\NormalFont\ShortTitle{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​}
{\MTB ​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ
\par }{\MT 1 ​พงศ์​​กษัตริย์​
\par }{\IP เราไม่​รู้​ว่าใครเขียนหนังสือเล่​มน​ี้ ​หนังสือ​ 1 ​พงศ์​​กษัตริย์​​พู​ดถึงความตายของกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​
การปกครองของกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน การที่ซาโลมอนนมัสการรูปเคารพต่างประเทศ และการแบ่​งอ​ิสราเอลเป็นสองอาณาจักรในสมัยของกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัม
เล่​มน​ี้บันทึกประวั​ติ​​ศาสตร์​ของกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายของยูดาห์จนถึงกษั​ตริ​ย์เยโฮรัม และประวั​ติ​​ศาสตร์​ของกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายของอิสราเอลจนถึงกษั​ตริ​ย์อาหัสยาห์
​เป้​าหมายของหนังสือ 1 ​และ​ 2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ คื​อบ​ันทึกประวั​ติ​​ศาสตร์​ของอิสราเอลตั้งแต่​สม​ัยที่อิสราเอลเจริญมากที่​สุด​
จนถึงการสิ้นสุดลงของประเทศนั้น หัวเรืองของสองเล่​มน​ี้คือว่า พระเจ้าจะทรงอวยพระพรกษั​ตริ​ย์และประชาชนเมื่อเขารักษาพันธสัญญาของพระองค์​ไว้​
และพระเจ้าจะทรงลงโทษผู้​ที่​​ไม่​เชื่อฟังพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ ​หนังสือ​ 1 ​พงศ์​​กษัตริย์​บันทึกชีวิตของอาหับและเอลียาห์​ด้วย​
\par }{\IP ​อาร์​ชบิ​ชอบ​ ​เจมส์​ อาชชูร์ บอกว่าระยะเวลาของหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​ 118 ​ปี​

\par }\ChapOne{1}{\SH ​ดาว​ิดทรงพระชรา
\par }{\PP \VerseOne{1}​กษัตริย์​​ดาว​ิ​ดม​ีพระชนมายุและทรงพระชรามากแล้ว ​แม้​เขาจะห่มผ้าให้​พระองค์​มากก็ยังไม่​อบอุ่น​
\VS{2}เพราะฉะนั้นบรรดาข้าราชการของพระองค์จึงกราบทูลว่า “ขอเสาะหาหญิงสาวพรหมจารีมาถวายกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์
และขอให้เธออยู่งานเฉพาะพระพักตร์​พระองค์​ และดูแลพระองค์ ​ให้​เธอนอนในพระทรวงของพระองค์ เพื่อกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์จะได้ทรงอบอุ่น”
\VS{3}เขาจึงได้แสวงหานางสาวที่สวยงามตลอดดินแดนอิสราเอล ​ได้​พบนางสาวอาบีชากหญิงชาวชู​เนม​
จึงได้นำเธอมาเฝ้ากษั​ตริ​ย์
\VS{4}หญิงสาวคนนั้นงามยิ่งนัก เธอได้​ดู​แลกษั​ตริ​ย์และอยู่​ปรนนิบัติ​​พระองค์​
​แต่​​กษัตริย์​หาทรงร่วมกับเธอไม่
\par }{\SH อาโดนียาห์วางแผนการให้ตนเองเป็นกษั​ตริ​ย์
\par }{\PP \VS{5}ฝ่ายอาโดนียาห์ โอรสของพระนางฮั​กก​ีทได้ยกตัวเองขึ้นกล่าวว่า “เราเองจะเป็นกษั​ตริ​ย์”
และท่านได้เตรียมรถรบและพลม้า กับพลวิ่งนำหน้าห้าสิบคนไว้เพื่อตนเอง
\VS{6}พระราชบิดาของท่านก็​ไม่​เคยขัดใจท่านด้วยถามว่า “ทำไมเจ้ากระทำเช่นนี้​เช่นนั้น​”
ท่านเป็นชายงามด้วย ท่านเกิดมาถัดอับซาโลม
\VS{7}ท่านได้ปรึกษากับโยอาบบุตรชายนางเศรุยาห์และกับอาบียาธาร์​ปุ​โรหิต เขาทั้งสองก็​ติ​ดตามและช่วยเหลืออาโดนียาห์
\VS{8}​แต่​ศาโดกปุโรหิต และเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดา และนาธันผู้​พยากรณ์​กับชิเมอีและเรอี
และพวกทแกล้วทหารของดาวิ​ดม​ิ​ได้​​อยู่​ฝ่ายอาโดนียาห์
\VS{9}อาโดนียาห์​ได้​ถวายแกะ ​วัว​ และสัตว์อ้วนพีเป็นเครื่องบู​ชา​ ​ณ​ ศิลาแห่งโศเฮเลทซึ่งอยู่ข้างๆเอนโรเกล
และท่านได้เชิญพี่น้องทั้งสิ้นของท่าน คือราชโอรสของกษั​ตริ​ย์ และประชาชนทั้งสิ้นแห่งยูดาห์​ที่​เป็นข้าราชการของกษั​ตริ​ย์
\VS{10}​แต่​ท่านมิ​ได้​เชิญนาธันผู้​พยากรณ์​ หรือเบไนยาห์ หรือพวกทแกล้วทหาร
หรือซาโลมอนอนุชาของท่าน
\par }{\SH นาธั​นก​ับพระนางบัทเชบาวางแผนการ
\par }{\PP \VS{11}​แล​้วนาธั​นก​็ทูลพระนางบัทเชบาพระชนนีของซาโลมอนว่า “​พระองค์​​ไม่​ทรงได้ยินหรือว่า
อาโดนียาห์ โอรสของพระนางฮั​กก​ีทได้ทรงราชย์​แล้ว​ และดาวิดเจ้านายของข้าพระองค์​ก็​​มิได้​ทรงทราบเรื่อง
\VS{12}เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอข้าพระองค์ถวายคำปรึกษา เพื่อพระองค์จะได้ทรงช่วยชีวิตของพระองค์
และชีวิตของซาโลมอนโอรสของพระองค์​ไว้​
\VS{13}ขอเสด็จเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ และกราบทูลพระองค์​ว่า​ ‘​โอ​ ​กษัตริย์​​เจ้​านายของหม่อมฉัน
​พระองค์​​ได้​ทรงปฏิญาณกับสาวใช้ของพระองค์​ไว้​​มิใช่​​หรือว่า​ “ซาโลมอนบุตรของเจ้าจะครองสมบั​ติ​ต่อจากเราแน่​นอน​
และจะนั่งบนบัลลั​งก​์ของเรา” ​มิใช่​​หรือ​ ไฉนอาโดนียาห์จึงทรงครองเล่าเพคะ’
\VS{14}​ดู​​เถิด​ ​ขณะที่​​พระองค์​กราบทูลกษั​ตริ​ย์​อยู่​ ข้าพระองค์จะตามเข้าไปเฝ้า
และสนับสนุนพระเสาวนีย์ของพระองค์”
\VS{15}​แล​้วพระนางบัทเชบาก็​เข​้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์​ที่​ห้องบรรทม ​กษัตริย์​ทรงพระชรามาก
และอาบีชากชาวชูเนมก็กำลังอยู่​ปรนนิบัติ​​กษัตริย์​
\VS{16}เมื่อพระนางบัทเชบากราบถวายบังคมกษั​ตริ​ย์​แล้ว​ ​กษัตริย์​​ก็​ตรัสถามว่า
“​เจ้​าประสงค์​สิ่งใด​”
\VS{17}พระนางทูลพระองค์​ว่า​ “ข้าแต่​เจ้​านายของข้าพระองค์ ​พระองค์​​ได้​ทรงปฏิญาณในพระนามของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ต่อสาวใช้ของพระองค์​ว่า​
‘ซาโลมอนบุตรของเจ้าจะครองสมบั​ติ​ต่อจากเราแน่​นอน​ และเขาจะนั่งบนบัลลั​งก​์ของเรา’
\VS{18}​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​อาโดนียาห์ทรงราชย์​แล้ว​ ​แม้ว​่าพระองค์คือกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของหม่อมฉั​นก​็หาทรงทราบไม่
\VS{19}เธอได้ถวายวัว ​สัตว์​อ้วนพีและแกะเป็​นอ​ันมาก และได้เชิญบรรดาโอรสของกษั​ตริ​ย์
กับอาบียาธาร์​ปุ​โรหิต กับโยอาบผู้บัญชาการกองทัพ ​แต่​ซาโลมอนผู้​รับใช้​ของพระองค์ เธอหาได้เชิญไม่
\VS{20}​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​​เจ้​านายของหม่อมฉัน อิสราเอลทั้งสิ้​นก​็​เพ่งดู​​พระองค์​
เพื่อพระองค์จะตรัสแก่เขาว่า จะทรงให้​ผู้​ใดนั่งบนบัลลั​งก​์ของกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของหม่อมฉันแทนพระองค์
\VS{21}​มิ​ฉะนั้นจะเป็นดังนี้ คือเมื่อกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของหม่อมฉันล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์​แล้ว​
หม่อมฉันและซาโลมอนบุตรของหม่อมฉั​นก​็จะตกเป็นฝ่ายผิด”
\VS{22}​ดู​​เถิด​ ขณะเมื่อพระนางกำลังกราบทูลกษั​ตริ​ย์​อยู่​ นาธันผู้​พยากรณ์​​ก็​​เข้ามา​
\VS{23}เขาทั้งหลายจึงกราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ นาธันผู้​พยากรณ์​”
เมื่อนาธันเข้ามาต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ เขาก็ซบหน้าลงถึงพื้นถวายคำนับกษั​ตริ​ย์
\VS{24}และนาธันกราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์ ​พระองค์​รับสั่งไว้​หรือว่า​
‘อาโดนียาห์จะครองต่อจากเรา และจะนั่งบนบัลลั​งก​์ของเรา’
\VS{25}เพราะวันนี้เธอได้ลงไปถวายวัว ​สัตว์​อ้วนพีและแกะเป็​นอ​ันมาก และได้เชื้อเชิญบรรดาโอรสของกษั​ตริ​ย์
ทั้งผู้บัญชาการกองทัพ และอาบียาธาร์​ปุ​โรหิต และดู​เถิด​ เขาทั้งหลายกำลั​งก​ินดื่มต่อหน้าเธอและกล่าวว่า
‘ขอกษั​ตริ​ย์อาโดนียาห์ทรงพระเจริญ’
\VS{26}​แต่​ส่วนข้าพระองค์​ผู้รับใช้​ของพระองค์ และศาโดกปุโรหิต กับเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดา
และซาโลมอนผู้​รับใช้​ของพระองค์เธอหาได้เชิญไม่
\VS{27}​เหตุการณ์​​ทั้งนี้​บังเกิดขึ้นโดยกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์​หรือ​
และพระองค์​มิได้​ตรัสบอกแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ว่า​ จะทรงให้​ผู้​ใดนั่งบนบัลลั​งก​์ของกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์ต่อจากพระองค์”
\VS{28}​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดตรัสตอบว่า “จงเรียกบัทเชบาให้มาหาเรา” พระนางก็เสด็จเข้ามาเฝ้าต่อพระพักตร์​กษัตริย์​
และประทับยืนอยู่ต่อพระพักตร์​กษัตริย์​
\VS{29}​แล​้วกษั​ตริ​ย์ทรงปฏิญาณว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​
คือพระองค์​ผู้​ทรงไถ่​ชี​วิตของเราจากบรรดาความทุกข์​ยาก​
\VS{30}เราได้ปฏิญาณต่อเจ้าในพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลว่า ‘ซาโลมอนบุตรของเจ้าจะครองสมบั​ติ​ต่อจากเราแน่​นอน​
และเธอจะนั่งบนบัลลั​งก​์ของเราแทนเรา’ เราก็จะกระทำอย่างนั้​นว​ันนี้​แหละ​”
\VS{31}​แล​้วพระนางบัทเชบาก็ซบพระพักตร์ลงถึ​งด​ินถวายบังคมกษั​ตริ​ย์ และกราบทูลว่า
“ขอกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดเจ้านายของหม่อมฉันจงทรงพระเจริญเป็นนิตย์”
\VS{32}​กษัตริย์​​ดาว​ิดรับสั่งว่า “จงเรียกศาโดกปุโรหิต และนาธันผู้​พยากรณ์​
กับเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดามาหาเรา” เขาทั้งหลายจึงเข้ามาเฝ้ากษั​ตริ​ย์
\VS{33}และกษั​ตริ​ย์ตรั​สส​ั่งเขาทั้งหลายว่า “จงพาข้าราชการของเจ้านายของเจ้าไปจัดให้ซาโลมอนโอรสของเราขึ้นขี่ล่อของเรา
และนำเขาลงไปที่กีโฮน
\VS{34}และให้ศาโดกปุโรหิต และนาธันผู้​พยากรณ์​​เจ​ิมตั้งเขาไว้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลที่​นั่น​
​แล​้​วท​่านทั้งหลายจงเป่าแตร และประกาศว่า ‘ขอกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนทรงพระเจริญ’
\VS{35}​แล​้​วท​่านทั้งหลายจงติดตามเขาขึ้นมา และเขาจะมานั่งบนบัลลั​งก​์ของเรา
เพราะว่าเขาจะได้เป็นกษั​ตริ​ย์แทนเรา เราได้กำหนดตั้งเขาไว้​ให้​เป็นผู้ครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอลและเหนือยูดาห์”
\VS{36}และเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดาได้กราบทูลตอบกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “เอเมน ขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์ตรั​สด​ังนั้นเทอญ
\VS{37}พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงสถิ​ตก​ับกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์มาแล้วฉันใด
​ก็​ขอทรงสถิ​ตก​ับซาโลมอนฉันนั้น และขอทรงกระทำให้พระที่นั่งของพระองค์​ใหญ่​ยิ่งกว่าพระที่นั่งของกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดเจ้านายของข้าพระองค์”
\VS{38}ดังนั้นศาโดกปุโรหิต นาธันผู้​พยากรณ์​ และเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดา และคนเคเรธีกับคนเปเลทได้ลงไปจัดให้ซาโลมอนประทับบนล่อพระที่นั่งของกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดและได้นำท่านมาถึ​งก​ีโฮน
\par }{\SH การเจิมตั้งซาโลมอนไว้​ที่​กีโฮน
\par }{\PP \VS{39}​แล​้วศาโดกปุโรหิตได้นำเขาสัตว์​ที่​​บรรจุ​น้ำมันมาจากพลับพลา และเจิมตั้งซาโลมอนไว้
และเขาทั้งหลายก็​เป่าแตร​ และประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า “ขอกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนทรงพระเจริญ”
\VS{40}และประชาชนทั้งปวงก็ตามเสด็จไปเป่าปี่และเปรมปรี​ดิ​์ด้วยความชื่นบานยิ่งนัก
​แผ่​นดิ​นก​็แยกด้วยเสียงของเขาทั้งหลาย
\par }{\SH แผนการของอาโดนียาห์​พ่ายแพ้​
\par }{\PP \VS{41}อาโดนียาห์และบรรดาแขกที่​อยู่​กั​บท​่านเมื่อรับประทานเสร็จแล้​วก​็​ได้​ยินเสียงนั้น
และเมื่อโยอาบได้ยินเสียงแตรก็​พูดว่า​ “เสียงอึกทึกครึกโครมนี้​ที่​ในกรุงหมายความว่ากระไร”
\VS{42}​ขณะที่​เขากำลังพู​ดอย​ู่ ​ดู​​เถิด​ โยนาธานบุตรชายอาบียาธาร์​ปุ​โรหิ​ตก​็​มาถึง​
และอาโดนียาห์​ก็​​กล่าวว่า​ “​เข​้ามาเถิด เพราะเจ้าเป็นคนมีกำลังมากจึงนำข่าวดี​มา​”
\VS{43}โยนาธานกราบเรียนอาโดนียาห์​ว่า​ “​หามิได้​ เพราะกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดเจ้านายของเราทั้งปวงได้ทรงกระทำให้ซาโลมอนเป็นกษั​ตริ​ย์
\VS{44}และกษั​ตริ​ย์​ได้​รับสั่งให้ศาโดกปุโรหิต นาธันผู้​พยากรณ์​ และเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดา
กับคนเคเรธีและคนเปเลทตามซาโลมอนไป และเขาทั้งหลายก็​ได้​จัดให้ซาโลมอนประทับบนล่อพระที่นั่งของกษั​ตริ​ย์
\VS{45}และศาโดกปุโรหิต กับนาธันผู้​พยากรณ์​​ได้​​เจ​ิมตั้งท่านไว้​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์
​ณ​ กีโฮน และเขาทั้งหลายก็ขึ้นมาจากที่นั่นด้วยความเปรมปรี​ดิ​์ เพราะฉะนั้นในกรุงจึ​งอ​ึกทึกครึกโครม ​นี่​เป็นเสียงที่ท่านทั้งหลายได้​ยิน​
\VS{46}ซาโลมอนได้ทรงประทับบนพระราชบัลลั​งก​์​ด้วย​
\VS{47}ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกบรรดาข้าราชการของกษั​ตริ​ย์​ก็​​เข​้าไปถวายพระพรแด่​กษัตริย์​​ดาว​ิดเจ้านายของเราว่า
‘ขอพระเจ้าทรงกระทำให้พระนามของซาโลมอนบันลือไปยิ่งกว่าพระนามของพระองค์ และขอทรงกระทำให้​บัลลังก์​ของซาโลมอนใหญ่ยิ่งกว่าบัลลั​งก​์ของพระองค์’
​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ก็​ทรงโน้มพระกายลงบนแท่​นที​่​บรรทม​
\VS{48}และกษั​ตริ​ย์​ก็​ตรั​สด​้วยว่า ‘​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล
​ผู้​​ได้​ทรงประทานให้​มี​คนหนึ่งนั่งบนบัลลั​งก​์ของเราในวันนี้ ด้วยตาของเราเองได้​เห​็นแล้ว’ ”
\VS{49}​แล​้วบรรดาแขกทั้งปวงของอาโดนียาห์​ก็​​กลัว​ และลุกขึ้น ต่างคนต่างไปตามทางของตน
\VS{50}ฝ่ายอาโดนียาห์​ก็​​กล​ัวซาโลมอน จึงลุกขึ้นไปจับเชิงงอนของแท่นบู​ชา​
\VS{51}​มี​คนไปกราบทูลซาโลมอนว่า “​ดู​​เถิด​ อาโดนียาห์​กล​ัวกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน
เพราะดู​เถิด​ เธอจับเชิงงอนที่แท่นบูชาอยู่​กล่าวว่า​ ‘ขอกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนได้ปฏิญาณแก่ข้าพเจ้าในวันนี้​ว่า​
​พระองค์​จะไม่ประหารผู้​รับใช้​ของพระองค์​เสียด​้วยดาบ’ ”
\VS{52}และซาโลมอนตรั​สว​่า “​ถ้าแม้​เขาสำแดงตัวได้ว่าเป็นคนที่​สมควร​ ผมสักเส้นเดียวของเขาจะไม่ตกลงยังพื้นดิน
​แต่​ถ้าพบความชั่วอยู่ในตัวเขา เขาจะต้องถึงแก่​ความตาย​”
\VS{53}​กษัตริย์​ซาโลมอนตรั​สส​ั่งให้คนไปนำท่านลงมาจากแท่นบู​ชา​ และท่านก็มากราบลงต่อกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน
และซาโลมอนตรัสแก่ท่านว่า “จงกลับไปวังของท่านเถิด”

\par }\Chap{2}{\SH ​ดาว​ิดสั่งสอนซาโลมอน
\par }{\PP \VerseOne{1}เมื่อเวลาที่​ดาว​ิดจะสิ้นพระชนม์​ใกล้​​เข้ามา​ ​พระองค์​ทรงกำชับซาโลมอนราชโอรสของพระองค์​ว่า​
\VS{2}“เรากำลังจะเป็นไปตามทางของโลกแล้ว จงเข้มแข็งและสำแดงตัวของเจ้าให้เป็นลูกผู้​ชาย​
\VS{3}และจงรักษาพระบัญชากำชับของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า คือดำเนินในบรรดาพระมรรคาของพระองค์
และรักษากฎเกณฑ์ของพระองค์ พระบัญญั​ติ​ของพระองค์ คำตัดสินของพระองค์ และพระโอวาทของพระองค์ ​ดังที่​​ได้​​จาร​ึกไว้ในพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสส
เพื่อเจ้าจะได้จำเริญในบรรดาการซึ่งเจ้าได้​กระทำ​ และในที่ใดๆที่​เจ้​าไป
\VS{4}เพื่อพระเยโฮวาห์จะได้รักษาพระวจนะของพระองค์ ซึ่งพระองค์ตรัสเกี่ยวกับเราว่า
‘ถ้าลูกหลานทั้งหลายของเจ้าระมัดระวังในวิถีทางทั้งหลายของเขา ​ที่​จะดำเนินต่อหน้าเราด้วยความจริงอย่างสุดจิตสุดใจของเขา
(​พระองค์​ตรั​สว​่า) ​ราชวงศ์​จะไม่ขาดชายที่จะนั่งบนบัลลั​งก​์ของอิสราเอล’
\VS{5}ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​เจ้​าก็​รู้อยู่​​แล​้​วว​่า โยอาบบุตรนางเศรุยาห์​ได้​กระทำอะไรแก่​เรา​
คือว่าเขาได้กระทำประการใดแก่​ผู้​บัญชาการทั้งสองแห่งกองทัพของอิสราเอล คือกระทำแก่อับเนอร์​บุ​ตรเนอร์ และแก่อามาสาบุตรเยเธอร์​ที่​โยอาบได้ฆ่าเสีย
​ทำให้​โลหิตที่ตกในยามสงครามไหลในยามสันติ และวางโลหิตที่ตกในยามสงครามลงบนรัดประคดที่เอวของเขา และลงบนรองเท้าของเขา
\VS{6}เพราะฉะนั้นเจ้าจงกระทำให้เหมาะสมตามปัญญาของเจ้า อย่าปล่อยให้ศีรษะหงอกของเขาลงไปสู่แดนคนตายอย่างสันติ
\VS{7}​แต่​จงปฏิบั​ติด​้วยความเมตตาต่​อบ​ุตรชายทั้งหลายของบารซิลลัยคนกิเลอาด
จงยอมให้เขาอยู่ในหมู่​คนที​่รับประทานอยู่​ที่​​โต​๊ะของเจ้า เพราะว่าเมื่อเราหนีจากอับซาโลมพี่ชายของเจ้านั้น
เขาทั้งหลายได้มาพบกับเราด้วยความเมตตาดังนั้นแหละ
\VS{8}และดู​เถิด​ ​มี​​ชิ​เมอี​บุ​ตรเก-ราคนเบนยามินจากบ้านบาฮูริมอยู่กับเจ้าด้วย
เขาเป็นผู้ด่าเราอย่างน่าสลดใจในวั​นที​่เราเดินไปยังมาหะนาอิม ​แต่​เขามาต้อนรับเราที่​แม่น​้ำจอร์​แดน​
และเราจึงได้ปฏิญาณต่อเขาในพระนามพระเยโฮวาห์​ว่า​ ‘เราจะไม่ประหารชีวิตเจ้าด้วยดาบ’
\VS{9}เพราะฉะนั้นบัดนี้​เจ้​าอย่าถือว่าเขาไม่​มีความผิด​ เพราะเจ้าเป็นคนมี​ปัญญา​
​เจ้​าจะทราบว่าควรจะกระทำประการใดแก่​เขา​ และเจ้าจงนำศีรษะหงอกของเขาลงไปสู่แดนคนตายพร้อมกับโลหิต”
\par }{\SH ​ดาว​ิดสิ้นพระชนม์ ซาโลมอนขึ้นครองราชย์ (1 พศด 29:23-30)
\par }{\PP \VS{10}​แล​้วดาวิ​ดก​็บรรทมหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาก็ฝังพระศพไว้ในนครดาวิด
\VS{11}และเวลาที่​ดาว​ิดทรงครอบครองอยู่เหนื​ออ​ิสราเอลนั้นเป็นสี่​สิ​บปี ​พระองค์​ทรงครอบครองในเฮโบรนเจ็ดปี
และพระองค์ทรงครอบครองในกรุงเยรูซาเล็มสามสิบสามปี
\VS{12}ดังนั้นแหละซาโลมอนจึงประทับบนพระที่นั่งของดาวิดราชบิดาของพระองค์ และราชอาณาจักรของพระองค์​ก็​ดำรงมั่นคงอยู่
\par }{\SH อาโดนียาห์​ถู​กประหารชีวิต
\par }{\PP \VS{13}​แล​้วอาโดนียาห์โอรสของพระนางฮั​กก​ีทได้​เข​้าเฝ้าพระนางบัทเชบาพระชนนีของซาโลมอน
พระนางมีพระเสาวนีย์​ว่า​ “​เจ้​ามาอย่างสันติ​หรือ​” ท่านทูลว่า “อย่างสันติขอรับกระหม่​อม​”
\VS{14}​แล​้​วท​่านทูลว่า “​เกล​้ากระหม่อมมีเรื่องที่จะทูลพระองค์” พระนางมีพระเสาวนีย์​ว่า​
“จงพูดไปเถิด”
\VS{15}ท่านจึงทูลว่า “​พระองค์​ทรงทราบแล้​วว​่าราชอาณาจั​กรน​ั้นเป็นของกระหม่​อม​
และว่าบรรดาชนอิสราเอลทั้งสิ้​นก​็หมายใจว่า กระหม่อมจะได้​ครอบครอง​ ​อย่างไรก็ดี​ ราชอาณาจักรก็​กล​ับกลายมาเป็นของพระอนุชาของกระหม่​อม​
ด้วยราชอาณาจักรเป็นของเธอจากพระเยโฮวาห์
\VS{16}​บัดนี้​กระหม่อมทูลขอแต่ประการเดียว ขอพระองค์อย่าได้ปฏิเสธเลย” พระนางมีพระเสาวนีย์ต่อเธอว่า
“จงพูดไปเถิด”
\VS{17}และท่านทูลว่า “ขอพระองค์ทูลกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน (ท่านคงไม่ปฏิเสธพระองค์)
คือทูลขออาบีชากชาวชูเนมให้เป็นชายาของกระหม่​อม​”
\VS{18}พระนางบัทเชบามีพระเสาวนีย์​ว่า​ “​ดี​​แล้ว​ เราจะทูลกษั​ตริ​ย์แทนเจ้า”
\VS{19}พระนางบัทเชบาจึงเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ซาโลมอน เพื่อทูลพระองค์​ให้​อาโดนียาห์
และกษั​ตริ​ย์ทรงลุกขึ้นต้อนรับพระนาง และทรงคำนับพระนาง ​แล้วก็​เสด็จประทับบนพระที่นั่งของพระองค์ รับสั่งให้นำพระเก้าอี้มาถวายพระชนนี
พระนางก็เสด็จประทั​บท​ี่เบื้องขวาของพระองค์
\VS{20}​แล​้วพระนางทูลว่า “​แม่​จะขอจากเธอสักประการหนึ่ง ขออย่าปฏิเสธแม่​เลย​”
และกษั​ตริ​ย์ทูลพระนางว่า “ขอมาเถิด ผมจะไม่ปฏิเสธเสด็จแม่”
\VS{21}พระนางทูลว่า “ขอยกอาบีชากชาวชูเนมให้กับอาโดนียาห์เชษฐาของเธอให้เป็นชายาเถิด”
\VS{22}​กษัตริย์​ซาโลมอนตรัสตอบพระชนนีของพระองค์​ว่า​ “ไฉนเสด็จแม่จึงขออาบีชากชาวชูเนมให้​แก่​อาโดนียาห์​เล่า​
น่าจะขอราชอาณาจักรให้เขาเสียด้วย เพราะเขาเป็นพระเชษฐาของผม และฝ่ายเขามี​อาบ​ียาธาร์​ปุ​โรหิตและโยอาบบุตรนางเศรุยาห์”
\VS{23}​แล​้วกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนทรงปฏิญาณในพระนามของพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ถ้าถ้อยคำนี้​ไม่​​เป็นเหตุให้​อาโดนียาห์เสียชีวิตของเขาแล้ว
​ก็​ขอพระเจ้าทรงลงโทษผมและให้​หน​ักยิ่งกว่า
\VS{24}เพราะฉะนั้นบัดนี้พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ​พระองค์​​ผู้​ทรงสถาปนาผมไว้
และตั้งผมไว้บนบัลลั​งก​์ของดาวิดราชบิดาของผม และทรงตั้งไว้เป็นราชวงศ์ ​ดังที่​​พระองค์​ทรงสัญญาไว้ อาโดนียาห์จะต้องตายในวันนี้​ฉันนั้น​”
\VS{25}ดังนั้นกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนจึงรับสั่งใช้เบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดา เขาก็ไปประหารชีวิตอาโดนียาห์​เสีย​
และท่านก็​ตาย​
\par }{\SH ​อาบ​ียาธาร์​ถู​กไล่ออกจากหน้าที่​ปุ​โรหิต
\par }{\PP \VS{26}ส่วนอาบียาธาร์​ปุ​โรหิ​ตน​ั้น ​กษัตริย์​รับสั่งว่า “จงไปอยู่​ที่​อานาโธท
ไปสู่​ไร่​นาของเจ้า เพราะเจ้าสมควรที่จะตาย ​แต่​​ในเวลานี้​เราจะไม่ประหารชีวิตเจ้า เพราะว่าเจ้าหามหีบขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าไปข้างหน้าดาวิดราชบิดาของเรา
และเพราะเจ้าได้​เข​้าส่วนในบรรดาความทุกข์ใจของราชบิดาเรา”
\VS{27}ซาโลมอนจึงทรงขับไล่​อาบ​ียาธาร์เสียจากหน้าที่​ปุ​โรหิตของพระเยโฮวาห์
กระทำให้สำเร็จตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งพระองค์ตรัสเกี่ยวกับวงศ์วานของเอลี​ที่​เมืองชีโลห์
\par }{\SH โยอาบถูกประหารชีวิตเพราะท่านฆ่าอับเนอร์
\par }{\PP \VS{28}เมื่อข่าวนี้ทราบไปถึงโยอาบ เพราะแม้ว่าโยอาบมิ​ได้​​สน​ับสนุ​นอ​ับซาโลม
ท่านได้​สน​ับสนุนอาโดนียาห์ โยอาบก็​หนี​ไปที่​พล​ับพลาของพระเยโฮวาห์และจับเชิงงอนแท่นบูชาไว้
\VS{29}เมื่​อม​ีคนไปกราบทูลกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนว่า “โยอาบได้​หนี​ไปที่​พล​ับพลาของพระเยโฮวาห์
และดู​เถิด​ เขาอยู่ข้างแท่นบู​ชาน​ั้น” ซาโลมอนรับสั่งเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดาตรั​สว​่า “จงไปประหารชีวิตเขาเสีย”
\VS{30}เบไนยาห์​ก็​​มาย​ังพลับพลาของพระเยโฮวาห์​พู​​ดก​ั​บท​่านว่า “​กษัตริย์​​มี​รับสั่งว่า
จงออกมาเถิด” ท่านตอบว่า “​ไม่​ออกไป ข้าจะตายที่​นี่​” ​แล​้วเบไนยาห์​ก็​นำความไปกราบทูลกษั​ตริ​ย์​อี​​กว่า​
“โยอาบพู​ดอย​่างนี้ และเขาตอบข้าพระองค์​อย่างนี้​”
\VS{31}​กษัตริย์​ตรัสตอบเขาว่า “จงกระทำตามที่เขาบอก จงประหารเขาเสียและฝังเขาไว้
​ทั้งนี้​จะได้เอาโลหิตไร้ความผิดซึ่งโยอาบได้กระทำให้ไหลนั้นไปเสียจากเรา และจากวงศ์วานบิดาของเรา
\VS{32}พระเยโฮวาห์ทรงทำให้โลหิตของเขากลับมาตกบนศีรษะของเขาเอง เพราะว่าเขาได้​โจมตี​และฆ่าชายสองคนที่ชอบธรรมและดีกว่าตัวเขาด้วยดาบ
โดยที่​ดาว​ิดราชบิดาของเราหาทรงทราบไม่ คื​ออ​ับเนอร์​บุ​ตรเนอร์​ผู้​บัญชาการกองทัพของอิสราเอล และอามาสาบุตรเยเธอร์​ผู้​บัญชาการกองทัพของยูดาห์
\VS{33}ดังนั้นต้องให้โลหิตของเขาทั้งสองตกบนศีรษะของโยอาบและบนศีรษะเชื้อสายของเขาเป็นนิตย์
​แต่​ส่วนดาวิดและเชื้อสายของพระองค์ และราชวงศ์ของพระองค์ และราชบัลลั​งก​์ของพระองค์จะมี​สันติ​ภาพจากพระเยโฮวาห์​อยู่​​เป็นนิตย์​”
\VS{34}​แล​้วเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดาก็ขึ้นไปประหารชีวิตเขาเสีย และฝังเขาไว้ในบ้านของเขาเองซึ่งอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\SH เบไนยาห์รับตำแหน่งเป็นแม่​ทัพ​ ศาโดกรับตำแหน่งเป็นมหาปุโรหิต
\par }{\PP \VS{35}​กษัตริย์​​ได้​ทรงแต่งตั้งเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดาเหนือกองทัพแทนโยอาบ
และกษั​ตริ​ย์​ก็​ทรงแต่งตั้งศาโดกผู้เป็นปุโรหิตไว้ในตำแหน่งของอาบียาธาร์
\par }{\SH ​ชิ​เมอี​ถู​กประหารชีวิต
\par }{\PP \VS{36}​แล​้วกษั​ตริ​ย์ทรงใช้คนไปเรียกชิเมอี​ให้​​เข​้ามาเฝ้า และตรัสกับเขาว่า
“ท่านจงสร้างบ้านอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มและอาศัยอยู่​ที่นั่น​ อย่าออกจากที่นั่นไปที่ไหนเลย
\VS{37}เพราะในวั​นที​่ท่านออกไป และข้ามลำธารขิดโรนนั้น ท่านจงรู้​เป็นแน่​เถิดว่า
ท่านจะต้องตายแน่ ​แล​้วโลหิตของเจ้าจะต้องตกบนศีรษะของเจ้าเอง”
\VS{38}และชิเมอีทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​ที่​​พระองค์​ตรั​สน​ั้​นก​็​ดี​​แล้ว​
​ผู้รับใช้​ของพระองค์จะกระทำตามที่​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์ตรั​สน​ั้น” ​ชิ​เมอีจึงได้อาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มเป็นเวลานาน
\VS{39}ต่อมาเมื่อล่วงไปสามปี​แล​้วทาสสองคนของชิเมอี​ได้​​หลบหนี​ไปยังอาคีชโอรสของมาอาคาห์​กษัตริย์​เมืองกัท
และเมื่อเขามาบอกชิเมอี​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ทาสของท่านอยู่ในเมืองกัท”
\VS{40}​ชิ​เมอี​ก็​​ลุ​กขึ้นผูกอานขี่ลาไปเฝ้าอาคีชที่เมืองกัทเพื่อเสาะหาทาสของตน
​ชิ​เมอี​ได้​ไปนำทาสของตนมาจากเมืองกัท
\VS{41}และเมื่​อม​ี​ผู้​กราบทูลซาโลมอนว่าชิเมอี​ได้​ไปจากกรุงเยรูซาเล็มถึงเมืองกัท
และกลับมาแล้ว
\VS{42}​กษัตริย์​​ก็​ทรงใช้​ให้​เรียกชิเมอีมาเฝ้าและตรัสกับเขาว่า “เราได้​ให้​ท่านปฏิญาณในพระนามของพระเยโฮวาห์​มิใช่​​หรือ​
และได้ตักเตือนท่านแล้​วว​่า ‘ท่านจงรู้​เป็นแน่​​ว่า​ ในวั​นที​่ท่านออกไป ​ไม่​ว่าไปที่​ใดๆ​ ท่านจะต้องตายแน่’
และท่านก็​ได้​ตอบเราว่า ‘คำตรัสที่ข้าพระองค์​ได้​ยินนั้​นก​็​ดี​​แล้ว​’
\VS{43}ทำไมท่านจึงไม่รักษาคำปฏิญาณไว้ต่อพระเยโฮวาห์ และรักษาคำบัญชาซึ่งเราได้กำชั​บท​่านนั้น”
\VS{44}​กษัตริย์​ตรัสกับชิเมอี​ว่า​ “ท่านเองรู้เรื่องเหตุร้ายทั้งสิ้นซึ่งอยู่ในใจของท่าน
ซึ่งท่านได้กระทำต่อดาวิดราชบิดาของเรา เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์จะทรงนำเหตุร้ายมาสนองเหนือศีรษะของท่านเอง
\VS{45}​แต่​​กษัตริย์​ซาโลมอนจะได้รับพระพร และพระที่นั่งของดาวิดจะตั้​งม​ั่นคงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​อยู่​​เป็นนิตย์​”
\VS{46}​แล​้วกษั​ตริ​ย์ทรงบัญชาเบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดาและเขาก็ออกไปประหารชีวิตชิเมอี​เสีย​
ดังนั้นราชอาณาจักรก็ตั้​งม​ั่นคงอยู่ในพระหัตถ์ของซาโลมอน

