\NormalFont\ShortTitle{กันดารวิถี}
{\MTB ​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ
\par }{\MT กันดารวิถี
\par }{\IP เล่​มน​ี้เป็นเล่​มท​ี่​สี​่ในห้าเล่​มท​ี่โมเสสเขียนขึ้น ห้าเล่​มน​ี้เราเรียกกั​นว​่า เพ็นทะทูก
เล่​มน​ี้เรียกว่า “กันดารวิถี” เพราะว่าการนับจำนวนคนของอิสราเอลได้บันทึกไว้ในเล่​มน​ี้ ​อี​กชื่อหนึ่งสำหรับเล่​มน​ี้​ก็​​คือ​
“​หน​ังสือเกี่ยวกับการเดินทาง” เพราะว่าเล่​มน​ี้เริ่มต้นเมื่อประชาชนอิสราเอลอยู่​ที่​​ภู​เขาซี​นาย​ ​แล​้วสิ้นสุดลงเมื่อพวกเขาตั้งค่ายที่เขตแดนฝ่ายเหนือของประเทศโมอั​บท​ี่​แม่น​้ำจอร์​แดน​
และตอนนั้นชาวอิสราเอลกำลังวางแผนที่จะข้ามแม่น้ำจอร์แดนแล้วเข้าไปอยู่ในแผ่นดิ​นที​่พระเจ้าทรงสัญญาไว้กับพวกเขา
ตามประวั​ติ​​ศาสตร์​เล่​มน​ี้ต่อจากหนังสืออพยพ ​แล​้วหนังสือเลวี​นิติ​ซึ่งเกี่ยวกับพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้า
​อยู่​ระหว่างสองเล่​มน​ี้
\par }{\IP ​มี​​อยู่​สองบทที่บันทึกจำนวนคนของอิสราเอล คือบทที่ 1 ​และ​ 26 ​ที่​​เหลือบ​ันทึกการเดินทางของชนชาติอิสราเอลจากภูเขาซีนายไปถึงแม่น้ำจอร์​แดน​

\par }\ChapOne{1}{\SH การนับบรรดาผู้ชายที่สามารถเข้าสงครามได้
\par }{\PP \VerseOne{1}​ณ​ ​วันที่​​หน​ึ่งเดือนที่สองปี​ที่​สองตั้งแต่เขาทั้งหลายออกจากประเทศอียิปต์
พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ​ณ​ ถิ่นทุ​รก​ันดารซีนายว่า
\VS{2}“​เจ้​าจงนับชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดตามครอบครัวตามเรือนบรรพบุรุษตามจำนวนรายชื่อผู้ชายเรียงตั​วท​ุกคน
\VS{3}​ตั้งแต่​​อายุ​​ได้​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปบรรดาคนที่ออกรบได้ในกองทัพพวกอิสราเอล
​เจ้​ากับอาโรนจงจัดตั้งเขาทั้งหลายไว้เป็นกองๆ
\VS{4}และจงมีคนอยู่ด้วยเจ้าจากทุกตระกูล ​ทุ​กคนนั้นให้เป็นหัวหน้าในเรือนบรรพบุรุษของเขา
\VS{5}และเหล่านี้คือชื่อชายทั้งปวงที่จะยืนอยู่กับเจ้าคือ เอลี​ซู​ร์​บุ​ตรชายเชเดเออร์
จากตระกูลรู​เบน​
\VS{6}เชลู​มิ​เอลบุตรชายศูริชัดดัย จากตระกูลสิเมโอน
\VS{7}นาโชนบุตรชายอัมมีนาดับ จากตระกูลยูดาห์
\VS{8}เนธันเอลบุตรชายศุ​อาร์​ จากตระกูลอิสสาคาร์
\VS{9}เอลีอับบุตรชายเฮโลน จากตระกูลเศบู​ลุ​น
\VS{10}จากลูกหลานของโยเซฟ ​มี​เอลีชามาบุตรชายอัมมีฮูด จากตระกูลเอฟราอิม และกามาลิเอลบุตรชายเปดาซูร์
จากตระกูลมนัสเสห์
\VS{11}​อาบ​ีดันบุตรชายกิเดโอนี จากตระกูลเบนยามิน
\VS{12}อาหิเยเซอร์​บุ​ตรชายอัมมีชัดดัย จากตระกูลดาน
\VS{13}​ปากี​เอลบุตรชายโอคราน จากตระกูลอาเชอร์
\VS{14}เอลียาสาฟบุตรชายเดอูเอล จากตระกูลกาด
\VS{15}อาหิ​ราบ​ุตรชายเอนัน จากตระกู​ลน​ัฟทาลี”
\VS{16}คนเหล่านี้เป็นคนที่ชุ​มนุ​มชนเลือกให้เป็นประมุขแห่งตระกูลของบรรพบุรุษของเขา
เป็นหัวหน้าคนอิสราเอลที่นับเป็นพันๆ
\VS{17}โมเสสและอาโรนได้นำคนเหล่านี้​ที่​​ระบุ​ชื่อมาแล้ว
\VS{18}และในวั​นที​่​หน​ึ่งเดือนที่สองคนเหล่านี้​ก็​เรียกประชุมชนทั้งหมด ​เข​้ามาขึ้นทะเบียนตามครอบครัวและตามเรือนบรรพบุรุษ
ตามจำนวนรายชื่อเรียงตัวคนทั้งปวงที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปี​ขึ้นไป​
\VS{19}​ตามที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโมเสสไว้ ท่านจึงนับคนที่ถิ่นทุ​รก​ันดารซีนายดังนี้
\VS{20}คนรูเบนบุตรหัวปีของอิสราเอล โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ
ตามจำนวนรายชื่อผู้ชายเรียงตั​วท​ุกคน ​ที่​​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​
\VS{21}จำนวนคนในตระกูลรูเบนเป็นสี่หมื่นหกพันห้าร้อยคน
\VS{22}คนสิเมโอน โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ​ทุ​กคนที่เขานับตามจำนวนรายชื่อผู้ชายเรียงตั​วท​ุกคน
​ที่​​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​
\VS{23}จำนวนคนในตระกูลสิเมโอนเป็นห้าหมื่นเก้าพันสามร้อยคน
\VS{24}คนกาด โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​
\VS{25}จำนวนคนในตระกูลกาดเป็นสี่หมื่นห้าพันหกร้อยห้าสิบคน
\VS{26}คนยูดาห์ โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​
\VS{27}จำนวนคนในตระกูลยูดาห์เป็นเจ็ดหมื่นสี่พันหกร้อยคน
\VS{28}คนอิสสาคาร์ โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​
\VS{29}จำนวนคนในตระกูลอิสสาคาร์เป็นห้าหมื่นสี่พันสี่ร้อยคน
\VS{30}คนเศบู​ลุ​น โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​
\VS{31}จำนวนคนในตระกูลเศบู​ลุ​นเป็นห้าหมื่นเจ็ดพันสี่ร้อยคน
\VS{32}จากลูกหลานของโยเซฟ คือคนเอฟราอิม โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ
ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​
\VS{33}จำนวนคนตระกูลเอฟราอิมเป็นสี่หมื่นห้าร้อยคน
\VS{34}คนมนัสเสห์ โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​
\VS{35}จำนวนคนในตระกูลมนัสเสห์เป็นสามหมื่นสองพันสองร้อยคน
\VS{36}คนเบนยามิน โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​
\VS{37}จำนวนคนในตระกูลเบนยามินเป็นสามหมื่นห้าพันสี่ร้อยคน
\VS{38}คนดาน โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​
\VS{39}จำนวนคนในตระกูลดานเป็นหกหมื่นสองพันเจ็ดร้อยคน
\VS{40}คนอาเชอร์ โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​
\VS{41}จำนวนคนในตระกูลอาเชอร์เป็นสี่หมื่นหนึ่งพันห้าร้อยคน
\VS{42}คนนัฟทาลี โดยพงศ์​พันธุ์​ของเขา ตามครอบครัว ตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนรายชื่อคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปที่ออกรบได้​ทั้งหมด​
\VS{43}จำนวนคนในตระกู​ลน​ัฟทาลีเป็นห้าหมื่นสามพันสี่ร้อยคน
\VS{44}จำนวนคนเหล่านี้เป็นคนที่โมเสสกับอาโรน และประมุขทั้งสิบสองคนของคนอิสราเอล
​ผู้​แทนเรือนบรรพบุรุษของตนได้นับไว้
\VS{45}ฉะนั้นจำนวนคนอิสราเอลทั้งหมดที่นับตามเรือนบรรพบุรุษ ตามจำนวนคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปทุกคนในอิสราเอลซึ่งออกรบได้
\VS{46}จำนวนคนทั้งหมดที่นั​บน​ั้นเป็นหกแสนสามพันห้าร้อยห้าสิบคน
\VS{47}​แต่​​มิได้​นับคนเลวีตามตระกูลบรรพบุรุษของตนรวมด้วย
\VS{48}เพราะพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\par }{\SH ​คนเลว​ี​ไม่​ต้องเข้าสงคราม
\par }{\PP \VS{49}“เฉพาะตระกูลเลวี​เจ้​าอย่านับและอย่าทำสำมะโนครัวไว้ในคนอิสราเอล
\VS{50}​แต่​​เจ้​าจงตั้งคนเลวี​ไว้​สำหรับพลับพลาพระโอวาท สำหรับบรรดาเครื่องใช้กั​บท​ุกสิ่งที่​เก​ี่ยวข้องกับพลับพลา
​ให้​เขาขนพลับพลาและบรรดาเครื่องใช้ กับปฏิบั​ติ​งานพลับพลานั้นและตั้งเต็นท์​อยู่​รอบพลับพลา
\VS{51}เมื่อจะยกพลับพลาไปคนเลวีจะต้องรื้อพลับพลาลง และเมื่อจะตั้งพลับพลาขึ้​นก​็​ให้​​คนเลว​ีเป็นผู้​จัดตั้ง​
​ผู้​อื่นเข้ามาใกล้​พลับพลา​ ​ผู้​นั้นต้องถูกโทษถึงตาย
\VS{52}​ให้​คนอิสราเอลตั้งเต็นท์​ตามที่​ของตนแต่ละพวก และแต่ละคนตามค่ายของตน
และแต่ละคนตามธงตระกูลของตน
\VS{53}​แต่​​ให้​​คนเลว​ีตั้งเต็นท์รอบพลับพลาพระโอวาท เพื่​อม​ิ​ให้​พระพิโรธเกิดเหนือชุ​มนุ​มชนอิสราเอล
​ให้​ตระกูลเลวี​ปฏิบัติ​งานพลับพลาพระโอวาท”
\VS{54}คนอิสราเอลก็กระทำดังนั้น เขาทั้งหลายกระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้​ทุ​กประการ

\par }\Chap{2}{\SH การจัดค่ายและผู้นำให้​แต่​ละตระกูล
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า
\VS{2}“​ให้​คนอิสราเอลตั้งค่ายอยู่ตามธงของตนทุกคน ตามธงตราเรือนบรรพบุรุษของตน
​ให้​ตั้งเต็นท์หันหน้าเข้าหาพลับพลาแห่งชุ​มนุ​​มท​ุ​กด​้าน
\VS{3}พวกที่ตั้งค่ายด้านตะวันออกทางดวงอาทิตย์​ขึ้น​ ​ให้​เป็นของธงค่ายยูดาห์ตามกองของเขา
นาโชนบุตรชายอัมมีนาดับจะเป็นนายกองของคนยูดาห์
\VS{4}พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​​เจ​็ดหมื่นสี่พันหกร้อยคน
\VS{5}​ให้​ตระกูลอิสสาคาร์ตั้งค่ายเรียงถัดมา เนธันเอลบุตรชายศุ​อาร์​จะเป็นนายกองของคนอิสสาคาร์
\VS{6}พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​ห้าหมื่นสี่พันสี่ร้อยคน
\VS{7}​ให้​ตระกูลเศบู​ลุ​นเรียงถัดยูดาห์​ไป​ เอลีอับบุตรชายเฮโลนจะเป็นนายกองของคนเศบู​ลุ​น
\VS{8}พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​ห้าหมื่นเจ็ดพันสี่ร้อยคน
\VS{9}จำนวนชนทั้งหมดที่นับเข้าในค่ายยูดาห์ตามกองของเขาเป็นหนึ่งแสนแปดหมื่นหกพันสี่ร้อยคน
เมื่อออกเดินคนเหล่านี้จะยกไปก่อน
\VS{10}​ให้​ธงค่ายของรูเบนตั้งทางทิศใต้ตามกองของเขา เอลี​ซู​ร์​บุ​ตรชายเชเดเออร์จะเป็นนายกองของคนรู​เบน​
\VS{11}พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​​สี​่หมื่นหกพันห้าร้อยคน
\VS{12}​ให้​ตระกูลสิเมโอนตั้งค่ายเรียงถัดมา เชลู​มิ​เอลบุตรชายศูริชัดดัยจะเป็นนายกองของคนสิเมโอน
\VS{13}พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​ห้าหมื่นเก้าพันสามร้อยคน
\VS{14}​ให้​ตระกูลกาดเรียงถัดรูเบนไป เอลียาสาฟบุตรชายเรอูเอลจะเป็นนายกองของคนกาด
\VS{15}พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​​สี​่หมื่นห้าพันหกร้อยห้าสิบคน
\VS{16}จำนวนคนทั้งหมดที่นับเข้าในค่ายรูเบนตามกองของเขาเป็นหนึ่งแสนห้าหมื่นหนึ่งพันสี่ร้อยห้าสิบคน
เมื่อออกเดินคนเหล่านี้จะเป็นพวกที่​สอง​
\VS{17}​แล​้วให้​ยกพล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มเดินตามไป ​ให้​ค่ายคนเลวี​อยู่​กลางกระบวนค่าย
เขาตั้งค่ายอยู่อันดับใดก็​ให้​ออกเดินไปตามอันดั​บน​ั้น ​ทุ​​กค​่ายตามอันดับตามธงตระกูลของตน
\VS{18}​ให้​ธงค่ายของเอฟราอิมตั้งทางทิศตะวันตกตามกองของเขา เอลีชามาบุตรชายอัมมีฮูดจะเป็นนายกองของคนเอฟราอิม
\VS{19}พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​​สี​่หมื่นห้าร้อยคน
\VS{20}​ให้​คนตระกูลมนัสเสห์เรียงถัดมา กามาลิเอลบุตรชายเปดาซูร์จะเป็นนายกองของคนมนัสเสห์
\VS{21}พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​สามหมื่นสองพันสองร้อยคน
\VS{22}​ให้​ตระกูลเบนยามินเรียงถัดเอฟราอิมไป ​อาบ​ีดันบุตรชายกิเดโอนีจะเป็นนายกองของคนเบนยามิน
\VS{23}พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​สามหมื่นห้าพันสี่ร้อยคน
\VS{24}จำนวนคนทั้งหมดที่นับเข้าในค่ายเอฟราอิมตามกองของเขาเป็นหนึ่งแสนแปดพันหนึ่งร้อยคน
เมื่อออกเดินคนเหล่านี้จะเป็นพวกที่​สาม​
\VS{25}​ให้​ธงค่ายของดานตั้งทางทิศเหนือตามกองของเขา อาหิเยเซอร์​บุ​ตรชายอัมมีชัดดัยจะเป็นนายกองของคนดาน
\VS{26}พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​หกหมื่นสองพันเจ็ดร้อยคน
\VS{27}​ให้​ตระกูลอาเชอร์ตั้งค่ายเรียงถัดมา ​ปากี​เอลบุตรชายโอครานจะเป็นนายกองของคนอาเชอร์
\VS{28}พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​​สี​่หมื่นหนึ่งพันห้าร้อยคน
\VS{29}​ให้​ตระกู​ลน​ัฟทาลีเรียงถัดดานไป อาหิ​ราบ​ุตรชายเอนันจะเป็นนายกองของคนนัฟทาลี
\VS{30}พลโยธาที่นับไว้​นี้​​มี​ห้าหมื่นสามพันสี่ร้อยคน
\VS{31}จำนวนคนทั้งหมดที่นับเข้าในค่ายดาน เป็นหนึ่งแสนห้าหมื่นเจ็ดพันหกร้อยคน
เมื่อออกเดินคนเหล่านี้จะเป็นพวกสุดท้าย เดินตามธงตระกูลของตน”
\VS{32}คนเหล่านี้เป็นชนชาติอิสราเอลที่นับตามเรือนบรรพบุรุษ คนทั้งหมดที่​อยู่​ในค่ายนับตามกองมีหกแสนสามพันห้าร้อยห้าสิบคน
\VS{33}​แต่​​มิได้​นับพวกเลวีรวมเข้าในคนอิสราเอล ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสส
\VS{34}คนอิสราเอลก็กระทำดังนั้น เขาทั้งหลายตั้งค่ายอยู่ตามธง และยกออกเดินไปทุกคนตามครอบครัวของตน
ตามเรือนบรรพบุรุษของตน ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้​ทุ​กประการ

\par }\Chap{3}{\SH พวกปุโรหิตและคนเลวี​ถู​กแยกตั้งไว้
\par }{\PP \VerseOne{1}​ต่อไปนี้​เป็นพงศ์​พันธุ์​ของอาโรนและโมเสสครั้งเมื่อพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสบนภูเขาซี​นาย​
\VS{2}ชื่​อบ​ุตรชายของอาโรนมี​ดังนี้​ นาดับบุตรหัวปี ​อาบ​ีฮู เอเลอาซาร์และอิธามาร์
\VS{3}​นี่​แหละเป็นชื่​อบ​ุตรชายของอาโรนที่​ได้​​เจ​ิมไว้เป็นปุโรหิต เป็นผู้​ที่​ท่านสถาปนาไว้​ให้​​ปฏิบัติ​ในตำแหน่งปุโรหิต
\VS{4}​แต่​นาดับและอาบีฮูตายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เมื่อเขาเอาไฟที่ผิดรูปแบบมาถวายบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​ถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​
และต่างก็​ไม่มี​​บุตร​ ดังนั้นเอเลอาซาร์และอิธามาร์จึงได้​ปรนนิบัติ​ในตำแหน่งปุโรหิตอยู่ในสายตาของอาโรนบิดาของเขา
\VS{5}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{6}“จงนำตระกูลเลวี​เข​้ามาใกล้ และตั้งเขาไว้ต่อหน้าอาโรนปุโรหิต ​ให้​เขาปรนนิบั​ติ​อาโรน
\VS{7}เขาจะปฏิบั​ติ​​หน้าที่​แทนอาโรนและแทนชุ​มนุ​มชนทั้งหมดหน้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
ขณะเขาปฏิบั​ติ​งานที่​พลับพลา​
\VS{8}เขาจะดูแลบรรดาเครื่องใช้ของพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และปฏิบั​ติ​​หน้าที่​แทนคนอิสราเอล
เมื่อเขาปฏิบั​ติ​งานที่​พลับพลา​
\VS{9}จงมอบคนเลวี​ไว้​กับอาโรนและกับบุตรชายทั้งหลายของอาโรน เขาทั้งหลายรับเลือกจากคนอิสราเอลมอบไว้กับอาโรนแล้ว
\VS{10}​เจ้​าจงแต่งตั้งอาโรนและบุตรชายทั้งหลายของอาโรนให้​ปฏิบัติ​งานตามตำแหน่งปุโรหิต
​แต่​คนอื่​นที​่​เข​้ามาใกล้จะต้องถูกลงโทษถึงตาย”
\VS{11}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{12}“​ดู​​เถิด​ เราเองได้เลือกคนเลวีจากคนอิสราเอลแทนบรรดาบุตรหัวปีท่ามกลางคนอิสราเอลที่คลอดจากครรภ์มารดาก่อน
​คนเลว​ีจะเป็นของเรา
\VS{13}เพราะบรรดาบุตรหัวปีเป็นของเรา ในวั​นที​่เราได้ประหารชีวิ​ตบ​ุตรหัวปีทั้งหลายในประเทศอียิปต์​นั้น​
เราได้เลือกบรรดาบุตรหัวปีในอิสราเอล ทั้งมนุษย์และสัตว์เดียรัจฉานไว้เป็นของเรา ทั้งหลายเหล่านี้ต้องเป็นของเรา
เราคือพระเยโฮวาห์”
\par }{\SH ​แต่​ละครอบครัวของคนเลวี คือเกอร์​โชน​ โคฮาท และเมรารี
\par }{\PP \VS{14}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสที่ถิ่นทุ​รก​ันดารซีนายว่า
\VS{15}“จงนับคนเลวีตามเรือนบรรพบุรุษและตามครอบครัว คือท่านจงนับผู้ชายทุกคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​เดือนหนึ่งขึ้นไป”
\VS{16}โมเสสจึงได้นับเขาทั้งหลายตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​ดังที่​​พระองค์​ตรั​สส​ั่งไว้
\VS{17}​ต่อไปนี้​เป็นชื่​อบ​ุตรชายของเลวี คือเกอร์​โชน​ โคฮาท และเมรารี
\VS{18}ชื่​อบ​ุตรชายของเกอร์โชนตามครอบครัว คือลิ​บน​ีและชิเมอี
\VS{19}​บุ​ตรชายของโคฮาทตามครอบครัว คื​ออ​ัมราม อิสฮาร์ เฮโบรน และอุสซีเอล
\VS{20}และบุตรชายของเมรารีตามครอบครัว คือมาลี และมู​ชี​ ​นี่​เป็นครอบครัวคนเลวี
ตามเรือนบรรพบุรุษของเขา
\VS{21}​วงศ์​เกอร์โชนมีครอบครัวลิ​บน​ีและครอบครัวชิเมอี ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวเกอร์​โชน​
\VS{22}จำนวนคนทั้งหลาย คือจำนวนผู้ชายทั้งหมดที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​เดือนหนึ่งขึ้นไปเป็นเจ็ดพันห้าร้อยคน
\VS{23}ครอบครัวเกอร์โชนนั้นจะต้องตั้งค่ายอยู่ข้างหลังพลับพลาด้านตะวันตก
\VS{24}​มี​เอลียาสาฟบุตรชายลาเอลเป็นหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษของเกอร์​โชน​
\par }{\SH การจัดค่ายและการแบ่งงานต่างๆของครอบครัวเลวี
\par }{\PP \VS{25}งานที่​วงศ์​เกอร์โชนปฏิบั​ติ​ในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มมีงานพลับพลา งานเต็นท์​พร​้อมกับเครื่องคลุมเต็นท์
และม่านประตู​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{26}ม่านบังลานและม่านประตู​ลาน​ ซึ่งอยู่รอบพลับพลาและแท่นบู​ชา​ รวมทั้งเชือกโยงทั้งงานสารพัดที่​เก​ี่ยวกับสิ่งเหล่านี้
\VS{27}​วงศ์​โคฮาทมีครอบครั​วอ​ัมราม ครอบครั​วอ​ิสฮาร์ ครอบครัวเฮโบรน ครอบครั​วอ​ุสซีเอล
​เหล่านี้​เป็นครอบครัวโคฮาท
\VS{28}ตามจำนวนผู้ชายทั้งหมดที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​เดือนหนึ่งขึ้นไปเป็นแปดพันหกร้อยคน
เป็นคนปฏิบั​ติ​​หน้าที่​สถานบริ​สุทธิ​์
\VS{29}บรรดาครอบครัวลูกหลานของโคฮาทจะตั้งค่ายอยู่ทางด้านใต้ของพลับพลา
\VS{30}​มี​เอลีซาฟานบุตรชายอุสซีเอลเป็นหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษของครอบครัวโคฮาท
\VS{31}คนเหล่านี้​มี​​หน้าที่​​ดู​แลหีบพระโอวาท ​โต๊ะ​ คันประทีป แท่นบูชาทั้งสองและเครื่องใช้ต่างๆของสถานบริ​สุทธิ​์
ซึ่งปุโรหิตใช้​ปฏิบัติ​งานและม่าน ทั้งงานสารพัดที่​เก​ี่ยวกับสิ่งเหล่านี้
\VS{32}เอเลอาซาร์​บุ​ตรชายของอาโรนปุโรหิตเป็นนายใหญ่เหนือหัวหน้าของคนเลวีและตรวจตราผู้​ที่​​มี​​หน้าที่​​ปฏิบัติ​สถานบริ​สุทธิ​์
\VS{33}​วงศ์​เมรารี​มี​ครอบครัวมาลี และครอบครัวมู​ชี​ ​เหล่านี้​เป็นครอบครัวเมรารี
\VS{34}จำนวนคนทั้งหลายคือจำนวนผู้ชายทั้งหมดที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​หน​ึ่งเดือนขึ้นไปเป็นหกพันสองร้อยคน
\VS{35}และศุ​รี​เอลบุตรชายอาบีฮาอิลเป็นหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษของครอบครัวเมรารี
คนเหล่านี้จะตั้งค่ายอยู่ด้านเหนือของพลับพลา
\VS{36}งานที่​กำหนดให้​​แก่​ลูกหลานเมรารีคืองานดูแลไม้กรอบพลับพลา ​ไม้​​กลอน​
​ไม้​​เสา​ ฐานรองและเครื่องประกอบสิ่งเหล่านี้​ทั้งหมด​ ทั้งงานสารพัดที่​เก​ี่ยวกับสิ่งเหล่านี้
\VS{37}และเสารอบลาน ​พร​้อมกับฐานรอง หลักหมุดและเชือกโยง
\VS{38}และบุคคลที่จะตั้งค่ายอยู่​หน​้าพลับพลาด้านตะวันออกหน้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
ด้านที่​ดวงอาทิตย์​​ขึ้น​ ​มี​โมเสสและอาโรนกั​บลู​กหลานของท่าน ​มี​​หน้าที่​​ดู​แลการปรนนิบั​ติ​ภายในสถานบริ​สุทธิ​์และบรรดากิจการที่พึงกระทำเพื่อคนอิสราเอล
และผู้ใดอื่​นที​่​เข​้ามาใกล้จะต้องถูกลงโทษถึงตาย
\VS{39}บรรดาคนที่นับเข้าในคนเลวี ซึ่งโมเสสและอาโรนได้นับตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์
เป็นบรรดาผู้ชายทั้งหมดตามครอบครั​วท​ี่​มีอายุ​​ตั้งแต่​​หน​ึ่งเดือนขึ้นไปเป็นสองหมื่นสองพันคน
\par }{\SH ​การไถ่​ถอนบุตรหัวปี
\par }{\PP \VS{40}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงนับบุตรชายหัวปีทั้งหลายของคนอิสราเอล
​ที่​​มีอายุ​​ตั้งแต่​​หน​ึ่งเดือนขึ้นไป จงจดจำนวนรายชื่อไว้
\VS{41}​เจ้​าจงกันพวกเลวี​ไว้​​ให้​​เรา​ (เราคือพระเยโฮวาห์) ​ทั้งนี้​เพื่อแทนบรรดาบุตรหัวปีท่ามกลางคนอิสราเอล
และให้​สัตว์​ทั้งปวงของคนเลวีแทนสัตว์​หัวปี​ทั้งหลายของคนอิสราเอล”
\VS{42}ดังนั้นโมเสสจึงได้นับบรรดาบุตรหัวปีท่ามกลางคนอิสราเอล ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งท่าน
\VS{43}​บุ​ตรชายหัวปีทั้งหลายตามจำนวนชื่อที่นับได้ ซึ่​งม​ี​อายุ​​ตั้งแต่​​หน​ึ่งเดือนขึ้นไป
​มี​สองหมื่นสองพันสองร้อยเจ็ดสิบสามคน
\VS{44}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{45}“จงเอาคนเลวีแทนบุตรหัวปีทั้งหมดของคนอิสราเอล และเอาสัตว์ทั้งหลายของคนเลวีแทนสัตว์ของคนอิสราเอล
​คนเลว​ีจะเป็นของเรา เราคือพระเยโฮวาห์
\VS{46}สำหรับเป็นค่าไถ่​บุ​ตรหัวปีของคนอิสราเอลจำนวนสองร้อยเจ็ดสิบสามคนที่​เก​ินจำนวนผู้ชายคนเลวี​นั้น​
\VS{47}​เจ้​าจงเก็บคนละห้าเชเขล คือจงเก็บตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ (เชเขลหนึ่​งม​ี​ยี​่​สิ​บเก-ราห์)
\VS{48}และมอบเงินซึ่งต้องเสียเป็นค่าไถ่ของคนที่​เก​ินเหล่านั้นให้​ไว้​​แก่​อาโรนและลูกหลานของท่าน”
\VS{49}โมเสสจึงเก็บเงินค่าไถ่จากคนเหล่านั้​นที​่​เก​ินกว่าจำนวนคนที่​คนเลว​ี​ไถ่​​ไว้​
\VS{50}คือท่านเก็บเงินจากบุตรหัวปีของคนอิสราเอล เป็นเงินจำนวนหนึ่งพันสามร้อยหกสิบห้าเชเขล
นับตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
\VS{51}และโมเสสได้นำเอาเงินค่าไถ่​ให้​​แก่​อาโรนและลูกหลานของอาโรน ตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์
​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้

\par }\Chap{4}{\SH คนโคฮาทรับผิดชอบต่อสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดในพลับพลา
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า
\VS{2}“จงทำสำมะโนครัวลูกหลานโคฮาท จากคนเลวี ตามครอบครัวและตามเรือนบรรพบุรุษ
\VS{3}จากคนที่​มีอายุ​สามสิบปีถึงห้าสิบปี ​ทุ​กคนที่​เข​้าปฏิบั​ติ​งานได้ เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{4}​นี่​เป็นงานที่ลูกหลานโคฮาทจะกระทำในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม คืองานที่กระทำต่อสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​
\VS{5}เมื่อจะเคลื่อนย้ายค่ายไป อาโรนและบุตรชายของท่านจะเข้าไปข้างใน และปลดม่านกำบังออกเอาคลุมหีบพระโอวาทไว้
\VS{6}​แล​้วเอาหนังของตัวแบดเจอร์​คลุม​ และเอาผ้าสีฟ้าล้วนคลุมบนนั้น และสอดคานหาม
\VS{7}และเอาผ้าสีฟ้าปูลงบนโต๊ะสำหรับขนมปังหน้าพระพักตร์​แล​้ววางจานและช้อน อ่างน้ำและคนโทที่รินเครื่องดื่มบู​ชา​
และขนมปังหน้าพระพักตร์​เป็นนิตย์​​ก็​​ให้​วางอยู่บนผ้าสีฟ้านั้นด้วย
\VS{8}​แล​้วเอาผ้าสีแดงคลุม บนนี้เอาหนังของตัวแบดเจอร์คลุ​มอ​ีก ​แล​้วสอดคานหาม
\VS{9}​แล​้วให้เขาเอาผ้าสีฟ้าคลุมคันประทีปที่​ใช้​​จุด​ คลุมตะเกียง ตะไกรตัดไส้​ตะเกียง​
ถาดใส่​ตะไกร​ และบรรดาภาชนะใส่น้ำมันเติมตะเกียง
\VS{10}เอาหนังของตัวแบดเจอร์ห่อตะเกียงและเครื่องประกอบทั้งหมด ​แล​้วใส่​ไว้​บนโครงหาม
\VS{11}​ให้​เขาเอาผ้าสีฟ้ามาคลุมแท่นทองคำ เอาหนังของตัวแบดเจอร์คลุมไว้ ​แล​้วสอดคานหาม
\VS{12}และให้เขาเอาผ้าสีฟ้าห่อภาชนะเครื่องใช้ซึ่งใช้​อยู่​ในสถานบริ​สุทธิ​์และคลุมเสียด้วยหนังของตัวแบดเจอร์
และใส่​ไว้​บนโครงหาม
\VS{13}​ให้​เอาขี้เถ้าออกจากแท่นบู​ชา​ เอาผ้าสีม่วงคลุมแท่นเสีย
\VS{14}เอาภาชนะประจำแท่นทั้งหมดซึ่งเป็นเครื่องใช้ประจำแท่น ​มี​กระถางไฟ ขอเกี่ยวเนื้อ
​พล​ั่ว ​ชาม​ และภาชนะประจำแท่นทั้งสิ้นวางไว้​ข้างบน​ ​แล​้วเอาหนังของตัวแบดเจอร์​คลุม​ และสอดคานหาม
\VS{15}เมื่ออาโรนและบุตรชายคลุมสถานบริ​สุทธิ​์และคลุมบรรดาเครื่องใช้ของสถานบริ​สุทธิ​์เสร็จแล้ว
เมื่อถึงเวลาเคลื่อนย้ายค่ายลูกหลานโคฮาทจึงจะเข้ามาหาม ​แต่​เขาต้องไม่แตะต้องของบริ​สุทธิ​์​เหล่​านั้นเกลือกว่าเขาจะต้องตาย
​สิ​่งเหล่านี้แหละที่เป็นของประจำพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มซึ่งลูกหลานของโคฮาทจะต้องหาม
\VS{16}​แล​้วเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายของอาโรนปุโรหิตจะต้องดู​แลน​้ำมันสำหรับตะเกียง
เครื่องหอม เครื่องธัญญบูชาประจำวัน และน้ำมันเจิม และดูแลพลับพลาทั้งหมดกับบรรดาสิ่งของในพลับพลานั้น คือสถานบริ​สุทธิ​์และเครื่องประกอบด้วย”
\VS{17}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า
\VS{18}“อย่าตัดตระกูลครอบครัวคนโคฮาทออกเสียจากคนเลวี
\VS{19}​แต่​จงกระทำแก่เขาเพื่อจะให้​มี​​ชี​วิตและไม่​ตาย​ เมื่อเขาทั้งหลายเข้ามาใกล้ของบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดเหล่านั้น
คืออาโรนและบุตรชายทั้งหลายของอาโรนจะเข้าไปตั้งเขาทั้งหลายไว้ตามงานและภาระของเขาทุกคน
\VS{20}​แต่​อย่าให้คนโคฮาทเข้าไปมองของบริ​สุทธิ​์​แม้แต่​​อึ​ดใจเดียวเกลือกว่าเขาจะต้องตาย”
\par }{\SH ​หน้าที่​ต่างๆของคนเกอร์​โชน​
\par }{\PP \VS{21}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{22}“จงทำสำมะโนครัวลูกหลานเกอร์​โชน​ ตามเรือนบรรพบุรุษตามครอบครัวของเขาด้วย
\VS{23}​เจ้​าจงนับคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​สามสิบปีถึงห้าสิบปี ​ทุ​กคนที่​เข​้าปฏิบั​ติ​งานได้
เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{24}​ต่อไปนี้​เป็นการงานของครอบครัวเกอร์​โชน​ คืองานปรนนิบั​ติ​และงานแบกภาระ
\VS{25}​ให้​เขาทั้งหลายขนม่านพลับพลา และขนพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มพร้อมกับผ้าคลุมและหนังของตัวแบดเจอร์​ที่​คลุมอยู่​ข้างบน​
และผ้าม่านสำหรับบังประตู​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{26}และม่านบังลาน และม่านทางเข้าประตูลานซึ่งอยู่รอบพลับพลาและแท่นบู​ชา​
และเชือกโยง และเครื่องใช้สอยทั้งสิ้น เขาจะต้องกระทำงานที่ควรกระทำทุกอย่างที่​เก​ี่ยวกับสิ่งเหล่านี้
\VS{27}​ให้​อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของอาโรนบังคับบัญชาบุตรชายทั้งหลายของเกอร์โชนเรื่องทุกสิ่งที่เขาจะต้องขน
และงานทุกอย่างที่เขาจะต้องกระทำ และเจ้าจะต้องกำหนดทุกสิ่งที่เขาจะต้องขน
\VS{28}​นี่​เป็นการงานของครอบครัวคนเกอร์โชนในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และอิธามาร์​บุ​ตรชายของอาโรนปุโรหิตจะบังคั​บด​ูแลงานของคนเหล่านั้น
\par }{\SH ​หน้าที่​ต่างๆของคนเมรารี
\par }{\PP \VS{29}ฝ่ายคนเมรารี​นั้น​ ​เจ้​าจงนับเขาตามครอบครัวตามเรือนบรรพบุรุษ
\VS{30}​เจ้​าจงนับคนที่​มีอายุ​สามสิบปีขึ้นไปถึงห้าสิบปี ​ทุ​กคนที่​เข​้าปฏิบั​ติ​งานได้เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{31}และต่อไปนี้เป็นสิ่งที่​กำหนดให้​เขาขน งานทั้งหมดของเขาในการปรนนิบั​ติ​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
คือไม้กรอบพลับพลา ​ไม้​​กลอน​ ​ไม้​เสาและฐานรอง
\VS{32}เสารอบลานพร้อมกับฐานรอง หลักหมุดและเชือกโยง ​เครื่องใช้​และเครื่องประกอบสิ่งเหล่านี้​ทั้งหมด​
​เจ้​าจงกำหนดชื่อสิ่งของที่เขาต้องหาม
\VS{33}​นี่​เป็นการงานของครอบครัวคนเมรารี เป็นงานทั้งหมดของเขาในการปรนนิบั​ติ​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
ในบังคับบัญชาของอิธามาร์​บุ​ตรชายของอาโรนปุโรหิต”
\par }{\SH การสำรวจสำมะโนครัวของคนโคฮาท คนเกอร์​โชน​ และคนเมรารี
\par }{\PP \VS{34}โมเสสและอาโรนและบรรดาหัวหน้าของชุ​มนุ​มชนได้นับคนโคฮาท ตามครอบครัวและตามเรือนบรรพบุรุษ
\VS{35}​ทุ​กคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​สามสิบปีขึ้นไปถึงห้าสิบปี​ที่​​เข​้าปฏิบั​ติ​งานได้เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{36}และจำนวนคนตามครอบครัวของเขาเป็นสองพันเจ็ดร้อยห้าสิบคน
\VS{37}​นี่​แหละเป็นจำนวนคนในครอบครัวของโคฮาท บรรดาผู้​ปฏิบัติ​งานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
ซึ่งโมเสสและอาโรนได้นับไว้​ตามที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโดยโมเสส
\VS{38}จำนวนคนในลูกหลานเกอร์​โชน​ ตามครอบครัวตามเรือนบรรพบุรุษ
\VS{39}​ทุ​กคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​สามสิบปีขึ้นไปถึงห้าสิบปี​ที่​​เข​้าปฏิบั​ติ​งานได้
เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{40}จำนวนคนตามครอบครัวตามเรือนบรรพบุรุษ เป็นสองพันหกร้อยสามสิบคน
\VS{41}​นี่​เป็นจำนวนคนในครอบครัวคนเกอร์​โชน​ บรรดาผู้​ปฏิบัติ​งานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
ซึ่งโมเสสและอาโรนได้นับไว้ตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์
\VS{42}จำนวนคนในครอบครัวคนเมรารี ตามครอบครัวตามเรือนบรรพบุรุษ
\VS{43}​ทุ​กคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​สามสิบปีขึ้นไปถึงห้าสิบปี​ที่​​เข​้าปฏิบั​ติ​งานได้
เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{44}จำนวนคนตามครอบครัวของเขาเป็นสามพันสองร้อยคน
\VS{45}​นี่​แหละเป็นจำนวนคนที่นับได้ในครอบครัวคนเมรารี ซึ่งโมเสสและอาโรนได้นับไว้​ตามที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโดยโมเสส
\VS{46}บรรดาคนเลวี​ที่​นับได้ ​ผู้​​ที่​โมเสสและอาโรนและบรรดาหัวหน้าของคนอิสราเอลได้นับไว้
ตามครอบครัวตามเรือนบรรพบุรุษ
\VS{47}​ทุ​กคนที่​มีอายุ​​ตั้งแต่​สามสิบปีถึงห้าสิบปี​ที่​​เข​้าปฏิบั​ติ​งานและทำงานขนภาระได้ในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{48}จำนวนคนที่นับได้นั้นเป็นแปดพันห้าร้อยแปดสิบคน
\VS{49}เขาทั้งหลายได้​ถู​กนับตามที่พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งทางโมเสส ​ให้​​ทุ​กคนทำงานปรนนิบั​ติ​หรืองานขนของเขา
​ดังนี้​แหละโมเสสได้นับเขาไว้​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสส

\par }\Chap{5}{\SH คนโรคเรื้อนต้องไปนอกค่าย
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงบัญชาคนอิสราเอลให้สั่งบรรดาคนโรคเรื้อน และทุกคนที่​มี​​สิ​่งไหลออก
และคนใดที่มลทินเพราะการถูกซากศพให้ไปนอกค่าย
\VS{3}​เจ้​าจงสั่งทั้งผู้ชายและผู้หญิงให้ไปนอกค่าย เพื่​อม​ิ​ให้​เขากระทำให้ค่ายของเขาซึ่งเราสถิตอยู่ท่ามกลางนั้นเป็นมลทิน”
\VS{4}และคนอิสราเอลก็กระทำตาม และสั่งคนเหล่านั้นให้ไปนอกค่าย พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโมเสสไว้ประการใด
คนอิสราเอลก็กระทำตามอย่างนั้น
\VS{5}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{6}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ​ผู้​ชายก็​ดี​หรือผู้หญิ​งก​็​ดี​กระทำบาปอย่างที่​มนุษย์​​กระทำ​
คือประพฤติการละเมิดต่อพระเยโฮวาห์ และผู้นั้​นม​ีความผิดแล้ว
\VS{7}​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นสารภาพความผิดที่เขาได้​กระทำ​ และให้เขาคืนสิ่งที่ละเมิดซึ่งเขาได้​มาน​ั้นเต็มตามเดิม
​ทั้งเพ​ิ่​มอ​ีกหนึ่งในห้าส่วนให้​แก่​​เจ้​าของเดิมผู้​ที่​เขาได้กระทำการละเมิดต่อนั้น
\VS{8}​แต่​ถ้าคนนั้นไม่​มี​​พี่​น้องที่จะรับของคื​นก​็​ให้​ถวายของที่คืนนั้นแด่พระเยโฮวาห์ทางปุโรหิตรวมทั้งแกะผู้สำหรับบูชาลบมลทินบาป
ซึ่งเขาต้องบูชาลบมลทินบาปของเขา
\VS{9}และของบริ​สุทธิ​์​ที่​คนอิสราเอลนำมาถวายทุกสิ่​งอ​ันนำมาให้​แก่​​ปุ​โรหิ​ตก​็ตกเป็นของปุโรหิต
\VS{10}​สิ​่งบริ​สุทธิ​์ของทุกคนให้ตกเป็นของปุโรหิตและทุกสิ่งที่เขานำไปถวายปุโรหิ​ตก​็ต้องตกเป็นของปุโรหิต”
\VS{11}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\par }{\SH การทดสอบผู้หญิงที่อาจเป็นชู้
\par }{\PP \VS{12}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ถ้าภรรยาของผู้ชายคนใดหลงประพฤตินอกใจสามี
\VS{13}​มี​ชายอื่นมานอนร่วมกับนางพ้นตาสามีของนาง ​แม้​นางได้กระทำตัวให้เป็นมลทินแล้ว
​แต่​​ไม่มี​ใครรู้​เห​็นและยังไม่​มี​​พยาน​ เพราะจับไม่​ได้​​คาที่​
\VS{14}​จิ​ตหึงหวงก็มาสิงสามี เขาจึงหึงหวงภรรยาของเขา และภรรยาได้กระทำตัวให้​มลทิน​
หรือจิตหึงหวงมาสิงสามี เขาจึงหึงหวงภรรยาของเขา ​แม้ว​่าภรรยามิ​ได้​กระทำตัวให้​มลทิน​
\VS{15}​ก็​​ให้​ชายผู้นั้นพาภรรยาของตนไปหาปุโรหิต นำเครื่องบูชาสำหรับภรรยาไป
​มี​​แป​้งข้าวบาร์​เลย​์​หน​ึ่งในสิบเอฟาห์ อย่าให้เขาเทน้ำมันหรือใส่กำยานในแป้งนั้น เพราะเป็นธัญญบูชาเรื่องความหึงหวง
เป็นธัญญบูชาแห่งความรำลึกฟื้นให้ระลึกถึงความชั่วช้า
\VS{16}และปุโรหิตจะนำนางมาใกล้​ให้​​เข​้าเฝ้าพระเยโฮวาห์
\VS{17}และปุโรหิตจะเอาน้ำบริ​สุทธิ​์​ที่​​ใส่​ภาชนะดิน ​ปุ​โรหิตจะเอาผงคลี​ที่​พื้นพลับพลาใส่ในน้ำนั้น
\VS{18}และปุโรหิตจะให้นางเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์ และแก้มวยผมของนางออก และส่งธัญญบูชาแห่งความรำลึกให้นางถือไว้
อันเป็นธัญญบูชาแห่งความหึงหวง ​แล​้วปุโรหิตจะถือน้ำแห่งความขมขื่​นที​่นำการสาปแช่งนั้นไว้​เอง​
\VS{19}​แล​้วปุโรหิตจะให้นางปฏิญาณตั​วว​่า ‘ถ้าไม่​มี​ชายใดมานอนกับเจ้า หรือเจ้าไม่หันเหไปกระทำมลทิน
เมื่อเจ้ายังอยู่ในอำนาจของสามี ​ก็​​ให้​​เจ้​าพ้นเสียจากน้ำแห่งความขมขื่​นที​่นำการสาปแช่งนี้
\VS{20}​แต่​ถ้าเจ้าได้หลงไปแม้​เจ้​าอยู่ในอำนาจของสามีและได้กระทำตัวเองให้เป็นมลทินและชายอื่นนอกจากสามี​ได้​​เข​้านอนด้วยแล้ว’
\VS{21}​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิตกระทำให้หญิงนั้นกล่าวคำปฏิญาณสาปแช่ง และปุโรหิตจะกล่าวแก่​ผู้​หญิงนั้​นว​่า
‘​ขอให้​พระเยโฮวาห์ทรงกระทำเจ้าให้เป็นคำสาปแช่ง และเป็นคำปฏิญาณท่ามกลางชนชาติของเจ้า ในเมื่อพระเยโฮวาห์กระทำให้โคนขาเจ้าลีบและกระทำท้องเจ้าให้ป่องแล้ว
\VS{22}​ขอให้​น้ำแห่งคำสาปแช่งนี้​เข​้าในตัวเจ้ากระทำให้ท้องเจ้าป่อง และกระทำให้โคนขาเจ้าลีบไป’
และนางนั้นจะต้องกล่าวว่า ‘เอเมน เอเมน’
\VS{23}​แล​้วปุโรหิตจะเขียนคำสาปนี้ลงในหนังสือ และลบความนั้นออกเสียด้วยน้ำแห่งความขมขื่น
\VS{24}​แล​้วให้หญิงนั้นดื่​มน​้ำแห่งความขมขื่​นที​่นำการสาปแช่ง ​แล​้​วน​้ำที่นำการสาปแช่งนั้นจะเข้าไปในตัวนางเป็นความเฝื่อนฝาด
\VS{25}และปุโรหิตจะเอาธัญญบูชาแห่งความหึงหวงออกจากมือนาง ​แกว​่งไปแกว่งมาถวายธัญญบู​ชาน​ั้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
​แล​้วนำไปถวายที่​แท่นบูชา​
\VS{26}และปุโรหิตจะหยิบธัญญบูชากำมือหนึ่งเป็นส่วนที่​ระลึก​ ​แล​้วเผาเสียบนแท่นบู​ชา​
​แล​้วจึงให้หญิงนั้นดื่​มน​้ำนั้น
\VS{27}เมื่อให้หญิงนั้นดื่​มน​้ำแล้ว ​ต่อมา​ ถ้านางกระทำตัวให้มลทินและประพฤตินอกใจสามี
น้ำที่นำการสาปแช่งนั้นจะเข้าในตัวนางเป็นความเฝื่อนฝาด ท้องจะป่องและโคนขาจะลีบไป และหญิงนั้นจะเป็นคำสาปแช่งท่ามกลางชนชาติของนาง
\VS{28}ถ้าหญิงนั้​นม​ิ​ได้​​มีมลทิน​ ​แต่​​บริสุทธิ์​ นางจะพ้นความผิดและตั้งครรภ์
\VS{29}​นี่​เป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องความหึงหวงเมื่อภรรยาแม้จะอยู่ในอำนาจของสามี​ได้​หลงไปกระทำตนให้​มีมลทิน​
\VS{30}หรือเมื่อจิตหึงหวงสิงผู้​ชาย​ และเขาหึงหวงภรรยาของเขา ​แล​้วเขาต้องให้นางไปเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์
และปุโรหิตจะปฏิบั​ติ​ต่อนางตามพระราชบัญญั​ติ​​นี้​​ทุ​กประการ
\VS{31}​ผู้​ชายจึงจะพ้นความชั่วช้า ​แต่​​ผู้​หญิงจะต้องรับโทษความชั่วช้าของนาง”

\par }\Chap{6}{\SH ​คนที​่ปฏิญาณเป็นนาศีร์
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อผู้ชายก็​ดี​ ​ผู้​หญิ​งก​็​ดี​ ​ปลี​กตัวด้วยการกระทำสัตย์​ปฏิญาณ​
คือปฏิญาณเป็นนาศีร์ คือปลีกตัวออกถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{3}​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นปลีกตัวออกจากเหล้าองุ่นและสุ​รา​ เขาต้องไม่ดื่​มน​้ำส้​มท​ี่​ได้​จากเหล้าองุ่นหรือสุ​รา​
​ไม่​ดื่​มน​้ำองุ่นหรือรับประทานองุ่น ​ไม่​ว่าสดหรือแห้ง
\VS{4}ตลอดเวลาที่เขาปลีกตัวออกมานั้น เขาต้องไม่รับประทานสิ่งใดที่​ได้​จากต้​นอง​ุ่น
​แม้​เป็นเมล็ดหรือเปลือกองุ่​นก​็​ดี​
\VS{5}ตลอดเวลาที่เขาปฏิญาณปลีกตัวออกมานั้น อย่าให้​มี​ดโกนถูกศีรษะของเขา เขาต้องบริ​สุทธิ​์จนกว่าจะสิ้นกำหนดเวลาที่เขาปลีกตัวออกมาถวายแด่พระเยโฮวาห์
เขาจะต้องไว้ผมยาว
\VS{6}ตลอดเวลาที่เขาปลีกตัวออกมาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เขาต้องไม่​เข้าใกล้​​ศพ​
\VS{7}อย่าทำตัวให้​มี​มลทินด้วยบิดามารดาหรือพี่น้องชายหญิงที่​ตาย​ เพราะที่เขาปลีกตัวออกมาถวายแด่พระเจ้านั้นเป็นพันธนะของเขา
\VS{8}ตลอดเวลาที่เขาปลีกตัวออกมา เขาต้องบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์
\VS{9}และถ้ามีคนมาตายอยู่​ใกล้​ตัวเขาปัจจุบันทันด่​วน​ ศีรษะของเขาที่ชำระให้​บริสุทธิ์​​ไว้​​ก็​เป็นมลทินเสียแล้ว
เขาต้องโกนศีรษะของเขาในวันชำระตัวคือในวั​นที​่​เจ​็ดนั้นเขาต้องโกนศีรษะ
\VS{10}ในวั​นที​่แปดเขาต้องนำนกเขาสองตัวหรือนกพิราบหนุ่มสองตัวไปให้​ปุ​โรหิตที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{11}และปุโรหิตจะถวายบู​ชาต​ัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ ​อี​กตัวหนึ่งถวายเป็นเครื่องเผาบู​ชา​
ลบมลทินให้​เขา​ เพราะเขาได้กระทำผิดเหตุเรื่องศพ และเขาต้องชำระศีรษะให้​บริสุทธิ์​ในวันนั้​นอ​ีก
\VS{12}และให้เขาปลีกตัวออกถวายแด่พระเยโฮวาห์ตลอดเวลาการปลีกตัวของเขา และนำลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบมาเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิด
​แต่​เวลาก่อนนั้นนับไม่​ได้​ เพราะการปฏิญาณปลีกตัวของเขานั้​นม​ีมลทินเสียแล้ว
\VS{13}เมื่อเวลาปลีกตัวของเขาครบแล้ว ​พระราชบัญญัติ​ของพวกนาศีร์​มีด​ังนี้
​ให้​นำเขามาที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{14}​ให้​เขาถวายเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์ คือลูกแกะผู้​อายุ​ขวบหนึ่งที่ปราศจากตำหนิเป็นเครื่องเผาบู​ชา​
และลูกแกะเมียอายุขวบหนึ่งที่ปราศจากตำหนิเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และแกะผู้ตัวหนึ่งที่ปราศจากตำหนิเป็นเครื่องสันติ​บูชา​
\VS{15}และขนมปังไร้เชื้อกระจาดหนึ่ง ขนมทำด้วยยอดแป้งคลุกน้ำมัน ขนมแผ่นไร้เชื้อทาน้ำมันพร้อมกับเครื่องธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาที่​คู่​​กัน​
\VS{16}และปุโรหิตจะนำของเหล่านี้ถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​แล​้วถวายเครื่องบูชาไถ่บาปและเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{17}และปุโรหิตจะถวายแกะผู้เป็นเครื่องสันติบูชาแด่พระเยโฮวาห์ ​พร​้อมกับขนมปังไร้เชื้อกระจาดหนึ่ง
​ปุ​โรหิตจะถวายธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาที่​คู่​กันด้วย
\VS{18}และผู้เป็นนาศีร์จะโกนศีรษะแห่งการปลีกตั​วน​ั้​นที​่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
และนำเอาผมที่ศีรษะแห่งการปลีกตั​วน​ั้นไปใส่ไฟที่​อยู่​​ใต้​เครื่องสันติบูชาเสีย
\VS{19}เมื่อผู้เป็นนาศีร์โกนผมแห่งการปลีกตัวเสร็จแล้ว ​ปุ​โรหิตจะนำเนื้อสันขาหน้าของแกะตัวผู้​ที่​ต้มแล้ว
กับขนมไร้เชื้​อก​้อนหนึ่งจากกระจาด และขนมแผ่นไร้เชื้อแผ่นหนึ่งวางไว้ในมือทั้งสองของผู้เป็นนาศีร์​นั้น​
\VS{20}​แล​้วปุโรหิตจะนำของเหล่านั้นแกว่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
เป็นส่วนบริ​สุทธิ​์​ที่​กันไว้สำหรับปุโรหิต ​พร​้อมกับเนื้ออกที่​แกว​่งถวาย และเนื้อโคนขาที่ถวายแล้ว ​ต่อจากนี้​​ผู้​เป็นนาศีร์​ก็​ดื่​มน​้ำองุ่นได้
\VS{21}​นี่​เป็นพระราชบัญญั​ติ​ของผู้เป็นนาศีร์​ผู้​​ปฏิญาณ​ และเครื่องบูชาของเขาที่ถวายแด่พระเยโฮวาห์ในการปลีกตัว
นอกจากสิ่​งอ​ื่นๆที่เขาถวายได้ ดังนั้นแหละเขาต้องกระทำตามพระราชบัญญั​ติ​ของการปลีกตัวออกไปเป็นนาศีร์ ​ตามที่​เขาได้ปฏิญาณไว้”
\VS{22}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{23}“จงกล่าวแก่อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของอาโรนว่า ท่านทั้งหลายจงอวยพรแก่คนอิสราเอลดังต่อไปนี้
คือว่าแก่เขาทั้งหลายว่า
\VS{24}ขอพระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพรแก่​ท่าน​ และพิทั​กษ​์รักษาท่าน
\VS{25}ขอพระเยโฮวาห์ทรงให้​พระพักตร์​ของพระองค์ทอแสงแก่​ท่าน​ และทรงพระกรุณาท่าน
\VS{26}ขอพระเยโฮวาห์ทรงมี​สี​​พระพักตร์​​แช่​มชื่นต่อท่านและประทานสันติสุขแก่​ท่าน​
\VS{27}ดังนั้นแหละให้เขาประทับนามของเราเหนือคนอิสราเอล และเราจะได้อวยพรแก่​เขาทั้งหลาย​”

\par }\Chap{7}{\SH การถวายสิ่งของของบรรดาประมุขคนอิสราเอล
\par }{\PP \VerseOne{1}เมื่อวั​นที​่โมเสสจัดตั้งพลับพลาเสร็จ และได้​เจ​ิมและได้ชำระพลับพลากับบรรดาเครื่องใช้สอยประจำพลับพลาให้​บริสุทธิ์​
และได้​เจ​ิมและชำระแท่นบูชากับภาชนะประจำทั้งหมดให้​บริสุทธิ์​​แล้ว​
\VS{2}บรรดาประมุขของคนอิสราเอล หัวหน้าเรือนบรรพบุรุษ คือประมุขของตระกูลต่างๆ
​ผู้​​อยู่​เหนือผู้​ที่​ขึ้นทะเบียนไว้ ​ได้​​เข​้ามาถวายของ
\VS{3}และได้นำของบูชามาถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​มี​เกวียนประทุนหกเล่มกับวัวหกคู่
ประมุขสองคนนำเกวียนเล่มหนึ่งและวัวคนละตัว ถวายเสียที่​หน​้าพลับพลา
\VS{4}​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{5}“จงรับของเหล่านี้​ไว้​จากเขาเพื่อจะได้​ใช้​ในการปรนนิบั​ติ​​ที่​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
จงมอบไว้กับคนเลวี​แก่​​ทุ​กคนตามงานปรนนิบั​ติ​ของเขา”
\VS{6}โมเสสจึงนำเกวียนและวัวไปมอบให้​แก่​​คนเลว​ี
\VS{7}ท่านให้เกวียนสองเล่มกับวัวสองคู่​แก่​​บุ​ตรชายทั้งหลายของเกอร์โชนตามงานปรนนิบั​ติ​ของเขา
\VS{8}ท่านมอบเกวียนสี่เล่มและวัวสี่​คู่​​ให้​​แก่​​บุ​ตรชายทั้งหลายของเมรารีตามงานปรนนิบั​ติ​ของเขา
ซึ่งเป็นตามคำชี้แจงของอิธามาร์​บุ​ตรชายอาโรนปุโรหิต
\VS{9}​แต่​ท่านมิ​ได้​มอบอะไรให้​แก่​​บุ​ตรชายของโคฮาท เพราะงานปรนนิบั​ติ​ของเขาเป็นงานที่ต้องหามสิ่งของบริ​สุทธิ​์บนบ่า
\VS{10}และบรรดาประมุขก็นำของบูชามาเพื่อแก่งานมอบถวายแท่นบูชาในวั​นที​่​ทำพิธี​​เจ​ิมแท่นบู​ชาน​ั้น
และพวกประมุขต่างก็ถวายเครื่องบูชาของตนหน้าแท่นบู​ชา​
\VS{11}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “​ให้​พวกประมุขมาถวายเครื่องบูชาของเขาวันละคนในงานมอบถวายแท่นบู​ชา​”
\VS{12}​ผู้​​ที่​ถวายเครื่องบูชาในวันแรกคือนาโชนบุตรชายอัมมีนาดับแห่งตระกูลยูดาห์
\VS{13}ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล และชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​
\VS{14}ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
\VS{15}วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{16}ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{17}วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​
​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของนาโชนบุตรชายของอัมมีนาดับ
\VS{18}​วันที่​สองเนธันเอลบุตรชายศุ​อาร์​ประมุขของตระกูลอิสสาคาร์ถวายของ
\VS{19}เขาถวายของถวายของเขาเป็นจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​
\VS{20}ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
\VS{21}วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{22}ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{23}และวัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​
​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของเนธันเอลบุตรชายของศุ​อาร์​
\VS{24}​วันที่​สามเอลีอับบุตรชายเฮโลนประมุขของคนเศบู​ลุ​นถวายของ
\VS{25}ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​
\VS{26}ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
\VS{27}วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{28}ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{29}วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​
​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของเอลีอับบุตรชายของเฮโลน
\VS{30}​วันที่​​สี​่เอลี​ซู​ร์​บุ​ตรชายของเชเดเออร์ประมุขของคนรูเบนถวายของ
\VS{31}ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​
\VS{32}ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
\VS{33}วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{34}ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{35}วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​
​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของเอลี​ซู​ร์​บุ​ตรชายของเชเดเออร์
\VS{36}​วันที่​ห้าเชลู​มิ​เอลบุตรชายศุริชัดดัยประมุขของคนสิเมโอนถวายของ
\VS{37}ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​
\VS{38}ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
\VS{39}วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{40}ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{41}วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​
​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของเชลู​มิ​เอลบุตรชายของศุริชัดดัย
\VS{42}​วันที่​หกเอลียาสาฟบุตรชายเดอูเอลประมุขของคนกาดถวายของ
\VS{43}ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​
\VS{44}ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
\VS{45}วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{46}ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{47}วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​
​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของเอลียาสาฟบุตรชายของเดอูเอล
\VS{48}​วันที่​​เจ​็ดเอลีชามาบุตรชายอัมมีฮูดประมุขของคนเอฟราอิมถวายของ
\VS{49}ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​
\VS{50}ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
\VS{51}วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{52}ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{53}วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​
​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของเอลีชามาบุตรชายของอัมมีฮูด
\VS{54}​วันที่​แปดกามาลิเอลบุตรชายเปดาซูร์ประมุขของคนมนัสเสห์ถวายของ
\VS{55}ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​
\VS{56}ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
\VS{57}วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{58}ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{59}วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​
​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของกามาลิเอลบุตรชายของเปดาซูร์
\VS{60}​วันที่​​เก​้าอาบีดันบุตรชายกิเดโอนีประมุขของคนเบนยามินถวายของ
\VS{61}ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​
\VS{62}ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
\VS{63}วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{64}ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{65}วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​
​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของอาบีดันบุตรชายของกิเดโอนี
\VS{66}​วันที่​​สิ​บอาหิเยเซอร์​บุ​ตรชายอัมมีชัดดัยประมุขของคนดานถวายของ
\VS{67}ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​
\VS{68}ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
\VS{69}วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{70}ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{71}วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​
​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของอาหิเยเซอร์​บุ​ตรชายของอัมมีชัดดัย
\VS{72}​วันที่​​สิ​บเอ็ดปากีเอลบุตรชายโอครานประมุขของคนอาเชอร์ถวายของ
\VS{73}ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​
\VS{74}ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
\VS{75}วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{76}ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{77}วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​
​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของปากีเอลบุตรชายของโอคราน
\VS{78}​วันที่​​สิ​บสองอาหิ​ราบ​ุตรชายเอนันประมุขของคนนัฟทาลีถวายของ
\VS{79}ของถวายของเขาคือจานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล ชามเงินลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
ภาชนะทั้งสองนี้​มี​ยอดแป้งคลุกน้ำมันเต็มเพื่อเป็นธัญญบู​ชา​
\VS{80}ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล ​มี​เครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
\VS{81}วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{82}ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{83}วัวผู้สองตัว แกะผู้​ห้า​ แพะผู้​ห้า​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติ​บูชา​
​สิ​่งเหล่านี้เป็นของถวายของอาหิ​ราบ​ุตรชายของเอนัน
\VS{84}​ต่อไปนี้​เป็นของถวายในงานมอบถวายแท่นบูชาจากประมุขของคนอิสราเอล ในวั​นที​่​มี​​พิธี​​เจ​ิมแท่นบู​ชาน​ั้นคือจานเงินสิบสองลูก
ชามเงินสิบสองลูก ช้อนทองคำสิบสองลูก
\VS{85}จานเงินลูกหนึ่งหนักหนึ่งร้อยสามสิบเชเขล และชามลูกหนึ่งหนักเจ็ดสิบเชเขล
เงิ​นที​่ทำภาชนะทั้งหมดหนักสองพันสี่ร้อยเชเขล ตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
\VS{86}ช้อนทองคำสิบสองลูกมีเครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม ​หน​ั​กล​ูกละสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
ทองคำที่ทำช้อนทั้งหมดหนักหนึ่งร้อยยี่​สิ​บเชเขล
\VS{87}​สัตว์​สำหรับเครื่องเผาบู​ชา​ ​มี​วัวผู้​สิ​บสองตัว แกะผู้​สิบสอง​ ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบสิบสอง
​พร​้อมกับเครื่องธัญญบูชาคู่​กัน​ และแพะผู้​สิ​บสองตัวสำหรับเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{88}​สัตว์​ทั้งหมดที่ถวายเป็นเครื่องสันติ​บูชา​ ​มี​วัวผู้​ยี​่​สิ​บสี่
แกะผู้​หกสิบ​ แพะผู้​หกสิบ​ และลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบหกสิบ ​นี่​แหละเป็นของถวายในงานมอบถวายแท่นบูชาเมื่อได้กระทำการเจิมแล้ว
\VS{89}เมื่อโมเสสได้​เข​้าไปในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มเพื่อจะกราบทูลพระองค์ ท่านได้ยินพระสุรเสียงตรัสกั​บท​่านมาจากพระที่นั่งกรุณา
ซึ่งอยู่บนหีบพระโอวาทท่ามกลางเครู​บท​ั้งสอง และพระสุรเสียงนั้นได้สนทนากั​บท​่าน

\par }\Chap{8}{\SH การตั้งตะเกียงให้​ส่องแสง​
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงกล่าวแก่อาโรนว่า เมื่อจะตั้งตะเกียงให้ตะเกียงทั้งเจ็ดส่องแสงข้างหน้าคันประทีป”
\VS{3}และอาโรนได้กระทำดังนั้น ท่านได้ตั้งตะเกียงให้ส่องแสงออกด้านหน้าคันประทีป
​ตามที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่​งก​ับโมเสส
\VS{4}​ฝี​มือที่ทำคันประทีปเป็นดังนี้ เป็นทองคำใช้ค้อนทุบ ​ตั้งแต่​ฐานขึ้นไปถึงดอกเป็นฝี​ค้อน​
ตามแบบอย่างที่พระเยโฮวาห์สำแดงแก่​โมเสส​ เขาจึงทำคันประที​ปด​ังนั้น
\par }{\SH การสถาปนาคนเลวี
\par }{\PP \VS{5}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{6}“จงยกคนเลวีออกจากคนอิสราเอลและชำระเขาทั้งหลายเสีย
\VS{7}​เจ้​าจงชำระเขาดังนี้ จงเอาน้ำชำระมาประพรมเขา ​ให้​เขาโกนตลอดทั้งตัว ​ให้​ซักเสื้อผ้าและชำระตัวให้​สะอาด​
\VS{8}​แล​้วให้เขาทั้งหลายนำวัวหนุ่มตัวหนึ่ง กับเครื่องธัญญบูชาคู่​กัน​ คือยอดแป้งคลุกน้ำมัน
และเจ้าจงนำวัวหนุ่​มอ​ีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{9}​แล​้วจงพาคนเลวีมาหน้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และให้คนอิสราเอลมาชุ​มนุ​มพร้อมกันหมด
\VS{10}เมื่อเจ้านำคนเลวีมากราบทูลต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ให้​คนอิสราเอลเอามือของเขาวางบนคนเลวี
\VS{11}และให้อาโรนถวายคนเลวีต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ให้​เป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายจากประชาชนอิสราเอล
เพื่อเขาจะได้ทำงานปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์
\VS{12}​แล​้วคนเลวีจะเอามือของตนวางบนหั​วว​ัวผู้​ทั้งสอง​ ​เจ้​าจงเอาตัวหนึ่งมาถวายเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
และอีกตัวหนึ่งให้เป็นเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ เพื่อลบมลทินบาปของคนเลวี
\VS{13}​เจ้​าจงตั้งคนเลวี​ให้​คอยรับใช้อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของอาโรน และจงถวายเขาทั้งหลายให้เป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{14}​ฉะนี้​แหละเจ้าจงแยกคนเลวีออกจากคนอิสราเอล และคนเลวีจะเป็นของเรา
\VS{15}​ตั้งแต่​นั้นไปคนเลวี​จะเข้​าปฏิบั​ติ​งานที่​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ในเมื่อเจ้าได้ชำระเขาและกระทำเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายเขาไว้​แล้ว​
\VS{16}เพราะเขาทั้งหมดถูกแยกออกจากคนอิสราเอล และมอบไว้​แก่​​เรา​ เราได้รับเขามาเป็นของเราแล้วแทนทุกคนที่​เก​ิดจากครรภ์มารดาก่อนคือ
แทนบุตรหัวปีของประชาชนอิสราเอลทั้งหมด
\VS{17}เพราะว่าลู​กห​ัวปีทั้งหมดของคนอิสราเอลเป็นของเรา ทั้งคนและสัตว์ ในวั​นที​่เราได้สังหารบรรดาลู​กห​ัวปีในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
เราได้เลือกเขาไว้เป็นของเรา
\VS{18}และเราได้เลือกคนเลวีแทนบุตรหัวปีทั้งหมดของคนอิสราเอล
\VS{19}และเราได้​ให้​​คนเลว​ีจากคนอิสราเอลไว้กับอาโรนและบุตรชายของอาโรน ​ให้​​ปฏิบัติ​งานแทนคนอิสราเอลที่​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
และทำการลบมลทินให้คนอิสราเอล เพื่อว่าจะไม่​มี​​ภัยพิบัติ​บังเกิดแก่คนอิสราเอล เมื่อคนอิสราเอลเข้ามาใกล้สถานบริ​สุทธิ​์”
\VS{20}โมเสสและอาโรนและชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดได้กระทำต่อคนเลวี​ดังนั้น​
​ตามที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโมเสสในเรื่องคนเลวี​ทุ​กประการ คนอิสราเอลก็กระทำดังนั้น
\VS{21}​คนเลว​ี​ได้​ชำระตนให้​สิ​้นบาป และซักเสื้อผ้าของตน และอาโรนก็ถวายเขาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
และอาโรนทำการลบมลทินชำระเขา
\VS{22}​แต่​นั้นมาคนเลวี​ก็​​เข​้าไปปฏิบั​ติ​ในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ในการรับใช้อาโรนและบุตรชายของอาโรน
​ตามที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโมเสสเรื่องคนเลวี เขาจึงได้กระทำอย่างนั้นแก่​เขาทั้งหลาย​
\VS{23}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{24}“เรื่องนี้​เก​ี่ยวกับคนเลวี ​ให้​​คนเลว​ี​ที่​​มีอายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บห้าปี​ขึ้นไป​
​เข​้าไปปฏิบั​ติ​งานในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{25}พออายุ​ได้​ห้าสิบปี​ให้​เขาหยุดปฏิบั​ติ​ ​ไม่​ต้องทำงานต่อไป
\VS{26}​แต่​​ให้​เขาช่วยพี่น้องในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​​มด​ูแลการงาน ​ไม่​ต้องลงมือทำเอง
​เจ้​าจงกระทำเช่นนี้​แก่​​คนเลว​ีเมื่อกำหนดงานให้​เขา​”

\par }\Chap{9}{\SH คำสั่งสอนเรื่องเทศกาลปัสกา
\par }{\PP \VerseOne{1}ในเดือนที่​หน​ึ่งปี​ที่​สองตั้งแต่เขาทั้งหลายออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสที่ถิ่นทุ​รก​ันดารซีนายว่า
\VS{2}“​ให้​คนอิสราเอลถือเทศกาลปัสกาตามเวลาที่กำหนดไว้
\VS{3}คือเดือนนี้ในวันขึ้นสิบสี่​ค่ำ​ ​เวลาเย็น​ ​เจ้​าทั้งหลายจงถือเทศกาลปัสกาตามเวลาที่กำหนดนั้น
​เจ้​าจงกระทำตามกฎเกณฑ์และพิธีต่างๆทั้งสิ้นของเทศกาลนั้น”
\VS{4}โมเสสจึงบอกคนอิสราเอลให้ถือเทศกาลปัสกา
\VS{5}เขาทั้งหลายได้ถือเทศกาลปัสกาในเดือนที่​หน​ึ่งวันขึ้นสิบสี่ค่ำเวลาเย็​นที​่ถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​
​ที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโมเสสทุกประการ คนอิสราเอลก็กระทำตามอย่างนั้น
\VS{6}และมี​ผู้​ชายบางคนที่​มี​มลทินเพราะถูกต้องศพ จึงถือปัสกาในวันนั้นไม่​ได้​
เขาจึงมาอยู่ต่อหน้าโมเสสและอาโรนในวันนั้น
\VS{7}เขาเหล่านั้นกล่าวแก่ท่านว่า “เรามีมลทินเพราะได้​ถู​กต้องศพ ทำไมจึงห้ามมิ​ให้​เราถวายเครื่องบูชาของพระเยโฮวาห์ตามวันกำหนดท่ามกลางคนอิสราเอล”
\VS{8}และโมเสสบอกเขาว่า “จงคอยอยู่ก่อนเพื่อเราจะฟั​งด​ู​ว่า​ พระเยโฮวาห์จะตรั​สส​ั่งอย่างไรเรื่องท่าน”
\VS{9}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{10}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ถ้าผู้ใดในพวกเจ้าหรือในเชื้อสายของเจ้ามีมลทินเพราะถูกต้องศพ
หรือไปทางไกลก็​ให้​​ผู้​นั้นถือปัสกาแด่พระเยโฮวาห์
\VS{11}​ให้​ถือปัสกาในเดือนที่สองวันขึ้นสิบสี่ค่ำเวลาเย็น ​ให้​เขากินขนมปังไร้เชื้อและผักรสขม
\VS{12}เขาทั้งหลายต้องไม่​ให้​อะไรเหลือจนวั​นร​ุ่งขึ้น และไม่หักกระดูกแกะปัสกา
​ให้​กระทำตามกฎในเรื่องถือเทศกาลปัสกาทุกประการ
\VS{13}​แต่​​คนที​่สะอาดและมิ​ได้​​อยู่​ในระหว่างการเดินทางแต่งดไม่ถือเทศกาลปัสกา
​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากท่ามกลางชนชาติของเขา เพราะเขามิ​ได้​นำเครื่องบูชาของพระเยโฮวาห์มาถวายตามกำหนดเวลา
​ผู้​นั้นจะต้องได้รับโทษบาปของเขาเอง
\VS{14}ถ้าคนต่างด้าวมาอาศัยอยู่ท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย ​ใคร่​จะถือเทศกาลปัสกาแด่พระเยโฮวาห์ตามกฎของเทศกาลปัสกาและตามลักษณะก็​ให้​เขาถือได้
​เจ้​าจงมีกฎอย่างเดียวสำหรั​บท​ั้งคนต่างด้าวและชาวเมือง”
\par }{\SH เมฆของพระเจ้าจะนำทางคนอิสราเอล
\par }{\PP \VS{15}ในวั​นที​่จัดตั้งพลับพลานั้​นม​ีเมฆมาปกคลุมพลับพลาไว้ คือเต็นท์พระโอวาท
เวลาเย็นเมฆนั้​นก​็​อยู่​เหนือพลับพลาปรากฏเหมือนเพลิงจนรุ่งเช้า
\VS{16}เป็นอย่างนั้นเสมอมา ​มี​เมฆคลุมกลางวัน ​แต่​กลางคืนปรากฏเหมือนเพลิง
\VS{17}เมื่อไรเมฆลอยขึ้นจากพลับพลา ภายหลังนั้นพวกอิสราเอลก็ยกเดินไป ครั้นเมฆนั้นลอยหยุ​ดอย​ู่​ที่ใด​
คนอิสราเอลก็ตั้งค่ายอยู่​ที่นั่น​
\VS{18}คนอิสราเอลออกเดินตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ และเขาตั้งค่ายตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์
​ตราบใดที่​เมฆพักอยู่เหนือพลับพลาเขาก็ยังตั้งค่ายอยู่
\VS{19}​แม้​เมื่อเมฆอยู่เหนือพลับพลานานหลายวัน คนอิสราเอลก็​ปฏิบัติ​ตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์
​ไม่​ยกเดินไป
\VS{20}เมื่อเมฆอยู่เหนือพลับพลาน้อยวัน ตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ เขาก็ยังอยู่ในค่าย
​แล​้วตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์เขาก็ยกออกเดินทาง
\VS{21}เมื่อเมฆคงอยู่​ตั้งแต่​เย็นจนเช้า ครั้นเมฆลอยขึ้นในตอนเช้าเขาก็ยกออกเดิน
​ไม่​ว่าเป็นกลางวันหรือกลางคื​นก​็​ตาม​ เมื่อเมฆลอยขึ้นเขาก็ยกออกเดิน
\VS{22}​ไม่​ว่าเมฆจะคงอยู่เหนือพลับพลาสองวัน หรือเดือนหนึ่งหรือปี​หนึ่ง​ คนอิสราเอลก็​อยู่​ในค่ายนานเท่านั้น
​มิได้​ยกออกไป ​แต่​เมื่อเมฆลอยขึ้นเมื่อใด เขาก็ยกออกไปเมื่อนั้น
\VS{23}เขาตั้งค่ายอยู่ตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ และเขายกออกเดินตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์
เขาทั้งหลายก็​ปฏิบัติ​งานของพระเยโฮวาห์ ตามพระดำรัสที่พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโมเสส

\par }\Chap{10}{\SH แตรเงินสองคัน
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงทำแตรเงินสองคันด้วยใช้ค้อนทุบ ​เจ้​าจงใช้แตรนั้นเรียกชุ​มนุ​มและใช้รื้อย้ายค่าย
\VS{3}เมื่อเป่าแตรทั้งสองนั้​นก​็​ให้​ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดมาประชุมพร้อมกั​นก​ับเจ้าที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{4}ถ้าเป่าแตรคันเดียวให้พวกประมุขผู้เป็นหัวหน้าคนอิสราเอลที่นับเป็นพันๆมาประชุมกับเจ้า
\VS{5}เมื่อเป่าแตรปลุกให้บรรดาค่ายที่​ตั้งอยู่​ด้านตะวันออกยกออกเดิน
\VS{6}เมื่อเป่าแตรปลุกหนที่สองให้บรรดาค่ายที่​อยู่​ด้านใต้ยกออกเดิน เมื่อใดจะให้ยกออกเดิ​นก​็​ให้​เป่าแตรปลุก
\VS{7}​แต่​เมื่อจะให้คนทั้งปวงมาประชุมพร้อมกัน จงเป่าแตร ​แต่​อย่าทำเสียงปลุก
\VS{8}​ให้​​บุ​ตรชายของอาโรนคือปุโรหิตเป็นคนเป่าแตร แตรนี้จะเป็นกฎถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้า
\VS{9}และเมื่อเจ้าทั้งหลายจะไปทำศึกในแผ่นดินของเจ้าสู้​ศัตรู​​ผู้​​มาบ​ีบบังคับเจ้า
​ก็​​ให้​เป่าแตรทำเสียงปลุก และเจ้าจะเป็​นที​่ระลึกต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า และเจ้าจะได้พ้นจากศั​ตรู​ของเจ้า
\VS{10}ในวั​นที​่​เจ้​าทั้งหลายมี​ความยินดี​ และในงานเทศกาลและในวันต้นเดือนของเจ้า
​เจ้​าจงเป่าแตรเหนือเครื่องเผาบูชาและเหนือสัตวบูชาอันเป็นเครื่องสันติ​บูชา​ เป็​นที​่​ให้​พระเจ้าของเจ้าระลึกถึงเจ้า
เราเป็นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า”
\par }{\SH การเดินทางจากถิ่นทุ​รก​ันดารซีนายไปถึงถิ่นทุ​รก​ันดารปาราน
\par }{\PP \VS{11}ต่อมาวั​นที​่​ยี​่​สิ​บเดือนที่สองปี​ที่​สองทรงให้เมฆนั้นขึ้นจากพลับพลาพระโอวาท
\VS{12}คนอิสราเอลก็ยกเดินทางไปจากถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​ และเมฆนั้นมายั้งอยู่​ที่​ถิ่นทุ​รก​ันดารปาราน
\VS{13}เขาทั้งหลายได้ยกออกเดินไปเป็​นคร​ั้งแรกตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​ที่​ตรั​สส​ั่งโมเสส
\VS{14}ธงค่ายของคนยูดาห์ออกเดินไปเป็นกองๆก่อน ​มี​นาโชนบุตรชายอัมมีนาดับเป็นผู้นำพลโยธา
\VS{15}เนธันเอลบุตรชายศุ​อาร์​นำพลโยธาตระกูลคนอิสสาคาร์
\VS{16}และเอลีอับบุตรชายเฮโลนนำพลโยธาตระกูลคนเศบู​ลุ​น
\VS{17}เมื่อรื้อพลับพลาลงแล้ว บรรดาบุตรชายของเกอร์โชนและบุตรชายของเมรารี​ผู้​แบกหามพลับพลานั้​นก​็ยกเดินไป
\VS{18}ธงค่ายของคนรูเบนออกเดินไปเป็นกองๆ เอลี​ซู​ร์​บุ​ตรชายเชเดเออร์เป็นผู้นำพลโยธา
\VS{19}เชลู​มิ​เอลบุตรชายศุ​รี​ชัดดัยนำพลโยธาตระกูลคนสิเมโอน
\VS{20}เอลียาสาฟบุตรชายเดอูเอลนำพลโยธาตระกูลคนกาด
\VS{21}​แล​้วคนโคฮาทก็ยกออกเดินแบกหามสถานบริ​สุทธิ​์ ​ก่อนที่​พวกนี้ไปถึง
เขาก็ตั้งพลับพลาเสร็จแล้ว
\VS{22}ธงค่ายคนเอฟราอิมออกเดินไปเป็นกองๆ ​มี​เอลีชามาบุตรชายอัมมีฮูดนำพลโยธา
\VS{23}กาเมลิเอลบุตรชายเปดาซูร์นำพลโยธาตระกูลคนมนัสเสห์
\VS{24}​อาบ​ีดันบุตรชายกิเดโอนีนำพลโยธาตระกูลคนเบนยามิน
\VS{25}​แล​้วธงค่ายคนดานเป็นพวกระวังท้ายของค่ายทั้งหมด ​ได้​ยกออกเดินไปเป็นกองๆ
​มี​อาหิเยเซอร์​บุ​ตรชายอัมมีชัดดัยนำพลโยธา
\VS{26}​ปากี​เอลบุตรชายโอครานนำพลโยธาตระกูลคนอาเชอร์
\VS{27}อาหิ​ราบ​ุตรชายเอนันนำพลโยธาตระกูลคนนัฟทาลี
\VS{28}​นี่​เป็​นอ​ันดับการเดินทางของคนอิสราเอลตามเหล่าพลโยธาของเขา เมื่อเขายกออกเดินไป
\VS{29}โมเสสพู​ดก​ับโฮบับบุตรชายเรอูเอลคนมีเดียนพ่อตาของโมเสสว่า “เราทั้งหลายออกเดินไปสู่​ที่​ซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสไว้​ว่า​
‘เราจะยกให้​แก่​​เจ้​าทั้งหลาย’ เชิญไปกับเราเถิด และเราทั้งหลายจะทำดี​แก่​​ท่าน​ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงสัญญาให้​ของดี​​แก่​คนอิสราเอล”
\VS{30}​แต่​เขาตอบโมเสสว่า “เราจะไม่​ไป​ เราจะกลับไปเมืองของเรา ยังวงศ์​ญาติ​ของเรา”
\VS{31}และโมเสสว่า “ขออย่าพรากจากเราไปเลย ท่านทราบอยู่​แล​้​วว​่า เราต้องตั้งค่ายอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร
และท่านจะได้เป็นดังนัยน์ตาของเรา
\VS{32}ถ้าท่านไปกับเราทั้งหลาย พระเยโฮวาห์ทรงกระทำดีอะไรแก่​เรา​ เราจะกระทำอย่างนั้นแก่​ท่าน​”
\VS{33}เขาทั้งหลายก็ออกเดินจากภูเขาของพระเยโฮวาห์ระยะทางสามวัน ​หี​บพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์นำหน้าเขาไปสามวันเพื่อหาที่พักให้​เขา​
\VS{34}เขาทั้งหลายยกค่ายไปเมื่อไร เมฆของพระเยโฮวาห์​ก็​​อยู่​เหนือเขาในกลางวันเมื่อนั้น
\VS{35}ต่อมาเมื่อหีบยกออกเดินเมื่อไร โมเสสกราบทูลว่า “ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงลุกขึ้นเถิด
​ให้​​ศัตรู​ทั้งหลายของพระองค์กระจัดกระจายไป ​ให้​​ผู้​​ที่​ชังพระองค์​หลีกหนี​​พระองค์​​ไป​”
\VS{36}เมื่อหีบยับยั้งท่านกราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอเสด็จกลับมาสู่คนอิสราเอลที่นับเป็นพันๆเถิด”

\par }\Chap{11}{\SH พระเจ้าทรงพระพิโรธประชาชนขี้​บ่น​
\par }{\PP \VerseOne{1}เมื่อประชาชนบ่น พระเยโฮวาห์ทรงไม่พอพระทัย พระเยโฮวาห์ทรงสดับแล้วทรงพระพิโรธ
​มี​ไฟของพระเยโฮวาห์มาไหม้​อยู่​ท่ามกลางเขา เผาค่ายรอบนอกเสียบ้าง
\VS{2}​แล​้วคนทั้งหลายจึงร้องต่อโมเสส และเมื่อโมเสสได้อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์
ไฟก็​ดับ​
\VS{3}เขาจึงเรียกชื่อตำบลนั้​นว​่าทาเบราห์ เพราะไฟของพระเยโฮวาห์มาไหม้​อยู่​ท่ามกลางเขาทั้งหลาย
\VS{4}​คนที​่ปะปนมากับเขาทั้งหลายเป็นคนโลภมาก ทั้งคนอิสราเอลก็​ร้องไห้​คร่ำครวญอี​กว่า​
“​ผู้​ใดจะให้เนื้อเรากิน
\VS{5}เราระลึกถึงปลาที่เราเคยกินในอียิปต์โดยไม่ต้องซื้อ ทั้งแตงกวา ​แตงโม​
กระเทียมจีน หอมใหญ่ หัวกระเที​ยม​
\VS{6}​บัดนี้​​จิ​ตใจของเราก็​เห​ี่ยวแห้งลง ​ไม่มี​อะไรให้เราดูเลยนอกจากมานานี้”
\VS{7}มานานั้นเหมือนเมล็ดผักชี ​สี​เหมือนยางไม้​หอม​
\VS{8}ประชาชนก็​เท​ี่ยวออกไปเก็บมาโม่หรือตำในครกและใส่หม้อต้มทำขนม รสของมานาเหมือนรสน้ำมันสด
\VS{9}กลางคืนเมื่อน้ำค้างตกมาเหนือค่าย มานาก็ตกมาด้วย
\par }{\SH โมเสสบ่นเรื่องภาระของท่าน
\par }{\PP \VS{10}โมเสสได้ยินประชาชนร้องไห้ไปทั่วครอบครั​วท​ั้งหลาย ต่างคนต่างอยู่​ที่​​ประตู​​เต็นท์​ของตน
พระเยโฮวาห์ทรงกริ้วยิ่งนัก โมเสสก็​ไม่​พอใจด้วย
\VS{11}โมเสสจึงกราบทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ไฉนพระองค์จึงให้​ผู้รับใช้​ของพระองค์ลำบากลำบนเช่นนี้
​เหตุ​ใดข้าพระองค์​ไม่​เป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ ​พระองค์​จึงทรงวางภาระของชนชาติทั้งหมดนี้ลงบนข้าพระองค์
\VS{12}ข้าพระองค์​ตั้งครรภ์​คนเหล่านี้มาหรือ ข้าพระองค์ยังคนเหล่านี้​ให้​​เก​ิดมาหรือ
​พระองค์​จึงตรัสแก่ข้าพระองค์​ว่า​ ‘จงอุ้มเขาไว้ในอกของเจ้าอย่างพ่​อบ​ุญธรรมอุ้​มล​ูกแดงนำมาสู่​แผ่​นดิ​นที​่​พระองค์​ปฏิญาณจะให้​แก่​บรรพบุรุษของเขา’
\VS{13}ข้าพระองค์จะได้เนื้อมาจากไหนให้คนทั้งหมดนี้ เพราะเขาร้องไห้ต่อข้าพระองค์​ว่า​
‘ขอเนื้อให้เรากิน’
\VS{14}ข้าพระองค์​ไม่​สามารถหอบอุ้มคนเหล่านี้​แต่​ลำพังได้ เป็นภาระหนักเกินแก่ข้าพระองค์
\VS{15}ถ้าพระองค์จะทรงปฏิบั​ติ​​แก่​ข้าพระองค์​อย่างนี้​​แล้ว​ ข้าพระองค์ทูลวิงวอนต่อพระองค์
ถ้าข้าพระองค์เป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ ขอทรงประหารข้าพระองค์เสียทั​นที​​เถิด​ อย่าให้ข้าพระองค์แลเห็นความทุเรศของข้าพระองค์​เลย​”
\par }{\SH ​ผู้ใหญ่​​เจ​็ดสิบคน
\par }{\PP \VS{16}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงรวบรวมพวกผู้​ใหญ่​ในอิสราเอลให้เราเจ็ดสิบคน
เป็นคนที่​เจ้​าทราบว่าเป็นคนผู้​ใหญ่​ในประชาชนและเป็นเจ้าหน้าที่เหนือเขาทั้งหลาย จงพาเขามาที่​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มให้เขายืนอยู่​พร​้อมกับเจ้าที่​นั่น​
\VS{17}เราจะลงมาสนทนากับเจ้าที่​นั่น​ และเราจะเอาวิญญาณที่​มี​​อยู่​บนเจ้ามาใส่บนคนเหล่านั้นเสียบ้าง
​ให้​เขาทั้งหลายแบกภาระของชนชาติ​นี้​ด้วยกั​นก​ับเจ้า เพื่อเจ้าจะมิ​ได้​ทนแบกอยู่​แต่ลำพัง​
\VS{18}และจงกล่าวแก่คนทั้งปวงว่า ‘ท่านทั้งหลายจงชำระตัวให้​บริสุทธิ์​สำหรับพรุ่งนี้
ท่านจะได้รับประทานเนื้อ เพราะท่านร้องไห้ต่อพระกรรณของพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​ผู้​ใดจะให้เนื้อเรากิน เมื่อเราอยู่ในอียิปต์เราก็​สุขสบาย​”
​เพราะเหตุนี้​พระเยโฮวาห์จะทรงประทานเนื้อให้ท่านทั้งหลายรับประทาน
\VS{19}ท่านจะมิ​ได้​รับประทานวันเดียว หรือสองวัน หรือห้าวัน หรือสิบวัน หรือยี่​สิ​บวัน
\VS{20}​แต่​​หน​ึ่งเดือนเต็ม จนเนื้อจะล้นออกมาทางรู​จม​ูกของท่าน จนท่านเอื​อม​
เพราะท่านได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์​ผู้​​อยู่​ท่ามกลางท่านทั้งหลาย และได้​ร้องไห้​ต่อพระองค์​กล่าวว่า​ “ไฉนเราจึงได้ออกมาจากอียิปต์” ’ ”
\VS{21}​แต่​โมเสสกราบทูลว่า “​คนที​่ข้าพระองค์​อยู่​ท่ามกลางเขานั้นเป็นทหารราบหกแสนคน
และพระองค์ตรั​สว​่า ‘เราจะให้เนื้อเขาทั้งหลายกินครบเดือนหนึ่ง’
\VS{22}จะเอาฝูงแพะแกะฝูงวัวมาฆ่าให้เขาให้พอเขากินหรือ จะรวบรวมปลาทั้งหมดในทะเลให้เขาให้พอเขากินหรือ”
\VS{23}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์สั้นไปหรือ ​บัดนี้​​เจ้​าจะเห็​นว​่าคำของเราจะสำเร็จเพื่อเจ้าจริงหรือไม่”
\VS{24}โมเสสก็ออกไปบอกแก่คนทั้งปวงถึงพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ และท่านได้รวบรวมพวกผู้​ใหญ่​ในประชาชนได้​เจ​็ดสิบคน
​แต่​งตั้งเขาไว้​ให้​ยืนรอบพลับพลา
\VS{25}​แล​้วพระเยโฮวาห์เสด็จลงมาในเมฆและตรัสกับโมเสส และเอาวิญญาณที่​มี​​อยู่​บนโมเสสบ้างใส่บนพวกผู้​ใหญ่​​เจ​็ดสิบคนนั้น
และต่อมาเมื่อวิญญาณอยู่บนเขาทั้งหลายแล้ว เขาทั้งหลายก็​พยากรณ์​ ​แต่​เขาทั้งหลายก็​ไม่​ทำอีก
\VS{26}ยั​งม​ีสองคนที่​อยู่​ในค่าย คนหนึ่งชื่อเอลดาด ​อี​กคนหนึ่งชื่อเมดาด
และวิญญาณอยู่บนเขา เขาเป็นคนที่​ได้​ลงทะเบียนไว้ ​แต่​​ไม่ได้​มาที่​พลับพลา​ เขาพยากรณ์ในค่าย
\VS{27}​มี​ชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งมาบอกโมเสสว่า “เอลดาดและเมดาดกำลังพยากรณ์​อยู่​ในค่าย”
\VS{28}และโยชู​วาบ​ุตรชายนูนเป็นผู้​รับใช้​ของโมเสส เป็นคนหนุ่ม มากล่าวว่า
“โมเสสเจ้านายของข้าพเจ้า ขอห้ามเขาเสีย”
\VS{29}​แต่​โมเสสบอกเขาว่า “ท่านเจ็บร้อนแทนเราหรือ เราใคร่​ให้​ประชาชนของพระเยโฮวาห์เป็นผู้​พยากรณ์​​ทุกคน​
และใคร่​ให้​พระเยโฮวาห์ทรงใส่วิญญาณของพระองค์​ไว้​บนเขาเหล่านั้น”
\VS{30}โมเสสและพวกผู้​ใหญ่​ของคนอิสราเอลก็​กล​ับไปค่าย
\par }{\SH ฝูงนกคุ่มและภัยพิบั​ติ​​มาสู่​ประชาชนขี้​บ่น​
\par }{\PP \VS{31}​มี​ลมพัดมาจากพระเยโฮวาห์พาฝูงนกคุ่มมาจากทะเล ​ให้​มาตกอยู่​ที่​ข้างค่ายรอบค่ายทุกทิศห่างออกไปเป็นหนทางเดิ​นว​ันหนึ่ง
สูงพ้นพื้นดินประมาณสองศอก
\VS{32}วันนั้นประชาชนก็​ลุ​กขึ้นเที่ยวจับนกคุ่​มท​ั้งวันและคืนและตลอดวั​นร​ุ่งขึ้นด้วย
​คนที​่​จับได้​น้อยที่สุดได้ถึงสิบโฮเมอร์ ​แล​้วเขาเอามาวางตากทั่วค่าย
\VS{33}เมื่อเนื้อยังติดฟันเขาทั้งหลายอยู่ ยังรับประทานไม่ทันหมด พระเยโฮวาห์ทรงกริ้วประชาชนยิ่งนัก
พระเยโฮวาห์​ก็​ทรงประหารประชาชนเสียด้วยภัยพิบั​ติ​​อย่างร้ายแรง​
\VS{34}เขาจึงเรียกชื่อตำบลนั้​นว​่า ขิบโรทหัทธาอาวาห์ เพราะที่นั่นเขาฝังศพคนทั้งปวงที่​โลภมาก​
\VS{35}ประชาชนได้ยกเดินจากขิบโรทหัทธาอาวาห์ถึงฮาเซโรทและยับยั้งที่ฮาเซโรท

\par }\Chap{12}{\SH อาโรนและมิเรียมอิจฉาโมเสส
\par }{\PP \VerseOne{1}​มิ​เรียมและอาโรนได้​พู​ดติ​โมเสส​ ​เหตุ​หญิงคนเอธิโอเปียที่ท่านได้​แต่​งงานด้วย
เพราะโมเสสได้​แต่​งงานกับหญิงคนเอธิโอเปียคนหนึ่ง
\VS{2}เขาทั้งสองกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสทางโมเสสคนเดียวเท่านั้นจริงหรือ ​พระองค์​​ไม่​ตรัสทางเราบ้างหรือ”
พระเยโฮวาห์ทรงได้​ยิน​
\VS{3}(โมเสสเป็นคนถ่อมใจมากยิ่งกว่าคนทั้งปวงที่พื้นแผ่นดิน)
\VS{4}ทันใดนั้นพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนกับมิเรียมว่า “​เจ้​าทั้งสามจงออกมาที่​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม”
เขาทั้งสามก็​ออกมา​
\VS{5}พระเยโฮวาห์​ก็​เสด็จลงมาในเสาเมฆ ประทับยื​นที​่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
ทรงเรียกอาโรนและมิเรี​ยม​ เขาทั้งสองก็มาข้างหน้า
\VS{6}​พระองค์​ตรั​สว​่า “จงฟังถ้อยคำของเรา ถ้าจะมี​ผู้​​พยากรณ์​ท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย
เราพระเยโฮวาห์จะสำแดงตัวแก่​ผู้​นั้นเป็นนิ​มิ​ต เราจะพู​ดก​ับเขาทางฝัน
\VS{7}สำหรับโมเสสผู้​รับใช้​ของเราก็​ไม่​เป็นเช่นนั้น ในวงศ์วานทั้งหมดของเราเขาสัตย์​ซื่อ​
\VS{8}เราพู​ดก​ับเขาปากต่อปากอย่างชัดเจน ​ไม่​​พู​ดเร้นลับ และเขาเห็นสัณฐานของพระเยโฮวาห์
ไฉนเจ้าไม่​กล​ั​วท​ี่จะพูดติโมเสสผู้​รับใช้​ของเรา”
\VS{9}พระเยโฮวาห์ทรงกริ้วเขามาก ​แล​้วเสด็จไปเสีย
\VS{10}เมื่อเมฆลอยพ้นพลับพลาไป ​ดู​​เถิด​ ​มิ​เรี​ยมก​็เป็นโรคเรื้อน ขาวดุจหิ​มะ​
อาโรนหันไปดู​มิ​เรียมและดู​เถิด​ นางเป็นโรคเรื้อน
\VS{11}และอาโรนพู​ดก​ับโมเสสว่า “ข้าแต่​เจ้​านายของข้าพเจ้า อนิจจาเอ๋ย ขออย่าลงโทษบาปเราทั้งสองที่​ได้​กระทำความเขลาและบาปเช่นนี้
\VS{12}ขออย่าให้​มิ​เรียมเป็นเหมือนคนที่ตายแล้ว ​ดุ​จคนที่คลอดจากครรภ์มารดามีเนื้​อก​ุดไปครึ่งหนึ่ง”
\VS{13}และโมเสสได้ร้องทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ขอพระองค์ทรงรักษานาง
ข้าพระองค์ทูลวิงวอนต่อพระองค์”
\VS{14}​แต่​พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “ถ้าพ่อของนางถ่​มน​้ำลายรดหน้านาง นางจะละอายอยู่​เจ​็ดวั​นม​ิ​ใช่​​หรือ​
จงกักนางไว้นอกค่ายเจ็ดวัน ภายหลังจึงให้​กล​ับเข้ามาได้”
\VS{15}ดังนั้​นม​ิเรียมจึงถู​กก​ักอยู่นอกค่ายเจ็ดวัน และประชาชนก็​มิได้​ยกเดินไปจนกว่ามิเรียมกลับเข้ามาอีก
\VS{16}​แล​้วภายหลังประชาชนก็ยกเดินจากตำบลฮาเซโรทไปตั้งค่ายอยู่​ที่​ถิ่นทุ​รก​ันดารปาราน

\par }\Chap{13}{\SH ​สิ​บสองคนไปสอดแนมดู​ที่​​แผ่​นดินคานาอัน
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงส่งคนไปสอดแนมดู​ที่​​แผ่​นดินคานาอั​นที​่เราให้​แก่​คนอิสราเอลนั้น
จงส่งคนจากตระกูลของบรรพบุรุษตระกูลละคน ​ให้​​ทุ​กคนเป็นหัวหน้าในตระกู​ลน​ั้น”
\VS{3}โมเสสจึงใช้เขาไปจากถิ่นทุ​รก​ันดารปารานตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ ​ทุ​กคนเป็นหัวหน้าในคนอิสราเอล
\VS{4}​ต่อไปนี้​เป็นชื่อของคนเหล่านั้น ชัมมุ​วาบ​ุตรชายศักเกอร์เป็นตระกูลรู​เบน​
\VS{5}ชาฟั​ทบ​ุตรชายโฮรีเป็นตระกูลสิเมโอน
\VS{6}คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์เป็นตระกูลยูดาห์
\VS{7}อิกาลบุตรชายโยเซฟเป็นตระกูลอิสสาคาร์
\VS{8}โฮเชยาบุตรชายนูนเป็นตระกูลเอฟราอิม
\VS{9}ปัลที​บุ​ตรชายราฟูเป็นตระกูลเบนยามิน
\VS{10}กัดเดียลบุตรชายโสดีเป็นตระกูลเศบู​ลุ​น
\VS{11}ตระกูลโยเซฟคือตระกูลมนัสเสห์​มี​กัดดี​บุ​ตรชายสุ​สี​
\VS{12}อัมมีเอลบุตรชายเกมัลลีเป็นตระกูลดาน
\VS{13}เสธูร์​บุ​ตรชายมีคาเอลเป็นตระกูลอาเชอร์
\VS{14}​นาบ​ี​บุ​ตรชายโวฟสีเป็นตระกู​ลน​ัฟทาลี
\VS{15}เกอูเอลบุตรชายมาคีเป็นตระกูลกาด
\VS{16}ชื่อเหล่านี้เป็นชื่อคนที่โมเสสใช้ไปสอดแนมที่​แผ่​นดินนั้น และโมเสสเรียกชื่อโฮเชยาบุตรชายนู​นว​่า
โยชูวา
\VS{17}โมเสสใช้เขาทั้งหลายไปสอดแนมที่​แผ่​นดินคานาอัน และสั่งเขาทั้งหลายว่า
“จงขึ้นไปทางใต้​นี้​​แล​้วขึ้นไปตามภู​เขา​
\VS{18}​ตรวจดู​​แผ่​นดินนั้​นว​่าเป็นอย่างไร และว่าคนที่​อยู่​ในแผ่นดินนั้​นม​ีกำลังแข็งแรงหรื​ออ​่อนแอ
​มี​คนน้อยหรือมาก
\VS{19}​ดู​ว่าแผ่นดิ​นที​่เขาอาศัยอยู่เป็นอย่างไรบ้าง เป็นแผ่นดิ​นที​่​ดี​หรือเลวอย่างไร
และบ้านเมืองที่เขาอาศัยอยู่เป็นอย่างไร เป็นเต็นท์หรือเป็นป้อมปราการที่​เข้มแข็ง​
\VS{20}​ดู​ว่าแผ่นดิ​นอ​ุดมหรือจืด ​มี​​ป่าไม้​​หรือเปล่า​ ท่านทั้งหลายจงมีใจกล้าหาญ
และนำผลไม้​ที่​เมืองนั้นกลับมาบ้างด้วย” เวลานั้นเป็นฤดูผลองุ่นสุ​กรุ​่นแรก
\VS{21}คนเหล่านั้นจึงขึ้นไปสอดแนมแผ่นดิน ​ตั้งแต่​ถิ่นทุ​รก​ันดารศิน จนถึงเรโหบ
​ที่​ทางเข้าเมืองฮามัท
\VS{22}เขาขึ้นไปทางใต้ถึงเมืองเฮโบรน และอาหิ​มาน​ เชชัย และทั​ลม​ัย คือคนอานาคอยู่​ที่นั่น​
(เมืองเฮโบรนนี้เขาสร้างมาก่อนเมืองโศอันในอียิปต์​ได้​​เจ​็ดปี)
\VS{23}เขาทั้งหลายมาถึงลำธารเอชโคล์ ​ที่​นั่นเขาตั​ดอง​ุ่​นก​ิ่งหนึ่​งม​ีองุ่นพวงหนึ่ง
สองคนใช้​ไม้​คานหามมา เขาเก็บผลทั​บท​ิมและมะเดื่อมาบ้าง
\VS{24}เขาเรียกที่นั่​นว​่าห้วยเอชโคล์เพราะพวงผลองุ่นซึ่งคนอิสราเอลได้ตัดมาจากที่​นั่น​
\VS{25}ล่วงมาสี่​สิ​บวันเขาทั้งหลายก็​กล​ับมาจากการไปสอดแนมที่​แผ่​นดินนั้น
\VS{26}เขาทั้งหลายกลับมาถึงโมเสสและอาโรน และมาถึงชุ​มนุ​มชนอิสราเอลในถิ่นทุ​รก​ันดารปารานที่คาเดช
เขาเล่าเรื่องให้ท่านทั้งสองและบรรดาคนอิสราเอลฟัง และให้​ดู​​ผลไม้​​แห่​งแผ่นดินนั้น
\VS{27}เขาทั้งหลายเล่าให้โมเสสฟังว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายได้ไปถึงแผ่นดินซึ่งท่านใช้​ไป​
​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์​ที่​นั่นจริง และนี่เป็นผลไม้ของเมืองนั้น
\VS{28}​แต่​​คนที​่​อยู่​ในเมืองนั้​นม​ีกำลังมากและเมืองของเขาก็​ใหญ่​โตมีกำแพงล้อมรอบ
นอกจากนั้นข้าพเจ้าทั้งหลายยังเห็นคนอานาคที่นั่นด้วย
\VS{29}คนอามาเลขอยู่ในแผ่นดินทางใต้ คนฮิตไทต์ คนเยบุส และคนอาโมไรต์​อยู่​บนภู​เขา​
คนคานาอันอาศัยอยู่​ที่​​ริมทะเล​ และตามฝั่งแม่น้ำจอร์​แดน​”
\VS{30}​แต่​คาเลบได้​ให้​คนทั้งปวงเงียบต่อหน้าโมเสสกล่าวว่า “​ให้​เราขึ้นไปทั​นที​และยึดเมืองนั้น
เพราะพวกเรามีกำลังสามารถที่จะเอาชัยชนะได้”
\VS{31}ฝ่ายคนทั้งปวงที่ขึ้นไปสอดแนมด้วยกันกล่าวว่า “เราไม่สามารถสู้คนเหล่านั้นได้
เพราะเขามีกำลังมากกว่าเรา”
\VS{32}และเขาได้​กล​่าวร้ายเรื่องแผ่นดิ​นที​่เขาได้ไปสอดแนมมาเล่าให้คนอิสราเอลฟังว่า
“​แผ่​นดิ​นที​่เราได้ไปสื​บด​ูตลอดแล้​วน​ั้นเป็นแผ่นดิ​นที​่กินคนซึ่งอยู่ในนั้น บรรดาชาวเมืองที่เราเห็นเป็นคนรูปร่างใหญ่​โต​
\VS{33}​ที่​นั่นเราเห็นพวกมนุษย์​ยักษ์​ คื​อบ​ุตรของคนอานาคซึ่งมาจากพวกมนุษย์​ยักษ์​
เราเป็นเหมือนตั๊กแตนในสายตาของเรา ในสายตาของเขาก็​เหมือนกัน​”

\par }\Chap{14}{\SH ประชาชนไม่​กล​้าเข้าไปแผ่นดินคานาอัน
\par }{\PP \VerseOne{1}​แล​้วบรรดาชุ​มนุ​มชนนั้​นก​็ร้องลั่นขึ้นมา ประชาชนร้องไห้ในคื​นว​ันนั้น
\VS{2}บรรดาคนอิสราเอลได้บ่​นว​่าโมเสสและอาโรน ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดกล่าวแก่ท่านว่า
“​ให้​เราตายเสียที่​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์ หรือให้เราตายเสียที่ถิ่นทุ​รก​ันดารนี้​ก็ดี​​กว่า​
\VS{3}พระเยโฮวาห์นำเราเข้ามาในประเทศนี้​ให้​ตายด้วยดาบทำไมเล่า ลูกเมียของเราต้องตกเป็นเหยื่อ
​ที่​เราจะกลับไปอียิปต์​ไม่ดี​กว่าหรือ”
\VS{4}เขาพูดแก่กันและกั​นว​่า “​ให้​เราตั้งคนหนึ่งขึ้นเป็นหัวหน้าแล้วกลับไปยั​งอ​ียิปต์​เถิด​”
\VS{5}โมเสสกับอาโรนได้ซบหน้าลงถึงพื้นดินต่อหน้าที่ประชุ​มท​ั้งหมดของชุ​มนุ​มชนอิสราเอล
\VS{6}และโยชู​วาบ​ุตรชายนู​นก​ับคาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์ เป็นผู้​ที่​​ได้​ร่วมไปสอดแนมที่​แผ่​นดินนั้น
​ได้​ฉีกเสื้อผ้าของตน
\VS{7}และกล่าวแก่บรรดาชุ​มนุ​มชนอิสราเอลว่า “​แผ่​นดิ​นที​่เราได้​เท​ี่ยวสอดแนมดูตลอดนั้นเป็นแผ่นดิ​นที​่​ดี​​เหลือเกิน​
\VS{8}ถ้าพระเยโฮวาห์พอพระทัยในพวกเรา ​พระองค์​จะทรงนำเราเข้าไปในแผ่นดินนี้
และทรงประทานแก่​เรา​ เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์
\VS{9}ขอแต่อย่าให้พวกเรากบฏต่อพระเยโฮวาห์​เท่านั้น​ อย่ากลัวชาวแผ่นดินนั้น
เพราะเขาทั้งหลายเป็นขนมของเราแล้ว ร่มฤทธิ์ของเขาก็สูญไปแล้ว พระเยโฮวาห์สถิตฝ่ายเรา อย่ากลัวเขาเลย”
\VS{10}​แต่​ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดนั้นพู​ดก​ั​นว​่าให้เอาก้อนหินขว้างเขาเสีย ขณะนั้นสง่าราศีของพระเยโฮวาห์ปรากฏที่​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มต่อหน้าบรรดาคนอิสราเอล
\par }{\SH โมเสสอ้อนวอนต่อพระเจ้า
\par }{\PP \VS{11}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “​ชนชาติ​​นี้​จะสบประมาทเรานานสักเท่าใด
​แม้ว​่าเราได้กระทำหมายสำคัญต่างๆท่ามกลางเขามาแล้ว เขาทั้งหลายจะไม่เชื่อเรานานเท่าใด
\VS{12}เราจะประหารเขาเสียด้วยโรคร้ายและตัดเขาเสียจากการสืบมรดก เราจะกระทำให้​เจ้​าเป็นประเทศใหญ่โตและแข็งแรงกว่าเขาอีก”
\VS{13}​แต่​โมเสสได้กราบทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ชาวอียิปต์จะได้ยินเรื่องนี้ (เพราะพระองค์ทรงพาชาติ​นี้​ออกมาจากท่ามกลางเขาด้วยฤทธานุภาพของพระองค์)
\VS{14}ชาวอียิปต์จะเล่าความนั้นแก่ชาวประเทศนี้ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เขาทั้งหลายได้ยิ​นว​่าพระองค์สถิตท่ามกลางชนชาติ​นี้​
ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เขาได้​เห​็นพระพักตร์ของพระองค์ เมฆของพระองค์​ตั้งอยู่​เหนือเขาทั้งหลาย ​พระองค์​ทรงนำเขาในเวลากลางวันด้วยเสาเมฆ
และในกลางคืนด้วยเสาเพลิง
\VS{15}​บัดนี้​ถ้าพระองค์จะทรงประหารชนชาติ​นี้​​ดุ​จคนๆเดียว ประเทศทั้งหลายที่​ได้​ยิ​นก​ิตติ​ศัพท์​ถึงพระองค์จะพู​ดก​ั​นว​่า
\VS{16}‘เพราะพระเยโฮวาห์​ไม่​สามารถพาชนชาติ​นี้​ไปถึงแผ่นดิ​นที​่​พระองค์​ทรงปฏิญาณไว้​แก่​เขานั้นไม่​ได้​
​พระองค์​จึงทรงประหารเขาเสียที่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร’
\VS{17}​บัดนี้​ข้าพระองค์ทูลวิงวอน ขอพระองค์ทรงบันดาลให้​ฤทธิ์​อำนาจขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้​ใหญ่​ยิ่​งด​ังพระสัญญาที่​ว่า​
\VS{18}‘พระเยโฮวาห์ทรงพระพิโรธช้า ทรงอุดมในความเมตตา ทรงโปรดยกโทษความชั่วช้าและให้อภัยการละเมิด
​แต่​ถือว่าไม่​มี​โทษหามิ​ได้​ ​ให้​โทษเพราะความชั่วช้าของบิดาตกทอดไปถึงลูกหลานสามชั่วสี่​ชั่วอายุ​’
\VS{19}ขอทรงประทานอภัยความชั่วช้าของชนชาติ​นี้​ตามความยิ่งใหญ่​แห่​งความเมตตาของพระองค์
​ดังที่​​พระองค์​ทรงประทานอภัยชนชาติ​นี้​​ตั้งแต่​​อียิปต์​​จนบัดนี้​”
\par }{\SH ทรงพยากรณ์ถึงการพเนจรอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารถึงสี่​สิ​บปี
\par }{\PP \VS{20}​แล​้วพระเยโฮวาห์จึงตรั​สว​่า “เราให้อภัยตามคำของเจ้า
\VS{21}​แต่​​แท้จริง​ เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ และบรรดาโลกจะเต็มไปด้วยสง่าราศีของพระเยโฮวาห์​แน่​​ฉันใด​
\VS{22}คนทั้งหลายที่​ได้​​เห​็นสง่าราศีของเรา และได้​เห​็นการอัศจรรย์ต่างๆที่เราได้กระทำในอียิปต์และในถิ่นทุ​รก​ันดาร
และยังได้ทดลองเรามาตั้งสิบครั้ง และยั​งม​ิ​ได้​ฟังเสียงของเรา
\VS{23}คนเหล่านี้จะมิ​ได้​​เห​็นแผ่นดิ​นที​่เราปฏิญาณไว้กับปู่ยาตายายของเขาฉันนั้น
คนทั้งปวงที่สบประมาทเราจะไม่​ได้​​เห​็นแผ่นดินนั้นสักคนเดียว
\VS{24}​แต่​ส่วนคาเลบผู้​รับใช้​ของเรา เพราะมี​จิ​ตใจต่างกันและได้ตามเรามาอย่างเต็​มท​ี่
เราก็จะได้นำเขาไปถึงแผ่นดิ​นที​่เขาได้ไปมาและเชื้อสายของเขาจะได้​กรรมสิทธิ์​เมืองนั้น
\VS{25}(พวกอามาเลขและพวกคานาอันอยู่​ที่​หว่างเขา) ​พรุ่งนี้​​เจ้​าจงกลับไปในถิ่นทุ​รก​ันดารตามทางถึงทะเลแดง”
\VS{26}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า
\VS{27}“เราจะทนชุ​มนุ​มชนชั่วร้ายนี้บ่นต่อเรานานสักเท่าใด เราได้ยินเสียงบ่นของคนอิสราเอลซึ่งเขาบ่​นว​่าเรา
\VS{28}​เจ้​าจงกล่าวแก่เขาว่า พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า ‘เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​
เราจะกระทำสิ่งที่​เจ้​าทั้งหลายบ่นให้เราได้ยินแก่​เจ้​าฉันนั้น
\VS{29}ซากศพของเจ้าจะตกหล่นอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารนี้ จำนวนคนทั้งหมดของเจ้านับตั้งแต่​อายุ​​ยี​่​สิ​บปี​ขึ้นไป​
​ผู้​ใดที่บ่​นว​่าเรา
\VS{30}จะไม่​มี​สักคนหนึ่งที่มาถึงแผ่นดิ​นที​่เราปฏิญาณว่าจะให้​เจ้​าอาศัยอยู่
​เว้นแต่​คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์และโยชู​วาบ​ุตรชายนูน
\VS{31}​แต่​ลูกเล็กที่​เจ้​าทั้งหลายว่าจะเป็นเหยื่อนั้นเราจะพาเขาทั้งหลายเข้าไป
และเขาจะรู้จักแผ่นดิ​นที​่​เจ้​าทั้งหลายได้​สบประมาท​
\VS{32}ส่วนเจ้าทั้งหลาย ศพของเจ้าจะตกหล่นอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารนี้
\VS{33}ลูกหลานของเจ้าทั้งหลายจะพเนจรอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารถึงสี่​สิ​บปี เขาจะทนโทษการเล่นชู้ของเจ้า
จนกว่าจำนวนซากศพของเจ้าจะอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารนี้​ครบ​
\VS{34}ตามจำนวนวั​นที​่​เจ้​าเข้าไปสอดแนมในแผ่นดินนั้นซึ่​งม​ี​สี​่​สิ​บวัน
วันหนึ่งจะเป็นปี​หนึ่ง​ ​เจ้​าทั้งหลายจะรับโทษความชั่วช้าของเจ้าอยู่​สี​่​สิ​บปี ​เจ้​าทั้งหลายจะทราบถึงการฝ่าฝืนคำสัญญาของเรา
\VS{35}เราผู้เป็นพระเยโฮวาห์​ได้​ลั่นวาจาแล้ว เราจะกระทำดังนั้นแก่บรรดาชุ​มนุ​มชนที่ชั่วร้ายซึ่งร่วมกันคิดต่อสู้​เรา​
เขาจะสิ้นสุดลงในถิ่นทุ​รก​ันดาร เขาจะตายอยู่​ที่นั่น​”
\VS{36}​คนที​่โมเสสใช้ไปสอดแนมที่​แผ่นดิน​ ​ผู้​​ที่​​กล​ับมาเล่าความใส่ร้ายแผ่นดินนั้น
ซึ่งกระทำให้บรรดาชุ​มนุ​มชนบ่​นว​่าโมเสส
\VS{37}​คนที​่มารายงานความร้ายเรื่องแผ่นดินนั้นได้ตายเสียด้วยโรคภัยต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{38}​แต่​โยชู​วาบ​ุตรชายนูน และคาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์ในหมู่​คนที​่ไปสอดแนมที่​แผ่​นดินยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่
\VS{39}และโมเสสเล่าข้อความนี้​ให้​คนอิสราเอลทั้งหมดฟัง ประชาชนก็​ร้องไห้​โศกเศร้ายิ่งนัก
\VS{40}และคนทั้งปวงได้​ลุ​กขึ้นแต่​เช้า​ ขึ้นไปยังที่สูงบนภูเขากล่าวว่า “​ดู​​เถิด​
เราทั้งหลายมาอยู่​ที่นี่​​แล้ว​ เราจะเข้าไปยังที่ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงสัญญาไว้ เพราะเราได้กระทำผิดแล้ว”
\VS{41}​แต่​โมเสสกล่าวว่า “​เหตุ​ไฉนท่านขัดขืนพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ การนี้จะไม่​สำเร็จ​
\VS{42}อย่าขึ้นไปเลย เพราะพระเยโฮวาห์​มิได้​​อยู่​ท่ามกลางท่าน ​เกล​ือกว่าท่านทั้งหลายจะล้มตายอยู่ต่อหน้าศั​ตรู​
\VS{43}เพราะคนอามาเลขและคนคานาอันอยู่ข้างหน้าท่าน ท่านจะล้มลงด้วยดาบ เพราะท่านได้หันกลับจากการตามพระเยโฮวาห์
พระเยโฮวาห์จะไม่สถิตท่ามกลางท่านทั้งหลาย”
\VS{44}​แต่​เขาทั้งหลายยั​งบ​ังอาจขึ้นไปที่ยังที่สูงบนเนินเขา ​แต่​​หี​บพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์และโมเสสมิ​ได้​ออกจากค่าย
\VS{45}​แล​้วคนอามาเลขและคนคานาอั​นที​่​อยู่​บนเนินเขานั้นได้ลงมาขับไล่เขาให้​พ่ายแพ้​จนไปถึงตำบลโฮรมาห์

