\NormalFont\ShortTitle{Liczb}

{\MT Księga Liczb



\par }\ChapOne{1}{\MM \VerseOne{1}PAN przemówił do Mojżesza na pustyni Synaj, w Namiocie Zgromadzenia, pierwszego
{\ADD{dnia}} drugiego miesiąca, w drugim roku po ich wyjściu z ziemi Egiptu, tymi słowy:


\par }{\MM \VS{2}Policzcie całe zgromadzenie synów Izraela według ich rodzin i według domów ich ojców, licząc imiona wszystkich mężczyzn, głowa po głowie;


\par }{\MM \VS{3}Od dwudziestu lat wzwyż, wszystkich w Izraelu zdolnych do walki. Ty i Aaron policzycie ich według ich oddziałów.


\par }{\MM \VS{4}I będzie z wami jeden mężczyzna z każdego pokolenia, głowa domu swoich ojców.


\par }{\MM \VS{5}A oto imiona mężczyzn, którzy będą z wami: z
{\ADD{pokolenia}} Rubena – Elizur, syn Szedeura;


\par }{\MM \VS{6}Z Symeona – Szelumiel, syn Suriszaddaja;


\par }{\MM \VS{7}Z Judy – Nachszon, syn Amminadaba;


\par }{\MM \VS{8}Z Issachara – Netaneel, syn Suara;


\par }{\MM \VS{9}Z Zebulona – Eliab, syn Chelona;


\par }{\MM \VS{10}Z synów Józefa: z Efraima – Eliszama, syn Ammihuda, z Manassesa – Gamliel, syn Pedahsura;


\par }{\MM \VS{11}Z Beniamina – Abidan, syn Gideoniego;


\par }{\MM \VS{12}Z Dana – Achiezer, syn Ammiszaddaja;


\par }{\MM \VS{13}Z Aszera – Pagiel, syn Okrana;


\par }{\MM \VS{14}Z Gada – Eliasaf, syn Deuela;


\par }{\MM \VS{15}Z Neftalego – Achira, syn Enana.


\par }{\MM \VS{16}Ci powołani,
{\ADD{sławni}} spośród zgromadzenia, byli naczelnikami pokoleń swych ojców, wodzami tysięcy w Izraelu.


\par }{\MM \VS{17}Mojżesz i Aaron przyjęli więc tych mężczyzn, którzy zostali imiennie wyznaczeni.


\par }{\MM \VS{18}I zebrali całe zgromadzenie w pierwszym dniu drugiego miesiąca, a każdy podawał swoje pochodzenie według swych rodzin, według domów swych ojców i według liczby imion, od dwudziestu lat wzwyż, głowa po głowie.


\par }{\MM \VS{19}Jak PAN rozkazał Mojżeszowi, tak policzył ich na pustyni Synaj.


\par }{\MM \VS{20}Synów Rubena, pierworodnego Izraela, ich potomków według ich rodzin, według domów ich ojców, według liczby imion, głowa po głowie, wszystkich mężczyzn od dwudziestu lat wzwyż, wszystkich zdolnych do walki;


\par }{\MM \VS{21}Naliczono z pokolenia Rubena czterdzieści sześć tysięcy pięciuset.


\par }{\MM \VS{22}Synów Symeona, ich potomków według ich rodzin, według domów ich ojców, naliczonych według liczby imion, głowa po głowie, wszystkich mężczyzn od dwudziestu lat wzwyż, wszystkich zdolnych do walki;


\par }{\MM \VS{23}Naliczono z pokolenia Symeona pięćdziesiąt dziewięć tysięcy trzystu.


\par }{\MM \VS{24}Synów Gada, ich potomków według ich rodzin, według domów ich ojców, według liczby imion, od dwudziestu lat wzwyż, wszystkich zdolnych do walki;


\par }{\MM \VS{25}Naliczono z pokolenia Gada czterdzieści pięć tysięcy sześciuset pięćdziesięciu.


\par }{\MM \VS{26}Synów Judy, ich potomków według ich rodzin, według domów ich ojców, według liczby imion, od dwudziestu lat wzwyż, wszystkich zdolnych do walki;


\par }{\MM \VS{27}Naliczono z pokolenia Judy siedemdziesiąt cztery tysiące sześciuset.


\par }{\MM \VS{28}Synów Issachara, ich potomków według ich rodzin, według domów ich ojców, według liczby imion, od dwudziestu lat wzwyż, wszystkich zdolnych do walki;


\par }{\MM \VS{29}Naliczono z pokolenia Issachara pięćdziesiąt cztery tysiące czterystu.


\par }{\MM \VS{30}Synów Zebulona, ich potomków według ich rodzin, według domów ich ojców, według liczby imion, od dwudziestu lat wzwyż, wszystkich zdolnych do walki;


\par }{\MM \VS{31}Naliczono z pokolenia Zebulona pięćdziesiąt siedem tysięcy czterystu.


\par }{\MM \VS{32}Synów Józefa, z synów Efraima, ich potomków według ich rodzin, według domów ich ojców, według liczby imion, od dwudziestu lat wzwyż, wszystkich zdolnych do walki;


\par }{\MM \VS{33}Naliczono z pokolenia Efraima czterdzieści tysięcy pięciuset.


\par }{\MM \VS{34}Synów Manassesa, ich potomków według ich rodzin, według domów ich ojców, według liczby imion, od dwudziestu lat wzwyż, wszystkich zdolnych do walki;


\par }{\MM \VS{35}Naliczono z pokolenia Manassesa trzydzieści dwa tysiące dwustu.


\par }{\MM \VS{36}Synów Beniamina, ich potomków według ich rodzin, według domów ich ojców, według liczby imion, od dwudziestu lat wzwyż, wszystkich zdolnych do walki;


\par }{\MM \VS{37}Naliczono z pokolenia Beniamina trzydzieści pięć tysięcy czterystu.


\par }{\MM \VS{38}Synów Dana, ich potomków według ich rodzin, według domów ich ojców, według liczby imion, od dwudziestu lat wzwyż, wszystkich zdolnych do walki;


\par }{\MM \VS{39}Naliczono z pokolenia Dana sześćdziesiąt dwa tysiące siedmiuset.


\par }{\MM \VS{40}Synów Aszera, ich potomków według ich rodzin, według domów ich ojców, według liczby imion, od dwudziestu lat wzwyż, wszystkich zdolnych do walki;


\par }{\MM \VS{41}Naliczono z pokolenia Aszera czterdzieści jeden tysięcy pięciuset.


\par }{\MM \VS{42}Synów Neftalego, ich potomków według ich rodzin, według domów ich ojców, według liczby imion, od dwudziestu lat wzwyż, wszystkich zdolnych do walki;


\par }{\MM \VS{43}Naliczono z pokolenia Neftalego pięćdziesiąt trzy tysiące czterystu.


\par }{\MM \VS{44}To są ci, których policzyli Mojżesz, Aaron i książęta Izraela, dwunastu mężczyzn, po jednym z każdego domu swych ojców.


\par }{\MM \VS{45}I było wszystkich policzonych synów Izraela, według domów ich ojców, od dwudziestu lat wzwyż, wszystkich zdolnych do walki w Izraelu;


\par }{\MM \VS{46}Wszystkich policzonych było sześćset trzy tysiące pięciuset pięćdziesięciu.


\par }{\MM \VS{47}Lecz Lewici nie zostali policzeni z nimi według pokolenia swych ojców.


\par }{\MM \VS{48}PAN rozkazał bowiem Mojżeszowi:


\par }{\MM \VS{49}Tylko pokolenia Lewiego nie spisuj i nie licz go razem z synami Izraela;


\par }{\MM \VS{50}Lecz ustanowisz Lewitów nad Przybytkiem Świadectwa i nad wszystkimi jego naczyniami, i nad wszystkim, co do niego należy. Oni będą nosić przybytek i wszystkie jego sprzęty; oni też będą go obsługiwać i rozbijać obóz dokoła przybytku.


\par }{\MM \VS{51}A gdy przybytek będzie miał wyruszyć, Lewici go rozbiorą; także gdy przybytek ma być wznoszony, Lewici ustawią go; a obcy, który się do niego zbliży, poniesie śmierć.


\par }{\MM \VS{52}I synowie Izraela będą rozbijać namioty, każdy w swoim obozie i każdy pod swoim sztandarem, według swych zastępów.


\par }{\MM \VS{53}Lecz Lewici rozbiją obóz wokół Przybytku Świadectwa, aby gniew nie spadł na zgromadzenie synów Izraela. Lewici będą pełnić straż przy Przybytku Świadectwa.


\par }{\MM \VS{54}I synowie Izraela uczynili zgodnie ze wszystkim, co PAN rozkazał Mojżeszowi, tak właśnie uczynili.




\par }\Chap{2}{\MM \VerseOne{1}Potem PAN przemówił do Mojżesza i Aarona:


\par }{\MM \VS{2}Każdy z synów Izraela rozbije obóz przy swoim sztandarze, pod znakami domów swych ojców. Będą rozbijać obóz w pewnej odległości od Namiotu Zgromadzenia, wokół
{\ADD{niego}}.


\par }{\MM \VS{3}Od strony wschodniej rozbiją obóz ludzie pod sztandarem obozu Judy, według swych oddziałów, a wodzem nad synami Judy
{\ADD{będzie}} Nachszon, syn Amminadaba;


\par }{\MM \VS{4}A jego policzony zastęp
{\ADD{wynosił}} siedemdziesiąt cztery tysiące sześciuset
{\ADD{ludzi}}.


\par }{\MM \VS{5}Obok niego rozbije obóz pokolenie Issachara, a wodzem synów Issachara
{\ADD{będzie}} Netaneel, syn Suara;


\par }{\MM \VS{6}A jego policzony zastęp
{\ADD{wynosił}} pięćdziesiąt cztery tysiące czterystu
{\ADD{ludzi}}.


\par }{\MM \VS{7}{\ADD{Obok nich}} – pokolenie Zebulona, a wodzem synów Zebulona
{\ADD{będzie}} Eliab, syn Chelona;


\par }{\MM \VS{8}A jego policzony zastęp
{\ADD{wynosił}} pięćdziesiąt siedem tysięcy czterystu
{\ADD{ludzi}}.


\par }{\MM \VS{9}Wszystkich policzonych w obozie Judy, według ich zastępów,
{\ADD{było}} sto osiemdziesiąt sześć tysięcy czterystu. Oni wyruszą pierwsi.


\par }{\MM \VS{10}Od strony południowej będzie sztandar obozu Rubena, według swych zastępów, a wodzem synów Rubena
{\ADD{będzie}} Elisur, syn Szedeura;


\par }{\MM \VS{11}A jego policzony zastęp
{\ADD{wynosił}} czterdzieści sześć tysięcy pięciuset
{\ADD{ludzi}}.


\par }{\MM \VS{12}Obok niego rozbije obóz pokolenie Symeona, a wodzem synów Symeona
{\ADD{będzie}} Szelumiel, syn Suriszaddaja;


\par }{\MM \VS{13}A jego policzony zastęp
{\ADD{wynosił}} pięćdziesiąt dziewięć tysięcy trzystu
{\ADD{ludzi}}.


\par }{\MM \VS{14}Następnie pokolenie Gada, a wodzem synów Gada
{\ADD{będzie}} Eliasaf, syn Reuela;


\par }{\MM \VS{15}A jego policzony zastęp
{\ADD{wynosił}} czterdzieści pięć tysięcy sześciuset pięćdziesięciu
{\ADD{ludzi}}.


\par }{\MM \VS{16}Wszystkich policzonych w obozie Rubena, według ich zastępów,
{\ADD{było}} sto pięćdziesiąt jeden tysięcy czterystu pięćdziesięciu. Oni wyruszą w drugiej kolejności.


\par }{\MM \VS{17}Następnie wyruszy Namiot Zgromadzenia z obozem Lewitów pośrodku obozu. Jak będą obozować, tak będą wyruszać, każdy na swoim miejscu, pod swoim sztandarem.


\par }{\MM \VS{18}Od strony zachodniej
{\ADD{będzie}} sztandar obozu Efraima, według swych zastępów, a wodzem synów Efraima
{\ADD{będzie}} Eliszama, syn Ammihuda;


\par }{\MM \VS{19}A jego policzony zastęp
{\ADD{wynosił}} czterdzieści tysięcy pięciuset
{\ADD{ludzi}}.


\par }{\MM \VS{20}Obok niego pokolenie Manassesa, a wodzem synów Manassesa
{\ADD{będzie}} Gamliel, syn Pedahsura.


\par }{\MM \VS{21}A jego policzony zastęp
{\ADD{wynosił}} trzydzieści dwa tysiące dwustu
{\ADD{ludzi}}.


\par }{\MM \VS{22}Następnie pokolenie Beniamina, a wodzem synów Beniamina
{\ADD{będzie}} Abidan, syn Gideoniego;


\par }{\MM \VS{23}A jego policzony zastęp
{\ADD{wynosił}} trzydzieści pięć tysięcy czterystu
{\ADD{ludzi}}.


\par }{\MM \VS{24}Wszystkich policzonych w obozie Efraima
{\ADD{było}} sto osiem tysięcy stu według swoich zastępów.
{\ADD{Oni}} wyruszą w trzeciej kolejności.


\par }{\MM \VS{25}Od strony północnej
{\ADD{będzie}} sztandar obozu Dana, według swych zastępów, a wodzem synów Dana
{\ADD{będzie}} Achiezer, syn Ammiszadaja;


\par }{\MM \VS{26}A jego policzony zastęp
{\ADD{wynosił}} sześćdziesiąt dwa tysiące siedmiuset
{\ADD{ludzi}}.


\par }{\MM \VS{27}Obok niego rozbije obóz pokolenie Aszera, a wodzem synów Aszera
{\ADD{będzie}} Pagiel, syn Okrana;


\par }{\MM \VS{28}A jego policzony zastęp
{\ADD{wynosił}} czterdzieści jeden tysięcy pięciuset
{\ADD{ludzi}}.


\par }{\MM \VS{29}Następnie pokolenie Neftalego, a wodzem synów Neftalego
{\ADD{będzie}} Achira, syn Enana;


\par }{\MM \VS{30}A jego policzony zastęp
{\ADD{wynosił}} pięćdziesiąt trzy tysiące czterystu
{\ADD{ludzi}}.


\par }{\MM \VS{31}Wszystkich policzonych w obozie Dana
{\ADD{było}} sto pięćdziesiąt siedem tysięcy sześciuset. Oni wyruszą ostatni pod swoimi sztandarami.


\par }{\MM \VS{32}To są policzeni spośród synów Izraela według domów ich ojców. Wszystkich policzonych w obozach, według ich zastępów, było sześćset trzy tysiące pięciuset pięćdziesięciu.


\par }{\MM \VS{33}Lewitów zaś nie liczono wśród synów Izraela, jak PAN rozkazał Mojżeszowi.


\par }{\MM \VS{34}I synowie Izraela uczynili zgodnie ze wszystkim, co PAN rozkazał Mojżeszowi: tak rozbijali obozy przy swych sztandarach i tak wyruszali, każdy według swych rodzin
{\ADD{i}} według domów swych ojców.




\par }\Chap{3}{\MM \VerseOne{1}To są dzieje rodu Aarona i Mojżesza w dniu, w którym PAN rozmawiał z Mojżeszem na górze Synaj.


\par }{\MM \VS{2}A to
{\ADD{są}} imiona synów Aarona: pierworodny Nadab, potem Abihu, Eleazar i Itamar.


\par }{\MM \VS{3}To
{\ADD{są}} imiona synów Aarona, namaszczonych kapłanów, których poświęcił, aby pełnili urząd kapłański.


\par }{\MM \VS{4}Lecz Nadab i Abihu umarli przed PANEM, gdy ofiarowali inny ogień przed PANEM na pustyni Synaj, i odeszli bez potomków. Eleazar i Itamar pełnili więc urząd kapłański przed obliczem swego ojca Aarona.


\par }{\MM \VS{5}Wtedy PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{6}Każ się zbliżyć pokoleniu Lewiego i postaw ich przed kapłanem Aaronem, aby mu służyli;


\par }{\MM \VS{7}I pełnili straż, która go obowiązuje oraz straż całego zgromadzenia, przed Namiotem Zgromadzenia, wykonując służbę przybytku.


\par }{\MM \VS{8}Będą strzec wszystkich sprzętów Namiotu Zgromadzenia i pełnić straż synów Izraela, wykonując służbę przybytku.


\par }{\MM \VS{9}Oddasz więc Lewitów Aaronowi i jego synom; będą mu całkowicie oddani spośród synów Izraela.


\par }{\MM \VS{10}Aarona zaś i jego synów ustanowisz, aby pełnili swoje kapłaństwo. A obcy, który się zbliży, poniesie śmierć.


\par }{\MM \VS{11}Potem PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{12}Oto wziąłem Lewitów spośród synów Izraela na miejsce wszystkich pierworodnych, którzy otwierają łono wśród synów Izraela, i dlatego Lewici będą należeć do mnie.


\par }{\MM \VS{13}Do mnie bowiem należy wszystko, co pierworodne. W dniu, kiedy zabiłem wszystko, co pierworodne w ziemi Egiptu, poświęciłem sobie wszystko, co pierworodne w Izraelu, od człowieka aż do zwierzęcia. Będą należeć do mnie; ja jestem PAN.


\par }{\MM \VS{14}PAN powiedział też do Mojżesza na pustyni Synaj:


\par }{\MM \VS{15}Policz synów Lewiego według domów ich ojców i według ich rodzin. Policzysz każdego mężczyznę w wieku od jednego miesiąca wzwyż.


\par }{\MM \VS{16}I Mojżesz policzył ich według słowa PANA, jak mu rozkazano.


\par }{\MM \VS{17}Oto imiona synów Lewiego: Gerszon, Kehat i Merari.


\par }{\MM \VS{18}A imiona synów Gerszona według ich domów: Libni i Szimei.


\par }{\MM \VS{19}A synowie Kehata według swych domów: Amram, Ishar, Chebron i Uzziel.


\par }{\MM \VS{20}Synowie zaś Merariego według swych domów: Machli i Muszi. To są rodziny Lewiego według domów ich ojców.


\par }{\MM \VS{21}Od Gerszona
{\ADD{pochodzi}} rodzina Libnitów i rodzina Szimeitów. To są rodziny Gerszonitów.


\par }{\MM \VS{22}Liczba wszystkich policzonych mężczyzn w wieku od jednego miesiąca wzwyż
{\ADD{wynosiła}} u nich siedem tysięcy pięciuset.


\par }{\MM \VS{23}Rodziny Gerszonitów rozbiją obóz za przybytkiem od strony zachodniej.


\par }{\MM \VS{24}A wodzem domu ojca Gerszonitów
{\ADD{będzie}} Eliasaf, syn Laela.


\par }{\MM \VS{25}A pod strażą synów Gerszona w Namiocie Zgromadzenia
{\ADD{będzie}} przybytek i namiot, jego przykrycie i zasłona u wejścia do Namiotu Zgromadzenia;


\par }{\MM \VS{26}I zasłony dziedzińca, zasłona u wejścia na dziedziniec, który otacza przybytek i ołtarz wokoło, oraz jego sznury potrzebne do wszelkich prac.


\par }{\MM \VS{27}Od Kehata zaś
{\ADD{pochodzą}} rodziny: Amramitów, Isharytów, Chebronitów i Uzzielitów. To są rodziny Kehatytów.


\par }{\MM \VS{28}Liczba wszystkich mężczyzn w wieku od jednego miesiąca wzwyż
{\ADD{wynosiła}} osiem tysięcy sześciuset pełniących straż w świątyni.


\par }{\MM \VS{29}Rodziny synów Kehata rozbiją obóz po południowej stronie przybytku;


\par }{\MM \VS{30}A wodzem domu ojca rodziny Kehatytów
{\ADD{będzie}} Elisafan, syn Uzziela.


\par }{\MM \VS{31}Pod ich strażą będzie arka, stół, świecznik, ołtarze i sprzęty świątyni, którymi będą usługiwać, oraz zasłona wraz z całą jej obsługą.


\par }{\MM \VS{32}Naczelnym wodzem Lewitów
{\ADD{będzie}} Eleazar, syn kapłana Aarona, on będzie miał nadzór nad tymi, którzy pełnią straż w świątyni.


\par }{\MM \VS{33}Od Merariego
{\ADD{pochodzą}} zaś rodziny Machlitów i Muszytów. To są rodziny Merarytów.


\par }{\MM \VS{34}A liczba wszystkich policzonych mężczyzn w wieku od jednego miesiąca wzwyż
{\ADD{wynosiła}} u nich sześć tysięcy dwustu.


\par }{\MM \VS{35}Wodzem zaś domu ojca rodzin Merariego
{\ADD{był}} Suriel, syn Abichaila.
{\ADD{Oni}} rozbiją obóz po stronie północnej przybytku.


\par }{\MM \VS{36}A pod nadzorem i strażą synów Merariego będą deski przybytku, jego drążki, słupy i podstawki oraz wszystkie jego sprzęty wraz z całą jego obsługą;


\par }{\MM \VS{37}Także słupy wokoło dziedzińca, ich podstawki, kołki i ich sznury.


\par }{\MM \VS{38}A przed przybytkiem od strony wschodniej, przed Namiotem Zgromadzenia, rozbiją obóz Mojżesz, Aaron i jego synowie, pełniący straż w świątyni za synów Izraela; a obcy, który się zbliży, poniesie śmierć.


\par }{\MM \VS{39}Wszystkich Lewitów policzonych przez Mojżesza i Aarona na rozkaz PANA według ich rodzin, wszystkich mężczyzn w wieku od jednego miesiąca wzwyż
{\ADD{było}} dwadzieścia dwa tysiące.


\par }{\MM \VS{40}Wtedy PAN powiedział do Mojżesza: Policz wszystkich pierworodnych mężczyzn spośród synów Izraela w wieku od jednego miesiąca wzwyż i sporządź spis ich imion.


\par }{\MM \VS{41}I weźmiesz dla mnie Lewitów – ja jestem PAN – w zamian za wszystkich pierworodnych spośród synów Izraela, a także bydła Lewitów zamiast wszystkiego, co pierworodne, wśród bydła synów Izraela.


\par }{\MM \VS{42}Mojżesz policzył więc wszystkich pierworodnych spośród synów Izraela, tak jak PAN mu rozkazał.


\par }{\MM \VS{43}A liczba wszystkich pierworodnych mężczyzn w wieku od jednego miesiąca wzwyż, według liczby imion, wynosiła dwadzieścia dwa tysiące dwieście siedemdziesiąt trzy.


\par }{\MM \VS{44}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{45}Weź Lewitów na miejsce wszystkich pierworodnych spośród synów Izraela, a także bydło Lewitów na miejsce ich bydła; i Lewici będą należeć do mnie. Ja jestem PAN.


\par }{\MM \VS{46}A jako wykup za tych dwustu siedemdziesięciu trzech pierworodnych spośród synów Izraela, którzy przewyższają
{\ADD{liczbę}} Lewitów;


\par }{\MM \VS{47}Weźmiesz po pięć syklów na głowę według sykla świątynnego: sykl po dwadzieścia ger.


\par }{\MM \VS{48}I oddasz te pieniądze Aaronowi i jego synom jako wykup za tych, którzy przewyższają ich liczbę.


\par }{\MM \VS{49}Mojżesz wziął więc pieniądze wykupu od tych, którzy przewyższali
{\ADD{liczbę}} wykupionych przez Lewitów.


\par }{\MM \VS{50}Od pierworodnych synów Izraela wziął tysiąc trzysta sześćdziesiąt pięć
{\ADD{syklów}} według sykla świątynnego.


\par }{\MM \VS{51}I Mojżesz oddał te pieniądze wykupu Aaronowi i jego synom według słowa PANA, tak jak PAN rozkazał Mojżeszowi.




\par }\Chap{4}{\MM \VerseOne{1}I PAN przemówił do Mojżesza i Aarona tymi słowy:


\par }{\MM \VS{2}Policz synów Kehata spośród synów Lewiego według ich rodzin i według domów ich ojców;


\par }{\MM \VS{3}Od trzydziestego roku życia wzwyż aż do pięćdziesiątego roku życia; wszystkich, którzy są zdolni do służby, aby wykonywali pracę w Namiocie Zgromadzenia.


\par }{\MM \VS{4}Służbą synów Kehata w Namiocie Zgromadzenia
{\ADD{będzie troska}} o rzeczy najświętsze.


\par }{\MM \VS{5}Gdy obóz będzie ruszał, przyjdzie Aaron ze swymi synami i zdejmą zasłonę okrywającą, którą okryją arkę świadectwa.


\par }{\MM \VS{6}A położą na niej przykrycie ze skór borsuczych i na tym rozciągną nakrycie z błękitnej
{\ADD{tkaniny}}, i założą jej drążki.


\par }{\MM \VS{7}Stół
{\ADD{chlebów}} pokładnych również przykryją tkaniną z błękitu i położą na nim misy, czasze, przystawki i kubki do nalewania; a będzie na nim nieustanny chleb.


\par }{\MM \VS{8}I rozciągną na tym tkaninę karmazynową i przykryją to przykryciem ze skór borsuczych, i założą jego drążki.


\par }{\MM \VS{9}Wezmą też tkaninę z błękitu, którą okryją świecznik do świecenia i jego lampy, szczypce, naczynia na popiół oraz wszystkie jego naczynia na oliwę, których się przy nim używa;


\par }{\MM \VS{10}I owiną go wraz ze wszystkimi jego naczyniami przykryciem ze skór borsuczych i umieszczą na drążkach.


\par }{\MM \VS{11}Rozciągną nad złotym ołtarzem tkaninę z błękitu i przykryją go przykryciem ze skór borsuczych, i założą jego drążki.


\par }{\MM \VS{12}Wezmą też wszystkie sprzęty do służby, którymi służą w świątyni, owiną je tkaniną z błękitu, przykryją je okryciem ze skór borsuczych i umieszczą na drążkach.


\par }{\MM \VS{13}Następnie oczyszczą ołtarz z popiołu i rozciągną na nim purpurową tkaninę;


\par }{\MM \VS{14}I położą na nim wszystkie jego sprzęty używane do służby przy nim: kadzielnice, widełki, łopatki i kropielnice, wszystkie naczynia ołtarza, i rozciągną na nim przykrycie ze skór borsuczych, i założą jego drążki.


\par }{\MM \VS{15}Kiedy Aaron i jego synowie skończą przykrywanie świątyni wraz ze wszystkimi jej naczyniami, gdy obóz będzie miał wyruszyć, wtedy przyjdą synowie Kehata, aby
{\ADD{je}} nieść. Lecz nie będą dotykać świętych przedmiotów, aby nie umarli. To jest służba synów Kehata przy Namiocie Zgromadzenia.


\par }{\MM \VS{16}A Eleazar, syn kapłana Aarona,
{\ADD{będzie troszczył się}} o oliwę do oświetlenia, wonne kadzidło, stałą ofiarę pokarmową i oliwę do namaszczania oraz będzie doglądał przybytku i wszystkiego, co w nim jest, i w miejscu świętym i przy jego naczyniach.


\par }{\MM \VS{17}Potem PAN powiedział do Mojżesza i Aarona:


\par }{\MM \VS{18}Nie pozwólcie, by pokolenie rodzin Kehatytów zostało wycięte spośród Lewitów.


\par }{\MM \VS{19}Ale to im uczynicie, aby żyli i nie pomarli, gdy będą się zbliżać do rzeczy najświętszych: Aaron i jego synowie przyjdą i wyznaczą każdemu z nich, co ma czynić i co ma nieść.


\par }{\MM \VS{20}Lecz niech nie wchodzą się przyglądać, kiedy rzeczy święte będą przykrywane, by nie pomarli.


\par }{\MM \VS{21}PAN dalej mówił do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{22}Policz synów Gerszona według domów ich ojców i według ich rodzin;


\par }{\MM \VS{23}Policz tych, którzy są w wieku od trzydziestu lat wzwyż aż do lat pięćdziesięciu; wszystkich, którzy są zdolni do tej pracy, aby mogli pełnić służbę przy Namiocie Zgromadzenia.


\par }{\MM \VS{24}A to będzie zadanie rodzin Gerszonitów, do służby i do noszenia.


\par }{\MM \VS{25}Będą nosić zasłony przybytku, Namiot Zgromadzenia, jego przykrycie i przykrycie borsucze, które jest na wierzchu, oraz zasłonę u wejścia do Namiotu Zgromadzenia;


\par }{\MM \VS{26}Zasłony dziedzińca i zasłonę u bramy wejściowej na dziedziniec, który otacza przybytek i ołtarz wokoło, ich sznury i wszystkie przybory do pracy przy nich oraz wszystko, co jest do tego zrobione; tak będą służyć.


\par }{\MM \VS{27}Wszelka służba synów Gerszonitów związana ze wszystkimi ich ciężarami oraz z całą ich służbą ma odbywać się zgodnie z rozkazem Aarona i jego synów; i powierzycie im troskę o wszystkie ich ciężary.


