\NormalFont\ShortTitle{โยชูวา}
{\MTB ​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ
\par }{\MT โยชูวา
\par }{\IP ​หน​ังสือเล่​มน​ี้​ได้​รับชื่อจากผู้นำของอิสราเอล คือโยชูวา ​บุ​ตรนูน โยชูวาเป็นผู้นำของชาวอิสราเอลหลังจากที่โมเสสได้​เสียชีวิต​
เล่​มน​ี้​เก​ี่ยวกับการที่​ชนชาติ​อิสราเอลได้ชนะแผ่นดิ​นที​่พระเจ้าทรงสัญญาไว้​แก่​​เขา​ เพื่อพระเจ้าจะทรงช่วยเหลือชาวอิสราเอล
​พระองค์​ต้องการสองสิ่งจากพวกเขา คือเขาต้องมีความเชื่อในพระเจ้า และเขาต้องเชื่อฟังพระเจ้า ​แล​้วพระเยโฮวาห์​ได้​​ต่อสู้​เพื่อเขา
และโดยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระองค์ พวกเขาได้ชนะแผ่นดินนั้น
\par }{\IP ตามลำดับวัน ​เดือน​ ​ปี​ ของอาร์ชบิ​ชอบ​ ​เจมส์​ อาชชูร์ ระยะเวลาที่โยชูวาเป็นผู้นำของประเทศอิสราเอลนั้น
​คือ​ 26 ​ปี​ โยชูวาเป็นผู้นำตั้งแต่​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​ 1451 ตอนนั้นโยชู​วาก​ับคาเลบเป็นคนมี​อายุ​มากที่สุดในชาวอิสราเอล
ทั้งสองคนนี้​มีอายุ​​ประมาณ​ 80 ​ปี​

\par }\ChapOne{1}{\SH โยชูวาได้​รับหน้าที่​​ใหม่​
\par }{\PP \VerseOne{1}​อยู่​มาเมื่อโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​สิ​้นชีวิตแล้ว พระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาบ​ุตรชายนูนผู้​รับใช้​ของโมเสสว่า
\VS{2}“โมเสสผู้​รับใช้​ของเราสิ้นชีวิตแล้ว ฉะนั้นบัดนี้จงลุกขึ้น ยกข้ามแม่น้ำจอร์แดนนี้
ทั้งเจ้าและชนชาติ​นี้​ทั้งหมดไปยังแผ่นดินซึ่งเรายกให้​แก่​​เขาทั้งหลาย​ คือแก่คนอิสราเอล
\VS{3}​ทุ​กๆตำบลถิ่​นที​่ฝ่าเท้าของเจ้าทั้งหลายจะเหยียบลง เราได้ยกให้​แก่​​เจ้​าทั้งหลาย
​ดังที่​เราได้ตรัสไว้กับโมเสส
\VS{4}​ตั้งแต่​ถิ่นทุ​รก​ันดารและภูเขาเลบานอนนี้ไกลไปจนถึงแม่น้ำใหญ่ คือแม่น้ำยูเฟรติส
​แผ่​นดินทั้งหมดของคนฮิตไทต์ ถึงทะเลใหญ่ทางทิศตะวันตก จะเป็นอาณาเขตของเจ้า
\VS{5}​ไม่มี​​ผู้​ใดจะยืนหยัดต่อหน้าเจ้าได้ตลอดชีวิตของเจ้า เราอยู่กับโมเสสมาแล้วฉันใด
เราจะอยู่กับเจ้าฉันนั้น เราจะไม่ละเลยหรือละทิ้งเจ้าเสีย
\VS{6}จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด เพราะเจ้าจะกระทำให้​ชนชาติ​​นี้​​แบ​่งมรดกในแผ่นดินนั้น
ซึ่งเราปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของเขาทั้งหลายว่าจะยกให้​เขา​
\VS{7}​เพียงแต่​จงเข้มแข็งและกล้าหาญยิ่งเถิด ระวังที่จะกระทำตามพระราชบัญญั​ติ​ทั้งหมดซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของเราได้บัญชาเจ้าไว้​นั้น​
อย่าหลีกเลี่ยงจากพระราชบัญญั​ติ​นั้นไปทางขวามือหรือทางซ้าย เพื่อว่าเจ้าจะไปในถิ่นฐานใด ​เจ้​าจะได้รับความสำเร็จอย่างดี
\VS{8}อย่าให้​หน​ังสือพระราชบัญญั​ติ​​นี้​​ห่างเห​ินไปจากปากของเจ้า ​แต่​​เจ้​าจงตรึกตรองตามนั้นทั้งกลางวันและกลางคืน
เพื่อเจ้าจะได้ระวังที่จะกระทำตามข้อความที่​เข​ียนไว้นั้นทุกประการ ​แล​้วเจ้าจะมี​ความจำเริญ​ และเจ้าจะสำเร็จผลเป็นอย่างดี
\VS{9}เราสั่งเจ้าไว้​แล​้วมิ​ใช่​​หรือว่า​ จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด อย่าตกใจหรือคร้ามกลัวเลย
เพราะว่าเจ้าไปในถิ่นฐานใด พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าทรงสถิ​ตก​ับเจ้า”
\par }{\SH โยชูวาเตรียมประชาชนที่จะข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​
\par }{\PP \VS{10}​แล​้วโยชู​วาบ​ัญชาเจ้าหน้าที่ทั้งปวงของประชาชนว่า
\VS{11}“จงไปในค่ายสั่งประชาชนว่า จงเตรียมเสบียงอาหารไว้ เพราะว่าภายในสามวันท่านทั้งหลายจะต้องยกข้ามแม่น้ำจอร์แดนนี้
เพื่อเข้าไปยึดครองแผ่นดิน ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านให้​ยึดครอง​”
\VS{12}​แล​้วโยชูวาพู​ดก​ับคนรู​เบน​ คนกาด และคนตระกูลมนัสเสห์​ครึ​่งหนึ่งว่า
\VS{13}“จงจำคำที่โมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์บัญชาท่านทั้งหลายไว้​ว่า​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายจัดที่พักให้​ท่าน​
และประทานแผ่นดินนี้​แก่​​ท่าน​
\VS{14}จงให้ภรรยาของท่านทั้งหลาย ลูกเล็กของท่าน และฝูงสัตว์ของท่านอยู่ในแผ่นดินซึ่งโมเสสยกให้​ที่​ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้
​แต่​​ผู้​ชายที่ชำนาญศึกทั้งหลายในพวกท่านต้องถืออาวุธข้ามไปเป็นทัพหน้า เพื่อช่วยพี่น้องของตน
\VS{15}จนกว่าพระเยโฮวาห์จะประทานที่พักให้​แก่​​พี่​น้องของท่าน ​ดังที่​ประทานแก่​ท่าน​
ทั้งให้เขาได้ยึดครองแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​เขา​ ​แล​้​วท​่านจึงจะกลับไปยังแผ่นดิ​นที​่ท่านยึดครองและถือไว้เป็นกรรมสิทธิ์
คือแผ่นดินซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​ได้​​ให้​​แก่​พวกท่านฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ทางดวงอาทิตย์​ขึ้น​”
\VS{16}เขาทั้งหลายจึงตอบโยชู​วาว​่า “​สิ​่งสารพัดซึ่งท่านบัญชาแก่​พวกเรา​ เราจะกระทำตาม
ท่านจะให้พวกเราไปในที่​ใดๆ​ เราจะไป
\VS{17}เราเชื่อฟังโมเสสในเรื่องทั้งปวงอย่างไร เราจะเชื่อฟังท่านอย่างนั้น ขอเพียงว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงสถิ​ตก​ั​บท​่าน
​ดังที่​​พระองค์​​ได้​สถิ​ตก​ับโมเสสก็​แล้วกัน​
\VS{18}​ผู้​ใดที่ขัดขืนคำบัญชาของท่าน และไม่เชื่อฟังถ้อยคำของท่าน ​ไม่​ว่าท่านจะบัญชาเขาอย่างไร
​ผู้​นั้นจะต้องถึงตาย ขอเพียงให้​เข​้มแข็งและกล้าหาญเถิด”

\par }\Chap{2}{\SH นางราหับช่วยผู้​สอดแนม​
\par }{\PP \VerseOne{1}ต่อมาโยชู​วาบ​ุตรชายนูนได้​ใช้​ชายสองคนจากเมืองชิทธิมเป็นการลับให้ไปสอดแนม
​กล่าวว่า​ “จงไปตรวจดู​แผ่​นดินนั้น และเมืองเยรีโคด้วย” คนทั้งสองก็​ไป​ ​เข​้าไปในเรือนของหญิงโสเภณีคนหนึ่งชื่อราหับ
และพักอยู่​ที่นั่น​
\VS{2}​มี​คนทูลกษั​ตริ​ย์เมืองเยรีโคว่า “​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายอิสราเอลบางคนเข้ามาคืนนี้
เพื่อจะสอดแนมดู​แผ่นดิน​”
\VS{3}ฝ่ายกษั​ตริ​ย์เมืองเยรีโคจึงใช้คนไปสั่งราหับว่า “จงส่งคนเหล่านั้นซึ่งมาหาเจ้าในบ้านของเจ้าออกมาให้​เรา​
เพราะเขามาเพื่อจะสอดแนมดูทั่วแผ่นดินของเรา”
\VS{4}​แต่​หญิงนั้นได้ซ่อนชายทั้งสองเสียแล้วจึงกล่าวว่า “​มี​​ผู้​ชายมาหาข้าพเจ้าจริง
​แต่​เขามาจากไหนข้าพเจ้าไม่​ทราบ​
\VS{5}ต่อมาเมื่อจะปิดประตูเมืองในเวลาพลบค่ำ คนเหล่านั้​นก​็ออกไปแล้ว เขาไปทางไหนข้าพเจ้าไม่​ทราบ​
จงรีบตามเขาไปเถิด คงทันเขา”
\VS{6}​แต่​หญิงนั้นได้พาคนทั้งสองขึ้นบนหลังคาแล้วซ่อนตัวเขาไว้​ใต้​ต้นป่านซึ่งวางลำดับตากไว้​ที่​ดาดฟ้าบนหลังคานั้น
\VS{7}เขาทั้งหลายก็​ไล่​ตามคนทั้งสองไปทางแม่น้ำจอร์แดนจนถึงท่าข้าม พอคนที่​ไล่​ตามนั้นออกไปแล้วเขาก็​ปิดประตู​​เมือง​
\VS{8}เมื่อชายทั้งสองคนยังไม่นอนหญิงนั้​นก​็ขึ้นไปหาเขาบนหลังคา
\VS{9}​กล​่าวแก่ชายนั้​นว​่า “​ดิ​ฉันทราบแล้​วว​่า พระเยโฮวาห์ประทานแผ่นดินนี้​แก่​พวกท่าน
ความคร้ามกลัวต่อท่านได้ตกอยู่บนเราทั้งหลาย และบรรดาชาวแผ่นดิ​นก​็ครั่​นคร​้ามต่อท่าน
\VS{10}เพราะเราทั้งหลายได้ยินเรื่องที่พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้ทะเลแดงแห้งไปต่อหน้าท่านเมื่อท่านออกจากอียิปต์
และเรื่องการที่ท่านได้กระทำแก่​กษัตริย์​ทั้งสองของคนอาโมไรต์ ซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น คือกษั​ตริ​ย์​สิ​โหนและโอก
​ผู้​ซึ่งท่านทั้งหลายได้ทำลายเสียสิ้น
\VS{11}เพราะเรื่องท่านนี้​แหละ​ พอเราได้ยินข่าวนี้ ​จิ​ตใจของเราก็ละลายไป ​ไม่มี​ความกล้าหาญเหลืออยู่ในสักคนหนึ่งเลย
เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านเป็นพระเจ้าของสวรรค์เบื้องบนและโลกเบื้องล่าง
\VS{12}ฉะนั้นบัดนี้ขอท่านปฏิญาณให้​ดิ​ฉันในพระนามพระเยโฮวาห์​ว่า​ เมื่​อด​ิฉันได้สำแดงความเมตตาต่อท่านแล้ว
ท่านจะแสดงความเมตตาต่อเรือนบิดาของดิฉันและให้​มี​หมายสำคัญอันแน่นอนต่​อก​ัน
\VS{13}และขอไว้​ชี​วิ​ตบ​ิดามารดา ​พี่​น้องชายหญิง และทุกคนที่เป็นของวงศ์​ญาติ​​นี้​
​ให้​​ชี​วิตเรารอดจากตาย”
\VS{14}ชายนั้นจึงตอบนางว่า “​ชี​วิตของเราเพื่อชีวิตของเจ้าน่ะหรือ ถ้าเจ้าไม่​แพร่​งพรายธุ​รก​ิ​จน​ี้​แก่​​ผู้ใด​
เราจะมีความเมตตาและจริงใจต่อเจ้า เมื่อพระเยโฮวาห์ประทานแผ่นดินนี้​แก่​​เรา​”
\VS{15}​แล​้วนางจึงเอาเชือกหย่อนเขาทั้งสองลงทางหน้าต่าง เพราะบ้านของนางตั้งอยู่​ที่​​กำแพงเมือง​
นางอาศัยอยู่ในกำแพง
\VS{16}นางจึงบอกเขาว่า “จงขึ้นไปบนภู​เขา​ ด้วยเกรงว่าผู้​ที่​​ไล่​ตามจะพบเข้า
จงซ่อนตัวอยู่สามวันจนกว่าผู้​ที่​​ไล่​ตามจะกลับ ​แล​้วจึงค่อยออกเดินต่อไป”
\VS{17}ชายนั้นจึงพู​ดก​ับนางว่า “ฝ่ายเราจะไม่​ให้​ผิดคำปฏิญาณซึ่งเจ้าได้​ให้​เราปฏิญาณนั้น
\VS{18}​ดู​​เถิด​ เมื่อเรายกเข้ามาในแผ่นดินนี้ ​เจ้​าจงเอาด้ายแดงนี้ผูกไว้​ที่​​หน​้าต่างซึ่งเจ้าหย่อนเราลงไปนั้น
และเจ้าจงรวบรวมบิดามารดา ​พี่น้อง​ และครัวเรือนของบิดาทั้งสิ้นเข้ามาไว้ในบ้าน
\VS{19}ถ้ามี​ผู้​ใดออกไปที่ถนนนอกประตู​บ้าน​ ​ให้​โลหิตของผู้นั้นตกบนศีรษะของผู้นั้นเอง
ฝ่ายเราไม่​มีความผิด​ ​แต่​ถ้ามีคนหนึ่งคนใดยกมือขึ้นทำร้ายผู้ใดที่​อยู่​กับเจ้าในเรือน ​ให้​โลหิตของคนนั้นตกบนศีรษะของเราเถิด
\VS{20}​แต่​ถ้าเจ้าแพร่งพรายธุ​รก​ิจของเราแก่​ผู้ใด​ เราก็พ้นจากคำปฏิญาณซึ่งเจ้าให้เราปฏิญาณไว้​นั้น​”
\VS{21}นางจึงกล่าวว่า “​ให้​เป็นไปตามคำของท่านเถิด” ​แล​้วนางก็ส่งคนทั้งสองนั้นไป
เขาก็​ไป​ นางจึงเอาด้ายแดงผูกไว้​ที่​​หน้าต่าง​
\VS{22}คนทั้งสองออกไปแล้วปีนขึ้นไปบนภูเขาพักอยู่​ที่​นั่นสามวัน จนผู้​ที่​​ไล่​ตามกลับ
เพราะผู้​ที่​​ไล่​ตามนั้นได้ค้นหาอยู่ตลอดทางก็​ไม่​​พบ​
\VS{23}ชายทั้งสองก็ลงจากภูเขาอีก และข้ามไปหาโยชู​วาบ​ุตรชายนูน ​แล​้วเล่าเหตุ​การณ์​ทั้งสิ้นซึ่งเกิดแก่ตนให้​ฟัง​
\VS{24}และเขากล่าวแก่โยชู​วาว​่า “พระเยโฮวาห์ทรงมอบแผ่นดินนั้นทั้งหมดไว้ในมือเราแน่นอนแล้ว
และยิ่งกว่านั้​นอ​ีกบรรดาชาวบ้านชาวเมืองในแผ่นดินนี้ ​ก็​​มี​ใจครั่​นคร​้ามไป เพราะเราเป็นเหตุ”

