Job.
21.
Avke o Job odphenďa kada: 
„Šunen mištes mire lava, bo oleha man poťešinena! 
Ľikeren avri, medik dovakerava! Sar me dovakerava, paľis mandar šaj keren pheras! 
Či man sťažinav le manušenge? Te na, akor soske te ľikerav avri? 
Se dikhen pre ma, či na čudaľinen tumen? Či na thoven tumenge o vasta pro muj? 
Sar gondoľinav pre oda, so pes mange ačhiľa, darav man; izdral pre ma calo ťelos. 
Soske o nalačhe manuša dživen, phuron a barol lenge e zor? 
On dikhen peskre čhaven te barol a te bešel paš lende; dikhen te barol le čhavengre čhaven. 
Andre lengre khera hin o smirom a nane ode dar; e palica le Devleskri len na marel. 
Lengre biki mištes khabňaren; lengre gurumňa ačhen khabne a na oddžal lenge. 
Peskre muršoren muken avri te bavinel pes sar bakroren; lengre čhavore peske radišagostar khelen a chučkeren. 
Giľaven le bašavibnaha pre čerkutka the pre harfa a radisaľon, sar bašaven pre flauta. 
Peskre dživesa predživen andro lačhipen a džan tele andro Šeol bi o pharipen. 
No le Devleske phende: ‚Dža amendar het! Na kamas te prindžarel tire droma! 
Ko hin o Nekzoraleder, hoj leske te služinas? So amen hin olestar, hoj pes ke leste modľinaha?‘ 
On peske gondoľinen, hoj lengri bach hin andre lengre vasta, ale me na prilav kajso gondoľišagos! 
Murdaľiľa varekana andre o švetlos le nalačhengro? Avľa pre lende varekana e bibach? Dukhaďa len varekana o Del peskra choľaha? 
Sas varekana sar o phus, savo odphurdľa e balvaj? Abo sar e šuki čar, savi iľa e burka? 
Tumen phenen, hoj vaš o bini le dadeskre marel o Del le čhaven. Ale o Del mi marel le binošnen vaš lengre bini, hoj te džanen, sar oda hin. 
Mi dikhen pre peskre jakha, sar ena zňičimen, a mi pijen andral e kuči la choľakri le Nekzoraleder Devleskri! 
Se savo manuš, sar merela, gondoľinela pre peskre čhave, so ačhena pal leste, te leskre čhona preačhena sigeder? 
Či šaj vareko sikavel le Devles, te ov hin oda, ko sudzinel ole nekbarederen? 
Vareko hino zoralo dži o meriben, pal ňisoste pes na daral a hin les smirom; 
leskro ťelos hino sasto a leskre kokala hine šviža. 
Aver dženo merel bara dukhaha andro jilo a šoha peske na uživinďa o lačhipen. 
No sodujdžene pašľona andro prachos, kaj len zaučharena andre o kirme. 
Dikh, me džanav, so tumen gondoľinen, the tumare nalačhe plani, so mange kamen te kerel, 
bo phenen: ‚Kaj hin o kher ole bare manušeskro? Kaj hin o stanos, andre savo bešen o nalačhe manuša?‘ 
Či tumen šoha na phučľan olendar, ko phiren pal o svetos? Na pačanďiľan oleske, so tumenge phende – 
hoj o nalačho na cerpinel andro bibachtalo džives, hoj andre oda džives, sar avel e choľi le Devleskri, hino zachraňimen? 
Ňiko leske na phenel andro jakha, sar pes ľikerelas. Ňiko leske na visarel pale vaš oda, so kerďa. 
Ľidžan les andro hrobos, savo o manuša mištes stražinen. 
Ajci but džene pal leste avle pro pohrebos, hoj pes len na del aňi te zrachinel, a mištes leske hin andre čik andro hrobos. 
Akor sar man šaj poťešinen kajse diline lavenca? Savoro, so mange odphenen, hin ča klamišagos!“ 
