इजकिएल.
16.
हाकनं परमप्रभुयागु थ्‍व वचन जिथाय् वल, 
“अय् सीमानिम्‍ह मनू, यरूशलेमयात वयागु घच्‍चाइपुगु ज्‍या क्‍यनाः 
थथे धा, ‘परमप्रभु परमेश्‍वरं यरूशलेमयात थथे धयादी – छंगु पु‍र्ख्‍यौली व छ बूगु देश कनानीतय्‌गु देश खः, छिमि बौ छम्‍ह एमोरी खः, अले छिमि मां छम्‍ह हित्तीनी खः। 
छ बूबलय् सुनानं छंगु पि मध्‍यें, छन्‍त सफा यायेत सुनानं लखं म्‍वःल्‍हुइकामब्‍यू। सुनानं छंगु म्‍हय् चि बुलामब्‍यू अले सुनानं छन्‍त वसतं भुंका मब्‍यू। 
थ्‍व फुक्‍क ज्‍या यायेत सुनानं छन्‍त दया मक्‍यं, बरु छ बूबलय् घच्‍चाइपुगु चिज थें छन्‍त पिने ख्‍यलय् वांछ्वयाबिल। 
“‘अले जि छंगु लिक्‍क जुयाः वनाबलय् जिं छन्‍त हिइ ग्‍वारा ग्‍वारा तुलाच्‍वंगु खना, अले छ हिइ लानाच्‍वंबलय् हे जिं छन्‍त धया, “छ म्‍वाना च्‍वँ!” 
ख्‍यलय् च्‍वंगु माचा थें जिं छन्‍त ब्‍वलंकेबिया। छ ब्‍वलन अले तधिकः जुयाः ल्‍यासे जुल। छंके दुरुप्‍वः दत अले छंगु सँ ताहाक जुल। छ न्‍हापा नांगाम्‍ह व वसः पुना मतःम्‍ह खः। 
“‘अनंलि जि छंगु लिक्‍क जुयाः वनाबलय् जिं छन्‍त मतिना याये ज्‍यूगु उमेरय् थ्‍यंगु खना। स्‍व, जिं थःगु गाः चक्‍कंकाः छंगु नांगा म्‍हय् फाय्‌काबिया। जिं छलिसें पाफयाः ब्‍याहाया बाचा चिना, अले छ जिम्‍ह जुल, परमप्रभु परमेश्‍वरं धयादी। 
“‘अनंलि जिं छन्‍त लखं म्‍वःल्‍हुइकाः छंगु हि सिलाबिया। छंगु म्‍हय् जैतूनया चिकं बुलाबिया। 
जिं छन्‍त बुत्ता भरय् यानातःगु वसः पुंकाबिया अले छंगु तुतिइ छेंगूयागु लाकां न्‍ह्याकाबिया। जिं छन्‍त भिंगु सुतियागु वसः पुंकाबियाः छन्‍त मू मू वंगु वसतं त्‍वपुयाबिया। 
जिं छन्‍त तिसां तिकाः बांलाकाबिया– जिं छंगु ल्‍हातय् चुरि न्‍ह्याकाबिया, अले छंगु गःपतय् बांलाःगु सिखः क्‍वखाय्‌काबिया, 
जिं छंगु न्‍हासय् फुलिचा व छंगु न्‍हाय्‌पनय् चाःचा तयाबिया अले छंगु छेनय् बांलाःगु श्रीपेच पुइकाबिया। 
थुकथं छ लुँ व वहः, भिंगु सूती कापः, थीकेगु कापः व बुत्ता दुगु वसतं बांलात। छंगु नयेगु नसा नचुगु छ्वचुं, कस्‍ति व जैतूनया चिकं खः। छ तसकं बांलात, छ रानी जुइ बहःम्‍ह जुल। 
छ बांलाःगुलिं छंगु नां जाति जातितय्‌गु दथुइ बय्‌बय् जुल, छाय्‌धाःसा जिं छन्‍त बियागु गौरवया कारणं छ तसकं बांलाःगु खः, परमप्रभु परमेश्‍वरं धयादी। 
“‘तर छं थःगु बांलाःगुलिइ भलसा तयाः थःगु नां बय्‌बय् यानाः छ छम्‍ह वेश्‍या जुल। छंगु लिक्‍क जुयावनीपिं न्‍ह्याम्‍हसित नं छं थःत वेश्‍या थें बिल, अले लँय् जूपिं न्‍ह्याम्‍हय्‌सित नं छंगु बांलासू बिल। 
थःगु वसः कयाः छं रंगिबिरंगी पुजा यायेगु थाय्‌त दय्‌कल, अन हे छं थःगु वेश्‍याया ज्‍या याना हल। थज्‍याःगु मभिंगु ज्‍या ला न्‍हापा गुबलें जूगु मदु, लिपा गुबलें जुइ नं मखु। 
जिं छन्‍त बियागु लुँ, वहःयागु छंगु बांबांलाःगु तिसातपाखें छं थःगु निंतिं मिजं मूर्तित दय्‌काः उपिंलिसे वेश्‍याया ज्‍या यात। 
छं थःगु बुत्ता भरय् यानातःगु वसः इमित त्‍वपुइत यंकल, जिगु चिकं व धुपाँय् इमिगु न्‍ह्यःने छाल। 
जिं छन्‍त नयेगु नसा नं ज्‍वरय् यानाबिया, नचुगु छुचुं, कस्‍ति व जैतूनया चिकं छन्‍त नयेत बिया। तर छं उपिं इमिगु न्‍ह्यःने नस्‍वाःगु बास्‍ना जुइत छाल। अथे हे जुल, परमप्रभु परमेश्‍वरं धयादी। 
“‘अले छं जिगु निंतिं बुइकूपिं छिमि काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍त यंकाः मूर्तितय्‌गु लागि नयेगु नसाकथं बलि छाल। छु छंगु थ्‍व वेश्‍याया ज्‍या चिधंगु खँ खः ला? 