\par }{\MM \VS{28}To będzie zadanie rodzin synów Gerszonitów w Namiocie Zgromadzenia, a nadzór nad nimi będzie miał Itamar, syn kapłana Aarona.


\par }{\MM \VS{29}A synów Merariego policzysz według ich rodzin i według domów ich ojców;


\par }{\MM \VS{30}Policzysz tych, którzy są w wieku od trzydziestu lat wzwyż aż do lat pięćdziesięciu, wszystkich zdolnych do tej pracy, aby mogli pełnić służbę przy Namiocie Zgromadzenia.


\par }{\MM \VS{31}A to będzie ich zadanie przy służbie w Namiocie Zgromadzenia:
{\ADD{będą nosić}} deski przybytku, jego drążki, słupy i podstawki;


\par }{\MM \VS{32}Słupy otaczające dziedziniec, ich podstawki, kołki i sznury wraz ze wszystkimi ich przyborami oraz wszystko, co należy do ich służby. A z przedmiotów, które są im powierzone do noszenia, zrobicie wykaz według nazw.


\par }{\MM \VS{33}To będzie zadanie rodzin synów Merariego według całej ich służby przy Namiocie Zgromadzenia pod nadzorem Itamara, syna kapłana Aarona.


\par }{\MM \VS{34}Mojżesz, Aaron i naczelnicy zgromadzenia policzyli synów Kehata według ich rodzin i według domów ich ojców;


\par }{\MM \VS{35}Tych będących w wieku od trzydziestu lat wzwyż aż do lat pięćdziesięciu, którzy byli zdolni do tej pracy, aby mogli pełnić służbę przy Namiocie Zgromadzenia.


\par }{\MM \VS{36}A policzonych według ich rodzin było dwa tysiące siedmiuset pięćdziesięciu.


\par }{\MM \VS{37}Byli to ci policzeni z rodzin Kehatytów, wszyscy, którzy mieli pełnić służbę przy Namiocie Zgromadzenia, których policzyli Mojżesz i Aaron zgodnie z rozkazem PANA przekazanym przez Mojżesza.


\par }{\MM \VS{38}A policzonych synów Gerszona według ich rodzin i według domów ich ojców;


\par }{\MM \VS{39}Tych, którzy byli w wieku od trzydziestu lat wzwyż aż do lat pięćdziesięciu, zdolnych do pracy, aby mogli pełnić służbę przy Namiocie Zgromadzenia;


\par }{\MM \VS{40}Policzonych według ich rodzin i domów ich ojców było dwa tysiące sześciuset trzydziestu.


\par }{\MM \VS{41}Byli to ci policzeni z rodzin synów Gerszona, wszyscy, którzy mieli pełnić służbę w Namiocie Zgromadzenia, których policzyli Mojżesz i Aaron zgodnie z rozkazem PANA.


\par }{\MM \VS{42}A policzonych z rodzin synów Merariego według ich rodzin i domów ich ojców;


\par }{\MM \VS{43}Tych, którzy byli w wieku trzydziestu lat wzwyż aż do lat pięćdziesięciu, zdolnych do pracy, aby mogli pełnić służbę przy Namiocie Zgromadzenia;


\par }{\MM \VS{44}A policzonych według ich rodzin
{\ADD{było}} trzy tysiące dwustu.


\par }{\MM \VS{45}A to są policzeni z rodzin synów Merariego, których policzyli Mojżesz i Aaron zgodnie z rozkazem PANA przekazanym przez Mojżesza.


\par }{\MM \VS{46}Wszystkich Lewitów policzonych, których policzyli Mojżesz, Aaron i naczelnicy Izraela według ich rodzin i domów ich ojców;


\par }{\MM \VS{47}W wieku trzydziestu lat wzwyż aż do lat pięćdziesięciu; wszystkich policzonych, którzy przychodzili pełnić zadanie służby i
{\ADD{noszenia}} ciężarów w Namiocie Zgromadzenia;


\par }{\MM \VS{48}Było osiem tysięcy pięciuset osiemdziesięciu.


\par }{\MM \VS{49}Zgodnie z rozkazem PANA zostali policzeni przez Mojżesza, każdy z osobna według jego służby i według jego ciężaru. Policzono tych, których PAN rozkazał liczyć Mojżeszowi.




\par }\Chap{5}{\MM \VerseOne{1}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{2}Rozkaż synom Izraela, aby usunęli z obozu każdego trędowatego, każdego cierpiącego na wyciek i każdego, który zanieczyścił się przy umarłym.


\par }{\MM \VS{3}Usuniecie zarówno mężczyznę, jak i kobietę; usuniecie ich poza obóz, aby nie zanieczyścili obozu tych, wśród których mieszkam.


\par }{\MM \VS{4}I synowie Izraela tak uczynili, i usunęli ich poza obóz. Jak PAN rozkazał Mojżeszowi, tak uczynili synowie Izraela.


\par }{\MM \VS{5}I powiedział PAN do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{6}Powiedz synom Izraela: Jeśli mężczyzna lub kobieta popełnią jakikolwiek grzech ludzki, popełniając występek przeciwko PANU, a ta osoba byłaby winna;


\par }{\MM \VS{7}Wtedy wyzna swój grzech, którego się dopuściła, i zwróci w całości to, czym zawiniła, dodając do tego jedną piątą, i odda temu, wobec kogo zgrzeszyła.


\par }{\MM \VS{8}A jeśli człowiek ten nie ma krewnego, któremu można by zwrócić odszkodowanie, niech będzie ono oddane PANU i
{\ADD{niech przypadnie}} kapłanowi z wyjątkiem barana przebłagania, którym dokona za niego przebłagania.


\par }{\MM \VS{9}Każda też ofiara ze wszystkich poświęconych rzeczy synów Izraela, które przyniosą do kapłana, będzie należeć do niego.


\par }{\MM \VS{10}Poświęcone rzeczy każdego
{\ADD{człowieka}} będą należeć do niego; cokolwiek ktoś odda kapłanowi, będzie należeć do niego.


\par }{\MM \VS{11}Potem PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{12}Przemów do synów Izraela i powiedz im: Jeśli czyjaś żona zbłądzi i dopuści się grzechu przeciwko niemu;


\par }{\MM \VS{13}A inny mężczyzna obcuje z nią, lecz będzie to ukryte przed oczami jej męża i tajne, i stanie się ona nieczysta, a nie będzie żadnego świadka przeciwko niej ani nie zostanie ona przyłapana;


\par }{\MM \VS{14}Gdyby dopadł go duch zazdrości i podejrzewałby swoją żonę, która stała się nieczysta, albo gdyby dopadł go duch zazdrości i podejrzewałby ją, choć nie stała się nieczysta;


\par }{\MM \VS{15}Wówczas ten mąż przyprowadzi swoją żonę do kapłana i przyniesie ofiarę za nią – jedną dziesiątą efy mąki jęczmiennej. Nie wyleje na nią oliwy ani nie nałoży na nią kadzidła, gdyż jest
{\ADD{to}} ofiara podejrzenia, ofiara pamięci, przypominająca grzech.


\par }{\MM \VS{16}A kapłan każe się jej zbliżyć i stawi ją przed PANEM.


\par }{\MM \VS{17}I kapłan wleje wodę poświęconą do glinianego naczynia, weźmie też trochę prochu, który jest na podłodze przybytku, i doda do wody.


\par }{\MM \VS{18}Potem kapłan postawi kobietę przed PANEM, odkryje jej głowę i położy na jej rękach ofiarę pamięci, czyli ofiarę podejrzenia. Kapłan zaś będzie miał w ręku wodę gorzką, niosącą przekleństwa.


\par }{\MM \VS{19}I kapłan zaprzysięgnie ją, i powie do kobiety: Jeśli nie położył się z tobą
{\ADD{inny}} mężczyzna i jeśli nie dopuściłaś się grzechu nieczystości wobec swego męża, to bądź nietknięta przez tę wodę gorzką niosącą przekleństwa;


\par }{\MM \VS{20}Jeśli jednak byłaś niewierna swemu mężowi i stałaś się nieczysta, ponieważ oprócz twego męża obcował z tobą inny mężczyzna;


\par }{\MM \VS{21}Wtedy kapłan zaprzysięgnie tę kobietę przysięgą przekleństwa i powie do niej: Niech PAN uczyni cię przekleństwem i klątwą wśród twego ludu, gdy PAN sprawi, że twoje biodro zwiotczeje i twoje łono spuchnie.


\par }{\MM \VS{22}Niech ta woda niosąca przekleństwo przeniknie twoje wnętrzności, aby spuchło twoje łono i zwiotczało twoje biodro. I odpowie kobieta: Amen, amen.


\par }{\MM \VS{23}Potem kapłan napisze te przekleństwa w księdze i zmyje je tą gorzką wodą;


\par }{\MM \VS{24}I da wypić kobiecie gorzką wodę niosącą przekleństwo; i woda przekleństwa przeniknie ją, i zamieni się w gorycz.


\par }{\MM \VS{25}Potem kapłan weźmie z rąk tej kobiety ofiarę podejrzenia i będzie ją kołysał przed PANEM, i złoży ją na ołtarzu.


\par }{\MM \VS{26}Kapłan weźmie też pełną garść ofiary jako pamiątkę i spali to na ołtarzu, potem da kobiecie wypić tę wodę.


\par }{\MM \VS{27}A gdy da jej wypić tę wodę, stanie się tak, że jeśli stała się nieczysta i sprzeniewierzyła się swemu mężowi, to woda przekleństwa przeniknie ją i zamieni się w gorycz, i spuchnie jej łono, i zwiotczeje jej biodro, i kobieta stanie się przekleństwem wśród swego ludu.


\par }{\MM \VS{28}Jeśli jednak kobieta ta nie stała się nieczysta, ale jest czysta, to będzie bez winy i będzie rodzić dzieci.


\par }{\MM \VS{29}Takie jest prawo dotyczące podejrzenia, gdy żona będzie niewierna swemu mężowi i stanie się nieczysta;


\par }{\MM \VS{30}Albo gdy dopadnie męża duch zazdrości i będzie podejrzewał swoją żonę, i stawi ją przed PANEM, a kapłan postąpi z nią według tego prawa;


\par }{\MM \VS{31}Wówczas mąż nie będzie winny grzechu, a kobieta obciąży się nieprawością.




\par }\Chap{6}{\MM \VerseOne{1}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{2}Przemów do synów Izraela i powiedz do nich: Gdy mężczyzna albo kobieta złoży szczególny ślub nazirejczyka, aby się poświęcić PANU;


\par }{\MM \VS{3}Niech powstrzyma się od wina i mocnego napoju; nie będzie pił octu z wina i octu z mocnego napoju; nie będzie pił żadnego soku z winogron i nie będzie jeść winogron, ani świeżych, ani suszonych.


\par }{\MM \VS{4}Przez wszystkie dni swego oddzielenia nie będzie jeść niczego, co pochodzi z winorośli, od ziarenka aż do łupiny.


\par }{\MM \VS{5}Przez wszystkie dni ślubu swego oddzielenia brzytwa nie dotknie jego głowy. Dopóki nie wypełni się czas, na który poświęcił się PANU, będzie święty i zapuści włosy na swojej głowie.


\par }{\MM \VS{6}Nie zbliży się do umarłego przez cały okres swego oddzielenia dla PANA.


\par }{\MM \VS{7}Nie zanieczyści się przy ojcu, matce, bracie czy siostrze, którzy umarli, gdyż ma na głowie poświęcenie dla swego Boga.


\par }{\MM \VS{8}Przez wszystkie dni swego oddzielenia będzie świętym dla PANA.


\par }{\MM \VS{9}I gdyby ktoś nagle przy nim umarł i zanieczyścił jego poświęconą głowę, to ogoli swoją głowę w dniu swego oczyszczenia; ogoli ją siódmego dnia.


\par }{\MM \VS{10}A ósmego dnia przyniesie dwie synogarlice lub dwa młode gołębie do kapłana, przed wejście do Namiotu Zgromadzenia;


\par }{\MM \VS{11}I kapłan złoży jednego
{\ADD{na ofiarę}} za grzech, a drugiego na ofiarę całopalenia, i dokona za niego przebłagania za to, że zgrzeszył przy umarłym, i tego samego dnia poświęci jego głowę.


\par }{\MM \VS{12}Potem poświęci PANU dni swego oddzielenia i przyniesie rocznego baranka za przewinienie. Minione dni jednak przepadną, gdyż jego oddzielenie zostało zanieczyszczone.


\par }{\MM \VS{13}A takie
{\ADD{jest}} prawo nazirejczyka: Gdy wypełnią się dni jego oddzielenia, przyprowadzi się go przed wejście do Namiotu Zgromadzenia;


\par }{\MM \VS{14}I złoży PANU w ofierze jednego rocznego baranka bez skazy na ofiarę całopalenia, jedną roczną owcę bez skazy na ofiarę za grzech i jednego barana bez skazy na ofiarę pojednawczą;


\par }{\MM \VS{15}Do tego kosz przaśnych chlebów z mąki pszennej, placki zmieszane z oliwą oraz przaśne podpłomyki pomazane oliwą z ich ofiarą pokarmową i ofiarą z płynów.


\par }{\MM \VS{16}I kapłan przyniesie
{\ADD{to}} przed PANA i złoży jego ofiarę za grzech oraz jego całopalenie.


\par }{\MM \VS{17}Barana zaś złoży PANU na ofiarę pojednawczą wraz z koszem przaśnych chlebów. Kapłan złoży też jego ofiarę pokarmową oraz jego ofiarę z płynów.


\par }{\MM \VS{18}I nazirejczyk ogoli swoją poświęconą głowę u wejścia do Namiotu Zgromadzenia i weźmie włosy ze swojej poświęconej głowy, i położy je na ogień, który jest pod ofiarą pojednawczą.


\par }{\MM \VS{19}Następnie kapłan weźmie ugotowaną łopatkę barana, jeden przaśny placek z kosza i jeden przaśny podpłomyk i złoży to w ręce nazirejczyka, gdy ten ogoli swoje poświęcone
{\ADD{włosy}};


\par }{\MM \VS{20}I kapłan będzie to kołysał jako ofiarę kołysania przed PANEM; jest to święta rzecz i należy do kapłana wraz z mostkiem kołysania i łopatką wzniesienia. Potem nazirejczyk będzie mógł pić wino.


\par }{\MM \VS{21}Takie
{\ADD{jest}} prawo
{\ADD{dotyczące}} nazirejczyka, który składa ślub, jak i jego ofiary dla PANA za jego oddzielenie, oprócz tego, na co go stać. Zgodnie ze swoim ślubem, który złożył, tak uczyni według prawa swego oddzielenia.


\par }{\MM \VS{22}Potem PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{23}Powiedz Aaronowi i jego synom: Tak będziecie błogosławić synów Izraela, mówiąc do nich:


\par }{\MM \VS{24}Niech ci błogosławi PAN i niech cię strzeże;


\par }{\MM \VS{25}Niech PAN rozjaśni nad tobą swoje oblicze i niech ci będzie łaskawy;


\par }{\MM \VS{26}Niech PAN zwróci ku tobie swoje oblicze i niech da ci pokój.


\par }{\MM \VS{27}I będą wzywać mojego imienia nad synami Izraela, a ja im będę błogosławił.




\par }\Chap{7}{\MM \VerseOne{1}W dniu, w którym Mojżesz zakończył wznoszenie przybytku, namaścił go i poświęcił wraz ze wszystkimi jego sprzętami, a także ołtarz ze wszystkimi jego naczyniami, namaścił je i poświęcił.


\par }{\MM \VS{2}Naczelnicy Izraela, głowy domów swoich ojców, którzy byli naczelnikami z
{\ADD{każdego}} pokolenia i przełożonymi nad tymi, którzy zostali spisani, złożyli ofiary.


\par }{\MM \VS{3}Przynieśli swoje ofiary przed PANA: sześć krytych wozów, dwanaście wołów, po jednym wozie na dwóch naczelników i po jednym wole na każdego, i przyprowadzili to przed przybytek.


\par }{\MM \VS{4}Wtedy PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{5}Weź to od nich na potrzebę służby w Namiocie Zgromadzenia i oddaj to Lewitom, każdemu według potrzeby jego służby.


\par }{\MM \VS{6}Mojżesz wziął więc te wozy i woły i oddał je Lewitom.


\par }{\MM \VS{7}Dwa wozy i cztery woły dał synom Gerszona według potrzeby ich służby.


\par }{\MM \VS{8}Cztery zaś wozy i osiem wołów dał synom Merariego według potrzeby ich służby, pod nadzorem Itamara, syna kapłana Aarona.


\par }{\MM \VS{9}Ale synom Kehata nie dał nic, bo ich służba w świątyni polegała na noszeniu na ramionach.


\par }{\MM \VS{10}Naczelnicy ofiarowali swoje dary przed ołtarzem na jego poświęcenie, w tym dniu, w którym został namaszczony.


\par }{\MM \VS{11}I PAN powiedział do Mojżesza: Niech złożą swoje ofiary, inny naczelnik każdego dnia, na poświęcenie ołtarza.


\par }{\MM \VS{12}Pierwszego dnia swoją ofiarę złożył Nachszon, syn Amminadaba, z pokolenia Judy.


\par }{\MM \VS{13}A jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza
{\ADD{wagi}} siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;


\par }{\MM \VS{14}Jedna czara z dziesięciu
{\ADD{syklów}} złota pełna kadzidła;


\par }{\MM \VS{15}Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;


\par }{\MM \VS{16}Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;


\par }{\MM \VS{17}A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Nachszona, syna Amminadaba.


\par }{\MM \VS{18}Drugiego dnia ofiarę złożył Netaneel, syn Suara, naczelnik
{\ADD{z pokolenia}} Issachara.


\par }{\MM \VS{19}Złożył on w ofierze jedną srebrną misę wagi stu trzydziestu syklów, jedną srebrną czaszę wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;


\par }{\MM \VS{20}Jedną czarę z dziesięciu
{\ADD{syklów}} złota pełną kadzidła;


\par }{\MM \VS{21}Jednego młodego cielca, jednego barana i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;


\par }{\MM \VS{22}Jednego kozła z kóz na ofiarę za grzech;


\par }{\MM \VS{23}A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To
{\ADD{była}} ofiara Netaneela, syna Suara.


\par }{\MM \VS{24}Trzeciego dnia
{\ADD{ofiarę złożył}} naczelnik synów Zebulona Eliab, syn Chelona.


\par }{\MM \VS{25}Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu
{\ADD{syklów}}, jedna srebrna czasza
{\ADD{wagi}} siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;


\par }{\MM \VS{26}Jedna czara z dziesięciu
{\ADD{syklów}} złota pełna kadzidła;


\par }{\MM \VS{27}Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;


\par }{\MM \VS{28}Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;


\par }{\MM \VS{29}A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To
{\ADD{była}} ofiara Eliaba, syna Chelona.


\par }{\MM \VS{30}Czwartego dnia
{\ADD{ofiarę złożył}} naczelnik synów Rubena Elizur, syn Szedeura.


\par }{\MM \VS{31}Jego ofiarę
{\ADD{stanowiły}}: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu
{\ADD{syklów}}, jedna srebrna czasza
{\ADD{wagi}} siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;


\par }{\MM \VS{32}Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła;


\par }{\MM \VS{33}Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;


\par }{\MM \VS{34}Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;


\par }{\MM \VS{35}A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Elizura, syna Szedeura.


\par }{\MM \VS{36}Piątego dnia
{\ADD{ofiarę złożył}} naczelnik synów Symeona Szelumiel, syn Suriszaddaja.


\par }{\MM \VS{37}Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu
{\ADD{syklów}}, jedna srebrna czasza
{\ADD{wagi}} siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;


\par }{\MM \VS{38}Jedna czara z dziesięciu
{\ADD{syklów}} złota pełna kadzidła;


\par }{\MM \VS{39}Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;


\par }{\MM \VS{40}Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;


\par }{\MM \VS{41}A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To
{\ADD{była}} ofiara Szelumiela, syna Suriszaddaja.


\par }{\MM \VS{42}Szóstego dnia
{\ADD{ofiarę złożył}} naczelny synów Gada Eliasaf, syn Deuela.


\par }{\MM \VS{43}Jego ofiarę
{\ADD{stanowiły}}: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu
{\ADD{syklów}}, jedna srebrna czasza
{\ADD{wagi}} siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;


\par }{\MM \VS{44}Jedna czara z dziesięciu
{\ADD{syklów}} złota pełna kadzidła;


\par }{\MM \VS{45}Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;


\par }{\MM \VS{46}Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;


\par }{\MM \VS{47}A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Eliasafa, syna Deuela.


\par }{\MM \VS{48}Siódmego dnia
{\ADD{ofiarę złożył}} naczelnik synów Efraima Eliszama, syn Ammihuda.


\par }{\MM \VS{49}Jego ofiarę
{\ADD{stanowiły}}: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu
{\ADD{syklów}}, jedna srebrna czasza
{\ADD{wagi}} siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;


\par }{\MM \VS{50}Jedna czara z dziesięciu
{\ADD{syklów}} złota pełna kadzidła;


\par }{\MM \VS{51}Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;


\par }{\MM \VS{52}Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;


\par }{\MM \VS{53}A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To
{\ADD{była}} ofiara Eliszamy, syna Ammihuda.


\par }{\MM \VS{54}Ósmego dnia
{\ADD{ofiarę złożył}} naczelnik synów Manassesa Gamliel, syn Pedahsura.


\par }{\MM \VS{55}Jego ofiarę
{\ADD{stanowiły}}: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu
{\ADD{syklów}}, jedna srebrna czasza
{\ADD{wagi}} siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;


\par }{\MM \VS{56}Jedna czara z dziesięciu
{\ADD{syklów}} złota pełna kadzidła;


\par }{\MM \VS{57}Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;


\par }{\MM \VS{58}Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;


\par }{\MM \VS{59}A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Gamliela, syna Pedahsura.


\par }{\MM \VS{60}Dziewiątego dnia
{\ADD{ofiarę złożył}} naczelnik synów Beniamina Abidan, syn Gideoniego.


\par }{\MM \VS{61}Jego ofiarę
{\ADD{stanowiły}}: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu
{\ADD{syklów}}, jedna srebrna czasza
{\ADD{wagi}} siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;


\par }{\MM \VS{62}Jedna czara z dziesięciu
{\ADD{syklów}} złota pełna kadzidła;


\par }{\MM \VS{63}Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;


\par }{\MM \VS{64}Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;


\par }{\MM \VS{65}A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To
{\ADD{była}} ofiara Abidana, syna Gideoniego.


\par }{\MM \VS{66}Dziesiątego dnia
{\ADD{ofiarę złożył}} naczelnik synów Dana Achiezer, syn Ammiszaddaja.


\par }{\MM \VS{67}Jego ofiarę
{\ADD{stanowiły}}: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu
{\ADD{syklów}}, jedna srebrna czasza
{\ADD{wagi}} siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;


\par }{\MM \VS{68}Jedna czara z dziesięciu
{\ADD{syklów}} złota pełna kadzidła;


\par }{\MM \VS{69}Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;


\par }{\MM \VS{70}Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;


\par }{\MM \VS{71}A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To
{\ADD{była}} ofiara Achiezera, syna Ammiszadaja.


\par }{\MM \VS{72}Jedenastego dnia
{\ADD{ofiarę złożył}} naczelnik synów Aszera Pagiel, syn Okrana.


\par }{\MM \VS{73}Jego ofiarę
{\ADD{stanowiły}}: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu
{\ADD{syklów}}, jedna srebrna czasza
{\ADD{wagi}} siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;


\par }{\MM \VS{74}Jedna czara z dziesięciu
{\ADD{syklów}} złota pełna kadzidła;


\par }{\MM \VS{75}Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;


\par }{\MM \VS{76}Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;


\par }{\MM \VS{77}A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To
{\ADD{była}} ofiara Pagiela, syna Okrana.


\par }{\MM \VS{78}Dwunastego dnia
{\ADD{ofiarę złożył}} naczelnik synów Neftalego Achira, syn Enana.


\par }{\MM \VS{79}Jego ofiarę
{\ADD{stanowiły}}: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu
{\ADD{syklów}}, jedna srebrna czasza
{\ADD{wagi}} siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową;


\par }{\MM \VS{80}Jedna czara z dziesięciu
{\ADD{syklów}} złota pełna kadzidła;


\par }{\MM \VS{81}Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną;


\par }{\MM \VS{82}Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech;


\par }{\MM \VS{83}A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To
{\ADD{była}} ofiara Achiry, syna Enana.


\par }{\MM \VS{84}To było poświęcenie ołtarza, w tym dniu, w którym został namaszczony przez naczelników Izraela: dwanaście srebrnych mis, dwanaście srebrnych czasz, dwanaście złotych czar;


\par }{\MM \VS{85}Każda srebrna misa
{\ADD{ważyła}} sto trzydzieści
{\ADD{syklów}}, każda czasza – siedemdziesiąt
{\ADD{syklów}}. Całego srebra w tych naczyniach było dwa tysiące czterysta syklów według sykla świątynnego;


\par }{\MM \VS{86}Złotych czar było dwanaście, pełnych kadzidła; każda
{\ADD{ważyła}} dziesięć syklów według sykla świątynnego. Całego złota w tych czarach
{\ADD{było}} sto dwadzieścia
{\ADD{syklów}}.


\par }{\MM \VS{87}Wszystkich zwierząt na ofiarę całopalną było: dwanaście cielców, dwanaście baranów, dwanaście jednorocznych jagniąt wraz z ich ofiarą pokarmową i dwanaście kozłów z kóz na ofiarę za grzech.


\par }{\MM \VS{88}A wszystkich zwierząt na ofiarę pojednawczą
{\ADD{było}}: dwadzieścia cztery woły, sześćdziesiąt baranów, sześćdziesiąt kozłów i sześćdziesiąt jednorocznych jagniąt. To było poświęcenie ołtarza po jego namaszczeniu.


\par }{\MM \VS{89}A gdy Mojżesz wchodził do Namiotu Zgromadzenia, aby rozmawiać z
{\ADD{Bogiem}}, wtedy słyszał głos mówiącego do niego z przebłagalni, która była nad arką świadectwa, spomiędzy dwóch cherubinów. I przemawiał do niego.




\par }\Chap{8}{\MM \VerseOne{1}I PAN przemówił do Mojżesza tymi słowy:


\par }{\MM \VS{2}Powiedz Aaronowi: Gdy zapalisz lampy, siedem lamp ma rzucać światło na przednią stronę świecznika.


\par }{\MM \VS{3}I Aaron tak uczynił. Z przedniej strony świecznika zapalił lampy, tak jak PAN rozkazał Mojżeszowi.


\par }{\MM \VS{4}Świecznik był wykuty ze złota, od trzonu aż po kwiaty był kuty. Zgodnie ze wzorem, który PAN pokazał Mojżeszowi, tak zrobił świecznik.


\par }{\MM \VS{5}Potem PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{6}Weź Lewitów spośród synów Izraela i oczyść ich.


\par }{\MM \VS{7}I tak postąpisz z nimi, aby ich oczyścić: Pokrop ich wodą oczyszczenia, a oni niech ogolą całe swoje ciało i wypiorą swoje szaty, wtedy będą czyści.


\par }{\MM \VS{8}Następnie niech wezmą młodego cielca wraz z jego ofiarą pokarmową z mąki pszennej zmieszanej z oliwą, drugiego zaś młodego cielca weźmiesz na ofiarę za grzech.


\par }{\MM \VS{9}I przyprowadzisz Lewitów przed Namiot Zgromadzenia, i zbierzesz całe zgromadzenie synów Izraela;


\par }{\MM \VS{10}I przyprowadzisz Lewitów przed PANA, a synowie Izraela położą na nich swoje ręce.


\par }{\MM \VS{11}Wtedy Aaron przedstawi Lewitów przed PANEM jako ofiarę od synów Izraela, aby pełnili służbę dla PANA.


\par }{\MM \VS{12}Lewici zaś położą swoje ręce na głowy cielców. Ty złożysz jednego na ofiarę za grzech, a drugiego na ofiarę całopalną dla PANA, aby dokonać przebłagania za Lewitów.


\par }{\MM \VS{13}Następnie postawisz Lewitów przed Aaronem i przed jego synami i przedstawisz ich jako ofiarę dla PANA.


\par }{\MM \VS{14}W ten sposób oddzielisz Lewitów spośród synów Izraela i Lewici będą należeć do mnie.


\par }{\MM \VS{15}Potem Lewici wejdą, aby służyć w Namiocie Zgromadzenia, gdy ich oczyścisz i przedstawisz jako ofiarę.


\par }{\MM \VS{16}Oni bowiem są mi oddani spośród synów Izraela; w miejsce każdego, kto otwiera łono, w miejsce wszystkich pierworodnych synów Izraela wziąłem ich sobie.


\par }{\MM \VS{17}Gdyż do mnie należy wszystko, co pierworodne wśród synów Izraela, zarówno z ludzi, jak i ze zwierząt. Poświęciłem ich sobie w dniu, w którym zabiłem wszystko, co pierworodne w ziemi Egiptu.


