\NormalFont\ShortTitle{Estery}

{\MT Księga Estery



\par }\ChapOne{1}{\MM \VerseOne{1}I stało się za dni Aswerusa – tego Aswerusa, który królował od Indii aż do Etiopii nad stu dwudziestoma siedmioma prowincjami;


\par }{\MM \VS{2}Że w tych dniach, gdy król Aswerus zasiadał na tronie swego królestwa w pałacu Suza;


\par }{\MM \VS{3}W trzecim roku swego panowania wyprawił u siebie ucztę dla wszystkich swoich książąt i sług. Stawili się przed nim dowódcy Persów i Medów oraz dostojnicy i książęta prowincji.


\par }{\MM \VS{4}I pokazywał bogactwa i chwałę swego królestwa oraz wspaniałość swego majestatu przez wiele dni,
{\ADD{mianowicie}} przez sto osiemdziesiąt dni.


\par }{\MM \VS{5}A po upływie tych dni król wyprawił ucztę dla wszystkich ludzi znajdujących się w pałacu Suza, od największego aż do najmniejszego,
{\ADD{przez}} siedem dni na dziedzińcu, w ogrodzie pałacu króla.


\par }{\MM \VS{6}{\ADD{Wisiały w nim}} białe, zielone i błękitne tkaniny przymocowane sznurami z bisioru i purpury do srebrnych pierścieni na słupach z marmuru. Złote i srebrne łoża
{\ADD{stały}} na posadzce z kryształu i marmuru, z białego i czarnego marmuru.


\par }{\MM \VS{7}A napój podawano w złotych naczyniach, każde z naczyń było zaś inne, a wina królewskiego było pod dostatkiem, jak przystało na króla.


\par }{\MM \VS{8}Ale do picia, według polecenia, nikt nikogo nie przymuszał. Tak bowiem rozkazał król wszystkim zarządcom swego domu, aby czynili według woli każdego.


\par }{\MM \VS{9}Królowa Waszti także wyprawiła ucztę dla kobiet w domu królewskim, który należał do króla Aswerusa.


\par }{\MM \VS{10}A dnia siódmego, gdy serce króla rozweseliło się winem, rozkazał on Mechumanie, Bizzecie, Charbonie, Bigcie, Abagcie, Zetarowi i Karkasowi, siedmiu eunuchom, którzy służyli przy królu Aswerusie;


\par }{\MM \VS{11}Aby przyprowadzili przed oblicze króla królową Waszti w koronie królewskiej, chcąc pokazać ludowi i książętom jej piękność. Była bowiem bardzo piękna.


\par }{\MM \VS{12}Ale królowa Waszti odmówiła przyjścia na rozkaz króla, przekazany przez eunuchów. Król więc bardzo się rozgniewał, a gniew w nim zapłonął.


\par }{\MM \VS{13}Wtedy król zapytał mędrców obeznanych z czasami (gdyż taki był zwyczaj, aby
{\ADD{sprawy}} królewskie przedkładać wszystkim znawcom prawa i sądu;


\par }{\MM \VS{14}A jego najbliższymi byli: Karszena, Szetar, Admata, Tarszisz, Meres, Marsena i Memukan, siedmiu książąt perskich i medyjskich, którzy oglądali oblicze króla i zajmowali pierwsze miejsce w królestwie);


\par }{\MM \VS{15}Co według prawa
{\ADD{należy}} czynić z królową Waszti za to, że nie wykonała rozkazu króla Aswerusa
{\ADD{przekazanego}} przez eunuchów?


\par }{\MM \VS{16}Wtedy Memukan odpowiedział przed królem i książętami: Królowa Waszti wystąpiła nie tylko przeciw samemu królowi, ale przeciw wszystkim książętom i wszystkim ludom, które
{\ADD{żyją}} we wszystkich prowincjach króla Aswerusa.


\par }{\MM \VS{17}Kiedy bowiem postępek królowej rozniesie się wśród wszystkich kobiet, wzgardzą one swoimi mężami w swoich oczach i powiedzą: Król Aswerus rozkazał przyprowadzić królową Waszti przed swoje oblicze, a ona nie przyszła.


\par }{\MM \VS{18}Jeszcze dzisiaj księżniczki perskie i medyjskie, które słyszały o postępku królowej, będą mówiły to samo wszystkim książętom króla, a będzie wiele pogardy i gniewu.


\par }{\MM \VS{19}{\ADD{Dlatego więc}}, jeśli król uzna to za słuszne, niech wyjdzie od króla wyrok i niech będzie wpisany do praw perskich i medyjskich, które są nieodwołalne: Że Waszti nie przyjdzie już przed oblicze króla Aswerusa, a jej godność królewską niech król da innej, lepszej od niej.


\par }{\MM \VS{20}A gdy ten wyrok, wydany przez króla, będzie ogłoszony w całym jego królestwie – a jest ono wielkie – wtedy wszystkie żony okażą szacunek swoim mężom, od wielkiego aż do małego.


\par }{\MM \VS{21}Ta rada podobała się królowi i książętom i król uczynił według rady Memukana.