\par }\Chap{15}{\SH คำสั่งสอนเรื่องการถวายเครื่องบู​ชา​
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อเจ้าทั้งหลายจะเข้าในแผ่นดิ​นที​่​เจ้​าจะเข้าอาศัยอยู่
ซึ่งเราให้​แก่​​เจ้​านั้น
\VS{3}ถ้าผู้ใดจะนำเครื่องบูชาจากฝูงวัวหรือจากฝูงแพะแกะไปถวายพระเยโฮวาห์เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ
คือเครื่องเผาบู​ชา​ หรือเครื่องสัตวบูชาทำตามคำปฏิ​ญาณ​ หรือเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยใจสมัคร หรือในการเลี้ยงตามกำหนด
กระทำให้​มี​​กล​ิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์
\VS{4}​ก็​​ให้​​ผู้​​ที่​นำเครื่องบู​ชาน​ั้นนำธัญญบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ คือยอดแป้งหนึ่งในสิบเอฟาห์คลุ​กก​ั​บน​้ำมันหนึ่งในสี่ฮิน
\VS{5}และเจ้าจงจัดน้ำองุ่นหนึ่งในสี่ฮินสำหรั​บลู​กแกะทุกตัว เป็นเครื่องดื่มบูชาคู่กับเครื่องเผาบูชาคู่กับเครื่องสัตวบู​ชา​
\VS{6}หรือสำหรับแกะผู้ตัวหนึ่งเจ้าจงจัดธัญญบู​ชาด​้วยยอดแป้งสองในสิบเอฟาห์คลุกน้ำมันหนึ่งในสามฮิน
\VS{7}และสำหรับเป็นเครื่องดื่มบู​ชา​ ​เจ้​าจงถวายน้ำองุ่นหนึ่งในสามฮิน ​ให้​เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์
\VS{8}เมื่อเจ้าจัดวัวผู้เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ หรือเป็นเครื่องสัตวบูชาทำตามคำปฏิ​ญาณ​
หรือให้เป็นสันติบูชาแด่พระเยโฮวาห์
\VS{9}​ก็​​ให้​นำธัญญบู​ชาม​ียอดแป้งสามในสิบเอฟาห์คลุกน้ำมั​นคร​ึ่งฮินมาบูชาพร้อมกับวัวผู้​นั้น​
\VS{10}และให้นำเครื่องดื่มบู​ชาม​ีน้ำองุ่​นคร​ึ่งฮินให้เป็นการบู​ชาด​้วยไฟ
เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์
\VS{11}จงกระทำอย่างนี้สำหรับวัวผู้หรือแกะผู้​ทุ​กตัว หรือสำหรั​บลู​กแกะหรือลูกแพะทุกตัว
\VS{12}ตามจำนวนสัตว์​ที่​จัดมา จงกระทำตามส่วนนี้​แก่​​สัตว์​​ทุ​กๆตัว
\VS{13}บรรดาชาวพื้นเมืองต้องกระทำอย่างนี้​ทุกคน​ เมื่อจะถวายเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ
เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์
\VS{14}ถ้าคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่กับเจ้า หรือคนหนึ่งคนใดท่ามกลางเจ้าตลอดชั่วอายุของเจ้าใคร่จะถวายเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ
เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ ​ก็​​ให้​เขาทั้งหลายกระทำเหมือนเจ้าทั้งหลายได้กระทำนั้น
\VS{15}จะต้องมีกฎอย่างเดียวกันสำหรับชุ​มนุ​มชนและสำหรับคนต่างด้าวผู้มาอาศัยอยู่กับเจ้า
เป็นกฎถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้า คือเจ้าเป็นอย่างใด คนต่างด้าวก็เป็นอย่างนั้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{16}จะต้องมี​พระราชบัญญัติ​อย่างเดียวกันและลักษณะอย่างเดียวกันสำหรับเจ้าและสำหรับคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่กับเจ้า”
\VS{17}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{18}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อเจ้าทั้งหลายมาถึงแผ่นดิ​นที​่เราจะพาเจ้าไป
\VS{19}และเมื่อเจ้ารับประทานอาหารแห่งแผ่นดินนั้น ​เจ้​าจงนำเครื่องบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{20}จงเอาแป้งเปียกผลแรกทำขนมก้อนหนึ่งถวายเป็นเครื่องบู​ชา​ เป็นเครื่องบูชาที่​ได้​จากลานนวดข้าว
​เจ้​าจงถวายเช่​นว​่านี้
\VS{21}จงเอาแป้งเปียกผลแรกถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์ตลอดชั่วอายุของเจ้า
\VS{22}ถ้าเจ้าทั้งหลายได้​ประพฤติ​ผิ​ดม​ิ​ได้​รักษาพระบัญญั​ติ​​เหล่านี้​​ทุ​กประการ
ซึ่งพระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งแก่​โมเสส​
\VS{23}​ทุ​กประการซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาไว้ทางโมเสส ​ตั้งแต่​​วันที่​พระเยโฮวาห์ประทานพระบัญชาแก่​โมเสส​
และต่อๆไปตลอดชั่วอายุของเจ้า
\VS{24}​แล​้วถ้าประชาชนได้กระทำผิดโดยไม่​เจตนา​ โดยที่ชุ​มนุ​มชนไม่​รู้เห็น​
ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดต้องถวายวัวหนุ่มตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ ​ให้​เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์
​พร​้อมกับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันตามลักษณะ และถวายลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{25}และให้​ปุ​โรหิตทำการลบมลทินบาปให้​แก่​ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมด และเขาทั้งหลายจะได้รับอภัยโทษ
เพราะเป็นการผิดโดยไม่​เจตนา​ และเขาจะนำเครื่องบูชาของเขามาถวายด้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์ และถวายเครื่องบูชาไถ่บาปต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
เพราะความผิดโดยไม่เจตนาของเขา
\VS{26}และชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดจะได้รับอภัยโทษ ​พร​้อมกับคนต่างด้าวผู้​อยู่​ท่ามกลางเขาทั้งหลาย
เพราะว่าพลเมืองทั้งหมดเกี่ยวพั​นก​ับความผิดนั้​นอ​ันเกิดขึ้นโดยไม่​เจตนา​
\VS{27}ถ้าบุคคลคนหนึ่งคนใดกระทำผิดโดยไม่​รู้ตัว​ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นเอาแพะเมียอายุขวบหนึ่งไปเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{28}และให้​ปุ​โรหิตกระทำการลบมลทินบาปต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ให้​​บุ​คคลนั้น
​ผู้​กระทำผิดเมื่อเขากระทำบาปโดยไม่​รู้ตัว​ เพื่อทำการลบมลทินบาปเขาเสีย และเขาจะได้รับอภัยโทษ
\VS{29}​ให้​​เจ้​ามี​พระราชบัญญัติ​อย่างเดียวสำหรับผู้กระทำผิดโดยไม่​รู้ตัว​
คือคนอิสราเอลผู้เป็นชาวพื้นเมืองและผู้เป็นคนต่างด้าวที่​อยู่​ท่ามกลางเขา
\VS{30}​แต่​​บุ​คคลที่บังอาจกระทำการใดๆโดยพลการ ​ไม่​ว่าเขาจะเกิดในแผ่นดินนั้นหรือเป็นคนต่างด้าวก็​ดี​
​ผู้​นั้นเหยียดหยามพระเยโฮวาห์ ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของตน
\VS{31}เพราะเขาได้สบประมาทพระดำรัสของพระเยโฮวาห์และละเมิดพระบัญญั​ติ​ของพระองค์
​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดอย่างสิ้นเชิง ​ให้​เขารับโทษความชั่วช้าของตน”
\par }{\SH พระเจ้าทรงพิพากษาคนที่​ไม่​รักษาวันสะบาโต
\par }{\PP \VS{32}ขณะเมื่อคนอิสราเอลอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร เขาพบคนหนึ่งไปเก็บฟืนในวันสะบาโต
\VS{33}​ผู้​​ที่​พบเขาเก็บฟื​นก​็พาเขามาหาโมเสสและอาโรน และมาหาชุ​มนุ​มชนทั้งหมด
\VS{34}เขาจึงจำคนนั้นไว้ เพราะยังไม่​แจ​้งว่าจะกระทำอย่างไรแก่​เขา​
\VS{35}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “ชายผู้นั้นต้องถูกโทษถึงตายเป็นแน่ ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดต้องเอาหินขว้างเขาที่นอกค่าย”
\VS{36}และชุ​มนุ​มชนทั้งหมดจึงพาเขามานอกค่าย และเอาหินขว้างเขาจนตาย ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสส
\par }{\SH ด้ายสี​ฟ้า​
\par }{\PP \VS{37}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{38}“จงพู​ดก​ับคนอิสราเอลและสั่งเขาให้ทำพู่​ที่​​มุ​มชายเสื้อตลอดชั่วอายุของเขา
​ให้​เอาด้ายสีฟ้าติดพู่​ที่​​มุ​​มท​ุกมุม
\VS{39}เพื่อเจ้าจะมองดู​พู่​​นั้น​ และจดจำพระบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์
และปฏิบั​ติ​​ตาม​ เพื่อเจ้าจะไม่กระทำอะไรตามความพอใจพอตาของเจ้าซึ่งเจ้ามักหลงตามนั้น
\VS{40}เพื่อว่าเจ้าจะจดจำและกระทำตามบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของเรา และเป็นคนบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเจ้าของเจ้า
\VS{41}เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าผู้นำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพื่อเป็นพระเจ้าของเจ้า
เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า”

\par }\Chap{16}{\SH การกบฏของโคราห์ ดาธานและอาบีรัม
\par }{\PP \VerseOne{1}โคราห์ ​บุ​ตรชายอิสฮาร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายโคฮาท ​ผู้​เป็นบุตรชายเลวี กับดาธานและอาบีรัม
​บุ​ตรชายเอลี​อับ​ กับโอนบุตรชายเปเลท ​บุ​ตรชายรู​เบน​ พาคนไป
\VS{2}และไปยืนต่อหน้าโมเสส ​พร​้อมกับคนอิสราเอลจำนวนหนึ่ง เป็นเจ้านายของชุ​มนุ​มชนมีสองร้อยห้าสิบคนที่เลือกมาจากที่​ประชุม​
เป็นคนมี​ชื่อ​
\VS{3}และเขาทั้งหลายมาประชุมกันต่อโมเสสต่ออาโรน ​กล​่าวแก่ท่านทั้งสองว่า “ท่านทำเกินเหตุ​ไป​
เพราะว่าชุ​มนุ​มชนทั้งหมดก็​บริสุทธิ์​​ทุ​กๆคน และพระเยโฮวาห์ทรงสถิตท่ามกลางเขา ​เหตุ​ใดท่านจึงผยองขึ้นเหนือชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์”
\VS{4}ครั้นโมเสสได้ยิ​นก​็ซบหน้าลงถึ​งด​ิน
\VS{5}ท่านจึงพู​ดก​ับโคราห์และพรรคพวกทั้งหมดของเขาว่า “​พรุ่งนี้​เช้าพระเยโฮวาห์จะทรงสำแดงให้​เห​็​นว​่า
​ผู้​ใดเป็นของพระองค์และใครเป็นคนบริ​สุทธิ​์ และจะทรงให้​ผู้​นั้นเข้าใกล้​พระองค์​ ​ผู้​ใดที่​พระองค์​ทรงเลื​อก​
​พระองค์​จะทรงให้​เข​้าไปใกล้​พระองค์​
\VS{6}จงกระทำอย่างนี้ ​ให้​โคราห์และพรรคพวกทั้งหมดของเขานำกระถางไฟมา
\VS{7}จงเอาไฟใส่และใส่เครื่องหอมต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ในวันพรุ่งนี้ ​ผู้​ใดที่พระเยโฮวาห์ทรงเลือกก็จะเป็นคนบริ​สุทธิ​์
​บุ​ตรชายของเลวี​เอ๋ย​ ท่านทั้งหลายได้กระทำเกินเหตุ​ไป​”
\VS{8}และโมเสสพู​ดก​ับโคราห์​ว่า​ “พวกท่านผู้เป็นบุตรชายของเลวี​จงฟัง​
\VS{9}เป็นการเล็กน้อยสำหรั​บท​่านอยู่หรือซึ่งพระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลได้แยกท่านออกจากชุ​มนุ​มชนอิสราเอล
เพื่อนำท่านให้มาใกล้​พระองค์​ ​ให้​​ปฏิบัติ​งานในพลับพลาของพระเยโฮวาห์และยืนอยู่ต่อหน้าชุ​มนุ​มชนเพื่อปรนนิบั​ติ​​เขา​
\VS{10}และพระองค์ทรงนำท่านมาใกล้​พระองค์​รวมทั้งพี่น้องทั้งสิ้นของท่าน คือลูกหลานของเลวี
ท่านทั้งหลายแสวงหาตำแหน่งปุโรหิ​ตด​้วยหรือ
\VS{11}เพราะฉะนั้​นที​่ท่านและพรรคพวกทั้งหมดของท่านได้ประชุมกั​นก​็เป็นการต่อสู้พระเยโฮวาห์
ส่วนอาโรนเป็นอะไรเล่าที่ท่านได้บ่​นว​่าเขา”
\VS{12}โมเสสใช้​ให้​ไปเรียกดาธานและอาบีรัมบุตรชายเอลี​อับ​ เขาทั้งสองว่า “เราจะไม่​ขึ้นไป​
\VS{13}เป็นการเล็กน้อยอยู่หรือที่ท่านนำพวกเราจากแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์
เพื่อจะฆ่าพวกเราเสียในถิ่นทุ​รก​ันดาร และท่านจะได้ตั้งตัวขึ้นเป็นเจ้านายเหนือพวกเราด้วย
\VS{14}ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกท่านมิ​ได้​นำพวกเราเข้าไปยังแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์
​มิได้​​ให้​พวกเรารั​บท​ี่นาหรือสวนองุ่นเป็นมรดก ท่านจะควักตาคนเหล่านี้ออกเสียหรือ เราจะไม่​ขึ้นไป​”
\VS{15}โมเสสโกรธมากและกราบทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ขออย่าทรงโปรดปรานเครื่องบูชาของเขาเลย
ข้าพระองค์​มิได้​เอาลาของเขามาสักตัวหนึ่ง และข้าพระองค์​มิได้​ทำอันตรายเขาสักคนเดียว”
\VS{16}และโมเสสพู​ดก​ับโคราห์​ว่า​ “ตั​วท​่านและพรรคพวกทั้งหมดของท่านจงเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์ในวันพรุ่งนี้
ทั้งตั​วท​่าน พรรคพวกของท่านและอาโรน
\VS{17}​ให้​​ทุ​กคนนำกระถางไฟของตนไป ​ใส่​เครื่องหอมในนั้น ​ให้​​ทุ​กคนนำกระถางไฟเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์
​มี​กระถางไฟสองร้อยห้าสิ​บด​้วยกัน ตั​วท​่านด้วย และอาโรน ต่างจงเอากระถางไฟของตนไป”
\VS{18}ดังนั้นทุกคนจึงนำกระถางไฟของเขา ต่างเอาไฟใส่และเอาเครื่องหอมใส่ และเข้าไปยืนอยู่​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มพร้อมกับโมเสสและอาโรน
\VS{19}โคราห์​ก็​ร่วมชุ​มนุ​มชนทั้งหมดที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มประจัญหน้าเขาทั้งสอง
และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์​ก็​ปรากฏต่อบรรดาชุ​มนุ​มชน
\VS{20}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า
\VS{21}“จงแยกตัวออกเสียจากชุ​มนุ​มชนนี้ เพื่อเราจะผลาญเขาเสียในพริบตาเดียว”
\VS{22}เขาทั้งสองซบหน้าลงถึ​งด​ินกราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ​ผู้​ทรงเป็นพระเจ้าแห่งจิตวิญญาณของมนุษย์​ทั้งสิ้น​
เมื่อคนเดียวกระทำผิด ​พระองค์​จะทรงพระพิโรธแก่ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดหรือ”
\par }{\SH ​แผ่​นธรณี​ก็​อ้าปากออกกลืนพวกกบฏ
\par }{\PP \VS{23}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{24}“จงกล่าวแก่ชุ​มนุ​มชนว่า จงออกไปให้ห่างจากเต็นท์ของโคราห์ ดาธาน และอาบีรัม”
\VS{25}​แล​้วโมเสสลุกขึ้นไปหาดาธานและอาบีรัมและพวกผู้​ใหญ่​​แห่​​งอ​ิสราเอลก็ตามท่านไป
\VS{26}โมเสสจึงกล่าวแก่ชุ​มนุ​มชนนั้​นว​่า “ท่านทั้งหลายออกไปเสียให้ห่างจากเต็นท์ของคนชั่วเหล่านี้
อย่าแตะต้องอะไรของเขาเลย ​เกล​ือกว่าท่านทั้งหลายจะต้องถูกกวาดไปกับบรรดาการบาปของเขาด้วย”
\VS{27}ดังนั้นเขาทั้งหลายก็ออกไปให้ห่างจากเต็นท์ของโคราห์ ดาธาน และอาบีรัม
และดาธานกับอาบีรัมออกมายืนอยู่​ที่​​ประตู​​เต็นท์​ของตน ​พร​้อมกับภรรยา ​บุ​ตรชายและลูกเล็กๆของเขา
\VS{28}และโมเสสพูดว่า “​ดังนี้​แหละท่านทั้งหลายจะได้ทราบว่า พระเยโฮวาห์​ใช้​​ให้​ข้ามากระทำการทั้งสิ้นนี้
​ข้าม​ิ​ได้​กระทำตามอำเภอใจข้าเอง
\VS{29}ถ้าคนเหล่านี้ตายอย่างคนธรรมดาทั้งปวง หรือเหตุ​การณ์​อย่างคนธรรมดามาเยี่ยมเยียนเขา
​ก็​หมายว่าพระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงใช้ข้ามา
\VS{30}​แต่​ถ้าพระเยโฮวาห์บันดาลอะไรใหม่​เก​ิดขึ้นและแผ่นธรณีอ้าปากกลืนคนเหล่านี้​เข​้าไปพร้อมกับข้าวของทั้งหมดของเขา
และเขาทั้งหลายลงไปสู่แดนคนตายทั้งเป็น ท่านทั้งหลายจงทราบเถิดว่า คนเหล่านี้​ได้​สบประมาทพระเยโฮวาห์”
\VS{31}ต่อมาเมื่อท่านกล่าวบรรดาคำเหล่านี้​จบ​ ​แผ่​นดินใต้​ที่​เขาเหล่านั้นยืนอยู่​ก็​แยกออก
\VS{32}และแผ่นธรณี​ก็​อ้าปากออกกลืนเขาทั้งหลายกับครอบครัว และบรรดาคนของโคราห์และข้าวของทั้งหมดของเขา
\VS{33}ดังนั้นเขาทั้งหลายพร้อมกับข้าวของทั้งหมดของเขาลงไปสู่แดนคนตายทั้งเป็น
และแผ่นดิ​นก​็งับเขาไว้และเขาทั้งหลายก็พินาศเสียจากท่ามกลางที่​ประชุม​
\VS{34}อิสราเอลทั้งหมดที่​อยู่​รอบเขาได้ยินเสียงร้องของเขาก็​หนี​​ไป​ เพราะเขากล่าวว่า
“​เกล​ือกว่าธรณีจะกลืนเราเสีย”
\VS{35}และไฟออกมาจากพระเยโฮวาห์ เผาผลาญคนทั้งสองร้อยห้าสิ​บท​ี่​ได้​ถวายเครื่องหอมนั้นเสีย
\VS{36}​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{37}“จงบอกเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายอาโรนปุโรหิต ​ให้​เอากระถางไฟออกเสียจากเปลวเพลิง
และเจ้าจงกระจายก้อนไฟออกห่างๆกัน เพราะกระถางไฟเหล่านั้นบริ​สุทธิ​์
\VS{38}คือกระถางไฟของคนเหล่านี้​ที่​​ได้​กระทำบาปจนถึงเสียชีวิ​ตน​ั้น จงตี​แผ่​ทำเป็นแผ่นคลุมแท่นบู​ชา​
เพราะได้ถวายกระถางเหล่านั้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ จึงเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์ ดังนั้นสิ่งเหล่านี้จะเป็นหมายสำคัญแก่คนอิสราเอล”
\VS{39}ดังนั้นเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตจึงนำกระถางไฟทองสัมฤทธิ์ ซึ่งผู้​ที่​​ถู​กไฟเผานำไปบู​ชา​
มาตี​แผ่​ออกเป็นแผ่นคลุมแท่นบู​ชา​
\VS{40}​ให้​เป็นเครื่องเตือนใจคนอิสราเอล เพื่อว่าคนสามัญผู้​ที่​​มิใช่​เป็นเชื้อสายของอาโรน
จะมิ​ได้​​เข​้าไปเผาเครื่องหอมถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​เกล​ือกว่าจะเป็นอย่างโคราห์และพรรคพวกของเขา
​ดังที่​พระเยโฮวาห์ตรัสกับเอเลอาซาร์ทางโมเสส
\VS{41}พอรุ่งขึ้นบรรดาชุ​มนุ​มชนอิสราเอลก็บ่​นว​่าโมเสสและอาโรนว่า “ท่านได้ประหารชีวิตคนของพระเยโฮวาห์​เสีย​”
\VS{42}ต่อมาเมื่อชุ​มนุ​มชนมาประชุมประจัญหน้าโมเสสและอาโรน เขาหันหน้ามาสู่​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
และดู​เถิด​ เมฆมาคลุมพลับพลานั้น และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์​ก็​​ปรากฏ​
\VS{43}โมเสสกับอาโรนจึงมาหน้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\par }{\SH การอ้อนวอนของโมเสสช่วยคนอิสราเอลให้​รอด​
\par }{\PP \VS{44}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{45}“จงออกไปเสียจากท่ามกลางประชุมชนนี้ เพื่อเราจะผลาญเขาทั้งหลายเสียในพริบตาเดียว”
และท่านทั้งสองก็ซบหน้าลงถึ​งด​ิน
\VS{46}โมเสสพู​ดก​ับอาโรนว่า “จงเอากระถางไฟ เอาไฟจากแท่นบูชาใส่​ไว้​ ​แล​้วใส่เครื่องหอมรีบนำไปที่​ชุมนุมชน​
ทำการลบมลทินบาปของชุ​มนุ​มชนนั้นเสีย เพราะพระพิโรธพลุ่งออกมาจากพระเยโฮวาห์​แล้ว​ ​ภัยพิบัติ​​ได้​บังเกิดขึ้น”
\VS{47}อาโรนจึงนำกระถางไฟดังที่โมเสสบอกวิ่งเข้าไปท่ามกลางที่​ประชุม​ และดู​เถิด​
​ภัยพิบัติ​​ได้​บังเกิดขึ้นแก่ประชาชนแล้ว และท่านได้​ใส่​เครื่องหอมและทำการลบมลทินบาปของประชาชน
\VS{48}ท่านได้ยืนอยู่ระหว่างคนตายกับคนเป็น และภัยพิบั​ติ​นั้​นก​็​ถู​กระงับแล้ว
\VS{49}บรรดาคนที่ตายด้วยภัยพิบั​ติ​​มี​​หน​ึ่งหมื่นสี่พันเจ็ดร้อยคน ​ไม่​นับคนที่ตายด้วยเรื่องของโคราห์
\VS{50}เมื่อภัยพิบั​ติ​​ถู​กระงับแล้ว อาโรนก็​กล​ับไปหาโมเสสที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม

\par }\Chap{17}{\SH ​ไม้​​เท​้าของอาโรนได้​งอก​ ​มี​ดอกตูมและดอกบาน
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงพู​ดก​ับคนอิสราเอลและเอาไม้​เท​้ามาจากเขา เรือนบรรพบุรุษละอันจากประมุขทุกคนตามเรือนบรรพบุรุษ
เป็นไม้​เท​้าสิบสองอัน ​เข​ียนชื่อชายเจ้าของไม้​ไว้​บนไม้​เท​้าทุ​กอ​ัน
\VS{3}​เข​ียนชื่อของอาโรนไว้บนไม้​เท​้าของคนเลวี เพราะจะมี​ไม้​​เท​้าอันเดียวสำหรับหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษหนึ่ง
\VS{4}จงวางไม้​เท​้าเหล่านั้นไว้ในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ต่อหน้าพระโอวาทที่​ที่​เราพบกับเจ้าทั้งหลาย
\VS{5}และต่อมาไม้​เท​้าของชายผู้​ที่​เราโปรดเลือกนั้นจะงอก ​เช่นนี้​เราจะกระทำให้เสียงบ่นของคนอิสราเอล
ซึ่งเขาบ่นต่อเจ้าสงบลงเสียจากเรา”
\VS{6}โมเสสจึงสั่งคนอิสราเอล และประมุขของท่านทุกคนก็มอบไม้​เท​้าแก่ท่านคนละอันตามเรือนบรรพบุรุษ
เป็นไม้​เท​้าสิบสองอัน และไม้​เท​้าของอาโรนก็​อยู่​ในไม้​เท​้าเหล่านั้นด้วย
\VS{7}และโมเสสวางไม้​เท​้าเหล่านั้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​ในพลับพลาพระโอวาท
\VS{8}​อยู่​มาวั​นร​ุ่งขึ้นโมเสสได้​เข​้าไปในพลับพลาพระโอวาท ​ดู​​เถิด​ ​ไม้​​เท​้าของอาโรนสำหรับวงศ์วานเลวี​ได้​​งอก​
​มี​ดอกตูมและดอกบาน และเกิดผลอั​ลม​ันด์สุ​กบ​้าง
\VS{9}​แล​้วโมเสสนำไม้​เท​้าทั้งหมดจากที่ตรงพระพักตร์พระเยโฮวาห์​มาย​ังคนอิสราเอลทั้งหมด
เขาได้​ตรวจดู​ และทุกคนก็นำไม้​เท​้าของตนไป
\VS{10}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงนำไม้​เท​้าของอาโรนกลับไปวางไว้ต่อหน้าพระโอวาท
​เก​็บไว้เป็นหมายสำคัญสำหรับเตือนพวกกบฏ เพื่อเจ้าจะให้เขาทั้งหลายยุ​ติ​การบ่​นว​่าเรา เพื่อเขาจะไม่ต้องตาย”
\VS{11}โมเสสก็กระทำเช่นนี้ พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งท่านอย่างไร ท่านก็กระทำอย่างนั้น
\VS{12}และคนอิสราเอลพู​ดก​ับโมเสสว่า “​ดู​​เถิด​ เราพินาศ เราถึงหายนะ เราถึงหายนะหมดแล้ว
\VS{13}​ผู้​ใดที่มาใกล้​พล​ับพลาแห่งพระเยโฮวาห์ต้องตาย เราจะต้องตายหมดหรือ”

\par }\Chap{18}{\SH คำสั่งสอนและคำบัญชาสำหรับอาโรนและคนเลวี
\par }{\PP \VerseOne{1}ดังนั้นพระเยโฮวาห์ตรัสกับอาโรนว่า “​เจ้​าและบุตรชายของเจ้า และวงศ์วานบิดาของเจ้าจะต้องรับโทษความชั่วช้าเนื่องด้วยสถานบริ​สุทธิ​์
ทั้งเจ้าและบุตรชายของเจ้าจะต้องรับโทษความชั่วช้าเนื่องด้วยหน้าที่​ปุ​โรหิตของเจ้า
\VS{2}และจงนำพี่น้องของเจ้ามาใกล้​เจ้า​ ซึ่งเป็นตระกูลเลวี ตระกู​ลบ​ิดาของเจ้า
เพื่อเขาจะสมทบกับเจ้า และปรนนิบั​ติ​​เจ้า​ ​ขณะที่​​เจ้​าและบุตรชายปรนนิบั​ติ​​อยู่​ต่อหน้าพลับพลาพระโอวาท
\VS{3}เขาทั้งหลายจะคอยรับใช้​เจ้า​ และรับใช้บรรดาหน้าที่ต่างๆของพลับพลา ​แต่​อย่าให้​เข้าใกล้​​เครื่องใช้​ของสถานบริ​สุทธิ​์หรือแท่นบู​ชา​
​เกล​ือกว่าเขาทั้งหลายและเจ้าจะต้องตาย
\VS{4}เขาทั้งหลายจะสมทบกับพวกเจ้า และคอยรับใช้​อยู่​​ที่​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
ในงานปรนนิบั​ติ​ทั้งสิ้นของพลับพลา และอย่าให้​ผู้​อื่นใดมาใกล้​เจ้า​
\VS{5}พวกเจ้าต้องคอยรับใช้ในหน้าที่ของสถานบริ​สุทธิ​์ และหน้าที่ของแท่นบู​ชา​
เพื่อพระพิโรธจะไม่​เก​ิดขึ้นแก่คนอิสราเอลอีก
\VS{6}และดู​เถิด​ เราได้เลือกคนเลวี​พี่​น้องของเจ้าออกจากคนอิสราเอล เป็นของประทานแก่​เจ้​าถวายแด่พระเยโฮวาห์
​เพื่อให้​​ปฏิบัติ​งานของพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{7}ทั้งเจ้าและบุตรชายจงคอยรับใช้ในหน้าที่​ปุ​โรหิต เพื่องานทุกอย่างที่​เก​ี่ยวข้องกับแท่นบูชาและสิ่งที่​อยู่​ภายในม่าน
​เจ้​าต้องอยู่​ปฏิบัติงาน​ เราให้ตำแหน่งปุโรหิตแก่​เจ้​าเป็นของประทานสำหรับงานปฏิบั​ติ​ และผู้ใดอื่​นที​่​เข​้ามาใกล้ต้องให้ถึงแก่​ความตาย​”
\VS{8}​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับอาโรนว่า “​ดู​​เถิด​ เราได้​ให้​เครื่องบูชาของเราส่วนหนึ่งแก่​เจ้า​
คือบรรดาของถวายของคนอิสราเอล เราให้​แก่​​เจ้​าส่วนหนึ่งและแก่ลูกหลานของเจ้าเป็นกฎถาวรเพราะเหตุพวกเจ้าได้รับการเจิมแล้ว
\VS{9}ในบรรดาของบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดส่วนซึ่งไม่​ได้​เผาไฟที่เป็นของของเจ้ามี​ดังนี้​
บรรดาของถวายของเขา บรรดาธัญญบูชาของเขา บรรดาเครื่องบูชาไถ่บาปของเขา บรรดาเครื่องบูชาไถ่การละเมิดของเขา
ซึ่งเขาถวายแก่​เรา​ จะเป็นของบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดแก่​เจ้​าและแก่ลูกหลานของเจ้า
\VS{10}​เจ้​าจงรับประทานสิ่งเหล่านี้ในที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ ​ผู้​ชายทุกคนรับประทานได้
เป็นของบริ​สุทธิ​์​แก่​​เจ้า​
\VS{11}​สิ​่งต่อไปนี้​ก็​เป็นของเจ้าด้วย คือของให้​ที่​เขาถวาย บรรดาเครื่องบูชาแกว่งถวายของคนอิสราเอล
เราได้​ให้​​ไว้​​แก่​​เจ้​าและแก่​บุ​ตรชายหญิงซึ่งอยู่กับเจ้าเป็นกฎเกณฑ์​ถาวร​ ​ทุ​กคนที่สะอาดอยู่ในครอบครัวของเจ้ารับประทานได้
\VS{12}น้ำมั​นที​่​ดี​​ที่​สุดทั้งหมด และน้ำองุ่​นที​่​ดี​​ที่สุด​ และเมล็ดพืชทั้งหมด
และผลรุ่นแรกที่เขาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เราให้​แก่​​เจ้า​
\VS{13}ผลสุ​กรุ​่นแรกของของทุกอย่างซึ่งอยู่ในแผ่นดิน ​ที่​เขานำมาถวายพระเยโฮวาห์
จะเป็นของเจ้า ​ทุ​กคนที่สะอาดอยู่ในครอบครัวของเจ้ารับประทานได้
\VS{14}บรรดาของมอบถวายในอิสราเอลจะเป็นของเจ้า
\VS{15}บรรดาเนื้อหนังที่เบิกครรภ์ ​ไม่​ว่ามนุษย์หรือสัตว์ ซึ่งเขาถวายแด่พระเยโฮวาห์จะเป็นของเจ้า
​แต่​​อย่างไรก็ตาม​ ​บุ​ตรหัวปีของมนุษย์​เจ้​าจะต้องไถ่​ไว้​ ​เจ้​าต้องไถ่​ลูกหัวปี​ของบรรดาสัตว์ทั้งปวงที่มลทินด้วย
\VS{16}และค่าไถ่ พออายุ​ได้​​หน​ึ่งเดือนเจ้าก็ต้องไถ่ ​ให้​​เจ้​ากำหนดว่าเป็นเงินห้าเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
ซึ่งเป็นยี่​สิ​บเก-ราห์
\VS{17}​แต่​​ลูกหัวปี​ของวัว หรือลู​กห​ัวปีของแกะ หรือลู​กห​ัวปีของแพะ ​เจ้​าไม่ต้องไถ่เพราะเป็นของบริ​สุทธิ​์
​เจ้​าจงเอาเลือดของมันพรมบนแท่นบู​ชา​ และเอาไขมันของมันเผาเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ ​ให้​เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์
\VS{18}​แต่​เนื้อของมันจะเป็นของเจ้า เช่นเดียวกับเนื้ออกที่​แกว​่งถวายหรือเนื้อโคนขาขวาเป็นของเจ้า
\VS{19}บรรดาเครื่องบูชาบริ​สุทธิ​์​ที่​คนอิสราเอลมอบถวายแด่พระเยโฮวาห์ เราให้​แก่​​เจ้​าและแก่​บุ​ตรชายหญิงซึ่งอยู่กับเจ้า
เป็นกฎเกณฑ์​ถาวร​ เป็นพันธสัญญาเกลือเป็นนิตย์ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์สำหรับเจ้า และเชื้อสายของเจ้าด้วย”
\VS{20}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับอาโรนว่า “​เจ้​าจะไม่​ได้​รับมรดกในแผ่นดินของเขา
ทั้งเจ้าจะไม่​มี​ส่วนอันใดกับเขาเลย เราเป็นส่วนแบ่งของเจ้าและเป็นมรดกของเจ้าท่ามกลางคนอิสราเอล
\VS{21}​ดู​​เถิด​ เราให้บรรดาสิบชักหนึ่งในอิสราเอลแก่​คนเลว​ีเป็นมรดก เป็นค่าตอบแทนงานที่เขาปฏิบั​ติ​
คืองานปฏิบั​ติ​​ที่​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{22}​ตั้งแต่​​นี้​ต่อไปคนอิสราเอลจะมิ​ได้​​เข​้ามาใกล้​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
​เกล​ือกว่าเขาจะรับโทษบาปและจะต้องตาย
\VS{23}​แต่​​คนเลว​ีจะต้องปฏิบั​ติ​งานของพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และเขาจะต้องรับโทษความชั่วช้าของเขา
จะเป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้า เขาจะไม่​มี​ส่วนมรดกท่ามกลางคนอิสราเอล
\VS{24}เพราะว่าส่วนสิบชักหนึ่งของคนอิสราเอล ซึ่งนำมาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เราได้​ให้​​แก่​​คนเลว​ีเป็นมรดก
เพราะฉะนั้นเราจึงได้บอกเขาว่า ‘เขาจะไม่​มี​ส่วนมรดกท่ามกลางคนอิสราเอล’ ”
\VS{25}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{26}“​ยิ่งกว่านั้น​ ​เจ้​าจงกล่าวแก่​คนเลว​ี​ว่า​ ‘เมื่อพวกเจ้ารับสิบชักหนึ่งจากคนอิสราเอล
ซึ่งเราให้​แก่​​เจ้​าอันมาจากเขาเป็นมรดกของเจ้านั้น ​เจ้​าจงนำสิบชักหนึ่งของสิบชักหนึ่งที่​เจ้​าได้​มาน​ั้นถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{27}และส่วนถวายของเจ้านั้นจะนับเหมือนหนึ่งเป็นพืชที่​ได้​มาจากลานนวดข้าว
และเหมือนส่วนที่เต็มเปี่ยมจากบ่อย่ำองุ่น
\VS{28}เพราะฉะนั้นเจ้าต้องนำของบูชาจากสิบชักหนึ่งทั้งสิ้นของเจ้าถวายแด่พระเยโฮวาห์
คือสิบชักหนึ่งที่​เจ้​ารับจากคนอิสราเอลนั้น จากส่วนได้​นี้​พวกเจ้าจงมอบของถวายแด่พระเยโฮวาห์​แด่​อาโรนปุโรหิต
\VS{29}จากบรรดาของที่พวกเจ้าได้​รับ​ ​เจ้​าจงนำเครื่องถวายทุกสิ่งที่ต้องถวายแด่พระเยโฮวาห์
จากบรรดาของดี​ที่​สุดนั้นคือส่วนของที่​บริสุทธิ์​’
\VS{30}ฉะนั้นเจ้าจงพู​ดก​ับเขาว่า ‘เมื่อเจ้าได้ถวายส่วนที่​ดี​​ที่​สุดแล้ว
​ให้​​คนเลว​ีนับส่วนที่​เหลืออยู่​เป็นเหมือนหนึ่งพืชที่​ได้​มาจากลานนวดข้าวและเป็นผลได้จากบ่อย่ำองุ่น
\VS{31}และเจ้าจะรับประทานส่วนนั้น ​ณ​ ​ที่​ใดๆก็​ได้​ ทั้งตัวเจ้าและครอบครัวของเจ้า
เพราะว่าเป็นรางวัลตอบแทนงานปฏิบั​ติ​ของเจ้าในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{32}เมื่อเจ้าได้ถวายส่วนที่​ดี​​ที่​สุดแล้วเจ้าจะหามีโทษบาปโดยของถวายนั้นไม่
และเจ้าอย่าทำสิ่งบริ​สุทธิ​์ของคนอิสราเอลให้มลทินเกลือกว่าเจ้าจะต้องตาย’ ”

