हिब्रू.
5.
परमेश्‍वरनापं स्‍वापु दुगु खँय् मनूतय्‌पाखें इमिगु पापया निंतिं बलि बित व छाय्‌छी यायेत न्‍हापा न्‍हापा मनूतय्‌गु हे पुचलं दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारी ल्‍यइगु खः। 
थज्‍याःम्‍ह पुजाहारीं थः नं बमलाःम्‍ह जूगुलिं मस्‍यूपिं व मखुगु लँय् जुइपिंनाप नं क्‍वमिलु जुयाः खँ ल्‍हाये फइ। 
अय्‌जूगुलिं वं मेपिनिगु पापयागु निंतिं बलि बीबलय् थःगु हे पापयागु निंतिं नं बलि बीमाः। 
सुं मनू थथःम्‍हं दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारी जुइ मखु। हारूनयात परमेश्‍वरं दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारी यानादी थें तुं मेपिन्‍त नं वय्‌कलं हे दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारी ल्‍ययादी। 
अथे हे ख्रीष्‍ट नं थथःम्‍हं तुं दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारी जुयादीगु मखु, बरु परमेश्‍वरं हे वय्‌कःयात ल्‍ययाः थथे धयादिल – “छ जिम्‍ह काय् खः, थौंनिसें जि छिमि बाः जुल।” 
हानं मेथाय् थथे च्‍वयातःगु दु – “मल्‍कीसेदेक थें छ न्‍ह्याबलेंया लागिं पुजाहारी खः।” 
संसारय् दीबलय् हे येशूं मिखाय् ख्‍वबि हाय्‌काः थःत हानं म्‍वाका दीम्‍हय्‌सित बिन्‍ति व प्रार्थना यानादिल। वय्‌कः क्‍वमिलुम्‍ह जूगुलिं व बाःयात दुनुगलंनिसें मानय् यानादीम्‍ह जूगुलिं वय्‌कःयागु बिन्‍ति व प्रार्थना परमेश्‍वरं न्‍यनादिल। 
परमेश्‍वरया काय् जुयाः नं वय्‌कलं थःम्‍हं स्‍यूगु दुःखकष्‍टं यानाः परमेश्‍वरयागु आज्ञा मानय् यायेगु सय्‌कादिल। 
अले छकः फुक्‍क पूवंम्‍ह जुयादी धुंकाः वय्‌कः थःगु आज्ञा मानय् याइपिन्‍त सदां दयाच्‍वनीगु मुक्ति बियादीम्‍ह जुयादिल। 
परमेश्‍वरं वय्‌कःयात मल्‍कीसेदेक थें दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारी यानादिल। 
थ्‍व खँय् धायेमानिगु यक्‍व हे दु, अय्‌नं छिमिसं मथूगुलिं छिमित थुइकेत थाकु, छाय्‌धाःसा छिमिगु न्‍यनेगु शक्ति कम जुयावने धुंकल। 
आः ला छिपिं मेपिन्‍त स्‍यनीपिं जुइमाःगु खः। अय्‌नं परमेश्‍वरयागु खँय् छुं हे मस्‍यूनिगुलिं छिमित मेपिन्‍सं स्‍यनेमाः थें च्‍वं नि। छिपिं दुधंगु नसा नये मफुनिपिं मांयागु दुरु त्‍वने मानिपिं थें जुयाच्‍वन। 
मांयागु दुरु जक त्‍वनाच्‍वनीम्‍ह ला अझं मचा हे तिनि जुइ। थज्‍याःम्‍हय्‌सिनं छु भिं, छु मभिं धकाः थुइके फइ मखु। 
दुधंगु नसा ला तःधिकःपिनिगु निंतिं खः। इमिसं थःगु अनुभवं भिंगु छु खः, मभिंगु छु खः धकाः बांलाक ल्‍यये फइ। 