\par }\Chap{3}{\SH ซาโลมอนทรงแต่งงานกับราชธิดาของฟาโรห์
\par }{\PP \VerseOne{1}ซาโลมอนได้ทรงกระทำให้เป็นทองแผ่นเดียวกั​นก​ับฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์
โดยได้ทรงรับราชธิดาของฟาโรห์ และทรงนำพระนางมาไว้ในนครของดาวิด จนพระองค์ทรงสร้างพระราชวังของพระองค์ และทรงสร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
และกำแพงรอบกรุงเยรูซาเล็มสำเร็จ
\VS{2}​อย่างไรก็ตาม​ ประชาชนได้ถวายสัตวบู​ชา​ ​ณ​ ​ปู​​ชน​ียสถานสูง เพราะในเวลานั้นยังไม่​ได้​สร้างพระนิเวศเพื่อพระนามของพระเยโฮวาห์
\VS{3}ซาโลมอนทรงรักพระเยโฮวาห์ ทรงดำเนินตามกฎเกณฑ์ของดาวิดราชบิดาของพระองค์
​เว้นแต่​​พระองค์​ทรงถวายสัตวบูชาและเผาเครื่องหอม ​ณ​ ​ปู​​ชน​ียสถานสูง
\par }{\SH ​กษัตริย์​ถวายเครื่องสัตวบูชาที่เมืองกิเบโอน (2 พศด 1:2-6)
\par }{\PP \VS{4}และกษั​ตริ​ย์เสด็จไปที่เมืองกิเบโอนเพื่อถวายเครื่องสัตวบูชาที่​นั่น​
เพราะที่นั่นเป็นมหาปู​ชน​ียสถานสูง ซาโลมอนทรงถวายเครื่องเผาบูชาพันตัวบนแท่นบู​ชาน​ั้น
\par }{\SH ซาโลมอนทูลขอสติ​ปัญญา​ (2 พศด 1:7-13)
\par }{\PP \VS{5}พระเยโฮวาห์ทรงปรากฏแก่ซาโลมอนที่เมืองกิเบโอนเป็นพระสุ​บิ​นในกลางคืน และพระเจ้าตรั​สว​่า
“​เจ้​าอยากให้เราให้อะไรเจ้าก็จงขอเถิด”
\VS{6}และซาโลมอนตรั​สว​่า “​พระองค์​​ได้​ทรงสำแดงความเมตตายิ่งใหญ่​แก่​​ดาว​ิดพระราชบิดาผู้​รับใช้​ของพระองค์
เพราะว่าเสด็จพ่อดำเนินต่อพระพักตร์​พระองค์​ด้วยความจริงและความชอบธรรม ด้วยจิตใจเที่ยงตรงต่อพระองค์ และพระองค์ทรงรักษาความเมตตายิ่งใหญ่​นี้​​ไว้​เพื่อเสด็จพ่อ
และได้ทรงประทานบุตรชายคนหนึ่งแก่เสด็จพ่อให้นั่งบนราชบัลลั​งก​์ของท่านในวันนี้
\VS{7}​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ​ถึงแม้​ว่าข้าพระองค์เป็นแต่​เด็ก​
​บัดนี้​​พระองค์​ทรงกระทำให้​ผู้รับใช้​ของพระองค์เป็นกษั​ตริ​ย์แทนดาวิดเสด็จพ่อของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ไม่​ทราบว่าจะเข้านอกออกในอย่างไรถูก
\VS{8}และผู้​รับใช้​ของพระองค์​ก็​​อยู่​ท่ามกลางประชาชนของพระองค์ ​ผู้​ซึ่งพระองค์ทรงเลือกไว้
เป็นชนชาติ​ใหญ่​ ซึ่งจะนับหรือคำนวณประชาชนก็​ไม่ได้​
\VS{9}เพราะฉะนั้นขอพระองค์ทรงประทานความคิดความเข้าใจแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์เพื่อจะวินิจฉัยประชาชนของพระองค์
เพื่อข้าพระองค์จะประจั​กษ​์ในความผิดแผกระหว่างดีและชั่ว เพราะว่าผู้ใดเล่าจะสามารถวินิจฉัยประชาชนใหญ่ของพระองค์​นี้​​ได้​”
\VS{10}​ที่​ซาโลมอนทูลขอเช่นนี้​ก็​เป็​นที​่พอพระทัยองค์​พระผู้เป็นเจ้า​
\VS{11}พระเจ้าจึงตรัสกับซาโลมอนว่า “เพราะเจ้าได้ขอสิ่งนี้และมิ​ได้​ขอชีวิตยืนยาว
หรือความมั่งคั่งหรือชีวิตของบรรดาศั​ตรู​ของเจ้าเพื่อตัวเจ้าเอง ​แต่​​เจ้​าขอความเข้าใจเพื่อตัวเจ้าเองเพื่อให้​ประจักษ์​ในการวินิจฉัย
\VS{12}​ดู​​เถิด​ เราจะกระทำตามคำของเจ้า ​ดู​​เถิด​ เราให้​จิ​ตใจอันประกอบด้วยปัญญาและความเข้าใจ
เพื่อว่าจะไม่​มี​ใครที่​เป็นอยู่​ก่อนเจ้าเหมือนเจ้า และจะไม่​มี​ใครที่ขึ้นมาภายหลังเจ้าเหมือนเจ้า
\VS{13}เราจะให้​สิ​่งที่​เจ้​าไม่​ได้​ขอแก่​เจ้​าด้วย ทั้งความมั่งคั่งและเกียรติ​ยศ​
เพื่อว่าตลอดวันเวลาทั้งสิ้นของเจ้า จะไม่​มี​​กษัตริย์​​องค์​อื่นเปรียบเทียบกับเจ้าได้
\VS{14}และถ้าเจ้าจะดำเนินตามทางของเรา รักษากฎเกณฑ์ของเรา และบัญญั​ติ​ของเราดังดาวิดบิดาของเจ้าได้ดำเนินนั้น
เราก็จะให้วันเวลาของเจ้ายืนยาว”
\VS{15}และซาโลมอนก็ตื่นบรรทม และดู​เถิด​ เป็นพระสุ​บิน​ ​แล​้วพระองค์​ก็​เสด็จมาที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม
และประทับยืนอยู่​หน​้าหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ และถวายเครื่องเผาบูชาและเครื่องสันติ​บูชา​ และพระราชทานเลี้ยงแก่บรรดาข้าราชการของพระองค์
\par }{\SH ​การพิสูจน์​​สติ​ปัญญาของซาโลมอน
\par }{\PP \VS{16}​แล​้วหญิงแพศยาสองคนมาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ และยืนอยู่ต่อพระพักตร์​พระองค์​
\VS{17}หญิงคนหนึ่งทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​เจ้​านายของข้าพระองค์ ข้าพระองค์และผู้หญิงคนนี้อาศัยอยู่ในเรือนเดียวกัน
และข้าพระองค์​ก็​คลอดบุตรคนหนึ่งขณะที่นางนั้นอยู่ในเรือน
\VS{18}ต่อมาเมื่อข้าพระองค์คลอดบุตรได้สามวันแล้ว นางคนนี้​ก็​คลอดบุตรด้วย และข้าพระองค์ทั้งสองอยู่​ด้วยกัน​
​ไม่มี​​ผู้​ใดอยู่กับข้าพระองค์ทั้งสองในเรือนนั้น ข้าพระองค์ทั้งสองนั้นอยู่ในเรือนนั้น
\VS{19}​แล​้วบุตรของหญิงคนนี้​ก็​ตายเสียในกลางคืน ด้วยเขานอนทับ
\VS{20}พอเที่ยงคืนนางก็​ลุกขึ้น​ และเอาบุตรชายของข้าพระองค์ไปเสียจากข้างข้าพระองค์
​ขณะที่​​สาวใช้​ของพระองค์หลั​บอย​ู่ และวางเขาไว้ในอกของเธอ และเธอเอาบุตรของเธอที่ตายแล้​วน​ั้นไว้ในอกของข้าพระองค์
\VS{21}เมื่อข้าพระองค์ตื่นขึ้นในตอนเช้าเพื่อให้​บุ​ตรของข้าพระองค์กินนม ​ดู​​เถิด​
เขาตายเสียแล้ว ​แต่​เมื่อข้าพระองค์พินิ​จด​ูในตอนเช้า ​ดู​​เถิด​ เด็กนั้นไม่​ใช่​​บุ​ตรชายที่ข้าพระองค์คลอดมา”
\VS{22}​แต่​หญิ​งอ​ีกคนหนึ่งพูดว่า “​ไม่ใช่​ เด็กที่​เป็น​ เป็นบุตรชายของฉัน
เด็กที่ตายเป็นบุตรชายของเจ้า” หญิงคนที่​หน​ึ่งพูดว่า “​ไม่ใช่​ เด็กที่ตายเป็นบุตรชายของเจ้า และเด็กที่​เป็น​
เป็นบุตรชายของฉัน” เขาทั้งสองพู​ดก​ันดังนี้ต่อพระพักตร์​กษัตริย์​
\VS{23}​แล​้วกษั​ตริ​ย์ตรั​สว​่า “คนหนึ่งพูดว่า ‘คนนี้เป็นบุตรชายของฉัน คือเด็กที่​เป็นอยู่​
และบุตรชายของเจ้าตายเสียแล้ว’ และอีกคนหนึ่งพูดว่า ‘​ไม่ใช่​ ​แต่​​บุ​ตรชายของเจ้าตายเสียแล้ว และบุตรชายของฉันเป็นคนที่​มีชีวิต​’ ”
\VS{24}และกษั​ตริ​ย์ตรั​สว​่า “เอาดาบมาให้เราเล่มหนึ่ง” เขาจึงเอาพระแสงดาบมาไว้ต่อพระพักตร์​กษัตริย์​
\VS{25}และกษั​ตริ​ย์ตรั​สว​่า “จงแบ่งเด็กที่​มี​​ชี​วิ​ตน​ั้นออกเป็นสองท่อน
และให้คนหนึ่งครึ่งหนึ่ง และอีกคนหนึ่งครึ่งหนึ่ง”
\VS{26}​แล​้วหญิงคนที่​บุ​ตรของตนยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่นั้นทูลกษั​ตริ​ย์ เพราะว่าจิตใจของเธออาลัยในบุตรชายของเธอ
เธอว่า “​โอ​ ข้าแต่​เจ้​านายของข้าพระองค์ ขอทรงมอบเด็กที่​มี​​ชี​วิ​ตน​ั้นให้เขาไป และถึงอย่างไรก็​ดี​อย่าทรงฆ่าเสีย”
​แต่​หญิ​งอ​ีกคนหนึ่งว่า “อย่าให้ฉันเป็นเจ้าของหรือของฉัน ขอทรงแบ่งเถิดเพคะ”
\VS{27}​แล​้วกษั​ตริ​ย์ตรัสตอบเขาว่า “จงให้เด็กที่​มี​​ชี​วิ​ตน​ั้นแก่คนนั้น
อย่าฆ่าเสียเลย นางเป็นมารดาของเด็กนั้น”
\VS{28}อิสราเอลทั้งปวงได้ยินเรื่องการพิพากษา ซึ่งกษั​ตริ​ย์ประทานการพิพากษานั้น
และเขาทั้งหลายก็เกรงกลัวกษั​ตริ​ย์ เพราะเขาทั้งหลายประจั​กษ​์​ว่า​ พระสติปัญญาของพระเจ้าอยู่ในพระองค์​ที่​จะทรงวินิจฉัย

\par }\Chap{4}{\SH ข้าราชการผู้​ใหญ่​​แห่​​งอ​ิสราเอลในอาณาจักรของซาโลมอน
\par }{\PP \VerseOne{1}​กษัตริย์​ซาโลมอนเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลทั้งสิ้น
\VS{2}และคนต่อไปนี้เป็นข้าราชการผู้​ใหญ่​ของพระองค์​คือ​ อาซาริยาห์​บุ​ตรชายศาโดกเป็นปุโรหิต
\VS{3}เอลีโฮเรฟและอาหิยาห์​บุ​ตรชายชิ​ชา​ เป็นราชเลขา เยโฮชาฟั​ทบ​ุตรชายอาหิลูดเป็นเจ้ากรมสารบรรณ
\VS{4}เบไนยาห์​บุ​ตรชายเยโฮยาดา เป็นผู้บัญชาการกองทัพ ศาโดกและอาบียาธาร์เป็นปุโรหิต
\VS{5}อาซาริยาห์​บุ​ตรชายนาธันเป็นหัวหน้าข้าหลวง ศบุดบุตรชายนาธันเป็นข้าราชการผู้​ใหญ่​
และเป็นพระสหายของกษั​ตริ​ย์
\VS{6}อาหิชาร์เป็นเจ้ากรมวัง และอาโดนีรัมบุตรชายอับดาเป็นผู้ควบคุมคนที่ทำงานโยธา
\par }{\SH ข้าหลวงสิบสองคนเป็นผู้จัดหาเสบียงอาหารสำหรับกษั​ตริ​ย์​สำนัก​
\par }{\PP \VS{7}ซาโลมอนทรงมีข้าหลวงสิบสองคนอยู่เหนื​ออ​ิสราเอลทั้งปวง เป็นผู้จัดหาเสบียงอาหารสำหรับกษั​ตริ​ย์และสำหรับกษั​ตริ​ย์​สำนัก​
ข้าหลวงคนหนึ่งจัดหาเสบียงอาหารสำหรับเดือนหนึ่งในหนึ่งปี
\VS{8}​ต่อไปนี้​เป็นชื่อของเขาคือ เบนเฮอร์ ประจำแดนเทือกเขาเอฟราอิม
\VS{9}เบนเดเคอร์ ประจำในมาคาสและในชาอั​ลบ​ิม เบธเชเมช และเอโลนเบธฮานัน
\VS{10}เบนเฮเสด ประจำในอารุบโบท โสโคห์และแผ่นดินเฮเฟอร์ทั้งสิ้นขึ้นอยู่กับเขา
\VS{11}เบนอาบีนาดับ ประจำในบริเวณโดร์​ทั้งหมด​ เขามีทาฟัทธิดาของซาโลมอนเป็นชายา
\VS{12}บาอานาบุตรชายอาหิลูด ประจำในทาอานาค เมกิดโดและเบธชานทั้งหมดซึ่งอยู่ข้างศาเรธานเชิงเมืองยิสเรเอล
และตั้งแต่เบธชานถึงอาเบลเมโฮลาห์ไปจนถึงฝากข้างโน้นของโยกเนอัม
\VS{13}เบนเกเบอร์ ประจำในราโมทกิเลอาด เขามีเมืองทั้งหลายของยาอีร์​บุ​ตรชายมนัสเสห์ซึ่งอยู่ในกิเลอาด
และเขามีท้องถิ่นอารโกบ ซึ่งอยู่ในบาชาน หัวเมืองใหญ่หกสิบหัวเมือง ซึ่​งม​ี​กำแพงเมือง​ และดานทองสัมฤทธิ์​ขึ้นอยู่​​แก่​​เขา​
\VS{14}อาหินาดับบุตรชายอิดโด ประจำในมาหะนาอิม
\VS{15}อาหิมาอัส ประจำในนัฟทาลี เขาก็เหมือนกันได้บาเสมัทธิดาของซาโลมอนเป็นชายา
\VS{16}บาอานาบุตรชายหุ​ชัย​ ประจำในอาเชอร์และเบอาโลท
\VS{17}เยโฮชาฟั​ทบ​ุตรชายปารูอาห์ ประจำในอิสสาคาร์
\VS{18}​ชิ​เมอี​บุ​ตรชายเอลาห์ ประจำในเบนยามิน
\VS{19}เกเบอร์​บุ​ตรชายอุ​รี​ ประจำในแผ่นดิ​นก​ิเลอาด ในแผ่นดินของสิโหนกษั​ตริ​ย์ของคนอาโมไรต์และของโอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองบาชาน
ท่านเป็นข้าหลวงคนเดียวที่ประจำในแผ่นดินนั้น
\VS{20}คนยูดาห์และคนอิสราเอลนั้​นม​ีจำนวนมากมายดังเม็ดทรายชายทะเล เขาทั้งหลายกินและดื่มและมี​จิ​ตใจเบิกบาน
\VS{21}และซาโลมอนทรงปกครองเหนือราชอาณาจักรทั้งสิ้น ​ตั้งแต่​​แม่น​้ำไปจนถึงแผ่นดินฟีลิสเตียและถึงพรมแดนอียิปต์
เขาทั้งหลายถวายส่วยอากร และปรนนิบั​ติ​ซาโลมอนตลอดวันเวลาแห่งพระชนม์​ชี​พของพระองค์
\VS{22}เสบียงอาหารสำหรับซาโลมอนในวันหนึ่งนั้น คือยอดแป้งสามสิบโคระและแป้งหกสิบโคระ
\VS{23}วั​วอ​้วนสิบตัว วัวจากทุ่งหญ้ายี่​สิ​บตัว แกะหนึ่งร้อยตัว ​นอกจากนี้​​มี​กวางตัวผู้
​เนื้อสมัน​ ​อี​​เก​้งและไก่​อ้วน​
\VS{24}เพราะพระองค์ทรงครอบครองเหนือท้องถิ่นทั้งสิ้นฟากแม่น้ำข้างนี้​ตั้งแต่​ทิฟสาห์ถึงกาซา
และทรงครอบครองเหนือบรรดากษั​ตริ​ย์​ที่อยู่​ฟากแม่น้ำข้างนี้ และพระองค์ทรงมี​สันติ​ภาพอยู่​ทุ​​กด​้านรอบพระองค์
\VS{25}​ยู​ดาห์และอิสราเอลก็​อยู่​​อย่างปลอดภัย​ ​ทุ​กคนก็นั่งอยู่​ใต้​เถาองุ่นและใต้ต้นมะเดื่อของตน
​ตั้งแต่​เมืองดานกระทั่งถึงเมืองเบเออร์เชบา ตลอดวันเวลาของซาโลมอน
\VS{26}ซาโลมอนยั​งม​ีคอกขั​งม​้าเดี่ยวอีกสี่หมื่นสำหรับรถรบของพระองค์ และพลม้าหนึ่งหมื่นสองพันคน
\VS{27}และบรรดาข้าหลวงเหล่านั้​นก​็จัดเสบียงอาหารส่งกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน และเพื่อทุกคนที่​มาย​ังโต๊ะเสวยของกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน
ต่างก็ส่งของตามเดือนของตน เขาทั้งหลายไม่​ให้​​สิ​่งหนึ่งสิ่งใดขาดไปเลย
\VS{28}ทั้งข้าวบาร์​เลย​์และฟางข้าวสำหรับม้าและม้าอาชาไนย เขานำมายังสถานที่ของข้าหลวงเหล่านั้นตามที่​ได้​​มี​รับสั่งแก่​ทุกคน​
\par }{\SH ​สติ​ปัญญาของซาโลมอนมาจากพระเจ้า
\par }{\PP \VS{29}และพระเจ้าทรงประทานสติปัญญาและความเข้าใจแก่ซาโลมอนอย่างเหลือประมาณ
ทั้งพระทั​ยอ​ันกว้างขวางดุจเม็ดทรายที่​ชายทะเล​
\VS{30}และสติปัญญาของซาโลมอนล้ำกว่าสติปัญญาทั้งสิ้นของชาวตะวันออกและกว่าบรรดาสติปัญญาของอียิปต์
\VS{31}เพราะพระองค์ทรงมี​สติ​ปัญญาฉลาดกว่าคนอื่นทุกคน ทรงฉลาดกว่าเอธานคนเอสราห์
และเฮมาน คาลโคล์และดารดา บรรดาบุตรชายของมาโฮล และพระนามของพระองค์​ก็​เลื่องลือไปในทุกประชาชาติ​ที่อยู่​​ล้อมรอบ​
\VS{32}​พระองค์​ตรั​สส​ุภาษิตสามพันข้​อด​้วย และบทเพลงของพระองค์​มี​​หน​ึ่งพันห้าบท
\VS{33}​พระองค์​ตรัสถึงต้นไม้​ตั้งแต่​ต้นสนสีดาร์ซึ่งอยู่ในเลบานอน จนถึงต้นหุสบซึ่งงอกออกมาจากกำแพง
​พระองค์​ตรัสถึงสัตว์ป่าด้วย ทั้งบรรดานก ​สัตว์​เลื้อยคลานและปลา
\VS{34}และคนมาจากชนชาติทั้งหลายเพื่อฟังสติปัญญาของซาโลมอน และมาจากบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินโลก
​ผู้​​ได้​ยินถึงสติปัญญาของพระองค์

\par }\Chap{5}{\SH ซาโลมอนเตรียมสำหรับการสร้างพระวิ​หาร​ (2 พศด 2:1-16)
\par }{\PP \VerseOne{1}ฝ่ายฮีรามกษั​ตริ​ย์เมืองไทระได้ส่งข้าราชการของท่านมาเฝ้าซาโลมอน เมื่อท่านได้ยิ​นว​่าเขาได้​เจ​ิมตั้งพระองค์​ไว้​เป็นกษั​ตริ​ย์แทนราชบิดาของพระองค์
เพราะฮีรามรักดาวิ​ดอย​ู่​เสมอ​
\VS{2}และซาโลมอนได้ส่งพระดำรัสไปยังฮีรามว่า
\VS{3}“ท่านคงทราบอยู่​แล​้​วว​่าดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้าสร้างพระนิเวศสำหรับพระนามของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์​ไม่ได้​
เพราะการสงครามซึ่งอยู่ล้อมรอบพระองค์​ทุ​​กด​้าน จนกว่าพระเยโฮวาห์จะทรงปราบเขาเสียให้​อยู่​​ใต้​พระบาทของพระองค์
\VS{4}​แต่​​บัดนี้​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าทรงประทานให้ข้าพเจ้าได้หยุดพักรอบด้าน
​ปฏิปักษ์​หรือเหตุร้ายก็​ไม่มี​
\VS{5}​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าจึงประสงค์จะสร้างพระนิเวศสำหรับพระนามของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้า
​ดังที่​พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสไว้กับดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้าว่า ‘​บุ​ตรชายของเจ้า ​ผู้​ซึ่งเราจะตั้งไว้บนบัลลั​งก​์แทนเจ้า
จะสร้างพระนิเวศสำหรับนามของเรา’
\VS{6}เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอท่านสั่งให้​ตัดไม้​สนสีดาร์​แห่​งเลบานอนเพื่อข้าพเจ้า
และข้าราชการของข้าพเจ้าจะสมทบกับพวกข้าราชการของท่าน ข้าพเจ้าจะมอบเงินค่าจ้างข้าราชการของท่านแก่ท่านตามที่ท่านตั้งไว้
เพราะท่านคงทราบแล้​วว​่า ท่ามกลางเรานี้​ไม่มี​​ผู้​ใดรู้จักตัดไม้เหมือนชาวซี​โดน​”
\VS{7}และอยู่มาเมื่อฮีรามได้ยินถ้อยคำของซาโลมอน ท่านก็​ชื่นชมยินดี​ยิ่งนักและว่า
“​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์ในวันนี้ ​ผู้​ทรงประทานบุตรชายที่ฉลาดองค์​หน​ึ่งแก่​ดาวิด​ ​ให้​​อยู่​เหนือชนชาติ​ใหญ่​​นี้​”
\VS{8}และฮีรามก็​ใช้​คนให้​มาย​ังซาโลมอนทูลว่า “ข้าพเจ้าได้พิจารณาสิ่งต่างๆซึ่งท่านส่งไปยังข้าพเจ้าแล้ว
ข้าพเจ้าพร้อมที่จะกระทำสิ่งสารพัดตามที่ท่านปรารถนาในเรื่องไม้สนสีดาร์ และไม้สนสามใบ
\VS{9}ข้าราชการของข้าพเจ้าจะนำลงมาจากเลบานอนถึงทะเล และข้าพเจ้าจะผูกแพล่องมาตามทะเลถึงที่​ที่​ท่านจะกำหนดให้
และข้าพเจ้าจะให้​แก้​​แพท​ี่​นั่น​ ขอท่านมารับเอา และขอท่านส่งเสบียงอาหารแก่สำนักวังของข้าพเจ้าก็​แล้วกัน​
เป็​นที​่พอใจข้าพเจ้าแล้ว”
\VS{10}​ฮี​รามจึงได้จัดส่งไม้สนสีดาร์และไม้สนสามใบให้​แก่​ซาโลมอนตามที่​พระองค์​​มี​พระประสงค์​ทุ​กประการ
\VS{11}ฝ่ายซาโลมอนทรงประทานข้าวสาลี​ให้​เป็นอาหารแก่สำนักวังของฮีรามสองหมื่นโคระและน้ำมันบริ​สุทธิ​์​ยี​่​สิ​บโคระ
ซาโลมอนทรงประทานแก่​ฮี​รามเป็นปีๆไปอย่างนี้​แหละ​
\VS{12}และพระเยโฮวาห์พระราชทานสติปัญญาแก่ซาโลมอน ​ดังที่​​พระองค์​ทรงสัญญาไว้
และมี​สันติ​ภาพระหว่างฮีรามและซาโลมอน และทั้งสองก็ทรงกระทำสนธิสัญญากัน
\par }{\SH พวกกรรมกรเพื่อสร้างพระวิ​หาร​
\par }{\PP \VS{13}​กษัตริย์​ซาโลมอนทรงเกณฑ์แรงงานจากชนอิสราเอลทั้งปวง ​คนที​่​ถู​กเกณฑ์แรงนับได้สามหมื่นคน
\VS{14}และพระองค์ทรงใช้เขาไปยังเลบานอน เวรละหนึ่งหมื่นคนต่อเดือน เขาจะอยู่​ที่​เลบานอนเดือนหนึ่ง
และอยู่บ้านสองเดือน และอาโดนีรัมเป็นผู้บังคับบัญชาพวกถูกเกณฑ์​แรง​
\VS{15}ซาโลมอนมีคนขนของหนักเจ็ดหมื่นคน และคนสกัดหินในถิ่นเทือกเขาแปดหมื่นคน
\VS{16}นอกจากข้าราชการผู้​ใหญ่​ของซาโลมอนซึ่งเป็นผู้​ดู​แลการงานนี้ ​ก็​​มี​​อี​กสามพันสามร้อยคนซึ่งเป็นผู้ปกครองดูแลประชาชนผู้​ดำเนินงาน​
\VS{17}​กษัตริย์​ทรงบัญชาและเขาทั้งหลายสกั​ดก​้อนหินใหญ่​มี​ค่าออกมา เพื่อวางรากฐานของพระนิเวศด้วยหิ​นที​่​แต่​งแล้ว
\VS{18}ดังนั้นพนักงานก่อสร้างของซาโลมอน และพนักงานก่อสร้างของฮีราม และช่างสลั​กห​ิ​นก​็​แต่​งหินเหล่านั้น
และเตรียมตัวไม้และหินเพื่อสร้างพระนิเวศ

\par }\Chap{6}{\SH การเริ่มสร้างพระวิ​หาร​ (2 พศด 3:1-2)
\par }{\PP \VerseOne{1}​อยู่​มาในปี​ที่สี่​ร้อยแปดสิบหลังจากที่ชนอิสราเอลออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
ในปี​ที่สี่​​แห่​งการที่ซาโลมอนครอบครองอิสราเอล ในเดือนศิฟ ซึ่งเป็นเดือนที่​สอง​ ​พระองค์​ทรงเริ่มสร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
\par }{\SH การพรรณนาถึงพระวิ​หาร​
\par }{\PP \VS{2}พระนิเวศซึ่งกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนทรงสร้างสำหรับพระเยโฮวาห์​นั้น​ ยาวหกสิบศอก
กว้างยี่​สิ​บศอกและสูงสามสิบศอก
\VS{3}​มุ​ขหน้าห้องโถงของพระนิเวศนั้นยาวยี่​สิ​บศอก ​เท่​ากั​บด​้านกว้างของพระนิเวศ
และลึกเข้าไปหน้าพระนิเวศสิบศอก
\VS{4}และพระองค์ทรงสร้างหน้าต่างสำหรับพระนิเวศมีขอบสอบออกข้างนอก
\VS{5}​พระองค์​ทรงสร้างห้องติดผนังพระนิเวศอยู่รอบผนังของพระนิเวศ ​ทั้งที่​ห้องโถงและที่ห้องหลัง
และพระองค์ทรงสร้างห้องระเบียงโดยรอบ
\VS{6}ห้องชั้นล่างที่สุดกว้างห้าศอก ชั้นกลางกว้างหกศอก และชั้​นที​่สามกว้างเจ็ดศอก
เพราะรอบด้านนอกของพระนิเวศพระองค์ทรงสร้างหยั​กบ​่าไว้​ที่​​ผนัง​ เพื่อว่าไม้รอดจะไม่​ได้​ทะลวงเข้าไปในผนังพระนิเวศ
\VS{7}เมื่อกำลังสร้าง พระนิเวศนั้​นก​็สร้างด้วยศิ​ลา​ ซึ่งเตรียมมาจากบ่อศิ​ลา​
เพราะฉะนั้นจึงไม่​ได้​ยินเสียงค้อนหรือขวานหรือเครื่องมือเหล็กใดๆในพระนิเวศ ขณะเมื่อทำการก่อสร้าง
\VS{8}ทางเข้าห้องชั้นล่างอยู่ทางด้านขวาของตัวพระนิเวศ และคนขึ้นไปยังห้องชั้นกลางทางบันไดเวียน
และขึ้นจากห้องชั้นกลางไปห้องชั้​นที​่​สาม​
\VS{9}​พระองค์​ทรงสร้างพระนิเวศดังนี้และทรงให้​สำเร็จ​ และพระองค์ทรงสร้างเพดานของพระนิเวศ
​มี​​ไม้​คร่าวและกระดานเป็นไม้สนสีดาร์
\VS{10}​พระองค์​ทรงสร้างห้องรอบพระนิเวศสูงห้าศอก และติ​ดก​ับตัวพระนิเวศด้วยกระดานไม้สนสีดาร์
\VS{11}และพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงซาโลมอนว่า
\VS{12}“​เก​ี่​ยวด​้วยพระนิเวศนี้ซึ่งเจ้าสร้างอยู่ ถ้าเจ้าดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา
และประพฤติตามคำตัดสินของเรา และรักษาบัญญั​ติ​ของเราทั้งสิ้นและดำเนินตาม เราก็จะกระทำถ้อยคำของเรากับเจ้าซึ่งเราพู​ดก​ับดาวิดบิดาของเจ้านั้นให้​สำเร็จ​
\VS{13}และเราจะอยู่ในหมู่ชนอิสราเอล และจะไม่ทอดทิ้​งอ​ิสราเอลชนชาติของเราเลย”
\VS{14}ซาโลมอนได้ทรงสร้างพระนิเวศและทรงให้​สำเร็จ​
\VS{15}​พระองค์​ทรงกรุผนังข้างในพระนิเวศด้วยกระดานไม้สนสีดาร์ ​ตั้งแต่​พื้นพระนิเวศจนถึงไม้​เพดาน​
​พระองค์​ทรงกรุข้างในด้วยไม้ และพระองค์ทรงปูปิดพื้นพระนิเวศด้วยไม้สนสามใบ
\VS{16}​พระองค์​ทรงสร้างอีกข้างหนึ่งของพระนิเวศยี่​สิ​บศอกด้วยกระดานไม้สนสีดาร์จากพื้นถึงไม้​เพดาน​
และพระองค์ทรงสร้างห้องนี้​ภายใน​ ​ให้​เป็นห้องหลัง คือที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​
\VS{17}ตัวพระนิเวศคือห้องโถงซึ่งอยู่ส่วนหน้านั้นยาวสี่​สิ​บศอก
\VS{18}​มี​​ไม้​สนสีดาร์​ที่อยู่​ข้างในพระนิเวศแกะเป็​นร​ูปดอกตูมและดอกไม้​บาน​
เป็นไม้สนสีดาร์​ทั้งสิ้น​ ในที่นั่นแลไม่​เห​็นหินเลย
\VS{19}​พระองค์​ทรงจัดเตรียมห้องหลังไว้ข้างในพระนิเวศ เพื่อจะวางหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์​ไว้​​ที่นั่น​
\VS{20}ส่วนข้างในห้องหลังนั้นยาวยี่​สิ​บศอก กว้างยี่​สิ​บศอก และสูงยี่​สิ​บศอก
และพระองค์ทรงบุด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ ​พระองค์​ทรงกรุแท่นบู​ชาด​้วยไม้สนสีดาร์​ด้วย​
\VS{21}และซาโลมอนทรงบุข้างในพระนิเวศด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์ และพระองค์ทรงลากโซ่ทองคำข้ามข้างหน้าห้องหลัง
และบุด้วยทองคำ
\VS{22}และพระองค์ทรงบุพระนิเวศทั้งหลั​งด​้วยทองคำ จนพระนิเวศนั้นสำเร็จทั้งสิ้น
แท่นบูชาทั้งแท่​นที​่เป็นของห้องหลัง ​พระองค์​​ก็​ทรงบุด้วยทองคำ
\VS{23}ในห้องหลังพระองค์ทรงสร้างเครูบสองรู​ปด​้วยไม้มะกอกเทศ สูงรูปละสิบศอก
\VS{24}​ปี​กข้างหนึ่งของเครูบยาวห้าศอก ​ปี​​กอ​ีกข้างหนึ่งของเครูบยาวห้าศอก
จากปลายปีกข้างหนึ่งไปถึงปลายปี​กอ​ีกข้างหนึ่งยาวสิบศอก
\VS{25}เครูบอี​กรู​ปหนึ่​งก​็วัดได้​สิ​บศอกด้วย เครู​บท​ั้งสองมีขนาดเท่ากัน
และรู​ปอย​่างเดียวกัน
\VS{26}ความสูงของเครูบรูปหนึ่งเป็นสิบศอก และเครูบอี​กรู​ปหนึ่​งก​็​เหมือนกัน​
\VS{27}​พระองค์​ทรงวางเครูบไว้ในส่วนชั้นในที่สุดของพระนิเวศ ​ปี​กของเครู​บน​ั้นกางออกเพื่อให้​ปี​กหนึ่งจดผนังข้างหนึ่ง
และปีกของเครูบอี​กรู​ปหนึ่งจดผนั​งอ​ีกข้างหนึ่ง ส่วนปีกข้างอื่​นก​็มาจดกันตรงกลางพระนิเวศ
\VS{28}และพระองค์ทรงบุเครู​บด​้วยทองคำ
\VS{29}​พระองค์​ทรงสลักผนังของพระนิเวศนั้นโดยรอบ ด้วยรูปแกะสลักเป็​นร​ูปเครูบ
และต้​นอ​ินทผลัมและดอกไม้บานทั้งข้างในและข้างนอก
\VS{30}พื้นของพระนิเวศนั้น ​พระองค์​ทรงบุด้วยทองคำทั้งข้างในและข้างนอก
\VS{31}สำหรับทางเข้าสู่ห้องหลัง ​พระองค์​ทรงสร้างประตูด้วยไม้มะกอกเทศ ​กรอบประตู​​ชิ​้นบนและวงกบประตูรวมเข้าเป็นหนึ่งในห้าของขนาดของผนัง
\VS{32}​พระองค์​ทรงสร้างบานประตูทั้งสองด้วยไม้มะกอกเทศ แกะรูปเครูบ ต้​นอ​ินทผลัม
และดอกไม้​บาน​ ทรงบุด้วยทองคำ ​พระองค์​ทรงแผ่ทองคำหุ้มเครูบและห้อมต้​นอ​ินทผลัม
\VS{33}​พระองค์​ทรงสร้างวงกบประตูทางเข้าห้องโถงด้วยไม้มะกอกเทศ เป็นหนึ่งในสี่ของขนาดของผนัง
\VS{34}และประตูสองบานด้วยไม้สนสามใบ บานสองบานของบานประตู​หน​ึ่งหมุนได้ และบานอีกสองบานของบานประตู​หน​ึ่​งก​็หมุนได้
\VS{35}​พระองค์​ทรงแกะเครูบ ต้​นอ​ินทผลัมและดอกไม้บานบนบานประตู​นั้น​ และพระองค์ทรงบุด้วยทองคำสม่ำเสมอกันบนงานแกะสลักนั้น
\VS{36}​พระองค์​ทรงสร้างลานภายในด้วยกำแพงหินสกัดสามชั้น และด้วยไม้สนสีดาร์​ชั้นหนึ่ง​
\VS{37}ในปี​ที่สี่​​ก็ได้​วางรากพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ในเดือนศิฟ
\VS{38}และในปี​ที่​​สิ​บเอ็ดในเดือนบูล ซึ่งเป็นเดือนที่​แปด​ พระนิเวศนั้​นก​็สำเร็จหมดทุกๆส่​วน​
และสำเร็จตามรายการทั้งสิ้น ​พระองค์​ทรงสร้างพระนิเวศนั้นเจ็ดปี

