न्‍यायकर्ता.
9.
छन्‍हु यरूब-बालया काय् अबीमेलेक शकेमय् थः पाजुपिन्‍थाय् वन, अले थः मां व पाजुया थःथिति सकसितं वं थथे धाल, 
“शकेमयापिं सकलें मनूतय्‌त थ्‍व खँ न्‍यनादिसँ, ‘छिमिगु लागि छु ज्‍यू? यरूब-बालया न्‍हयेम्‍ह काय्‌पिन्‍सं शासन याःगु ज्‍यू कि छम्‍ह हे मिजंनं जक शासन याःगु ज्‍यू। जि छिकपिनि हे ला व हि खः धयागु खँ लुमंकादिसँ।’” 
इमि पाजुपिन्‍सं शकेमय् च्‍वंपिं मनूतय्‌त थ्‍व हे खँ धाल। इमिसं अबीमेलेकया ल्‍यूल्‍यू वनेगु बिचाः यात। इमिसं धाल, “व झी थः हे मनू खः।” 
इमिसं वयात बाल-बरीतया देगलं वहःयागु न्‍हयेगू कुचा बिल, अले व ज्‍वनाः वं हारांपिं मनूतय्‌त ज्‍यालाय् काल, इपिं वयागु ल्‍यू जुल। 
अनंलि व थः बौया छेँ ओप्राय् वन अले अन छगः तःग्‍वःगु ल्‍वहँतय् हयाः यरूब-बालया न्‍हयेम्‍ह काय्‌पिन्‍त स्‍यानाबिल। तर गिदोनया दकलय् चिधिकःम्‍ह काय् योताम धाःसा सुलाच्‍वंगुलिं बचय् जुल। 
अले शकेमयापिं सकलें मनूत व बेथ-मिल्‍लोयापिं सकलें मनूत मुनाः शकेमय् दुगु तःमागु सिमाया लिक्‍क लाःगु थामय् अबीमेलेकयात जुजु दय्‌कल। 
थ्‍व खँ न्‍यनाः योतामया गीरीज्‍जीम पहाडया च्‍वकाय् वनाः तसकं हालाः थथे धाल, “हे शकेमय् च्‍वंपिं मनूत। जिगु खँ न्‍यँ, अले परमेश्‍वरं छिमिगु खँ न्‍यनेमा।” 
छन्‍हु सिमात छमा सिमायात जुजु ल्‍ययेत मुन। इमिसं जैतूनया सिमायात धाल, “जिमि जुजु जुयादिसँ।” 
“तर जैतूनया सिमां लिसः बिल, ‘द्यःतय्‌त व मनूतय्‌त हनाबना बीगु थःगु मू वंगु चिकंयात त्‍वःताः छु जि सिमातय् जुजु जुयेगु ला?’ 
“अले सिमातय्‌सं यःमरिया सिमायात धाल, ‘छि झायाः जिमि जुजु जुयादिसँ।’ 
“तर यःमरिया सिमां धाल, ‘थःगु भिंगु व साःगु फलयात त्‍वःताः छु जि सिमातय् जुजु जुयेगु ला?’ 
“अले सिमातय्‌सं दाखमायात धाल, ‘छि झायाः जिमि जुजु जुयादिसँ।’ 
“दाखमां लिसः बिल, ‘द्यः व मनूतय्‌त लय्‌ताय्‌कीगु जिगु दाखमद्ययात त्‍वःताः छु जि सिमातय् जुजु जुयेगु ला?’ 
“आखिरय् फुक्‍क सिमातय्‌सं कंमायात धाल, ‘छि झायाः जिमि जुजु जुयादिसँ।’ 
“कंमां सिमातय्‌त धाल, ‘छिमिसं जितः धात्‍थें हे जुजु दय्‌के मास्‍ति वःसा जिगु किचलय् वा। मखुसा जिगु कचा-कचां मि पिहां वयाः लेबनानया देवदारुयात भस्‍म यानाबीमा।’ 
“अनंलि योतामं धाल, उकिं आः स्‍वः! अबीमेलेकयात जुजु दय्‌काः छिमिसं छु खःगु ज्‍या यानागु दु? छु छिमिसं यरूब-बाल व वया परिवारलिसें पाय्‌छिगु ज्‍या यानागु दु? व वयात यायेमाःगु व्‍यवहार यानागु दु? 