\par }{\MM \VS{22}I rozesłał listy do wszystkich prowincji królewskich, do każdej prowincji
{\ADD{napisany}} jej własnym pismem, i do każdego ludu w jego języku, aby każdy mężczyzna był panem w swoim domu. A ogłoszono to w języku każdego narodu.




\par }\Chap{2}{\MM \VerseOne{1}Po tych wydarzeniach, gdy ustał gniew króla Aswerusa, wspomniał on na Waszti i na to, co uczyniła, oraz dekret, który został wydany przeciwko niej.


\par }{\MM \VS{2}I dworzanie króla, którzy mu usługiwali, powiedzieli: Niech poszukują dla króla młodych dziewic o pięknej urodzie;


\par }{\MM \VS{3}I niech król ustanowi urzędników we wszystkich prowincjach swego królestwa, aby zgromadzili wszystkie młode dziewice o pięknej urodzie w pałacu Suza, w domu kobiet, pod opieką Hegaja, eunucha królewskiego, stróża kobiet, i niech im dadzą
{\ADD{środki}} do ich pielęgnacji.


\par }{\MM \VS{4}A ta panienka, która spodoba się królowi, zostanie królową w miejsce Waszti. Spodobała się ta rada królowi i tak uczynił.


\par }{\MM \VS{5}A w pałacu Suza był pewien Żyd imieniem Mardocheusz, syn Jaira, syna Szimejego, syna Kisza, z pokolenia Beniamina.


\par }{\MM \VS{6}Został on uprowadzony z Jerozolimy wraz z innymi pojmanymi, których uprowadzono razem z Jechoniaszem, królem Judy, którego wziął do niewoli Nabuchodonozor, król Babilonu.


\par }{\MM \VS{7}Był
{\ADD{on}} opiekunem Hadassy, to jest Estery, córki swego stryja, nie miała ona bowiem ani ojca, ani matki. A
{\ADD{była to}} panna piękna i urodziwa. Mardocheusz, po śmierci jej ojca i matki, przyjął ją za córkę.


\par }{\MM \VS{8}A gdy ogłoszono rozkaz króla i jego dekret i gdy zgromadzono wiele panien w pałacu Suza pod opieką Hegaja, wzięto też i Esterę do domu króla pod opieką Hegaja, stróża kobiet.


\par }{\MM \VS{9}I spodobała mu się dziewczyna, i znalazła łaskę w jego oczach, tak że od razu
{\ADD{kazał}} dać jej środki pielęgnacyjne, należną jej część, oraz siedem dobranych dziewcząt z domu króla. Następnie przeniósł ją i jej dziewczęta do najlepszej części w domu kobiet.


\par }{\MM \VS{10}{\ADD{Ale}} Estera nie oznajmiła swojego ludu ani pochodzenia, ponieważ Mardocheusz nakazał jej, by tego nie ujawniała.


\par }{\MM \VS{11}A Mardocheusz każdego dnia przechadzał się przed dziedzińcem domu kobiet, aby się dowiedzieć o zdrowie Estery i co się z nią stanie.


\par }{\MM \VS{12}A gdy nadchodziła kolej na każdą z tych panien, aby wejść do króla Aswerusa po upływie dwunastu miesięcy zgodnie z prawem dla kobiet – był to bowiem okres ich pielęgnacji: sześć miesięcy olejkiem z mirry, a sześć miesięcy wonnościami i
{\ADD{innymi}} środkami pielęgnacji dla kobiet;


\par }{\MM \VS{13}Wtedy panna udawała się do króla,
{\ADD{a}} czegokolwiek żądała, dawano jej, aby z tym szła z domu kobiet aż do domu królewskiego.


\par }{\MM \VS{14}Wieczorem wychodziła, rano zaś wracała do drugiego domu kobiet pod opiekę Szaaszgaza, eunucha królewskiego, stróża nałożnic. Nie przychodziła już więcej do króla, chyba że spodobała się królowi i wzywano ją po imieniu.


\par }{\MM \VS{15}A gdy przyszła kolej na Esterę, córkę Abichaila, stryja Mardocheusza, który ją przyjął za córkę – aby udała się do króla, nie żądała niczego prócz tego, co polecił Hegaj, eunuch króla, stróż kobiet. I Estera zyskała łaskę w oczach wszystkich, którzy na nią patrzyli.


\par }{\MM \VS{16}Zabrano więc Esterę do króla Aswerusa, do jego domu królewskiego, w dziesiątym miesiącu, to jest w miesiącu Tebet, w siódmym roku jego panowania.


\par }{\MM \VS{17}I król umiłował Esterę nad wszystkie kobiety, i znalazła ona łaskę i jego przychylność ponad wszystkie panny, tak że włożył jej na głowę koronę królewską i uczynił ją królową w miejsce Waszti.


\par }{\MM \VS{18}Potem król wyprawił wielką ucztę dla wszystkich swoich książąt i sług, ucztę Estery, a prowincje uwolnił od podatków i porozdawał dary, jak przystało na króla.


\par }{\MM \VS{19}Gdy ponownie zebrano dziewice, Mardocheusz siedział przy bramie króla.


\par }{\MM \VS{20}A Estera nie oznajmiła
{\ADD{jeszcze}} swego pochodzenia ani ludu, tak jak jej rozkazał Mardocheusz. Estera wykonała polecenie Mardocheusza, tak jak dawniej, gdy była jeszcze pod jego opieką.