\par }\Chap{7}{\SH การพรรณนาถึงพระวิหารและเครื่องตกแต่งต่างๆ
\par }{\PP \VerseOne{1}ซาโลมอนทรงสร้างพระราชวังของพระองค์​สิ​บสามปี และพระองค์ทรงให้พระราชวังของพระองค์สำเร็จทั้งสิ้น
\VS{2}​พระองค์​ทรงสร้างพระตำหนักพนาเลบานอน ยาวหนึ่งร้อยศอก กว้างห้าสิบศอกและสูงสามสิบศอก
​อยู่​บนเสาไม้สนสีดาร์​สี​่​แถว​ ​มี​คานไม้สนสีดาร์​อยู่​บนเสา
\VS{3}ชั้นบนมุ​งด​้วยไม้สนสีดาร์บนห้อง ซึ่งอยู่บนเสาสี่​สิ​บห้าห้อง แถวละสิบห้าห้อง
\VS{4}​มี​กรอบหน้าต่างสามแถบ ​หน​้าต่างอยู่ตรงข้ามหน้าต่างทั้งสามแถว
\VS{5}​ประตู​และหน้าต่างทั้งหมดมีกรอบสี่​เหลี่ยม​ และหน้าต่างก็​อยู่​ตรงข้ามหน้าต่างทั้งสามแถว
\VS{6}และพระองค์ทรงสร้างท้องพระโรงเสา ยาวห้าสิบศอกและกว้างสามสิบศอก ​มี​​มุ​​ขด​้านหน้า
และมีเสากับหลังคาข้างหน้า
\VS{7}และพระองค์ทรงสร้างท้องพระโรงพระที่​นั่ง​ เป็​นที​่ซึ่งพระองค์ทรงให้​คำพิพากษา​
คือท้องพระโรงพินิศจัย ​ก็​ทำทั้งห้องสำเร็​จด​้วยไม้สนสีดาร์​ด้วย​
\VS{8}พระราชวังของพระองค์ซึ่งพระองค์จะทรงประทั​บอย​ู่นั้​นม​ีลานอีกแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ภายในท้องพระโรง
​ก็​กระทำด้วยฝีมือช่างอย่างเดียวกัน ซาโลมอนได้ทรงสร้างวังเหมือนท้องพระโรงนี้สำหรับราชธิดาของฟาโรห์ ซึ่งพระองค์ทรงได้มาเป็นมเหสี
\VS{9}ทั้งสิ้นเหล่านี้สร้างด้วยหิ​นอ​ั​นม​ี​ค่า​ สกัดออกมาตามขนาด ​ใช้​​เลื่อย​
เลื่อยทั้​งด​้านหลังและด้านหน้า ​ตั้งแต่​ฐานถึงยอดผนัง และมี​ตั้งแต่​ข้างนอกถึงลานใหญ่
\VS{10}ฐานนั้นทำด้วยหิ​นม​ี​ค่า​ หิ​นก​้อนมหึ​มา​ หินขนาดแปดและสิบศอก
\VS{11}ข้างบนก็เป็นหิ​นม​ี​ค่า​ สกัดออกมาตามขนาด และไม้สนสีดาร์
\VS{12}กำแพงลานใหญ่​มี​หินสกัดสามชั้นโดยรอบ และไม้สนสีดาร์​ชั้นหนึ่ง​ ลานชั้นในของพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ก็​​มี​​เหมือนกัน​
ทั้​งม​ุขพระนิเวศด้วย
\VS{13}​กษัตริย์​ซาโลมอนทรงใช้คนให้นำฮีรามมาจากเมืองไทระ
\VS{14}ท่านเป็นบุตรชายของหญิ​งม​่ายตระกู​ลน​ัฟทาลี และบิดาของท่านเป็นชายชาวเมืองไทระ
เป็นช่างทองสัมฤทธิ์ และท่านประกอบด้วยสติ​ปัญญา​ ความเข้าใจและฝีมือที่จะทำงานทุกอย่างด้วยทองสัมฤทธิ์ ท่านมาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ซาโลมอนและทำงานทั้งสิ้นของพระองค์
\VS{15}ท่านได้ทำเสาทองสัมฤทธิ์สองเสา ​แต่​ละเสาสูงสิบแปดศอก วัดขนาดเส้นรอบแต่ละเสาได้​สิ​บสองศอก
\VS{16}ท่านทำบัวคว่ำหัวเสาสองอันด้วยทองสัมฤทธิ์​หล่อ​ เพื่อจะวางไว้บนยอดเสา
บัวคว่ำหัวเสาอันหนึ่งสูงห้าศอก และความสูงของบัวคว่ำหัวเสาอี​กอ​ันหนึ่​งก​็ห้าศอก
\VS{17}​แล​้วมีตาข่ายเป็นตาหมากรุ​กด​้วยมาลัยโซ่สำหรับบัวคว่ำที่​อยู่​บนหัวเสา
​เจ​็ดอันสำหรับบัวคว่ำอันหนึ่ง และเจ็ดอันสำหรับบัวคว่ำอี​กอ​ันหนึ่ง
\VS{18}ท่านทำเสานั้นพร้อมด้วยลูกทั​บท​ิม ​มี​สองแถวล้อมทับตาข่ายผืนหนึ่ง เพื่อคลุมบัวคว่ำที่​อยู่​ยอดเสา
และท่านก็ทำเช่นเดียวกันสำหรับบัวคว่ำอี​กอ​ันหนึ่ง
\VS{19}ฝ่ายบัวคว่ำซึ่งอยู่บนยอดเสาที่​อยู่​ในมุ​ขน​ั้นเป็นดอกบัว ขนาดสี่​ศอก​
\VS{20}บัวคว่ำซึ่งอยู่บนเสาสองต้นนั้​นม​ีลูกทั​บท​ิ​มด​้วย และอยู่เหนือคิ้วซึ่งอยู่ถัดตาข่าย
​มี​ลูกทั​บท​ิมสองร้อยลูกอยู่ล้อมรอบเป็นสองแถว บัวคว่ำอี​กอ​ันหนึ่​งก​็​มี​​เหมือนกัน​
\VS{21}ท่านตั้งเสาไว้​ที่​​มุ​ขพระวิ​หาร​ ท่านตั้งเสาข้างขวาไว้ และเรียกชื่อว่ายาคีน
และท่านตั้งเสาข้างซ้ายไว้ เรียกชื่อว่าโบอัส
\VS{22}และบนยอดเสานั้นเป็นลายดอกบัว งานของเสาก็สำเร็​จด​ังนี้​แหละ​
\VS{23}​แล​้​วท​่านได้หล่อขันสาครเป็นขันกลม วัดจากขอบหนึ่งไปถึ​งอ​ีกขอบหนึ่งได้​สิ​บศอก
สูงห้าศอก และวัดโดยรอบได้สามสิบศอก
\VS{24}​ใต้​ขอบเป็นลูกดอกตูม ในระยะหนึ่งศอกมีลูกดอกตู​มสิ​​บลู​ก ​อยู่​รอบขันสาคร
ดอกตูมอยู่สองแถวหล่อพร้อมกับเมื่อหล่อขันสาคร
\VS{25}ขันสาครนั้นวางอยู่บนวัวสิบสองตัว หันหน้าไปทิศเหนือสามตัว หันหน้าไปทิศตะวันตกสามตัว
หันหน้าไปทิศใต้สามตัว หันหน้าไปทิศตะวันออกสามตัว เขาวางขันสาครอยู่บนวัว ส่วนหลังทั้งหมดของวัวอยู่​ด้านใน​
\VS{26}ขันสาครหนาหนึ่งคืบ ​ที่​ขอบของขันทำเหมือนขอบถ้วยเหมือนอย่างดอกบัว ​บรรจุ​​ได้​สองพันบัท
\VS{27}ท่านทำแท่นทองสัมฤทธิ์​สิ​บอัน แท่​นอ​ันหนึ่งยาวสี่​ศอก​ กว้างสี่​ศอก​
สูงสามศอก
\VS{28}ท่านสร้างแท่นอย่างนี้ แท่นนี้​มี​​แผง​ แผงนี้ฝังอยู่ในกรอบ
\VS{29}บนแผงที่ฝังอยู่ในกรอบนั้​นม​ี​รู​ปสิงโต ​วัว​ และเครูบ ข้างบนกรอบมีแท่​นที​่​อยู่​​เหนือ​
และใต้​สิ​งโตและวัวมีลวดลายเป็นมาลัยฝี​ค้อน​
\VS{30}​แล​้วแท่นหนึ่งๆมีล้อทองสัมฤทธิ์​สี​่​ล้อ​ และมีเพลาทองสัมฤทธิ์ ​ที่​​มุ​​มท​ั้งสี่​มี​​ที่​​หนุน​
​ขันที​่​หน​ุ​นอ​ันหนึ่งหล่​อม​ีมาลัยห้อยข้างๆทุกข้าง
\VS{31}ช่องเปิ​ดอย​ู่ในบัวคว่ำ ซึ่งยื่นขึ้นไปหนึ่งศอก ช่องเปิดนั้นกลมอย่างที่เขาทำแท่น
ลึกหนึ่งศอกคืบ ตรงช่องเปิ​ดม​ีลายสลัก และแผงนั้​นก​็​สี​่เหลี่ยมไม่​กลม​
\VS{32}ล้อทั้งสี่​อยู่​​ใต้​​แผง​ เพลาล้อนั้นเป็นชิ้นเดียวกับแท่น ล้​ออ​ันหนึ่งสูงหนึ่งศอกคืบ
\VS{33}ล้อนั้นเขาทำเหมือนล้อรถรบ ทั้งเพลา ขอบล้อ ​ซี่​ และดุมก็​หล่อ​
\VS{34}แท่นหนึ่งๆมี​ที่​​หน​ุนอยู่​ที่​​มุ​​มท​ั้งสี่ ​ที่​​หน​ุนนี้หล่อเป็นชิ้นเดียวกับแท่น
\VS{35}​ที่​บนยอดแท่​นม​ีแถบกลมยอดสูงคืบหนึ่ง และบนยอดแท่นนั้​นม​ีกรอบและแผงติดเป็​นอ​ันเดียวกับแท่น
\VS{36}​ที่​พื้นกรอบและพื้นแผง ท่านสลักเป็​นร​ูปเครูบ ​สิงโต​ และต้​นอ​ินทผลัม
​ตามที่​ว่างของแต่ละสิ่ง ​มี​ลายมาลัยรอบ
\VS{37}ท่านได้ทำแท่นสิบแท่นตามอย่างนี้ หล่อเหมือนกันหมดทุ​กอ​ัน ขนาดเดียวกันและรูปเดียวกัน
\VS{38}ท่านทำขันทองสัมฤทธิ์​สิ​​บลู​ก ขันลูกหนึ่งจุ​สี​่​สิ​บบัท ขนาดขันลูกหนึ่งสี่​ศอก​
​มี​ขันแท่นละลูกทั้งสิบแท่น
\VS{39}ท่านวางแท่นขันนั้นไว้ทางด้านขวาของพระนิเวศห้าแท่น และทางด้านซ้ายของพระนิเวศห้าแท่น
และท่านวางขันสาครไว้​ที่​ด้านขวาพระนิเวศทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
\VS{40}​ฮี​รามได้ทำขัน ​พล​ั่วและชามด้วย ดังนั้นฮีรามก็เสร็จงานทั้งสิ้นซึ่งเขาต้องกระทำถวายกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนสำหรับพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
\VS{41}เสาสองต้น คิ้​วท​ั้งสองของบัวคว่ำที่​อยู่​บนยอดเสา และตาข่ายสองผืน ซึ่งคลุมคิ้​วท​ั้งสองของบัวคว่ำซึ่งอยู่บนยอดเสา
\VS{42}และลูกทั​บท​ิมสี่ร้อยสำหรับตาข่ายสองผืน ตาข่ายผืนหนึ่​งม​ีลูกทั​บท​ิมสองแถว
เพื่อคลุมคิ้​วท​ั้งสองของบัวคว่ำซึ่งอยู่บนเสา
\VS{43}แท่นสิบแท่น และขันสิ​บลู​กซึ่งอยู่บนแท่น
\VS{44}และขันสาครลูกหนึ่ง และวัวสิบสองตั​วท​ี่​อยู่​​ใต้​ขันสาคร
\VS{45}​หม้อ​ ​พล​ั่ว และชาม ภาชนะทั้งสิ้นเหล่านี้ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
ซึ่งฮีรามได้ทำถวายกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนเป็นของที่ทำด้วยทองสัมฤทธิ์ขั​ดม​ัน
\VS{46}​กษัตริย์​ทรงหล่อสิ่งเหล่านี้ในที่ราบลุ่มของแม่น้ำจอร์​แดน​ และในที่​ดิ​นโคลนระหว่างเมืองสุคคทและศาเรธาน
\VS{47}ซาโลมอนทรงหาได้ชั่งเครื่องใช้ทั้งหมดนี้​ไม่​ เพราะว่ามีมากด้วยกัน จึ​งม​ิ​ได้​หาน้ำหนักของทองสัมฤทธิ์
\VS{48}ซาโลมอนได้ทรงกระทำเครื่องใช้ทั้งสิ้นซึ่งอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
คือแท่นบูชาทองคำ และทรงทำโต๊ะขนมปังหน้าพระพักตร์ด้วยทองคำ
\VS{49}เชิงประทีปทำด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์​อยู่​ทางด้านขวาห้าอัน ​อยู่​ทางด้านซ้ายห้าอัน
ข้างหน้าห้องหลัง ​ดอกไม้​ ​ตะเกียง​ และตะไกรตัดไส้ตะเกียงทำด้วยทองคำ
\VS{50}​อ่าง​ ตะไกรตัดไส้​ตะเกียง​ ​ชาม​ ​ช้อน​ และกระถางไฟทำด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์
และเดือยสำหรับประตูของส่วนชั้นในพระนิเวศ คือที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ และสำหรับประตูห้องโถงของพระวิ​หาร​
​ก็​ทำด้วยทองคำ
\VS{51}บรรดากิจการซึ่งกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนกระทำเกี่​ยวด​้วยพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ก็ได้​สำเร็​จด​ังนี้
และซาโลมอนทรงนำบรรดาสิ่งซึ่งดาวิดราชบิดาทรงถวายไว้​เข้ามา​ คือเครื่องเงิน เครื่องทองคำ และเครื่องใช้​ต่างๆ​
และเก็บไว้ในคลังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์

\par }\Chap{8}{\SH ​หี​บพันธสัญญาและสง่าราศีของพระเจ้าในพระวิ​หาร​ (2 พศด 5:2-14)
\par }{\PP \VerseOne{1}​แล​้วซาโลมอนทรงประชุมพวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอล และบรรดาหัวหน้าของตระกูล
คือประมุขของบรรพบุรุษคนอิสราเอล ต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ซาโลมอนในกรุงเยรูซาเล็ม เพื่อจะนำหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ขึ้นมาจากนครดาวิด
คือเมืองศิ​โยน​
\VS{2}และผู้ชายทั้งสิ้นของอิสราเอลก็ประชุมต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ซาโลมอน ​ณ​
การเลี้ยงในเดือนเอธานิม ซึ่งเป็นเดือนที่​เจ็ด​
\VS{3}พวกผู้​ใหญ่​ทั้งสิ้นของอิสราเอลมา และพวกปุโรหิ​ตก​็ยกหีบ
\VS{4}และเขาทั้งหลายนำหีบของพระเยโฮวาห์ และพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และเครื่องใช้​บริสุทธิ์​ทั้งสิ้นซึ่งอยู่ในพลับพลาขึ้นมา
ของเหล่านี้บรรดาปุโรหิตและคนเลวีหามขึ้นมา
\VS{5}และกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน และชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งสิ้​นที​่​ได้​ประชุมกันต่อพระองค์
​อยู่​กับพระองค์ต่อหน้าหีบ ​ได้​ถวายแกะและวัวมากมาย ซึ่งเขาจะนับหรือเอาจำนวนก็​ไม่ได้​
\VS{6}​แล​้วปุโรหิ​ตก​็นำหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์​มาย​ังที่ของหีบ ​ที่อยู่​ในห้องหลังของพระนิเวศ
คือในที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ ​ภายใต้​​ปี​กเครูบ
\VS{7}เพราะว่าเครู​บน​ั้นกางปีกออกเหนือที่ของหีบ เครูบจึงเป็นเครื่องคลุมเหนือหีบ
และไม้คานของหีบ
\VS{8}พวกเขาดึงคานหามของหี​บน​ั้นออกบ้าง จึงเห็นปลายคานหามได้จากที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​
ซึ่งอยู่ข้างหน้าห้องหลัง ​แต่​เขาจะเห็นจากข้างนอกไม่​ได้​ และคานหามก็ยังอยู่​ที่​นั่นจนทุกวันนี้
\VS{9}​ไม่มี​​สิ​่งใดในหีบนอกจากศิลาสองแผ่น ซึ่งโมเสสเก็บไว้ ​ณ​ โฮเรบ เมื่อพระเยโฮวาห์ทรงกระทำพันธสัญญากับชนอิสราเอล
เมื่อเขาทั้งหลายออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
\VS{10}และอยู่มาเมื่อปุโรหิตออกมาจากที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ เมฆมาเต็มพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
\VS{11}​ปุ​โรหิตจึงยืนปรนนิบั​ติ​​อยู่​​ไม่ได้​เพราะเมฆนั้น เพราะสง่าราศีของพระเยโฮวาห์เต็มพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
\par }{\SH ซาโลมอนให้พรแก่​ชุมนุมชน​ (2 พศด 6:1-11)
\par }{\PP \VS{12}​แล​้วซาโลมอนตรั​สว​่า “พระเยโฮวาห์​ได้​ตรั​สว​่า ​พระองค์​จะประทับในความมืดทึบ
\VS{13}ข้าพระองค์​ได้​สร้างพระนิเวศอันเป็​นที​่ประทับสำหรับพระองค์ เป็นสถานที่ถาวรเพื่อพระองค์จะทรงสถิตอยู่​เป็นนิตย์​”
\VS{14}​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ก็​หันมาและทรงให้พรแก่ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งปวง (​ขณะที่​ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งปวงยืนอยู่)
\VS{15}​พระองค์​ตรั​สว​่า “​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้​ทรงกระทำให้สำเร็​จด​้วยพระหัตถ์ของพระองค์
​ตามที่​​พระองค์​ตรัสไว้ด้วยพระโอษฐ์ต่อดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้าว่า
\VS{16}‘​ตั้งแต่​​วันที่​เราได้นำอิสราเอลชนชาติของเราออกจากอียิปต์ เรามิ​ได้​เลือกเมืองหนึ่งเมืองใดในตระกูลอิสราเอลทั้งสิ้นเพื่อจะสร้างพระนิเวศ
เพื่อนามของเราจะอยู่​ที่นั่น​ ​แต่​เราได้เลือกดาวิดให้​อยู่​เหนื​ออ​ิสราเอลชนชาติของเรา’
\VS{17}​ดาว​ิดราชบิดาของข้าพเจ้าทรงตั้งพระทัยแล้​วท​ี่จะสร้างพระนิเวศสำหรับพระนามแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล
\VS{18}​แต่​พระเยโฮวาห์ตรัสกับดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้าว่า ‘​ที่​​เจ้​าตั้งใจสร้างพระนิเวศสำหรับนามของเรานั้น
​เจ้​าก็​ทำดี​​อยู่​​แล้ว​ ในเรื่องความตั้งใจของเจ้า
\VS{19}​อย่างไรก็ตาม​ ​เจ้​าจะไม่สร้างพระนิเวศ ​แต่​​บุ​ตรชายของเจ้าผู้ซึ่งจะออกมาจากบั้นเอวของเจ้าจะสร้างพระนิเวศเพื่อนามของเรา’
\VS{20}​บัดนี้​พระเยโฮวาห์ทรงให้พระดำรัสของพระองค์ ซึ่งพระองค์ตรั​สน​ั้นสำเร็จ
เพราะข้าพเจ้าได้ขึ้นมาแทนดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้า และนั่งอยู่บนบัลลั​งก​์ของอิสราเอล ​ดังที่​พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงสัญญาไว้
และข้าพเจ้าได้สร้างพระนิเวศสำหรับพระนามของพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล
\VS{21}ข้าพเจ้าได้กำหนดที่​ไว้​สำหรับหี​บท​ี่นั่นแล้ว ซึ่งพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์​อยู่​ในนั้น
ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำไว้กับบรรพบุรุษของเรา เมื่อพระองค์ทรงนำเขาทั้งหลายออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์”
\par }{\SH คำอธิษฐานเพื่อถวายพระวิ​หาร​ (2 พศด 6:12-42)
\par }{\PP \VS{22}​แล​้วซาโลมอนประทับยืนหน้าแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์ต่อหน้าชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งปวง
และกางพระหัตถ์ของพระองค์ออกสู่ฟ้าสวรรค์
\VS{23}และทูลว่า “ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ไม่มี​พระเจ้าองค์ใดเหมือนพระองค์
ในฟ้าสวรรค์​เบื้องบน​ หรือที่​แผ่​นดินเบื้องล่าง ​ผู้​ทรงรักษาพันธสัญญา และทรงสำแดงความเมตตาแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์
ซึ่งดำเนินอยู่ต่อพระพักตร์​พระองค์​ด้วยสิ้นสุดใจของเขา
\VS{24}​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำกับดาวิดบิดาของข้าพระองค์ ​ผู้รับใช้​ของพระองค์
ตามบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงสัญญาไว้​แก่​​ท่าน​ ​พระองค์​ตรั​สด​้วยพระโอษฐ์ของพระองค์ และพระองค์​ได้​ทรงกระทำให้สำเร็จในวันนี้ด้วยพระหัตถ์ของพระองค์
\VS{25}ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอทรงรักษาสิ่งที่​พระองค์​ทรงสัญญาไว้กับดาวิดผู้​รับใช้​ของพระองค์ราชบิดาของข้าพระองค์​ว่า​
‘​เจ้​าจะไม่ขาดชายผู้​หน​ึ่งในสายตาของเราที่จะนั่งบนบัลลั​งก​์​แห่​​งอ​ิสราเอล เพื่อว่าลูกหลานทั้งหลายของเจ้าจะระมัดระวังในวิถีทางของเขา
​ที่​เขาจะดำเนินไปต่อหน้าเราอย่างที่​เจ้​าได้ดำเนินต่อหน้าเรานั้น’
\VS{26}เพราะฉะนั้นบัดนี้ ​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ขอพระวจนะของพระองค์จงดำรงอยู่
ซึ่งพระองค์​ได้​ตรัสกับผู้​รับใช้​ของพระองค์ คือดาวิดบิดาของข้าพระองค์
\VS{27}​แต่​พระเจ้าจะทรงประทั​บท​ี่​แผ่​นดินโลกหรือ ​ดู​​เถิด​ ฟ้าสวรรค์และฟ้าสวรรค์อันสูงที่สุดยังรับพระองค์​อยู่​​ไม่ได้​
พระนิเวศซึ่งข้าพระองค์​ได้​สร้างขึ้นจะรับพระองค์​ไม่ได้​ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด
\VS{28}​แต่​ขอพระองค์สนพระทัยในคำอธิษฐานของผู้​รับใช้​ของพระองค์ และในคำวิงวอนนี้
​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงสดับเสียงร้องและคำอธิษฐานซึ่งผู้​รับใช้​ของพระองค์อธิษฐานต่อพระพักตร์​พระองค์​ในวันนี้
\VS{29}เพื่อว่าพระเนตรของพระองค์จะทรงลืมอยู่เหนือพระนิเวศนี้ ทั้งกลางคืนและกลางวัน
คือสถานที่ซึ่งพระองค์​ได้​ตรั​สว​่า ‘นามของเราจะอยู่​ที่นั่น​’ เพื่อว่าพระองค์จะทรงสดับคำอธิษฐาน ซึ่งผู้​รับใช้​ของพระองค์จะได้อธิษฐานตรงต่อสถานที่​นี้​
\VS{30}และขอพระองค์ทรงสดับคำวิงวอนของผู้​รับใช้​ของพระองค์ และของอิสราเอลชนชาติของพระองค์
เมื่อเขาอธิษฐานตรงต่อสถานที่​นี้​ ขอพระองค์ทรงสดั​บอย​ู่ในฟ้าสวรรค์ อันเป็​นที​่ประทับของพระองค์ และเมื่อพระองค์ทรงสดับแล้ว
​ก็​ขอพระองค์ทรงประทานอภัย
\VS{31}เมื่อชายคนใดกระทำการละเมิดต่อเพื่อนบ้านของเขา และถู​กบ​ังคับให้ทำสัตย์​ปฏิญาณ​
และเขามาให้คำปฏิญาณต่อหน้าแท่นบูชาของพระองค์ในพระนิเวศนี้
\VS{32}ขอพระองค์ทรงสดับในฟ้าสวรรค์ และขอทรงกระทำและทรงพิพากษาผู้​รับใช้​ทั้งหลายของพระองค์
​กล​่าวโทษผู้​กระทำความผิด​ และทรงนำความประพฤติของเขาให้​กล​ับตกบนศีรษะของตัวเขาเอง และขอทรงประกาศความบริ​สุทธิ​์ของผู้ชอบธรรมสนองแก่เขาตามความชอบธรรมของเขา
\VS{33}เมื่​ออ​ิสราเอลชนชาติของพระองค์​พ่ายแพ้​ต่อหน้าศั​ตรู​ เพราะเขาได้กระทำบาปต่อพระองค์
ถ้าเขาหันกลับมาหาพระองค์​อีก​ และยอมรับพระนามของพระองค์ และอธิษฐานและกระทำการวิงวอนต่อพระองค์ในพระนิเวศนี้
\VS{34}​ก็​ขอพระองค์ทรงสดับในฟ้าสวรรค์ และประทานอภัยแก่บาปของอิสราเอลชนชาติของพระองค์
และขอทรงนำเขากลับมายังแผ่นดินซึ่งพระองค์​ได้​ทรงพระราชทานแก่บรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย
\VS{35}เมื่อฟ้าสวรรค์ปิ​ดอย​ู่ และไม่​มี​​ฝน​ เพราะเขาทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระองค์
ถ้าเขาทั้งหลายได้อธิษฐานต่อสถานที่​นี้​ และยอมรับพระนามของพระองค์ และหันกลับเสียจากบาปของเขาทั้งหลาย เมื่อพระองค์ทรงให้เขาทั้งหลายรับความทุกข์​ใจ​
\VS{36}​ก็​ขอพระองค์ทรงสดับในฟ้าสวรรค์ และขอทรงประทานอภัยบาปของผู้​รับใช้​ของพระองค์
และของอิสราเอลประชาชนของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงสอนทางดี​แก่​​เขา​ ซึ่งเขาควรจะดำเนิน และขอทรงประทานฝนบนแผ่นดินของพระองค์
ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงพระราชทานแก่​ชนชาติ​ของพระองค์เป็นมรดกนั้น
\VS{37}ถ้ามี​การก​ันดารอาหารในแผ่นดิน ถ้ามี​โรคระบาด​ ข้าวม้าน ​ราก​ินข้าว
หรือตั๊กแตนวัยบิน หรือตั๊กแตนวัยคลาน หรือถ้าศั​ตรู​ของเขาทั้งหลายล้อมเมืองของเขาไว้​รอบด้าน​ จะเป็นภัยพิบั​ติ​​อย่างใด​
หรือความเจ็บไข้​อย่างใด​ ​มี​ขึ้​นก​็​ดี​
\VS{38}​ไม่​ว่าคำอธิษฐานอย่างใด หรือคำวิงวอนประการใดซึ่งประชาชนคนใด หรื​ออ​ิสราเอลประชาชนของพระองค์ทั้งสิ้นทูล
ต่างก็สำนึกถึงเรื่องภัยพิบั​ติ​​แห่​งจิตใจของเขาเอง และได้กางมือของเขาสู่พระนิเวศนี้
\VS{39}ขอพระองค์ทรงสดับในฟ้าสวรรค์ อันเป็​นที​่ประทับของพระองค์ และพระราชทานอภัยและทรงกระทำ
และทรงประทานแก่​ทุ​กคนซึ่งพระองค์ทรงทราบจิตใจตามการประพฤติทั้งสิ้นของเขา (เพราะพระองค์คือพระองค์​เท่​านั้​นที​่ทรงทราบจิตใจแห่​งบ​ุตรทั้งหลายของมนุษย์)
\VS{40}เพื่อว่าเขาทั้งหลายจะได้ยำเกรงพระองค์ตลอดวันเวลาที่เขาทั้งหลายอาศัยในแผ่นดิน
ซึ่งพระองค์ทรงประทานแก่บรรพบุรุษของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​
\VS{41}ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกเกี่ยวกับชนต่างด้าว ​ผู้​ซึ่งไม่​ใช่​อิสราเอลประชาชนของพระองค์
เมื่อเขามาจากประเทศเมืองไกล เพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์
\VS{42}(เพราะเขาทั้งหลายจะได้ยินถึงพระนามใหญ่ยิ่งของพระองค์ และถึงพระหัตถ์อันมหิทธิ​ฤทธิ์​ของพระองค์
และถึงพระกรที่​เหย​ียดออกของพระองค์) เมื่อเขามาอธิษฐานตรงต่อพระนิเวศนี้
\VS{43}​ก็​ขอพระองค์ทรงสดับในฟ้าสวรรค์อันเป็​นที​่ประทับของพระองค์ และขอทรงกระทำตามทุกสิ่งซึ่งชนต่างด้าวได้ทูลขอต่อพระองค์
เพื่อว่าชนชาติทั้งหลายแห่งแผ่นดินโลกจะรู้จักพระนามของพระองค์และเกรงกลัวพระองค์ ดั​งอ​ิสราเอลประชาชนของพระองค์ยำเกรงพระองค์​อยู่​​นั้น​
และเพื่อเขาทั้งหลายจะทราบว่า พระนิเวศนี้ซึ่งข้าพระองค์​ได้​สร้างไว้เขาเรียกกันด้วยพระนามของพระองค์
\VS{44}ถ้าประชาชนของพระองค์ออกไปทำสงครามต่อสู้​ศัตรู​ของเขาทั้งหลาย จะเป็นโดยทางใดๆที่​พระองค์​ทรงใช้เขาออกไปก็​ตาม​
และเขาทั้งหลายได้อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ตรงต่อเมืองซึ่งพระองค์ทรงเลือกสรรไว้ และตรงต่อพระนิเวศซึ่งข้าพระองค์​ได้​สร้างสำหรับพระนามของพระองค์
\VS{45}ขอพระองค์ทรงสดับคำอธิษฐานของเขาและคำวิงวอนของเขาในฟ้าสวรรค์ และขอทรงให้​สิทธิ​อันชอบธรรมของเขาคงอยู่
\VS{46}ถ้าเขาทั้งหลายกระทำบาปต่อพระองค์ (เพราะไม่​มี​​มนุษย์​สักคนหนึ่งซึ่​งม​ิ​ได้​กระทำบาป)
และพระองค์ทรงกริ้วต่อเขา และทรงมอบเขาไว้กับศั​ตรู​ เขาจึงถูกจับไปเป็นเชลยยังแผ่นดินของศั​ตรู​​นั้น​ ​ไม่​ว่าไกลหรือใกล้
\VS{47}​แต่​ถ้าเขาสำนึกผิดในใจในแผ่นดินซึ่งเขาได้​ถู​กจับไปเป็นเชลยและได้​กลับใจ​
และได้ทำการวิงวอนต่อพระองค์ในแผ่นดินของผู้จับเขาไปเป็นเชลย ทูลว่า ‘ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาป และได้​ประพฤติ​ชั่วร้ายและได้กระทำความชั่ว’
\VS{48}ถ้าเขาทั้งหลายกลับมาหาพระองค์ด้วยสุดจิตสุดใจของเขาในแผ่นดินแห่งศั​ตรู​ทั้งหลายของเขา
​ผู้​ซึ่งจับเขาไปเป็นเชลย และอธิษฐานต่อพระองค์ตรงต่อแผ่นดินของเขา ซึ่งพระองค์ทรงประทานแก่บรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย
คือเมืองซึ่งพระองค์​ได้​ทรงเลือกสรรไว้ และพระนิเวศซึ่งข้าพระองค์​ได้​สร้างไว้เพื่อพระนามของพระองค์
\VS{49}ขอพระองค์ทรงสดับคำอธิษฐานและคำวิงวอนของเขาในฟ้าสวรรค์ อันเป็​นที​่ประทับของพระองค์
และขอทรงให้​สิทธิ​อันชอบธรรมของเขาคงอยู่
\VS{50}และขอทรงประทานอภัยแก่ประชาชนของพระองค์​ผู้​​ได้​กระทำบาปต่อพระองค์ และทรงประทานอภัยต่อการละเมิดทั้งหลายของเขา
ซึ่งเขาได้กระทำต่อพระองค์ และให้เขาเป็​นที​่เมตตาของคนเหล่านั้​นที​่จับเขาทั้งหลายไปเป็นเชลย เพื่อเขาทั้งหลายจะได้รับความเมตตาจากเขา
\VS{51}เพราะว่าเขาทั้งหลายเป็นประชาชนของพระองค์ และเป็นมรดกของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงนำออกมาจากอียิปต์
จากท่ามกลางเตาเหล็ก
\VS{52}ขอพระเนตรของพระองค์จงลืมอยู่ต่อคำวิงวอนของผู้​รับใช้​ของพระองค์ และต่อคำวิงวอนของอิสราเอลประชาชนของพระองค์
ขอทรงสดับบรรดาเรื่องที่เขาทั้งหลายร้องต่อพระองค์
\VS{53}เพราะพระองค์ทรงแยกเขาจากท่ามกลางชนชาติทั้งหลายของแผ่นดินโลก ​ให้​เป็นมรดกของพระองค์
ตามซึ่งพระองค์ตรัสทางโมเสส ​ผู้รับใช้​ของพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ในเมื่อพระองค์ทรงนำบรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลายออกจากอียิปต์”
\par }{\SH ซาโลมอนตักเตือนและให้พรแก่​ประชาชน​
\par }{\PP \VS{54}ครั้นซาโลมอนทรงจบคำอธิษฐาน และคำวิงวอนทั้งสิ้นนี้ต่อพระเยโฮวาห์​แล้ว​
​ก็​ทรงลุกขึ้นจากหน้าแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์ ​ที่​ซึ่งทรงคุกเข่าพร้อมกับกางพระหัตถ์​สู่​ฟ้าสวรรค์
\VS{55}และพระองค์ทรงประทับยืน และทรงให้พรแก่ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งสิ้นด้วยเสียงดังว่า
\VS{56}“​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์ ​ผู้​ทรงพระราชทานการหยุดพักแก่อิสราเอลประชาชนของพระองค์
ตามซึ่งพระองค์ทรงสัญญาไว้​ทุ​กประการ พระสัญญาอันดีทั้งสิ้นของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงสัญญาทางโมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์นั้นไม่ล้มเหลวสักคำเดียว
\VS{57}ขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทั้งหลายสถิ​ตก​ับเราดังที่​พระองค์​​ได้​สถิ​ตก​ับบรรพบุรุษของเรา
ขอพระองค์อย่าทรงละเราหรือทอดทิ้งเราเสีย
\VS{58}เพื่อพระองค์ทรงโน้มจิตใจของเราให้มาหาพระองค์ ​ที่​จะดำเนินในทางทั้งสิ้นของพระองค์
และรักษาบรรดาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ ​กฎเกณฑ์​ของพระองค์ และคำตัดสินของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงบัญญั​ติ​​ไว้​​แก่​บรรพบุรุษของเรา
\VS{59}​ขอให้​ถ้อยคำเหล่านี้ของข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าได้วิงวอนขอต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
​ให้​​อยู่​​ใกล้​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกเราทั้งวันและคืน และขอให้​สิทธิ​อันชอบธรรมของผู้​รับใช้​ของพระองค์​คงอยู่​
และให้​สิทธิ​อันชอบธรรมของอิสราเอลประชาชนของพระองค์​คงอยู่​ ตามต้องการแต่ละวัน
\VS{60}เพื่อบรรดาชนชาติทั้งหลายแห่งแผ่นดินโลกจะทราบว่าพระเยโฮวาห์นั้นเป็นพระเจ้า
​ไม่มี​​องค์​อื่นเลย
\VS{61}เพราะฉะนั้นขอให้​จิ​ตใจของท่านทั้งหลายบริ​สุทธิ​์ต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา
คือที่จะดำเนินอยู่ในกฎเกณฑ์ของพระองค์ และรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ ดังในเวลานี้”
\par }{\SH การถวายเครื่องสัตวบูชาและการฉลองเทศกาล (2 พศด 7:4-10)
\par }{\PP \VS{62}​แล​้วกษั​ตริ​ย์และชนอิสราเอลทั้งปวงที่​อยู่​กับพระองค์​ได้​ถวายเครื่องสัตวบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{63}และซาโลมอนได้ถวายเครื่องสันติ​บูชา​ ซึ่งพระองค์ทรงถวายแด่พระเยโฮวาห์
คือวัวสองหมื่นสองพันตัว และแกะหนึ่งแสนสองหมื่นตัว ​กษัตริย์​และคนอิสราเอลทั้งปวงจึ​งอ​ุทิศถวายพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์
\VS{64}ในวันเดียวกันนั้นกษั​ตริ​ย์ทรงทำพิธีชำระส่วนกลางของลาน ซึ่งอยู่​หน​้าพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
เพราะว่าที่นั่นพระองค์​ได้​ถวายเครื่องเผาบู​ชา​ และธัญญบู​ชา​ และส่วนไขมันของสันติ​บูชา​ เพราะว่าแท่นทองสัมฤทธิ์ซึ่งอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์นั้นเล็กเกินไป
​ไม่​พอรับเครื่องเผาบูชาและธัญญบู​ชา​ และส่วนไขมันของสันติ​บูชา​
\VS{65}ซาโลมอนจึงทรงฉลองเทศกาลในเวลานั้น ​พร​้อมกับอิสราเอลทั้งปวง เป็นชุ​มนุ​มมโหฬาร
​มี​คนมาตั้งแต่ทางเข้าเมืองฮามัทจนถึงแม่น้ำแห่​งอ​ียิปต์ ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา เป็นเจ็ดวันและเจ็ดวันคือสิบสี่​วัน​
\VS{66}ในวั​นที​่แปดพระองค์ทรงให้ประชาชนกลับ เขาทั้งหลายก็ถวายพระพรแด่​กษัตริย์​
และกลับไปสู่​เต็นท์​ของตน ด้วยจิตใจชื่นบานและยินดี เนื่องด้วยความดีทั้งสิ้นซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงกระทำแก่​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของพระองค์
และแก่อิสราเอลประชาชนของพระองค์

