\NormalFont\ShortTitle{II Koryntian}

{\MT II List do Koryntian



\par }\ChapOne{1}{\MM \VerseOne{1}Paweł, z woli Boga apostoł Jezusa Chrystusa, i Tymoteusz, brat, do kościoła Bożego, który jest w Koryncie, ze wszystkimi świętymi, którzy są w całej Achai.


\par }{\MM \VS{2}Łaska wam i pokój od Boga, naszego Ojca, i Pana Jezusa Chrystusa.


\par }{\MM \VS{3}Błogosławiony
{\ADD{niech będzie}} Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy;


\par }{\MM \VS{4}Który nas pociesza w każdym naszym utrapieniu, abyśmy i my mogli pocieszać tych, którzy są w jakimkolwiek ucisku, taką pociechą, jaką sami jesteśmy pocieszani przez Boga.


\par }{\MM \VS{5}Jak bowiem w nas obfitują utrapienia Chrystusa, tak też przez Chrystusa obfituje nasza pociecha.


\par }{\MM \VS{6}Jeśli więc doznajemy ucisku –
{\ADD{to}} dla waszego pocieszenia i zbawienia, które sprawia, że znosicie te same utrapienia, które i my cierpimy; i jeśli doznajemy pociechy –
{\ADD{to}} dla waszego pocieszenia i zbawienia.


\par }{\MM \VS{7}A nasza nadzieja co do was
{\ADD{jest}} mocna, bo wiemy, że jak jesteście uczestnikami utrapienia, tak i pociechy.


\par }{\MM \VS{8}Nie chcemy bowiem, bracia, abyście nie wiedzieli o ucisku, który nas spotkał w Azji, że byliśmy obciążeni ponad miarę
{\ADD{i}} ponad siły, tak że zaczęliśmy wątpić, czy przeżyjemy.


\par }{\MM \VS{9}Więcej, sami w sobie mieliśmy wyrok śmierci, abyśmy nie ufali samym sobie, lecz Bogu, który wskrzesza umarłych.


\par }{\MM \VS{10}On to wyrwał nas z tak wielkiej śmierci i
{\ADD{jeszcze}} wyrywa. W nim
{\ADD{też}} mamy nadzieję, że nadal będzie wyrywać;


\par }{\MM \VS{11}Także przy waszej pomocy poprzez modlitwę za nas, aby dar, który
{\ADD{otrzymaliśmy}} dzięki wielu, stał się dla wielu powodem dziękczynienia za nas.


\par }{\MM \VS{12}To bowiem jest naszą chlubą: świadectwo naszego sumienia, że w prostocie i w szczerości Bożej, nie w cielesnej mądrości, ale w łasce Boga postępowaliśmy na świecie, a szczególnie względem was.


\par }{\MM \VS{13}Nie piszemy wam
{\ADD{nic}} innego, jak tylko to, co czytacie albo rozumiecie. Spodziewam się zaś, że też do końca zrozumiecie;


\par }{\MM \VS{14}Jak już po części nas zrozumieliście, że jesteśmy waszą chlubą, jak i wy naszą w dniu Pana Jezusa.


\par }{\MM \VS{15}Z tą ufnością chciałem przybyć do was wcześniej, abyście otrzymali powtórne dobrodziejstwo;


\par }{\MM \VS{16}A od was udać się do Macedonii, a z Macedonii znowu przybyć do was i zostać przez was wyprawionym do Judei.


\par }{\MM \VS{17}Czy więc tak postanawiając, postąpiłem lekkomyślnie? Albo
{\ADD{czy}} to, co postanawiam, postanawiam według ciała, aby było u mnie „tak, tak” i „nie, nie”?


\par }{\MM \VS{18}Lecz
{\ADD{jak}} Bóg jest wierny, tak nasze słowa do was nie były „tak” i „nie”.


\par }{\MM \VS{19}Ponieważ Syn Boży, Jezus Chrystus, który wśród was głoszony był przez nas,
{\ADD{to znaczy}} przeze mnie, Sylwana i Tymoteusza, nie był „tak” i „nie”, lecz było w nim „tak”.


\par }{\MM \VS{20}Ile jest bowiem obietnic Boga, w nim
{\ADD{są}} „tak” i w nim
{\ADD{są}} „Amen”, ku chwale Boga przez nas.


\par }{\MM \VS{21}Tym zaś, który utwierdza nas
{\ADD{razem}} z wami w Chrystusie i który nas namaścił,
{\ADD{jest}} Bóg;


\par }{\MM \VS{22}Który też zapieczętował nas i dał do naszych serc Ducha
{\ADD{jako}} zadatek.


\par }{\MM \VS{23}A ja wzywam Boga na świadka mojej duszy, że aby was oszczędzić, nie przybyłem dotąd do Koryntu.


\par }{\MM \VS{24}Nie dlatego, że panujemy nad waszą wiarą, ale jesteśmy pomocnikami waszej radości; wiarą bowiem stoicie.




\par }\Chap{2}{\MM \VerseOne{1}A postanowiłem to sobie, aby nie przychodzić do was znowu w smutku.


\par }{\MM \VS{2}Jeśli bowiem ja was zasmucam, to któż może mnie rozweselić, jeśli nie ten, którego ja zasmucam?


\par }{\MM \VS{3}A to wam napisałem, abym, gdy przyjdę, nie doznał smutku od tych, od których powinienem doznawać radości, będąc pewien co do was wszystkich, że moja radość jest także waszą
{\ADD{radością}}.


\par }{\MM \VS{4}Gdyż w wielkim ucisku i utrapieniu serca, wśród wielu łez pisałem do was nie po to, abyście się smucili, ale żebyście poznali, jak wielka jest moja miłość do was.


\par }{\MM \VS{5}Jeśli więc ktoś spowodował smutek, to nie mnie zasmucił, ale po części – by nie obciążyć – was wszystkich.


\par }{\MM \VS{6}Takiemu wystarczy kara
{\ADD{wymierzona}} przez wielu
{\ADD{z was}}.


\par }{\MM \VS{7}Tak więc przeciwnie, powinniście mu raczej przebaczyć i pocieszyć
{\ADD{go}}, aby przypadkiem zbytni smutek go nie pochłonął.


\par }{\MM \VS{8}Dlatego proszę was, abyście potwierdzili
{\ADD{swą}} miłość do niego.


