1. Mojžišoskro.
48.
Pal varesavo časos phende le Jozefoske: „Tiro dad hino nasvalo.“ Avke o Jozef iľa peha peskre duje čhaven le Menaše the le Efrajim a gele les te dikhel. 
Sar le Jakoboske phende: „Avel ke tu tiro čhavo o Jozef,“ o Izrael chudňa zor a bešľa peske pro hadžos. 
O Jakob phenďa le Jozefoske: „O Nekzoraleder Del pes mange sikaďa andro Luz andre phuv Kanaan a požehňinďa man. 
Phenďa mange: ‚Dava tut pherdo čhave. Tutar avena but narodi. Kadi phuv dava tire potomkenge, hoj te el lengri pro furt.‘ “ 
O Jakob mek phenďa: „Tire duj čhave, save tuke uľile andro Egipt mek sigeder, sar ke tu kade avľom, ena akanastar mire. O Efrajim the o Menaše ena mire sar o Ruben the o Šimeon. 
O čhave, save avena pal lende, ena tire. Mire phuva pal ma prelena ča prekal o Efrajim the Menaše, ena zgende jekhetane lenca. 
Kerav oda prekal e Rachel, bo sar džavas andral o Paddan andro Kanaan, muľa mange pro drom. Parunďom la ode paš o drom, nadur la Efratatar.“ E Efrata hin adadžives Betlehem. 
Sar dikhľa o Izrael le Jozefoskre čhaven, phučľa: „Ko hine kala?“ 
„Oda hine mire čhave, saven mange kade diňa o Del,“ odphenďa o Jozef peskre dadeske. Avke o dad phenďa: „An len ke mande, hoj len te požehňinav!“ 
O Izrael sas imar phuro a imar na dikhelas igen mištes. Sar len o Jozef anďa ke leste, o Jakob len čumidľa a obchudňa. 
Paľis o Izrael phenďa le Jozefoske: „Šoha na phenďomas, hoj tut mek pale dikhava. Ale o Del mange diňa, na ča tut te dikhav, ale the tire čhaven.“ 
O Jozef iľa peskre čhaven tele pal o pindre le Jakoboskre a banďiľa le mujeha dži pre phuv. 
Paľis o Jozef iľa sodujen ko Jakob; le čače vasteha ačhaďa le Efrajim pal e baľogňi sera le Izraeloskri a le baľogne vasteha iľa le Menaše a ačhaďa les pal e čači sera. 
Ale o Izrael prethoďa peskre vasta a thoďa peskro čačo vast pro Efrajimoskro šero, kajte sas terneder. O baľogno vast thoďa pro šero le Menašeskro, savo sas ešebno čhavo. 
Paľis požehňinďa le Jozef a phenďa: „Mi požehňinel kale čhaven o Del, angle savo phirenas mire dada o Abraham the o Izak, o Del, savo man ľidžalas le terňipnastar dži adadžives sar pasťjeris! 
Mi požehňinel len o aňjelos, savo man cirdňa avri andral dojekh nalačhipen! Mi leperel pes prekal kala čhave miro nav the o nava mire dadengre, le Abrahamoskro the le Izakoskro! Mi rozmnožinen pes pal caľi phuv.“ 
Sar o Jozef dikhľa, hoj o dad thoďa o čačo vast pro šero le Efrajimoske, na sas leske oda pre dzeka. Avke chudňa le dadeskro vast a kamľa les te prethovel pro šero le Menašeskro. 
O Jozef phenďa le dadeske: „Na avke, dado miro! Se kada hin ešebno. Leske thov tiro čačo vast pro šero.“ 
Ale o dad leske phenďa: „Džanav, čhavo miro, džanav! The lestar ela narodos a the ov rozbarola. Ale leskro terneder phral, o Efrajim, ela bareder sar ov, leskre čhavendar ena but narodi.“ 
Avke len požehňinďa oda džives a phenďa: „Sar o Izraeliti žehňinena varekas, leperena tumare nava a phenena kada: ‚Mi kerel tuke o Del avke sar le Efrajimoske the le Menašeske.‘ “ Kaleha thoďa o Jakob le Efrajim anglo Menaše. 
Paľis o Izrael phenďa le Jozefoske: „Dikh, me merava, ale o Del ela tumenca a anela tumen pale andro Kanaan, andre phuv tumare phure dadengri. 
Ale tut dav jekh kotor la phuvatar buter sar tire phralen. Dav tuke e lačhi phuv Šichem, so dochudňom le Amorejčanendar mira šabľaha the lukoha.“ 
