Žalmi.
12.
Oleske, ko ľidžal o bašaviben. Pal o šeminit. Le Davidoskro žalmos. 
Pomožin, RAJEJA! Bo ňiko nane imar pobožno; o pačivale manuša našľile. 
Klaminen jekh avreske; vakeren o gule lava, ale andro jile hine falošna. 
RAJEJA, phand andre savore gule vušta a odčhin dojekh barikaňi čhib – 
savoren, ko vakeren: „Andre čhib amen hin e zor! Vakeraha, so kamas a savo raj amenge šaj rozkazinel?“ 
Ale o RAJ phenel: „Akana vaš oda, hoj o slaba cerpinen a o čore roven dukhatar, uščava a zachraňinava olen, ko peske oda igen mangen.“ 
Bo le RAJESKRE lava hine žuže; hine sar o rup eftavar prežužardo a prelabardo andro čikakro bov. 
RAJEJA, tu ochraňineha le čoren a stražineha pro furt kale nalačhe manušendar, 
save phiren barikanes všadzik, bo o džungipen pes hazdel upre maškar o manuša. 