\par }{\MM \VS{9}Po to też pisałem, aby was wypróbować i się przekonać, czy we wszystkim jesteście posłuszni.


\par }{\MM \VS{10}A komu
{\ADD{wy}} coś przebaczacie,
{\ADD{temu}} i ja, gdyż i ja, jeśli coś przebaczyłem temu, któremu przebaczyłem,
{\ADD{zrobiłem to}} ze względu na was wobec Chrystusa;


\par }{\MM \VS{11}Aby nas szatan nie podszedł; jego zamysły bowiem nie są nam nieznane.


\par }{\MM \VS{12}Gdy zaś przybyłem do Troady, aby
{\ADD{głosić}} ewangelię Chrystusa, a drzwi zostały mi otwarte w Panu;


\par }{\MM \VS{13}Nie zaznałem spokoju ducha,
{\ADD{bo}} nie znalazłem Tytusa, mego brata. Rozstawszy się więc z nimi, wyruszyłem do Macedonii.


\par }{\MM \VS{14}Lecz dzięki Bogu, który nam zawsze daje zwycięstwo w Chrystusie i roznosi przez nas woń swojego poznania w każdym miejscu.


\par }{\MM \VS{15}Jesteśmy bowiem dla Boga przyjemną wonią Chrystusa wśród tych, którzy są zbawieni, i wśród tych, którzy giną.


\par }{\MM \VS{16}Dla jednych wonią śmierci ku śmierci, a dla drugich wonią życia ku życiu. Lecz do tego któż jest zdatny?


\par }{\MM \VS{17}Nie jesteśmy bowiem jak wielu, którzy fałszują słowo Boże, lecz ze szczerości, jak od Boga mówimy w Chrystusie przed obliczem Boga.




\par }\Chap{3}{\MM \VerseOne{1}Czy znowu zaczynamy polecać samych siebie? Albo czy potrzebujemy, jak niektórzy,
{\ADD{listów}} polecających do was albo od was?


\par }{\MM \VS{2}Naszym listem wy jesteście, napisanym w naszych sercach, znanym i czytanym przez wszystkich ludzi.


\par }{\MM \VS{3}Gdyż wiadomo, że jesteście listem Chrystusowym sporządzonym przez nasze posługiwanie, napisanym nie atramentem, lecz Duchem Boga żywego, nie na tablicach kamiennych, lecz na żywych tablicach serc.


\par }{\MM \VS{4}A taką ufność mamy przez Chrystusa ku Bogu.


\par }{\MM \VS{5}Nie żebyśmy sami z siebie byli w stanie pomyśleć coś jakby z samych siebie, lecz nasza możność jest z Boga.


\par }{\MM \VS{6}On też uczynił nas zdolnymi sługami nowego testamentu, nie litery, ale Ducha; litera bowiem zabija, Duch zaś ożywia.


\par }{\MM \VS{7}Lecz jeśli posługiwanie śmierci, wyryte literami na kamieniach, było pełne chwały, tak że synowie Izraela nie mogli wpatrywać się w oblicze Mojżesza z powodu chwały jego oblicza, która miała przeminąć;


\par }{\MM \VS{8}To o ileż bardziej pełne chwały nie miałoby być posługiwanie Ducha?


\par }{\MM \VS{9}Jeśli bowiem posługiwanie potępienia
{\ADD{było}} pełne chwały, o ileż bardziej obfituje w chwałę posługiwanie sprawiedliwości.


\par }{\MM \VS{10}To bowiem, co miało chwałę, nie miało chwały w porównaniu z tą przewyższającą chwałą.


\par }{\MM \VS{11}Jeśli zaś to, co przemija,
{\ADD{było}} pełne chwały, tym bardziej pełne chwały jest to, co trwa.


\par }{\MM \VS{12}Mając więc taką nadzieję, z całą otwartością mówimy;


\par }{\MM \VS{13}A nie jak Mojżesz,
{\ADD{który}} kładł sobie na twarz zasłonę, aby synowie Izraela nie wpatrywali się w koniec tego, co miało przeminąć.


\par }{\MM \VS{14}Lecz ich umysły zostały zaślepione; aż do dziś bowiem przy czytaniu Starego Testamentu ta sama zasłona pozostaje nieodsłonięta, gdyż jest usuwana w Chrystusie.


\par }{\MM \VS{15}I aż do dziś, gdy Mojżesz jest czytany, zasłona leży na ich sercu.


\par }{\MM \VS{16}Gdy jednak nawrócą się do Pana, zasłona zostanie zdjęta.


\par }{\MM \VS{17}Pan zaś jest tym Duchem, a gdzie jest Duch Pana, tam i wolność.


\par }{\MM \VS{18}Lecz my wszyscy, którzy z odsłoniętą twarzą patrzymy na chwałę Pana,
{\ADD{jakby}} w zwierciadle, zostajemy przemienieni w ten sam obraz, z chwały w chwałę, za sprawą Ducha Pana.




\par }\Chap{4}{\MM \VerseOne{1}Dlatego mając to posługiwanie, tak jak otrzymaliśmy miłosierdzie, nie zniechęcamy się.


\par }{\MM \VS{2}Lecz wyrzekliśmy się ukrytych haniebnych
{\ADD{czynów}}, nie postępując podstępnie ani nie fałszując słowa Bożego, ale przez ujawnianie prawdy polecamy samych siebie sumieniu każdego człowieka w obliczu Boga.


\par }{\MM \VS{3}A jeśli nasza ewangelia jest zakryta, to jest zakryta dla tych, którzy giną;


\par }{\MM \VS{4}W których bóg tego świata zaślepił umysły, w niewierzących, aby nie świeciła im światłość chwalebnej ewangelii Chrystusa, który jest obrazem Boga.


\par }{\MM \VS{5}Nie głosimy bowiem samych siebie, lecz Chrystusa Jezusa,
{\ADD{że jest}} Panem, a samych siebie,
{\ADD{że jesteśmy}} waszymi sługami dla Jezusa.


\par }{\MM \VS{6}Ponieważ Bóg, który rozkazał, aby z ciemności zabłysnęło światło, ten zabłysnął w naszych sercach, aby zajaśniało
{\ADD{w nas}} poznanie chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa.


