1-Korinthiers.
15.
Ik maak u bekend, broeders, het evangelie, dat ik u verkondigd heb, dat gij ook ontvangen hebt, waarin gij ook staat, 
waardoor gij ook behouden wordt, indien gij het zó vasthoudt, als ik het u verkondigd heb, tenzij gij tevergeefs tot geloof zoudt gekomen zijn. 
Want vóór alle dingen heb ik u overgegeven, hetgeen ik zelf ontvangen heb: Christus is gestorven voor onze zonden, naar de Schriften, 
en Hij is begraven en ten derden dage opgewekt, naar de Schriften, 
en Hij is verschenen aan Kefas, daarna aan de twaalven. 
Vervolgens is Hij verschenen aan meer dan vijfhonderd broeders tegelijk, van wie het merendeel thans nog in leven is, doch sommigen zijn ontslapen. 
Vervolgens is Hij verschenen aan Jakobus, daarna aan al de apostelen; 
maar het allerlaatst is Hij ook aan mij verschenen, als aan een ontijdig geborene. 
Want ik ben de geringste der apostelen, niet waard een apostel te heten, omdat ik de gemeente Gods vervolgd heb. 
Maar door de genade Gods ben ik, wat ik ben, en zijn genade aan mij is niet vergeefs geweest, want ik heb meer gearbeid dan zij allen, doch niet ik, maar de genade Gods, die met mij is. 
Daarom dan, ik of zij, zó prediken wij, en zó zijt gij tot het geloof gekomen. 
Indien nu van Christus gepredikt wordt, dat Hij uit de doden is opgewekt, hoe komen sommigen onder u ertoe te zeggen, dat er geen opstanding der doden is? 
Indien er geen opstanding der doden is, dan is ook Christus niet opgewekt. 
En indien Christus niet is opgewekt, dan is immers onze prediking zonder inhoud, en zonder inhoud is ook uw geloof. 
Dan blijken wij ook valse getuigen van God te zijn, want dan hebben wij tegen God in getuigd, dat Hij de Christus opgewekt heeft, die Hij toch niet heeft opgewekt, indien er geen doden opgewekt worden. 
Immers, indien er geen doden opgewekt worden, dan is Christus ook niet opgewekt; 
en indien Christus niet is opgewekt, dan is uw geloof zonder vrucht, dan zijt gij nog in uw zonden. 
Dan zijn ook zij, die in Christus ontslapen zijn, verloren. 
Indien wij alleen voor dit leven onze hoop op Christus gebouwd hebben, zijn wij de beklagenswaardigste van alle mensen. 
Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden, als eersteling van hen, die ontslapen zijn. 
Want, dewijl de dood er is door een mens, is ook de opstanding der doden door een mens. 
Want evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden. 
Maar ieder in zijn eigen rangorde: Christus als eersteling, vervolgens die van Christus zijn bij zijn komst; 
daarna het einde, wanneer Hij het koningschap aan God de Vader overdraagt, wanneer Hij alle heerschappij, alle macht en kracht onttroond zal hebben. 
Want Hij moet als koning heersen, totdat Hij al zijn vijanden onder zijn voeten gelegd heeft. 
De laatste vijand, die onttroond wordt, is de dood, 
want alles heeft Hij aan zijn voeten onderworpen. Maar wanneer Hij zegt, dat alles onderworpen is, is blijkbaar Hij uitgezonderd, die Hem alles onderworpen heeft. 
Wanneer alles Hem onderworpen is, zal ook de Zoon zelf Zich aan Hem onderwerpen, die Hem alles onderworpen heeft, opdat God zij alles in allen. 
Wat zullen anders zij doen, die zich voor de doden laten dopen? Indien er in het geheel geen doden opgewekt worden, waarom laten zij zich nog voor hen dopen? 
Waarom zijn ook wijzelf van uur tot uur in gevaar? 
Zowaar als ik, broeders, op u roem draag in Christus Jezus, onze Here, ik sterf elke dag. 
Indien ik te Efeze, naar de mens, met wilde dieren gevochten heb, wat baat het mij? Indien er geen doden worden opgewekt, laten wij eten en drinken, want morgen sterven wij. 
Misleidt uzelf niet; slechte omgang bederft goede zeden. 
Komt tot de rechte nuchterheid en zondigt niet langer, want sommigen hebben geen besef van God. Tot uw beschaming moet ik dit zeggen. 
Maar, zal iemand zeggen, hoe worden de doden opgewekt? En met wat voor lichaam komen zij? 
Dwaas! Wat gij zelf zaait, wordt niet levend, of het moet gestorven zijn, 
en als gij zaait, zaait gij niet het toekomstige lichaam, maar slechts een korrel, bijvoorbeeld van koren, of van iets anders. 
Maar God geeft er een lichaam aan, gelijk Hij dat gewild heeft, en wel aan elk zaad zijn eigen lichaam. 
Alle vlees is niet hetzelfde, maar dat van mensen is anders dan dat van beesten, en het vlees van vogels weer anders dan dat van vissen. 
Er zijn hemelse en aardse lichamen, maar de glans der hemelse is anders dan die der aardse. 
De glans der zon is anders dan die der maan en der sterren, want de ene ster verschilt van de andere in glans. 
Zo is het ook met de opstanding der doden. Er wordt gezaaid in vergankelijkheid, en opgewekt in onvergankelijkheid; 
er wordt gezaaid in oneer, en opgewekt in heerlijkheid; er wordt gezaaid in zwakheid, en opgewekt in kracht. 
Er wordt een natuurlijk lichaam gezaaid, en een geestelijk lichaam opgewekt.Is er een natuurlijk lichaam, dan bestaat er ook een geestelijk lichaam. 
Aldus staat er ook geschreven: de eerste mens, Adam, werd een levende ziel; de laatste Adam een levendmakende geest. 
Doch het geestelijke komt niet eerst, maar het natuurlijke, en daarna het geestelijke. 
De eerste mens is uit de aarde, stoffelijk, de tweede mens is uit de hemel. 
Gelijk de stoffelijke is, zijn ook de stoffelijken, en zoals de hemelse is, zijn ook de hemelsen. 
En gelijk wij het beeld van de stoffelijke gedragen hebben, zo zullen wij het beeld van de hemelse dragen. 
Dit spreek ik evenwel uit, broeders: vlees en bloed kunnen het Koninkrijk Gods niet beërven en het vergankelijke beërft de onvergankelijkheid niet. 
Zie, ik deel u een geheimenis mede. Allen zullen wij niet ontslapen, maar allen zullen wij veranderd worden, 
in een ondeelbaar ogenblik, bij de laatste bazuin, want de bazuin zal klinken en de doden zullen onvergankelijk opgewekt worden en wij zullen veranderd worden. 
Want dit vergankelijke moet onvergankelijkheid aandoen en dit sterfelijke moet onsterfelijkheid aandoen. 
En zodra dit vergankelijke onvergankelijkheid aangedaan heeft, en dit sterfelijke onsterfelijkheid aangedaan heeft, zal het woord werkelijkheid worden, dat geschreven is: De dood is verzwolgen in de overwinning. 
Dood, waar is uw overwinning?Dood, waar is uw prikkel? 
De prikkel des doods is de zonde en de kracht der zonde is de wet. 
Maar Gode zij dank, die ons de overwinning geeft door onze Here Jezus Christus. 
Daarom, mijn geliefde broeders, weest standvastig, onwankelbaar, te allen tijde overvloedig in het werk des Heren, wetende, dat uw arbeid niet vergeefs is in de Here. 
