Izajaš.
43.
Ale akana, kavke phenel o RAJ, savo tut stvorinďa, Jakobona, savo tut kerďa, Izraelona: „Ma dara tut, bo me tut cinďom avri. Vičinďom tut tire naveha, tu sal miro. 
Te džaha prekal o paňa, avava tuha, a te prekal o prudengre paňa, na začhivena tut. Te džaha prekal e jag, na labareha tut a o plameňa pes tutar na chudena. 
Se me som o RAJ, tiro Del, o Sveto le Izraeloskro, tiro Spasiťeľis. Diňom vaš tuke le Egipt, le Kuš the la Seba, hoj tut te cinav avri. 
Vašoda, hoj sal mange vzacno a hin tut bari cena andre mire jakha a me tut kamav, dava vaš tuke le manušen a le naroden vaš tiro dživipen. 
Ma dara tut, bo me som tuha! Anava tire čhaven pal o vichodos a skidava tut pal o zapados. 
Le severoske phenava: ‚An len kade!‘ A le juhoske: ‚Ma zaačhav len!‘ An mire čhaven dural a mire čhajen pal o agora le svetoskre, 
sakones, kas vičinen mire naveha, kas stvorinďom pre miri slava, kas forminďom, he, kas kerďom!“ 
An avri le manušen, so hine kore, kajte len hin jakha, the olen, ko hine kašuke, kajte len hin kana. 
Mi skiden pes jekhetane savore narodi a mi zdžan pes o manuša. Ko lengre devlendar diňa anglal te džanel, so avela? Ko lendar phenďa anglal, so pes ačhela akana? Mi ačhaven peskre švedken, hoj vaš lende te zaačhen, hoj oda o manuša te šunen a te phenen: „Čačo len hin.“ 
„Tumen san mire švedki,“ phenel o RAJ, „the miro služobňikos, saves mange kidňom avri, hoj man te prindžaren, te pačan andre ma a te achaľon, hoj oda Me Som. Angle mande na sas ňisavo del a aňi pal mande na ela. 
Me som o RAJ, a aver Spasiťeľis nane, ča me. 
Me som oda, ko delas te džanel, zachraňinelas a vakerelas – me, a ňisavo aver del. Tumen san mire švedki,“ phenel o RAJ, „me som o Del. 
Me som o Del a furt avava, a ňiko našťi cirdel avri andral miro vast. Te me vareso kerav, ko šaj oda čerinel?“ 
Kada phenel o RAJ, tumaro Vikupiťeľis, o Sveto le Izraeloskro: „Bičhavava vaš tumenge andro Babilon, čhivava tele o brani le foroskre a čerinava o baripen le Chaldejcengro pro roviben. 
Me som o RAJ, tumaro Sveto, o Stvoriťeľis le Izraeloskro, tumaro Kraľis.“ 
Kada phenel o RAJ, savo kerďa o drom prekal o moros the o chodňikos prekal o baro paňi, 
savo ľigenďa o verdana le grajenca the e zoraľi armada pro meriben. Pašľon jekhetane a imar na ušťena; murdaľile andre a preačhile te labol sar e momeľi. 
„Bisteren pre oda, so sas, a imar ma gondoľinen pre oda, so pes ačhiľa. 
Dikh, akana kerav neve veci! Imar oda avel avri; či oda na dikhen? He, kerav o drom pre pušťa a dav o prudi le paňengre pre avrišuki phuv. 
Lašarena man o džviri pre maľa, o šakali the o sovi, bo anav o paňi pre pušťa a dav te čuľal o paňa pre avrišuki phuv, hoj te pijen mire manuša, mire avrikidle manuša, 
saven mange forminďom avri, hoj te giľaven pre miri chvala.“ 
„Ale tu, Jakobona, na vičinehas ke ma pre pomoca; salas mandar strapimen, Izraelona. 
Na anďal mange bakrores pro labarde obeti a tire obetenca man na dehas e pačiv. Na thovavas pre tu e chabeneskri obeta a na trapinavas tut oleha, hoj mange te labares o kaďidlos. 
Na cinďal mange o voňavo koreňje vaš o love a na anehas mange o žiros pal tire obeti, ale thovehas pre ma tire bini a trapinehas man tire nalačhipenenca. 
Me, Me Som oda, ko tuke odmukel o bini; kerav oda prekal mande a imar šoha mange na leperava pre tire bini. 
Leper mange, sostar man obviňines. Av sudzinas pes! Vaker a sikav mange, hoj tut hin čačipen. 
Tiro ešebno dad kerďa binos a ola, kas bičhavavas, hoj tut te sikaven, pes mange vzburinenas. 
Vašoda tele dikhľom le rajen andre tiri svetiňa; le Jakob diňom te zňičinel a le Izrael anďom pro asaben.“ 
