\NormalFont\ShortTitle{Nehemiasza}

{\MT Księga Nehemiasza



\par }\ChapOne{1}{\MM \VerseOne{1}Słowa Nehemiasza, syna Chakaliasza. Oto w miesiącu Kislew, dwudziestego roku, gdy przebywałem w pałacu Suza;


\par }{\MM \VS{2}Przyszedł Chanani, jeden z moich braci, a
{\ADD{wraz z nim niektórzy}} mężczyźni z Judy. Zapytałem ich o ocalałych Żydów, którzy przeżyli niewolę, i o Jerozolimę.


\par }{\MM \VS{3}I odpowiedzieli mi: Ostatki spośród tych, którzy w tamtej prowincji przeżyli niewolę, są w wielkim utrapieniu i pohańbieniu; ponadto mur Jerozolimy jest zburzony i jej bramy zostały spalone ogniem.


\par }{\MM \VS{4}A gdy usłyszałem te słowa, usiadłem, płakałem i smuciłem się przez
{\ADD{kilka}} dni, pościłem i modliłem się przed Bogiem niebios.


\par }{\MM \VS{5}I powiedziałem: Ach PANIE, Boże niebios, Boże wielki i straszny, który zachowujesz przymierze i
{\ADD{okazujesz}} miłosierdzie tym, którzy cię miłują i przestrzegają twoich przykazań.


\par }{\MM \VS{6}Niech twoje ucho będzie uważne, a twoje oczy będą otwarte, aby wysłuchać modlitwy twego sługi, którą teraz zanoszę do ciebie dniem i nocą za synów Izraela, twoje sługi, i
{\ADD{w której}} wyznaję grzechy synów Izraela, które popełniliśmy przeciwko tobie. Również ja i dom mego ojca zgrzeszyliśmy.


\par }{\MM \VS{7}Postąpiliśmy bardzo niegodziwie wobec ciebie i nie przestrzegaliśmy przykazań, ustaw ani praw, które nakazałeś Mojżeszowi, swemu słudze.


\par }{\MM \VS{8}Wspomnij, proszę, na słowo, które przekazałeś Mojżeszowi, swemu słudze, gdy powiedziałeś:
{\ADD{Jeśli}} przekroczycie
{\ADD{moje przykazania}}, to rozproszę was między narodami;


\par }{\MM \VS{9}Lecz jeśli nawrócicie się do mnie i będziecie przestrzegać moich przykazań i wypełniać je, to choćby wasi wygnańcy byli na krańcu nieba, zgromadzę ich stamtąd i przyprowadzę na miejsce, które wybrałem, aby tam przebywało moje imię.


\par }{\MM \VS{10}Oni bowiem są twoimi sługami i twoim ludem, który odkupiłeś swoją wielką mocą i silną ręką.


\par }{\MM \VS{11}Proszę, Panie, niech twoje ucho będzie uważne na modlitwę twego sługi i na modlitwę twoich sług, którzy pragną bać się twego imienia. Spraw dziś, proszę, aby poszczęściło się twemu słudze, i okaż mu łaskę na oczach tego człowieka. Byłem bowiem podczaszym króla.




\par }\Chap{2}{\MM \VerseOne{1}I oto zdarzyło się w miesiącu Nisan, w dwudziestym roku króla Artakserksesa, gdy
{\ADD{stało}} przed nim wino, że wziąłem
{\ADD{je}} i podałem królowi, a nigdy
{\ADD{przedtem}} nie byłem taki smutny w jego obecności.


\par }{\MM \VS{2}Król więc zapytał mnie: Czemu
{\ADD{tak}} smutno wyglądasz, skoro nie jesteś chory? Nic innego to jak smutek serca. I bardzo się przeraziłem.


\par }{\MM \VS{3}I powiedziałem do króla: Niech król żyje na wieki. Jakże nie mam wyglądać smutno, gdy miasto, dom grobów moich ojców, jest zburzone, a jego bramy pochłonął ogień?


\par }{\MM \VS{4}Król ponownie zapytał mnie: O co chciałbyś prosić? Modliłem się więc do Boga niebios.


\par }{\MM \VS{5}Potem powiedziałem do króla: Jeśli król uważa
{\ADD{to}} za dobre i jeśli twój sługa znalazł łaskę w twoich oczach,
{\ADD{proszę}}, abyś mnie posłał do Judy, do miasta grobów moich ojców, abym je odbudował.


\par }{\MM \VS{6}Król – obok którego siedziała królowa – zapytał mnie: Jak długo potrwa twoja podróż i kiedy powrócisz? Gdy podałem mu termin, spodobało się to królowi i posłał mnie.


\par }{\MM \VS{7}Potem powiedziałem królowi: Jeśli król uważa to za dobre, niech mi dadzą listy do namiestników zarzecza, aby mnie przeprowadzili, aż przyjdę do Judy;


\par }{\MM \VS{8}Także list do Asafa, dozorcy lasu królewskiego, aby mi dał drewno na belki do bram pałacu przy domu, na mur miejski i na dom, do którego się wprowadzę. Król więc dał mi
{\ADD{listy}}, gdyż była nade mną łaskawa ręka mego Boga.


\par }{\MM \VS{9}A gdy przyszedłem do namiestników zarzecza, oddałem im listy króla. A król wyprawił ze mną dowódców wojskowych i jeźdźców.


\par }{\MM \VS{10}Kiedy Sanballat Choronita i Tobiasz, sługa ammonicki, usłyszeli o tym, bardzo im się nie spodobało to, że przyszedł człowiek, który będzie zabiegał o dobro synów Izraela.


\par }{\MM \VS{11}Gdy więc przyszedłem do Jerozolimy, spędziłem tam trzy dni.


\par }{\MM \VS{12}Potem wstałem w nocy, ja i kilku mężczyzn ze mną – a nikomu nie wyjawiłem, co mój Bóg położył mi na sercu, abym uczynił w Jerozolimie, nie miałem też ze sobą żadnego zwierzęcia oprócz tego, na którym jechałem;


\par }{\MM \VS{13}I wyjechałem nocą przez Bramę nad Doliną w kierunku Źródła Smoczego do Bramy Gnojnej, i oglądałem mury jerozolimskie, które były zburzone, a
{\ADD{których}} bramy były strawione ogniem.


\par }{\MM \VS{14}Potem dotarłem do Bramy Źródlanej i do Stawu Królewskiego, gdzie dla zwierzęcia, na którym jechałem, nie było już przejścia.


\par }{\MM \VS{15}Jechałem więc nocą przez potok i oglądałem mur, po czym zawróciłem i przejechałem przez Bramę nad Doliną, i tak powróciłem.


\par }{\MM \VS{16}Ale przełożeni nie wiedzieli, dokąd się udałem ani co uczyniłem. Dotychczas bowiem nie oznajmiłem
{\ADD{tego}} ani Żydom, ani kapłanom, ani dostojnikom, ani przełożonym, ani żadnemu z budowniczych.


\par }{\MM \VS{17}Wtedy powiedziałem do nich: Widzicie, w jakiej niedoli się znajdujemy, Jerozolima jest spustoszona i jej bramy spalone są ogniem. Chodźcie i odbudujmy mur Jerozolimy, abyśmy już nie byli zhańbieni.


\par }{\MM \VS{18}A gdy opowiedziałem im
{\ADD{o tym}}, jak łaskawa ręka mego Boga była nade mną, także o słowach, które wypowiedział do mnie król, powiedzieli: Wstańmy i budujmy. I zachęcali się do tego dobrego dzieła.


\par }{\MM \VS{19}Kiedy usłyszeli o tym Sanballat Choronita i Tobiasz, sługa ammonicki, oraz Geszem Arab, szydzili z nas i wzgardzili nami, mówiąc: Co to za rzecz, którą robicie? Czy buntujecie się przeciw królowi?


\par }{\MM \VS{20}Odpowiedziałem im: Bóg niebios poszczęści nam; my więc, jego słudzy, powstaniemy i odbudujemy. Wy zaś nie macie ani działu, ani prawa, ani pamiątki w Jerozolimie.




\par }\Chap{3}{\MM \VerseOne{1}Potem powstał najwyższy kapłan Eliaszib wraz ze swoimi braćmi kapłanami i odbudowali Bramę Owczą. Poświęcili ją i wstawili jej wrota. Poświęcili ją aż do wieży Mea i aż do wieży Chananeela.


\par }{\MM \VS{2}Obok niego budowali mężczyźni z Jerycha, a obok nich budował Zakkur, syn Imriego.


\par }{\MM \VS{3}A Bramę Rybną budowali synowie Senaa, którzy założyli też jej belki, wstawili jej wrota, zamki i rygle.


\par }{\MM \VS{4}Obok nich naprawiał Meremot, syn Uriasza, syna Kosa, a obok nich naprawiał Meszullam, syn Berechiasza, syna Meszezabeela. Obok nich naprawiał Sadok, syn Baany.


\par }{\MM \VS{5}Obok nich naprawiali Tekoici, lecz ich dostojnicy nie ugięli swego karku do pracy dla swego Pana.


\par }{\MM \VS{6}A Bramę Starą naprawiali Jojada, syn Paseacha, i Meszullam, syn Besodiasza. Założyli jej belki i wstawili jej wrota, zamki i rygle.


\par }{\MM \VS{7}Obok nich naprawiali Melatiasz Gibeonita, Jadon Meronotyta oraz mężczyźni z Gibeonu i Mispy aż do tronu namiestnika z tej strony rzeki.


\par }{\MM \VS{8}Obok nich naprawiał Uzziel, syn Charchajasza,
{\ADD{jeden}} ze złotników, a obok niego naprawiał Chananiasz, syn aptekarza. Obwarowali Jerozolimę aż do Muru Szerokiego.


\par }{\MM \VS{9}Obok nich naprawiał Refajasz, syn Chura, przełożony połowy okręgu Jerozolimy.


\par }{\MM \VS{10}Obok nich naprawiał Jedajasz, syn Charumafa, naprzeciw swego domu. A obok niego naprawiał Chattusz, syn Chaszabnejasza.


\par }{\MM \VS{11}Drugi odcinek i Wieżę Pieców zaś naprawiał Malkiasz, syn Charima, i Chaszub, syn Pachat-Moaba.


