यर्मिया.
48.
मोआबया बारे – दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु, इस्राएलया परमेश्‍वरं थथे धयादी, “धिक्‍कार दु नेबोयात, छाय्‌धाःसा व नाश जुइ, किर्यातैमया बेइज्‍जत जुइ अले उकियात त्‍याकाकाइ, किल्‍लाया बेइज्‍जत जुइ अले व चुंचुं जुइ। 
मोआबया प्रशंसा हाकनं गुबलें जुइ मखुत, मनूतय्‌सं हेश्‍बोनय् उकियात स्‍यंकेगु ग्‍वसाः ग्‍वइ, ‘वा! झीसं उगु जातियात नाश यानाबीनु।’ हे मदमेन, छ नं सुनसान जुइ, तरवार छंगु ल्‍यूल्‍यू वइ। 
होरोनैमं चिल्‍लाय् दनाः हाःगु सः न्‍यँ! नाश व तःधंगु दुःखया सः ताये दयाच्‍वंगु दु। 
मोआब नाश जुइ, वया मस्‍त तःसलं ख्‍वइ। 
इपिं लूहीत थाहां वनीगु लँय् ख्‍वख्‍वं थाहां वनी। होरोनैमपाखे क्‍वहां वनीगु लँय् चिल्‍लाय् दनाः ख्‍वःगु सः न्‍यंगु दु। 
बिस्‍युं हुँ! थथःगु ज्‍यान बचय् या! मरुभूमियागु नांगा झाः थें जु! 
छिमिसं थःगु ज्‍याय् व थःगु धन सम्‍पत्तिइ भलसा तःगुलिं छिमित नं ज्‍वना यंकी। अले कमोश द्यःयात नं थः पुजाहारीत व थः शासकतनापं ताताःपाःगु देशय् यंकी। 
अले परमप्रभुं धयादीगु थें नाश याइम्‍ह छिमिगु फुक्‍क शहरय् वइ, छगू शहर नं बचय् जुइ मखु। ब्‍यासि नं नाश जुइ, पहाडयागु माथंवंगु जमिनयात नं नाश याइ। 
मोआबय् चि ह्वलाब्‍यु, छाय्‌धाःसा व तहसनहस जुइ, उकिया शहरत सुं नं मनू मदय्‌क सुनसान जुइ। 
“अल्‍छी चाचां परमप्रभुया ज्‍या याइम्‍ह मनूयात सराः लायेमा! थःगु तरवारयात हि बाः वय्‌के मब्‍यूम्‍ह मनूयात सराः लायेमा! 
“मोआब मचाबलय् निसें हे याउँक च्‍वनाच्‍वंगु दु। थलय् त्‍वःतातःगु दाखमद्य थें छगः थलं मेगु थलय् मप्‍वंकूगु थें, व देशयात गुबलें ज्‍वनाः यंकूगु मदु। वयागु सवाः न्‍हापायागु थें च्‍वं, वयागु बास्‍ना ह्यूगु मदु। 
तर स्‍व! ई वयाच्‍वंगु दु,” परमप्रभुं धयादी, “गबले जिं थलं प्‍वंकीपिं मनूत छ्वये, इमिसं व प्‍वंकी। इमिसं वयागु थलत खालि यानाबी अले वयागु थल चुंचुं यानाबी। 