\par }{\MM \VS{7}Mamy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby wspaniałość tej mocy była z Boga, a nie z nas.


\par }{\MM \VS{8}Zewsząd jesteśmy uciskani, lecz nie przygnębieni, bezradni, lecz nie zrozpaczeni;


\par }{\MM \VS{9}Prześladowani, lecz nie opuszczeni, powaleni, ale nie zgładzeni.


\par }{\MM \VS{10}Nieustannie nosimy w ciele umieranie Pana Jezusa, aby i życie Jezusa objawiło się w naszym ciele.


\par }{\MM \VS{11}Zawsze bowiem my, którzy żyjemy, jesteśmy wydawani na śmierć z powodu Jezusa, aby i życie Jezusa objawiło się w naszym śmiertelnym ciele.


\par }{\MM \VS{12}Tak więc w nas działa śmierć, a w was życie.


\par }{\MM \VS{13}Mając zaś tego samego ducha wiary, jak jest napisane: Uwierzyłem i dlatego przemówiłem; my
{\ADD{również}} wierzymy i dlatego mówimy;


\par }{\MM \VS{14}Wiedząc, że ten, który wskrzesił Pana Jezusa, przez Jezusa wskrzesi także nas i postawi razem z wami.


\par }{\MM \VS{15}Wszystko
{\ADD{to}} bowiem
{\ADD{dzieje się}} dla was, żeby obfitująca łaska, przez dziękczynienie wielu, rozmnożyła się ku chwale Bożej.


\par }{\MM \VS{16}Dlatego nie zniechęcamy się, bo chociaż nasz zewnętrzny człowiek niszczeje, to jednak ten wewnętrzny odnawia się z dnia na dzień.


\par }{\MM \VS{17}Ten bowiem nasz chwilowy i lekki ucisk przynosi nam przeogromną i wieczną wagę chwały;


\par }{\MM \VS{18}Gdy nie patrzymy na to, co widzialne, lecz na to, co niewidzialne. To bowiem, co widzialne, jest doczesne, to zaś, co niewidzialne, jest wieczne.




\par }\Chap{5}{\MM \VerseOne{1}Wiemy bowiem, że jeśli zostanie zniszczony ten namiot naszego ziemskiego mieszkania, to mamy budowlę od Boga, dom nie ręką uczyniony, wieczny w niebiosach.


\par }{\MM \VS{2}Dlatego w tym wzdychamy, pragnąc przyodziać się w nasz dom z nieba;


\par }{\MM \VS{3}Jeśli tylko zostaniemy znalezieni odziani, a nie nadzy.


\par }{\MM \VS{4}Bo my, którzy jesteśmy w tym namiocie, wzdychamy, obciążeni, ponieważ nie pragniemy być rozebrani, ale przyodziani, aby to, co śmiertelne, zostało wchłonięte przez życie.


\par }{\MM \VS{5}A tym, który nas do tego właśnie przygotował,
{\ADD{jest}} Bóg, który nam też dał Ducha
{\ADD{jako}} zadatek.


\par }{\MM \VS{6}Tak więc mamy zawsze ufność, wiedząc, że dopóki mieszkamy w tym ciele, tułamy się z dala od Pana.


\par }{\MM \VS{7}(Przez wiarę bowiem kroczymy, a nie przez widzenie.)


\par }{\MM \VS{8}Mamy jednak ufność i wolelibyśmy raczej wyjść z ciała i zamieszkać u Pana.


\par }{\MM \VS{9}Dlatego też zabiegamy o to, żeby się jemu podobać, czy mieszkamy
{\ADD{w ciele}}, czy
{\ADD{z niego}} wychodzimy.


\par }{\MM \VS{10}Wszyscy bowiem musimy stanąć przed trybunałem Chrystusa, aby każdy otrzymał
{\ADD{zapłatę}} za to, co
{\ADD{czynił}} w ciele, według tego, co czynił, czy dobro, czy zło.


\par }{\MM \VS{11}Wiedząc zatem o tym strachu Pańskim, przekonujemy ludzi; dla Boga zaś
{\ADD{wszystko}} w nas jest jawne; mam też nadzieję, że i dla waszych sumień
{\ADD{wszystko}} w nas jest jawne.


\par }{\MM \VS{12}Bo nie polecamy wam ponownie samych siebie, ale dajemy wam sposobność do chlubienia się nami, żebyście mieli co
{\ADD{odpowiedzieć}} tym, którzy się chlubią tym, co zewnętrzne, a nie sercem.


\par }{\MM \VS{13}Jeśli zaś odchodzimy od zmysłów – dla Boga
{\ADD{odchodzimy}}, jeżeli jesteśmy przy zdrowych zmysłach – dla was
{\ADD{jesteśmy}}.


\par }{\MM \VS{14}Miłość Chrystusa bowiem przymusza nas, jako tych, którzy uznaliśmy, że skoro jeden umarł za wszystkich, to wszyscy umarli.


\par }{\MM \VS{15}A umarł za wszystkich, aby ci, którzy żyją, już więcej nie żyli dla siebie, lecz dla tego, który za nich umarł i został wskrzeszony.


\par }{\MM \VS{16}Dlatego my odtąd nikogo nie znamy według ciała, a chociaż znaliśmy Chrystusa według ciała, to teraz już
{\ADD{więcej}} go
{\ADD{takim}} nie znamy.


\par }{\MM \VS{17}Tak więc jeśli ktoś
{\ADD{jest}} w Chrystusie, nowym
{\ADD{jest}} stworzeniem;
{\ADD{to, co}} stare, przeminęło, oto wszystko stało się nowe.


\par }{\MM \VS{18}A wszystko to
{\ADD{jest}} z Boga, który nas pojednał ze sobą przez Jezusa Chrystusa i dał nam służbę pojednania.


\par }{\MM \VS{19}Bóg bowiem był w Chrystusie, jednając świat z samym sobą, nie poczytując ludziom ich grzechów, i nam powierzył to słowo pojednania.


\par }{\MM \VS{20}Tak więc w miejsce Chrystusa sprawujemy poselstwo, tak jakby Bóg upominał
{\ADD{was}} przez nas. W miejsce Chrystusa prosimy: Pojednajcie się z Bogiem.


\par }{\MM \VS{21}{\ADD{On}} bowiem tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą.




