\NormalFont\ShortTitle{Hebrajczyków}

{\MT List do Hebrajczyków



\par }\ChapOne{1}{\MM \VerseOne{1}Bóg, który wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś do ojców przez proroków;


\par }{\MM \VS{2}W tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez
{\ADD{swego}} Syna, którego ustanowił dziedzicem wszystkiego, przez którego też stworzył światy;


\par }{\MM \VS{3}Który, będąc blaskiem
{\ADD{jego}} chwały i wyrazem jego istoty i podtrzymując wszystko słowem swojej mocy, dokonawszy oczyszczenia z naszych grzechów przez samego siebie, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach;


\par }{\MM \VS{4}I stał się o tyle wyższy od aniołów, o ile znamienitsze od nich odziedziczył imię.


\par }{\MM \VS{5}Do którego bowiem z aniołów powiedział kiedykolwiek: Ty jesteś moim Synem, ja ciebie dziś zrodziłem? I znowu: Ja będę mu Ojcem, a on będzie mi Synem?


\par }{\MM \VS{6}I znowu, gdy wprowadza pierworodnego na świat, mówi: Niech mu oddają pokłon wszyscy aniołowie Boga.


\par }{\MM \VS{7}O aniołach zaś mówi: On czyni swoich aniołów duchami, a swoje sługi płomieniami ognia.


\par }{\MM \VS{8}Lecz do Syna
{\ADD{mówi}}: Twój tron, o Boże, na wieki wieków, berłem sprawiedliwości
{\ADD{jest}} berło twego królestwa.


\par }{\MM \VS{9}Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość, dlatego namaścił cię, o Boże, twój Bóg olejkiem radości bardziej niż twoich towarzyszy.


\par }{\MM \VS{10}Oraz: Ty, Panie, na początku założyłeś
{\ADD{fundamenty}} ziemi, a niebiosa są dziełem twoich rąk.


\par }{\MM \VS{11}One przeminą, ale ty zostaniesz i wszystkie jak szata się zestarzeją;


\par }{\MM \VS{12}I jak płaszcz je zwiniesz, i zostaną odmienione. Ty zaś jesteś ten sam, a twoje lata się nie skończą.


\par }{\MM \VS{13}Do którego też z aniołów kiedykolwiek powiedział: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy?


\par }{\MM \VS{14}Czy nie są oni wszyscy duchami służebnymi, posyłanymi, by służyć tym, którzy mają odziedziczyć zbawienie?




\par }\Chap{2}{\MM \VerseOne{1}Dlatego musimy tym bardziej trzymać się tego, co słyszeliśmy, aby nam
{\ADD{to}} czasem nie uciekło.


\par }{\MM \VS{2}Bo jeśli słowo wypowiedziane przez aniołów było niewzruszone, a wszelkie wykroczenie i nieposłuszeństwo otrzymało sprawiedliwą odpłatę;


\par }{\MM \VS{3}Jakże my ujdziemy, jeśli zaniedbamy tak wielkie zbawienie, które było głoszone na początku przez Pana, a potwierdzone nam przez tych, którzy
{\ADD{go}} słyszeli?


\par }{\MM \VS{4}{\ADD{Którym}} i Bóg dał świadectwo przez znaki, cuda i różnorakie moce oraz
{\ADD{przez}} udzielanie Ducha Świętego według swojej woli.


\par }{\MM \VS{5}Nie aniołom bowiem poddał przyszły świat, o którym mówimy.


\par }{\MM \VS{6}Ktoś to gdzieś stwierdził, gdy powiedział: Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo syn człowieczy, że troszczysz się o niego?


\par }{\MM \VS{7}Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go i ustanowiłeś go nad uczynkami twoich rąk.


\par }{\MM \VS{8}Wszystko poddałeś pod jego stopy. A skoro poddał mu wszystko, nie pozostawił niczego, co nie byłoby mu poddane. Lecz teraz jeszcze nie widzimy, aby wszystko było mu poddane.


\par }{\MM \VS{9}Ale widzimy Jezusa, który stał się niewiele mniejszy od aniołów, ukoronowanego chwałą i czcią za cierpienia śmierci, aby z łaski Boga zakosztował śmierci za wszystkich.


\par }{\MM \VS{10}Wypadało bowiem temu, dla którego
{\ADD{jest}} wszystko i przez którego jest wszystko, aby, doprowadzając wielu synów do chwały, wodza ich zbawienia uczynił doskonałym przez cierpienie.


\par }{\MM \VS{11}Zarówno bowiem ten, który uświęca, jak i uświęceni, z jednego są wszyscy. Z tego powodu nie wstydzi się nazywać ich braćmi;


\par }{\MM \VS{12}Mówiąc: Oznajmię twoje imię moim braciom, pośród zgromadzenia będę ci śpiewał.


\par }{\MM \VS{13}I znowu: Będę pokładał w nim ufność. I znowu: Oto ja i dzieci, które dał mi Bóg.


\par }{\MM \VS{14}Ponieważ zaś dzieci są uczestnikami ciała i krwi, i on także stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć zniszczyć tego, który miał władzę nad śmiercią, to jest diabła;


\par }{\MM \VS{15}I aby wyzwolić tych, którzy z powodu lęku przed śmiercią przez całe życie podlegali niewoli.


\par }{\MM \VS{16}Bo zaprawdę nie przyjął
{\ADD{natury}} aniołów, ale potomstwo Abrahama.


\par }{\MM \VS{17}Dlatego musiał we wszystkim upodobnić się do braci, aby stał się miłosiernym i wiernym najwyższym kapłanem wobec Boga dla przebłagania za grzechy ludu.


\par }{\MM \VS{18}A że sam cierpiał, będąc kuszony, może dopomóc tym, którzy są w pokusach.




\par }\Chap{3}{\MM \VerseOne{1}Dlatego, bracia święci, uczestnicy niebieskiego powołania, zwróćcie uwagę na Apostoła i Najwyższego Kapłana naszego wyznania, Chrystusa Jezusa;


\par }{\MM \VS{2}Wiernego temu, który go ustanowił, podobnie jak Mojżesz
{\ADD{był}} w całym jego domu.


\par }{\MM \VS{3}Tym większej bowiem chwały jest on godzien od Mojżesza, im większą cześć od domu ma jego budowniczy.


\par }{\MM \VS{4}Bo każdy dom jest przez kogoś zbudowany, lecz tym, który wszystko zbudował, jest Bóg.


\par }{\MM \VS{5}I Mojżesz wprawdzie był wierny w całym jego domu jako sługa, na świadectwo tego, co potem miało być powiedziane;


\par }{\MM \VS{6}Lecz Chrystus jako syn panuje nad swoim domem. Jego domem my jesteśmy, jeśli tylko ufność i chwalebną nadzieję aż do końca niewzruszenie zachowamy.


