2 തീമഥിയം പത്രം
Ⅰ
Ⅰ ഖ്രീഷ്ടേന യീശുനാ യാ ജീവനസ്യ പ്രതിജ്ഞാ താമധീശ്വരസ്യേച്ഛയാ യീശോഃ ഖ്രീഷ്ടസ്യൈകഃ പ്രേരിതഃ പൗലോഽഹം സ്വകീയം പ്രിയം ധർമ്മപുത്രം തീമഥിയം പ്രതി പത്രം ലിഖാമി|
Ⅱ താത ഈശ്വരോഽസ്മാകം പ്രഭു ര്യീശുഖ്രീഷ്ടശ്ച ത്വയി പ്രസാദം ദയാം ശാന്തിഞ്ച ക്രിയാസ്താം|
Ⅲ അഹമ് ആ പൂർവ്വപുരുഷാത് യമ് ഈശ്വരം പവിത്രമനസാ സേവേ തം ധന്യം വദനം കഥയാമി, അഹമ് അഹോരാത്രം പ്രാർഥനാസമയേ ത്വാം നിരന്തരം സ്മരാമി|
Ⅳ യശ്ച വിശ്വാസഃ പ്രഥമേ ലോയീനാമികായാം തവ മാതാമഹ്യാമ് ഉനീകീനാമികായാം മാതരി ചാതിഷ്ഠത് തവാന്തരേഽപി തിഷ്ഠതീതി മന്യേ
Ⅴ തവ തം നിഷ്കപടം വിശ്വാസം മനസി കുർവ്വൻ തവാശ്രുപാതം സ്മരൻ യഥാനന്ദേന പ്രഫല്ലോ ഭവേയം തദർഥം തവ ദർശനമ് ആകാങ്ക്ഷേ|
Ⅵ അതോ ഹേതോ ർമമ ഹസ്താർപണേന ലബ്ധോ യ ഈശ്വരസ്യ വരസ്ത്വയി വിദ്യതേ തമ് ഉജ്ജ്വാലയിതും ത്വാം സ്മാരയാമി|
Ⅶ യത ഈശ്വരോഽസ്മഭ്യം ഭയജനകമ് ആത്മാനമ് അദത്ത്വാ ശക്തിപ്രേമസതർകതാനാമ് ആകരമ് ആത്മാനം ദത്തവാൻ|
Ⅷ അതഏവാസ്മാകം പ്രഭുമധി തസ്യ വന്ദിദാസം മാമധി ച പ്രമാണം ദാതും ന ത്രപസ്വ കിന്ത്വീശ്വരീയശക്ത്യാ സുസംവാദസ്യ കൃതേ ദുഃഖസ്യ സഹഭാഗീ ഭവ|
Ⅸ സോഽസ്മാൻ പരിത്രാണപാത്രാണി കൃതവാൻ പവിത്രേണാഹ്വാനേനാഹൂതവാംശ്ച; അസ്മത്കർമ്മഹേതുനേതി നഹി സ്വീയനിരൂപാണസ്യ പ്രസാദസ്യ ച കൃതേ തത് കൃതവാൻ| സ പ്രസാദഃ സൃഷ്ടേഃ പൂർവ്വകാലേ ഖ്രീഷ്ടേന യീശുനാസ്മഭ്യമ് അദായി,
Ⅹ കിന്ത്വധുനാസ്മാകം പരിത്രാതു ര്യീശോഃ ഖ്രീഷ്ടസ്യാഗമനേന പ്രാകാശത| ഖ്രീഷ്ടോ മൃത്യും പരാജിതവാൻ സുസംവാദേന ച ജീവനമ് അമരതാഞ്ച പ്രകാശിതവാൻ|
Ⅺ തസ്യ ഘോഷയിതാ ദൂതശ്ചാന്യജാതീയാനാം ശിക്ഷകശ്ചാഹം നിയുക്തോഽസ്മി|
Ⅻ തസ്മാത് കാരണാത് മമായം ക്ലേശോ ഭവതി തേന മമ ലജ്ജാ ന ജായതേ യതോഽഹം യസ്മിൻ വിശ്വസിതവാൻ തമവഗതോഽസ്മി മഹാദിനം യാവത് മമോപനിധേ ർഗോപനസ്യ ശക്തിസ്തസ്യ വിദ്യത ഇതി നിശ്ചിതം ജാനാമി|
ⅩⅢ ഹിതദായകാനാം വാക്യാനാമ് ആദർശരൂപേണ മത്തഃ ശ്രുതാഃ ഖ്രീഷ്ടേ യീശൗ വിശ്വാസപ്രേമ്നോഃ കഥാ ധാരയ|
ⅩⅣ അപരമ് അസ്മദന്തർവാസിനാ പവിത്രേണാത്മനാ താമുത്തമാമ് ഉപനിധിം ഗോപയ|
ⅩⅤ ആശിയാദേശീയാഃ സർവ്വേ മാം ത്യക്തവന്ത ഇതി ത്വം ജാനാസി തേഷാം മധ്യേ ഫൂഗില്ലോ ഹർമ്മഗിനിശ്ച വിദ്യേതേ|
ⅩⅥ പ്രഭുരനീഷിഫരസ്യ പരിവാരാൻ പ്രതി കൃപാം വിദധാതു യതഃ സ പുനഃ പുന ർമാമ് ആപ്യായിതവാൻ
ⅩⅦ മമ ശൃങ്ഖലേന ന ത്രപിത്വാ രോമാനഗരേ ഉപസ്ഥിതിസമയേ യത്നേന മാം മൃഗയിത്വാ മമോദ്ദേശം പ്രാപ്തവാൻ|
ⅩⅧ അതോ വിചാരദിനേ സ യഥാ പ്രഭോഃ കൃപാഭാജനം ഭവേത് താദൃശം വരം പ്രഭുസ്തസ്മൈ ദേയാത്| ഇഫിഷനഗരേഽപി സ കതി പ്രകാരൈ ർമാമ് ഉപകൃതവാൻ തത് ത്വം സമ്യഗ് വേത്സി|