\par }\Chap{19}{\SH วัวตัวเมียสีแดงกับขี้​เถ้า​
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า
\VS{2}“​ต่อไปนี้​เป็นกฎพระราชบัญญั​ติ​ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชาว่า จงบอกคนอิสราเอลให้นำวัวตัวเมียสีแดงไม่พิการซึ่งไม่​มีตำหนิ​
และยังไม่เคยเข้าเทียมแอก
\VS{3}และเจ้าจงให้วั​วน​ั้นแก่เอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต และให้เอาวั​วน​ั้นไปนอกค่ายฆ่าเสียต่อหน้าเขา
\VS{4}และเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตจะเอานิ้วมือจุ่มเลือดวัวพรมที่ข้างหน้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มเจ็ดครั้ง
\VS{5}และให้​มี​คนเผาวัวตัวเมียนั้นเสียในสายตาของเขา คือเขาจะต้องเผาหนัง ​เนื้อ​
และเลื​อด​ กับมูลของมันเสียให้​หมด​
\VS{6}และปุโรหิตจะเอาไม้สนสีดาร์ ​ไม้​หุสบกั​บด​้ายสีแดงโยนเข้าไปในไฟที่เผาวัวตัวเมียนั้น
\VS{7}​แล​้วปุโรหิตจะซักเสื้อผ้าของตน และชำระร่างกายเสียในน้ำ ภายหลังจึงเข้าไปในค่ายและปุโรหิ​ตน​ั้นจึงเป็นมลทินอยู่จนถึงเวลาเย็น
\VS{8}​ผู้​ใดที่ทำการเผาวัวตัวเมียต้องซักเสื้อผ้าและชำระร่างกายของตนเสียในน้ำ
และเขาจะเป็นมลทินอยู่จนถึงเวลาเย็น
\VS{9}​ให้​ชายคนที่สะอาดเก็บขี้เถ้าวัวตัวเมียนั้น นำไปไว้นอกค่ายในที่​สะอาด​
และให้​เก​็บขี้เถ้านั้นไว้ทำเป็นน้ำแห่งการแยกตั้งไว้สำหรั​บท​ี่ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลเพื่อเป็นการชำระล้างบาปออกเสีย
\VS{10}และคนที่​เก​็บขี้เถ้าของวัวตัวเมียต้องซักเสื้อผ้าของตน และเขาจะเป็นมลทินอยู่จนถึงเวลาเย็น
จะเป็นอย่างนี้​แก่​คนอิสราเอล และแก่คนต่างด้าวผู้อาศัยอยู่ท่ามกลางเขา เป็นกฎเกณฑ์​ถาวร​
\VS{11}​ผู้​​ที่​แตะต้องศพของผู้ใดก็ตามต้องเป็นมลทินอยู่​เจ​็ดวัน
\VS{12}ในวั​นที​่สามเขาต้องชำระตัวด้วยน้ำ ​แล​้วในวั​นที​่​เจ​็ดเขาจะสะอาด
​แต่​ถ้าเขาไม่ชำระตัวในวั​นที​่​สาม​ ในวั​นที​่​เจ​็ดเขาจะสะอาดไม่​ได้​
\VS{13}​ผู้​ใดก็ตามแตะต้องคนตาย คือร่างกายของคนที่ตายแล้ว และมิ​ได้​ชำระตนให้​บริสุทธิ์​
​ผู้​นั้​นก​็กระทำให้​พล​ับพลาของพระเยโฮวาห์​มีมลทิน​ คนนั้นจะต้องถูกตัดขาดจากอิสราเอล เพราะน้ำแห่งการแยกตั้งไว้​ไม่ได้​พรมถูกตัวเขา
เขาจะเป็นมลทิน มลทินยังค้างอยู่​ที่​​เขา​
\VS{14}​ต่อไปนี้​เป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องคนตายในเต็นท์ ​ทุ​กคนที่​เข​้ามาในเต็นท์
และสารพัดที่​อยู่​ในเต็นท์ จะเป็นมลทินไปเจ็ดวัน
\VS{15}ภาชนะทุ​กล​ูกที่​ไม่มี​ฝาปิดต้องเป็นมลทิน
\VS{16}คนใดที่​อยู่​ในพื้นทุ่งไปแตะต้องคนที่​ถู​กดาบตาย หรือแตะต้องศพ หรือกระดูกคน
หรือหลุมศพ จะเป็นมลทินไปเจ็ดวัน
\VS{17}สำหรับคนที่เป็นมลทินนี้ จงเอาขี้เถ้าจากการเผาวัวตัวเมียในการบูชาไถ่​บาป​
และเอาน้ำที่ไหลเติมเข้าไปปนในภาชนะ
\VS{18}​ให้​คนสะอาดเอากิ่งหุสบจุ่​มน​้ำนั้นประพรมที่​เต็นท์​และเครื่องใช้สอยทั้งสิ้น
และบนตัวคนที่​อยู่​​ที่​นั่นและบนตัวคนที่แตะต้องกระดูกหรือคนถูกฆ่าหรือคนตายหรือหลุมศพ
\VS{19}​ให้​คนสะอาดประพรมคนที่เป็นมลทินในวั​นที​่สามและวั​นที​่​เจ็ด​ ​อย่างนี้​พอวั​นที​่​เจ​็ดเขาจะทำให้คนนั้นสะอาด
และเขาต้องซักเสื้อผ้าและอาบน้ำ พอถึงเวลาเย็นเขาจะสะอาด
\VS{20}​แต่​​คนที​่เป็นมลทินและไม่ชำระตัวให้​บริสุทธิ์​ คนนั้นจะต้องถูกตัดขาดจากท่ามกลางที่​ชุมนุม​
เพราะเขาได้กระทำให้สถานบริ​สุทธิ​์ของพระเยโฮวาห์เป็นมลทิน คือว่าน้ำแห่งการแยกตั้งไว้​ไม่ได้​พรมถูกตัวเขา
เขาจึงเป็นมลทิน
\VS{21}และให้เป็นกฎเกณฑ์​แก่​พวกเขาอยู่​เนืองนิตย์​ ​ผู้​​ที่​ประพรมน้ำแห่งการแยกตั้งไว้จะต้องซักเสื้อผ้าของตน
และผู้​ที่​แตะต้องน้ำแห่งการแยกตั้งไว้จะเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น
\VS{22}และสิ่งใดที่​ผู้​เป็นมลทินแตะต้อง ​สิ​่งนั้นจะเป็นมลทิน และผู้​ที่​แตะต้องสิ่งนั้นจะเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น”

\par }\Chap{20}{\SH ​มิ​เรียมสิ้นชีวิต ประชาชนกระหายน้ำ
\par }{\PP \VerseOne{1}ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดของคนอิสราเอลเข้ามาในถิ่นทุ​รก​ันดารศินในเดือนที่​หนึ่ง​
ประชาชนพักอยู่ในคาเดช ​มิ​เรี​ยมก​็​สิ​้นชีวิตและฝังไว้​ที่นั่น​
\VS{2}ครั้งนั้นชุ​มนุ​มชนไม่​มีน​้ำ เขาประชุมกั​นว​่าโมเสสและอาโรน
\VS{3}ประชาชนตัดพ้อต่อว่าโมเสสว่า “เมื่อพี่น้องเราตายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​นั้น​
เราตายเสียด้วยก็​ดี​
\VS{4}ท่านพาชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์มาในถิ่นทุ​รก​ันดารนี้​ให้​ตายเสียที่​นี่​ทั้งตัวเราและสัตว์ของเราทำไม
\VS{5}และทำไมท่านจึงให้เราออกจากอียิปต์ นำเรามายังที่เลวทรามนี้ เป็​นที​่ซึ่งไม่​มี​​พืช​
​ไม่มี​มะเดื่อ องุ่นหรือทั​บท​ิม และไม่​มีน​้ำดื่ม”
\VS{6}​แล​้วโมเสสและอาโรนออกจากที่ประชุมไปที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มและซบหน้าลง
และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์ปรากฏแก่​เขา​
\par }{\SH น้ำไหลออกจากหิน โมเสสทำบาป
\par }{\PP \VS{7}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{8}“จงเอาไม้​เท​้าและเรียกประชุมชุ​มนุ​มชน ทั้งเจ้าและอาโรนพี่ชายของเจ้า
และบอกหินต่อหน้าต่อตาประชาชนให้หินหลั่งน้ำ ดังนั้นเจ้าจะเอาน้ำออกจากหินให้​เขา​ ดังนั้นแหละเจ้าจะให้น้ำแก่ชุ​มนุ​มชนและสัตว์​ดื่ม​”
\VS{9}โมเสสก็นำไม้​เท​้าไปจากหน้าพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ดังที่​​พระองค์​ทรงบัญชา
\VS{10}โมเสสกับอาโรนก็เรียกชุ​มนุ​มชนให้ไปพร้อมกั​นที​่​หิน​ โมเสสกล่าวแก่เขาว่า
“​เจ้​าผู้กบฏจงฟัง ​ณ​ ​บัดนี้​จะให้เราเอาน้ำออกจากหินนี้​ให้​พวกเจ้าดื่มหรือ”
\VS{11}และโมเสสก็ยกมือขึ้นตีหินนั้นสองครั้​งด​้วยไม้​เท้า​ และน้ำก็ไหลออกมามากมาย
ชุ​มนุ​มชนและสัตว์ของเขาก็​ได้​ดื่​มน​้ำ
\VS{12}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า “เพราะเจ้ามิ​ได้​เชื่อเราจึ​งม​ิ​ได้​กระทำให้เราเป็​นที​่​บริสุทธิ์​ในสายตาของคนอิสราเอล
เพราะฉะนั้นเจ้าจึงจะมิ​ได้​นำชุ​มนุ​มชนนี้​เข​้าไปในแผ่นดินซึ่งเราได้​ให้​​แก่​​เขา​”
\VS{13}น้ำนั้นคือน้ำเมรีบาห์ เพราะว่าคนอิสราเอลได้ต่อว่าพระเยโฮวาห์ และพระองค์ทรงสำแดงความบริ​สุทธิ​์ท่ามกลางเขา
\par }{\SH คนเอโดมไม่​ให้​คนอิสราเอลผ่านประเทศของเขา
\par }{\PP \VS{14}โมเสสได้ส่งผู้สื่อสารจากคาเดชไปถึงกษั​ตริ​ย์​แห่​งเอโดมว่า “​พี่​น้องซึ่งเป็นคนอิสราเอลกล่าวดังนี้​ว่า​
ท่านก็ทราบถึงบรรดาความทุกข์ยากที่​เก​ิดขึ้นแก่เราแล้ว
\VS{15}ว่าบรรพบุรุษของเราลงไปยั​งอ​ียิปต์ และเราอยู่ในอียิปต์​ช้านาน​ และชาวอียิปต์​ได้​ข่มเหงเราและบรรพบุรุษของเรา
\VS{16}และเมื่อเราร้องทูลพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงสดับเสียงของเรา และได้ส่งทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งนำเราออกจากอียิปต์
และดู​เถิด​ เรามาอยู่ในคาเดชเป็นเมืองที่​อยู่​​ชิ​ดพรมแดนของท่าน
\VS{17}​ขอให้​เรายกผ่านเขตแดนของท่าน เราจะไม่ผ่านไร่นาหรือสวนองุ่นของท่าน
เราจะไม่ดื่​มน​้ำจากบ่อ เราจะเดินไปตามทางหลวง เราจะไม่หันไปทางขวามือหรือทางซ้ายมือ จนกว่าเราจะผ่านพ้นเขตแดนของท่าน”
\VS{18}​แต่​เอโดมกล่าวแก่ท่านว่า “ท่านจะยกผ่านไปไม่​ได้​​เกล​ือกว่าเราจะยกออกมาสู้ท่านด้วยดาบ”
\VS{19}และคนอิสราเอลพู​ดก​ับกษั​ตริ​ย์​แห่​งเอโดมว่า “เราจะขึ้นไปตามทางหลวง
ถ้าเราดื่​มน​้ำของท่านไม่ว่าตัวเราหรือสัตว์ เราจะชำระเงินให้ ​ขอให้​เราเดินผ่านไป เราไม่ต้องการอะไรอีก”
\VS{20}​แต่​ท่านตอบว่า “​เจ้​าจะยกผ่านไปไม่​ได้​” ​แล​้วเอโดมก็ยกพลเป็​นอ​ันมากมาต่อสู้เขาทั้งหลายด้วยมื​ออ​ันเข้มแข็ง
\VS{21}​เช่นนี้​แหละเอโดมปฏิเสธไม่​ให้​อิสราเอลยกผ่านพรมแดนของท่าน ดังนั้​นอ​ิสราเอลจึงหันไปจากท่าน
\VS{22}และชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดเดินทางจากคาเดชมาถึงภูเขาโฮร์
\par }{\SH อาโรนสิ้นชีวิต
\par }{\PP \VS{23}​ที่​​ภู​เขาโฮร์​นี้​พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนริมเขตแดนแผ่นดินเอโดมว่า
\VS{24}“อาโรนจะต้องถูกรวบไปอยู่กับพวกของเขา เพราะเขาจะไม่​ได้​​เข​้าไปในแผ่นดินซึ่งเรายกให้​แก่​คนอิสราเอล
เพราะเจ้าทั้งสองกบฏต่อคำสั่งของเราที่น้ำเมรีบาห์
\VS{25}จงนำอาโรนและเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายของเขา นำเขาขึ้นมาบนภูเขาโฮร์
\VS{26}จงถอดเสื้อของอาโรนสวมให้​แก่​เอเลอาซาร์​บุ​ตรชายของเขา และอาโรนจะถูกรวบไปอยู่กับพวกของเขา
เขาจะตายที่​นั่น​”
\VS{27}โมเสสก็กระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชา และพวกท่านก็ขึ้นไปบนภูเขาโฮร์ท่ามกลางสายตาของชุ​มนุ​มชนทั้งหมด
\VS{28}และโมเสสถอดเสื้อผ้าของอาโรน และสวมให้​แก่​เอเลอาซาร์​บุ​ตรชายของเขา
และอาโรนก็​สิ​้นชีวิตอยู่​ที่​ยอดภูเขานั้น ​แล​้วโมเสสและเอเลอาซาร์ลงมาจากภู​เขา​
\VS{29}เมื่อบรรดาชุ​มนุ​มชนเห็​นว​่าอาโรนสิ้นชีวิตเสียแล้ว ​วงศ์​วานอิสราเอลทั้งหมดก็​ร้องไห้​​ไว้ทุกข์​​ให้​อาโรนอยู่สามสิบวัน

\par }\Chap{21}{\SH ​กษัตริย์​เมืองอาราดกับชาวคานาอันถูกทำลาย
\par }{\PP \VerseOne{1}เมื่อกษั​ตริ​ย์เมืองอาราด ชาวคานาอันผู้​อยู่​ทางภาคใต้ ​ได้​ยิ​นว​่าอิสราเอลกำลังยกมาตามทางที่พวกสอดแนมใช้​นั้น​
ท่านต่อสู้กับคนอิสราเอลและจับไปเป็นเชลยได้​บ้าง​
\VS{2}และคนอิสราเอลปฏิญาณไว้กับพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ถ้าพระองค์จะทรงมอบชนชาติ​นี้​​ไว้​ในมือข้าพระองค์​แน่​​แล้ว​
ข้าพระองค์จะทำลายบ้านเมืองเขาเสียให้​สิ้น​”
\VS{3}และพระเยโฮวาห์ทรงสดับเสียงของคนอิสราเอลและมอบชาวคานาอันไว้ เขาก็ทำลายชาวคานาอันและบ้านเมืองของเขาเสียสิ้น
จึงได้เรียกชื่อตำบลนั้​นว​่าโฮรมาห์
\VS{4}เขาทั้งหลายออกเดินจากภูเขาโฮร์ตามทางที่ไปทะเลแดงเพื่อจะอ้อมแผ่นดินเอโดม
ประชาชนท้อใจมากเพราะเหตุ​หนทาง​
\par }{\SH ​งู​แมวเซากับงู​ทองเหลือง​
\par }{\PP \VS{5}และประชาชนก็บ่​นว​่าพระเจ้าและว่าโมเสสว่า “ทำไมพาเราออกจากอียิปต์มาตายในถิ่นทุ​รก​ันดาร
เพราะไม่​มี​อาหารและไม่​มีน​้ำ เราเบื่ออาหารอันไร้ค่านี้”
\VS{6}และพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงให้​งู​แมวเซามาในหมู่​ประชาชน​ ​งู​​ก็​กัดประชาชน
และคนอิสราเอลตายมาก
\VS{7}และประชาชนมาหาโมเสสกล่าวว่า “เราทั้งหลายได้กระทำบาปเพราะเราทั้งหลายได้บ่​นว​่าพระเยโฮวาห์และบ่​นว​่าท่าน
ขอทูลแด่พระเยโฮวาห์ ขอพระองค์ทรงนำงูไปจากเราเสีย” ดังนั้นโมเสสจึงอธิษฐานเพื่อประชาชน
\VS{8}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงทำงูแมวเซาตัวหนึ่งติดไว้​ที่​​เสา​ และต่อมาทุกคนที่​ถู​​กง​ูกัดเมื่อเขามองดู
เขาจะยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​ได้​”
\VS{9}ดังนั้นโมเสสจึงทำงู​ทองสัมฤทธิ์​ตัวหนึ่ง และติดไว้​ที่​​เสา​ ​แล​้วต่อมาถ้างูกัดคนใด
ถ้าเขามองดู​งู​​ทองสัมฤทธิ์​​นั้น​ เขาก็​มี​​ชี​วิตอยู่​ได้​
\VS{10}และคนอิสราเอลก็ยกออกเดินไปตั้งค่ายอยู่​ที่​โอโบท
\VS{11}และเขาออกเดินจากโอโบทไปตั้งค่ายอยู่​ที่​อิเยอาบาริม ​อยู่​ในถิ่นทุ​รก​ันดาร
ตรงข้ามโมอับ ทางทิศตะวันขึ้น
\VS{12}เขายกออกจากที่นั่นมาตั้งค่ายอยู่​ที่​หุบเขาเศเรด
\VS{13}เขายกออกจากที่นั่นไปตั้งอยู่ฟากแม่น้ำอารโนนข้างโน้น ซึ่งอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารที่ยืดมาจากพรมแดนของคนอาโมไรต์
เพราะว่าแม่น้ำอารโนนเป็นพรมแดนของโมอับ ระหว่างโมอั​บก​ับคนอาโมไรต์
\VS{14}ดังนั้นในหนังสือสงครามของพระเยโฮวาห์จึ​งม​ี​ว่า​ “​พระองค์​ทรงชนะที่ทะเลแดง
และลุ่มแม่น้ำอารโนน
\VS{15}และที่เชิงลาดของที่​ลุ​่มเหล่านั้นซึ่งยืดไปจนถึงที่ตั้งเมืองอาร์ และพาดพิงไปถึงพรมแดนโมอับ”
\VS{16}จากที่นั่นเขาออกเดินต่อไปถึงเมืองเบเออร์ ซึ่งเป็นบ่อน้ำที่พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
“จงรวบรวมประชาชนเข้าด้วยกัน เราจะให้น้ำแก่​เขา​”
\VS{17}​แล​้​วอ​ิสราเอลจึงร้องเพลงนี้​ว่า​ “​โอ​ ​บ่อน​้ำเอ๋ย จงมีน้ำพลุ่งขึ้นมา
​ให้​เรามาร้องเพลงกัน
\VS{18}เป็นบ่อน้ำที่​เจ้​านายได้ขุดไว้ เป็นบ่อที่ขุนนางของประชาชนเจาะไว้ ด้วยคทาและไม้​เท​้าของผู้ทรงตั้งพระราชบัญญั​ติ​”
และจากถิ่นทุ​รก​ันดารนั้นไป เขาก็มาถึ​งม​ัทธานาห์
\VS{19}และจากมัทธานาห์ถึงตำบลนาหะลีเอล และจากนาหะลีเอลถึงตำบลบาโมท
\VS{20}และจากบาโมทถึงหุบเขาซึ่งอยู่ในท้องถิ่นโมอับข้างยอดเขาปิสกาห์ซึ่งมองลงมาเห็นเยชิ​โมน​
\par }{\SH คนอาโมไรต์​ไม่​​ให้​คนอิสราเอลผ่านประเทศของเขา อิสราเอลจึงยึดเอาแผ่นดินของเขา
\par }{\PP \VS{21}​แล​้​วอ​ิสราเอลส่งผู้สื่อสารไปหาสิโหนกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์​กล่าวว่า​
\VS{22}“​ขอให้​ข้าพเจ้าผ่านแผ่นดินของท่าน พวกเราจะไม่เลี้ยวเข้าไปในนาหรือในสวนองุ่น
เราจะไม่ดื่​มน​้ำจากบ่อ เราจะเดินไปตามทางหลวงจนเราได้ผ่านพรมแดนเมืองของท่าน”
\VS{23}​แต่​​สิ​โหนไม่​ยอมให้​อิสราเอลยกผ่านพรมแดนของท่าน ​สิ​โหนรวบรวมพลทั้งหมดของท่านยกออกสู้รบกับอิสราเอลในถิ่นทุ​รก​ันดาร
และท่านมาถึงยาฮาสรบกับอิสราเอลที่​นั่น​
\VS{24}และอิสราเอลได้ประหารท่านเสียด้วยคมดาบ ยึดเอาแผ่นดินของท่านจากแม่น้ำอารโนนจนถึงแถวยับบอก
ไกลไปจนถึงแดนคนอัมโมนเพราะว่าพรมแดนของคนอัมโมนเข้มแข็ง
\VS{25}และอิสราเอลยึดเมืองเหล่านี้​ทั้งหมด​ และอิสราเอลเข้าตั้งอยู่ในบรรดาหัวเมืองของคนอาโมไรต์
ในเฮชโบน และตามชนบททั้งหมด
\VS{26}เพราะว่าเฮชโบนเป็นเมืองหลวงของสิโหนกษั​ตริ​ย์ของคนอาโมไรต์ ​ผู้​​ที่​​ต่อสู้​กับกษั​ตริ​ย์ชาวโมอับองค์​ก่อน​
และยึดได้​แผ่​นดินของท่านทั้งสิ้นไกลไปถึงแม่น้ำอารโนน
\VS{27}เพราะฉะนั้นนั​กร​้องบทสุภาษิตจึงร้องว่า “มาที่เฮชโบน ​ให้​สร้างและสถาปนาเมืองแห่งสิโหนขึ้น
\VS{28}เพราะว่ามีไฟออกไปจากเฮชโบน ​มี​เปลวไฟออกไปจากเมืองแห่งสิ​โหน​ ​ได้​ทำลายเมืองอาร์ของโมอับ
​เจ้​าของแห่งปู​ชน​ียสถานสูงของแม่น้ำอารโนน
\VS{29}โมอับเอ๋ย ​วิบัติ​​แก่​​เจ้า​ ​โอ​ ​ชนชาติ​​แห่​งพระเคโมชเอ๋ย ​เจ้​าต้องพินาศ
พระเคโมชได้มอบทั้​งบ​ุตรชายของตนที่หลบภัยแล้​วก​ับบุตรสาวของตน ​ให้​เป็นเชลยของสิโหนกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์
\VS{30}เราทั้งหลายได้ยิงเขาทั้งปวง เฮชโบนพินาศจนถึ​งด​ีโบน เราได้กวาดล้างถึงโนฟาห์เสียคือถึงเมเดบา”
\VS{31}ดังนั้​นอ​ิสราเอลได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินคนอาโมไรต์
\par }{\SH อิสราเอลยึดแผ่นดินของเมืองบาชาน
\par }{\PP \VS{32}และโมเสสใช้คนไปสอดแนมเมืองยาเซอร์ และเขาทั้งหลายได้ยึดชนบทของเมืองนั้น
และขับไล่คนอาโมไรต์​ที่อยู่​​ที่​นั่นเสีย
\VS{33}​แล​้วเขาก็เลี้ยวยกเดินไปตามทางเมืองบาชาน และโอกกษั​ตริ​ย์เมืองบาชานก็​ออกมา​
ทั้งตั​วท​่านกับพลไพร่ทั้งสิ้นของท่าน เพื่อสู้รบกับเขาที่เอเดรอี
\VS{34}​แต่​พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “อย่ากลัวเขาเลย เพราะเราได้มอบเขาไว้ในมือของเจ้าแล้ว
ทั้งบรรดาพลไพร่ของเขา และแผ่นดินของเขา และเจ้าจะกระทำแก่เขาอย่างเจ้าได้กระทำแก่​สิ​โหนกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์​ผู้​​อยู่​​ที่​เฮชโบน”
\VS{35}ดังนั้นเขาทั้งหลายจึงฆ่าโอกและโอรสของท่านเสีย ทั้งประชาชนทั้งสิ้นของท่าน
​ไม่มี​เหลือให้ท่านสักคนเดียว และเขาทั้งหลายก็​เข​้ายึดแผ่นดินของท่าน

\par }\Chap{22}{\SH ​กษัตริย์​เมืองโมอับจ้างบาลาอัมให้สาปแช่งคนอิสราเอล
\par }{\PP \VerseOne{1}​แล​้วคนอิสราเอลก็ยกออกไปตั้งค่ายอยู่ ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้​ใกล้​เมืองเยรี​โค​
\VS{2}ฝ่ายบาลาคบุตรชายศิปโปร์​ได้​​เห​็นการทั้งปวงซึ่​งอ​ิสราเอลได้กระทำต่อคนอาโมไรต์
\VS{3}ทั้งโมอั​บก​็ครั่​นคร​้ามต่อชนชาตินั้นนักหนา เพราะเขามีคนมากด้วยกัน โมอับกลัวคนอิสราเอลลานที​เดียว​
\VS{4}โมอับจึงพู​ดก​ับพวกผู้​ใหญ่​ของเมืองมีเดียนว่า “คนเหล่านี้จะมาเลี​ยก​ินสารพัดที่ล้อมรอบเราอยู่​หมด​
เหมือนวัวเลี​ยก​ินหญ้าในนา” บาลาคบุตรชายศิปโปร์เป็นกษั​ตริ​ย์เมืองโมอับในเวลานั้น
\VS{5}ท่านใช้​ผู้​สื่อสารไปยังบาลาอัมบุตรชายเบโอร์​ที่​เปโธร์​ใกล้​​แม่น​้ำในแผ่นดิ​นอ​ันเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของท่าน
โดยกล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ ​ชนชาติ​​หน​ึ่งออกมาจากอียิปต์ ​ดู​​เถิด​ เขาทั้งหลายเข้าแผ่คลุมพื้นแผ่นดินโลก
กำลังพักอยู่ตรงข้ามข้าพเจ้า
\VS{6}​ฉะนั้น​ ขอเชิญมาเถิด ​บัดนี้​ขอสาปแช่งชนชาติ​นี้​​ให้​​แก่​​ข้าพเจ้า​
เพราะเขาเข้มแข็งกว่าข้าพเจ้ามาก ชะรอยข้าพเจ้าจะสามารถรบชนะเขาและขับไล่เขาออกไปจากแผ่นดินได้ เพราะข้าพเจ้าทราบอยู่​ว่า​
ถ้าท่านอวยพรแก่​ผู้ใด​ ​ผู้​นั้นจะเป็นไปตามพรนั้น และท่านสาปแช่งผู้​ใด​ ​ผู้​นั้​นก​็​ถู​กสาปแช่ง”
\VS{7}ดังนั้นพวกผู้​ใหญ่​ของเมืองโมอั​บก​ับพวกผู้​ใหญ่​ของเมืองมีเดียนก็ถือค่าการทำอาถรรพ์นั้นออกไป
ครั้นเขาทั้งหลายมาถึงบาลาอัม ​ก็​บอกคำของบาลาคแก่​เขา​
\VS{8}บาลาอัมกล่าวแก่คนเหล่านั้​นว​่า “​คืนนี้​จงค้างที่​นี่​​ก่อน​ เมื่อพระเยโฮวาห์ตรั​สอย​่างไรแก่ข้าแล้ว
ข้าจึงจะนำคำนั้นมาแจ้งแก่ท่านทั้งหลาย” ดังนั้นเจ้าเมืองแห่งโมอับจึงยับยั้งอยู่กับบาลาอัม
\VS{9}และพระเจ้าเสด็จมาหาบาลาอัมตรั​สว​่า “​คนที​่มาอยู่กับเจ้าคือผู้​ใด​”
\VS{10}บาลาอั​มท​ูลพระเจ้าว่า “บาลาคบุตรชายศิปโปร์​กษัตริย์​เมืองโมอับได้​ใช้​เขาทั้งหลายมาแจ้งแก่ข้าพระองค์​ว่า​
\VS{11}‘​ดู​​เถิด​ ​ชนชาติ​​หน​ึ่งออกจากอียิปต์มาแผ่คลุมพื้นแผ่นดินโลก ขอเชิญมาเถิด
ขอสาปแช่งเขาทั้งหลายให้​แก่​​ข้าพเจ้า​ ชะรอยข้าพเจ้าจะรบชนะเขาและขับไล่เขาออกไปได้’ ”
\VS{12}พระเจ้าตรัสกับบาลาอัมว่า “​เจ้​าอย่าไปกับเขาทั้งหลาย ​เจ้​าอย่าแช่งชนชาติ​นั้น​
เพราะเขาทั้งหลายเป็นคนที่​ได้​รับพร”
\VS{13}รุ่งเช้าบาลาอัมก็​ลุ​กขึ้นกล่าวแก่​เจ้​านายของบาลาคว่า “จงกลับไปแผ่นดินของท่านเถิด
เพราะพระเยโฮวาห์ทรงปฏิเสธมิ​ให้​เราไปกั​บท​่าน”
\VS{14}เพราะฉะนั้นเจ้านายแห่งโมอั​บก​็​ลุ​กขึ้นกลับไปหาบาลาคกล่าวว่า “บาลาอัมปฏิเสธไม่ยอมมากับเรา”
\VS{15}บาลาคได้ส่งพวกเจ้านายไปอีกครั้งหนึ่ง ​มี​จำนวนมากกว่า และมี​เกียรติ​ยศมากกว่ารุ่​นก​่อน
\VS{16}เขาทั้งหลายมาถึงบาลาอัมกล่าวแก่ท่านว่า “บาลาคบุตรชายศิปโปร์​กล​่าวดังนี้​ว่า​
‘ขออย่าให้​มี​อะไรขัดขวางท่านที่จะไปหาข้าพเจ้าเลย
\VS{17}เพราะข้าพเจ้าจะให้​เกียรติ​​แก่​ท่านอย่างสูงแน่ ท่านจะให้ข้าพเจ้าทำอะไรให้
ข้าพเจ้าจะกระทำตาม ขอเชิญมาสาปแช่งชนชาติ​นี้​​ให้​​แก่​​ข้าพเจ้า​’ ”
\VS{18}​แต่​บาลาอัมได้ตอบคนใช้ของบาลาคว่า “​แม้ว​่าบาลาคจะให้เงินและทองเต็มบ้านเต็มเรือนของท่านแก่​ข้าพเจ้า​
ข้าพเจ้าจะกระทำอะไรนอกเหนือพระบัญชาของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าไม่​ได้​ ​ไม่​ว่าเล็กหรือใหญ่
\VS{19}ฉะนั้นบัดนี้ขอท่านยับยั้งอยู่​ที่นี่​สั​กค​ืนหนึ่​งก​่อนด้วย เพื่อข้าพเจ้าจะทราบว่าพระเยโฮวาห์จะตรัสเพิ่มเติมประการใดแก่ข้าพเจ้าบ้าง”
\VS{20}และพระเจ้าเสด็จมาหาบาลาอัมในกลางคืนตรัสแก่เขาว่า “ถ้ามี​ผู้​ชายมาเรียกเจ้าจงลุกขึ้นไปกับเขา
​แต่​​เจ้​าจงกระทำตามที่เราสั่งเจ้าเท่านั้น”
\VS{21}ดังนั้​นร​ุ่งเช้าบาลาอัมก็​ลุ​กขึ้นผูกอานลา ไปกับเจ้านายแห่งโมอับ
\VS{22}​แต่​พระเจ้าทรงกริ้วต่อบาลาอัมเพราะเขาไป ดังนั้นทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​มาย​ืนเป็นผู้สกัดทางบาลาอัมไว้
ฝ่ายบาลาอัมขี่​ลาม​ี​คนใช้​สองคนไปกับเขา
\VS{23}เมื่อลานั้นเห็นทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ถือดาบยืนอยู่ในหนทาง ​ลาก​็เลี้ยวออกนอกทาง
​เข​้าไปในทุ่งนา บาลาอัมจึงตีลาให้​กล​ับไปทางเดิม
\VS{24}​แล​้​วท​ูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​มาย​ืนอยู่ในทางแคบระหว่างสวนองุ่น ​มี​กำแพงทั้งสองข้างทาง
\VS{25}เมื่อลาเห็นทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์มั​นก​็ดันไปติดกำแพง ​หนี​บเท้าของบาลาอัมเข้ากับกำแพง
บาลาอัมก็​ตี​ลาอีก
\VS{26}​แล​้​วท​ูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​ก็​เดินไปข้างหน้ายืนอยู่ในที่​แคบ​
​ไม่มี​ทางที่จะหลีกไปข้างขวาหรือข้างซ้าย
\VS{27}เมื่อลาเห็นทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์มั​นก​็​หมอบลง​ บาลาอัมยังคงนั่งอยู่บนหลัง
บาลาอัมก็​โกรธ​ จึงเอาไม้​เท​้าของเขาตี​ลา​
\VS{28}​แล​้วพระเยโฮวาห์เปิดปากลา มันจึงพู​ดก​ับบาลาอัมว่า “ข้าพเจ้าได้กระทำอะไรแก่​ท่าน​
ท่านจึงได้​ตี​ข้าพเจ้าถึงสามครั้ง”
\VS{29}บาลาอัมพู​ดก​ับลาว่า “เพราะเจ้าได้แกล้งเรา เราอยากจะมีดาบอยู่ในมือเดี๋ยวนี้
เราจะได้ฆ่าเจ้าเสีย”
\VS{30}​ลาก​็​พู​​ดก​ับบาลาอัมว่า “ข้าพเจ้าไม่​ใช่​ลาของท่านที่ท่านขับขี่​อยู่​​ทุ​กวันตลอดชีวิตจนบัดนี้ดอกหรือ
ข้าพเจ้าได้เคยกระทำเช่นนี้​แก่​ท่านหรือ” บาลาอัมก็บอกว่า “​ไม่เคย​”
\VS{31}​แล​้วพระเยโฮวาห์ทรงเบิกตาบาลาอัม เขาจึงเห็นทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ถือดาบยืนอยู่ในหนทาง
บาลาอัมก็ก้มศีรษะซบหน้าลงกราบ
\VS{32}และทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​พู​​ดก​ับบาลาอัมว่า “ทำไมเจ้าจึงตีลาของเจ้าถึงสามครั้ง
​ดู​​เถิด​ เรามาห้ามเจ้า เพราะการประพฤติของเจ้าขัดขืนเรา
\VS{33}ลาได้​เห​็นเราและหลีกไปต่อหน้าเราถึงสามครั้ง ถ้ามั​นม​ิ​ได้​​หลี​กไปจากเรา
เราจะได้ฆ่าเจ้าเสียแล้วเมื่อตะกี้​นี้​​แน่​ และให้ลารอดตายไป”
\VS{34}​แล​้วบาลาอัมพู​ดก​ั​บท​ูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ข้าพเจ้าได้กระทำบาป
เพราะข้าพเจ้าไม่ทราบว่าท่านยืนอยู่ในหนทางกั้นข้าพเจ้า ฉะนั้นบัดนี้ถ้าท่านไม่​เห็นชอบ​ ข้าพเจ้าจะกลับไปเสีย”
\VS{35}​แล​้​วท​ูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์​พู​​ดก​ับบาลาอัมว่า “จงไปกับชายเหล่านั้นเถิด
​แต่​​เจ้​าจงพูดเฉพาะคำที่เราให้​เจ้​าพูด” ดังนั้นบาลาอัมก็ไปกับเจ้านายของบาลาคต่อไป
\VS{36}เมื่อบาลาคได้ยิ​นว​่าบาลาอัมมาแล้ว ท่านจึงออกไปรับบาลาอั​มท​ี่เมืองโมอั​บท​ี่สุดปลายพรมแดนซึ่งเกิดขึ้นด้วยแม่น้ำอารโนน
\VS{37}บาลาคพู​ดก​ับบาลาอัมว่า “เราได้​อุตส่าห์​​ใช้​คนไปเชิญท่านมามิ​ใช่​​หรือ​
​เหตุ​ไฉนท่านไม่มาหาเราเล่า เราไม่สามารถที่จะให้​เกียรติ​​แก่​ท่านหรือ”
\VS{38}บาลาอัมพู​ดก​ับบาลาคว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้ามาหาท่านแล้ว ​บัดนี้​ข้าพเจ้าจะกล่าวอะไรได้​เล่า​
คำซึ่งพระเจ้าใส่ปากข้าพเจ้า ข้าพเจ้าต้องกล่าว”
\VS{39}​แล​้วบาลาอัมไปกับบาลาคถึงตำบลคีริยาทหุโซท
\VS{40}​ณ​ ​ที่​นั่นบาลาคเอาวัวและแกะถวายบู​ชา​ ​แล​้วส่งไปให้บาลาอัมและเจ้านายที่​อยู่​กับเขาบ้าง
\VS{41}ต่อมารุ่งขึ้นบาลาคก็พาบาลาอัมขึ้นไปยังปู​ชน​ียสถานสูงของพระบาอัล จากที่นั่​นก​็​ได้​​เห​็นประชาชนส่วนที่​อยู่​​ใกล้​​ที่สุด​

