\NormalFont\ShortTitle{Jonasza}

{\MT Księga Jonasza



\par }\ChapOne{1}{\MM \VerseOne{1}Słowo PANA doszło do Jonasza, syna Amittaja, mówiące:


\par }{\MM \VS{2}Wstań, idź do Niniwy, tego wielkiego miasta, i wołaj przeciwko niej, bo jej niegodziwość wzniosła się przed moje oblicze.


\par }{\MM \VS{3}Ale Jonasz wstał, aby uciec do Tarszisz sprzed oblicza PANA, i przybył do Jafy. Znalazł okręt, który płynął do Tarszisz, zapłacił za przejazd i wsiadł na niego, aby płynąć z nimi do Tarszisz
{\ADD{i uciec}} sprzed oblicza PANA.


\par }{\MM \VS{4}Lecz PAN zesłał gwałtowny wiatr na morze i powstała potężna burza na morzu, tak że zdawało się, że okręt się rozbije.


\par }{\MM \VS{5}A żeglarze przestraszyli się i każdy z nich wołał do swego boga, a wyrzucali do morza ładunek, który był na okręcie, aby ten był lżejszy. Ale Jonasz zszedł wcześniej na niższy pokład okrętu, położył się i twardo zasnął.


\par }{\MM \VS{6}Przyszedł więc do niego sternik i zapytał go: Cóż ty czynisz, śpiochu? Wstań, wołaj do swego Boga, może Bóg wspomni na nas, abyśmy nie zginęli.


\par }{\MM \VS{7}Wtedy powiedzieli jeden do drugiego: Chodźcie, rzućmy losy, abyśmy się dowiedzieli, przez kogo
{\ADD{spadło}} na nas to nieszczęście. Rzucili więc losy i padło na Jonasza.


\par }{\MM \VS{8}I powiedzieli do niego: Powiedz nam, prosimy, przez kogo
{\ADD{spadło}} na nas to nieszczęście. Jaki jest twój zawód? Skąd pochodzisz? Z jakiego kraju i z jakiego narodu jesteś?


\par }{\MM \VS{9}Odpowiedział im: Jestem Hebrajczykiem i boję się PANA, Boga nieba, który stworzył morze i ziemię.


\par }{\MM \VS{10}Wtedy ci mężczyźni bardzo się zlękli i zapytali: Czemu tak uczyniłeś? Oni bowiem dowiedzieli się, że ucieka sprzed oblicza PANA, bo im to powiedział.


\par }{\MM \VS{11}Powiedzieli jeszcze do niego: Cóż mamy z tobą uczynić, aby morze się uspokoiło? Morze bowiem coraz bardziej się burzyło.


\par }{\MM \VS{12}Odpowiedział im: Weźcie mnie i wrzućcie do morza, a ono uspokoi się dla was, gdyż wiem, że z mojego powodu ta wielka burza
{\ADD{przyszła}} na was.


\par }{\MM \VS{13}Lecz ci mężczyźni wiosłowali silniej, aby dotrzeć do brzegu, ale nie mogli, bo morze coraz bardziej się burzyło przeciwko nim.


\par }{\MM \VS{14}Zawołali więc do PANA: PANIE, prosimy, nie pozwól nam zginąć z powodu życia tego człowieka i nie obciążaj nas krwią niewinną. Ty bowiem, PANIE, uczyniłeś, jak ci się spodobało.


\par }{\MM \VS{15}Potem wzięli Jonasza i wrzucili do morza, a morze przestało się burzyć.


\par }{\MM \VS{16}Wtedy ci mężczyźni, zdjęci wielkim strachem przed PANEM, złożyli PANU ofiarę i uczynili śluby.


\par }{\MM \VS{17}A PAN przygotował wielką rybę, która połknęła Jonasza. I Jonasz był we wnętrznościach tej ryby trzy dni i trzy noce.




\par }\Chap{2}{\MM \VerseOne{1}I modlił się Jonasz do PANA, swego Boga, we wnętrznościach tej ryby;


\par }{\MM \VS{2}I powiedział: Wołałem do PANA w swoim ucisku i wysłuchał mnie; z głębi piekła wołałem i wysłuchałeś mego głosu.


\par }{\MM \VS{3}Rzuciłeś mnie bowiem w głębię, w sam środek morza, i ogarnęła mnie toń. Wszystkie twoje nawałnice i fale przewaliły się nade mną.


\par }{\MM \VS{4}Wtedy powiedziałem: Zostałem wygnany sprzed twoich oczu, ale będę jeszcze patrzył w stronę twej świętej świątyni.


\par }{\MM \VS{5}Wody ogarnęły mnie aż do duszy, przepaść mnie otoczyła, moją głowę owinęła trawa morska.


\par }{\MM \VS{6}Zstąpiłem aż do posad gór, swymi ryglami ziemia zamknęła się przede mną na wieki. Ty jednak wyprowadziłeś moje życie z dołu, PANIE, mój Boże!


\par }{\MM \VS{7}Gdy moja dusza we mnie omdlewała, wspomniałem na PANA, a moja modlitwa przyszła do ciebie, do twej świętej świątyni.