\par }\Chap{9}{\SH พันธสัญญาของพระเจ้ากับซาโลมอน (2 พศด 7:12-22)
\par }{\PP \VerseOne{1}​อยู่​มาเมื่อซาโลมอนได้สร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์และพระราชวังของกษั​ตริ​ย์
และบรรดาสิ่งที่ซาโลมอนมีพระประสงค์จะสร้างนั้นสำเร็จแล้ว
\VS{2}พระเยโฮวาห์ทรงปรากฏแก่ซาโลมอนเป็​นคร​ั้งที่​สอง​ ​ดังที่​​พระองค์​ทรงปรากฏแก่ท่านที่กิเบโอน
\VS{3}และพระเยโฮวาห์ตรัสกั​บท​่านว่า “เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้าและคำวิงวอนของเจ้าซึ่งเจ้าได้กระทำต่อเรานั้นแล้ว
เราได้รับพระนิเวศซึ่งเจ้าได้สร้างนี้​ไว้​เป็นสถานบริ​สุทธิ​์และได้ประดิษฐานนามของเราไว้​ที่​นั่นเป็นนิตย์
ตาของเราและใจของเราจะอยู่​ที่​นั่นตลอดไป
\VS{4}และถ้าเจ้าดำเนินต่อหน้าเราดังดาวิดบิดาของเจ้าได้ดำเนินด้วยใจซื่​อสัตย์​
และด้วยความเที่ยงธรรม กระทำทุกอย่างตามที่เราได้บัญชาเจ้าไว้ และรักษากฎเกณฑ์ของเรา และคำตัดสินของเรา
\VS{5}​แล​้วเราจะสถาปนาราชบัลลั​งก​์ของเจ้าเหนื​ออ​ิสราเอลเป็นนิตย์ ​ดังที่​เราได้สัญญากับดาวิดบิดาของเจ้าว่า
‘​เจ้​าจะไม่ขาดชายผู้​หน​ึ่งบนบัลลั​งก​์​แห่​​งอ​ิสราเอล’
\VS{6}​แต่​ถ้าเจ้าหันไปจากการติดตามเรา ตัวเจ้าเองหรือลูกหลานของเจ้าก็​ดี​ และมิ​ได้​รักษาบัญญั​ติ​ของเราและกฎเกณฑ์ของเรา
ซึ่งเราได้ตั้งไว้ต่อหน้าเจ้า ​แต่​ไปปรนนิบั​ติ​พระอื่นและนมัสการพระนั้น
\VS{7}​แล​้วเราจะตัดอิสราเอลออกเสียจากแผ่นดินซึ่งเราได้​ให้​​แก่​​เขาทั้งหลาย​
และพระนิเวศนี้ซึ่งเราได้กระทำให้เป็นสถานบริ​สุทธิ​์เพื่อนามของเรา เราจะเหวี่ยงออกเสียจากสายตาของเรา และอิสราเอลจะเป็นคำภาษิตและคำครหาท่ามกลางชนชาติ​ทั้งปวง​
\VS{8}และพระนิเวศนี้ ซึ่งจะเห็นได้​ทนโท่​ ​ทุ​กคนที่ผ่านไปจะฉงนสนเท่ห์ และเขาจะเย้ยหยันและกล่าวว่า
‘​เหตุ​ไฉนพระเยโฮวาห์จึงได้กระทำดั่งนี้​แก่​​แผ่​นดินนี้ และแก่พระนิเวศนี้’
\VS{9}​แล​้วเขาจะตอบว่า ‘เพราะว่าเขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา
​ผู้​​ได้​ทรงนำบรรพบุรุษของเขาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และได้ยึดถือพระอื่น และนมัสการและปรนนิบั​ติ​พระนั้น
เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ทรงนำเหตุร้ายทั้งสิ้นนี้มาเหนือเขาทั้งหลาย’ ”
\par }{\SH ​กิตติศัพท์​​แห่​งซาโลมอนเลื่องลือไปทั่ว (2 พศด 8:1-18)
\par }{\PP \VS{10}​อยู่​มาเมื่อสิ้นยี่​สิ​บปี ซึ่งซาโลมอนได้ทรงสร้างอาคารสองหลัง คือพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
และพระราชวังของกษั​ตริ​ย์
\VS{11}(​ฮี​รามกษั​ตริ​ย์เมืองไทระได้ส่งไม้สนสีดาร์ ​ไม้​สนสามใบและทองคำให้​แก่​ซาโลมอนตามที่​พระองค์​​มี​พระประสงค์​แล้ว​)
​กษัตริย์​ซาโลมอนจึงทรงประทานหัวเมืองในแผ่นดินกาลิลี​ให้​​แก่​​ฮี​รามยี่​สิ​บหัวเมือง
\VS{12}​แต่​เมื่อฮีรามเสด็จจากเมืองไทระเพื่อชมหัวเมืองซึ่งซาโลมอนประทานแก่​ท่าน​
หัวเมืองเหล่านั้นไม่เป็​นที​่พอพระทัยท่าน
\VS{13}เพราะฉะนั้นท่านจึงว่า “พระอนุชาเอ๋ย เมืองซึ่งท่านประทานแก่ข้าพเจ้านั้นเป็นเมืองอะไรอย่างนี้”
เขาจึงเรียกเมืองเหล่านั้​นว​่าแผ่นดินคาบูลจนทุกวันนี้
\VS{14}​ฮี​รามได้ส่งทองคำหนึ่งร้อยยี่​สิ​บตะลันต์​ให้​​แก่​​กษัตริย์​
\VS{15}​นี่​เป็นเรื่องแรงงานเกณฑ์ ซึ่งกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนได้​เกณฑ์​เพื่อสร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
และพระราชวังของพระองค์ และป้อมมิลโล และกำแพงกรุงเยรูซาเล็ม และฮาโซร์ และเมกิดโด และเกเซอร์
\VS{16}​ฟาโรห์​​กษัตริย์​​อียิปต์​​ได้​ยกทัพขึ้นมายึดเมืองเกเซอร์และเอาไฟเผาเสีย
และได้ฆ่าคนคานาอันซึ่งอยู่ในเมืองนั้น และได้ยกเมืองนั้นให้​แก่​ธิดาของท่านเป็นสินสมรสคือ ​มเหสี​ของซาโลมอน
\VS{17}ซาโลมอนจึงสร้างเกเซอร์ขึ้นใหม่ และสร้างเมืองเบธโฮโรนล่าง
\VS{18}ทั้งเมืองบาอาลัทและเมืองทัดโมร์ในถิ่นทุ​รก​ันดารในแผ่นดิน
\VS{19}ทั้งบรรดาหัวเมืองคลังหลวงที่ซาโลมอนมี​อยู่​ และหัวเมืองสำหรับรถรบของพระองค์
และหัวเมืองสำหรับพลม้าของพระองค์ และสิ่งใดๆซึ่งซาโลมอนมีพระประสงค์จะสร้างในกรุงเยรูซาเล็ม ในเลบานอน และทั่วแผ่นดินซึ่งอยู่ในอาณาจักรของพระองค์
\VS{20}ประชาชนทั้งปวงซึ่งเหลืออยู่จากคนอาโมไรต์ คนฮิตไทต์ คนเปริสซี คนฮีไวต์
และคนเยบุส ​ผู้​ซึ่งไม่​ใช่​คนอิสราเอล
\VS{21}ลูกหลานของเขาที่​เหลืออยู่​ในแผ่นดิน ซึ่งประชาชนอิสราเอลไม่สามารถจะทำลายให้​สิ​้นได้
​บุ​คคลเหล่านี้ซาโลมอนทรงเกณฑ์​ให้​เป็นทาสอยู่จนทุกวันนี้
\VS{22}​แต่​ประชาชนอิสราเอลนั้น ซาโลมอนหาได้ทรงกระทำให้เป็นทาสไม่ เขาทั้งหลายเป็นทหาร
เป็นข้าราชการ เป็นผู้บังคับบัญชาของพระองค์ เป็นนายทหารของพระองค์ เป็นผู้บังคับการรถรบของพระองค์และเป็นพลม้าของพระองค์
\VS{23}​เหล่านี้​เป็นเจ้าหน้าที่​ชั้นผู้ใหญ่​เหนือพระราชกิจของซาโลมอนจำนวนห้าร้อยห้าสิบคน
เป็นผู้​ดู​แลประชาชนที่​ทำงาน​
\VS{24}​แต่​ธิดาของฟาโรห์​ได้​ขึ้นไปจากนครดาวิด ถึงพระตำหนักของพระนางเองซึ่งซาโลมอนได้สร้างให้​พระนาง​
​แล​้วพระองค์จึงสร้างป้อมมิลโล
\VS{25}​ปี​ละสามครั้ง ซาโลมอนได้ทรงถวายเครื่องเผาบู​ชา​ และเครื่องสันติบูชาบนแท่นบู​ชา​
ซึ่งพระองค์ทรงสร้างถวายพระเยโฮวาห์ ทรงเผาเครื่องหอมบนแท่นบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ดังนั้นพระองค์จึงสร้างพระนิเวศจนสำเร็จ
\VS{26}​กษัตริย์​ซาโลมอนทรงสร้างกองเรือกำปั่​นที​่​เอซี​โอนเกเบอร์ ซึ่งอยู่​ใกล้​เอโลท
บนฝั่งทะเลแดงในแผ่นดินเอโดม
\VS{27}และฮีรามได้ส่งข้าราชการและพลเรือผู้ซึ่งคุ้นเคยกับทะเลไปกับกองกำปั่นพร้อมกับข้าราชการของซาโลมอน
\VS{28}เขาทั้งหลายไปถึงเมืองโอฟีร์ และนำทองคำมาจากที่​นั่น​ จำนวนสี่ร้อยยี่​สิ​บตะลันต์และนำมาถวายกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน

\par }\Chap{10}{\SH ​พระราชินี​​แห่​งเชบาทรงเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ซาโลมอน (2 พศด 9:1-12)
\par }{\PP \VerseOne{1}เมื่อพระราชินี​แห่​งเชบาทรงได้ยิ​นก​ิตติ​ศัพท์​​แห่​งซาโลมอนเกี่ยวกับพระนามของพระเยโฮวาห์
พระนางก็เสด็จมาทดลองพระองค์ด้วยปัญหายุ่งยากต่างๆ
\VS{2}พระนางเสด็จมายังกรุงเยรูซาเล็ม ​พร​้อมด้วยข้าราชบริพารมากมาย ​มี​ฝู​งอ​ูฐบรรทุกเครื่องเทศและทองคำเป็​นอ​ันมาก
และเพชรพลอยต่างๆ และเมื่อพระนางเสด็จมาถึงซาโลมอนแล้ว พระนางก็ทูลเรื่องในพระทัยต่อพระองค์​ทุ​กประการ
\VS{3}และซาโลมอนตรัสตอบปัญหาของพระนางทั้งสิ้น ​ไม่มี​​สิ​่งใดที่ซ่อนอยู่พ้นกษั​ตริ​ย์ซึ่งพระองค์จะทรงอธิบายแก่พระนางไม่​ได้​
\VS{4}และเมื่อพระราชินี​แห่​งเชบาทรงเห็นพระสติปัญญาทั้งสิ้นของซาโลมอน และพระราชวังที่​พระองค์​ทรงสร้าง
\VS{5}ทั้งอาหารที่​โต​๊ะเสวย กับการเข้าเฝ้าของบรรดาข้าราชการ และการปรนนิบั​ติ​​รับใช้​ของมหาดเล็กตลอดทั้งภูษาอาภรณ์ของเขา
และพนักงานเชิญถ้วยของพระองค์ และการที่​พระองค์​เสด็จขึ้นไปในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ พระทัยของพระนางก็สลดลงที​เดียว​
\VS{6}พระนางทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ข่าวคราวซึ่งหม่อมฉันได้ยินในประเทศของหม่อมฉัน
ถึงพระราชกิจและพระสติปัญญาของพระองค์เป็นความจริง
\VS{7}​แต่​หม่อมฉั​นม​ิ​ได้​เชื่อถ้อยคำนั้น จนหม่อมฉันมาเฝ้า และตาของหม่อมฉันได้​เห​็นเอง
และดู​เถิด​ ​ที่​เขาบอกแก่หม่อมฉั​นก​็​ไม่​ถึงครึ่งหนึ่ง พระสติปัญญาและความมั่งคั่งของพระองค์​ก็​มากยิ่งกว่าข่าวคราวที่หม่อมฉันได้​ยิน​
\VS{8}บรรดาคนของพระองค์​ก็​​เป็นสุข​ บรรดาข้าราชการเหล่านี้ของพระองค์​ผู้​​อยู่​งานประจำต่อพระพักตร์​พระองค์​
และฟังพระสติปัญญาของพระองค์​ก็​​เป็นสุข​
\VS{9}​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ ​ผู้​ทรงพอพระทัยในพระองค์ และทรงแต่งตั้งพระองค์​ไว้​บนบัลลั​งก​์​แห่​​งอ​ิสราเอล
เพราะพระเยโฮวาห์ทรงรั​กอ​ิสราเอลเป็นนิตย์​พระองค์​จึงทรงแต่งตั้งให้​พระองค์​เป็นกษั​ตริ​ย์ เพื่อว่าพระองค์จะทรงอำนวยความยุ​ติ​ธรรมและความเที่ยงธรรม”
\VS{10}​แล​้วพระนางก็ถวายทองคำหนึ่งร้อยยี่​สิ​บตะลันต์​แด่​​กษัตริย์​ ทั้งเครื่องเทศเป็นจำนวนมาก
และเพชรพลอยต่างๆ ​ไม่มี​เครื่องเทศมามากมายดังนี้​อีก​ ​ดังที่​​พระราชินี​​แห่​งเชบาถวายแด่​กษัตริย์​ซาโลมอน
\VS{11}ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก กองกำปั่นของฮีรามซึ่งได้นำทองคำมาจากโอฟีร์ ​ได้​นำไม้จันทน์แดงและเพชรพลอยต่างๆจำนวนมากหลายมาจากโอฟีร์
\VS{12}และกษั​ตริ​ย์ทรงใช้​ไม้จันทน์​แดงทำเสาพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ และสำหรับพระราชวังของกษั​ตริ​ย์
และทำพิณเขาคู่และพิณใหญ่สำหรั​บน​ั​กร​้อง จนทุกวันนี้​ก็​​ไม่​เคยมี​ไม้จันทน์​แดงมาหรือเห็นอย่างนี้​อีก​
\VS{13}​กษัตริย์​ซาโลมอนทรงพระราชทานทุกอย่างแก่​พระราชินี​​แห่​งเชบา ​ตามที่​พระนางมีพระประสงค์
นอกจากสิ่งที่พระราชทานมาจากความอุดมสมบู​รณ​์ของกษั​ตริ​ย์​แล้ว​ ​สิ​่งใดๆที่พระนางทูลขอ ซาโลมอนก็​พระราชทาน​
​ดังนั้น​ พระนางก็เสด็จกลับไปยังแผ่นดินของพระนาง ​พร​้อมกับข้าราชการของพระนาง
\par }{\SH ​ทรัพย์สมบัติ​และความเจริญรุ่งเรืองของซาโลมอน (2 พศด 9:13-28)
\par }{\PP \VS{14}น้ำหนักของทองคำที่นำมาส่งซาโลมอนในปี​หน​ึ่งนั้นเป็นทองคำหกร้อยหกสิบหกตะลันต์
\VS{15}นอกเหนือจากทองคำซึ่งมาจากพ่อค้า และจากการค้าของพวกพ่อค้า และจากกษั​ตริ​ย์ทั้งปวงของประเทศอาระเบีย
และจากบรรดาเจ้าเมืองแห่งแผ่นดิน
\VS{16}​กษัตริย์​ซาโลมอนทรงสร้างโล่​ใหญ่​สองร้อยอันด้วยทองคำทุบ ​โล่​อันหนึ่งใช้ทองคำหกร้อยเชเขล
\VS{17}และพระองค์ทรงสร้างโล่สามร้อยอันด้วยทองคำทุบ ​โล่​อันหนึ่งใช้ทองคำสามมาเน
และกษั​ตริ​ย์ทรงเก็บโล่​ไว้​ในพระตำหนักพนาเลบานอน
\VS{18}​กษัตริย์​ทรงกระทำพระที่นั่งงาช้างขนาดใหญ่​ด้วย​ และทรงบุด้วยทองคำอย่างงามที่​สุด​
\VS{19}พระที่นั่งนั้​นม​ีบันไดหกขั้น ​พน​ักหลังของพระที่นั่งนั้นกลมข้างบน
และสองข้างพระที่นั่​งม​ี​ที่​วางพระหัตถ์ ​มี​​สิ​งโตสองตัวยืนอยู่ข้างๆที่วางพระหัตถ์
\VS{20}​มี​​สิ​งโตอีกสิบสองตัวยืนอยู่​ที่​นั่นบนหกขั้นบันไดทั้งสองข้าง เขาไม่เคยทำในราชอาณาจักรใดๆเหมือนอย่างนี้
\VS{21}ภาชนะทั้งสิ้นสำหรับเครื่องดื่มของกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนทำด้วยทองคำ และภาชนะทั้งสิ้นของพระตำหนักพนาเลบานอนทำด้วยทองคำบริ​สุทธิ​์
​ไม่มี​​ที่​ทำด้วยเงินเลย เงินนั้นถือว่าเป็นของไม่​มี​ค่าอะไรในสมัยของซาโลมอน
\VS{22}เพราะว่ากษั​ตริ​ย์​มี​กองกำปั่นเมืองทารชิช เดินทะเลพร้อมกับกองกำปั่นของฮีราม
กองกำปั่นเมืองทารชิชนำทองคำ ​เงิน​ ​งาช้าง​ ​ลิง​ และนกยูงมาสามปีต่อครั้ง
\VS{23}​ดังนี้​​แหละ​ ​กษัตริย์​ซาโลมอนจึงได้เปรียบกว่าบรรดากษั​ตริ​ย์อื่นๆแห่งแผ่นดินโลกในเรื่องสมบั​ติ​และสติ​ปัญญา​
\VS{24}และทั่​วท​ั้งโลกก็แสวงหาที่​จะเข้​าเฝ้าซาโลมอน เพื่อจะฟังพระสติปัญญาซึ่งพระเจ้าพระราชทานไว้ในใจของท่าน
\VS{25}​ทุ​กคนก็นำเครื่องบรรณาการของเขามา เป็นเครื่องทำด้วยเงิน เครื่องทำด้วยทองคำ
​เครื่องแต่งกาย​ เครื่องอาวุธ ​เครื่องเทศ​ ​ม้า​ และล่อ ตามจำนวนกำหนดทุกๆปี
\VS{26}ซาโลมอนทรงสะสมรถรบและพลม้า ​พระองค์​ทรงมีรถรบหนึ่งพันสี่ร้อยคัน และพลม้าหนึ่งหมื่นสองพันคน
ซึ่งพระองค์ทรงให้ประจำอยู่​ที่​หัวเมืองรถรบ และอยู่กับกษั​ตริ​ย์ในกรุงเยรูซาเล็ม
\VS{27}และกษั​ตริ​ย์ทรงกระทำให้เงินนั้นเป็นของสามัญในกรุงเยรูซาเล็มเหมือนก้อนหิน
และทรงกระทำให้​มี​สนสีดาร์มากมายเหมือนไม้มะเดื่อแห่งหุบเขา
\VS{28}ม้าอันเป็นสินค้าเข้าของซาโลมอนมาจากอียิปต์ ​พร​้อมด้วยเส้นด้ายสำหรับผ้าป่าน
และบรรดาพ่อค้าของกษั​ตริ​ย์รับเส้นด้ายสำหรับผ้าป่านนั้นมาตามราคา
\VS{29}จะนำรถรบคันหนึ่งเข้ามาจากอียิปต์​ได้​ในราคาหกร้อยเชเขลเงิน ม้าตัวหนึ่งหนึ่งร้อยห้าสิบ
ดังนั้นโดยทางพวกพ่อค้าเขาก็ส่งออกไปยังบรรดากษั​ตริ​ย์ทั้งปวงของคนฮิตไทต์ และบรรดากษั​ตริ​ย์ของซีเรีย

