Job.
35.
Paľis o Elihu phenďa: 
„Gondoľines tuke, hoj oda hin mištes, sar phenes: ‚Man hin čačipen a na le Devles.‘? 
Abo sar phučes: ‚Savi man hin olestar chasna? So man hin olestar, hoj na kerava binos?‘ 
No, me odphenava tuke the tire prijaťeľenge: 
‚Zadikh tut pro ňebos a pozorin, dikh pro chmari, save hine učeder sar tu! 
Te kerďal binos, dukhaďal le Devles oleha? Te kereha pherdo bini, kereha leske oleha vareso namištes? 
Te tu sal spravodľivo, so les oleha des? Abo so šaj prilel o Del andral tire vasta? 
Tiro nalačhipen dukhavel ča ajse manušes, sar sal tu, a tiro spravodľišagos hin ča pro lačho le manušenge.‘ 
O manuša jojčinen, sar len aver džene igen trapinen, mangen, hoj lenge vareko te pomožinel andral o vasta le zorale manušengre. 
Ale ňiko lendar na phučel: ‚Kaj hino o Del, miro Stvoriťeľis, savo amen del o giľa rači, 
savo amen del bareder goďi sar le dzive džviren a kerel amendar goďaveder, sar hine o čirikle pro ňebos?‘ 
Roven, hoj lenge te pomožinel, ale o Del lenge na odphenel, bo hine barikane a nalačhe. 
Čačo hin, hoj o Del na šunel avri chocsave lava, o Nekzoraleder pre lende aňi na dikhel, 
a na mek akor, sar tu phenes, hoj les na dikhes, hoj tiri veca hiňi anglo Del a tu pre leste mušines te užarel! 
A ke oda mek phenes, hoj leskri choľi šoha na potrestinel a ov aňi na dikhel pro nalačhipen! 
Avke tu vakeres but nagoďaver lava a phundraves o muj zbitočňe.“ 