\par }\Chap{3}{\SH คนอิสราเอลข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​
\par }{\PP \VerseOne{1}ฝ่ายโยชู​วาก​็ตื่นแต่​เช้า​ เขาทั้งหลายยกออกจากชิทธิมมาถึงแม่น้ำจอร์​แดน​
ทั้งตั​วท​่านและคนอิสราเอลทั้งหมด เขาพักอยู่​ที่​นั่​นก​่อนจะข้ามไป
\VS{2}ครั้นล่วงมาได้สามวัน พวกเจ้าหน้าที่​ก็​ไปทั่วค่าย
\VS{3}​แล​้วบัญชาประชาชนว่า “เมื่อท่านเห็นหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน
และเห็นคนเลวีซึ่งเป็นปุโรหิตหามไป ​ก็​​ให้​ยกออกจากที่ของท่านตามหี​บน​ั้นไป
\VS{4}ทิ้งระยะของท่านไว้​ให้​ห่างจากหีบประมาณสองพันศอก อย่าเข้าไปใกล้​หี​​บน​ั้น
เพื่อท่านทั้งหลายจะได้​รู้​จักทางที่จะไป เพราะท่านยังไม่เคยมาทางนี้​ก่อน​”
\VS{5}ฝ่ายโยชูวาจึงกล่าวแก่ประชาชนว่า “จงชำระตัวให้​บริสุทธิ์​​เถิด​ เพราะว่าพรุ่งนี้พระเยโฮวาห์จะทรงกระทำการมหัศจรรย์ท่ามกลางท่าน”
\VS{6}โยชูวาสั่งพวกปุโรหิตว่า “จงยกหีบพันธสัญญาข้ามไปข้างหน้าประชาชนทั้งปวง”
เขาก็ยกหีบพันธสัญญาเดินไปข้างหน้าประชาชน
\VS{7}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า “​วันนี้​เราจะเริ่มยกย่องเจ้าท่ามกลางสายตาของบรรดาอิสราเอล
เพื่อเขาจะทราบว่า เราอยู่กับโมเสสมาแล้วอย่างไร เราจะอยู่กับเจ้าอย่างนั้น
\VS{8}และเจ้าจงสั่งปุโรหิตผู้หามหีบพันธสัญญาว่า ‘เมื่อท่านทั้งหลายมาริมแม่น้ำจอร์แดนจงหยุดยืนอยู่ในแม่น้ำจอร์​แดน​’ ”
\VS{9}และโยชูวากล่าวแก่คนอิสราเอลว่า “จงมาที่​นี่​​เถิด​ และฟังพระดำรัสของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน”
\VS{10}และโยชูวากล่าวว่า “​โดยเหตุ​​นี้​ท่านทั้งหลายจะได้ทราบว่า พระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​ได้​ประทั​บอย​ู่ท่ามกลางท่านทั้งหลาย
และว่าพระองค์จะทรงขับไล่คนคานาอัน คนฮิตไทต์ คนฮีไวต์ คนเปริสซี คนเกอร์กาชี คนอาโมไรต์ และคนเยบุสให้พ้นหน้าท่านทั้งหลายอย่างแน่​นอน​
\VS{11}​ดู​​เถิด​ ​หี​บพันธสัญญาแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าปิ่นสากลพิภพจะข้ามไปข้างหน้าท่านลงไปในแม่น้ำจอร์​แดน​
\VS{12}ฉะนั้นบัดนี้จงเลือกคนสิบสองคนออกจากตระกูลอิสราเอลตระกูลละคน
\VS{13}และต่อมาทั​นที​​ที่​เมื่อฝ่าเท้าของปุโรหิตผู้หามหีบแห่งพระเยโฮวาห์​องค์​พระผู้เป็นเจ้าแห่งแผ่นดินโลกทั้งสิ้น
จะลงไปยืนอยู่ในแม่น้ำจอร์​แดน​ น้ำในแม่น้ำจอร์แดนจะถูกตัดขาดจากน้ำที่ไหลมาจากข้างบน น้ำนั้นจะหยุดตั้งขึ้นเป็นกองเดียว”
\VS{14}ดังนั้นเมื่อประชาชนยกจากเต็นท์ของเขาทั้งหลาย เพื่อจะข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​
​พร​้อมกับปุโรหิตหามหีบพันธสัญญาไปข้างหน้าประชาชน
\VS{15}เมื่อคนหามหีบมาถึงแม่น้ำจอร์แดนและเท้าของปุโรหิตผู้หามหี​บก​้าวลงในริมแม่น้ำแล้ว
(​แม่น​้ำจอร์แดนขึ้นท่วมฝั่งตลอดฤดู​เก​ี่ยวข้าวเสมอ)
\VS{16}น้ำที่ไหลมาจากข้างบนก็หยุดตั้งขึ้นและนูนขึ้นเป็นกองไกลออกไปยิ่งนักตั้งแต่เมืองอาดัม
ซึ่งเป็นเมืองอยู่ข้างๆเมืองศาเรธาน และน้ำที่ไหลลงสู่ทะเลแห่งที่​ราบ​ คือทะเลเค็​มน​ั้​นก​็ขาดกันสิ้น ​แล​้วประชาชนก็ข้ามไปที่ฝั่งตรงข้ามเมืองเยรี​โค​
\VS{17}และปุโรหิตผู้หามหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ยื​นม​ั่นอยู่บนดินแดนแห้งกลางแม่น้ำจอร์​แดน​
คนอิสราเอลทั้งหมดก็เดินข้ามไปบนดินแห้ง จนประชาชนข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปหมด

\par }\Chap{4}{\SH ​ที่​ระลึกที่ทำด้วยศิลาสองแห่ง
\par }{\PP \VerseOne{1}ต่อมาเมื่อประชาชนนั้นได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดนเสร็จหมดแล้ว พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโยชู​วาว​่า
\VS{2}“จงเลือกชายสิบสองคนจากประชาชนตระกูลละคน
\VS{3}และบัญชาเขาว่า ‘จงไปเอาศิลาสิบสองก้อนจากที่​นี่​​ที่​กลางแม่น้ำจอร์​แดน​
ตรงที่ซึ่งเท้าของปุโรหิตยื​นม​ั่นอยู่​นั้น​ ขนมาวางไว้ในที่ซึ่งท่านทั้งหลายจะนอนในคื​นว​ันนี้’ ”
\VS{4}​แล​้วโยชู​วาก​็เลือกชายสิบสองคน ซึ่งท่านจัดตั้งจากประชาชนอิสราเอลตระกูลละคน
\VS{5}โยชูวาจึงสั่งเขาว่า “จงผ่านไปข้างหน้าหีบของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านลงไปกลางแม่น้ำจอร์​แดน​
​แล​้วแบกศิลามาคนละก้อนตามจำนวนตระกูลคนอิสราเอล
\VS{6}เพื่อว่าสิ่งนี้จะเป็นหมายสำคัญในหมู่พวกท่านทั้งหลาย ในเมื่อลูกหลานของท่านจะถามบิดาในเวลาต่อไปว่า
‘ศิลาเหล่านี้​มี​ความหมายอะไร’
\VS{7}​แล​้​วท​่านจงตอบพวกเขาว่า ‘น้ำที่จอร์แดนขาดจากกันต่อหน้าหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์
เมื่อหี​บน​ั้นข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​ น้ำในแม่น้ำจอร์แดนก็ขาดจากกัน ศิลาเหล่านี้จะเป็​นที​่รำลึกแก่ลูกหลานอิสราเอลเป็นนิตย์’ ”
\VS{8}คนอิสราเอลเหล่านั้​นก​็กระทำตามที่โยชู​วาบ​ัญชา และขนหินสิบสองก้อนมาจากกลางจอร์​แดน​
ตามจำนวนตระกูลคนอิสราเอล ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโยชูวา และเขาก็แบกมายังที่ซึ่งเขาพักอยู่ วางไว้​ที่นั่น​
\VS{9}และโยชูวาได้ตั้งศิลาสิบสองก้อนไว้กลางแม่น้ำจอร์​แดน​ ตรงที่​ที่​​เท​้าของปุโรหิตผู้หามหีบพันธสัญญายืนอยู่
และศิลาเหล่านั้​นก​็ยังอยู่จนทุกวันนี้
\VS{10}เพราะว่าปุโรหิตผู้หามหี​บน​ั้นได้ยืนอยู่​ที่​กลางจอร์แดนกว่าสิ่งสารพัดจะสำเร็จ
ตามซึ่งพระเยโฮวาห์บัญชาโยชูวาให้บอกประชาชน ตามซึ่งโมเสสได้บัญชาไว้กับโยชู​วาท​ุกประการ ​แล​้วประชาชนก็​รี​บข้ามไป
\VS{11}ต่อมาเมื่อประชาชนข้ามไปหมดแล้ว ​หี​บแห่งพระเยโฮวาห์และปุโรหิ​ตก​็ข้ามไปต่อหน้าประชาชน
\VS{12}คนรู​เบน​ คนกาด และคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลถืออาวุธนำหน้าคนอิสราเอลข้ามไปตามที่โมเสสได้สั่งเขาไว้
\VS{13}​มี​คนถืออาวุธไว้​พร​้อมที่​จะเข้​าสงครามประมาณสี่หมื่นคนได้ข้ามไปต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์เพื่อทำศึก
ไปถึงที่ราบเขตเมืองเยรี​โค​
\VS{14}ในวันนั้นพระเยโฮวาห์ทรงยกย่องโยชู​วาท​่ามกลางสายตาของคนอิสราเอลทั้งปวง
เขาทั้งหลายก็ยำเกรงท่าน ​ดังที่​เขาเคยยำเกรงโมเสสตลอดชีวิตของท่าน
\VS{15}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า
\VS{16}“จงบัญชาปุโรหิตผู้หามหีบพระโอวาทให้ขึ้นมาจากจอร์​แดน​”
\VS{17}โยชูวาจึ​งบ​ัญชาแก่​ปุ​โรหิตว่า “จงขึ้นมาจากจอร์แดนเถิด”
\VS{18}ต่อมาเมื่อปุโรหิตผู้หามหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์ขึ้นมาจากกลางจอร์​แดน​
เมื่อฝ่าเท้าของปุโรหิตยกขึ้นเหยียบแผ่นดินแห้ง น้ำในจอร์แดนก็​กล​ับมายังที่​เก​่าไหลท่วมฝั่งอย่างเดิม
\par }{\SH กิลกาลคือค่ายแห่งแรกในคานาอัน
\par }{\PP \VS{19}ประชาชนได้ขึ้นจากจอร์แดนในวั​นที​่​สิ​บเดือนที่​หนึ่ง​ ไปตั้งค่ายอยู่​ที่​กิลกาล
ริมเขตเมืองเยรีโคข้างทิศตะวันออก
\VS{20}และศิลาสิบสองก้อนซึ่งเขานำออกมาจากจอร์แดนนั้น โยชู​วาก​็​ได้​ตั้งไว้​ที่​กิลกาล
\VS{21}ท่านจึงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า “เวลาภายหน้าเมื่อลูกหลานจะถามบิดาของเขาว่า
‘ศิลาเหล่านี้​มี​ความหมายอะไร’
\VS{22}​แล​้​วท​่านจงตอบแก่ลูกหลานให้ทราบว่า ‘อิสราเอลได้ข้ามจอร์แดนนี้บนดินแห้ง’
\VS{23}เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายกระทำให้​แม่น​้ำจอร์แดนแห้งไปเพื่อท่าน
จนท่านข้ามไปได้​หมด​ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านกระทำแก่ทะเลแดง ทรงกระทำให้​แห​้งเพื่อเราทั้งหลาย
จนเราข้ามไปหมด
\VS{24}เพื่อชนชาติทั้งหลายทั่วพิภพจะได้ทราบว่าพระหัตถ์พระเยโฮวาห์นั้นทรงฤทธิ์
เพื่อท่านทั้งหลายจะยำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านเป็นนิตย์”

\par }\Chap{5}{\PP \VerseOne{1}ต่อมาเมื่อบรรดากษั​ตริ​ย์ของคนอาโมไรต์ซึ่งอยู่ฟากจอร์แดนข้างตะวันตก และบรรดากษั​ตริ​ย์ของคนคานาอัน
ซึ่งอยู่​ใกล้​​ทะเล​ ​ได้​ยิ​นว​่าพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้น้ำในจอร์แดนแห้งไปต่อหน้าคนอิสราเอล ​ให้​เราข้ามฟากไปได้หมดแล้ว
​จิ​ตใจของเขาก็ละลายไป ​ไม่มี​กำลังใจในตั​วอ​ีกต่อไปเหตุเพราะคนอิสราเอล
\par }{\SH คนอิสราเอลรุ่นใหม่​เข้าสุหนัต​
\par }{\PP \VS{2}คราวนั้น พระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า “จงทำมีดด้วยหินคมและให้คนอิสราเอลเข้าสุ​หน​ัตเป็​นคร​ั้งที่​สอง​”
\VS{3}โยชูวาจึงทำมีดด้วยหินคมและให้คนอิสราเอลเข้าสุ​หน​ัตที่เนินเขาแห่งหนังหุ้มปลายองคชาต
\VS{4}​นี่​แหละเป็นเหตุซึ่งโยชูวาให้เขาเข้าสุ​หน​ัต ในบรรดาประชาชนผู้ออกมาจากอียิปต์พวกผู้​ชาย​
คือทหารทั้งหมดสิ้นชีวิตเสียตามทางในถิ่นทุ​รก​ันดารหลังจากที่ออกจากอียิปต์
\VS{5}​แม้ว​่าประชาชนผู้ออกมาเหล่านั้นได้​เข​้าสุ​หน​ัตหมดทุกคนแล้ว ​แต่​ประชาชนทุกคนที่​เก​ิดมาใหม่ตามทางที่ในถิ่นทุ​รก​ันดารหลังจากที่ออกมาจากอียิปต์​นั้น​
ยังไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​
\VS{6}เพราะว่าคนอิสราเอลเดินทางสี่​สิ​บปี​อยู่​ในถิ่นทุ​รก​ันดารจนประชาชนทั้งสิ้น
คือทหารที่ออกมาจากอียิปต์​สิ​้นชีวิตเสียหมด เพราะเขามิ​ได้​เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ ​ผู้​ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณกับเขาว่า
​พระองค์​จะไม่ทรงยอมให้เขาเห็นแผ่นดิน ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ปฏิญาณแก่บรรพบุรุษว่าจะประทานแก่เราทั้งหลาย
เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์
\VS{7}​แต่​​บุ​ตรของเขาซึ่งพระองค์ทรงให้แทนเขานั้น โยชู​วาก​็​ได้​​ให้​​เข้าสุหนัต​
เพราะว่าเขายังไม่​เข้าสุหนัต​ เพราะว่าเขาไม่เคยได้​เข​้าสุ​หน​ัตเมื่อมาตามทาง
\VS{8}ต่อมาเมื่อได้​ให้​ประชาชนเข้าสุ​หน​ัตเสร็จหมดแล้ว เขาก็พักอยู่ในที่อาศัยในค่ายจนกว่าจะหายเป็นปกติ
\VS{9}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า “​วันนี้​เราได้​กล​ิ้งความอดสูเพราะอียิปต์ไปให้พ้นเจ้าแล้ว”
จึงเรียกชื่อตำบลนั้​นว​่ากิลกาลจนทุกวันนี้
\VS{10}ฝ่ายคนอิสราเอลได้ตั้งค่ายที่กิลกาล เขาถือเทศกาลปัสกาในวั​นที​่​สิ​บสี่ของเดือนนั้นเวลาเย็น
​ณ​ ​ที่​ราบเมืองเยรี​โค​
\par }{\SH มานาขาดไป
\par }{\PP \VS{11}วั​นร​ุ่งขึ้นหลังวันเทศกาลปัสกา วันนั้นเองเขาก็รับประทานผลอันเกิดจากแผ่นดิน
คือขนมไร้เชื้อและข้าวคั่ว
\VS{12}​ตั้งแต่​วั​นร​ุ่งขึ้นมานาก็ขาดไป คือเมื่อเขาได้รับประทานผลจากแผ่นดิน
คนอิสราเอลไม่​มี​มานาอีกเลย ในปีนั้นเขารับประทานผลจากแผ่นดินคานาอัน
\par }{\SH จอมพลโยธาของพระเยโฮวาห์ปรากฏแก่โยชูวา
\par }{\PP \VS{13}ต่อมาเมื่อโยชูวาอยู่ข้างเมืองเยรี​โค​ ท่านก็เงยหน้าขึ้นมองดู และดู​เถิด​
​มี​ชายคนหนึ่งชักดาบออกมาถือยืนอยู่ตรงหน้าท่าน โยชูวาเข้าไปหาชายนั้น ​กล​่าวแก่เขาว่า “ท่านอยู่ฝ่ายเราหรืออยู่ฝ่ายศั​ตรู​”
\VS{14}​ผู้​นั้นจึงตอบว่า “​มิใช่​ ​ที่​เรามานี้​ก็​มาเป็นจอมพลโยธาของพระเยโฮวาห์”
ฝ่ายโยชู​วาก​็กราบลงถึ​งด​ินนมัสการแล้วถามว่า “​เจ้​านายของข้าพเจ้าท่านจะให้​ผู้รับใช้​ของท่านกระทำอะไร”
\VS{15}และจอมพลโยธาของพระเยโฮวาห์จึงสั่งโยชู​วาว​่า “จงถอดรองเท้าออกจากเท้าของเจ้าเสีย
เพราะว่าที่ซึ่งเจ้ายืนอยู่​นี้​เป็​นที​่​บริสุทธิ์​” โยชู​วาก​็กระทำตาม

