\NormalFont\ShortTitle{Pieśń nad Pieśniami}

{\MT Pieśń nad Pieśniami



\par }\ChapOne{1}{\MM \VerseOne{1}Pieśń nad pieśniami Salomona.


\par }{\MM \VS{2}Niech mnie pocałuje pocałunkami swoich ust. Twoja miłość bowiem jest lepsza od wina.


\par }{\MM \VS{3}Z powodu wonności twoich olejków twoje imię
{\ADD{jest jak}} rozlany olejek; dlatego miłują cię dziewice.


\par }{\MM \VS{4}Pociągnij mnie,
{\ADD{a}} pobiegniemy za tobą. Król wprowadził mnie
{\ADD{do}} swoich komnat. Będziemy się cieszyć i radować tobą, będziemy pamiętać o twojej miłości bardziej niż o winie. Miłują cię prawi.


\par }{\MM \VS{5}Czarna jestem, ale piękna, o córki Jerozolimy, jak namioty Kedaru, jak zasłony Salomona.


\par }{\MM \VS{6}Nie patrzcie na mnie, że jestem czarna, gdyż słońce mnie opaliło. Synowie mojej matki rozgniewali się na mnie, postawili mnie na straży winnic; a mojej własnej winnicy nie ustrzegłam.


\par }{\MM \VS{7}Powiedz mi
{\ADD{ty}}, którego miłuje moja dusza, gdzie wypasasz, gdzie dajesz swojej
{\ADD{trzodzie}} odpocząć w południe. Czemu bowiem mam być jak błądząca przy trzodach twoich towarzyszy?


\par }{\MM \VS{8}Jeśli nie wiesz, najpiękniejsza wśród kobiet, to idź śladem trzody i paś swoje koźlątka przy szałasach pasterzy.


\par }{\MM \VS{9}Przyrównam cię, moja umiłowana, do zaprzęgu rydwanów faraona.


\par }{\MM \VS{10}Twoje lica są piękne, ozdobione klejnotami,
{\ADD{a}} twoja szyja – łańcuchami.


\par }{\MM \VS{11}Uczynimy ci złote klejnoty nakrapiane srebrem.


\par }{\MM \VS{12}Dopóki król jest przy
{\ADD{swoim}} stole, mój nard rozsiewa swoją woń.


\par }{\MM \VS{13}{\ADD{Jak}} wiązka mirry jest dla mnie mój miły, spoczywa na moich piersiach.


\par }{\MM \VS{14}Mój miły jest dla mnie
{\ADD{jak}} grono cyprysu pośród winnic w En-Gedi.


\par }{\MM \VS{15}O jaka ty jesteś piękna, moja umiłowana! O jaka ty jesteś piękna! Twoje oczy są
{\ADD{jak oczy}} gołębicy.


\par }{\MM \VS{16}O jaki ty jesteś piękny, mój umiłowany, i jak miły! Łoże nasze się zieleni.


\par }{\MM \VS{17}Belki naszego domu są cedrowe, a nasze stropy – cyprysowe.




\par }\Chap{2}{\MM \VerseOne{1}Jestem różą Saronu i lilią dolin.


\par }{\MM \VS{2}Jak lilia między cierniami, tak moja umiłowana między pannami.


\par }{\MM \VS{3}Jak jabłoń między leśnymi drzewami, tak mój miły między młodzieńcami. Z wielkim pragnieniem usiadłam w jego cieniu, a jego owoc
{\ADD{jest}} słodki memu podniebieniu.


\par }{\MM \VS{4}Wprowadził mnie do komnaty biesiadnej, a jego chorągwią nade mną jest miłość.


\par }{\MM \VS{5}Pokrzepcie mnie bukłakami, posilcie mnie jabłkami, bo jestem chora z miłości.


\par }{\MM \VS{6}Jego lewa ręka pod moją głową, a jego prawa ręka mnie obejmuje.


\par }{\MM \VS{7}Zaklinam was, córki Jerozolimy, na sarny i łanie polne: Nie budźcie mego umiłowanego i nie przerywajcie
{\ADD{jego}} snu, dopóki nie zechce.


\par }{\MM \VS{8}Głos mego umiłowanego! Oto idzie, skacząc po górach, a podskakując po pagórkach.


\par }{\MM \VS{9}Mój umiłowany podobny jest do sarny albo młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, zagląda przez okna, patrzy przez kraty.


\par }{\MM \VS{10}Mój umiłowany odezwał się i powiedział mi: Wstań, moja umiłowana, moja piękna, i chodź!


