مزامیر.
26.
مزمور داوود. ای خداوند، به داد من برس، زیرا در کمال صداقت رفتار می‌کنم و توکل راسخ به تو دارم. 
خداوندا، مرا بیازما. فکر و دل مرا تفتیش کن و پاک ساز؛ 
زیرا محبت تو را در نظر دارم و وفاداری تو را شعار زندگی خود کرده‌ام. 
با مردان نادرست همنشین نمی‌شوم و با اشخاص ریاکار رفت و آمد نمی‌کنم. 
از بدکاران نفرت دارم و با شریران معاشرت نمی‌کنم. 
دستهای خود را خواهم شست تا نشان دهم که بی‌گناهم، سپس مذبح تو را طواف خواهم کرد. 
آنگاه با سراییدن سرود شکرگزاری کارهای شگفت‌انگیز تو را به همه خبر خواهم داد. 
خداوندا، خانهٔ تو را که حضور پرجلالت در آنجاست، دوست می‌دارم. 
پس با من مانند بدکاران و قاتلان رفتار نکن که رشوه می‌دهند و خون مردم را می‌ریزند. 
اما من راستی را پیشه کرده‌ام؛ بر من رحم کن و مرا نجات ده. 
خداوند را در حضور مردم سپاس خواهم گفت، زیرا مرا از خطر رهانیده است. 