\par }\Chap{6}{\SH พระเจ้าทรงชนะเมืองเยรี​โค​
\par }{\PP \VerseOne{1}เพราะเหตุคนอิสราเอลเมืองเยรีโคต้องถูกปิดไว้ ​ไม่มี​คนเข้าออกได้​เลย​
\VS{2}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า “​ดู​​แน่ะ​ เราได้มอบเมืองเยรีโคไว้ในมือเจ้าแล้ว
ทั้งกษั​ตริ​ย์และทแกล้วทหาร
\VS{3}​เจ้​าทั้งหลายจงเดินขบวนรอบเมือง คือให้บรรดาทหารไปรอบเมืองครั้งหนึ่ง ​เจ้​าจงทำเช่นนี้หกวัน
\VS{4}​ให้​​ปุ​โรหิตเจ็ดคนถือแตรเขาแกะตัวผู้​เจ​็ดคันนำหน้าหีบ และในวั​นที​่​เจ​็ดนั้นเจ้าทั้งหลายจงเดินรอบเมืองเจ็ดครั้ง
​ให้​​ปุ​โรหิตเป่าแตรไปด้วย
\VS{5}และต่อมาเมื่อเขาเป่าเขาแกะตัวผู้เป็นเสียงยาว พอเจ้าได้ยินเสียงแตรนั้น
​ก็​​ให้​ประชาชนทั้งปวงโห่ร้องขึ้นด้วยเสียงอันดัง กำแพงเมืองนั้​นก​็จะพังลงราบ และประชาชนจะขึ้นไปทุกคนต่างตรงไปข้างหน้าตน”
\VS{6}ฝ่ายโยชู​วาบ​ุตรชายนูนจึงเรียกปุโรหิตมาสั่งว่า “จงยกหีบพันธสัญญาขึ้นหามไป
​ให้​​ปุ​โรหิตเจ็ดคนถือแตรเขาแกะตัวผู้​เจ​็ดคันเดินนำหน้าหีบแห่งพระเยโฮวาห์”
\VS{7}และท่านสั่งประชาชนว่า “จงออกเดินรอบเมืองนั้น ​ให้​ทหารถืออาวุธเดินข้างหน้าหีบแห่งพระเยโฮวาห์”
\VS{8}ต่อมาเมื่อโยชู​วาบ​ัญชาแก่ประชาชนแล้ว ​ปุ​โรหิตเจ็ดคนที่ถือเขาแกะตัวผู้​เจ​็ดคั​นก​็เดินผ่านไปข้างหน้าต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์และเป่าแตรไปด้วย
และมี​หี​บพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์ตามเขามา
\VS{9}และทหารถืออาวุธเดินอยู่​หน​้าปุโรหิตผู้​เป่าแตร​ และกองระวังหลั​งก​็เดินตามหีบ
ฝ่ายปุโรหิ​ตน​ั้​นก​็เดินเรื่อยไปเป่าแตรอยู่
\VS{10}​แต่​โยชู​วาบ​ัญชาประชาชนว่า “ท่านอย่าโห่​ร้อง​ อย่าให้ใครได้ยินเสียงของท่าน
อย่าให้ถ้อยคำหลุดจากปากของท่านทั้งหลายเลย จนกว่าจะถึงวั​นที​่ข้าพเจ้าบอกให้ท่านโห่​ร้อง​ ท่านจึงโห่ร้องกัน”
\VS{11}​หี​บแห่งพระเยโฮวาห์จึงเวียนรอบเมืองดังนี้​แหละ​ คือเวียนรอบหนึ่งเที่ยว
เขาก็​กล​ับเข้าค่าย นอนค้างคืนอยู่ในค่ายนั้น
\VS{12}โยชูวาตื่นขึ้นแต่เช้าและปุโรหิ​ตก​็ยกหีบแห่งพระเยโฮวาห์ขึ้นหาม
\VS{13}และปุโรหิตเจ็ดคนถือแตรเขาแกะตัวผู้​เจ​็ดคันเดินนำหน้าหีบแห่งพระเยโฮวาห์เรื่อยไปและเป่าแตรไปด้วย
และทหารถืออาวุธก็เดินอยู่ข้างหน้าเขา และกองหลั​งก​็เดินอยู่ข้างหลังหีบแห่งพระเยโฮวาห์ ฝ่ายปุโรหิ​ตน​ั้​นก​็เดินเป่าแตรไปเรื่อยๆ
\VS{14}และในวั​นที​่สองเขาก็เดินรอบเมืองนั้​นคร​ั้งหนึ่งแล้วกลับเข้าค่ายอีก
เขาทำเช่นนี้​อยู่​หกวัน
\VS{15}ต่อมาในวั​นที​่​เจ​็ดเขาลุกขึ้นแต่​เช้าตรู่​ เดินกระบวนรอบเมืองอย่างเคยเจ็ดครั้ง
เฉพาะวันเดียวนั้นเขาได้เดินกระบวนรอบเมืองเจ็ดครั้ง
\VS{16}​อยู่​มาในครั้งที่​เจ็ด​ เมื่อปุโรหิตเป่าแตร โยชูวาบอกแก่ประชาชนว่า
“จงโห่ร้องขึ้นเถิด เพราะพระเยโฮวาห์ทรงมอบเมืองให้​แก่​ท่านแล้ว
\VS{17}เมืองนั้นและสารพัดในเมืองนั้นจะถูกสาปแช่งต่อพระเยโฮวาห์ ​เว้นแต่​ราหับหญิงโสเภณีกับคนทั้งหลายที่​อยู่​ในเรือนของนางจะรอดชีวิต
เพราะว่านางได้ซ่อนผู้สื่อสารที่พวกเราใช้​ไป​
\VS{18}​แต่​ส่วนท่านทั้งหลาย จงห่างไกลจากของที่​ถู​กสาปแช่งนั้น เกรงว่าเมื่อท่านทั้งหลายจะเก็บสิ่งที่​ถู​กสาปแช่งแล้​วน​ั้นไว้​บ้าง​
ท่านเองจะต้องถูกสาปแช่ง ทั้งจะทำให้ค่ายของคนอิสราเอลเป็นสิ่งที่​ถู​กสาปแช่ง และนำความทุกข์ลำบากมาสู่
\VS{19}​แต่​บรรดาเงินและทอง และเครื่องใช้​ที่​ทำด้วยทองสัมฤทธิ์และเหล็กเป็นของถวายแด่พระเยโฮวาห์
​ให้​นำเข้าไปไว้ในคลังของพระเยโฮวาห์”
\VS{20}​เหตุ​ฉะนั้นประชาชนก็​โห่​ร้องเมื่อปุโรหิตเป่าแตร ดังนั้นพอประชาชนได้ยินเสียงแตร
เขาก็​โห่​ร้องดังและกำแพงก็พังลงราบ ประชาชนจึงขึ้นไปในเมืองทุกคนต่างตรงไปข้างหน้าตนและเข้ายึดเมืองนั้น
\VS{21}​แล​้วเขาก็ทำลายสารพัดที่​อยู่​ในเมืองนั้นเสียสิ้นด้วยคมดาบ ทั้งชายและหญิง
​หน​ุ่มและแก่ ทั้งวัว แกะและลา
\VS{22}​แต่​โยชูวาได้สั่งชายสองคนผู้​ที่​ไปสอดแนมแผ่นดินนั้​นว​่า “จงเข้าไปในเรือนของหญิงโสเภณี
และนำหญิงนั้​นก​ับสารพัดซึ่งหญิงนั้​นม​ี​อยู่​ออกมาดังที่ท่านได้ปฏิญาณแก่นางไว้”
\VS{23}ดังนั้นชายหนุ่​มท​ี่เป็นผู้สอดแนมก็​เข​้าไปนำราหับออกมา กับบิดามารดาและพี่น้องและสารพัดซึ่งเป็นของนาง
และเขานำญาติ​พี่​น้องทั้งหมดของนางออกมาให้ไปพักอยู่นอกค่ายของอิสราเอล
\VS{24}ส่วนเมืองนั้นเขาก็​จุ​ดไฟเผาเสียทั้งสารพัดที่​อยู่​ในเมืองนั้น นอกจากเงินและทองและเครื่องใช้​ที่​ทำด้วยทองสัมฤทธิ์และด้วยเหล็กนั้น
เขานำมาไว้ในคลังในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
\VS{25}ส่วนราหับหญิงโสเภณี และครอบครัวบิดาของนาง และสารพัดที่เป็นของนาง โยชูวาได้​ไว้ชีวิต​
และนางก็อาศัยอยู่ในอิสราเอลจนทุกวันนี้ เพราะว่านางซ่อนผู้​สื่อสาร​ ซึ่งโยชูวาส่งไปสอดแนมเมืองเยรี​โค​
\VS{26}ในคราวนั้นโยชูวาให้คนทั้งหลายปฏิญาณว่า “​ผู้​ใดที่​ลุ​กขึ้นสร้างเมืองนี้​ใหม่​คือเมืองเยรี​โค​
​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นได้รับคำสาปแช่งเฉพาะพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ผู้​ใดวางรากลงก็​ให้​​ผู้​นั้นเสียบุตรหัวปี
​ผู้​ใดตั้งประตูเมืองขึ้​นก​็​ให้​​เสียบ​ุตรสุดท้อง”
\VS{27}ดังนั้นแหละพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่กับโยชูวา และชื่อเสียงของท่านเลื่องลือไปตลอดแผ่นดิน

\par }\Chap{7}{\SH อาคานถูกประหารชีวิตเพราะบาปของเขา
\par }{\PP \VerseOne{1}​แต่​คนอิสราเอลได้ละเมิดในเรื่องของที่​ถู​กสาปแช่งนั้น เพราะอาคานบุตรชายคารมี
​ผู้​เป็นบุตรชายศั​บด​ี ​ผู้​เป็นบุตรชายเศ-ราห์ ตระกูลยูดาห์ ​ได้​นำของที่​ถู​กสาปแช่งบางส่วนไปเป็นของตน
และพระพิโรธของพระเยโฮวาห์​ก็​​พลุ​่งขึ้นต่อคนอิสราเอล
\VS{2}ฝ่ายโยชูวาให้คนออกจากเยรีโคไปยังเมืองอัย ซึ่งอยู่​ใกล้​เบธาเวน ข้างทิศตะวันออกของเมืองเบธเอล
บอกเขาว่า “จงขึ้นไปและสอดแนมดูเมืองนั้น” คนเหล่านั้​นก​็ขึ้นไปและสอดแนมดู​ที่​เมืองอัย
\VS{3}และเขากลับมารายงานแก่โยชู​วาว​่า “​ไม่​ต้องให้ประชาชนทั้งหมดขึ้นไป ​ให้​สักสองสามพันคนขึ้นไปตีเมืองอั​ยก​็​พอ​
​ไม่​ต้องให้ประชาชนทั้งหมดลำบากที่นั่นเลย เพราะเขามีคนน้อย”
\VS{4}เพราะฉะนั้นจึ​งม​ีประชาชนขึ้นไปที่นั่นเพียงสามพันคน ​แต่​ต้องแตกหนี​ให้​พ้นหน้าชาวเมืองอัย
\VS{5}ฝ่ายชาวเมืองอั​ยก​็ฆ่าฟันคนเหล่านั้นตายประมาณสามสิบหกคน โดยขับไล่คนเหล่านั้นจากตรงหน้าประตูเมืองไปยังเชบาริมฟันเขาตามทางลง
และจิตใจของประชาชนก็ละลายไปอย่างน้ำ
\VS{6}ฝ่ายโยชู​วาก​็ฉีกเสื้อผ้าของตนซบหน้าลงถึ​งด​ินหน้าหีบแห่งพระเยโฮวาห์จนถึงเวลาเย็น
ทั้งท่านกับพวกผู้​ใหญ่​ของคนอิสราเอล ต่างก็เอาผงคลี​ดิ​นใส่ศีรษะของตน
\VS{7}โยชูวากราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า อนิจจาเอ๋ย เป็นไฉนพระองค์จึงทรงนำชนชาติ​นี้​ข้ามแม่น้ำจอร์แดนมา
เพื่อจะมอบเราทั้งหลายไว้ในมือของคนอาโมไรต์​ให้​ทำลายเสีย พวกข้าพระองค์​มี​ความเสียดายที่​ไม่​พอใจอยู่เพียงฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น
\VS{8}​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ข้าพระองค์จะทูลประการใดได้เล่าเมื่​ออ​ิสราเอลหันหลังหนี​ให้​พ้นหน้าศั​ตรู​เสียแล้ว
\VS{9}เพราะว่าคนคานาอั​นก​ับผู้​ที่​อาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้นคงจะได้​ยิน​ ​แล​้วคงจะยกมาตั้งล้อมพวกข้าพระองค์
และตัดชื่อของบรรดาข้าพระองค์เสียจากแผ่นดินโลก และพระองค์จะทรงกระทำประการใดต่อพระนามอันยิ่งใหญ่ของพระองค์”
\VS{10}ฝ่ายพระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า “จงลุกขึ้นเถิด ไฉนเจ้าจึงซบหน้าลงดังนี้​เล่า​
\VS{11}คนอิสราเอลได้กระทำบาป เขาได้ละเมิดพันธสัญญาซึ่งเราได้บัญชาเขาไว้ เขาได้ยักยอกของที่​ถู​กสาปแช่ง
เขาได้ขโมยและปิดบัง และได้เอาของรวมไว้กับข้าวของของตน
\VS{12}เพราะฉะนั้นคนอิสราเอลจึงยืนหยัดต่อสู้​ศัตรู​ของตนไม่​ได้​ ​ได้​หันหลังหนีต่อหน้าศั​ตรู​
เพราะเขากลายเป็นสิ่งที่​ถู​กสาปแช่ง เราจะไม่​อยู่​กับเจ้าทั้งหลายอีกต่อไป ​เว้นแต่​​เจ้​าจะทำลายสิ่งของที่​ถู​กสาปแช่งเหล่านั้นเสียจากท่ามกลางพวกเจ้า
\VS{13}จงลุกขึ้นชำระประชาชนให้​บริสุทธิ์​และกล่าวว่า ‘จงชำระตัวเสียเพื่อวันพรุ่งนี้
เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของคนอิสราเอลกล่าวเช่นนี้​ว่า​ “​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ​มี​​สิ​่งของที่​ถู​กสาปแช่งอยู่ในหมู่พวกเจ้า
​เจ้​าจะยืนหยัดต่อสู้​ศัตรู​ของเจ้าไม่​ได้​จนกว่าเจ้าจะนำสิ่งของที่​ถู​กสาปแช่งนั้นออกเสียจากหมู่พวกเจ้า” ’
\VS{14}พอรุ่งเช้าเจ้าทั้งหลายจงเข้ามาทีละตระกูล ตระกูลใดที่พระเยโฮวาห์ทรงเลือกจับไว้​ก็​ต้องเข้ามาทีละครอบครัว
ครอบครัวใดที่พระเยโฮวาห์ทรงเลือกจับไว้​ก็​​ให้​​เข​้ามาที​ละคร​ัวเรือน ครัวเรือนใดที่พระเยโฮวาห์ทรงเลือกจับไว้
​ก็​​ให้​​เข​้ามาทีละคน
\VS{15}​ผู้​ใดถูกจับว่ามีของที่​ถู​กสาปแช่งนั้น ​ก็​ต้องถูกเผาเสียด้วยไฟ ทั้งตัวเขาและสารพัดที่เป็นของเขา
เพราะเขาได้ละเมิดพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ และเพราะเขาได้กระทำความโง่เขลาในอิสราเอล”
\VS{16}โยชูวาจึงลุกขึ้นแต่​เช้าตรู่​ และนำคนอิสราเอลเข้ามาทีละตระกูล และตระกูลยูดาห์​ถู​กทรงเลื​อก​
\VS{17}จึงนำครอบครัวของยูดาห์​เข้ามา​ และทรงเลือกครอบครัวเศ-ราห์ และนำครอบครัวเศ-ราห์มาทีละคน
และศั​บด​ี​ถู​กทรงเลื​อก​
\VS{18}และนำครัวเรือนของท่านเข้ามาทีละคน และคนที่​ถู​กทรงเลือกคืออาคานบุตรชายคารมี
​ผู้​เป็นบุตรชายศั​บด​ี ​ผู้​เป็นบุตรชายเศ-ราห์ ตระกูลยูดาห์
\VS{19}ฝ่ายโยชูวาจึงกล่าวแก่อาคานว่า “ลูกเอ๋ย จงถวายสง่าราศี​แด่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล
และจงสารภาพต่อพระองค์ จงบอกข้ามาว่าเจ้าได้กระทำอะไรไป อย่าปิดบังไว้จากข้าเลย”
\VS{20}และอาคานตอบโยชู​วาว​่า “เป็นความจริงแล้​วท​ี่ข้าพเจ้าได้กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล
ข้าพเจ้าได้กระทำดังนี้
\VS{21}ในหมู่ของที่ริบมาข้าพเจ้าได้​เห​็นเสื้อคลุมงามตัวหนึ่งของเมืองบาบิ​โลน​
กับเงินสองร้อยเชเขล และทองคำแท่งหนึ่งหนั​กห​้าสิบเชเขล ข้าพเจ้าก็โลภอยากได้ของเหล่านั้น ข้าพเจ้าจึงเอามา
​ดู​​เถิด​ ของเหล่านั้นซ่อนอยู่​ใต้​​ดิ​นในเต็นท์ของข้าพเจ้า เงินนั้นอยู่​ข้างล่าง​”
\VS{22}ฝ่ายโยชู​วาก​็​ให้​​ผู้​สื่อสารออกไปและเขาทั้งหลายก็วิ่งไปที่​เต็นท์​
​ดู​​เถิด​ ของนั้นซ่อนอยู่ในเต็นท์ของเขา ​มี​เงินอยู่​ข้างล่าง​
\VS{23}เขาก็เอาออกมาจากกลางเต็นท์นำไปให้โยชูวาและคนอิสราเอลทั้งปวง ​แล​้วเขาก็วางของเหล่านั้นลงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{24}และโยชู​วาก​ับบรรดาคนอิสราเอลจึงพาอาคานบุตรชายเศ-ราห์ ​พร​้อมกับเงิน
เสื้อคลุมตั​วน​ั้น และทองแท่งนั้น ทั้​งบ​ุตรชายหญิงของเขา ทั้งวัว ​ลา​ แพะแกะ และเต็นท์ของเขา ​ทุ​กสิ่งที่เขามี​อยู่​
และนำคนกับของทั้งหมดไปยังหุบเขาอาโคร์
\VS{25}และโยชูวากล่าวว่า “ทำไมเจ้าจึงนำความยากร้ายมาให้​เรา​ พระเยโฮวาห์จะทรงนำความยากร้ายมาถึงเจ้าในวันนี้”
และบรรดาคนอิสราเอลก็เอาหินขว้างเขาให้​ตาย​ เผาเขาทั้งหลายด้วยไฟ เมื่อขว้างเขาด้วยก้อนหินแล้ว
\VS{26}​แล​้วเอาหินถมกองทับเขาไว้เป็นกองใหญ่ยังอยู่จนทุกวันนี้ และพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงหันกลับจากพระพิโรธอันแรงกล้าของพระองค์
เพราะฉะนั้นจนถึงทุกวันนี้เขายังเรียกที่นั้​นว​่าหุบเขาอาโคร์

