Matuš.
11.
Sar imar dovakerďa o Ježiš peskre dešuduje učeňikenge, so te keren, geľa odarik het, hoj te sikavel a te kazinel andro galilejska fori. 
O Jan Krsťiťeľ sas andre bertena, a sar šunďa, save veci kerel o Ježiš, bičhaďa duje peskre učeňiken, 
hoj lestar te phučen: „Sal tu ‚oda, ko avel‘, abo kampel te užarel avres?“ 
O Ježiš lenge odphenďa: „Džan a phenen le Janoske, so šunen a dikhen: 
O kore dikhen, o bange phiren, o malomocna pes žužaren, o kašuke šunen, o mule ušťen andral o meriben a le čorenge pes vakerel o evaňjelium. 
Bachtalo hin oda manuš, ko pes pre ma na pohoršinel!“ 
Sar on odgele, chudňa o Ježiš te vakerel le nipenge pal o Jan: „So geľan te dikhel pre pušťa? E trsťina sar laha čhalavel e balvaj? 
Abo so geľan te dikhel? Manušes urdones andro barikane gada? Se ola, ko uren o barikane gada, bešen andro barikane khera. 
Abo soske geľan? Te dikhel le prorokos? He, phenav tumenge, barederes sar prorokos. 
Bo ov hin oda, pal kaste hin pisimen: ‚Me bičhavav mire poslos anglal tu a ov tuke pripravinela o drom.‘ 
Čačipen phenav tumenge, hoj maškar savore nipi, ko uľile andral e džuvľi, na sas bareder sar o Jan Krsťiťeľ; ale oda, ko hino nekcikneder andro ňeboskro kraľišagos, hino bareder sar ov. 
Le Janoskre Krsťiťeľiskre dživesendar dži akana zľidžal o kraľišagos le ňeboskro olen, ko pes andre zorales ispiden, a on pes andre dochuden. 
Bo savore Proroka the o Zakonos prorokinenas pal o kraľišagos dži ko Jan. 
A te oda kamena te prilel: Ov hino o Eliaš, savo mušinďa te avel. 
Kas hin kana, hoj te šunel, mi šunel!“ 
„Kaha porovňinava adadživeseskre manušen? Hine sar ola čhavore, save bešen pro pľacos, vičinen peskre kamaraten a phenen: 
‚Bašavahas tumenge, ale na khelenas; rovahas andre žaľa, ale na rovenas.‘ 
Bo avľa o Jan, na chalas aňi na pijelas a phende: ‚Hin andre leste o nalačho duchos.‘ 
Avľa o Čhavo le Manušeskro, chalas the pijelas a phende: ‚Dikhen, o manuš, savo peske rado but chal the pijel; ľikerel pes le binošnenca the le colňikenca.‘ O goďaveripen pes presikavel sar čačipen oleha, so kerel.“ 
Akor chudňa te karhinel o fori, andre save kerďa nekbuter zazraki vaš oda, hoj pes na visarde le binendar: 
„Jaj, vigos tuke Chorazin! Vigos tuke, Betsaido! Bo te pes andro Tir the andro Sidon ačhilehas ola zazraki, so pes ačhile ke tumende, čirla pes imar urdehas andro žaľakre gone, čhidehas peske pro šero o prachos a visardehas pes le binendar. 
Ale phenav tumenge, hoj le forenge Tir the Sidon ela lokeder pro sudno džives sar tumenge. 
A tu Kafarnaum, kames tut te ľidžal upre dži andro ňebos? Aveha telečhido dži andro peklos, bo te pes andre Sodoma ačhilehas ola zazraki, so pes ačhile ke tu, ta mek dži adadžives ačhiľahas. 
Ale phenav tumenge, hoj la phuvake Sodoma ela lokeder pro sudno džives sar tuke.“ 
Akor andre oda časos phenďa o Ježiš: „Paľikerav tuke, Dado, Raja upral o ňebos the upral e phuv, hoj garuďal kala veci anglo manuša, save hine goďaver the avrisikade, a sikaďal len le cikne čhavorenge. 
He, Dado, bo avke oda kamehas. 
Miro Dad mange diňa savoro. Ňiko na džanel le Čhas, ča o Dad; aňi le Dades na džanel ňiko, ča o Čhavo the oda, kaske les o Čhavo kamel te sikavel. 
Aven ke mande savore, so san strapimen a na birinen! Me tumenge dava te odpočovinel. 
Len pre tumende miro jarmos a sikľon mandar, bo me som cicho the pokorno andro jilo, a arakhena o odpočinkos prekal tumare duši. 
Bo miro jarmos hino loko a miro bremenos nane pharo.“ 