\par }{\MM \VS{21}W tych dniach, gdy Mardocheusz siedział przy bramie króla, dwaj eunuchowie króla, Bigtan i Teresz, stróże progu, byli rozgniewani i szukali sposobności, aby podnieść rękę na króla Aswerusa.


\par }{\MM \VS{22}Dowiedział się o tym Mardocheusz i oznajmił
{\ADD{to}} królowej Esterze, a Estera oznajmiła to królowi w imieniu Mardocheusza.


\par }{\MM \VS{23}A gdy tę sprawę zbadano, okazała się prawdziwa. Powieszono więc obydwu na szubienicy i zapisano to w księgach kronik przed królem.




\par }\Chap{3}{\MM \VerseOne{1}Po tych wydarzeniach król Aswerus uczynił wielkim Hamana, syna Hammedaty, Agagitę, wywyższył go i umieścił jego tron ponad wszystkimi książętami, którzy
{\ADD{byli}} przy nim.


\par }{\MM \VS{2}A wszyscy słudzy króla, którzy
{\ADD{stali}} w bramie królewskiej, klękali przed Hamanem i oddawali mu pokłon. Tak bowiem rozkazał co do niego król. Ale Mardocheusz nie klękał przed nim ani nie oddawał mu pokłonu.


\par }{\MM \VS{3}Dlatego też słudzy króla, którzy
{\ADD{stali}} w bramie królewskiej, pytali Mardocheusza: Czemu przekraczasz rozkaz króla?


\par }{\MM \VS{4}A gdy tak do niego dzień po dniu mówili, a on ich nie słuchał, donieśli
{\ADD{o tym}} Hamanowi, aby się przekonać, czy Mardocheusz będzie obstawał przy swoim. Powiedział im bowiem, że jest Żydem.


\par }{\MM \VS{5}A gdy Haman zobaczył, że Mardocheusz nie klęka ani nie oddaje mu pokłonu, Haman napełnił się gniewem.


\par }{\MM \VS{6}Uważał to za rzecz zbyt łagodną podnieść rękę na samego Mardocheusza, ponieważ doniesiono mu, z jakiego ludu pochodzi Mardocheusz. Szukał więc Haman sposobności, aby wytracić wszystkich Żydów, którzy byli w całym królestwie Aswerusa, to jest lud Mardocheusza.


\par }{\MM \VS{7}{\ADD{Tak więc}} w pierwszym miesiącu, w miesiącu Nisan, w dwunastym roku króla Aswerusa, rzucano przed Hamanem Pur, czyli los, od dnia do dnia i od miesiąca do miesiąca,
{\ADD{aż}} do dwunastego
{\ADD{miesiąca}}, to jest miesiąca Adar.


\par }{\MM \VS{8}Potem Haman powiedział do króla Aswerusa: Jest pewien lud rozproszony i rozsypany pomiędzy ludami we wszystkich prowincjach twego królestwa. Jego prawa są inne od
{\ADD{praw}} wszystkich ludów, a praw króla nie przestrzega. Dlatego więc nie jest korzystne dla króla tak go pozostawić.


\par }{\MM \VS{9}Jeśli król uzna to za słuszne, niech zostanie zapisane, że
{\ADD{ten lud}} ma być wytracony. A
{\ADD{ja}} odważę dziesięć tysięcy talentów srebra do rąk przełożonych nad tą pracą, aby je wnieśli do skarbca królewskiego.


\par }{\MM \VS{10}Wtedy król zdjął pierścień ze swojej ręki i dał go Hamanowi Agagicie, synowi Hammedaty, wrogowi Żydów.


\par }{\MM \VS{11}Król powiedział do Hamana: Przekazuję ci to srebro i ten lud, abyś uczynił z nim, co ci się podoba.


\par }{\MM \VS{12}Wezwano więc pisarzy króla w pierwszym miesiącu, dnia trzynastego tego miesiąca, i napisano wszystko tak, jak Haman rozkazał, do satrapów królewskich, do namiestników z każdej prowincji i do dowódców każdego ludu z każdej prowincji według jej pisma i do każdego narodu według jego języka.
{\ADD{Listy}} napisano w imieniu króla Aswerusa i opieczętowano
{\ADD{je}} sygnetem króla.


\par }{\MM \VS{13}Potem rozesłano je przez gońców do wszystkich prowincji królewskich, aby zgładzono, wymordowano i wytracono wszystkich Żydów, od młodego do starca, dzieci i kobiety, w jeden dzień, mianowicie trzynastego
{\ADD{dnia}} dwunastego miesiąca, miesiąca Adar, a ich mienie zagrabiono.


\par }{\MM \VS{14}A odpis tego pisma
{\ADD{miał być}} podany we wszystkich prowincjach, ogłoszony wszystkim ludom, aby były gotowe na ten dzień.


\par }{\MM \VS{15}Gońcy więc wyruszyli przynaglani rozkazem króla, a dekret ogłoszono także w pałacu Suza. A król i Haman zasiedli, aby pić, lecz miasto Suza było zatrwożone.




