مزامیر.
71.
ای خداوند، به تو پناه آورده‌ام، نگذار هرگز سرافکنده شوم. 
تو عادلی، پس مرا برهان و نجات ده. 
به دعای من گوش ده و نجاتم ببخش. برای من پناهگاهی مطمئن باش تا همه وقت به تو پناه آورم. ای صخره و قلعه من، فرمان نجات مرا صادر کن! 
خدایا، مرا از دست اشخاص شرور و بدکار و ظالم برهان! 
ای خداوند، تنها امید من تو هستی و از زمان کودکی اعتماد من تو بوده‌ای! 
زمانی که در شکم مادرم بودم، تو از من نگهداری می‌کردی و پیش از آنکه متولد شوم، تو خدای من بوده‌ای؛ پس تو را پیوسته ستایش خواهم کرد. 
زندگی من برای بسیاری سرمشق شده است، زیرا تو پشت و پناه من بوده‌ای! 
خدایا، تمام روز تو را شکر می‌گویم و جلالت را اعلام می‌کنم. 
اکنون که پیر و ناتوان شده‌ام مرا دور مینداز و ترک نکن. 
دشمنانم بر ضد من سخن می‌گویند و قصد جانم را دارند. 
می‌گویند: «خدا او را ترک کرده است، پس برویم و او را گرفتار سازیم، چون کسی نیست که او را نجات دهد!» 
ای خدا، از من دور مشو! خدایا، به یاری من بشتاب! 
دشمنان جانم رسوا و نابود شوند. آنانی که می‌کوشند به من آسیب برسانند سرافکنده و بی‌آبرو شوند! 
من پیوسته به تو امیدوارم و بیش از پیش تو را ستایش خواهم کرد. 
از عدالت تو سخن خواهم گفت و هر روز برای مردم تعریف خواهم کرد که تو بارها مرا نجات داده‌ای! 
ای خداوند با قدرت تو خواهم رفت و به همه اعلام خواهم کرد که تنها تو عادل هستی. 
خدایا، از دوران کودکی معلم من تو بوده‌ای و من همیشه دربارهٔ کارهای شگفت‌انگیز تو با دیگران سخن گفته‌ام. 
پس خدایا اکنون که پیر شده‌ام و موهایم سفید گردیده است، مرا ترک نکن. کمکم کن تا بتوانم به نسلهای آینده از قدرت و معجزات تو خبر دهم. 
ای خدا، عدالت تو تا به آسمانها می‌رسد. تو کارهای بزرگ انجام داده‌ای. خدایا کسی مانند تو نیست. 
ای که سختیها و زحمات بسیار به من نشان دادی، می‌دانم که به من نیروی تازه خواهی بخشید و مرا از این وضع فلاکت‌بار بیرون خواهی آورد. 
مرا بیش از پیش سرافراز خواهی نمود و بار دیگر مرا دلداری خواهی داد. 
ای خدای من، با نوای بربط صداقت تو را خواهم ستود! ای خدای مقدّس اسرائیل، با صدای عود برای تو سرود خواهم خواند. 
با تمام وجود برای تو سرود خواهم خواند و از شادی فریاد برخواهم آورد، زیرا تو مرا نجات داده‌ای. 
تمام روز از عدالت تو سخن خواهم گفت، زیرا کسانی که در پی آزار من بودند، رسوا و سرافکنده شدند. 
