مزامیر.
140.
برای رهبر سرایندگان. مزمور داوود. ای خداوند، مرا از دست مردان شرور نجات ده! مرا از دست ظالمان محفوظ نگاه دار! 
آنها تنها به شرارت می‌اندیشند و همواره در فکر بر پا کردن نزاع هستند. 
زبانشان مانند نیش مار سمی تند و تیز است و زهر مار از لبانشان می‌چکد. 
ای خداوند، مرا از دست مردان شرور محفوظ نگه دار. مرا از دست مردان ظالم که برای سرنگونی من نقشه می‌کشند، حفظ فرما. 
مردان متکبر بر سر راه من دام می‌گذارند، بندهای تور خود را پهن می‌کنند تا مرا گرفتار سازند. 
ای خداوند، من تو را خدای خود می‌دانم. فریاد مرا بشنو و به داد من برس. 
ای یهوه، خداوند من، تو قوت و نجات من هستی. تو سر مرا در روز جنگ محفوظ داشتی. 
ای خداوند، نگذار بدکاران به مراد دل خود برسند و کامیاب شده، مغرور شوند. 
بگذار آنچه بر ضد من اندیشیده‌اند بر سر خودشان بیاید. 
ای کاش پاره‌های آتش بر سرشان بریزد و آنها را بسوزاند، ای کاش به چاه عمیق افکنده شوند و هرگز از آن بیرون نیایند. 
ای کاش آنان که به ناحق به دیگران تهمت می‌زنند، کامیاب نشوند. ای کاش شخص ظالم به‌وسیلۀ ظلم و شرارت خودش نابود شود. 
خداوندا، می‌دانم که تو به داد ستمدیدگان خواهی رسید و حق آنان را از ظالمان خواهی گرفت. 
ای خداوند، عادلان نام تو را ستایش خواهند کرد و صالحان در حضور تو خواهند زیست. 