\par }\Chap{6}{\MM \VerseOne{1}Jako
{\ADD{jego}} współpracownicy napominamy was, abyście nie przyjmowali łaski Bożej na próżno.


\par }{\MM \VS{2}(Mówi bowiem
{\ADD{Bóg}}: W czasie pomyślnym wysłuchałem cię, a w dniu zbawienia przyszedłem ci z pomocą. Oto teraz czas pomyślny, oto teraz dzień zbawienia.)


\par }{\MM \VS{3}Nie dając nikomu żadnego
{\ADD{powodu}} do zgorszenia, aby
{\ADD{nasza}} posługa nie była zhańbiona;


\par }{\MM \VS{4}Ale we wszystkim okazujemy się sługami Boga, w wielkiej cierpliwości, w uciskach, w niedostatkach, w utrapieniach;


\par }{\MM \VS{5}W chłostach, w więzieniach, podczas rozruchów, w trudach, w nocnych czuwaniach, w postach;


\par }{\MM \VS{6}Przez czystość i poznanie, przez wytrwałość i życzliwość, przez Ducha Świętego i nieobłudną miłość;


\par }{\MM \VS{7}Przez słowo prawdy i moc Boga, przez oręż sprawiedliwości na prawo i na lewo;


\par }{\MM \VS{8}Przez chwałę i pohańbienie, przez złą i dobrą sławę; jakby zwodziciele, a jednak prawdomówni;


\par }{\MM \VS{9}Jakby nieznani, jednak
{\ADD{dobrze}} znani, jakby umierający, a oto żyjemy, jakby karani, ale nie zabici;


\par }{\MM \VS{10}Jakby smutni, jednak zawsze radośni, jakby ubodzy, jednak wielu ubogacający, jakby nic nie mający, jednak wszystko posiadający.


\par }{\MM \VS{11}Nasze usta otworzyły się przed wami, Koryntianie, nasze serce się rozszerzyło.


\par }{\MM \VS{12}Nie jest wam ciasno w nas, lecz w waszym wnętrzu jest ciasno;


\par }{\MM \VS{13}Odwzajemniając się więc
{\ADD{nam}} – jak do moich dzieci mówię – rozszerzcie się i wy.


\par }{\MM \VS{14}Nie wprzęgajcie się w nierówne jarzmo z niewierzącymi. Cóż bowiem wspólnego ma sprawiedliwość z niesprawiedliwością? Albo jaka jest wspólnota między światłem a ciemnością?


\par }{\MM \VS{15}Albo jaka zgoda Chrystusa z Belialem, albo co za dział wierzącego z niewierzącym?


\par }{\MM \VS{16}A co za porozumienie między świątynią Boga a bożkami? Wy bowiem jesteście świątynią Boga żywego, tak jak mówi Bóg: Będę w nich mieszkał i będę się przechadzał w nich, i będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.


\par }{\MM \VS{17}Dlatego wyjdźcie spośród nich i odłączcie się, mówi Pan, i nieczystego nie dotykajcie, a ja was przyjmę.


\par }{\MM \VS{18}I będę wam Ojcem, a wy będziecie mi synami i córkami – mówi Pan Wszechmogący.




\par }\Chap{7}{\MM \VerseOne{1}Mając więc te obietnice, najmilsi, oczyśćmy się z wszelkiego brudu ciała i ducha, dopełniając uświęcenia w bojaźni Bożej.


\par }{\MM \VS{2}Przyjmijcie nas; nikogo nie skrzywdziliśmy, nikogo nie zepsuliśmy, nikogo nie wykorzystaliśmy.


\par }{\MM \VS{3}Nie mówię
{\ADD{tego}}, aby was potępiać; wcześniej bowiem powiedziałem, że jesteście w naszych sercach na wspólną śmierć i wspólne życie.


\par }{\MM \VS{4}Mam wielką swobodę w mówieniu do was, bardzo się wami chlubię, jestem pełen pociechy, obfituję w radość w każdym naszym ucisku.


\par }{\MM \VS{5}Kiedy bowiem przybyliśmy do Macedonii, nasze ciało nie zaznało żadnego odpoczynku, ale zewsząd
{\ADD{byliśmy}} uciśnieni: na zewnątrz walki, a wewnątrz obawy.


\par }{\MM \VS{6}Lecz Bóg, który pociesza uniżonych, pocieszył nas przez przybycie Tytusa.


\par }{\MM \VS{7}A nie tylko przez jego przybycie, ale też przez pociechę, jakiej doznał wśród was, gdy opowiedział nam o waszej tęsknocie, o waszym płaczu, o waszej gorliwości względem mnie, tak że uradowałem się jeszcze bardziej.


\par }{\MM \VS{8}Choć bowiem zasmuciłem was listem, nie żałuję
{\ADD{tego}}, a mimo że żałowałem (bo widzę, że ten list zasmucił was, chociaż tylko na chwilę);


\par }{\MM \VS{9}{\ADD{To}} teraz się raduję, nie dlatego, że byliście zasmuceni, ale że byliście zasmuceni ku pokucie. Zostaliście bowiem zasmuceni według Boga, żebyście w niczym nie ponieśli szkody przez nas.


\par }{\MM \VS{10}Bo smutek,
{\ADD{który jest}} według Boga, przynosi pokutę ku zbawieniu, czego nikt nie żałuje; lecz smutek
{\ADD{według}} świata przynosi śmierć.


\par }{\MM \VS{11}To bowiem, że byliście zasmuceni według Boga, jakąż wielką wzbudziło w was pilność, jakie uniewinnianie się, jakie oburzenie, jaką bojaźń, jaką tęsknotę, jaką gorliwość, jakie wymierzenie kary! We wszystkim okazaliście się czyści w tej sprawie.


\par }{\MM \VS{12}Dlatego chociaż pisałem do was, nie
{\ADD{pisałem}} z powodu tego, który wyrządził krzywdę, ani z powodu tego, który krzywdy doznał, lecz aby okazać nasze zatroskanie o was przed Bogiem.


\par }{\MM \VS{13}Tak więc zostaliśmy pocieszeni waszą pociechą. A jeszcze bardziej uradowaliśmy się radością Tytusa, bo jego duch został pokrzepiony przez was wszystkich.


