\NormalFont\ShortTitle{Lamentacje}

{\MT Lamentacje



\par }\ChapOne{1}{\MM \VerseOne{1}Ach, jak samotnie siedzi miasto niegdyś tak pełne ludzi! Stało się jak wdowa!
{\ADD{Niegdyś}} wielka wśród narodów i księżniczka wśród prowincji,
{\ADD{teraz}} stała się podwładną.


\par }{\MM \VS{2}Nieustannie płacze w nocy, a na jej policzkach łzy. Nie ma nikogo, kto by ją pocieszył pośród wszystkich jej kochanków. Wszyscy jej przyjaciele zdradzili ją i stali się jej wrogami.


\par }{\MM \VS{3}Juda poszedł na wygnanie z powodu ucisku i wielkiej niewoli, mieszka między poganami i nie znajduje odpoczynku. Wszyscy jego prześladowcy dopadli go pośród ucisków.


\par }{\MM \VS{4}Drogi Syjonu płaczą, bo nikt nie przychodzi na uroczyste święta. Wszystkie jego bramy opustoszały, jego kapłani wzdychają, jego dziewice są smutne, a on sam jest pełny goryczy.


\par }{\MM \VS{5}Jego wrogowie są zwierzchnikami, jego przeciwnikom szczęśliwie się powodzi. PAN bowiem trapił go z powodu mnóstwa jego występków. Jego dzieci poszły do niewoli przed ciemięzcą.


\par }{\MM \VS{6}A tak odjęte zostało od córki Syjonu całe jej dostojeństwo. Jej książęta stali się jak jelenie, które nie znajdują pastwiska, i uchodzą bez siły przed tym, który je ściga.


\par }{\MM \VS{7}W dniach swego utrapienia i
{\ADD{swej}} niedoli Jerozolima wspomina wszystkie swoje kosztowności, jakie miała za dawnych dni, gdy jej lud wpadł w ręce wroga, a nikt jej nie pomógł; nieprzyjaciele, widząc ją, naśmiewali się z jej szabatów.


\par }{\MM \VS{8}Jerozolima ciężko zgrzeszyła, dlatego została odłączona jako nieczysta. Wszyscy, którzy ją szanowali, gardzą nią, gdyż widzą jej nagość, a ona wzdycha i odwraca się plecami.


\par }{\MM \VS{9}Jej nieczystość jest na brzegach jej szat, nie pamięta swego końca; dlatego wielce ją poniżono i nikt jej nie pociesza. Spójrz, PANIE, na moje utrapienie, bo wróg się wywyższył.


\par }{\MM \VS{10}Wróg wyciągnął swoją rękę po wszystkie jej kosztowności. Patrzy, jak poganie, którym zakazałeś wchodzić do twego zgromadzenia, wchodzą do jej świątyni.


\par }{\MM \VS{11}Cały jej lud wzdycha i szuka chleba, daje swoje kosztowności za pokarm, aby posilić duszę. Spójrz, PANIE, i zobacz, że zostałam znieważona.


\par }{\MM \VS{12}Czy nic was to nie obchodzi, wszyscy, którzy przechodzicie obok? Spójrzcie i zobaczcie, czy jest boleść podobna do mojej boleści, jaką mi zadano, którą dotknął mnie PAN w dniu swojego zapalczywego gniewu.


\par }{\MM \VS{13}Z wysoka zesłał ogień na moje kości, który je pokonał. Rozciągnął sieć na moje nogi i zawrócił mnie, wydał mnie na spustoszenie i przez cały dzień omdlewam.


\par }{\MM \VS{14}Jarzmo moich nieprawości jest związane jego ręką, splotły się i weszły na moją szyję, a
{\ADD{to}} poraziło moją siłę. Pan wydał mnie w ręce
{\ADD{wrogów}} i nie mogę powstać.


