Hiob.
20.
No hott da Zophar funn Naamah ksawt, 
“Mei gedruvveldi gedanka macha mich andvat gevva veil's miah oahrich shveah is. 
Ich binn grikt ivvah dei vadda, un mei eisicht gebt miah's recht fa diah andvat gevva. 
Vaysht du nett vi's voah funn aldi zeida, gans zrikk vo da mensh seahsht uf di eaht gedu voah, 
es di gottlohsa nett lang fraylich sinn, un di frayt funn en evilah mann gans katz is? 
Even vann sei hohchmoot in di himla langd, un sei kobb so hohch is es di volka, 
zayld eah ayvichlich zu nix gebrocht vadda, so vi sei misht, un selli es een ksenna henn zayla sawwa, ‘Vo is eah?’ 
Vi en drohm fleekt eah vekk, un kann nimmi kfunna sei; vi en vision in di nacht, vatt eah fatt gyawkt. 
Es awk es een ksenna hott, zayld een nimmi sayna, un eah vatt aw nimmi ksenna datt vo eah als gvoond hott. 
Sei kinnah zayla bedla funn di oahma, un sei hend missa zrikk gevva vass eah gnumma hott. 
Sei gnocha sinn noch yung un foll graft, avvah glei zayld sei graft mitt eem im shtawb leiya. 
Even vann evil sees is in sei maul, un eah fashtekkeld's unnich sei zung, 
un even vann eah's nett shtenda kann fa's ufgevva, un hald's in sei maul, 
doch dutt sei ess-sach savvah drayya in sei mawwa, un vatt vi's gift funn shlanga in eem. 
Eah shpautzt sei reichheit raus es eah kshlukt hott, Gott macht een si ruff bringa aus seim mawwa. 
Eah sukkeld's gift funn shlanga, un di zung funn di shlang macht een doht. 
Eah zayld di vassah-grikka nett sayna, di revvahra es lawfa mitt hunnich un millich. 
Vass eah kshaft hott difoah muss eah zrikk gevva, un sell vass eah fahandeld hott grikt eah nett di blesiah fa's gleicha. 
Eah hott di oahma nunnah gedredda un si falossa, eah hott heisah gnumma es eah nett gebaut hott. 
Eah kann nee nett genunk greeya, eah is so greedich es eah nix halda kann es eah gleicht. 
Nix is ivvahrich fa een zu fressa, so zayld sei goot layva nett ohhalda. 
Even diveil es eah blendi hott, vatt's eem doch angsht, di hand funn alli-ebbah es leida dutt kumd geyyich een. 
Vann eah sei bauch uf fild, zayld Gott sei gleedichah zann uf een shikka. Gott sei zann zayld sei ess-sach sei. 
Eah zayld shpringa funn en eisichi shvatt, avvah en arrow funn bronze zayld een dreffa. 
Da arrow kumd aus seim bukkel, da sheinich shpitza gayt deich sei levvah, un shreklichah angsht kumd ivvah een. 
Di dunkelheit is am voahra fa sei keshtlichi sacha, feiyah es nimmand blohst zayld een ufbrenna, es frest vass ivvahrich is in seim tent. 
Di himla dekka sei sinda ab, un di eaht setzt sich geyyich een. 
Di sacha in seim haus vadda vekk gvesha, 's vassah funn Gott sei zann nemd's vekk. 
Dess is em gottlohsa mensh sei lohn funn Gott, sei eahbshaft es eem gevva is bei Gott.” 