\par }{\MM \VS{7}Dlatego, jak mówi Duch Święty: Dzisiaj, jeśli usłyszycie jego głos;


\par }{\MM \VS{8}Nie zatwardzajcie waszych serc jak podczas rozdrażnienia, w dniu próby na pustyni;


\par }{\MM \VS{9}Gdzie mnie wystawiali na próbę wasi ojcowie
{\ADD{i}} doświadczali, i oglądali moje dzieła przez czterdzieści lat.


\par }{\MM \VS{10}Dlatego się rozgniewałem na to pokolenie i powiedziałem: Oni zawsze błądzą sercem i nie poznali moich dróg;


\par }{\MM \VS{11}Toteż przysiągłem w moim gniewie, że nie wejdą do mojego odpoczynku.


\par }{\MM \VS{12}Uważajcie, bracia, żeby nie było czasem w kimś z was przewrotnego serca niewiary, które by odstępowało od Boga żywego;


\par }{\MM \VS{13}Lecz zachęcajcie się wzajemnie każdego dnia, dopóki nazywa się „Dzisiaj”, aby nikt z was nie popadł w zatwardziałość przez oszustwo grzechu.


\par }{\MM \VS{14}Staliśmy się bowiem uczestnikami Chrystusa, jeśli tylko nasze pierwotne przeświadczenie aż do końca niewzruszenie zachowamy.


\par }{\MM \VS{15}Dopóki jest powiedziane: Dzisiaj, jeśli usłyszycie jego głos, nie zatwardzajcie waszych serc jak w dniu rozdrażnienia.


\par }{\MM \VS{16}Niektórzy bowiem, usłyszawszy, rozdrażnili
{\ADD{Pana}}, ale nie wszyscy
{\ADD{z tych}}, którzy wyszli z Egiptu pod wodzą Mojżesza.


\par }{\MM \VS{17}A na kogo gniewał się przez czterdzieści lat? Czy nie na tych, którzy zgrzeszyli, a których ciała legły na pustyni?


\par }{\MM \VS{18}A którym przysiągł, że nie wejdą do jego odpoczynku, jeśli nie tym, którzy byli nieposłuszni?


\par }{\MM \VS{19}Widzimy więc, że nie mogli wejść z powodu niewiary.




\par }\Chap{4}{\MM \VerseOne{1}Bójmy się więc, gdy jeszcze trwa obietnica wejścia do jego odpoczynku, aby czasem się nie okazało, że ktoś z was
{\ADD{jej}} nie osiągnął.


\par }{\MM \VS{2}I nam bowiem głoszono ewangelię jak i tamtym. Lecz tamtym nie pomogło słowo, które słyszeli, gdyż nie było powiązane z wiarą tych, którzy
{\ADD{je}} słyszeli.


\par }{\MM \VS{3}Bo do odpoczynku wchodzimy my, którzy uwierzyliśmy, jak powiedział: Dlatego przysiągłem w moim gniewie, że nie wejdą do mojego odpoczynku, choć
{\ADD{jego}} dzieła były dokonane od założenia świata.


\par }{\MM \VS{4}Powiedział bowiem w pewnym miejscu o siódmym dniu tak: I odpoczął Bóg siódmego dnia od wszystkich swoich dzieł.


\par }{\MM \VS{5}A tutaj znowu: Nie wejdą do mego odpoczynku.


\par }{\MM \VS{6}Ponieważ więc jest tak, że niektórzy mają wejść do niego, a ci, którym najpierw głoszono, nie weszli z powodu niewiary;


\par }{\MM \VS{7}Znowu wyznacza pewien dzień, mówiąc przez Dawida po tak długim czasie „Dzisiaj”, jak to zostało powiedziane: Dzisiaj, jeśli usłyszycie jego głos, nie zatwardzajcie waszych serc.


\par }{\MM \VS{8}Gdyby bowiem Jozue zapewnił im odpoczynek,
{\ADD{Bóg}} nie mówiłby potem o innym dniu.


\par }{\MM \VS{9}A tak zostaje
{\ADD{jeszcze}} odpoczynek dla ludu Bożego.


\par }{\MM \VS{10}Kto bowiem wszedł do jego odpoczynku, on także odpoczął od swoich czynów, tak jak Bóg od swoich.


\par }{\MM \VS{11}Starajmy się więc wejść do owego odpoczynku, aby nikt nie wpadł w ten sam przykład niewiary.


\par }{\MM \VS{12}Słowo Boże bowiem jest żywe i skuteczne, ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku,
{\ADD{zdolne}} rozsądzić myśli i zamiary serca.


\par }{\MM \VS{13}{\ADD{Żadne}} stworzenie nie ukryje się przed nim, przeciwnie, wszystko jest obnażone i odkryte przed oczami tego, któremu musimy zdać sprawę.


\par }{\MM \VS{14}Mając więc wielkiego najwyższego kapłana, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trzymajmy się
{\ADD{naszego}} wyznania.


\par }{\MM \VS{15}Nie mamy bowiem najwyższego kapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz kuszonego we wszystkim podobnie jak
{\ADD{my}}, ale bez grzechu.


\par }{\MM \VS{16}Przystąpmy więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia i znaleźli łaskę ku pomocy w stosownej chwili.




\par }\Chap{5}{\MM \VerseOne{1}Każdy bowiem najwyższy kapłan wzięty spośród ludzi, dla ludzi jest ustanowiony w
{\ADD{sprawach}} odnoszących się do Boga, aby składał dary i ofiary za grzechy;


\par }{\MM \VS{2}Który może współczuć nieświadomym i błądzącym, gdyż sam podlega słabościom.


\par }{\MM \VS{3}I z tego powodu powinien, jak za lud, tak i za samego siebie składać ofiary za grzechy.


\par }{\MM \VS{4}A nikt sam sobie nie bierze tej godności, tylko
{\ADD{ten}}, który zostaje powołany przez Boga, tak jak Aaron.


\par }{\MM \VS{5}Podobnie i Chrystus nie sam siebie okrył chwałą, aby stać się najwyższym kapłanem, ale ten, który powiedział do niego: Ty jesteś moim Synem, ja ciebie dziś zrodziłem.


\par }{\MM \VS{6}Tak jak i w innym
{\ADD{miejscu}} mówi: Ty jesteś kapłanem na wieki według porządku Melchizedeka.


\par }{\MM \VS{7}On za dni swego ciała zanosił z głośnym wołaniem i ze łzami modlitwy i usilne prośby do tego, który mógł go wybawić od śmierci, i został wysłuchany z powodu
{\ADD{swojej}} bogobojności.


\par }{\MM \VS{8}Chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał.


\par }{\MM \VS{9}A uczyniony doskonałym, stał się sprawcą wiecznego zbawienia dla wszystkich, którzy są mu posłuszni;


\par }{\MM \VS{10}Nazwany przez Boga najwyższym kapłanem według porządku Melchizedeka.


\par }{\MM \VS{11}Wiele mamy o nim do powiedzenia, a trudno wam to wyjaśnić, ponieważ staliście się ociężali w słuchaniu.