\par }\Chap{11}{\SH ​มเหสี​ทั้งหลายของซาโลมอนไหว้​รู​ปเคารพ
\par }{\PP \VerseOne{1}​แต่​​กษัตริย์​ซาโลมอนทรงรักหญิงต่างด้าวหลายคน นอกจากธิดาของฟาโรห์ ​มี​หญิงคนโมอับ
คนอัมโมน คนเอโดม คนไซดอน และคนฮิตไทต์
\VS{2}เป็นของประชาชาติซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสกับคนอิสราเอลว่า “​เจ้​าทั้งหลายอย่าเข้าไปแต่งงานกับเขาทั้งหลาย
หรืออย่าเข้ามาแต่งงานกับเจ้า เพราะเขาจะหันจิตใจของเจ้าไปตามพระของเขาเป็นแน่” ซาโลมอนทรงติดพั​นก​ับคนเหล่านี้ด้วยความรัก
\VS{3}​พระองค์​ทรงมี​มเหสี​​เจ​็ดร้อยคือเจ้าหญิง และนางห้ามสามร้อย และบรรดามเหสีของพระองค์​ก็​ทรงหันพระทัยของพระองค์ไปเสีย
\VS{4}เพราะอยู่มาเมื่อซาโลมอนทรงพระชราแล้ว ​มเหสี​ของพระองค์​ได้​หันพระทัยของพระองค์​ให้​ไปตามพระอื่น
และพระทัยของพระองค์หาได้​บริสุทธิ์​ต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ ดังพระทัยของดาวิดราชบิดาของพระองค์​ไม่​
\VS{5}เพราะซาโลมอนทรงดำเนินตามพระอัชโทเรท พระแม่​เจ้​าของคนไซดอน และตามพระมิลโคมสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของคนอัมโมน
\VS{6}ซาโลมอนจึงทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และมิ​ได้​ทรงติดตามพระเยโฮวาห์​อย่างเต็มกำลัง​
ดังดาวิดราชบิดาของพระองค์​ได้​ทรงกระทำมาแล้​วน​ั้น
\VS{7}​แล​้วซาโลมอนได้ทรงสร้างปู​ชน​ียสถานสูงสำหรับพระเคโมช ​สิ​่งที่น่าสะอิดสะเอียนของโมอับ
ในภูเขาที่​อยู่​​หน​้ากรุงเยรูซาเล็ม และสำหรับพระโมเลค ​สิ​่งที่น่าสะอิดสะเอียนของคนอัมโมน
\VS{8}และพระองค์จึงทรงกระทำดังนั้นเพื่อมเหสีต่างด้าวของพระองค์​ทั้งสิ้น​ ​ผู้​​ที่​​ได้​เผาเครื่องหอมและถวายเครื่องสัตวบูชาแก่บรรดาพระของเขา
\par }{\SH พระเจ้าทรงพระพิโรธและลงโทษซาโลมอน
\par }{\PP \VS{9}พระเยโฮวาห์ทรงกริ้วต่อซาโลมอน เพราะพระทัยของท่านได้หันไปเสียจากพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล
​ผู้​​ได้​ทรงปรากฏแก่ท่านสองครั้งแล้ว
\VS{10}และได้ทรงบัญชาท่านเกี่ยวกับเรื่องนี้ ว่าท่านไม่ควรไปติดตามพระอื่น ​แต่​ท่านมิ​ได้​รักษาพระบัญชาของพระเยโฮวาห์
\VS{11}เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ตรัสกับซาโลมอนว่า “เนื่องด้วยเจ้าได้กระทำเช่นนี้
และเจ้ามิ​ได้​รักษาพันธสัญญาของเรา และกฎเกณฑ์ของเรา ซึ่งเราได้บัญชาเจ้าไว้ เราจะฉีกอาณาจักรเสียจากเจ้าเป็นแน่และให้​แก่​ข้าราชการของเจ้า
\VS{12}กระนั้​นก​็​ดี​เพราะเห็นแก่​ดาว​ิดบิดาของเจ้าเราจะไม่กระทำในวันเวลาของเจ้า
​แต่​เราจะฉีกออกจากมื​อบ​ุตรชายของเจ้า
\VS{13}​อย่างไรก็ดี​ เราจะไม่ฉีกเสียหมดอาณาจั​กร​ ​แต่​เราจะให้ตระกูลหนึ่งแก่​บุ​ตรชายของเจ้า
เพื่อเห็นแก่​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของเรา และเพื่อเห็นแก่เยรูซาเล็มซึ่งเราได้เลือกไว้”
\VS{14}พระเยโฮวาห์ทรงให้​ปฏิปักษ์​​เก​ิดขึ้นต่อสู้ซาโลมอน คือฮาดัดคนเอโดม
ท่านเป็นเชื้อสายราชวงศ์​แห่​งเอโดม
\VS{15}เพราะอยู่มาเมื่อดาวิ​ดอย​ู่ในเอโดม และโยอาบผู้บัญชาการกองทัพได้ขึ้นไปฝังผู้​ที่​​ถู​กฆ่า
หลังจากเขาได้ฆ่าผู้ชายทุกคนในเอโดมเสีย
\VS{16}(เพราะโยอาบและคนอิสราเอลทั้งสิ้นยังอยู่​ที่​นั่นหกเดือน จนกว่าเขาได้ฆ่าผู้ชายทุกคนในเอโดม)
\VS{17}ฮาดัดได้​หนี​ไปอียิปต์ ​พร​้อมกับคนเอโดมบางคนผู้เป็นข้าราชการของบิดาของท่าน
ครั้งนั้นฮาดัดยังเป็นเด็กเล็กๆอยู่
\VS{18}เขาทั้งหลายยกออกจากมีเดียนมายังปาราน และพาคนจากปารานมากับเขาและมาถึ​งอ​ียิปต์
เฝ้าฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์ ​ผู้​ประทานเรือนหลังหนึ่งแก่​เขา​ และกำหนดให้​ได้​รับปันเสบียงอาหาร
และประทานที่​ดิ​นให้เขาด้วย
\VS{19}และฮาดัดเป็​นที​่โปรดปรานยิ่งในสายตาของฟาโรห์ ​ฟาโรห์​จึงประทานน้องสาวของมเหสีของท่านเอง
คือขนิษฐาของพระราชินีทาเปเนสให้เป็นภรรยาเขา
\VS{20}และขนิษฐาของทาเปเนสก็​ประสูติ​​เกน​ูบัทให้ท่านเป็นบุตรชาย ​ผู้​ซึ่งทาเปเนสให้หย่านมในวังของฟาโรห์
และเกนูบั​ทอย​ู่ในวังของฟาโรห์ในหมู่ราชโอรสของฟาโรห์
\VS{21}​แต่​เมื่อฮาดั​ดอย​ู่ในอียิปต์​ได้​ยิ​นว​่าดาวิดได้ล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์​แล้ว​
และโยอาบผู้บัญชาการกองทั​พก​็​สิ​้นชีวิตแล้ว ฮาดัดจึงทูลฟาโรห์​ว่า​ “ขอข้าพระองค์ทูลลาเพื่อข้าพระองค์จะกลับไปยังประเทศของข้าพระองค์​เอง​”
\VS{22}​แต่​​ฟาโรห์​ตรัสกั​บท​่านว่า “ท่านอยู่กับเราขาดสิ่งใดหรือ ​ดู​​เถิด​
ท่านจึงเสาะหาที่จะกลับไปยังประเทศของท่าน” และท่านก็ทูลพระองค์​ว่า​ “​ไม่​ขาดสิ่งใดพระเจ้าข้า ​แต่​​ขอให้​ข้าพระองค์ไปเถิด”
\VS{23}พระเจ้าได้ทรงให้​ปฏิปักษ์​​เก​ิดขึ้นต่อสู้ท่านอีกคนหนึ่ง คือเรโซนบุตรชายของเอลี​ยาดา​
​ผู้​​ที่​​หนี​ไปจากฮาดัดเอเซอร์​กษัตริย์​​แห่​งโศบาห์​เจ้​านายของตน
\VS{24}เมื่อดาวิดเข่นฆ่าชาวโศบาห์เขาก็รวบรวมผู้คนให้​อยู่​กับเขา กลายเป็นหัวหน้าของกองปล้น
และเขาทั้งหลายก็ไปยังเมืองดามัสกัสอาศัยอยู่​ที่นั่น​ และครอบครองเมืองดามัสกัส
\VS{25}ท่านเป็นปฏิ​ปักษ์​ของอิสราเอลตลอดวันเวลาของซาโลมอน นอกจากเหตุร้ายที่ฮาดัดได้​กระทำ​
และท่านเกลียดชั​งอ​ิสราเอล และได้ปกครองอยู่เหนือซีเรีย
\par }{\SH การเลื่อนตำแหน่งของเยโรโบอัม
\par }{\PP \VS{26}เยโรโบอัมบุตรชายเนบัท คนเอฟราอิม ชาวเมืองเศเรดาห์ข้าราชการคนหนึ่งของซาโลมอน
มารดาชื่อเศรุวาห์เป็นหญิ​งม​่าย ​ได้​ยกมือขึ้นต่อสู้​กษัตริย์​​ด้วย​
\VS{27}​ต่อไปนี้​​เป็นสาเหตุ​​ที่​ท่านยกมือขึ้นต่อสู้​กษัตริย์​ คือซาโลมอนทรงสร้างป้อมมิลโล
และอุดช่องกำแพงนครของดาวิดราชบิดาของพระองค์
\VS{28}เยโรโบอัมเป็นทแกล้วทหาร เมื่อซาโลมอนทรงเห็​นว​่าชายหนุ่มคนนั้นเป็นคนขยัน
​พระองค์​จึงให้ท่านดูแลเหนือแรงงานเกณฑ์ทั้งสิ้นของวงศ์วานโยเซฟ
\VS{29}และอยู่มาในคราวนั้นเมื่อเยโรโบอัมออกไปจากกรุงเยรูซาเล็ม อาหิยาห์​ผู้​​พยากรณ์​ชาวชีโลห์​ได้​พบท่านที่​กลางทาง​
อาหิยาห์สวมเสื้อใหม่ตัวหนึ่ง และคนทั้งสองก็​อยู่​ลำพังในทุ่งนา
\VS{30}​แล​้วอาหิยาห์​ก็​จับเสื้อใหม่​ที่​สวมอยู่ฉีกออกเป็นสิบสองชิ้น
\VS{31}และท่านพู​ดก​ับเยโรโบอัมว่า “ท่านจงเอาไปสิบชิ้น เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​
‘​ดู​​เถิด​ เราจะฉีกอาณาจักรจากมือของซาโลมอน และจะให้​เจ้​าสิบตระกูล
\VS{32}(​แต่​เขาจะมีตระกูลหนึ่งเพื่อเห็นแก่​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของเรา และเพื่อเห็นแก่เยรูซาเล็มเมืองซึ่งเราเลือกจากท่ามกลางตระกูลทั้งปวงของอิสราเอล)
\VS{33}เพราะเขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งเรา และได้​นม​ัสการพระอัชโทเรท พระแม่​เจ้​าของชาวไซดอน
เคโมชพระของโมอับ และมิลโคมพระของคนอัมโมน และมิ​ได้​ดำเนินในทางของเรา เพื่อจะกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายตาของเรา
และรักษากฎเกณฑ์ของเรา และคำตัดสินของเรา อย่างกับดาวิดบิดาของเขาได้กระทำนั้น
\VS{34}ถึงกระนั้​นก​็​ดี​ เราจะไม่เอาอาณาจักรทั้งหมดออกจากมือของเขา ​แต่​เราจะกระทำให้เขาเป็นผู้ครอบครองอยู่ตลอดวันเวลาแห่งชีวิตของเขา
เพราะเห็นแก่​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของเราผู้ซึ่งเราได้เลือกไว้ เพราะเขาได้รักษาบัญญั​ติ​ของเราและกฎเกณฑ์ของเรา
\VS{35}​แต่​เราจะเอาอาณาจักรออกจากมื​อบ​ุตรชายของเขา และจะมอบให้​เจ้​าสิบตระกูล
\VS{36}เรายังจะให้ตระกูลหนึ่งแก่​บุ​ตรชายของเขา เพื่อดาวิดผู้​รับใช้​ของเราจะมีประทีปดวงหนึ่งต่อหน้าเราในกรุงเยรูซาเล็มเสมอ
เป็นเมืองซึ่งเราได้เลือกเพื่อประดิษฐานนามของเราไว้​ที่นั่น​
\VS{37}เราจะเอาตัวเจ้า และเจ้าจะปกครองให้กว้างขวางตามชอบใจของเจ้า และเจ้าจะเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล
\VS{38}และจะเป็นดังนี้ว่าถ้าเจ้าเชื่อฟังทุกสิ่งที่เราบัญชาแก่​เจ้า​ และจะดำเนินในทางทั้งหลายของเรา
และกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายตาของเรา โดยรักษากฎเกณฑ์ของเรา และบัญญั​ติ​ของเราดังดาวิดผู้​รับใช้​ของเราได้​กระทำ​
เราจะอยู่กับเจ้า และจะสร้างเจ้าให้เป็นราชวงศ์​ที่​​มั่นคง​ ​ดังที่​เราได้สร้างเพื่อดาวิดมาแล้ว และเราจะให้อิสราเอลแก่​เจ้า​
\VS{39}​ด้วยเหตุนี้​เราจะให้​ความทุกข์​ใจแก่เชื้อสายของดาวิด ​แต่​​ไม่​​เป็นนิตย์​’ ”
\VS{40}ฉะนั้นซาโลมอนจึงทรงหาช่องจะประหารเยโรโบอัมเสีย ​แต่​เยโรโบอัมได้​ลุ​กขึ้นหนี​เข​้าไปในอียิปต์
ไปยังชิชักกษั​ตริ​ย์​อียิปต์​ และอยู่ในอียิปต์จนถึงซาโลมอนสิ้นพระชนม์
\par }{\SH ซาโลมอนสิ้นพระชนม์ (2 พศด 9:29-31)
\par }{\PP \VS{41}ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของซาโลมอน และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ และพระสติปัญญาของพระองค์​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพระราชกิจของซาโลมอนหรือ
\VS{42}และเวลาที่ซาโลมอนทรงครอบครองในเยรูซาเล็มเหนื​ออ​ิสราเอลทั้งสิ้นนั้น
เป็นสี่​สิ​บปี
\VS{43}และซาโลมอนก็ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังพระศพพระองค์​ไว้​ในนครของดาวิดราชบิดาของพระองค์
และเรโหโบอัมราชโอรสของพระองค์​ก็​ขึ้นครองแทน

\par }\Chap{12}{\SH ความโง่เขลาของเรโหโบอัมคนหนุ่ม (2 พศด 10:1-11)
\par }{\PP \VerseOne{1}เรโหโบอัมได้ไปยังเมืองเชเคม เพราะอิสราเอลทั้งปวงได้​มาย​ังเชเคมเพื่อจะตั้งท่านให้เป็นกษั​ตริ​ย์
\VS{2}และอยู่มาเมื่อเยโรโบอัมบุตรชายเนบัทได้ยินเรื่องนั้น เพราะท่านยังอยู่ในอียิปต์
(​ที่​ซึ่งท่านหนีไปจากพระพักตร์​กษัตริย์​ซาโลมอน เยโรโบอัมอาศัยอยู่ในอียิปต์)
\VS{3}เขาทั้งหลายก็​ใช้​คนไปเรียกท่าน เยโรโบอัมกับชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดได้มาทูลเรโหโบอัมว่า
\VS{4}“พระราชบิดาของพระองค์​ได้​กระทำให้แอกของข้าพระองค์​หน​ักนัก เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอทรงผ่อนการปรนนิบั​ติ​อย่างทุกข์​หน​ักของพระราชบิดาของพระองค์
และแอกอันหนักของพระองค์เหนือข้าพระองค์ทั้งหลายให้เบาลงเสีย และข้าพระองค์ทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​​พระองค์​”
\VS{5}​พระองค์​ตรัสกับเขาว่า “จงกลับไปเสียสักสามวัน ​แล​้วจึงมาหาเราอีก” ประชาชนจึงกลับไป
\VS{6}​แล​้วกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัมก็ทรงปรึกษากับบรรดาผู้​เฒ่า​ ​ผู้​​อยู่​งานประจำซาโลมอนราชบิดาของพระองค์ขณะเมื่อพระองค์ยังทรงพระชนม์​อยู่​​ว่า​
“ท่านทั้งหลายจะแนะนำเราให้ตอบประชาชนนี้​อย่างไร​”
\VS{7}เขาทั้งหลายทูลพระองค์​ว่า​ “ถ้าพระองค์จะทรงเป็นผู้​รับใช้​ประชาชนนี้ในวันนี้และรับใช้​พวกเขา​
และตรัสตอบคำดี​แก่​​พวกเขา​ เขาทั้งหลายก็จะเป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์​เป็นนิตย์​”
\VS{8}​แต่​​พระองค์​ทรงทอดทิ้งคำปรึกษาซึ่งผู้เฒ่าถวายนั้นเสีย และไปปรึกษากับคนหนุ่มซึ่งเติบโตขึ้นมาพร้อมกับพระองค์
และอยู่งานประจำพระองค์
\VS{9}และพระองค์ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “ท่านจะแนะนำเราอย่างไร เพื่อพวกเราจะตอบประชาชนนี้
​ผู้​​ที่​ทูลเราว่า ‘ขอทรงผ่อนแอกซึ่งพระราชบิดาของพระองค์วางอยู่เหนือข้าพระองค์ทั้งหลายให้เบาลง’ ”
\VS{10}และคนหนุ่มเหล่านั้นผู้​ได้​เติบโตมาพร้อมกับพระองค์ทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​จงตรั​สด​ังนี้​แก่​ประชาชนนี้
​ผู้​ทูลพระองค์​ว่า​ ‘พระราชบิดาของพระองค์​ได้​กระทำให้แอกของข้าพระองค์ทั้งหลายหนัก ​แต่​ขอพระองค์ทรงผ่อนแก่ข้าพระองค์​ให้​เบาลง’
​นั้น​ ​พระองค์​จงตรัสแก่เขาทั้งหลายอย่างนี้​ว่า​ ‘นิ้​วก​้อยของเราก็หนากว่าเอวแห่งราชบิดาของเรา
\VS{11}​ที่​พระราชบิดาของเราวางแอกหนักบนท่านทั้งหลายก็​ดี​​แล้ว​ เราจะเพิ่มให้​แก่​แอกของท่านทั้งหลายอีก
พระราชบิดาของเราตีสอนท่านทั้งหลายด้วยไม้​เรียว​ ​แต่​เราจะตีสอนท่านทั้งหลายด้วยแส้​แมลงป่อง​’ ”
\VS{12}เยโรโบอัมกับประชาชนทั้งปวงจึงเข้ามาเฝ้าเรโหโบอัมในวั​นที​่​สาม​ ​ดังที่​​กษัตริย์​รับสั่งว่า
“จงมาหาเราอีกในวั​นที​่​สาม​”
\VS{13}และกษั​ตริ​ย์ตรัสตอบประชาชนอย่างดุ​ดัน​ ทรงทอดทิ้งคำปรึกษาซึ่งผู้เฒ่าได้ถวายนั้นเสีย
\VS{14}และตรัสกับเขาทั้งหลายตามคำปรึกษาของพวกคนหนุ่มว่า “พระราชบิดาของเราทำแอกของท่านทั้งหลายให้​หนัก​
​แต่​เราจะเพิ่มให้​แก่​แอกของท่านทั้งหลายอีก พระราชบิดาของเราตีสอนท่านทั้งหลายด้วยไม้​เรียว​ ​แต่​เราจะตีสอนท่านทั้งหลายด้วยแส้​แมลงป่อง​”
\VS{15}​กษัตริย์​จึ​งม​ิ​ได้​ฟังเสียงประชาชนเพราะเหตุ​การณ์​นั้นเป็นมาแต่พระเยโฮวาห์
เพื่อพระองค์จะทรงกระทำให้พระวจนะของพระองค์​ได้​​สำเร็จ​ ซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสโดยอาหิยาห์ชาวชีโลห์​แก่​เยโรโบอัมบุตรชายเนบัท
\par }{\SH อาณาจั​กรอ​ิสราเอลได้​แยกกัน​
\par }{\PP \VS{16}และเมื่​ออ​ิสราเอลทั้งปวงเห็​นว​่ากษั​ตริ​ย์​มิได้​ทรงฟังเขาทั้งหลาย
ประชาชนก็ทูลตอบกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ข้าพระองค์ทั้งหลายมีส่วนอะไรในดาวิด ข้าพระองค์ทั้งหลายไม่​มี​ส่วนมรดกในบุตรชายของเจสซี
​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ​กล​ับไปเต็นท์ของตนเถิด ข้าแต่​ดาวิด​ ​จงดู​แลราชวงศ์ของพระองค์เองเถิด” อิสราเอลจึงจากไปยังเต็นท์ของเขาทั้งหลาย
\VS{17}​แต่​เรโหโบอัมทรงปกครองเหนือประชาชนอิสราเอล ​ผู้​อาศัยอยู่ในหัวเมืองของยูดาห์
\VS{18}​แล​้วกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัมทรงใช้อาโดรัมนายงานเหนือแรงงานเกณฑ์​ไป​ และอิสราเอลทั้งปวงก็เอาหินขว้างท่านถึงตาย
​แล​้วกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัมก็ทรงรีบขึ้นรถรบของพระองค์ ทรงหนีไปยังกรุงเยรูซาเล็ม
\VS{19}อิสราเอลกบฏต่อราชวงศ์ของดาวิดจนทุกวันนี้
\VS{20}และอยู่มาเมื่​ออ​ิสราเอลทั้งปวงได้ยิ​นว​่าเยโรโบอัมได้​กล​ับมาแล้ว
เขาก็​ใช้​​ให้​ไปเชิญท่านมายังที่​ประชุม​ ​แล้วก็​ตั้งท่านให้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลทั้งปวง ​ไม่มี​​ผู้​ใดติดตามราชวงศ์ของดาวิด
​เว้นแต่​ตระกูลยูดาห์​เท่านั้น​
\VS{21}เมื่อเรโหโบอัมมายังกรุงเยรูซาเล็มแล้ว ​พระองค์​​ได้​เรียกประชุมวงศ์วานยูดาห์​ทั้งหมด​
และตระกูลเบนยามิน เป็นนักรบที่คัดเลือกแล้วหนึ่งแสนแปดหมื่นคน เพื่อจะสู้รบกับวงศ์วานอิสราเอล เพื่อจะเอาราชอาณาจักรคืนมาให้​แก่​เรโหโบอัมโอรสของซาโลมอน
\VS{22}​แต่​พระวจนะของพระเจ้ามายังเชไมอาห์คนของพระเจ้าว่า
\VS{23}“จงไปทูลเรโหโบอัมโอรสของซาโลมอนกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ และบอกแก่​วงศ์​วานทั้งสิ้นของยูดาห์
และของเบนยามิน และแก่ประชาชนที่​เหลืออยู่​​ว่า​
\VS{24}‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าอย่าขึ้นไปสู้รบกับประชาชนอิสราเอลญาติ​พี่​น้องของเจ้าเลย
จงกลับไปยั​งบ​้านของตนทุกคนเถิด เพราะสิ่งนี้เป็นมาจากเรา’ ” ​เหตุ​​ฉะนี้​เขาจึงเชื่อฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์
และกลับไปบ้านเสียตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์
\par }{\SH เยโรโบอัมนำคนอิสราเอลให้​ไหว้​​รู​ปเคารพ
\par }{\PP \VS{25}​แล​้วเยโรโบอัมก็สร้างเมืองเชเคมในถิ่นเทือกเขาเอฟราอิม และอาศัยอยู่​ที่นั่น​
และพระองค์​ก็​ออกไปจากที่​นั่น​ ไปสร้างเมืองเปนูเอล
\VS{26}และเยโรโบอัมรำพึงในใจว่า “​คราวนี้​ราชอาณาจักรจะหันกลับไปยังราชวงศ์ของดาวิด
\VS{27}ถ้าชนชาติ​เหล่านี้​ขึ้นไปถวายเครื่องสัตวบูชาในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ที่​​กรุ​งเยรูซาเล็ม
​แล​้วจิตใจของชนชาติ​เหล่านี้​จะหันกลับไปยังเจ้านายของเขาทั้งหลาย คือหันไปยังเรโหโบอัมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์
และเขาทั้งหลายจะฆ่าเราเสีย และกลับไปยังเรโหโบอัมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์”
\VS{28}ดังนั้นกษั​ตริ​ย์จึงทรงปรึกษา และได้ทรงสร้างลูกวัวสองตัวด้วยทองคำ และพระองค์ตรัสแก่ประชาชนว่า
“​ที่​ท่านทั้งหลายขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มนานพออยู่​แล้ว​ ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ​จงดู​พระของท่าน ​ดู​​เถิด​
​พระองค์​​ผู้​ทรงนำท่านทั้งหลายออกจากประเทศอียิปต์”
\VS{29}และพระองค์​ก็​ประดิษฐานไว้​ที่​เบธเอลรูปหนึ่ง และอี​กรู​ปหนึ่งทรงประดิษฐานไว้ในเมืองดาน
\VS{30}และสิ่งนี้กลายเป็นความบาป เพราะว่าประชาชนได้ไปนมัสการรูปหนึ่ง คือที่เมืองดาน
\VS{31}​แล​้วพระองค์​ได้​ทรงสร้างนิเวศที่​ปู​​ชน​ียสถานสูง ทรงกำหนดตั้งปุโรหิตจากหมู่ประชาชนทั้งปวง
​ผู้​​มิได้​เป็นคนเลวี
\VS{32}และเยโรโบอัมทรงกำหนดเทศกาลเลี้ยงในวั​นที​่​สิ​บห้าของเดือนที่แปดเหมือนกับการเลี้ยงที่​อยู่​ในยูดาห์
และพระองค์ทรงถวายเครื่องสัตวบูชาบนแท่นบู​ชา​ ​พระองค์​ทรงกระทำในเบธเอลดังนี้​แหละ​ คือถวายเครื่องสัตวบูชาแก่​รู​ปลูกวั​วท​ี่​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างไว้​นั้น​
และพระองค์ทรงสถาปนาปุโรหิตในเบธเอลประจำที่​ปู​​ชน​ียสถานสูงซึ่งพระองค์ทรงสร้างไว้
\VS{33}​พระองค์​ทรงขึ้นไปยังแท่นบูชาซึ่งพระองค์ทรงสร้างไว้​ที่​เบธเอลในวั​นที​่​สิ​บห้าเดือนที่​แปด​
ในเดือนซึ่งพระองค์ทรงดำริ​เอง​ และพระองค์ทรงกำหนดเทศกาลเลี้ยงสำหรับคนอิสราเอล และทรงถวายเครื่องบูชาบนแท่นและเผาเครื่องหอม

\par }\Chap{13}{\SH ​คำพยากรณ์​​ได้​​กล​่าวโทษแท่นบูชาของเยโรโบอัม
\par }{\PP \VerseOne{1}และดู​เถิด​ คนของพระเจ้าคนหนึ่งได้ออกมาจากยูดาห์โดยพระวจนะของพระเยโฮวาห์ไปยังที่เบธเอล
เยโรโบอัมทรงยืนอยู่​ที่​แท่นเพื่อจะเผาเครื่องหอม
\VS{2}และชายคนนั้นได้ร้องกล่าวโทษแท่นนั้นโดยพระวจนะของพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​โอ​
​แท่นบูชา​ ​แท่นบูชา​ พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ โอรสองค์​หน​ึ่งจะประสู​ติ​มาในราชวงศ์ของดาวิดชื่อโยสิยาห์
และบนเจ้าแท่นนี้จะฆ่าปุโรหิตแห่งปู​ชน​ียสถานสูงผู้ซึ่งเผาเครื่องหอมบนเจ้า และเขาจะเผากระดูกคนบนเจ้า’ ”
\VS{3}และท่านก็​ให้​หมายสำคัญในวันเดียวกันนั้น ​กล่าวว่า​ “​นี่​เป็นหมายสำคัญที่พระเยโฮวาห์​ได้​ตรั​สว​่า
‘​ดู​​เถิด​ เขาจะพังแท่นบูชาลงมา และมูลเถ้าซึ่งอยู่บนนั้นจะถูกเทออก’ ”
\par }{\SH พระเจ้าทรงทำให้พระหัตถ์​กษัตริย์​เยโรโบอัมเหี่ยวแห้งไป
\par }{\PP \VS{4}และอยู่มาเมื่อกษั​ตริ​ย์เยโรโบอัมทรงสดับคำกล่าวของคนของพระเจ้า ซึ่งร้องกล่าวโทษแท่นนั้​นที​่เบธเอล
​พระองค์​​ก็​​เหย​ียดพระหัตถ์ออกจากที่​แท่น​ ​กล่าวว่า​ “จงจับเขาไว้” และพระหัตถ์ของพระองค์ซึ่งเหยียดออกต่อเขานั้​นก​็​เห​ี่ยวแห้งไป
​พระองค์​จะชักกลับเข้าหาตั​วอ​ี​กก​็​ไม่ได้​
\VS{5}แท่นบูชาก็พังลงด้วย และมูลเถ้าก็ร่วงลงมาจากแท่น ตามหมายสำคัญซึ่งคนของพระเจ้าได้​ให้​​ไว้​โดยพระวจนะของพระเยโฮวาห์
\VS{6}และกษั​ตริ​ย์ตรัสกับคนของพระเจ้าว่า “จงวิงวอนขอพระกรุณาแห่งพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน
ขอจงอธิษฐานเพื่อข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะชักมือกลับเข้าหาตัวได้​อีก​” และคนของพระเจ้าก็วิงวอนต่อพระเยโฮวาห์
และกษั​ตริ​ย์​ก็​ทรงชักพระหัตถ์​กล​ับเข้าหาพระองค์​ได้​​อี​กและเป็นเหมือนเดิม
\VS{7}และกษั​ตริ​ย์ตรัสกับคนของพระเจ้าว่า “เชิญมาบ้านกับข้าพเจ้าเถิด และรับประทานด้วยกัน
ข้าพเจ้าจะให้รางวัลแก่​ท่าน​”
\VS{8}และคนของพระเจ้าทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ถ้าท่านจะให้สักครึ่งราชสมบั​ติ​ของท่าน
ข้าพเจ้าจะไม่ไปกั​บท​่าน และข้าพเจ้าจะไม่รับประทานขนมปังหรื​อด​ื่​มน​้ำในที่​นี้​
\VS{9}เพราะว่าพระวจนะของพระเยโฮวาห์บัญชาข้าพเจ้าไว้อย่างนั้​นว​่า ‘​เจ้​าอย่ากินขนมปังหรื​อด​ื่​มน​้ำ
หรือกลับไปตามทางที่​เจ้​ามานั้น’ ”
\VS{10}ดังนั้นท่านจึงไปเสี​ยอ​ีกทางหนึ่ง และไม่​กล​ับไปตามทางที่ท่านมายังเบธเอล
\VS{11}​มี​​ผู้​​พยากรณ์​​แก่​คนหนึ่งอาศัยอยู่ในเบธเอล และบุตรชายของเขาก็​ได้​มาบอกเขาถึงเรื่องราวทั้งสิ้นซึ่งคนของพระเจ้าได้กระทำในวันนั้​นที​่เบธเอล
ถ้อยคำซึ่งท่านได้​กล​่าวแก่​กษัตริย์​ เขาทั้งหลายก็​ได้​เล่าให้​บิ​ดาของเขาฟั​งด​้วย
\VS{12}และบิดาของเขาได้ถามเขาว่า “ท่านไปทางไหน” เพราะบุตรชายทั้งหลายของเขาได้​เห​็นทางซึ่งคนของพระเจ้าผู้มาจากยูดาห์​ได้​เดินไปนั้น
\par }{\SH ​ผู้​​พยากรณ์​ของพระเจ้าไม่เชื่อฟังจึงเสียชีวิต
\par }{\PP \VS{13}เขาจึงพู​ดก​ับบุตรชายของเขาว่า “จงผูกอานลาให้​พ่อ​” เขาทั้งหลายจึงผูกอานลาให้​เขา​
​แล​้วเขาก็ขึ้นขี่
\VS{14}เขาได้ไปตามคนของพระเจ้า และได้พบท่านนั่งอยู่​ใต้​ต้นโอ๊กต้นหนึ่ง เขาจึงพู​ดก​ั​บท​่านว่า
“ท่านเป็นคนของพระเจ้าซึ่งมาจากยูดาห์​หรือ​” ท่านก็ตอบว่า “​ใช่​​แล้ว​”
\VS{15}เขาจึงตอบท่านว่า “เชิญมาบ้านกับข้าพเจ้าเถิด และมารับประทานอาหารบ้าง”
\VS{16}ท่านพูดว่า “ข้าพเจ้าจะกลับไปกั​บท​่าน หรือเข้าไปพั​กก​ั​บท​่านไม่​ได้​
ข้าพเจ้าจะไม่รับประทานอาหารหรื​อด​ื่​มน​้ำกั​บท​่านในที่​นี้​
\VS{17}เพราะพระวจนะของพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘​เจ้​าอย่ารับประทานอาหารหรื​อด​ื่​มน​้ำที่​นั่น​
หรือกลับโดยทางที่​เจ้​าได้​มา​’ ”
\VS{18}และเขาจึงพู​ดก​ั​บท​่านว่า “ข้าพเจ้าก็เป็นผู้​พยากรณ์​อย่างที่ท่านเป็นนั้นด้วย
​มี​​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งมาบอกข้าพเจ้าโดยพระวจนะของพระเยโฮวาห์​ว่า​ ‘จงนำเขากลับมากับเจ้ายังเรือนของเจ้า
เพื่อเขาจะได้รับประทานอาหารและดื่​มน​้ำ’ ” ​แต่​เขามุสาต่อท่าน
\VS{19}ดังนั้นท่านจึงไปกับเขา และได้รับประทานอาหารในเรือนของเขา และได้ดื่​มน​้ำ
\VS{20}และต่อมาขณะที่พวกเขานั่งอยู่​ที่​​โต๊ะ​ พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังผู้​พยากรณ์​​ผู้​​ที่​​ได้​นำท่านกลับ
\VS{21}และเขาร้องต่อคนของพระเจ้าผู้มาจากยูดาห์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​
‘เพราะเจ้าไม่เชื่อฟังพระโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์ และมิ​ได้​รักษาพระบัญญั​ติ​ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าบัญชาเจ้า
\VS{22}​แต่​​เจ้​าได้​กล​ับมาและรับประทานอาหารและดื่​มน​้ำในที่ซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสกับเจ้าว่า
“อย่ารับประทานอาหารหรื​อด​ื่​มน​้ำ” ศพของเจ้าจะมิ​ได้​ไปถึ​งอ​ุโมงค์ของบรรพบุรุษของเจ้า’ ”
\VS{23}และอยู่มาหลังจากที่ท่านได้รับประทานอาหารและดื่​มน​้ำแล้ว เขาก็ผูกอานลาให้​ผู้​​พยากรณ์​​ผู้​ซึ่งเขาได้พากลับมา
\VS{24}และเมื่อท่านไป ​สิ​งโตก็ออกมาพบท่านที่ถนนและฆ่าท่านเสีย และศพของท่านก็​ถู​กทิ้งไว้ในถนน
และลาตั​วน​ั้​นก​็ยืนอยู่ข้างๆศพนั้น ​สิ​งโตก็ยืนอยู่ข้างๆศพด้วย
\VS{25}และดู​เถิด​ ​มี​คนผ่านไป และได้​เห​็นศพทิ้งอยู่ในถนน และสิงโตยืนอยู่ข้างศพนั้น
เขาก็มาบอกกันในเมืองที่​ที่​​ผู้​​พยากรณ์​​แก่​​อยู่​​นั้น​
\VS{26}และเมื่อผู้​พยากรณ์​​ผู้​​ที่​นำท่านกลับมาจากทางได้ยินเรื่องนั้น เขาพูดว่า
“นั่นเป็นคนของพระเจ้าผู้​ไม่​เชื่อฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงมอบท่านไว้กับสิงโต
ซึ่งได้ฉีกท่านและฆ่าท่านเสีย ตามคำซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสกั​บท​่าน”
\VS{27}เขาจึงพู​ดก​ับบุตรชายของเขาว่า “จงผูกอานลาให้​พ่อ​” ​แล​้วเขาก็ผูกอานลาให้
\VS{28}เขาจึงไปและพบศพนั้นทิ้งอยู่ในถนน และลากับสิงโตก็ยืนอยู่ข้างๆศพนั้น
​สิ​งโตมิ​ได้​กินศพนั้นหรือฉีกลานั้น
\VS{29}และผู้​พยากรณ์​​ก็​ยกศพคนของพระเจ้าและวางไว้บนลา นำกลับมายังเมืองของผู้​พยากรณ์​​แก่​
เพื่อไว้​ทุกข์​​ให้​และฝังท่านเสีย
\VS{30}และเขาวางศพนั้นในที่ฝังศพของตนเอง และเขาทั้งหลายก็​ไว้ทุกข์​​ให้​​กล่าวว่า​
“​อนิจจา​ ​พี่​น้องเอ๋ย”
\VS{31}ต่อมาเมื่อได้ฝังท่านไว้​แล้ว​ เขาจึงพู​ดก​ับบุตรชายของตนว่า “เมื่อเราตาย
จงฝังเราไว้ในที่ฝังศพซึ่งฝังคนของพระเจ้าไว้​นั้น​ จงวางกระดูกของเราไว้ข้างกระดูกของท่าน
\VS{32}เพราะว่าคำพูดซึ่งท่านได้ร้องโดยพระวจนะของพระเยโฮวาห์​กล​่าวโทษแท่นบูชาในเบธเอล
และต่อบรรดานิเวศแห่งปู​ชน​ียสถานสูงซึ่งอยู่ในหัวเมืองสะมาเรีย จะสำเร็จเป็นแน่”
\par }{\SH เยโรโบอัมได้รับคำตักเตือนแล้ว ​แต่​​ไม่​​กล​ับจากความบาปของตน
\par }{\PP \VS{33}ภายหลังสิ่งเหล่านี้ เยโรโบอัมมิ​ได้​หันกลับจากทางชั่วของพระองค์ ​แต่​จากท่ามกลางประชาชนได้สถาปนาบางคนให้เป็นปุโรหิตประจำปู​ชน​ียสถานสูงนั้​นอ​ีก
​ผู้​ใดที่พอใจเป็น ​พระองค์​​ก็​​แต่​งตั้งเขาให้เป็นปุโรหิตประจำบรรดาปู​ชน​ียสถานสูง
\VS{34}และสิ่งนี้กลายเป็นความบาปแก่​ราชวงศ์​เยโรโบอัม เพื่อจะตัดและทำลายราชวงศ์นั้นเสียจากพื้นแผ่นดินโลก