छं जिम्‍ह काय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍त स्‍यानाः उपिं मूर्तितय्‌गु निंतिं बलि छाल। 
छंगु थ्‍व फुक्‍क घच्‍चाइपुगु ज्‍या व वेश्‍याया ज्‍याय् छं थःगु ल्‍याय्‌म्‍हबलय्‌या दिंत लुममंकू– उबलय् छ नांगा, वसः मदुम्‍ह व थःगु हिइ ग्‍वारा ग्‍वारा तुलाच्‍वंगु खः। 
“‘धिक्‍कार! धिक्‍कार छन्‍त! परमप्रभु परमेश्‍वरं धयादी। थ्‍व फुक्‍क मभिंगु ज्‍या नापनापं 
छं थःगु निंतिं द्वम्‍बःचा दय्‌कल अले चुक पतिकं थःगु निंतिं पुजा यायेगु ततःजाःगु थाय् दय्‌कल। 
लँया कुं पतिकं छं थःगु निंतिं पुजा यायेगु तःजाःगु थाय् दय्‌कल, अले अनं जुया वनीपिं न्‍ह्याम्‍हसित नं थःगु म्‍ह लःल्‍हानाः छं थःगु वेश्‍याया ज्‍या अप्‍वय्‌कल अले थःगु बांलाःसूयात घच्‍चाइपुइकल। 
थः मिसाह्यः जलाःखलाः तःपुगु लिंग दुपिं मिश्रयापिंलिसें नं छं वेश्‍याया ज्‍या यात। थःगु वेश्‍याया ज्‍या अप्‍वय्‌काः जितः तंचाय्‌कल। 
उकिं जिं थःगु ल्‍हाः छंगु विरोधय् ल्‍ह्वनाः, अले छंगु इलाका चिकु यानाबिया, जिं छन्‍त छिमि शत्रुत पलिश्‍ती मिसातय्‌गु लोभया शिकार यानाबिया। इपिं छंगु क्‍वह्यंगु पहःचहः खनाः वातां जूगु खः। 
छं अश्‍शूरीतलिसें नं वेश्‍याया ज्‍या यात, छाय्‌धाःसा छ लुमधंम्‍ह खः। अथे जूसां छ लुमधं। 
ब्‍यापार यायेगु देश बेबिलोनिया तक नं छं थःगु वेश्‍या ज्‍या थ्‍यंकल। अथे जूसां छ लुमधं। 
“‘परमप्रभुयागु थ्‍व वचन जिथाय् वल, छंगु नुगः गुलि कमजोर, छाय्‌धाःसा छं लज्‍या मचाःम्‍ह छम्‍ह वेश्‍यां थें थ्‍व फुक्‍क ज्‍या यात। 
लँया कुन्‍चा पतिकं थःगु द्वम्‍बः व चुक पतिकं छं थःगु पुजा यायेगु तःजाःगु थाय् दय्‌कल। अय्‌नं छ वेश्‍या थें जूगु मदुनि, छाय्‌धाःसा छं ज्‍यालायात घृणा यात। 
“‘अय् व्‍यभिचारी कलाः, छं थः भाःतया पलेसा मेपिं मिजंपिन्‍त यय्‌कीगु। 
मिजंपिन्‍सं सकलें वेश्‍यातय्‌त कोसेलि बी, तर छं ला अःखः थः फुक्‍क प्रेमीपिन्‍त कोसेलि बिल। छलिसें व्‍यभिचार यायेत इपिं प्‍यखेरं छन्‍थाय् वयेमा धकाः छं कोसेलि बिल। 
उकिं छ थःगु वेश्‍या ज्‍याय् मेपिं मिस्‍त स्‍वयाः पा। छं याःथें वेश्‍याया ज्‍या मेपिन्‍सं मयाः, सुं नं छन्‍थाय् वयाः लसपस यायेत न्‍यं मवः तर छ वनाः इमिके न्‍यन। छाय्‌धाःसा छन्‍त सुनानं ध्‍यबा मब्‍यूसां छं थःम्‍हं हे ध्‍यबा बिल। थुकथं छ पात। 
“‘उकिं अय् वेश्‍या, परमप्रभुयागु वचन न्‍यँ! 
