Spreuken.
2.
Mijn zoon, als ge mijn woorden aanvaardt, En mijn wenken ter harte neemt, 
Uw oren te luisteren legt naar de wijsheid, Uw aandacht richt op ervaring; 
Ja, als ge om wijsheid roept, En om inzicht uw stem verheft; 
Als ge er naar streeft als naar geld, En er naar zoekt als naar schatten: 
Dan zult ge de vreze voor Jahweh begrijpen, Zult ge vinden de kennis van God. 
Want Jahweh schenkt wijsheid, Van zijn lippen komen kennis en inzicht; 
Hij houdt hulp bereid voor de braven, Is een schild voor mensen van onberispelijke wandel; 
Hij beschermt de paden des rechts, En beveiligt de weg van zijn dienaars! 
Dan zult ge verstaan wat recht is en plicht, Recht vooruit gaan op elk goed pad. 
Want de wijsheid zal haar intrede doen in uw hart, De kennis zoet zijn voor uw ziel; 
Het overleg zal over u waken, Het verstand de wacht bij u houden. 
Zij zullen u behoeden voor de weg van het kwaad, Voor den man, die leugentaal spreekt; 
Voor hen, die het rechte pad hebben verlaten, En wandelen op duistere wegen; 
Voor hen, wie de misdaad een vreugde is, En die om boze plannen juichen, 
Die kronkelwegen gaan, En afdwalen op hun paden. 
Zij zullen u behoeden voor een vreemde vrouw, Voor een onbekende met haar gladde taal, 
Die den vriend van haar jeugd heeft verlaten, Het verbond van haar God heeft vergeten. 
Want haar pad helt naar de dood, Naar de schimmen leiden haar wegen. 
Wie zich met haar inlaat, keert nooit weerom, Bereikt nimmer de paden des levens! 
Zo zult ge het pad der braven bewandelen, En de weg der rechtvaardigen houden. 
Want de vromen zullen de aarde bewonen, Alleen de onberispelijken blijven er op; 
Maar de bozen worden van de aarde verdelgd, De afvalligen eruit weggevaagd! 