\par }{\MM \VS{14}Bo jeśli w czymś chlubiłem się wami przed nim, nie zostałem zawstydzony. Lecz tak, jak mówiliśmy wam wszystko zgodnie z prawdą, tak też nasza chluba przed Tytusem okazała się prawdziwa.


\par }{\MM \VS{15}A jego serce jeszcze bardziej
{\ADD{skłania się}} ku wam, gdy wspomina posłuszeństwo was wszystkich
{\ADD{i}} to, jak przyjęliście go z bojaźnią i drżeniem.


\par }{\MM \VS{16}Raduję się więc, że we wszystkim mogę wam ufać.




\par }\Chap{8}{\MM \VerseOne{1}A oznajmiamy wam, bracia, o łasce Bożej, która jest dana kościołom Macedonii;


\par }{\MM \VS{2}Iż w ciężkiej próbie ucisku ich obfita radość i skrajne ubóstwo obfitowały bogactwem ich ofiarności.


\par }{\MM \VS{3}Zaświadczam bowiem,
{\ADD{że}} według możliwości, a nawet ponad możliwość okazali gotowość;


\par }{\MM \VS{4}Z wielkim naleganiem prosząc nas, abyśmy przyjęli ten dar i ich udział w służbie na rzecz świętych.


\par }{\MM \VS{5}A
{\ADD{postąpili}} nie
{\ADD{tylko}} tak, jak się spodziewaliśmy, ale samych siebie najpierw oddali Panu, a
{\ADD{potem}} nam za wolą Boga.


\par }{\MM \VS{6}{\ADD{Tak}}, że poprosiliśmy Tytusa, aby tak jak wcześniej zaczął, tak też dokończył u was tego dzieła łaski.


\par }{\MM \VS{7}Jak więc obfitujecie we wszystko, w wiarę, w mowę, w poznanie, we wszelką pilność i w miłość waszą do nas, tak i w tym dziele łaski obfitujcie.


\par }{\MM \VS{8}Nie mówię
{\ADD{tego}} jako rozkaz, lecz abym przez zapał innych wypróbował szczerość waszej miłości.


\par }{\MM \VS{9}Znacie bowiem łaskę naszego Pana Jezusa Chrystusa, że będąc bogatym, dla was stał się ubogim, abyście wy zostali ubogaceni jego ubóstwem.


\par }{\MM \VS{10}A w tej
{\ADD{sprawie}} daję
{\ADD{wam}} swoją radę, gdyż jest to pożyteczne dla was, którzy nie tylko zaczęliście
{\ADD{to}} robić, ale już ubiegłego roku wykazaliście chęć.


\par }{\MM \VS{11}Teraz więc to, co
{\ADD{zaczęliście}} robić, dokończcie, aby tak, jak była gotowość w chęciach, tak też
{\ADD{aby było}} wykonanie z tego, co macie.


\par }{\MM \VS{12}Jeśli bowiem najpierw jest gotowość, jest przyjmowana według tego, co kto ma, a nie według tego, czego nie ma.


\par }{\MM \VS{13}Nie
{\ADD{chodzi}} bowiem o to, żeby innym ulżyć, a was obciążyć;


\par }{\MM \VS{14}Lecz o równość, aby teraz wasza obfitość
{\ADD{usłużyła}} ich niedostatkowi, aby też ich obfitość waszemu niedostatkowi
{\ADD{usłużyła}}, tak żeby była równość;


\par }{\MM \VS{15}Jak jest napisane: Kto wiele
{\ADD{nazbierał}}, nie miał za wiele, a kto mało
{\ADD{nazbierał}}, nie miał za mało.


\par }{\MM \VS{16}Lecz Bogu
{\ADD{niech będą}} dzięki, który wszczepił taką troskę o was w serce Tytusa;


\par }{\MM \VS{17}Że przyjął tę zachętę, a będąc bardziej gorliwym, dobrowolnie wybrał się do was.


\par }{\MM \VS{18}Posłaliśmy razem z nim brata, którego sława w ewangelii rozchodzi się po wszystkich kościołach.


\par }{\MM \VS{19}A nie tylko
{\ADD{to}}, ale
{\ADD{też}} został wybrany przez kościoły na towarzysza naszej podróży w tym dziele łaski, którym służymy ku chwale samego Pana i ku
{\ADD{okazaniu}} waszej gotowości;


\par }{\MM \VS{20}Wystrzegając się tego, aby nas ktoś nie ganił z powodu tego hojnego daru, którym służymy;


\par }{\MM \VS{21}Starając się o to, co uczciwe, nie tylko przed Panem, ale też przed ludźmi.


\par }{\MM \VS{22}A posłaliśmy z nimi naszego brata, którego pilność wielokrotnie wypróbowaliśmy w wielu sprawach, a który teraz jest o wiele bardziej pilny, ponieważ
{\ADD{ma}} do was wielkie zaufanie.


\par }{\MM \VS{23}A jeśli
{\ADD{chodzi}} o Tytusa, jest
{\ADD{on}} moim towarzyszem i współpracownikiem wśród was,
{\ADD{jeśli}} zaś
{\ADD{chodzi}} o naszych braci, są wysłannikami kościołów
{\ADD{i}} chwałą Chrystusa.


\par }{\MM \VS{24}Okażcie im więc przed kościołami dowód waszej miłości i naszej chluby z was.




\par }\Chap{9}{\MM \VerseOne{1}Lecz o posłudze na rzecz świętych nie ma potrzeby, abym wam pisał.


\par }{\MM \VS{2}Znam bowiem waszą gotowość, z powodu której wobec Macedończyków chlubię się wami, że Achaja jest gotowa od zeszłego roku, i wasza gorliwość pobudziła wielu.


\par }{\MM \VS{3}Ale posłałem braci, żeby nasza chluba z was nie okazała się pod tym względem próżna, abyście, jak mówiłem, byli przygotowani;


\par }{\MM \VS{4}I abyśmy, jeśli przypadkiem przybyliby ze mną Macedończycy i zastali was nieprzygotowanymi, nie byli zawstydzeni my – żeby nie powiedzieć: wy – za tak śmiałe przechwalanie się.


\par }{\MM \VS{5}Uważałem więc za konieczne zachęcić braci, aby wcześniej udali się do was i zawczasu przygotowali przedtem obiecany wasz hojny dar, aby był gotowy jako
{\ADD{wyraz}} hojności, a nie skąpstwa.