\par }\Chap{4}{\MM \VerseOne{1}Kiedy Mardocheusz dowiedział się o wszystkim, co się stało, rozdarł swoje szaty i przyodział się w wór, następnie
{\ADD{posypał się}} popiołem, wyszedł na środek miasta i lamentował głośno i gorzko.


\par }{\MM \VS{2}I doszedł aż do bramy królewskiej, gdyż nie wolno było wejść w bramę królewską przyodzianemu w wór.


\par }{\MM \VS{3}W każdej prowincji, gdzie tylko dotarł rozkaz króla i jego dekret,
{\ADD{nastała}} wielka żałoba wśród Żydów, nastał też post, płacz i lament, a wielu leżało w worze i w popiele.


\par }{\MM \VS{4}Przyszły więc służące Estery i jej eunuchowie i opowiedzieli jej
{\ADD{o tym}}. Wtedy królowa bardzo się zasmuciła i posłała szaty, aby ubrać Mardocheusza i zdjąć z niego wór. Ale
{\ADD{on ich}} nie przyjął.


\par }{\MM \VS{5}Wtedy Estera zawołała Hataka,
{\ADD{jednego}} z eunuchów króla, którego on dał jej do posługi, i rozkazała mu pójść do Mardocheusza, aby się dowiedział, co to ma znaczyć i dlaczego tak się stało.


\par }{\MM \VS{6}Wyszedł więc Hatak do Mardocheusza na plac miejski, który był przed bramą królewską;


\par }{\MM \VS{7}I Mardocheusz opowiedział mu wszystko, co mu się przydarzyło, także o sumie srebra, którą Haman obiecał odważyć do skarbca królewskiego za Żydów, aby zostali wytraceni.


\par }{\MM \VS{8}Ponadto dał mu odpis dekretu o ich zagładzie, który ogłoszono w Suzie, aby pokazał
{\ADD{go}} Esterze, powiadomił ją i rozkazał, aby poszła do króla, błagając go o swój lud i wstawiając się za nim.


\par }{\MM \VS{9}Przyszedł więc Hatak i przekazał Esterze słowa Mardocheusza.


\par }{\MM \VS{10}I Estera odpowiedziała Hatakowi i poleciła mu iść do Mardocheusza:


\par }{\MM \VS{11}Wszyscy słudzy króla oraz lud z prowincji królewskich wiedzą, że ktokolwiek – mężczyzna lub kobieta – wejdzie do króla na dziedziniec wewnętrzny, nie będąc wezwany, podlega tylko jednemu prawu – ma zostać zabity, z wyjątkiem tego, nad którym król wyciągnie złote berło, ten zostanie przy życiu. Ale mnie nie wezwano, aby wejść do króla, już od trzydziestu dni.


\par }{\MM \VS{12}I powiedziano Mardocheuszowi słowa Estery.


\par }{\MM \VS{13}Wtedy Mardocheusz polecił przekazać Esterze taką odpowiedź: Nie myśl sobie, że ty jedna spośród wszystkich Żydów ocalejesz w domu królewskim.


\par }{\MM \VS{14}Jeśli bowiem ty całkowicie będziesz milczeć w tym czasie, uwolnienie i wybawienie dla Żydów przyjdzie z innego miejsca, ale ty i dom twego ojca zginiecie. A kto wie, czy nie na tę właśnie chwilę dostąpiłaś godności królestwa?


\par }{\MM \VS{15}Estera poleciła, by odpowiedziano Mardocheuszowi:


\par }{\MM \VS{16}Idź, zbierz wszystkich Żydów, którzy się znajdują w Suzie, i pośćcie za mnie, nie jedzcie ani nie pijcie przez trzy dni, nocą i dniem. Ja także i moje służące będziemy pościć, a potem wejdę do króla, choć to niezgodne z prawem. A jeśli zginę, to zginę.


\par }{\MM \VS{17}Poszedł więc Mardocheusz i uczynił wszystko, co mu rozkazała Estera.




\par }\Chap{5}{\MM \VerseOne{1}Trzeciego dnia Estera ubrała się w szaty królowej, stanęła na wewnętrznym dziedzińcu domu króla, naprzeciw domu króla. A król siedział na swoim królewskim tronie w domu króla naprzeciw bramy domu.


\par }{\MM \VS{2}A gdy król zobaczył królową Esterę, stojącą na dziedzińcu, znalazła ona łaskę w jego oczach i król wyciągnął do Estery złote berło, które
{\ADD{trzymał}} w ręku. Estera więc zbliżyła się i dotknęła końca berła.


\par }{\MM \VS{3}Król zapytał ją: Co ci jest, królowo Estero? Jaka jest twoja prośba?
{\ADD{Choćbyś prosiła o}} połowę królestwa, będzie ci dane.


\par }{\MM \VS{4}Estera odpowiedziała: Jeśli to się królowi podoba, to niech przyjdzie król i Haman dzisiaj na ucztę, którą dla niego przygotowałam.


\par }{\MM \VS{5}Król powiedział: Zawołajcie szybko Hamana, aby spełnił prośbę Estery. Przyszedł więc król i Haman na ucztę, którą wyprawiła Estera.


