O Kazaťeľis.
1.
Kala lava vakerel o Kazaťeľis, le Davidoskro čhavo, savo kraľinelas andro Jeruzalem. 
„Zbitočno, sa hin zbitočno,“ phenďa o Kazaťeľis, „ňič pre ňisoste nane a na del pes te achaľol.“ 
So ela le manušes savora phara bučatar, savaha pes trapinel kade pre phuv? 
Jekh pokoleňje oddžal, dujto pokoleňje avel, ale e phuv ačhel furt. 
O kham avel avri, o kham zaperel andre a pale siďarel pre peskro than, khatar pale avel avri. 
E balvaj phurdel pro juhos a paľis pes visarel pro severos; furt kružinel, kružinel a visaľol pale pre peskre droma. 
Savore paňa džan andro moros, ale o moros šoha ňikda nane pherdo. O paňa furt peren pale pre oda than, khatar avle, hoj te džan pale. 
Andre savoreste hin pherdo trapišagos, aňi pes oda na del te phenel avri le lavenca. E jakh našťi dočaľol olestar, so dikhel, aňi o kan na pherďol olestar, so šunel. 
Oda, so sas, oda the ela, a so pes kerelas, oda pes pale kerela. Nane ňič nevo pre phuv. 
Te vareko pal varesoste phenďahas: „Dikh, kada hin nevo!“ – no the oda imar sas čirla angloda, sar avľam pro svetos. 
Ňiko peske na leperel pre ola manuša, so dživenas. Aňi pre ola manuša, save mek avena, peske na leperena ola džene, ko ena pal lende. 
Me, o Kazaťeľis, somas kraľis le Izraelitenge andro Jeruzalem. 
Iľom mange andro jilo, hoj goďaha rodava avri sa a dodžanava man savoro, so pes kerel tel o ňebos. Savo baro pharipen thoďa o Del pro manuša! 
Dikhľom savore skutki, so pes kerel pre phuv, a dikh, ňič nane pre ňisoste lačho, sar te ča denašľomas pal e balvaj. 
Oda, so hin bango, pes na del te rovňinel avri; oda, so nane, pes na del te rachinel. 
Phenďom mange andro jilo: „Dochudňom bareder goďi, buter sar savore, save angle mande kraľinenas andro Jeruzalem, a miro jilo sikľiľa but goďaveripen the prindžaripen.“ 
Iľom mange andro jilo, hoj man te dodžanav pal o prindžaripen the goďaveripen a the so hin o diliňipen the nagoďaveripen, ale avľom pre oda, hoj the oda hin o denašiben pal e balvaj. 
But goďaveripen anel but trapišagos; buter prindžaripen anel buter dukh. 