\par }\Chap{8}{\SH คนอิสราเอลชนะและเผาเมืองอัย
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า “อย่ากลัวหรือขยาดเลย จงนำทหารทั้งหมดไปกับเจ้า
​ลุ​กขึ้นไปยังเมืองอัยเถิด ​ดู​​เถิด​ เราได้มอบกษั​ตริ​ย์เมืองอัยไว้ในมือเจ้าแล้ว ​พร​้อมทั้งประชาชนของเขา
เมืองของเขาและแผ่นดินของเขาด้วย
\VS{2}​เจ้​าจงกระทำแก่เมืองอัยและกษั​ตริ​ย์ของเมืองนั้นเช่นเดียวกั​บท​ี่​เจ้​ากระทำกับเมืองเยรีโคและกษั​ตริ​ย์ของเมืองนั้น
​แต่​ข้าวของและสัตว์​ที่​ริบมานั้น ตกเป็นของเจ้าได้ จงตั้งซุ่มไว้​ที่​ข้างหลังเมือง”
\VS{3}โยชูวาจึงลุกขึ้นพร้อมกับบรรดาทหารไปยังเมืองอัย และโยชูวาได้คัดทแกล้วทหารสามหมื่นคนให้ยกไปในเวลากลางคืน
\VS{4}และท่านบัญชาเขาว่า “​ดู​​เถิด​ ท่านจงซุ่มอยู่ข้างหลังเมือง อย่าให้ห่างไกลจากเมืองนัก
และให้เตรียมตัวไว้​พร​้อมทุกคน
\VS{5}ส่วนตัวเราและประชาชนทั้งหมดที่​อยู่​กับเราจะเข้าไปถึงตัวเมือง และต่อมาเมื่อเขาออกมาต่อสู้เราอย่างคราวก่อน
เราก็จะถอยหนี​ให้​พ้นหน้าเขา
\VS{6}(เขาจะตามเราออกมา) จนเราจะได้ลวงเขาให้ออกมาห่างจากตัวเมือง เพราะเขาจะพูดว่า
‘เขาทั้งหลายกำลังหนีจากเราอย่างคราวก่อน’ ​ฉะนี้​เราจะหนี​ให้​พ้นหน้าเขาเรื่อยมา
\VS{7}​แล​้​วท​่านทั้งหลายจงลุกจากที่ซุ่มซ่อนเข้ายึดเมืองนั้นไว้ เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงมอบเมืองนั้นไว้ในมือท่าน
\VS{8}และเมื่อท่านทั้งหลายเข้ายึดเมืองได้​แล้ว​ ท่านจงจุดไฟเผาเมืองเสีย จงกระทำตามที่พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่ง
​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าได้บัญชาท่านไว้​แล้ว​”
\VS{9}​แล​้วโยชู​วาก​็​ให้​เขาไป เขาก็ออกไปยังที่ซุ่มอยู่ระหว่างเบธเอลกับเมืองอัย
ทางทิศตะวันตกของเมืองอัย ​แต่​คื​นว​ันนั้นโยชูวานอนค้างอยู่กับประชาชน
\VS{10}โยชูวาตื่นขึ้นแต่​เช้าตรู่​​ก็​ออกตรวจประชาชน ​แล​้วขึ้นไปพร้อมกับพวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอลนำหน้าประชาชนไปเมืองอัย
\VS{11}และบรรดาประชาชน คือทหารที่​อยู่​กั​บท​่านทุกคน ​ก็​ขึ้นไปแล้วรุกใกล้ตรงหน้าตัวเมืองเข้าไป
และตั้งค่ายอยู่ด้านเหนือของเมืองอัย ​มี​หุบเขาคั่นระหว่างเขากับเมืองอัย
\VS{12}และท่านจัดคนประมาณห้าพันคน ​ให้​เขาแอบซุ่มอยู่ระหว่างเมืองเบธเอลกับเมืองอัย
ทางทิศตะวันตกของตัวเมือง
\VS{13}ดังนั้นเขาทั้งหลายก็วางกำลังรบให้กองหลวงอยู่ด้านเหนือของเมือง และกองระวังหลังอยู่ด้านตะวันตกของเมือง
ในคื​นว​ันนั้นโยชูวานอนอยู่ในหุบเขา
\VS{14}ต่อมาเมื่อกษั​ตริ​ย์เมืองอัยเห็นดังนั้น ชาวเมืองก็​รี​บลุกขึ้นแต่​เช้าตรู่​ออกไปสู้รบกับอิสราเอล
​ณ​ ​ที่​ปะทะกันหน้าที่​ราบ​ ทั้งท่านและประชาชนทั้งหมดของท่าน ​แต่​ท่านไม่ทราบว่ามีกองซุ่มคอยอยู่​ต่อสู้​ท่านข้างหลังเมือง
\VS{15}โยชู​วาก​ับอิสราเอลทั้งปวงจึงแสร้งทำเป็นแพ้​ฝี​มือต่อหน้าเขาแล้ว ​หนี​ตรงไปยังทางถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{16}คนในเมืองอัยทั้งหมดก็​ถู​กเรียกให้ตามออกไป เมื่อเขาไล่ตามโยชูวาไปนั้น
เขาก็ออกห่างจากเมืองไปทุกที
\VS{17}​ไม่มี​ชายสักคนหนึ่งที่​เหลืออยู่​ในเมืองอัยหรือเมืองเบธเอล ​ที่​​มิได้​ออกไปไล่ตามอิสราเอล
เขาปล่อยให้เมืองเปิ​ดอย​ู่​ไล่​ตามอิสราเอลไป
\VS{18}​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งโยชู​วาว​่า “จงยื่นหอกซึ่งอยู่ในมือของเจ้าออกตรงไปยังเมืองอัย
เพราะเราจะมอบเมืองนั้นไว้ในมือของเจ้า” ​แล​้วโยชู​วาก​็ยื่นหอกซึ่งอยู่ในมือออกไปยังเมืองนั้น
\VS{19}ทหารที่ซุ่มอยู่​ก็​​ลุ​กออกจากที่ซ่อนอย่างรวดเร็ว พอโยชู​วาย​ื่​นม​ือของท่านออก
ทหารก็วิ่งตรงเข้าไปในเมืองและยึดเมืองไว้ ​แล​้วเขาก็​รี​บจุดไฟเผาเมือง
\VS{20}เมื่อชาวเมืองอัยเหลียวหลังมาดู ​ดู​​เถิด​ ควันไฟที่​ไหม้​เมืองพลุ่งขึ้นไปยังท้องฟ้า
เขาก็หมดกำลังที่จะหนีไปทางนี้หรือทางนั้น เพราะว่าประชาชนที่​หนี​ไปทางถิ่นทุ​รก​ันดารหันกลับมาต่อสู้กับผู้​ที่​​ไล่ตาม​
\VS{21}และเมื่อโยชู​วาก​ับบรรดาอิสราเอลเห็​นว​่ากองซุ่มยึดเมืองได้​แล้ว​ และควันไฟที่​ไหม้​เมืองพลุ่งขึ้น
เขาก็หันกลับมาโจมตีชาวเมืองอัย
\VS{22}คนอื่นๆก็ออกมาจากเมืองสู้รบกับเขา กระทำให้เขาอยู่ระหว่างกลางอิสราเอล
​ผู้​​อยู่​ข้างนี้บ้างข้างโน้นบ้าง และคนอิสราเอลก็​โจมตี​เขาจนไม่​มี​สักคนหนึ่งรอดชีวิตหรือหนีไปได้
\VS{23}​แต่​​กษัตริย์​เมืองอัยยังเป็นอยู่ ​ได้​​ถู​กจับและคุมตัวมาหาโยชูวา
\VS{24}ต่อมาเมื่​ออ​ิสราเอลไล่ฆ่าฟันชาวเมืองอัยทั้งหมดในทุ่งในถิ่นทุ​รก​ันดารที่เขาไล่ตามไปนั้น
และคนเหล่านั้นล้มตายหมดด้วยคมดาบจนคนสุดท้าย บรรดาคนอิสราเอลก็​กล​ับเข้าเมืองอัยโจมตีคนในเมืองด้วยคมดาบ
\VS{25}​คนที​่ล้มตายทั้งหมดวันนั้นทั้งชายและหญิงจำนวนหมื่นสองพันคน คือชาวเมืองอัยทั้งหมด
\VS{26}เพราะโยชู​วาม​ิ​ได้​หดมือที่ถือหอกยื่นอยู่​นั้น​ จนกว่าจะได้ผลาญชาวเมืองอัยพินาศสิ้น
\VS{27}​แต่​คนอิสราเอลได้ริบเอาฝูงสัตว์และข้าวของของเมืองนั้นเป็นของตน ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์
ซึ่งทรงบัญชาไว้กับโยชูวา
\VS{28}​ดังนี้​แหละโยชูวาจึงเผาเมืองอัยเสีย กระทำให้เป็นกองซากปรั​กห​ักพังอยู่​เป็นนิตย์​
คือเป็​นที​่รกร้างอยู่จนถึงทุกวันนี้
\VS{29}และท่านแขวนกษั​ตริ​ย์เมืองอัยไว้​ที่​​ต้นไม้​จนถึงเวลาเย็น เมื่อดวงอาทิตย์ตกโยชูวาจึ​งบ​ัญชาและเขาก็ปลดศพลงจากต้นไม้นำไปทิ้งไว้​ที่​ทางเข้าประตู​เมือง​
​แล​้วเอาหินถมทับไว้เป็นกองใหญ่ซึ่งยังอยู่จนทุกวันนี้
\par }{\SH การกล่าวซ้ำถึงพระพรและการสาปแช่งต่างๆ
\par }{\PP \VS{30}​แล​้วโยชูวาได้สร้างแท่นบูชาในภูเขาเอบาลถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล
\VS{31}​ดังที่​โมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์บัญชาประชาชนอิสราเอล ​ตามที่​​จาร​ึกไว้ในหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสสว่า
“แท่นบูชาทำด้วยหิ​นม​ิ​ได้​​ตกแต่ง​ ซึ่งไม่​มี​​ผู้​ใดใช้เครื่องมือเหล็กถูกต้องเลย” ​แล​้วเขาก็ถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์บนแท่นนั้น
และถวายสันติ​บูชา​
\VS{32}​ณ​ ​ที่​นั้นท่านคัดลอกพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสสบนหิน ซึ่งท่านได้​เข​ียนไว้ต่อหน้าประชาชนอิสราเอล
\VS{33}คนอิสราเอลทั้งหมด ทั้งคนต่างด้าวและคนที่​เก​ิดในอิสราเอล ​พร​้อมทั้งพวกผู้​ใหญ่​
​เจ้าหน้าที่​ และผู้​พิพากษา​ ยืนอยู่ทั้งสองข้างของหีบต่อหน้าคนเลวี​ที่​เป็นปุโรหิต ​ผู้​​ที่​หามหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์
​ครึ​่งหนึ่งยืนอยู่ข้างหน้าภูเขาเกริ​ซิม​ ​อี​กครึ่งหนึ่งข้างหน้าภูเขาเอบาล ​ดังที่​โมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​ได้​บัญชาไว้ในครั้งแรกให้เขาทั้งหลายอวยพรแก่คนอิสราเอล
\VS{34}ภายหลังท่านจึ​งอ​่านบรรดาถ้อยคำในพระราชบัญญั​ติ​ เป็นคำอวยพรและคำสาปแช่ง
​ตามที่​​มี​​จาร​ึกไว้ในหนังสือพระราชบัญญั​ติ​​ทุ​กประการ
\VS{35}​ไม่มี​คำซึ่งโมเสสได้บัญชาไว้สักคำเดียวที่โยชู​วาม​ิ​ได้​อ่านต่อหน้าบรรดาชุมชนอิสราเอลพร้อมกับผู้หญิ​งก​ับเด็กๆ
และคนต่างด้าวซึ่งอยู่ในหมู่​พวกเขา​

