं यसें धाःगु मखु। इपिं परमेश्‍वरया मनूत खः। अय्‌जूगुलिं पवित्र आत्‍मां इमित धयादीगु खँ जक इमिसं धयावंगु खः। 
