Lukaš.
16.
O Ježiš phenďa peskre učeňikenge: „Sas jekh barvalo manuš a les sas jekh sluhas, so leske dodikhelas pro barvaľipen. A avle pro sluhas te phenel, hoj leske rozčhivkerel o barvaľipen. 
Avke peske les vičinďa a phenďa: ‚So pal tu šunav? Sikav mange, so keres oleha, so tuke diňom, bo imar buter našťi dodikheha pre miro barvaľipen.‘ 
O sluhas peske phenďa: ‚So kerava, te mandar o raj lela e buči? Te kopaľinel na birinav a te žobrinel man ladžav. 
Imar džanav, so kerava, hoj man o manuša te prilen andre peskre khera, sar našavava e buči.‘ 
Avke peske vičinďa po jekhes olendar, ko kamenas le rajeske, a le ešebnonestar phučľa: ‚Keci kames mire rajeske?‘ 
Odphenďa: ‚Šel sudi olivovo olejos.‘ Ov leske phenďa: ‚Le o papiris, kaj hin pisimen, keci kames, a beš sigo a pisin penda (50) sudi.‘ 
Paľis phučľa le dujtonestar: ‚Tu keci kames?‘ Odphenďa: ‚Ezeros (1 000) gone zrnos.‘ Ov leske phenďa: ‚Le kade o papiris, kaj hin pisimen, keci kames, a pisin ochto šel (800) gone.‘ 
A o raj lašarďa le napačivale sluhas, hoj kerďa avke goďaha. Bo kale svetoskre manuša keren jekh avreha goďavereder sar o čhave le švetloskre. 
The me tumenge phenav: Keren tumenge prijaťeľen le načačipnaskre barvaľipnastar, hoj sar jekhvar našľola oda barvaľipen, te prilen tumen andro večna khera.“ 
„Oda, ko hino verno andro frima, hino verno the andro but, a ko nane verno andro frima, nane verno aňi andro but. 
Te na sanas verna andre le svetoskro barvaľipen, ko tumenge dela oda čačo barvaľipen? 
A te na sanas verna andre oda, so nane tumaro, ko tumenge dela oda, so hin tumaro?“ 
„Ňiko našťi služinel duje rajenge. Bo jekhes kameha a dujtones našťi avri ačheha, abo jekhes rado dikheha a dujtones tele dikheha. Našťi služinen the le Devleske the le svetoskre barvaľipnaske.“ 
Kada savoro šunenas the o Farizeja, so igen kamenas o love, a asanas lestar. 
A o Ježiš lenge phenďa: „Tumen san ola, ko korkore pestar keren čačipnaskre anglo manuša, ale o Del prindžarel tumare jile. Bo oda, so hin vzacno le manušenge, oda hin le Devleske džungipen.“ 
„O Zakonos the o Proroka hine dži paš o Jan; akorestar pes vakerel pal o kraľišagos le Devleskro a sako pes ispidel zoraha andre. 
Ale sigeder o ňebos the e phuv našľona, sar te našľiľahas andral o Zakonos jekh čjarkica. 
Sako, ko premukel peskra romňa a lel peske avra, kerel o lubipen a sako, ko peske lela kajsa romňa, sava aver rom premukľa, kerel o lubipen.“ 
„Sas jekh barvalo manuš, so pes urelas andre ola nekšukareder gada a sako džives mulatinelas a dživelas barikanes. 
Sas the jekh čoro manuš, saves vičinenas Lazar. Ov pašľolas paš leskri brana a sas les pherdo vredi. 
Kamelas te chal o trušini, so perenas le barvaleske pal o skamind. No mek the o rikone avenas a ľizinenas leske o vredi. 
Ačhiľa pes, hoj o čoro manuš muľa a o aňjela les ľigende paš o Abraham andro ňebos. Muľa the o barvalo a sas parundo. 
Paľis andro peklos andro dukha hazdňa o jakha a dikhľa dural le Abraham the le Lazar paš leste. 
Akor vičinďa: ‚Dado Abraham, av ke ma jileskro! Bičhav le Lazar, hoj te močinel bajča o agor le angušteskro andro paňi a te cinďarel mange e čhib, bo igen cerpinav andre kadi jag!‘ 
O Abraham phenďa: ‚Čhavo miro, ma bister pre oda, hoj tu chudňal savore lačhe veci, sar dživehas, a o Lazar chudňa o nalačhe. Avke akana ov radisaľol a tu cerpines. 
A mek paš oda hin maškar amende the maškar tumende bari chev, hoj aňi ola, ko kamen te predžal adarik kode, našťi predžan a aňi ola, ko kamen te avel odarik kade, našťi pes dochuden ke amende.‘ 
Phenďa: ‚Akor mangav tut, dado Abraham, bičhav les andre mire dadeskro kher, 
bo hin man pandž phrala. Mi džal a mi dovakerel lenge zorales, hoj pes the on te na dochuden pre kada cerpišagoskro than!‘ 
Ale o Abraham leske phenďa: ‚Hin len o Mojžiš the o Proroka – len mi šunen!‘ 
O barvalo odphenďa: ‚Na, dado Abraham! Ale te vareko ušťela andral o meriben a džala ke lende, akor pes visarena le binendar!‘ 
Ale o Abraham phenďa: ‚Te na šunen le Mojžiš the le Proroken, ta na pačana aňi akor, te vareko ušťela andral o meriben.‘ “ 