\par }{\MM \VS{6}Potem król zapytał Esterę, gdy się napił wina: Jaka jest twoja prośba, a będzie ci dane. Jakie jest twoje życzenie? Choćbyś prosiła o połowę królestwa, będzie ci dane.


\par }{\MM \VS{7}Na to Estera odpowiedziała:
{\ADD{Oto}} moje życzenie i moja prośba:


\par }{\MM \VS{8}Jeśli znalazłam łaskę w oczach króla i jeśli królowi się podoba, aby spełnić moją prośbę i wykonać moje życzenie, to niech przyjdzie król i Haman na ucztę, którą im przygotuję, a jutro uczynię według słowa króla.


\par }{\MM \VS{9}I wyszedł Haman tego dnia wesoły i dobrej myśli. Ale gdy Haman zobaczył Mardocheusza w bramie królewskiej, że on ani nie powstał, ani się nie poruszył przed nim, napełnił się gniewem na Mardocheusza.


\par }{\MM \VS{10}Opanował się jednak Haman, a gdy przyszedł do domu, posłał po swoich przyjaciół i Zeresz, swoją żonę.


\par }{\MM \VS{11}I opowiadał im Haman o wspaniałości jego bogactwa, o mnóstwie swoich synów oraz o tym wszystkim, jak wielkim król go uczynił i jak go wywyższył ponad
{\ADD{innych}} książąt i sługi króla.


\par }{\MM \VS{12}Ponadto Haman powiedział: Nawet królowa Estera nikogo oprócz mnie nie zaprosiła na ucztę z królem, którą przygotowała, a jeszcze na jutro zostałem do niej zaproszony z królem.


\par }{\MM \VS{13}Ale to wszystko jest dla mnie niczym, dopóki widzę Żyda Mardocheusza, siedzącego w bramie królewskiej.


\par }{\MM \VS{14}Wtedy jego żona Zeresz oraz wszyscy jego przyjaciele powiedzieli mu: Niech postawią szubienicę wysoką na pięćdziesiąt łokci, a rano powiedz królowi, aby powieszono na niej Mardocheusza. Potem idź wesół z królem na ucztę. I spodobała się Hamanowi ta rada, i rozkazał postawić szubienicę.




\par }\Chap{6}{\MM \VerseOne{1}A tej nocy król nie mógł spać, kazał więc przynieść księgę pamiątkową kronik. I odczytano ją przed królem.


\par }{\MM \VS{2}I tam znaleziono zapisek, że to Mardocheusz doniósł na Bigtana i Teresza, dwóch eunuchów króla, stróżów progu, że usiłowali podnieść rękę na króla Aswerusa.


\par }{\MM \VS{3}Wtedy król zapytał: Jaką cześć i jaki zaszczyt przyznano za to Mardocheuszowi? Odpowiedzieli słudzy króla, jego dworzanie: Niczego mu nie przyznano.


\par }{\MM \VS{4}Król zapytał: Kto jest na dziedzińcu? A właśnie Haman przyszedł na zewnętrzny dziedziniec domu królewskiego, aby porozmawiać z królem, by powiesić Mardocheusza na szubienicy, którą dla niego przygotował.


\par }{\MM \VS{5}Słudzy króla odpowiedzieli mu: Oto Haman stoi na dziedzińcu. Król powiedział: Niech wejdzie.


\par }{\MM \VS{6}I Haman wszedł. A król zapytał go: Co uczynić temu mężczyźnie, którego król chce uczcić? A Haman myślał w swoim sercu: Kogo by król chciał uczcić bardziej niż mnie?


\par }{\MM \VS{7}Odpowiedział Haman królowi: Dla mężczyzny, którego król chce uczcić;


\par }{\MM \VS{8}Niech przyniosą szatę królewską, w którą się ubiera król,
{\ADD{niech przyprowadzą}} konia, na którym jeździ król, i niech włożą mu koronę królewską na głowę;


\par }{\MM \VS{9}Potem niech przekażą tę szatę i konia do rąk jednego z najznakomitszych książąt, niech ubiorą tego mężczyznę, którego król chce uczcić, niech go prowadzą na koniu po placu miejskim i niech wołają przed nim: Tak postąpi się z mężczyzną, którego król chce uczcić.


\par }{\MM \VS{10}Wtedy król powiedział do Hamana: Spiesz się, weź szatę i konia, tak jak powiedziałeś, i uczyń tak z Żydem Mardocheuszem, który siedzi w bramie królewskiej. Nie pomiń niczego z tego wszystkiego, co powiedziałeś.


\par }{\MM \VS{11}Haman wziął więc szatę i konia, ubrał Mardocheusza i prowadził go na koniu po placu miejskim, wołając przed nim: Tak postąpi się z mężczyzną, którego król chce uczcić.


\par }{\MM \VS{12}Potem wrócił Mardocheusz do bramy królewskiej, Haman zaś pospieszył się do swego domu smutny, z nakrytą głową.


\par }{\MM \VS{13}I Haman opowiedział swojej żonie Zeresz i wszystkim swoim przyjaciołom o wszystkim, co mu się przydarzyło. Jego mędrcy i jego żona Zeresz powiedzieli: Jeśli Mardocheusz, przed którym zacząłeś upadać, pochodzi z narodu żydowskiego, to nie przemożesz go, ale niezawodnie upadniesz przed nim.


