مزامیر.
129.
سرود زائران به هنگام بالا رفتن به اورشلیم. از ایام جوانی‌ام دشمنانم بر من ظلم بسیار کردند. اسرائیل بگوید: 
«از ایام جوانی‌ام دشمنانم بر من ظلم بسیار کردند، اما نتوانستند مرا از پای درآورند. 
ضربات شلّاق آنان پشت مرا به شکل زمینی شیار شده درآورد، 
اما خداوند مرا از اسارت آنان آزاد ساخت.» 
سرنگون شوند تمام کسانی که از اسرائیل نفرت دارند! 
همچون علفی باشند که بر پشت بامها می‌روید، که پیش از آنکه آن را بچینند، می‌خشکد 
و کسی آن را جمع نمی‌کند و به شکل بافه نمی‌بندد. 
رهگذران آنان را برکت ندهند و نگویند: «برکت خداوند بر شما باد!» و یا «ما شما را به نام خداوند برکت می‌دهیم.» 