\par }{\MM \VS{12}Obok niego naprawiał Szallum, syn Hallochesza, przełożony połowy okręgu Jerozolimy, on i jego córki.


\par }{\MM \VS{13}Bramę nad Doliną naprawiali Chanun i mieszkańcy Zanoach. Odbudowali ją, wstawili jej wrota, zamki i rygle i
{\ADD{naprawili}} tysiąc łokci muru aż do Bramy Gnojnej.


\par }{\MM \VS{14}Lecz Bramę Gnojną naprawiał Malkiasz, syn Rekaba, przełożony okręgu Bet-Hakkerem. On ją odbudował i wstawił jej wrota, zamki i rygle;


\par }{\MM \VS{15}Bramę Źródlaną naprawiał Szallun, syn Kol-Chozego, przełożony okręgu Mispa. On ją zbudował, pokrył
{\ADD{dachem}} i wstawił jej wrota, zamki i rygle oraz wzniósł mur nad stawem Sziloach przy ogrodzie królewskim aż do schodów prowadzących do miasta Dawida.


\par }{\MM \VS{16}Za nim naprawiał Nehemiasz, syn Azbuka, przełożony połowy okręgu Bet-Sur, aż
{\ADD{do miejsca}} naprzeciw grobów Dawida i aż do stawu sztucznego, i aż do domu mocarzy.


\par }{\MM \VS{17}Za nim naprawiali Lewici: Rechum, syn Baniego, obok niego naprawiał Chaszabiasz, przełożony połowy okręgu Keila, za swój okręg.


\par }{\MM \VS{18}Za nim naprawiali ich bracia: Bawaj, syn Chenadada, przełożony połowy okręgu Keila.


\par }{\MM \VS{19}Obok niego naprawiał Ezer, syn Jeszuy, przełożony Mispy, następny odcinek naprzeciw wejścia do zbrojowni przy rogu.


\par }{\MM \VS{20}Za nim naprawiał gorliwie Baruch, syn Zabbaja, dalszy odcinek od rogu aż do drzwi domu arcykapłana Eliasziba.


\par }{\MM \VS{21}Za nim naprawiał Meremot, syn Uriasza, syn Kosa, następny odcinek od drzwi domu Eliasziba aż do końca jego domu.


\par }{\MM \VS{22}Za nim naprawiali kapłani, którzy mieszkali na równinie.


\par }{\MM \VS{23}Za nimi naprawiali Beniamin i Chaszub, naprzeciw swoich domów. Za nimi naprawiał Azariasz, syn Maasejasza, syna Ananiasza, obok swego domu.


\par }{\MM \VS{24}Za nim naprawiał Binnuj, syn Chenadada, następny odcinek od domu Azariasza aż do zakrętu i do narożnika.


\par }{\MM \VS{25}Palal, syn Uzaja,
{\ADD{naprawiał}} naprzeciw rogu i wieży wystającej z domu królewskiego, która
{\ADD{była}} przy więzieniu. Za nim
{\ADD{naprawiał}} Pedajasz, syn Parosza.


\par }{\MM \VS{26}A Netinici, mieszkający na Ofelu,
{\ADD{naprawiali}} aż naprzeciw Bramy Wodnej na wschodzie i do wieży wystającej.


\par }{\MM \VS{27}Za nimi naprawiali Tekoici dalszy odcinek, naprzeciw wielkiej wieży wystającej aż do muru Ofel.


\par }{\MM \VS{28}Znad Bramy Końskiej naprawiali kapłani, każdy naprzeciw swego domu.


\par }{\MM \VS{29}Za nimi naprawiał Sadok, syn Immera, naprzeciw swego domu, a za nim naprawiał Szemajasz, syn Szekaniasza, stróż Bramy Wschodniej.


\par }{\MM \VS{30}Za nim naprawiał Chananiasz, syn Szelemiasza, i Chanun, szósty syn Salafa, następny odcinek. Za nim naprawiał Meszullam, syn Berechiasza, naprzeciw swojej komnaty.


\par }{\MM \VS{31}Za nim naprawiał Malkiasz, syn złotnika, aż do domu Netinitów i handlarzy, naprzeciw Bramy Sądowej i aż do Sali Narożnej.


\par }{\MM \VS{32}A pomiędzy Salą Narożną a Bramą Owczą naprawiali złotnicy i handlarze.




\par }\Chap{4}{\MM \VerseOne{1}A gdy Sanballat usłyszał, że odbudowujemy mur, rozgniewał się i bardzo się oburzył, i zaczął szydzić z Żydów.


\par }{\MM \VS{2}I powiedział wobec swoich braci i wojska Samarii: Co ci niedołężni Żydzi wyprawiają? Czy pozwolimy im na to? Czy będą składać ofiary? Czy zdołają to skończyć w jeden dzień? Czy wskrzeszą kamienie z kupy gruzu, które spalono?


\par }{\MM \VS{3}Ale Tobiasz Ammonita, który stał obok niego, powiedział: Nawet jeśli zbudują, przyjdzie lis i przewróci ich kamienny mur.


\par }{\MM \VS{4}Wysłuchaj, nasz Boże, bo jesteśmy wzgardzeni, i odwróć ich zhańbienie na ich głowę, i wydaj ich na łup w ziemi niewoli.


\par }{\MM \VS{5}Nie zakrywaj ich nieprawości, a niech ich grzech nie będzie wymazany przed tobą. Ciebie bowiem pobudzili do gniewu na oczach budujących.


\par }{\MM \VS{6}Lecz my nadal odbudowywaliśmy ten mur i mur został spojony aż do połowy, bo lud miał serce do pracy.


\par }{\MM \VS{7}Gdy Sanballat i Tobiasz, Arabowie, Ammonici i Aszdodyci usłyszeli, że mury Jerozolimy są odbudowywane, że wyłomy zaczęły się wypełniać, bardzo się rozgniewali.


\par }{\MM \VS{8}I wszyscy sprzysięgli się razem, aby przyjść i walczyć przeciw Jerozolimie, i przeszkadzać w
{\ADD{robocie}}.


\par }{\MM \VS{9}My jednak modliliśmy się do naszego Boga i postawiliśmy przeciwko nim straż we dnie i w nocy, ponieważ się ich baliśmy.


\par }{\MM \VS{10}I Judejczycy powiedzieli: Osłabła siła dźwigających, a gruzu
{\ADD{jeszcze}} wiele. Nie będziemy mogli odbudować muru.


\par }{\MM \VS{11}Ponadto nasi wrogowie powiedzieli: Zanim się dowiedzą i spostrzegą, przyjdziemy między nich i ich wymordujemy, i wstrzymamy tę pracę.


\par }{\MM \VS{12}A gdy Żydzi mieszkający obok nich przyszli, powiedzieli nam dziesięć razy: Ze wszystkich miejsc, z których przyjdziecie do nas,
{\ADD{oni przyjdą na was}}.


\par }{\MM \VS{13}Ustawiłem więc lud w niższych miejscach za murem
{\ADD{i}} na wysokich miejscach; ustawiłem
{\ADD{ich}} według rodzin z ich mieczami, włóczniami i łukami.


\par }{\MM \VS{14}A gdy popatrzyłem, wstałem i powiedziałem do dostojników, przełożonych i pozostałych z ludu: Nie bójcie się ich. Wspomnijcie na PANA, wielkiego i budzącego grozę, i walczcie za swoich braci, za swoich synów i swoje córki, za swoje żony i domy.


\par }{\MM \VS{15}I kiedy nasi wrogowie usłyszeli, że nam to oznajmiono, Bóg zniweczył ich radę, a my wszyscy wróciliśmy do muru, każdy do swojej pracy.


\par }{\MM \VS{16}Jednak od tego czasu połowa moich sług pracowała, a druga połowa trzymała włócznie, tarcze, łuki i pancerze. Naczelnicy zaś
{\ADD{stali}} za całym domem Judy.


\par }{\MM \VS{17}Ci, którzy odbudowywali mur, i ci, którzy dźwigali ciężar, i ci, którzy go nakładali, każdy z nich jedną ręką pracował, a w drugiej trzymał broń.


\par }{\MM \VS{18}A z tych, którzy budowali, każdy miał swój miecz przypasany do boku i
{\ADD{tak}} budowali. A trębacz
{\ADD{stał}} obok mnie.


\par }{\MM \VS{19}Powiedziałem bowiem do dostojników, przełożonych i pozostałych z ludu: Praca jest wielka i rozległa, a my jesteśmy rozdzieleni na murze, jeden z dala od drugiego.


\par }{\MM \VS{20}W jakimkolwiek miejscu usłyszycie dźwięk trąby, tam ruszajcie do nas. Nasz Bóg będzie walczył za nas.


\par }{\MM \VS{21}Pracowaliśmy więc przy tym dziele, a druga połowa trzymała włócznie, od pojawienia się zorzy aż do wzejścia gwiazd.


\par }{\MM \VS{22}W tym czasie powiedziałem też do ludu: Niech każdy nocuje ze swoim sługą w Jerozolimie, aby w nocy
{\ADD{słudzy}} trzymali straż, a w dzień pracowali.


\par }{\MM \VS{23}Tak więc ani ja, ani moi bracia, ani moi słudzy, ani straż, która była przy mnie, nie zdejmowaliśmy swoich szat,
{\ADD{zrobiliśmy to}} wyłącznie przy obmywaniu.




\par }\Chap{5}{\MM \VerseOne{1}I podniósł się wielki krzyk ludu i ich żon przeciwko swym braciom Żydom.


\par }{\MM \VS{2}Niektórzy bowiem mówili: Jest nas wielu wraz z synami i córkami i musimy nabyć zboża, abyśmy mogli jeść i żyć.


\par }{\MM \VS{3}Inni zaś mówili: Nasze pola, winnice i domy musimy dać pod zastaw, aby nabyć zboża na czas głodu.


\par }{\MM \VS{4}Jeszcze inni mówili: Pożyczyliśmy pieniądze, aby dać podatek królowi,
{\ADD{zastawiając}} nasze pola i nasze winnice.


\par }{\MM \VS{5}A przecież nasze ciało jest jak ciało naszych braci,
{\ADD{a}} nasi synowie są jak ich synowie. A jednak to my musimy oddać naszych synów i nasze córki w niewolę i
{\ADD{niektóre}} z naszych córek są już zaprzedane w niewolę, a my nie mamy siły w naszych rękach, aby
{\ADD{je odkupić}}, gdyż nasze pola i winnice
{\ADD{należą}} do innych.