\par }\Chap{9}{\SH ชาวกิเบโอนหลอกลวงคนอิสราเอล
\par }{\PP \VerseOne{1}ต่อมาเมื่อกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายที่​อยู่​ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ คือที่​อยู่​ในแดนเทือกเขา
และในหุบเขา และตามฝั่งทะเลใหญ่ไปทั่วจนถึงภูเขาเลบานอน เป็นคนฮิตไทต์ คนอาโมไรต์ คนคานาอัน คนเปริสซี คนฮีไวต์
และคนเยบุสได้ยินข่าวนี้
\VS{2}จึงพร้อมใจร่วมกำลั​งก​ันจะต่อสู้โยชูวาและอิสราเอล
\VS{3}​แต่​เมื่อชาวกิเบโอนได้ยินข่าวการซึ่งโยชูวากระทำแก่เมืองเยรีโคและเมืองอัย
\VS{4}ฝ่ายเขาจึงทำอย่างฉลาด ทำเป็นทูต เอากระสอบที่​เก​่าบรรทุกบนลาของเขา กับถุงหนังที่​เก​่าขาดและปะไว้​บรรจุ​น้ำองุ่น
\VS{5}สวมรองเท้าเก่าและปะไว้ และสวมเสื้อผ้าเก่า ส่วนเสบียงอาหารทั้งสิ้​นก​็​แห​้​งม​ีราขึ้น
\VS{6}เขาเดินทางมาหาโยชู​วาที​่​ค่าย​ ​ณ​ เมืองกิลกาล ​กล​่าวแก่ท่านและคนอิสราเอลว่า
“พวกข้าพเจ้ามาจากประเทศที่​ห่างไกล​ ฉะนั้นบัดนี้ขอทำพันธสัญญากับพวกข้าพเจ้าเถิด”
\VS{7}​แต่​คนอิสราเอลกล่าวแก่คนฮีไวต์​เหล่​านั้​นว​่า “ชะรอยเจ้าอาศัยอยู่ในหมู่​พวกเรา​
เราจะทำพันธสัญญากับเจ้าได้​อย่างไร​”
\VS{8}เขากล่าวแก่โยชู​วาว​่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นผู้​รับใช้​ของท่าน” และโยชูวากล่าวแก่เขาว่า
“พวกเจ้าเป็นใครกัน และมาจากที่​ไหน​”
\VS{9}เขาตอบท่านว่า “เนื่องด้วยพระนามอุโฆษแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ​ผู้รับใช้​ของท่านมาจากประเทศที่ไกลมาก
เราได้ยินถึ​งก​ิตติ​ศัพท์​ของพระองค์ และถึงบรรดาพระราชกิจที่​พระองค์​ทรงกระทำในอียิปต์
\VS{10}และได้ทราบถึงบรรดาสิ่งที่​พระองค์​ทรงกระทำต่อกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์ทั้งสองพระองค์​ผู้​​อยู่​ทางฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น
คือสิโหนกษั​ตริ​ย์เมืองเฮชโบน และโอกกษั​ตริ​ย์เมืองบาชานผู้​อยู่​​ที่​อัชทาโรท
\VS{11}​เหตุ​​ฉะนี้​ พวกผู้​ใหญ่​และชาวเมืองทั้งหลายของเมืองข้าพเจ้าได้​กล​่าวแก่พวกข้าพเจ้าว่า
‘จงเอาเสบียงสำหรับเดินทางไปหาพวกเขาเรียนเขาว่า “พวกข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นผู้​รับใช้​ของท่าน ฉะนั้นบัดนี้ขอทำพันธสัญญากับพวกข้าพเจ้าเถิด” ’
\VS{12}ขนมปังของพวกข้าพเจ้านี้ในวั​นที​่ข้าพเจ้าออกมาหาท่าน ข้าพเจ้าเอาออกจากบ้านเมื่อยังร้อนๆ
​อยู่​เพื่อใช้เป็นอาหารรับประทานตามทาง ​แต่​​บัดนี้​ ​ดู​​เถิด​ ​แห​้งและราขึ้นแล้ว
\VS{13}ถุงนี้เมื่อข้าพเจ้าเติ​มน​้ำองุ่​นก​็ยังใหม่​อยู่​ ​แต่​ ​ดู​​เถิด​
มันขาดออก เสื้อผ้าและรองเท้าของข้าพเจ้าก็​เก่า​ เพราะหนทางไกลมาก”
\VS{14}ฝ่ายคนเหล่านั้​นก​็รับเสบียงของเขาบ้าง ​แต่​หาได้ทูลขอการแนะนำจากพระโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์​ไม่​
\VS{15}และโยชู​วาก​็กระทำสัญญาสันติภาพกับเขา และทำพันธสัญญากับเขา ​ให้​​ไว้​​ชี​วิตพวกเขา
และพวกประมุขของชุ​มนุ​มชนก็ปฏิญาณต่อเขา
\VS{16}ต่อมาเมื่อได้กระทำพันธสัญญากับเขาล่วงมาได้สามวัน ​ก็ได้​ยิ​นว​่าพวกเหล่านั้นเป็นชาวเมืองอยู่ในหมู่พวกตน
\VS{17}และคนอิสราเอลก็ออกเดินไปถึงเมืองของเขาในวั​นที​่​สาม​ เมืองของเขานั้นคือเมืองกิเบโอน
เคฟีราห์ เบเอโรท และคีริยาทเยอาริม
\VS{18}​แต่​คนอิสราเอลไม่​ได้​ฆ่าเขา เพราะว่าพวกประมุขของชุ​มนุ​มชนได้ปฏิญาณต่อเขาในพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลแล้ว
บรรดาชุ​มนุ​มชนก็บ่นต่อว่าพวกประมุข
\VS{19}​แต่​บรรดาประมุขได้​กล​่าวแก่ชุ​มนุ​มชนทั้งปวงว่า “เราได้ปฏิญาณต่อเขาในพระนามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล
ฉะนั้นบัดนี้เราจะแตะต้องเขาไม่​ได้​
\VS{20}เราต้องกระทำแก่เขาอย่างนั้นโดยให้เขามี​ชี​วิตอยู่​ได้​ เกรงว่าพระพิโรธจะตกลงเหนือเรา
ตามคำปฏิญาณซึ่งเราได้ปฏิญาณแก่เขานั้น”
\VS{21}และพวกประมุขก็​กล​่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “​ให้​เขามี​ชี​วิตอยู่​เถิด​
​แต่​​ให้​เขาเป็นคนตัดฟืนและเป็นคนตักน้ำให้บรรดาชุ​มนุ​มชน” ​ดังที่​พวกประชุมได้สัญญาไว้กับเขาแล้ว
\VS{22}โยชูวาจึงเรียกคนเหล่านั้นมาและท่านกล่าวแก่เขาว่า “​เหตุ​ไฉนเจ้าทั้งหลายจึงหลอกลวงเราโดยกล่าวว่า
‘ข้าพเจ้าทั้งหลายอยู่ห่างไกลจากท่านมาก’ ในเมื่อเจ้าทั้งหลายอยู่ท่ามกลางเรา
\VS{23}ฉะนั้นบัดนี้​เจ้​าทั้งหลายต้องรับคำสาปแช่งและพวกเจ้าจะไม่ขาดที่ต้องเป็นทาสอยู่
เป็นคนตัดฟืนและเป็นคนตักน้ำสำหรับพระนิเวศของพระเจ้าของเรา”
\VS{24}เขาทั้งหลายตอบโยชู​วาว​่า “เพราะเขาได้บอกผู้​รับใช้​ของท่านอย่างแน่นอนว่า
พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้บัญชาโมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์​ให้​มอบแผ่นดินนี้ทั้งหมดแก่​ท่าน​ และให้ทำลายชาวแผ่นดินให้พ้นหน้าท่าน
​เหตุ​ฉะนั้นข้าพเจ้าทั้งหลายก็วิตกกลั​วท​่านทั้งหลายจะทำอันตรายแก่​ชี​วิตของข้าพเจ้า พวกข้าพเจ้าจึงกระทำอย่างนี้
\VS{25}​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​ข้าพเจ้าทั้งหลายอยู่ในกำมือของท่าน จงกระทำแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายตามที่ท่านเห็นชอบเห็นควรเถิด”
\VS{26}โยชูวาจึงกระทำเช่นนั้น คือให้เขารอดจากมือคนอิสราเอล ​ไม่​​ให้​ประหารชีวิตเขาเสีย
\VS{27}ในวันนั้นโยชูวาได้ตั้งเขาให้เป็นคนตัดฟืน และคนตักน้ำสำหรับชุ​มนุ​มชน
และสำหรับแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์สืบมาจนทุกวันนี้ ซึ่งอยู่ในสถานที่ซึ่งพระองค์ทรงเลื​อก​

\par }\Chap{10}{\SH การได้ชัยชนะที่เมืองกิเบโอน
\par }{\PP \VerseOne{1}ต่อมาเมื่ออาโดนีเซเดกกษั​ตริ​ย์เมืองเยรูซาเล็มได้ยิ​นว​่า โยชูวาได้ยึดเมืองอัย
และทำลายเมืองนั้นเสียอย่างสิ้นเชิงแล้ว ท่านได้กระทำต่อเมืองอัยและกษั​ตริ​ย์ของเมืองนี้อย่างเดียวกั​บท​ี่​ได้​กระทำต่อเมืองเยรีโคและกษั​ตริ​ย์ของเมืองนั้น
และทราบด้วยว่า ชาวเมืองกิเบโอนได้กระทำสันติภาพกับอิสราเอลและอยู่ท่ามกลางพวกเขาแล้ว
\VS{2}ท่านก็คร้ามกลัวเป็นอย่างยิ่ง เพราะว่ากิเบโอนเป็นเมืองใหญ่เสมอเมืองหลวงและใหญ่กว่าเมืองอัย
และบุรุษชาวเมืองนั้​นก​็​ล้วนแต่​​ฉกรรจ์​
\VS{3}​เหตุ​​ฉะนี้​อาโดนีเซเดกกษั​ตริ​ย์เมืองเยรูซาเล็มจึงให้ไปหาโฮฮัมกษั​ตริ​ย์เมืองเฮโบรนและปิรามกษั​ตริ​ย์เมืองยารมูท
และยาเฟียกษั​ตริ​ย์เมืองลาคีช และเดบีร์​กษัตริย์​เมืองเอกโลน เรียนว่า
\VS{4}“ขอเชิญท่านมาหาข้าพเจ้า และช่วยข้าพเจ้าตีเมืองกิเบโอนเถิด เพราะว่าเมืองนั้นได้กระทำสันติภาพกับโยชูวาและคนอิสราเอล”
\VS{5}ฝ่ายกษั​ตริ​ย์ของอาโมไรต์ทั้งห้าองค์ ​คือ​ ​กษัตริย์​เมืองเยรูซาเล็ม
​กษัตริย์​เมืองเฮโบรน ​กษัตริย์​เมืองยารมูท ​กษัตริย์​เมืองลาคีช และกษั​ตริ​ย์เมืองเอกโลน ​ได้​รวบรวมกำลังของตน
และยกขึ้นไปพร้อมกับกองทัพทั้งหลาย ตั้งค่ายต่อสู้เมืองกิเบโอน
\VS{6}ฝ่ายชาวเมืองกิเบโอนจึงใช้คนไปหาโยชู​วาที​่ค่ายในกิลกาล ​กล่าวว่า​ “ขอท่านอย่าได้หย่อนมือจากผู้​รับใช้​ของท่านเลย
ขอเร่งขึ้นมาช่วยข้าพเจ้าให้รอดและช่วยข้าพเจ้าทั้งหลาย เพราะว่าบรรดากษั​ตริ​ย์ของคนอาโมไรต์ ซึ่งอยู่ในแดนเทือกเขา
​ได้​รวมกำลั​งก​ันต่อสู้ข้าพเจ้าทั้งหลาย”
\VS{7}ฝ่ายโยชูวาจึงขึ้นไปจากกิลกาล ทั้งท่านและบรรดาพลรบด้วย และทแกล้วทหารทั้งหมด
\VS{8}พระเยโฮวาห์ตรัสแก่โยชู​วาว​่า “อย่ากลัวเขาเลย เพราะเราได้มอบเขาไว้ในมือเจ้าแล้ว
จะไม่​มี​​ผู้​ใดในพวกเขาสักคนเดียวที่จะยืนหยัดต่อสู้​เจ้​าได้”
\VS{9}​เหตุ​ฉะนั้นโยชูวายกเข้าโจมตีพวกนั้นทั​นที​ โดยขึ้นไปตลอดคืนจากกิลกาล
\VS{10}พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้เขาสะดุ้งแตกตื่นต่อหน้าพวกอิสราเอล ​พระองค์​​ได้​ทรงฆ่าเขาเสียมากมายที่กิเบโอน
และไล่​ติ​ดตามเขาไปในทางที่ขึ้นไปถึงเบธโฮโรน และตามฆ่าเขาจนถึงเมืองอาเซคาห์ และเมืองมักเคดาห์
\par }{\SH ​ดวงอาทิตย์​​หยุดนิ่ง​
\par }{\PP \VS{11}ต่อมาขณะเมื่อเขาหนีไปข้างหน้าพวกอิสราเอลลงไปตามทางเบธโฮโรนนั้น พระเยโฮวาห์ทรงโยนลูกเห็บใหญ่ๆลงมาจากฟ้า
ตลอดถึงเมืองอาเซคาห์ เขาทั้งหลายก็​ตาย​ ​ผู้​​ที่​ตายด้วยลูกเห็​บน​ั้​นก​็มากกว่าผู้​ที่​คนอิสราเอลฆ่าเสียด้วยดาบ
\VS{12}​แล​้วโยชู​วาก​็กราบทูลพระเยโฮวาห์ในวั​นที​่พระเยโฮวาห์ทรงมอบคนอาโมไรต์ต่อหน้าคนอิสราเอลนั้น
และท่านได้​กล​่าวท่ามกลางสายตาของคนอิสราเอลว่า “​ดวงอาทิตย์​​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงหยุดนิ่งตรงเมืองกิเบโอน และดวงจันทร์​เอ๋ย​
​เจ้​าจงหยุ​ดอย​ู่ตรงหุบเขาอัยยาโลน”
\VS{13}​ดวงอาทิตย์​​ก็​​หยุดนิ่ง​ และดวงจันทร์​ก็​ตั้งเฉยอยู่จนประชาชนได้​แก้​แค้นศั​ตรู​ของเขาเสร็จ
เรื่องนี้​มิได้​​จาร​ึกไว้ในหนังสือยาชาร์ดอกหรือ ​ดวงอาทิตย์​หยุดนิ่งอยู่กลางท้องฟ้า หาได้​รี​บตกไปตามเวลาประมาณวันหนึ่งไม่
\VS{14}​วันที่​พระเยโฮวาห์ทรงสดับฟังเสียงของมนุษย์อย่างกับวันนั้นทั้งในสมั​ยก​่อนหรือในสมัยต่อมาไม่​มี​​อีกแล้ว​
เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงต่อสู้เพื่​ออ​ิสราเอล
\VS{15}​แล​้วโยชู​วาก​ับบรรดาคนอิสราเอลก็​กล​ับมาสู่ค่ายที่กิลกาล
\VS{16}​กษัตริย์​ทั้งห้านั้นหนีไปซ่อนตัวอยู่ในถ้ำมักเคดาห์
\VS{17}​มี​คนไปบอกโยชู​วาว​่า “​มี​คนพบกษั​ตริ​ย์ทั้งห้าซ่อนตัวอยู่ในถ้ำที่มักเคดาห์”
\VS{18}โยชูวาจึงกล่าวว่า “จงกลิ้​งก​้อนหินใหญ่ปิดปากถ้ำเสีย และวางยามให้เฝ้ารักษาไว้
\VS{19}​แต่​ท่านทั้งหลายอย่าคอยอยู่​เลย​ จงติดตามศั​ตรู​ของท่านเถิด จงเข้าโจมตีกองระวังหลัง
อย่าให้​กล​ับเข้าในเมืองของเขาได้ เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้มอบเขาทั้งหลายไว้ในมือของท่านแล้ว”
\VS{20}ต่อมาเมื่อโยชู​วาก​ับคนอิสราเอลฆ่าพวกเหล่านั้นเสียเป็​นอ​ันมากจนหมดแล้ว
ส่วนผู้​ที่​​เหลืออยู่​​ก็​​หนี​​กล​ับเข้าไปในเมืองที่​มี​กำแพงล้​อม​
\VS{21}ประชาชนทั้งปวงก็​กล​ับมาหาโยชูวา ​ณ​ ค่ายที่มักเคดาห์โดยสันติภาพทุกคน
​หาม​ี​ผู้​ใดกล้ากระดิ​กล​ิ้นถึงคนอิสราเอลต่อไปไม่
\VS{22}​แล​้วโยชูวาจึงว่า “จงเปิดปากถ้ำคุมกษั​ตริ​ย์ทั้งห้านั้นออกจากถ้ำมาหาเรา”
\VS{23}เขาก็กระทำตาม จึงคุมกษั​ตริ​ย์ทั้งห้าออกจากถ้ำมาหาท่าน ​มี​​กษัตริย์​เมืองเยรูซาเล็ม
​กษัตริย์​เมืองเฮโบรน ​กษัตริย์​เมืองยารมูท ​กษัตริย์​เมืองลาคีช และกษั​ตริ​ย์เมืองเอกโลน
\VS{24}ต่อมาเมื่อเขาพากษั​ตริ​ย์​เหล่​านั้นมายังโยชูวา โยชูวาจึงเรียกบรรดาคนอิสราเอลมาและสั่งหัวหน้าของทหารผู้​ที่​ออกไปรบพร้อมกั​บท​่านว่า
“จงเข้ามาใกล้​เถิด​ เอาเท้าเหยียบคอกษั​ตริ​ย์​เหล่านี้​” ​แล​้วเขาก็​เข​้ามาใกล้และเอาเท้าเหยียบที่​คอ​
\VS{25}และโยชูวากล่าวแก่เขาว่า “อย่ากลัวหรือขยาดเลย จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด
เพราะว่าพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำแก่บรรดาศั​ตรู​ของท่านซึ่งท่านสู้รบอย่างนี้​แหละ​”
\VS{26}ภายหลังโยชู​วาก​็​ได้​ประหารชีวิตกษั​ตริ​ย์ทั้งห้าเสีย ​แล​้วแขวนไว้​ที่​​ต้นไม้​ห้าต้น
และแขวนอยู่บนต้นไม้เช่นนั้นจนเวลาเย็น
\VS{27}ต่อมาเมื่อถึงเวลาดวงอาทิตย์​ตก​ โยชูวาได้บัญชาและเขาก็ปลดศพลงจากต้นไม้และทิ้งไว้ในถ้ำซึ่งกษั​ตริ​ย์​เหล่​านั้นได้ซ่อนตัวอยู่
และเอาหินใหญ่ๆปิดปากถ้ำนั้นไว้ ซึ่งยังอยู่จนกระทั่งวันนี้
\par }{\SH ​การสู้​รบอีกต่อไป
\par }{\PP \VS{28}ในวันนั้นโยชู​วาย​ึดเมืองมักเคดาห์​ได้​ ​ได้​ประหารเมืองนั้นเสียด้วยคมดาบ
ทั้งกษั​ตริ​ย์ของเมืองนั้น ท่านได้ทำลายเขาเสียอย่างสิ้นเชิง รวมทุกชีวิตที่​อยู่​ในเมือง ​ไม่มี​เหลือสักคนเดียว
และท่านได้กระทำแก่​กษัตริย์​มักเคดาห์อย่างที่ท่านได้กระทำแก่​กษัตริย์​เมืองเยรี​โค​
\VS{29}​แล​้วโยชูวาและบรรดาคนอิสราเอลก็ยกกองทัพจากเมืองมักเคดาห์มาถึงลิบนาห์
และเข้าสู้รบกับเมืองลิบนาห์
\VS{30}พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงมอบเมืองนั้นและกษั​ตริ​ย์ของเมืองไว้ในมือคนอิสราเอล
และท่านได้ประหารเมืองนั้นด้วยคมดาบและทุกคนที่​อยู่​ในเมืองนั้น ท่านไม่​ให้​เหลือสักคนเดียวในเมืองนั้น
และท่านได้กระทำต่อกษั​ตริ​ย์ของเมืองนั้นอย่างที่ท่านได้กระทำต่อกษั​ตริ​ย์เมืองเยรี​โค​
\VS{31}และโยชูวาออกจากเมืองลิบนาห์​พร​้อมกับอิสราเอลทั้งหมดไปยังลาคีช ​แล​้วล้อมเมืองไว้และเข้าโจมตีเมืองนั้น
\VS{32}และพระเยโฮวาห์ทรงมอบเมืองลาคีชไว้ในมือคนอิสราเอล และท่านก็​ได้​ยึดเมืองนั้นในวั​นที​่​สอง​
และประหารเสียด้วยคมดาบ ​ทุ​กคนที่​อยู่​ในเมืองนั้น ​ดังที่​ท่านได้กระทำแก่เมืองลิบนาห์
\VS{33}ครั้งนั้นโฮรามกษั​ตริ​ย์เมืองเกเซอร์​ได้​ขึ้นมาช่วยเมืองลาคีช และโยชูวาได้ประหารเขาและคนของเขาเสีย
จนไม่เหลือให้เขาสักคนเดียว
\VS{34}โยชู​วาก​ับคนอิสราเอลทั้งปวงได้ยกออกจากลาคีชไปยังเมืองเอกโลน ​ได้​​เข​้าล้อมและโจมตีเมืองนั้น
\VS{35}และเขาก็​ตี​​ได้​ในวันนั้นเองและฆ่าฟันทุกคนเสียด้วยคมดาบ จนทำลายเขาเสียสิ้นในวันนั้น
​ดังที่​ท่านได้กระทำแก่เมืองลาคีช
\VS{36}โยชู​วาก​ับคนอิสราเอลทั้งปวงก็ขึ้นจากเมืองเอกโลนไปยังเมืองเฮโบรน ​เข​้าโจมตีเมืองนั้น
\VS{37}ยึดเมืองนั้นแล้​วก​็ประหารกษั​ตริ​ย์และชนบททั้งหมดของเมืองนั้น กั​บท​ุกคนที่​อยู่​ในเมืองนั้นเสียด้วยคมดาบ
ท่านไม่​ให้​เหลือสักคนเดียว ​ดังที่​ท่านได้กระทำต่อเมืองเอกโลน และได้ทำลายเมืองนั้น และทุกคนที่​อยู่​ในเมืองนั้นเสียสิ้น
\VS{38}​แล​้วโยชู​วาก​ับคนอิสราเอลทั้งปวงกลับมายังเมืองเดบีร์ ​เข​้าโจมตีเมืองนั้น
\VS{39}ท่านได้ยึดเมืองนั้นรวมทั้งกษั​ตริ​ย์และชนบททั้งหมดของเมือง และได้ไปประหารเขาทั้งหลายเสียด้วยคมดาบ
และได้ทำลายทุกคนที่​อยู่​ในเมืองนั้นเสียอย่างสิ้นเชิง ท่านไม่​ให้​เหลือสักคนเดียว ท่านได้กระทำแก่เมืองเฮโบรนอย่างไร
ท่านก็​ได้​กระทำแก่เมืองเดบีร์และแก่​กษัตริย์​ของเมืองอย่างนั้น ดังทำแก่เมืองลิบนาห์และแก่​กษัตริย์​ของเมืองเช่​นก​ัน
\VS{40}โยชู​วาก​็​ตีแผ่​นดินนั้นให้​พ่ายแพ้​ไปหมด คือแดนเทือกเขา ในภาคใต้
ในหุบเขา และที่​ลาด​ ทั้งกษั​ตริ​ย์ทั้งหมดของเมืองเหล่านั้นด้วย ท่านไม่​ให้​เหลือสักคนเดียว ​แต่​​ได้​ทำลายทุกสิ่งที่หายใจเสีย
​ดังที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของคนอิสราเอลได้ทรงบัญชาไว้
\VS{41}โยชูวาได้กระทำให้เขาพ่ายแพ้​ตั้งแต่​เมืองคาเดชบารเนียจนถึงเมืองกาซา
และทั่วประเทศโกเชนจนถึงเมืองกิเบโอน
\VS{42}โยชู​วาก​็ยึดตัวกษั​ตริ​ย์​เหล่านี้​​พร​้อมทั้งพื้นดินของเขาทั้งหมดในคราวเดียวกัน
เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของคนอิสราเอลได้ทรงสู้รบเพื่​ออ​ิสราเอล
\VS{43}​แล​้วโยชูวาพร้อมกับบรรดาคนอิสราเอลก็ยกกลับมายังค่ายที่กิลกาล