\par }{\MM \VS{14}A gdy oni jeszcze z nim rozmawiali, oto przyszli eunuchowie króla, aby spiesznie zaprowadzić Hamana na ucztę, którą przygotowała Estera.




\par }\Chap{7}{\MM \VerseOne{1}Król i Haman przybyli więc na ucztę do królowej Estery.


\par }{\MM \VS{2}I drugiego dnia, gdy się napił wina, król znowu zapytał Esterę: Jaka jest twoja prośba, królowo Estero, a będzie ci dane. Jakie jest twoje życzenie? Choćbyś
{\ADD{prosiła}} nawet o połowę królestwa, tak się stanie.


\par }{\MM \VS{3}Wtedy królowa Estera odpowiedziała: Jeśli znalazłam łaskę w twoich oczach, o królu, i jeśli królowi się spodoba, niech będzie mi darowane moje życie na moją prośbę i mój naród na moje życzenie.


\par }{\MM \VS{4}Zostaliśmy bowiem sprzedani, ja i mój lud, aby nas zgładzić, wymordować i wytracić. Gdybyśmy zostali sprzedani jako niewolnicy i niewolnice, milczałabym, chociaż wróg nigdy by nie mógł wynagrodzić tej szkody
{\ADD{wyrządzonej}} królowi.


\par }{\MM \VS{5}Wtedy król Aswerus odpowiedział do królowej Estery: Któż to jest i gdzie jest ten, którego serce jest tak nadęte, aby ośmielił się tak uczynić?


\par }{\MM \VS{6}Estera odpowiedziała: Tym przeciwnikiem i wrogiem jest niegodziwy Haman. I Haman zatrwożył się przed królem i królową.


\par }{\MM \VS{7}Wówczas król wstał w gniewie, opuścił ucztę
{\ADD{i poszedł}} do ogrodu pałacowego. Haman zaś stał, aby błagać królową Esterę o życie, gdyż widział, że król postanowił jego zgubę.


\par }{\MM \VS{8}Potem król wrócił z ogrodu pałacowego do domu, gdzie się odbywała uczta, a Haman upadł na łoże, na którym siedziała Estera. Wtedy król powiedział: Czy jeszcze chce gwałcić królową przy mnie w domu? A gdy te słowa wyszły z ust króla, natychmiast zakryto twarz Hamana.


\par }{\MM \VS{9}I Charbona, jeden z eunuchów, powiedział do króla: Oto szubienica przygotowana przez Hamana dla Mardocheusza, który dbał o dobro króla, stoi przy domu Hamana, wysoka na pięćdziesiąt łokci. Król powiedział: Powieście go na niej.


\par }{\MM \VS{10}I powieszono Hamana na tej szubienicy, którą przygotował dla Mardocheusza. I tak gniew króla się uspokoił.




\par }\Chap{8}{\MM \VerseOne{1}Tego dnia król Aswerus dał królowej Esterze dom Hamana, wroga Żydów, a Mardocheusz przyszedł przed króla, gdyż Estera powiedziała
{\ADD{mu}}, kim on jest dla niej.


\par }{\MM \VS{2}Wtedy król zdjął swój pierścień, który zabrał Hamanowi, i dał go Mardocheuszowi. Estera zaś ustanowiła Mardocheusza nad domem Hamana.


\par }{\MM \VS{3}Potem Estera jeszcze mówiła do króla, upadła mu do nóg i z płaczem prosiła go, aby odwrócił złość Hamana, Agagity, i jego zamiar, który powziął przeciwko Żydom.


\par }{\MM \VS{4}Wtedy król wyciągnął ku Esterze złote berło, a Estera wstała i stanęła przed królem.


\par }{\MM \VS{5}I powiedziała: Jeśli królowi się podoba, jeśli znalazłam łaskę w jego oczach, jeśli król uzna to za słuszne i jeśli ja jestem miła w jego oczach, niech zostanie napisane, aby wycofano listy obmyślone przez Hamana, syna Hammedaty, Agagity, które napisał, aby wytracić Żydów, którzy
{\ADD{są}} we wszystkich prowincjach królewskich.


\par }{\MM \VS{6}Jakże bowiem mogłabym patrzeć na to nieszczęście, które spotka mój lud? Jak mogłabym patrzeć na zgubę mojej rodziny?


\par }{\MM \VS{7}Wtedy król Aswerus powiedział do królowej Estery i do Żyda Mardocheusza: Oto dałem Esterze dom Hamana, a jego powieszono na szubienicy, ponieważ podniósł rękę na Żydów.


\par }{\MM \VS{8}Napiszcie więc do Żydów to, co uznacie za słuszne, w imieniu króla i zapieczętujcie pierścieniem królewskim. To bowiem, co zostało napisane w imieniu króla i zapieczętowane pierścieniem królewskim, nie może być odwołane.