\par }{\MM \VS{6}I rozgniewałem się bardzo, gdy usłyszałem ich wołanie i te słowa.


\par }{\MM \VS{7}Rozważyłem to w swoim sercu, po czym skarciłem dostojników i przełożonych, mówiąc do nich: Każdy z was uprawia lichwę wobec swoich braci. Zebrałem więc wielkie zgromadzenie przeciwko nim;


\par }{\MM \VS{8}I powiedziałem do nich: My według naszych możliwości odkupiliśmy swoich braci Żydów, którzy zostali zaprzedani poganom, a wy chcecie sprzedać swoich braci? Chcielibyście ich nam sprzedać? Oni zamilkli, nie znajdując odpowiedzi.


\par }{\MM \VS{9}Ponadto powiedziałem: Nie jest dobre to, co czynicie. Czy nie powinniście kroczyć w bojaźni naszego Boga, by uniknąć zhańbienia od pogan, naszych wrogów?


\par }{\MM \VS{10}Także ja i moi bracia oraz moi słudzy pożyczyliśmy im pieniądze i zboże. Porzućmy, proszę, tę lichwę.


\par }{\MM \VS{11}Zwróćcie im, proszę, ich pole, winnice, oliwniki i domy oraz setną część pieniędzy, zboża, wina i oliwy, którą od nich pobieracie.


\par }{\MM \VS{12}Wtedy odpowiedzieli: Zwrócimy i nie będziemy domagać się
{\ADD{niczego}} od nich. Uczynimy tak, jak ty powiedziałeś. Wezwałem więc kapłanów i kazałem przysiąc
{\ADD{wierzycielom}}, że postąpią według tej obietnicy.


\par }{\MM \VS{13}Potem wytrząsnąłem swoje zanadrze i powiedziałem: Tak niech Bóg wytrząśnie każdego z jego domu i z
{\ADD{owocu}} jego pracy, kto nie dotrzyma tej obietnicy. Niech tak będzie wytrząśnięty i ogołocony. I całe zgromadzenie powiedziało: Amen. I chwalili PANA. I lud postąpił według tej obietnicy.


\par }{\MM \VS{14}Również od dnia, w którym ustanowiono mnie ich namiestnikiem w ziemi Judy, od dwudziestego aż do trzydziestego drugiego roku króla Artakserksesa, przez dwanaście lat, ja i moi bracia nie jedliśmy chleba przysługującego namiestnikowi.


\par }{\MM \VS{15}Dawni namiestnicy, którzy byli przede mną, obciążali lud, pobierając od niego chleb i wino, a ponadto czterdzieści syklów srebra. Ich słudzy również wykorzystywali lud. Lecz ja tak nie postępowałem z bojaźni Bożej.


\par }{\MM \VS{16}Także pracowałem przy naprawie tego muru, a pola nie kupiłem. Wszyscy też moi słudzy zgromadzili się tam do pracy.


\par }{\MM \VS{17}Ponadto przy moim stole
{\ADD{byli}} Żydzi i przełożeni w liczbie stu pięćdziesięciu oraz ci, którzy przychodzili do nas spośród okolicznych pogan.


\par }{\MM \VS{18}Przygotowywano więc dla mnie każdego dnia jednego wołu, sześć wybornych owiec oraz drób, a co dziesięć dni rozmaite wino. Mimo to nie domagałem się chleba przysługującego namiestnikowi, gdyż niewola ciążyła nad tym ludem.


\par }{\MM \VS{19}Wspomnij na mnie, mój Boże, ku
{\ADD{memu}} dobru, ze względu na wszystko, co czyniłem dla tego ludu.




\par }\Chap{6}{\MM \VerseOne{1}A gdy Sanballat, Tobiasz, Geszem Arab i pozostali nasi wrogowie usłyszeli, że zbudowałem mur i że nie pozostał w nim żaden wyłom, chociaż jeszcze w tym czasie nie wstawiłem wrót do bram;


\par }{\MM \VS{2}Wtedy Sanballat i Geszem wysłali do mnie
{\ADD{poselstwo}} ze słowami: Przyjdź, spotkajmy się razem w
{\ADD{jednej ze}} wsi, na równinie Ono. Lecz oni mieli zamiar uczynić mi coś złego.


\par }{\MM \VS{3}Wysłałem więc do nich posłańców z taką odpowiedzią: Wykonuję wielką pracę i nie mogę zejść. Czemu miałaby stanąć ta praca, gdybym jej zaniechał, by zejść do was?


\par }{\MM \VS{4}Cztery razy przysłali do mnie
{\ADD{poselstwo}} w tej sprawie, a ja odpowiedziałem im tak samo.


\par }{\MM \VS{5}Potem Sanballat po raz piąty przysłał do mnie w ten sam sposób swego sługę z otwartym listem w ręku;


\par }{\MM \VS{6}A było w nim napisane: Wśród pogan krąży pogłoska – jak powiada Gaszmu – że ty i Żydzi zamierzacie się zbuntować. Dlatego budujesz mur, abyś był ich królem, według tych słów.


\par }{\MM \VS{7}Krąży też pogłoska, że ustanowiłeś proroków, aby opowiadali o tobie w Jerozolimie, mówiąc: Jest król w Judzie. Teraz te słowa dotrą do króla. Przyjdź więc i naradzimy się wspólnie.


\par }{\MM \VS{8}Lecz ja wysłałem do niego taką odpowiedź: Nie jest tak, jak powiadasz, ale sam sobie to wymyślasz.


\par }{\MM \VS{9}Oni wszyscy bowiem straszyli nas, mówiąc: Ich ręce osłabną od tej pracy i nie zostanie dokonana. Teraz więc,
{\ADD{Boże}}, wzmocnij moje ręce.


\par }{\MM \VS{10}A gdy wszedłem do domu Szemajasza, syna Delajasza, syna Mehetabeela, gdzie był zamknięty, powiedział
{\ADD{mi}}: Zejdźmy się w domu Bożym, w świątyni, i zamknijmy drzwi. Przyjdą bowiem, aby cię zabić. Tej nocy przyjdą, aby cię zabić.


\par }{\MM \VS{11}A ja odpowiedziałem: Czy człowiek taki jak ja miałby uciekać? Czy ktoś taki jak ja wszedłby do świątyni, aby się ratować? Nie wejdę.


\par }{\MM \VS{12}I poznałem, że to nie Bóg go posłał, ale wypowiedział to proroctwo przeciwko mnie, bo Tobiasz i Sanballat przekupili go.


\par }{\MM \VS{13}Został przekupiony, abym się uląkł i tak uczynił, i zgrzeszył, aby posłużyło
{\ADD{to}} do zniesławienia
{\ADD{mnie}}, by mnie zhańbić.


\par }{\MM \VS{14}Mój Boże, pamiętaj o Tobiaszu i Sanballacie, według ich uczynków, także o prorokini Noadzie oraz pozostałych prorokach, którzy chcieli mnie straszyć.


\par }{\MM \VS{15}A mur został ukończony dwudziestego piątego
{\ADD{dnia miesiąca}} Elul, w ciągu pięćdziesięciu dwóch dni.


\par }{\MM \VS{16}A gdy usłyszeli
{\ADD{o tym}} wszyscy nasi wrogowie i gdy widzieli to wszyscy poganie, którzy byli wokół nas, bardzo się zniechęcili. Poznali bowiem, że to dzieło zostało wykonane przez naszego Boga.


\par }{\MM \VS{17}W te dni dostojnicy z Judy wysyłali wiele listów do Tobiasza, a także listy od Tobiasza przychodziły do nich.


\par }{\MM \VS{18}Wielu bowiem w Judzie
{\ADD{było}} z nim związanych przysięgą, gdyż był on zięciem Szekaniasza, syna Aracha; a jego syn Jochanan pojął za żonę córkę Meszullama, syna Berechiasza.


\par }{\MM \VS{19}Opowiadali także przede mną jego dobre czyny i moje słowa donosili jemu. Tobiasz zaś wysyłał listy, aby mnie zastraszyć.




\par }\Chap{7}{\MM \VerseOne{1}A gdy mur został odbudowany i wstawiłem wrota, gdy ustanowiono odźwiernych, śpiewaków i Lewitów;


\par }{\MM \VS{2}Nad Jerozolimą postawiłem Chananiego, swojego brata, a Chananiasza
{\ADD{ustanowiłem}} dowódcą pałacu. On bowiem był wiernym człowiekiem i bał się Boga bardziej niż wielu
{\ADD{innych}};


\par }{\MM \VS{3}I powiedziałem do nich: Niech nie otwierają bram Jerozolimy, aż słońce będzie dopiekać; a póki tam stoją, niech zamkną bramy i zaryglują je. Należy ustanowić straż spośród mieszkańców Jerozolimy, każdego na jego posterunku i każdego naprzeciwko własnego domu.


\par }{\MM \VS{4}A miasto
{\ADD{było}} przestronne i wielkie, ale ludu w jego murach było niewiele, a domy
{\ADD{jeszcze}} nie zostały odbudowane.


\par }{\MM \VS{5}I mój Bóg położył mi na sercu, abym zebrał dostojników, przełożonych i lud, aby zostali spisani według rodowodów. Wtedy znalazłem księgę rodowodów tych, którzy pierwsi powrócili, a znalazłem w niej taki zapis.


\par }{\MM \VS{6}Oto ludzie tej prowincji, którzy przybyli z niewoli, dokąd zostali uprowadzeni, których uprowadził Nabuchodonozor, król Babilonu, a powrócili do Jerozolimy i do Judy, każdy do swego miasta.