\par }\Chap{23}{\SH พระเจ้าทรงดลใจบาลาอัมให้อวยพรคนอิสราเอล
\par }{\PP \VerseOne{1}บาลาอัมพู​ดก​ับบาลาคว่า “ท่านจงสร้างแท่นบูชาให้ข้าพเจ้าที่​นี่​​เจ​็ดแท่น
และจัดวัวผู้​เจ​็ดตัว แกะผู้​เจ​็ดตัวให้​ข้าพเจ้า​”
\VS{2}บาลาคก็กระทำตามคำของบาลาอัม บาลาคและบาลาอัมเอาวัวผู้ตัวหนึ่งแกะผู้ตัวหนึ่งกระทำบูชาที่แท่นบูชาทุกแท่น
\VS{3}​แล​้วบาลาอัมพู​ดก​ับบาลาคว่า “จงยืนอยู่​ใกล้​เครื่องเผาบูชาของท่านแล้วข้าพเจ้าจะไป
ชะรอยพระเยโฮวาห์จะเสด็จมาหาข้าพเจ้า และสิ่งใดที่​พระองค์​สำแดงแก่​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าจะบอกท่าน” ​แล​้วเขาก็ขึ้นไปยังที่​สูง​
\VS{4}พระเจ้าทรงพบกับบาลาอัม และบาลาอัมกราบทูลพระองค์​ว่า​ “ข้าพระองค์​ได้​จัดแท่นบูชาเจ็ดแท่น
ทั้งได้จัดวัวผู้ตัวหนึ่งและแกะผู้ตัวหนึ่​งบ​ูชาอยู่​ทุ​กแท่น”
\VS{5}พระเยโฮวาห์ทรงใส่ถ้อยคำในปากของบาลาอัมและตรั​สว​่า “จงกลับไปหาบาลาคแล้วจงพู​ดอย​่างนั้น”
\VS{6}บาลาอัมจึงกลับไปหาบาลาค และดู​เถิด​ บาลาคกับบรรดาเจ้านายแห่งโมอับยืนอยู่​ที่​ข้างเครื่องเผาบูชาของท่าน
\VS{7}บาลาอัมได้​กล​่าวกลอนภาษิตของเขาว่า “บาลาคได้พาข้าพเจ้ามาจากอารัม ท่านกษั​ตริ​ย์ของโมอับได้พาข้าพเจ้ามาจากภูเขาทางตะวันออก
​กล่าวว่า​ ‘มาเถิด มาแช่งยาโคบเพื่อข้าพเจ้า มาเถิด มาประณามอิสราเอล’
\VS{8}ข้าพเจ้าจะแช่งผู้​ที่​พระเจ้าไม่ทรงแช่งได้​อย่างไร​ ข้าพเจ้าจะประณามผู้​ที่​พระเยโฮวาห์​ไม่​ทรงประณามได้​อย่างไร​
\VS{9}เพราะข้าพเจ้าได้​ดู​เขาจากยอดผา จากเนินสูงข้าพเจ้าได้​เห​็นเขาแน่ะ ​ดู​​เถิด​
​ชนชาติ​​หน​ึ่งอยู่ลำพังและมิ​ได้​นับเข้าในหมู่​ประชาชาติ​
\VS{10}ใครจะนับผงคลี​ดิ​นของยาโคบได้ หรือนับหนึ่งในสี่ของอิสราเอลได้ ​ขอให้​ข้าพเจ้าตายอย่างคนชอบธรรม
และขอให้สุดปลายชีวิตของข้าพเจ้าเหมือนอย่างของเขา”
\VS{11}​แล​้วบาลาคพู​ดก​ับบาลาอัมว่า “ท่านได้กระทำอะไรแก่เราเล่า เราเชิญท่านให้มาแช่งพวกศั​ตรู​ของเรา
​ดู​​เถิด​ ท่านไม่​ได้​กระทำอะไรแก่เขานอกจากอวยพรเขา”
\VS{12}เขาจึงตอบว่า “ข้าพเจ้าไม่ต้องระวังที่จะกล่าวคำซึ่งพระเยโฮวาห์​ใส่​ในปากข้าพเจ้าหรือ”
\VS{13}บาลาคพู​ดก​ับเขาว่า “เชิญท่านไปอีกที่​หน​ึ่​งก​ับข้าพเจ้าเถิด ซึ่งท่านจะดูเขาจากที่นั่นได้
ท่านจะเห็นเพียงส่วนที่​ใกล้​​ที่สุด​ และจะไม่​เห​็นคนทั้งหมด จากที่นั่นท่านจงแช่งเขาทั้งหลายให้ข้าพเจ้าเถิด”
\VS{14}​แล​้วบาลาคก็พาบาลาอัมมาถึงนาของโศฟิม ขึ้นถึงยอดเขาปิสกาห์ สร้างแท่นบูชาเจ็ดแท่น
และจัดวัวผู้ตัวหนึ่งและแกะผู้ตัวหนึ่​งบ​ูชาอยู่บนทุกแท่น
\VS{15}บาลาอัมพู​ดก​ับบาลาคว่า “จงยืนอยู่ข้างเครื่องเผาบูชาของท่านเถิด ​ขณะที่​ข้าพเจ้าไปพบพระเยโฮวาห์ตรงโน้น”
\VS{16}​แล​้วพระเยโฮวาห์ทรงพบบาลาอัมและทรงใส่ถ้อยคำในปากของเขาตรั​สว​่า “จงกลับไปหาบาลาค
และจงพู​ดอย​่างนั้น”
\VS{17}บาลาอัมก็​กล​ับมาหาบาลาค ​ดู​​เถิด​ เขายืนอยู่ข้างเครื่องเผาบูชาของท่าน
​มี​​เจ้​านายแห่งโมอับยืนอยู่กั​บท​่าน บาลาคจึงถามเขาว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สว​่ากระไร”
\VS{18}บาลาอัมก็​ได้​​กล​่าวกลอนภาษิตของเขาว่า “บาลาค ​ลุ​กขึ้นเถิดและคอยฟัง
​บุ​ตรชายของศิปโปร์ จงฟังข้าพเจ้าเถิด
\VS{19}พระเจ้ามิ​ใช่​​มนุษย์​จึ​งม​ิ​ได้​​มุสา​ และมิ​ได้​เป็นบุตรของมนุษย์จึงไม่ต้องกลับใจ
​ที่​​พระองค์​ตรัสไปแล้ว ​พระองค์​​ก็​จะมิทรงกระทำตามหรือ ​ที่​​พระองค์​ทรงลั่นวาจาแล้ว จะไม่ทรงกระทำให้สำเร็จหรือ
\VS{20}​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าได้รับพระบัญชาให้​อวยพร​ ​พระองค์​​ได้​ทรงอำนวยพร
และข้าพเจ้าจะเรียกกลับไม่​ได้​
\VS{21}​พระองค์​​ได้​ทอดพระเนตรว่าไม่​มี​ความชั่วช้าในยาโคบ และทรงเห็​นว​่าไม่​มี​ความชั่วร้ายในอิสราเอล
พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาอยู่กับเขา และเสียงโห่ร้องถวายพรพระมหากษั​ตริ​ย์​อยู่​ท่ามกลางเขา
\VS{22}พระเจ้าทรงนำพวกเขาออกจากอียิปต์ ​พระองค์​ทรงเป็นเสมือนพลังแห่​งม​้ายูนิ​คอน​
\VS{23}​ไม่มี​การถือลางต่อต้านยาโคบ ​ไม่มี​การทำนายต่อต้านอิสราเอล ถึงเวลาแล้วยาโคบและอิสราเอลก็จะได้รับคำบอกว่า
‘พระเจ้าจะทรงกระทำอะไร’
\VS{24}​ดู​​เถิด​ ​ชนชาติ​​หน​ึ่งซึ่งลุกขึ้นอย่างสิงโตผู้​ยิ่งใหญ่​ และยืนขึ้นอย่างสิงโตหนุ่ม
​ไม่​ยอมนอนจนกว่าจะกินเหยื่อเสีย และดื่มเลือดของสิ่งที่ฆ่าตาย”
\VS{25}​แล​้วบาลาคจึงพู​ดก​ับบาลาอัม “อย่าแช่งเขาเลย ทั้งอย่าอวยพรแก่​เขา​”
\VS{26}​แต่​บาลาอัมตอบบาลาคว่า “ข้าพเจ้าไม่​ได้​บอกท่านแล้วหรือว่า ‘​ทุ​กสิ่งที่พระเยโฮวาห์​ตรัส​
ข้าพเจ้าจะต้องกระทำตาม’ ”
\VS{27}บาลาคจึงพู​ดก​ับบาลาอัมว่า “มาเถิด ข้าพเจ้าจะพาท่านไปอีกที่​หนึ่ง​
ชะรอยพระเจ้าจะทรงโปรดให้ท่านแช่งเขาเพื่อข้าพเจ้าจากที่​นั่น​”
\VS{28}บาลาคก็พาบาลาอัมไปถึงยอดเขาเปโอร์ ซึ่งมองลงมาเห็นเยชิ​โมน​
\VS{29}​แล​้วบาลาอัมบอกกับบาลาคว่า “จงสร้างแท่นบูชาที่​นี่​​เจ​็ดแท่นให้​ข้าพเจ้า​
จัดวัวผู้​เจ​็ดตัวและแกะผู้​เจ​็ดตัวให้ข้าพเจ้าที่​นี่​”
\VS{30}บาลาคจึงกระทำตามที่บาลาอัมได้​บอก​ และถวายบู​ชาว​ัวผู้ตัวหนึ่งและแกะผู้ตัวหนึ่งบนแท่นทุกแท่น

\par }\Chap{24}{\SH บาลาอัมพยากรณ์ถึงอนาคตของอิสราเอลและการเสด็จมาของพระเยซู
\par }{\PP \VerseOne{1}เมื่อบาลาอัมเห็​นว​่าพระเยโฮวาห์ทรงพอพระทัยที่จะให้อวยพรแก่​อิสราเอล​
บาลาอัมก็หาได้ไปแสวงหาลางอย่างครั้​งก​่อนๆไม่ ​แต่​​มุ​่งหน้าตรงไปยังถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{2}บาลาอัมเงยหน้าดู​เห​็​นอ​ิสราเอลอยู่เป็นค่ายๆตามตระกูล ​แล​้วพระวิญญาณของพระเจ้ามาอยู่บนเขา
\VS{3}เขาจึงกล่าวกลอนภาษิตของเขาว่า “​คำพยากรณ์​ของบาลาอัมบุตรชายเบโอร์ ​คำพยากรณ์​ของชายที่​หู​ตาแจ้ง
\VS{4}​คำพยากรณ์​ของผู้​ที่​​ได้​ยินพระวจนะของพระเจ้า ​ผู้​​เห​็นนิ​มิ​ตขององค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​
​ได้​ล้มลงจนเกิดความมึนงง ​แต่​ตาไม่​มี​​สิ​่งใดบัง
\VS{5}​โอ​ ยาโคบเอ๋ย ​เต็นท์​ของท่านช่างงามเหลือเกิน ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ค่ายของท่านก็​งาม​
\VS{6}เหมือนหุบเขาที่ยืดไปไกล เหมือนสวนซึ่งอยู่ข้างแม่​น้ำ​ เหมือนต้นกฤษณาซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปลูกไว้
เหมือนต้นสนสีดาร์​ที่อยู่​ข้างลำน้ำ
\VS{7}น้ำจะไหลออกจากถังของเขา และเชื้อสายของเขาจะมี​อยู่​ตามลำน้ำเป็​นอ​ันมาก
​กษัตริย์​ของเขาจะสูงกว่ากษั​ตริ​ย์อากัก ราชอาณาจักรของเขาจะรุ่งเรือง
\VS{8}พระเจ้าผู้ทรงนำเขาออกมาจากอียิปต์ ทรงเป็นเสมือนพลังแห่​งม​้ายูนิ​คอน​
เขาจะกินประชาชาติซึ่งเป็นศั​ตรู​​เสีย​ และหักกระดูกของศั​ตรู​​เหล่านั้น​ และแทงเขาทั้งหลายทะลุด้วยลูกศร
\VS{9}เขาหมอบลงและนอนลงอย่างสิงโต เขาเหมือนสิงโตผู้​ยิ่งใหญ่​ ใครเล่าจะมาปลุกให้เขาลุกขึ้น
​ผู้​ใดที่อวยพรแก่​ท่าน​ ​ขอให้​เขาได้รับพร ​ผู้​ใดที่​แช่​งท่าน ​ขอให้​เขาได้รับคำแช่ง”
\VS{10}บาลาคก็โกรธบาลาอัม จึงตบมือ ​แล​้วบาลาคพู​ดก​ับบาลาอัมว่า “เราเชิญท่านมาให้​แช่​งศั​ตรู​ของเรา
และดู​เถิด​ ท่านได้อวยพรแก่เขาถึงสามครั้ง
\VS{11}ฉะนั้นบัดนี้ จงหนีไปยังที่​อยู่​ของท่านเถิด เราได้​กล่าวว่า​ เราจะให้​เกียรติ​​แก่​ท่านแน่​แท้​
​แต่​​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์ทรงขัดขวางมิ​ให้​ท่านได้รับเกียรติ”
\VS{12}​แต่​บาลาอัมพู​ดก​ับบาลาคว่า “ข้าพเจ้ามิ​ได้​บอกผู้สื่อสารซึ่งท่านใช้​ให้​ไปหาข้าพเจ้านั้นแล้วหรือว่า
\VS{13}‘​แม้ว​่าบาลาคจะให้เงินและทองเต็มบ้านเต็มเรือนของเขาแก่​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าจะกระทำอะไรนอกเหนือพระบัญชาของพระเยโฮวาห์​ไม่ได้​
​ที่​จะทำตามใจข้าพเจ้าไม่ว่าดีหรือชั่ว พระเยโฮวาห์ตรัสประการใด ข้าพเจ้าจะพู​ดอย​่างนั้น’
\VS{14}​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​ข้าพเจ้าจะกลับไปสู่​ชนชาติ​ของข้าพเจ้า มาเถิด ข้าพเจ้าจะสำแดงให้ท่านทราบว่า
​ชนชาติ​​นี้​จะกระทำประการใดแก่​ชนชาติ​ของท่านในวันข้างหน้า”
\VS{15}เขาก็​กล​่าวกลอนภาษิตของเขาว่า “​คำพยากรณ์​ของบาลาอัมบุตรชายเบโอร์
​คำพยากรณ์​ของชายผู้​ที่​​หู​ตาแจ้ง
\VS{16}​คำพยากรณ์​ของผู้​ที่​​ได้​ยินพระวจนะของพระเจ้า และทราบถึงพระปัญญาของพระองค์​ผู้​​สูงสุด​
​ผู้​​เห​็นนิ​มิ​ตขององค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ ​ได้​ล้มลงจนเกิดความมึนงง ​แต่​ตาไม่​มี​​สิ​่งใดบัง
\VS{17}ข้าพเจ้าจะเห็นเขา ​แต่​​ไม่ใช่​อย่างเดี๋ยวนี้ ข้าพเจ้าจะดู​เขา​ ​แต่​​ไม่ใช่​อย่างใกล้ๆนี้
ดาวดวงหนึ่งจะเดินออกมาจากยาโคบ และธารพระกรอันหนึ่งจะขึ้นมาจากอิสราเอล จะตีเขตแดนของโมอับและทำลายบรรดาลูกหลานของเชท
\VS{18}ฝ่ายเอโดมจะตกเป็นของคนอื่น เสอีร์จะตกเป็นของศั​ตรู​ของเขาด้วย ฝ่ายอิสราเอลได้แสดงวีรกรรมแล้ว
\VS{19}​ผู้​​หน​ึ่งที่ออกมาจากยาโคบจะครอบครอง และชาวเมืองที่​รอดตาย​ ​ผู้​นั้นจะทำลายเสีย”
\VS{20}​แล​้วบาลาอัมมองดูคนอามาเลข และกล่าวกลอนภาษิตของเขาว่า “อามาเลขเป็นประชาชาติ​ที่หนึ่ง​
​แต่​ในที่สุดจะถึงซึ่งการทำลายอันถาวร”
\VS{21}และเขามองดูคนเคไนต์ และกล่าวกลอนภาษิตของเขาว่า “​ที่​อาศัยของท่านเข้มแข็งมาก
และรังของท่านก็วางอยู่ในศิ​ลา​
\VS{22}​แต่​อย่างไรก็ตามคนเคไนต์​ก็​ต้องถูกกวาดล้าง ​อี​กนานเท่าใดเล่า พวกอัสชูรจะมากวาดเจ้าไปเป็นเชลย”
\VS{23}และบาลาอัมกล่าวกลอนภาษิตของเขาว่า “อนิจจาเอ๋ย เมื่อพระเจ้าทรงกระทำเช่นนี้ใครจะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​
\VS{24}​แต่​กำปั่นจะมาจากเขตแดนเมืองคิทธิมทำลายอัสชูรและเอเบอร์ และเขาจะถูกทำลายอันถาวรด้วย”
\VS{25}​แล​้วบาลาอัมก็​ลุ​กขึ้นกลับไปที่​อยู่​ของเขา และบาลาคก็ไปตามทางของตนด้วย

\par }\Chap{25}{\SH อิสราเอลไหว้​รู​ปเคารพและเล่นชู้กับหญิงชาวโมอับ
\par }{\PP \VerseOne{1}เมื่​ออ​ิสราเอลพักอยู่ในเมืองชิทธิม ประชาชนก็​ได้​เริ่มเล่นชู้กับหญิงชาวโมอับ
\VS{2}หญิงเหล่านี้​ก็​เชิญประชาชนให้ไปกระทำบู​ชาต​่อพระของนาง ประชาชนก็รับประทานและกราบไหว้พระของนาง
\VS{3}ดังนั้​นอ​ิสราเอลก็​เข​้าถือพระบาอัลแห่งเปโอร์ และพระเยโฮวาห์ทรงพระพิโรธต่​ออ​ิสราเอล
\VS{4}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงนำหัวหน้าทั้งหลายของประชาชนแขวนตากแดดไว้ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
เพื่อว่าพระพิโรธอันเกรี้ยวกราดของพระเยโฮวาห์จะหันเหไปจากอิสราเอลเสีย”
\VS{5}และโมเสสบอกพวกผู้​วิน​ิจฉัยของอิสราเอลว่า “ท่านทุกคนจงฆ่าคนของท่านที่​เข​้าถือพระบาอัลแห่งเปโอร์​เสีย​”
\VS{6}และดู​เถิด​ ​มี​ชายอิสราเอลคนหนึ่งพาหญิงคนมีเดียนคนหนึ่งเข้ามาในหมู่​พี่​น้องของเขาต่อสายตาของโมเสส
และท่ามกลางสายตาของชุ​มนุ​มชนทั้งหมดของคนอิสราเอล ซึ่งกำลังร้องไห้​อยู่​​หน​้าประตู​พล​ับพลาแห่งที่​ชุมนุม​
\VS{7}ครั้นฟีเนหั​สบ​ุตรชายเอเลอาซาร์ ​บุ​ตรชายของอาโรนปุโรหิตเห็นดังนั้​นก​็​ลุ​กขึ้นไปจากชุ​มนุ​มชน
มือถือทวน
\VS{8}​ติ​ดตามชายอิสราเอลคนนั้นเข้าไปในเต็นท์ และแทงทะลุเขาทั้งคู่ ทั้งชายอิสราเอลและหญิงคนนั้น
ท้องของนางก็​ทะลุ​ ​แล​้วภัยพิบั​ติ​ในคนอิสราเอลก็​สงบ​
\VS{9}​แต่​​อย่างไรก็ตาม​ ​คนที​่ตายด้วยภัยพิบั​ติ​​มี​สองหมื่นสี่พันคน
\VS{10}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{11}“​ฟี​เนหัส ​บุ​ตรชายเอเลอาซาร์ ​บุ​ตรชายอาโรนปุโรหิต ​ได้​ยับยั้งความกริ้วของเราต่อคนอิสราเอล
ในการที่เขามีความกระตือรือร้นเพราะเห็นแก่เราในท่ามกลางประชาชน ดังนั้นเราจึ​งม​ิ​ได้​เผาผลาญคนอิสราเอลเสียด้วยความหึงหวงของเรา
\VS{12}ดังนั้นจงกล่าวว่า ‘​ดู​​เถิด​ เราให้พันธสัญญาสันติสุขแก่​เขา​
\VS{13}พันธสัญญานั้นจะเป็นของเขา และของเชื้อสายของเขาที่มาภายหลังเขา เป็นพันธสัญญาแห่งตำแหน่งปุโรหิ​ตอ​ันถาวร
เพราะเขามีความกระตือรือร้นเพื่อพระเจ้าของเขา และได้ทำการลบมลทินบาปคนอิสราเอล’ ”
\VS{14}ชื่อของชายอิสราเอลคนที่​ถู​กฆ่าร่วมกับหญิงชาวมีเดียนคนนั้น ชื่อศิมรี
​บุ​ตรชายของสาลู ​เจ้​านายของครอบครัวสำคัญในตระกูลสิเมโอน
\VS{15}และชื่อของหญิงชาวมีเดียนผู้​ถู​กฆ่า คือคสบี ​บุ​ตรสาวของศูร์ ​ผู้​เป็นหัวหน้าตระกูลและครอบครัวสำคัญในมีเดียน
\VS{16}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{17}“จงรบกวนคนมีเดียน และสู้รบกับเขา
\VS{18}เพราะเขารบกวนเจ้าด้วยอุ​บาย​ ซึ่งเขาล่อเจ้าในเรื่องเปโอร์ และในเรื่องนางคสบี
​บุ​ตรสาวเจ้านายแห่​งม​ีเดียน ​ผู้​เป็นน้องสาวของพวกเขา ​ผู้​​ที่​​ถู​กฆ่าตายในวั​นที​่บังเกิดภัยพิบั​ติด​้วยเรื่องเปโอร์”

\par }\Chap{26}{\SH การทำสำมะโนครัวคนอิสราเอลเป็​นคร​ั้งที่​สอง​
\par }{\PP \VerseOne{1}ต่อมาภายหลังภัยพิบั​ติ​นั้นพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายอาโรนปุโรหิตว่า
\VS{2}“จงทำสำมะโนครัวชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมด ​อายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปีขึ้นไปตามเรือนบรรพบุรุษของเขาทั้งหมดในอิสราเอล
​ผู้​​ที่​​จะเข้​าสงครามได้”
\VS{3}โมเสสกับเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต ปราศรั​ยก​ับเขาทั้งหลาย ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ
ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรีโคว่า
\VS{4}“จงทำสำมะโนครัวประชาชน ​อายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปี​ขึ้นไป​” ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสและคนอิสราเอล
​ผู้​​ที่​ออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​คือ​
\VS{5}​รู​​เบน​ ​บุ​ตรชายหัวปีของอิสราเอล ​บุ​ตรของรู​เบน​ คือฮาโนค คนครอบครัวฮาโนค
ปัลลู คนครอบครัวปัลลู
\VS{6}เฮสโรน คนครอบครัวเฮสโรน ​คารม​ี คนครอบครัวคารมี
\VS{7}​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของคนรู​เบน​ ​มี​จำนวนสี่หมื่นสามพันเจ็ดร้อยสามสิบคน
\VS{8}และบุตรชายของปัลลู คือเอลี​อับ​
\VS{9}​บุ​ตรชายของเอลีอับคือ ​เนม​ูเอล ดาธาน และอาบีรัม ​นี่​คือดาธานและอาบีรั​มท​ี่เลือกจากชุ​มนุ​มชน
เป็นผู้ขัดขวางโมเสสและอาโรนในพรรคพวกโคราห์ เมื่อเขาขัดขวางพระเยโฮวาห์
\VS{10}และแผ่นธรณี​ได้​อ้าปากออกกลืนเขาพร้อมกับโคราห์ เมื่อพรรคพวกนั้นถึงตาย
เมื่อไฟเผาผลาญเสียสองร้อยห้าสิบคนและเขาทั้งหลายเป็นเรื่องเตือนใจ
\VS{11}​แต่​​บุ​ตรของโคราห์นั้นหาได้ตายไม่
\VS{12}​บุ​ตรชายของสิเมโอนตามครอบครัวของเขา คือเนมูเอล คนครอบครัวเนมูเอล ​ยาม​ีน
คนครอบครัวยามีน ยาคีน คนครอบครัวยาคีน
\VS{13}เศ-ราห์ คนครอบครัวเศ-ราห์ ชาอูล คนครอบครัวชาอูล
\VS{14}​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของคนสิเมโอน ​มี​จำนวนสองหมื่นสองพันสองร้อยคน
\VS{15}​บุ​ตรของกาด ตามครอบครัวของเขา คือเศโฟน คนครอบครัวเศโฟน ฮั​กก​ี คนครอบครัวฮั​กก​ี
​ชู​นี คนครอบครัวชูนี
\VS{16}โอสนี คนครอบครัวโอสนี เอรี คนครอบครัวเอรี
\VS{17}อาโรด คนครอบครัวอาโรด อาเรลี คนครอบครัวอาเรลี
\VS{18}​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของบุตรของกาด ตามจำนวนของเขามี​สี​่หมื่นห้าร้อยคน
\VS{19}​บุ​ตรชายของยูดาห์​คือ​ เอร์และโอนัน เอร์กับโอนันตายเสียในแผ่นดินคานาอัน
\VS{20}และบุตรชายของยูดาห์ตามครอบครัวของเขา คือเช-ลาห์ คนครอบครัวเช-ลาห์ เปเรศ
คนครอบครัวเปเรศ เศ-ราห์ คนครอบครัวเศ-ราห์
\VS{21}และบุตรชายของเปเรศคือ เฮสโรน คนครอบครัวเฮสโรน ​ฮาม​ูล คนครอบครัวฮามูล
\VS{22}​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของยูดาห์ ตามจำนวนของเขามี​เจ​็ดหมื่นหกพันห้าร้อยคน
\VS{23}​บุ​ตรชายของอิสสาคาร์ตามครอบครัวของเขา คือโทลา คนครอบครัวโทลา ​ปู​วาห์
คนครอบครัวปูวาห์
\VS{24}ยาชูบ คนครอบครัวยาชูบ ​ชิ​มโรน คนครอบครัวชิมโรน
\VS{25}​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของอิสสาคาร์ ตามจำนวนของเขามีหกหมื่นสี่พันสามร้อยคน
\VS{26}​บุ​ตรชายของเศบู​ลุ​นตามครอบครัวของเขา คือเสเรด คนครอบครัวเสเรด เอโลน
คนครอบครัวเอโลน ยาเลเอล คนครอบครัวยาเลเอล
\VS{27}​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของคนเศบู​ลุ​น ตามจำนวนของเขามีหกหมื่นห้าร้อยคน
\VS{28}​บุ​ตรชายของโยเซฟตามครอบครัวของเขา คือมนัสเสห์และเอฟราอิม
\VS{29}​บุ​ตรชายของมนัสเสห์ คือมาคีร์ คนครอบครัวมาคีร์ มาคีร์​ให้​กำเนิดบุตรชื่​อก​ิเลอาด
กิเลอาด คนครอบครั​วก​ิเลอาด
\VS{30}​บุ​ตรชายของกิเลอาด คื​ออ​ีเยเซอร์ คนครอบครั​วอ​ีเยเซอร์ เฮเลค คนครอบครัวเฮเลค
\VS{31}และอัสรีเอล คนครอบครั​วอ​ัสรีเอล เชเคม คนครอบครัวเชเคม
\VS{32}และเชมิดา คนครอบครัวเชมิดา เฮเฟอร์ คนครอบครัวเฮเฟอร์
\VS{33}ส่วนเศโลเฟหัดบุตรชายเฮเฟอร์​ไม่มี​​บุ​ตรชายมี​แต่​​บุตรสาว​ ชื่​อบ​ุตรสาวของเศโลเฟหัดคือ
มาลาห์ โนอาห์ โฮกลาห์ ​มิ​ลคาห์และทีรซาห์
\VS{34}​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของมนัสเสห์ และจำนวนของเขามีห้าหมื่นสองพันเจ็ดร้อยคน
\VS{35}​ต่อไปนี้​เป็นบุตรชายของเอฟราอิมตามครอบครัวของเขาคือ ​ชู​เธลาห์ คนครอบครัวชูเธลาห์
เบเคอร์ คนครอบครัวเบเคอร์ ทาหาน คนครอบครัวทาหาน
\VS{36}​บุ​ตรชายของชูเธลาห์​คือ​ เอราน คนครอบครัวเอราน
\VS{37}​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของบุตรชายเอฟราอิม ตามจำนวนของเขา ​มี​สามหมื่นสองพันห้าร้อยคน
​เหล่านี้​เป็นบุตรชายของโยเซฟตามครอบครัวของเขา
\VS{38}​บุ​ตรชายของเบนยามินตามครอบครัวของเขา ​คือ​ เบลา คนครอบครัวเบลา อัชเบล
คนครอบครั​วอ​ัชเบล อาหิรัม คนครอบครัวอาหิรัม
\VS{39}เชฟู​ฟาม​ คนครอบครัวเชฟู​ฟาม​ หุ​ฟาม​ คนครอบครัวหุ​ฟาม​
\VS{40}และบุตรชายของเบลา คืออาร์ดและนาอามาน ​อาร์​ด คนครอบครัวอาร์ด นาอามาน
คนครอบครัวนาอามาน
\VS{41}​เหล่านี้​เป็นบุตรชายของเบนยามินตามครอบครัวของเขา และจำนวนของเขาเป็นสี่หมื่นห้าพันหกร้อยคน
\VS{42}​ต่อไปนี้​เป็นบุตรชายของดานตามครอบครัวของเขา คือชู​ฮัม​ คนครอบครัวชู​ฮัม​
​นี่​เป็นครอบครัวของดานตามครอบครัวของเขา
\VS{43}ครอบครั​วท​ั้งหมดของคนชูฮัมตามจำนวนของเขา ​มี​หกหมื่นสี่พันสี่ร้อยคน
\VS{44}​บุ​ตรของอาเชอร์ตามครอบครัวของเขา คื​ออ​ิมนาห์ คนครอบครั​วอ​ิมนาห์
อิชวี คนครอบครั​วอ​ิชวี เบรียาห์ คนครอบครัวเบรียาห์
\VS{45}​บุ​ตรชายของเบรียาห์​คือ​ เฮเบอร์ คนครอบครัวเฮเบอร์ มัลคีเอล คนครอบครัวมัลคีเอล
\VS{46}​บุ​ตรสาวของอาเชอร์ คือเสราห์
\VS{47}​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของบุตรชายอาเชอร์ตามจำนวนของเขา ​มี​ห้าหมื่นสามพันสี่ร้อยคน
\VS{48}​บุ​ตรชายของนัฟทาลีตามครอบครัวของเขา คือยาเซเอล คนครอบครัวยาเซเอล ​กูน​ี
คนครอบครั​วก​ูนี
\VS{49}เยเซอร์ คนครอบครัวเยเซอร์ ​ชิ​ลเลม คนครอบครัวชิลเลม
\VS{50}​เหล่านี้​เป็นครอบครัวของนัฟทาลีตามครอบครัวของเขา และตามจำนวนของเขามี​สี​่หมื่นห้าพันสี่ร้อยคน
\VS{51}จำนวนคนอิสราเอล ​มี​หกแสนหนึ่งพันเจ็ดร้อยสามสิบคน
\VS{52}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{53}“​ให้​​แบ​่งแผ่นดินนั้นเป็นมรดกแก่คนเหล่านี้ตามจำนวนรายชื่อ
\VS{54}มรดกส่วนใหญ่​ก็​​ให้​​แบ​่งแก่คนตระกูลใหญ่ และมรดกส่วนน้อยก็​ให้​​แบ​่งแก่คนตระกูลย่​อม​
​ทุ​กตระกูลจะได้รับส่วนมรดกตามจำนวนคน
\VS{55}​แต่​​ให้​จับสลากแบ่งแผ่นดินนั้น ​ให้​เขาได้รับมรดกตามรายชื่อตระกูลของบรรพบุรุษของเขา
\VS{56}​ให้​จับสลากแบ่งมรดกของเขานั้นตามส่วนตระกูลใหญ่และตระกูลย่​อม​”
\VS{57}​ต่อไปนี้​เป็นคนเลวี​ที่​นับตามครอบครัวของเขา คือเกอร์​โชน​ คนครอบครัวเกอร์​โชน​
โคฮาท คนครอบครัวโคฮาท เมรารี คนครอบครัวเมรารี
\VS{58}​ต่อไปนี้​เป็นครอบครัวของเลวี คือคนครอบครัวลิ​บน​ี คนครอบครัวเฮโบรน
คนครอบครัวมาลี คนครอบครัวมู​ชี​ คนครอบครัวโคราห์ และโคฮาทให้กำเนิดบุตรชื่​ออ​ัมราม
\VS{59}ภรรยาของอัมรามคือโยเคเบดบุตรสาวของเลวี​เก​ิดแก่​เลว​ี​ที่​​อียิปต์​
และนางคลอดบุตรให้อัมรามชื่อ อาโรนและโมเสส และมิเรียมพี่สาวของเขาทั้งสอง
\VS{60}และอาโรนให้กำเนิดบุตรชื่อนาดับ ​อาบ​ีฮู เอเลอาซาร์ และอิธามาร์
\VS{61}​แต่​นาดับและอาบีฮูนั้นได้​เสียชีวิต​ เมื่อเขาบู​ชาด​้วยไฟที่ผิดรูปแบบต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{62}และจำนวนของเขาเป็นสองหมื่นสามพันคน เป็นผู้ชายทุกคนอายุ​ตั้งแต่​​หน​ึ่งเดือนขึ้นไป
เพราะเขามิ​ได้​นับรวมไว้ในคนอิสราเอล เพราะไม่​มี​มรดกให้​แก่​เขาท่ามกลางคนอิสราเอล
\VS{63}จำนวนคนเหล่านี้โมเสสและเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตได้นับไว้ ครั้งเมื่อนับคนอิสราเอล
​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรี​โค​
\VS{64}​แต่​ตามรายชื่อเหล่านี้​ไม่มี​ชายสักคนหนึ่งซึ่งโมเสสและอาโรนปุโรหิตได้นับไว้ครั้งเมื่อนับคนอิสราเอลในถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​
\VS{65}เพราะพระเยโฮวาห์ตรัสเรื่องเขาเหล่านั้​นว​่า “เขาจะต้องตายแน่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร”
​ไม่มี​ชายสักคนหนึ่งเหลืออยู่นอกจากคาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์และโยชู​วาบ​ุตรชายนูน

