२ राजा.
22.
योशियाह च्‍यादँ दुबलय् जुजु जूगु खः। वं स्‍विछदँ यरूशलेमय् राज्‍य यात। वया मांया नां अदायाहया म्‍ह्याय् यदीता खः। व बोस्‍कतयाम्‍ह खः। 
वं परमप्रभुयात यःगु बांलाःगु ज्‍या यात। वं जव खव गनं मवंसें थः पुर्खा दाऊदयागु लँ लित। 
थः जुजु जूगु झिंच्‍यागूगु दँय् योशियाह जुजुं मशुल्‍लामया छय्, असल्‍याहया काय् छ्यान्‍जे शापानयात थथे धयाः परमप्रभुया देगलय् छ्वत, 
“हिल्‍कियाह दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीयाथाय् वनाः धा, ‘परमप्रभुया देगलय् हःगु वहः व लुखा पिवाःतय्‌सं मनूतय्‌के काःगु ध्‍यबा मुंकाः 
परमप्रभुया देगः ल्‍ह्वनेगु जिम्‍मा काःपिं मनूतय्‌त ब्‍यु, इमिसं व ध्‍यबा देगःया स्‍यंगु थासय् ल्‍ह्वनेत देगः ल्‍ह्वनिपिं मनूतय्‌त बीमाः। 
अर्थात सिकःमि, दकःमि व दय्‌किपिन्‍त। देगः ल्‍ह्वनेत सिँ व चानातःगु ल्‍वहं इमिसं न्‍यायेमा। 
तर इमित ब्‍यूगु धिबाया ल्‍याःचाः इमिके काये मते। छाय्‌धाःसा इमिसं विश्‍वास यायेबहः जुयाः ज्‍या यानाच्‍वंगु दु।’” 
दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारी हिल्‍कियाहं छ्यान्‍जे शापानयात धाल, “जिं परमप्रभुया देगलय् व्‍यवस्‍थाया सफू लुइकागु दु।” वं सफू शापानयात बिल, वं व ब्‍वन। 
अले छ्यान्‍जे शापान जुजुयाथाय् वनाः वयात थथे धाल, “छिकपिनि हाकिमतय्‌सं परमप्रभुया देगलय् दुगु धिबा कयाः देगलय् ज्‍या याइपिं व देगः ल्‍ह्वनेगु जिम्‍मा काःपिन्‍त ब्‍यूगु दु।” 
अनंलि छ्यान्‍जे शापानं जुजुयात थथे नं धाल, “दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारी हिल्‍कियाहं जितः छगू सफू ब्‍यूगु दु।” अले शापानं व जुजुया न्‍ह्यःने ब्‍वना न्‍यंकल। 
व्‍यवस्‍थाया सफुलिइ च्‍वयातःगु खँ न्‍यनाः जुजुं थःगु जामालं खुत। 
वं दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारी हिल्‍कियाह, शापानया काय् अहीकाम, मीकायाया काय् अक्‍बोर, छ्यान्‍जे शापान व जुजुनापं जुइम्‍ह असायाहयात थ्‍व उजं बिल, 
“जिगु थःगु हे निंतिं, प्रजाया निंतिं व फुक्‍क यहूदाया निंतिं थ्‍व लुयावःगु सफुलिइ छु च्‍वयातःगु दु धकाः वनाः परमप्रभुयाके न्‍यनेकने या। झी खनाः परमप्रभु तसकं तंचायादीगु दु, छाय्‌धाःसा झी पुर्खातय्‌सं थ्‍व सफूयागु वचन पालन याःगु मदु। इमिसं उकी च्‍वया तःकथं ज्‍या याःगु मदु।” 
पुजाहारी हिल्‍कियाह, अहीकाम, अक्‍बोर, शापान व असायाह दरबारया वसः स्‍वइम्‍ह हरहसया छय्, तिक्‍भाया काय् शल्‍लूमया कलाः अगमवादिनी हुल्‍दायाथाय् खँ ल्‍हायेत वन। व यरूशलेमया न्‍हूगु त्‍वालय् च्‍वनीगु खः। 
वं इमित धाल, “परमप्रभु इस्राएलयाम्‍ह परमेश्‍वरं थथे धयादी – छिमित जिथाय् छ्वयाहःम्‍ह मनूयात धा, 
‘परमप्रभुं थथे धयादी – यहूदाया जुजुं ब्‍वंगु थ्‍व सफुलिइ च्‍वया तःकथं जिं थ्‍व थासय् व थनच्‍वंपिं फुक्‍क मनूतय्‌थाय् विपत्ति हयेत्‍यनागु दु। 
इमिसं जितः त्‍वःतूगु दु, मेपिं द्यःतय्‌गु न्‍ह्यःने धुपाँय् च्‍याकूगु दु। अले थःगु हे ल्‍हातं दय्‌कूगु मूर्तितपाखें जितः तंचाय्‌कूगु दु। उकिं थ्‍व थाय्‌या विरोधय् जितः तं पिहां वःगु दु। अले व क्‍वलाइ मखु।’ 
अय्‌नं परमप्रभुयात न्‍यनेकने यायेत छ्वयाहःम्‍ह यहूदाया जुजुयात छिमिसं थ्‍व हे खँ धा, ‘छिं न्‍यनादीगु वचनया बारे परमप्रभु इस्राएलयाम्‍ह परमेश्‍वरं थथे धयादी – 
थ्‍व शहर व थनच्‍वंपिं मनूतय्‌त सराः लाइ अले उजाड जुइ धकाः देश व व थनच्‍वंपिं मनूतय्‌गु विरोधय् जिं धयागु खँ न्‍यनाः परमप्रभुया न्‍ह्यःने छ नुगः मछिंकाः क्‍वमिलु जुल। अले छं परमप्रभुया न्‍ह्यःने पस्‍ताय् चायाः ख्‍वख्‍वं, थःगु जामालं खुल। अथे जुयाः जिं छंगु प्रार्थना न्‍यनागु दु धकाः परमप्रभुं धयादी। 
उकिं जिं छन्‍त छिमि पुर्खात थें सिनावनेबी, जिं छन्‍त याउँक थुने। थ्‍व थासय् जिं हयेगु विपत्ति छं स्‍वयेमाली मखु।’” अले इमिसं लिहां वयाः जुजुयात थ्‍व खबर बिल। 
