امثال.
31.
سخنان الهام بخش مادر لموئیلِ پادشاه به او: 
ای پسر من، ای پسری که تو را در جواب دعاهایم یافته‌ام، 
نیروی جوانی خود را صرف زنان نکن، زیرا آنها باعث نابودی پادشاهان شده‌اند. 
ای لموئیل، شایستهٔ پادشاهان نیست که میگساری کنند، 
چون ممکن است قوانین را فراموش کرده نتوانند به داد مظلومان برسند. 
شراب را به کسانی بده که در انتظار مرگند و به اشخاصی که دلتنگ و تلخکام هستند، 
تا بنوشند و فقر و بدبختی خود را فراموش کنند. 
دهان خود را باز کن و از حق کسانی که بی‌زبان و بی‌چاره‌اند دفاع کن. 
دهان خود را باز کن و به انصاف داوری نما و به داد فقیران و محتاجان برس. 
زن خوب را چه کسی می‌تواند پیدا کند؟ ارزش او از جواهر هم بیشتر است! 
او مورد اعتماد شوهرش می‌باشد و نمی‌گذارد شوهرش به چیزی محتاج شود. 
در تمام روزهای زندگی به شوهرش خوبی خواهد کرد، نه بدی. 
پشم و کتان می‌گیرد و با دستهای خود آنها را می‌ریسد. 
او برای تهیه خوراک، مانند کشتیهای بازرگانان به راههای دور می‌رود. 
قبل از روشن شدن هوا، بیدار می‌شود و برای خانواده‌اش خوراک آماده می‌کند و دستورهای لازم را به کنیزانش می‌دهد. 
مزرعه‌ای را در نظر می‌گیرد و پس از بررسیهای لازم آن را می‌خرد و با دسترنج خود تاکستان ایجاد می‌کند. 
او قوی و پرکار است. 
به امور خرید و فروش رسیدگی می‌نماید و شبها تا دیر وقت در خانه کار می‌کند. 
با دستهای خود نخ می‌ریسد و پارچه می‌بافد. 
او دست و دل باز است و به فقرا کمک می‌کند. 
از برف و سرما باکی ندارد، چون برای تمام اهل خانه‌اش لباس گرم بافته است. 
برای خود نیز لباسهای زیبا از پارچه‌های نفیس می‌دوزد. 
او لباس و کمربند تهیه می‌کند و به تاجرها می‌فروشد. شوهر چنین زنی در میان بزرگان شهر مورد احترام خواهد بود. 
او زنی است قوی و باوقار و از آینده نمی‌ترسد. 
سخنانش پر از حکمت و نصایحش محبت‌آمیز است. 
او تنبلی نمی‌کند، بلکه به احتیاجات خانواده‌اش رسیدگی می‌نماید. 
فرزندانش او را می‌ستایند و شوهرش از او تمجید نموده، می‌گوید: 
«تو در میان تمام زنانِ خوب، بی‌نظیر هستی!» 
زیبایی فریبنده و ناپایدار است، اما زنی که خداترس باشد قابل ستایش است. 
پاداش کارهایش را به او بدهید و بگذارید همه او را تحسین کنند.