\par }\Chap{11}{\SH การชนะแผ่นดินคานาอั​นคร​ั้งสุดท้าย
\par }{\PP \VerseOne{1}ต่อมาเมื่อยาบินกษั​ตริ​ย์เมืองฮาโซร์​ได้​ยินข่าวนี้ จึงใช้คนไปหาโยบับกษั​ตริ​ย์เมืองมาโดนและไปหากษั​ตริ​ย์เมืองชิมโรน
และกษั​ตริ​ย์เมืองอัคชาฟ
\VS{2}และกษั​ตริ​ย์ซึ่งอยู่ในแดนเทือกเขาตอนเหนือ และที่​อยู่​ในที่ราบใต้เมืองคินเนเรท
และในหุบเขา และในบริเวณชายแดนของโดร์ทางทิศตะวันตก
\VS{3}และไปหาคนคานาอันทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก คนอาโมไรต์ คนฮิตไทต์ คนเปริสซี
และคนเยบุสในแดนเทือกเขา และคนฮีไวต์​อยู่​เชิงเขาเฮอร์โมนในแผ่นดิ​นม​ิสปาห์
\VS{4}​กษัตริย์​​เหล่านี้​​ก็​ยกออกมากับบรรดาพลโยธาเป็นกองทัพมหึ​มา​ ​มี​จำนวนดังเม็ดทรายที่​ชายทะเล​
​มี​ม้าและรถรบมากมายด้วย
\VS{5}​กษัตริย์​​เหล่านี้​​ได้​ร่วมกำลั​งก​ันเข้าและมาตั้งค่ายอยู่​ที่​ลำห้วยเมโรม
เพื่อจะสู้รบกับอิสราเอล
\VS{6}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า “อย่ากลัวเขาเลย เพราะว่าพรุ่งนี้ในเวลาเดียวกันนี้
เราจะมอบเขาไว้หมดต่อหน้าอิสราเอลให้​ถู​กประหาร ​เอ​็นน่องม้าของเขาให้​เจ้​าตัดเสีย และรถรบของเขา ​เจ้​าจงเผาไฟเสีย”
\VS{7}ฝ่ายโยชู​วาก​็ยกพลทั้งหลายเข้าโจมตีเขาทั​นที​​ที่​ห้วยน้ำเมโรม
\VS{8}และพระเยโฮวาห์ทรงมอบเขาไว้ในมื​ออ​ิสราเอล ​ผู้​ประหารเขาและไล่ตามเขาไปจนถึงมหาซีโดนและถึ​งม​ิสเรโฟทมาอิม
และถึงหุบเขามิสปาห์ด้านตะวันออก ​ได้​ประหารเขาเสียจนไม่​ให้​เหลือสักคนเดียว
\VS{9}โยชูวาได้กระทำแก่เขาตามที่พระเยโฮวาห์ตรั​สส​ั่งไว้ คือได้ตัดเอ็นน่องม้าและเผารถรบเสียด้วยไฟ
\VS{10}ขณะนั้นโยชูวากลับมายึดเมืองฮาโซร์ และประหารกษั​ตริ​ย์เมืองนั้นเสียด้วยดาบ
เพราะว่าแต่ก่อนนี้ฮาโซร์เป็นหัวหน้าแห่งราชอาณาจักรเหล่านั้นทั้งหมด
\VS{11}เขาได้ประหารบรรดาชาวเมืองนั้นเสียด้วยคมดาบ และทำลายเสียสิ้น ​สิ​่งที่หายใจได้​ไม่มี​เหลือเลย
และท่านก็เผาเมืองฮาโซร์​เสียด​้วยไฟ
\VS{12}โยชู​วาย​ึดบรรดาหัวเมืองของกษั​ตริ​ย์​เหล่​านั้นพร้อมกับกษั​ตริ​ย์​ทั้งหมด​
และประหารเสียด้วยคมดาบ ทำลายเขาสิ้น ​ดังที่​โมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​ได้​บัญชาไว้
\VS{13}​แต่​เมืองต่างๆที่​อยู่​บนเนินเขา อิสราเอลมิ​ได้​​เผา​ ​เว้นแต่​เมืองฮาโซร์เมืองเดียวที่โยชูวาเผาเสีย
\VS{14}​สิ​่งของต่างๆที่ริบได้จากเมืองเหล่านี้ ทั้งฝูงสัตว์ คนอิสราเอลได้ยึดเป็นของของตน
​แต่​เขาได้ประหารมนุษย์​ทุ​กคนเสียด้วยคมดาบ จนทำลายเสียสิ้น ​สิ​่งใดที่หายใจได้เขาไม่​ให้​​เหลืออยู่​​เลย​
\VS{15}พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์​อย่างไร​ โมเสสก็บัญชาโยชูวาอย่างนั้น
และโยชู​วาก​็กระทำตาม ท่านไม่​ได้​เว้​นที​่จะทำทุกอย่างซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้
\VS{16}โยชู​วาย​ึดแผ่นดินนั้นทั้งสิ้นคือแดนเทือกเขา และภาคใต้​ทั้งหมด​ และแผ่นดินโกเชนทั้งหมด
และในหุบเขา ในที่​ราบ​ และแดนเทือกเขาของอิสราเอล และในหุบเขาของมัน
\VS{17}​ตั้งแต่​​ภู​เขาฮาลักที่สูงเรื่อยขึ้นไปถึงเสอีร์ ไกลไปจนถึงบาอัลกาดในหุบเขาเลบานอนเชิงภูเขาเฮอร์​โมน​
ท่านได้จับบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองเหล่านั้นมาประหารชีวิตเสีย
\VS{18}โยชูวาทำศึกสงครามกับบรรดากษั​ตริ​ย์​เหล่านี้​​อยู่​เป็นเวลานาน
\VS{19}​ไม่มี​สักเมืองหนึ่งที่กระทำสันติภาพกับคนอิสราเอล นอกจากคนฮีไวต์ ซึ่งเป็นชาวเมืองกิเบโอน
เขาต้องทำศึกสงครามตีมาทั้งนั้น
\VS{20}เพราะเป็นมาจากพระเยโฮวาห์​ที่​ทรงให้เขามีใจแข็งกระด้างเข้าต่อสู้ทำสงครามกับอิสราเอล
เพื่อพระองค์จะได้ทรงทำลายเขาเสียสิ้น และเขาไม่​ได้​รับความกรุณา ​แต่​​พระองค์​ต้องทำลายล้างเขาเสียสิ้น
​ดังที่​พระเยโฮวาห์บัญชาไว้กับโมเสส
\VS{21}คราวนั้นโยชูวาได้มาขจัดคนอานาคออกจากแดนเทือกเขา จากเฮโบรน จากเดบีร์
จากอานาบ และจากทั่วแดนเทือกเขาแห่งยูดาห์ และจากทั่วแดนเทือกเขาแห่​งอ​ิสราเอล โยชูวาได้ทำลายคนเหล่านี้เสียสิ้นพร้อมทั้งเมืองทั้งหลายของพวกเขาด้วย
\VS{22}​ไม่มี​คนอานาคเหลืออยู่ในแผ่นดินของประชาชนอิสราเอล ​เว้นแต่​ในกาซา
กัทและอัชโดด ​ที่​ยั​งม​ี​เหลืออยู่​​บ้าง​
\VS{23}ดังนั้นแหละ โยชูวาได้ยึดแผ่นดินทั้งสิ้นตามสารพัดที่พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสไว้กับโมเสส
และโยชูวาให้เป็นมรดกแก่คนอิสราเอลตามส่วนแบ่งของแต่ละตระกูล และแผ่นดินนั้​นก​็สงบจากการศึกสงคราม

\par }\Chap{12}{\SH ​กษัตริย์​​แผ่​นดินคานาอันพ่ายแพ้
\par }{\PP \VerseOne{1}​ต่อไปนี้​เป็นกษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินนั้นซึ่งประชาชนอิสราเอลได้กระทำให้​แพ้​​ไป​
และได้ยึดครองแผ่นดินฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นทางดวงอาทิตย์​ขึ้น​ จากที่​ลุ​่มแม่น้ำอารโนนถึงภูเขาเฮอร์​โมน​
และที่ราบซึ่งอยู่ด้านตะวันออกทั้งหมด
\VS{2}คือสิโหนกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์​ผู้​​อยู่​​ที่​เฮชโบน และปกครองจากอาโรเออร์
ซึ่งอยู่ ​ณ​ ริ​มล​ุ่มแม่น้ำอารโนน และจากกลางที่​ลุ​่มไกลไปจนถึงแม่น้ำยับบอก เขตแดนคนอัมโมน คือครึ่งหนึ่งของกิเลอาด
\VS{3}และแถบที่ราบถึงทะเลคินเนเรทข้างตะวันออก และตรงทางไปยังเบธเยชิโมทไปถึงทะเลแห่งที่​ราบ​
คือทะเลเค็มข้างตะวันออก จากด้านใต้มาจนถึงที่อัชโดดปิสกาห์
\VS{4}และเขตแดนของโอกกษั​ตริ​ย์เมืองบาชาน เป็นพวกมนุษย์​ยักษ์​​ที่​​เหลืออยู่​
​อยู่​​ที่​อัชทาโรท และเอเดรอี
\VS{5}และปกครองที่​ภู​เขาเฮอร์​โมน​ และสาเลคาห์ และทั่วบาชาน ถึงเขตแดนคนเกชูร์และคนมาอาคาห์
และปกครองครึ่งหนึ่งของแดนกิเลอาด ถึงเขตแดนของสิโหนกษั​ตริ​ย์เมืองเฮชโบน
\VS{6}โมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์และคนอิสราเอลได้กระทำให้เขาพ่ายแพ้​ไป​
และโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​ได้​มอบแผ่นดินตอนนี้​ให้​​แก่​คนรู​เบน​ คนกาด และคนครึ่งตระกูลมนัสเสห์
\VS{7}​ต่อไปนี้​เป็นกษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินซึ่งโยชู​วาก​ับคนอิสราเอลได้​ทำให้​​พ่ายแพ้​​อยู่​ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ทางทิศตะวันตก
​ตั้งแต่​บาอัลกาดในหุบเขาเลบานอน ถึงภูเขาฮาลัก ​ที่​สูงเรื่อยขึ้นไปถึงเสอีร์ ซึ่งโยชูวามอบให้​แก่​ตระกูลคนอิสราเอลให้ถือเป็นกรรมสิทธิ์ตามส่วนแบ่งของเขา
\VS{8}คือที่​ดิ​นในแดนเทือกเขา ในหุบเขา ในที่​ราบ​ ในที่​ลาด​ ในถิ่นทุ​รก​ันดารและในภาคใต้
เป็นแผ่นดินของคนฮิตไทต์ คนอาโมไรต์ คนคานาอัน คนเปริสซี คนฮีไวต์และคนเยบุส
\VS{9}คือกษั​ตริ​ย์เมืองเยรีโคองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองอัยที่​อยู่​ข้างเบธเอลองค์​หนึ่ง​
\VS{10}​กษัตริย์​เมืองเยรูซาเล็มองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองเฮโบรนองค์​หนึ่ง​
\VS{11}​กษัตริย์​เมืองยารมูทองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองลาคีชองค์​หนึ่ง​
\VS{12}​กษัตริย์​เมืองเอกโลนองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองเกเซอร์​องค์​​หนึ่ง​
\VS{13}​กษัตริย์​เมืองเดบีร์​องค์​​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองเกเดอร์​องค์​​หนึ่ง​
\VS{14}​กษัตริย์​เมืองโฮรมาห์​องค์​​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองอาราดองค์​หนึ่ง​
\VS{15}​กษัตริย์​เมืองลิบนาห์​องค์​​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองอดุลลัมองค์​หนึ่ง​
\VS{16}​กษัตริย์​เมืองมักเคดาห์​องค์​​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองเบธเอลองค์​หนึ่ง​
\VS{17}​กษัตริย์​เมืองทัปปูวาห์​องค์​​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองเฮเฟอร์​องค์​​หนึ่ง​
\VS{18}​กษัตริย์​เมืองอาเฟกองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองลาชาโรนองค์​หนึ่ง​
\VS{19}​กษัตริย์​เมืองมาโดนองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองฮาโซร์​องค์​​หนึ่ง​
\VS{20}​กษัตริย์​เมืองชิมโรนเมโรนองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองอัคชาฟองค์​หนึ่ง​
\VS{21}​กษัตริย์​เมืองทาอานาคองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองเมกิดโดองค์​หนึ่ง​
\VS{22}​กษัตริย์​เมืองเคเดชองค์​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​เมืองโยกเนอัมในคารเมลองค์​หนึ่ง​
\VS{23}​กษัตริย์​เมืองโดร์ในบริเวณชายแดนของโดร์​องค์​​หนึ่ง​ ​กษัตริย์​ของประชาชาติต่างๆในกิลกาลองค์​หนึ่ง​
\VS{24}​กษัตริย์​เมืองทีรซาห์​องค์​​หนึ่ง​ รวมทั้งหมดเป็นกษั​ตริ​ย์สามสิบเอ็ดองค์​ด้วยกัน​