गथे थःम्‍हं भलसा तःगु लुँयाम्‍ह द्वंहचाया मूर्तिपाखें बेथेलय् इस्राएल मछालेमाःगु खः, अथे हे मोआब नं वयागु मूर्ति कमोशपाखें मछालेमाली। 
“छिमिसं गय् यानाः धाये फुगु? ‘जिपिं बहादुर व बल्‍लाःपिं सिपाइँत खः धकाः।’ 
मोआब नाश जुइ, अले उकिया शहरय् हमला याइ। वया ल्‍याय्‌म्‍हपिं मध्‍ये दकलय् स्‍वयेज्‍यूपिन्‍त स्‍याइगु जुइ,” महाराजं धयादी, गुम्‍हय्‌सिगु नां दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमप्रभु खः। 
“मोआबया नाश लिक्‍क थ्‍यंकः वःगु दु, वयागु विपत्ति याकनं हे वइ। 
वया प्‍यखेरं च्‍वंपिं व वयागु नां न्‍यंपिं सकलें वयागु निंतिं ख्‍व, अले धा, ‘व बल्‍लाःगु राजदण्‍ड त्‍वधूगु दु। व नांजाःगु कथि त्‍वधूगु दु।’ 
“हे दीबोनय् च्‍वंपिं मनूत, थःगु गौरवं कुहां वयाः गंगु जमिनय् च्‍वँ, छाय्‌धाःसा मोआबयात नाश याइम्‍ह छंगु विरोधय् वइ। वं छंगु छचाःखेरं पःखाः ग्‍वयातःगु शहरत नाश याइ। 
हे अरोएरय् च्‍वंपिं, लँय् दनाः बांलाक स्‍व। बिस्‍युं वंपिं मनूत व मिसातय्‌त ‘छु जुल’ धकाः न्‍यँ। 
मोआबया बेइज्‍जत जूगु दु, छाय्‌धाःसा वयात चुंचुं याःगु दु। ‘नुगः मछिंकि, ख्‍व, मोआबयात नाश यात’ धकाः अर्नोन खुसि सिथय् वनाः धा। 
तज्‍जाःगु माथंवंगु थाय्‌या न्‍याय वःगु दु अर्थात होलोन, यहसाह व मेपात, 
दीबोन, नेबो व बेथ दिब्‍लातैम, 
किर्यातैम, बेथ गमूएल व बेथ मोन, 
किर्योत, बोज्रा व मोआबया लिक्‍क व ताताःपाःगु फुक्‍क शहरयागु। 
मोआबया नेकूध्‍यनाब्‍यूगु दु अले वयागु ल्‍हाः त्‍वथुलाब्‍यूगु दु,” 
“मोआबयात कय्‌कि, छाय्‌धाःसा वं परमप्रभुया विरोध याःगु दु। मोआब थःम्‍हं ल्‍ह्वःगुलिइ हे ग्‍वारा ग्‍वारा तुलेमा। मनूतय्‌सं वयात हेस्‍याय्‌मा। 
छं इस्राएलयापिं मनूतय्‌त हेस्‍यानागु मखु ला? वा वयात खुँतय्‌गु दथुइ ज्‍वंगु खः ला? छाय्‌धाःसा छं वयागु बारे न्‍ववाक्‍व पतिकं छं वयात हेस्‍यानाः थःगु छ्यं संकीगु। 
हे मोआबय् च्‍वंपिं, छिपिं थथःगु शहरत त्‍वःताः ल्‍वहंधिकय् च्‍वंहुँ! छिपिं गुफाया त्‍वाःया लिक्‍क स्‍वँ दय्‌कीपिं सुकुभत्तु थें जु! 
