مزامیر.
97.
خداوند سلطنت می‌کند، پس ای ساکنان زمین شادی کنید و ای جزیره‌های دور دست خوشحال باشید. 
ابرها و تاریکی، اطراف خداوند را گرفته‌اند. سلطنتش بر عدل و انصاف استوار است. 
آتش، پیشاپیش خداوند حرکت می‌کند و دشمنان او را می‌سوزاند. 
برق‌هایش دنیا را روشن می‌سازد. زمین این را می‌بیند و می‌لرزد. 
کوهها از هیبت حضور خداوند تمام جهان، مانند موم ذوب می‌شوند. 
آسمانها عدالت او را بیان می‌کنند و همهٔ قومها شکوه و جلال وی را می‌بینند. 
همهٔ بت‌پرستان که به بتهای خود فخر می‌کنند، شرمسار خواهند شد. ای همهٔ خدایان، در مقابل خداوند به زانو بیفتید و او را بپرستید! 
ای خداوند، شهر اورشلیم و همهٔ مردم یهودا به سبب سلطنت عادلانهٔ تو خوشحال هستند. 
زیرا تو ای خداوند، بر تمام دنیا متعال و از همهٔ خدایان برتر هستی. 
ای دوستداران خداوند، از بدی متنفر باشید! او عزیزان خود را حفظ می‌کند و ایشان را از دست شریران می‌رهاند. 
نور بر نیکان می‌تابد و شادی بر پاکدلان. 
ای عادلان، به سبب آنچه که خداوند انجام داده است شادی کنید و نام قدوس او را بستایید! 