\par }{\MM \VS{12}Chociaż bowiem ze względu na czas powinniście być nauczycielami, znowu potrzebujecie, żeby was ktoś uczył początkowych zasad słów Bożych, i staliście się
{\ADD{ludźmi, którzy}} potrzebują mleka, a nie stałego pokarmu.


\par }{\MM \VS{13}Każdy bowiem, kto żywi się tylko mlekiem, jest niewprawny w słowie sprawiedliwości, bo jest niemowlęciem.


\par }{\MM \VS{14}Natomiast pokarm stały jest dla dorosłych, którzy przez praktykę mają zmysły wyćwiczone do rozróżniania dobra i zła.




\par }\Chap{6}{\MM \VerseOne{1}Dlatego zostawmy podstawowe nauki o Chrystusie i przejdźmy do tego, co doskonałe, nie zakładając ponownie fundamentu,
{\ADD{którym jest}} pokuta od martwych uczynków i wiara w Boga;


\par }{\MM \VS{2}Nauka o chrztach i nakładaniu rąk, o zmartwychwstaniu umarłych i sądzie wiecznym.


\par }{\MM \VS{3}I to uczynimy, jeśli Bóg pozwoli.


\par }{\MM \VS{4}Niemożliwe jest bowiem, żeby tych, którzy raz zostali oświeceni i zakosztowali daru niebieskiego, i stali się uczestnikami Ducha Świętego;


\par }{\MM \VS{5}Zakosztowali też dobrego słowa Bożego i mocy przyszłego wieku;


\par }{\MM \VS{6}A odpadli – ponownie odnowić ku pokucie, gdyż sami sobie znowu krzyżują Syna Bożego i wystawiają go na hańbę.


\par }{\MM \VS{7}Ziemia bowiem, która pije deszcz często na nią spadający i rodzi rośliny użyteczne dla tych, którzy ją uprawiają, otrzymuje błogosławieństwo od Boga.


\par }{\MM \VS{8}Lecz ta, która wydaje ciernie i osty, jest odrzucona i bliska przekleństwa, a jej końcem
{\ADD{jest}} spalenie.


\par }{\MM \VS{9}Ale chociaż tak mówimy, umiłowani, jesteśmy co do was przekonani o czymś lepszym i towarzyszącym zbawieniu.


\par }{\MM \VS{10}Bóg bowiem nie jest niesprawiedliwy, aby miał zapomnieć o waszym dziele i trudzie miłości, którą okazaliście dla jego imienia, gdy służyliście świętym i
{\ADD{nadal}} służycie.


\par }{\MM \VS{11}Pragniemy zaś, aby każdy z was okazywał tę samą gorliwość, żebyście
{\ADD{mieli}} pełnię nadziei aż do końca;


\par }{\MM \VS{12}Abyście nie byli ociężali, ale naśladowali tych, którzy przez wiarę i cierpliwość dziedziczą obietnice.


\par }{\MM \VS{13}Gdy bowiem Bóg dał obietnicę Abrahamowi, a nie miał nikogo większego, na kogo mógłby przysiąc, przysiągł na siebie samego;


\par }{\MM \VS{14}Mówiąc: Zaprawdę, błogosławiąc, błogosławić ci będę i rozmnażając, rozmnożę cię.


\par }{\MM \VS{15}A ponieważ tak cierpliwie czekał, dostąpił
{\ADD{spełnienia}} obietnicy.


\par }{\MM \VS{16}Ludzie bowiem przysięgają na kogoś większego, a przysięga dla potwierdzenia jest zakończeniem wszystkich sporów między nimi.


\par }{\MM \VS{17}Dlatego też Bóg, chcąc dobitniej okazać dziedzicom obietnicy niezmienność swojego postanowienia, poręczył ją przysięgą;


\par }{\MM \VS{18}Abyśmy przez dwie niezmienne rzeczy, w których jest niemożliwe, aby Bóg kłamał, mieli silną pociechę,
{\ADD{my}}, którzy uciekliśmy, by pochwycić się zaoferowanej nam nadziei;


\par }{\MM \VS{19}Którą mamy jako kotwicę duszy, bezpieczną i niewzruszoną, sięgającą poza zasłonę;


\par }{\MM \VS{20}Gdzie
{\ADD{jako}} poprzednik wszedł dla nas Jezus, stawszy się najwyższym kapłanem na wieki według porządku Melchizedeka.




\par }\Chap{7}{\MM \VerseOne{1}Ten bowiem Melchizedek, król Salemu, kapłan Boga najwyższego, wyszedł na spotkanie Abrahama wracającego po rozgromieniu królów i pobłogosławił go.


\par }{\MM \VS{2}Jemu też Abraham wydzielił dziesięcinę ze wszystkiego. Jest
{\ADD{on}} najpierw, według tłumaczenia, królem sprawiedliwości, potem też królem Salemu, co znaczy król pokoju.


\par }{\MM \VS{3}Bez ojca, bez matki, bez rodowodu, niemający ani początku dni, ani końca życia, ale upodobniony do Syna Bożego, pozostaje kapłanem na zawsze.


\par }{\MM \VS{4}Rozważcie więc, jak wielki
{\ADD{był}} ten, któremu sam patriarcha Abraham dał dziesięcinę z łupu.


\par }{\MM \VS{5}Wprawdzie ci z synów Lewiego, którzy otrzymują urząd kapłański, mają nakaz zgodnie z prawem pobierać dziesięcinę od ludu, to jest od swoich braci, chociaż wywodzą się z lędźwi Abrahama;


\par }{\MM \VS{6}Lecz ten, który nie wywodził się z ich rodu, otrzymał dziesięcinę od Abrahama i pobłogosławił temu, który miał obietnice.


\par }{\MM \VS{7}A jest to rzecz bezsporna, że mniejszy otrzymuje błogosławieństwo od większego.


\par }{\MM \VS{8}Ponadto tu biorą dziesięciny ludzie, którzy umierają, tam zaś
{\ADD{ten}}, o którym zaświadczono, że żyje.


\par }{\MM \VS{9}I jeśli tak można powiedzieć, także Lewi, który otrzymuje dziesięciny, dał dziesięcinę w Abrahamie.


\par }{\MM \VS{10}Był bowiem jeszcze w lędźwiach
{\ADD{swego}} ojca, gdy Melchizedek wyszedł mu na spotkanie.


\par }{\MM \VS{11}Gdyby więc doskonałość była
{\ADD{osiągalna}} przez kapłaństwo lewickie – gdyż lud otrzymał prawo oparte na nim – to jaka byłaby jeszcze potrzeba, aby pojawił się inny kapłan według porządku Melchizedeka, a nie był mianowany według porządku Aarona?


\par }{\MM \VS{12}A skoro zmienia się kapłaństwo, musi też nastąpić zmiana prawa.


\par }{\MM \VS{13}Ten zaś, o którym się to mówi, należał do innego pokolenia, z którego nikt nie służył przy ołtarzu.