\par }{\MM \VS{7}Przyszli z Zorobabelem, z Jeszuą, Nehemiaszem, Azariaszem, Raamiaszem, Nachamanim, Mardocheuszem, Bilszanem, Misperetem, Bigwajem, Nechumem i Baaną. Oto liczba mężczyzn ludu Izraela:


\par }{\MM \VS{8}Synów Parosza – dwa tysiące stu siedemdziesięciu dwóch;


\par }{\MM \VS{9}Synów Szefatiasza – trzystu siedemdziesięciu dwóch;


\par }{\MM \VS{10}Synów Aracha – sześciuset pięćdziesięciu dwóch;


\par }{\MM \VS{11}Synów Pachat-Moaba, synów Jeszuy i Joaba – dwa tysiące ośmiuset osiemnastu;


\par }{\MM \VS{12}Synów Elama – tysiąc dwustu pięćdziesięciu czterech;


\par }{\MM \VS{13}Synów Zattua – ośmiuset czterdziestu pięciu;


\par }{\MM \VS{14}Synów Zakkaja – siedmiuset sześćdziesięciu;


\par }{\MM \VS{15}Synów Binnuja – sześciuset czterdziestu ośmiu;


\par }{\MM \VS{16}Synów Bebaja – sześciuset dwudziestu ośmiu;


\par }{\MM \VS{17}Synów Azgada – dwa tysiące trzystu dwudziestu dwóch;


\par }{\MM \VS{18}Synów Adonikama – sześciuset sześćdziesięciu siedmiu;


\par }{\MM \VS{19}Synów Bigwaja – dwa tysiące sześćdziesięciu siedmiu;


\par }{\MM \VS{20}Synów Adina – sześciuset pięćdziesięciu pięciu;


\par }{\MM \VS{21}Synów Atera, z
{\ADD{linii}} Ezechiasza – dziewięćdziesięciu ośmiu;


\par }{\MM \VS{22}Synów Chaszuma – trzystu dwudziestu ośmiu;


\par }{\MM \VS{23}Synów Besaja – trzystu dwudziestu czterech;


\par }{\MM \VS{24}Synów Charifa – stu dwunastu;


\par }{\MM \VS{25}Synów z Gibeonu – dziewięćdziesięciu pięciu.


\par }{\MM \VS{26}Mężczyźni z Betlejem i Netofy – stu osiemdziesięciu ośmiu;


\par }{\MM \VS{27}Mężczyźni z Anatot – stu dwudziestu ośmiu;


\par }{\MM \VS{28}Mężczyźni z Bet-Azmawet – czterdziestu dwóch;


\par }{\MM \VS{29}Mężczyźni z Kiriat-Jearim, Kefiry i Beerot – siedmiuset czterdziestu trzech;


\par }{\MM \VS{30}Mężczyźni z Rama i Geba – sześciuset dwudziestu jeden;


\par }{\MM \VS{31}Mężczyźni z Mikmas – stu dwudziestu dwóch;


\par }{\MM \VS{32}Mężczyźni z Betel i Aj – stu dwudziestu i trzech;


\par }{\MM \VS{33}Mężczyźni z drugiego Nebo – pięćdziesięciu dwóch;


\par }{\MM \VS{34}Synów drugiego Elama – tysiąc dwustu pięćdziesięciu czterech;


\par }{\MM \VS{35}Synów Charima – trzystu dwudziestu;


\par }{\MM \VS{36}Synów Jerycha – trzystu czterdziestu pięciu;


\par }{\MM \VS{37}Synów z Lod, Chadida i Ono – siedmiuset dwudziestu jeden;


\par }{\MM \VS{38}Synów Senai – trzy tysiące dziewięciuset trzydziestu.


\par }{\MM \VS{39}Kapłani: synów Jedajasza, z domu Jeszuy – dziewięciuset siedemdziesięciu trzech;


\par }{\MM \VS{40}Synów Immera – tysiąc pięćdziesięciu dwóch;


\par }{\MM \VS{41}Synów Paszchura – tysiąc dwustu czterdziestu siedmiu;


\par }{\MM \VS{42}Synów Charima – tysiąc siedemnastu.


\par }{\MM \VS{43}Lewici: synów Jeszuy, Kadmiela, z synów Hodwy – siedemdziesięciu czterech.


\par }{\MM \VS{44}Śpiewacy: synów Asafa – stu czterdziestu ośmiu.


\par }{\MM \VS{45}Odźwiernych: synów Szalluma, synów Atera, synów Talmona, synów Akkuba, synów Chatity, synów Szobaja – stu trzydziestu ośmiu.


\par }{\MM \VS{46}Netinici: synowie Sichy, synowie Chaszufy, synowie Tabbaota;


\par }{\MM \VS{47}Synowie Kerosa, synowie Sii, synowie Padona;


\par }{\MM \VS{48}Synowie Lebana, synowie Chagaby, synowie Szalmaja;


\par }{\MM \VS{49}Synowie Chanana, synowie Giddela, synowie Gachara;


\par }{\MM \VS{50}Synowie Reajasza, synowie Resina, synowie Nekody;


\par }{\MM \VS{51}Synowie Gazzama, synowie Uzzy, synowie Paseacha;


\par }{\MM \VS{52}Synowie Besaja, synowie Meunitów, synowie Nefisytów;


\par }{\MM \VS{53}Synowie Bakbuka, synowie Chakufy, synowie Charchura;


\par }{\MM \VS{54}Synowie Baslita, synowie Mechidy, synowie Charszy;


\par }{\MM \VS{55}Synowie Barkosa, synowie Sisery, synowie Tamacha;


\par }{\MM \VS{56}Synowie Nesjacha, synowie Chatify;


\par }{\MM \VS{57}Synowie sług Salomona: synowie Sotaja, synowie Sofereta, synowie Peridy;


\par }{\MM \VS{58}Synowie Jaali, synowie Darkona, synowie Giddela;


\par }{\MM \VS{59}Synowie Szefatiasza, synowie Chattila, synowie Pocheret-Hassebaima, synowie Amona.


\par }{\MM \VS{60}Wszystkich Netinitów i synów sług Salomona – trzystu dziewięćdziesięciu dwóch.


\par }{\MM \VS{61}A oto ci, którzy przybyli z Tel-Melach, Tel-Charsza, Kerub, Addan i Immer, ale nie mogli wykazać domu swoich ojców i swego potomstwa –
{\ADD{tego}}, czy pochodzą z Izraela.


\par }{\MM \VS{62}Synów Delajasza, synów Tobiasza, synów Nekody – sześciuset czterdziestu dwóch.


\par }{\MM \VS{63}A z kapłanów: synowie Chobajasza, synowie Kosa, synowie Barzillaja, który pojął za żonę jedną z córek Barzillaja Gileadczyka i przybrał ich imię.


\par }{\MM \VS{64}Ci szukali swego spisu według rodowodu, ale nie znaleźli, toteż zostali wykluczeni z kapłaństwa.


\par }{\MM \VS{65}Tirszata zakazał im spożywać z pokarmów najświętszych, dopóki nie pojawi się kapłan z Urim i Tummim.


\par }{\MM \VS{66}Całe to zgromadzenie
{\ADD{liczyło}} czterdzieści dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt
{\ADD{osób}};


\par }{\MM \VS{67}Nie licząc ich sług i służących, których było siedem tysięcy trzysta trzydzieścioro siedmioro. A wśród nich
{\ADD{było}} dwieście czterdzieścioro pięcioro śpiewaków i śpiewaczek.


\par }{\MM \VS{68}Ich koni – siedemset trzydzieści sześć. Ich mułów – dwieście czterdzieści pięć.


\par }{\MM \VS{69}Wielbłądów – czterysta trzydzieści pięć. Osłów – sześć tysięcy siedemset dwadzieścia.


\par }{\MM \VS{70}A niektórzy z naczelników rodów dali na prace. Tirszata dał do skarbca tysiąc drachm złota, pięćdziesiąt czasz i pięćset trzydzieści szat kapłańskich.


\par }{\MM \VS{71}Niektórzy też z przedniejszych rodów dali do skarbca na pracę dwadzieścia tysięcy drachm złota i dwa tysiące dwieście min srebra.


\par }{\MM \VS{72}A to, co dała reszta ludu,
{\ADD{wynosiło}} dwadzieścia tysięcy drachm złota, dwa tysiące min srebra i sześćdziesiąt siedem szat kapłańskich.


\par }{\MM \VS{73}Tak więc kapłani, Lewici, odźwierni, śpiewacy, część ludu, Netinici i cały Izrael osiedlili się w swoich miastach. A
{\ADD{gdy}} nastał siódmy miesiąc, synowie Izraela mieszkali w swoich miastach.




\par }\Chap{8}{\MM \VerseOne{1}Wówczas zebrał się cały lud jak jeden mąż na placu, który
{\ADD{był}} przed Bramą Wodną, i powiedział do Ezdrasza, uczonego w Piśmie, aby przyniósł księgę Prawa Mojżesza, które PAN nadał Izraelowi.


\par }{\MM \VS{2}Wtedy Ezdrasz, kapłan, przyniósł Prawo przed zgromadzenie mężczyzn i kobiet oraz wszystkich, którzy mogli słuchać i rozumieć,
{\ADD{a działo się}} to pierwszego dnia siódmego miesiąca.


\par }{\MM \VS{3}I czytał je przed tym placem, który znajdował się przed Bramą Wodną, od rana aż do południa, przed mężczyznami i kobietami oraz tymi, którzy mogli zrozumieć; a uszy całego ludu były skupione na księdze Prawa.


\par }{\MM \VS{4}Ezdrasz, uczony w Piśmie, stanął na drewnianym podwyższeniu, które przygotowano na ten cel, a obok niego, po prawej stronie, stali: Mattitiasz, Szema, Ananiasz, Uriasz, Chilkiasz i Maasejasz, a po lewej
{\ADD{stronie}}: Pedajasz, Miszael, Malkiasz, Chaszum, Chaszbadana, Zachariasz
{\ADD{i}} Meszullam.


\par }{\MM \VS{5}Ezdrasz otworzył księgę na oczach całego ludu – gdyż stał wyżej niż on – a gdy ją otworzył, cały lud powstał.


\par }{\MM \VS{6}I Ezdrasz błogosławił PANU, wielkiemu Bogu, a cały lud, podnosząc ręce, odpowiadał: Amen! Amen! Potem skłonili głowy i oddali pokłon PANU, padając twarzą ku ziemi.


\par }{\MM \VS{7}Także Jeszua, Bani, Szerebiasz, Jamin, Akkub, Szabbetaj, Hodiasz, Maasejasz, Kelita, Azariasz, Jozabad, Chanan, Pelajasz i Lewici nauczali lud prawa. A lud stał na swoim miejscu.