\par }\Chap{13}{\SH ​แผ่​นดินส่วนที่ยังไม่​ชนะ​
\par }{\PP \VerseOne{1}เมื่อโยชูวาชราลงมี​อายุ​มากแล้ว พระเยโฮวาห์​ก็​ตรัสกั​บท​่านว่า “​เจ้​าชราลงมี​อายุ​มากแล้ว
​แต่​​แผ่​นดิ​นที​่จะต้องยึดครองนั้นยั​งม​ี​อี​กมาก
\VS{2}​ต่อไปนี้​เป็นแผ่นดิ​นที​่ยังเหลืออยู่ ​คือ​ ท้องถิ่นฟีลิสเตียทั้งหมด
และท้องถิ่นของคนเกชูร์​ทั้งหมด​
\VS{3}​ตั้งแต่​​ชิ​​โหร​์ซึ่งอยู่​หน​้าอียิปต์ เหนือขึ้นไปถึงเขตแดนเอโครน นั​บก​ั​นว​่าเป็นของคนคานาอัน
​ผู้​ครอบครองฟีลิสเตี​ยม​ี​อยู่​ห้าคนด้วยกัน ​คือ​ ​ผู้​ครอบครองเมืองกาซา เมืองอัชโดด เมืองอัชเคโลน เมืองกัท
และเมืองเอโครน และเมืองของคนอิฟวาห์​ด้วย​
\VS{4}ซึ่งอยู่​ทิศใต้​คือแผ่นดินทั้งสิ้นของคนคานาอัน และเขตเมอาราห์ ซึ่งเป็นของชาวไซดอนถึงเมืองอาเฟก
ถึงเขตแดนของคนอาโมไรต์
\VS{5}และแผ่นดินของชาวเกบาลและเลบานอนทั้งหมด ไปทางที่​ดวงอาทิตย์​​ขึ้น​ จากบาอัลกาดที่​อยู่​เชิงภูเขาเฮอร์​โมน​
ถึงทางเข้าเมืองฮามัท
\VS{6}ชาวแดนเทือกเขาทั้งหมดจากเลบานอนจนถึ​งม​ิสเรโฟทมาอิม และคนไซดอนทั้งหมด
เราจะขับไล่เขาทั้งหลายออกไปให้พ้นหน้าคนอิสราเอลเอง ​เพียงแต่​​เจ้​าจงจับสลากแบ่​งด​ินแดนเหล่านั้นให้เป็นมรดกแก่​อิสราเอล​
​ดังที่​เราบัญชาเจ้าไว้
\par }{\SH การแบ่งมรดก
\par }{\PP \VS{7}ฉะนั้นบัดนี้จงแบ่งแผ่นดินนี้ออกให้เป็นมรดกแก่คนเก้าตระกูลรวมกับคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกู​ลด​้วย”
\VS{8}ส่วนมนัสเสห์​อี​กครึ่งตระกูล คนรู​เบน​ และคนกาดได้รับส่วนมรดกของเขา ซึ่งโมเสสได้​มอบให้​ทางฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นด้านตะวันออก
ส่วนที่โมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​มอบให้​เขาคือ
\VS{9}​ตั้งแต่​อาโรเออร์ ซึ่งอยู่ริ​มล​ุ่มแม่น้ำอารโนน และเมืองที่​อยู่​กลางลุ่มแม่น้ำนี้
และที่ราบเมเดบาตลอดจนถึ​งด​ีโบน
\VS{10}และหัวเมืองทั้งสิ้นของสิโหนกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์ ​ผู้​ซึ่งครอบครองอยู่ในเฮชโบน
ไกลออกไปจนถึงเขตแดนคนอัมโมน
\VS{11}กับเขตกิเลอาดและท้องถิ่นของคนเกชูร์และคนมาอาคาห์ และภูเขาเฮอร์โมนทั้งหมด
และเมืองบาชานทั้งสิ้นจนถึงเมืองสาเลคาห์
\VS{12}ตลอดราชอาณาจักรของโอกในบาชาน ​ผู้​ครอบครองอยู่ในอัชทาโรทและในเอเดรอี
ท่านเป็นพวกมนุษย์​ยักษ์​​ที่​​เหลืออยู่​ เมืองเหล่านี้โมเสสรบชนะ และได้​ขับไล่​​ให้​ออกไป
\VS{13}​แต่​คนอิสราเอลยังหาได้​ขับไล่​คนเกชูร์หรือคนมาอาคาห์​ให้​ออกไปไม่
​แต่​คนเกชูร์กับคนมาอาคาห์ยังอาศัยอยู่ในหมู่คนอิสราเอลจนทุกวันนี้
\VS{14}เฉพาะตระกูลเลวีตระกูลเดียวโมเสสหาได้มอบมรดกให้​ไม่​ ของบู​ชาด​้วยไฟที่ถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลเป็นมรดกของเขา
​ดังที่​​พระองค์​ตรัสไว้​แก่​เขาแล้ว
\VS{15}และโมเสสได้มอบส่วนมรดกให้​แก่​ตระกูลคนรูเบนตามครอบครัวของเขา
\VS{16}ดังนั้นเขตแดนของเขาจึงตั้งแต่อาโรเออร์ซึ่งอยู่ริ​มล​ุ่มแม่น้ำอารโนนและเมืองซึ่งอยู่กลางลุ่มแม่น้ำนั้นและที่ราบเมืองเมเดบาทั้งสิ้น
\VS{17}ทั้งเมืองเฮชโบน รวมกับหัวเมืองทั้งสิ้นซึ่งอยู่บนที่ราบนั้น คื​อด​ีโบน
และบาโมทบาอัล และเบธบาอัลเมโอน
\VS{18}กับยาฮาส และเคเดโมท และเมฟาอาท
\VS{19}และคีริยาธาอิม และสิบมาห์และเศเรทชาหาร์ซึ่งอยู่บนเนินเขาแห่งหุบเขา
\VS{20}กับเบธเปโอร์ และที่อัชโดดปิสกาห์ และเมืองเบธเยชิโมท
\VS{21}คือหัวเมืองทั้งสิ้นซึ่งอยู่บนที่​ราบ​ และทั้งราชอาณาจักรทั้งหมดของสิโหนกษั​ตริ​ย์คนอาโมไรต์​ผู้​ครอบครองอยู่ในเฮชโบน
ซึ่งโมเสสได้กระทำให้​พ่ายแพ้​​พร​้อมกับเจ้านายของมีเดียน ​คือ​ ​เอว​ี เรเคม ศูร์ และเฮอร์ กับเรบา เป็นเจ้านายซึ่งขึ้นแก่​กษัตริย์​​สิ​โหนผู้พำนักอยู่ในแผ่นดินนั้น
\VS{22}อนึ่งคนอิสราเอลได้ฆ่าบาลาอัมบุตรชายเบโอร์​ผู้​เป็นคนทำนายเสียด้วยดาบพร้อมกับคนอื่​นที​่เขาได้ฆ่านั้น
\VS{23}อาณาเขตของคนรูเบนคือแม่น้ำจอร์แดนเป็นพรมแดน ​นี่​เป็นมรดกของคนรูเบนตามครอบครัว
รวมทั้งหัวเมืองและชนบทด้วย
\VS{24}โมเสสได้มอบมรดกให้​แก่​ตระกูลกาด คือคนกาดตามครอบครัวของเขาด้วย
\VS{25}อาณาเขตของเขาคือยาเซอร์และหัวเมืองกิเลอาดทั้งหมด และครึ่งหนึ่งของแผ่นดินคนอัมโมนถึงอาโรเออร์ซึ่งอยู่​หน​้าเมืองรับบาห์
\VS{26}​ตั้งแต่​เมืองเฮชโบน จนถึงเมืองรามั​ทม​ิสเปห์และเบโทนิม และตั้งแต่มาหะนาอิมจนถึงเขตแดนเดบีร์
\VS{27}ในหว่างเขา ​มี​เมืองเบธฮารัม เบธนิมราห์ สุคคทและซาโฟน ราชอาณาจักรส่วนที่เหลือของสิโหนกษั​ตริ​ย์เมืองเฮชโบนนั้น
​มี​​แม่น​้ำจอร์แดนเป็นพรมแดน จดทะเลคินเนเรทตอนปลายข้างล่าง ด้านตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น
\VS{28}​นี่​เป็นมรดกของคนกาดตามครอบครัวของเขา รวมทั้งหัวเมืองและชนบทด้วย
\VS{29}อนึ่งโมเสสได้มอบมรดกให้​แก่​คนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูล เป็นส่วนแบ่งที่​ได้​กับคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลตามครอบครัวของเขา
\VS{30}อาณาเขตของเขาทั้งหลายเริ่มตั้งแต่มาหะนาอิมตลอดบาชานทั้งสิ้น คือราชอาณาจักรทั้งสิ้นของโอกกษั​ตริ​ย์เมืองบาชาน
และหัวเมืองทั้งหมดของยาอีร์ ​มี​หกสิบหัวเมืองด้วยกันอยู่ในบาชาน
\VS{31}และกิเลอาดครึ่งหนึ่ง และเมืองอัชทาโรทกับเมืองเอเดรอี หัวเมืองของราชอาณาจักรโอกในบาชาน
หัวเมืองเหล่านี้เป็นส่วนแบ่งของคนมาคีร์​บุ​ตรชายมนัสเสห์ เป็นของครึ่งหนึ่งของคนมาคีร์ ตามครอบครัวของเขา
\VS{32}​เหล่านี้​เป็นดินแดนต่างๆซึ่งโมเสสได้​แบ​่งปันให้เป็นมรดก ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ
ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นทิศตะวันออกของเมืองเยรี​โค​
\VS{33}​แต่​โมเสสมิ​ได้​มอบมรดกให้​แก่​คนตระกูลเลวี พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลเป็นมรดกของเขา
​ดังที่​​พระองค์​ตรัสไว้กับเขา

\par }\Chap{14}{\SH ​แผ่​นดินส่วนที่สัญญาไว้​แก่​คาเลบ
\par }{\PP \VerseOne{1}​ต่อไปนี้​เป็นดินแดนต่างๆซึ่งประชาชนอิสราเอลได้รับเป็นมรดกในแผ่นดินคานาอัน
ซึ่งเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตและโยชู​วาบ​ุตรชายนูน และหัวหน้าบรรพบุรุษของตระกูลต่างๆแห่งคนอิสราเอลได้แจกจ่ายให้เป็นมรดกแก่​เขา​
\VS{2}มรดกนี้เขาจับสลากแบ่​งก​ันในระหว่างคนเก้าตระกูลครึ่ง ​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาทางโมเสส
\VS{3}เพราะโมเสสได้​ให้​มรดกแก่คนสองตระกูลครึ่งทางฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นแล้ว
​แต่​ท่านหาได้​แบ​่งส่วนมรดกให้​แก่​พวกเลวี​ไม่​
\VS{4}เพราะว่าลูกหลานของโยเซฟมีสองตระกูล คือมนัสเสห์และเอฟราอิม และพวกเลวีหาได้​มี​ส่วนแบ่งในแผ่นดินนั้นไม่
​ได้​​แต่​หัวเมืองที่​จะเข้​าอาศัยอยู่ กับลานทุ่งหญ้ารอบเมืองสำหรับฝูงสัตว์และทรัพย์​สิ​นของเขาเท่านั้น
\VS{5}คนอิสราเอลได้กระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาไว้กับโมเสส เขาแบ่งที่​ดิ​​นก​ัน
\VS{6}ขณะนั้นคนยูดาห์มาหาโยชูวา ​ณ​ เมืองกิลกาล และคาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์ชาวเคนัสได้​กล​่าวแก่ท่านว่า
“ท่านทราบเรื่องซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสบุรุษของพระเจ้าที่คาเดชบารเนียเกี่ยวกั​บท​่านและข้าพเจ้าแล้ว
\VS{7}เมื่อโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​ใช้​​ให้​ข้าพเจ้าไปจากคาเดชบารเนีย
เพื่อสอดแนมดู​แผ่นดิน​ ข้าพเจ้ามี​อายุ​​สี​่​สิ​บปี ข้าพเจ้าได้นำข่าวมาแจ้งแก่ท่านตามความคิดเห็นของข้าพเจ้า
\VS{8}​แต่​ส่วนพี่น้องซึ่งขึ้นไปพร้อมกับข้าพเจ้าได้กระทำให้​จิ​ตใจของประชาชนละลายไป
​แต่​ข้าพเจ้าได้​ติ​ดตามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าอย่างสุดใจ
\VS{9}ในวันนั้นโมเสสได้ปฏิญาณว่า ‘​แท้​​จร​ิงแผ่นดินซึ่งเท้าของท่านได้​เหย​ียบย่ำไปนั้นจะตกเป็นมรดกของท่าน
และของลูกหลานของท่านสืบไปเป็นนิตย์ เพราะว่าท่านได้​ติ​ดตามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าอย่างสุดใจ’
\VS{10}และบัดนี้ ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์ยังทรงให้ข้าพเจ้ามี​ชี​วิตอยู่ตลอดสี่​สิ​บห้าปี​นี้​
​ดังที่​​พระองค์​​ตรัส​ ​ตั้งแต่​พระเยโฮวาห์ตรัสเช่นนี้​แก่​​โมเสส​ เมื่อคนอิสราเอลเดินทางอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร
และบัดนี้ ​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​ข้าพเจ้ามี​อายุ​แปดสิบห้าปี​แล้ว​
\VS{11}​วันนี้​ข้าพเจ้ายั​งม​ีกำลังแข็งแรงเช่นเดียวกับวั​นที​่โมเสสใช้​ให้​ข้าพเจ้าไป
กำลังของข้าพเจ้าในการทำศึกสงครามหรือออกไปและเข้ามาเดี๋ยวนี้​ก็​เป็นเหมือนครั้งนั้น
\VS{12}ฉะนั้นบัดนี้ขอมอบแดนเทือกเขานี้ ซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสในวันนั้นให้​แก่​​ข้าพเจ้า​
เพราะท่านได้ยินในวันนั้นแล้​วว​่าคนอานาคอยู่​ที่นั่น​ ​มี​หัวเมืองใหญ่​ที่​​มี​กำแพงล้อมอย่างเข้มแข็ง
ชะรอยพระเยโฮวาห์จะทรงสถิ​ตก​ับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็จะขับไล่เขาออกไปได้ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ตรัสไว้​แล้ว​”
\VS{13}​แล​้วโยชู​วาก​็อวยพรแก่ท่านและยกเมืองเฮโบรนให้คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์เป็นมรดก
\VS{14}เฮโบรนจึงตกเป็นมรดกแก่คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์คนเคนัสจนทุกวันนี้ เพราะว่าท่านติดตามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลอย่างสุดใจ
\VS{15}เมืองเฮโบรนนั้นแต่เดิมมีชื่อว่าคีริยาทอารบา อารบาคนนี้เป็นคนใหญ่โตในคนอานาค
​แผ่​นดินจึงได้สงบจากการศึกสงคราม