\par }{\MM \VS{18}Wziąłem Lewitów w zamian za wszystkich pierworodnych wśród synów Izraela.


\par }{\MM \VS{19}I dałem Lewitów jako dar Aaronowi i jego synom spośród synów Izraela, aby pełnili służbę synów Izraela w Namiocie Zgromadzenia i dokonywali przebłagania za nich, aby nie spadła na synów Izraela żadna kara, gdy będą zbliżać się do świątyni.


\par }{\MM \VS{20}Wtedy Mojżesz i Aaron oraz całe zgromadzenie synów Izraela postąpili z Lewitami tak, jak PAN rozkazał Mojżeszowi o Lewitach; tak postąpili z nimi synowie Izraela.


\par }{\MM \VS{21}Lewici oczyścili się i wyprali swoje szaty, a Aaron przedstawił ich jako ofiarę przed PANEM i dokonał przebłagania za nich, aby ich oczyścić.


\par }{\MM \VS{22}Potem Lewici weszli, aby pełnić swoją służbę w Namiocie Zgromadzenia przed Aaronem i przed jego synami. Jak PAN rozkazał Mojżeszowi odnośnie do Lewitów, tak z nimi postąpili.


\par }{\MM \VS{23}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{24}Oto co
{\ADD{dotyczy}} Lewitów: Od dwudziestego piątego roku życia wzwyż przystąpią, by pełnić służbę w Namiocie Zgromadzenia.


\par }{\MM \VS{25}A od pięćdziesiątego roku
{\ADD{życia}} przestaną pełnić służbę i więcej nie będą służyć.


\par }{\MM \VS{26}Będą jednak usługiwać swym braciom w Namiocie Zgromadzenia w pełnieniu straży, lecz samej służby nie będą pełnić. Tak postąpisz z Lewitami w sprawie ich służby.




\par }\Chap{9}{\MM \VerseOne{1}I przemówił PAN do Mojżesza na pustyni Synaj, w pierwszym miesiącu drugiego roku po ich wyjściu z ziemi Egiptu, tymi słowy:


\par }{\MM \VS{2}Niech synowie Izraela obchodzą Paschę w wyznaczonym czasie.


\par }{\MM \VS{3}Będziecie ją obchodzić w wyznaczonym czasie, czternastego dnia tego miesiąca pod wieczór; macie ją obchodzić według wszystkich jej obrzędów i wszystkich jej ceremonii.


\par }{\MM \VS{4}Mojżesz nakazał więc synom Izraela, aby obchodzili Paschę.


\par }{\MM \VS{5}I obchodzili Paschę w pierwszym miesiącu, czternastego dnia, pod wieczór, na pustyni Synaj. Zgodnie ze wszystkim, co PAN nakazał Mojżeszowi, tak synowie Izraela uczynili.


\par }{\MM \VS{6}Byli jednak pewni ludzie, którzy zanieczyścili się przy zwłokach ludzkich, i nie mogli obchodzić Paschy tego dnia. Przyszli więc w tym dniu do Mojżesza i Aarona;


\par }{\MM \VS{7}I powiedzieli do niego: Zanieczyściliśmy się przy zwłokach ludzkich. Czemu nie będzie nam wolno złożyć PANU ofiar w wyznaczonym czasie wspólnie z synami Izraela?


\par }{\MM \VS{8}Mojżesz odpowiedział im: Stójcie, a ja posłucham, co PAN rozkaże o was.


\par }{\MM \VS{9}Wtedy PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{10}Powiedz synom Izraela tak: Jeśli kto z was lub z waszych potomków zanieczyści się przy zmarłym albo też będzie w dalekiej podróży,
{\ADD{mimo to}} będzie obchodził Paschę dla PANA.


\par }{\MM \VS{11}Będą ją obchodzić w drugim miesiącu, czternastego dnia, pod wieczór, i będą ją jeść z przaśnymi chlebami i z gorzkimi ziołami.


\par }{\MM \VS{12}Nie pozostawią z niej nic do rana ani nie połamią jej kości. Zgodnie ze wszystkimi przepisami Paschy będą ją obchodzić.


\par }{\MM \VS{13}Lecz człowiek, który jest czysty, a nie znajduje się w drodze, i nie będzie obchodził Paschy, to ta dusza będzie wykluczona ze swego ludu, bo ofiary PANA nie złożyła w wyznaczonym czasie. Ten człowiek obciąża się grzechem.


\par }{\MM \VS{14}A jeśli przybysz, który mieszka pośród was, będzie obchodził Paschę dla PANA, to ma ją obchodzić według ustawy i zwyczajów Paschy. Będzie jedna ustawa dla was, zarówno dla przybysza, jak i dla rodowitego mieszkańca ziemi.


\par }{\MM \VS{15}W dniu, w którym wystawiono przybytek, obłok okrył przybytek, czyli Namiot Świadectwa, a wieczorem był nad przybytkiem i przypominał z wyglądu ogień, aż do rana.


\par }{\MM \VS{16}Tak było stale: obłok okrywał go
{\ADD{w dzień}}, a w nocy jakby ogień.


\par }{\MM \VS{17}A gdy obłok unosił się znad namiotu, wtedy synowie Izraela wyruszali, a gdziekolwiek obłok zatrzymał się, tam synowie Izraela rozbijali obóz.


\par }{\MM \VS{18}Na rozkaz PANA synowie Izraela wyruszali i na rozkaz PANA rozbijali obóz. Przez wszystkie dni, w których obłok pozostawał nad przybytkiem, stali obozem.


\par }{\MM \VS{19}A kiedy obłok pozostawał nad przybytkiem przez wiele dni, wtedy synowie Izraela przestrzegali rozkazu PANA i nie wyruszali.


\par }{\MM \VS{20}Lecz gdy obłok pozostawał nad przybytkiem przez kilka dni, na rozkaz PANA stawali obozem i na rozkaz PANA wyruszali.


\par }{\MM \VS{21}A gdy obłok pozostawał od wieczora do rana i unosił się rano, wówczas wyruszali. Czy obłok unosił się za dnia, czy w nocy, oni wyruszali.


\par }{\MM \VS{22}A jeśli obłok trwał i pozostawał nad przybytkiem przez dwa dni albo przez miesiąc bądź też przez rok, synowie Izraela stali obozem i nie wyruszali, lecz gdy się unosił, wyruszali.


\par }{\MM \VS{23}Na rozkaz PANA stawali obozem i na rozkaz PANA wyruszali. Przestrzegali nakazu PANA, tak jak PAN rozkazał przez Mojżesza.




\par }\Chap{10}{\MM \VerseOne{1}Potem PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{2}Zrób sobie dwie srebrne trąby. Wykonasz je robotą kutą, a będą ci służyć do zwoływania ludu i do nawoływania w drogę obozów.


\par }{\MM \VS{3}A gdy w nie zadmą, wtedy cały lud zgromadzi się do ciebie, u wejścia do Namiotu Zgromadzenia.


\par }{\MM \VS{4}A jeśli zadmą
{\ADD{tylko}} w jedną
{\ADD{trąbę}}, zejdą się do ciebie wodzowie, naczelnicy tysięcy Izraela.


\par }{\MM \VS{5}Gdy zatrąbicie, wydając urwany
{\ADD{dźwięk}}, wtedy wyruszą obozy rozłożone po stronie wschodniej.


\par }{\MM \VS{6}A gdy drugi raz zatrąbicie, wydając urwany głos, wyruszą obozy rozłożone po stronie południowej. Będą trąbić, wydając urwany dźwięk, kiedy mają wyruszyć.


\par }{\MM \VS{7}Ale gdy będziecie zwoływać lud, zatrąbicie bez wydawania urywanego dźwięku.


\par }{\MM \VS{8}A synowie Aarona, kapłani, zadmą w trąby. Będzie to wieczysta ustawa dla was przez wszystkie wasze pokolenia.


\par }{\MM \VS{9}A gdy w waszej ziemi wyruszycie na wojnę przeciw wrogowi, który was gnębi, zadmiecie w trąby urwanym dźwiękiem; a przypomnicie się PANU, waszemu Bogu, i zostaniecie wybawieni od waszych wrogów.


\par }{\MM \VS{10}Także w dniu waszej radości, w wasze uroczyste święta oraz podczas waszych nowiów zadmiecie w trąby przy waszych ofiarach całopalnych i przy waszych ofiarach pojednawczych; będą one dla was pamiątką przed waszym Bogiem. Ja jestem PAN, wasz Bóg.


\par }{\MM \VS{11}I w drugim roku, drugiego miesiąca, dwudziestego dnia tego miesiąca uniósł się obłok znad Przybytku Świadectwa.


\par }{\MM \VS{12}I synowie Izraela wyruszyli z pustyni Synaj, a obłok zatrzymał się na pustyni Paran.


\par }{\MM \VS{13}I po raz pierwszy wyruszyli tak, jak PAN rozkazał przez Mojżesza.


\par }{\MM \VS{14}Pierwsza ruszyła chorągiew obozu synów Judy według swoich zastępów, a na czele jego wojska
{\ADD{był}} Nachszon, syn Amminadaba.


\par }{\MM \VS{15}Na czele wojska pokolenia synów Issachara
{\ADD{był}} Netaneel, syn Suara.


\par }{\MM \VS{16}Na czele wojska pokolenia synów Zebulona
{\ADD{był}} Eliab, syn Chelona.


\par }{\MM \VS{17}Potem złożono przybytek i wyruszyli synowie Gerszona i synowie Merariego, niosąc przybytek.


\par }{\MM \VS{18}Następnie ruszyła chorągiew obozu Rubena według swoich zastępów, a na czele jego wojska
{\ADD{był}} Elizur, syn Szedeura.


\par }{\MM \VS{19}Na czele wojska pokolenia synów Symeona
{\ADD{był}} Szelumiel, syn Suriszaddaja.


\par }{\MM \VS{20}Na czele wojska pokolenia synów Gada
{\ADD{był}} Eliasaf, syn Duela.


\par }{\MM \VS{21}Następnie wyruszyli Kehatyci, niosąc świątynię. Zanim przyszli,
{\ADD{inni}} ustawiali przybytek.


\par }{\MM \VS{22}Potem ruszyła chorągiew obozu synów Efraima według swoich zastępów, a na czele jego wojska był Eliszama, syn Ammihuda.


\par }{\MM \VS{23}Na czele wojsk pokolenia synów Manassesa
{\ADD{był}} Gamliel, syn Pedahsura.


\par }{\MM \VS{24}Na czele wojska pokolenia synów Beniamina
{\ADD{był}} Abidan, syn Gideoniego.


\par }{\MM \VS{25}Następnie ruszyła chorągiew obozu synów Dana, tworząc tylną straż wszystkich obozów, według swoich zastępów, a na czele jego wojska był Achiezer, syn Ammiszaddaja.


\par }{\MM \VS{26}Na czele wojska pokolenia synów Aszera
{\ADD{był}} Pagiel, syn Okrana.


\par }{\MM \VS{27}Na czele wojska pokolenia synów Neftalego
{\ADD{był}} Achira, syn Enana.


\par }{\MM \VS{28}Taki był
{\ADD{porządek}} marszu synów Izraela według ich zastępów i tak ruszali.


\par }{\MM \VS{29}Potem Mojżesz powiedział do Chobaba, syna Reuela Midianity, swego teścia: Wyruszamy do miejsca, o którym PAN powiedział: Dam je wam. Chodź z nami, a wyświadczymy ci dobro, ponieważ PAN obiecał
{\ADD{wiele}} dobrego Izraelowi.


\par }{\MM \VS{30}Ten mu odpowiedział: Nie pójdę, lecz wrócę do mojej ziemi i do mojej rodziny.


\par }{\MM \VS{31}Mojżesz powiedział: Proszę, nie opuszczaj nas, bo ty wiesz, gdzie na pustyni możemy rozbić obóz, i możesz być naszym przewodnikiem.


\par }{\MM \VS{32}Jeśli pójdziesz z nami, wyświadczymy ci to dobro, które PAN nam uczyni.


\par }{\MM \VS{33}I wyruszyli od góry PANA w drogę na trzy dni, a arka przymierza PANA szła przed nimi podczas tych trzech dni drogi, aby upatrzyć dla nich
{\ADD{miejsce}} odpoczynku.


\par }{\MM \VS{34}A obłok PANA był nad nimi za dnia, gdy wyruszali z obozu.


\par }{\MM \VS{35}A gdy arka miała ruszyć, wtedy Mojżesz mówił: Powstań, PANIE, a niech rozproszą się twoi wrogowie i niech uciekają przed tobą ci, którzy cię nienawidzą.


\par }{\MM \VS{36}Gdy zaś się zatrzymywała, wtedy mówił: Wróć, PANIE, do niezliczonych tysięcy Izraela.




\par }\Chap{11}{\MM \VerseOne{1}A lud zaczął się skarżyć, co się PANU nie podobało. Gdy więc PAN to usłyszał, bardzo się rozgniewał. I ogień PANA zapalił się przeciwko niemu i pochłonął krańce obozu.


\par }{\MM \VS{2}Wtedy wołał lud na Mojżesza, a Mojżesz pomodlił się do PANA i ogień zgasł.


\par }{\MM \VS{3}I nazwał to miejsce Tabera, bo ogień PANA zapalił się przeciwko nim.


\par }{\MM \VS{4}A pospólstwo, które było wśród nich, ogarnęło pragnienie. Synowie Izraela też płakali na nowo i mówili: Któż nas nakarmi mięsem?


\par }{\MM \VS{5}Wspominamy ryby, które jedliśmy w Egipcie za darmo, ogórki, melony, pory, cebulę i czosnek.


\par }{\MM \VS{6}A teraz nasza dusza wyschła, bo nic innego
{\ADD{przed}} oczami
{\ADD{nie mamy}} oprócz tej manny.


\par }{\MM \VS{7}A manna była jak nasienie kolendry, a jej kolor jak kolor bdellium.


\par }{\MM \VS{8}Ludzie wychodzili i zbierali ją, i mełli w żarnach albo tłukli w moździerzach, potem gotowali w kotłach i robili z niej placki. Jej smak był jak smak świeżej oliwy.


\par }{\MM \VS{9}Gdy bowiem nocą opadała rosa na obóz, spadała też na niego manna.


\par }{\MM \VS{10}Wtedy Mojżesz usłyszał, że lud płacze w swoich rodzinach, każdy przy wejściu do swojego namiotu. Wówczas mocno zapłonął gniew PANA, a i Mojżeszowi to się nie podobało.


\par }{\MM \VS{11}I Mojżesz powiedział do PANA: Dlaczego tak źle się obchodzisz ze swoim sługą? Dlaczego nie znalazłem łaski w twoich oczach, że włożyłeś na mnie ciężar całego tego ludu?


\par }{\MM \VS{12}Czy ja począłem cały ten lud? Czy ja go zrodziłem, że mówisz do mnie: Nieś go na swoim łonie jak opiekun nosi niemowlę do ziemi, którą przysiągłeś ich ojcom?


\par }{\MM \VS{13}Skąd wezmę mięso, aby dać całemu temu ludowi? Płaczą bowiem przede mną i mówią: Daj nam mięsa, abyśmy mogli jeść.


\par }{\MM \VS{14}Nie mogę sam znosić całego tego ludu, gdyż jest dla mnie zbyt ciężki.


\par }{\MM \VS{15}A jeśli tak ze mną postępujesz, to raczej zabij mnie, proszę, jeśli znalazłem łaskę w twoich oczach, abym nie patrzył na swoją niedolę.


\par }{\MM \VS{16}I PAN powiedział do Mojżesza: Zbierz mi siedemdziesięciu mężczyzn spośród starszych Izraela, o których wiesz, że są starszymi ludu oraz jego przełożonymi, przyprowadź ich do Namiotu Zgromadzenia i niech tam staną wraz z tobą.


\par }{\MM \VS{17}A ja zstąpię i będę tam z tobą rozmawiał. Potem wezmę z ducha, który jest na tobie, i złożę na nich. Będą nosić razem z tobą brzemię ludu, abyś nie musiał go nosić ty sam.


\par }{\MM \VS{18}A do ludu powiesz: Poświęćcie się na jutro, a będziecie jeść mięso. Płakaliście bowiem, a to dotarło do uszu PANA: Któż nas nakarmi mięsem? Bo było nam lepiej w Egipcie! PAN da wam więc mięso i będziecie jeść.


\par }{\MM \VS{19}Będziecie je jeść nie przez jeden dzień ani
{\ADD{nie}} przez dwa dni, ani przez pięć, ani przez dziesięć dni, ani przez dwadzieścia dni;


\par }{\MM \VS{20}Lecz przez cały miesiąc, aż wam wyjdzie przez nozdrza i zupełnie
{\ADD{wam}} obrzydnie. Wzgardziliście bowiem PANEM, który jest wśród was, i płakaliście przed nim, mówiąc: Po co wyszliśmy z Egiptu?


\par }{\MM \VS{21}Mojżesz powiedział: Sześćset tysięcy pieszych liczy ten lud, pośród którego mieszkam, a ty powiedziałeś: Dam im mięsa i będą jeść przez cały miesiąc.


\par }{\MM \VS{22}Czy można zabić
{\ADD{tyle}} owiec i wołów, aby im wystarczyło? Czy można dla nich zebrać wszystkie ryby morskie, aby mieli dosyć?


\par }{\MM \VS{23}PAN powiedział do Mojżesza: Czy ręka PANA jest zbyt krótka? Teraz zobaczysz, czy moje słowo się wypełni, czy też nie.


\par }{\MM \VS{24}Mojżesz wyszedł więc i opowiedział ludowi słowa PANA. Następnie zebrał siedemdziesięciu mężczyzn spośród starszych ludu i postawił ich wokół namiotu.


\par }{\MM \VS{25}Wtedy PAN zstąpił w obłoku i przemówił do niego. Potem wziął z ducha, który był na nim, i dał go siedemdziesięciu starszym. A gdy spoczął na nich duch, prorokowali i nie przestali.


\par }{\MM \VS{26}Lecz dwaj mężczyźni pozostali w obozie: jeden miał na imię Eldad, a drugi – Medad. Na nich też spoczął duch, bo oni byli wśród spisanych, choć nie przybyli do namiotu. Prorokowali
{\ADD{jednak}} w obozie.


\par }{\MM \VS{27}Wtedy młodzieniec przybiegł i powiedział do Mojżesza: Eldad i Medad prorokują w obozie.


\par }{\MM \VS{28}A Jozue, syn Nuna, sługa Mojżesza i jeden z jego młodzieńców, powiedział: Mojżeszu, panie mój, zabroń im.


\par }{\MM \VS{29}Mojżesz odpowiedział: Czy jesteś zazdrosny o mnie? Oby cały lud PANA zamienił się w proroków, aby PAN złożył na nim swego ducha!


\par }{\MM \VS{30}Wtedy Mojżesz wrócił do obozu wraz ze starszymi Izraela.


\par }{\MM \VS{31}I zerwał się wiatr od PANA, który porwał od morza przepiórki i zrzucił je na obóz, na jeden dzień drogi z jednej strony i na jeden dzień drogi z drugiej strony, wokół obozu,
{\ADD{wysoko}} na dwa łokcie nad ziemią.


\par }{\MM \VS{32}Lud stał przez cały dzień, przez całą noc i przez cały następny dzień i zbierał przepiórki. Ten, kto zebrał najmniej,
{\ADD{miał}} dziesięć chomerów. I rozłożyli je sobie wokół obozu.


\par }{\MM \VS{33}Lecz gdy mięso było między ich zębami, jeszcze nieprzeżute, gniew PANA zapłonął przeciw ludowi i uderzył go wielką plagą.


\par }{\MM \VS{34}I nazwano to miejsce Kibrot-Hattaawa, bo tam pochowano lud, który zapragnął
{\ADD{mięsa}}.


\par }{\MM \VS{35}A z Kibrot-Hattaawy lud wyruszył do Chaserot; i mieszkał w Chaserot.




\par }\Chap{12}{\MM \VerseOne{1}Wtedy Miriam i Aaron mówili
{\ADD{źle}} przeciwko Mojżeszowi z powodu etiopskiej kobiety, którą pojął. Pojął bowiem za żonę Etiopkę;


\par }{\MM \VS{2}I mówili: Czy PAN przemawiał tylko przez Mojżesza? Czy nie przemawiał też przez nas? A PAN to usłyszał.


\par }{\MM \VS{3}A Mojżesz był człowiekiem bardzo pokornym, najbardziej ze wszystkich ludzi, którzy
{\ADD{żyli}} na ziemi.


\par }{\MM \VS{4}I nagle PAN powiedział do Mojżesza, Aarona i Miriam: Wyjdźcie we troje do Namiotu Zgromadzenia. I wyszli we troje.


\par }{\MM \VS{5}Wtedy PAN zstąpił w słupie obłoku, stanął u wejścia do namiotu i wezwał Aarona i Miriam; a oni przyszli oboje.


\par }{\MM \VS{6}I powiedział
{\ADD{do nich}}: Słuchajcie teraz moich słów: Jeśli będzie wśród was prorok, ja, PAN, objawię mu się w widzeniu, będę mówił do niego we śnie.


\par }{\MM \VS{7}Lecz nie tak jest z moim sługą Mojżeszem, który
{\ADD{jest}} wierny w całym moim domu.


\par }{\MM \VS{8}Z ust do ust mówię do niego, jawnie, a nie w zagadkach; on ogląda postać PANA. Dlaczego nie baliście się mówić
{\ADD{źle}} przeciwko memu słudze Mojżeszowi?


\par }{\MM \VS{9}I zapłonął gniew PANA przeciwko nim, i odszedł.


\par }{\MM \VS{10}Obłok także odstąpił znad namiotu i oto Miriam stała się trędowata,
{\ADD{biała}} jak śnieg. Gdy Aaron spojrzał na Miriam, oto była trędowata.


\par }{\MM \VS{11}Wtedy Aaron powiedział do Mojżesza: Ach, mój panie! Proszę, nie poczytaj nam tego grzechu, że głupio postąpiliśmy i zgrzeszyliśmy.


\par }{\MM \VS{12}Niech ona nie będzie jak martwy
{\ADD{płód}}, którego ciało jest już na wpół rozłożone, gdy wychodzi z łona swojej matki.


\par }{\MM \VS{13}Wtedy Mojżesz zawołał do PANA: Boże, proszę, uzdrów ją teraz.


\par }{\MM \VS{14}I PAN odpowiedział Mojżeszowi: Gdyby jej ojciec plunął jej w twarz, czyż nie musiałaby się wstydzić przez siedem dni? Niech przez siedem dni będzie wyłączona z obozu, a potem zostanie przyjęta.


\par }{\MM \VS{15}I Miriam została wyłączona z obozu na siedem dni. Lud jednak nie wyruszył, póki Miriam nie została przyjęta.


\par }{\MM \VS{16}Potem lud wyruszył z Chaserot i rozbił obóz na pustyni Paran.




\par }\Chap{13}{\MM \VerseOne{1}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{2}Wyślij mężczyzn, aby wyszpiegowali ziemię Kanaan, którą daję synom Izraela. Z każdego pokolenia
{\ADD{ich ojców}} wyślecie po jednym mężczyźnie; tych, którzy są wśród nich wodzami.


\par }{\MM \VS{3}Wysłał ich więc Mojżesz z pustyni Paran, zgodnie z rozkazem PANA. Wszyscy ci mężczyźni byli naczelnikami wśród synów Izraela.


\par }{\MM \VS{4}A oto są ich imiona: z pokolenia Rubena – Szamua, syn Zakkura.


\par }{\MM \VS{5}Z pokolenia Symeona – Szafat, syn Choriego.


\par }{\MM \VS{6}Z pokolenia Judy – Kaleb, syn Jefunnego.


\par }{\MM \VS{7}Z pokolenia Issachara – Jigal, syn Józefa.


\par }{\MM \VS{8}Z pokolenia Efraima – Ozeasz, syn Nuna.


\par }{\MM \VS{9}Z pokolenia Beniamina – Palti, syn Rafua.


\par }{\MM \VS{10}Z pokolenia Zebulona – Gaddiel, syn Sodiego.


\par }{\MM \VS{11}Z pokolenia Józefa, to jest z potomstwa Manassesa – Gaddi, syn Susiego.


\par }{\MM \VS{12}Z pokolenia Dana – Ammiel, syn Gemalliego.


\par }{\MM \VS{13}Z pokolenia Aszera – Setur, syn Mikaela.


\par }{\MM \VS{14}Z pokolenia Neftalego – Nachbi, syn Wafsiego.


\par }{\MM \VS{15}Z pokolenia Gada – Geuel, syn Makiego.


\par }{\MM \VS{16}To są imiona mężczyzn, których Mojżesz wysłał, aby wyszpiegowali ziemię. A Ozeaszowi, synowi Nuna, nadał imię Jozue.


\par }{\MM \VS{17}A gdy Mojżesz wysłał ich, aby wyszpiegowali ziemię Kanaan, powiedział do nich: Idźcie w tę stronę, na południe, i wejdźcie na górę;


\par }{\MM \VS{18}I obejrzyjcie ziemię, jaka ona jest, oraz lud, który w niej mieszka, czy jest silny, czy słaby, czy jest ich mało, czy wielu.


\par }{\MM \VS{19}I jaka
{\ADD{jest}} ziemia, w której mieszkają: czy jest dobra, czy zła. I jakie są miasta, w których mieszkają: czy to są obozowiska, czy warownie.


\par }{\MM \VS{20}I jaka jest ziemia: czy urodzajna, czy jałowa; czy są na niej drzewa, czy nie. Bądźcie odważni i przynieście nam z owocu tamtej ziemi. A był to czas dojrzewania winogron.


\par }{\MM \VS{21}Poszli więc i wyszpiegowali ziemię, od pustyni Syn aż do Rechob, którędy wchodzi się do Chamat.


\par }{\MM \VS{22}A kierując się na południe, dotarli do Hebronu, gdzie byli Achiman, Szeszaj i Talmaj, synowie Anaka; a Hebron zbudowano siedem lat przed Soan w Egipcie.


\par }{\MM \VS{23}Potem przybyli do potoku Eszkol i ucięli tam gałąź z jedną kiścią winogron, i nieśli ją we dwóch na drążku;
{\ADD{wzięli}} też jabłka granatu i figi.


\par }{\MM \VS{24}I nazwano to miejsce potokiem Eszkol od winogrona, które synowie Izraela tam ucięli.


\par }{\MM \VS{25}I po czterdziestu dniach wrócili z wyszpiegowania ziemi.


\par }{\MM \VS{26}A kiedy wrócili, przyszli do Mojżesza, Aarona i całego zgromadzenia synów Izraela na pustynię Paran, do Kadesz; zdali sprawę im oraz całemu zgromadzeniu, pokazali im też owoce tej ziemi.


\par }{\MM \VS{27}I opowiedzieli mu: Przyszliśmy do ziemi, do której nas wysłałeś. Ona rzeczywiście opływa mlekiem i miodem, a to są jej owoce;


\par }{\MM \VS{28}Tylko że lud, który mieszka w tej ziemi, jest silny, a miasta są obwarowane i bardzo wielkie; widzieliśmy tam również synów Anaka.


\par }{\MM \VS{29}Amalekici mieszkają w południowej części ziemi, a Chetyci, Jebusyci, Amoryci mieszkają w górach; Kananejczycy zaś mieszkają nad morzem i nad brzegiem Jordanu.


\par }{\MM \VS{30}Wtedy Kaleb uspokajał lud szemrzący przeciw Mojżeszowi i mówił: Pójdźmy i posiądźmy ziemię, bo zdołamy ją podbić.


\par }{\MM \VS{31}Lecz mężczyźni, którzy z nim poszli, powiedzieli: Nie możemy wyruszyć przeciw tamtemu ludowi, bo jest silniejszy od nas.


\par }{\MM \VS{32}I rozpuścili wśród synów Izraela złą wieść o ziemi, którą wyszpiegowali, mówiąc: Ziemia, przez którą przeszliśmy, aby ją zbadać, jest ziemią, która pożera swoich mieszkańców, a wszyscy ludzie, których w niej widzieliśmy, to ludzie wysokiego wzrostu.


\par }{\MM \VS{33}Tam też widzieliśmy olbrzymów, synów Anaka, pochodzących od olbrzymów.
{\ADD{Przy nich}} wydaliśmy się sobie jak szarańcza, takimi też byliśmy w ich oczach.




\par }\Chap{14}{\MM \VerseOne{1}Wtedy całe zgromadzenie podniosło donośny lament i lud płakał tej nocy.


\par }{\MM \VS{2}I wszyscy synowie Izraela szemrali przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi; i całe zgromadzenie mówiło do nich: Obyśmy pomarli w ziemi Egiptu albo na tej pustyni!


\par }{\MM \VS{3}Po co PAN prowadzi nas do tej ziemi? Abyśmy padli od miecza? Aby nasze żony i dzieci stały się łupem? Czy nie lepiej nam wrócić do Egiptu?


\par }{\MM \VS{4}I mówili między sobą: Ustanówmy sobie wodza i wróćmy do Egiptu.


