अय्‍यूब.
18.
अले बिल्‍दद शुहीनं थथे धकाः लिसः बिल, 
“छि गुबलय् तक नवानाच्‍वनादीगु? खँ थुइके फुम्‍ह मनू जुयादिसँ, अले झीपिं खँ ल्‍हाये फइ। 
जिमित छाय् पशुयात थें व्‍यवहार याइगु? छाय् छिगु बिचालय् जिपिं मूर्ख ठहरय् जूगु? 
तंम्‍वय् थःम्‍हं थःत कुचा कुचा यानादीम्‍ह, छिगु लागि पृथ्‍वीयात त्‍वःताबीगु ला? अथवा ल्‍वहंधीयात इमिगु थासं चीकाछ्वयेगु ला? 
धात्‍थें दुष्‍टयागु मतःयात स्‍याइ। वयागु मित्‍याः हाकनं थी मखु। 
वयागु पालय् जः खिउँसे च्‍वनी, वयागुनापं च्‍वंगु मत सी। 
वयागु तुति पलाःया शक्ति कमजोर जुइ। वयागु थःगु हे जुक्तिं वयात क्‍वथलाबी। 
वयागु तुतिं वयात जालय् घ्‍वानाछ्वइ, अले व जाःया ह्वतय् न्‍यासि जुइ। 
जालय् वयागु तुति तक्‍यनी, जालया खिपतं वयात क्‍वातुक्‍क हिनी। 
वयागु लागि स्‍वःतिपाँय् बँय् सुचुकातःगु दु। वयागु लँय् जाः प्‍यनातःगु दइ। 
वयागु छचाःखेरं आतंक दइ, अले पलाः पलाखय् वयात लिनायंकी। 
वयागु बल नये पित्‍यागुलिं कम जुइ, व ग्‍वतुलीबलय् विनाश वयागु लिक्‍क दइ। 
ल्‍वचं वयागु छेंगूयात नइ, ग्‍यानापुगु मृत्‍युं वयागु ल्‍हाःतुति नइ। 
वयागु छेँयागु सुरक्षां नं वयात साला लिकाइ, अले वयात आतंकया जुजुयाथाय् यंकी गुगु मृत्‍यु खः। 
वयागु पालय् मि बाय् च्‍वनी, वयागु छेँय् च्‍यानाच्‍वंगु गन्‍धक ह्वलातःगु दु। 
वयागु क्‍वय्‌पाखेयागु हा गनावनी। उकिया च्‍वय्‌यागु कचात सुकूगनावनी। 
पृथ्‍वीं वयागु लुमन्‍ति तनावनी। संसारय् वयागु नां तक नं दइ मखु। 
वयात जःपाखें खिउँगुलिइ लिनाछ्वइ, अले संसारं पितिनाछ्वइ। 
थःमनूतय्‌गु दथुइ वया थः सुं सन्‍तान मदु। थः छकः च्‍वंगु थासय् वया म्‍वानाच्‍वंपिं सुं मदु। 
पच्‍छिमयापिं मनूत वयागु अवस्‍था न्‍यनाः थारान्‍हुइ, पुर्बयापिं मनूत ग्‍यानाः थुरथुर खाइ। 
मभिंगु ज्‍या याइपिनिगु छेँ थथे हे जुइ। परमेश्‍वरयात वास्‍ता मयाइपिनिगु छेँ थथे हे जुइ।” 
