Žalmi.
62.
Le Jedutunoske, savo ľidžal o bašaviben. Le Davidoskro žalmos. 
Ča andro Del arakhel miri duša o smirom; lestar avel miro spaseňje. 
Ča ov hin miri skala, miro spaseňje the miro hrados, ňič manca na čhalavela. 
Mek dži kana pre mande džana? Savore man daraven avri, hoj man čhivena tele sar e fala, so maj perel tele, sar o muros, so šaj visaľol avri. 
Ča pal oda vakeren, sar man te cirdel tele pal o učo than. Rado dikhen o klamišagos; le vuštenca žehňinen, ale le jilenca prekošen. 
Ča andro Del arakhel miri duša o smirom, ča pre leste man mukav. 
Ča ov hin miri skala, miro spaseňje the miro hrados, ňič manca na čhalavela. 
O Del man spasinel a del man pačiv. O Del hin miri zoraľi skala a miro than, kaj man garuvav. 
Manušale, muken tumen pre leste andre dojekh časos, čhiven avri anglal leste o trapišagi andral tumare jile! Bo o Del hin amaro than, kaj pes garuvas. 
Savore manuša hine ča balvajori, na mon ňič. Te len thoďahas pro vahi, ulehas lokeder sar thuv. 
Ma muken tumen pro love, so lena avre manušenge, aňi pre oda, so čorena avrenge; te tuke barol o barvaľipen, ma prithov paš oda o jilo. 
Jekhvar prevakerďa o Del, duj veci achaľiľom: Tiri hiňi e zor, Devla, 
a tiro hin o verno kamiben, RAJEJA! Tu čačes počineha sakoneske pal oda, sar kerel. 