जिमि बौनं छिमिगु निंतिं लडाइँ यानादिल अले थःगु ज्‍यान पानाः छिमित मिद्यानीतय्‌गु ल्‍हातं बचय् यानादिल। तर थौं छिपिं जिमि बौया परिवारया विरोधय् दंगु दु। 
वया न्‍हयेम्‍ह काय्‌पिन्‍त छगः हे ल्‍वहँतय् स्‍याःगु दु अले छिमिसं वया भ्‍वातिंया काय् अबीमेलेकयात थःगु जातियाम्‍ह जूगुलिं शकेमय् च्‍वनिपिं मनूतय् जुजु दय्‌कूगु दु। 
अथे जुयाः छिमिसं थौं यरूब-बाल व वया परिवारलिसें पाय्‌छिगु व्‍यवहार यानागु दुसा छिपिं अबीमेलेकलिसें लय्‌ता, अले व छिपिंलिसें लय्‌तायेमा। 
अथे मखुसा अबीमेलेकपाखें मि पिहां वयाः शकेम व बेथ-मिल्‍लो शहरयापिं मनूतय्‌त भस्‍म यानाबीमा। अले छिपिं शकेम व बेथ-मिल्‍लोयापिं मनूतपाखें मि पिहां वयाः अबीमेलेकयात भस्‍म यानाबीमा।” 
अले योताम बिस्‍युं वन। थः दाजु अबीमेलेक खनाः ग्‍यागुलिं योताम बेअर धाःगु थासय् बिस्‍युं वनाः अन हे च्‍वन। 
अबीमेलेकं स्‍वदँ तक इस्राएलय् शासन यात। 
अले परमेश्‍वरं अबीमेलेक व शकेमयापिं मनूतय्‌गु दथुइ ल्‍वापु थनेत मभिंगु आत्‍मा छ्वयाहयादिल, अले शकेमयापिं मनूतय्‌सं वयात विरोध यात। 
यरूब-बालया न्‍हयेम्‍ह काय्‌पिन्‍त स्‍याःगु अपराधया सजाँय इमित स्‍याःम्‍ह वया दाजु अबीमेलेकयात व वया थः किजापिन्‍त स्‍यायेत वयात ग्‍वाहालि याःपिं शेकेम शहरयापिं मनूतय्‌त लायेमा धकाः परमेश्‍वरं थथे यानादीगु खः। 
शेकेमयापिं मनूतय्‌सं अबीमेलेकयात पियाः च्‍वनेत डाँडाया च्‍वकाय् च्‍वकाय् मनूत तल। इमिसं अनं जुयावनीपिं मनूतय्‌त लुटे यायेगु यात। थ्‍व खँ अबीमेलेकयात न्‍यंकल। 
उबलय् एबेदया काय् गाल थः दाजुकिजापिं नापं शकेमय् वन। अले शकेमयापिं मनूतय्‌सं वयात पत्‍याः यात। 
इपिं थथःगु क्‍यबय् दाख खायेधुंकाः तिस्‍सिनाः ति पिकाल। अनंलि इपिं थः द्यःया देगलय् नखः हनेत वन। अन इमिसं भ्‍वय् नयेबलय् अबीमेलेकयात सराः बिल। 
अबलय् एबेदया काय् गालं धाल, “अबीमेलेक सु खः? अले शकेम छु खः धकाः झीसं वयागु सेवा यायेत? छु व यरूब-बालया काय् मखु ला? अले वया न्‍वकू धाःसा जबूल मखु ला? शकेमयात थापंयाम्‍ह हमोरया मनूतय्‌गु सेवा या। झीसं छाय् अबीमेलेकयागु सेवा यायेगु? 
जि थ्‍व देशयाम्‍ह नायः जूगु जूसा जिं वयात ख्‍याना छ्वयेगु खः। जिं अबीमेलेकयात ‘जिनापं ल्‍वाः वयेत छिमि सकलें सिपाइँत सःती’ धकाः धायेगु खः।” 
व शहरयाम्‍ह बडा-हाकिम जबूलं एबेदया काय् गालं धाःगु खँ न्‍यनाः व तसकं तंचाल। 
वं अबीमेलेकयाथाय् सुनानं मसीक थथे धयाः दूतत छ्वल, “स्‍व, एबेदया काय् गाल व वया दाजुकिजापिं शकेमय् वयाः शहरयात छिगु विरोधय् ग्‍वाकूगु दु। 
उकिं चान्‍हय् हे दनाः छि व छिनापं दुपिं मनूत शहर पिने पियाच्‍वनादिसँ। 
अनंलि सुथय् निभाः लुइगु इलय् हे शहरयात हमला यानादिसँ। अले गाल व वया मनूत पिहां वइबलय् छु यायेमाः व यानादिसँ।” 
उकिं अबीमेलेक व वया मनूत चान्‍हय् हे दन, अले प्‍यंगू पुचः जुयाः शकेमय् हमला यायेत पियाच्‍वन। 
अले अबीमेलेक व वया पासापिं थःपिं सुलाच्‍वंगु थासं पिहां वःबलय् एबेदया काय् गाल पिने वनाः शहरयागु लुखाय् दनाच्‍वन। 
गालं इमित खनाः जबूलयात धाल, “मनूत डाँडाया च्‍वकां क्‍वय् कुहां वयाच्‍वंगु दु।” जबूलं लिसः बिल, “इपिं मनूत मखु, पहाडया किचःत जक खः।” 