\par }{\MM \VS{11}Oto bowiem minęła zima, deszcz ustał i przeszedł.


\par }{\MM \VS{12}Kwiatki pokazały się na ziemi, nadszedł czas śpiewania i głos synogarlicy słychać w naszej ziemi.


\par }{\MM \VS{13}Drzewo figowe już wypuściło swoje niedojrzałe figi, a kwitnąca winorośl wydaje swoją woń. Wstań, moja umiłowana, moja piękna, i chodź!


\par }{\MM \VS{14}Moja gołębico,
{\ADD{mieszkająca}} w skalnych szczelinach, w stromych kryjówkach, ukaż mi swoją twarz, daj mi usłyszeć swój głos, gdyż twój głos jest słodki i twoja twarz piękna.


\par }{\MM \VS{15}Schwytajcie nam lisy, małe lisy, które psują winnice, ponieważ nasze winnice kwitną.


\par }{\MM \VS{16}Mój umiłowany
{\ADD{jest}} mój, a ja jestem jego. Pasie on wśród lilii.


\par }{\MM \VS{17}Nim zaświta dzień i znikną cienie, zawróć, mój umiłowany, bądź jak sarna albo młode jelenie na górach Beter.




\par }\Chap{3}{\MM \VerseOne{1}Na swoim łożu wśród nocy szukałam tego, którego miłuje moja dusza. Szukałam go, ale go nie znalazłam.


\par }{\MM \VS{2}Wstanę więc już i obiegnę miasto, po ulicach i placach będę szukać tego, którego miłuje moja dusza. Szukałam go, ale nie znalazłam.


\par }{\MM \VS{3}Znaleźli mnie strażnicy, którzy obchodzili miasto, i
{\ADD{spytałam}}: Widzieliście tego, którego miłuje moja dusza?


\par }{\MM \VS{4}A gdy ledwie od nich odeszłam, zaraz znalazłam tego, którego miłuje moja dusza. Uchwyciłam go i nie puszczę, aż go wprowadzę do domu mojej matki, do pokoju mojej rodzicielki.


\par }{\MM \VS{5}Zaklinam was, córki Jerozolimy, na sarny i łanie polne: Nie budźcie mego umiłowanego i nie przerywajcie
{\ADD{jego}} snu, dopóki nie zechce.


\par }{\MM \VS{6}Kim jest ta, która wyłania się z pustyni jak słupy dymu, owiana wonią mirry i kadzidła oraz wszelkim wonnym proszkiem od kupca?


\par }{\MM \VS{7}Oto łoże Salomona, dokoła którego
{\ADD{stoi}} sześćdziesięciu dzielnych wojowników spośród dzielnych Izraela.


\par }{\MM \VS{8}Wszyscy trzymają miecz, wyćwiczeni w boju. Każdy z nich ma swój miecz u boku przez wzgląd na strach nocny.


\par }{\MM \VS{9}Król Salomon uczynił sobie lektykę z drzewa Libanu.


\par }{\MM \VS{10}Jej słupki uczynił ze srebra, jej pokład ze złota, podniebienie z purpury, a wnętrze wyścielone miłością córek Jerozolimy.


\par }{\MM \VS{11}Wyjdźcie, córki Syjonu, i popatrzcie na króla Salomona w koronie, którą ukoronowała go jego matka w dniu jego zaręczyn i w dniu radości jego serca.




\par }\Chap{4}{\MM \VerseOne{1}O jaka ty jesteś piękna, moja umiłowana! O jaka ty jesteś piękna! Twoje oczy między twymi kędziorkami są
{\ADD{jak oczy}} gołębicy; twoje włosy są jak stado kóz, które widać na górze Gileadu.


\par }{\MM \VS{2}Twoje zęby są jak stado strzyżonych
{\ADD{owiec}}, gdy wychodzą z kąpieli; wszystkie mają bliźnięta i nie ma żadnej niepłodnej wśród nich.


\par }{\MM \VS{3}Twoje wargi
{\ADD{są}} jak nić purpurowa, a twoja wymowa pełna wdzięku. Twoje skronie
{\ADD{są}} jak połówki granatu między twymi kędziorkami.


\par }{\MM \VS{4}Twoja szyja
{\ADD{jest}} jak wieża Dawida, zbudowana na zbrojownię, na której tysiąc puklerzy zawieszono, wszystko to tarcze dzielnych wojowników.


\par }{\MM \VS{5}Twoje piersi są jak dwoje bliźniaczych sarniąt, które pasą się między liliami.