\par }{\MM \VS{6}Lecz
{\ADD{mówię}}: Kto skąpo sieje, skąpo też żąć będzie, a kto sieje obficie, obficie też żąć będzie.


\par }{\MM \VS{7}Każdy jak postanowił w swym sercu,
{\ADD{tak niech zrobi}}, nie z żalem ani z przymusu, gdyż radosnego dawcę Bóg miłuje.


\par }{\MM \VS{8}A Bóg ma moc udzielić wam obficie wszelkiej łaski, abyście, mając zawsze wszystkiego pod dostatkiem, obfitowali we wszelki dobry uczynek;


\par }{\MM \VS{9}Jak jest napisane: Rozrzucił, dał ubogim, jego sprawiedliwość trwa na wieki.


\par }{\MM \VS{10}A ten, który daje ziarno siewcy, niech i wam da chleba do jedzenia, i wasze ziarno rozmnoży, i zwiększy plon waszej sprawiedliwości;


\par }{\MM \VS{11}{\ADD{Abyście}} byli wzbogaceni we wszystko ku wszelkiej hojności, która sprawia, że z naszego powodu składane jest dziękczynienie Bogu.


\par }{\MM \VS{12}Posługiwanie bowiem w tej służbie nie tylko zaspokaja niedostatki świętych, ale też obfituje w liczne dziękczynienia składane Bogu.


\par }{\MM \VS{13}Gdyż przez doświadczenie tej posługi chwalą Boga za to, że jesteście posłuszni wyznawanej przez siebie ewangelii Chrystusa i hojni w udzielaniu im i wszystkim
{\ADD{innym}};


\par }{\MM \VS{14}A modląc się za was, tęsknią za wami z powodu obfitującej w was łaski Bożej.


\par }{\MM \VS{15}Bogu
{\ADD{niech będą}} dzięki za jego niewypowiedziany dar.




\par }\Chap{10}{\MM \VerseOne{1}A ja sam, Paweł, proszę was przez łagodność i życzliwość Chrystusa,
{\ADD{ja}}, który, gdy jestem obecny wśród was, jestem pokorny w waszych oczach, lecz gdy jestem nieobecny, jestem śmiały wobec was.


\par }{\MM \VS{2}A proszę, żebym będąc obecny, nie musiał być śmiały tą pewnością siebie, którą zamierzam być śmiały wobec niektórych, którzy sądzą, że postępujemy według ciała.


\par }{\MM \VS{3}Chociaż bowiem w ciele żyjemy, nie walczymy według ciała;


\par }{\MM \VS{4}(Gdyż oręż naszej walki nie jest cielesny, ale z Boga, i ma moc burzenia twierdz warownych);


\par }{\MM \VS{5}Obalamy rozumowania i wszelką wyniosłość, która powstaje przeciwko poznaniu Boga, i zniewalamy wszelką myśl do posłuszeństwa Chrystusowi;


\par }{\MM \VS{6}Gotowi do ukarania wszelkiego nieposłuszeństwa, kiedy wasze posłuszeństwo będzie całkowite.


\par }{\MM \VS{7}Czy patrzycie
{\ADD{tylko}} na to, co jest przed oczami? Jeśli ktoś jest przekonany, że należy do Chrystusa, to niech też weźmie pod uwagę, że jak on należy do Chrystusa, tak do Chrystusa
{\ADD{należymy}} i my.


\par }{\MM \VS{8}Choćbym się bowiem jeszcze bardziej chełpił z naszej władzy, którą dał nam Pan ku zbudowaniu, a nie ku waszej zgubie, nie będę zawstydzony;


\par }{\MM \VS{9}Aby się nie wydawało, że chcę was straszyć listami.


\par }{\MM \VS{10}{\ADD{Mówią}} bowiem: Listy ważkie są i mocne, ale gdy się zjawia osobiście,
{\ADD{jest}} słaby, a
{\ADD{jego}} mowa godna pogardy.


\par }{\MM \VS{11}Kto tak
{\ADD{sądzi}}, niech wie, że jakimi jesteśmy w słowach listów, będąc nieobecni, takimi też
{\ADD{będziemy}} w czynie, gdy będziemy obecni.


\par }{\MM \VS{12}Nie śmiemy bowiem zaliczać siebie do niektórych ani porównywać się z niektórymi, którzy polecają sami siebie. Nie mają bowiem rozumu, gdyż mierzą się własną miarą i porównują się sami ze sobą.


\par }{\MM \VS{13}Lecz my nie będziemy się chlubili ponad miarę, ale według miary zasad, które Bóg nam wymierzył, miary, która sięgnęła aż do was.


\par }{\MM \VS{14}Nie przekraczamy bowiem ponad miarę samych siebie, jakbyśmy nie dotarli aż do was, bo przyszliśmy aż i do was z ewangelią Chrystusa.


\par }{\MM \VS{15}I nie chlubimy się ponad miarę z pracy innych, ale mamy nadzieję, że gdy wzrośnie w was wasza wiara, i my wzrośniemy obficie wśród was zgodnie z naszymi zasadami;


\par }{\MM \VS{16}Żeby głosić ewangelię poza waszymi granicami, nie chlubiąc się na cudzym obszarze tym, czego
{\ADD{już inni}} dokonali.


\par }{\MM \VS{17}Kto więc się chlubi, w Panu niech się chlubi.


\par }{\MM \VS{18}Nie ten bowiem, kto sam siebie poleca, jest wypróbowany, lecz ten, kogo poleca Pan.




\par }\Chap{11}{\MM \VerseOne{1}O, gdybyście mogli trochę znieść moje głupstwo! Doprawdy znoście mnie.


\par }{\MM \VS{2}Jestem bowiem zazdrosny o was Bożą zazdrością; zaślubiłem was bowiem jednemu mężowi, aby przedstawić was Chrystusowi jako czystą dziewicę.


\par }{\MM \VS{3}Lecz boję się, by czasem, tak jak wąż swoją przebiegłością oszukał Ewę, tak też wasze umysły
{\ADD{nie zostały}} skażone
{\ADD{i nie odstąpiły}} od prostoty, która jest w Chrystusie.