\par }{\MM \VS{14}Wiadomo bowiem, że nasz Pan pochodził z pokolenia Judy, o którym to pokoleniu odnośnie kapłaństwa Mojżesz nic nie mówi.


\par }{\MM \VS{15}Jest to jeszcze bardziej oczywiste, skoro na podobieństwo Melchizedeka pojawia się inny kapłan;


\par }{\MM \VS{16}Który stał się
{\ADD{nim}} nie według cielesnego przykazania prawa, ale według mocy niezniszczalnego życia.


\par }{\MM \VS{17}Tak bowiem świadczy: Ty jesteś kapłanem na wieki według porządku Melchizedeka.


\par }{\MM \VS{18}Zostało więc zniesione poprzednie przykazanie z powodu jego słabości i nieużyteczności.


\par }{\MM \VS{19}Prawo bowiem nie uczyniło niczego doskonałym, ale
{\ADD{na jego miejsce}} została wprowadzona lepsza nadzieja, przez którą zbliżamy się
{\ADD{do}} Boga.


\par }{\MM \VS{20}A
{\ADD{stało się}} to nie bez złożenia przysięgi.


\par }{\MM \VS{21}Tamci bowiem zostali kapłanami bez przysięgi, ten zaś na podstawie przysięgi tego, który powiedział do niego: Przysiągł Pan i nie będzie żałował: Ty jesteś kapłanem na wieki według porządku Melchizedeka;


\par }{\MM \VS{22}O tyle też Jezus stał się poręczycielem lepszego przymierza.


\par }{\MM \VS{23}A wprawdzie tamtych kapłanów było wielu, gdyż śmierć nie pozwoliła im trwać na zawsze.


\par }{\MM \VS{24}Ten zaś, ponieważ trwa na wieki, ma kapłaństwo nieprzemijające.


\par }{\MM \VS{25}Dlatego też całkowicie może zbawić tych, którzy przez niego przychodzą do Boga, bo zawsze żyje, aby wstawiać się za nimi.


\par }{\MM \VS{26}Takiego to przystało nam mieć najwyższego kapłana: świętego, niewinnego, nieskalanego, oddzielonego od grzeszników i wywyższonego ponad niebiosa;


\par }{\MM \VS{27}Który nie musi codziennie, jak tamci najwyżsi kapłani, składać ofiar najpierw za własne grzechy, a potem za
{\ADD{grzechy}} ludu. Uczynił to bowiem raz, ofiarując samego siebie.


\par }{\MM \VS{28}Prawo bowiem ustanawiało najwyższymi kapłanami ludzi, którzy podlegają słabościom, słowo zaś przysięgi, która nastąpiła po prawie,
{\ADD{ustanowiło}} Syna doskonałego na wieki.




\par }\Chap{8}{\MM \VerseOne{1}A
{\ADD{oto}} podsumowanie tego, co mówimy: mamy takiego najwyższego kapłana, który zasiadł po prawicy tronu Majestatu w niebiosach.


\par }{\MM \VS{2}Jest on sługą świątyni i prawdziwego przybytku zbudowanego przez Pana, a nie człowieka.


\par }{\MM \VS{3}Każdy bowiem najwyższy kapłan jest ustanawiany do składania darów i ofiar. Dlatego było konieczne, żeby i ten miał co ofiarować.


\par }{\MM \VS{4}Gdyby zaś był na ziemi, nie byłby kapłanem, gdyż są tu inni kapłani, którzy ofiarują dary zgodnie z prawem.


\par }{\MM \VS{5}Służą oni obrazowi i cieniowi tego, co niebiańskie, jak Bóg powiedział Mojżeszowi, gdy miał zbudować przybytek: Uważaj – powiedział – abyś uczynił wszystko według wzoru, który ci został ukazany na górze.


\par }{\MM \VS{6}Teraz zaś
{\ADD{nasz kapłan}} o tyle znakomitszą otrzymał służbę, o ile jest pośrednikiem lepszego przymierza, które zostało oparte na lepszych obietnicach.


\par }{\MM \VS{7}Gdyby bowiem to pierwsze było nienaganne, to nie szukano by miejsca na drugie.


\par }{\MM \VS{8}Tymczasem, ganiąc ich, mówi: Oto nadchodzą dni, mówi Pan, gdy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze.


\par }{\MM \VS{9}Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, gdy ująłem ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi Egiptu. Ponieważ oni nie wytrwali w moim przymierzu, ja też przestałem o nich dbać, mówi Pan.


\par }{\MM \VS{10}Takie zaś jest przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi Pan: Dam moje prawa w ich umysły i wypiszę je na ich sercach. I będę im Bogiem, a oni będą mi ludem.


\par }{\MM \VS{11}I nikt nie będzie uczył swego bliźniego ani nikt swego brata, mówiąc: Poznaj Pana, bo wszyscy będą mnie znali, od najmniejszego aż do największego z nich.


\par }{\MM \VS{12}Będę bowiem łaskawy dla ich występków, a ich grzechów i nieprawości więcej nie wspomnę.


\par }{\MM \VS{13}A gdy mówi „nowe”, uznaje pierwsze za przedawnione; a to, co się przedawnia i starzeje, bliskie jest zaniku.




\par }\Chap{9}{\MM \VerseOne{1}Wprawdzie i pierwsze
{\ADD{przymierze}} miało przepisy
{\ADD{o}} służbie
{\ADD{Bożej}} oraz ziemską świątynię.


\par }{\MM \VS{2}Został bowiem zbudowany przybytek, w którego pierwszej
{\ADD{części}}, zwanej
{\ADD{Miejscem}} Świętym, znajdował się świecznik, stół i chleby pokładne.


\par }{\MM \VS{3}Za drugą zaś zasłoną był przybytek, który zwano Miejscem Najświętszym.


\par }{\MM \VS{4}Posiadało ono złotą kadzielnicę i arkę przymierza całą pokrytą złotem, w której
{\ADD{było}} złote naczynie z manną, laska Aarona, która zakwitła, i tablice przymierza.


\par }{\MM \VS{5}Nad arką były cherubiny chwały, które zacieniały przebłagalnię. Nie ma teraz potrzeby szczegółowo o tym wszystkim mówić.


\par }{\MM \VS{6}A odkąd zostało to tak urządzone, do pierwszej
{\ADD{części}} przybytku zawsze wchodzą kapłani pełniący służbę
{\ADD{Bożą}};


\par }{\MM \VS{7}Do drugiej zaś raz w roku tylko sam najwyższy kapłan,
{\ADD{i to}} nie bez krwi, którą ofiaruje za siebie i za grzechy niewiedzy ludu.


\par }{\MM \VS{8}W ten sposób Duch Święty pokazuje, że jeszcze nie została objawiona droga
{\ADD{do}} Miejsca Najświętszego, dopóki jeszcze stał pierwszy przybytek.


