यशैया.
62.
यरूशलेमया धार्मिकता सुथ न्‍हापांया जः थें खनेमदुतले, अले वयागु मुक्ति च्‍यानाच्‍वंगु मिप्‍वाःया जः थें खनेमदुतले, सियोनया निंतिं जि सुम्‍क च्‍वने मखु। यरूशलेमया निंतिं जि सुम्‍क च्‍वने मखु। 
जाति जातितय्‌सं छंगु धार्मिकता व फुक्‍क जुजुपिन्‍सं छंगु गौरव खनी, अले छन्‍त धाःसा परमप्रभु थःम्‍हं हे तयादीगु न्‍हूगु नामं सःती। 
छ परमप्रभुया ल्‍हातय् गौरवया मुकुट व छ परमेश्‍वरया ल्‍हातय् छगू जुजुया श्रीपेच जुइ। 
छन्‍त हाकनं “आजुबा” धकाः धाइ मखु। छंगु देशयात हाकनं “समामा” धकाः धाइ मखु, तर छन्‍त “हेप्‍सीबा” धकाः धाइ, अले छंगु देश “ब्‍युलाह” धकाः धाइ। छाय्‌धाःसा परमप्रभु छनापं तसकं लय्‌तायादीगु दु, अले छंगु देशं ब्‍याहा याःगु जुइ। 
छिमि मस्‍तय्‌सं थःपिन्‍त छन्‍त लःल्‍हाइ, हे यरूशलेम, गथे छम्‍ह ल्‍याय्‌म्‍ह मिजंनं थःत भम्‍चायात लःल्‍हाइ, अले छिमि परमेश्‍वर छंगु निंतिं लय्‌तायादी। गथे ब्‍याहा याःम्‍ह मिजं थः भम्‍चाया निंतिं लय्‌ताइ। 
हे यरूशलेम! जिं छंगु पःखाःतय्‌के पाः च्‍वनीपिं तयागु दु, इपिं न न्‍हिनय् सुम्‍क च्‍वनी न चान्‍हय् हे सुम्‍क च्‍वनी। हे परमप्रभुयात सःतिपिं, आराम काये मते! 
परमप्रभुं थःगु ज्‍या सिधय्‌कामदीतले अले यरूशलेमयात पृथ्‍वीया गौरव दय्‌कामदीतले वय्‌कःयात आराम काय्‌के बियादी मते। 
परमप्रभुं थःगु जव ल्‍हातं अले थःगु दक्‍वसिबय् बल्‍लाःगु ल्‍हातं पाफयादीगु दु, “जिं हाकनं गुबलें छंगु अन्‍न छिमि शत्रुतय्‌त नयेत बिइ मखु। अले छं गुगु न्‍हूगु दाखमद्यया निंतिं ज्‍या याःगु दु, व परदेशीतय्‌सं गुबलें त्‍वने दइ मखु। 
तर सुनां बाली लइ, इमिसं हे व नयेखनी। अले वं परमप्रभुयात प्रशंसा याइ। सुनां दाख मुंकी अले इमिसं जिगु पवित्र थाय्‌या चुकय् व त्‍वनी।” 
हुँ, मू ध्‍वाखापाखें जुयाः हुँ! मनूतय्‌गु निंतिं लँपु दय्‌कि! दय्‌कि, मू लँ दय्‌कि! अन दुगु ल्‍वहंत चीकाछ्व। अले जाति जातितय्‌गु निंतिं चिंया झण्‍डा धस्‍वाकि। 
परमप्रभुं पृथ्‍वीयागु कुन्‍चाय् तक घोषणा यानादीगु दु, “यरूशलेमया यःपिं मनूतय्‌त धा, ‘स्‍व, छिमि मुक्तिदाता वयेत्‍यंगु दु! स्‍व, वय्‌कःया लिच्‍वः वय्‌कःयाके हे दु, अले वय्‌कःया इनाम वय्‌कःनापं हे दु।’” 
इमित “पवित्र जाति” धकाः धाइ, अले “परमप्रभुपाखें छुत्‍कारा दुपिं।” छन्‍त धाःसा “मालाः लुइकूगु” व “मत्‍वःतूगु शहर” धकाः धायेगु याइ। 
