आमोस.
6.
सियोनय् मोजमज्‍जा यानाः आरामं च्‍वनाच्‍वंपिन्‍त व सामरियाया डाँडाय् थःत सुरक्षित ताय्‌कीपिन्‍त धिक्‍कार। छिपिं न्‍हापांगु जातिया नांजाःपिं मनूत खः, ग्‍वाहालि फ्‍वनेत छिमिथाय् इस्राएलया मनूत वयाच्‍वनी। 
कल्‍नेह शहरय् वनाः स्‍व। अनं तःधंगु शहर हमातय् हुँ। अले अनं पलिश्‍तीतय्‌गु गात शहरय् हुँ। छु उपिं राज्‍यत स्‍वयाः छिपिं भिंपिं खः ला? छु इमिगु इलाका छिमिगु स्‍वयाः तःधं ला? 
छिमिसं वयाच्‍वंगु विपत्तियात चीकाछ्वइ, तर आतंकया ईयात न्‍ह्यःने हइ। 
छिपिं किसिया दं तयाः दय्‌कातःगु खाताय् द्येनी, थथःगु लासाय् आरामं त्‍यांग्रापुला च्‍वनी। अले बांलाःपिं फैत व ल्‍ह्वंपिं द्वहंचातय्‌गु ला नइ। 
छिमिसं दाऊदं थें वीणा थाइ, बाजनय् थत्‍थें लय् पिकाइ। 
छिमिसं ततःग्‍वःगु ख्‍वलाय् दाखमद्य त्‍वनी, तसकं नस्‍वाःगु चिकं बुली। तर योसेफया सन्‍तानत नाश जूगुली भचा नं दुःखी मजू। 
अथे जुयाः ज्‍वंकावनीपिं दकलय् न्‍हापालाक छिपिं हे जुइ, आकाझाकां छिमिगु भ्‍वय् व मोजमज्‍जा क्‍वचाइ। 
परमप्रभु परमेश्‍वरं थःगु हे नामं पाफयादीगु दु। दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु परमेश्‍वरं घोषणा यानादी – “जिं याकूबया घमण्‍डयात यय्‌के मखु, अले वया किल्‍लातय्‌त तच्‍वकं मयय्‌के। जिं थुकी दुगु दक्‍वनापं थ्‍व शहरयात शत्रुतय्‌गु ल्‍हातिइ लःल्‍हानाबी।” 
छखा छेँ झिम्‍ह मनू ल्‍यं दुसा, इपि नं सी। 
सीम्‍ह मनूया सीम्‍हयात थुनेत जिम्‍मा कयातःम्‍ह थःलाःम्‍ह मनुखं सीम्‍हयात छेँनं पिकायेमा। उम्‍ह थःलाःम्‍ह मनुखं छेँय् ल्‍यंदनिपिं मनूतय्‌त थथे न्‍यनेमा, “छनापं सुं दनि ला?” वं दुनेनं लिसः बी, “मदु”, अले वं धाइ, “सुम्‍क च्‍वँ, झीसं परमप्रभुया नां हे काये मज्‍यू।” 
परमप्रभुं आज्ञा बियादीगु दु, वय्‌कलं ततःखाःगु छेँ कुचा कुचा यानादी अले चिचिखाःगु छेँ धू यानादी। 
छु सलत पालूगु ल्‍वहँतय् ब्‍वाँय् वनी ला? छु सुं मनुखं अन द्वहंयात साय्‌काः बुँ पाली ला? तर छिमिसं न्‍याययात बिख व धार्मिकताया फलयात खाइका ब्‍यूगु दु। 
छिमिसं लो-देबार शहरयात त्‍याकाः काःगुलिं घमण्‍डयात, अले फुँइ यानाः धाल, “जिमिसं कार्नेम शहरयात थःगु हे बलं त्‍याकाकया।” 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु परमेश्‍वरं धयादी, “अय् इस्राएलया घराना, जिं छिमिगु विरोधय् छगू जातियात थने, व जातिं छिमित लेबो हमातंनिसें कयाः अराबाया बेसी तक हे तसकं दुःखकष्‍ट बी।” 
