Job.
15.
Avke o Elifaz andral o Teman odphenďa kada: 
„O goďaver manuš na odphenďahas kajse balvajakre lavenca! Le tate luftostar na čaľiľahas avke sar tu! 
Ov na rušľahas vaš peske kajse chocsave vakeribnaha, le lavenca, so nane pre chasna! 
Se tu keres, hoj pes ňiko te na daral le Devlestar, a braňines le modľitbenge anglo Del! 
Bo tiro binos sikavel tire vušten, so te vakerel; kides tuke avri e čhib le špekulantengri. 
Tiro muj tut odsudzinel, na me; tire vušta vakeren pre tute. 
Či sal tu ešebno manuš, so uľiľa? Či salas sigeder sar o verchi? 
Či tu šunehas, sar o Del savoro plaňinelas? So, ča tut hin goďi savore manušendar? 
So ajso džanes, so amen na džanas? So achaľos feder sar amen? 
Maškar amende hin the šiva balengre the phure manuša, save hine phureder sar tiro dad. 
Či frima tuke hin le Devleskro poťešeňje abo o lav vakerdo ke tute šukares? 
Soske tut odcirdel tiro jilo? Soske tire jakha bľišťisaľon akor, 
sar visares tiri choľi pro Del a mukes avri andral o muj kajse lava? 
Ňisavo manuš nane bi o binos. Sar šaj vareko, ko uľiľa prekal e džuvľi, uľol spravodľivo? 
Se dikh, o Del pes na mukel aňi pre peskre aňjela a mek aňi o ňebos nane žužo andre leskre jakha! 
Ta akor keci buter o džungalo the previsardo manuš, savo pijel o nalačhipen sar o paňi!? 
Sikavava tut, ča šun man avri a vakerava tuke pal oda, so dikhľom, 
pal oda, so phende o goďaver manuša, a na garude andre oda, so priile peskre dadendar. 
Ča lenge sas diňi kadi phuv a o cudzinci ode na dživenas, hoj len te odlen le Devlestar. 
O nalačho manuš cerpinel calo dživipen, savore berša, so hine pripravimen prekal o bijileskre manuša. 
O darandutno hangos šunďol andre leskre kana; akor, sar hin smirom, avela pre leste o živaňis. 
Ov na pačal, hoj denašela andral o kaľipen; hino dino la šabľake. 
Ča pes tuľinel – hino le supengro chaben. Ov džanel, hoj o džives le kaľipnaskro leske hin pripravimen. 
O pharipen the o cerpišagos les daraven avri avke sar o kraľis pripravimen pro mariben, 
bo hazdel o vast pro zoralo Del a kerel pes muršeske pro Nekzoraleder. 
Džal pre leste zacatones a demel les le zorale šťitoha. 
Vašoda, hoj prikidňa andro muj le žirostar a thuľiľa andro per, 
bešela andro rozburimen fori, andro khera, kaj ňiko na bešel, save sas pripravimen, hoj len te čhiven tele. 
Na barvaľola a leskro barvaľipen na ačhela, aňi leskro majetkos na rozbarola pre phuv. 
Na denašela le kaľipnaske, ela sar stromos, saveske e jag labarela o konara, o dichos andral le Devleskro muj les zňičinela. 
Te na peha thovel avri oleha, hoj pes mukel pre oda, so na mol ňič, bo leskri odmena ela pre ňisoste. 
Sigeder, sar avela leskro časos, šučola avri a leskre konara imar na kvitňisaľona, 
sar o viňičis, so čhivel tele peskro hroznos akor, sar mek nane lačho, sar e oliva, savi pal peste čhivel tele o kvitki. 
Bo le nalačhe dženen na ela ňisave čhave a e jag chala o khera le interesarenge. 
Ločhona o pharipen a uľola lenge o nalačhipen; andro jilo len hin ča o klamišagos.“ 