\par }{\MM \VS{4}Gdyby bowiem przyszedł ktoś i głosił innego Jezusa, którego my nie głosiliśmy, albo gdybyście przyjęli innego ducha, którego nie otrzymaliście, albo inną ewangelię, której nie przyjęliście, znosilibyście
{\ADD{go}} z łatwością.


\par }{\MM \VS{5}A uważam, że w niczym nie ustępowałem tym wielkim apostołom.


\par }{\MM \VS{6}Bo chociaż jestem prostakiem w mowie, to jednak nie w poznaniu; lecz staliśmy się jawni wobec was we wszystkim, pod każdym względem.


\par }{\MM \VS{7}Czyż popełniłem grzech, uniżając samego siebie, abyście wy byli wywyższeni, że za darmo głosiłem wam ewangelię Bożą?


\par }{\MM \VS{8}Ograbiłem inne kościoły, biorąc od nich zapłatę, aby wam służyć.


\par }{\MM \VS{9}A gdy byłem u was i znalazłem się w potrzebie, nikomu nie byłem ciężarem; mój niedostatek bowiem uzupełnili bracia, którzy przybyli z Macedonii. Pilnowałem się, aby w niczym nie być dla was ciężarem, i nadal będę się pilnował.


\par }{\MM \VS{10}Jak prawda Chrystusa jest we mnie, tak tej chluby nikt mi nie odbierze w granicach Achai.


\par }{\MM \VS{11}Dlaczego?
{\ADD{Czy}} dlatego, że was nie miłuję? Bóg
{\ADD{to}} wie.


\par }{\MM \VS{12}Co zaś czynię, nadal będę czynił, aby pozbawić okazji tych, którzy jej szukają, aby w tym, z czego się chlubią, okazali się takimi jak my.


\par }{\MM \VS{13}Tacy bowiem są fałszywymi apostołami, podstępnymi pracownikami, którzy przybierają postać apostołów Chrystusa.


\par }{\MM \VS{14}I nic dziwnego, sam bowiem szatan przybiera postać anioła światłości.


\par }{\MM \VS{15}Nic więc wielkiego, jeśli i jego słudzy przybierają postać sług sprawiedliwości. Koniec ich
{\ADD{jednak}} będzie według ich uczynków.


\par }{\MM \VS{16}Mówię znowu: Niech nikt nie uważa mnie za głupiego; a jeśli już tak, to przyjmijcie mnie jako głupiego, abym i ja mógł się trochę pochlubić.


\par }{\MM \VS{17}Co mówię, nie mówię według Pana, ale jakby w głupocie, w tym śmiałym przechwalaniu się.


\par }{\MM \VS{18}Skoro wielu chlubi się według ciała, i ja będę się chlubił.


\par }{\MM \VS{19}Chętnie przecież znosicie głupich, sami będąc mądrymi.


\par }{\MM \VS{20}Znosicie bowiem, gdy ktoś was bierze w niewolę, gdy ktoś was objada, gdy ktoś was wyzyskuje, gdy ktoś wynosi się
{\ADD{ponad was}}, gdy was ktoś policzkuje.


\par }{\MM \VS{21}Mówię o hańbie, jakbyśmy byli słabi; lecz w czym ktoś jest śmiały – mówię jak głupi – ja też jestem śmiały.


\par }{\MM \VS{22}Są Hebrajczykami? Ja także. Są Izraelitami? Ja także. Są potomstwem Abrahama? Ja także.


\par }{\MM \VS{23}Są sługami Chrystusa? Mówię jak głupi: Ja
{\ADD{jeszcze}} bardziej; w pracach więcej, w chłostach nad miarę, w więzieniach częściej, w
{\ADD{niebezpieczeństwie}} śmierci wielokroć.


\par }{\MM \VS{24}Od Żydów pięciokrotnie otrzymałem czterdzieści razów bez jednego.


\par }{\MM \VS{25}Trzy razy byłem bity rózgami, raz kamienowany, trzy razy rozbił się ze mną okręt, dzień i noc spędziłem w głębinie morskiej.


\par }{\MM \VS{26}Często w podróżach, w niebezpieczeństwach na rzekach, w niebezpieczeństwach od bandytów, w niebezpieczeństwach od
{\ADD{własnego}} narodu, w niebezpieczeństwach od pogan, w niebezpieczeństwach w mieście, w niebezpieczeństwach na pustyni, w niebezpieczeństwach na morzu, w niebezpieczeństwach wśród fałszywych braci;


\par }{\MM \VS{27}W trudzie i znoju, często w czuwaniu, w głodzie i pragnieniu, często w postach, w zimnie i nagości;


\par }{\MM \VS{28}A poza tymi sprawami zewnętrznymi, w tym, co mi codziennie ciąży, w trosce o wszystkie kościoły.


\par }{\MM \VS{29}Któż jest słaby, żebym i ja nie był słaby? Któż się gorszy, żebym i ja nie płonął?


\par }{\MM \VS{30}Jeśli mam się chlubić, będę się chlubić z moich słabości.


\par }{\MM \VS{31}Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, który jest błogosławiony na wieki, wie, że nie kłamię.


\par }{\MM \VS{32}W Damaszku namiestnik króla Aretasa otoczył strażą miasto Damasceńczyków, chcąc mnie schwytać;


\par }{\MM \VS{33}Ale przez okno spuszczono mnie w koszu przez mur i uszedłem jego rąk.




\par }\Chap{12}{\MM \VerseOne{1}Wprawdzie nie jest dla mnie pożyteczne chlubić się, to jednak przejdę do widzeń i objawień Pańskich.


\par }{\MM \VS{2}Znam człowieka w Chrystusie, który przed czternastu laty – czy w ciele, nie wiem, czy poza ciałem, nie wiem, Bóg wie – został porwany aż do trzeciego nieba.


\par }{\MM \VS{3}I znam takiego człowieka – czy w ciele, czy poza ciałem, nie wiem, Bóg wie;


\par }{\MM \VS{4}Który został porwany do raju i słyszał niewypowiedziane słowa, których człowiekowi nie wolno mówić.


\par }{\MM \VS{5}Z takiego
{\ADD{człowieka}} będę się chlubić, a z samego siebie nie będę się chlubił, chyba że z moich słabości.