\par }{\MM \VS{6}Nim zaświta dzień i znikną cienie, wejdę na górę mirry i na pagórek kadzidła.


\par }{\MM \VS{7}Cała
{\ADD{jesteś}} piękna, moja umiłowana, i nie ma w tobie żadnej skazy.


\par }{\MM \VS{8}Przyjdź ze mną z Libanu,
{\ADD{moja}} oblubienico,
{\ADD{przyjdź}} ze mną z Libanu. Spójrz ze szczytu
{\ADD{góry}} Amana, ze szczytu
{\ADD{góry}} Senir i Hermon, z jaskiń lwów i z gór lampartów.


\par }{\MM \VS{9}Zachwyciłaś moje serce, moja siostro,
{\ADD{moja}} oblubienico! Zachwyciłaś moje serce jednym twoim okiem i jednym łańcuszkiem na twojej szyi.


\par }{\MM \VS{10}Jakże piękna jest twoja miłość, moja siostro,
{\ADD{moja}} oblubienico! Jak daleko lepsza jest twoja miłość od wina, a woń twoich olejków od wszystkich innych wonności!


\par }{\MM \VS{11}Z twoich warg ocieka miód
{\ADD{jak}} z plastrów,
{\ADD{moja}} oblubienico! Miód i mleko pod twoim językiem, a woń twoich szat jest jak woń Libanu.


\par }{\MM \VS{12}{\ADD{Jesteś}} zamkniętym ogrodem, moja siostro,
{\ADD{moja}} oblubienico; źródłem zamkniętym, zdrojem zapieczętowanym.


\par }{\MM \VS{13}Twoje pędy to sad
{\ADD{drzew}} granatu z wybornym owocem cyprysu i nardu;


\par }{\MM \VS{14}Nard i szafran, tatarak i cynamon, ze wszelkimi drzewami, kadzidło, mirra i aloes, ze wszelkimi wybornymi wonnościami.


\par }{\MM \VS{15}Źródło ogrodów, zdrój żywych wód, które płyną z Libanu!


\par }{\MM \VS{16}Powstań, wietrze północny, i przyjdź, wietrze z południa, powiej przez mój ogród, by się rozpłynęły jego wonności. Niech przyjdzie mój umiłowany do swego ogrodu i niech je swoje rozkoszne owoce.




\par }\Chap{5}{\MM \VerseOne{1}Wszedłem do mojego ogrodu, moja siostro,
{\ADD{moja}} oblubienico. Zbierałem moją mirrę z moimi wonnościami; zjadłem mój plaster z moim miodem, piję moje wino z moim mlekiem. Jedzcie, przyjaciele, pijcie, a pijcie obficie, moi mili.


\par }{\MM \VS{2}Ja śpię, ale moje serce czuwa.
{\ADD{Oto}} głos mego umiłowanego, który puka i
{\ADD{mówi}}: Otwórz mi, moja siostro, moja umiłowana, moja gołębico, moja nieskalana. Moja głowa bowiem jest pełna rosy, moje kędziory – kropli nocy.


\par }{\MM \VS{3}Zdjęłam już swoją suknię, jakże mam ją wkładać? Umyłam swoje nogi, jakże mam je pobrudzić?


\par }{\MM \VS{4}Mój umiłowany wsunął swoją rękę przez otwór, a moje wnętrze poruszyło się we mnie.


\par }{\MM \VS{5}Wstałam, aby otworzyć mojemu umiłowanemu, a oto z moich rąk kapała mirra, z moich palców mirra spływała na uchwyt zasuwy.


\par }{\MM \VS{6}Otworzyłam mojemu umiłowanemu, lecz mój umiłowany
{\ADD{już}} odszedł i zniknął. Moja dusza zasłabła na jego głos. Szukałam go, ale nie znalazłam, wołałam go, ale mi nie odpowiedział.


\par }{\MM \VS{7}Znaleźli mnie strażnicy, którzy obchodzili miasto; pobili mnie i zranili, strażnicy murów zabrali mi zasłonę.


\par }{\MM \VS{8}Zaklinam was, córki Jerozolimy: Jeśli znajdziecie mojego umiłowanego, to powiedzcie mu, że jestem chora z miłości.


\par }{\MM \VS{9}Czym przewyższa twój umiłowany
{\ADD{innych}} umiłowanych, o najpiękniejsza wśród kobiet? Czym przewyższa twój umiłowany
{\ADD{innych}} umiłowanych, że tak nas zaklinasz?


\par }{\MM \VS{10}Mój umiłowany jest biały i rumiany, i najznakomitszy spośród dziesięciu tysięcy.