\par }{\MM \VS{8}Czytali więc z księgi Prawa Bożego wyraźnie i wyjaśniali znaczenie tak, żeby zrozumiano to, co czytali.


\par }{\MM \VS{9}Potem Nehemiasz, to
{\ADD{jest}} Tirszata, i Ezdrasz, kapłan i uczony w Piśmie, oraz Lewici, którzy nauczali lud, powiedzieli do całego ludu: Ten dzień jest poświęcony PANU, waszemu Bogu. Nie smućcie się ani nie płaczcie. Cały lud bowiem płakał, słuchając słowa Prawa.


\par }{\MM \VS{10}I powiedział im: Idźcie, jedzcie tłuste potrawy i pijcie słodki napój, i poślijcie porcje tym, którzy sobie
{\ADD{nic}} nie przygotowali. Dzień ten jest bowiem święty dla naszego PANA. Dlatego nie smućcie się, gdyż radość PANA jest waszą siłą.


\par }{\MM \VS{11}A Lewici uspokajali cały lud, mówiąc: Uciszcie się, bo ten dzień jest święty. Nie smućcie się.


\par }{\MM \VS{12}Rozszedł się więc cały lud, aby jeść i pić, aby rozsyłać porcje i radować się bardzo, gdyż zrozumiał słowa, które mu ogłoszono.


\par }{\MM \VS{13}Następnego dnia naczelnicy rodów całego ludu, kapłani i Lewici zebrali się wokół Ezdrasza, uczonego w Piśmie, aby zrozumieć słowa Prawa.


\par }{\MM \VS{14}I znaleźli przepis w Prawie, które PAN nadał przez Mojżesza, aby synowie Izraela mieszkali w szałasach podczas święta siódmego miesiąca;


\par }{\MM \VS{15}I aby ogłoszono i obwieszczono we wszystkich ich miastach i w Jerozolimie: Wejdźcie na górę i przynieście gałęzie oliwne, gałęzie sosnowe i gałęzie mirtowe, gałęzie palmowe i gałęzie drzew gęstych, abyście czynili szałasy, jak jest napisane.


\par }{\MM \VS{16}Lud więc wyszedł i przyniósł
{\ADD{je}}, i czynił sobie szałasy, każdy na swoim dachu, na swoich dziedzińcach, na dziedzińcach domu Bożego, na placu Bramy Wodnej i na placu Bramy Efraima.


\par }{\MM \VS{17}Całe zgromadzenie, wszyscy, którzy powrócili z niewoli, uczynili szałasy i mieszkali w nich, gdyż synowie Izraela nie czynili tego od dni Jozuego, syna Nuna, aż do tego dnia. I panowała wielka radość.


\par }{\MM \VS{18}I
{\ADD{Ezdrasz}} czytał z księgi Prawa Bożego każdego dnia, od pierwszego dnia aż do ostatniego. Przez siedem dni obchodzili święto, a dnia ósmego
{\ADD{odbyło się}} uroczyste zgromadzenie według zwyczaju.




\par }\Chap{9}{\MM \VerseOne{1}A w dwudziestym czwartym dniu tego miesiąca zgromadzili się synowie Izraela i pościli
{\ADD{odziani}} w wory oraz posypani prochem.


\par }{\MM \VS{2}I potomstwo Izraela odłączyło się od wszystkich cudzoziemców, stanęli i wyznawali swoje grzechy i nieprawości swoich ojców.


\par }{\MM \VS{3}Stali na swoim miejscu i czytali księgę Prawa PANA, swego Boga, przez ćwierć dnia, a przez drugą ćwierć dnia wyznawali
{\ADD{grzechy}} i oddawali pokłon PANU, swemu Bogu.


\par }{\MM \VS{4}Potem na podwyższeniu dla Lewitów stanęli: Jeszua, Bani, Kadmiel, Szebaniasz, Bunni, Szerebiasz, Bani i Kenani i wołali donośnym głosem do PANA, swego Boga.


\par }{\MM \VS{5}Następnie Lewici: Jeszua, Kadmiel, Bani, Chaszabnejasz, Szerebiasz, Hodiasz, Szebaniasz i Petachiasz powiedzieli: Powstańcie i błogosławcie PANU, waszemu Bogu, na wieki wieków. I niech będzie błogosławione twoje chwalebne imię, wywyższone nad wszelkie błogosławieństwo i wszelką chwałę.


\par }{\MM \VS{6}Ty, ty jedynie jesteś PANEM. Ty uczyniłeś niebiosa, niebiosa niebios i całe ich wojsko, ziemię i wszystko, co jest na niej, morza i wszystko, co w nich jest, ty też utrzymujesz to wszystko; a wojska niebios oddają tobie pokłon.


\par }{\MM \VS{7}Ty PANIE jesteś tym Bogiem, który wybrał Abrama. Wyprowadziłeś go z Ur chaldejskiego i nadałeś mu imię Abraham.


\par }{\MM \VS{8}A uznałeś, że jego serce jest wierne przed tobą i zawarłeś z nim przymierze, że ziemię Kananejczyka, Chetyty, Amoryty, Peryzzyty, Jebusyty i Girgaszyty dasz jego potomstwu. I dotrzymałeś swojego słowa, bo jesteś sprawiedliwy.


\par }{\MM \VS{9}Widziałeś utrapienie naszych ojców w Egipcie i wysłuchałeś ich wołania nad Morzem Czerwonym.


\par }{\MM \VS{10}Dokonałeś znaków i cudów na faraonie, na wszystkich jego sługach i na całym ludzie jego ziemi. Wiedziałeś bowiem, że zuchwale postępowali z nimi. I w ten sposób uczyniłeś
{\ADD{wielkim}} swoje imię, jak to
{\ADD{jest}} dzisiaj.


\par }{\MM \VS{11}Rozdzieliłeś morze przed nimi, a oni przeszli przez środek morza po suchej ziemi; ścigających ich wrzuciłeś zaś w głębię jak kamień w wody wzburzone.


\par }{\MM \VS{12}I słupem obłoku prowadziłeś ich we dnie, a słupem ognia w nocy, aby oświetlić im drogę, którą mieli iść.


\par }{\MM \VS{13}Potem zstąpiłeś na górę Synaj i mówiłeś do nich z nieba. Dałeś im sprawiedliwe sądy, słuszne prawa, dobre ustawy i przykazania.


\par }{\MM \VS{14}Oznajmiłeś im swój święty szabat i nadałeś im przykazania, ustawy i prawa przez swego sługę Mojżesza.


\par }{\MM \VS{15}Dałeś im też chleb z nieba, kiedy byli głodni, i wyprowadziłeś im wodę ze skały, kiedy byli spragnieni. Rozkazałeś im wejść do ziemi, którą przysiągłeś im dać w posiadanie.


\par }{\MM \VS{16}Ale oni i nasi ojcowie zuchwale sobie postąpili i uczynili twardym swój kark, i nie słuchali twoich przykazań.


\par }{\MM \VS{17}Odmówili posłuszeństwa i nie pamiętali o twoich cudach, które dla nich czyniłeś, ale uczynili twardym swój kark i w swoim buncie ustanowili sobie wodza, aby wrócić do swojej niewoli. Lecz ty jesteś Bogiem przebaczenia – łaskawym i miłosiernym, nieskorym do gniewu i
{\ADD{pełnym}} wielkiej dobroci – i nie opuściłeś ich.


\par }{\MM \VS{18}Nawet gdy uczynili sobie lanego cielca i powiedzieli: To jest twój Bóg, który cię wyprowadził z ziemi Egiptu, i dopuścili się wielkich bluźnierstw;


\par }{\MM \VS{19}Ty jednak w swoim wielkim miłosierdziu nie opuściłeś ich na pustyni. Słup obłoku nie odstępował od nich we dnie, prowadząc ich na drodze, ani słup ognisty w nocy, oświetlając ich i drogę, którą mieli iść.


\par }{\MM \VS{20}Ponadto dałeś
{\ADD{im}} swego dobrego ducha, aby ich pouczał; swojej manny od ich ust nie odjąłeś i dałeś im wodę, gdy byli spragnieni.


\par }{\MM \VS{21}I tak przez czterdzieści lat żywiłeś ich na pustyni i niczego im nie brakowało; ich szaty nie starzały się, a ich nogi nie puchły.


\par }{\MM \VS{22}Dałeś im królestwa i narody i rozmieściłeś ich po zakątkach, tak że posiedli ziemię Sichona, ziemię króla Heszbonu, i ziemię Oga, króla Baszanu.


\par }{\MM \VS{23}Ich synów rozmnożyłeś jak gwiazdy na niebie i wprowadziłeś ich do ziemi, którą obiecałeś ich ojcom,
{\ADD{mówiąc}}, że wejdą, aby ją posiąść.


\par }{\MM \VS{24}Weszli więc synowie i posiedli tę ziemię, gdy poniżyłeś przed nimi mieszkańców tej ziemi, Kananejczyków, których wydałeś w ich ręce, oraz ich królów i narody tej ziemi, aby postąpili z nimi według swojej woli.


\par }{\MM \VS{25}Zdobyli warowne miasta i tłustą ziemię i posiedli domy pełne wszelkich dóbr, wykopane studnie, winnice, oliwniki i drzewa owocowe w obfitości. Jedli do syta i utyli, i rozkoszowali się w twojej wielkiej dobroci.


\par }{\MM \VS{26}Ale stali się oporni i zbuntowali się, rzucili twoje Prawo za siebie, zabili twoich proroków, którzy świadczyli przeciwko nim, aby ich nawrócić do ciebie, i dopuszczali się wielkich bluźnierstw.


\par }{\MM \VS{27}Wydałeś ich więc w ręce ich wrogów, którzy ich uciskali. A gdy w czasie swego ucisku wołali do ciebie, ty z nieba wysłuchałeś ich i według swego wielkiego miłosierdzia dawałeś im wybawicieli, którzy ich wybawiali z rąk wrogów.


\par }{\MM \VS{28}Lecz gdy mieli spokój, znowu czynili zło przed tobą. Dlatego pozostawiłeś ich w ręce ich wrogów, aby panowali nad nimi. Lecz gdy
{\ADD{znowu}} zawracali i wołali do ciebie, ty z nieba wysłuchiwałeś ich i wielokrotnie wybawiałeś ich według swojej litości.


