Prislovja.
5.
Čhavo miro, šun mištes miro goďaveripen a visar tiro kan paš mire lava, hoj te achaľos. 
Avke tut džaneha mištes te ľikerel a le lavenca sikaveha, hoj tut hin o prindžaripen. 
Pal o vušta la avra džuvľake čuľal o medos a lakri čhib hiňi hladko sar olejos, 
ale pro koňec hiňi kirko sar e palina a ostro sar e šabľa, so čhinel pal soduj seri. 
Lakre pindre ľidžan andro meriben a lakre kroki tele andro Šeol. 
Oj na ačhel pro drom, so ľidžal ko dživipen, ale phirel banges a aňi olestar na džanel. 
Vašoda akana, čhave mire, šunen man a ma visaren tumen het olestar, so tumenge phenav. 
Ačh dur kajsa džuvľatar a ma dža aňi paš o vudar lakre khereskro! 
Bo te oda kereha, našaveha tiri pačiv paš aver džene a o bijileskro manuš tuke lela o dživipen; 
aver džene lena tiro barvaľipen a oda, pre soste tu kerehas, ela aver dženeskro. 
Paš o meriben jojčineha dukhatar, sar tuke o nasvaľiben chala calo ťelos. 
Paľis pheneha: „Sar na kamavas, hoj mange te dovakeren! Na davas mange ňikastar te phenel! 
Soske na kamavas te šunel mire učiťeľen? Soske na šunavas olen, ko man kamenas te sikavel? 
Akana som jekhvareste calkom zňičimen a teledikhlo maškar amare manuša.“ 
Pi o paňi andral tiri chaňig, o paňi, so avel andral tiri chaňigori! 
Kames, hoj pes tire prameňa te rozčhiven avri pro uľici? Soske te rozdes tiro kamiben avre džuvľenge andro foros? 
Tiro kamiben hino ča prekal tiri romňi; ma de les avra džuvľake! 
Av požehňimen tire prameňistar a radisaľuv tira romňatar, savaha sal terňipnastar! 
Oj hiňi šukar a lačhi sar e terňi srnka! Lakre koľina tuke mi anen furt o radišagos; domuk lakre kamibnaske, hoj tut te zalel. 
Čhavo miro, soske te des tiro kamiben avra džuvľake? Soske te obchudes avra džeňa? 
Se o RAJ dikhel pre dojekh tiro drom a džanel savore tire krokendar. 
Le bijedevleskres dochudena leskre nalačhipena; ela phandlo andro puta peskre binengre. 
Kajso manuš merela, bo na phenďa „Na“ peskre žadoscenge a ela našado vaš peskro baro diliňipen, so kerďa. 
