यर्मिया.
20.
यर्मियां थ्‍व खँया अगमवाणी ल्‍हानाच्‍वंगु इम्‍मेरया काय् परमप्रभुया देगःयाम्‍ह मू हाकिम पुजाहारी पशहूरं न्‍यन। 
पशहूरं यर्मिया अगमवक्तायात दाय्‌कल। अले सजाँय बीत वयात परमप्रभुया देगःया बेन्‍यामीनया च्‍वय्‌या ध्‍वाखाय् दुगु सिँयागु न्‍यवः न्‍ह्याकाः सने मफय्‌क तयाबिल। 
कन्‍हय् खुन्‍हु पशहूरं यर्मियायात सिँ पतिं लिकाल अले यर्मियां वयात धाल, “परमप्रभुं छंगु नां पशहूर मखु, तर मागोर-मिस्‍साबीब तयादीगु दु। 
छाय्‌धाःसा परमप्रभुं थथे धयादी, ‘जिं थःम्‍हं हे छन्‍त छंगु थःगु हे निंतिं व छिमि पासापिनिगु निंतिं भयया कारण यानाबी। छं खंक हे इमित इमि शत्रुतय्‌गु तरवारं स्‍याइ। जिं फुक्‍क यहूदायात बेबिलोनया जुजुया ल्‍हातय् लःल्‍हानाबी। वं इमित ज्‍वनाः बेबिलोनय् यंकी, अथवा इमित तरवारं स्‍याइ। 
जिं थ्‍व शहरया फुक्‍क धन-सम्‍पत्ति, थन सःगु फुक्‍क, फुक्‍क मू वंगु सामान व यहूदाया जुजुपिनिगु फुक्‍क धन-सम्‍पत्ति इमि शत्रुतय्‌गु ल्‍हातय् बी। इमिसं व फुक्‍क बेबिलोनय् यंकी। 
अले हे पशहूर, छ व छंगु छेँय् च्‍वंपिं सकसितं ज्‍वनाः बेबिलोनय् यंकी। छ व छिमि सकलें पासापिं, गुपिन्‍त छं मखुगु अगमवाणी याःगु खः, सकलें बेबिलोनय् सी। अले छिमित अन हे थुनी।’” 
हे परमप्रभु, छिं जितः ह्यय्‌कादिल। जिं थःत ह्यय्‌के बिया। छि जि स्‍वयाः बल्‍लाः, छिं जितः त्‍याकादीगु दु। न्‍हियान्‍हिथं जितः हेस्‍याइगु। सकलें जि खनाः न्‍हिलीगु। 
जिं नवाये पतिकं तःसलं हालाः “स्‍यायेसीगु व तहसनहस जुल” धकाः धायेगु। उकिं परमप्रभुया वचन न्‍हिच्‍छि हे जितः ब्‍वःबीगु व हेस्‍याइगु कारण जूगु दु। 
तर “जिं वय्‌कःया खँ पिकाये मखु, जिं हाकनं गुबलें वय्‌कःया नामय् नवाये मखु” धकाः जिं धाल धाःसा वय्‌कःया वचन जिगु नुगलय् च्‍यानाच्‍वंगु व जिगु क्‍वँचय् कुनाच्‍वंगु मि थें जुइ। उकियात पँपं जितः त्‍यानुसे च्‍वनी। धात्‍थें जिं व सह याये मफु। 
यक्‍वसिनं खुसखुस खँ ल्‍हाःगु जिं न्‍यनागु दु, “प्‍यखें भय हे भय दु, उकिया बारे खबर बीनु, खः, उकिया बारे खबर बीनु!” जिमि फुक्‍क पासापिन्‍सं थथे धयाः जिगु पतन पियाच्‍वंगु दु, “सके वं धोखा नइ ला? अले झीसं वयात त्‍याकाः वयाके बदला काये फइ।” 
तर परमप्रभु बहादुर सिपाइँ थें जिलिसें दु। उकिं जितः क्‍वत्‍यलिपिं लुफिं हायाः दइ। इमिसं जितः त्‍याके फइ मखु। इपिं ताःलाइ मखु, इपिं मछाले माली, इमिगु अपमान गुबलें लोमंकी मखु। 
हे धर्मीतय्‌त जाँचय् यानादीम्‍ह अले नुगः व मन दुवालादीम्‍ह दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु, छिं इमित बदला कयादीगु जिं स्‍वये दयेमा, छाय्‌धाःसा जिं जिगु मुद्दा छितः हे लःल्‍हानागु दु। 
परमप्रभुया लागि म्‍ये हा! परमप्रभुया प्रशंसा या! वय्‌कलं मगाःमचाःपिनिगु प्राणयात दुष्‍टतय्‌गु ल्‍हातं त्‍वःतकादी। 
जि बूगु दिंयात सराः लायेमा! जिमि मांनं जितः बुइकूगु दिं धन्‍य मजुइमा! 
व मनूयात सराः लायेमा, गुम्‍हय्‌सिनं जिमि अबुयाथाय् वयाः “छिमि छम्‍ह काय् बुल” धकाः धयाः वय्‌कःयात लय्‌तायेकल। 
व मनू परमप्रभुं दया मयासें नाश यानादीगु शहरत थें जुइमा। वं सुथय् नुगः चेचेतुंक ख्‍वःगु सः व न्‍हिनय् लडाइँया हाःसः न्‍यने मालेमा। 
छाय्‌धाःसा वं जितः गर्भय् हे मस्‍यात, मखुसा जिमि मांया गर्भ हे जिगु चिहान जुइगु जुइ अले जि न्‍ह्याबलें उकी च्‍वनाच्‍वनीगु जुइ। 
जि छाय् जन्‍म जुयागु? जिगु जीवन समस्‍या व दुःखं जाःगु दु। लज्‍या चायाः जिं थःगु जीवन फुकेगु ला? 
