Psalm.
41.
Zumm foah-singah. En Psalm fumm Dawfit. Ksaykend is sellah es sich bekimmaht veyyich di shvacha; da Hah gebt acht uf een im dawk funn druvvel. 
Da Hah hald een aus di kfoah un hald een levendich; eah saykend een im land, un lost een nett ivvah-gedrayt sei zumm villa funn sei feinda. 
Da Hah gebt acht uf een im bett funn grankheit; in sei grankheit, helfsht du eem viddah zrikk zu di ksundheit. 
Ich habb ksawt, “Oh Hah, sei bamhatzich zu miah; hayl mich, fa ich habb ksindicht geyyich dich.” 
Mei feinda shvetza evil veyyich miah un sawwa, “Vann zayld eah shtauva un sei nohma fagessa sei?” 
Vann si kumma mich sayna, shvetza si falshheit, in iahra hatza sinn si am gukka fa leshtahra; no gayn si naus un fazayles rumm heah. 
Awl selli es mich hassa pishbahra zu nannah veyyich miah; si denka di shlimshta sacha veyya miah, 
si sawwa, “En ungettlich ding is uf een kumma; eah zayld nee nimmi uf shtay funn vo eah leit.” 
Even mei beshtah freind es ich gedraut habb, sellah es funn mei broht gessa hott, is geyyich mich gedrayt, un hott uf mich gedredda mitt sei fees. 
Avvah du, oh Hah, sei gnaydich zu miah, un helf miah uf, so es ich si zrikk betzawla kann. 
Ich vays es du froh bisht mitt miah, veil mei feind sich nett froiya kann ivvah mich. 
Du hosht mich uf kohva veil ich du vass recht is un shtelsht mich ayvichlich fannich dich. 
Glohbt sei da Hah, da Gott funn Israel, funn ayvichkeit zu ayvichkeit! Amen un Amen! 
