مزامیر.
121.
سرود زائران به هنگام بالا رفتن به اورشلیم. چشمان خود را به کوهها دوخته‌ام و در انتظار کمک هستم. 
کمک من از جانب خداوند می‌آید که آسمان و زمین را آفرید. 
خداوند نخواهد گذاشت پایم بلغزد و بیفتم. او که از من حمایت می‌کند، هرگز نمی‌خوابد. 
او که از اسرائیل محافظت می‌کند، چشمانش به خواب نمی‌رود. 
خداوند خودش از تو مراقبت می‌نماید! او در کنارت است تا از تو حمایت کند. 
آفتاب در روز به تو آسیب نخواهد رسانید و نه مهتاب در شب. 
خداوند، تو را از هر بدی دور نگاه می‌دارد و جانت را حفظ می‌کند. 
خداوند، رفت و آمد تو را زیر نظر دارد و از تو مراقبت می‌نماید، از حال تا ابد. 