\par }{\MM \VS{11}Jego głowa jest
{\ADD{jak}} najczystsze złoto; jego kędziory faliste, czarne jak kruk.


\par }{\MM \VS{12}Jego oczy są jak gołębice nad strumieniami wody,
{\ADD{jakby}} umyte w mleku, osadzone w swej oprawie.


\par }{\MM \VS{13}Jego policzki jak grządka wonności,
{\ADD{jak}} pachnące kwiatki; jego wargi jak lilie ociekające wyborną mirrą.


\par }{\MM \VS{14}Jego ręce
{\ADD{jak}} złote pierścienie wysadzone berylem; jego tors
{\ADD{jak}} jasna kość słoniowa pokryta szafirem.


\par }{\MM \VS{15}Jego nogi
{\ADD{jak}} słupy z marmuru, postawione na szczerozłotych podstawkach; jego oblicze
{\ADD{jak}} Liban, wyborne jak cedry.


\par }{\MM \VS{16}Jego usta przesłodkie i jest on cały przepiękny. Taki jest mój umiłowany i taki jest mój przyjaciel, córki Jerozolimy.




\par }\Chap{6}{\MM \VerseOne{1}Dokąd poszedł twój umiłowany, o najpiękniejsza wśród kobiet? Dokąd się zwrócił twój umiłowany, abyśmy szukali go wraz z tobą?


\par }{\MM \VS{2}Mój umiłowany zstąpił do swojego ogrodu między grządki wonności, aby paść w ogrodach i zbierać lilie.


\par }{\MM \VS{3}Ja należę do mego umiłowanego, a mój umiłowany
{\ADD{należy}} do mnie; pasie on wśród lilii.


\par }{\MM \VS{4}Piękna jesteś, moja umiłowana, jak Tirsa; urodziwa jak Jerozolima; groźna jak wojsko
{\ADD{z}} chorągwiami.


\par }{\MM \VS{5}Odwróć ode mnie swoje oczy, gdyż one mnie urzekają. Twoje włosy są jak stado kóz, które schodzą z Gileadu.


\par }{\MM \VS{6}Twoje zęby są jak stado owiec, które wychodzą z kąpieli, wszystkie mają bliźnięta, a nie ma żadnej niepłodnej wśród nich.


\par }{\MM \VS{7}Twoje skronie między twoimi kędziorkami są jak połówki granatu.


\par }{\MM \VS{8}Sześćdziesiąt jest królowych i osiemdziesiąt nałożnic, a dziewic bez liku.


\par }{\MM \VS{9}{\ADD{Lecz}} moja gołębica, moja nieskalana, jest jedna; jedynaczka u swojej matki, bez skazy u swojej rodzicielki. Widziały ją córki i nazwały ją błogosławioną, także królowe i nałożnice, i chwaliły ją,
{\ADD{mówiąc}}:


\par }{\MM \VS{10}Kim jest ta, która pokazuje się jak zorza poranna, piękna jak księżyc, czysta jak słońce, groźna jak uszykowane wojsko z chorągwiami?


\par }{\MM \VS{11}Zeszłam do ogrodu orzechów, aby patrzeć na owoce
{\ADD{rosnące}} w dolinach, by zobaczyć, czy winorośl kwitnie i czy granaty wypuszczają pączki.


\par }{\MM \VS{12}Nim się zorientowałam, moja dusza wsadziła mnie jakby w rydwany książąt mego ludu.


\par }{\MM \VS{13}Zawróć, zawróć, Szulamitko; zawróć, zawróć, abyśmy mogli na ciebie patrzeć. Cóż widzicie w Szulamitce?
{\ADD{Widzimy}} jakby oddziały wojenne.




\par }\Chap{7}{\MM \VerseOne{1}Jak piękne są twoje nogi w sandałach, córko książęca! Linia twoich bioder jest jak klejnot, jak dzieło rąk rzemieślnika.


\par }{\MM \VS{2}Twój pępek jest
{\ADD{jak}} okrągła czasza, której nie brakuje napoju. Twój brzuch jest
{\ADD{jak}} stóg pszenicy okolony liliami.


\par }{\MM \VS{3}Twoje piersi są jak dwoje sarniąt, bliźniąt.


\par }{\MM \VS{4}Twoja szyja jest jak wieża z kości słoniowej; twoje oczy jak sadzawki Cheszbonu przy bramie Bat-Rabbim; twój nos jak wieża Libanu zwrócona w stronę Damaszku.


