Hiob.
41.
“Kansht du da Leviathan fanga mitt en fish-hohka? Adda kansht du sei zung binna mitt en shtrikk? 
Kansht du en shtrikk deich sei naws du, adda sei bakka deich shtecha mitt en hohka? 
Hald eah oh dich frohwa fa bamhatzichkeit? Shvetzt eah zu diah mitt leichti vadda? 
Zayld eah en bund macha mitt diah, un fashprecha fa dei gnecht sei fa'immah? 
Kansht du shpeela mitt eem vi mitt en fokkel, adda een ohbinna so es dei mawda's vatsha kenna? 
Zayla di kawf-leit beeda fa een kawfa, un een uf shneida fa een fadayla unnich nannah? 
Kansht du sei haut foll shpiah's macha, un sei kobb foll fish-hohka? 
Vann du dei hand uf een layksht, dann fagesht du sei geshtravvel nett kshvind, un dusht's aw nett viddah. 
Ennichi hofning fa een fanga is gans letz; even yusht fa een sayna macht em sich anna hokka. 
Nimmand is so rawsich es eah een ufriahra dauf. Vann dess so is, vi kann ennich ebbah fannich miah shtay? 
Veah hott miah ebbes gevva, es ich een zrikk betzawla sett? Alles unnich em himmel is mei. 
Ich vill nau shvetza veyyich demm diah sei bay, vi grohs un shteik es eah is. 
Veah kann eem sei ausaht glayt abzeeya, veah dayt drauwa broviahra een ufzohma? 
Vee dayt ebbah drauwa di deahra funn sei maul uf macha, siddah es sei maul en ring mitt feichboahri zay hott? 
Shtols shtayn di roiya funn shields uf sei bukkel; si sinn in-nannah fesht gmacht. 
Ay roi is so nayksht zu di annah, es kenn luft zvishich si kumma kann. 
Si sinn fesht gmacht zu nannah; si henka zammah un kenna nett funn-nannah gedu sei. 
Vann eah aus di naws shneest, dutt di helling blitza, sei awwa sheina vi di sunn am uf kumma. 
Flamma kumma aus sei maul; feiyahrichi funka fleeya raus. 
Shmohk kumd aus sei naws, so vi aus en kessel ivvah en feiyah. 
Sei ohften shtekt kohla oh, un's flamm kumd aus sei maul. 
Graft is in sei hals, un angsht gayt fannich eem heah. 
Di runsla in sei flaysh henka zammah, si sinn hatt zammah gegossa un ksetzt vi eisa. 
Sei hatz is so hatt es en shtay, so hatt es da unnahsht meel-shtay. 
Vann eah uf shtayt dann doon even di mechticha sich feicha; vi eah sich rumm shmeist sinn si fagelshtaht. 
Vann en shvatt een dreft dann dutt's een nett vay, un aw nett en arrow un en langi adda en katzi shpiah. 
Eisa is vi shtroh zu eem, un bronze vi fafauld hols. 
Da arrow kann een nett macha shpringa, shling-shtay sinn vi shprau zu eem. 
En globb-shtekka is vi en shtroh-shtubbel zu eem, un eah lacht vann shpiahs kshmissa vadda geyyich een. 
Sei bauch hott shaufi shpitza vi fabrocha ksha, eah lost en pawt im drekk vi en dresha-shlayf. 
Eah shtatt da say uf vi vassah am kocha, vi en kessel mitt haysi shmiah. 
Hinnich eem lost eah en sheinichi pawt im vassah, ma dayt denka da say veah veis-groh. 
Nix uf di eaht is vi een, eah is gmacht unni furcht. 
Eah gukt nunnah uf alles es hohch is, eah is kaynich ivvah awl di shtolsa diahra.” 
