ایوب.
20.
آنگاه صوفر نعماتی پاسخ داد: 
ای ایوب، بیش از این نمی‌توانم حرفهای تو را تحمل کنم و مجبورم جوابت را بدهم. 
توهین‌هایت را تحمل کرده‌ام اما الان مجبورم پاسخ تو را بدهم. 
مگر نمی‌دانی که از دوران قدیم که انسان بر زمین قرار داده شد خوشبختی شریران همیشه زودگذر بوده است؟ 
اگرچه مرد بدکار سرافراز گردد و شوکتش سر به فلک کشد، 
ولی به‌زودی مثل فضله به دور انداخته شده، نابود خواهد گردید و کسانی که او را می‌شناختند حیران شده، خواهند گفت که او چه شد؟ 
او همچون یک رؤیا محو خواهد شد. 
دیگر هرگز نه دوستانش او را خواهند دید و نه خانواده‌اش. 
فرزندانش از فقیران گدایی خواهند کرد و با زحمت و مشقت قرضهای پدرشان را خواهند پرداخت. 
هنوز به پیری نرسیده، خواهد مرد و استخوانهایش در خاک خواهد پوسید. 
او از طعم شرارت لذت می‌برد و آن را در دهان خود نگه داشته، مزه‌مزه می‌کند. 
اما آنچه که خورده است در معده‌اش ترش می‌شود، و در شکمش به زهرِ مار تبدیل می‌گردد. 
ثروتی را که بلعیده، قی خواهد کرد؛ خدا آن را از شکمش بیرون خواهد کشید. 
آنچه خورده است مانند زهر مار تلخ شده، طعم مرگ خواهد داشت. 
او دیگر از نهرهای روغن زیتون، شیر و عسل لذت نخواهد برد. 
زحماتش برای او ثمری نخواهد داشت و ثروتش باعث خوشی او نخواهد شد. 
زیرا به فقرا ظلم کرده، آنها را از خانه و زندگیشان محروم ساخته است. 
از آنچه با حرص و طمع به چنگ آورده است هرگز ارضا نخواهد شد، 
و از آنچه با دزدی اندوخته است لذت نخواهد برد و کامیابی او دوام نخواهد داشت. 
وقتی به اوج کامیابی برسد بدبختی دامنگیر او خواهد شد. 
هنگامی که او می‌خورد و شکم خود را پر می‌کند، خدا خشم خود را بر او نازل خواهد کرد. 
در حالی که می‌کوشد از شمشیر آهنین فرار کند، تیری از کمانی مفرغین رها شده، در بدن او فرو خواهد رفت. 
هنگامی که تیر را از بدنش بیرون می‌کشد نوک براق آن جگرش را پاره خواهد کرد و وحشت مرگ بر او چیره خواهد شد. 
دارایی او نابود خواهد شد و آتشی ناگهانی به اموالش خواهد افتاد و آنچه را که برایش باقی مانده است خواهد بلعید. 
آسمانها گناهان او را آشکار خواهند ساخت و زمین علیه او شهادت خواهد داد. 
مال و ثروتش در اثر خشم خدا نابود خواهد گردید. 
این است سرنوشتی که خدای قادر مطلق برای بدکاران تعیین کرده است. 