\par }{\MM \VS{5}Wtedy Mojżesz i Aaron upadli na twarz przed całym zgromadzeniem synów Izraela.


\par }{\MM \VS{6}A Jozue, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefunnego,
{\ADD{którzy}} byli wśród tych, co wyszpiegowali ziemię, rozdarli swoje szaty;


\par }{\MM \VS{7}I powiedzieli do całego zgromadzenia synów Izraela: Ziemia, przez którą przeszliśmy, aby ją wyszpiegować, jest ziemią bardzo dobrą.


\par }{\MM \VS{8}Jeśli PAN upodoba nas sobie, to wprowadzi nas do tej ziemi i da ją nam – tę ziemię, która opływa mlekiem i miodem.


\par }{\MM \VS{9}Tylko nie buntujcie się przeciwko PANU ani nie bójcie się ludu tej ziemi, bo będą naszym chlebem; ich obrona odwróciła się od nich, a PAN jest z nami. Nie bójcie się ich.


\par }{\MM \VS{10}I całe zgromadzenie mówiło, aby ich ukamienować; ale chwała PANA ukazała się wszystkim synom Izraela nad Namiotem Zgromadzenia.


\par }{\MM \VS{11}I PAN powiedział do Mojżesza: Jak długo ten lud będzie mnie drażnić? Jak długo nie będzie mi wierzyć pomimo tych wszystkich znaków, które wśród nich uczyniłem?


\par }{\MM \VS{12}Uderzę ich zarazą i wydziedziczę, a ciebie uczynię narodem większym i silniejszym niż oni.


\par }{\MM \VS{13}Lecz Mojżesz powiedział do PANA: Usłyszą
{\ADD{o tym}} Egipcjanie, spośród których wyprowadziłeś ten lud swoją mocą;


\par }{\MM \VS{14}I opowiedzą o tym obywatelom tej ziemi.
{\ADD{Gdyż}} słyszeli, że ty, PANIE, jesteś pośród tego ludu, że ty, PANIE, bywasz widziany twarzą w twarz, że twój obłok stoi nad nimi i że kroczysz przed nimi w słupie obłoku za dnia, a w słupie ognia w nocy.


\par }{\MM \VS{15}Gdybyś więc zabił ten lud jak jednego człowieka, to narody, które słyszały o twojej sławie, mówiłyby tak:


\par }{\MM \VS{16}Ponieważ PAN nie mógł wprowadzić tego ludu do ziemi, którą im przysiągł, to zabił ich na pustyni.


\par }{\MM \VS{17}Teraz więc proszę, niech się okaże wielka moc mojego PANA, jak powiedziałeś:


\par }{\MM \VS{18}PAN nierychły do gniewu i
{\ADD{pełen}} wielkiego miłosierdzia, przebaczający nieprawość i przestępstwo, który nie uniewinnia winnego, lecz nawiedza nieprawość ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia.


\par }{\MM \VS{19}Przebacz, proszę, nieprawość twego ludu według wielkości twego miłosierdzia, tak jak przebaczałeś temu ludowi od Egiptu aż dotąd.


\par }{\MM \VS{20}Wtedy PAN powiedział: Przebaczyłem według twego słowa.


\par }{\MM \VS{21}Ale jak żyję i
{\ADD{jak}} cała ziemia jest napełniona chwałą PANA;


\par }{\MM \VS{22}Tak wszyscy, którzy widzieli moją chwałę i moje znaki, które czyniłem w Egipcie i na pustyni, a wystawiali mnie na próbę już dziesięciokrotnie i nie słuchali mego głosu;


\par }{\MM \VS{23}Nie zobaczą tej ziemi, którą przysiągłem ich ojcom, a żaden z tych, którzy mnie rozdrażnili, nie zobaczy jej.


\par }{\MM \VS{24}Ale mojego sługę Kaleba za to, że był w nim inny duch i trwał całkowicie przy mnie, wprowadzę do ziemi, do której wszedł, a jego potomstwo ją odziedziczy.


\par }{\MM \VS{25}A ponieważ Amalekici i Kananejczycy mieszkają w dolinie,
{\ADD{to}} jutro zawróćcie i wyruszcie na pustynię, w kierunku Morza Czerwonego.


\par }{\MM \VS{26}Ponadto PAN powiedział do Mojżesza i Aarona:


\par }{\MM \VS{27}Jak długo mam znosić ten zły lud, który szemrze przeciwko mnie? Słyszałem szemrania synów Izraela, jakie mówią przeciwko mnie.


\par }{\MM \VS{28}Powiedz im: Jak żyję, mówi PAN, uczynię wam, jak mówiliście do moich uszu.


\par }{\MM \VS{29}Na tej pustyni legną wasze trupy i wszyscy spisani wśród was, w pełnej liczbie, od dwudziestu lat wzwyż, którzy szemraliście przeciwko mnie;


\par }{\MM \VS{30}Nie wejdziecie do tej ziemi, którą przysiągłem dać wam na mieszkanie, z wyjątkiem Kaleba, syna Jefunnego, i Jozuego, syna Nuna;


\par }{\MM \VS{31}A wasze dzieci, o których mówiliście, że staną się łupem, te wprowadzę i one zobaczą ziemię, którą wy wzgardziliście.


\par }{\MM \VS{32}Wasze trupy zaś legną na tej pustyni;


\par }{\MM \VS{33}A wasi synowie będą się tułali po tej pustyni przez czterdzieści lat i poniosą
{\ADD{karę}} za wasze cudzołóstwa, aż wasze trupy zniszczeją na pustyni.


\par }{\MM \VS{34}Według liczby dni, w ciągu których wyszpiegowaliście ziemię,
{\ADD{to znaczy}} czterdzieści dni, dzień za rok, będziecie ponosić
{\ADD{karę}} za wasze nieprawości przez czterdzieści lat i poznacie
{\ADD{pomstę}} za odstąpienie ode mnie.


\par }{\MM \VS{35}Ja, PAN, powiedziałem, że tak postąpię z całym tym niegodziwym zgromadzeniem, które się zmówiło przeciwko mnie; na tej pustyni zginą i tu pomrą.


\par }{\MM \VS{36}Wtedy mężczyźni, których Mojżesz wysłał na wyszpiegowanie ziemi, a po powrocie pobudzili całe zgromadzenie do szemrania przeciwko niemu, rozpuszczając złą wieść o tej ziemi;


\par }{\MM \VS{37}Ci mężczyźni, którzy rozpowiadali złą wieść o ziemi, pomarli przed PANEM wskutek plagi.


\par }{\MM \VS{38}Lecz Jozue, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefunnego, pozostali żywi spośród tych mężczyzn, którzy poszli wyszpiegować ziemię.


\par }{\MM \VS{39}I Mojżesz powtórzył te słowa wszystkim synom Izraela, i lud bardzo płakał.


\par }{\MM \VS{40}Wstali więc wcześnie rano, wstąpili na szczyt góry i powiedzieli: Oto jesteśmy, pójdziemy na to miejsce, o którym PAN nam powiedział, bo zgrzeszyliśmy.


\par }{\MM \VS{41}Lecz Mojżesz powiedział im: Dlaczego przekraczacie słowo PANA? To się wam nie uda.


\par }{\MM \VS{42}Nie wyruszajcie, ponieważ nie ma PANA wśród was, abyście nie zostali pobici przez waszych wrogów.


\par }{\MM \VS{43}Gdyż Amalekici i Kananejczycy są
{\ADD{tam}} przed wami i polegniecie od miecza. Ponieważ odwróciliście się od PANA, to PAN nie będzie z wami.


\par }{\MM \VS{44}Oni jednak uparli się, by wejść na szczyt góry. Lecz arka przymierza PANA i Mojżesz nie oddalili się z obozu.


\par }{\MM \VS{45}Wtedy Amalekici i Kananejczycy mieszkający na tej górze zstąpili, pobili ich i ścigali aż do Chormy.




\par }\Chap{15}{\MM \VerseOne{1}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{2}Przemów do synów Izraela i powiedz im: Gdy przyjdziecie do ziemi waszego mieszkania, którą wam daję;


\par }{\MM \VS{3}I będziecie chcieli złożyć PANU ofiarę spalaną na całopalenie, ofiarę bądź poślubioną, bądź dobrowolną lub też w wasze uroczyste święta, aby złożyć PANU miłą woń z wołów albo z owiec;


\par }{\MM \VS{4}To niech składający PANU ofiarę złoży na ofiarę pokarmową dziesiątą część efy mąki pszennej zmieszanej z czwartą częścią hinu oliwy.


\par }{\MM \VS{5}A czwartą część hinu wina na ofiarę z płynów przygotujesz przy całopaleniu lub innej ofierze na każde jagnię.


\par }{\MM \VS{6}Przy baranie zaś złożysz na ofiarę pokarmową dwie dziesiąte efy mąki pszennej zmieszanej z trzecią częścią hinu oliwy.


\par }{\MM \VS{7}A na ofiarę z płynów złożysz jedną trzecią hinu wina jako miłą woń dla PANA.


\par }{\MM \VS{8}Gdy zaś będziesz składał cielca na ofiarę całopalną lub na ofiarę wypełnienia ślubu albo na ofiarę pojednawczą dla PANA;


\par }{\MM \VS{9}Wtedy wraz z cielcem złożysz na ofiarę pokarmową trzy dziesiąte efy mąki pszennej zmieszanej z połową hinu oliwy.


\par }{\MM \VS{10}Na ofiarę pokarmową złożysz też połowę hinu wina, na ofiarę spalaną
{\ADD{jako}} miłą woń dla PANA.


\par }{\MM \VS{11}Tak należy postąpić przy każdym wole, przy każdym baranie, jagnięciu lub koźlęciu.


\par }{\MM \VS{12}Według liczby, którą składacie, tak uczynicie z każdą ich sztuką według ich liczby.


\par }{\MM \VS{13}Każdy rodowity mieszkaniec postąpi w ten sposób, gdy będzie składał ofiarę spalaną jako miłą woń dla PANA.


\par }{\MM \VS{14}A jeśli obcy gości u was lub mieszka z wami od pokoleń i będzie chciał złożyć ofiarę spalaną jako miłą woń dla PANA, uczyni to tak, jak
{\ADD{wy}} czynicie.


\par }{\MM \VS{15}Będzie jedna ustawa dla was i dla przybysza, który mieszka
{\ADD{wśród was}}; będzie to ustawa wieczysta przez wszystkie wasze pokolenia. Przybysz będzie przed PANEM tak jak wy.


\par }{\MM \VS{16}Będzie jedno prawo i jeden sąd dla was i przybysza, który mieszka wśród was.


\par }{\MM \VS{17}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{18}Przemów do synów Izraela i powiedz im: Gdy wejdziecie do ziemi, do której was wprowadzę;


\par }{\MM \VS{19}A będziecie jeść chleb tej ziemi, to złożycie PANU ofiarę wzniesienia.


\par }{\MM \VS{20}Złożycie jako ofiarę wzniesienia placek z pierwocin waszych ciast; złożycie go tak jak ofiarę wzniesienia z klepiska.


\par }{\MM \VS{21}Będziecie składać PANU ofiarę wzniesienia z pierwocin waszych ciast przez wszystkie wasze pokolenia.


\par }{\MM \VS{22}A gdybyście zbłądzili i nie wypełnili wszystkich tych przykazań, które PAN nadał przez Mojżesza;


\par }{\MM \VS{23}Tego wszystkiego, co PAN wam rozkazał przez Mojżesza, od tego dnia, w którym PAN to nakazał, i potem przez wszystkie wasze pokolenia;


\par }{\MM \VS{24}Jeśli popełniono ten błąd nieświadomie przez zgromadzenia, to całe zgromadzenie złoży jednego młodego cielca na całopalenie, na miłą woń dla PANA, wraz z jego ofiarą pokarmową i ofiarą z płynów według zwyczaju, oraz jednego kozła ze stada na ofiarę za grzech.


\par }{\MM \VS{25}I kapłan dokona przebłagania za całe zgromadzenie synów Izraela, i będzie im przebaczone, gdyż stało się
{\ADD{to}} nieświadomie. A oni przyniosą PANU swoją ofiarę na ofiarę spalaną i swoją ofiarę za grzech przed PANEM za swój błąd.


\par }{\MM \VS{26}I będzie przebaczone całemu zgromadzeniu synów Izraela i przybyszowi, który mieszka pośród nich, ponieważ cały lud popełnił to nieświadomie.


\par }{\MM \VS{27}A jeśli tylko jedna osoba zgrzeszy nieświadomie, wtedy przyniesie roczną kozę na ofiarę za grzech;


\par }{\MM \VS{28}I kapłan dokona przebłagania za człowieka, który zbłądził, grzesząc wobec PANA nieświadomie; dokona za niego przebłagania i będzie mu przebaczone.


\par }{\MM \VS{29}Będzie jedno prawo dla tego, który grzeszy nieświadomie, zarówno dla rodowitego mieszkańca wśród synów Izraela, jak i dla przybysza, który mieszka pośród nich.


\par }{\MM \VS{30}Lecz człowiek, który bezczelnie zgrzeszy świadomie, zarówno rodowity mieszkaniec, jak i przybysz, znieważa PANA; człowiek ten zostanie wykluczony spośród swego ludu.


\par }{\MM \VS{31}Wzgardził bowiem słowem PANA i złamał jego przykazanie; taki człowiek musi zostać wykluczony; na nim
{\ADD{ciąży}} jego nieprawość.


\par }{\MM \VS{32}A gdy synowie Izraela byli na pustyni, spotkali człowieka zbierającego drwa w dzień szabatu.


\par }{\MM \VS{33}I ci, którzy go spotkali zbierającego drwa, przyprowadzili go do Mojżesza i Aarona, i do całego zgromadzenia.


\par }{\MM \VS{34}I osadzili go pod strażą, bo jeszcze im nie oznajmiono, jak należy z takim postąpić.


\par }{\MM \VS{35}Wtedy PAN powiedział do Mojżesza: Ten człowiek musi ponieść śmierć; niech całe zgromadzenie go ukamienuje poza obozem.


\par }{\MM \VS{36}Całe zgromadzenie wyprowadziło go poza obóz i ukamienowało, i umarł, jak PAN rozkazał Mojżeszowi.


\par }{\MM \VS{37}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{38}Przemów do synów Izraela i powiedz im, aby robili sobie frędzle na skrajach swoich szat przez wszystkie pokolenia, a do frędzli niech przyprawią sznurek z błękitnej
{\ADD{tkaniny}}.


\par }{\MM \VS{39}I będziecie mieć te frędzle, żebyście na nie spoglądali i przypominali sobie wszystkie przykazania PANA, aby je wypełnić, a nie podążali za własnym sercem i własnymi oczami, za którymi idąc, cudzołożylibyście;


\par }{\MM \VS{40}Abyście pamiętali i wypełniali wszystkie moje przykazania, i byli święci dla waszego Boga.


\par }{\MM \VS{41}Ja
{\ADD{jestem}} PAN, wasz Bóg, który was wyprowadził z ziemi Egiptu, aby być waszym Bogiem. Ja
{\ADD{jestem}} PAN, wasz Bóg.




\par }\Chap{16}{\MM \VerseOne{1}Wtedy Korach, syn Ishara, syna Kehata, syna Lewiego, oraz Datan i Abiram, synowie Eliaba, i On, syn Peleta, synowie Rubena, wzięli ludzi;


\par }{\MM \VS{2}I powstali przeciw Mojżeszowi, a
{\ADD{wraz z nimi}} dwustu pięćdziesięciu mężczyzn spośród synów Izraela, naczelników zgromadzenia powołanych do rady, ludzi poważanych.


\par }{\MM \VS{3}Zebrali się oni przeciw Mojżeszowi i Aaronowi i powiedzieli do nich:
{\ADD{Bierzecie}} zbyt dużo na siebie! Przecież całe to zgromadzenie, wszyscy oni są święci i wśród nich
{\ADD{jest}} PAN. Dlaczego więc wynosicie się ponad zgromadzenie PANA?


\par }{\MM \VS{4}Gdy Mojżesz to usłyszał, upadł na twarz;


\par }{\MM \VS{5}I powiedział do Koracha i do całej jego gromady: Jutro rano PAN pokaże,
{\ADD{kto jest}} jego, kto jest święty i może zbliżyć się do niego. Kogo bowiem wybrał, temu pozwoli zbliżyć się do siebie.


\par }{\MM \VS{6}Tak
{\ADD{więc}} uczynicie: Weźcie sobie kadzielnice, ty, Korach i cała twoja gromada.


\par }{\MM \VS{7}I włóżcie w nie ogień, i jutro umieśćcie w nich kadzidło przed PANEM; a ten człowiek, którego PAN wybierze,
{\ADD{będzie}} święty.
{\ADD{Bierzecie}} zbyt dużo na siebie, synowie Lewiego.


\par }{\MM \VS{8}I powiedział Mojżesz do Koracha: Słuchajcie, proszę, synowie Lewiego;


\par }{\MM \VS{9}Czy wam to mało, że Bóg Izraela oddzielił was od zgromadzenia Izraela, aby zbliżyć was do siebie, abyście pełnili służbę w przybytku PANA i abyście stali przed zgromadzeniem, i mu służyli?


\par }{\MM \VS{10}I ciebie, a wraz z tobą wszystkich twoich braci, synów Lewiego, zbliżył do siebie, a wy jeszcze zabiegacie o kapłaństwo?


\par }{\MM \VS{11}Dlatego ty i cała twoja gromada zbuntowaliście się przeciw PANU, bo kim jest Aaron, że szemracie przeciw niemu?


\par }{\MM \VS{12}Wtedy Mojżesz kazał przywołać Datana i Abirama, synów Eliaba, lecz oni odpowiedzieli: Nie przyjdziemy.


\par }{\MM \VS{13}Nie dość, że nas wyprowadziłeś z ziemi opływającej mlekiem i miodem, aby nas uśmiercić na tej pustyni, to jeszcze chcesz obwołać się naszym władcą?


\par }{\MM \VS{14}Ponadto nie wprowadziłeś nas do ziemi opływającej mlekiem i miodem ani nie dałeś nam w dziedzictwo pól i winnic. Czy chcesz tym mężczyznom wyłupić oczy? Nie przyjdziemy.


\par }{\MM \VS{15}Wtedy Mojżesz bardzo się rozgniewał i powiedział do PANA: Nie zważaj na ich ofiarę. Nie wziąłem od nich żadnego osła ani też nikogo z nich nie skrzywdziłem.


\par }{\MM \VS{16}Potem Mojżesz powiedział do Koracha: Ty i cała twoja gromada stawcie się jutro przed PANEM; ty, oni i Aaron:


\par }{\MM \VS{17}Każdy z was niech weźmie swoją kadzielnicę i nałoży w nią kadzidła, i niech każdy przyniesie przed PANA swoją kadzielnicę,
{\ADD{razem}} dwieście pięćdziesiąt kadzielnic, również ty i Aaron; każdy
{\ADD{przyniesie}} swoją kadzielnicę.


\par }{\MM \VS{18}Każdy więc wziął swoją kadzielnicę, włożył w nią ogień, nałożył na niego kadzidła i stanęli u wejścia do Namiotu Zgromadzenia
{\ADD{wraz z}} Mojżeszem i Aaronem.


\par }{\MM \VS{19}A Korach zebrał przeciwko nim całe zgromadzenie u wejścia do Namiotu Zgromadzenia i wtedy chwała PANA ukazała się całemu ludowi.


\par }{\MM \VS{20}I PAN powiedział do Mojżesza i Aarona:


\par }{\MM \VS{21}Odłączcie się od tego zgromadzenia, abym
{\ADD{mógł}} je w jednej chwili zniszczyć.


\par }{\MM \VS{22}Lecz oni upadli na twarz i powiedzieli: O Boże, Boże duchów wszelkiego ciała! Czy jeśli zgrzeszy jeden człowiek, będziesz się gniewał na całe zgromadzenie?


\par }{\MM \VS{23}PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{24}Przemów do zgromadzenia i powiedz im: Oddalcie się od namiotu Koracha, Datana i Abirama.


\par }{\MM \VS{25}Mojżesz wstał więc i podszedł do Datana i Abirama, a za nim poszli starsi Izraela.


\par }{\MM \VS{26}I powiedział do zgromadzenia: Oddalcie się, proszę, od namiotów tych bezbożnych ludzi i nie dotykajcie niczego, co do nich należy, abyście nie zginęli przez wszystkie ich grzechy.


\par }{\MM \VS{27}I oddalili się od namiotów Koracha, Datana i Abirama z każdej strony. Datan zaś i Abiram wyszli i stali u wejścia do swoich namiotów razem ze swoimi żonami, synami i małymi dziećmi.


\par }{\MM \VS{28}Wtedy Mojżesz powiedział: Po tym poznacie, że PAN mnie posłał, abym dokonał wszystkich tych dzieł, i że nic z własnej woli
{\ADD{nie czynię}}.


\par }{\MM \VS{29}Jeśli ci ludzie umrą taką śmiercią jak wszyscy ludzie albo zostaną ukarani tak jak inni, to nie PAN mnie posłał.


\par }{\MM \VS{30}Ale jeśli PAN uczyni coś nowego i ziemia otworzy swoją paszczę, i pochłonie ich oraz wszystko, co do nich należy, i żywcem zstąpią do piekła, wtedy poznacie, że ci mężczyźni rozdrażnili PANA.


\par }{\MM \VS{31}Gdy tylko skończył wypowiadać wszystkie te słowa, ziemia rozstąpiła się pod nimi.


\par }{\MM \VS{32}A ziemia otworzyła swoją paszczę, i pochłonęła ich oraz ich domy i wszystkich ludzi, którzy byli przy Korachu, i cały
{\ADD{ich}} dobytek.


\par }{\MM \VS{33}I zstąpili oni razem ze wszystkim, co mieli, żywcem do piekła, i ziemia ich okryła; tak zginęli spośród zgromadzenia.


\par }{\MM \VS{34}Wszyscy zaś Izraelici, którzy
{\ADD{stali}} wokół nich, uciekli na ich krzyk, bo mówili: By i nas ziemia nie pochłonęła.


\par }{\MM \VS{35}Wyszedł też ogień od PANA i pochłonął tych dwustu pięćdziesięciu mężczyzn, którzy ofiarowali kadzidło.


\par }{\MM \VS{36}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{37}Powiedz do Eleazara, syna kapłana Aarona, niech pozbiera kadzielnice z tego pogorzeliska, a ogień niech rozrzuci dalej. Są bowiem poświęcone.


\par }{\MM \VS{38}A kadzielnice tych, którzy zgrzeszyli przeciwko własnym duszom, rozbijcie na blachy na pokrycie ołtarza. Ofiarowali je bowiem przed PANEM, są więc poświęcone. Dlatego będą znakiem dla synów Izraela.


\par }{\MM \VS{39}Pozbierał więc kapłan Eleazar miedziane kadzielnice, w których ofiarowali ci, którzy spłonęli, i rozbito je na blachy na pokrycie ołtarza;


\par }{\MM \VS{40}Na pamiątkę dla synów Izraela, aby żaden obcy, który nie jest z potomstwa Aarona, nie zbliżał się do składania kadzidła przed PANEM i żeby go nie spotkało to, co spotkało Koracha i jego gromady, jak PAN mu powiedział przez Mojżesza.


\par }{\MM \VS{41}A nazajutrz całe zgromadzenie synów Izraela szemrało przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi: Wy spowodowaliście śmierć ludu PANA.


\par }{\MM \VS{42}I gdy zgromadzenie zbierało się przeciw Mojżeszowi i Aaronowi, spojrzeli w stronę Namiotu Zgromadzenia, a oto okrył go obłok i ukazała się chwała PANA.


\par }{\MM \VS{43}Wtedy Mojżesz z Aaronem przyszli przed Namiot Zgromadzenia.


\par }{\MM \VS{44}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{45}Wyjdźcie spośród tego zgromadzenia, a zniszczę je w mgnieniu oka; i upadli na twarz.


\par }{\MM \VS{46}Potem Mojżesz powiedział do Aarona: Weź kadzielnicę, włóż w nią ogień z ołtarza, nałóż też kadzidła i pójdź szybko do zgromadzenia, i zrób przebłaganie za nich, bo już wyszedł gniew od PANA i już zaczęła się plaga.


\par }{\MM \VS{47}Aaron wziął więc
{\ADD{kadzielnicę}}, jak mu rozkazał Mojżesz, i pobiegł w środek zgromadzenia, a oto
{\ADD{już}} zaczęła się plaga wśród ludzi; nałożył kadzidła i dokonał przebłagania za lud.


\par }{\MM \VS{48}I Aaron stał między umarłymi i żywymi i plaga została powstrzymana.


\par }{\MM \VS{49}Tych, co umarli od tej plagi, było czternaście tysięcy siedemset, oprócz tych, którzy umarli w związku ze sprawą Koracha.


\par }{\MM \VS{50}Potem Aaron wrócił do Mojżesza przed wejście do Namiotu Zgromadzenia, a plaga została zatrzymana.




\par }\Chap{17}{\MM \VerseOne{1}Potem PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{2}Mów do synów Izraela i weź od każdego z nich po lasce według domów ich ojców, od wszystkich ich naczelników według domów ich ojców dwanaście lasek,
{\ADD{a}} imię każdego napisz na jego lasce.


\par }{\MM \VS{3}A imię Aarona napiszesz na lasce Lewiego, gdyż jedna laska będzie
{\ADD{dla każdego}} naczelnika z domu ich ojców.


\par }{\MM \VS{4}I położysz je w Namiocie Zgromadzenia przed Świadectwem, gdzie się z wami spotykam.


\par }{\MM \VS{5}I stanie się tak, że laska tego, kogo wybiorę, zakwitnie; i uśmierzę przed sobą szemrania synów Izraela, jakie kierują przeciwko wam.


\par }{\MM \VS{6}Gdy Mojżesz przekazał to synom Izraela, wszyscy ich naczelnicy oddali mu swoje laski, po jednej lasce od każdego naczelnika z domu swego ojca, razem dwanaście lasek. Wśród ich lasek była też laska Aarona.


\par }{\MM \VS{7}Potem Mojżesz złożył te laski przed PANEM w Namiocie Świadectwa.


\par }{\MM \VS{8}Nazajutrz, gdy Mojżesz przyszedł do Namiotu Świadectwa, oto laska Aarona, z domu Lewiego, zakwitła, wypuściła pączki, wydała kwiat i dojrzałe migdały.


\par }{\MM \VS{9}Wtedy Mojżesz wyniósł wszystkie laski sprzed PANA do wszystkich synów Izraela; a gdy
{\ADD{je}} ujrzeli, każdy z nich wziął swoją laskę.


\par }{\MM \VS{10}I PAN powiedział do Mojżesza: Połóż laskę Aarona z powrotem przed Świadectwem, aby była zachowana na znak dla buntowników, a położysz kres ich szemraniu przeciwko mnie, aby nie pomarli.


\par }{\MM \VS{11}I Mojżesz
{\ADD{tak}} uczynił; jak PAN mu rozkazał, tak uczynił.


\par }{\MM \VS{12}I synowie Izraela powiedzieli do Mojżesza: Oto umieramy, giniemy, wszyscy giniemy;


\par }{\MM \VS{13}Każdy, kto zbliża się do przybytku PANA, umrze. Czy mamy doszczętnie zginąć?




\par }\Chap{18}{\MM \VerseOne{1}Potem PAN powiedział do Aarona: Ty, twoi synowie i dom twego ojca z tobą, odpowiecie za nieprawość świątyni. Ty i twoi synowie z tobą również odpowiecie za nieprawość waszego kapłaństwa.


\par }{\MM \VS{2}A twoim braciom z pokolenia Lewiego, z rodu twego ojca, pozwól do siebie przychodzić, aby dołączyli do ciebie i usługiwali tobie; ty zaś i twoi synowie z tobą
{\ADD{będziecie pełnić służbę}} przed Namiotem Świadectwa.


\par }{\MM \VS{3}Oni będą przestrzegać twego nakazu i pełnić straż nad całym namiotem. Nie mogą jednak zbliżać się do sprzętów świątyni i do ołtarza, żeby nie pomarli ani oni, ani wy.


\par }{\MM \VS{4}Przyłączą się do ciebie i będą pełnić straż przy Namiocie Zgromadzenia, przy każdej służbie namiotu. Lecz żaden obcy niech się do was nie zbliża.


\par }{\MM \VS{5}Wy będziecie pełnić straż w świątyni i straż przy ołtarzu, aby już nie spadł gniew na synów Izraela.


\par }{\MM \VS{6}Oto wziąłem waszych braci Lewitów spośród synów Izraela. Oni są wam oddani jako dar dla PANA, aby pełnili służbę w Namiocie Zgromadzenia.


\par }{\MM \VS{7}Ty zaś i twoi synowie z tobą będziecie strzec waszego kapłaństwa przy każdej służbie ołtarza i poza zasłoną, i będziecie służyć. Dałem
{\ADD{wam}} urząd waszego kapłaństwa jako dar; obcy, który się zbliży, poniesie śmierć.