\par }{\MM \VS{9}Był on obrazem na tamten czas, a składano w nim dary i ofiary, które nie mogły uczynić doskonałym w sumieniu tego, który pełnił służbę Bożą;


\par }{\MM \VS{10}{\ADD{Która polegała}} tylko na pokarmach, napojach i różnych obmyciach, i przepisach cielesnych nałożonych aż do czasu naprawy.


\par }{\MM \VS{11}Lecz Chrystus, gdy przyszedł jako najwyższy kapłan dóbr przyszłych, przez większy i doskonalszy przybytek, nieuczyniony ręką, to jest nienależący do tego budynku;


\par }{\MM \VS{12}Ani nie przez krew kozłów i cieląt, ale przez własną krew wszedł raz do Miejsca Najświętszego, zdobywszy wieczne odkupienie.


\par }{\MM \VS{13}Jeśli bowiem krew wołów i kozłów oraz popiół z jałówki, którymi skrapia się nieczystych, uświęca aż do oczyszczenia ciała;


\par }{\MM \VS{14}To o ileż bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego ofiarował Bogu samego siebie bez skazy, oczyści wasze sumienie z martwych uczynków, by służyć Bogu żywemu?


\par }{\MM \VS{15}I dlatego jest pośrednikiem nowego testamentu, ażeby przez śmierć poniesioną dla odkupienia występków, popełnionych za pierwszego testamentu, ci, którzy zostali powołani, otrzymali obietnicę wiecznego dziedzictwa.


\par }{\MM \VS{16}Gdzie bowiem
{\ADD{jest}} testament, tam musi nastąpić śmierć tego, który go sporządził.


\par }{\MM \VS{17}Testament przecież nabiera mocy po śmierci, gdyż nie jest ważny, dopóki żyje ten, kto sporządził testament.


\par }{\MM \VS{18}Dlatego i pierwszy
{\ADD{testament}} nie był zapoczątkowany bez krwi.


\par }{\MM \VS{19}Gdy bowiem Mojżesz ogłosił całemu ludowi każde przykazanie zgodnie z prawem, wziął krew cieląt i kozłów z wodą, wełną szkarłatną i hizopem i pokropił zarówno samą księgę, jak i cały lud;


\par }{\MM \VS{20}Mówiąc: To jest krew przymierza, które Bóg dla was ustanowił.


\par }{\MM \VS{21}Podobnie też pokropił krwią przybytek i wszystkie naczynia przeznaczone do służby
{\ADD{Bożej}}.


\par }{\MM \VS{22}I prawie wszystko jest oczyszczane krwią zgodnie z prawem, a bez przelania krwi nie ma przebaczenia
{\ADD{grzechów}}.


\par }{\MM \VS{23}Było więc konieczne, aby obrazy rzeczy, które są w niebie, były oczyszczone w ten sposób, same zaś
{\ADD{rzeczy}} niebiańskie – lepszymi ofiarami od tamtych.


\par }{\MM \VS{24}Chrystus bowiem wszedł nie do świątyni zbudowanej ręką, która była odbiciem prawdziwej, ale do samego nieba, aby teraz stawać dla nas przed obliczem Boga;


\par }{\MM \VS{25}I nie po to, żeby często ofiarować samego siebie jak najwyższy kapłan, który wchodzi co roku do Miejsca Najświętszego z cudzą krwią;


\par }{\MM \VS{26}Bo inaczej musiałby cierpieć wiele razy od początku świata. Lecz teraz na końcu wieków pojawił się raz dla zgładzenia grzechu przez ofiarowanie samego siebie.


\par }{\MM \VS{27}A jak jest postanowione ludziom raz umrzeć, a potem sąd;


\par }{\MM \VS{28}Tak też Chrystus raz ofiarowany na zgładzenie grzechów wielu, drugi raz ukaże się bez grzechu tym, którzy go oczekują dla zbawienia.




\par }\Chap{10}{\MM \VerseOne{1}Prawo bowiem, zawierając cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz rzeczy, nie może nigdy przez te same ofiary, które co roku są nieustannie składane, uczynić doskonałymi tych, którzy przychodzą.


\par }{\MM \VS{2}W przeciwnym razie przestano by je składać, dlatego że składający
{\ADD{je}}, raz oczyszczeni, nie mieliby już żadnych grzechów na sumieniu.


\par }{\MM \VS{3}A jednak przez te
{\ADD{ofiary}} każdego roku odbywa się przypominanie grzechów.


\par }{\MM \VS{4}Niemożliwe jest bowiem, aby krew wołów i kozłów gładziła grzechy.


\par }{\MM \VS{5}Dlatego przychodząc na świat, mówi: Ofiary ani daru nie chciałeś, ale przygotowałeś mi ciało.


\par }{\MM \VS{6}Całopalenia i ofiary za grzech nie podobały się tobie.


\par }{\MM \VS{7}Wtedy powiedziałem: Oto przychodzę – na początku księgi jest napisane o mnie – abym spełniał twoją wolę, o Boże.


\par }{\MM \VS{8}Powiedziawszy wyżej: Ofiar, darów, całopaleń i
{\ADD{ofiar}} za grzech nie chciałeś i nie podobały się tobie, choć składa się je zgodnie z prawem;


\par }{\MM \VS{9}Następnie powiedział: Oto przychodzę, abym spełniał twoją wolę, o Boże. Znosi pierwsze, aby ustanowić drugie.


\par }{\MM \VS{10}Za sprawą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz
{\ADD{na zawsze}}.


\par }{\MM \VS{11}A każdy kapłan staje codziennie do wykonywania służby Bożej, wiele razy składając te same ofiary, które nigdy nie mogą zgładzić grzechów.


\par }{\MM \VS{12}Lecz ten, gdy złożył jedną ofiarę za grzechy na zawsze, zasiadł po prawicy Boga;


\par }{\MM \VS{13}Oczekując odtąd, aż jego nieprzyjaciele będą położeni jako podnóżek pod jego stopy.


\par }{\MM \VS{14}Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni.


\par }{\MM \VS{15}A poświadcza nam to także Duch Święty. Bo powiedziawszy najpierw:


\par }{\MM \VS{16}Takie jest przymierze, które zawrę z nimi po tych dniach, mówi Pan: Włożę moje prawa w ich serca i wypiszę je na ich umysłach;


\par }{\MM \VS{17}{\ADD{Potem dodaje}}: A ich grzechów i nieprawości więcej nie wspomnę.


\par }{\MM \VS{18}Gdzie zaś jest ich odpuszczenie, tam nie
{\ADD{potrzeba}} już ofiary za grzech.


\par }{\MM \VS{19}Mając więc, bracia, śmiałość, aby przez krew Jezusa wejść do Najświętszego Miejsca;


\par }{\MM \VS{20}Drogą nową i żywą, którą zapoczątkował dla nas przez zasłonę, to jest przez swoje ciało;


\par }{\MM \VS{21}I
{\ADD{mając}} wielkiego kapłana nad domem Bożym;


\par }{\MM \VS{22}Zbliżmy się ze szczerym sercem, w pełni wiary, mając serca oczyszczone od złego sumienia i ciało obmyte czystą wodą.


