Jan.
3.
Sas jekh Farizejis, so pes vičinelas Nikodem, a ov sas baro manuš maškar o Židi. 
Ov avľa rači ko Ježiš a phenďa leske: „Rabbi, džanas, hoj avľal le Devlestar sar učiťeľis, bo ňiko našťi kerel ajse zazraki, sar tu keres, te leha na uľahas o Del.“ 
O Ježiš leske odphenďa: „Čačes, čačes phenav tuke: Oda, ko na uľola pale, našťi dikhel o kraľišagos le Devleskro.“ 
Avke o Nikodem phučľa: „Sar šaj uľol manuš, te hino imar phuro? Či šaj džal dujtovar peskra dake andro per, hoj te uľol?“ 
O Ježiš odphenďa: „Čačes, čačes phenav tuke, te vareko na uľola andral o paňi the andral o Duchos, našťi džal andro kraľišagos le Devleskro. 
So uľiľa andral o ťelos, hin o ťelos, a so uľiľa andral o Duchos, hin o duchos. 
Ma čudaľin tut, hoj tuke phenďom: ‚Mušinen te uľol pale.‘ 
E balvaj phurdel, kaj kamel, šunes la, ale na džanes, khatar avel a kaj džal. Avke oda hin the sakoneha, ko uľiľa andral o Duchos.“ 
O Nikodem lestar phučľa: „Sar pes oda šaj ačhel?“ 
O Ježiš leske odphenďa: „Se tu sal učiťeľis andro Izrael a kada na džanes? 
Čačes, čačes phenav tuke, hoj so džanas, phenas a oda, so dikhľam, vakeras avri, no tumen na prilen amaro sveďectvos. 
Te tumenge vakerav pal o veci kale svetoskre a na pačan, sar paľis pačana, te tumenge vakerava pal o veci le ňeboskre? 
Ňiko na geľa upre andro ňebos, ča oda, ko avľa tele andral o ňebos, o Čhavo le Manušeskro. 
Avke sar o Mojžiš pre pušťa hazdňa upre le sapes, mušinel te avel uprehazdlo the o Čhavo le Manušeskro, 
hoj sakones, ko pačal andre leste, te avel o večno dživipen. 
Bo o Del avke kamelas o svetos, hoj diňa peskre jekhore Čhas, hoj ňiko, ko pačal andre leste, te na merel, ale te avel les o večno dživipen. 
Bo o Del na bičhaďa pro svetos peskre Čhas, hoj te odsudzinel o svetos, ale hoj les te spasinel. 
Oda, ko pačal andre leste, na ela odsudzimen. Ale oda, ko na pačal, imar hino odsudzimen, bo na pačanďiľa andro nav le Devleskre jekhore Čhaskro. 
Kada hin oda sudos, hoj o švetlos avľa pre phuv, ale o nipi buter kamenas o kaľipen sar o švetlos, bo lengre skutki sas nalačhe. 
Bo oda, ko kerel o nalačhe veci, našťi avri ačhel o švetlos a na džal andro švetlos, hoj te na dičhol, so kerel. 
Ale oda, ko dživel andro čačipen, džal andro švetlos, hoj pes te sikavel, hoj oda, so kerel, hin kerdo andro Del.“ 
Paľis avľa o Ježiš peskre učeňikenca andre judsko phuv. Ode lenca ačhiľa a bolelas. 
A the o Jan bolelas andro Ainon, paš o Salem, bo ode sas but paňi a o manuša ode avenas a denas pes te bolel. 
Kada sas mek angloda, sar o Jan sas phandlo andre bertena. 
Varesave učeňika le Janoskre pes vesekedinenas jekhe Židoha pal oda, hoj so phenel o zakonos, sar pes kampel te obžužarel. 
Avle ko Jan a phende leske: „Rabbi, oda, ko sas tuha pre oki sera pal o Jordan a pal savo tu diňal sveďectvos, bolel a savoredžene džan ke leste.“ 
O Jan odphenďa: „O manuš peske našťi lel ňič korkoro, te leske oda na sas dino andral o ňebos. 
Tumen korkore san mire švedki, hoj me phenďom: ‚Me na som o Kristus, ale som bičhado anglal leste.‘ 
E terňi patrinel le terneske a o prijaťeľis le terneskro, savo ode ačhel a šunel, igen radisaľol, sar šunel le terneskro hangos. Kada miro radišagos hin akana pherdo. 
Ov mušinel te barol a me te cikňol. 
Oda, ko avel upral, hino upral savorende. Ko hino pal e phuv, hino pal e phuv a vakerel pal o veci, so pes kerel pre phuv; ale oda, ko avel andral o ňebos, hino upral savorende. 
Ov vakerel pal oda, so dikhľa a šunďa, ale ňiko na prilel leskro sveďectvos. 
Oda, ko prilel leskre lava, sikavel, hoj o Del hino čačipnaskro. 
Bo oda, kas o Del bičhaďa, vakerel o lava le Devleskre, bo o Del leske del le Duchos bi e mira. 
O Dad kamel le Čhas a diňa savoro andre leskre vasta. 
Oda, ko pačal andro Čhavo, oles hin o večno dživipen, ale oda, ko na prilel le Čhas, na dikhela o dživipen, ale ačhel pre leste e choľi le Devleskri.“ 