\par }{\MM \VS{8}PAN mówił dalej do Aarona: Oto dałem tobie pod straż moje ofiary wzniesione ze wszystkich poświęconych rzeczy synów Izraela. Z powodu namaszczenia dałem je tobie i twoim synom prawem wieczystym.


\par }{\MM \VS{9}To będzie należeć do ciebie z rzeczy najświętszych, które nie zostaną spalone: każda ich ofiara, każda ich ofiara pokarmowa, każda ich ofiara za grzech i każda ich ofiara za przewinienie, które będą mi składać, będą to rzeczy najświętsze dla ciebie i twoich synów.


\par }{\MM \VS{10}W miejscu najświętszym będziesz to jeść; wszyscy mężczyźni będą z tego jedli. Będzie to dla ciebie rzeczą świętą.


\par }{\MM \VS{11}To też
{\ADD{będzie}} dla ciebie: ofiara wzniesienia ich darów ze wszystkimi ofiarami kołysania synów Izraela. Daję je tobie, twoim synom i twoim córkom z tobą prawem wieczystym. Każdy czysty w twoim domu będzie je spożywać.


\par }{\MM \VS{12}Wszystko, co najlepsze z oliwy, i wszystko, co najlepsze z wina, oraz zboże, ich pierwociny, które ofiarują PANU, dałem tobie.


\par }{\MM \VS{13}Pierwociny ze wszystkich rzeczy znajdujących się w ich ziemi, które przyniosą PANU, będą twoje. Każdy czysty w twoim domu będzie je spożywać.


\par }{\MM \VS{14}Wszystko,
{\ADD{co}} jest poświęcone w Izraelu, będzie twoje.


\par }{\MM \VS{15}Wszystko, co otwiera łono wszelkiego ciała, które przynoszą PANU, zarówno z ludzi, jak i z bydła, będzie twoje; lecz pierworodnego z ludzi wykupisz, także pierworodne z nieczystych zwierząt wykupisz.


\par }{\MM \VS{16}A wykup tego, który ma jeden miesiąc, dasz według twego oszacowania pięć syklów srebra według sykla świątynnego, który
{\ADD{wynosi}} dwadzieścia ger.


\par }{\MM \VS{17}Ale pierworodnego z krowy, pierworodnego z owcy lub pierworodnego z kozy nie wykupisz; są one święte. Ich krew wylejesz na ołtarz, a ich tłuszcz zapalisz jako ofiarę spaloną, jako miłą woń dla PANA.


\par }{\MM \VS{18}Ale ich mięso będzie twoje, podobnie jak mostek wzniesienia i prawa łopatka są twoje.


\par }{\MM \VS{19}Wszystkie ofiary wzniesienia z poświęconych rzeczy, które będą przynosić PANU synowie Izraela, daję tobie, twoim synom i twoim córkom z tobą prawem wieczystym. Jest to wieczyste przymierze soli przed PANEM, dla ciebie i twojego potomstwa wraz z tobą.


\par }{\MM \VS{20}Potem PAN powiedział do Aarona: Nie będziesz miał dziedzictwa w ich ziemi i nie będziesz miał żadnego działu wśród nich. Ja jestem twoim działem i twoim dziedzictwem pośród synów Izraela.


\par }{\MM \VS{21}Oto zaś synom Lewiego dałem jako dziedzictwo wszystkie dziesięciny w Izraelu za ich służbę, którą pełnią w Namiocie Zgromadzenia.


\par }{\MM \VS{22}A niech synowie Izraela nie zbliżają się już do Namiotu Zgromadzenia, aby nie obciążyli się grzechem i nie umarli;


\par }{\MM \VS{23}Ale sami Lewici będą pełnić służbę w Namiocie Zgromadzenia i sami poniosą
{\ADD{karę za}} swoją nieprawość.
{\ADD{Będzie}} to ustawa wieczysta przez wszystkie wasze pokolenia, że Lewici nie będą mieli dziedzictwa pośród synów Izraela.


\par }{\MM \VS{24}Dałem bowiem Lewitom w dziedzictwo dziesięciny synów Izraela, które przynoszą PANU jako ofiarę wzniesienia. Dlatego powiedziałem o nich: Nie będą mieli dziedzictwa pośród synów Izraela.


\par }{\MM \VS{25}Potem PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{26}Przemów do Lewitów i powiedz im: Gdy przyjmujecie od synów Izraela dziesięciny, które dałem wam od nich jako wasze dziedzictwo, wtedy złożycie PANU
{\ADD{jako}} ofiarę wzniesienia dziesiątą część z dziesięciny.


\par }{\MM \VS{27}A wasza ofiara wzniesienia będzie wam poczytana za zboże z klepiska i za obfitość z tłoczni winnej.


\par }{\MM \VS{28}W ten sposób też i wy macie składać PANU ofiarę wzniesienia ze wszystkich waszych dziesięcin, które przyjmujecie od synów Izraela; kapłanowi Aaronowi oddacie z nich ofiarę wzniesienia należną PANU.


\par }{\MM \VS{29}Ze wszystkich waszych darów będziecie składać PANU wszelką ofiarę wzniesienia; ze wszystkiego, co najlepsze, ofiarujcie jego poświęconą część.


\par }{\MM \VS{30}Powiesz im też: Gdy będziecie oddawać z tego, co najlepsze, wtedy będzie to poczytane Lewitom jako plon z klepiska i jako plon z tłoczni winnej.


\par }{\MM \VS{31}I będziecie to jeść na każdym miejscu, wy i wasi domownicy, ponieważ to jest wasza zapłata za waszą służbę w Namiocie Zgromadzenia;


\par }{\MM \VS{32}I nie obciążycie się grzechem za to, gdy będziecie składać, co najlepsze z tego, i nie splugawicie rzeczy poświęconych synów Izraela, i nie umrzecie.




\par }\Chap{19}{\MM \VerseOne{1}I PAN powiedział do Mojżesza i Aarona:


\par }{\MM \VS{2}To jest ustawa prawa, którą nadał PAN: Powiedz synom Izraela, aby przyprowadzili do ciebie czerwoną jałówkę, zdrową i bez skazy, na której jeszcze nie było jarzma.


\par }{\MM \VS{3}Oddacie ją kapłanowi Eleazarowi, który ją wyprowadzi poza obóz, i zostanie przed nim zabita.


\par }{\MM \VS{4}A kapłan Eleazar weźmie nieco z jej krwi na swój palec i pokropi nią siedem razy na wprost przed Namiotem Zgromadzenia.


\par }{\MM \VS{5}Potem każe spalić jałówkę na swoich oczach: spali jej skórę, mięso, krew wraz z jej odchodami.


\par }{\MM \VS{6}I kapłan weźmie drewno cedrowe, hizop i karmazyn i wrzuci to do ognia, w którym płonie jałówka.


\par }{\MM \VS{7}Wtedy kapłan wypierze swoje szaty i umyje swoje ciało wodą; potem wejdzie do obozu i będzie nieczysty do wieczora.


\par }{\MM \VS{8}Również ten, który ją będzie palić, wypierze swoje szaty w wodzie i umyje swoje ciało wodą, i będzie nieczysty do wieczora.


\par }{\MM \VS{9}Człowiek czysty zbierze popiół tej jałówki i złoży go poza obozem na miejscu czystym; będzie on przechowywany dla zgromadzenia synów Izraela do wody oczyszczenia; jest to ofiara za grzech.


\par }{\MM \VS{10}Ten, który zbierał popiół jałówki, wypierze swoje szaty i będzie nieczysty do wieczora. Będzie to ustawa wieczysta dla synów Izraela i dla przybysza mieszkającego wśród was.


\par }{\MM \VS{11}Kto dotknie jakiegokolwiek ludzkiego trupa, będzie nieczysty przez siedem dni.


\par }{\MM \VS{12}Taki oczyści się tą
{\ADD{wodą}} w trzecim i siódmym dniu i będzie czysty. Jeśli jednak nie oczyści się w trzecim i siódmym dniu, będzie nieczysty.


\par }{\MM \VS{13}Kto dotknie zwłok człowieka zmarłego, a nie oczyści się, ten zanieczyści przybytek PANA; ta dusza będzie wykluczona z Izraela. Człowiek ten nie został bowiem pokropiony wodą oczyszczenia; będzie nieczysty, a jego nieczystość pozostanie na nim.


\par }{\MM \VS{14}Taka
{\ADD{jest}} ustawa, gdy człowiek umrze w namiocie: ktokolwiek wejdzie do tego namiotu i cokolwiek
{\ADD{znajduje się}} w tym namiocie będzie nieczyste przez siedem dni.


\par }{\MM \VS{15}Każde naczynie odkryte, które nie ma przymocowanej pokrywy, będzie nieczyste.


\par }{\MM \VS{16}Kto dotknie na polu zabitego mieczem lub umarłego, lub kości ludzkich, lub grobu będzie nieczysty przez siedem dni.


\par }{\MM \VS{17}Wezmą dla
{\ADD{tego}} nieczystego nieco popiołu
{\ADD{jałówki}} spalonej za grzech i na to wleją do naczynia źródlanej wody.


\par }{\MM \VS{18}Człowiek czysty weźmie hizop, zmoczy go w tej wodzie i pokropi namiot oraz wszystkie naczynia i wszystkich ludzi, którzy tam byli, także tego, który dotknął kości lub zabitego, lub zmarłego, lub grobu.


\par }{\MM \VS{19}{\ADD{Człowiek}} czysty pokropi nieczystego w trzecim i siódmym dniu, a gdy go oczyści w siódmym dniu, wypierze on swoje szaty i umyje się wodą, i wieczorem będzie czysty.


\par }{\MM \VS{20}A człowiek, który stał się nieczysty, a nie oczyścił się, zostanie wykluczony spośród zgromadzenia, gdyż ta dusza zbezcześciła świątynię PANA. Człowiek ten nie został pokropiony wodą oczyszczenia i jest nieczysty.


\par }{\MM \VS{21}Będzie to dla nich ustawą wieczystą: kto skrapia wodą oczyszczenia, wypierze swoje szaty, a kto dotknie tej wody oczyszczenia, będzie nieczysty do wieczora.


\par }{\MM \VS{22}Czegokolwiek dotknie nieczysty, będzie nieczyste; również człowiek, który
{\ADD{tego}} dotknie, będzie nieczysty do wieczora.




\par }\Chap{20}{\MM \VerseOne{1}I przyszło całe zgromadzenie synów Izraela na pustynię Syn w pierwszym miesiącu. I lud zamieszkał w Kadesz. Tam umarła Miriam i tam została pogrzebana.


\par }{\MM \VS{2}A gdy zabrakło wody dla ludu, zebrali się przeciw Mojżeszowi i Aaronowi.


\par }{\MM \VS{3}Lud spierał się z Mojżeszem, mówiąc: Obyśmy umarli, gdy nasi bracia umarli przed PANEM.


\par }{\MM \VS{4}Dlaczego przyprowadziliście to zgromadzenie PANA na tę pustynię, abyśmy tu pomarli wraz z naszym bydłem?


\par }{\MM \VS{5}Po co wyprowadziliście nas z Egiptu, aby nas wprowadzić na to złe miejsce; na miejsce, w którym nie ma ani zboża, ani fig, ani winogron, ani jabłek granatu, nie ma nawet wody do picia?


\par }{\MM \VS{6}Wtedy Mojżesz i Aaron przeszli sprzed ludu przed wejście do Namiotu Zgromadzenia i upadli na twarze. A chwała PANA ukazała się im.


\par }{\MM \VS{7}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{8}Weź laskę, zgromadźcie
{\ADD{cały}} lud, ty i twój brat Aaron, i przemówcie na ich oczach do tej skały, a ona wyda z siebie wodę; wydobędziesz dla nich wodę ze skały i dasz pić całemu zgromadzeniu oraz ich zwierzętom.


\par }{\MM \VS{9}Wziął więc Mojżesz laskę sprzed oblicza PANA, tak jak mu rozkazał.


\par }{\MM \VS{10}I Mojżesz z Aaronem zgromadzili
{\ADD{cały}} lud przed skałą, i
{\ADD{Mojżesz}} mówił do nich: Słuchajcie teraz, buntownicy! Czy z tej skały mamy wyprowadzić dla was wodę?


\par }{\MM \VS{11}Następnie Mojżesz podniósł rękę i uderzył swoją laską dwa razy w skałę. Wtedy wypłynęła obficie woda i napiło się zgromadzenie oraz jego bydło.


\par }{\MM \VS{12}I PAN powiedział do Mojżesza i Aarona: Ponieważ nie uwierzyliście mi, by mnie uświęcić na oczach synów Izraela, dlatego nie wprowadzicie tego zgromadzenia do ziemi, którą im daję.


\par }{\MM \VS{13}To są wody Meriba, gdzie synowie Izraela spierali się z PANEM i został uświęcony w nich.


\par }{\MM \VS{14}Potem Mojżesz wysłał z Kadesz posłańców do króla Edomu,
{\ADD{mówiąc}}: Tak mówi twój brat Izrael: Ty znasz całą udrękę, która nas spotkała;


\par }{\MM \VS{15}Jak nasi ojcowie zstąpili do Egiptu i mieszkaliśmy w Egipcie wiele lat; i Egipcjanie dręczyli nas i naszych ojców;


\par }{\MM \VS{16}I wołaliśmy do PANA, a wysłuchał naszego głosu i posłał Anioła, i wyprowadził nas z Egiptu.
{\ADD{Teraz}} jesteśmy w Kadesz, w mieście przy twojej granicy.


\par }{\MM \VS{17}Pozwól nam, proszę, przejść przez twoją ziemię; nie pójdziemy przez pola ani przez winnice i nie będziemy pić wód ze studni. Pójdziemy drogą królewską, nie zboczymy ani w prawo, ani w lewo, dopóki nie przejdziemy twoich granic.


\par }{\MM \VS{18}Edom odpowiedział mu: Nie przejdziesz przez moją ziemię, bo inaczej wyjdę przeciwko tobie z mieczem.


\par }{\MM \VS{19}I synowie Izraela powiedzieli mu: Pójdziemy główną drogą, a jeśli będziemy pili twoją wodę, my i nasze zwierzęta, zapłacimy za to. Niczego innego
{\ADD{nie żądamy}}; tylko przejdziemy pieszo.


\par }{\MM \VS{20}A on odpowiedział: Nie przejdziesz. I Edom wyruszył naprzeciwko nim z licznym ludem i mocną ręką.


\par }{\MM \VS{21}Tak Edom nie pozwolił Izraelowi przejść przez swoje granice. Izrael więc odstąpił od niego.


\par }{\MM \VS{22}I synowie Izraela, całe zgromadzenie, wyruszyli z Kadesz i przyszli do góry Hor.


\par }{\MM \VS{23}I PAN powiedział do Mojżesza i Aarona na górze Hor, na granicy ziemi Edomu:


\par }{\MM \VS{24}Aaron zostanie przyłączony do swego ludu; nie wejdzie bowiem do ziemi, którą dałem synom Izraela, ponieważ sprzeciwiliście się mojemu słowu przy wodach Meriba.


\par }{\MM \VS{25}Weź Aarona i jego syna Eleazara i przyprowadź ich na górę Hor;


\par }{\MM \VS{26}I zdejmij z Aarona jego szaty, a ubierz w nie jego syna Eleazara. Aaron zaś zostanie przyłączony
{\ADD{do swego ludu}} i tam umrze.


\par }{\MM \VS{27}I Mojżesz uczynił tak, jak PAN rozkazał; i wstąpili na górę Hor na oczach całego zgromadzenia.


\par }{\MM \VS{28}Mojżesz zdjął z Aarona jego szaty i ubrał w nie jego syna Eleazara. Aaron umarł tam na wierzchu góry, a Mojżesz i Eleazar zeszli z góry.


\par }{\MM \VS{29}Gdy całe zgromadzenie zobaczyło, że Aaron nie żyje, opłakiwał Aarona cały dom Izraela przez trzydzieści dni.




\par }\Chap{21}{\MM \VerseOne{1}A gdy król Aradu, Kananejczyk, który mieszkał na południu, usłyszał, że Izrael nadciąga drogą, którą
{\ADD{przeszli}} szpiedzy, stoczył walkę z Izraelem i wziął jeńców.


\par }{\MM \VS{2}Wtedy Izrael złożył PANU ślub, mówiąc: Jeśli wydasz ten lud w moje ręce, całkowicie zniszczę ich miasta.


\par }{\MM \VS{3}I PAN wysłuchał głosu Izraela, i wydał mu Kananejczyków. Całkowicie zniszczyli ich oraz ich miasta, a nadano temu miejscu nazwę Chorma.


\par }{\MM \VS{4}Potem wyruszyli od góry Hor w kierunku Morza Czerwonego, aby obejść ziemię Edom. I lud bardzo się zniechęcił w drodze.


\par }{\MM \VS{5}Lud zaczął więc mówić przeciw Bogu i Mojżeszowi: Dlaczego wyprowadziliście nas z Egiptu, abyśmy pomarli na tej pustyni? Bo nie ma chleba ani wody, a nasza dusza obrzydziła sobie ten cienki chleb.


\par }{\MM \VS{6}Zesłał więc PAN na lud węże jadowite, które go kąsały; i pomarło wiele osób z Izraela.


\par }{\MM \VS{7}I lud przyszedł do Mojżesza, i powiedział: Zgrzeszyliśmy przez to, że mówiliśmy przeciw PANU i przeciw tobie. Módl się do PANA, aby oddalił od nas te węże. I Mojżesz modlił się za lud.


\par }{\MM \VS{8}Wtedy PAN powiedział do Mojżesza: Wykonaj jadowitego węża i umieść go na drzewcu. I stanie się tak, że każdy ukąszony, kiedy spojrzy na niego, będzie żył.


\par }{\MM \VS{9}Mojżesz wykonał więc węża miedzianego i umieścił go na drzewcu; gdy wąż kogoś ukąsił, a ten spojrzał na węża miedzianego, pozostawał przy życiu.


\par }{\MM \VS{10}I wyruszyli synowie Izraela, i rozbili obóz w Obot.


\par }{\MM \VS{11}A z Obot wyruszyli i rozbili obóz w Ijje-Haabarim na pustyni, która leży naprzeciw Moabu ku wschodowi słońca.


\par }{\MM \VS{12}Stamtąd wyruszyli i rozbili obóz nad potokiem Zered.


\par }{\MM \VS{13}Stamtąd wyruszyli i rozbili obóz po drugiej stronie
{\ADD{rzeki}} Arnon, która wypływa na pustyni od granicy Amorytów; Arnon stanowi bowiem granicę Moabu między Moabitami a Amorytami.


\par }{\MM \VS{14}Dlatego jest powiedziane w księdze wojen PANA: Jak uczynił w Morzu Czerwonym i w potokach Arnonu;


\par }{\MM \VS{15}U ujścia tych potoków, które ciągnie się ku osadzie Ar i przylega do granicy Moabu.


\par }{\MM \VS{16}Stamtąd udali się do Beer; to jest ta studnia, o której PAN powiedział do Mojżesza: Zgromadź lud, a dam mu wody.


\par }{\MM \VS{17}Wtedy Izrael śpiewał tę pieśń: Wzbierz studnio! Śpiewajcie o niej.


\par }{\MM \VS{18}To studnia, którą wykopali naczelnicy; wykopali ją dostojnicy ludu wraz z prawodawcą swoimi laskami. A z tej pustyni
{\ADD{poszli}} do Mattany;


\par }{\MM \VS{19}A z Mattany do Nahalielu, a z Nahalielu do Bamot;


\par }{\MM \VS{20}A z Bamot do kotliny, która
{\ADD{jest}} w ziemi Moabu, i do szczytu Pizga wznoszącego się nad Jeszimonem.


\par }{\MM \VS{21}I Izrael wysłał posłańców do Sichona, króla Amorytów, mówiąc:


\par }{\MM \VS{22}Pozwól nam przejść przez twoją ziemię; nie pójdziemy ani przez pola, ani przez winnice; nie będziemy pić wód ze studni. Pójdziemy drogą królewską, dopóki nie przejdziemy twoich granic.


\par }{\MM \VS{23}Sichon jednak nie pozwolił Izraelowi przejść przez swoją granicę; Sichon zebrał cały swój lud i wyszedł przeciw Izraelowi na pustynię, a gdy przyszedł do Jahazy, stoczył bitwę z Izraelem.


\par }{\MM \VS{24}I Izrael pobił go ostrzem miecza, i wziął w posiadanie jego ziemię od Arnonu do Jabboku, aż do
{\ADD{ziemi}} synów Ammona, gdyż granica Ammonitów była silna.


\par }{\MM \VS{25}Wtedy Izrael zdobył wszystkie te miasta i zamieszkał we wszystkich miastach Amorytów, w Cheszbonie i we wszystkich przylegających do niego wsiach.


\par }{\MM \VS{26}Cheszbon był miastem Sichona, króla Amorytów, który walczył z królem Moabu i zabrał mu z rąk całą jego ziemię aż po Arnon.


\par }{\MM \VS{27}Dlatego mówią w przypowieści: Wejdźcie do Cheszbonu i niech się odbuduje, i umocni miasto Sichona.


\par }{\MM \VS{28}Ponieważ ogień wyszedł z Cheszbonu, płomień z miasta Sichona; i pochłonął Ar moabskie oraz wzgórza Arnonu.


\par }{\MM \VS{29}Biada tobie, Moabie! Zginąłeś, ludu Kemosza! Wydał swoich synów na tułaczkę i swoje córki w niewolę Sichonowi, królowi Amorytów.


\par }{\MM \VS{30}Strzelaliśmy do nich, zginął Cheszbon aż po Dibon; a zburzyliśmy
{\ADD{je}} aż do Nofach, które
{\ADD{idzie}} aż do Medeby.


\par }{\MM \VS{31}Tak to Izrael zamieszkał w ziemi Amorytów.


\par }{\MM \VS{32}Wtedy Mojżesz wysłał
{\ADD{wywiadowców}} do Jazer na wyszpiegowanie, a oni zdobyli jego wsie i wypędzili Amorytów, którzy tam
{\ADD{byli}}.


\par }{\MM \VS{33}Potem zawrócili i poszli w kierunku Baszanu; tam Og, król Baszanu, wyszedł przeciwko nim, on i cały jego lud, do walki w Edre.


\par }{\MM \VS{34}Wtedy PAN powiedział do Mojżesza: Nie bój się go, gdyż wydałem go w twoje ręce wraz z całym jego ludem i ziemią i uczynisz z nim tak, jak uczyniłeś z Sichonem, królem Amorytów, który mieszkał w Cheszbonie.


\par }{\MM \VS{35}I pobili go i jego synów oraz cały jego lud, tak że nikogo z niego nie pozostawili przy życiu, i wzięli w posiadanie jego ziemię.




\par }\Chap{22}{\MM \VerseOne{1}Potem synowie Izraela wyruszyli i rozbili obóz na równinach Moabu, z tej strony Jordanu
{\ADD{naprzeciw}} Jerycha.


\par }{\MM \VS{2}A Balak, syn Sippora, widział wszystko, co Izrael uczynił Amorytom.


\par }{\MM \VS{3}Wtedy Moab bardzo się zląkł tego ludu, bo był liczny; i zatrwożył się Moab z powodu synów Izraela.


\par }{\MM \VS{4}Powiedział więc Moab do starszych Midianu: Teraz
{\ADD{to}} mnóstwo pożre wszystko wokół nas, jak wół pożera trawę na polu. A w tym czasie królem Moabu był Balak, syn Sippora.


\par }{\MM \VS{5}I wysłał posłańców do Balaama, syna Beora, do Petor, które leży nad rzeką ziemi synów jego ludu, aby go wezwać tymi słowy: Oto z Egiptu wyszedł lud, który okrył powierzchnię ziemi i stanął naprzeciwko mnie.


\par }{\MM \VS{6}Dlatego teraz przyjdź, proszę, i przeklnij mi ten lud, bo jest silniejszy ode mnie. Może zdołam go pobić i wypędzić z ziemi, bo wiem,
{\ADD{że}} komu błogosławisz,
{\ADD{będzie}} błogosławiony, a kogo przeklinasz, będzie przeklęty.


\par }{\MM \VS{7}Wtedy starsi Moabu i starsi Midianu wybrali się w drogę, mając w swych rękach zapłatę za wróżbę. Przyszli do Balaama i przekazali mu słowa Balaka.


\par }{\MM \VS{8}On zaś powiedział do nich: Pozostańcie tu na noc, a dam wam odpowiedź, jaką mi oznajmi PAN. I zostali książęta Moabu u Balaama.


\par }{\MM \VS{9}I przyszedł Bóg do Balaama, i powiedział: Cóż to za ludzie
{\ADD{są}} u ciebie?


\par }{\MM \VS{10}Balaam odpowiedział Bogu: Balak, syn Sippora, król Moabu, wysłał
{\ADD{ich}} do mnie,
{\ADD{mówiąc}}:


\par }{\MM \VS{11}Oto z Egiptu wyszedł lud, który okrył powierzchnię ziemi. Przyjdź więc teraz, przeklnij mi go; może zdołam go pokonać i wypędzić.


\par }{\MM \VS{12}Bóg powiedział do Balaama: Nie idź z nimi i nie przeklnij tego ludu, bo jest on błogosławiony.


\par }{\MM \VS{13}Gdy Balaam wstał rano, powiedział do książąt Balaka: Wracajcie do waszej ziemi, bo PAN nie pozwala mi iść z wami.


\par }{\MM \VS{14}Wstali więc książęta Moabu, przyszli do Balaka i powiedzieli: Balaam nie chciał iść z nami.


\par }{\MM \VS{15}Wtedy Balak ponownie wysłał książąt – liczniejszych i dostojniejszych od pierwszych.


\par }{\MM \VS{16}Przybyli oni do Balaama i powiedzieli mu: Tak mówi Balak, syn Sippora: Nie zwlekaj z przyjściem do mnie;


\par }{\MM \VS{17}Ja bowiem wielce cię uczczę i uczynię wszystko, co mi powiesz, tylko przyjdź, proszę, i przeklnij mi ten lud.


\par }{\MM \VS{18}Balaam odpowiedział sługom Balaka: Choćby Balak dał mi swój dom pełen srebra i złota, nie mógłbym przekroczyć słowa PANA, mego Boga, i uczynić
{\ADD{przeciwko niemu}} czegoś małego czy wielkiego.


\par }{\MM \VS{19}Lecz zostańcie tu i wy, proszę, na noc, a dowiem się, co PAN jeszcze będzie do mnie mówił.


\par }{\MM \VS{20}I przyszedł Bóg do Balaama w nocy, i powiedział do niego: Jeśli ci mężczyźni przyjdą, aby cię wezwać, wstań i idź z nimi; uczynisz jednak, co ci rozkażę.


\par }{\MM \VS{21}Wstał więc Balaam rano, osiodłał swoją oślicę i pojechał z książętami Moabu.


\par }{\MM \VS{22}I zapłonął gniew Boga, że on poszedł; i stanął Anioł PANA na drodze jako przeciwnik. On zaś jechał na swojej oślicy i z nim dwaj jego słudzy.


\par }{\MM \VS{23}A
{\ADD{gdy}} oślica zobaczyła Anioła PANA stojącego na drodze z obnażonym mieczem w ręku, zboczyła z drogi i poszła w pole. Balaam zaś bił oślicę, aby ją zawrócić na drogę.


\par }{\MM \VS{24}Wtedy Anioł PANA stanął na ścieżce między winnicami, a płot był z jednej i z drugiej strony.


\par }{\MM \VS{25}A gdy oślica zobaczyła Anioła PANA, przyparła do muru i przygniotła do niego nogę Balaama; a on znowu ją bił.


\par }{\MM \VS{26}Potem Anioł PANA poszedł dalej i stanął w ciasnym miejscu, gdzie nie można go było wyminąć ani z prawej, ani z lewej
{\ADD{strony}};


\par }{\MM \VS{27}A gdy oślica zobaczyła Anioła PANA, padła pod Balaamem. Wtedy Balaam bardzo się rozgniewał i bił oślicę kijem.


\par }{\MM \VS{28}Wtedy PAN otworzył usta tej oślicy, a ona powiedziała do Balaama: Cóż ci uczyniłam, że już trzy razy mnie zbiłeś?


\par }{\MM \VS{29}Balaam odpowiedział oślicy: Ponieważ drwisz ze mnie. Gdybym miał miecz w ręku, teraz bym cię zabił.


\par }{\MM \VS{30}Oślica powiedziała do Balaama: Czy nie jestem twoją oślicą, na której jeździsz, odkąd mnie dostałeś aż do dziś? Czy miałam zwyczaj tak tobie czynić? A on odpowiedział: Nie.


\par }{\MM \VS{31}Wówczas PAN otworzył oczy Balaama i zobaczył Anioła PANA stojącego na drodze z obnażonym mieczem w ręku; i pochylił się, i upadł na twarz.