\par }{\MM \VS{23}Trzymajmy wyznanie nadziei niechwiejące się, bo wierny jest ten, który obiecał.


\par }{\MM \VS{24}I okazujmy staranie jedni o drugich, by pobudzać się do miłości i dobrych uczynków;


\par }{\MM \VS{25}Nie opuszczając naszego wspólnego zgromadzenia, jak to niektórzy mają w zwyczaju, ale zachęcając się
{\ADD{nawzajem}}, i to tym
{\ADD{bardziej}}, im bardziej widzicie, że zbliża się ten dzień.


\par }{\MM \VS{26}Jeśli bowiem dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu poznania prawdy, to nie pozostaje już ofiara za grzechy;


\par }{\MM \VS{27}Lecz jakieś straszliwe oczekiwanie sądu i żar ognia, który strawić ma przeciwników.


\par }{\MM \VS{28}Kto gardził Prawem Mojżesza, ponosił śmierć bez miłosierdzia na podstawie zeznania dwóch albo trzech
{\ADD{świadków}}.


\par }{\MM \VS{29}Jak wam się wydaje, na ileż surowszą karę zasługuje ten, kto by podeptał Syna Bożego i zbezcześcił krew przymierza, przez którą został uświęcony, i znieważył Ducha łaski?


\par }{\MM \VS{30}Znamy bowiem tego, który powiedział: Zemsta
{\ADD{do}} mnie
{\ADD{należy}}, ja odpłacę, mówi Pan. I znowu: Pan będzie sądzić swój lud.


\par }{\MM \VS{31}Straszna to rzecz wpaść w ręce Boga żywego.


\par }{\MM \VS{32}Przypomnijcie sobie dawne dni, kiedy to po oświeceniu znosiliście wielkie zmagania z cierpieniem;


\par }{\MM \VS{33}Czy to gdy byliście publicznie wystawieni na pośmiewisko i prześladowania, czy też gdy staliście się uczestnikami
{\ADD{w cierpieniach}} tych, z którymi się tak obchodzono.


\par }{\MM \VS{34}Cierpieliście bowiem ze mną w moich więzach i przyjęliście z radością grabież waszego mienia, wiedząc, że macie w sobie lepszą i trwałą majętność w niebie.


\par }{\MM \VS{35}Nie odrzucajcie więc waszej ufności, która ma wielką zapłatę.


\par }{\MM \VS{36}Potrzeba wam bowiem cierpliwości, abyście wypełniając wolę Boga, dostąpili
{\ADD{spełnienia}} obietnicy.


\par }{\MM \VS{37}Bo jeszcze tylko bardzo krótka chwila, a przyjdzie ten, który ma przyjść, i nie będzie zwlekał.


\par }{\MM \VS{38}A sprawiedliwy będzie żył z wiary, lecz jeśli się
{\ADD{ktoś}} cofnie, moja dusza nie będzie miała w nim upodobania.


\par }{\MM \VS{39}My zaś nie jesteśmy z tych, którzy się wycofują ku zatraceniu, ale z tych, którzy wierzą ku zbawieniu duszy.




\par }\Chap{11}{\MM \VerseOne{1}A wiara jest podstawą tego, czego się spodziewamy,
{\ADD{i}} dowodem tego, czego nie widzimy.


\par }{\MM \VS{2}Przez nią bowiem przodkowie otrzymali
{\ADD{chlubne}} świadectwo.


\par }{\MM \VS{3}Przez wiarę rozumiemy, że światy zostały ukształtowane słowem Boga, tak że to, co widzimy, nie powstało z tego, co widzialne.


\par }{\MM \VS{4}Przez wiarę Abel złożył Bogu ofiarę lepszą niż Kain, dzięki czemu otrzymał świadectwo, że jest sprawiedliwy, bo Bóg zaświadczył o jego darach. Przez nią też, choć umarł, jeszcze mówi.


\par }{\MM \VS{5}Przez wiarę Henoch został przeniesiony, aby nie oglądał śmierci, i nie znaleziono go, ponieważ Bóg go przeniósł. Zanim bowiem został przeniesiony, miał świadectwo, że podobał się Bogu.


\par }{\MM \VS{6}Bez wiary zaś nie można podobać się
{\ADD{Bogu}}, bo ten, kto przychodzi do Boga, musi wierzyć, że
{\ADD{on}} jest i że nagradza tych, którzy go szukają.


\par }{\MM \VS{7}Przez wiarę Noe, ostrzeżony przez Boga o tym, czego jeszcze nie widziano, kierowany bojaźnią zbudował arkę, aby ocalić swój dom. Przez nią też potępił świat i stał się dziedzicem sprawiedliwości, która jest z wiary.


\par }{\MM \VS{8}Przez wiarę Abraham, gdy został wezwany, aby pójść na miejsce, które miał wziąć w dziedzictwo, usłuchał i wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie.


\par }{\MM \VS{9}Przez wiarę przebywał w ziemi obiecanej jak w obcej, mieszkając w namiotach z Izaakiem i Jakubem, współdziedzicami tej samej obietnicy.


\par }{\MM \VS{10}Oczekiwał bowiem miasta mającego fundamenty, którego budowniczym i twórcą jest Bóg.


\par }{\MM \VS{11}Przez wiarę także
{\ADD{sama}} Sara, mimo podeszłego wieku, otrzymała moc poczęcia potomstwa i urodziła, gdyż za wiernego uznała tego, który obiecał.


\par }{\MM \VS{12}Dlatego z jednego
{\ADD{człowieka}}, i to obumarłego, zrodziło się
{\ADD{potomstwo}} tak liczne, jak gwiazdy niebieskie i jak niezliczony piasek na brzegu morza.


\par }{\MM \VS{13}Wszyscy oni umarli w wierze, nie otrzymawszy
{\ADD{spełnienia}} obietnic, ale z daleka je ujrzeli, cieszyli się nimi i witali je, i wyznawali, że są obcymi i pielgrzymami na ziemi.


\par }{\MM \VS{14}Ci bowiem, którzy tak mówią, wyraźnie okazują, że szukają ojczyzny.


\par }{\MM \VS{15}Gdyby przecież wspominali tę, z której wyszli, mieliby sposobność powrócić.


\par }{\MM \VS{16}{\ADD{Teraz}} jednak pragną lepszej, to jest niebiańskiej. Dlatego Bóg nie wstydzi się być nazywany ich Bogiem, bo przygotował dla nich miasto.


\par }{\MM \VS{17}Przez wiarę Abraham, wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka. On, który otrzymał obietnicę, złożył w ofierze jednorodzonego
{\ADD{syna}};


\par }{\MM \VS{18}On, któremu powiedziano: W Izaaku będzie nazwane twoje potomstwo;


\par }{\MM \VS{19}Uważał, że Bóg może nawet wskrzesić z martwych, skąd go też otrzymał na podobieństwo
{\ADD{zmartwychwstania}}.


