Jakob.
2.
Phralale mire, sar ola, ko pačan andro Ježiš Kristus, andro Raj la slavakro: Ma dikhen pro manuš a ma keren rozďjel maškar o manuša. 
Bo te avľahas andre tumari khangeri murš somnakuňa angrusaha, urdo andro šukar gada, a te avľahas the čoro murš andro melale gada, 
a dikhľanas pre oda, pre kaste hin ola šukar gada a phenďanas leske: „Tu tuke šukares beš kade,“ ale le čoreske phenďanas: „Tu ačh kode,“ abo: „Beš tuke kade paš mire pindre,“ 
či na keren oleha rozďjel maškar tumende? Či na ačhiľan sudci, save namištes gondoľinen a sudzinen? 
Šunen, mire lačhe phralale! Či peske na kidňa o Del avri le čoren andral kada svetos, hoj te ačhen barvale andro pačaben a te prilen o kraľišagos, pal savo o Del diňa lav olenge, ko les kamen? 
Ale tumen tele dikhľan le čores! Či nane oda ipen o barvale, ko tumen trapinen a cirden pal o sudi? 
Či nane oda on, ko pes ruhinen pre oda lačho nav le Rajeskro, so tumenge o Del diňa? 
No, te doľikeren o zakonos le kraľišagoskro, avke sar hin pisimen: „Kameha avres avke sar tut korkores!“ Ta akor mištes keren. 
Ale te keren rozďjel maškar o manuša, akor keren binos a o zakonos tumen usvedčinel sar olen, ko les na doľikeren. 
Bo oda, ko doľikerďahas calo zakonos, ale jekh prikazaňje na doľikerďahas, hino vinnovato andre savore. 
Se Oda, ko phenďa: „Na kereha lubipen“, phenďa the: „Na murdareha.“ No, kajte na keres lubipen, ale murdares, na doľikeres o zakonos. 
Avke vakeren the keren sar ola, ko ena sudzimen pal o zakonos so del e sloboda! 
Bo o sudos bi e milosť užarel oles, ko na presikavelas e milosť. Ale e milosť zviťazinel upral o sudos! 
So hin olestar, phralale mire, te vareko phenel, hoj les hin o pačaben, ale nane les o skutki? Či šaj les oda pačaben zachraňinel? 
Te le phrales abo la pheňa na uľahas so te urel a na uľahas len o dživeseskro chaben, 
a te lenge vareko tumendar phenďahas: „Džan andro smirom, tačaren tumen a chan,“ ale te len na diňanas oda, so kampel le ťeloske, so len hin olestar? 
Avke the o pačaben, te les nane o skutki, hino mulo. 
Ale vareko phenela: „Tut hin o pačaben a man hin o skutki.“ Sikav mange tiro pačaben bi o skutki a me tuke sikavava miro pačaben andral mire skutki. 
Tu pačas, hoj hin jekh Del? Mištes keres. The o demona pačan a izdran. 
Kames, hoj tuke te sikavav, tu nagoďaver manušeja, hoj o pačaben bi o skutki hino mulo? 
Či na sas o Abraham, amaro dad, ospravedlňimen le skutkendar, sar anďa peskre čhas le Izak te obetinel pro oltaris? 
Akor dikhes, hoj o pačaben kerelas jekhetane leskre skutkenca a o skutki keren leskro pačaben dokonalo. 
A ačhiľa pes, so hin pisimen: „O Abraham pačanďiľa le Devleske a rachinelas pes leske oda sar spravodľišagos.“ A sas vičimen le Devleskro prijaťeľis. 
Avke akor dikhen, hoj o manuš hino ospravedlňimen the le skutkendar a na ča le pačabnastar. 
Avke sas the paš e lubňi Rachab: Či na sas ospravedlňimen le skutkendar, sar priiľa le poslen a bičhaďa len het avre dromeha? 
Bo avke sar o ťelos hino mulo bi o duchos, avke the o pačaben hino mulo bi o skutki. 
