गन्‍ती.
24.
परमप्रभुं इस्राएलीतय्‌त आशिष बीगु मनंतुनादीगु खँ थुयाः बालामं न्‍हापालिपा थें तन्‍त्रमन्‍त्र यायेगु त्‍वःताः थःगु ख्‍वाः मरुभूमिपाखे फस्‍वय्‌कल। 
वं इस्राएलीतय्‌त कुल कुल जुयाः च्‍वनाच्‍वंगु खन। अले परमेश्‍वरयागु आत्‍मा वयाके वल। 
अले वं परमेश्‍वरयागु थ्‍व वचन नवात, “थ्‍व बओरया काय् बालामया अगमवाणी खः, मिखां बांलाक खंके फुम्‍ह मनूया अगमवाणी, 
परमेश्‍वरं धाःगु वचन न्‍यने फुम्‍ह दक्‍वसिबय् बल्‍लाःम्‍हपाखें दर्शन काये फुम्‍ह, अले मिखा चाय्‌काः बँय् भ्‍वपुइम्‍ह मनूया अगमवाणी। 
हे याकूब, छिमिगु पाल गुलि बांलाः! हे इस्राएल, छिमिगु छेँ गुलि यइपुसे च्‍वं! 
ब्‍यासित तापाक्‍क न्‍यनावनाच्‍वंगु थें खुसि सिथय् च्‍वंगु क्‍यब थें परमप्रभुं पिनादीगु कुनुस्‍वां थें अले खुसि सिथय् च्‍वंगु देवदारुया सिमा थें, 
इमिगु घलं लः भय्‌बियावइ, इमिसं प्‍यूगु पुसायात माक्‍व लः दइ। इमि जुजु अगाग स्‍वयाः नं तःधं जुइ, इमिगु राज्‍य अज्‍ज तःधनावनी। 
परमेश्‍वरं इमित मिश्र देशं पित ब्‍वनाहल। इमिगु बल जंगली द्वहं थें च्‍वं। इमिसं थः शत्रुतय्‌त नुनाछ्वइ, अले इमिगु क्‍वँय् चुंचुं यानाबी, अले वाणं इमित सुयाबी। 
इपिं सिंहं थें फ्‍यतुनाच्‍वनी, मिसाम्‍ह सिंहयात थें इमित सुनां थने फइ? इमित आशिष ब्‍यूपिन्‍त आशिष लाइ, इमित सराः ब्‍यूपिन्‍त सराः लाइ।” 
बालाम खनाः बालाक तंम्‍वल। वं ल्‍हाः म्‍हुछ्यानाः बालामयात धाल, “जिं छितः जिमि शत्रुतय्‌त सराः बीत सःतागु खः, छिं ला इमित स्‍वकः स्‍वकः आशिष बियादिल। 
आः छि थनं लिहां झासँ! जिं छितः सिरपाः बी धकाः हयागु खः। परमप्रभुं छितः सिरपाः बीत पनादिल।” 
बालामं बालाकयात धाल, “छिं जिथाय् छ्वयाहयादीपिं दूततय्‌त जिं थथे धयागु मखु ला? 
‘बालाकं जितः लुँ व वहलं जाःगु थःगु लाय्‌कू ब्‍यूसां परमप्रभुया उजं त्‍वःताः जिं थःयसें भिं मभिं छुं नं याये मफु। परमप्रभुं छु धयादिल व हे जक जिं धाये फइ।’ 
आः जि थः मनूतय्‌थाय् लिहां वनेत्‍यना। वने न्‍ह्यः जिं छितः इस्राएलीतय्‌सं छिकपिनि मनूतय्‌त लिपा छु याइतिनि धकाः कनाथके।” 
अले वं परमेश्‍वरयागु थ्‍व वचन नवात, “थ्‍व बओरया काय् बालामया अगमवाणी खः, मिखां बांलाक खंके फुम्‍ह मनूया अगमवाणी, 
परमेश्‍वरं धाःगु वचन न्‍यने फुम्‍ह दक्‍व शक्ति दुम्‍ह परमेश्‍वरपाखें वःगु वचन न्‍यने फुम्‍ह। दक्‍वसिबय् बल्‍लाःम्‍हपाखें दर्शन काये फुम्‍ह अले मिखा चाय्‌काः बँय् भ्‍वपुइम्‍ह मनूया अगमवाणी। 
जिं वय्‌कःयात स्‍वये, तर आः थत्‍थें ला मखु। जिं वय्‌कःयात खंके, तर लिक्‍क हे ला मखु। याकूबं छगः नगु त्‍वइ, इस्राएलं छगू राजदण्‍ड पिहां वइ। वय्‌कलं मोआबया छ्यं तछ्यानादी। शेथया सन्‍तानयात नाश यानाबी। 
एदोमयात त्‍याकाकाइ। वया शत्रु सेइरयात नं त्‍याकाकाइ। इस्राएल झन झन बल्‍लानावइ। 
याकूबपाखें छम्‍ह शासक पिहां वइ अले वं अन च्‍वंपिं बचय्‌ जूपिं छम्‍ह छम्‍हय्‌सित नाश याइ।” 
बालामं अमालेकीतपाखे स्‍वयाः थुकथं थःगु वचन नवात, “अमालेक दक्‍वसिबय् तःधंगु जाति खः। तर नाश जुयाः थुपिं फुनावनी।” 
अले वं केनीतपाखे स्‍वयाः थुकथं वचन नवात, “छिपिं बल्‍लाक च्‍वनाच्‍वंगु दु, छिमिगु स्‍वँ ल्‍वहँतय् दय्‌कातःगु दु। 
तर अश्‍शूरीतय्‌सं छिमित ज्‍वना यंकीबलय्, छिपिं केनीत भज्‍यंक स्‍यनावनी।” 
वं थःगु वचन थथे धकाः नवात, “हाय, परमेश्‍वरं थथे यानादीबलय् सु जक ल्‍यनी? 
कित्तीमया सिथं जहाजत वइ, उमिसं अश्‍शूर व एबेरयात हमला याइ, तर इपिं नं न्‍हनावनी।” 
अनंलि बालाम थःगु छेँय् लिहां वन। बालाक नं थःगु लँ लिनावन। 