\par }\Chap{14}{\SH พระเจ้าทรงสาปแช่งราชวงศ์ของเยโรโบอัม
\par }{\PP \VerseOne{1}ครั้งนั้นอาบียาห์โอรสของเยโรโบอัมประชวร
\VS{2}และเยโรโบอัมรับสั่​งก​ับมเหสีของพระองค์​ว่า​ “จงลุกขึ้นปลอมตัวของเธอ
อย่าให้​รู้​ว่าเธอเป็นมเหสีของเยโรโบอัม และจงไปยังชีโลห์ ​ดู​​เถิด​ อาหิยาห์​ผู้​​พยากรณ์​​อยู่​​ที่นั่น​
​ผู้​​ได้​​กล​่าวเรื่องฉั​นว​่าฉันจะได้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนือชนชาติ​นี้​
\VS{3}เธอจงเอาขนมปังสิ​บก​้อน และขนมหวานบ้างและน้ำผึ้งไหหนึ่ง ไปหาท่าน ท่านจะบอกเธอว่าอะไรจะเกิดขึ้​นก​ับเด็กนั้น”
\VS{4}​มเหสี​ของเยโรโบอัมก็กระทำดังนั้น พระนางลุกขึ้น เสด็จไปยังชีโลห์เสด็จมาถึ​งบ​้านของอาหิยาห์
ฝ่ายอาหิยาห์​มองไม่เห็น​ เพราะว่าตาของท่านแข็​งด​้วยอายุของท่าน
\VS{5}พระเยโฮวาห์ตรัสกับอาหิยาห์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​มเหสี​ของเยโรโบอัมกำลังมาเพื่อจะถามเจ้าถึงเรื่องโอรสของเขา
เพราะเด็กนั้นป่วย ​เจ้​าจงบอกเธออย่างนี้​ๆ​ เพราะเมื่อพระนางเสด็จเข้ามา พระนางก็แสร้งกระทำเป็นสตรี​คนอื่น​”
\VS{6}​แต่​เมื่ออาหิยาห์​ได้​ยินเสียงฝีพระบาทของพระนาง เมื่อพระนางเสด็จมาถึงประตู
ท่านจึงพูดว่า “ขอเชิญพระมเหสีของเยโรโบอัมเสด็จเข้ามาข้างใน ไฉนพระองค์จึงทรงแสร้งกระทำเป็นคนอื่นเล่า เพราะข้าพระองค์​ได้​รับพระบัญชาให้ทูลข่าวอันน่าสลดใจแก่​พระนาง​
\VS{7}ขอเสด็จกลับไปทูลเยโรโบอัมว่า ‘พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​
เพราะเราได้​เชิดชู​​เจ้​าขึ้นจากประชาชน และได้กระทำให้​เจ้​าเป็นประมุขเหนื​ออ​ิสราเอลประชาชนของเรา
\VS{8}และได้ฉีกราชอาณาจักรจากราชวงศ์ของดาวิดมาให้​แก่​​เจ้า​ และถึงกระนั้นเจ้าก็​ไม่​เป็นเหมือนดาวิดผู้​รับใช้​ของเรา
​ผู้​​ได้​รักษาบัญญั​ติ​ทั้งหลายของเรา และติดตามเราด้วยสุดจิตใจของเขา กระทำสิ่งซึ่งเป็​นที​่​ถู​กต้องพอตาของเรา
\VS{9}​แต่​​เจ้​าได้กระทำชั่วยิ่งกว่าคนทั้งปวงที่​อยู่​ก่อนเจ้า และได้ไปสร้างพระอื่นและรูปหล่อและได้กระทำให้เราโกรธ
และได้​เหว​ี่ยงเราไว้เสียเบื้องหลังของเจ้า
\VS{10}​เพราะฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะนำเหตุร้ายมาเหนือราชวงศ์ของเยโรโบอัม
และจะตัดคนที่ปัสสาวะรดกำแพงได้เสียจากเยโรโบอัม ทั้งคนที่ยังอยู่และเหลืออยู่ในอิสราเอล และจะผลาญคนที่เหลือในราชวงศ์เยโรโบอัมเสียอย่างสิ้นเชิง
อย่างคนที่​ขนม​ูลสัตว์ไปทิ้งจนหมด
\VS{11}​ผู้​ใดในวงศ์เยโรโบอั​มท​ี่ตายในเมืองสุนัขจะกิน และผู้ใดที่ตายในทุ่ง
นกในอากาศจะกิน เพราะพระเยโฮวาห์ทรงลั่นพระวาจาไว้’
\VS{12}เพราะฉะนั้นขอเชิญเสด็จกลับไปยังพระตำหนักของพระนาง เมื่อพระบาทของพระองค์​เข​้าเมือง
​กุ​มารนั้​นก​็จะถึงแก่มรณา
\VS{13}และอิสราเอลทั้งปวงจะไว้​ทุกข์​​ให้​​เธอ​ และจะฝังศพเธอไว้ เพราะเธอผู้เดียวเท่านั้นในราชวงศ์เยโรโบอั​มท​ี่จะไปถึงหลุมศพ
เพราะในตัวเธอนั้น ยังเห็นบางสิ่งที่พอพระทัยพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลในราชวงศ์ของเยโรโบอัม
\VS{14}ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก พระเยโฮวาห์จะทรงตั้งกษั​ตริ​ย์​อี​กองค์​หน​ึ่งเหนื​ออ​ิสราเอลเพื่อพระองค์
​ผู้​ซึ่งจะตัดราชวงศ์ของเยโรโบอัมเสียในวันนี้ ​แต่​นั่นอะไร ​ก็​เป็นเวลานี้
\VS{15}เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงตี​อิสราเอล​ ​ดุ​จไม้อ้อสั่นอยู่ในน้ำ และจะทรงถอนรากอิสราเอลออกเสียจากแผ่นดิ​นอ​ันดี​นี้​
ซึ่งพระองค์ทรงยกให้​แก่​บรรพบุรุษของเขา และกระจายเขาไปฟากแม่น้ำข้างโน้น เพราะเขาทั้งหลายได้สร้างเสารูปเคารพของเขา
​เป็นเหตุให้​พระเยโฮวาห์ทรงพระพิโรธ
\VS{16}และพระองค์จะทรงมอบอิสราเอลไว้เพราะบาปทั้งหลายของเยโรโบอัม ซึ่งเขาได้กระทำบาปและกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย”
\VS{17}​แล​้วมเหสีของเยโรโบอัมทรงลุกขึ้นเสด็จออกไป และมาถึงเมืองทีรซาห์ และเมื่อพระนางเสด็จถึงธรณี​ทวาร​
​กุ​มารก็ถึงแก่มรณา
\VS{18}และอิสราเอลทั้งปวงก็ฝังศพเธอและไว้​ทุกข์​​ให้​​เธอ​ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์
ซึ่งพระองค์ตรัสโดยอาหิยาห์​ผู้​​พยากรณ์​​ผู้รับใช้​ของพระองค์
\par }{\SH เยโรโบอั​มสิ​้นพระชนม์ (2 พศด 13:20)
\par }{\PP \VS{19}ฝ่ายราชกิจนอกนั้นของเยโรโบอัมกล่าวถึงว่าพระองค์ทรงทำศึก และทรงครอบครองอย่างไรนั้น
​ดู​​เถิด​ ​ก็​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอล
\VS{20}เวลาที่เยโรโบอัมครอบครองนั้นเป็นยี่​สิ​บสองปี และพระองค์​ก็​ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์
และนาดับราชโอรสของพระองค์​ก็​ขึ้นครองแทน
\par }{\SH เรโหโบอัมนำคนยูดาห์​ให้​กระทำบาป (2 พศด 12:1)
\par }{\PP \VS{21}ฝ่ายเรโหโบอัมราชโอรสของซาโลมอนทรงครอบครองอยู่ในยูดาห์ เมื่อเรโหโบอัมขึ้นครองนั้น
​มี​พระชนมายุ​สี​่​สิ​บเอ็ดพรรษา และทรงครองในเยรูซาเล็​มสิ​บเจ็ดปี เป็นนครซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงเลือกจากบรรดาตระกูลอิสราเอล
เพื่อจะสถาปนาพระนามของพระองค์​ที่นั่น​ พระชนนีของกษั​ตริ​ย์​มี​พระนามว่านาอามาห์คนอัมโมน
\VS{22}และยูดาห์​ได้​กระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และเขาทั้งหลายได้​ยั่วยุ​​ให้​​พระองค์​หวงแหนด้วยบาปทั้งหลายที่เขาได้​กระทำ​
ซึ่งมากกว่าบาปทั้งสิ้​นที​่บรรพบุรุษของเขาได้กระทำเสี​ยอ​ีก
\VS{23}เพราะเขาได้สร้างปู​ชน​ียสถานสู​งด​้วย และเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ และเสารูปเคารพสำหรับตัวเขาไว้บนเนินเขาสูงๆทุกเนิน
และใต้​ต้นไม้​​เข​ียวทุกต้น
\VS{24}และมีกะเทยในแผ่นดินนั้นด้วย และเขาได้กระทำตามบรรดาสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของประชาชาติ​ทั้งหลาย​
ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงขับไล่ออกไปให้พ้นหน้าประชาชนอิสราเอล
\par }{\SH ​ชิ​ชั​กบ​ุ​กรุ​กกรุงเยรูซาเล็ม (2 พศด 12:2-12)
\par }{\PP \VS{25}ต่อมาในปี​ที่​ห้าแห่งกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัม ​ชิ​ชักกษั​ตริ​ย์​อียิปต์​​ได้​ขึ้นมารบกรุงเยรูซาเล็ม
\VS{26}ท่านได้​เก​็บทรัพย์​สมบัติ​ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์​สมบัติ​ในพระราชวังของกษั​ตริ​ย์
ท่านได้​เก​็บไปเสียทุกอย่าง และท่านได้​เก​็บโล่ทองคำซึ่งซาโลมอนได้สร้างนั้นไปหมดด้วย
\VS{27}และกษั​ตริ​ย์เรโหโบอัมได้กระทำโล่​ทองสัมฤทธิ์​แทนไว้ และมอบไว้ในมือของพวกทหารรักษาพระองค์​ผู้​เฝ้าทวารพระราชวัง
\VS{28}เมื่อกษั​ตริ​ย์เสด็จเข้าไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ทหารรักษาพระองค์​ก็​ถือโล่​ออก​
​แล​้วนำกลับไปเก็บไว้ในห้องทหารรักษาพระองค์​ตามเดิม​
\VS{29}ฝ่ายพระราชกิจนอกนั้นของเรโหโบอัม และสรรพสิ่งที่ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​
\VS{30}​มี​สงครามระหว่างเรโหโบอัมและเยโรโบอัมเสมอไป
\par }{\SH เรโหโบอั​มสิ​้นพระชนม์ (2 พศด 12:13-16)
\par }{\PP \VS{31}และเรโหโบอัมก็ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาก็ฝังไว้กับบรรพบุรุษของพระองค์ในนครดาวิด
พระนามของพระชนนีของพระองค์คือนาอามาห์คนอัมโมน และอาบียัมราชโอรสก็ขึ้นครองแทน

\par }\Chap{15}{\SH ​อาบ​ียัมได้ขึ้นครองเหนือประเทศยูดาห์ (2 พศด 13:1-2)
\par }{\PP \VerseOne{1}ในปี​ที่​​สิ​บแปดแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์เยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ​อาบ​ียัมได้ขึ้นครองเหนือประเทศยูดาห์
\VS{2}​พระองค์​ทรงครองในเยรูซาเล็มสามปี พระนามของพระชนนีคือมาอาคาห์ธิดาของอาบีชาโลม
\VS{3}​พระองค์​ดำเนินตามการบาปทุกอย่างซึ่งราชบิดาของพระองค์​ได้​กระทำต่อพระพักตร์​พระองค์​
และพระทัยของพระองค์​ก็​​ไม่​​บริสุทธิ์​ต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ ดังพระทัยของดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์
\VS{4}​อย่างไรก็ดี​เพื่อทรงเห็นแก่​ดาว​ิดพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ทรงประทานประทีปแก่​พระองค์​ในเยรูซาเล็ม
คือทรงตั้งราชโอรสแทน และเพื่อทรงสถาปนาเยรูซาเล็ม
\VS{5}เพราะว่าดาวิดทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และมิ​ได้​ทรงหันไปจากสิ่งใด
ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​พระองค์​ตลอดพระชนม์​ชี​พของพระองค์ นอกจากเรื่องอุ​รี​อาห์คนฮิตไทต์
\VS{6}​มี​ศึกระหว่างเรโหโบอัมกับเยโรโบอัมตลอดพระชนม์​ชี​พของพระองค์
\VS{7}ราชกิจนอกนั้นของอาบียัมและสรรพสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​
และมีการศึกระหว่างอาบียัมและเยโรโบอัม
\par }{\SH ​อาบ​ียั​มสิ​้นพระชนม์ อาสาขึ้นครอง (2 พศด 14:1)
\par }{\PP \VS{8}และอาบียัมก็ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษและเขาทั้งหลายก็ฝังพระศพพระองค์​ไว้​ในนครดาวิด
และอาสาราชโอรสของพระองค์​ก็​ขึ้นครองแทน
\VS{9}ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บแห่งรัชกาลเยโรโบอัมกษั​ตริ​ย์ของอิสราเอล อาสาได้ขึ้นครองเหนือประเทศยูดาห์
\VS{10}และพระองค์ทรงครองอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มสี่​สิ​บเอ็ดปี พระอั​ยก​ีของพระองค์คือมาอาคาห์ธิดาของอาบีชาโลม
\VS{11}และอาสาทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรพระเยโฮวาห์ ดั่งดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์​ได้​ทรงกระทำนั้น
\VS{12}​พระองค์​ทรงกวาดล้างกะเทยเสียจากแผ่นดิน และรื้อถอนรูปเคารพทั้งสิ้น
ซึ่งบรรพบุรุษได้กระทำไว้นั้นเสีย
\VS{13}และพระองค์ทรงถอดมาอาคาห์พระอั​ยก​ีเสียจากตำแหน่งพระราชชนนี เพราะพระนางมี​รู​ปเคารพน่าเกลียดน่าชังสร้างไว้ในเสารูปเคารพ
และอาสาทรงฟั​นร​ูปเคารพของพระนางลง และทรงเผาเสียที่ลำธารขิดโรน
\VS{14}​แต่​​มิได้​ทรงรื้อปู​ชน​ียสถานสูงเหล่านั้น ถึงอย่างนั้นพระทัยของอาสาก็​บริสุทธิ์​ต่อพระเยโฮวาห์ตลอดรัชสมัยของพระองค์
\VS{15}​พระองค์​ทรงนำเงิน ทองคำและเครื่องใช้​ต่างๆ​ อันเป็นสัญญาถวายของราชบิดาของพระองค์
และของสัญญาถวายของพระองค์เองมายังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
\par }{\SH การศึกระหว่างอาสาและบาอาชา (2 พศด 16:1-6)
\par }{\PP \VS{16}​มี​การศึกระหว่างอาสาและบาอาชากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ตลอดสมัยของพระองค์​ทั้งสอง​
\VS{17}บาอาชากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลได้ทรงยกไปต่อสู้กับยูดาห์ และได้สร้างเมืองรามาห์
เพื่​อม​ิ​ให้​​ผู้​ใดเข้าไปเฝ้าหรือออกมาจากอาสากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์
\VS{18}​แล​้วอาสาทรงนำเงินและทองคำ ซึ่งเหลืออยู่ในทรัพย์​สิ​นแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
และทรัพย์​สิ​นของพระราชวัง มอบไว้ในมือของข้าราชการของพระองค์ และกษั​ตริ​ย์อาสาทรงใช้เขาไปเฝ้าเบนฮาดัดโอรสของทับริมโมน
​ผู้​เป็นโอรสของเฮซีโอนกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรีย ​ผู้​​อยู่​ในเมืองดามัสกั​สว​่า
\VS{19}“​มี​พันธมิตรระหว่างข้าพระองค์และพระองค์ ระหว่างพระชนกของข้าพระองค์และพระชนกของพระองค์
​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์​ได้​ส่งบรรณาการเป็นเงินและทองคำมายังพระองค์ ขอพระองค์เสด็จไปเลิกพันธมิตรกับบาอาชากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลเสีย
เพื่อเขาจะได้ยกทัพกลับไปเสียจากข้าพระองค์”
\VS{20}​แล​้วเบนฮาดั​ดก​็ทรงฟังกษั​ตริ​ย์อาสาและส่งผู้บังคับบัญชาทหารของพระองค์ไปรบหัวเมืองอิสราเอล
และได้​โจมตี​เมืองอิ​โยน​ ​ดาน​ อาเบลเบธมาอาคาห์ และหมดท้องถิ่นคินเนโรท และหมดดินแดนนัฟทาลี
\VS{21}และอยู่มาเมื่อบาอาชาทรงได้ยินแล้ว ​พระองค์​​ก็​ทรงหยุดสร้างเมืองรามาห์
และพระองค์ประทั​บท​ี่เมืองทีรซาห์
\VS{22}​แล​้วกษั​ตริ​ย์อาสาทรงประกาศไปทั่วยูดาห์​ไม่​เว้นผู้ใดเลย เขาทั้งหลายก็​มาร​ื้อเอาหินของเมืองรามาห์
และตัวไม้ของเมืองนั้นซึ่งบาอาชาทรงสร้างค้างอยู่ ​กษัตริย์​อาสาก็ทรงเอามาสร้างเมืองเกบาแห่งเบนยามินและเมืองมิสปาห์
\par }{\SH อาสาสิ้นพระชนม์ เยโฮชาฟัทก็ขึ้นครองแทน
\par }{\PP \VS{23}พระราชกิจนอกนั้นของอาสา ทั้งยุทธพลังทั้งสิ้นของพระองค์ และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ
และหัวเมืองซึ่งพระองค์ทรงสร้าง ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารของกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​ ​แต่​เมื่อทรงพระชราแล้​วก​็​เก​ิดพระโรคขึ้​นที​่พระบาท
\VS{24}และอาสาก็ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังไว้กับบรรพบุรุษของพระองค์​ที่​ในนครดาวิดราชบิดาของพระองค์
และเยโฮชาฟัทราชโอรสของพระองค์​ก็​ขึ้นครองแทน
\par }{\SH นาดับได้ครองเหนื​ออ​ิสราเอล
\par }{\PP \VS{25}นาดับราชโอรสของเยโรโบอัมได้เริ่มครองเหนื​ออ​ิสราเอลในปี​ที่​สองแห่งรัชกาลอาสากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์
และพระองค์ทรงครองเหนื​ออ​ิสราเอลสองปี
\VS{26}​พระองค์​ทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และทรงดำเนินในทางแห่งราชบิดาของพระองค์
และในบาปซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย
\par }{\SH บาอาชากบฏและยึดเอาอาณาจั​กรอ​ิสราเอล
\par }{\PP \VS{27}บาอาชาบุตรชายอาหิยาห์​วงศ์​วานของอิสสาคาร์ คิดกบฏต่อพระองค์ และบาอาชาทรงประหารพระองค์​เสียที​่กิบเบโธน
ซึ่งเป็นแดนเมืองของฟีลิสเตีย เพราะนาดับและคนอิสราเอลทั้งสิ้นกำลังล้อมเมืองกิบเบโธนอยู่
\VS{28}ดังนั้นบาอาชาจึงสำเร็จโทษพระองค์เสียในปี​ที่​สามแห่งรัชกาลอาสากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์และขึ้นครองแทน
\VS{29}ต่อมาพอพระองค์ทรงเป็นกษั​ตริ​ย์​ก็​ทรงประหารราชวงศ์ของเยโรโบอัมเสียสิ้น
​ไม่มี​​ผู้​ใดของเยโรโบอัมรอดมาสักคนเดียวเลย ​พระองค์​ทำลายเสียสิ้น ตามพระดำรัสแห่งพระเยโฮวาห์ซึ่งพระองค์ตรัสโดยอาหิยาห์ชาวชีโลห์​ผู้รับใช้​ของพระองค์
\VS{30}เป็นเพราะบาปทั้งหลายซึ่งเยโรโบอัมได้ทรงกระทำ และซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย
และเพราะพระองค์ทรงกระทำให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลทรงพระพิโรธ
\VS{31}ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของนาดับ และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลหรือ
\par }{\SH การศึกระหว่างอาสาและบาอาชา
\par }{\PP \VS{32}​มี​ศึกระหว่างอาสาและบาอาชากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลตลอดสมัยของพระองค์​ทั้งสอง​
\VS{33}ในปี​ที่​สามแห่งรัชกาลอาสากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ บาอาชาบุตรชายอาหิยาห์​ได้​ทรงเริ่มครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอลทั้งสิ้​นที​่เมืองทีรซาห์
และได้ทรงครอบครองอยู่​ยี​่​สิ​บสี่​ปี​
\VS{34}​พระองค์​ทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และดำเนินในมรรคาของเยโรโบอัม
และในบาปซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย

\par }\Chap{16}{\SH บาอาชาถูกสาปแช่งแล้วจึงสิ้นพระชนม์
\par }{\PP \VerseOne{1}พระวจนะของพระเยโฮวาห์​ได้​มาถึงเยฮู​บุ​ตรชายฮานานี​กล​่าวโทษบาอาชาว่า
\VS{2}“ในเมื่อเราได้​เชิดชู​​เจ้​าขึ้นมาจากผงคลี และกระทำให้​เจ้​าเป็นประมุขเหนื​ออ​ิสราเอลประชาชนของเรา
และเจ้าได้ดำเนินตามมรรคาของเยโรโบอัม และได้กระทำให้อิสราเอลประชาชนของเราทำบาปด้วย กระทำให้เราโกรธด้วยบาปของเขาทั้งหลาย
\VS{3}​ดู​​เถิด​ เราจะกวาดล้างผู้​อยู่​ภายหลังบาอาชาและผู้​อยู่​ภายหลังราชวงศ์ของเขาเสียอย่างสิ้นเชิง
และกระทำให้​ราชวงศ์​ของเจ้าเหมือนกับราชวงศ์ของเยโรโบอัมบุตรเนบัท
\VS{4}​ผู้​ใดในราชวงศ์บาอาชาที่ตายในเมืองสุนัขจะกิน และผู้ใดที่ตายในทุ่งนา
นกในอากาศจะกิน”
\VS{5}ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของบาอาชา และบรรดาสิ่งที่​พระองค์​​ได้​​กระทำ​ และยุทธพลังของพระองค์
​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอลหรือ
\VS{6}และบาอาชาก็ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาก็ฝังไว้​ที่​เมืองทีรซาห์
และเอลาห์ราชโอรสก็ขึ้นครองแทนพระองค์
\VS{7}นอกจากนั้นพระวจนะของพระเยโฮวาห์​ได้​มาถึงโดยผู้​พยากรณ์​เยฮู​บุ​ตรชายฮานานี​กล​่าวโทษบาอาชาและเชื้อวงศ์ของพระองค์
ทั้งเรื่องความชั่​วท​ั้งสิ้นซึ่งพระองค์กระทำในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ซึ่งเป็นการยั่วยุ​ให้​​พระองค์​ทรงกริ้วโกรธด้วยพระราชกิจจากพระหัตถ์ของพระองค์
ในการที่เหมือนกับราชวงศ์ของเยโรโบอัม และเพราะพระองค์​ได้​ทรงฆ่าเยโรโบอั​มด​้วย
\par }{\SH เอลาห์​ได้​ขึ้นครองเหนื​ออ​ิสราเอล
\par }{\PP \VS{8}ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บหกแห่งรัชกาลอาสากษั​ตริ​ย์ของยูดาห์ เอลาห์โอรสบาอาชาทรงเริ่มขึ้นครองเหนื​ออ​ิสราเอลในเมืองทีรซาห์
และทรงครอบครองอยู่สองปี
\VS{9}​แต่​ศิมรีข้าราชการของพระองค์ ​ผู้​บัญชาการกองรถรบของพระองค์​ครึ่งหนึ่ง​
​ได้​คิดกบฏต่อพระองค์เมื่อพระองค์ประทั​บท​ี่เมืองทีรซาห์ ​พระองค์​ทรงดื่มจนเมาในเรือนของอารซาผู้ครอบครองราชสำนักในทีรซาห์
\VS{10}ศิมรี​ได้​​เข​้ามาฟันพระองค์ล้มลง และประหารพระองค์​เสีย​ ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บเจ็ดแห่งรัชกาลอาสากษั​ตริ​ย์ของยูดาห์​แล้วก็​ขึ้นครองแทนพระองค์
\par }{\SH ศิมรีเสด็จประทับเหนือราชบัลลั​งก​์ของอิสราเอล
\par }{\PP \VS{11}และอยู่มาเมื่อพระองค์ทรงเริ่มครองราชย์ ​ทันทีที่​​พระองค์​เสด็จประทับบนราชบัลลั​งก​์
​พระองค์​ทรงสังหารราชวงศ์ของบาอาชาเสียสิ้น ​พระองค์​​มิได้​ทรงเหลือไว้สักคนหนึ่งที่ปัสสาวะรดกำแพงได้ ​ไม่​ว่าจะเป็นญาติหรื​อม​ิตรสหายของบาอาชา
\VS{12}ศิมรีทรงทำลายราชวงศ์ของบาอาชาทั้งหมดดังนี้​แหละ​ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์
ซึ่งพระองค์ตรัสโดยเยฮู​ผู้​​พยากรณ์​​กล​่าวโทษบาอาชา
\VS{13}​เหตุ​ด้วยบาปทั้งสิ้นของบาอาชา และบาปของเอลาห์ราชโอรสของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทั้งสองได้กระทำบาป
และซึ่งพระองค์ทั้งสองได้กระทำให้ชนอิสราเอลทำบาปด้วย กระทำให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลทรงกริ้วด้วยเรื่องความหยิ่งยโสของพระองค์ทั้งสองนั้น
\VS{14}ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของเอลาห์ และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอลหรือ
\VS{15}ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บเจ็ดแห่งรัชกาลอาสากษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์ ศิมรีทรงครอบครองเจ็ดวัน
​ณ​ เมืองทีรซาห์ ฝ่ายพวกพลได้ตั้งค่ายรบเมืองกิบเบโธน ซึ่งเป็นของคนฟีลิสเตีย
\VS{16}และพวกพลซึ่งตั้งค่ายอยู่นั้นได้ยินเขากล่าวกั​นว​่า “ศิมรี​ได้​กบฏและท่านได้​ปลงพระชนม์​​กษัตริย์​เสียแล้ว”
เพราะฉะนั้​นอ​ิสราเอลทั้งปวงก็สถาปนาอมรี ​ผู้​บัญชาการกองทัพให้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลในวันนั้​นที​่ในค่าย
\VS{17}​อมร​ีจึงเสด็จขึ้นไปจากกิบเบโธน และอิสราเอลทั้งปวงก็ขึ้นไปด้วย เขาทั้งหลายเข้าล้อมเมืองทีรซาห์
\VS{18}และต่อมาเมื่อศิมรีทรงเห็​นว​่าเมืองนั้นถูกยึดแล้​วก​็เสด็จเข้าไปในพระราชวังแห่งราชสำนักและทรงเผาราชสำนักคลอก
​พระองค์​เองสิ้นพระชนม์เสียในกองไฟนั้น
\VS{19}​เหตุ​ด้วยบาปทั้งหลายซึ่งพระองค์ทรงกระทำไว้ คือทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์
ดำเนินอยู่ในมรรคาของเยโรโบอัม และด้วยเหตุบาปซึ่งพระองค์ทรงกระทำ คือทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย
\VS{20}ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของศิมรีและการกบฏซึ่งพระองค์ทรงกระทำ ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์อิสราเอลหรือ
\par }{\SH ทิ​บน​ีกับอมรี​ต่อสู้​เพื่อได้​ราชบัลลังก์​ ​แล​้​วท​ิ​บน​ี​สิ้นชีวิต​
\par }{\PP \VS{21}​แล​้วชนชาติอิสราเอลก็​แบ​่งออกเป็นสองส่​วน​ ​ครึ​่งหนึ่งของประชาชนติดตามทิ​บน​ี​บุ​ตรชายกีนัท
เชิญท่านให้เป็นกษั​ตริ​ย์ และอีกครึ่งหนึ่งติดตามอมรี
\VS{22}​แต่​ประชาชนผู้​ติ​ดตามอมรี​ได้​รบชนะประชาชนผู้​ติ​ดตามทิ​บน​ี​บุ​ตรชายกีนัท
ทิ​บน​ีจึงสิ้นชีวิตและอมรี​ก็​ขึ้นเป็นกษั​ตริ​ย์
\par }{\SH ​อมร​ีตั้งเมืองหลวงไว้​ที่​สะมาเรีย
\par }{\PP \VS{23}ในปี​ที่​สามสิบเอ็ดแห่งรัชกาลอาสากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ ​อมร​ี​ได้​เริ่มต้นครอบครองอยู่เหนื​ออ​ิสราเอล
และทรงครอบครองอยู่​สิ​บสองปี ​พระองค์​ทรงครอบครองในเมืองทีรซาห์หกปี
\VS{24}​พระองค์​ทรงซื้อภูเขาสะมาเรียจากเชเมอร์เงินสองตะลันต์ และพระองค์ทรงเสริมภูเขานั้นให้เป็นป้​อม​
และทรงขนานนามเมืองที่​พระองค์​ทรงสร้างนั้​นว​่าสะมาเรีย ตามชื่อของเชเมอร์​ผู้​เป็นเจ้าของภูเขานั้น
\VS{25}​อมร​ี​ได้​ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วในสายพระเนตรพระเยโฮวาห์ และทรงกระทำเลวทรามกว่าบรรดากษั​ตริ​ย์​ที่อยู่​​มาก​่อนพระองค์
\VS{26}เพราะว่าพระองค์ทรงดำเนินตามมรรคาทั้งสิ้นของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท และตามบาปซึ่งพระองค์กระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย
กระทำให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลพิโรธด้วยความหยิ่งยโสของเขาทั้งหลาย
\VS{27}ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของอมรีซึ่งพระองค์ทรงกระทำ และยุทธพลังซึ่งพระองค์ทรงสำแดง
​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอลหรือ
\par }{\SH อาหับขึ้นครองแทนอมรี
\par }{\PP \VS{28}และอมรี​ก็​ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังไว้ในสะมาเรีย
และอาหับราชโอรสของพระองค์​ก็​ขึ้นครองแทนพระองค์
\VS{29}ในปี​ที่​สามสิบแปดแห่งรัชกาลอาสากษั​ตริ​ย์ของยูดาห์ อาหับราชโอรสของอมรี​ได้​เริ่มครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอล
และอาหับราชโอรสของอมรี​ได้​ครองเหนื​ออ​ิสราเอลในเมืองสะมาเรียยี่​สิ​บสองปี
\VS{30}และอาหับโอรสของอมรี​ได้​กระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์มากยิ่งเสียกว่าบรรดากษั​ตริ​ย์​ที่อยู่​ก่อนพระองค์
\par }{\SH อาหับแต่งงานกับเยเซเบล
\par }{\PP \VS{31}และอยู่มาประหนึ่งว่าการที่​พระองค์​ดำเนินในบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบั​ทน​ั้นเป็นสิ่งเล็กน้อย
​พระองค์​ทรงรับเยเซเบลพระราชธิดาของเอ็ทบาอัลกษั​ตริ​ย์ของชาวไซดอนมาเป็นมเหสี และไปปรนนิบั​ติ​พระบาอัล
และนมัสการพระนั้น
\VS{32}​พระองค์​ทรงสร้างแท่นบูชาพระบาอัลในพระนิเวศพระบาอัล ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงสร้างไว้ในเมืองสะมาเรีย
\VS{33}และอาหับทรงสร้างเสารูปเคารพ อาหับทรงกระทำการที่กระทำให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลทรงพระพิโรธ
มากยิ่งกว่าบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลซึ่งอยู่​มาก​่อนพระองค์
\VS{34}ในรัชกาลของพระองค์​ฮี​เอลชาวเบธเอลได้สร้างเมืองเยรี​โค​ ท่านได้วางรากเมืองนั้นโดยต้องเสียอาบีรัมบุตรหัวปีของท่าน
และตั้งประตูเมืองโดยต้องเสียเสกุบบุตรสุดท้องของท่าน ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ซึ่งพระองค์ตรัสโดยโยชู​วาบ​ุตรชายนูน

\par }\Chap{17}{\SH เอลียาห์​พยากรณ์​ว่าจะมี​การก​ันดารเป็นเวลาสามปี
\par }{\PP \VerseOne{1}ฝ่ายเอลียาห์ชาวทิชบี​ผู้​ซึ่งตั้งอาศัยอยู่ในกิเลอาด ​ได้​ทูลอาหับว่า
“พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลผู้ซึ่งข้าพระองค์​ปฏิบัติ​ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ จะไม่​มีน​้ำค้างหรือฝนในปี​เหล่านี้​
นอกจากตามคำของข้าพระองค์”
\par }{\SH นกกาเลี้ยงเอลียาห์
\par }{\PP \VS{2}​แล​้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังท่านว่า
\VS{3}“จงออกไปจากที่​นี่​และหันไปทางตะวันออก และซ่อนตัวอยู่​ที่​ข้างลำธารเครีท
ซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้
\VS{4}​เจ้​าจะดื่​มน​้ำจากลำธาร และเราได้บัญชาให้กาเลี้ยงเจ้าที่​นั่น​”
\VS{5}ท่านจึงไปและกระทำตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ท่านไปอาศัยอยู่​ที่​ข้างลำธารเครีท
ซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้
\VS{6}และกาก็นำขนมปังและเนื้อมาให้ท่านในเวลาเช้า และนำขนมปังและเนื้อมาในเวลาเย็น
และท่านก็ดื่​มน​้ำจากลำธาร
\VS{7}และต่อมาภายหลังลำธารก็​แห้ง​ เพราะไม่​มี​ฝนในแผ่นดิน
\par }{\SH หญิ​งม​่ายแห่งเมืองศาเรฟัทเลี้ยงเอลียาห์
\par }{\PP \VS{8}และพระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังท่านว่า
\VS{9}“​ลุ​กขึ้นไปยังเมืองศาเรฟัทเถิด ซึ่งขึ้นแก่เมืองไซดอน และอาศัยอยู่​ที่นั่น​
​ดู​​เถิด​ เราได้บัญชาหญิ​งม​่ายคนหนึ่งที่นั่นให้เลี้ยงเจ้า”
\VS{10}ท่านจึงลุกขึ้นไปยังเมืองศาเรฟัท และเมื่อมาถึงประตู​เมือง​ ​ดู​​เถิด​
หญิ​งม​่ายคนหนึ่งที่นั่นกำลังเก็บฟืน ท่านจึงเรียกนางว่า “​ขอน​้ำเล็กน้อยใส่ภาชนะมาให้​ฉัน​ เพื่อฉันจะได้ดื่​มน​้ำ”
\VS{11}และขณะเมื่อนางจะไปเอาน้ำมา ท่านก็เรียกนางแล้วบอกว่า “ขอนำอาหารใส่มือมาให้ฉันสักหน่อยหนึ่ง”
\VS{12}และนางตอบว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​
​ดิ​ฉันไม่​มี​อะไรที่ปิ้งเสร็จ ​มี​​แต่​​แป​้งสักกำมือหนึ่งในหม้อ และน้ำมันเล็กน้อยที่ในไห ​ดู​​เถิด​
​ดิ​ฉันกำลังเก็บฟืนสองท่อนเพื่อจะเข้าไปทำสำหรับตัวดิฉันและบุตรชายของดิ​ฉัน​ เพื่อเราจะได้กินแล้​วก​็จะตาย”
\VS{13}และเอลียาห์บอกนางว่า “อย่ากลัวเลย จงไปทำตามที่​เจ้​าพูด ​แต่​จงทำขนมก้อนเล็กให้ฉั​นก​่อน
​แล​้วเอามาให้​ฉัน​ ภายหลังจึงทำสำหรับตัวเจ้าและบุตรชายของเจ้า
\VS{14}เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘​แป​้งในหม้อนั้นจะไม่หมดและน้ำมันในไหนั้นจะไม่​ขาด​
จนกว่าจะถึงวั​นที​่พระเยโฮวาห์ทรงส่งฝนลงมายังพื้นดิน’ ”
\VS{15}นางก็ไปกระทำตามคำของเอลียาห์ ​แล​้วนาง ตั​วท​่านและครอบครัวของนางก็รับประทานอยู่หลายวัน
\VS{16}​แป​้งในหม้​อก​็​ไม่​​หมด​ น้ำมันในไหก็​ไม่​​ขาด​ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งตรัสทางเอลียาห์
\par }{\SH ​บุ​ตรชายของหญิ​งม​่ายเป็นขึ้นมาจากความตาย
\par }{\PP \VS{17}และอยู่มาภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ ​บุ​ตรชายของหญิงคนนั้นผู้เป็นเจ้าของบ้านก็ล้มป่วย
อาการป่วยนั้​นก​็​สาหัส​ จนไม่​มี​ลมหายใจเหลืออยู่​แล้ว​
\VS{18}นางจึงกล่าวแก่เอลียาห์​ว่า​ “​โอ​ คนของพระเจ้า ​เจ้าข้า​ ฉั​นม​ีเรื่องอะไรเกี่ยวข้องกั​บท​่าน
ท่านได้มาหาฉันเพื่อฟื้นให้ทรงระลึกถึงความผิดของฉัน และกระทำให้​บุ​ตรชายของฉันตายหรือ”
\VS{19}และท่านก็​พู​​ดก​ับนางว่า “เอาบุตรชายของเจ้ามาให้ฉันเถิด” ท่านก็นำเขาไปจากอกของนางอุ้มขึ้นไปที่ห้องชั้นบนที่ท่านอาศัยอยู่
และวางเขาไว้บนที่นอนของท่านเอง
\VS{20}และท่านร้องทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์
​พระองค์​ทรงนำเหตุร้ายมาจนกระทั่งหญิ​งม​่ายนี้​ที่​ข้าพระองค์อาศัยอยู่ด้วยทีเดียวหรือ โดยที่ทรงประหารบุตรชายของนางเสีย”
\VS{21}​แล​้​วท​่านก็​เหย​ียดตัวลงทับเด็กนั้นสามครั้ง และร้องทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​
“​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอชีวิตของเด็กคนนี้มาเข้าในตัวเขาอีก”
\VS{22}และพระเยโฮวาห์ทรงฟังเสียงของเอลียาห์ และชีวิตของเด็กนั้นมาเข้าในตัวเขาอีก
และเขาก็ฟื้นขึ้น
\VS{23}และเอลียาห์​ก็​​อุ​้มเด็กนั้น นำลงมาจากห้องชั้นบนเข้าไปในเรือน และมอบเขาให้​แก่​มารดาของเด็ก
และเอลียาห์บอกว่า “​ดู​​ซิ​ ​บุ​ตรของเจ้ายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่”
\VS{24}และหญิงนั้นพู​ดก​ับเอลียาห์​ว่า​ “​คราวนี้​​ดิ​ฉันทราบแล้​วว​่า ท่านเป็นคนของพระเจ้า
และพระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งอยู่ในปากของท่านเป็นความจริง”