\par }{\MM \VS{15}Pan podeptał wszystkich moich mocarzy,
{\ADD{którzy są}} pośród mnie, zwołał przeciwko mnie gromadę, aby zmiażdżyć moich młodzieńców. Pan, jak w tłoczni, podeptał dziewicę, córkę Judy.


\par }{\MM \VS{16}Dlatego ja płaczę; z oczu, z moich oczu, ciekną wody, gdyż daleko jest ode mnie pocieszyciel, który by pokrzepił moją duszę; moi synowie są wytraceni, bo wróg zwyciężył.


\par }{\MM \VS{17}Syjon wyciąga swoje ręce, nie ma nikogo, kto by go pocieszył. PAN pobudził dokoła Jakuba jego wrogów; Jerozolima jest wśród nich
{\ADD{jak kobieta}} oddalona z powodu
{\ADD{jej}} nieczystości.


\par }{\MM \VS{18}PAN jest sprawiedliwy, bo zbuntowałam się przeciwko jego słowu. Słuchajcie, proszę, wszyscy ludzie, i zobaczcie moje boleści. Moje dziewice i moi młodzieńcy poszli do niewoli.


\par }{\MM \VS{19}Wołałam do moich kochanków, lecz oni mnie zdradzili. Moi kapłani i starcy zginęli w mieście, kiedy szukali pokarmu dla siebie, aby posilić swoją duszę.


\par }{\MM \VS{20}Spójrz, PANIE, bo jestem utrapiona, moje wnętrzności drżą, moje serce przewraca się we mnie, gdyż uparcie się buntowałam. Na dworze miecz osieroca,
{\ADD{a}} w domu nie ma nic oprócz śmierci.


\par }{\MM \VS{21}Słyszą, że wzdycham,
{\ADD{ale}} nie ma nikogo, kto by mnie pocieszył; wszyscy moi wrogowie słyszeli o moim nieszczęściu i cieszą się, że to uczyniłeś. Sprowadzasz dzień, który zapowiedziałeś, a staną się podobni do mnie.


\par }{\MM \VS{22}Niech cała ich niegodziwość przyjdzie przed ciebie; uczyń im tak, jak mnie uczyniłeś z powodu wszystkich moich przestępstw. Wiele bowiem jest moich westchnień, a moje serce omdlewa.




\par }\Chap{2}{\MM \VerseOne{1}Jakże zaciemnił Pan córkę Syjonu chmurą w swoim gniewie, zrzucił z nieba
{\ADD{na}} ziemię chwałę Izraela, a nie wspomniał na podnóżek swoich nóg w dniu swej zapalczywości!


\par }{\MM \VS{2}Pan pochłonął bez litości wszystkie domy Jakuba, zburzył w swej zapalczywości twierdze córki Judy, rzucił je o ziemię i zhańbił królestwo i jego książąt.


\par }{\MM \VS{3}Odciął w zapalczywości swego gniewu cały róg Izraela, cofnął swoją prawicę od wroga i zapłonął przeciwko Jakubowi jak ogień płonący, który pożera do szczętu wokoło.


\par }{\MM \VS{4}Naciągnął swój łuk jak wróg, postawił swoją prawicę jak przeciwnik i zabił wszystkich miłych dla oczu. W namiocie córki Syjonu wylał jak ogień swoją zapalczywość.


\par }{\MM \VS{5}Pan stał się jak wróg, pochłonął Izraela, pochłonął wszystkie jego pałace, zniszczył jego twierdze i pomnożył płacz i lament u córki Judy.


\par }{\MM \VS{6}Oderwał siłą swój namiot jak ogród, zniszczył swoje mieszkanie. PAN skazał na zapomnienie uroczyste święta i szabaty na Syjonie i w zapalczywości swego gniewu wzgardził królem i kapłanem.


\par }{\MM \VS{7}Pan odrzucił swój ołtarz, zbrzydła mu jego świątynia, wydał w ręce wroga mury jej pałacu. Podnieśli krzyk w domu PANA jak w dzień uroczystego święta.