\par }{\MM \VS{32}A Anioł PANA powiedział do niego: Dlaczego zbiłeś swoją oślicę trzy razy? Oto wyszedłem, by się tobie sprzeciwić, bo twoja droga jest przewrotna przede mną;


\par }{\MM \VS{33}A oślica widziała mnie i ustępowała przede mną trzy razy; gdyby nie ustąpiła przede mną, już bym cię teraz zabił, a ją pozostawił przy życiu.


\par }{\MM \VS{34}Balaam powiedział więc do Anioła PANA: Zgrzeszyłem, bo nie wiedziałem, że stanąłeś naprzeciwko mnie na drodze; dlatego teraz, jeśli to ci się nie podoba, zawrócę.


\par }{\MM \VS{35}Lecz Anioł PANA powiedział do Balaama: Jedź z
{\ADD{tymi}} ludźmi, ale będziesz mówił tylko to, co tobie powiem. I poszedł Balaam z książętami Balaka.


\par }{\MM \VS{36}A
{\ADD{gdy}} Balak usłyszał, że Balaam nadchodzi, wyszedł mu naprzeciw, do pewnego miasta Moabu, które leżało na granicy Arnonu, na końcu granicy.


\par }{\MM \VS{37}I Balak powiedział do Balaama: Czyż nie posłałem do ciebie pilnie, aby cię wezwać? Dlaczego nie przyszedłeś do mnie? Czyż nie potrafię cię uczcić?


\par }{\MM \VS{38}Balaam odpowiedział Balakowi: Oto przybyłem do ciebie. Czy mogę cokolwiek powiedzieć? Będę mówił słowo, które Bóg włoży w moje usta.


\par }{\MM \VS{39}Poszedł więc Balaam z Balakiem i przyszli do Kiriat-Chusot.


\par }{\MM \VS{40}Balak złożył w ofierze woły i owce i posłał do Balaama oraz do książąt, którzy z nim
{\ADD{byli}}.


\par }{\MM \VS{41}A nazajutrz Balak zabrał Balaama i zaprowadził go na wyżyny Baala, skąd mógł widzieć kraniec
{\ADD{obozu}} ludu.




\par }\Chap{23}{\MM \VerseOne{1}I Balaam powiedział do Balaka: Zbuduj mi tu siedem ołtarzy i przygotuj mi tu siedem cielców i siedem baranów.


\par }{\MM \VS{2}Uczynił więc Balak tak, jak powiedział Balaam; potem Balak i Balaam ofiarowali po
{\ADD{jednym}} cielcu i
{\ADD{jednym}} baranie na
{\ADD{każdym}} ołtarzu.


\par }{\MM \VS{3}Wtedy Balaam powiedział do Balaka: Pozostań przy swoim całopaleniu, a ja pójdę; może PAN spotka się ze mną, a cokolwiek mi objawi, powiem ci. I poszedł na wzgórze.


\par }{\MM \VS{4}I Bóg spotkał się z Balaamem; i
{\ADD{Balaam}} powiedział do niego: Postawiłem siedem ołtarzy i ofiarowałem po
{\ADD{jednym}} cielcu i
{\ADD{jednym}} baranie na
{\ADD{każdym}} ołtarzu.


\par }{\MM \VS{5}Wówczas PAN włożył słowa w usta Balaama i powiedział: Wróć do Balaka i tak
{\ADD{mu}} powiedz.


\par }{\MM \VS{6}I wrócił do niego, a oto stał przy swoim całopaleniu, on i wszyscy książęta Moabu.


\par }{\MM \VS{7}I rozpoczął swą przypowieść, mówiąc: Balak, król Moabu, sprowadził mnie z Aramu, z gór wschodnich
{\ADD{tymi słowy}}: Przyjdź, przeklnij mi Jakuba, przyjdź, złorzecz Izraelowi.


\par }{\MM \VS{8}Jakże mam przeklinać tego, kogo Bóg nie przeklął? I jak mam złorzeczyć temu, komu PAN nie złorzeczył?


\par }{\MM \VS{9}Gdyż widzę go ze szczytu skał, spoglądam na niego z pagórków; oto
{\ADD{ten}} lud będzie mieszkać osobno, do innych narodów nie będzie zaliczony.


\par }{\MM \VS{10}Któż policzy proch Jakuba,
{\ADD{któż}} policzy
{\ADD{choćby}} czwartą część Izraela? Niech umrę śmiercią sprawiedliwych i niech mój koniec będzie taki jak ich.


\par }{\MM \VS{11}Wtedy Balak powiedział do Balaama: Cóż mi uczyniłeś? Sprowadziłem cię, abyś przeklął moich wrogów, a oto ty
{\ADD{im}} wielce błogosławiłeś.


\par }{\MM \VS{12}A on odpowiedział: Czy nie mam pilnować tego, by mówić to, co PAN włożył w moje usta?


\par }{\MM \VS{13}I Balak powiedział do niego: Chodź, proszę, ze mną na inne miejsce, z którego będziesz mógł ich widzieć; zobaczysz tylko ich skraj, wszystkich nie zobaczysz. Przeklnij mi ich stamtąd.


\par }{\MM \VS{14}I zaprowadził go na pole Sofim, na szczyt góry Pizga; tam zbudował siedem ołtarzy i ofiarował po
{\ADD{jednym}} cielcu i
{\ADD{jednym}} baranie na
{\ADD{każdym}} ołtarzu.


\par }{\MM \VS{15}I powiedział do Balaka: Pozostań tu przy swoim całopaleniu, a ja pójdę tam na spotkanie
{\ADD{PANA}}.


\par }{\MM \VS{16}I PAN wyszedł na spotkanie z Balaamem, włożył słowa w jego usta i powiedział: Wróć do Balaka i tak
{\ADD{mu}} powiedz.


\par }{\MM \VS{17}Przyszedł więc do niego, a oto on stał przy swoim całopaleniu, a z nim książęta Moabu. I Balak zapytał go: Cóż ci PAN powiedział?


\par }{\MM \VS{18}I rozpoczął swą przypowieść tymi słowy: Wstań, Balaku, i słuchaj; nakłoń swego ucha, synu Sippora.


\par }{\MM \VS{19}Bóg nie jest człowiekiem, aby miał kłamać, ani synem człowieczym, żeby miał żałować. Czy on powie
{\ADD{coś}}, a
{\ADD{tego}} nie uczyni? Czy wypowie, a nie spełni?


\par }{\MM \VS{20}Oto otrzymałem
{\ADD{rozkaz}}, żeby błogosławić; on błogosławił, a
{\ADD{ja}} tego nie mogę odwrócić.


\par }{\MM \VS{21}Nie dostrzegł nieprawości w Jakubie ani nie widział przestępstwa w Izraelu. PAN, jego Bóg, jest z nim, a okrzyk króla – przy nim.


\par }{\MM \VS{22}Bóg wyprowadził ich z Egiptu, jego moc jest jak u jednorożca.


\par }{\MM \VS{23}Nie ma bowiem zaklęcia przeciw Jakubowi ani wróżby przeciw Izraelowi. Już od tego czasu będzie się mówić o Jakubie i o Izraelu: Czego dokonał Bóg!


\par }{\MM \VS{24}Oto lud powstanie jak silny lew, jak młody lew się podnosi; nie położy się, aż pożre zdobycz i wypije krew zabitych.


\par }{\MM \VS{25}Wtedy Balak powiedział do Balaama: Ani ich nie przeklinaj więcej, ani im też nie błogosław.


\par }{\MM \VS{26}I Balaam odpowiedział Balakowi: Czy nie powiedziałem ci, że cokolwiek powie PAN, to uczynię?


\par }{\MM \VS{27}Balak powiedział do Balaama: Chodź, proszę, zaprowadzę cię na inne miejsce, może się spodoba Bogu, żebyś ich stamtąd przeklął.


\par }{\MM \VS{28}Wtedy Balak
{\ADD{wziął}} Balaama na szczyt Peor, który wznosi się nad pustynią.


\par }{\MM \VS{29}I Balaam powiedział do Balaka: Zbuduj mi siedem ołtarzy i przygotuj mi tu siedem cielców i siedem baranów.


\par }{\MM \VS{30}Balak uczynił więc tak, jak
{\ADD{mu}} rozkazał Balaam, i ofiarował po
{\ADD{jednym}} cielcu i
{\ADD{jednym}} baranie
{\ADD{na każdym}} ołtarzu.




\par }\Chap{24}{\MM \VerseOne{1}Gdy Balaam zauważył, że PAN upodobał sobie błogosławić Izraela, nie poszedł jak przedtem szukać wróżby, lecz zwrócił swoją twarz ku pustyni.


\par }{\MM \VS{2}I Balaam podniósł swoje oczy, i zobaczył Izraela obozującego według swoich pokoleń. Wtedy Duch Boży spoczął na nim.


\par }{\MM \VS{3}I rozpoczął swoją przypowieść tymi słowy: Wypowiedź Balaama, syna Beora, wypowiedź człowieka, który ma otwarte oczy;


\par }{\MM \VS{4}Wypowiedź tego, który słyszał słowa Boga, który miał widzenie Wszechmocnego, a padając, miał otwarte oczy:


\par }{\MM \VS{5}Jak piękne są twoje namioty, Jakubie, twoje przybytki, Izraelu!


\par }{\MM \VS{6}Rozciągnęły się jak doliny, jak ogrody przy rzece, jak aloesy, które PAN zasadził, jak cedry nad wodami.


\par }{\MM \VS{7}Popłynie woda z jego wiadra, jego nasienie
{\ADD{będzie}} w wielu wodach, jego król przewyższy Agaga i jego królestwo będzie wyniesione.


\par }{\MM \VS{8}Bóg wyprowadził go z Egiptu, jego moc jest jak u jednorożca; pożre wrogie sobie narody, pokruszy ich kości i przeszyje
{\ADD{je}} swymi strzałami.


\par }{\MM \VS{9}Położył się, leży jak lew, jak silny lew: któż go obudzi? Błogosławiony ten, kto cię błogosławi, a przeklęty ten, kto cię przeklina.


\par }{\MM \VS{10}Wtedy zapłonął gniew Balaka na Balaama i klasnął w dłonie. I Balak powiedział do Balaama: Wezwałem cię, abyś przeklinał moich wrogów, a oto już trzy razy ich błogosławiłeś.


\par }{\MM \VS{11}Uciekaj więc teraz do siebie. Powiedziałem, że wielce cię uczczę, lecz oto PAN pozbawił cię
{\ADD{tej}} czci.


\par }{\MM \VS{12}I Balaam powiedział do Balaka: Czy i twoim posłom, których do mnie wysłałeś, nie powiedziałem:


\par }{\MM \VS{13}Choćby Balak dał mi swój dom pełen srebra i złota, nie będę mógł przekroczyć słowa PANA, bym sam z siebie uczynił coś dobrego lub złego; co PAN mi powie, to będę mówił.


\par }{\MM \VS{14}Teraz idę do mego ludu, ale chodź i oznajmię ci, co ten lud uczyni twemu ludowi w przyszłości.


\par }{\MM \VS{15}I rozpoczął swoją przypowieść tymi słowy: Wypowiedź Balaama, syna Beora, wypowiedź człowieka, który ma otwarte oczy;


\par }{\MM \VS{16}Wypowiedź tego, który słyszał słowa Boga, który ma wiedzę o Najwyższym, który miał widzenie Wszechmocnego, a padając, miał otwarte oczy:


\par }{\MM \VS{17}Ujrzę go, ale nie teraz; zobaczę go, ale nie z bliska; gwiazda wzejdzie z Jakuba, berło powstanie z Izraela i pobije książąt Moabu oraz wytraci wszystkich synów Seta.


\par }{\MM \VS{18}Edom stanie się posiadłością, Seir też stanie się posiadłością swoich wrogów, a Izrael będzie sobie poczynał mężnie.


\par }{\MM \VS{19}Z Jakuba powstanie władca i wyniszczy resztki miasta.


\par }{\MM \VS{20}A gdy spojrzał na Amaleka, rozpoczął swą przypowieść tymi słowy: Amalek
{\ADD{był}} pierwszym z narodów, lecz jego końcem będzie wieczna zguba.


\par }{\MM \VS{21}Potem spojrzał na Kenitów i rozpoczął swą przypowieść tymi słowy: Twoje mieszkanie jest mocne, a swoje gniazdo założyłeś na skale;


\par }{\MM \VS{22}A jednak Kenita będzie spustoszony, aż Aszszur weźmie cię w niewolę.


\par }{\MM \VS{23}Znowu rozpoczął swą przypowieść tymi słowy: Ach! Któż żyw zostanie, gdy Bóg to uczyni?


\par }{\MM \VS{24}{\ADD{Przypłyną}} bowiem okręty od wybrzeża Kittim i pognębią Aszszur, pognębią też Eber; lecz i oni sami zginą na zawsze.


\par }{\MM \VS{25}Potem Balaam wstał i odszedł, i wrócił do siebie. Balak także poszedł swoją drogą.




\par }\Chap{25}{\MM \VerseOne{1}Potem Izrael zamieszkał w Szittim i lud zaczął uprawiać nierząd z córkami Moabu.


\par }{\MM \VS{2}One zapraszały lud do ofiar swoich bogów. A lud jadł i oddawał pokłon ich bogom.


\par }{\MM \VS{3}I Izrael przyłączył się do Baal-Peora, i PAN bardzo rozgniewał się na Izraela.


\par }{\MM \VS{4}Wtedy PAN powiedział do Mojżesza: Zbierz wszystkich naczelników ludu i powieś ich przed PANEM na słońcu, aby zapalczywość gniewu PANA odwróciła się od Izraela.


\par }{\MM \VS{5}Mojżesz powiedział więc do sędziów Izraela: Niech każdy z was zabije swoich ludzi, którzy przyłączyli się do Baal-Peora.


\par }{\MM \VS{6}A oto jeden z synów Izraela przyszedł i przyprowadził do swoich braci Midianitkę na oczach Mojżesza i na oczach całego zgromadzenia synów Izraela, którzy płakali
{\ADD{przed}} wejściem do Namiotu Zgromadzenia.


\par }{\MM \VS{7}Gdy zobaczył to Pinchas, syn Eleazara, syna Aarona, kapłana, wstał spośród zgromadzenia i wziął do ręki oszczep.


\par }{\MM \VS{8}I poszedł za
{\ADD{tym}} Izraelitą do namiotu, przebił oboje, tego Izraelitę oraz kobietę przez jej podbrzusze. I plaga wśród synów Izraela została powstrzymana.


\par }{\MM \VS{9}A tych, którzy umarli od tej plagi, było dwadzieścia cztery tysiące.


\par }{\MM \VS{10}Potem PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{11}Pinchas, syn Eleazara, syna Aarona, kapłana, odwrócił mój gniew od synów Izraela, gdyż okazał wśród nich gorliwość ze względu na mnie, tak że nie wytraciłem synów Izraela w mojej zazdrości.


\par }{\MM \VS{12}Dlatego powiedz mu: Oto zawieram z nim moje przymierze pokoju;


\par }{\MM \VS{13}Będzie to dla niego i dla jego potomstwa po nim przymierze wiecznego kapłaństwa, ponieważ okazał gorliwość o swego Boga i dokonał przebłagania za synów Izraela.


\par }{\MM \VS{14}A imię
{\ADD{tego}} Izraelity, który został zabity wraz z Midianitką, było Zimri;
{\ADD{był to}} syn Salu, naczelnika domu swego ojca,
{\ADD{z pokolenia}} Symeona.


\par }{\MM \VS{15}Imię zabitej Midianitki
{\ADD{było}} Kozbi,
{\ADD{była to}} córka Sura, naczelnika w swoim narodzie i w domu swego ojca w Midianie.


\par }{\MM \VS{16}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{17}Odnoście się wrogo do Midianitów i pobijcie ich;


\par }{\MM \VS{18}Ponieważ oni odnosili się wrogo do was przez swoje podstępy, a podeszli was przez Baal-Peora i przez ich siostrę Kozbi, córkę księcia Midianu, która została zabita w dniu plagi z powodu Peora.




\par }\Chap{26}{\MM \VerseOne{1}A po tej pladze PAN powiedział do Mojżesza i Eleazara, syna Aarona, kapłana:


\par }{\MM \VS{2}Policzcie całe zgromadzenie synów Izraela, od dwudziestego roku życia wzwyż, według domów ich ojców, wszystkich zdolnych do walki w Izraelu.


\par }{\MM \VS{3}Przemówił więc Mojżesz i kapłan Eleazar do nich na równinach Moabu, nad Jordanem,
{\ADD{naprzeciw}} Jerycha:


\par }{\MM \VS{4}{\ADD{Policzcie lud}}, od dwudziestego roku życia wzwyż, jak PAN rozkazał Mojżeszowi i synom Izraela, którzy wyszli z ziemi Egiptu.


\par }{\MM \VS{5}Ruben, pierworodny Izraela: synowie Rubena to Henoch,
{\ADD{od którego}} pochodzi rodzina Henochitów; Pallu,
{\ADD{od którego pochodzi}} rodzina Palluitów;


\par }{\MM \VS{6}Chesron,
{\ADD{od którego pochodzi}} rodzina Chesronitów, i Karmi,
{\ADD{od którego pochodzi}} rodzina Karmitów.


\par }{\MM \VS{7}To są rodziny Rubenitów; a było ich policzonych czterdzieści trzy tysiące siedmiuset trzydziestu.


\par }{\MM \VS{8}A synowie Pallu to Eliab.


\par }{\MM \VS{9}Synowie zaś Eliaba to Nemuel, Datan i Abiram. To ten Datan i Abiram, osławieni wśród zgromadzenia, którzy zbuntowali się przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi z gromadą Koracha, gdy zbuntowali się przeciwko PANU.


\par }{\MM \VS{10}I ziemia otworzyła swoją paszczę, i pochłonęła ich razem z Korachem, podczas gdy cała gromada zginęła; ogień pochłonął dwustu pięćdziesięciu mężczyzn. Stali się oni znakiem;


\par }{\MM \VS{11}Lecz synowie Koracha nie umarli.


\par }{\MM \VS{12}Synowie Symeona według swych rodzin to: Nemuel, od
{\ADD{którego pochodzi}} rodzina Nemuelitów, Jamin, od
{\ADD{którego}} rodzina Jaminitów, Jachin, od
{\ADD{którego}} rodzina Jachinitów;


\par }{\MM \VS{13}Zerach, od
{\ADD{którego}} rodzina Zerachitów, Szaul, od
{\ADD{którego}} rodzina Szaulitów.


\par }{\MM \VS{14}To są rodziny Symeonitów; a
{\ADD{było ich}} dwadzieścia dwa tysiące dwustu.


\par }{\MM \VS{15}Synowie Gada według swych rodzin to: Sefon, od
{\ADD{którego pochodzi}} rodzina Sefonitów, Chaggi, od
{\ADD{którego}} rodzina Chaggitów, Szuni, od
{\ADD{którego}} rodzina Szunitów;


\par }{\MM \VS{16}Ozni, od
{\ADD{którego}} rodzina Oznitów, Er, od
{\ADD{którego}} rodzina Erytów;


\par }{\MM \VS{17}Arod, od
{\ADD{którego}} rodzina Arodytów, Ariel, od
{\ADD{którego}} rodzina Arielitów.


\par }{\MM \VS{18}To są rodziny synów Gada według ich spisu, czterdzieści tysięcy pięciuset.


\par }{\MM \VS{19}Synowie Judy to Er i Onan. Er i Onan umarli w ziemi Kanaan.


\par }{\MM \VS{20}Synowie Judy według swych rodzin to: Szela, od
{\ADD{którego}} pochodzi rodzina Szelitów, Peres, od
{\ADD{którego}} rodzina Peresytów, Zerach, od
{\ADD{którego}} rodzina Zerachitów;


\par }{\MM \VS{21}Synowie Peresa to: Chesron, od
{\ADD{którego}} rodzina Chesronitów, Chamul, od
{\ADD{którego}} rodzina Chamulitów.


\par }{\MM \VS{22}To są rodziny Judy według ich spisu, siedemdziesiąt sześć tysięcy pięciuset.


\par }{\MM \VS{23}Synowie Issachara według swych rodzin to: Tola, od
{\ADD{którego pochodzi}} rodzina Tolaitów, Puwwa, od
{\ADD{którego}} rodzina Puwwitów;


\par }{\MM \VS{24}Jaszub, od
{\ADD{którego}} rodzina Jaszubitów, Szimrona, od
{\ADD{którego}} rodzina Szimronitów.


\par }{\MM \VS{25}To są rodziny Issachara według ich spisu, sześćdziesiąt cztery tysiące trzystu.


\par }{\MM \VS{26}Synowie Zebulona według swych rodzin to: Sered, od
{\ADD{którego pochodzi}} rodzina Seredytów, Elon, od
{\ADD{którego}} rodzina Elonitów, Jachleel, od którego rodzina Jachleelitów.


\par }{\MM \VS{27}A to są rodziny Zebulonitów według ich spisu, sześćdziesiąt tysięcy pięciuset.


\par }{\MM \VS{28}Synowie Józefa według swych rodzin to Manasses i Efraim.


\par }{\MM \VS{29}Synowie Manassesa to: Makir, od
{\ADD{którego pochodzi}} rodzina Makirytów; a Makir spłodził Gileada, od Gileada
{\ADD{pochodzi}} rodzina Gileadczyków;


\par }{\MM \VS{30}To są synowie Gileada: Jezer, od
{\ADD{którego}} rodzina Jezerytów, Chelek, od
{\ADD{którego}} rodzina Chelekitów;


\par }{\MM \VS{31}Asriel, od
{\ADD{którego}} rodzina Asrielitów, Szechem, od
{\ADD{którego}} rodzina Szechemitów;


\par }{\MM \VS{32}Szemida, od
{\ADD{którego}} rodzina Szemidaitów, oraz Chefer, od
{\ADD{którego}} rodzina Cheferytów.


\par }{\MM \VS{33}A Selofchad, syn Chefera, nie miał synów, lecz tylko córki, a imiona córek Selofchada to: Machla, Noa, Chogla, Milka i Tirsa.


\par }{\MM \VS{34}To są rodziny Manassesa według ich spisu, pięćdziesiąt dwa tysiące siedmiuset.


\par }{\MM \VS{35}To są synowie Efraima według swych rodzin: Szutelach, od
{\ADD{którego pochodzi}} rodzina Szutelachitów, Becher, od
{\ADD{którego}} rodzina Becherytów, Tachan, od
{\ADD{którego}} rodzina Tachanitów;


\par }{\MM \VS{36}A to są synowie Szutelacha: Eran, od
{\ADD{którego}} rodzina Eranitów.


\par }{\MM \VS{37}To są rodziny synów Efraima według ich spisu: trzydzieści dwa tysiące pięciuset. To są synowie Józefa według swych rodzin.


\par }{\MM \VS{38}A synowie Beniamina według swych rodzin to: Bela, od
{\ADD{którego pochodzi}} rodzina Belaitów, Aszbel, od
{\ADD{którego}} rodzina Aszbelitów, Achiram, od
{\ADD{którego}} rodzina Achiramitów;


\par }{\MM \VS{39}Szufam, od
{\ADD{którego}} rodzina Szufamitów, Chufam, od
{\ADD{którego}} rodzina Chufamitów.


\par }{\MM \VS{40}Synowie Beli to Ard i Naaman, od Arda rodzina Ardytów, a od Naamana rodzina Naamitów.


\par }{\MM \VS{41}To są synowie Beniamina według swych rodzin. Ich liczba
{\ADD{wynosi}} czterdzieści pięć tysięcy sześciuset.


\par }{\MM \VS{42}To są synowie Dana według swych rodzin: Szucham, od
{\ADD{którego pochodzi}} rodzina Szuchamitów. To są rodziny Dana według swych rodzin.


\par }{\MM \VS{43}Wszystkich rodzin Szuchamitów według ich spisu
{\ADD{było}} sześćdziesiąt cztery tysiące czterystu.


\par }{\MM \VS{44}Synowie Aszera według swych rodzin
{\ADD{to}}: Jimna, od
{\ADD{którego pochodzi}} rodzina Jimnaitów, Jiszwi, od
{\ADD{którego}} rodzina Jiszwitów, Beria, od
{\ADD{którego}} rodzina Beriaitów;


\par }{\MM \VS{45}Synowie Berii to: Cheber, od
{\ADD{którego}} rodzina Cheberytów, Malkiel, od
{\ADD{którego}} rodzina Malkielitów.


\par }{\MM \VS{46}A córce Aszera
{\ADD{było}} na imię Sarach.


\par }{\MM \VS{47}To są rodziny synów Aszera według ich spisu: pięćdziesiąt trzy tysiące czterystu.


\par }{\MM \VS{48}Synowie Neftalego według swych rodzin to: Jachseel, od
{\ADD{którego pochodzi}} rodzina Jachseelitów, Guni, od
{\ADD{którego}} rodzina Gunitów;


\par }{\MM \VS{49}Jeser, od
{\ADD{którego}} rodzina Jeserytów, Szillem, od
{\ADD{którego}} rodzina Szillemitów.


\par }{\MM \VS{50}To są rodziny Neftalego według ich rodzin. Ich liczba
{\ADD{wynosi}} czterdzieści pięć tysięcy czterystu.


\par }{\MM \VS{51}To jest liczba synów Izraela: sześćset jeden tysięcy siedmiuset trzydziestu.


\par }{\MM \VS{52}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{53}Pomiędzy nich zostanie podzielona ziemia jako dziedzictwo według liczby imion.


\par }{\MM \VS{54}Liczniejszemu dasz większe dziedzictwo, a mniej licznemu dasz mniejsze dziedzictwo. Każdemu będzie dane jego dziedzictwo według liczby policzonych.


\par }{\MM \VS{55}Ziemia jednak będzie rozdzielona przez losowanie; otrzymają dziedzictwo według imion pokoleń swoich ojców.


\par }{\MM \VS{56}Zgodnie z losem
{\ADD{będzie}} rozdzielone dziedzictwo pomiędzy liczne i nieliczne.


\par }{\MM \VS{57}Oto policzeni z Lewitów według swych rodzin: Gerszon, od
{\ADD{którego pochodzi}} rodzina Gerszonitów, Kehat, od
{\ADD{którego}} rodzina Kehatytów, Merari, od
{\ADD{którego}} rodzina Meraritów.


\par }{\MM \VS{58}To są rodziny Lewiego: rodzina Libnitów, rodzina Chebronitów, rodzina Machlitów, rodzina Muszitów, rodzina Korachitów; a Kehat spłodził Amrama.


\par }{\MM \VS{59}A żonie Amrama było na imię Jochebed,
{\ADD{była to}} córka Lewiego, która mu się urodziła w Egipcie; to ona urodziła Amramowi Aarona i Mojżesza oraz ich siostrę Miriam.


\par }{\MM \VS{60}Aaronowi urodzili się Nadab i Abihu, Eleazar i Itamar.


\par }{\MM \VS{61}Ale Nadab i Abihu umarli, gdy ofiarowali inny ogień przed PANEM.


\par }{\MM \VS{62}A ich liczba wynosiła dwadzieścia trzy tysiące, wszystkich mężczyzn od miesiąca wzwyż; nie zostali jednak policzeni wśród synów Izraela, gdyż nie dano im dziedzictwa pośród synów Izraela.


\par }{\MM \VS{63}To są ci policzeni przez Mojżesza i kapłana Eleazara; oni policzyli synów Izraela na równinach Moabu, nad Jordanem,
{\ADD{naprzeciw}} Jerycha.


\par }{\MM \VS{64}Lecz wśród nich nie było nikogo z
{\ADD{tych}} policzonych przez Mojżesza i kapłana Aarona, gdy policzyli synów Izraela na pustyni Synaj;


\par }{\MM \VS{65}PAN bowiem powiedział o nich: Z pewnością umrą na pustyni. I nie pozostał żaden z nich oprócz Kaleba, syna Jefunnego, i Jozuego, syna Nuna.




\par }\Chap{27}{\MM \VerseOne{1}Wtedy przyszły córki Selofchada, syna Chefera, syna Gileada, syna Makira, syna Manassesa, z rodu Manassesa, syna Józefa; a to są imiona jego córek: Machla, Noa, Chogla, Milka i Tirsa.


\par }{\MM \VS{2}I stanęły przed Mojżeszem, przed kapłanem Eleazarem, przed naczelnikami i całym zgromadzeniem u wejścia do Namiotu Zgromadzenia i powiedziały:


\par }{\MM \VS{3}Nasz ojciec umarł na pustyni, ale nie należał do zgrai tych, którzy zbuntowali się przeciw PANU w gromadzie Koracha. Umarł za własny grzech, a nie miał synów.


\par }{\MM \VS{4}Dlaczego imię naszego ojca miałoby zniknąć z jego rodziny przez to, że nie miał syna? Dajcie nam posiadłość pośród braci naszego ojca.


\par }{\MM \VS{5}Mojżesz przedstawił więc ich sprawę PANU.


\par }{\MM \VS{6}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{7}Córki Selofchada słusznie mówią: Daj im koniecznie dziedziczną posiadłość pośród braci ich ojca, a przenieś na nie dziedzictwo ich ojca.


