Ezekiel.
19.
“Mach en glawk-leet veyyich di feddahshta funn Israel, 
un sawk: ‘Vass is dei muddah? En muddah-layb unnich di layb! See hott sich anna glaykt unnich di yunga layb, un hott iahra glenni ufgezowwa. 
See hott ayns funn iahra glenni ufgezowwa un eah is en shteikah layb vadda. Eah hott gland diahra fareisa, un aw mensha fressa. 
Di heida henn keaht veyyich eem, un eah voah kfanga in iahra fall. Si henn een kfiaht mitt kedda, zumm land Egypta. 
Di muddah hott gvoaht uf een fa zrikk kumma, avvah iahra hofning voah faloahra. No hott see noch ayns funn iahra yungi gnumma, un hott een en shteikah layb gmacht. 
Eah is unnich di layb rumm gloffa, un is en shteikah layb vadda. Eah hott gland diahra fareisa un aw mensha fressa. 
Eah hott iahra vanda nunnah gebrocha un iahra shtett faveesht. Es land un selli es drinn voahra, voahra fagelshtaht vann eah groaht hott. 
Di heida sinn geyyich een kumma, funn di lendah datt rumm. Si henn iahra net ivvah een kshmissa, un eah voah kfanga in iahra pitt. 
Si henn een gebunna mitt kedda un henn een in en kevvich gedu un zumm kaynich funn Babylon gebrocht. Datt henn si een eikshtekt, un so voah sei shtimm nimmi keaht uf di berga funn Israel. 
Dei maemm voah aw vi en drauva-shtokk in dei vei-goahra es beim vassah geblanst voah; eah voah fruchtboah mitt feel ranka veil eah feel vassah katt hott. 
Sei ranka voahra shteik, shteik genunk fa ma kaynich sei zeptah. Eah voah oahrich hohch, ovvich awl di bleddah funn di anra. Eah voah ksenna hohch in di hay, mitt sei feel ranka. 
Avvah eah voah raus grissa in zann un voah uf da bodda kshmissa. Da east vind hott sei frucht fadatt, un sei ranka abgebrocha. Si sinn ufgedrikkeld, un fabrend vadda im feiyah. 
Nau is eah geblanst in di vildahnis, in en drukka un dashtich land. 
Feiyah is aus sei shteikah nasht ganga, un hott sei frucht fabrend, so es kenn shteikah nasht ivvahrich voah, fa ma kaynich sei zeptah sei.’ Dess is en glawk-leet, un soll en glawk-leet ksunga sei.” 