\par }{\MM \VS{8}PAN postanowił zburzyć mur córki Syjonu, rozciągnął sznur
{\ADD{mierniczy}} i nie cofnął swej ręki od zniszczenia. Pogrążył w żałobie baszty i mur, tak że razem omdlewają.


\par }{\MM \VS{9}Jej bramy zapadły się w ziemię, połamał i pokruszył jej rygle. Jej król i książęta
{\ADD{są}} pośród pogan, nie ma już Prawa i jej prorocy nie mają widzenia od PANA.


\par }{\MM \VS{10}Starsi córki Syjonu usiedli na ziemi i zamilkli. Posypali prochem swe głowy i przepasali się worami. Dziewice Jerozolimy pochylają do ziemi swoje głowy.


\par }{\MM \VS{11}Moje oczy osłabły od łez, strwożyły się moje wnętrzności, moja wątroba wylała się na ziemię z powodu zniszczenia córki mojego ludu,
{\ADD{gdy}} dzieci i niemowlęta omdlewają na ulicach miasta.


\par }{\MM \VS{12}Mówią swoim matkom: Gdzie
{\ADD{jest}} zboże i wino? – gdy mdleją jak zranieni na ulicach miasta i oddają swoją duszę na łonie swoich matek.


\par }{\MM \VS{13}Kogo na świadka ustanowię? Do kogo cię przyrównam, o córko Jerozolimy? Do kogo cię porównam, abym cię pocieszył, dziewicza córko Syjonu? Twoja klęska bowiem jest wielka jak morze. Któż cię uleczy?


\par }{\MM \VS{14}Twoi prorocy przepowiadali ci kłamstwo i marność, a nie odkrywali twojej nieprawości, aby zapobiec twojej niewoli, lecz przepowiadali kłamliwe brzemiona
{\ADD{przyczyniające się do twojego}} wygnania.


\par }{\MM \VS{15}Klaskają nad tobą w dłonie wszyscy, którzy przechodzą drogą; świstają i kiwają głowami nad córką Jerozolimy,
{\ADD{mówiąc}}: Czyż to jest miasto, które nazywano doskonałą pięknością i radością całej ziemi?


\par }{\MM \VS{16}Otworzyli przeciw tobie swe usta wszyscy twoi wrogowie, świstają i zgrzytają zębami, mówiąc: Pochłonęliśmy
{\ADD{je}}. Oto jest dzień, na który czekaliśmy; znaleźliśmy
{\ADD{i}} zobaczyliśmy
{\ADD{go}}.


\par }{\MM \VS{17}PAN uczynił, jak postanowił, wypełnił swoje słowo, które zapowiedział w dniach dawnych. Zburzył bez litości, pozwolił wrogowi radować się nad tobą, wywyższył róg twoich przeciwników.


\par }{\MM \VS{18}Ich serce wołało do Pana. Murze córki Syjonu, wylewaj łzy we dnie i w nocy jak strumień, nie dawaj sobie odpoczynku i niech nie uspokaja się źrenica twego oka.


\par }{\MM \VS{19}Wstań, wołaj w nocy na początku straży, wylewaj swe serce jak wodę przed obliczem Pana. Podnoś do niego swe ręce za duszę swych dzieci, które omdlewają z głodu na rogach wszystkich ulic.


\par }{\MM \VS{20}Spójrz, PANIE, i zobacz, komu tak uczyniłeś. Czy kobiety mają jeść swój płód, pieszczone niemowlęta? Czy kapłan i prorok mają być zabici w świątyni Pana?


\par }{\MM \VS{21}Leżą na ziemi, na ulicach, dziecko i starzec. Moje dziewice i moi młodzieńcy polegli od miecza; pobiłeś
{\ADD{ich}} w dzień swego gniewu, zabiłeś
{\ADD{ich}} bez litości.


