Matuš.
17.
Pal o šov džives peske vičinďa o Ježiš le Peter, le Jakob the le Jan leskre phrales. Iľa len peha a sas korkore pro učo verchos. 
Ode pes anglal lende čerinďa. Leskro muj leske švicinelas sar o kham a o gada leske parňile sar o švetlos. 
A sikade pes lenge o Mojžiš the o Eliaš a vakerenas le Ježišoha. 
O Peter phenďa le Ježišoske: „Rajeja, mištes amenge hin kade. Te kames, keras trin stani: Tuke jekh, le Mojžišoske jekh the le Eliašiske jekh.“ 
Mek sar vakerelas, zaučharďa len andre e žjarivo chmara a andral e chmara prevakerďa ke lende o hangos: „Kada hin miro Čhavo, saves kamav. Andre leste man hin radišagos, les šunen!“ 
Sar oda šunde o učeňika, pele pro muj a igen pes daranas. 
O Ježiš avľa paš lende, chudňa pes lendar a phenďa lenge: „Ušťen, ma daran tumen!“ 
A sar dikhle upre, imar na dikhle ňikas, ča le Ježiš korkores. 
Sar avenas tele pal o verchos, phenďa lenge o Ježiš: „Ma vakeren avri ňikaske pal oda, so dikhľan, medik o Čhavo le Manušeskro na ušťela andral o meriben!“ 
Leskre učeňika lestar phučle: „Soske phenen o zakoňika, hoj ešeb mušinel te avel o Eliaš?“ 
O Ježiš lenge odphenďa: „O Eliaš čačes avela ešebno a prikerela sa, 
ale phenav tumenge, hoj o Eliaš imar avľa a na prindžarde les, ale kerde leha, sar kamle. Avke lendar cerpinela the o Čhavo le Manušeskro.“ 
Akor achaľile o učeňika, hoj lenge vakerelas pal o Jan Krsťiťeľ. 
Sar avle paš o nipi, avľa ke leste jekh manuš, savo peľa pro khoča, banďolas anglal leste 
a phenďa: „Rajeja, av jileskro ke miro čhavo, bo hin les zachvati a igen cerpinel, bo furt perel andre jag the andro paňi. 
Anďom les ke tire učeňika, ale on les našťi sasťarde.“ 
O Ježiš odphenďa: „Manušale bi o pačaben! Tumen previsarde manušale, mek dži kana tumenca avava? Dži kana mek tumen zľidžava? Anen les mange kade!“ 
O Ježiš pokarhinďa le demonos a ov takoj andral leste geľa avri. A ola oratar sas imar o čhavoro sasto. 
Paľis avle o učeňika korkore paš o Ježiš a phende: „Soske les amen našťi tradňam avri?“ 
Ov lenge phenďa: „Vašoda, hoj frima pačan. Bo phenav tumenge, te tumen uľahas ča ajso pačaben sar o horčično zrnkos, phenena kale verchoske: ‚Predža kadarik kode!‘ – a predžala. A na ela ňič, so našťi kerena. 
Ale kajse demoni na džan avri, ča la modľitbaha the le postoha.“ 
A sar phirenas jekhetane pal e Galileja, phenďa lenge o Ježiš: „O Čhavo le Manušeskro ela dino andro vasta le manušenge, 
murdarena les, ale pro trito džives ušťela andral o meriben.“ A o učeňika ačhile igen smutna. 
Sar doavle andro Kafarnaum, avle ko Peter ola, ko kiden avri le chramoskre daňe, a phučle: „Či na počinel tumaro učiťeľis e chramoskri daň?“ 
„Počinel!“ odphenďa. Sar avľa o Peter andro kher, phučľa lestar o Ježiš sigeder: „So pes tuke dičhol, Šimon? Kastar len o kraľa andral kada svetos o clo abo o daňe? Peskre čhavendar, abo le cudzendar?“ 
Ov odphenďa: „Le cudzendar.“ Akor leske o Ježiš phenďa: „Akor lengre čhave na mušinen te počinel. 
Ale hoj pre amende te na rušen, dža paš o moros a čhiv e uďica. Le avri ešebno riba, savi chudeha, a sar lake phundraveha o muj, arakheha andre rupuňi minca. Le la avri a počin o daňe vaš tu the vaš ma.“ 