परमप्रभु परमेश्‍वरं थथे धयादी – छं व्‍यभिचार यानाः तसकं लज्‍या मचासें थःगु म्‍ह थः प्रेमीपिन्‍त क्‍यन, थःगु मूर्तितलिसें घच्‍चाइपुगु ज्‍या यात, अले द्यःतय्‌त थः मस्‍तय्‌गु हि छाल, 
छं मोज याःपिं, छन्‍त यःपिं व मयःपिं सकलें हे प्रेमीपिन्‍त जिं मुंके। छंगु प्‍यखेरं छंगु विरोधय् जिं इमित मुंके अले इमिगु न्‍ह्यःने छंगु नांगागु म्‍ह खनेदय्‌कः छन्‍त नांगा यानाबी। 
व्‍यभिचार याइपिं मिसात व मनू स्‍याइपिं मिस्‍तय्‌त बीगु थें हे सजाँय जिं छन्‍त बी, जिं छंके जिगु दाहायागु तंया हि प्‍वंके। 
अले जिं छन्‍त छं प्रेमीपिन्‍त लःल्‍हानाबी, अले इमिसं छंगु द्वम्‍बःचायात थुनाबी, अले छंगु ततःजाःगु वेदीत नाश यानाबी। इमिसं छंगु वसः जबरजस्‍ती त्‍वःकी। अले छंगु बांबांलाःगु तिसात लाकाकयाः छन्‍त नांगा यानाः त्‍वःताबी। 
इमिसं छंगु विरोधय् मनूतय्‌गु हूल हइ, इमिसं छन्‍त ल्‍वहंतं कय्‌की, अले छन्‍त तरवारं कुचा कुचा याइ। 
इमिसं छंगु छेँत छ्वय्‌काबी, अले यक्‍व मिसातय्‌गु न्‍ह्यःने छन्‍त सजाँय बी। थुकथं जिं छन्‍त छंगु वेश्‍याया ज्‍यापाखें पने, छं थः प्रेमीपिन्‍त गुबलें ज्‍याला नं बी माली मखु। 
थुकथं जिं थःगु तं कम याये, अले जिगु डाहाया तं नं छपाखें चिलावनी। जि शान्‍त जुये, जि हाकनं तंचाये मखु। 
“‘छं थःगु ल्‍याय्‌म्‍हबलय्‌या दिंयात लुममंकू, तर थ्‍व फुक्‍क ज्‍यापाखें जितः तंचाय्‌कल, उकिं जिं छंगु ज्‍याया लिच्‍वः छंगु हे छेनय् प्‍वंकाबी, परमप्रभु परमेश्‍वरं थथे धयादी। छु छंगु मेगु फुक्‍क घच्‍चाइपुगु ज्‍या बाहेक छं थःगु पहःचहः स्‍यंकूगु मदु ला? 