\par }{\MM \VS{22}Zwołałeś zewsząd, jak w dniu święta, moje trwogi, w dniu gniewu PANA nikt nie uszedł, nikt nie ocalał. Tych, których piastowałam i wychowałam, mój wróg wyniszczył.




\par }\Chap{3}{\MM \VerseOne{1}Ja
{\ADD{jestem tym}} człowiekiem, który widział utrapienie pod rózgą jego gniewu.


\par }{\MM \VS{2}Prowadził mnie i zawiódł do ciemności, a nie do światła.


\par }{\MM \VS{3}Oburzył się na mnie, zwraca swoją rękę
{\ADD{przeciwko mnie}} przez cały dzień.


\par }{\MM \VS{4}Sprawił, że zestarzały się moje ciało i moja skóra, połamał moje kości.


\par }{\MM \VS{5}Obudował mnie i otoczył żółcią i trudem;


\par }{\MM \VS{6}Posadził mnie w ciemnych miejscach jak dawno umarłych.


\par }{\MM \VS{7}Ogrodził mnie, abym nie mógł wyjść, obciążył moje kajdany.


\par }{\MM \VS{8}A choć wołam i krzyczę, zatyka
{\ADD{uszy na}} moją modlitwę.


\par }{\MM \VS{9}Zagrodził moją drogę kamieniem ciosanym, poplątał moje ścieżki.


\par }{\MM \VS{10}Stał się dla mnie
{\ADD{jak}} niedźwiedź czyhający na mnie,
{\ADD{jak}} lew w ukryciu.


\par }{\MM \VS{11}Zmylił moje drogi, rozszarpał mnie i uczynił mnie spustoszonym.


\par }{\MM \VS{12}Napiął swój łuk i uczynił ze mnie cel dla swej strzały.


\par }{\MM \VS{13}Przebił moje nerki strzałami swego kołczana.


\par }{\MM \VS{14}Stałem się pośmiewiskiem dla całego mojego ludu,
{\ADD{tematem}} jego pieśni przez cały dzień.


\par }{\MM \VS{15}Napełnił mnie goryczą, upoił mnie piołunem.


\par }{\MM \VS{16}Ponadto wykruszył żwirem moje zęby i pogrążył mnie w popiele.


\par }{\MM \VS{17}Oddaliłeś moją duszę od pokoju. Zapomniałem, co to pomyślność.


\par }{\MM \VS{18}I powiedziałem: Zginęła moja siła i moja nadzieja, jaką pokładałem w PANU.


\par }{\MM \VS{19}Wspominam swoje utrapienie i
{\ADD{swój}} płacz, piołun i żółć.


\par }{\MM \VS{20}Moja dusza nieustannie
{\ADD{to}} wspomina i uniża się we mnie.


\par }{\MM \VS{21}Biorę to sobie do serca,
{\ADD{dlatego}} mam nadzieję.


\par }{\MM \VS{22}To wielkie miłosierdzie PANA, że nie zginęliśmy, gdyż nie ustaje jego litość.


\par }{\MM \VS{23}Każdego poranka się odnawia, wielka jest twoja wierność.


\par }{\MM \VS{24}PAN jest moim działem – mówi moja dusza – dlatego mam w nim nadzieję.


\par }{\MM \VS{25}Dobry
{\ADD{jest}} PAN dla tych, którzy go oczekują, dla duszy, która go szuka.


\par }{\MM \VS{26}Dobrze jest cierpliwie oczekiwać na zbawienie PANA.


\par }{\MM \VS{27}Dobrze jest człowiekowi nosić jarzmo od swej młodości.


\par }{\MM \VS{28}Siedzi samotnie w milczeniu, gdyż na niego
{\ADD{je}} włożono.


\par }{\MM \VS{29}Kładzie swe usta w prochu, może jest jeszcze nadzieja.


\par }{\MM \VS{30}Nadstawia bijącemu policzek, jest nasycony zniewagą.


