Žalmi.
143.
Le Davidoskro žalmos. RAJEJA, šun miri modľitba, šun miro pokorno mangipen! Odphen mange, bo sal verno the spravodľivo! 
Ma sudzin tire služobňikos, bo ňisavo džido manuš nane spravodľivo anglal tu. 
O ňeprijaťeľis pre mande džal, demel manca andre phuv; thovel man te bešel andro kaľipen sar olen, ko imar čirla mule. 
Miro duchos slabisaľol, miro jilo imar na birinel te ľidžal o pharipen. 
Leperav mange pre ola dživesa, so sas varekana, gondoľinav pal savoreste, so kerďal, avel mange pre goďi e buči, so kerďal tire vastenca. 
Ke tute hazdav mire vasta, som igen smedno pal tu sar e avrišuki phuv pal o paňi. 
So neksigeder mange odphen, RAJEJA, miro duchos imar na birinel! Ma garuv mange tiro muj, hoj te na dičhuvav avri sar ola, ko džan tele andro hrobos. 
De, hoj tosara te šunav tiro verno kamiben, bo pre tute man mukav. Sikav mange o drom, khatar te džal, bo pačav andre tu. 
Zachraňin man mire ňeprijaťeľendar, RAJEJA! Ke tute man garuvav. 
Sikav man te kerel tiri voľa, se tu sal miro Del. Tiro lačho Duchos man mi ľidžal pal e rovno phuv. 
RAJEJA, obdžiďar man angle tiro nav; le man avri andral o pharipen, bo sal spravodľivo. 
Zňičin mire ňeprijaťeľen, bo tiro kamiben hino pačivalo ke ma; murdar savoren, ko man trapinen, bo me som tiro služobňikos. 