\par }{\MM \VS{8}Ci, którzy trzymają się próżnych marności, pozbawiają się miłosierdzia;


\par }{\MM \VS{9}Ale ja z głosem dziękczynienia będę ci składał ofiary, wypełnię to, co ślubowałem. Od PANA
{\ADD{pochodzi}} wybawienie.


\par }{\MM \VS{10}Wtedy PAN rozkazał
{\ADD{tej}} rybie, a ona wypluła Jonasza na brzeg.




\par }\Chap{3}{\MM \VerseOne{1}Wtedy słowo PANA doszło do Jonasza po raz drugi mówiące:


\par }{\MM \VS{2}Wstań, idź do Niniwy, tego wielkiego miasta, i głoś przeciwko niej to, co ci rozkazuję.


\par }{\MM \VS{3}Wstał więc Jonasz i poszedł do Niniwy zgodnie ze słowem PANA. A Niniwa była bardzo wielkim miastem,
{\ADD{na}} trzy dni drogi.


\par }{\MM \VS{4}Jonasz zaczął chodzić po mieście, ile mógł przejść w jeden dzień, i wołał: Po czterdziestu dniach Niniwa zostanie zburzona.


\par }{\MM \VS{5}I mieszkańcy Niniwy uwierzyli Bogu, ogłosili post i oblekli się w wory, od największego z nich aż do najmniejszego.


\par }{\MM \VS{6}Doszła bowiem
{\ADD{ta}} sprawa do króla Niniwy i powstał z tronu, i zdjął z siebie płaszcz, po czym oblekł się w wór i siedział w popiele.


\par }{\MM \VS{7}Rozkazał ogłosić i opowiadać w Niniwie z dekretu króla i swoich książąt: Ludzie i zwierzęta, woły i owce niech nic nie jedzą, niech się nie pasą i wody nie piją;


\par }{\MM \VS{8}Ale ludzie i zwierzęta niech się okryją worami i niech gorliwie wołają do Boga. Niech każdy się odwróci od swojej złej drogi i od grabieży
{\ADD{popełnianej}} swoimi rękami.


\par }{\MM \VS{9}Kto wie, czy Bóg się nie odwróci i nie pożałuje, i nie odstąpi od zapalczywości swego gniewu, abyśmy nie zginęli.


\par }{\MM \VS{10}I Bóg widział ich czyny, że odwrócili się od swojej złej drogi, i Bóg pożałował tego nieszczęścia, które zapowiedział im czynić, a nie uczynił.




\par }\Chap{4}{\MM \VerseOne{1}Ale Jonaszowi bardzo się to nie podobało i rozgniewał się.


\par }{\MM \VS{2}I modlił się do PANA, mówiąc: Proszę, PANIE, czy tego nie mówiłem, gdy jeszcze byłem w swojej ziemi? Dlatego zaraz uciekłem do Tarszisz, gdyż wiedziałem, że ty jesteś Bogiem łaskawym i litościwym, nieskorym do gniewu i
{\ADD{pełnym}} wielkiego miłosierdzia, który żałuje nieszczęścia.


\par }{\MM \VS{3}A teraz, PANIE, proszę, zabierz ode mnie moje życie, bo lepiej mi umrzeć, niż żyć.


\par }{\MM \VS{4}PAN odpowiedział: Czy to dobrze, że
{\ADD{tak}} się gniewasz?


\par }{\MM \VS{5}Wyszedł więc Jonasz z miasta i usiadł po wschodniej stronie miasta. Tam zrobił sobie szałas i usiadł w jego cieniu, by zobaczyć, co się stanie z tym miastem.


\par }{\MM \VS{6}A PAN Bóg sprawił, że nad Jonaszem wyrosła tykwa, aby zasłaniała jego głowę i chroniła go przed upałem. I Jonasz bardzo się cieszył
{\ADD{z tej}} tykwy.


\par }{\MM \VS{7}Ale nazajutrz o świcie Bóg sprawił, że robak podgryzł tę tykwę, tak że uschła.


\par }{\MM \VS{8}I gdy wzeszło słońce, Bóg wzbudził suchy wiatr wschodni; i słońce tak prażyło głowę Jonasza, że omdlewał i życzył sobie śmierci, mówiąc: Lepiej mi umrzeć, niż żyć.


\par }{\MM \VS{9}I Bóg powiedział do Jonasza: Czy to dobrze, że tak się gniewasz z powodu tej tykwy? I odpowiedział: To dobrze, że się gniewam,
{\ADD{nawet}} aż na śmierć.


\par }{\MM \VS{10}Wtedy PAN mu powiedział: Żałujesz tej tykwy, przy której nie pracowałeś ani nie dałeś jej wzrostu; wyrosła w jedną noc i w jedną noc uschła;


\par }{\MM \VS{11}A ja miałbym nie żałować Niniwy, tego wielkiego miasta, w którym jest więcej niż sto dwadzieścia tysięcy ludzi, którzy nie umieją rozróżnić swej prawej ręki od lewej, a także wiele bydła?


\par }