“मोआब गुलि तःधं जुइमाःम्‍ह खः धयागु खँ जिमिसं न्‍यनागु दु। व तसकं तःधं जुइमाःम्‍ह खः। वयागु फुँइ व नुगःया तःधंछुया बारे जिमिसं न्‍यनागु दु। 
वयागु फुइँ जिं स्‍यू, तर व ज्‍यालगे मजू, वयागु घमण्‍डं छुं याये फुगु मखुनि,” 
उकिं जि मोआबया निंतिं ख्‍वये, सकलें मोआबीतय्‌गु निंतिं जि ख्‍वये। कीर-हरेशेतया मनूतय्‌गु निंतिं जिं नुगः मछिंके। 
हे सिब्‍माया दाखमात, याजेर ख्‍वः थें जि छंगु लागि ख्‍वये। छंगु कचात समुद्र तक थ्‍यन, उपिं याजेरया समुद्र तक हे थ्‍यंगु दु। छंगु सये धुंकूगु फल व छंगु दाखय् नाश याइम्‍ह वःगु दु। 
मोआबया यक्‍व सइगु क्‍यबत व बुँनं लसता व खुसि वने धुंकूगु दु। जिं दाख तिसीगु थासं दाखया ति वयेगु दिकाबियागु दु। लय्‌तायाः हा हां सुनानं उकियात न्‍हुइ मखु। इमिगु हाःसः लसताया हाःसः मखु। 
“हेश्‍बोनं इपिं ख्‍वःगु सः एलाले व यहश तक हे थ्‍यंगु दु, सोअरंनिसें होरोनैम व एग्‍लत-शलीशियाह तक हे, छाय्‌धाःसा निम्रीमया लः नं सुनावने धुंकल। 
पुजा यायेगु थासय् बलि छाइपिन्‍त व द्यःतय्‌त धुपाँय् च्‍याकीपिन्‍त जिं मोआबं भज्‍यंक नाश यानाबी,” 
“उकिं बाँसुरी थें जिगु नुगलं मोआबया निंतिं बिलाप याइ। कीर हरेशेतयापिं मनूतय्‌गु निंतिं बाँसुरी थें वं बिलाप याइ। इमिसं कमय् याःगु धन नाश जुल। 
इपिं सकसिनं सँ खाःगु दु, दारी खाःगु दु। सकसिगु ल्‍हाः चिरिबाःगु दु। सकसिनं भांग्रां जँ त्‍वपूगु दु। 
मोआबया छेँया फुक्‍क कःसि कःसिइ व चुक चुकय् ख्‍वःसः बाहेक मेगु छुं नं मदु, छाय्‌धाःसा सुयातं मयःगु थल थें जिं मोआबयात तछ्यानाबियागु दु,” 
“व गज्‍याःगु कुचा कुचा जूगु दु, इपिं गपाय्‌सकं ख्‍वयाच्‍वंगु दु। मोआब लज्‍या चाःगु दु व ध्‍वस्‍त जूगु दु, अले वया प्‍यखेरं च्‍वंपिं जातितय्‌सं वयात हेस्‍याइगु अले व खनाः वातां जुइ।” 
परमप्रभुं थथे धयादी, “स्‍व, छम्‍ह इमा मोआबया च्‍वय् थःगु पपू चक्‍कंकाः हथासं ब्‍वयाः वयाच्‍वंगु दु। 
किर्योतयात कब्‍जा याइ, अले किल्‍लात अधिकार याइ। उखुन्‍हु मोआबया सिपाइँतय्‌गु नुगः मचाबू ब्‍यथा जूम्‍ह मिसाया नुगः थें जुइ। 
मोआबयात नाश याइ, व हाकनं छगू राज्‍य जुयाच्‍वनी मखु, छाय्‌धाःसा वं परमप्रभुयागु विरोध यात। 
हे मोआबयापिं मनूत, भय, गाः व जालं छिमित पियाच्‍वंगु दु,” 
“ग्‍यानाः बिस्‍युं वनीपिं गालय् लाइ। गालं च्‍वय् थाहां वइपिं जालय् लाइ। छाय्‌धाःसा मोआबय् जिं वयागु सजाँयया दँ हये,” 
“बिस्‍युं जुयाच्‍वंपिं मनूत ग्‍वाहालि मदयाः हेश्‍बोनया किचलय् दनी। छाय्‌धाःसा हेश्‍बोनं छगू मि व सीहोनया दथुं ह्वानाह्वाना च्‍यानाच्‍वंगु मि पिहां वःगु दु। उकिं मोआबया कपाःतय्‌त व ल्‍वापु याइपिं घमण्‍डीतय्‌गु छ्यंक्‍वँय्‌यात भस्‍म यानाबी। 
धिक्‍कार छन्‍त, अय् मोआब! कमोश द्यःया मनूत नाश जुल, छं काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍त ज्‍वनाः मेगु देशय् यंकल। 
“अय्‌नं लिपा वइगु दिनय् जिं मोआबया सुख शान्‍ति हाकनं लित हये,” परमप्रभुं धयादी। मोआबया न्‍याय थन तक। 