\par }{\MM \VS{29}I świadczyłeś przeciwko nim, aby ich nawrócić ku twojemu Prawu. Oni jednak zuchwale postępowali i nie słuchali twoich przykazań, i grzeszyli przeciwko twoim sądom, przez które – jeśli człowiek je zachowa, będzie żył. Odwracali plecy, czynili twardym swój kark i nie chcieli słuchać.


\par }{\MM \VS{30}Przez wiele lat znosiłeś ich, świadcząc przeciwko nim przez swego Ducha za pośrednictwem swoich proroków, lecz nie chcieli słuchać. Wtedy wydałeś ich w ręce narodów tych ziem.


\par }{\MM \VS{31}Ale ze względu na swoje wielkie miłosierdzie nie wyniszczyłeś i nie opuściłeś ich, gdyż jesteś Bogiem łaskawym i miłosiernym.


\par }{\MM \VS{32}Teraz więc, nasz Boże, Boże wielki, potężny i wzbudzający grozę, dotrzymujący przymierza i miłosierdzia, niech nie wyda ci się małe całe utrapienie, które przyszło na nas, na naszych królów, na naszych książąt, na naszych kapłanów, na naszych proroków, na naszych ojców i na cały twój lud, od czasów królów Asyrii aż do dziś.


\par }{\MM \VS{33}Aczkolwiek ty jesteś sprawiedliwy we wszystkim, co nam przyszło, bo postąpiłeś sprawiedliwie, a my postąpiliśmy niegodziwie.


\par }{\MM \VS{34}Nasi królowie, nasi książęta, nasi kapłani i nasi ojcowie nie wypełnili twojego prawa ani nie przestrzegali twoich przykazań i świadectw, przez które świadczyłeś przeciwko nim.


\par }{\MM \VS{35}Oni bowiem,
{\ADD{żyjąc}} w swoim królestwie, pośród twojej wielkiej dobroci, którą im okazałeś, w ziemi przestronnej i tłustej, którą im dałeś, nie służyli tobie ani nie odwrócili się od swoich niegodziwych uczynków.


\par }{\MM \VS{36}Oto jesteśmy dziś niewolnikami w ziemi, którą dałeś naszym ojcom, aby jedli jej owoc i dobra, oto jesteśmy niewolnikami.


\par }{\MM \VS{37}Ona
{\ADD{wydaje}} obfite plony królom, których ustanowiłeś nad nami za nasze grzechy. Oni panują nad naszym ciałem i nad naszym bydłem według swojej woli, a my jesteśmy w wielkim ucisku.


\par }{\MM \VS{38}W związku z tym wszystkim zawieramy mocne przymierze i zapisujemy
{\ADD{je}}, a nasi książęta, Lewici
{\ADD{i}} kapłani pieczętują je.




\par }\Chap{10}{\MM \VerseOne{1}A oto
{\ADD{ci}}, którzy pieczętowali: Nehemiasz, Tirszata, syn Chakaliasza, następnie Sedekiasz;


\par }{\MM \VS{2}Serajasz, Azariasz, Jeremiasz;


\par }{\MM \VS{3}Paszchur, Amariasz, Malkiasz;


\par }{\MM \VS{4}Chattusz, Szebaniasz, Malluk;


\par }{\MM \VS{5}Charim, Meremot, Obadiasz;


\par }{\MM \VS{6}Daniel, Ginneton, Baruch;


\par }{\MM \VS{7}Meszullam, Abiasz, Mijamin;


\par }{\MM \VS{8}Maazjasz, Bilgaj i Szemajasz. To
{\ADD{byli}} kapłani.


\par }{\MM \VS{9}A Lewici: Jeszua, syn Azaniasza, Binnuj,
{\ADD{jeden}} z synów Chenadada, Kadmiel;


\par }{\MM \VS{10}I bracia ich: Szebaniasz, Hodiasz, Kelita, Pelajasz, Chanan;


\par }{\MM \VS{11}Mika, Rechob, Chaszabiasz;


\par }{\MM \VS{12}Zakkur, Szerebiasz, Szebaniasz;


\par }{\MM \VS{13}Hodiasz, Bani i Beninu.


\par }{\MM \VS{14}Naczelnicy ludu: Parosz, Pachat-Moab, Elam, Zattu, Bani;


\par }{\MM \VS{15}Bunni, Azgad, Bebaj;


\par }{\MM \VS{16}Adoniasz, Bigwaj, Adin;


\par }{\MM \VS{17}Ater, Ezechiasz, Azzur;


\par }{\MM \VS{18}Hodiasz, Chaszum, Besaj;


\par }{\MM \VS{19}Charif, Anatot, Nebaj;


\par }{\MM \VS{20}Magpiasz, Meszullam, Chezir;


\par }{\MM \VS{21}Meszezabeel, Sadok, Jaddua;


\par }{\MM \VS{22}Pelatiasz, Chanan, Anajasz;


\par }{\MM \VS{23}Ozeasz, Chananiasz, Chaszub;


\par }{\MM \VS{24}Hallochesz, Pilcha, Szobek;


\par }{\MM \VS{25}Rechum, Chaszabna, Maasejasz;


\par }{\MM \VS{26}I Achiasz, Chanan, Anan;


\par }{\MM \VS{27}Malluk, Charim i Baana.


\par }{\MM \VS{28}A pozostali z ludu, kapłani, Lewici, odźwierni, śpiewacy, Netinici i wszyscy, którzy odłączyli się od narodów tych ziem do prawa Bożego: ich żony, synowie i córki, każdy zdolny i rozumny;


\par }{\MM \VS{29}Przyłączyli się do swoich braci i do swoich dostojników,
{\ADD{zobowiązując}} się pod klątwą i przysięgą, że będą postępować według prawa Bożego, które zostało nadane przez Mojżesza, sługę Boga, że będą zachowywać i wypełniać wszystkie przykazania PANA, naszego Pana, oraz jego sądy i ustawy;


\par }{\MM \VS{30}I że nie damy naszych córek narodom tej ziemi ani ich córek nie weźmiemy dla naszych synów.


\par }{\MM \VS{31}A jeśli ludy tej ziemi będą przynosiły na sprzedaż w dzień szabatu
{\ADD{jakikolwiek}} towar albo zboże, nie będziemy brać od nich w szabat ani w święto. Siódmego roku zaniechamy
{\ADD{uprawy ziemi}} oraz żądania wszelkiego długu.


\par }{\MM \VS{32}Ustanowiliśmy sobie też zobowiązanie, że
{\ADD{każdego}} roku będziemy dawać jedną trzecią sykla na służbę w domu naszego Boga;


\par }{\MM \VS{33}Na chleb pokładny, na nieustanną ofiarę z pokarmów, na nieustanne całopalenia, w szabaty, w dni nowiu, w święta uroczyste, na rzeczy święte, na przebłagalne ofiary za grzech dla Izraela i na wszelkie prace w domu naszego Boga.


\par }{\MM \VS{34}Rzuciliśmy też losy w sprawie ofiary drewna: kapłani, Lewici i lud, aby przynoszono je do domu naszego Boga według rodów, rokrocznie w oznaczonym czasie, aby było spalane na ołtarzu PANA, naszego Boga, jak jest napisane w Prawie.


\par }{\MM \VS{35}{\ADD{Będziemy}} też rokrocznie przynosić do domu PANA pierwociny naszej ziemi i pierwociny wszelkiego owocu każdego drzewa;


\par }{\MM \VS{36}I pierworodnych naszych synów, pierworodne naszego bydła, jak jest napisane w Prawie, i pierworodne naszych wołów i owiec – będziemy przynosić do domu naszego Boga, do kapłanów służących w domu naszego Boga.


\par }{\MM \VS{37}Również pierwociny naszych ciast i ofiar podniesionych, owoc wszelkiego drzewa, moszczu i oliwy – przyniesiemy
{\ADD{to}} do kapłanów, do komnat domu naszego Boga, a dziesięcinę naszej ziemi do Lewitów, aby ci Lewici otrzymali dziesięcinę z naszej pracy we wszystkich miastach.


\par }{\MM \VS{38}Kapłan, syn Aarona, będzie z Lewitami, gdy będą oni pobierać dziesięcinę. A Lewici wniosą dziesięcinę z dziesięciny do domu naszego Boga, do komnat skarbca.


\par }{\MM \VS{39}{\ADD{Do tych}} bowiem komnat synowie Izraela i Lewiego mają przynosić ofiarę zboża, moszczu i oliwy,
{\ADD{tam}} gdzie są naczynia świątyni, kapłani pełniący służbę, odźwierni i śpiewacy. Tak oto nie zaniedbamy domu naszego Boga.




\par }\Chap{11}{\MM \VerseOne{1}Przełożeni ludu zamieszkali więc w Jerozolimie, a reszta ludu rzucała losy, aby wyznaczyć jednego z dziesięciu na zamieszkanie w Jerozolimie, w świętym mieście, a dziewięciu pozostałych w
{\ADD{innych}} miastach.


\par }{\MM \VS{2}I lud błogosławił wszystkim mężczyznom, którzy dobrowolnie postanowili zamieszkać w Jerozolimie.


\par }{\MM \VS{3}Oto naczelnicy tej prowincji, którzy zamieszkali w Jerozolimie – ale w innych miastach Judy mieszkali Izraelici, kapłani, Lewici, Netinici i synowie sług Salomona, każdy w swojej posiadłości, w swoim mieście:


\par }{\MM \VS{4}I tak w Jerozolimie mieszkali
{\ADD{niektórzy}} z synów Judy i Beniamina. Z synów Judy: Ataja, syn Uzjasza, syna Zachariasza, syna Amarasza, syna Szefatiasza, syna Mahalaleela z synów Peresa;


\par }{\MM \VS{5}Także Maasejasz, syn Barucha, syna Kol-Chozego, syna Chasajasza, syna Chadajasza, syna Jojariba, syna Zachariasza, syna Szilonity.


\par }{\MM \VS{6}Wszystkich synów Peresa mieszkających w Jerozolimie było czterystu sześćdziesięciu ośmiu dzielnych mężczyzn.


\par }{\MM \VS{7}A to są synowie Beniamina: Sallu, syn Meszullama, syna Joeda, syna Pedajasza, syna Kolajasza, syna Maasejasza, syna Itiela, syna Jesajasza;


\par }{\MM \VS{8}A po nim Gabbaj, Sallaj,
{\ADD{razem}} dziewięciuset dwudziestu ośmiu.