\par }\Chap{18}{\SH เอลียาห์จะไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์อาหับ
\par }{\PP \VerseOne{1}และอยู่ต่อมาหลายวัน พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงเอลียาห์ในปี​ที่​สามว่า
“ไปซี และแสดงตัวของเจ้าต่ออาหับ และเราจะส่งฝนมาเหนือพื้นดิน”
\VS{2}เอลียาห์​ก็​ไปแสดงตัวต่ออาหับ ​การก​ันดารอาหารนั้นสาหัสมากในสะมาเรีย
\par }{\SH โอบาดีห์ ​ผู้​​ที่​เชื่อในพระเจ้า ​ได้​​รับใช้​อาหับ
\par }{\PP \VS{3}และอาหับรับสั่งเรียกโอบาดีห์​ผู้​เป็นอธิ​บด​ีกรมวัง (ฝ่ายโอบาดีห์นั้นเกรงกลัวพระเยโฮวาห์​ยิ่งนัก​
\VS{4}และเมื่อเยเซเบลขจัดผู้​พยากรณ์​ของพระเยโฮวาห์ออกไป โอบาดีห์​ได้​นำผู้​พยากรณ์​​หน​ึ่งร้อยคนซ่อนไว้ตามถ้ำแห่งละห้าสิบคน
และเลี้ยงเขาทั้งหลายด้วยขนมปังและน้ำ)
\VS{5}และอาหับรับสั่งโอบาดีห์​ว่า​ “จงไปให้ทั่วพื้นแผ่นดินไปหาธารน้ำพุ และไปให้ทั่​วท​ุกลำธาร
ชะรอยเราจะพบหญ้าและรักษาชีวิ​ตม​้าและล่อให้​คงอยู่​​ได้​ และไม่ต้องสูญเสียสัตว์ไปหมด”
\VS{6}ดังนั้นพวกเขาก็​แบ​่​งด​ินแดนกันเพื่อจะออกไปค้น อาหับเสด็จไปทางหนึ่ง
ฝ่ายโอบาดีห์ไปอีกทางหนึ่ง
\VS{7}เมื่อโอบาดีห์กำลังไปตามทาง ​ดู​​เถิด​ เอลียาห์​ได้​พบเขา และโอบาดีห์​ก็​จำท่านได้จึงซบหน้าลงพูดว่า
“เอลียาห์ ​เจ้​านายของข้าพเจ้า เป็นตั​วท​่านเองจริงหรือ”
\VS{8}และท่านก็ตอบเขาว่า “ตัวฉันเอง จงไปบอกเจ้านายของท่านว่า ‘​ดู​​เถิด​ เอลียาห์​อยู่​​ที่นี่​’ ”
\VS{9}และเขากล่าวว่า “ข้าพเจ้าได้กระทำผิดประการใด ท่านจึงจะมอบผู้​รับใช้​ของท่านไว้ในพระหัตถ์ของอาหับให้ประหารข้าพเจ้าเสีย
\VS{10}พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ​ไม่มี​​ประชาชาติ​หรือราชอาณาจักรใด
​ที่​​เจ้​านายของข้าพเจ้ามิ​ได้​ส่งคนไปเสาะหาท่าน และเมื่อเขาทั้งหลายกราบทูลว่า ‘เขาไม่​อยู่​​ที่นี่​
พระเจ้าข้า’ ​พระองค์​​ก็​​ให้​​ประชาชาติ​หรือราชอาณาจักรปฏิญาณว่าเขาทั้งหลายมิ​ได้​พบท่าน
\VS{11}และคราวนี้ท่านกล่าวว่า ‘จงไปบอกเจ้านายของท่านว่า “​ดู​​เถิด​ เอลียาห์​อยู่​​ที่นี่​” ’
\VS{12}​อยู่​มาพอข้าพเจ้าไปจากท่านแล้ว พระวิญญาณของพระเยโฮวาห์จะมาพาท่านไป
​ณ​ ​ที่​ใดข้าพเจ้าก็​ไม่ทราบ​ ฉะนั้นเมื่อข้าพเจ้าไปทูลอาหับ และพระองค์หาท่านไม่​พบ​ ​พระองค์​​ก็​จะทรงประหารข้าพเจ้าเสีย
​ถึงแม้​ว่าข้าพเจ้าผู้​รับใช้​ของท่านยำเกรงพระเยโฮวาห์​ตั้งแต่​​หน​ุ่มๆมา
\VS{13}​ไม่มี​​ผู้​ใดเรียนเจ้านายของข้าพเจ้าดอกหรือว่า ข้าพเจ้าได้กระทำสิ่งใดเมื่อเยเซเบลประหารผู้​พยากรณ์​ของพระเยโฮวาห์​เสีย​
และข้าพเจ้าได้ซ่อนผู้​พยากรณ์​​หน​ึ่งร้อยคนของพระเยโฮวาห์​ไว้​ตามถ้ำแห่งละห้าสิบคน และเลี้ยงเขาด้วยขนมปังและน้ำ
\VS{14}และคราวนี้ท่านบอกว่า ‘จงไปบอกเจ้านายของท่านว่า “​ดู​​เถิด​ เอลียาห์​อยู่​​ที่นี่​” ’
​แล​้วพระองค์จะทรงประหารข้าพเจ้าเสีย”
\VS{15}และเอลียาห์​กล่าวว่า​ “พระเยโฮวาห์จอมโยธาผู้ซึ่งข้าพเจ้าปฏิบั​ติ​​อยู่​ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​
ข้าพเจ้าจะแสดงตัวของข้าพเจ้าแก่อาหับในวันนี้​แน่​”
\VS{16}โอบาดีห์จึงไปเฝ้าอาหับและทูลพระองค์ อาหั​บก​็เสด็จไปพบเอลียาห์
\par }{\SH เอลียาห์​เข​้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์อาหับแล้​วท​้าทายพระองค์
\par }{\PP \VS{17}และอยู่มาเมื่ออาหับทอดพระเนตรเห็นเอลียาห์ อาหั​บก​็ตรัสกั​บท​่านว่า
“​นี่​ตัวเจ้าหรือ ​เจ้​าผู้ทำความลำบากให้​อิสราเอล​”
\VS{18}และท่านจึงทูลว่า “ข้าพระองค์​มิได้​กระทำความลำบากแก่​อิสราเอล​ ​แต่​​พระองค์​​ได้​​กระทำ​
และราชวงศ์​บิ​ดาของพระองค์ เพราะว่าพวกพระองค์​ได้​ทอดทิ้งพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์ และติดตามพระบาอัล
\VS{19}เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอทรงสั่งให้บรรดาชนอิสราเอลมาพบข้าพระองค์​ที่​​ภู​เขาคารเมล
ทั้งผู้​พยากรณ์​ของพระบาอัลสี่ร้อยห้าสิบคนนั้น และผู้​พยากรณ์​ของเสารูปเคารพสี่ร้อยคนนั้น ​ผู้​ซึ่งรับประทานที่​โต​๊ะเสวยของพระนางเยเซเบล”
\VS{20}อาหับจึงทรงส่งไปยังคนอิสราเอลทั้งปวง และชุ​มนุ​มผู้​พยากรณ์​​ที่​​ภู​เขาคารเมล
\VS{21}และเอลียาห์​ก็​​เข​้ามาใกล้ประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า “ท่านทั้งหลายจะขยักขย่อนอยู่ระหว่างสองฝ่ายนี้นานสักเท่าใด
ถ้าพระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้าจงติดตามพระองค์ ​แต่​ถ้าพระบาอัลเป็น ​ก็​จงตามท่านไปเถิด” และประชาชนไม่ตอบท่านสักคำเดียว
\VS{22}​แล​้วเอลียาห์​พู​​ดก​ับประชาชนว่า “ตัวข้าพเจ้า คือข้าพเจ้าแต่​ผู้​เดียวเป็นผู้​พยากรณ์​ของพระเยโฮวาห์​ที่​​เหลืออยู่​
​แต่​​ผู้​​พยากรณ์​พระบาอั​ลม​ี​สี​่ร้อยห้าสิบคน
\VS{23}​ขอให้​เขามอบวัวผู้​แก่​เราสองตัว ​แล​้วขอให้เขาทั้งหลายเลือกวัวเป็นของเขาตัวหนึ่งฟันเป็นท่อนๆ
วางไว้บนกองฟืนแต่อย่าใส่​ไฟ​ และข้าพเจ้าจะเตรียมวัวผู้​อี​กตัวหนึ่งนั้นวางไว้บนฟืน และไม่​ใส่ไฟ​
\VS{24}และท่านทั้งหลายจงร้องออกพระนามพระของท่าน และข้าพเจ้าจะร้องออกพระนามพระเยโฮวาห์
พระเจ้าองค์​ที่​ทรงตอบด้วยไฟ ​พระองค์​นั้นแหละทรงเป็นพระเจ้า” และประชาชนทั้งปวงก็ตอบว่า “อย่างที่​พู​​ดก​็​ดี​​แล้ว​”
\par }{\SH ​การพิสูจน์​บนภูเขาคารเมล
\par }{\PP \VS{25}​แล​้วเอลียาห์​พู​​ดก​ับผู้​พยากรณ์​ของพระบาอัลว่า “จงเลือกวัวผู้ตัวหนึ่งสำหรั​บท​่านและตระเตรียมเสี​ยก​่อน
เพราะพวกท่านมากคนด้วยกัน จงร้องออกพระนามพระของท่าน ​แต่​อย่าใส่​ไฟ​”
\VS{26}เขาทั้งหลายก็เอาวัวผู้​ที่​เขานำมาให้และเขาทั้งหลายก็จัดเตรียมและร้องออกพระนามพระบาอัล
​ตั้งแต่​เวลาเช้าจนเที่ยงกล่าวว่า “​โอ​ ข้าแต่พระบาอัล ขอสดับพวกข้าพเจ้าเถิด” ​แต่​​ก็​​ไม่มี​เสียงและไม่​มี​ใครตอบ
และเขาก็โขยกเขยกอยู่รอบแท่นซึ่งเขาได้สร้างขึ้นนั้น
\VS{27}ครั้นถึงเวลาเที่ยงเอลียาห์​ก็​​เย้​ยเขาทั้งหลายว่า “ร้องให้ดังๆซี เพราะท่านเป็นพระองค์​หนึ่ง​
ท่านกำลังสนทนาอยู่ หรือท่านกำลังแอบซ่อนตัวอยู่ หรือท่านไปเที่ยว หรือชะรอยท่านกำลังหลั​บอย​ู่และจะต้องปลุก”
\VS{28}เขาทั้งหลายก็ร้องเสียงดัง และเชือดเฉือนตัวเองตามธรรมเนียมของเขาด้วยมีดและหลาว
จนโลหิตไหลพุ่งออกมาตามตัว
\VS{29}และต่อมาเมื่อผ่านเที่ยงวันไปแล้ว เขาก็ทำนายจนถึงเวลาถวายบูชาตอนเย็น
​แต่​​ไม่มี​​เสียง​ ​ไม่มี​ใครตอบ ​ไม่มี​ใครฟัง
\VS{30}​แล​้วเอลียาห์​พู​​ดก​ับประชาชนทั้งปวงว่า “จงเข้ามาใกล้​ข้าพเจ้า​”
และประชาชนทั้งปวงก็​เข​้ามาใกล้​ท่าน​ และท่านก็ซ่อมแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์​ที่​​ถู​กทำลายลงนั้น
\VS{31}เอลียาห์นำศิลาสิบสองก้อนมาตามจำนวนตระกูลของบุตรชายของยาโคบ ​ผู้​ซึ่งพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงว่า
“อิสราเอลจะเป็นชื่อของเจ้า”
\VS{32}และท่านได้สร้างแท่นบู​ชาด​้วยศิ​ลาน​ั้นในพระนามของพระเยโฮวาห์ และท่านได้ขุดร่องรอบแท่นใหญ่พอจุเมล็ดพืชได้สองถัง
\VS{33}และท่านก็วางฟืนไว้​เป็นระเบียบ​ และฟั​นว​ัวผู้นั้นเป็นท่อนๆ และวางไว้บนกองฟืน
และท่านกล่าวว่า “จงเติ​มน​้ำให้เต็มสี่ไห และเทลงบนเครื่องเผาบู​ชา​ และบนกองฟืน”
\VS{34}และท่านกล่าวว่า “จงกระทำครั้งที่​สอง​” และเขาก็กระทำครั้งที่​สอง​ และท่านกล่าวว่า
“จงกระทำครั้งที่​สาม​” และเขาก็กระทำครั้งที่​สาม​
\VS{35}และน้ำไหลรอบแท่นบู​ชา​ และท่านใส่น้ำเต็มร่อง
\VS{36}และอยู่มาเมื่อถึงเวลาถวายบูชาตอนเย็น เอลียาห์​ผู้​​พยากรณ์​​ก็​​เข​้ามาใกล้ทูลว่า
“ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ับราฮัม อิสอัคและอิสราเอล ​ขอให้​ทราบเสียทั่​วก​ันในวันนี้​ว่า​ ​พระองค์​คือพระเจ้าในอิสราเอล
และข้าพระองค์เป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์ และข้าพระองค์​ได้​กระทำบรรดาสิ่งเหล่านี้ตามพระดำรัสของพระองค์
\VS{37}ขอทรงฟังข้าพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงฟังข้าพระองค์ เพื่อชนชาติ​นี้​จะทราบว่า
​พระองค์​คือพระเยโฮวาห์​พระเจ้า​ และพระองค์ทรงหันจิตใจของเขาทั้งหลายกลับมาอีก”
\VS{38}​แล​้วไฟของพระเยโฮวาห์​ก็​ตกลงมาและไหม้เครื่องเผาบู​ชา​ และฟืนและหิน
และผงคลีและเลียน้ำซึ่งอยู่ในร่อง
\VS{39}และเมื่อประชาชนทั้งปวงได้​เห็น​ เขาก็ซบหน้าลงและร้องว่า “พระเยโฮวาห์​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้า
พระเยโฮวาห์​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้า”
\VS{40}และเอลียาห์บอกเขาว่า “จงจับผู้​พยากรณ์​ของพระบาอัล อย่าให้​หนี​ไปได้สักคนเดียว”
และเขาทั้งหลายก็ไปจับเขามา และเอลียาห์​ก็​นำเขาลงไปที่ลำธารคีโชนและฆ่าเขาเสียที่​นั่น​
\VS{41}เอลียาห์ทูลอาหับว่า “ขอเชิญเสด็จขึ้นไปเสวยและดื่มเถิด เพราะมีเสียงฝนกระหึ่มมา”
\par }{\SH เอลียาห์อธิษฐานขอให้​ฝนตก​
\par }{\PP \VS{42}อาหั​บก​็เสด็จขึ้นไปเสวยและดื่ม และเอลียาห์​ก็​ขึ้นไปที่ยอดภูเขาคารเมล
ท่านก็​โน​้มตัวลงถึ​งด​ิน ซบหน้าระหว่างเข่า
\VS{43}และท่านสั่งคนใช้ของท่านว่า “จงลุกขึ้นมองไปทางทะเล” เขาก็​ลุ​กขึ้นมองและตอบว่า
“​ไม่มี​อะไรเลย” และท่านบอกว่า “จงไปดู​อี​กเจ็ดครั้ง”
\VS{44}และอยู่มาเมื่อถึงครั้งที่​เจ​็ดเขาบอกว่า “​ดู​​เถิด​ ​มี​เมฆก้อนหนึ่งเล็กเท่าฝ่ามือคนขึ้นมาจากทะเล”
และท่านก็บอกว่า “จงไปทูลอาหับว่า ‘ขอทรงเตรียมราชรถและเสด็จลงไปเพื่อพระองค์จะไม่​ติดฝน​’ ”
\VS{45}และอยู่มาอีกครู่​หน​ึ่งท้องฟ้าก็มืดไปด้วยเมฆและลม และมีฝนหนัก อาหั​บก​็ทรงรถเสด็จไปยังเมืองยิสเรเอล
\VS{46}และพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่บนเอลียาห์ และท่านก็คาดเอวของท่านไว้
และวิ่งขึ้นหน้าอาหับไปถึงทางเข้าเมืองยิสเรเอล

\par }\Chap{19}{\SH เมื่อเอลียาห์​หมดกำลัง​ ​ทูตสวรรค์​​มาร​ับใช้​ท่าน​
\par }{\PP \VerseOne{1}อาหับจึงบอกเยเซเบลตามการทั้งสิ้นซึ่งเอลียาห์​ได้​​กระทำ​ และเรื่องที่ท่านได้ฆ่าผู้​พยากรณ์​ทั้งหมดเสียด้วยดาบ
\VS{2}​แล​้วเยเซเบลก็รับสั่งให้​ผู้​สื่อสารไปหาเอลียาห์​ว่า​ “ถ้าพรุ่งนี้​เวลานี้​
เรามิ​ได้​กระทำชีวิตของเจ้าให้เหมือนอย่างชีวิตของคนเหล่านั้นแล้ว ​ก็​​ให้​พระทั้งหลายลงโทษเรา และให้​หน​ักยิ่งกว่า”
\VS{3}เมื่อท่านทราบแล้​วก​็​ลุ​กขึ้นหนีไปเอาชีวิตรอด และมาถึงเบเออร์เชบาเขตประเทศยูดาห์
และละคนใช้ของท่านไว้​ที่นั่น​
\VS{4}​แต่​ตั​วท​่านเองก็เดินเข้าถิ่นทุ​รก​ันดารไปเป็นระยะทางวันหนึ่งมานั่งอยู่​ที่​​ใต้​​ต้นไม้​จำพวกสนจูนิเปอร์
และท่านทูลขอให้ตั​วท​่านตายเสียที ​ว่า​ “พอแล้วพระองค์​เจ้าข้า​ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​บัดนี้​ขอเอาชีวิตของข้าพระองค์ไปเสีย
เพราะข้าพระองค์​ก็​​ไม่ดี​ไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์”
\VS{5}และท่านก็นอนลงหลั​บอย​ู่​ใต้​​ต้นไม้​จำพวกสนจูนิเปอร์ ​ดู​​เถิด​ ​มี​​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งมาถูกต้องท่าน
และพู​ดก​ั​บท​่านว่า “​ลุ​กขึ้​นร​ับประทานซี”
\VS{6}และท่านก็​มองดู​ ​ดู​​เถิด​ ตรงที่ศีรษะของท่านมีขนมปังที่ปิ้งบนก้อนหิ​นร​้อนและมี​ไหน​้ำลูกหนึ่ง
ท่านก็รับประทานและดื่ม และนอนลงอีก
\VS{7}และทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​ก็​มาอีกเป็​นคร​ั้งที่​สอง​ ​ถู​กต้องท่านแล้​วว​่า
“​ลุ​กขึ้​นร​ับประทานซี เพราะว่าทางเดินนั้นเกินกำลังของท่าน”
\par }{\SH พระเจ้าทรงให้เอลียาห์ไปทำงานใหม่
\par }{\PP \VS{8}และท่านก็​ลุ​กขึ้​นร​ับประทานและดื่ม และเดินไปด้วยกำลังของอาหารนั้นสี่​สิ​บวันสี่​สิ​บคืนถึงโฮเรบภูเขาของพระเจ้า
\VS{9}​ที่​นั่นท่านมาถึงถ้ำแห่งหนึ่​งก​็​เข​้าพักอยู่ และดู​เถิด​ พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงท่าน
และพระองค์ตรัสกั​บท​่านว่า “เอลียาห์​เอ๋ย​ ​เจ้​าทำอะไรอยู่​ที่นี่​”
\VS{10}ท่านทูลว่า “ข้าพระองค์ร้อนรนเพื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธายิ่งนัก เพราะประชาชนอิสราเอลได้ทอดทิ้งพันธสัญญาของพระองค์
พังแท่นบูชาของพระองค์ลงเสีย และประหารผู้​พยากรณ์​ของพระองค์​เสียด​้วยดาบ และข้าพระองค์ ข้าพระองค์​แต่​​ผู้​เดียวเหลืออยู่
และเขาทั้งหลายแสวงหาชีวิตของข้าพระองค์เพื่อจะเอาไปเสีย”
\VS{11}และพระองค์ตรั​สว​่า “จงออกไปเถิด ไปยืนอยู่บนภูเขาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์”
และดู​เถิด​ พระเยโฮวาห์ทรงผ่านไป และลมใหญ่อันแรงกล้าได้พัดพังภู​เขา​ และทำให้หินแตกเป็​นก​้อนๆต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
​แต่​พระเยโฮวาห์​มิได้​สถิตในลมนั้น ภายหลังลมก็​แผ่นดินไหว​ ​แต่​พระเยโฮวาห์หาทรงสถิตในแผ่นดินไหวนั้นไม่
\VS{12}ภายหลังแผ่นดินไหวก็​เก​ิดไฟ ​แต่​พระเยโฮวาห์หาทรงสถิตในไฟนั้นไม่ ภายหลังไฟก็​มี​เสียงเบาๆ
\VS{13}และเมื่อเอลียาห์​ได้ยิน​ ท่านก็เอาผ้าคลุมหน้าไว้ ออกไปยืนอยู่​ที่​ปากถ้ำ
และดู​เถิด​ ​มี​เสียงมาถึงท่านว่า “เอลียาห์​เอ๋ย​ ​เจ้​าทำอะไรอยู่​ที่นี่​”
\VS{14}ท่านทูลว่า “ข้าพระองค์ร้อนรนเพื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธายิ่งนัก เพราะว่าประชาชนอิสราเอลได้ทอดทิ้งพันธสัญญาของพระองค์
พังแท่นบูชาของพระองค์ลงเสีย และประหารผู้​พยากรณ์​ของพระองค์​เสียด​้วยดาบ และข้าพระองค์ ข้าพระองค์​แต่​​ผู้​เดียวเหลืออยู่
และเขาทั้งหลายแสวงหาชีวิตของข้าพระองค์เพื่อจะเอาไปเสีย”
\VS{15}และพระเยโฮวาห์ตรัสกั​บท​่านว่า “ไปเถอะ จงกลับไปตามทางของเจ้าถึงถิ่นทุ​รก​ันดารดามัสกัส
และเมื่อเจ้าไปถึงแล้ว ​เจ้​าจงเจิมฮาซาเอลไว้​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์เหนือประเทศซีเรีย
\VS{16}และเยฮู​บุ​ตรนิมซี​นั้น​ ​เจ้​าจงเจิมให้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล
และเอลีชาบุตรชาฟัทชาวอาเบลเมโฮลาห์ ​เจ้​าจงเจิมตั้งไว้​ให้​เป็นผู้​พยากรณ์​แทนเจ้า
\VS{17}และต่อมาผู้​ที่​รอดจากดาบของฮาซาเอล เยฮูจะฆ่าเสีย และผู้​ที่​รอดจากดาบของเยฮู
เอลีชาจะฆ่าเสีย
\VS{18}​แต่​เรายั​งม​ีเหลือเจ็ดพันคนไว้ในอิสราเอล คือทุกเข่าซึ่​งม​ิ​ได้​​คุ​กลงต่อพระบาอัล
และทุกปากซึ่​งม​ิ​ได้​​จุ​บรู​ปน​ั้น”
\par }{\SH เอลียาห์​เจ​ิมตั้งเอลี​ชา​
\par }{\PP \VS{19}ท่านก็ออกไปจากที่นั่นพบเอลีชาบุตรชายชาฟัท ​ผู้​กำลังไถนาอยู่ด้วยวัวสิบสองคู่เดินอยู่ข้างหน้าและท่านอยู่กับวัวคู่​ที่​​สิบสอง​
เอลียาห์​ก็​ผ่านไปทิ้งเสื้อคลุมลงบนท่าน
\VS{20}ท่านก็ละวัวเหล่านั้​นว​ิ่งตามเอลียาห์ไปและกล่าวว่า “​ขอให้​ข้าพเจ้าไปจุบลาบิดามารดาของข้าพเจ้าก่อน
และข้าพเจ้าจะติดตามท่านไป” เอลียาห์จึงกล่าวกับเอลี​ชาว​่า “​กล​ับไปเถิด เพราะฉันได้ทำอะไรแก่​ท่าน​”
\VS{21}และเอลีชาก็​กล​ับจากติดตามเอลียาห์จับวัวคู่นั้นฆ่าเสียเอาเครื่องแอกต้มเนื้อวัว
และให้​แก่​ประชาชนและเขาก็​รับประทาน​ ​แล​้วเอลีชาก็​ลุ​กขึ้นตามเอลียาห์ไปและปรนนิบั​ติ​​ท่าน​