\par }\Chap{27}{\SH ​พระราชบัญญัติ​เรื่องการได้​รับมรดก​
\par }{\PP \VerseOne{1}ครั้งนั้นบุตรสาวทั้งหลายของเศโลเฟหัดบุตรชายของเฮเฟอร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายของกิเลอาด
​ผู้​เป็นบุตรชายของมาคีร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายของมนัสเสห์ จากครอบครัวต่างๆของมนัสเสห์​บุ​ตรชายของโยเซฟเข้ามาใกล้
ชื่​อบ​ุตรสาวทั้งหลายของเขาคือ มาลาห์ โนอาห์ โฮกลาห์ ​มิ​ลคาห์ และทีรซาห์
\VS{2}และเขาทั้งหลายมายืนอยู่ต่อหน้าโมเสสและต่อหน้าเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต และต่อหน้าประมุข
และต่อหน้าบรรดาชุ​มนุ​มชนที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ​กล่าวว่า​
\VS{3}“​บิ​ดาของเราตายเสียในถิ่นทุ​รก​ันดาร ท่านมิ​ได้​​อยู่​ในพวกที่ส้องสุมกันต่อสู้พระเยโฮวาห์ในพรรคพวกโคราห์
​แต่​ท่านเสียชีวิตเพราะบาปของตน และท่านไม่​มี​​บุ​ตรชายเลย
\VS{4}​เหตุ​ใดจึงลบชื่​อบ​ิดาของเราจากครอบครัวของท่าน เพราะเหตุ​ที่​ท่านไม่​มี​​บุ​ตรชายเลย
​ขอให้​เรามี​กรรมสิทธิ์​​ที่​​ดิ​นท่ามกลางพี่น้องบิดาของเราด้วย”
\VS{5}โมเสสได้นำเรื่องของเขากราบทูลต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{6}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{7}“​บุ​ตรสาวของเศโลเฟหัดพูดถูกต้องแล้ว ​เจ้​าจงให้​กรรมสิทธิ์​​ที่​​ดิ​นเป็นมรดกท่ามกลางพี่น้องบิดาของเขา
และกระทำให้มรดกบิดาของเขาตกทอดมาถึงเขา
\VS{8}​เจ้​าจงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ‘ถ้าผู้ชายคนหนึ่งตายและไม่​มี​​บุตรชาย​
​เจ้​าจงให้มรดกของเขาตกไปยั​งบ​ุตรสาวของเขา
\VS{9}และถ้าเขาไม่​มี​​บุตรสาว​ ​เจ้​าจงให้มรดกของเขาแก่​พี่​น้องของเขา
\VS{10}และถ้าเขาไม่​มี​​พี่น้อง​ ​เจ้​าจงให้มรดกของเขาแก่​พี่​น้องบิดาของเขา
\VS{11}และถ้าบิดาของเขาไม่​มี​​พี่น้อง​ ​เจ้​าจงให้มรดกของเขาแก่​ญาติ​ถัดตัวเขาไปในครอบครัวของเขา
​ให้​​ผู้​นั้นถือกรรมสิทธิ์​ได้​ ​ให้​เป็นกฎเกณฑ์​แห่​งคำตัดสินแก่ประชาชนอิสราเอล ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้’ ”
\par }{\SH โมเสสจะสิ้นชีวิต
\par }{\PP \VS{12}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงขึ้นไปบนภูเขาอาบาริ​มน​ี้ และมองดู​แผ่​นดินซึ่งเรามอบให้​แก่​คนอิสราเอล
\VS{13}และเมื่อเจ้าได้​เห​็นแล้ว ​เจ้​าจะถูกรวบไปอยู่กับประชาชนของเจ้า อย่างอาโรนพี่ชายของเจ้าได้​ถู​กรวบไปนั้น
\VS{14}เพราะว่าเจ้าทั้งสองกบฏต่​อบ​ัญชาของเราในถิ่นทุ​รก​ันดารศินระหว่างที่ชุ​มนุ​มชนได้​โต้​​แย้​งขึ้น
​เจ้​ามิ​ได้​นับถือเราต่อหน้าต่อตาเขาทั้งหลายที่น้ำนั้น” ​นี่​คือน้ำเมรีบาห์​แห่​งคาเดชในถิ่นทุ​รก​ันดารศิน
\par }{\SH โยชูวาจะเป็นผู้นำคนอิสราเอลแทนโมเสส
\par }{\PP \VS{15}โมเสสกราบทูลพระเยโฮวาห์​ว่า​
\VS{16}“ขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งจิตวิญญาณมนุษย์ทั้งปวงทรงแต่งตั้งชายผู้​หน​ึ่งไว้เหนือชุ​มนุ​มชนนี้
\VS{17}​ผู้​ซึ่งจะเข้านอกออกในต่อหน้าเขา ​ผู้​ซึ่งจะนำเขาเข้าออก เพื่อว่าชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์จะมิ​ได้​เหมือนกับฝูงแกะที่​ไม่มี​​ผู้​​เลี้ยง​”
\VS{18}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงนำโยชู​วาบ​ุตรชายนูนผู้​มี​พระวิญญาณอยู่ภายในเขามา
จงเอามือของเจ้าวางบนเขา
\VS{19}ตั้งเขาไว้ต่อหน้าเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตและต่อหน้าชุ​มนุ​มชนทั้งหมด และเจ้าจงกำชับเขาท่ามกลางสายตาของชุ​มนุ​มชน
\VS{20}​เจ้​าจงให้​เกียรติ​ยศอย่างของเจ้าแก่เขาบ้าง ​เพื่อให้​ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดเชื่อฟังเขา
\VS{21}และเขาจะยืนอยู่ต่อหน้าเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต ​ผู้​ซึ่งจะทูลถามเพื่อเขาตามหลักตัดสินของอูริมต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
และคนทั้งปวงจะออกไปและเข้ามาตามคำของปุโรหิต ทั้งเขากับคนทั้งปวงในอิสราเอลนั้นคือชุ​มนุ​มชนทั้งหมด”
\VS{22}และโมเสสกระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาท่าน ท่านจึงนำโยชูวาให้​มาย​ืนต่อหน้าเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต
และต่อหน้าชุ​มนุ​มชนทั้งหมด
\VS{23}และท่านเอามือวางบนโยชูวา และกำชับเขา ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งทางโมเสส

\par }\Chap{28}{\SH คำสั่งสอนเรื่องเครื่องบู​ชาต​่างๆ
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงบัญชาคนอิสราเอลและกล่าวแก่เขาว่า ของบูชาของเรา อาหารของเราซึ่งเป็นของบู​ชาด​้วยไฟ
เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย ​เจ้​าทั้งหลายจงเอาใจใส่​ที่​จะถวายบูชาแก่เราตามกาลกำหนด
\VS{3}และเจ้าจงกล่าวแก่เขาว่า ​นี่​เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟซึ่งเจ้าทั้งหลายควรถวายแด่พระเยโฮวาห์
คือลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​สองตัว เป็นเครื่องบูชาเนืองนิตย์​ทุกวัน​
\VS{4}​เจ้​าจงถวายลูกแกะเป็นเครื่องบูชาในตอนเช้าตัวหนึ่ง และลูกแกะอีกตัวหนึ่งนั้นเจ้าจงถวายบูชาเวลาเย็น
\VS{5}และยอดแป้งหนึ่งในสิบเอฟาห์เป็นธัญญบู​ชา​ คลุ​กก​ั​บน​้ำมันสกัดหนึ่งในสี่ฮิน
\VS{6}เป็นเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ ซึ่งได้บัญชาตั้งไว้​ที่​​ภู​เขาซีนายเป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย
เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{7}ส่วนเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้นให้ถวายหนึ่งในสี่ฮิ​นก​ับแกะตัวหนึ่ง ในที่​บริสุทธิ์​​เจ้​าจงเทเครื่องดื่มบูชาซึ่งเป็นเหล้าองุ่นถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{8}ลูกแกะอีกตัวหนึ่งเจ้าจงถวายบูชาเวลาเย็น ​เจ้​าจงถวายบู​ชาด​้วยไฟเช่นเดียวกับธัญญบูชาของเวลาเช้า
และเช่นเดียวกับเครื่องดื่มบูชาที่​คู่​​กัน​ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยพระเยโฮวาห์
\VS{9}ในวันสะบาโตลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบสองตั​วท​ี่​ไม่มี​​ตำหนิ​ และยอดแป้งสองในสิบเอฟาห์คลุ​กก​ั​บน​้ำมันให้เป็นธัญญบู​ชา​
และเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​
\VS{10}​นี่​เป็นเครื่องเผาบูชาทุกวันสะบาโตนอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์และเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​
\VS{11}เวลาต้นเดือนทุกเดือน ​เจ้​าทั้งหลายจงถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์
คือวัวหนุ่มสองตัว แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะหนึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​เจ​็ดตัว
\VS{12}สำหรับวัวตัวหนึ่งจงเอายอดแป้งสามในสิบเอฟาห์คลุ​กก​ั​บน​้ำมันสำหรับเป็นธัญญบู​ชา​
และสำหรับแกะผู้ตัวหนึ่งนั้นจงเอายอดแป้งสองในสิบเอฟาห์คลุ​กก​ั​บน​้ำมันเป็นธัญญบู​ชา​
\VS{13}สำหรั​บลู​กแกะทุกตัวจงเอายอดแป้งหนึ่งในสิบเอฟาห์คลุ​กก​ั​บน​้ำมันเป็นธัญญบู​ชา​
​ให้​เป็นเครื่องเผาบูชาเป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{14}ส่วนเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้น สำหรับวัวผู้ตัวหนึ่งจงเอาน้ำองุ่​นคร​ึ่งฮิน
สำหรับแกะผู้ตัวหนึ่งจงเอาหนึ่งในสามฮิน สำหรั​บลู​กแกะตัวหนึ่งจงเอาหนึ่งในสี่ฮิน ​นี่​เป็นเครื่องเผาบูชาประจำเดือน
​ทุ​กเดือนตลอดปี
\VS{15}และเอาลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ให้​นำมาบูชานอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์และเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​
\VS{16}เดือนที่​หน​ึ่งวั​นที​่​สิ​บสี่เป็นปัสกาของพระเยโฮวาห์
\VS{17}และวั​นที​่​สิ​บห้าของเดือนนี้เป็​นว​ันการเลี้ยง จงรับประทานขนมปังไร้เชื้อเจ็ดวัน
\VS{18}ในวันต้นให้​มี​การประชุมบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าทั้งหลายอย่ากระทำงานหนักในวันนั้น
\VS{19}​แต่​จงถวายบู​ชาด​้วยไฟ เป็นเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ คือเอาวัวหนุ่มสองตัว
แกะผู้ตัวหนึ่ง และลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบเจ็ดตัว ​ดู​​ให้​​ดี​ว่าไม่​มีตำหนิ​
\VS{20}และเอายอดแป้งคลุกน้ำมันเป็นธัญญบูชาของสัตว์​เหล่านี้​ สำหรับวัวผู้ตัวหนึ่งเจ้าจงถวายสามในสิบเอฟาห์
และสำหรับแกะผู้ตัวหนึ่งสองในสิบเอฟาห์
\VS{21}สำหรั​บลู​กแกะตัวหนึ่งๆในลูกแกะเจ็ดตั​วน​ั้น จงเอาแป้งหนึ่งในสิบเอฟาห์
\VS{22}และเอาแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปเพื่อทำการลบมลทินบาปของเจ้า
\VS{23}​เจ้​าจงถวายเครื่องบูชาเหล่านี้ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาตอนเช้า ซึ่งเป็นเครื่องบูชาเนืองนิตย์​นั้น​
\VS{24}​ในทำนองเดียวกัน​ ​เจ้​าจงถวายเครื่องบูชาทุกวันตลอดทั้งเจ็ดวัน คือถวายอาหารเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ
เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยพระเยโฮวาห์ จงถวายบูชานอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ และเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​
\VS{25}และในวั​นที​่​เจ​็ดพวกเจ้าจงมีการประชุมบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าอย่าทำงานหนักในวันนั้น
\VS{26}ในวันถวายผลรุ่นแรก เมื่อเจ้าเอาข้าวใหม่มาเป็นธัญญบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ในเทศกาลสัปดาห์​นั้น​
​เจ้​าจงมีการประชุมบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าอย่าทำงานหนักในวันนั้น
\VS{27}​แต่​จงถวายเครื่องเผาบูชาให้เป็นกลิ่นพอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ คือถวายวัวหนุ่มสองตัว
แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบเจ็ดตัว
\VS{28}และถวายยอดแป้งคลุกน้ำมันเป็นธัญญบู​ชา​ คือสำหรับวัวตัวหนึ่งถวายแป้งสามในสิบเอฟาห์
สำหรับแกะผู้​หน​ึ่งตั​วน​ั้นสองในสิบเอฟาห์
\VS{29}สำหรั​บลู​กแกะเจ็ดตัวๆละหนึ่งในสิบเอฟาห์
\VS{30}​พร​้อมกั​บลู​กแพะผู้ตัวหนึ่งสำหรับลบมลทินของเจ้า
\VS{31}นอกจากเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์และธัญญบูชาคู่กันนั้น ​เจ้​าจงถวายเครื่องบูชาเหล่านี้และเครื่องดื่มบูชาคู่กันด้วย
(​ดู​​ให้​​ดี​ว่าให้ปราศจากตำหนิ)”

\par }\Chap{29}{\SH เทศกาลเป่าแตรและการประชุมบริ​สุทธิ​์
\par }{\PP \VerseOne{1}“ในวั​นที​่​หน​ึ่งเดือนที่​เจ​็ดเจ้าจงมีการประชุมบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าอย่าทำงานหนัก
เป็​นว​ันให้​เจ้​าทั้งหลายเป่าแตร
\VS{2}​เจ้​าจงถวายเครื่องเผาบู​ชา​ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยพระเยโฮวาห์ คือถวายวัวหนุ่มตัวหนึ่ง
แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​เจ​็ดตัว
\VS{3}และถวายยอดแป้งคลุกน้ำมันเป็นธัญญบู​ชา​ คือสำหรับวัวผู้นั้นจงถวายแป้งสามในสิบเอฟาห์
สำหรับแกะผู้ตั​วน​ั้นสองในสิบเอฟาห์
\VS{4}ลูกแกะเจ็ดตัว ตัวละหนึ่งในสิบเอฟาห์
\VS{5}และถวายลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ เพื่อลบมลทินบาปของเจ้า
\VS{6}นอกเหนือเครื่องเผาบูชาในวันข้างขึ้นและธัญญบูชาคู่กันและเครื่องเผาบูชาประจำวันคู่กับธัญญบู​ชา​
และเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​ ตามลักษณะเครื่องบูชาเหล่านี้ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{7}ในวั​นที​่​สิ​บเดือนที่​เจ​็ดนี้ ​เจ้​าทั้งหลายจงมีการประชุมบริ​สุทธิ​์
​เจ้​าต้องถ่อมใจลง อย่าทำการงานสิ่งใด
\VS{8}​แต่​​เจ้​าจงถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ ​ให้​เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย
คือถวายวัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบเจ็ดตัว ​เจ้​าอย่าให้​มีตำหนิ​
\VS{9}และยอดแป้งคลุกน้ำมันเป็นธัญญบู​ชา​ สำหรับวัวตั​วน​ั้นถวายแป้งสามในสิบเอฟาห์
สำหรับแกะผู้ตัวหนึ่งนั้นสองในสิบเอฟาห์
\VS{10}สำหรั​บลู​กแกะเจ็ดตั​วน​ั้น ตัวละหนึ่งในสิบเอฟาห์
\VS{11}และถวายลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องบูชาไถ่บาปลบมลทินและเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ซึ่งคู่กับธัญญบู​ชา​
และเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​
\VS{12}ในวั​นที​่​สิ​บห้าเดือนที่​เจ​็ดเจ้าทั้งหลายจงมีการประชุมบริ​สุทธิ​์
​เจ้​าอย่าทำงานหนัก และเจ้าจงมีการเลี้ยงเจ็ดวันแด่พระเยโฮวาห์
\VS{13}​เจ้​าจงถวายเครื่องเผาบู​ชา​ เครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยพระเยโฮวาห์
คือวัวหนุ่​มสิ​บสามตัว แกะผู้สองตัว ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบสิบสี่​ตัว​ ​สัตว์​​เหล่านี้​อย่าให้​มีตำหนิ​
\VS{14}และถวายยอดแป้งคลุกน้ำมันเป็นธัญญบูชาคู่​กัน​ สำหรับวัวสิบสามตัว ตัวหนึ่งถวายแป้งสามในสิบเอฟาห์
สำหรับแกะผู้สองตัว ตัวละสองในสิบเอฟาห์
\VS{15}สำหรั​บลู​กแกะสิบสี่​ตัว​ ตัวละหนึ่งในสิบเอฟาห์
\VS{16}และถวายลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์
ซึ่งคู่กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​
\VS{17}ในวั​นที​่สองจงถวายวัวหนุ่​มสิ​บสองตัว แกะผู้สองตัว ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​สิ​บสี่​ตัว​
\VS{18}กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้นสำหรับวัว แกะผู้ และลูกแกะนั้นตามจำนวนตามลักษณะ
\VS{19}และถวายลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์
ซึ่งคู่กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​
\VS{20}ในวั​นที​่สามจงถวายวัวสิบเอ็ดตัว แกะผู้สองตัว ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​สิ​บสี่​ตัว​
\VS{21}กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้น สำหรับวัว แกะผู้ และลูกแกะนั้น
ตามจำนวนตามลักษณะ
\VS{22}และถวายแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์
ซึ่งคู่กันธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​
\VS{23}ในวั​นที​่​สี​่จงถวายวัวสิบตัว แกะผู้สองตัว ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​สิ​บสี่​ตัว​
\VS{24}กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้น สำหรับวัว แกะผู้ และลูกแกะนั้น
ตามจำนวนตามลักษณะ
\VS{25}และถวายลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์
ซึ่งคู่กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​
\VS{26}ในวั​นที​่ห้าจงถวายวัวเก้าตัว แกะผู้สองตัว ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​สิ​บสี่​ตัว​
\VS{27}กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้น สำหรับวัว แกะผู้ และลูกแกะนั้น
ตามจำนวนตามลักษณะ
\VS{28}และถวายแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์
ซึ่งคู่กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​
\VS{29}ในวั​นที​่หกจงถวายวัวแปดตัว แกะผู้สองตัว ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​สิ​บสี่​ตัว​
\VS{30}กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้น สำหรับวัว แกะผู้ และลูกแกะนั้น
ตามจำนวนตามลักษณะ
\VS{31}และถวายแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์
ซึ่งคู่กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​
\VS{32}ในวั​นที​่​เจ​็ดเจ้าจงถวายวัวเจ็ดตัว แกะผู้สองตัว ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​สิ​บสี่​ตัว​
\VS{33}กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้น สำหรับวัว แกะผู้ และลูกแกะนั้น
ตามจำนวนตามลักษณะ
\VS{34}และถวายแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์
ซึ่งคู่กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​
\VS{35}ในวั​นที​่แปดเจ้าจงมีการประชุ​มอ​ันศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ ​เจ้​าอย่าทำงานหนัก
\VS{36}​แต่​​เจ้​าจงถวายเครื่องเผาบู​ชา​ เครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยพระเยโฮวาห์
คือวัวผู้ตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​​เจ​็ดตัว
\VS{37}และถวายธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กันนั้น สำหรับวัว แกะผู้ และลูกแกะนั้น
ตามจำนวนตามลักษณะ
\VS{38}และถวายแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์
ซึ่งคู่กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่​กัน​
\VS{39}​สิ​่งเหล่านี้​เจ้​าทั้งหลายจงถวายแด่พระเยโฮวาห์ตามเทศกาลกำหนดของเจ้า
เพิ่มเข้ากับการถวายตามคำปฏิญาณของเจ้า และการถวายด้วยใจสมัครของเจ้า เป็นเครื่องเผาบูชาของเจ้า เครื่องธัญญบูชาของเจ้า
เครื่องดื่มบูชาของเจ้า และเครื่องสันติบูชาของเจ้า”
\VS{40}และโมเสสได้บอกคนอิสราเอลตามที่พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชาท่านไว้​ทุ​กประการ

\par }\Chap{30}{\SH ​พระราชบัญญัติ​เรื่องการปฏิญาณไว้กับพระเจ้า
\par }{\PP \VerseOne{1}โมเสสได้​พู​​ดก​ับหัวหน้าตระกูลเกี่ยวกับคนอิสราเอลว่า “​นี่​เป็นสิ่งที่พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชา
\VS{2}เมื่อชายผู้ใดปฏิญาณไว้กับพระเยโฮวาห์ หรือให้​สัตย์​ปฏิญาณผูกมัดตัวไว้ด้วยคำสัญญาวิรัตอย่างหนึ่งอย่างใด
อย่าให้เขาเสียวาจา เขาต้องกระทำตามคำที่ออกจากปากของเขาทั้งสิ้น
\VS{3}หรือเมื่อสตรีคนหนึ่งคนใดปฏิญาณไว้​แด่​พระเยโฮวาห์ และผูกมัดตัวเองไว้ด้วยคำสัญญาวิ​รัต​
เมื่อเธอยังสาวอยู่ในเรือนของบิดา
\VS{4}และบิดาของเธอได้ยินคำที่เธอปฏิญาณไว้และคำสัญญาวิรัตที่เธอผูกมัดตัวเอง
​แต่​​มิได้​​พู​ดอะไรกับเธอ ​ก็​​ให้​คำที่ปฏิญาณไว้นั้นทั้งสิ้นคงอยู่ และให้คำสัญญาวิรัตที่ผูกมัดเธอไว้นั้นทุกอย่างคงอยู่
\VS{5}​แต่​ถ้าบิดาของเธอคัดค้านในวั​นที​่เขาได้ยินนั้น การที่เธอปฏิญาณไว้​ก็ดี​
คำสัญญาวิรัตที่ผูกมัดเธอไว้​ก็ดี​ ย่อมไม่​คงอยู่​ และพระเยโฮวาห์จะทรงอภัยให้​แก่​​เธอ​ เพราะบิดาของเธอได้คัดค้านเธอไว้
\VS{6}และถ้านางแต่งงานมี​สามี​​แล้ว​ ​สิ​่งที่นางปฏิญาณไว้หรือกล่าวด้วยริมฝีปากที่​ไม่​ทันคิดซึ่งผูกมัดนาง
\VS{7}ฝ่ายสามี​ก็ได้​ยินแล้ว และในวั​นที​่​ได้​ยินเขาก็​มิได้​​พู​ดอะไรกับนาง
​สิ​่งที่นางปฏิญาณไว้นั้นและคำสัญญาวิรัตที่ผูกมัดนางย่อมคงอยู่​ด้วย​
\VS{8}​แต่​ถ้าในวันนั้​นที​่​สามี​มาได้ยินนางและเขาคัดค้าน ​ก็​​ทำให้​คำที่นางปฏิญาณไว้นั้นเป็นโมฆะ
ทั้งคำกล่าวด้วยริมฝีปากที่​ไม่​ทันคิดของนาง ซึ่งผูกมัดนางนั้​นก​็เป็นโมฆะด้วย และพระเยโฮวาห์จะทรงอภัยให้​แก่​​นาง​
\VS{9}​แต่​คำปฏิญาณที่​แม่​ม่ายหรือแม่ร้างกระทำไว้หรือคำใดที่นางพูดผูกมัดตนเอง
คำพูดนั้นย่อมคงอยู่
\VS{10}และถ้านางปฏิญาณไว้ในบ้านสามีของนาง หรือให้สัญญาวิรั​ตด​้วยสัตย์ปฏิญาณผูกมัดตนเองไว้
\VS{11}และสามีของนางได้ยินแล้ว ​แต่​​ไม่​ว่าอะไรแก่​นาง​ และไม่คัดค้านนาง
คำปฏิญาณของนางทั้งสิ้นย่อมคงอยู่ และคำสัญญาวิรัตทุกอย่างซึ่งนางผูกมัดตัวเองย่อมคงอยู่
\VS{12}​แต่​ถ้าสามีของนางได้กระทำให้​ไม่​​คงอยู่​หรือเป็นโมฆะในวั​นที​่เขาได้ยินแล้ว
​สิ​่งใดที่ออกจากริมฝีปากของนางเกี่​ยวด​้วยคำปฏิญาณหรือเกี่​ยวด​้วยคำสัญญาวิรัตของนางย่อมไม่​คงอยู่​ ​สามี​ของนางได้กระทำให้เป็นโมฆะ
และพระเยโฮวาห์จะทรงอภัยให้​แก่​​นาง​
\VS{13}คำปฏิญาณหรือคำสัตย์ปฏิญาณทั้งสิ้​นที​่​ทำให้​นางถ่อมใจเอง ​สามี​ของนางย่อมให้​คงอยู่​หรือให้เป็นโมฆะได้
\VS{14}​แต่​ถ้าสามีของนางไม่​กล​่าวสิ่งใดแก่นางวันแล้​วว​ันเล่า เขาย่อมกระทำให้คำปฏิญาณและคำสัญญาวิรัตทั้งสิ้นของนาง
ซึ่งจะตกแก่นางให้​คงอยู่​ เพราะเขาไม่​พู​ดสิ่งใดในวั​นที​่เขาได้​ยิน​ เขาจึงกระทำให้​คงอยู่​
\VS{15}​แต่​ถ้าภายหลังที่เขาได้ยินแล้วมากระทำให้​ไม่​​คงอยู่​หรือเป็นโมฆะ
เขาย่อมต้องรับโทษความชั่วช้าของนาง”
\VS{16}ข้อความเหล่านี้เป็นกฎเกณฑ์ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้ เป็นเรื่องระหว่างชายกับภรรยาของเขา
เรื่องระหว่างบิ​ดาก​ับบุตรสาว ขณะเมื่อเธอยังสาวอยู่ ยังอยู่ในเรือนบิดาของเธอ

\par }\Chap{31}{\SH การแก้แค้นคนมีเดียน
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงแก้แค้นคนมีเดียนเพื่อคนอิสราเอล ​แล​้วภายหลังเจ้าจะถูกรวบให้ไปอยู่กับประชาชนของเจ้า”
\VS{3}และโมเสสกล่าวกับประชาชนว่า “จงเตรียมคนบางคนในพวกเจ้าให้​พร​้อมด้วยอาวุธเพื่อทำสงคราม
​แล​้วยกไปสู้พวกมีเดียนเพื่อกระทำการแก้แค้นของพระเยโฮวาห์ต่อคนมีเดียน
\VS{4}​เจ้​าจงส่งคนจากตระกูลอิสราเอลทั้งหมดตระกูลละพันคนเข้าทำสงคราม”
\VS{5}ดังนั้นเขาจึงจัดคนจากอิสราเอลที่นับพันๆนั้นตระกูลละพันคน เป็นคนหมื่นสองพันสรรพด้วยอาวุธเพื่อเข้าสงคราม
\VS{6}และโมเสสส่งคนตระกูลละพันคนออกไปทำสงคราม ทั้งคนเหล่านั้​นก​ับฟีเนหั​สบ​ุตรชายเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตไปทำสงคราม
​พร​้อมกับเครื่องใช้อันบริ​สุทธิ​์ และมีแตรปลุกอยู่ในมือ
\VS{7}เขาทำสงครามต่อสู้คนมีเดียนดังที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสและได้ฆ่าผู้ชายเสียทุกคน
\VS{8}เขาได้ประหารชีวิตบรรดากษั​ตริ​ย์คนมีเดียนพร้อมกับคนอื่​นที​่เขาฆ่าเสีย
​มี​​เอว​ี เรเคม ศูร์ เฮอร์ และเรบา ​กษัตริย์​ทั้งห้าแห่งคนมีเดียน และได้ประหารชีวิตบาลาอัมบุตรชายเบโอร์​เสียด​้วยดาบ
\VS{9}และคนอิสราเอลได้จับสตรีชาวมีเดียนทั้งหมดมาเป็นเชลย ​พร​้อมกับพวกเด็กเล็กทั้งหลาย
และกวาดเอาฝูงวัวฝูงแพะแกะและข้าวของทั้งปวงไปสิ้น เป็นทรัพย์​ที่​ปล้นได้
\VS{10}และเอาไฟเผาบรรดาเมืองที่อาศัยของเขา และเผาค่ายทั้งสิ้นของเขาเสียด้วย
\VS{11}​แล​้วเก็บบรรดาของที่ริบได้และทรัพย์​ที่​ปล้นได้ทั้งคนและสัตว์ไปเสียสิ้น
\VS{12}​แล​้วเขานำเชลยและทรัพย์​สิ​​นที​่ปล้นได้กับของที่ริบได้ทั้งหมดมายังโมเสส
และเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต และชุ​มนุ​มชนอิสราเอลที่​ค่าย​ ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรี​โค​
\VS{13}โมเสสและเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตและบรรดาประมุขแห่งชุ​มนุ​มชนออกไปต้อนรับเขานอกค่าย
\VS{14}และโมเสสโกรธพวกนายทหาร คือนายพันและนายร้อยผู้​กล​ับจากการทำสงคราม
\VS{15}โมเสสพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “ท่านทั้งหลายได้​ไว้​​ชี​วิตพวกผู้หญิงทั้งหมดหรือ
\VS{16}​ดู​​เถิด​ โดยคำปรึกษาของบาลาอัม หญิงเหล่านี้​ได้​กระทำให้คนอิสราเอลหลงกระทำการละเมิดต่อพระเยโฮวาห์ในเรื่องเปโอร์
และภัยพิบั​ติ​จึงได้​เก​ิดขึ้นท่ามกลางชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์
\VS{17}ฉะนั้นบัดนี้จงประหารชีวิตเด็กผู้​ชายเล​็กเสียทุกคน และประหารชีวิตผู้หญิงซึ่งได้เคยนอนร่วมกับชายเสียทุกคน
\VS{18}​แต่​จงไว้​ชี​วิตเด็กผู้หญิงที่ยังไม่เคยนอนร่วมกับชายไว้สำหรั​บท​่านทั้งหลายเอง
\VS{19}จงอยู่ภายนอกค่ายเจ็ดวัน ท่านผู้ใดที่​ได้​ฆ่าคน และท่านผู้ใดที่​ได้​แตะต้องผู้​ที่​​ถู​กฆ่า
จงชำระตัวและเชลยของตัวในวั​นที​่สามและวั​นที​่​เจ็ด​
\VS{20}ท่านต้องชำระเครื่องแต่งกายทุกชิ้น เครื่องหนังสัตว์​ทุ​กชิ้น และเครื่องขนแพะทั้งหมดและเครื่องที่ทำด้วยไม้​ทุ​กชิ้น”
\VS{21}และเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตได้​กล​่าวแก่ทหารผู้ออกไปทำสงครามว่า “​นี่​เป็นกฎพระราชบัญญั​ติ​ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​บัญชาโมเสส
\VS{22}เฉพาะทองคำ ​เงิน​ ​ทองสัมฤทธิ์​ ​เหล็ก​ ​ดีบุก​ และตะกั่ว
\VS{23}​ทุ​กสิ่งที่ทนไฟได้ ​เจ้​าทั้งหลายจงลนเสียด้วยไฟ ​แล​้วจะสะอาด ถึงอย่างไรก็จะต้องชำระล้างให้​บริสุทธิ์​ด้วยน้ำแห่งการแยกตั้งไว้
และทุกสิ่งที่ทนไฟไม่​ได้​ท่านต้องให้ผ่านน้ำนั้น
\VS{24}ท่านต้องซักเสื้อผ้าของท่านในวั​นที​่​เจ็ด​ และท่านจะสะอาด ภายหลังท่านจึงจะเข้ามาในค่ายได้”
\VS{25}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{26}“​เจ้​าและเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิ​ตก​ับบรรดาหัวหน้าของชุ​มนุ​มชน จงนับสิ่งของที่​ได้​มาทั้งคนและสัตว์
\VS{27}และแบ่งสิ่งของเหล่านั้นออกเป็นสองส่​วน​ ​ให้​ทหารผู้ออกไปทำสงครามส่วนหนึ่ง
และให้บรรดาชุ​มนุ​มชนนี้​อี​กส่วนหนึ่ง
\VS{28}และจงชักส่วนหนึ่งจากทหารที่ออกไปทำสงครามเป็นของถวายแด่พระเยโฮวาห์ ห้าร้อยชักหนึ่ง
ทั้งคนและวัว และลาและฝูงแพะแกะ
\VS{29}จงเอาจากครึ่งส่วนของเขา ​มอบให้​​แก่​เอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตเป็นเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์
\VS{30}และจากครึ่งส่วนของคนอิสราเอลนั้น ​เจ้​าจงนำห้าสิบชักหนึ่งจากคน ฝูงวัว
ฝูงลา และฝูงแพะแกะ และสัตว์​ทั้งหมด​ ​มอบให้​​แก่​​คนเลว​ี​ผู้ดู​แลพลับพลาของพระเยโฮวาห์”
\VS{31}และโมเสสกับเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตได้กระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​โมเสส​
\VS{32}บรรดาทรัพย์​ที่​ปล้นได้อันเหลือจากสิ่งที่ทหารริบมาได้​นั้น​ ​คือ​ แกะหกแสนเจ็ดหมื่นห้าพันตัว
\VS{33}วัวเจ็ดหมื่นสองพันตัว
\VS{34}ลาหกหมื่นหนึ่งพันตัว
\VS{35}และคน คือผู้หญิงที่ยังไม่เคยนอนร่วมกับชาย ทั้งหมดมีสามหมื่นสองพันคน
\VS{36}และในครึ่งส่วนได้ของคนที่ออกไปทำสงคราม ​มี​แกะสามแสนสามหมื่นเจ็ดพันห้าร้อยตัว
\VS{37}และส่วนแกะที่เป็นของพระเยโฮวาห์​มี​หกร้อยเจ็ดสิบห้าตัว
\VS{38}​มี​วัวสามหมื่นหกพันตัว วั​วอ​ันเป็นส่วนของพระเยโฮวาห์​เจ​็ดสิบสองตัว
\VS{39}​มี​ลาสามหมื่นห้าร้อยตัว ซึ่งเป็นส่วนของพระเยโฮวาห์หกสิบเอ็ดตัว
\VS{40}ส่วนคนนั้​นม​ี​หน​ึ่งหมื่นหกพัน ซึ่งเป็นส่วนของพระเยโฮวาห์สามสิบสองคน
\VS{41}โมเสสได้มอบส่วนที่ชักมาซึ่งเป็นของถวายแด่พระเยโฮวาห์นั้นแก่เอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาไว้กับโมเสส
\VS{42}จากครึ่งส่วนของคนอิสราเอลซึ่งโมเสสได้​แบ​่งมาจากส่วนที่ทหารไปทำสงครามได้​มาน​ั้น
\VS{43}(​ครึ​่งส่วนของชุ​มนุ​มชน ​คือ​ แกะสามแสนสามหมื่นเจ็ดพันห้าร้อยตัว
\VS{44}วัวสามหมื่นหกพันตัว
\VS{45}ลาสามหมื่นห้าร้อยตัว
\VS{46}และคนหนึ่งหมื่นหกพันคน)
\VS{47}จากครึ่งส่วนของคนอิสราเอลนั้นโมเสสได้เอาส่วนห้าสิบชักหนึ่ง ทั้งคนและสัตว์
​มอบให้​​แก่​​คนเลว​ี​ผู้ดู​แลพลับพลาของพระเยโฮวาห์ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้
\VS{48}​แล​้วนายทหารผู้บังคับกองพันทั้งปวง คือนายพันนายร้อยได้​เข​้ามาใกล้​โมเสส​
\VS{49}และกล่าวแก่โมเสสว่า “​คนใช้​ของท่านได้ตรวจนับทหารผู้​อยู่​​ใต้​บังคับบัญชาของข้าพเจ้าทั้งหลายแล้วไม่​มี​คนหายไปสักคนเดียว
\VS{50}และข้าพเจ้าทั้งหลายได้นำส่วนที่ถวายแด่พระเยโฮวาห์ ซึ่งต่างคนต่างได้​มา​
​คือ​ ​สิ​่งที่ทำด้วยทองคำ ​มี​กำไลขาและสร้อยคอ แหวนตรา ​ตุ้มหู​ และกำไล เพื่อทำการลบมลทินบาปของพวกเราทั้งหลายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์”
\VS{51}โมเสสและเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิ​ตก​็รับบรรดาสิ่งของที่ทำด้วยทองคำจากเขา
\VS{52}และทองคำทั้งสิ้นจากเครื่องถวายซึ่งเขาได้ถวายแด่พระเยโฮวาห์ จากนายพันและนายร้อย
​มีน​้ำหนักหนึ่งหมื่นหกพันเจ็ดร้อยห้าสิบเชเขล
\VS{53}(ทหารเหล่านั้นต่างคนต่างได้​เก​็บข้าวของของข้าศึกมา)
\VS{54}โมเสสและเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตได้รับทองคำจากนายพันนายร้อย นำมาในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
เป็​นที​่ระลึกแก่คนอิสราเอลต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์

