Izajaš.
46.
O devla Bel the Nebo pele a banďile tele; o dobitkos the o džviri ľidžan lengre modli. O modli, save tumen hordinenas, hine thode sar bremenos pro strapimen džviri. 
Banďile a pele tele; našťi zachraňinde peskre modli; on korkore džan andro zajaťje. 
„Šunen man, potomkale le Jakoboskre the tumen savore andral o Izrael, ko mek ačhiľan te dživel; Tumen, kas bavinavas, kanastar uľiľan, kas hordinavas pro vasta, kanastar avľan pro svetos. 
Me som furt oda jekh dži andro tumaro phuripen, hordinava tumen dži andre tumare šiva bala. Me tumen stvorinďom a me man pal tumende starinava; hordinava tumen pro vasta a zachraňinava tumen. 
Kaha man porovňinena a ko hin manca jekh? Kaha man porovňinena, hoj te avas jednaka? 
Varesave manuša čhiven avri o somnakaj andral o gonoro a važinen o rup pre vaha; len peske le zlatňikos, hoj lenge olestar te kerel modla. Paľis pes lake klaňinen a lašaren la. 
Len la pro vali a hordinen peha. Sar la thoven tele, ačhel furt ode a na čhalavel pes pal peskro than. Kajte pre late vareko vičinel, na del pes anglal; na zachraňinel les andral leskro pharipen. 
Ma bisteren pre oda a gondoľinen pal oda; len tumenge oda andro jile, tumen binošna manušale! 
Leperen tumenge pre oda, so pes ačhiľa varekana, bo me som Del a aver nane; me som Del a ňiko nane ajso sar me. 
Me ešebnovarestar dav te džanel oda, so ela; čirlastar oda, so pes mekča ačhela. A me phenav: ‚Miro planos pes ačhela, dokerava savoro, so kamav te kerel.‘ 
Le vichodostar vičinav le zorale orlos, andral e phuv, so hiňi dur, vičinav le muršes, savo kerela oda, so kamav. Oda, so phenďom, oda the kerava, a oda, so naplaňinďom, oda dokerava. 
Šunen man, tumen, so san zacata andro jile, tumen, so san dur la spravodľišagostar! 
Me anav pašes miro spravodľišagos, nane dur a miro spaseňje na avela nasig. Rozdava o spaseňje le Sionoske a le Izraeloske dava miri slava.“ 