\par }{\MM \VS{5}Twoja głowa na tobie jak Karmel, a włosy twojej głowy jak purpura. Król
{\ADD{na twój widok}} jest
{\ADD{jakby}} przywiązany w
{\ADD{swoich}} krużgankach.


\par }{\MM \VS{6}Jakże piękna jesteś i jak miła, o miłości przerozkoszna!


\par }{\MM \VS{7}Twój wzrost jest podobny do palmy, a twoje piersi do kiści
{\ADD{winogron}}.


\par }{\MM \VS{8}Powiedziałem: Wejdę na palmę i uchwycę się jej gałęzi. Niech twoje piersi będą jak kiście winorośli, a woń twojego oddechu jak
{\ADD{zapach}} jabłek;


\par }{\MM \VS{9}Twoje usta jak wyborne wino, które mile spływa po podniebieniu i sprawia, że wargi śpiących mówią.


\par }{\MM \VS{10}Ja
{\ADD{należę}} do mojego umiłowanego i do mnie
{\ADD{zwraca się}} jego pożądanie.


\par }{\MM \VS{11}Chodź, mój umiłowany, wyjdźmy w pole
{\ADD{i}} przenocujemy we wsiach.


\par }{\MM \VS{12}Rankiem wstaniemy
{\ADD{i pójdziemy}} do winnic, zobaczymy, czy kwitnie winorośl, czy otworzyły się już pączki, czy już kwitną granaty. Tam cię obdarzę swoją miłością.


\par }{\MM \VS{13}Mandragory wydają
{\ADD{swoją}} woń, a przed naszymi drzwiami są wszelkie wyborne owoce, nowe i stare, które przechowałam dla ciebie, mój umiłowany.




\par }\Chap{8}{\MM \VerseOne{1}O gdybyś był dla mnie jak brat, który ssał piersi mojej matki! Wtedy spotykałabym cię na dworze, całowałabym cię, a nie byłabym wzgardzona.


\par }{\MM \VS{2}Powiodłabym cię i wprowadziła do domu swojej matki, gdzie byś mnie uczył. A ja dałabym ci do picia wino korzenne, moszcz ze swoich granatów.


\par }{\MM \VS{3}Jego lewa ręka byłaby pod moją głową, a prawa ręka objęłaby mnie.


\par }{\MM \VS{4}Zaklinam was, córki Jerozolimy: Nie budźcie mego umiłowanego ani nie przerywajcie
{\ADD{jego snu}}, dopóki on nie zechce.


\par }{\MM \VS{5}Kim jest ta, która wyłania się z pustyni, wsparta na swym umiłowanym? Pod jabłonią cię wzbudziłam. Tam cię urodziła twoja matka, tam cię urodziła twoja rodzicielka.


\par }{\MM \VS{6}Przyłóż mnie do swego serca jak pieczęć, jak pieczęć na swoim ramieniu. Miłość bowiem jest silna jak śmierć, zawiść twarda jak grób. Jej żar
{\ADD{jak}} żar ognia i
{\ADD{jak}} żarliwy płomień.


\par }{\MM \VS{7}Wielkie wody nie zdołają zagasić miłości ani rzeki jej zatopić. Choćby ktoś oddał cały majątek swego domu za taką miłość, byłby z pewnością wzgardzony.


\par }{\MM \VS{8}Mamy małą siostrę, która jeszcze nie ma piersi. Cóż uczynimy z naszą siostrą w dniu, w którym będą o nią zabiegać?


\par }{\MM \VS{9}Jeśli jest murem, zbudujemy na niej srebrny pałac; a jeśli drzwiami, oprawimy ją deskami z cedru.


\par }{\MM \VS{10}Ja
{\ADD{jestem}} murem, a moje piersi jak wieże. Odtąd byłam w jego oczach jak ta, która znalazła pokój.


\par }{\MM \VS{11}Salomon miał winnicę w Baal-Hamon,
{\ADD{którą}} najął stróżom; każdy miał przynosić za jej owoc tysiąc srebrników.


\par }{\MM \VS{12}Ale moja winnica, którą mam,
{\ADD{jest}} przede mną. Miej ty sobie tysiąc srebrników, Salomonie, a dwieście
{\ADD{niech wezmą}} ci, którzy strzegą jej owocu.


\par }{\MM \VS{13}O ty, która mieszkasz w ogrodach, przyjaciele słuchają twego głosu; daj mi go usłyszeć.


\par }{\MM \VS{14}Pospiesz się, mój umiłowany, i bądź podobny do sarny albo młodego jelenia na górach wonności.


\par }