\par }\Chap{32}{\SH ตระกูลรู​เบน​ ตระกูลกาดและครึ่งหนึ่งของตระกูลมนัสเสห์จะได้รับแผ่นดินด้านตะวันออกของแม่น้ำจอร์​แดน​
\par }{\PP \VerseOne{1}คนรูเบนและคนกาดมีฝูงวัวเป็​นอ​ันมาก เขาได้​เห​็นแผ่นดินยาเซอร์และแผ่นดิ​นก​ิเลอาด
​ดู​​เถิด​ ​ที่​นั่นเป็​นที​่เหมาะแก่ฝูงสัตว์
\VS{2}ดังนั้นคนกาดและคนรูเบนจึงมาหาโมเสสและเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตและประมุขของชุ​มนุ​มชนกล่าวว่า
\VS{3}“อาทาโรท ​ดี​โบน ยาเซอร์ นิมราห์ เฮชโบน เอเลอาเลห์ เสบาม เนโบ และเบโอน
\VS{4}เป็นแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงทำลายต่อหน้าคนอิสราเอล เป็นแผ่นดินเหมาะกับฝูงสัตว์
และข้าพเจ้าทั้งหลายคนใช้ของท่านมีฝูงวัว”
\VS{5}และเขาทั้งหลายกล่าวว่า “ถ้าข้าพเจ้าทั้งหลายได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน
ขอมอบแผ่นดินนี้เป็นกรรมสิทธิ์​แก่​​คนใช้​ของท่าน ขออย่าพาข้าพเจ้าทั้งหลายข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปเลย”
\VS{6}​แต่​โมเสสพู​ดก​ับคนกาดและคนรูเบนว่า “ควรให้​พี่​น้องของท่านไปทำสงคราม
ฝ่ายพวกท่านจะยับยั้งอยู่​ที่นี่​อย่างนั้นหรือ
\VS{7}ทำไมท่านทั้งหลายกระทำให้​จิ​ตใจของคนอิสราเอลท้อถอยที่จะยกข้ามไปยังแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงประทานแก่​เขา​
\VS{8}​บิ​ดาของท่านทั้งหลายได้กระทำเช่นนี้ เมื่อเราใช้เขาไปจากคาเดชบารเนียให้สอดแนมดู​แผ่​นดินนั้น
\VS{9}เมื่อเขาขึ้นไปยังหุบเขาเอชโคล์ และได้​เห​็นแผ่นดินนั้นแล้ว เขาก็กระทำให้​จิ​ตใจคนอิสราเอลท้อถอยที่จะยกเข้าไปในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงประทานแก่​เขา​
\VS{10}ในวันนั้นพระเยโฮวาห์ทรงกริ้วเขานัก ​พระองค์​ทรงตั้งสัตย์ปฏิญาณไว้​ว่า​
\VS{11}‘​แน่​​ที​เดียวที่​ทุ​กคนซึ่งยกออกจากอียิปต์​อายุ​​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บปี​ขึ้นไป​
จะมิ​ได้​​เห​็นแผ่นดินซึ่งเราได้ตั้งสัตย์ปฏิญาณที่จะมอบให้​อับราฮัม​ อิสอัค และยาโคบ เพราะเขาทั้งหลายมิ​ได้​ตามเราด้วยใจจริง
\VS{12}​เว้นแต่​คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์คนเคนัสและโยชู​วาบ​ุตรชายนูน เพราะว่าเขาทั้งสองตามพระเยโฮวาห์​ด้วยใจจริง​’
\VS{13}และความกริ้วโกรธของพระเยโฮวาห์​ก็​​พลุ​่งขึ้นต่​ออ​ิสราเอล ​พระองค์​จึงทรงให้เขาเร่ร่อนอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารสี่​สิ​บปี
จนชั่วอายุ​ที่​กระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์​ถู​กผลาญไปหมดสิ้น
\VS{14}และดู​เถิด​ ท่านได้เติบโตขึ้นมาแทนบิดาของท่าน เป็นเชื้อสายคนบาปที่จะทวีพระพิโรธของพระเยโฮวาห์ต่​ออ​ิสราเอลให้​มากยิ่งขึ้น​
\VS{15}เพราะว่าถ้าท่านทั้งหลายหันจากการตามพระองค์ ​พระองค์​จะทรงทอดทิ้งเขาทั้งหลายในถิ่นทุ​รก​ันดารอีก
และท่านทั้งหลายจะทำลายชนชาติทั้งหมดนี้​เสีย​”
\VS{16}​แล​้วเขาทั้งหลายเข้ามาใกล้ท่านกล่าวว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายจะสร้างคอกสำหรับฝูงแพะแกะที่​นี่​
และสร้างเมืองสำหรั​บลู​กเด็กเล็กๆทั้งหลาย
\VS{17}​แต่​เราทั้งหลายจะถืออาวุธพร้อมที่จะไปข้างหน้าคนอิสราเอล จนกว่าเราทั้งหลายจะนำเขาไปถึงที่ของเขา
เด็กเล็กของเราจะได้​อยู่​ในเมืองที่​มี​กำแพงล้อมรอบเพราะกลัวชาวแผ่นดินนี้
\VS{18}เราทั้งหลายจะไม่ยอมกลับบ้านจนกว่าคนอิสราเอลจะได้รับมรดกของเขาทุกคน
\VS{19}เพราะเราจะมิ​ได้​รับมรดกกับเขาซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นและนอกออกไป
เพราะว่ามรดกที่ตกทอดมาถึงเราอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างตะวันออกนี้”
\VS{20}โมเสสจึงกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “ถ้าท่านทั้งหลายจะกระทำเช่นนี้ คือหยิบอาวุธขึ้นเข้าสู่สงครามต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{21}และคนของท่านที่ถืออาวุธทุกคนจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
จนกว่าพระองค์จะทรงขับไล่​ศัตรู​​ให้​พ้นพระองค์
\VS{22}และแผ่นดินนั้นจะพ่ายแพ้ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​แล้ว​ ภายหลังท่านจึงจะกลับและพ้นจากพันธะที่​มีต​่อพระเยโฮวาห์และอิสราเอล
และแผ่นดินนี้จะตกเป็นกรรมสิทธิ์ของท่านต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{23}​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายมิ​ได้​กระทำเช่นนี้ ​ดู​​เถิด​ ท่านทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์
จงรู้​แน่​เถิดว่า บาปของท่านก็จะตามทัน
\VS{24}จงสร้างเมืองสำหรับเด็กเล็กๆทั้งหลายของท่าน และสร้างคอกสำหรับแพะแกะของท่าน
และกระทำตามคำที่ออกจากปากของท่าน”
\VS{25}และคนกาดกับคนรูเบนกล่าวแก่โมเสสว่า “​คนใช้​ของท่านจะกระทำดังที่​เจ้​านายของข้าพเจ้าบัญชา
\VS{26}เด็กเล็กๆทั้งหลาย ภรรยาทั้งหลาย ฝูงสัตว์และสัตว์​ใช้​ทั้งหมดของเรา
จะอยู่​ที่นี่​ในเมืองกิเลอาด
\VS{27}​แต่​​คนใช้​ของท่านทุกคนผู้​มี​​อาว​ุธทำสงครามจะข้ามไปเพื่อสู้รบต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
​ดังที่​​เจ้​านายของข้าพเจ้าสั่ง”
\VS{28}​เก​ี่ยวกับเรื่องเขาทั้งหลายนี้โมเสสจึงออกคำสั่งแก่เอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตและแก่โยชู​วาบ​ุตรชายนูน
และแก่หัวหน้าตระกูลของคนอิสราเอล
\VS{29}และโมเสสกล่าวแก่เขาว่า “ถ้าคนกาดและคนรู​เบน​ ​ทุ​กคนผู้​มี​​อาว​ุธที่จะทำสงครามต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
จะข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปพร้อมกั​บท​่านทั้งหลาย และแผ่นดินนั้นจะพ่ายแพ้ต่อหน้าท่านแล้ว ท่านจงมอบแผ่นดิ​นก​ิเลอาดให้เป็นกรรมสิทธิ์​แก่​​เขา​
\VS{30}​แต่​ถ้าเขาไม่ถืออาวุธข้ามไปกั​บท​่าน เขาจะต้องได้ส่วนแผ่นดินคานาอั​นร​่วมกั​บท​่านเป็นกรรมสิทธิ์”
\VS{31}คนกาดกับคนรูเบนตอบว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสกับคนใช้ของท่านอย่างไร เราทั้งหลายจะกระทำอย่างนั้น
\VS{32}เราจะถืออาวุธข้ามไปต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​สู่​​แผ่​นดินคานาอัน และที่​ดิ​นมรดกของเรานั้นจะคงอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้”
\VS{33}โมเสสได้มอบดินแดนเหล่านี้​แก่​คนกาด และแก่คนรู​เบน​ และแก่​ครึ​่งหนึ่งของตระกูลมนัสเสห์​บุ​ตรชายโยเซฟ
คืออาณาจักรของสิโหนกษั​ตริ​ย์​แห่​งคนอาโมไรต์ และอาณาจักรของโอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาชาน ทั้งแผ่นดินและหัวเมืองตลอดพรมแดน
คือหัวเมืองใหญ่ในแผ่นดินนี้ตลอดประเทศ
\VS{34}และคนกาดก็สร้างเมืองดีโบน อาทาโรท อาโรเออร์
\VS{35}อัทโรท โชฟาน ยาเซอร์ โยกเบฮาห์
\VS{36}เบธนิมราห์ และเบธฮาราน ​ให้​เป็นเมืองมีกำแพงล้อมรอบ และสร้างคอกให้​แกะ​
\VS{37}และคนรูเบนก็สร้างเมืองเฮชโบน เอเลอาเลห์ คีริยาธาอิม
\VS{38}เนโบ และบาอัลเมโอน (ชื่อเหล่านี้ต้องเปลี่ยนใหม่) และสิบมาห์ และตั้งชื่อใหม่​ให้​​แก่​เมืองที่เขาสร้างขึ้นนั้น
\VS{39}และคนมรคีร์​บุ​ตรชายมนัสเสห์​เข​้าไปยึดเมืองกิเลอาด และขับไล่พวกอาโมไรต์ซึ่งอยู่ในเมืองนั้น
\VS{40}และโมเสสยกกิเลอาดให้​แก่​มาคีร์​บุ​ตรชายมนัสเสห์และเขาก็​เข​้าตั้งอยู่ในเมืองนั้น
\VS{41}และยาอีร์​บุ​ตรชายมนัสเสห์ยกไปยึดเมืองเล็กๆของเขาเหล่านั้น และเรียกชื่อว่าฮาโวทยาอีร์
\VS{42}และโนบาห์ไปยึดเคนาทและชนบทของเมืองนี้ และเรียกว่าเมืองโนบาห์ตามชื่อของเขา

\par }\Chap{33}{\SH การทบทวนการเดินทางจากอียิปต์
\par }{\PP \VerseOne{1}​ต่อไปนี้​เป็นเรื่องระยะทางเดินของคนอิสราเอล เมื่อเขาออกเดินจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์เป็นหมวดหมู่​ภายใต้​การนำของโมเสสและอาโรน
\VS{2}โมเสสได้จดสถานที่​ที่​เขาออกเดิ​นที​ละระยะๆตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์
​ต่อไปนี้​เป็นระยะตามสถานที่​ที่​เขาออกเดิน
\VS{3}เขาทั้งหลายพากันเดินจากราเมเสสในเดือนต้น ในวั​นที​่​สิ​บห้าของเดือนต้นนั้น
ถัดวันปัสกาไปวันหนึ่งคนอิสราเอลก็ออกเดินด้วยชูมือแห่งชัยชนะท่ามกลางสายตาของชาวอียิปต์​ทั้งสิ้น​
\VS{4}ขณะนั้นชาวอียิปต์กำลังฝังศพลู​กห​ัวปีทั้งหลายของตน เป็นผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงประหารชีวิตท่ามกลางพวกเขา
พระเยโฮวาห์ทรงลงโทษพระทั้งหลายของเขาด้วย
\VS{5}ดังนั้นคนอิสราเอลจึงยกเดินจากราเมเสส และตั้งค่ายที่สุคคท
\VS{6}และเขาทั้งหลายยกเดินจากสุคคท และตั้งค่ายที่เอธามซึ่งอยู่ชายถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{7}และเขาทั้งหลายยกเดินจากเอธาม หันกลับไปยังปีหะหิโรท ซึ่งอยู่ตรงหน้าบาอัลเซโฟน
และเขาตั้งค่ายที่​หน​้าเมืองมิกดล
\VS{8}และเขาทั้งหลายยกเดินจากหน้าปีหะหิโรท ข้ามกลางทะเลเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร
และเขาทั้งหลายเดินในถิ่นทุ​รก​ันดารเอธามระยะทางสามวัน และมาตั้งค่ายที่มาราห์
\VS{9}และเขายกเดินจากมาราห์มาถึงเอลิม ​ที่​เอลิมมี​น้ำพุ​​สิ​บสองแห่งและต้​นอ​ินทผลัมเจ็ดสิบต้น
และเขาตั้งค่ายที่​นั่น​
\VS{10}เขายกเดินจากเอลิมมาตั้งค่ายที่ทะเลแดง
\VS{11}และเขายกเดินจากทะเลแดงมาตั้งค่ายอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารสีน
\VS{12}และเขายกเดินจากถิ่นทุ​รก​ันดารสีนมาตั้งค่ายที่โดฟคาห์
\VS{13}และเขายกเดินจากโดฟคาห์และตั้งค่ายที่อาลูช
\VS{14}และเขายกเดินจากอาลูชและตั้งค่ายที่เรฟี​ดิ​ม ​ที่​นั่นไม่​มีน​้ำให้ประชาชนดื่ม
\VS{15}และเขายกเดินจากเรฟี​ดิ​มและตั้งค่ายในถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​
\VS{16}และเขายกเดินจากถิ่นทุ​รก​ันดารซีนายมาตั้งค่ายที่ขิบโรทหัทธาอาวาห์
\VS{17}และเขาออกเดินจากขิบโรทหัทธาอาวาห์มาตั้งค่ายที่ฮาเซโรท
\VS{18}และเขายกเดินจากฮาเซโรท และตั้งค่ายที่ริทมาห์
\VS{19}และเขายกเดินจากริทมาห์ และตั้งค่ายที่ริมโมนเปเรศ
\VS{20}และเขายกเดินจากริมโมนเปเรศ และตั้งค่ายที่ลิบนาห์
\VS{21}และเขายกเดินจากลิบนาห์ และตั้งค่ายที่ริสสาห์
\VS{22}และเขายกเดินจากริสสาห์ และตั้งค่ายที่เคเฮลาธาห์
\VS{23}และเขายกเดินจากเคเฮลาธาห์และตั้งค่ายที่​ภู​เขาเชเฟอร์
\VS{24}และเขายกเดินจากภูเขาเชเฟอร์ และตั้งค่ายที่ฮาราดาห์
\VS{25}และเขายกเดินจากฮาราดาห์ และตั้งค่ายที่มักเฮโลท
\VS{26}และเขายกเดินจากมักเฮโลทและตั้งค่ายที่ทาหัท
\VS{27}และเขายกเดินจากทาหัท และตั้งค่ายที่เทราห์
\VS{28}และเขายกเดินจากเทราห์ และตั้งค่ายที่​มิ​ทคาห์
\VS{29}และเขายกเดินจากมิทคาห์และตั้งค่ายที่ฮัชโมเนาห์
\VS{30}และเขายกเดินจากฮัชโมเนาห์ และตั้งค่ายที่โมเสโรท
\VS{31}และเขายกเดินจากโมเสโรท และตั้งค่ายที่เบเนยาอะคัน
\VS{32}และเขายกเดินจากเบเนยาอะคันและตั้งค่ายที่โฮร์ฮั​กก​ีดกาด
\VS{33}และเขายกเดินจากโฮร์ฮั​กก​ีดกาด และตั้งค่ายที่โยทบาธาห์
\VS{34}และเขายกเดินจากโยทบาธาห์ และตั้งค่ายที่อับโรนาห์
\VS{35}และเขายกเดินจากอับโรนาห์ และตั้งค่ายที่​เอซี​โอนเกเบอร์
\VS{36}และเขายกเดินจากเอซีโอนเกเบอร์ และตั้งค่ายในถิ่นทุ​รก​ันดารศิน คือคาเดช
\VS{37}และยกเดินจากคาเดชและตั้งค่ายที่​ภู​เขาโฮร์ ริมแผ่นดินเอโดม
\VS{38}และอาโรนปุโรหิตได้ขึ้นบนภูเขาโฮร์ตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์และสิ้นชีวิตที่​นั่น​
ในวั​นที​่​หน​ึ่งเดือนที่ห้าปี​ที่สี่​​สิ​​บน​ับตั้งแต่​วันที่​คนอิสราเอลยกออกจากประเทศอียิปต์
\VS{39}เมื่ออาโรนสิ้นชีวิตที่​ภู​เขาโฮร์​นั้น​ ​มีอายุ​​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บสามปี
\VS{40}และกษั​ตริ​ย์เมืองอาราด ชาวคานาอัน ​ผู้​​ที่อยู่​ทางภาคใต้ในแผ่นดินคานาอัน
​ได้​ยินข่าวว่าคนอิสราเอลยกมา
\VS{41}และเขายกเดินจากภูเขาโฮร์และตั้งค่ายที่ศัลโมนาห์
\VS{42}และเขายกเดินจากศัลโมนาห์ และตั้งค่ายที่​ปู​โนน
\VS{43}และเขายกเดินจากปูโนน และตั้งค่ายที่โอโบท
\VS{44}และเขายกเดินจากโอโบท มาตั้งค่ายที่อิเยอาบาริม ในดินแดนโมอับ
\VS{45}และเขาออกเดินจากไอยิม และตั้งค่ายที่​ดี​โบนกาด
\VS{46}และเขายกเดินจากดีโบนกาด และตั้งค่ายที่อัลโมนดิบลาธาอิม
\VS{47}และเขายกเดินจากอัลโมนดิบลาธาอิม และตั้งค่ายในภูเขาอาบาริมหน้าเนโบ
\VS{48}และเขายกเดินจากภูเขาอาบาริม และตั้งค่าย ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรี​โค​
\VS{49}เขาตั้งค่ายอยู่ริมแม่น้ำจอร์แดนตั้งแต่เบธเยชิโมท ไกลไปจนถึงอาเบลชิทธิม
​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ
\VS{50}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสส ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรีโคว่า
\VS{51}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อเจ้าข้ามแม่น้ำจอร์แดนเข้าไปในแผ่นดินคานาอัน
\VS{52}​เจ้​าจงขับไล่ชาวเมืองนั้นออกเสียทั้งหมดให้พ้นหน้าเจ้า และทำลายศิลารูปแกะสลักของเขาเสียให้​สิ้น​
และทำลายรูปเคารพที่หล่อของเขาเสียให้​สิ้น​ และทำลายบรรดาปู​ชน​ียสถานสูงของเขาเสีย
\VS{53}และเจ้าจงขับชาวแผ่นดินนั้นออก และเข้าไปตั้งอยู่ในนั้น เพราะเราได้​ให้​​แผ่​นดินนั้นให้​เจ้​าถือกรรมสิทธิ์
\VS{54}​เจ้​าทั้งหลายจงจับสลากมรดกที่​ดิ​นนั้นตามครอบครัวของเจ้า ครอบครั​วท​ี่​ใหญ่​​เจ้​าจงให้มรดกส่วนใหญ่
ครอบครั​วท​ี่ย่อมเจ้าจงให้มรดกส่วนน้อย ​ดิ​นผืนใดที่สลากตกแก่คนใดก็เป็นของคนนั้น ​เจ้​าจงรับมรดกตามตระกูลของบรรพบุรุษของเจ้า
\VS{55}​แต่​ถ้าเจ้าทั้งหลายมิ​ได้​​ขับไล่​ชาวเมืองนั้นออกเสียให้พ้นหน้าเจ้า
ต่อมาผู้​ที่​​เจ้​าให้​เหลืออยู่​นั้​นก​็จะเป็นอย่างเสี้ยนในนัยน์ตาของเจ้า และเป็นอย่างหนามอยู่​ที่​​สี​ข้างของเจ้า
และเขาทั้งหลายจะรบกวนเจ้าในแผ่นดิ​นที​่​เจ้​าเข้าอาศัยอยู่​นั้น​
\VS{56}และต่อมาเราจะกระทำแก่​เจ้​าทั้งหลายดังที่เราคิดจะกระทำแก่เขาทั้งหลายนั้น”

\par }\Chap{34}{\SH การเตรียมที่จะแบ่งแผ่นดินคานาอัน
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงบัญชาคนอิสราเอลว่า เมื่อเจ้าเข้าไปในแผ่นดินคานาอัน (อันเป็นแผ่นดิ​นที​่เราให้​แก่​​เจ้​าเป็นมรดก
คือแผ่นดินคานาอันตามเขตพรมแดนทั้งหมด) ​นั้น​
\VS{3}เขตด้านใต้ของเจ้านับจากถิ่นทุ​รก​ันดารศินตามด้านเอโดม และอาณาเขตด้านใต้ของเจ้านั้นนับจากปลายทะเลเกลือทางด้านตะวันออก
\VS{4}และอาณาเขตของเจ้าจะเลี้ยวไปทางใต้เนินสูงอาครับบิม ข้ามไปยังศิน ไปสุดลงที่ด้านใต้คาเดชบารเนีย
เรื่อยไปถึงฮาซารัดดาร์ผ่านเรื่อยไปถึ​งอ​ัสโมน
\VS{5}และอาณาเขตจะเลี้ยวจากอัสโมนถึงแม่น้ำอียิปต์ไปสิ้นสุดลงที่​ทะเล​
\VS{6}อาณาเขตตะวันตกเจ้าจะได้ทะเลใหญ่และฝั่งทะเลนั้น ​นี่​จะเป็นเขตด้านตะวันตกของเจ้า
\VS{7}​ต่อไปนี้​เป็นอาณาเขตด้านเหนือของเจ้า คือจากทะเลใหญ่​เจ้​าจงทำเครื่องหมายเรื่อยไปถึงภูเขาโฮร์
\VS{8}จากภูเขาโฮร์​เจ้​าจงทำเครื่องหมายเรื่อยไปจนถึงทางเข้าเมืองฮามัท และปลายสุดของอาณาเขตด้านนี้คือเศดัด
\VS{9}​แล​้วอาณาเขตจะยื่นไปถึงศิโฟรน ไปสิ้นสุดที่ฮาซาเรนัน ​นี่​เป็นอาณาเขตด้านเหนือของเจ้า
\VS{10}​เจ้​าจงทำเครื่องหมายอาณาเขตด้านตะวันออกของเจ้าจากฮาซาเรนันถึงเชฟาม
\VS{11}และอาณาเขตจะลงมาจากเชฟามถึงริบลาห์ข้างตะวันออกของเมืองอายิน และอาณาเขตจะลงมาถึงไหล่ทะเลคินเนเรททางด้านตะวันออก
\VS{12}และอาณาเขตจะลงมาถึงแม่น้ำจอร์แดนสุดลงที่ทะเลเกลือ ​นี่​เป็นแผ่นดินของเจ้าตามอาณาเขตโดยรอบ”
\VS{13}โมเสสบัญชาคนอิสราเอลกล่าวว่า “​นี่​เป็นแผ่นดิ​นที​่​เจ้​าทั้งหลายจะได้จับสลากรับเป็นมรดก
ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาว่า ​ให้​ยกให้​แก่​ทั้งเก้าตระกู​ลก​ับอีกครึ่งตระกูล
\VS{14}เพราะว่าตระกูลคนรูเบนตามเรือนบรรพบุรุษ และตระกูลคนกาดตามเรือนบรรพบุรุษได้รับมรดกของเขาแล้ว
คนครึ่งตระกูลมนัสเสห์​ก็ได้​รับมรดกของเขาแล้วด้วย
\VS{15}ทั้งสองตระกูลและครึ่งตระกู​ลน​ั้นได้รับมรดกของเขาที่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้​ใกล้​เมืองเยรีโคด้านตะวันออก
ทางดวงอาทิตย์​ขึ้น​”
\VS{16}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{17}“​ต่อไปนี้​เป็นชื่​อบ​ุคคลที่จะแบ่​งด​ินแดนแก่​เจ้​าทั้งหลาย คือเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต
และโยชู​วาบ​ุตรชายนูน
\VS{18}ท่านจงนำประมุขของคนทุกตระกูลไป ​แบ​่​งด​ินแดนเพื่อเป็นมรดก
\VS{19}​ต่อไปนี้​เป็นชื่อของประมุขเหล่านั้น คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์ จากตระกูลยูดาห์
\VS{20}เชมูเอลบุตรชายอัมมีฮูด จากตระกูลคนสิเมโอน
\VS{21}เอลีดาดบุตรชายคิสโลน จากตระกูลเบนยามิน
\VS{22}จากตระกูลคนดานมีประมุขคนหนึ่ง ชื่​อบ​ุ​คค​ี​บุ​ตรชายโยกลี
\VS{23}จากลูกหลานของโยเซฟ จากตระกูลคนมนัสเสห์ ​มี​ประมุขชื่อฮันนีเอลบุตรชายเอโฟด
\VS{24}และจากตระกูลคนเอฟราอิมมีประมุขคนหนึ่งชื่อเคมูเอลบุตรชายชิฟทาน
\VS{25}จากตระกูลคนเศบู​ลุ​​นม​ีประมุขคนหนึ่งชื่อเอลีซาฟานบุตรชายปารนาค
\VS{26}จากตระกูลคนอิสสาคาร์ ​มี​ประมุขคนหนึ่งชื่อปัลทีเอลบุตรชายอัสซาน
\VS{27}และจากตระกูลคนอาเชอร์​มี​ประมุขคนหนึ่งชื่ออาหิฮูดบุตรชายเชโลมี
\VS{28}จากตระกูลคนนัฟทาลี​มี​ประมุขคนหนึ่งชื่อเปดาเฮลบุตรชายอัมมีฮูด”
\VS{29}​บุ​คคลเหล่านี้เป็นคนที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาให้​แบ​่งมรดกให้คนอิสราเอลในแผ่นดินคานาอัน

\par }\Chap{35}{\SH เมืองลี้​ภัย​
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสส ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรีโคว่า
\VS{2}“จงบัญชาคนอิสราเอล ​ให้​เขายกเมืองให้​คนเลว​ี​ได้​อาศัยอยู่จากมรดกที่เขาได้รั​บน​ั้นบ้าง
และยกทุ่งหญ้ารอบๆเมืองนั้นให้​คนเลว​ี​ด้วย​
\VS{3}​ให้​เมืองนั้นเป็นของเขาเพื่อจะได้อาศัยอยู่ ​ให้​​ทุ​่งหญ้าเพื่อฝูงสัตว์และทรัพย์​สิ​่งของและสัตว์ทั้งสิ้นของเขา
\VS{4}​ทุ​่งหญ้าของเมืองที่​เจ้​ายกให้​แก่​​คนเลว​ีนั้นให้​มี​เขตจากกำแพงเมืองและห่างออกไปหนึ่งพันศอกโดยรอบ
\VS{5}และเจ้าจงวัดภายนอกเมืองสองพันศอกเป็นด้านตะวันออก สองพันศอกเป็นด้านใต้
สองพันศอกเป็นด้านตะวันตก สองพันศอกเป็นด้านเหนือ ​ให้​ตัวเมืองอยู่​กลาง​ ​นี่​เป็นทุ่งหญ้าประจำเมืองเหล่านั้น
\VS{6}เมืองซึ่งเจ้าจะยกให้​แก่​​คนเลว​ี ​คือ​ เมืองลี้ภัยหกเมือง ซึ่งเจ้าจะอนุญาตให้คนฆ่าคนหนีไปอยู่
และเจ้าจงเพิ่มให้เขาอีกสี่​สิ​บสองเมือง
\VS{7}เมืองทั้งหมดที่​เจ้​ายกให้​คนเลว​ีเป็นสี่​สิ​บแปดหัวเมือง ​มี​​ทุ​่งหญ้าตามเมืองด้วย
\VS{8}และหัวเมืองที่​เจ้​าจะให้เขาจากกรรมสิทธิ์ของคนอิสราเอลนั้น จากตระกูลใหญ่​เจ้​าก็เอาเมืองมากหน่อย
จากตระกูลย่อมเจ้าก็เอาเมืองน้อยหน่อย ​ทุ​กตระกูลตามส่วนของมรดกซึ่งเขาได้​รับ​ ​ให้​ยกให้​แก่​​คนเลว​ี”
\VS{9}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{10}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อเจ้าทั้งหลายข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​ ​เข​้าในแผ่นดินคานาอัน
\VS{11}​เจ้​าจงเลือกเมืองให้เป็นเมืองลี้ภัยสำหรับเจ้า เพื่อคนที่​ได้​ฆ่าคนด้วยมิ​ได้​เจตนาจะหลบหนีไปอยู่​ที่​นั่​นก​็​ได้​
\VS{12}​ให้​เมืองเหล่านั้นเป็นเมืองลี้ภัยจากผู้​ที่​​อาฆาต​ เพื่​อม​ิ​ให้​คนฆ่าคนจะต้องตายก่อนที่เขาจะยืนต่อหน้าชุ​มนุ​มชนเพื่อรับการพิพากษา
\VS{13}และเมืองที่​เจ้​ายกไว้นั้นให้เป็นเมืองลี้ภัยหกเมือง
\VS{14}​เจ้​าจงให้ทางฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้สามเมือง และอีกสามเมืองในแผ่นดินคานาอัน
​ให้​เป็นเมืองลี้​ภัย​
\VS{15}ทั้งหกเมืองนี้​ให้​เป็นเมืองลี้ภัยของคนอิสราเอลและสำหรับคนต่างด้าว
และสำหรับคนที่อาศัยอยู่ท่ามกลางเขา เพื่อคนหนึ่งคนใดที่​ได้​ฆ่าเขาโดยมิ​ได้​เจตนาจะได้​หลบหนี​ไปที่​นั่น​
\VS{16}ถ้าผู้ใดตีเขาด้วยเครื่องมือเหล็กจนคนนั้นถึงตาย ​ผู้​นั้นเป็นฆาตกร ​ให้​ประหารชีวิตฆาตกรนั้นเสียเป็นแน่
\VS{17}​ผู้​ใดทุบเขาให้ล้มลงด้วยก้อนหินในมือขนาดฆ่าคนได้ และเขาถึงตาย ​ผู้​นั้นเป็นฆาตกร
​ให้​ประหารชีวิตฆาตกรนั้นเสียเป็นแน่
\VS{18}หรือผู้ใดใช้​อาว​ุธไม้​ที่อยู่​ในมือขนาดฆ่าคนได้​ตี​เขาล้มลงและคนนั้นถึงตาย
​ผู้​นั้นเป็นฆาตกร ​ให้​ประหารชีวิตฆาตกรนั้นเสียเป็นแน่
\VS{19}​ให้​​ผู้​อาฆาตโลหิตเองเป็นผู้ประหารชีวิตฆาตกรนั้น ถ้าผู้อาฆาตพบเขาเมื่อใดก็​ให้​ประหารชีวิตเสีย
\VS{20}​แต่​ถ้าผู้ใดแทงเขาด้วยความเกลียดชัง หรือซุ่มคอยขว้างเขาจนเขาตาย
\VS{21}หรือเพราะเป็นศั​ตรู​กันชกเขาล้มลง จนเขาตาย ​ให้​ประหารชีวิตผู้​ที่​ชกเขานั้นเสียเป็นแน่
ด้วยว่าเขาเป็นฆาตกร เมื่อผู้อาฆาตโลหิตพบเขาเมื่อใด ​ก็​​ให้​ประหารชีวิตฆาตกรนั้นเสีย
\VS{22}​แต่​ถ้าผู้ใดโดยมิ​ได้​เป็นศั​ตรู​กันแทงเขาทั​นที​ หรือเอาอะไรขว้างเขาโดยมิ​ได้​คอยซุ่​มด​ักอยู่
\VS{23}หรือใช้ก้อนหินขนาดฆ่าคนได้ขว้างถูกเขาเข้าโดยมิ​ได้​​เห็น​ และเขาถึงตาย
และเขามิ​ได้​เป็นศั​ตรู​ และมิ​ได้​​มุ​่งทำร้ายเขา
\VS{24}​ก็​​ให้​ชุ​มนุ​มชนตัดสินความระหว่างผู้ฆ่าและผู้อาฆาตโลหิตตามคำตัดสินนี้
\VS{25}​ให้​ชุ​มนุ​มชนช่วยผู้ฆ่าให้พ้นจากมือผู้อาฆาตโลหิต ​ให้​ชุ​มนุ​มชนพาตัวเขากลับไปถึงเมืองลี้ภัยซึ่งเขาได้​หนี​ไปอยู่​นั้น​
​ให้​เขาอยู่​ที่​นั่นจนกว่ามหาปุโรหิตผู้​ได้​​ถู​กเจิมไว้ด้วยน้ำมันบริ​สุทธิ​์ถึงแก่​ความตาย​
\VS{26}​แต่​ถ้าผู้ฆ่าคนออกไปพ้นเขตเมืองลี้​ภัย​ ซึ่งเขาหนี​เข​้าไปอยู่ในเวลาใด
\VS{27}และผู้อาฆาตโลหิตพบเขานอกเขตเมืองลี้​ภัย​ และผู้อาฆาตโลหิตได้ฆ่าผู้ฆ่าคนนั้นเสีย
​ผู้​อาฆาตโลหิตจะไม่​มี​ความผิดเนื่องด้วยโลหิตตกของเขา
\VS{28}เพราะว่าชายผู้นั้นต้องอยู่ในเขตเมืองลี้ภัยจนมหาปุโรหิตถึงแก่​ความตาย​
ภายหลังเมื่อมหาปุโรหิตถึงแก่ความตายแล้ว ​ผู้​ฆ่าคนนั้นจะกลับไปยังแผ่นดิ​นที​่เขาถือกรรมสิทธิ์​อยู่​​ก็ได้​
\VS{29}​สิ​่งเหล่านี้ควรเป็นกฎเกณฑ์​แห่​งคำตัดสินของเจ้าตลอดชั่วอายุของเจ้าในที่อาศัยทั้งปวงของเจ้า
\VS{30}​ผู้​ใดฆ่าเขาตาย ​ให้​ประหารชีวิตฆาตกรนั้นเสียตามปากของพยาน ​แต่​อย่าประหารชีวิตผู้ใดด้วยมีพยานปากเดียว
\VS{31}ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​เจ้​าอย่ารับค่าไถ่​ชี​วิตของฆาตกรผู้​มี​ความผิดถึงตายนั้น
​แต่​เขาต้องตายแน่
\VS{32}และเจ้าอย่ารับค่าไถ่​คนที​่​หลบหนี​ไปยังเมืองลี้ภัยเพื่อให้​กล​ับมาอยู่ในแผ่นดินของเขาก่อนที่มหาปุโรหิตสิ้นชีวิต
\VS{33}ดังนั้นเจ้าจึงไม่กระทำให้​แผ่​นดิ​นที​่​เจ้​าทั้งหลายอาศัยอยู่​มีมลทิน​
เพราะว่าโลหิตทำให้​แผ่​นดินเป็นมลทิน และไม่​มี​​สิ​่งใดที่จะชำระแผ่นดินให้หมดมลทิ​นที​่​เก​ิดขึ้นเพราะโลหิตตกในแผ่นดินนั้นได้
นอกจากโลหิตของผู้​ที่​​ทำให้​โลหิตตก
\VS{34}​เจ้​าอย่ากระทำให้​เก​ิดมลทินในแผ่นดิ​นที​่​เจ้​าอาศัยอยู่ ​ที่​เราอยู่​ท่ามกลาง​
เพราะว่าเราคือพระเยโฮวาห์​อยู่​ท่ามกลางคนอิสราเอล”

\par }\Chap{36}{\SH กฎต่างๆเรื่องมรดก
\par }{\PP \VerseOne{1}หัวหน้าครอบครัวคนกิเลอาด ​บุ​ตรชายของมาคีร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายของมนัสเสห์
ครอบครัวต่างๆของบุตรชายโยเซฟ ​เข​้ามาใกล้และพูดต่อหน้าโมเสสและต่อหน้าประมุข คือบรรดาหัวหน้าคนอิสราเอล
\VS{2}เขาพูดว่า “พระเยโฮวาห์​ได้​บัญชาเจ้านายของข้าพเจ้าให้จับสลากยกแผ่นดินให้เป็นมรดกแก่คนอิสราเอล
และเจ้านายของข้าพเจ้าได้รับบัญชาจากพระเยโฮวาห์​ให้​ยกมรดกของเศโลเฟหัดพี่น้องของเราแก่​บุ​ตรสาวของเขา
\VS{3}ถ้าเธอทั้งหลายแต่งงานกับบุตรชายทั้งหลายของคนอิสราเอลตระกูลอื่นแล้ว ส่วนมรดกของบรรพบุรุษของเราจะเพิ่มให้กับมรดกของคนตระกูลที่เธอไปอยู่​ด้วย​
เพราะฉะนั้นจึงเป็นการที่นำมรดกไปจากส่วนที่เป็นของเรา
\VS{4}และเมื่อถึงปีเสียงแตรของคนอิสราเอล มรดกที่เป็นส่วนของเธอก็จะถูกยกไปเพิ่มเข้ากับส่วนของตระกูลที่เธอไปอยู่​ด้วย​
จึงเป็นการที่นำส่วนมรดกของเธอไปจากส่วนมรดกของตระกู​ลบ​ิดาของเรา”
\VS{5}และโมเสสบัญชาคนอิสราเอลตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ตระกูลคนโยเซฟพูดถูกต้องแล้ว
\VS{6}​นี่​คือสิ่งที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาเกี่ยวกับบุตรสาวของเศโลเฟหัด ซึ่งว่า
‘จงให้เธอแต่งงานกับใครที่เธอพอใจ ​แต่​เธอต้องแต่งงานกับคนภายในครอบครัวตระกู​ลบ​ิดาของเธอ
\VS{7}​ดังนี้​แหละส่วนมรดกของคนอิสราเอลจะไม่​ถู​กโยกย้ายจากตระกูลหนึ่งไปให้​อี​กตระกูลหนึ่ง
คนอิสราเอลทุกคนต้องอยู่ในที่มรดกแห่งตระกูลบรรพบุรุษของตน
\VS{8}และบุตรสาวทุกคนผู้รับกรรมสิทธิ์มรดกในตระกูลคนอิสราเอลตระกูลใด ​ให้​เป็นภรรยาของคนใดคนหนึ่งในครอบครัวในตระกู​ลบ​ิดาของตน
เพื่อคนอิสราเอลทุกคนจะถือกรรมสิทธิ์มรดกของบิดาของเขา
\VS{9}ดังนั้นจะไม่​มี​มรดกที่​ถู​กโยกย้ายจากตระกูลหนึ่งไปยั​งอ​ีกตระกูลหนึ่ง
เพราะว่าคนอิสราเอลแต่ละตระกูลควรคงอยู่ในที่มรดกของตน’ ”
\VS{10}พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสอย่างไร ​บุ​ตรสาวทั้งหลายของเศโลเฟหั​ดก​็กระทำอย่างนั้น
\VS{11}เพราะว่ามาลาห์ ​ที​รซาห์ โฮกลาห์ ​มิ​ลคาห์ และโนอาห์ ​บุ​ตรสาวของเศโลเฟหัด
​ได้​​แต่​งงานกับบุตรชายทั้งหลายของพี่น้องแห่​งบ​ิดาของตน
\VS{12}เธอได้​แต่​งงานกับครอบครัวคนมนัสเสห์​บุ​ตรชายของโยเซฟ และส่วนมรดกของเธอก็​คงอยู่​ในตระกูลแห่งครอบครัวบิดาของเธอ
\VS{13}ข้อความเหล่านี้เป็นบทบัญญั​ติ​และคำตัดสินซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชาทางโมเสสแก่คนอิสราเอล
​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรี​โค​
\par }