\par }{\MM \VS{20}Przez wiarę Izaak pobłogosławił Jakuba i Ezawa odnośnie tego, co miało nastąpić.


\par }{\MM \VS{21}Przez wiarę Jakub, umierając, pobłogosławił każdego z synów Józefa i pokłonił się, wsparty o wierzchołek swojej laski.


\par }{\MM \VS{22}Przez wiarę Józef, umierając, wspomniał o wyjściu synów Izraela i wydał polecenie co do swoich kości.


\par }{\MM \VS{23}Przez wiarę Mojżesz po urodzeniu przez trzy miesiące był ukrywany przez swoich rodziców, ponieważ widzieli, że dziecko jest urodziwe, i nie ulękli się rozkazu króla.


\par }{\MM \VS{24}Przez wiarę Mojżesz, gdy dorósł, odmówił nazywania się synem córki faraona;


\par }{\MM \VS{25}Wybierając raczej cierpieć uciski z ludem Bożym, niż mieć doczesną rozkosz z grzechu.


\par }{\MM \VS{26}Uważał zniewagi
{\ADD{znoszone dla}} Chrystusa za większe bogactwo niż skarby Egiptu, bo wypatrywał zapłaty.


\par }{\MM \VS{27}Przez wiarę opuścił Egipt, nie lękając się gniewu króla, bo wytrwał, tak jakby widział Niewidzialnego.


\par }{\MM \VS{28}Przez wiarę obchodził Paschę i pokropienie krwią, aby nie dotknął ich ten, który niszczył pierworodne.


\par }{\MM \VS{29}Przez wiarę przeszli przez Morze Czerwone jak po suchej
{\ADD{ziemi}}, a gdy Egipcjanie próbowali to uczynić, potonęli.


\par }{\MM \VS{30}Przez wiarę upadły mury Jerycha, gdy je okrążano przez siedem dni.


\par }{\MM \VS{31}Przez wiarę nierządnica Rachab nie zginęła razem z niewierzącymi, gdyż w pokoju przyjęła szpiegów.


\par }{\MM \VS{32}I co jeszcze mam powiedzieć? Nie wystarczyłoby mi bowiem czasu, gdybym miał opowiadać o Gedeonie, Baraku, Samsonie, Jeftem, Dawidzie, Samuelu i o prorokach;


\par }{\MM \VS{33}Którzy przez wiarę pokonali królestwa, czynili sprawiedliwość, dostąpili
{\ADD{spełnienia}} obietnic, zamknęli paszcze lwom;


\par }{\MM \VS{34}Zgasili moc ognia, uniknęli ostrza miecza, umocnieni powstawali z niemocy, stali się dzielni na wojnie, zmusili do ucieczki obce wojska.


\par }{\MM \VS{35}Kobiety odzyskały swoich zmarłych przez wskrzeszenie. Inni zaś byli torturowani, nie przyjąwszy uwolnienia, aby dostąpić lepszego zmartwychwstania.


\par }{\MM \VS{36}Jeszcze inni doświadczyli szyderstw i biczowania, ponadto kajdan i więzienia.


\par }{\MM \VS{37}Byli kamienowani, przerzynani piłą, doświadczani, zabijani mieczem, tułali się w owczych i kozich skórach, cierpieli niedostatek, ucisk, utrapienie;


\par }{\MM \VS{38}(Których świat nie był godny). Błąkali się po pustyniach i górach, po jaskiniach i rozpadlinach ziemi.


\par }{\MM \VS{39}A ci wszyscy,
{\ADD{choć}} zyskali
{\ADD{chlubne}} świadectwo dzięki wierze, nie dostąpili
{\ADD{spełnienia}} obietnicy;


\par }{\MM \VS{40}Ponieważ Bóg przewidział dla nas coś lepszego, aby oni nie stali się doskonali bez nas.




\par }\Chap{12}{\MM \VerseOne{1}Skoro i my mamy wokół siebie tak wielką chmurę świadków, zrzućmy z siebie wszelki ciężar i grzech, który nas tak łatwo osacza, w cierpliwości biegnijmy w wyznaczonym nam wyścigu;


\par }{\MM \VS{2}Patrząc na Jezusa, twórcę i dokończyciela wiary, który z powodu przygotowanej mu radości wycierpiał krzyż, nie zważając na hańbę, i zasiadł po prawicy tronu Boga.


\par }{\MM \VS{3}Pomyślcie więc o tym, który zniósł tak wielki sprzeciw wobec siebie ze strony grzeszników, abyście nie zniechęcali się w waszych umysłach i nie ustawali.


\par }{\MM \VS{4}Jeszcze nie stawialiście oporu aż do krwi, walcząc przeciwko grzechowi;


\par }{\MM \VS{5}I zapomnieliście o napomnieniu, które jest kierowane do was jako synów: Mój synu, nie lekceważ karania Pana i nie zniechęcaj się, gdy on cię napomina.


\par }{\MM \VS{6}Kogo bowiem Pan miłuje, tego karze, a chłoszcze każdego, którego za syna przyjmuje.


\par }{\MM \VS{7}Jeśli znosicie karanie, Bóg obchodzi się z wami jak z synami. Jaki to bowiem syn, którego ojciec nie karze?


\par }{\MM \VS{8}A jeśli jesteście bez karania, którego wszyscy są uczestnikami, wtedy jesteście bękartami, a nie synami.


\par }{\MM \VS{9}Poza tym nasi cieleśni ojcowie nas karali, a szanowaliśmy ich. Czyż nie tym bardziej powinniśmy poddać się Ojcu duchów, abyśmy żyli?


\par }{\MM \VS{10}Tamci bowiem karali nas przez krótki czas według swego uznania. Ten zaś
{\ADD{czyni to}} dla
{\ADD{naszego}} dobra, abyśmy byli uczestnikami jego świętości.


\par }{\MM \VS{11}A żadne karanie w danej chwili nie wydaje się radosne, ale smutne. Potem jednak przynosi błogi owoc sprawiedliwości tym, którzy przez nie byli ćwiczeni.


\par }{\MM \VS{12}Dlatego wyprostujcie opadłe ręce i omdlałe kolana.


\par }{\MM \VS{13}Prostujcie ścieżki dla waszych stóp, aby to, co chrome, nie zeszło z drogi, ale raczej zostało uzdrowione.


\par }{\MM \VS{14}Dążcie do pokoju ze wszystkimi i do świętości, bez której nikt nie ujrzy Pana.


\par }{\MM \VS{15}Uważajcie, żeby nikt nie pozbawił się łaski Boga, żeby jakiś korzeń goryczy, wyrastając, nie wyrządził szkody i aby przez niego nie skalało się wielu;


\par }{\MM \VS{16}Żeby nie było żadnego rozpustnika lub bezbożnika jak Ezaw, który za jedną potrawę sprzedał swoje pierworodztwo.