“‘उखान धाइपिं सकसिनं छंगु बारे थ्‍व उखान धाइ, “गथे मां अथे म्‍ह्याय्।” 
छ ला थः भाःत व मस्‍तय्‌त मयय्‌कूम्‍ह छिमि मां थें च्‍वं, अले छ ला धात्‍थें थः भाःतपिं व थः मस्‍तय्‌त मयय्‌कूपिं छिमि तताकेहेँपिं थें च्‍वं। छिमि मां छम्‍ह हित्ती खः, छिमि अबु छम्‍ह एमोरी। 
छिमि तता थःम्‍ह्याय्‌पिंनापं छंगु उत्तरपाखे च्‍वनीम्‍ह सामरिया खः, छिमि केहेँ थः म्‍ह्याय्‌पिंलिसें छंगु दच्‍छिनपाखे च्‍वनीम्‍ह सदोम खः। 
अथे जूसां छ इमिगु पहःचहःकथं जूगु जक मखु इमिसं थें छं घच्‍चाइपुगु ज्‍या नं यात। उलि जक मखु, कम इलय् हे छं थःगु फुक्‍क पहःचहलय् थःत इपिं स्‍वयाः यक्‍व स्‍यंकल। 
गथे जि धात्‍थें म्‍वाःम्‍ह खः, परमप्रभु परमेश्‍वरं धयादी, छं व छिमि म्‍ह्याय्‌पिन्‍सं याःथें ला छिमि केहेँ सदोम व वया म्‍ह्याय्‌पिन्‍सं गुबलें याःगु मदु। 
“‘स्‍व! छिमि केहेँ सदोमया पाप थ्‍व खः, व अले वया म्‍ह्याय्‌पिं जिराहा खः, प्‍वाः जाय्‌क नइगु, याउँक च्‍वनीगु, तर इमिसं गरीबत व मगाःमचाःपिन्‍त ग्‍वाहालि मयाः। 
इपिं घमण्‍डी खः, इमिसं जिगु न्‍ह्यःने घच्‍चाइपुगु ज्‍या यात। उकिं जिं इमित नाश यानाबिया, व छं खंगु हे दु। 
“‘सामरियां ला छं याःगु स्‍वयाः बच्‍छि नं पाप मयाः। इमिसं स्‍वयाः छं अप्‍वः घच्‍चाइपुगु ज्‍या याःगु दु, छं याःगु थ्‍व फुक्‍क ज्‍यापाखें छं थः तताकेहेँपिन्‍त छ स्‍वयाः धर्मी खने दय्‌काब्‍यूगु दु। 
छं थःगु बेइज्‍जत भोगय् या, छाय्‌धाःसा छं छिमि तताकेहेँपिनिगु न्‍याय यात। इमिसं स्‍वयाः छं क्‍वह्यंगु पाप याःगुलिं इपिं छ स्‍वयाः धर्मी खने दु। उकिं लज्‍या चा, अले थःगु बेइज्‍जत भोगय् या, छाय्‌धाःसा छं थः तताकेहेँपिन्‍त धर्मी खने दय्‌काब्‍यूगु दु। 
“‘अथेसां जिं सदोम व वया म्‍ह्याय्‌पिनिगु अले सामरिया व वया म्‍ह्याय्‌पिनिगु लसता व शान्‍ति लित हयाबी। अले इपिंलिसें छंगु लसता व शान्‍ति नं लित हयाबी। 
थुकथं इमित सान्‍त्‍वना बीत थःम्‍हं याःगु फुक्‍क ज्‍याया निंतिं छं बेइज्‍जत भोगय् याइ अले छ मछाले माली। 
छं तताकेहेँपिं सदोम व सामरिया थःम्‍ह्याय्‌पिंनापं न्‍हापायागु अवस्‍थाय् हे लिहां वइ, अले छ नं छिमि म्‍ह्याय्‌पिंनापं न्‍हापायागु अवस्‍थाय् हे लिहां वइ। 
छंगु घमण्‍डया दिनय् छं याःगु मभिंगु ज्‍या खनेदये न्‍ह्यः छिमि केहेँ सदोमया नां तक नं छं काइ मखुगु। 
अथे जूसां एदोमया म्‍ह्याय्‌पिं व वया सकलें जःलाखःलापिं व पलिश्‍तीतय् म्‍ह्याय्‌पिन्‍सं छन्‍त हेस्‍यानाच्‍वंगु दु, छंगु प्‍यखें च्‍वंपिन्‍सं छन्‍त घृणा याइगु। 
छं थःगु मभिंगु ज्‍या व घच्‍चाइपुगु ज्‍याया सजाँय भोगय् यानाच्‍वंगु दु, परमप्रभुं धयादी। 
“‘परमप्रभु परमेश्‍वरं थथे धयादी – छं व्‍यवहार याःथें जिं छलिसें व्‍यवहार याये, छाय्‌धाःसा छं जिलिसें पाफःगुयात हेला याःगु दु अले झीसं चिनागु बाचायात त्‍वाःथूगु दु। 
अथे जूसां छ ल्‍याय्‌म्‍हबलय् छलिसें यानागु जिगु बाचायात लुमंकाः जिं छलिसें सदांया बाचा ची। 
अले छं थःगु ज्‍या लुमंकी अले लज्‍या चायाः छिमि तताकेहेँपिं निम्‍हय्‌सितं छं नाली। छिमि तताकेहेँपिन्‍त जिं छिमि म्‍ह्याय्‌पिं थें जुइत छन्‍त बी, खःला जिं छलिसें चिनागु बाचा थथे ला मखु। 
थुकथं जिं छलिसें बाचा ची अले जि परमप्रभु खः धकाः छं सी। 
छं याःगु फुक्‍क ज्‍याया निंतिं जिं प्रायश्‍चित यायेबलय् छं व फुक्‍क लुमंकी अले छ लज्‍या चाइ, छं लज्‍यां गुबलें थःगु म्‍हुतु चाय्‌की मखु, परमप्रभु परमेश्‍वरं धयादी।’” 