\par }{\MM \VS{31}Pan bowiem nie odrzuca na wieki;


\par }{\MM \VS{32}A jeśli zasmuca, znów się lituje według obfitości swego miłosierdzia;


\par }{\MM \VS{33}Gdyż nie trapi chętnie ani nie zasmuca synów ludzkich.


\par }{\MM \VS{34}Miażdżenie pod nogami wszystkich więźniów ziemi;


\par }{\MM \VS{35}Naginanie prawa człowieka przed obliczem Najwyższego;


\par }{\MM \VS{36}Krzywdzenie człowieka w jego sprawie – Pan nie ma
{\ADD{w tym}} upodobania.


\par }{\MM \VS{37}Któż może powiedzieć, że coś się stanie, gdy Pan tego nie rozkazał?


\par }{\MM \VS{38}Czyż z ust Najwyższego nie pochodzi zło i dobro?


\par }{\MM \VS{39}Czemu więc żali się człowiek żyjący, człowiek – z powodu kary za swoje grzechy?


\par }{\MM \VS{40}Doświadczajmy i badajmy nasze drogi, nawróćmy się do PANA.


\par }{\MM \VS{41}Wznieśmy swoje serca i ręce do Boga w niebiosach.


\par }{\MM \VS{42}Zgrzeszyliśmy i zbuntowaliśmy się,
{\ADD{a}} ty nie przebaczyłeś.


\par }{\MM \VS{43}Okryłeś się gniewem i prześladowałeś nas, zabiłeś bez litości.


\par }{\MM \VS{44}Okryłeś się obłokiem, aby nie dotarła do ciebie modlitwa.


\par }{\MM \VS{45}Uczyniłeś nas śmieciem i pogardą pośród tych narodów.


\par }{\MM \VS{46}Otworzyli na nas swoje usta wszyscy nasi wrogowie.


\par }{\MM \VS{47}Spadły na nas strach i pułapka, spustoszenie i zniszczenie.


\par }{\MM \VS{48}Strumienie wód płyną z moich oczu z powodu zniszczenia córki mojego ludu.


\par }{\MM \VS{49}Z moich oczu bez przerwy spływają
{\ADD{łzy}}, bo nie ma żadnej ulgi;


\par }{\MM \VS{50}Póki nie spojrzy i nie zobaczy PAN z nieba.


\par }{\MM \VS{51}Moje oczy trapią moją duszę z powodu wszystkich córek mojego miasta.


\par }{\MM \VS{52}Moi wrogowie polowali na mnie nieustannie jak na ptaka, bez powodu.


\par }{\MM \VS{53}Wyniszczyli moje życie w lochu i przywalili mnie kamieniem.


\par }{\MM \VS{54}Wezbrały wody nad moją głową i powiedziałem: Już po mnie!


\par }{\MM \VS{55}Wzywałem twego imienia, PANIE, z głębokiego lochu.


\par }{\MM \VS{56}Usłyszałeś mój głos, nie zakrywaj swego ucha przed moim wzdychaniem i przed moim wołaniem.


\par }{\MM \VS{57}Zbliżyłeś się
{\ADD{do mnie}} w dniu, kiedy cię wzywałem, i powiedziałeś: Nie bój się.


\par }{\MM \VS{58}Broniłeś, Panie, sprawy mojej duszy, wybawiłeś moje życie.


\par }{\MM \VS{59}PANIE, widzisz moją krzywdę, osądź moją sprawę.


\par }{\MM \VS{60}Widzisz całą ich zemstę i wszystkie ich zamysły przeciwko mnie.


\par }{\MM \VS{61}Słyszysz ich urąganie, PANIE,
{\ADD{i}} wszystkie ich zamysły przeciwko mnie;


\par }{\MM \VS{62}{\ADD{Słyszysz słowa z}} warg tych, którzy powstają przeciwko mnie, i ich zamiary,
{\ADD{jakie obmyślają}} przeciwko mnie przez cały dzień.