\par }{\MM \VS{17}Wiecie przecież, że potem, gdy chciał odziedziczyć błogosławieństwo, został odrzucony. Nie znalazł bowiem miejsca na pokutę, choć ze łzami jej szukał.


\par }{\MM \VS{18}Bo nie podeszliście do góry, która da się dotknąć i płonącej ogniem, do mroku, ciemności i burzy;


\par }{\MM \VS{19}Ani do dźwięku trąby i
{\ADD{takiego}} głosu słów, że ci, którzy go słyszeli, prosili, aby już do nich nie mówiono;


\par }{\MM \VS{20}(Nie mogli bowiem znieść tego rozkazu: Gdyby nawet zwierzę dotknęło góry, będzie ukamienowane lub przebite strzałą.


\par }{\MM \VS{21}A tak straszne było to zjawisko,
{\ADD{że}} Mojżesz powiedział: Jestem przerażony i drżę;)


\par }{\MM \VS{22}Lecz podeszliście do góry Syjon i do miasta Boga żywego,
{\ADD{do}} niebiańskiego Jeruzalem i do niezliczonej rzeszy aniołów;


\par }{\MM \VS{23}Na powszechne zebranie, do zgromadzenia pierworodnych, którzy są zapisani w niebie,
{\ADD{do}} Boga, sędziego wszystkich,
{\ADD{do}} duchów sprawiedliwych uczynionych doskonałymi;


\par }{\MM \VS{24}I do pośrednika nowego przymierza, Jezusa, do krwi, którą się kropi, a która mówi lepsze rzeczy niż
{\ADD{krew}} Abla.


\par }{\MM \VS{25}Uważajcie, abyście nie odtrącili tego, który przemawia. Jeśli bowiem tamci nie uniknęli
{\ADD{kary}}, odtrąciwszy tego, który na ziemi mówił, tym bardziej my, jeśli odwrócimy się od tego, który
{\ADD{przemawia}} z nieba;


\par }{\MM \VS{26}Którego głos wstrząsnął wówczas ziemią, a teraz obiecuje, mówiąc: Jeszcze raz wstrząsnę nie tylko ziemią, ale i niebem.


\par }{\MM \VS{27}A słowa „jeszcze raz” ukazują usunięcie tego, co się chwieje, jako tego, co stworzone, aby pozostało to, co się nie chwieje.


\par }{\MM \VS{28}Dlatego otrzymując królestwo niezachwiane, miejmy łaskę, przez którą
{\ADD{możemy}} służyć Bogu tak, jak mu się to podoba, z czcią i bojaźnią.


\par }{\MM \VS{29}Nasz Bóg bowiem jest ogniem trawiącym.




\par }\Chap{13}{\MM \VerseOne{1}Niech trwa braterska miłość.


\par }{\MM \VS{2}Nie zapominajcie o gościnności, gdyż przez nią niektórzy, nie wiedząc, aniołów gościli.


\par }{\MM \VS{3}Pamiętajcie o więźniach, jakbyście byli razem z nimi więzieni, o uciskanych, jako ci, którzy też jesteście w ciele.


\par }{\MM \VS{4}Małżeństwo jest godne czci u wszystkich i łoże nieskalane. Rozpustników zaś i cudzołożników osądzi Bóg.


\par }{\MM \VS{5}{\ADD{Wasze}} postępowanie niech będzie wolne od chciwości, poprzestawajcie na tym, co macie. Sam bowiem powiedział: Nie porzucę cię ani nie opuszczę.


\par }{\MM \VS{6}Śmiało więc możemy mówić: Pan jest moim pomocnikiem, nie będę się lękał tego, co może mi uczynić człowiek.


\par }{\MM \VS{7}Pamiętajcie o swoich przywódcach, którzy głosili wam słowo Boże, i rozważając koniec ich życia, naśladujcie
{\ADD{ich}} wiarę.


\par }{\MM \VS{8}Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki.


\par }{\MM \VS{9}Nie dajcie się zwieść rozmaitym i obcym naukom. Dobrze jest bowiem umacniać serce łaską, a nie pokarmami, co nie przyniosły pożytku tym, którzy się nimi zajmowali.


\par }{\MM \VS{10}Mamy ołtarz, z którego nie mają prawa spożywać ci, którzy służą przybytkowi.


\par }{\MM \VS{11}Ciała bowiem tych zwierząt, których krew najwyższy kapłan wnosi do Najświętszego Miejsca za grzech, są spalane za obozem.


\par }{\MM \VS{12}Dlatego i Jezus, aby uświęcić lud własną krwią, cierpiał poza bramą.


\par }{\MM \VS{13}Wyjdźmy więc do niego poza obóz, biorąc na siebie jego pohańbienie.


\par }{\MM \VS{14}Nie mamy tu bowiem miasta trwałego, lecz tego przyszłego szukamy.


\par }{\MM \VS{15}Przez niego więc nieustannie składajmy Bogu ofiarę chwały, to jest owoc warg, które wyznają jego imię.


\par }{\MM \VS{16}Nie zapominajcie też o dobroczynności i udzieleniu
{\ADD{dóbr}}, takie bowiem ofiary podobają się Bogu.


\par }{\MM \VS{17}Bądźcie posłuszni waszym przywódcom i bądźcie im ulegli, ponieważ oni czuwają nad waszymi duszami jako ci, którzy muszą zdać
{\ADD{z tego}} sprawę. Niech to czynią z radością, a nie ze wzdychaniem, bo to nie
{\ADD{byłoby}} dla was korzystne.


\par }{\MM \VS{18}Módlcie się za nas. Ufamy bowiem, że mamy czyste sumienie,
{\ADD{gdyż}} chcemy we wszystkim dobrze postępować.


\par }{\MM \VS{19}A tym bardziej proszę was, abyście to czynili, abym jak najszybciej został wam przywrócony.


\par }{\MM \VS{20}A Bóg pokoju, który przez krew wiecznego przymierza wyprowadził spośród umarłych wielkiego pasterza owiec, naszego Pana Jezusa;


\par }{\MM \VS{21}Niech was uczyni doskonałymi w każdym dobrym uczynku, abyście spełniali jego wolę, dokonując w was tego, co miłe w jego oczach, przez Jezusa Chrystusa, któremu chwała na wieki wieków. Amen.


\par }{\MM \VS{22}A proszę was, bracia, przyjmijcie to słowo zachęty, bo krótki
{\ADD{list}} do was napisałem.


\par }{\MM \VS{23}Wiedzcie, że brat Tymoteusz został uwolniony. Jeśli niedługo przybędzie, wraz z nim was zobaczę.


\par }{\MM \VS{24}Pozdrówcie wszystkich waszych przywódców i wszystkich świętych. Pozdrawiają was
{\ADD{bracia}}, którzy są z Italii.


\par }{\MM \VS{25}Łaska
{\ADD{niech będzie}} z wami wszystkimi. Amen.


\par }{\SH List do Hebrajczyków napisany z Italii przez Tymoteusza.
\par }
