यर्मिया.
7.
परमप्रभुपाखें यर्मियायाथाय् वःगु वचन थ्‍व हे खः, 
“परमप्रभुया देगःया मू लुखाय् दनाः थ्‍व खँ न्‍यंकि, “‘परमप्रभुया आराधना यायेत थ्‍व मू लुखां दुहां वःपिं छिपिं यहूदायापिं सकलें मनूत, परमप्रभुया वचन न्‍यँ। 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु, इस्राएलयाम्‍ह परमेश्‍वरं थथे धयादी – छिमिगु पहःचहः व ज्‍या भिंकि, अले जिं छिमित थ्‍व थासय् च्‍वनेबी। 
मखुगु खँय् भलसा कयाः थथे धाये मते “थ्‍व हे परमप्रभुया देगः खः, परमप्रभुया देगः खः, परमप्रभुया देगः खः!” 
छिमिसं धात्‍थें हे थःगु पहःचहः व ज्‍या भिंकल, छिमिसं छम्‍हय्‌सिनं मेम्‍हय्‌सित बांलाःगु व्‍यवहार यात धाःसा, 
छिमिसं विदेशी, मां बौ मदुपिं व भाःत मदुपिं मिस्‍तय्‌त क्‍वमत्‍यल धाःसा वा थ्‍व थासय् दोष मदुपिन्‍त मस्‍यात धाःसा अले थःत स्‍यंकीपिं मेपिं द्यःतय्‌त पुजा यायेगु त्‍वःतल धाःसा, 
जिं छिमित थ्‍व थासय्, छिमि पुर्खातय्‌त न्‍ह्याबलेंया लागि च्‍वनेत बियागु थ्‍व देशय् च्‍वनेबी। 
“‘स्‍व! छिमिसं थःत छुं फाइदा मदइगु मखुगु खँय् भलसा कयाच्‍वंगु दु। 
छिमिसं खुइगु, स्‍याइगु, व्‍यभिचार याइगु, अदालतय् मखुगु साक्षी बीगु, बालद्यःया लागि धुपाँय्‌ थनीगु अले थःपिन्‍सं न्‍हापा म्‍हमस्‍यूपिं द्यःतय्‌त पुजा यानाजुइगु। 
अनंलि जिगु नां दुगु देगलय् वयाः जिगु न्‍ह्यःने दनाः थथे धाइगु, “जिपिं बचय् जूगु दु।” अले हानं थ्‍व हे घच्‍चाइपुगु ज्‍या याइगु? 
छु छिमिसं जिगु देगःयात खुँ दाखुँतय्‌गु छेँ धकाः च्‍वना ला? छिमिसं छु यानाच्‍वंगु दु, जिं स्‍यू, 
“‘आः जिं दकलय् न्‍हापा थःगु नां च्‍वनीगु थाय् दय्‌कागु शीलोय् हुँ! अले जिं थः प्रजा इस्राएलं मभिंगु ज्‍या याःगुलिं व थाय्‌यात छु यानाः अन वनाः स्‍व।’ 
परमप्रभुं धयादी, ‘छिमिसं थ्‍व फुक्‍क ज्‍या यानाच्‍वंबलय् जिं छिपिंलिसें तःक्‍वः हे न्‍ववाना, अय्‌नं छिमिसं वास्‍ता मया। जिं छिमित सःता, अय्‌नं छिमिसं लिसः हे मब्‍यू। 
उकिं जिगु नां दुगु देगः, गुकी छिमिसं भलसा काःगु दु, गुगु जिं छिमित व छिमि पुर्खातय्‌त बियागु खः, थ्‍व थाय्‌यात आः जिं शीलोयात यानागु थें याये। 
जिं छिमि थःथितिपिं इस्राएलया मनूतय्‌त पितिनाछ्वयागु थें छिमित जिगु न्‍ह्यःनं पितिनाछ्वये।’” 
“उकिं, यर्मिया, छं थ्‍व प्रजाया निंतिं प्रार्थना याये मते। थुमिगु निंतिं इनाप नं याये मते। छाय्‌धाःसा जिं छंगु प्रार्थना न्‍यने मखु। 
यहूदाया शहर शहरय् व यरूशलेमया गल्‍लि गल्‍लिइ इमिसं छु यानाच्‍वंगु दु, छु छं मखं ला? 
काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍सं सिँ मुनीगु, बौपिन्‍सं मि च्‍याकीगु अले स्‍वर्गयाम्‍ह रानी धाइम्‍ह द्यःमय्‌जुया निंतिं मरि छुइत मिस्‍तय्‌सं छुचुं न्‍हाइगु। मेपिं द्यःतय्‌त त्‍वँसाबलि छानाः जितः तंचाय्‌कीगु। 
छु इमिसं जितः हे हाय्‌काच्‍वंगु खः ला?” परमप्रभुं धयादी। “मखु, तर इमिसं थःत हे लज्‍या चाय्‌केत थःत हे स्‍यंकाच्‍वंगु, मदु ला?” 
