2. Mojžišoskro.
20.
O Del vakerelas savore kala lava: 
„Me som o RAJ, tiro Del, savo tut iľa avri andral o Egipt, andral o otroctvos. 
Na ela tut aver devla, ča jekh me! 
Na kereha tuke ňisavi modla aňi podoba olestar, so hin upre pro ňebos, tele pre phuv abo andro paňi telal! 
Na banďoha anglal lende aňi len na lašareha, bo me som o RAJ, tiro Del, o žjarlivo Del, savo vaš o bini le dadengre marel le čhaven dži andro trito the štarto pokoleňje ole dženengre, save man našťi avri ačhen. 
Ale o verno kamiben presikavav ezera pokoleňjenge, save man kamen a doľikeren mire prikazaňja. 
Na pheneha andral o muj ča avke o nav le RAJESKRO, tire Devleskro, bo o RAJ marela sakones, ko lela o nav le Devleskro zbitočňe andro muj! 
Leper tuke pro šabat, hoj les te pošvecines! 
Šov dživesa kereha savori tiri buči, 
ale eftato džives hin o šabat prekal o RAJ, prekal tiro Del. Na kereha ňisavi buči aňi tu aňi tire čhave aňi tire čhaja aňi tire sluhi aňi tiro dobitkos aňi o cudzincos, savo dživel maškar tumende. 
Se o RAJ kerďa tel o šov džives o ňebos the e phuv, o moros a savoro, so hin andre, a pro eftato džives peske odpočovinďa. Vašoda o RAJ požehňinďa o šabat a pošvecinďa les. 
De pačiv tira da the tire dades, hoj but te džives andre odi phuv, so tuke dela o RAJ, tiro Del! 
Na murdareha! 
Na kereha lubipen! 
Na čoreha! 
Na svedčineha klamišagoha pre aver manuš! 
Tire jakha te na žadinen ňič, so hin avreskro; te na žadinen aňi leskro kher aňi leskra romňa aňi leskre sluhen aňi leskra gurumňa aňi leskre somaris aňi ňič aver, so patrinel avreske!“ 
Sar o manuša šunde o hromi the o zoralo hangos la trubakro a dikhle o bleski the o thuv andral o verchos, igen izdranas daratar a ačhenas dural. 
Akor phende le Mojžišoske: „Tu amenca vaker a amen šunaha. Te na vakerel amenca o Del, hoj te na meras.“ 
O Mojžiš lenge odphenďa: „Ma daran tumen, se o Del tumen avľa te skušinel, hoj lestar te daran a imar te na keren o bini.“ 
Avke o manuša ačhenas dur a ča o Mojžiš džalas paš e kaľi chmara, andre savi sas o Del. 
Paľis o RAJ phenďa le Mojžišoske: „Kada phen le Izraelitenge: ‚Dikhľan, hoj tumenca vakeravas andral o ňebos. 
Ma keren tumenge ňisave avre devlen paš mande: aňi rupune aňi somnakune. 
Kereha mange la čikatar oltaris a obetineha upre o labarde the smiromoskre obeti, tire bakren the dobitkos. Kereha oda všadzik, kaj tuke phenava, hoj man te lašares, a me avava a požehňinava tut. 
Te mange ačhaveha oltaris le barendar, ma priker len. Bo te ola bara prikereha tire sersamoha, imar na ena sveta. 
Paš miro oltaris na džaha upre le garadičenca, hoj tuke te na dičhol tel o gada.‘ “ 