गालं हाकनं धाल, “स्‍व, मनूत पृथ्‍वीया दथुं जुयाः क्‍वय् कुहां वयाच्‍वंगु दु। अन छपुचः धाःसा साइत स्‍वइगु सिमाया लँपु जुयाः वयाच्‍वंगु दु।” 
अले जबूलं वयात धाल, “आः छंगु ततःधंगु खँ गन वन? छं थथे धाइगु, ‘अबीमेलेक सु खः धकाः झीपिं वया प्रजा जुइत?’ छं क्‍वह्यंकूपिं थुपिं हे मनूत मखु ला? आः वनाः इपिंलिसें लडाइँ या।” 
उकिं गालं शकेम शहरयापिं मनूतय्‌त ब्‍वना यंकाः अबीमेलेकलिसें ल्‍वात। 
तर अबीमेलेकं वयात बुकल अले व बिस्‍युं वन। ध्‍वाखाय् दुहां वनेगु थाय् तक लँ दुच्‍छि हे सीम्‍हत उखेलाः थुखेलाः जुयाच्‍वन। 
अबीमेलेक अरूमाहय् च्‍वनाच्‍वन। जबूलं गाल व वया दाजुकिजापिन्‍त शकेमं ख्‍याना छ्वल। इपिं अन च्‍वने मफुत। 
कन्‍हय् खुन्‍हु शकेमय् च्‍वंपिं मनूत पिने बुँइ वन अले व खँ अबीमेलेकयात कन। 
अले वं थः सेनायात स्‍वपुचः यानाः बुँइ पियाच्‍वन। मनूत शहरं पिहांवयाच्‍वंगु खनाः व थः सुलाच्‍वंगु थासं पिहां वयाः इमित हमला यात। 
अले अबीमेलेक थःगु पुचःनापं न्‍ह्यःने ब्‍वाँय् वनाः शहरया ध्‍वाखाय् दन। अले मेगु निगू पुचलं ख्‍यलय् दुपिं सकलें मनूतय्‌त हमला यानाः स्‍यानाबिल। 
न्‍हिच्‍छि हे लडाइँ जुयाच्‍वन। अबीमेलेकं शहर त्‍याका काल, अनयापिं मनूतय्‌त स्‍यानाः शहरयात नाश यानाबिल। अले अनयागु बँय् चि ह्वलाबिल। 
थ्‍व न्‍यनाः शकेमया किल्‍लाय् च्‍वंपिं मनूत एल-बरीतयागु देगःया किल्‍लाय् दुहां वन। 
थ्‍व खँ अबीमेलेकयाथाय् थ्‍यन। 
उकिं अबीमेलेक थः मनूतनापं सल्‍मोन पहाडय् थाहां वन। अले अबीमेलेकं ल्‍हातय् पा कयाः सिमा कचा ध्‍यनाः ब्‍वहलय् तल। अले वं थःनापं दुपिं सकल मनूतय्‌त धाल, “याकनं छिमिसं नं जिं यानागु थें हे या।” 
अले व नापं दुपिं सकल मनूतय्‌सं नं छपु छपु सिमा कचा ध्‍यनाः अबीमेलेकं याःथें उकियात देगःया किल्‍लाया न्‍ह्यःने पँचिना तयाबिल अले उकी मि तयाबिल। थुकथं द्वःछिम्‍ह ति मिस्‍त व मिजंत सित। 
अबीमेलेक तेबेस शहरय् वन अले उकियात घेरय् यानाः त्‍याका काल। 
शहर दुने छगू बल्‍लाःगु किल्‍ला दुगु जुयाच्‍वन, उकिं शहरयापिं सकल मिजं मिस्‍त किल्‍लाय् दुहां वनाः उकिया लुखा तिनाः छतय् थाहां वन। 
अबीमेलेक वयाः किल्‍लाय् हमला यात। किल्‍लायात मिं नकाः छ्वय्‌का छ्वयेत व किल्‍लाया लुखाय् थ्‍यंबलय् हे 
छम्‍ह मिसां छगः च्‍वय्‌या ल्‍वहंघः वान्‍छ्वयाः वयागु छ्यं तछ्यानाबिल। 
अले अबीमेलेकं थःगु ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍ह ल्‍याय्‌म्‍हयात हथासं सःताः धाल, “थःगु तरवार पिकयाः जितः स्‍यानाब्‍यु। अबीमेलेकयात छम्‍ह मिसां स्‍यात धकाः मनूतय्‌सं मधायेमा।” व ल्‍याय्‌म्‍ह मनुखं थःगु तरवार वयागु म्‍हय् सुयाबिल। अले व अन हे सित। 
अबीमेलेक थुकथं स्‍यूगु खनाः इस्राएलीत थथःगु छेँय् लिहां वन। 
थुकथं थः न्‍हयेम्‍ह दाजुकिजापिन्‍त स्‍यानाः थः अबुलिसें याःगु मभिंगु ज्‍याया बदला परमेश्‍वरं वयाके कयादिल। 
अले शकेमयापिं मनूतय्‌सं याःगु फुक्‍क मभिंगु ज्‍या नं परमेश्‍वरं इमिगु हे छेनय् लितः छ्वयादिल। यरूब-बालया काय् योतामयागु सराः इमित हे लात। 