\par }{\MM \VS{9}Zwołano więc pisarzy króla w tym czasie, trzeciego miesiąca, to jest miesiąca Siwan, dwudziestego trzeciego
{\ADD{dnia}} tego
{\ADD{miesiąca}}, i napisano wszystko, tak jak nakazał Mardocheusz, do Żydów, do satrapów, do namiestników i do przełożonych prowincji, które rozciągają się od Indii aż do Etiopii, do stu dwudziestu siedmiu prowincji, do każdej prowincji jej pismem i do każdego ludu w jego języku, i do Żydów ich pismem i w ich języku.


\par }{\MM \VS{10}A gdy napisał w imieniu króla Aswerusa i zapieczętował pierścieniem królewskim, rozesłał listy przez gońców jeżdżących na koniach szybkich i na mułach młodych;


\par }{\MM \VS{11}Że król dał wolność Żydom, którzy byli we wszystkich miastach, aby zgromadzili się i stanęli w obronie swego życia, aby też wytracili, zabili i wygubili wszystkich zbrojnych napadających na nich wśród ludu i prowincji, wraz z ich dziećmi i kobietami, a ich mienie
{\ADD{zabrali}} jako łup;


\par }{\MM \VS{12}{\ADD{I to}} w jednym dniu we wszystkich prowincjach króla Aswerusa,
{\ADD{mianowicie}} trzynastego dnia dwunastego miesiąca, to jest miesiąca Adar.


\par }{\MM \VS{13}Odpis tego pisma, w którym wydano dekret dla każdej prowincji, ogłoszono wszystkim ludom, że Żydzi będą gotowi na ten dzień do pomsty nad swymi wrogami.


\par }{\MM \VS{14}{\ADD{Wtedy}} wyruszyli gońcy, jeżdżący na szybkich koniach i na mułach, przynaglani rozkazem króla. Dekret ogłoszono także w pałacu Suza.


\par }{\MM \VS{15}A Mardocheusz wyszedł od króla
{\ADD{ubrany}} w niebieskie i białe szaty królewskie, z wielką koroną złotą i w płaszcz z bisioru i purpury. A miasto Suza weseliło i radowało się.


\par }{\MM \VS{16}Dla Żydów nastały światło i wesele, radość i cześć.


\par }{\MM \VS{17}A w każdej prowincji i w każdym mieście, dokądkolwiek rozkaz króla i jego dekret dotarły, Żydzi mieli wesele, radość, ucztę i doniosły dzień. Wielu zaś spośród ludu tych ziem zostało Żydami. Padł bowiem na nich strach przed Żydami.




\par }\Chap{9}{\MM \VerseOne{1}A dwunastego
{\ADD{miesiąca}}, czyli miesiąca Adar, trzynastego dnia tego miesiąca, gdy nadszedł czas wypełnienia rozkazu króla i jego dekretu, tego dnia, kiedy wrogowie Żydów spodziewali się, że będą panować nad nimi, stało się wprost przeciwnie, ponieważ Żydzi panowali nad tymi, którzy ich nienawidzili.


\par }{\MM \VS{2}Żydzi bowiem zebrali się w swoich miastach we wszystkich prowincjach króla Aswerusa, aby podnieść rękę na tych, którzy pragnęli ich zguby. A nikt nie mógł im stawić oporu, gdyż strach przed nimi padł na wszystkie ludy.


\par }{\MM \VS{3}I wszyscy przełożeni prowincji, satrapowie, namiestnicy i urzędnicy królewscy popierali Żydów, bo padł na nich strach przed Mardocheuszem.


\par }{\MM \VS{4}Mardocheusz był bowiem wielki w domu króla, a jego sława rozchodziła się po wszystkich prowincjach, gdyż Mardocheusz stawał się coraz większy.


\par }{\MM \VS{5}Tak to Żydzi zabili wszystkich swoich wrogów mieczem, mordując i niszcząc, a czynili z tymi, co ich nienawidzili, według swego upodobania.


\par }{\MM \VS{6}Nawet i w pałacu Suza Żydzi zabili i wytracili pięciuset mężczyzn;


\par }{\MM \VS{7}I Parszandatę, Dalfona i Aspatę;


\par }{\MM \VS{8}I Poratę, Adalię i Arydata;


\par }{\MM \VS{9}I Parmasztę, Arisaja, Aridaja i Wajezatę;


\par }{\MM \VS{10}Tych dziesięciu synów Hamana, syna Hammedaty, wroga Żydów, zabili, ale po łupy nie wyciągnęli swej ręki.


\par }{\MM \VS{11}Tego samego dnia dotarła do króla wiadomość o liczbie zabitych w pałacu Suza.


\par }{\MM \VS{12}I król powiedział do królowej Estery: W pałacu Suza Żydzi zabili i wytracili pięciuset mężczyzn oraz dziesięciu synów Hamana.
{\ADD{A}} w pozostałych prowincjach królewskich, cóż uczynili? Jaką masz jeszcze prośbę, a będzie spełniona. Czego jeszcze sobie życzysz, a stanie ci się.


\par }{\MM \VS{13}Estera odpowiedziała: Jeśli się królowi spodoba, niech wolno będzie jutro Żydom, którzy są w Suzie, uczynić według dekretu dzisiejszego i niech powieszą dziesięciu synów Hamana na szubienicy.


\par }{\MM \VS{14}I król rozkazał, aby tak uczyniono. Ogłoszono dekret w Suzie i powieszono dziesięciu synów Hamana.


