مزامیر.
8.
برای رهبر سرایندگان: مزمور داوود، در مایۀ گیتّیت. ای خداوند، ای خداوند ما، شکوه نام تو سراسر زمین را فرا گرفته است! عظمت تو از آسمانها نیز فراتر رفته است. 
کودکان و شیرخوارگان، زبان به ستایش تو می‌گشایند و دشمنانت را سرافکنده و خاموش می‌سازند. 
وقتی به آسمان تو و به ماه و ستارگانی که آفریده‌ای نگاه می‌کنم، 
می‌گویم انسان چیست که تو به فکرش باشی، و پسر انسان، که او را مورد لطف خود قرار دهی؟ 
تو مقام او را فقط اندکی پایین‌تر از فرشتگان قرار دادی و تاج عزت و احترام را بر سر وی نهادی. 
او را بر تمام خلقت خود گماردی و همه چیز را زیر فرمان او درآوردی: 
گوسفندان و گاوان، حیوانات وحشی، 
پرندگان آسمان، ماهیان دریا و جاندارانی که در آبها زندگی می‌کنند. 
ای یهوه، خداوند ما، شکوه نام تو سراسر زمین را فرا گرفته است. 
