इजकिएल.
4.
“आः अय् सीमानिम्‍ह मनू, छपा अप्‍पा कयाः उकियात थःगु न्‍ह्यःने ति, अले उकी यरूशलेम शहरयागु नक्‍सा च्‍व। 
अनंलि उकियात घेरय् या! उकिया प्‍यखेरं चा व ल्‍वहं द्वँचिंकाः द्वम्‍बःचा दय्‌कि! उकियागु न्‍ह्यःने छाउनी दय्‌कि! पःखाः तछ्याइगु ततग्‍वःगु धलिंत ति! 
अनंलि छपा नँपाता कयाः उकियात छ व शहरया दथुइ छगू नँयागु पःखाः थें तयाब्‍यु! अले थःगु ख्‍वाः शहरपाखे स्‍वय्‌कि! व घेराय् लाःगु दु, छं उकियात घेरय् यानाः का। इस्राएलया घरानायात थ्‍व छगू चिं जुइ। 
“अनं लिपा छ खव स्‍वयाः ग्‍वतु, अले इस्राएलया घरानाया पाप थःके का! ग्‍वन्‍हु तक छ थुकथं ग्‍वारातुलाच्‍वनी खुन्‍हु तक छं इमिगु पाप भोगे याइ। 
छाय्‌धाःसा जिं छंगु लागि इमिगु पापया दँ ति हे दिं क्‍वःछिनागु दु। उकिं स्‍वसः व गुइन्‍हु (३९०) तक छं इस्राएलया घरानायागु पाप भोगे याइ। 
“उपिं सजाँयया दिं पूरा जुइ धुंकाः हाकनं छ जव स्‍वयाः ग्‍वतु! अले छं यहूदाया घरानाया पाप भोगे या! जिं छगू दँया लागि छन्‍हु यानाः पिइन्‍हु क्‍वःछिनागु दु। 
छं थःगु ख्‍वाः यरूशलेमया घेरापाखे स्‍वय्‌कि, अले छं खालिगु लप्‍पा तयाः वयागु विरोधय् अगमवाणी ल्‍हा। 
छन्‍त जिं खिपतं ची, अले छंगु घेराया दिंत सिमधःतले छं थुखे उखे स्‍वये फइ मखु। 
“अनंलि छ्व व तछ्व, कय्‌गू व मुसू, दुसि व फापर कयाः छगः थलय् ति अले उकिं छंगु लागि मरि छु! व छं थः स्‍वसः व गुइन्‍हु (३९०) तक ग्‍वारातुलाच्‍वंगु इलय् न। 
उकिं छं न्‍हि निइगू शेकेल लनाः लिकाः, छं व न्‍हि छकः छगू हे इलय् नयेमा। 
छन्‍त छन्‍हुया छगू हीनया खुब्‍वय् छब्‍व लः दइ। व छं इलय् ब्‍यलय् त्‍वँ। 
तछ्वया ग्‍वारामरि थें दय्‌काः छं न, उकियात छं इमिसं खंक हे सिँया पलेसा मनूतय्‌गु खि च्‍याकाः छु!” 
परमप्रभुं धयादिल, “थुकथं हे इस्राएलयापिं मनूतय्‌सं जिं इमित लिनाछ्वयेगु मेगु जातितय्‌गु दथुइ अशुद्ध नसा नइ।” 
अले जिं धया, “हे परमप्रभु परमेश्‍वर थथे मजुइमा, जिं थःत गुबलें अशुद्ध यानागु मदु। जिं ल्‍याय्‌म्‍हबलय्‌निसें थौं तक गुबलें थः हे सीम्‍ह वा पशुतय्‌सं स्‍याःम्‍ह पशुया ला नयागु मदु। जिगु म्‍हुतुया दुने छुं नं अशुद्ध ला दुहां वंगु नं मदुनि।” 
वय्‌कलं जितः धयादिल, “स्‍व, जिं छन्‍त मनूया खिया पलेसा साया सौनं मरि छुइके बी। उकिं हे छं थःगु मरि छु।” 
अनंलि वय्‌कलं जितः धयादिल, “अय् सीमानिम्‍ह मनू, जिं यरूशलेमय् अन्‍न वयेगु बन्‍द यानाबी। आः लना लनाः धन्‍दा कयाः इमिसं मरि नइ, अले दाना दानाः ग्‍याग्‍यां इमिसं लः त्‍वनी। 
छाय्‌धाःसा इमित नयेत मरि व त्‍वनेत लः गाइ मखु। छम्‍हय्‌सिनं मेम्‍हय्‌सित खनीबलय् इपिं थारान्‍हुइ, अले थःगु हे पापं यानाः इपिं गंसि जुजुंवनी।” 