\par }{\MM \VS{63}Zobacz – gdy siedzą i gdy wstają, jestem
{\ADD{treścią}} ich pieśni.


\par }{\MM \VS{64}Oddaj im zapłatę, PANIE, według dzieła ich rąk.


\par }{\MM \VS{65}Daj im zatwardziałe serce i
{\ADD{ześlij}} na nich twoje przekleństwo;


\par }{\MM \VS{66}Ścigaj ich w gniewie
{\ADD{i}} zgładź ich spod niebios, PANIE!




\par }\Chap{4}{\MM \VerseOne{1}O jakże zaśniedziało złoto!
{\ADD{Jakże}} zmieniło się najczystsze złoto! Rozrzucono kamienie świątyni po rogach wszystkich ulic.


\par }{\MM \VS{2}Szlachetni synowie Syjonu, cenieni jak czyste złoto, jakże są poczytywani za gliniane naczynia, za dzieło rąk garncarza!


\par }{\MM \VS{3}{\ADD{Nawet}} smoki dają pierś i karmią swoje młode,
{\ADD{ale}} córka mojego ludu stała się okrutna jak strusie na pustyni.


\par }{\MM \VS{4}Język ssącego przylgnął do podniebienia z powodu pragnienia, dzieci prosiły o chleb, lecz nikt im go nie ułamał.


\par }{\MM \VS{5}Ci, którzy jadali wyborne potrawy, giną na ulicach. Ci, którzy byli wychowani w szkarłacie, przytulają się do gnoju.


\par }{\MM \VS{6}Większa jest nieprawość córki mojego ludu niż grzech Sodomy, co została zniszczona w okamgnieniu, a nie dotknęła jej żadna ręka.


\par }{\MM \VS{7}Jej nazirejczycy byli czystsi niż śnieg, bielsi niż mleko, ich ciała bardziej rumiane niż rubiny,
{\ADD{byli}} wyciosani jak szafir.


\par }{\MM \VS{8}Ale
{\ADD{teraz}} ich wygląd jest czarniejszy niż węgiel, nie poznaje się ich na ulicach. Ich skóra przyschła do kości, wyschła i stała się jak drewno.


\par }{\MM \VS{9}Lepiej jest tym, którzy zostali pobici od miecza, niż tym, co umierają z głodu, gdyż oni giną, będąc przebici brakiem plonów pola.


\par }{\MM \VS{10}Ręce czułych kobiet gotowały własne dzieci. Były ich pokarmem w czasie klęski córki mojego ludu.


\par }{\MM \VS{11}Dopełnił PAN swego wzburzenia, wylał swój zapalczywy gniew i rozpalił ogień na Syjonie, który strawił jego fundamenty.


\par }{\MM \VS{12}Nigdy nie uwierzyliby królowie ziemi i wszyscy mieszkańcy świata, że przeciwnik i wróg mógłby wejść w bramy Jerozolimy.


\par }{\MM \VS{13}Z powodu grzechów jej proroków i nieprawości jej kapłanów, którzy przelewali krew sprawiedliwych pośród niej;


\par }{\MM \VS{14}Tułali się
{\ADD{jak}} ślepi po ulicach, splugawili się krwią, tak że nie można było dotknąć ich szat.


\par }{\MM \VS{15}{\ADD{Dlatego}} wołano na nich: Odstąpcie, nieczyści! Odstąpcie, odstąpcie, nie dotykajcie! Gdy odeszli i tułali się, mówiono wśród pogan: Nie będą już mogli
{\ADD{tam}} zamieszkać.


\par }{\MM \VS{16}Oblicze PANA rozproszyło ich, już więcej nie spojrzy na nich; nie ma szacunku dla kapłanów ani nie ma litości dla starców.


\par }{\MM \VS{17}Aż dotąd nasze oczy słabły z powodu naszej daremnej pomocy. Wypatrywaliśmy czujnie narodu, który nie mógł nas wybawić.


