Izajaš.
45.
„Kada phenel o RAJ peskre pomazimen muršeske, le Kiroske: Chudňom tut le čače vastestar, hoj angle tute te rozpučinav le naroden, te lav le kraľendar lengri zor, te phundravav angle tute o vudara, hoj te na ačhen o brani zaphandle. 
Me džava anglal tu a rovňinava avri o brehi, o brondzune brani phagerava a o trastune zavori prephagava. 
Dava tuke o barvaľipen, so hino garudo andro kaľipen, a o vzacna veci andral o garude thana, hoj te džanes, hoj me som o RAJ, o Del le Izraeloskro, savo tut vičinav tire naveha. 
Vaš miro služobňikos Jakob the vaš o Izrael, saves mange kidňom avri, vičinďom tut tire naveha; diňom tut pačivalo nav, kajte man na prindžares. 
Me som o RAJ, ňiko aver nane; aver Del nane, ča me. Diňom tut zor, kajte man na prindžares, 
hoj te džanen savore manuša pal o vichodos dži pro zapados, hoj nane aver Del, ča me. Me som o RAJ a ňiko aver nane. 
Me kerav o švetlos the o kaľipen; anav o lačhe dživesa the o nalačhe dživesa. Me, o RAJ, kada savoro kerav. 
De brišind, ňebona, a le chmarendar mi čuľal o spravodľišagos. Phundrav tut, phuvije, hoj te uľol tutar e spasa a jekhetane laha te pučinel avri o spravodľišagos. Me, o RAJ, kada savoro stvorinďom. 
Vigos oleske, ko pes vesekedinel peskre Stvoriťeľiha, jekh čikakro kotor maškar aver čikakre kotora pre phuv! Či šaj phenel e čik peskre hrnčjariske: ‚So keres?‘ abo, ‚Namištes keres‘? 
Vigos oleske, ko phenel le dadeske: ‚Soske keres čhaven?‘ a la dake: ‚Soske ločhos?‘ 
Kada phenel o RAJ, o Sveto le Izraeloskro a leskro Tvorcas: Soske mandar phučen, so kerava mire čhavenca? Soske mange phenen, so te kerav? 
Me stvorinďom e phuv a pre late stvorinďom le manušes. Me korkoro mire vasteha rozcirdňom o ňebos; me rozkazinav savore ňeboskre švetlenge. 
Me uštaďom le Kiros te kerel o spravodľišagos a rovňinava avri savore leskre droma. Ov ačhavela miro foros a premukela mire zaile manušen, na vaš o love aňi vaš o dari, phenel o Nekzoraleder RAJ.“ 
Kada phenel o RAJ: „O barvaľipen le Egipťanengro the o rodipen le Kušijcengro ela tiro a o uče murša andral e Seba avena ke tute a ena tire otroka; phirena pal tute zaphandle andro lanci, banďona tele anglal tute a mangena pes tuke: ‚Ča tuha hin o Del, ňiko aver nane, aver del nane.‘ “ 
Čačes, tu sal o Del, savo pes garuvel, o Del le Izraeloskro, o Spasiťeľis. 
Ola, ko keren o modli, pes ladžana; savore ena teledikhle a ena pro asaben. 
O RAJ spasinela le Izrael a oda spaseňje ela pro furt; imar šoha tumen na ladžana a na avena teledikhle. 
Bo kada phenel o RAJ, savo stvorinďa o ňebos – ov hin o Del, savo kerďa e phuv, forminďa a zathoďa la; na kerďa la prazdno, ale hoj te bešen andre o manuša: „Me som o RAJ a ňiko aver nane. 
Me na vakeravas andral o garuďipen, varekhatar andral o kaľipen. Me na phenďom le Jakoboskre potomkenge: ‚Roden man varekhaj pro zamukle thana.‘ Me som o RAJ, me vakerav o čačipen a phenav oda, so hin spravno. 
Skiden tumen upre a aven, aven jekhetane paš ma, tumen, so predžiďiľan le narodendar. Ola, ko peha hordinen peskre kaštune modli, na achaľon ňisoske, modľinen pes ko devla, save len našťi zachraňinen. 
Den te džanel a aven mange te phenel; dovakeren tumen jekhetane: Ko kada vakerelas ešebnovarestar? Ko kada delas te džanel imar čirla? Či na me o RAJ? Aver Del nane, ča me. Nane aver čačo Del, savo šaj zachraňinel. 
Visaren tumen ke ma a avena zachraňimen, savore agora la phuvakre, bo me som o Del a ňiko aver nane! 
Pre mande korkoreste iľom vera, andral miro muj avľa avri o lav andro spravodľišagos savo pes na del te lel pale: Dojekh khoč anglal mande banďola a dojekh čhib viznavinela 
a phenela: ‚Ča andro RAJ hin e zachrana the e zor.‘ “ Ke leste avena a ladžana pes savore, ko pre leste chanas choľi. 
Ale andro RAJ ena savore potomki le Izraeloskre zachraňimen a lašarena pes andre leste. 