\par }{\MM \VS{9}I Joel, syn Zikriego, był ich przełożonym, a Juda, syn Senua, był
{\ADD{postawiony jako}} drugi nad miastem.


\par }{\MM \VS{10}Z kapłanów: Jedajasz, syn Jojariba,
{\ADD{i}} Jachyn;


\par }{\MM \VS{11}Serajasz, syn Chilkiasza, syna Meszullama, syna Sadoka, syna Merajota, syna Achituba – był on przełożonym domu Bożego.


\par }{\MM \VS{12}I ich bracia, którzy pełnili służbę w domu – razem ośmiuset dwudziestu dwóch. Potem Adajasz, syn Jerochama, syna Pelaliasza, syna Amsiego, syna Zachariasza, syna Paszchura, syna Malkiasza.


\par }{\MM \VS{13}I jego bracia, naczelnicy rodów – dwustu czterdziestu dwóch. I Amaszaj, syn Asareel, syna Achzaja, syna Meszillemota, syna Immera.


\par }{\MM \VS{14}I ich bracia, dzielni wojownicy – stu dwudziestu ośmiu. Ich przełożonym był Zabdiel, syn Haggedolima.


\par }{\MM \VS{15}A z Lewitów: Szemejasz, syn Chaszuba, syna Azrikama, syna Chaszabiasza, syna Bunniego.


\par }{\MM \VS{16}Szabbetaj i Jozabad, z przełożonych Lewitów,
{\ADD{byli}} odpowiedzialni za służbę na zewnątrz domu Bożego.


\par }{\MM \VS{17}A Mattaniasz, syn Miki, syna Zabdiego, syna Asafa, kierował pieśń dziękczynną przy modlitwie. A Bakbukiasz był drugim spośród swoich braci, potem Abda, syn Szammuy, syna Galala, syna Jedutuna.


\par }{\MM \VS{18}Wszystkich Lewitów w świętym mieście
{\ADD{było}} dwustu osiemdziesięciu czterech.


\par }{\MM \VS{19}Odźwierni: Akkub, Talmon i ich bracia, którzy trzymali straż przy bramach – razem stu siedemdziesięciu dwóch.


\par }{\MM \VS{20}A pozostali z Izraela, z kapłanów i z Lewitów
{\ADD{mieszkali}} we wszystkich miastach Judy, każdy w swoim dziedzictwie.


\par }{\MM \VS{21}Ale Netinici mieszkali na Ofelu, a Sicha i Giszpa
{\ADD{stali}} na czele Netinitów.


\par }{\MM \VS{22}Przełożonym nad Lewitami w Jerozolimie
{\ADD{był}} Uzzi, syn Baniego, syna Chaszabiasza, syna Mattaniasza, syna Miki.
{\ADD{Ci}} z synów Asafa
{\ADD{byli}} śpiewakami przy służbie w domu Bożym.


\par }{\MM \VS{23}{\ADD{Istniał}} bowiem co do nich rozkaz króla, wyznaczający śpiewakom dzienną porcję na ich utrzymanie.


\par }{\MM \VS{24}Petachiasz, syn Meszezabeela, z synów Zeracha, syna Judy,
{\ADD{był}} przy boku króla w każdej sprawie dotyczącej ludu.


\par }{\MM \VS{25}A co do wsi i ich pól, niektórzy z synów Judy mieszkali w Kiriat-Arba i przynależnych do niego wsiach, w Dibonie i przynależnych do niego wsiach oraz w Jekkabseel i przynależnych do niego wsiach;


\par }{\MM \VS{26}W Jeszua, Moladzie i Bet-Pelet;


\par }{\MM \VS{27}W Chasar-Szual i w Beer-Szebie i przynależnych do niej wsiach;


\par }{\MM \VS{28}W Siklag i w Mekona i przynależnych do niego wsiach;


\par }{\MM \VS{29}W En-Rimmon, Sorea i Jarmut;


\par }{\MM \VS{30}W Zanoach i w Adullam i przynależnych do nich wsiach, w Lakisz i na przynależnych do niego polach i w Azece i przynależnych do niej wsiach. Mieszkali więc od Beer-Szeby aż do doliny Hinnom.


\par }{\MM \VS{31}Synowie Beniamina z Geba
{\ADD{mieszkali}} w Mikmas, Ajja i w Betel i przynależnych do niego wsiach;


\par }{\MM \VS{32}W Anatot, Nob i Anania;


\par }{\MM \VS{33}W Chasor, Rama i Gittaim;


\par }{\MM \VS{34}W Chadid, Seboim i Neballat;


\par }{\MM \VS{35}W Lod i Ono, i w Dolinie Rzemieślników.


\par }{\MM \VS{36}A spośród Lewitów
{\ADD{mieszkali niektórzy}} w działach Judy i Beniamina.




\par }\Chap{12}{\MM \VerseOne{1}A oto kapłani i Lewici, którzy przybyli z Zorobabelem, synem Szealtiela, i z Jeszuą: Serajasz, Jeremiasz, Ezdrasz;


\par }{\MM \VS{2}Amariasz, Malluk, Chattusz;


\par }{\MM \VS{3}Szekaniasz, Rechum, Meremot;


\par }{\MM \VS{4}Iddo, Ginneton, Abiasz;


\par }{\MM \VS{5}Mijamin, Maadiasz, Bilga;


\par }{\MM \VS{6}Szemajasz, Jojarib, Jedajasz;


\par }{\MM \VS{7}Sallu, Amok, Chilkiasz, Jedajasz. To
{\ADD{byli}} przedniejsi z kapłanów i ze swoich braci za dni Jeszuy.


\par }{\MM \VS{8}A Lewici: Jeszua, Binnuj, Kadmiel, Szerebiasz, Juda i Mattaniasz, który wraz z braćmi kierował śpiewem
{\ADD{pieśni dziękczynnych}}.


\par }{\MM \VS{9}A Bakbukiasz i Unni, ich bracia,
{\ADD{stali}} naprzeciw nich w
{\ADD{swoich}} służbach.


\par }{\MM \VS{10}Jeszua spłodził Jojakima, a Jojakim spłodził Eliasziba, a Eliaszib spłodził Jojadę;


\par }{\MM \VS{11}Jojada spłodził Jonatana, a Jonatan spłodził Jadduę.


\par }{\MM \VS{12}A za dni Jojakima naczelnikami rodu byli
{\ADD{następujący}} kapłani: z Serajasza – Merajasz, z Jeremiasza – Chananiasz;


\par }{\MM \VS{13}Z Ezdrasza – Meszullam, z Amariasza – Jehochanan;


\par }{\MM \VS{14}Z Malluki – Jonatan, z Szebaniasza – Józef;


\par }{\MM \VS{15}Z Charima – Adna, z Merajota – Chelkaj;


\par }{\MM \VS{16}Z Iddo – Zachariasz, z Ginneto – Meszullam;


\par }{\MM \VS{17}Z Abiasza – Zikri, z Miniamina i Moadiasza – Piltaj;


\par }{\MM \VS{18}Z Bilgi – Szammua, z Szemajasza – Jonatan;


\par }{\MM \VS{19}A z Jojariba – Mattenaj, z Jedajasza – Uzzi;


\par }{\MM \VS{20}Z Sallaj – Kallaj, z Amoka – Eber;


\par }{\MM \VS{21}Z Chilkiasza – Chaszabiasz, z Jedajasza – Netanaeel.


\par }{\MM \VS{22}Za dni Eliasziba, Jojady, Jochanana i Jadduy Lewici zostali spisani jako naczelnicy rodów, a także kapłani, aż do panowania Dariusza Persa.


\par }{\MM \VS{23}Synowie Lewiego, naczelnicy rodów,
{\ADD{zostali}} spisani w księdze kronik aż do dni Jochanana, syna Eliasziba.


\par }{\MM \VS{24}Naczelnikami Lewitów
{\ADD{byli}}: Chaszabiasz, Szerebiasz, Jeszua, syn Kadmiela, i ich bracia, którzy stali naprzeciw nich, straż przy straży, aby chwalić i dziękować, według rozkazu Dawida, męża Bożego.


\par }{\MM \VS{25}Mattaniasz i Bakbukiasz, Obadiasz, Meszullam, Talmon i Akkub
{\ADD{jako}} odźwierni trzymali straż przy składnicach u bram.


\par }{\MM \VS{26}Ci
{\ADD{żyli}} za dni Jojakima, syna Jeszuy, syna Jocadaka, i za dni namiestnika Nehemiasza i Ezdrasza, kapłana i uczonego w Piśmie.


\par }{\MM \VS{27}I na poświęcanie muru Jerozolimy odszukano Lewitów ze wszystkich ich miejsc, aby ich przyprowadzić do Jerozolimy, by mogli obchodzić poświęcenie z radością, dziękczynieniem, przy śpiewaniu, cymbałach, cytrach i harfach.


\par }{\MM \VS{28}Zgromadzili się więc synowie śpiewaków, z równin wokół Jerozolimy i ze wsi Netofatytów;


\par }{\MM \VS{29}Także z domu Gilgal, z pól Geba i z Azmawet. Śpiewacy bowiem zbudowali sobie wsie wokół Jerozolimy.


\par }{\MM \VS{30}Wtedy kapłani i Lewici oczyścili się, po czym oczyścili też lud, bramy i mur.


\par }{\MM \VS{31}Następnie kazałem przełożonym Judy wstąpić na mur i ustawiłem dwa wielkie zespoły dziękczynne, z których
{\ADD{jeden}} szedł po murze na prawo, w kierunku Bramy Gnojnej.


\par }{\MM \VS{32}Za nim szedł Hoszajasz i połowa przełożonych Judy;


\par }{\MM \VS{33}Także Azariasz, Ezdrasz i Meszullam;


\par }{\MM \VS{34}Juda, Beniamin, Szemajasz i Jeremiasz;


\par }{\MM \VS{35}Potem
{\ADD{szli}} z trąbami niektórzy z synów kapłanów,
{\ADD{mianowicie}}: Zachariasz, syn Jonatana, syna Szemajasza, syna Mattaniasza, syna Michajasza, syna Zakkura, syna Asafa;


\par }{\MM \VS{36}I jego bracia: Szemajasz, Azarel, Milalaj, Gilalaj, Maaj, Netaneel, Juda, Chanani z instrumentami muzycznymi Dawida, męża Bożego, a Ezdrasz, uczony w Piśmie,
{\ADD{szedł}} przed nimi.


