مزامیر.
136.
خداوند را شکر گویید، زیرا او نیکوست و محبتش ابدیست. 
خدای خدایان را شکر گویید، زیرا محبتش ابدیست. 
خدای خدایان را شکر گویید، زیرا محبتش ابدیست. 
او را که معجزات عظیم می‌کند شکر کنید، زیرا محبتش ابدیست؛ 
او را که آسمانها را با حکمت خویش آفرید شکر گویید، زیرا محبتش ابدیست؛ 
او را که خشکی را بر آبها قرار داد شکر گویید، زیرا محبتش ابدیست؛ 
او را که خورشید و ماه را در آسمان آفرید شکر گویید، زیرا محبتش ابدیست؛ 
آفتاب را برای فرمانروایی بر روز آفرید، زیرا محبتش ابدیست؛ 
و ماه و ستارگان را برای فرمانروایی بر شب، زیرا محبتش ابدیست. 
خدا را که پسران ارشد مصری‌ها را کشت شکر گویید، زیرا محبتش ابدیست؛ 
او بنی‌اسرائیل را از مصر بیرون آورد، زیرا محبتش ابدیست؛ 
با دستی قوی و بازویی بلند چنین کرد، زیرا محبتش ابدیست؛ 
دریای سرخ را شکافت، زیرا محبتش ابدیست؛ 
و بنی‌اسرائیل را از میان آن عبور داد، زیرا محبتش ابدیست؛ 
فرعون و لشکر او را در دریای سرخ غرق ساخت، زیرا محبتش ابدیست. 
او را که قوم خود را در صحرا رهبری کرد شکر گویید، زیرا محبتش ابدیست. 
او پادشاهان بزرگ را زد، زیرا محبتش ابدیست؛ 
و شاهان قدرتمند را از بین برد، زیرا محبتش ابدیست؛ 
سیحون، پادشاه اموری‌ها، زیرا محبتش ابدیست؛ 
و عوج، پادشاه باشان، زیرا محبتش ابدیست؛ 
سرزمینهای ایشان را به میراث داد، زیرا محبتش ابدیست؛ 
میراثی برای خادم خود اسرائیل، زیرا محبتش ابدیست. 
خداوندْ ما را در مشکلاتمان به یاد آورد، زیرا محبتش ابدیست؛ 
او ما را از دست دشمنانمان نجات داد، زیرا محبتش ابدیست. 
او روزی همهٔ جانداران را می‌رساند، زیرا محبتش ابدیست. 
خدای آسمانها را شکر گویید، زیرا محبتش ابدیست. 