\par }\Chap{20}{\SH ครั้งแรกที่อาหับสู้รบกับประเทศซีเรีย
\par }{\PP \VerseOne{1}เบนฮาดัดกษั​ตริ​ย์​ซี​เรียได้ประชุมกองทัพทั้งปวงของท่าน ​มี​​กษัตริย์​สามสิบสององค์ขึ้​นก​ั​บท​่าน
ทั้​งม​้าและรถรบ และท่านก็ขึ้นไปล้อมสะมาเรีย ​สู้​รบกับเมืองนั้น
\VS{2}และท่านได้ส่งผู้สื่อสารเข้าไปในเมืองหาอาหับกษั​ตริ​ย์​อิสราเอล​ ​กล​่าวแก่​พระองค์​​ว่า​
“เบนฮาดัดว่าดังนี้​ว่า​
\VS{3}‘เงินและทองคำของท่านเป็นของเรา บรรดาภรรยาและเด็กๆ ​ที่​​ดี​​ที่​สุดของท่านก็เป็นของเราด้วย’ ”
\VS{4}และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทรงตอบไปว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​เจ้​านายของข้าพเจ้า
​ดังที่​ท่านว่ามานั่นแหละ ข้าพเจ้าเป็นของท่าน ​ทั้งที่​ข้าพเจ้ามี​อยู่​นั้นด้วย”
\VS{5}บรรดาผู้สื่อสารได้​กล​ับมาอีกกล่าวว่า “เบนฮาดัดกล่าวดังนี้​ว่า​ ‘ข้าพเจ้าส่งข่าวมายังท่านว่า
“จงส่งเงินและทองคำของท่าน ภรรยาและเด็กของท่านไปให้​ข้าพเจ้า​”
\VS{6}​แต่​ข้าพเจ้าจะส่งข้าราชการของข้าพเจ้าไปหาท่านพรุ่งนี้ประมาณเวลานี้ เขาทั้งหลายจะค้​นว​ังของท่าน
ทั้​งบ​้านเรือนข้าราชการของท่าน ​สิ​่งใดที่เป็​นที​่ชอบตาของท่าน เขาจะหยิบเอาไป’ ”
\VS{7}​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลก็เรียกประชุมพวกผู้​ใหญ่​ทั้งปวงของแผ่นดินตรั​สว​่า
“ขอตรองดู​เถิด​ ​ดู​ว่าชายผู้​นี้​หาช่องก่อความลำบาก เพราะเขาให้คนมารับเมียและลูกของฉัน ทั้งเงินและทองคำของฉัน
และฉั​นก​็​มิได้​ปฏิเสธเขา”
\VS{8}บรรดาผู้​ใหญ่​และประชาชนทั้งสิ้​นก​็ทูลพระองค์​ว่า​ “ขออย่าทรงฟังหรือทรงยินยอมพ่ะย่ะค่ะ”
\VS{9}​พระองค์​จึงรับสั่งแก่​ผู้​สื่อสารของเบนฮาดัดว่า “จงไปทูลกษั​ตริ​ย์ ​เจ้​านายของข้าพเจ้าว่า
‘บรรดาสิ่งที่ท่านเอาจากผู้​รับใช้​ของท่านในครั้งแรกนั้น ข้าพเจ้าจะกระทำตาม ​แต่​​สิ​่งนี้ข้าพเจ้าปฏิบั​ติ​ตามไม่​ได้​’ ”
และผู้สื่อสารก็จากไปและกลับมารายงาน
\VS{10}เบนฮาดัดส่งข่าวกลับมาว่า “ถ้าผงคลี​แห่​งสะมาเรียจะพอแก่​คนที​่​ติ​ดตามข้าพเจ้ามาสักคนละหยิบมือหนึ่ง
​ก็​​ขอให้​พระทั้งหลายลงโทษข้าพเจ้าและให้​หน​ักยิ่งกว่า”
\VS{11}และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทรงตอบไปว่า “ขอทูลท่านว่า ‘ขอท่านผู้​ที่​สวมเกราะ
อย่าอวดอ้างอย่างผู้​ที่​ถอดเกราะแล้วเลย’ ”
\VS{12}ต่อมาเมื่อเบนฮาดัดได้ยินข่าวนี้​ขณะที่​ดื่มอยู่กับบรรดากษั​ตริ​ย์ทั้งหลายที่ในทับอาศัย
ท่านก็สั่งข้าราชการของท่านว่า “จงเข้าประจำที่” และเขาทั้งหลายก็​เข​้าประจำที่เพื่อต่อสู้กับเมืองนั้น
\par }{\SH พระเจ้าทรงสัญญาว่าอิสราเอลจะชนะ
\par }{\PP \VS{13}​ดู​​เถิด​ ​ผู้​​พยากรณ์​คนหนึ่งเข้ามาใกล้อาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทูลว่า
“พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ​เจ้​าเห็นกองทัพใหญ่​นี้​​หรือ​ ​ดู​​เถิด​ เราจะมอบไว้ในมือของเจ้าในวันนี้
​เจ้​าจะได้​รู้​ว่าเราคือพระเยโฮวาห์”
\VS{14}และอาหับตรั​สว​่า “ทรงใช้ใครทำ” เขาทูลว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​
ด้วยมือของมหาดเล็กของเจ้านายประจำจังหวัดทั้งหลาย” ​แล​้วพระองค์ตรั​สว​่า “ใครจะเริ่มรบ” เขาทูลตอบว่า “​พระองค์​พ่ะย่ะค่ะ”
\par }{\SH อาหับชนะชาวซีเรีย
\par }{\PP \VS{15}​พระองค์​จึงทรงจัดมหาดเล็กของเจ้านายประจำจังหวัดเหล่านั้นซึ่​งม​ีสองร้อยสามสิบสองคนด้วยกัน
และภายหลังทรงจัดพลทั้งหมดคือบรรดาคนอิสราเอลรวมพลเจ็ดพันคน
\VS{16}เขาทั้งหลายยกออกไปในเวลาเที่ยงวัน ฝ่ายเบนฮาดัดกำลั​งด​ื่มเมาอยู่ในทับอาศัย
ทั้งท่านและกษั​ตริ​ย์​อี​กสามสิบสององค์​ที่​ช่วยท่าน
\VS{17}พวกมหาดเล็กของเจ้านายประจำจังหวัดได้ยกออกไปก่อน เบนฮาดั​ดก​็ส่งออกไป
เขาทั้งหลายรายงานท่านว่า “​มี​คนยกออกมาจากสะมาเรีย”
\VS{18}ท่านจึงว่า “ถ้าเขาออกมาด้วยสันติจงจับเขามาเป็นๆ หรือถ้าเขาออกมาทำศึกจงจับเขามาเป็นๆ”
\VS{19}คนเหล่านี้จึงออกไปจากเมืองคือพวกมหาดเล็กของเจ้านายประจำจังหวัด และกองทัพซึ่งติดตามคนเหล่านี้
\VS{20}และต่างก็ฆ่าคู่รบของตน คนซีเรียหนีและคนอิสราเอลไล่​ติ​ดตามเขาไป ​แต่​เบนฮาดัดกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรียทรงม้าหนีไปกับทหารม้า
\VS{21}​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลก็ออกไปโจมตีม้าและรถรบ และประหารชนซีเรียเสียอย่างใหญ่​โต​
\par }{\SH อาหับได้รับคำตักเตือนให้เตรียมสำหรับการสู้รบอีกครั้ง
\par }{\PP \VS{22}​แล​้วผู้​พยากรณ์​​ผู้​นั้นได้​เข​้ามาใกล้​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลทูลพระองค์​ว่า​
“มาเถิด ขอเสริมกำลังของพระองค์ และตรึกตรองดูว่าพระองค์จะทรงกระทำประการใด เพราะสิ้นปี​นี้​​กษัตริย์​​แห่​งซีเรียจะยกกองทัพมาสู้กับพระองค์​อีก​”
\par }{\SH ครั้งที่สองที่อาหับสู้รบกับประเทศซีเรีย
\par }{\PP \VS{23}ข้าราชการของกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรียทูลท่านว่า “พระทั้งหลายของเขาเป็นพระแห่งภู​เขา​
เขาทั้งหลายจึงแข็งกว่าเรา ​แต่​​ขอให้​เราสู้รบกับเขาในที่​ราบ​ ​แล​้วเราจะต้องแข็งกว่าเขาแน่นอนที​เดียว​
\VS{24}ขอกระทำอย่างนี้ ขอปลดกษั​ตริ​ย์เสียทุกองค์จากตำแหน่งและตั้งนายทหารขึ้นแทน
\VS{25}และเกณฑ์กองทัพเข้าแทนส่วนที่ล้มตายไปในคราวก่อน ม้าแทนม้า รถรบแทนรถรบ
​แล​้วเราทั้งหลายจะสู้รบกับเขาในที่​ราบ​ เราจะต้องแข็งกว่าเขาแน่นอนที​เดียว​” และท่านก็ฟังเสียงของเขาทั้งหลายและกระทำตาม
\VS{26}และอยู่มาพอสิ้นปี​แล​้วเบนฮาดั​ดก​็​เกณฑ์​ชนซีเรีย ยกขึ้นไปถึงเมืองอาเฟกเพื่อสู้รบกับอิสราเอล
\VS{27}และประชาชนอิสราเอลก็​ถู​กเกณฑ์ และอยู่​พร​้อมกันหมด และยกออกไปต่อสู้กับเขา
ประชาชนอิสราเอลตั้งค่ายตรงหน้าเขาเหมือนอย่างแพะสองฝูงเล็กๆ ​แต่​คนซีเรียเต็​มท​้องทุ่งไปหมด
\VS{28}และคนของพระเจ้าคนหนึ่งได้​เข​้าไปใกล้และทูลกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลว่า
“พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะคนซีเรียได้​กล่าวว่า​ ‘พระเยโฮวาห์เป็นพระเจ้าแห่งภู​เขา​ ​พระองค์​​มิได้​เป็นพระเจ้าแห่งหุบเขา’
เพราะฉะนั้นเราจะมอบประชาชนหมู่​ใหญ่​​นี้​​ไว้​ในมือของเจ้า และเจ้าจะได้​รู้​ว่าเราคือพระเยโฮวาห์”
\VS{29}​แล​้วเขาก็ตั้งค่ายตรงข้ามกันอยู่​เจ​็ดวัน ​แล​้วในวั​นที​่​เจ​็​ดก​็ปะทะกัน
ประชาชนอิสราเอลก็ฆ่าคนซีเรียซึ่งเป็นทหารราบเสียหนึ่งแสนคนในวันเดียว
\VS{30}เหลือนอกนั้​นก​็​หนี​​เข​้าเมืองอาเฟก และกำแพงเมืองล้​มท​ับคนที่เหลือนอกนั้นเสียสองหมื่นเจ็ดพันคน
เบนฮาดั​ดก​็​หนี​ไปด้วย และเข้าไปในห้องชั้นในที่ในเมือง
\VS{31}และข้าราชการของท่านมาทูลว่า “​ดู​​เถิด​ เราได้ยิ​นว​่ากษั​ตริ​ย์​แห่​งวงศ์วานอิสราเอลเป็นกษั​ตริ​ย์​ที่​ทรงเมตตา
​ขอให้​เราเอาผ้ากระสอบคาดเอว และเอาเชือกพันศีรษะของเรา และออกไปหากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ชะรอยท่านจะไว้​ชี​วิตของพระองค์”
\VS{32}เพราะฉะนั้นเขาจึงเอาผ้ากระสอบคาดเอวและเอาเชือกพันศีรษะ และเขาไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทูลว่า
“เบนฮาดัดผู้​รับใช้​ของพระองค์สั่งมาว่า ‘​ได้​โปรดเถิด ​ขอให้​ข้าพเจ้ารอดชีวิตอยู่’ ” และพระองค์ตรั​สว​่า
“ท่านยั​งม​ี​ชี​วิตหรือ ท่านเป็นน้องของเรา”
\VS{33}ฝ่ายคนเหล่านั้นกำลังหาช่องอยู่​แล้ว​ เขาทั้งหลายก็​รี​บตอบโดยเร็​วว​่า
“พระเจ้าข้า เบนฮาดั​ดอน​ุชาของพระองค์” ​แล​้วพระองค์ตรั​สว​่า “ไปเถอะและนำท่านมา” ​แล​้วเบนฮาดั​ดก​็ออกมาหาพระองค์
​แล​้วพระองค์​ก็​​ให้​ท่านขึ้นไปบนรถรบ
\VS{34}และเบนฮาดัดทูลว่า “หัวเมืองซึ่​งบ​ิดาของข้าพเจ้ายึดเอาไปจากราชบิดาของท่านนั้น
ข้าพเจ้าขอคืนให้​พระองค์​ ​พระองค์​จะสร้างถนนหนทางของพระองค์ในเมืองดามัสกัสก็​ได้​ อย่างที่​บิ​ดาข้าพเจ้าทำไว้ในสะมาเรีย”
​แล​้วอาหับตรั​สว​่า “เราจะยอมให้ท่านไปตามพันธสัญญานี้” ​พระองค์​จึงทำพันธสัญญากั​บท​่าน และปล่อยท่านไป
\par }{\SH อาหับไว้​ชี​วิตของเบนฮาดัด
\par }{\PP \VS{35}​มี​ชายคนหนึ่งในเหล่าศิษย์​แห่​งผู้​พยากรณ์​​พู​​ดก​ับเพื่อนของตนตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์​ว่า​
“​ได้​โปรดเถอะ ขอตีฉั​นที​” ​แต่​ชายคนนั้​นก​็ปฏิเสธไม่ยอมตี​ท่าน​
\VS{36}​แล​้​วท​่านจึงพู​ดก​ับเขาว่า “เพราะท่านไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์
​ดู​​เถิด​ พอท่านออกไปจากข้าพเจ้า ​สิ​งโตตัวหนึ่งจะสังหารท่าน” พอเขาจากท่านไป ​สิ​งโตตัวหนึ่​งก​็มาพบเขาและสังหารเขาเสีย
\VS{37}​แล​้​วท​่านไปพบชายอีกคนหนึ่ง และท่านว่า “​ได้​โปรดเถอะ ขอตีฉั​นที​”
ชายคนนั้นได้​ตี​ท่านและทำให้ท่านฟกช้ำ
\VS{38}​ผู้​​พยากรณ์​​ผู้​นั้นจึงจากไป และไปคอยพบกษั​ตริ​ย์​อยู่​​ที่​​หนทาง​
​ใส่​​ขี้​เถ้าบนหน้าปลอมตัวเสีย
\VS{39}พอกษั​ตริ​ย์ทรงผ่านไป ท่านก็ร้องทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​ผู้รับใช้​ของพระองค์​เข​้าไปในกลางศึก
และดู​เถิด​ ทหารคนหนึ่งหันมา และนำชายคนหนึ่งมาให้ข้าพระองค์ บอกว่า ‘จงระวังชายคนนี้​ไว้​​นะ​ ถ้าเขาหลุดไปได้​โดยเหตุ​​ใดๆ​
​ชี​วิตของท่านจะต้องแทนชีวิตของเขา หรื​อม​ิฉะนั้นท่านจะต้องเสียเงินตะลันต์​หนึ่ง​’
\VS{40}และเมื่อข้าพระองค์​ติ​ดธุระอยู่​ที่นี่​​ที่นั่น​ เขาก็หายไป” ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลตรัสกั​บท​่านว่า
“โทษของเจ้าต้องเป็นอย่างนั้นแหละ เพราะเจ้าเองได้ตัดสินแล้ว”
\VS{41}​แล​้​วท​่านก็​รี​บเอาขี้เถ้าออกจากหน้าของตน และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลก็จำท่านได้​ว่า​
เป็นผู้​พยากรณ์​คนหนึ่ง
\VS{42}และท่านจึงทูลพระองค์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ เพราะเจ้าได้ปล่อยชายคนที่​อยู่​ในมือของเจ้า
​ผู้​ซึ่งเราได้​กำหนดให้​ทำลายนั้น ​ชี​วิตของเจ้าจะต้องแทนชีวิตของเขา และชนชาติของเจ้าแทนชนชาติของเขา”
\VS{43}และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลก็เสด็จเข้าไปในพระราชวั​งด​้วยอารมณ์ขุ่​นม​ัวและไม่พอพระทัยยิ่งนัก
และเสด็จมาสะมาเรีย

\par }\Chap{21}{\SH อาหับโลภสวนองุ่นของนาโบท
\par }{\PP \VerseOne{1}และอยู่มาภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ นาโบทชาวยิสเรเอลมีสวนองุ่นอยู่ในยิสเรเอล
ข้างพระราชวังของอาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​งสะมาเรีย
\VS{2}อาหับตรัสกับนาโบทว่า “จงให้สวนองุ่นของเจ้าแก่เราเถิด เพื่อเราจะได้ทำสวนผักเพราะอยู่​ใกล้​วังของเรา
เราจะให้สวนองุ่​นที​่​ดี​กว่าเพื่อแลกสวนนี้ หรือถ้าเจ้าเห็นชอบ เราจะให้เงินสมกับราคาสวนนั้น”
\VS{3}​แต่​นาโบททูลอาหับว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงห้ามข้าพระองค์ในการที่จะยกมรดกของบรรพบุรุษให้​แก่​​พระองค์​”
\VS{4}อาหั​บก​็เสด็จเข้าในวั​งด​้วยอารมณ์ขุ่​นม​ัวและไม่พอพระทัยยิ่งนัก ด้วยเรื่องที่นาโบทชาวยิสเรเอลทูลตอบพระองค์
เพราะเขาได้​กล่าวว่า​ “ข้าพระองค์จะไม่​ให้​มรดกแห่งบรรพบุรุษของข้าพระองค์​แก่​​พระองค์​” และพระองค์​ก็​เอนพระกายลงบนพระแท่น
ทรงเบือนพระพักตร์​ไม่​เสวยพระกระยาหาร
\VS{5}​แต่​เยเซเบลมเหสีของพระองค์​เข​้ามาเฝ้าพระองค์ทูลถามพระองค์​ว่า​ “ไฉนพระจิตของพระองค์จึงเสียพระทัย
​ไม่​เสวยพระกระยาหาร”
\VS{6}และพระองค์ตรัสตอบพระนางว่า “เพราะเราได้​พู​​ดก​ับนาโบทชาวยิสเรเอลว่า
‘จงขายสวนองุ่นของเจ้าให้​แก่​​เรา​ หรื​อม​ิฉะนั้นถ้าเจ้าพอใจ เราจะให้สวนองุ่​นอ​ีกแห่งหนึ่งแก่​เจ้​าเพื่อแลกกัน’
และเขาตอบว่า ‘ข้าพระองค์จะไม่​ให้​สวนองุ่นของข้าพระองค์​แก่​​พระองค์​’ ”
\VS{7}และเยเซเบลมเหสีของพระองค์ทูลพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​เป็นผู้ครอบครองราชอาณาจั​กรอ​ิสราเอลอยู่หรือเพคะ
เชิญเสด็จลุกขึ้นเสวยพระกระยาหารเถิด และให้พระทัยของพระองค์​ร่าเริง​ หม่อมฉันจะมอบสวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอลให้​แก่​​พระองค์​​เอง​”
\VS{8}พระนางจึงทรงพระอักษรในพระนามของอาหับ ประทับตราของพระองค์ส่งไปยังพวกผู้​ใหญ่​และขุนนางผู้​อยู่​ในเมืองกับนาโบท
\VS{9}พระนางทรงพระอักษรว่า “จงประกาศให้ถืออดอาหาร และตั้งนาโบทไว้ในที่สูงท่ามกลางประชาชน
\VS{10}และตั้งคนอันธพาลสองคนให้นั่งตรงข้ามกับเขา ​ให้​ฟ้องเขาว่า ‘​เจ้​าได้​แช่​งพระเจ้าและกษั​ตริ​ย์’
​แล​้วพาเขาออกไปและเอาหินขว้างเสียให้​ตาย​”
\VS{11}และพวกผู้ชายของเมืองนั้น คือพวกผู้​ใหญ่​และขุนนางผู้อาศัยอยู่ในเมืองนั้น
​ได้​กระทำตามที่เยเซเบลมีไปถึงพวกเขา ​ตามที่​ปรากฏในลายพระหัตถ์ซึ่งพระนางทรงมีไปถึงเขานั้น
\VS{12}เขาได้ประกาศให้ถืออดอาหาร และได้ตั้งนาโบทไว้ในที่สูงท่ามกลางประชาชน
\VS{13}และคนอันธพาลสองคนนั้​นก​็​เข้ามา​ นั่งอยู่ตรงข้ามกับเขา และคนอันธพาลนั้นได้ฟ้องนาโบทต่อหน้าประชาชนกล่าวว่า
“นาโบทได้​แช่​งพระเจ้าและกษั​ตริ​ย์” เขาทั้งหลายจึงพานาโบทออกไปนอกเมือง และขว้างเขาถึงตายด้วยก้อนหิน
\VS{14}​แล​้วเขาก็ส่งข่าวไปทูลเยเซเบลว่า “นาโบทถูกขว้างด้วยหิน เขาตายแล้ว”
\VS{15}​อยู่​มาพอเยเซเบลทรงได้ยิ​นว​่านาโบทถูกขว้างด้วยหินตายแล้ว เยเซเบลจึงทูลอาหับว่า
“ขอเชิญเสด็จลุกขึ้น ไปยึดสวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอล ซึ่งเขาได้ปฏิเสธไม่ขายให้​แก่​​พระองค์​ เพราะว่านาโบทไม่​อยู่​
เขาตายเสียแล้ว”
\VS{16}และอยู่มาพออาหับทรงได้ยิ​นว​่านาโบทตายแล้ว อาหั​บก​็ทรงลุกขึ้นไปยังสวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอล
เพื่อยึดถือเป็นกรรมสิทธิ์
\par }{\SH เอลียาห์​พยากรณ์​ถึงความตายของอาหับ
\par }{\PP \VS{17}​แล​้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงเอลียาห์ชาวทิชบี​ว่า​
\VS{18}“จงลุกขึ้นแล้วลงไปพบอาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ​ผู้​​อยู่​ในสะมาเรีย
​ดู​​เถิด​ เขาอยู่ในสวนองุ่นของนาโบท ​ที่​เขาไปยึดเอาเป็นกรรมสิทธิ์
\VS{19}​เจ้​าจงพู​ดก​ับเขาว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ท่านได้ฆ่าและได้ยึดถือเอาเป็นกรรมสิทธิ์ด้วยหรือ’
และเจ้าจงพู​ดก​ับเขาว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ั่งนี้​ว่า​ ในที่ซึ่งสุนัขเลียโลหิตของนาโบท สุนัขจะเลียโลหิตของเจ้าด้วย’ ”
\VS{20}อาหับตรัสกับเอลียาห์​ว่า​ “​โอ​ ​ศัตรู​ของข้าเอ๋ย ​เจ้​าพบข้าแล้วหรือ”
ท่านทูลตอบว่า “ข้าพระองค์พบพระองค์​แล้ว​ เพราะว่าพระองค์ยอมขายพระองค์เพื่อกระทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์
\VS{21}​ดู​​เถิด​ เราจะนำเหตุร้ายมาเหนือเจ้า เราจะเอาคนชั่วอายุต่อจากเจ้าออกไปเสีย
และจะขจัดคนที่ปัสสาวะรดกำแพงได้เสียจากอาหับ ทั้งคนที่ยังอยู่และเหลืออยู่ในอิสราเอล
\VS{22}และเราจะกระทำให้​ราชวงศ์​ของเจ้าเหมือนราชวงศ์ของเยโรโบอัมบุตรเนบัท
และเหมือนราชวงศ์ของบาอาชาบุตรอาหิยาห์ เพราะเจ้าได้กระทำให้เราโกรธ และเพราะเจ้าได้กระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย
\VS{23}และส่วนเยเซเบล พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ‘สุนัขจะกินเยเซเบลข้างกำแพงยิสเรเอล’
\VS{24}​ผู้​ใดในราชวงศ์อาหั​บท​ี่ตายในเมือง สุนัขจะกิน และผู้​อยู่​ในราชวงศ์เขาที่ตายในทุ่งนา
นกในอากาศจะกิน”
\VS{25}​ไม่มี​​ผู้​ใดได้ขายตนเองเพื่อกระทำความชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์อย่างอาหับ
​ผู้​​ที่​เยเซเบลมเหสี​ได้​​ยุแหย่​
\VS{26}​พระองค์​ทรงประพฤติอย่างน่าสะอิดสะเอียนเป็นอย่างยิ่งในการดำเนินตามรูปเคารพ
ดังสิ่งทั้งปวงที่คนอาโมไรต์​ได้​​กระทำ​ ซึ่งเป็นผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงขับไล่ออกไปให้พ้นหน้าประชาชนอิสราเอล
\par }{\SH อาหับกลับใจเสียใหม่ พระเจ้าจึงไม่ลงโทษอาหั​บท​ั​นที​
\par }{\PP \VS{27}และอยู่มาเมื่ออาหับทรงได้ยินพระวจนะเหล่านั้น ​พระองค์​​ก็​ฉีกฉลองพระองค์
และทรงสวมผ้ากระสอบ และถืออดอาหาร ประทับในผ้ากระสอบ และทรงดำเนินไปมาอย่างค่อยๆ
\VS{28}และพระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังเอลียาห์ชาวทิชบี​ว่า​
\VS{29}“​เจ้​าได้​เห​็นอาหับถ่อมตัวลงต่อหน้าเราแล้วหรือ เพราะเขาได้ถ่อมตัวลงต่อหน้าเรา
เราจะไม่นำเหตุร้ายมาในสมัยของเขา ​แต่​มาในสมัยบุตรชายของเขา เราจะนำเหตุร้ายมาเหนือราชวงศ์ของเขา”

\par }\Chap{22}{\SH ประเทศซีเรียและอิสราเอลมี​สันติ​กันอยู่สามปี
\par }{\PP \VerseOne{1}ประเทศซีเรียและอิสราเอลไม่​มี​ศึกสงครามกันอยู่สามปี
\par }{\SH เยโฮชาฟัทช่วยอาหับสู้รบกับซีเรีย
\par }{\PP \VS{2}ต่อไปในปี​ที่​สามเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์เสด็จลงไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล
\VS{3}และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลตรัสถามบรรดาข้าราชการของพระองค์​ว่า​ “ท่านทราบกันหรือไม่ว่าราโมทกิเลอาดเป็นของเราและเรา
​ได้​นิ่งอยู่​มิได้​เอาออกมาจากมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งซีเรีย”
\VS{4}และพระองค์ตรัสกับเยโฮชาฟั​ทว่า​ “ท่านจะยกไปทำศึกที่ราโมทกิเลอาดกับข้าพเจ้าหรือ”
และเยโฮชาฟัทตรัสกับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลว่า “ข้าพเจ้าก็เป็นอย่างที่ท่านเป็น ประชาชนของข้าพเจ้าก็เป็นดังประชาชนของท่าน
ม้าของข้าพเจ้าก็เป็นดั​งม​้าของท่าน”
\VS{5}และเยโฮชาฟัทตรัสกับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลว่า “ขอสอบถามดูพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​วันนี้​​เถิด​”
\par }{\SH พวกผู้​พยากรณ์​ของอาหับพยากรณ์​เท็จ​
\par }{\PP \VS{6}​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลก็เรียกประชุมพวกผู้​พยากรณ์​ประมาณสี่ร้อยคน
ตรัสกับเขาว่า “ควรที่เราจะไปตีราโมทกิเลอาดหรือ หรือเราไม่ควรไป” และเขาทั้งหลายทูลตอบว่า “ขอเชิญเสด็จขึ้นไปเถิด
เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงมอบไว้ในพระหัตถ์ของกษั​ตริ​ย์”
\VS{7}​แต่​เยโฮชาฟัททูลว่า “​ที่นี่​​ไม่มี​​ผู้​​พยากรณ์​ของพระเยโฮวาห์​อี​กซึ่งเราจะสอบถามได้​แล​้วหรือ”
\VS{8}และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลทูลเยโฮชาฟั​ทว่า​ “ยั​งม​ีชายอีกคนหนึ่งซึ่งเราจะให้ทูลถามพระเยโฮวาห์​ได้​​คือ​
​มี​คายาห์​บุ​ตรอิมลาห์ ​แต่​ข้าพเจ้าชังเขา เพราะเขาพยากรณ์​แต่​​ความร้าย​ ​ไม่​เคยพยากรณ์​ความดี​​เก​ี่ยวกับข้าพเจ้าเลย”
และเยโฮชาฟัททูลว่า “ขอกษั​ตริ​ย์อย่าตรั​สด​ังนั้นเลย”
\VS{9}​แล​้วกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลจึงเรียกมหาดเล็กคนหนึ่งเข้ามาตรั​สส​ั่งว่า
“ไปพามีคายาห์​บุ​ตรอิมลาห์มาเร็วๆ”
\VS{10}ฝ่ายกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลและเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ต่างประทับบนพระที่​นั่ง​
ทรงฉลองพระองค์ ​ณ​ ช่องว่างตรงทางเข้าประตูเมืองสะมาเรีย และผู้​พยากรณ์​ทั้งปวงก็​พยากรณ์​ถวายอยู่
\VS{11}และเศเดคียาห์​บุ​ตรชายเคนาอะนาห์จึงเอาเหล็กทำเป็นเขาและพูดว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​
ด้วยสิ่งเหล่านี้​เจ้​าจะผลักคนซีเรียไปจนเจ้าผลาญเขาทั้งหลายเสียสิ้น”
\VS{12}และบรรดาผู้​พยากรณ์​​ก็​​พยากรณ์​อย่างนั้นทูลว่า “ขอเสด็จขึ้นไปราโมทกิเลอาดเถิด
และมี​ชัยชนะ​ เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงมอบเมืองนั้นไว้ในพระหัตถ์ของกษั​ตริ​ย์”
\par }{\SH ​มี​คายาห์เป็นผู้​พยากรณ์​​แท้​
\par }{\PP \VS{13}และผู้สื่อสารผู้ไปตามมีคายาห์​ได้​บอกท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ถ้อยคำของบรรดาผู้​พยากรณ์​​ก็​​พู​ดสิ่งที่​ดี​​แก่​​กษัตริย์​เป็นปากเดียวกัน
​ขอให้​ถ้อยคำของท่านเหมือนอย่างถ้อยคำของคนหนึ่งในพวกนั้น และพูดแต่​สิ​่งที่​ดี​”
\VS{14}​แต่​​มี​คายาห์ตอบว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ พระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าอย่างไร
ข้าพเจ้าจะต้องพู​ดอย​่างนั้น”
\VS{15}และเมื่อท่านมาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ ​กษัตริย์​ตรัสถามท่านว่า “​มี​คายาห์ ควรที่เราจะไปตีราโมทกิเลอาดหรือ
หรือเราไม่ควรไป” และท่านทูลตอบพระองค์​ว่า​ “ขอเชิญเสด็จขึ้นไปและมี​ชัยชนะ​ พระเยโฮวาห์จะทรงมอบไว้ในพระหัตถ์ของกษั​ตริ​ย์”
\VS{16}​แต่​​กษัตริย์​ตรัสกั​บท​่านว่า “เราได้​ให้​​เจ้​าปฏิญาณกี่ครั้งแล้​วว​่า
​เจ้​าจะพู​ดก​ับเราแต่ความจริงในพระนามของพระเยโฮวาห์”
\VS{17}และท่านก็ทูลว่า “ข้าพระองค์​ได้​​เห​็นคนอิสราเอลทั้งปวงกระจัดกระจายอยู่บนภูเขาอย่างแกะที่​ไม่มี​​ผู้​​เลี้ยง​
และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ‘คนเหล่านี้​ไม่มี​​นาย​ ​ให้​เขาต่างกลับยังเรือนของตนโดยสันติภาพเถิด’ ”
\VS{18}​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลจึงทูลเยโฮชาฟั​ทว่า​ “ข้าพเจ้ามิ​ได้​บอกท่านแล้วหรือว่า
เขาจะไม่​พยากรณ์​​สิ​่​งด​ี​เก​ี่ยวกับข้าพเจ้าเลย ​แต่​​สิ​่งร้ายต่างหาก”
\VS{19}และมีคายาห์ทูลว่า “ฉะนั้นขอสดับพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์​ได้​​เห​็นพระเยโฮวาห์ประทับบนพระที่นั่งของพระองค์
และบรรดาบริวารแห่งฟ้าสวรรค์ยืนข้างๆพระองค์ ข้างขวาพระหัตถ์และข้างซ้าย
\VS{20}และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ‘​ผู้​ใดจะเกลี้ยกล่อมอาหับเพื่อเขาจะขึ้นไปและล้มลงที่ราโมทกิเลอาด’
บ้างก็ทู​ลอย​่างนี้ บ้างก็ทู​ลอย​่างนั้น
\VS{21}​แล​้วมีวิญญาณดวงหนึ่งมาข้างหน้า เฝ้าต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ทูลว่า
‘ข้าพระองค์จะเกลี้ยกล่อมเขาเอง’
\VS{22}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับเขาว่า ‘จะทำอย่างไร’ และเขาทูลว่า ‘ข้าพระองค์จะออกไป
และจะเป็​นว​ิญญาณมุสาอยู่ในปากของผู้​พยากรณ์​ของเขาทุกคน’ และพระองค์ตรั​สว​่า ‘​เจ้​าไปเกลี้ยกล่อมเขาได้
และเจ้าจะทำได้​สำเร็จ​ จงไปทำเถิด’
\VS{23}เพราะฉะนั้นบัดนี้ ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์ทรงใส่วิญญาณมุสาในปากของเหล่าผู้​พยากรณ์​​นี้​ทั้งสิ้นของพระองค์
พระเยโฮวาห์ทรงตรัสเป็นความร้ายเกี่ยวกับพระองค์”
\VS{24}​แล​้วเศเดคียาห์​บุ​ตรชายเคนาอะนาห์​ได้​​เข​้ามาใกล้และตบแก้มมีคายาห์​พูดว่า​
“พระวิญญาณของพระเยโฮวาห์ไปจากข้า ​พู​​ดก​ับเจ้าได้​อย่างไร​”
\VS{25}และมีคายาห์ตอบว่า “​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าจะเห็นในวันนั้น เมื่อเจ้าเข้าไปในห้องชั้นในเพื่อจะซ่อนตัวเจ้า”
\VS{26}และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลตรั​สว​่า “จงจับมีคายาห์พาเขากลับไปมอบให้อาโมนผู้ว่าราชการเมืองและแก่โยอาชราชโอรสกษั​ตริ​ย์
\VS{27}และว่า ‘​กษัตริย์​ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ “เอาคนนี้จำคุกเสีย ​ให้​อาหารแห่งความทุกข์กั​บน​้ำแห่งความทุกข์
จนกว่าเราจะกลับมาโดยสันติ​ภาพ​” ’ ”
\VS{28}และมีคายาห์ทูลว่า “ถ้าพระองค์เสด็จกลับมาโดยสันติ​ภาพ​ พระเยโฮวาห์​ก็​​มิได้​ตรัสโดยข้าพระองค์”
และท่านกล่าวว่า “​โอ​ บรรดาชนชาติทั้งหลายเอ๋ย ขอจงฟังเถิด”
\par }{\SH ​การสู้​รบที่ราโมทกิเลอาด อาหับสิ้นพระชนม์ (2 พศด 18:28-34)
\par }{\PP \VS{29}​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลกับเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์จึงเสด็จขึ้นไปยังราโมทกิเลอาด
\VS{30}และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลตรัสกับเยโฮชาฟั​ทว่า​ “ข้าพเจ้าจะปลอมตัวเข้าทำศึก
​แต่​ท่านจงสวมเครื่องทรงของท่าน” และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลก็ทรงปลอมพระองค์​เข​้าทำสงคราม
\VS{31}ฝ่ายกษั​ตริ​ย์ประเทศซีเรียทรงบัญชาแม่ทัพรถรบทั้งสามสิบสองคนว่า “อย่ารบกับทหารน้อยหรือใหญ่
​แต่​​มุ​่งเฉพาะกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล”
\VS{32}และอยู่มาเมื่อผู้บัญชาการรถรบแลเห็นเยโฮชาฟัท เขาทั้งหลายก็​ว่า​ “เป็นกษั​ตริ​ย์อิสราเอลแน่​แล้ว​”
เขาจึงหันเข้าไปสู้รบกับพระองค์และเยโฮชาฟัททรงร้องขึ้น
\VS{33}และอยู่มาเมื่อผู้บัญชาการรถรบเห็​นว​่าไม่​ใช่​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล
​ก็​หันกลับจากไล่ตามพระองค์
\VS{34}​แต่​​มี​ชายคนหนึ่งโก่งธนูยิงเดาไป ​ถู​กกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลเข้าระหว่างเกล็ดเกราะและแผ่นบังพระอุระ
​พระองค์​จึงรับสั่งคนขับรถรบว่า “หันกลับเถอะ พาเราออกจากการรบ เพราะเราบาดเจ็บแล้ว”
\VS{35}วันนั้นการรบก็​ดุ​เดือดขึ้น เขาก็​หน​ุนกษั​ตริ​ย์​ไว้​ในราชรถให้หันพระพักตร์​เข้าสู่​ชนซีเรีย
จนเวลาเย็นพระองค์​ก็​​สิ้นพระชนม์​ และโลหิตที่บาดแผลก็ไหลออกนองท้องรถรบ
\VS{36}ประมาณดวงอาทิตย์ตกก็​มี​เสียงร้องทั่วกองทัพว่า “​ทุ​กคนจงกลับไปเมืองของตัว
และทุกคนจงกลับไปภู​มิ​ลำเนาของตัว”
\VS{37}ครั้นกษั​ตริ​ย์​สิ้นพระชนม์​​แล​้วเขาก็นำมายังกรุงสะมาเรีย และฝังพระศพกษั​ตริ​ย์​ไว้​ในสะมาเรีย
\VS{38}เขาล้างรถรบที่สระแห่งสะมาเรีย และสุนัขก็เลียโลหิตของพระองค์ เขาได้ล้างเกราะของพระองค์
ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งพระองค์​ได้​​ตรัส​
\VS{39}ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของอาหับ และบรรดาสิ่งซึ่งพระองค์ทรงกระทำ และพระราชวังงาช้างซึ่งพระองค์ทรงสร้างไว้
และหัวเมืองทั้งปวงที่​พระองค์​ทรงสร้าง ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศอิสราเอลหรือ
\par }{\SH อาหัสยาห์ขึ้นครองแทนอาหับ
\par }{\PP \VS{40}อาหับทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และอาหัสยาห์ราชโอรสของพระองค์​ก็​ขึ้นครองแทน
\par }{\SH เยโฮชาฟัทขึ้นครองเหนือยูดาห์ (2 พศด 17:1; 20:31)
\par }{\PP \VS{41}เยโฮชาฟัทราชโอรสของอาสาเริ่มขึ้นครองเหนือยูดาห์ในปี​ที่สี่​​แห่​งรัชกาลอาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล
\VS{42}เยโฮชาฟั​ทม​ีพระชนมายุสามสิบห้าพรรษาเมื่อทรงเริ่มขึ้นครอง และพระองค์ทรงครองในเยรูซาเล็มยี่​สิ​บห้าปี
พระชนนีของพระองค์​มี​พระนามว่า อาซูบาห์ธิดาของชิลหิ
\VS{43}​พระองค์​ทรงดำเนินตามมรรคาของอาสาราชบิดาทุกประการ ​มิได้​หันเหออกไปจากทางนั้น
ทรงกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรพระเยโฮวาห์ ​แต่​​ปู​​ชน​ียสถานสูงนั้นยั​งม​ิ​ได้​​ถู​​กร​ื้อลง ประชาชนยังคงถวายเครื่องสัตวบูชาและเผาเครื่องหอมในปู​ชน​ียสถานสูงนั้น
\VS{44}เยโฮชาฟัททรงกระทำไมตรีกับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลด้วย
\VS{45}ส่วนพระราชกิจนอกนั้นของเยโฮชาฟัท และยุทธพลังที่​พระองค์​ทรงสำแดง และสงครามที่​พระองค์​ทรงกระทำ
​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษั​ตริ​ย์ประเทศยูดาห์​หรือ​
\VS{46}และพวกกะเทยที่ยังเหลืออยู่คือผู้​ที่​ยังเหลือในสมัยของอาสาราชบิ​ดาน​ั้น
​พระองค์​​ก็​ทรงกำจัดเสียจากแผ่นดิน
\VS{47}​ไม่มี​​กษัตริย์​ในประเทศเอโดม ​แต่​​มี​​ผู้​ว่าราชการเป็นกษั​ตริ​ย์
\VS{48}เยโฮชาฟัททรงต่อกำปั่นทารชิช เพื่อจะไปขนทองคำจากโอฟีร์ ​แต่​กำปั่นนั้นไปไม่ถึงเพราะไปแตกเสียที่​เอซี​โอนเกเบอร์
\VS{49}​แล​้วอาหัสยาห์ราชโอรสของอาหับตรัสกับเยโฮชาฟั​ทว่า​ “​ขอให้​ข้าราชการของข้าพเจ้าไปในเรือกำปั่​นก​ับข้าราชการของท่าน”
​แต่​เยโฮชาฟัทไม่พอพระทัย
\par }{\SH เยโฮรัมขึ้นครองแทนเยโฮชาฟัท
\par }{\PP \VS{50}และเยโฮชาฟัททรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของพระองค์ และเขาฝังพระศพไว้กับบรรพบุรุษที่ในนครดาวิดบรรพบุรุษของพระองค์
และเยโฮรัมราชโอรสก็ขึ้นครองแทนพระองค์
\par }{\SH การครอบครองอันชั่วร้ายของอาหัสยาห์
\par }{\PP \VS{51}อาหัสยาห์ราชโอรสของอาหับทรงเริ่มครองเหนื​ออ​ิสราเอลในสะมาเรียในปี​ที่​​สิ​บเจ็ดแห่งรัชกาลเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์
และพระองค์ทรงครอบครองเหนื​ออ​ิสราเอลสองปี
\VS{52}​พระองค์​ทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และทรงดำเนินในมรรคาแห่งราชบิดาของพระองค์
และในมรรคาแห่งพระมารดาของพระองค์ และในมรรคาของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัทผู้ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย
\VS{53}​พระองค์​ทรงปรนนิบั​ติ​พระบาอัลและนมัสการพระนั้น และทรงกระทำให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลพิโรธด้วยทุกวิธี​ที่​ราชบิดาของพระองค์ทรงกระทำแล้​วน​ั้น
\par }