\par }{\MM \VS{15}A Żydzi, którzy
{\ADD{byli}} w Suzie, zgromadzili się także dnia czternastego miesiąca Adar i zabili w Suzie trzystu mężczyzn, lecz po łupy nie wyciągnęli swojej ręki.


\par }{\MM \VS{16}Pozostali zaś Żydzi, którzy byli w prowincjach królewskich, zebrali się w obronie swojego życia i mieli odpoczynek od swoich wrogów. Zabili siedemdziesiąt pięć tysięcy swoich wrogów, lecz po łupy nie wyciągnęli swojej ręki;


\par }{\MM \VS{17}W dniu trzynastym miesiąca Adar, a odpoczywali czternastego
{\ADD{dnia}} tego
{\ADD{miesiąca}} i obchodzili go jako dzień uczty i wesela.


\par }{\MM \VS{18}Ale Żydzi, którzy byli w Suzie, zebrali się dnia trzynastego i czternastego tego miesiąca, a piętnastego
{\ADD{dnia}} odpoczęli i obchodzili go jako dzień uczty i wesela.


\par }{\MM \VS{19}Dlatego Żydzi mieszkający we wsiach i w miasteczkach nieobwarowanych obchodzą czternasty dzień miesiąca Adar jako dzień radości, uczty i jako doniosły dzień, w którym posyłają sobie dary żywnościowe.


\par }{\MM \VS{20}A Mardocheusz spisał te wydarzenia i rozesłał listy do wszystkich Żydów, którzy
{\ADD{byli}} we wszystkich prowincjach króla Aswerusa, bliskich i dalekich;


\par }{\MM \VS{21}Zobowiązując ich, aby obchodzili czternasty dzień miesiąca Adar i piętnasty dzień tego samego
{\ADD{miesiąca}}, rokrocznie;


\par }{\MM \VS{22}Jako dni, w których Żydzi odpoczęli od swoich wrogów, i miesiąc, który obrócił się im ze smutku w radość, a z płaczu w dzień radości – aby obchodzili je jako dni uczty i wesela oraz posyłania sobie darów żywnościowych, a ubogim darów.


\par }{\MM \VS{23}{\ADD{Wszyscy}} Żydzi przyjęli to, co sami zaczęli czynić, a co napisał im Mardocheusz;


\par }{\MM \VS{24}Haman bowiem, syn Hammedaty, Agagity, wróg wszystkich Żydów, wymyślił plan przeciw Żydom, aby ich wytracić, i rzucił Pur, czyli los, aby ich wytracić i zniszczyć;


\par }{\MM \VS{25}Ale gdy Estera przyszła przed króla, ten wydał dekret na piśmie, aby jego niegodziwy zamiar, który obmyślił przeciwko Żydom, obrócił się na głowę jego, i aby powiesić jego i jego synów na szubienicy.


\par }{\MM \VS{26}Dlatego nazwali te dni Purim, od nazwy Pur. A z powodu wszystkich słów tego listu oraz na podstawie tego, co widzieli i co ich spotkało;


\par }{\MM \VS{27}Żydzi postanowili i wzięli na siebie, na swoje potomstwo i na wszystkich, którzy się do nich przyłączyli, nieustający
{\ADD{obowiązek}}, aby obchodzono te dwa dni stosownie do pisma i zgodnie z ustalonym czasem każdego roku;


\par }{\MM \VS{28}I że te dni
{\ADD{będą}} wspominane i obchodzone we wszystkich pokoleniach, w każdej rodzinie, w każdej prowincji i w każdym mieście; że te dni Purim nie zaginą wśród Żydów, a pamięć o nich nie ustanie u ich potomstwa.


\par }{\MM \VS{29}Królowa Estera, córka Abichaila, i Żyd Mardocheusz napisali z całą powagą, aby potwierdzić ten drugi list dotyczący Purim.


\par }{\MM \VS{30}Mardocheusz posłał ten list do wszystkich Żydów, do stu dwudziestu siedmiu prowincji królestwa Aswerusa, ze słowami pokoju i prawdy;


\par }{\MM \VS{31}Aby ustanowić te dni Purim w ustalonym czasie, jak to Żyd Mardocheusz i królowa Estera ustanowili je i jak zobowiązali samych siebie i swoje potomstwo, na pamiątkę postu i ich lamentacji.


\par }{\MM \VS{32}Nakaz Estery potwierdził ustawę dotyczącą tych
{\ADD{dni}} Purim i zostało to zapisane
{\ADD{w}} księdze.




\par }\Chap{10}{\MM \VerseOne{1}Potem król Aswerus nałożył podatek na
{\ADD{swoją}} ziemię i na wyspy morskie.


\par }{\MM \VS{2}A wszystkie dzieła jego potęgi i mocy oraz opis wielkości Mardocheusza, którą wyróżnił go król, czy nie są zapisane w księgach kronik królów Medii i Persji?


\par }{\MM \VS{3}Żyd Mardocheusz
{\ADD{był}} bowiem drugi po królu Aswerusie, wielki w oczach Żydów i cieszący się uznaniem wśród wielu swoich braci, troszczył się o dobro swego ludu i głosił pokój całemu swemu ludowi.


\par }