\par }{\MM \VS{6}Gdybym bowiem chciał się chlubić, nie byłbym głupi, bo powiedziałbym prawdę. Powstrzymuję się jednak, aby ktoś nie myślał o mnie ponad to, jakim mnie widzi albo co ode mnie słyszy.


\par }{\MM \VS{7}A żebym zbytnio nie wynosił się ogromem objawień, dany mi został cierń dla ciała, wysłannik szatana, aby mnie policzkował, żebym się ponad miarę nie wynosił.


\par }{\MM \VS{8}Dlatego trzy razy prosiłem Pana, aby
{\ADD{on}} odstąpił ode mnie.


\par }{\MM \VS{9}Lecz powiedział mi: Wystarczy ci moja łaska. Moja moc bowiem doskonali się w słabości. Najchętniej więc będę się chlubił z moich słabości, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa.


\par }{\MM \VS{10}Dlatego mam upodobanie w słabościach, w zniewagach, w niedostatkach, w prześladowaniach, w uciskach ze względu na Chrystusa; gdy bowiem jestem słaby, wtedy jestem mocny.


\par }{\MM \VS{11}Stałem się głupi, chlubiąc się; wy mnie
{\ADD{do tego}} zmusiliście. Ja bowiem przez was powinienem być polecany, ponieważ nie byłem mniejszy niż ci wielcy apostołowie, chociaż jestem niczym.


\par }{\MM \VS{12}Jednak znaki apostoła okazały się wśród was we wszelkiej cierpliwości, w znakach, cudach i
{\ADD{przejawach}} mocy.


\par }{\MM \VS{13}W czym bowiem jesteście gorsi od innych kościołów, jeśli nie w tym tylko, że ja sam nie byłem dla was ciężarem? Wybaczcie mi tę krzywdę.


\par }{\MM \VS{14}Oto po raz trzeci jestem gotów przybyć do was i nie będę dla was ciężarem. Nie szukam bowiem tego, co wasze, ale was
{\ADD{samych}}, ponieważ nie dzieci rodzicom powinny gromadzić skarby, ale rodzice dzieciom.


\par }{\MM \VS{15}Lecz ja bardzo chętnie poniosę wydatki i samego siebie wydam za wasze dusze, chociaż im bardziej was miłuję, tym mniej jestem
{\ADD{przez was}} miłowany.


\par }{\MM \VS{16}Ale niech i tak będzie; nie byłem dla was ciężarem, ale będąc przebiegły, zdobyłem was podstępem.


\par }{\MM \VS{17}Czy wyzyskałem was przez kogoś z tych, których do was posłałem?


\par }{\MM \VS{18}Uprosiłem Tytusa i wysłałem z nim brata. Czy Tytus was wyzyskał? Czy nie postępowaliśmy w tym samym duchu? Czy nie
{\ADD{kroczyliśmy}} tymi samymi śladami?


\par }{\MM \VS{19}Znowu sądzicie, że się przed wami usprawiedliwiamy? W obliczu Boga w Chrystusie mówimy, a to wszystko, najmilsi, dla waszego zbudowania.


\par }{\MM \VS{20}Obawiam się bowiem, żebym przypadkiem, gdy przyjdę, nie zastał was takimi, jakimi nie chciałbym
{\ADD{was zastać}}, i żebyście wy nie zastali mnie takim, jakim nie chcielibyście; żeby przypadkiem
{\ADD{nie było wśród was}} sporów, zazdrości, gniewu, kłótni, obmów, szemrania, wynoszenia się i zamieszań;


\par }{\MM \VS{21}Żeby, gdy znowu przyjdę, mój Bóg nie poniżył mnie wobec was i musiałbym opłakiwać wielu tych, którzy przedtem grzeszyli i nie pokutowali z nieczystości, nierządu i rozpusty, których się dopuścili.




\par }\Chap{13}{\MM \VerseOne{1}Oto teraz po raz trzeci idę do was. Na podstawie zeznania dwóch albo trzech świadków oparte będzie każde słowo.


\par }{\MM \VS{2}Powiedziałem poprzednio i znowu mówię, jako obecny za drugim razem, a nieobecny teraz, piszę tym, którzy przedtem grzeszyli, i wszystkim innym, że jeśli znowu przybędę, nie oszczędzę
{\ADD{nikogo}};


\par }{\MM \VS{3}Skoro szukacie dowodu na to, że przeze mnie przemawia Chrystus, który nie jest słaby względem was, lecz jest mocny w was.


\par }{\MM \VS{4}Chociaż bowiem został ukrzyżowany wskutek słabości, to jednak żyje z mocy Boga. I my także w nim jesteśmy słabi, ale będziemy żyć z nim z mocy Boga względem was.


\par }{\MM \VS{5}Badajcie samych siebie, czy jesteście w wierze, samych siebie doświadczajcie. Czy nie wiecie o samych sobie, że Jezus Chrystus jest w was? Chyba że zostaliście odrzuceni.


\par }{\MM \VS{6}Mam jednak nadzieję, że poznacie, iż my nie jesteśmy odrzuceni.


\par }{\MM \VS{7}I modlę się do Boga, abyście nie czynili nic złego, nie po to, abyśmy my okazali się wypróbowani, ale abyście wy czynili to, co dobre, choćbyśmy byli jak odrzuceni.


\par }{\MM \VS{8}Nie możemy bowiem nic
{\ADD{uczynić}} przeciwko prawdzie, lecz dla prawdy.


\par }{\MM \VS{9}Cieszymy się bowiem, gdy my jesteśmy słabi, a wy mocni; i tego też życzymy, abyście wy byli doskonali.


\par }{\MM \VS{10}Dlatego piszę to, będąc nieobecny, abym będąc obecny, nie musiał postępować surowo według mocy, którą mi dał Pan ku zbudowaniu, a nie ku niszczeniu.


\par }{\MM \VS{11}Na koniec, bracia, miejcie się dobrze; bądźcie doskonali, pokrzepiajcie się, bądźcie jednomyślni, żyjcie w pokoju, a Bóg miłości i pokoju będzie z wami.


\par }{\MM \VS{12}Pozdrówcie się nawzajem świętym pocałunkiem.


\par }{\MM \VS{13}Pozdrawiają was wszyscy święci.


\par }{\MM \VS{14}Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i wspólnota Ducha Świętego
{\ADD{niech będzie}} z wami wszystkimi. Amen.


\par }