उकिं परमप्रभु परमेश्‍वरं धयादी, “थ्‍व थासय् जिं जिगु तं प्‍वंकाबी। मनू व पशु, ख्‍यलय् च्‍वंगु सिमा व बुँया बाली प्‍वंकाबी। जिगु तं मि थें च्‍यानाच्‍वनी, सुनानं उकियात क्‍वलाके फइ मखु।” 
दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु, इस्राएलयाम्‍ह परमेश्‍वरं थथे धयादी, “थःगु बलिदानतनापं होमबलि नं छा! अले ला धाःसा थःपिन्‍सं हे न! 
छाय्‌धाःसा गुखुन्‍हु जिं छिमि पुर्खातय्‌त मिश्र देशं पित हया, उखुन्‍हु जिं इमित होमबलि व बलिया बारे छुं मधया, इमित आज्ञा नं मबिया। 
तर जिं इमित थ्‍व आज्ञा बियागु खः, ‘जिगु खँ न्‍यँ, अले जि छिमि परमेश्‍वर जुये, छिपिं जिमि प्रजा जुइ, जिं धाःथें फुक्‍क यात धाःसा छिमित भिं जुइ।’ 
“तर इमिसं जिगु खँ मन्‍यं, उकी ध्‍यान मब्‍यू। उकिया पलेसा इमिसं थःगु जिराहा व मभिंगु इच्‍छा कथं ज्‍या याना जुल। इपिं लिज्‍यात, न्‍ह्यमज्‍याः। 
छिमि पुर्खातय्‌सं मिश्र त्‍वःतूबलय् निसें थौं तक, न्‍हियान्‍हिथं जिं जिम्‍ह दास अगमवक्तातय्‌त छिमिथाय् छ्वयाहयाच्‍वनागु दु। 
अय्‌नं इमिसं जिगु खँ मन्‍यं, ध्‍यान मब्‍यू। इपिं जिराहा जुल। इमिसं थः पुर्खातय्‌सं स्‍वयाः अप्‍वः मभिंगु ज्‍या यात। 
“उकिं थ्‍व फुक्‍क खँ छं इमित धाःसां इमिसं छंगु खँ न्‍यनी मखु। छं इमित सःतूसां इमिसं छन्‍त लिसः बी मखु। 
अथे जूगुलिं छं इमित धा, परमप्रभु थः परमेश्‍वरया आज्ञा पालन मयाःगु व वय्‌कलं स्‍यनातःगु खँयात नालामकाःगु जाति थ्‍व हे खः। सत्‍य नाश जूगु दु, थ्‍व इमिगु म्‍हुतुं तापाःगु दु। 
“‘थःगु सँ खानाः वांछ्वयाब्‍यु, नांगा डाँडा डाँडाय् वनाः ख्‍व! छाय्‌धाःसा परमप्रभुं तंचायाः थ्‍व पुस्‍तायात इन्‍कार यानाः त्‍वःतादीगु दु।’” 
“यहूदायापिं मनूतय्‌सं जिगु मिखाय् मभिंगु ज्‍या याःगु दु, परमप्रभुं धयादी। जितः तसकं मयःगु मूर्तित इमिसं जिगु नां दुगु देगलय् तयातःगु दु अले देगःयात अशुद्ध यानाब्‍यूगु दु। 
इमिसं थः काय्‌म्‍ह्याय्‌पिं मेपिं द्यःतय्‌गु निंतिं मिइ भोग बीत हिन्‍नोमया ब्‍यासिइ दुगु तोपेतय् पुजा यायेगुथाय् दय्‌कूगु दु। जिं अथे यायेगु आज्ञा बियागु मखु, अज्‍याःगु खँ जिं मतिइ नं तयागु मदु। 
उकिं होश या, परमप्रभुं धयादी, थज्‍याःगु ई वइ, गबले उकियात तोपेत वा हिन्‍नोमया ब्‍यासि धाइ मखु। तर मनू स्‍याइगु ब्‍यासि धाइ। अन मनूतय्‌सं सीपिन्‍त मेगु सीम्‍ह थुनेगु थाय् मदुतले थुनी। 
थ्‍व प्रजाया सीम्‍हत आकाशया झंगःत व पृथ्‍वीयापिं पशुतय् नयेगु नसा जुइ। इमित ख्‍यानाछ्वइपिं सुं हे दइ मखु। 
जिं यहूदाया शहर व यरूशलेमया गल्‍लि गल्‍लिइ न्‍ह्यूगु सः व लसताया सः, भम्‍चा व जिलाजंया सः मदय्‌काबी। छाय्‌धाःसा देश झिजांमिजां दनी।” 