\par }{\MM \VS{8}I przemów do synów Izraela tak: Jeśli ktoś umrze, a nie miał syna, wtedy przeniesiecie jego dziedzictwo na jego córkę.


\par }{\MM \VS{9}A jeśli nie miał córki, to dacie jego dziedzictwo jego braciom.


\par }{\MM \VS{10}A jeśli nie miał braci, to dacie jego dziedzictwo braciom jego ojca.


\par }{\MM \VS{11}A jeśli jego ojciec nie miał braci, to dacie jego dziedzictwo najbliższemu krewnemu z jego rodziny, aby je odziedziczył. I będzie to dla synów Izraela ustawą prawną, jak PAN rozkazał Mojżeszowi.


\par }{\MM \VS{12}Potem PAN powiedział do Mojżesza: Wstąp na tę górę Abarim i spójrz na ziemię, którą dałem synom Izraela.


\par }{\MM \VS{13}A gdy ją zobaczysz, zostaniesz i ty przyłączony do swego ludu, jak został przyłączony twój brat Aaron.


\par }{\MM \VS{14}Dlatego że sprzeciwiliście się mojemu rozkazowi na pustyni Syn, podczas buntu zgromadzenia, i nie uświęciliście mnie na ich oczach u tych wód.
{\ADD{To są}} wody Meriba w Kadesz, na pustyni Syn.


\par }{\MM \VS{15}Wtedy Mojżesz powiedział do PANA:


\par }{\MM \VS{16}Niech PAN, Bóg duchów wszelkiego ciała, ustanowi męża nad zgromadzeniem;


\par }{\MM \VS{17}Który będzie wychodził przed nim i który będzie wchodził przed nim, który będzie je wyprowadzał i który będzie je przyprowadzał, aby zgromadzenie PANA nie było jak owce, które nie mają pasterza.


\par }{\MM \VS{18}PAN powiedział do Mojżesza: Weź do siebie Jozuego, syna Nuna, męża, w którym jest
{\ADD{mój}} Duch, i połóż na nim swoją rękę;


\par }{\MM \VS{19}I postaw go przed kapłanem Eleazarem i przed całym zgromadzeniem, i na ich oczach daj mu polecenie;


\par }{\MM \VS{20}I przenieś na niego część swojej godności, aby
{\ADD{go}} słuchało całe zgromadzenie synów Izraela.


\par }{\MM \VS{21}Będzie on stawał przed kapłanem Eleazarem, aby ten za niego radził się przed PANEM za pośrednictwem sądu Urim. Na jego rozkaz będą wychodzić i na jego rozkaz będą wchodzić – on, a z nim wszyscy synowie Izraela, całe zgromadzenie.


\par }{\MM \VS{22}I Mojżesz uczynił tak, jak PAN mu rozkazał. Wziął Jozuego i postawił go przed kapłanem Eleazarem i przed całym zgromadzeniem.


\par }{\MM \VS{23}Następnie położył na niego swoje ręce i dał mu polecenie, tak jak PAN nakazał przez Mojżesza.




\par }\Chap{28}{\MM \VerseOne{1}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{2}Rozkaż synom Izraela i powiedz im: Przestrzegajcie składania mi w wyznaczonym czasie mojej ofiary, mojego pokarmu dla moich spalanych ofiar na miłą woń dla mnie.


\par }{\MM \VS{3}I powiedz im: To jest ofiara spalana, którą będziecie składać PANU: dwa roczne baranki bez skazy codziennie, na nieustanne całopalenie;


\par }{\MM \VS{4}Jednego baranka będziesz składać rankiem, a drugiego wieczorem.


\par }{\MM \VS{5}Do tego na ofiarę pokarmową jedną dziesiątą efy mąki pszennej zmieszanej z jedną czwartą hinu wytłoczonej oliwy.


\par }{\MM \VS{6}{\ADD{To jest}} nieustanne całopalenie, które ustalono na górze Synaj jako miłą woń, ofiarę spalaną dla PANA.


\par }{\MM \VS{7}A jej ofiarą z płynów
{\ADD{będzie}} jedna czwarta hinu na jednego baranka; ofiarę z płynów, z mocnego napoju, wylejesz w miejscu świętym dla PANA.


\par }{\MM \VS{8}Drugiego baranka będziesz składał wieczorem; złożysz go podobnie jak poranną ofiarę pokarmową i ofiarę z płynów – jako ofiarę spalaną na miłą woń dla PANA.


\par }{\MM \VS{9}Lecz w dniu szabatu
{\ADD{złożysz}} dwa roczne baranki bez skazy i dwie dziesiąte efy mąki pszennej zmieszanej z oliwą na ofiarę z pokarmów wraz z jej ofiarą z płynów.


\par }{\MM \VS{10}{\ADD{To jest}} całopalenie sobotnie w każdy szabat, oprócz nieustannego całopalenia i jego ofiary z płynów.


\par }{\MM \VS{11}A na początku
{\ADD{każdego}} waszego miesiąca będziecie składać PANU całopalenie: dwa młode cielce, jednego barana, siedem rocznych baranków bez skazy;


\par }{\MM \VS{12}I trzy dziesiąte efy mąki pszennej zmieszanej z oliwą na ofiarę pokarmową na każdego cielca oraz dwie dziesiąte efy mąki pszennej zmieszanej z oliwą na ofiarę pokarmową na każdego barana;


\par }{\MM \VS{13}I jedną dziesiątą efy mąki pszennej zmieszanej z oliwą na ofiarę pokarmową na każdego baranka jako całopalenie na miłą woń, ofiarę spalaną dla PANA.


\par }{\MM \VS{14}Ich ofiarami z płynów będą: pół hinu wina na każdego cielca, jedna trzecia hinu na każdego barana i jedna czwarta hinu na każdego baranka; to jest całopalenie na nowiu księżyca przez wszystkie miesiące roku.


\par }{\MM \VS{15}Także jednego kozła ze stada jako ofiarę za grzech będziecie składać PANU oprócz nieustannego całopalenia oraz jego ofiary z płynów.


\par }{\MM \VS{16}A pierwszego miesiąca, czternastego dnia,
{\ADD{jest}} Pascha PANA.


\par }{\MM \VS{17}A piętnastego dnia tego miesiąca
{\ADD{jest}} uroczyste święto: przez siedem dni będziecie jeść przaśne chleby.


\par }{\MM \VS{18}Pierwszego dnia będzie święte zgromadzenie, nie będziecie wykonywać żadnej ciężkiej pracy.


\par }{\MM \VS{19}Lecz złożycie PANU ofiarę spalaną na całopalenie: dwa młode cielce, jednego barana i siedem rocznych baranków. Mają być bez skazy.


\par }{\MM \VS{20}A ich ofiara pokarmowa
{\ADD{będzie}} z mąki pszennej zmieszanej z oliwą: będziecie składać trzy dziesiąte
{\ADD{efy}} na każdego cielca, a dwie dziesiąte na każdego barana;


\par }{\MM \VS{21}Po jednej dziesiątej efy złożysz na każdego baranka z tych siedmiu baranków;


\par }{\MM \VS{22}I jednego kozła na ofiarę za grzech, na dokonanie przebłagania za was.


\par }{\MM \VS{23}Będziecie to wszystko składać oprócz porannego całopalenia, które jest nieustannym całopaleniem.


\par }{\MM \VS{24}Tak każdego dnia przez te siedem dni będziecie składać pokarm ofiary spalanej na miłą woń dla PANA. Będziecie to składać oprócz nieustannego całopalenia i jego ofiary z płynów.


\par }{\MM \VS{25}A siódmego dnia będziecie mieli święte zgromadzenie; nie będziecie wykonywać żadnej ciężkiej pracy.


\par }{\MM \VS{26}A w dniu pierwocin, gdy będziecie składać PANU nową ofiarę pokarmową, gdy się wypełnią wasze tygodnie, będziecie mieli święte zgromadzenie; nie będziecie wykonywać żadnej ciężkiej pracy.


\par }{\MM \VS{27}I złożycie PANU całopalenie na miłą woń: dwa młode cielce, jednego barana, siedem rocznych baranków.


\par }{\MM \VS{28}A na ich ofiarę pokarmową z mąki pszennej zmieszanej z oliwą: trzy dziesiąte
{\ADD{efy}} na każdego cielca, dwie dziesiąte na każdego barana;


\par }{\MM \VS{29}Po jednej dziesiątej na każdego baranka z tych siedmiu baranków;


\par }{\MM \VS{30}I jednego kozła z kóz na dokonanie przebłagania za was.


\par }{\MM \VS{31}Będziecie
{\ADD{to wszystko}} składać oprócz nieustannego całopalenia i jego ofiary pokarmowej, które mają być bez skazy, wraz z ich ofiarami z płynów.




\par }\Chap{29}{\MM \VerseOne{1}Pierwszego
{\ADD{dnia}} siódmego miesiąca będziecie mieli święte zgromadzenie; nie będziecie wykonywać żadnej ciężkiej pracy. Będzie to dla was dzień wesołego trąbienia.


\par }{\MM \VS{2}I złożycie jako całopalenie, na miłą woń dla PANA, jednego młodego cielca, jednego barana oraz siedem rocznych baranków bez skazy;


\par }{\MM \VS{3}A ich ofiarą pokarmową z mąki pszennej zmieszanej z oliwą
{\ADD{będzie}}: trzy dziesiąte
{\ADD{efy}} na cielca, dwie dziesiąte części na barana;


\par }{\MM \VS{4}I jedna dziesiąta na każdego baranka z
{\ADD{tych}} siedmiu baranków;


\par }{\MM \VS{5}Oraz jednego kozła z kóz jako ofiarę za grzech, by dokonać za was przebłagania;


\par }{\MM \VS{6}Oprócz comiesięcznego całopalenia i jego ofiary pokarmowej,
{\ADD{oprócz}} nieustannego całopalenia i jego ofiary pokarmowej oraz ich ofiar z płynów, zgodnie z ich przepisem, na miłą woń;
{\ADD{będzie to}} ofiara spalana dla PANA.


\par }{\MM \VS{7}Dziesiątego dnia tego siódmego miesiąca będziecie mieć święte zgromadzenie i będziecie trapić swoje dusze. Nie będziecie wykonywać żadnej ciężkiej pracy.


\par }{\MM \VS{8}I złożycie PANU całopalenie, na miłą woń, jednego młodego cielca, jednego barana i siedem rocznych baranków. Mają być bez skazy.


\par }{\MM \VS{9}A ich ofiarą pokarmową z mąki pszennej zmieszanej z oliwą
{\ADD{będzie}}: trzy dziesiąte
{\ADD{efy}} na cielca, dwie dziesiąte na barana;


\par }{\MM \VS{10}I jedna dziesiąta na każdego baranka z tych siedmiu baranków;


\par }{\MM \VS{11}Oraz jednego kozła z kóz na ofiarę za grzech oprócz ofiary za grzech na przebłaganie i oprócz nieustannego całopalenia i jego ofiary pokarmowej oraz ich ofiar z płynów.


\par }{\MM \VS{12}A piętnastego dnia
{\ADD{tego}} siódmego miesiąca będziecie mieć święte zgromadzenie. Nie będziecie wykonywać żadnej ciężkiej pracy, lecz będziecie obchodzić święto dla PANA przez siedem dni.


\par }{\MM \VS{13}I złożycie całopalenie jako ofiarę spalaną, na miłą woń dla PANA, trzynaście młodych cielców, dwa barany i czternaście rocznych baranków. Mają być bez skazy.


\par }{\MM \VS{14}A ich ofiarą pokarmową z mąki pszennej zmieszanej z oliwą
{\ADD{będzie}}: trzy dziesiąte efy na każdego cielca z tych trzynastu cielców i dwie dziesiąte na każdego barana z tych dwóch baranów;


\par }{\MM \VS{15}I jedna dziesiąta na każdego baranka z tych czternastu baranków;


\par }{\MM \VS{16}Oraz jednego kozła z kóz
{\ADD{na ofiarę}} za grzech oprócz nieustannego całopalenia, jego ofiary pokarmowej i jego ofiary z płynów.


\par }{\MM \VS{17}A drugiego dnia
{\ADD{złożycie}} dwanaście młodych cielców, dwa barany, czternaście rocznych baranków bez skazy;


\par }{\MM \VS{18}I ich ofiarę pokarmową, i ich ofiary z płynów do każdego cielca, do każdego barana i do każdego baranka, według ich liczby i według ich przepisów;


\par }{\MM \VS{19}Oraz jednego kozła z kóz na ofiarę za grzech, oprócz nieustannego całopalenia, jego ofiary pokarmowej i ich ofiar z płynów.


\par }{\MM \VS{20}A trzeciego dnia
{\ADD{złożycie}} jedenaście cielców, dwa barany, czternaście rocznych baranków bez skazy;


\par }{\MM \VS{21}I ich ofiarę pokarmową, i ich ofiary z płynów do każdego cielca, do każdego barana i do każdego baranka, według ich liczby i według
{\ADD{ich}} przepisów;


\par }{\MM \VS{22}Oraz jednego kozła
{\ADD{na ofiarę}} za grzech oprócz nieustannego całopalenia, jego ofiary pokarmowej i jego ofiary z płynów.


\par }{\MM \VS{23}A czwartego dnia
{\ADD{złożycie}} dziesięć cielców, dwa barany, czternaście rocznych baranków bez skazy;


\par }{\MM \VS{24}Ich ofiarę pokarmową i ich ofiary z płynów do każdego cielca, do każdego barana i do każdego baranka, według ich liczby i według
{\ADD{ich}} przepisów;


\par }{\MM \VS{25}Oraz jednego kozła z kóz
{\ADD{na ofiarę}} za grzech oprócz nieustannego całopalenia, jego ofiary pokarmowej i jego ofiary z płynów.


\par }{\MM \VS{26}A piątego dnia złożycie dziewięć cielców, dwa barany, czternaście rocznych baranków bez skazy;


\par }{\MM \VS{27}I ich ofiarę pokarmową, i ich ofiary z płynów do każdego cielca, do każdego barana i do każdego baranka, według ich liczby i według
{\ADD{ich}} przepisów;


\par }{\MM \VS{28}Oraz jednego kozła na ofiarę za grzech oprócz nieustannego całopalenia, jego ofiary pokarmowej i jego ofiary z płynów.


\par }{\MM \VS{29}A szóstego dnia
{\ADD{złożycie}} osiem cielców, dwa barany, czternaście rocznych baranków bez skazy;


\par }{\MM \VS{30}I ich ofiarę pokarmową, i ich ofiary z płynów do każdego cielca, do każdego barana i do każdego baranka, według ich liczby i według
{\ADD{ich}} przepisów;


\par }{\MM \VS{31}Oraz jednego kozła na ofiarę za grzech oprócz nieustannego całopalenia, jego ofiary pokarmowej i jego ofiar z płynów.


\par }{\MM \VS{32}A siódmego dnia
{\ADD{złożycie}} siedem cielców, dwa barany, czternaście rocznych baranków bez skazy;


\par }{\MM \VS{33}I ich ofiarę pokarmową, i ich ofiary z płynów do każdego cielca, do każdego barana i do każdego baranka, według ich liczby i według
{\ADD{ich}} przepisów;


\par }{\MM \VS{34}Oraz jednego kozła na ofiarę za grzech oprócz nieustannego całopalenia, jego ofiary pokarmowej i jego ofiary z płynów.


\par }{\MM \VS{35}A ósmego dnia będziecie mieli uroczyste święto. Nie będziecie wykonywać żadnej ciężkiej pracy.


\par }{\MM \VS{36}Złożycie całopalenie jako ofiarę spalaną, na miłą woń dla PANA, jednego cielca, jednego barana, siedem rocznych baranków bez skazy;


\par }{\MM \VS{37}Ich ofiarę pokarmową i ich ofiary z płynów do cielca, do barana i do każdego baranka, według ich liczby i według
{\ADD{ich}} przepisów;


\par }{\MM \VS{38}Oraz jednego kozła na ofiarę za grzech oprócz nieustannego całopalenia, jego ofiary pokarmowej i jego ofiary z płynów.


\par }{\MM \VS{39}To
{\ADD{wszystko}} będziecie składać PANU podczas waszych uroczystych świąt oprócz waszych ślubów i dobrowolnych ofiar na wasze całopalenia, na wasze ofiary pokarmowe, na wasze ofiary z płynów i na wasze ofiary pojednawcze.


\par }{\MM \VS{40}I Mojżesz powiedział synom Izraela wszystko, co PAN mu rozkazał.




\par }\Chap{30}{\MM \VerseOne{1}Potem Mojżesz powiedział do naczelników pokoleń pośród synów Izraela: Oto co PAN rozkazał.


\par }{\MM \VS{2}Jeśli mężczyzna złoży PANU ślub lub przysięgę i zwiąże swoją duszę zobowiązaniem, to nie złamie swego słowa; wypełni wszystko według tego, co wyszło z jego ust.


\par }{\MM \VS{3}Jeśli kobieta złoży PANU ślub i zwiąże się zobowiązaniem w domu swego ojca, w swojej młodości;


\par }{\MM \VS{4}A jej ojciec usłyszy ślub i zobowiązanie, którym związała swoją duszę, a jej ojciec będzie milczał o tym, wtedy wszystkie jej śluby będą ważne i każde zobowiązanie, którym związała swą duszę, będzie ważne.


\par }{\MM \VS{5}Lecz jeśli jej ojciec sprzeciwi się jej w dniu, kiedy usłyszy o wszystkich jej ślubach i zobowiązaniach, którymi związała swoją duszę, wtedy nie będą ważne; PAN przebaczy jej, gdyż jej ojciec sprzeciwił się temu.


\par }{\MM \VS{6}Ale jeśli mając męża, złożyła ślub lub wypowiedziała swymi ustami coś, czym związała swoją duszę;


\par }{\MM \VS{7}A jej mąż to usłyszał i milczał o tym w dniu, gdy to usłyszał, to jej śluby będą ważne i jej zobowiązania, którymi związała swoją duszę, będą ważne.


\par }{\MM \VS{8}Lecz jeśli w dniu, gdy jej mąż usłyszał o tym, sprzeciwił się temu, to unieważnia jej ślub, który złożyła, i to, co wypowiedziała swymi ustami, czym związała swoją duszę; a PAN jej przebaczy.


\par }{\MM \VS{9}Ale każdy ślub wdowy i rozwiedzionej, którym związały swoją duszę, będzie ważny.


\par }{\MM \VS{10}Lecz jeśli w domu swego męża złożyła ślub lub związała swoją duszę zobowiązaniem przysięgi;


\par }{\MM \VS{11}A jej mąż usłyszał to i milczał o tym, i nie sprzeciwił się temu, wtedy wszystkie jej śluby będą ważne i każdy obowiązek, którym zobowiązała swoją duszę, będzie ważny.


\par }{\MM \VS{12}Ale jeśli jej mąż sprzeciwił się temu w dniu, kiedy to usłyszał, to wszelki ślub i zobowiązanie, jakie padły z jej ust, będą nieważne; jej mąż je unieważnił; a PAN jej przebaczy.


\par }{\MM \VS{13}Wszelki ślub i wszelką przysięgę zobowiązania na trapienie duszy może jej mąż potwierdzić lub może unieważnić.


\par }{\MM \VS{14}A jeśli jej mąż będzie milczał dzień po dniu, to potwierdza wszystkie jej śluby i wszystkie jej zobowiązania, które ją wiążą. Potwierdza je, ponieważ milczał o tym w dniu, kiedy
{\ADD{je}} usłyszał;


\par }{\MM \VS{15}Lecz jeśli je usłyszał i dopiero później unieważni, to poniesie jej nieprawość.


\par }{\MM \VS{16}To są ustawy, które PAN przykazał Mojżeszowi, między mężem a jego żoną, między ojcem a jego córką w jej młodości,
{\ADD{póki jest}} w domu swego ojca.




\par }\Chap{31}{\MM \VerseOne{1}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{2}Pomścij krzywdy synów Izraela na Midianitach. Potem zostaniesz przyłączony do swego ludu.


\par }{\MM \VS{3}Mojżesz powiedział więc do ludu: Przygotujcie spośród siebie mężczyzn do bitwy, aby wyruszyli przeciw Midianitom i dokonali na nich zemsty PANA.


\par }{\MM \VS{4}Wyślecie na wojnę po tysiącu z każdego pokolenia, ze wszystkich pokoleń Izraela.


\par }{\MM \VS{5}I wyznaczono z tysięcy Izraela po tysiącu
{\ADD{z każdego}} pokolenia, dwanaście tysięcy gotowych do walki.


\par }{\MM \VS{6}I Mojżesz wysłał ich na wojnę po tysiącu
{\ADD{z każdego}} pokolenia;
{\ADD{posłał też}} z nimi Pinchasa, syna kapłana Eleazara, na wojnę, a w jego ręku
{\ADD{były}} święte sprzęty i trąby sygnałowe.


\par }{\MM \VS{7}Wtedy walczyli z Midianitami, jak PAN rozkazał Mojżeszowi, i pozabijali wszystkich mężczyzn.


\par }{\MM \VS{8}Oprócz innych zabitych, zabili też królów Midianu: Ewiego, Rekema, Sura, Chura i Rebę – pięciu królów Midianu. Zabili też mieczem Balaama, syna Beora.


\par }{\MM \VS{9}Synowie Izraela wzięli do niewoli kobiety Midianu i ich dzieci; zabrali też całe ich bydło i trzody, i cały ich majątek;


\par }{\MM \VS{10}Spalili też ogniem wszystkie ich miasta, w których mieszkali, oraz wszystkie ich zamki;


\par }{\MM \VS{11}I zabrali cały łup oraz całą zdobycz zarówno z ludzi, jak i ze zwierząt;


\par }{\MM \VS{12}I przyprowadzili więźniów, zdobycz i łup do Mojżesza, do kapłana Eleazara i do zgromadzenia synów Izraela, do obozu na równinach Moabu, które są nad Jordanem,
{\ADD{naprzeciw}} Jerycha.


\par }{\MM \VS{13}A Mojżesz, kapłan Eleazar i wszyscy naczelnicy zgromadzenia wyszli im naprzeciw poza obóz.


\par }{\MM \VS{14}I Mojżesz bardzo się rozgniewał na dowódców wojska, tysiączników i setników, którzy wrócili z walki.


\par }{\MM \VS{15}I mówił do nich Mojżesz: Czy zostawiliście przy życiu wszystkie kobiety?


\par }{\MM \VS{16}Oto one za radą Balaama spowodowały, że synowie Izraela dopuścili się przewinienia przeciwko PANU w związku z Peorem, a to sprowadziło plagę na zgromadzenie PANA.


\par }{\MM \VS{17}Zabijcie więc teraz wszystkich chłopców spośród dzieci, zabijcie też każdą kobietę, która obcowała z mężczyzną;


\par }{\MM \VS{18}Lecz wszystkie dziewczyny, które nie obcowały z mężczyzną, zostawcie przy życiu dla siebie.


\par }{\MM \VS{19}A wy sami zostańcie przez siedem dni poza obozem. Każdy, kto zabił człowieka, i każdy, kto dotknął zabitego, niech się oczyści trzeciego i siódmego dnia, wy i wasi jeńcy.


\par }{\MM \VS{20}Oczyśćcie również każdą szatę, wszelkie przedmioty skórzane i wszystko, co wykonano z koziej sierści, a także wszelkie drewniane przedmioty.


\par }{\MM \VS{21}Potem kapłan Eleazar powiedział do wojowników, którzy wyruszyli na wojnę: Taka jest ustawa prawa, którą PAN nadał Mojżeszowi:


\par }{\MM \VS{22}Tylko złoto, srebro, miedź, żelazo, cynę i ołów;


\par }{\MM \VS{23}Wszystko, co może znieść ogień, przeprowadzicie przez ogień i będzie czyste; jednak
{\ADD{najpierw}} będzie oczyszczone wodą oczyszczenia. Wszystko zaś, co nie może znieść ognia, oczyścicie wodą.


\par }{\MM \VS{24}Siódmego dnia wypierzecie też swoje szaty i będziecie czyści, a potem wejdziecie do obozu.


\par }{\MM \VS{25}Następnie PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{26}Razem z kapłanem Eleazarem i głowami spośród ojców zgromadzenia policz całą zdobycz uprowadzoną w ludziach i zwierzętach;


\par }{\MM \VS{27}I podziel zdobycz na dwie części: pomiędzy tych, którzy wyruszyli na wojnę, i pomiędzy całe zgromadzenie.


\par }{\MM \VS{28}Od wojowników, którzy wyruszyli na wojnę, pobierz też daninę dla PANA, po jednym na pięćset,
{\ADD{tak}} z ludzi,
{\ADD{jak}} i wołów, osłów i owiec;


\par }{\MM \VS{29}Weź to z ich połowy i oddaj kapłanowi Eleazarowi na ofiarę wzniesienia dla PANA.


\par }{\MM \VS{30}A z połowy synów Izraela weź po jednym z pięćdziesięciu z ludzi, wołów, osłów, owiec,
{\ADD{słowem}} ze wszystkich zwierząt, i oddaj to Lewitom, którzy pełnią straż przy przybytku PANA.


\par }{\MM \VS{31}I Mojżesz, i kapłan Eleazar uczynili tak, jak PAN rozkazał Mojżeszowi.


\par }{\MM \VS{32}A zdobycz z pozostałego łupu, który zdobyli wojownicy, wynosiła sześćset siedemdziesiąt pięć tysięcy owiec;


\par }{\MM \VS{33}Siedemdziesiąt dwa tysiące wołów;


\par }{\MM \VS{34}Sześćdziesiąt jeden tysięcy osłów;


\par }{\MM \VS{35}I trzydzieści dwa tysiące kobiet, które nie obcowały z mężczyzną.


\par }{\MM \VS{36}Połowa przypadająca w udziale tym, którzy wyruszyli na wojnę, wynosiła trzysta trzydzieści siedem tysięcy pięćset owiec.


\par }{\MM \VS{37}Danina dla PANA z tych owiec wynosiła sześćset siedemdziesiąt pięć
{\ADD{sztuk}}.


\par }{\MM \VS{38}Wołów
{\ADD{było}} trzydzieści sześć tysięcy, a z tego danina dla PANA – siedemdziesiąt dwie;


\par }{\MM \VS{39}Osłów
{\ADD{było}} trzydzieści tysięcy pięćset, a z tego danina dla PANA – sześćdziesiąt jeden.


\par }{\MM \VS{40}Ludzi
{\ADD{było}} szesnaście tysięcy, a z tego danina dla PANA – trzydzieści dwie osoby.


\par }{\MM \VS{41}I Mojżesz oddał kapłanowi Eleazarowi daninę na ofiarę wzniesienia dla PANA, tak jak PAN rozkazał Mojżeszowi.


\par }{\MM \VS{42}A z połowy należącej do synów Izraela, którą Mojżesz oddzielił od tych, którzy wyruszyli na wojnę;


\par }{\MM \VS{43}(Połowa
{\ADD{należąca}} do zgromadzenia wynosiła trzysta trzydzieści siedem tysięcy pięćset owiec;


\par }{\MM \VS{44}Trzydzieści sześć tysięcy wołów;


\par }{\MM \VS{45}Trzydzieści tysięcy pięćset osłów;


\par }{\MM \VS{46}I szesnaście tysięcy osób).


\par }{\MM \VS{47}Z tej połowy
{\ADD{należącej}} do synów Izraela Mojżesz wziął po jednym na pięćdziesiąt z ludzi i zwierząt, i dał to Lewitom pełniącym straż przy przybytku PANA, tak jak PAN rozkazał Mojżeszowi.


\par }{\MM \VS{48}Wtedy przyszli do Mojżesza dowódcy wojska, tysiącznicy i setnicy.


\par }{\MM \VS{49}I powiedzieli do niego: My, twoi słudzy, policzyliśmy wojowników, którzy
{\ADD{byli}} pod naszym dowództwem, i nie brakuje z nas ani jednego.


\par }{\MM \VS{50}Dlatego przynieśliśmy na ofiarę dla PANA
{\ADD{to}}, co każdy zdobył: złote przedmioty, łańcuszki, bransolety, pierścienie, kolczyki i naszyjniki, by dokonać przebłagania za nasze dusze przed PANEM.


\par }{\MM \VS{51}Mojżesz i kapłan Eleazar przyjęli więc od nich to złoto, wszystkie wykonane przedmioty.


\par }{\MM \VS{52}A całego złota tej ofiary, którą oddali PANU, od tysiączników i setników, było szesnaście tysięcy siedemset pięćdziesiąt syklów.


\par }{\MM \VS{53}Wojownicy bowiem zatrzymali łup, każdy dla siebie.


\par }{\MM \VS{54}Mojżesz i kapłan Eleazar przyjęli to złoto od tysiączników i setników i zanieśli do Namiotu Zgromadzenia jako pamiątkę synów Izraela przed PANEM.