\par }{\MM \VS{37}Następnie przy Bramie Źródlanej, która
{\ADD{była}} naprzeciw nich, szli po schodach miasta Dawida, które prowadzą na mur, znad domu Dawida aż do Bramy Wodnej na wschodzie.


\par }{\MM \VS{38}A drugi zespół dziękczynny, a ja za nim, szedł po murze w lewo z drugą połową
{\ADD{przełożonych}}, od Wieży Pieców aż do Muru Szerokiego;


\par }{\MM \VS{39}I znad Bramy Efraima, nad Bramą Starą, nad Bramą Rybną, obok Wieży Chananeela i Wieży Mea, aż do Bramy Owczej. I stanęli u Bramy Więziennej.


\par }{\MM \VS{40}A tak stanęły oba zespoły dziękczynne w domu Bożym, a wraz z nimi ja i połowa przełożonych ze mną.


\par }{\MM \VS{41}Także kapłani: Eliakim, Maasejasz, Miniamin, Michajasz, Elioenaj, Zachariasz, Chananiasz, z trąbami;


\par }{\MM \VS{42}I Maasejasz, Szemajasz, Eleazar, Uzzi, Jehochanan, Malkiasz, Elam i Ezer. Śpiewacy głośno śpiewali, a Jizrachiasz był
{\ADD{ich}} kierownikiem.


\par }{\MM \VS{43}Tego dnia składali także wielkie ofiary i radowali się. Bóg bowiem dał im wielką radość. Również kobiety i dzieci radowały się, a radość Jerozolimy słychać było z daleka.


\par }{\MM \VS{44}W tym czasie ustanowiono mężczyzn nad składnicami dla skarbów, ofiar, pierwocin i dziesięcin, aby w nich zgromadzono dla kapłanów i Lewitów udziały przyznane im przez Prawo z pól miejskich. Juda bowiem cieszył się z powodu kapłanów i Lewitów pełniących służbę;


\par }{\MM \VS{45}I śpiewacy i odźwierni pełnili służbę dla swego Boga i służbę oczyszczenia, według rozkazu Dawida
{\ADD{i}} jego syna Salomona.


\par }{\MM \VS{46}Już bowiem dawno, za dni Dawida i Asafa,
{\ADD{byli ustanowieni}} przełożeni nad śpiewakami oraz
{\ADD{były ustalone}} pieśni pochwalne i dziękczynienia dla Boga.


\par }{\MM \VS{47}Cały Izrael więc za dni Zorobabela i za dni Nehemiasza dawał porcje śpiewakom i odźwiernym na codzienne utrzymanie. Oddawali Lewitom to, co poświęcili, Lewici zaś oddawali
{\ADD{to}} synom Aarona.




\par }\Chap{13}{\MM \VerseOne{1}W tym dniu odczytano wobec ludu
{\ADD{fragment}} z księgi Mojżesza. I znaleziono w niej zapis o tym, że Ammonita ani Moabita nigdy nie wejdzie do zgromadzenia Bożego;


\par }{\MM \VS{2}Ponieważ nie wyszli synom Izraela na spotkanie z chlebem i wodą, lecz wynajęli przeciwko nim Balaama, aby ich przeklął. Nasz Bóg jednak przemienił przekleństwo w błogosławieństwo.


\par }{\MM \VS{3}A gdy usłyszeli to prawo, odłączyli od Izraela wszystkich mieszanego pochodzenia.


\par }{\MM \VS{4}Jakiś czas przedtem kapłan Eliaszib, przełożony nad komnatą domu naszego Boga, spowinowacony z Tobiaszem;


\par }{\MM \VS{5}Przygotował dla niego wielką komnatę, w której składano wcześniej ofiary z pokarmów, kadzidło, naczynia, dziesięciny zboża, moszczu i oliwy, przysługujące Lewitom, śpiewakom i odźwiernym, a także ofiary dla kapłanów.


\par }{\MM \VS{6}Ale przy tym wszystkim nie było mnie w Jerozolimie, gdyż w trzydziestym drugim roku Artakserksesa, króla Babilonu, przyszedłem do króla, a po
{\ADD{pewnym}} czasie wyprosiłem od króla zezwolenie
{\ADD{na powrót}};


\par }{\MM \VS{7}A gdy przybyłem do Jerozolimy, dowiedziałem się o występku, którego dopuścił się Eliaszib na korzyść Tobiasza –
{\ADD{o tym}}, że przygotował dla niego komnatę w dziedzińcach domu Bożego.


\par }{\MM \VS{8}A to bardzo mnie oburzyło. Wyrzuciłem więc wszystkie sprzęty domu Tobiasza z komnaty.


\par }{\MM \VS{9}Kazałem wtedy oczyścić te komnaty i z powrotem wniosłem tam sprzęty domu Bożego, dary i kadzidło.


\par }{\MM \VS{10}Dowiedziałem się także, że Lewitom nie dostarczono ich przydziałów, a Lewici i śpiewacy, którzy wykonywali pracę, rozbiegli się, każdy do swojego pola.


\par }{\MM \VS{11}Zgromiłem więc przełożonych, mówiąc: Czemu dom Boży jest opuszczony? Potem zebrałem ich i postawiłem na ich stanowiskach.


\par }{\MM \VS{12}A cały Juda przyniósł dziesięciny ze zboża, moszczu i oliwy do składnic.


\par }{\MM \VS{13}I nad składnicami ustanowiłem dozorcami Szelemiasza, kapłana, Sadoka, uczonego w Piśmie, i Pedajasza, z Lewitów. Do pomocy
{\ADD{mieli}} Chanana, syna Zakkura, syna Mattaniasza. Oni bowiem uchodzili za wiernych, a ich obowiązkiem było rozdzielanie
{\ADD{przydziałów}} swoim braciom.


\par }{\MM \VS{14}Wspomnij na mnie, mój Boże, za to i nie wymazuj moich dobrych uczynków, których dokonałem dla domu swojego Boga i dla jego służb.


\par }{\MM \VS{15}W tych dniach widziałem w Judzie ludzi tłoczących prasy w szabat i noszących snopy, które kładli na osły, także winogrona, figi i wszelkie ciężary, które przywozili do Jerozolimy w dzień szabatu. I zgromiłem ich
{\ADD{za to}}, że w ten dzień sprzedają żywność.


\par }{\MM \VS{16}Także Tyryjczycy, którzy tam mieszkali, przynosili ryby i wszelki towar, a sprzedawali w szabat synom Judy i w Jerozolimie.


\par }{\MM \VS{17}Dlatego zgromiłem przełożonych w Judzie i powiedziałem do nich: Cóż to jest za nieprawość, której się dopuszczacie, bezczeszcząc dzień szabatu?


\par }{\MM \VS{18}Czy nie tak postępowali wasi ojcowie, za co nasz Bóg sprowadził całe to nieszczęście na nas i na to miasto? A wy ściągacie jeszcze większy gniew na Izraela, bezczeszcząc szabat.


\par }{\MM \VS{19}A gdy mrok okrył bramy Jerozolimy przed szabatem, rozkazałem zamknąć wrota. Nakazałem też, aby ich nie otwierać aż dopiero po szabacie. Postawiłem również
{\ADD{niektórych}} z moich sług przy bramach, aby nie wnoszono żadnych ciężarów w dzień szabatu.


\par }{\MM \VS{20}Tak więc handlarze i sprzedawcy wszelkiego towaru nocowali raz czy dwa razy poza Jerozolimą.


\par }{\MM \VS{21}Świadczyłem przeciwko nim i powiedziałem do nich: Dlaczego nocujecie przy murze? Jeśli uczynicie to jeszcze raz, podniosę rękę na was.
{\ADD{I tak}} od tego czasu nie przychodzili już w szabat.


\par }{\MM \VS{22}Następnie rozkazałem Lewitom, aby się oczyścili i przyszli czuwać przy bramach, aby uświęcić dzień szabatu. I pamiętaj mnie za to, mój Boże, i zmiłuj się nade mną według obfitości swojego miłosierdzia.


\par }{\MM \VS{23}W tych dniach widziałem też Żydów, którzy pojęli sobie żony aszdodskie, ammonickie i moabskie.


\par }{\MM \VS{24}A połowa ich dzieci mówiła w języku aszdodskim, nie umiejąc mówić po hebrajsku, ale
{\ADD{każdy}} według języka swego narodu.


\par }{\MM \VS{25}Dlatego zgromiłem ich i przekląłem, a niektórych z nich biłem, wyrwałem ich włosy i zaprzysiągłem ich na Boga: Nie wydawajcie swoich córek ich synom ani nie bierzcie ich córek dla waszych synów ani dla siebie.


\par }{\MM \VS{26}Czy nie przez to zgrzeszył Salomon, król Izraela? A przecież wśród wielu narodów nie było króla jak on, był umiłowany przez swego Boga, a Bóg ustanowił go królem nad całym Izraelem. A przecież nawet jego przywiodły do grzechu cudzoziemskie kobiety.


\par }{\MM \VS{27}Czyż i wam pozwolimy na to, abyście dopuszczali się tego wielkiego zła i grzeszyli przeciwko naszemu Bogu, pojmując za żony cudzoziemki?


\par }{\MM \VS{28}A
{\ADD{jeden}} z synów Jojady, syna arcykapłana Eliasziba, był zięciem Choronity Sanballata. Wygnałem go więc od siebie.


\par }{\MM \VS{29}Zapamiętaj im, mój Boże, że splamili kapłaństwo i przymierze z kapłanami i Lewitami.


\par }{\MM \VS{30}I oczyściłem ich od wszelkiego cudzoziemca, i ustaliłem obowiązki kapłanom i Lewitom, każdemu w swojej służbie;


\par }{\MM \VS{31}I
{\ADD{przepisy}} dotyczące ofiary drewna w ustalonym czasie,
{\ADD{a}} także pierwocin. Wspomnij na mnie, mój Boże, dla
{\ADD{mojego}} dobra.


\par }