Job.
30.
„Ale akana mandar asan ola, ko hine mandar terneder, the ola, kaskre daden na kamavas te thovel aňi paš o rikone, hoj te stražinen miro stados. 
Pre soste mange uľahas e zor lengre vastengri? Se on imar na birinenas te kerel buči. 
Čoripnastar the bokhatar chanas o avrišuke rastlini, andro kaľipen pre pušťa, pro zamukle thana. 
Andral o kraki cirdenas avri o čara a chanas len a o koreňis le jalovcoskro sas lengro chaben. 
O manuša len pestar tradenas het, viskinenas pre lende sar pro zbujňika. 
Mušinenas te dživel andro dolini, kaj šučiľa avri o paňi, andro cheva andre phuv, andro jaskiňi. 
Andro kraki kerenas vika, zdžanas pes jekhetane maškar o pokrivi. 
On, o čhave le nagoďavengre, chockaskre čhave, so sas avričhide andral e phuv! 
A akana peske pal ma giľaven a pheras peske mandar keren. 
Odcirden pes mandar, bo džungľuvav lenge; na ladžan pes mange te čhungarel andro muj. 
Vašoda, hoj o Del pomukľa miri struna pro lukos a pokorinďa man, on pestar odčhide savore zabrani angle mande. 
Pal miri čači sera ušťen upre o bitanga, keren, hoj te denašav het, a pripravinen peske o droma, hoj pre mande te aven. 
Phagerde miro chodňikos, hoj man te zňičinen, a nane ko len te zaačhavel. 
Avle pre mande sar o paňi, so demel prekal e bari chev; mukle pes pre ma sar e bari vlna. 
Avľa pre ma bari dar, miri pačiv našľiľa, sar te la iľahas e balvaj, miro barvaľipen the sasťipen pregeľa sar e chmara. 
Imar mandar e duša čuľal avri; o pharipnaskre dživesa man zaile. 
Rači mange e dukh predžal dži andro kokala a mire bare dukha šoha na preačhen. 
Bara zoraha man chudel o Del le gadendar; kikidel man meňatar sar e gaľira pro plašťos. 
Čhiďa man andre čik, som sar o prachos pal e phuv, sar o prachos andral o bov. 
Vičinav ke tute, hoj mange te pomožines, ale na odphenes mange; ačhav kade, ale tu pre ma ča dikhes. 
Ačhiľal igen bijileskro ke ma, džas pre ma tire zorale vasteha. 
Hazdňal man andro luftos a tiri balvaj man ľidžal het, čhivkeres manca andre burka. 
Džanav, hoj man leha andro meriben, pre oda than, kaj pes zdžana savore džide. 
Či hazdňahas vareko peskro vast pro zňičimen manuš, savo vičinel, hoj leske te pomožinen andral o pharipen? 
Se me rovavas vaš ola, ko sas andro pharipen, a sas man žaľa andre duša vaš o čore. 
Ale sar me užaravas o lačhipen, avľa o nalačhipen; sar man mukavas, hoj avela o švetlos, avľa o kaľipen. 
O starišagos the o pharipen man trapinel andro jilo a na preačhel; avle pre ma o pharipnaskre dživesa. 
Phirav kaľipnaha, bi o švetlos le khameskro; sar pes zdžas o manuša, uščav upre a mangav mange pomoca. 
Ačhiľom phral le šakalenge, a kamaratos le pštrosenge. 
E cipa pre ma kaľiľa a džal mange tele; o kokala man labaren la horučkatar. 
Mira harfatar ačhiľa o nastrojis pre žaľa, mira flautatar o hangos pro roviben.“ 