\par }\Chap{32}{\MM \VerseOne{1}A synowie Rubena i synowie Gada mieli bardzo liczne stada. Gdy zobaczyli ziemię Jazer i ziemię Gilead, że jest to miejsce
{\ADD{odpowiednie}} dla bydła;


\par }{\MM \VS{2}Przyszli
{\ADD{ci}} synowie Gada i synowie Rubena i powiedzieli do Mojżesza, kapłana Eleazara oraz do naczelników zgromadzenia:


\par }{\MM \VS{3}Atarot, Dibon, Jazer, Nimra, Cheszbon, Eleale, Sebam, Nebo i Beon;


\par }{\MM \VS{4}Ziemia, którą PAN podbił przed zgromadzeniem Izraela, jest ziemią
{\ADD{odpowiednią}} dla bydła, a twoi słudzy mają
{\ADD{liczne}} bydło.


\par }{\MM \VS{5}Mówili dalej: Jeśli znaleźliśmy łaskę w twoich oczach, niech ta ziemia będzie dana twoim sługom w posiadanie, a nie przeprowadzaj nas za Jordan.


\par }{\MM \VS{6}Wtedy Mojżesz odpowiedział synom Gada i synom Rubena: Czy wasi bracia pójdą na wojnę, a wy tu będziecie siedzieć?


\par }{\MM \VS{7}Dlaczego zniechęcacie serca synów Izraela, aby nie przeprawili się do ziemi, którą dał im PAN?


\par }{\MM \VS{8}Tak właśnie postępowali wasi ojcowie, gdy ich posłałem z Kadesz-Barnea, aby wyszpiegowali tę ziemię.


\par }{\MM \VS{9}Kiedy dotarli aż do doliny Eszkol i zobaczyli ziemię, zniechęcili serca synów Izraela, aby nie weszli do ziemi, którą PAN im dał;


\par }{\MM \VS{10}Dlatego w tym dniu zapłonął gniew PANA i przysiągł:


\par }{\MM \VS{11}Na pewno nikt z tych ludzi, którzy wyszli z Egiptu, od dwudziestego roku życia wzwyż, nie ujrzy tej ziemi, którą przysiągłem Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi, ponieważ nie szli za mną w pełni;


\par }{\MM \VS{12}Oprócz Kaleba, syna Jefunnego, Kenizyty, i Jozuego, syna Nuna, ponieważ oni w pełni szli za PANEM.


\par }{\MM \VS{13}I zapłonął gniew PANA na Izraela, i sprawił, że tułali się po pustyni przez czterdzieści lat, aż wyginęło całe pokolenie, które czyniło źle w oczach PANA.


\par }{\MM \VS{14}A oto powstaliście w miejsce waszych ojców jako plemię grzesznych ludzi, aby jeszcze bardziej wzmóc zapalczywość gniewu PANA przeciw Izraelowi.


\par }{\MM \VS{15}Jeśli bowiem odwrócicie się od kroczenia za nim, wtedy on znowu pozostawi ich na tej pustyni, a w ten sposób zgubicie cały ten lud.


\par }{\MM \VS{16}Wtedy zbliżyli się do niego i powiedzieli: Tu zbudujemy zagrody dla naszego bydła i miasta dla naszych dzieci;


\par }{\MM \VS{17}My zaś sami zbrojnie i ochoczo
{\ADD{pójdziemy}} przed synami Izraela, aż zaprowadzimy ich na ich miejsce, a nasze dzieci będą mieszkały w miastach obwarowanych ze względu na mieszkańców tej ziemi.


\par }{\MM \VS{18}Nie wrócimy do swoich domów, dopóki każdy spośród synów Izraela nie otrzyma swojego dziedzictwa;


\par }{\MM \VS{19}Nie weźmiemy dziedzictwa razem z nimi po tamtej stronie Jordanu i dalej, ponieważ nasze dziedzictwo przypadło nam po tej stronie Jordanu, po stronie wschodniej.


\par }{\MM \VS{20}Mojżesz powiedział im: Jeśli uczynicie to, co powiedzieliście, i uzbrojeni pójdziecie przed PANEM na wojnę;


\par }{\MM \VS{21}I każdy z was zbrojnie przejdzie Jordan przed PANEM, aż wypędzi swoich wrogów przed sobą;


\par }{\MM \VS{22}I ziemia zostanie podbita przed PANEM, a potem wrócicie, to będziecie niewinni przed PANEM i przed Izraelem; a ta ziemia będzie waszą posiadłością przed PANEM.


\par }{\MM \VS{23}Lecz jeśli nie uczynicie tego, oto zgrzeszycie przeciw PANU, a wiedzcie, że wasz grzech was znajdzie.


\par }{\MM \VS{24}Budujcie więc miasta dla waszych dzieci i zagrody dla waszych owiec; uczyńcie to, co wyszło z waszych ust.


\par }{\MM \VS{25}Wtedy synowie Gada i synowie Rubena powiedzieli do Mojżesza: Twoi słudzy uczynią tak, jak nasz pan rozkazuje.


\par }{\MM \VS{26}Nasze dzieci, nasze żony, nasze trzody i całe nasze bydło pozostaną tu, w miastach Gileadu;


\par }{\MM \VS{27}Twoi słudzy natomiast, wszyscy uzbrojeni na wojnę, pójdą przed PANEM, jak mówi nasz pan.


\par }{\MM \VS{28}I Mojżesz wydał rozkaz o nich kapłanowi Eleazarowi, Jozuemu, synowi Nuna, i naczelnikom spośród ojców pokoleń synów Izraela;


\par }{\MM \VS{29}Mojżesz powiedział im: Jeśli synowie Gada i synowie Rubena przejdą z wami za Jordan, wszyscy uzbrojeni do wojny przed PANEM, a ziemia zostanie podbita przed wami, wtedy dacie im ziemię Gilead w posiadanie;


\par }{\MM \VS{30}Lecz jeśli uzbrojeni nie przejdą z wami, wtedy otrzymają dziedzictwo pośród was w ziemi Kanaan.


\par }{\MM \VS{31}Synowie Gada i synowie Rubena odpowiedzieli: Uczynimy to, co PAN powiedział do twoich sług;


\par }{\MM \VS{32}Pójdziemy uzbrojeni przed PANEM do ziemi Kanaan, a posiadłość naszego dziedzictwa zostanie po tej stronie Jordanu.


\par }{\MM \VS{33}Mojżesz dał wtedy synom Gada, synom Rubena i połowie pokolenia Manassesa, syna Józefa, królestwo Sichona, króla Amorytów, i królestwo Oga, króla Baszanu, ziemię z jej miastami i granicami, a także miasta tej ziemi dokoła.


\par }{\MM \VS{34}I synowie Gada odbudowali Dibon, Atarot i Aroer;


\par }{\MM \VS{35}Atrot, Szofan, Jazer i Jogboha;


\par }{\MM \VS{36}Bet-Nimra, Bet-Haran, miasta warowne i zagrody dla stad.


\par }{\MM \VS{37}Synowie Rubena zaś odbudowali Cheszbon, Eleale i Kiriataim;


\par }{\MM \VS{38}Nebo, Baal-Meon, ich nazwy zmieniono, także Sybma; a miasta, które zbudowali, nazwali od swoich imion.


\par }{\MM \VS{39}Synowie Makira, syna Manassesa, poszli do Gileadu, zdobyli go i wypędzili Amorytów, którzy tam mieszkali.


\par }{\MM \VS{40}I Mojżesz dał Gilead Makirowi, synowi Manassesa, a ten w nim zamieszkał.


\par }{\MM \VS{41}Potem Jair, syn Manassesa, poszedł i zdobył ich wsie, które nazwał Chawot-Jair.


\par }{\MM \VS{42}Także i Nobe poszedł i zdobył Kenat z jego wioskami, które nazwał Nobe, od swojego imienia.




\par }\Chap{33}{\MM \VerseOne{1}Oto miejsca postojów synów Izraela, którzy wyszli z ziemi Egiptu ze swymi zastępami pod wodzą Mojżesza i Aarona.


\par }{\MM \VS{2}Na rozkaz PANA Mojżesz spisał ich wymarsze według etapów. A oto ich wymarsze według etapów:


\par }{\MM \VS{3}Wyruszyli z Ramses w pierwszym miesiącu, piętnastego dnia tego pierwszego miesiąca; nazajutrz po święcie Paschy synowie Izraela wyszli pod potężną ręką na oczach wszystkich Egipcjan;


\par }{\MM \VS{4}Podczas gdy Egipcjanie grzebali wszystkich pierworodnych, których PAN zabił wśród nich. Także i nad ich bogami PAN dokonał sądu.


\par }{\MM \VS{5}Wyruszyli więc synowie Izraela z Ramses i rozbili obóz w Sukkot.


\par }{\MM \VS{6}Wyruszyli z Sukkot i rozbili obóz w Etam, które leży na skraju pustyni.


\par }{\MM \VS{7}Wyruszyli z Etam i wrócili do Pi-Hachirot, które leży naprzeciw Baal-Sefon, i rozbili obóz przed Migdol.


\par }{\MM \VS{8}Wyruszyli z Pi-Hachirot, przeszli przez środek morza na pustyni i po trzech dniach drogi po pustyni Etam rozbili obóz w Mara.


\par }{\MM \VS{9}Wyruszyli z Mara i przyszli do Elim. A w Elim
{\ADD{było}} dwanaście źródeł wody i siedemdziesiąt palm i tam rozbili obóz.


\par }{\MM \VS{10}Wyruszyli z Elim i rozbili obóz nad Morzem Czerwonym.


\par }{\MM \VS{11}Wyruszyli znad Morza Czerwonego i rozbili obóz na pustyni Sin.


\par }{\MM \VS{12}Wyruszyli z pustyni Sin i rozbili obóz w Dofka.


\par }{\MM \VS{13}Wyruszyli z Dofka i rozbili obóz w Alusz.


\par }{\MM \VS{14}Wyruszyli z Alusz i rozbili obóz w Refidim, gdzie lud nie miał wody do picia.


\par }{\MM \VS{15}Wyruszyli z Refidim i rozbili obóz na pustyni Synaj.


\par }{\MM \VS{16}Wyruszyli z pustyni Synaj i rozbili obóz w Kibrot-Hattaawa.


\par }{\MM \VS{17}Wyruszyli z Kibrot-Hattaawa i rozbili obóz w Chaserot.


\par }{\MM \VS{18}Wyruszyli z Chaserot i rozbili obóz w Ritma.


\par }{\MM \VS{19}Wyruszyli z Ritma i rozbili obóz w Rimmon-Peres.


\par }{\MM \VS{20}Wyruszyli z Rimmon-Peres i rozbili obóz w Libnie.


\par }{\MM \VS{21}Wyruszyli z Libny i rozbili obóz w Rissa.


\par }{\MM \VS{22}Wyruszyli z Rissa i rozbili obóz w Kehelata.


\par }{\MM \VS{23}Wyruszyli z Kehelata i rozbili obóz na górze Szefer.


\par }{\MM \VS{24}Wyruszyli z góry Szefer i rozbili obóz w Charada.


\par }{\MM \VS{25}Wyruszyli z Charada i rozbili obóz w Makhelot.


\par }{\MM \VS{26}Wyruszyli z Makhelot i rozbili obóz w Tachat.


\par }{\MM \VS{27}Wyruszyli z Tachat i rozbili obóz w Terach.


\par }{\MM \VS{28}Wyruszyli z Terach i rozbili obóz w Mitka.


\par }{\MM \VS{29}Wyruszyli z Mitka i rozbili obóz w Chaszmona.


\par }{\MM \VS{30}Wyruszyli z Chaszmona i rozbili obóz w Moserot.


\par }{\MM \VS{31}Wyruszyli z Moserot i rozbili obóz w Bene-Jaakan.


\par }{\MM \VS{32}Wyruszyli z Bene-Jaakan i rozbili obóz w Chor-Haggidgad.


\par }{\MM \VS{33}Wyruszyli z Chor-Haggidgad i rozbili obóz w Jotbata.


\par }{\MM \VS{34}Wyruszyli z Jotbata i rozbili obóz w Abrona.


\par }{\MM \VS{35}Wyruszyli z Abrona i rozbili obóz w Esjon-Geber.


\par }{\MM \VS{36}Wyruszyli z Esjon-Geber i rozbili obóz na pustyni Syn, to
{\ADD{jest}} w Kadesz.


\par }{\MM \VS{37}Wyruszyli z Kadesz i rozbili obóz na górze Hor, na granicy ziemi Edomu.


\par }{\MM \VS{38}Wtedy wstąpił kapłan Aaron na górę Hor na rozkaz PANA i tam umarł w czterdziestym roku po wyjściu synów Izraela z ziemi Egiptu, w pierwszym
{\ADD{dniu}} piątego miesiąca.


\par }{\MM \VS{39}Aaron miał sto dwadzieścia trzy lata, kiedy umarł na górze Hor.


\par }{\MM \VS{40}A król Aradu, Kananejczyk, który mieszkał na południu w ziemi Kanaan, usłyszał, że nadciągają synowie Izraela.


\par }{\MM \VS{41}Wyruszyli z góry Hor i rozbili obóz w Salmona.


\par }{\MM \VS{42}Wyruszyli z Salmona i rozbili obóz w Punon.


\par }{\MM \VS{43}Wyruszyli z Punon i rozbili obóz w Obot.


\par }{\MM \VS{44}Wyruszyli z Obot i rozbili obóz w Ijje-Abarim, na granicy Moabu.


\par }{\MM \VS{45}Wyruszyli z Ijjim i rozbili obóz w Dibon-Gad.


\par }{\MM \VS{46}Wyruszyli z Dibon-Gad i rozbili obóz w Almon-Diblataim.


\par }{\MM \VS{47}Wyruszyli z Almon-Diblataim i rozbili obóz na górach Abarim, naprzeciwko Nebo.


\par }{\MM \VS{48}Wyruszyli z gór Abarim i rozbili obóz na równinach Moabu, nad Jordanem, naprzeciw Jerycha.


\par }{\MM \VS{49}I rozłożyli się nad Jordanem, od Bet-Jeszimot aż do Abel-Szittim, na równinach Moabu.


\par }{\MM \VS{50}I PAN przemówił do Mojżesza na równinach Moabu, nad Jordanem, naprzeciw Jerycha, tymi słowy:


\par }{\MM \VS{51}Przemów do synów Izraela i powiedz im: Gdy przeprawicie się przez Jordan do ziemi Kanaan;


\par }{\MM \VS{52}Wtedy wypędzicie przed sobą wszystkich mieszkańców tej ziemi i zniszczycie wszystkie ich obrazy i wszystkie ich odlane posągi i spustoszycie wszystkie ich wyżyny.


\par }{\MM \VS{53}A wypędziwszy mieszkańców ziemi, zamieszkacie w niej, gdyż dałem wam tę ziemię w posiadanie.


\par }{\MM \VS{54}I rozdzielicie tę ziemię przez losowanie jako dziedzictwo, według waszych rodzin. Liczniejszemu dacie większe dziedzictwo, a mniej licznemu dacie mniejsze dziedzictwo. Gdzie komu los przypadnie, to będzie jego; otrzymacie dziedzictwo według pokolenia waszych ojców.


\par }{\MM \VS{55}Jeśli jednak nie wypędzicie przed sobą mieszkańców tej ziemi, wtedy ci, których z nich pozostawicie, będą jak ciernie w waszych oczach i jak kolce dla waszych boków i będą was gnębić w tej ziemi, w której będziecie mieszkać.


\par }{\MM \VS{56}Wtedy uczynię wam to, co zamierzałem uczynić im.




\par }\Chap{34}{\MM \VerseOne{1}Potem PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{2}Rozkaż synom Izraela i powiedz im: Gdy wejdziecie do ziemi Kanaan, to jest ziemia, która wam przypadnie jako dziedzictwo, ziemia Kanaan w swoich granicach;


\par }{\MM \VS{3}Wasza południowa granica będzie od pustyni Syn wzdłuż granic Edomu, a granica południowa pobiegnie od brzegu Morza Słonego, od wschodu.


\par }{\MM \VS{4}Granica ta skręci od południa ku Maale-Akrabbim i pobiegnie aż do Syn, i dojdzie od południa do Kadesz-Barnea. Stamtąd pobiegnie do Chasar-Addar i przejdzie aż do Asmon.


\par }{\MM \VS{5}A ta granica skręci od Asmon aż do rzeki Egiptu, a skończy się przy morzu.


\par }{\MM \VS{6}Jako zachodnią granicę będziecie mieli Morze Wielkie – ono będzie waszą zachodnią granicą.


\par }{\MM \VS{7}A to będzie wasza północna granica: od Morza Wielkiego wymierzycie sobie do góry Hor.


\par }{\MM \VS{8}Potem od góry Hor wymierzycie granicę aż do wejścia do Hemat; a krańce tej granicy sięgną do Sedada.


\par }{\MM \VS{9}Następnie granica ta pobiegnie aż do Zifronu, a skończy się w Chasar-Enan. To będzie wasza północna granica.


\par }{\MM \VS{10}A wschodnią granicę wymierzycie od Chasar-Enan do Szefam.


\par }{\MM \VS{11}Granica ta pobiegnie od Szefam aż do Ribla, od wschodu Ain; i ta granica zejdzie w dół, i dosięgnie brzegu morza Kinneret od wschodu.


\par }{\MM \VS{12}Następnie ta granica zejdzie ku Jordanowi, a zakończy się przy Morzu Słonym. To będzie wasza ziemia ze swymi granicami wokoło.


\par }{\MM \VS{13}Wtedy Mojżesz rozkazał synom Izraela: To jest ziemia, którą odziedziczycie przez losowanie, którą PAN rozkazał dać dziewięciu i pół pokoleniu.


\par }{\MM \VS{14}Bo pokolenie synów Rubena według domów swych ojców i pokolenie synów Gada według domów swych ojców już otrzymały swoje dziedzictwo i połowa pokolenia Manassesa już otrzymała swoje dziedzictwo.


\par }{\MM \VS{15}Te dwa i pół pokolenia otrzymały swoje dziedzictwo po tej stronie Jordanu, naprzeciw Jerycha, na wschodzie.


\par }{\MM \VS{16}I PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{17}Oto imiona mężczyzn, którzy rozdzielą wam ziemię: kapłan Eleazar i Jozue, syn Nuna.


\par }{\MM \VS{18}Weźmiecie też po jednym naczelniku z każdego pokolenia do rozdzielenia ziemi w dziedzictwo.


\par }{\MM \VS{19}A oto imiona tych mężczyzn: z pokolenia Judy – Kaleb, syn Jefunnego.


\par }{\MM \VS{20}Z pokolenia synów Symeona – Samuel, syn Ammihuda.


\par }{\MM \VS{21}Z pokolenia Beniamina – Eliad, syn Kislona.


\par }{\MM \VS{22}Z pokolenia synów Dana – naczelnik Bukki, syn Jogliego.


\par }{\MM \VS{23}Z synów Józefa, z pokolenia synów Manassesa – naczelnik Channiel, syn Efoda;


\par }{\MM \VS{24}A z pokolenia synów Efraima – naczelnik Kemuel, syn Sziftana.


\par }{\MM \VS{25}Z pokolenia Zebulona – naczelnik Elisafan, syn Parnacha.


\par }{\MM \VS{26}Z pokolenia synów Issachara – naczelnik Paltiel, syn Azzana.


\par }{\MM \VS{27}Z pokolenia synów Aszera – naczelnik Achihud, syn Szelomiego.


\par }{\MM \VS{28}A z pokolenia synów Neftalego – naczelnik Pedahel, syn Ammihuda.


\par }{\MM \VS{29}To są ci, którym PAN rozkazał rozdzielić dziedzictwo synom Izraela w ziemi Kanaan.




\par }\Chap{35}{\MM \VerseOne{1}I PAN powiedział do Mojżesza na równinach Moabu, nad Jordanem,
{\ADD{naprzeciw}} Jerycha:


\par }{\MM \VS{2}Rozkaż synom Izraela, aby dali Lewitom ze swej dziedzicznej posiadłości miasta na zamieszkanie, dacie Lewitom też pastwiska dokoła ich miast.


\par }{\MM \VS{3}Będą mieli miasta na mieszkanie, a ich pastwiska będą dla ich bydła, dla ich dobytku i dla wszystkich ich zwierząt.


\par }{\MM \VS{4}Pastwiska miast, które dacie Lewitom, będą rozciągać się na tysiąc łokci wokół murów miasta.


\par }{\MM \VS{5}Odmierzycie również poza miastem dwa tysiące łokci po stronie wschodniej, po stronie południowej też dwa tysiące łokci, także po stronie zachodniej dwa tysiące łokci i po stronie północnej dwa tysiące łokci, a miasto będzie w środku. To będą pastwiska ich miast.


\par }{\MM \VS{6}A spośród tych miast, które dacie Lewitom, sześć będzie miastami schronienia, które przekażecie, aby mógł tam uciec zabójca. Oprócz nich dacie im czterdzieści dwa miasta.


\par }{\MM \VS{7}Wszystkich miast, które dacie Lewitom, będzie czterdzieści osiem wraz z ich pastwiskami.


\par }{\MM \VS{8}A miasta, które im dacie,
{\ADD{będą pochodziły}} z posiadłości synów Izraela; od liczniejszego dacie więcej, a od mniej licznego dacie mniej; każdy da Lewitom ze swoich miast stosownie do otrzymanego dziedzictwa.


\par }{\MM \VS{9}Potem PAN powiedział do Mojżesza:


\par }{\MM \VS{10}Przemów do synów Izraela i powiedz im: Gdy przejdziecie przez Jordan do ziemi Kanaan;


\par }{\MM \VS{11}Wyznaczcie sobie miasta, które będą dla was miastami schronienia, aby mógł tam uciec zabójca, który zabił kogoś nieumyślnie.


\par }{\MM \VS{12}Te miasta będą dla was miastami schronienia przed mścicielem, aby zabójca nie poniósł śmierci, zanim nie stanie przed zgromadzeniem na sąd.


\par }{\MM \VS{13}A z miast, które oddacie, sześć będzie dla was miastami schronienia.


\par }{\MM \VS{14}Trzy miasta dacie z tej strony Jordanu, a trzy miasta dacie w ziemi Kanaan; będą one miastami schronienia.


\par }{\MM \VS{15}Tych sześć miast będzie schronieniem dla synów Izraela, dla obcego i dla przybysza, który mieszka wśród was, aby mógł tam uciec każdy, kto by zabił człowieka nieumyślnie.


\par }{\MM \VS{16}Jeśli jednak uderzy go przedmiotem żelaznym, tak że ten umrze, jest mordercą. Morderca poniesie śmierć.


\par }{\MM \VS{17}Jeśli uderzy go kamieniem, który ma w ręce i którym można zabić, a ten umrze, jest mordercą. Morderca poniesie śmierć.


\par }{\MM \VS{18}Albo jeśli uderzy go ręcznym przedmiotem drewnianym, którym można zabić, a ten umrze, jest mordercą. Morderca poniesie śmierć.


\par }{\MM \VS{19}Mściciel krwi sam zabije tego mordercę. Gdziekolwiek go spotka, sam go zabije.


\par }{\MM \VS{20}Jeśli z nienawiści popchnie go albo rzuci w niego czymś z zasadzki, a ten umrze;


\par }{\MM \VS{21}Albo jeśli z wrogości uderzy go ręką, a ten umrze, to ten, który uderzył, poniesie śmierć, bo jest mordercą. Mściciel krwi zabije mordercę, gdziekolwiek go spotka.


\par }{\MM \VS{22}Lecz jeśli niespodziewanie i bez wrogości go popchnie albo rzuci w niego czymkolwiek bez zasadzki;


\par }{\MM \VS{23}Albo jeśli nie widząc, upuści na niego jakiś kamień, którym można zabić, a ten umrze, chociaż nie był jego wrogiem ani nie szukał jego krzywdy;


\par }{\MM \VS{24}Wtedy zgromadzenie rozsądzi pomiędzy tym, który zabił, a między mścicielem krwi według tych praw.


\par }{\MM \VS{25}I zgromadzenie wybawi zabójcę z rąk mściciela krwi; zgromadzenie też przekaże go miastu schronienia, do którego uciekł. Tam będzie mieszkał aż do śmierci najwyższego kapłana, namaszczonego olejem świętym.


\par }{\MM \VS{26}Lecz jeśli zabójca wyjdzie poza granice swojego miasta schronienia, do którego uciekł;


\par }{\MM \VS{27}I mściciel trafi tam na niego poza granicą jego miasta schronienia, i zabije zabójcę, to nie będzie winien krwi.


\par }{\MM \VS{28}{\ADD{Ten}} bowiem ma mieszkać w swoim mieście schronienia aż do śmierci najwyższego kapłana. Lecz po śmierci najwyższego kapłana zabójca może wrócić do ziemi swojej posiadłości.


\par }{\MM \VS{29}To będzie dla was ustawa prawna przez wszystkie wasze pokolenia, we wszystkich waszych domach.


\par }{\MM \VS{30}Ktokolwiek zabije człowieka, to na podstawie zeznania świadków zostanie zabity zabójca. Lecz jeden świadek nie może świadczyć przeciwko komuś, by
{\ADD{skazać}} go na śmierć.


\par }{\MM \VS{31}Nie weźmiecie też okupu za życie zabójcy, który zasługuje na śmierć. Musi ponieść śmierć.


\par }{\MM \VS{32}Nie weźmiecie też okupu od tego, który uciekł do swojego miasta schronienia, aby mógł wrócić i zamieszkać w swojej ziemi, zanim umrze kapłan;


\par }{\MM \VS{33}Abyście nie bezcześcili ziemi, w której będziecie, gdyż krew bezcześci ziemię; a ziemia nie może być inaczej oczyszczona od przelanej w niej krwi jak tylko krwią tego, który ją przelał.


\par }{\MM \VS{34}Nie zanieczyszczajcie więc ziemi, w której mieszkacie, w której przebywam też ja. Ja bowiem
{\ADD{jestem}} PAN, który przebywa wśród synów Izraela.




\par }\Chap{36}{\MM \VerseOne{1}Wtedy przystąpili naczelnicy spośród ojców synów Gileada, syna Makira, syna Manassesa, z domów Józefa, i mówili przed Mojżeszem i przed książętami, naczelnikami ojców synów Izraela:


\par }{\MM \VS{2}PAN nakazał memu panu rozdzielić ziemię w dziedzictwo synom Izraela przez losowanie; mojemu panu rozkazano też przez PANA dać dziedzictwo naszego brata Selofchada jego córkom.


\par }{\MM \VS{3}Jeśli więc któryś z synów
{\ADD{innego}} pokolenia synów Izraela pojmie je
{\ADD{za żony}}, to ich dziedzictwo zostanie odjęte od dziedzictwa naszych ojców i przyłączone do dziedzictwa pokolenia, do którego będą należeć; w ten sposób nasze dziedzictwo się zmniejszy.


\par }{\MM \VS{4}A gdy nadejdzie rok jubileuszowy dla synów Izraela, wtedy ich dziedzictwo zostanie przyłączone do dziedzictwa pokolenia, do którego będą należeć; i tak ich dziedzictwo zostanie odjęte od dziedzictwa pokolenia naszych ojców.


\par }{\MM \VS{5}Wtedy Mojżesz rozkazał synom Izraela zgodnie ze słowem PANA: Słusznie mówi pokolenie synów Józefa.


\par }{\MM \VS{6}Oto co PAN rozkazał w sprawie córek Selofchada: Niech wychodzą za mąż, za kogo chcą, ale mogą wyjść tylko za kogoś z domu pokolenia swoich ojców;


\par }{\MM \VS{7}Aby dziedzictwo synów Izraela nie było przenoszone z
{\ADD{jednego}} pokolenia na
{\ADD{drugie}} pokolenie. Każdy bowiem z synów Izraela ma pozostać przy dziedzictwie pokolenia swoich ojców.


\par }{\MM \VS{8}I każda córka, która posiada dziedzictwo w jakimś pokoleniu synów Izraela, wyjdzie za mąż za kogoś z domu pokolenia swego ojca, aby synowie Izraela dziedziczyli, każdy dziedzictwo swoich ojców.


\par }{\MM \VS{9}Dziedzictwo bowiem nie będzie przenoszone z
{\ADD{jednego}} pokolenia na drugie pokolenie, lecz każde z pokoleń synów Izraela ma pozostać przy swoim dziedzictwie.


\par }{\MM \VS{10}Jak PAN rozkazał Mojżeszowi, tak uczyniły córki Selofchada.


\par }{\MM \VS{11}Bo Machla, Tirsa, Chogla, Milka i Noa, córki Selofchada, wyszły za mąż za synów swoich stryjów.


\par }{\MM \VS{12}Wyszły za mąż w rodzinach synów Manassesa, syna Józefa; w ten sposób ich dziedzictwo pozostało przy pokoleniu domu ich ojca.


\par }{\MM \VS{13}To są przykazania i prawa, które PAN nakazał synom Izraela przez Mojżesza na równinach Moabu, nad Jordanem,
{\ADD{naprzeciw}} Jerycha.


\par }