\par }{\MM \VS{18}Śledzą nasze kroki tak, że nie możemy chodzić po naszych ulicach. Zbliżył się nasz koniec, wypełniły się nasze dni, nadszedł nasz kres.


\par }{\MM \VS{19}Nasi prześladowcy są szybsi niż orły niebieskie; ścigają nas po górach i czyhają na nas na pustyni.


\par }{\MM \VS{20}Oddech naszych nozdrzy, pomazaniec PANA, został schwytany w ich doły; o nim mówiliśmy: W jego cieniu będziemy żyć wśród pogan.


\par }{\MM \VS{21}Raduj się i wesel, córko Edomu, która mieszkasz w ziemi Us; przejdzie też do ciebie kielich, upijesz się i obnażysz.


\par }{\MM \VS{22}Skończyła się twoja kara, o córko Syjonu;
{\ADD{on}} nie będzie cię dłużej trzymał na wygnaniu. Nawiedzi twoją nieprawość, córko Edomu, i odkryje twoje grzechy.




\par }\Chap{5}{\MM \VerseOne{1}Wspomnij, PANIE, na to, co nas spotkało. Spójrz i zobacz nasze pohańbienie.


\par }{\MM \VS{2}Nasze dziedzictwo przypadło obcym, a nasze domy – cudzoziemcom.


\par }{\MM \VS{3}Staliśmy się sierotami, bez ojca; nasze matki są jak wdowy.


\par }{\MM \VS{4}Własną wodę pijemy za pieniądze, nasze drwa za pieniądze kupujemy.


\par }{\MM \VS{5}Prześladowanie ciąży na naszym karku. Pracujemy,
{\ADD{a}} nie dają nam odpocząć.


\par }{\MM \VS{6}Podawaliśmy rękę Egipcjanom i Asyryjczykom, aby nasycić się chlebem.


\par }{\MM \VS{7}Nasi ojcowie zgrzeszyli, nie ma ich, a my nosimy ich nieprawość.


\par }{\MM \VS{8}Niewolnicy panują nad nami, nie ma nikogo, kto by nas wybawił z ich ręki.


\par }{\MM \VS{9}Z narażeniem życia szukamy swego chleba z powodu miecza
{\ADD{na}} pustyni.


\par }{\MM \VS{10}Nasza skóra jak piec zaciemniła się od strasznego głodu.


\par }{\MM \VS{11}Kobiety na Syjonie hańbiono, a panny – w miastach Judy.


\par }{\MM \VS{12}Książęta byli wieszani ich rękami, oblicza starszych nie uszanowano.


\par }{\MM \VS{13}Młodzieńców wzięli do młócenia, dzieci padały pod
{\ADD{ciężarem}} drewna.


\par }{\MM \VS{14}Starcy w bramach już nie siadają, młodzieńcy przestali
{\ADD{śpiewać}} swoje pieśni.


\par }{\MM \VS{15}Radość zniknęła z naszych serc, nasze pląsanie zamieniło się w żałobę.


\par }{\MM \VS{16}Spadła korona z naszej głowy. Biada nam, bo zgrzeszyliśmy!


\par }{\MM \VS{17}Dlatego nasze serce omdlewa, dlatego nasze oczy są zaćmione.


\par }{\MM \VS{18}Z powodu spustoszonej góry Syjonu lisy chodzą po niej.


\par }{\MM \VS{19}Ty, PANIE, trwasz na wieki, twój tron z pokolenia na pokolenie.


\par }{\MM \VS{20}Czemu zapominasz o nas na wieki i opuszczasz nas na tak długi czas?


\par }{\MM \VS{21}Nawróć nas do siebie, PANIE, a będziemy nawróceni; odnów nasze dni, jak dawniej.


\par }{\MM \VS{22}Czy odrzuciłeś nas całkowicie? Czy bardzo się na nas gniewałeś?


\par }