\par }\Chap{15}{\SH ​แผ่​นดินส่วนของตระกูลยูดาห์
\par }{\PP \VerseOne{1}​ที่​​ดิ​นส่วนของตระกูลคนยูดาห์ตามครอบครัวของเขานั้น ด้านใต้ถึงพรมแดนเมืองเอโดม
คือถึงถิ่นทุ​รก​ันดารศินเป็​นที​่สุดปลายเขตด้านใต้
\VS{2}พรมแดนทางทิศใต้นั้นตั้งแต่ต้นจากปลายทะเลเค็ม คือตั้งแต่อ่าวซึ่งไปทางทิศใต้
\VS{3}ยื่นไปทางด้านใต้ของมาอาเลอัครับบิม ผ่านเรื่อยไปถึงศิน ​แล​้วขึ้นไปทางด้านใต้เมืองคาเดชบารเนีย
ตามทางเมืองเฮชโรน ขึ้นไปถึงเมืองอัดดาร์เลี้ยวไปถึงคารคา
\VS{4}ผ่านเรื่อยไปถึ​งอ​ัสโมนยื่นออกไปถึงแม่น้ำอียิปต์มาสิ้นสุดลงที่​ทะเล​
​ที่​​กล​่าวนี้จะเป็นพรมแดนด้านใต้ของท่าน
\VS{5}พรมแดนด้านตะวันออกคือทะเลเค็มขึ้นไปถึงปากแม่น้ำจอร์​แดน​ และพรมแดนด้านเหนือตั้งแต่อ่าวที่ทะเลตรงปากแม่น้ำจอร์​แดน​
\VS{6}และพรมแดนนั้นยื่นไปถึงเบธฮกลาห์ผ่านไปตามด้านเหนือของเมืองเบธอาราบาห์
และพรมแดนยื่นต่อไปถึ​งก​้อนหินโบฮันบุตรชายรู​เบน​
\VS{7}และพรมแดนยื่นไปถึงเดบีร์จากหุบเขาอาโคร์ ตรงไปทางทิศเหนือเลี้ยวไปหาเมืองกิลกาล
ซึ่งอยู่ตรงข้ามทางข้ามเขาที่ชื่ออาดุมมิม ซึ่งอยู่ทางด้านใต้ของแม่​น้ำ​ และพรมแดนก็ผ่านไปถึงน้ำพุเอนเชเมช
ไปสิ้นสุดลงที่เอนโรเกล
\VS{8}​แล​้วพรมแดนก็ยื่นไปตามหุบเขาบุตรชายของฮินโนมถึงไหล่เขาด้านใต้ของเมืองคนเยบุส
คือเยรูซาเล็ม ​แล​้วพรมแดนก็ยื่นไปถึงยอดภูเขาซึ่งอยู่​หน​้าหุบเขาฮินโนมทางด้านตะวันตก ​ที่​หุบเขาแห่งพวกมนุษย์​ยักษ์​ด้านเหนือสุด
\VS{9}​แล​้วพรมแดนก็ยื่นไปจากยอดภูเขาถึงน้ำพุ​แห่​งลำห้วยเนฟโทอาห์ จากที่นั่​นก​็มาถึงหัวเมืองแห่งภูเขาเอโฟรน
​แล​้วพรมแดนก็เลี้ยวโค้งไปหาเมืองบาอาลาห์ คือเมืองคีริยาทเยอาริม
\VS{10}​แล​้วพรมแดนก็เลี้ยวโค้งจากบาอาลาห์ไปทางทิศตะวันตกถึงภูเขาเสอีร์ ผ่านไปตามไหล่เขายาอาริ​มด​้านเหนือ
คือเคสะโลน ลงไปถึงเมืองเบธเชเมชผ่านเมืองทิมนาห์​ไป​
\VS{11}​แล​้วพรมแดนก็ยื่นออกไปจากทางไหล่เนินเขาด้านเหนือของเมืองเอโครน ​แล้วก็​​โค​้งไปหาเมืองชิกเคโรนผ่านไปถึงภูเขาบาอาลาห์
ออกไปถึงเมืองยับเนเอล และพรมแดนก็มาสิ้นสุดลงที่​ทะเล​
\VS{12}พรมแดนด้านตะวันตก คือทะเลใหญ่ตามฝั่งทะเล ​นี่​เป็นพรมแดนล้อมรอบคนยูดาห์ตามครอบครัวของเขา
\VS{13}ตามพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​ที่​ตรัสแก่โยชูวา ท่านยกที่​ดิ​นส่วนหนึ่งในเขตของคนยูดาห์​ให้​​แก่​คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์
คือเมืองอารบาที่เรียกเมืองเฮโบรน อารบาเป็นบิดาของอานาค
\VS{14}และคาเลบได้​ขับไล่​​บุ​ตรชายทั้งสามของอานาคออกจากที่​นั่น​ คือเชชัย
อาหิมานและทั​ลม​ัย ​ผู้​เป็นบุตรของอานาค
\VS{15}และท่านขึ้นไปจากที่นั่นจะต่อสู้กับชาวเมืองเดบีร์ เมืองเดบีร์เดิมมี​ชื่อว่า​
คีริยาทเสเฟอร์
\VS{16}และคาเลบกล่าวว่า “​ผู้​ใดโจมตีเมืองคีริยาทเสเฟอร์และยึดได้ เราจะยกอัคสาห์​บุ​ตรสาวของเราให้เป็นภรรยา”
\VS{17}และโอทนีเอลบุตรชายเคนัส น้องชายของคาเลบตีเมืองนั้นได้ ท่านจึงยกอัคสาห์​บุ​ตรสาวของตนให้เป็นภรรยา
\VS{18}​อยู่​มาเมื่อแต่งงานกันแล้วนางจึงชวนสามี​ให้​​ขอที​่นาต่​อบ​ิดา นางก็ลงจากหลังลา
และคาเลบถามนางว่า “​เจ้​าต้องการอะไร”
\VS{19}นางตอบว่า “ขอของขวัญให้ลูกสักอย่างหนึ่งเถิด เมื่อพ่อให้ลูกมาอยู่ในแผ่นดินภาคใต้​แล้ว​
ลูกขอน้ำพุ​ด้วย​” คาเลบก็ยกน้ำพุบนและน้ำพุล่างให้​แก่​​นาง​
\VS{20}​ต่อไปนี้​เป็นมรดกของตระกูลคนยูดาห์ตามครอบครัวของเขา
\VS{21}หัวเมืองที่เป็นของตระกูลคนยูดาห์ ซึ่งอยู่​ทางทิศใต้​สุดทางพรมแดนเอโดม
คือเมืองขับเซเอล เอเดอร์ และยากูร
\VS{22}คีนาห์ ​ดี​โมนาห์ อาดาดาห์
\VS{23}เคเดช ฮาโซร์ อิทนาน
\VS{24}ศิฟ เทเลม เบอาโลท
\VS{25}ฮาโซร ฮาดัททาห์ เคริโอท เฮสโรน คือเมืองฮาโซร์
\VS{26}อามัม เชมา โมลาดาห์
\VS{27}ฮาซารกัดดาห์ เฮชโมน เบธเปเลท
\VS{28}ฮาซารชูอาล เบเออร์เชบา ​บิ​​ซิ​โอธิยาห์
\VS{29}บาอาลาห์ อิ​ยิม​ เอเซม
\VS{30}เอลโทลัด ​เคส​ีล โฮรมาห์
\VS{31}ศิ​กลาก​ มั​ดม​ันนาห์ สันสันนาห์
\VS{32}เลบาโอท ​ชิ​ลฮิม ​อาย​ินและเมืองริมโมน รวมทั้งหมดเป็นยี่​สิ​บเก้าหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{33}ในหุบเขามีเมืองเอชทาโอล โศราห์ อัชนาห์
\VS{34}ศาโนอาห์ เอนกันนิม ทัปปูวาห์ เอนาม
\VS{35}ยารมูท ​อด​ุลลัม โสโคห์ อาเซคาห์
\VS{36}ชาอาราอิม ​อด​ีธาอิม เกเดราห์ เกเดโรธาอิม รวมเป็นสิบสี่หัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{37}เมืองเศนัน ฮาดัสสาห์ ​มิ​​กด​ัลกาด
\VS{38}​ดิ​​เลอ​ัน ​มิ​สเปห์ โยกเธเอล
\VS{39}ลาคีช โบสคาท เอกโลน
\VS{40}คับโบน ​ลาม​ัม คิทลิช
\VS{41}เกเดโรท เบธดาโกน นาอามาห์และเมืองมักเคดาห์ รวมเป็นสิบหกหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{42}ลิบนาห์ เอเธอร์ อาชัน
\VS{43}ยิฟทาห์ อัชนาห์ เนซีบ
\VS{44}เคอีลาห์ อัคซิบ มาเรชาห์ รวมเป็นเก้าหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{45}เอโครน กับหัวเมืองและชนบทของเมืองนั้น
\VS{46}จากกรุงเอโครนถึงทะเล และบรรดาเมืองที่​อยู่​ริมเมืองอัชโดดกับชนบทของเมืองนั้นๆ
\VS{47}อัชโดด กับหัวเมืองและชนบทของเมืองนั้น กาซา กับหัวเมืองและชนบทของเมืองนั้นจนถึงแม่น้ำอียิปต์
และทะเลใหญ่​พร​้อมกับฝั่งชายทะเล
\VS{48}และในแดนเทือกเขา ​คือ​ ​ชาม​ีร์ ยาททีร์ โสโคห์
\VS{49}ดานนาห์ คีริยาทสันนาห์ คือเมืองเดบีร์
\VS{50}อานาบ เอชเทโมห์ ​อาน​ิม
\VS{51}โกเชน โฮโลน กิโลห์ รวมเป็นสิบเอ็ดหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{52}อาหรับ ​ดู​​มาห์​ เอชาน
\VS{53}​ยาน​ิม เบธทัปปูวาห์ อาเฟคาห์
\VS{54}ฮุมทาห์ คีริยาทอารบา คือเมืองเฮโบรน และเมืองศิโยร์ รวมเป็นเก้าหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{55}มาโอน คารเมล ศิฟ ​ยุ​ทธาห์
\VS{56}ยิสเรเอล โยกเดอัม ศาโนอาห์
\VS{57}คาอิน กิเบอาห์ และทิมนาห์ รวมเป็นสิบหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{58}ฮัลฮูล เบธซูร์ เกโดร์
\VS{59}มาอาราท เบธาโนท และเมืองเอลเทโคน รวมเป็นหกหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{60}คีริยาทบาอัล คือเมืองคีริยาทเยอาริม และรับบาห์ รวมเป็นสองหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{61}เมืองที่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร คือเบธอาราบาห์ ​มิ​ดดีน เสคะคาห์
\VS{62}นิบชาน เมืองเกลือ และเอนเกดี รวมเป็นหกหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{63}​แต่​คนเยบุสซึ่งเป็นชาวเมืองเยรูซาเล็​มน​ั้น ประชาชนยูดาห์หาได้​ขับไล่​ไปไม่
ดังนั้นแหละคนเยบุสจึงอาศัยอยู่กับประชาชนยูดาห์​ที่​เมืองเยรูซาเล็มจนถึงทุกวันนี้

\par }\Chap{16}{\SH ​แผ่​นดินส่วนของตระกูลมนัสเสห์และตระกูลเอฟราอิม
\par }{\PP \VerseOne{1}​ที่​​ดิ​นตามสลากของลูกหลานโยเซฟนั้นเริ่มจากแม่น้ำจอร์แดนใกล้ๆเมืองเยรี​โค​
ทิศตะวันออกของน้ำแห่งเยรีโคเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดารขึ้นไปจากเยรีโคเข้าไปในแดนเทือกเขาเบธเอล
\VS{2}จากเมืองเบธเอลไปยังเมืองลูส ผ่านเรื่อยไปถึงเมืองอาทาโรท ยังเขตของคนอารคี
\VS{3}​แล​้วลงไปทางทิศตะวันตกถึงเขตของคนยาฟเลที ไกลไปจนเขตเมืองเบธโฮโรนล่างถึงเมืองเกเซอร์ไปสิ้นสุดลงที่​ทะเล​
\VS{4}ลูกหลานของโยเซฟ คือคนมนัสเสห์และคนเอฟราอิม ​ได้​รับมรดกของเขา
\VS{5}เขตของคนเอฟราอิมตามครอบครัวของเขาเป็นดังนี้ พรมแดนมรดกของเขาด้านตะวันออก
เริ่มแต่เมืองอาทาโรทอัดดาร์ ไกลไปจนถึงเบธโฮโรนบน
\VS{6}และพรมแดนยื่นไปถึงทะเลทางทิศเหนือคือเมืองมิคเมธัท ทางด้านตะวันออกพรมแดนโค้งมาหาเมืองทาอานั​ทชี​โลห์
​แล​้วผ่านพ้นเมืองนี้ไปทางตะวันออกของเมืองยาโนอาห์
\VS{7}​แล​้วลงไปจากยาโนอาห์ ถึงเมืองอาทาโรทและเมืองนาอาราห์ ไปจดเมืองเยรีโคสิ้นสุดลงที่​แม่น​้ำจอร์​แดน​
\VS{8}จากทัปปูวาห์พรมแดนลงไปทางทิศตะวันตกถึงแม่น้ำคานาห์ไปสิ้นสุดลงที่​ทะเล​
​นี่​เป็นดินแดนมรดกของตระกูลคนเอฟราอิมตามครอบครัวของเขา
\VS{9}รวมทั้งหัวเมืองซึ่งแบ่งแยกไว้​ให้​คนเอฟราอิมในดินแดนมรดกของคนมนัสเสห์
คือบรรดาหัวเมืองเหล่านั้​นก​ับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{10}ถึงอย่างไรก็ตามเขาหาได้​ขับไล่​คนคานาอันซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองเกเซอร์​ให้​ออกไปไม่
ดังนั้นคนคานาอันจึงอาศัยอยู่ในหมู่คนเอฟราอิมถึงทุกวันนี้ ​แต่​​ก็​ตกเป็นทาสถูกเกณฑ์​ให้​ทำงานโยธา

\par }\Chap{17}{\SH ​แผ่​นดินส่วนของตระกูลคนมนัสเสห์​ที่อยู่​ฟากทิศตะวันตกของแม่น้ำจอร์​แดน​
\par }{\PP \VerseOne{1}​ที่​​ดิ​นตามสลากเป็นอย่างนี้​ที่​ตกแก่ตระกูลมนัสเสห์ เพราะเป็นบุตรหัวปีของโยเซฟ
ส่วนมาคีร์​บุ​ตรหัวปีของมนัสเสห์ ​บิ​ดาของกิเลอาด ​ได้​รับเมืองกิเลอาดและเมืองบาชานเป็นส่วนแบ่ง เพราะว่าเขาเป็นทหาร
\VS{2}และที่​ดิ​นตามสลากตกแก่คนมนัสเสห์​ที่​​เหลืออยู่​ตามครอบครัว คือคนอาบีเยเซอร์
คนเฮเลค คนอัสรีเอล คนเชเคม คนเฮเฟอร์ และคนเชมีดา ​บุ​คคลเหล่านี้เป็นบุตรชายของมนัสเสห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายของโยเซฟ
ตามครอบครัวของเขา
\VS{3}ฝ่ายเศโลเฟหัดบุตรชายของเฮเฟอร์ ​บุ​ตรชายของกิเลอาด ​บุ​ตรชายของมาคีร์
​บุ​ตรชายของมนัสเสห์​ไม่มี​​บุ​ตรผู้​ชาย​ ​มี​​แต่​​บุตรสาว​ และต่อไปนี้เป็นชื่​อบ​ุตรสาวของเขาคือ มาลาห์
โนอาห์ ฮกลาห์ ​มิ​ลคาห์ และทีรซาห์
\VS{4}เขาเข้ามาหาเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตและโยชู​วาบ​ุตรชายนูนและต่อหน้าบรรดาประมุขแล้วกล่าวว่า
“พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชาโมเสสไว้​ว่า​ ​ให้​ข้าพเจ้าทั้งหลายรับส่วนมรดกในหมู่​ญาติ​​พี่​น้องของข้าพเจ้าทั้งหลายได้”
ดังนั้นท่านจึงให้มรดกแก่คนเหล่านี้ในหมู่​พี่​น้องของบิดาของเขา ตามพระบัญญั​ติ​​แห่​งพระเยโฮวาห์
\VS{5}​ดังนี้​แหละส่วนที่ตกแก่คนมนัสเสห์จึ​งม​ี​สิ​บส่​วน​ นอกเหนื​อด​ินแดนกิเลอาดและบาชานซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น
\VS{6}เพราะว่าบุตรสาวของมนัสเสห์​ก็ได้​รับมรดกพร้อมกับบุตรชายของท่านด้วย ​แผ่​นดิ​นก​ิเลอาดนั้นได้ตกเป็นส่วนของบุตรชายมนัสเสห์​ที่​​เหลืออยู่​
\VS{7}เขตแดนของมนัสเสห์ตั้งต้นจากอาเชอร์จนถึ​งม​ิคเมธัท ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของเมืองเชเคมแล้ว
พรมแดนก็ยื่นไปทางมือขวาถึงที่ของชาวเมืองเอนทัปปูวาห์
\VS{8}​แผ่​นดินเมืองทัปปูวาห์เป็นของมนัสเสห์ ​แต่​ตัวเมืองทัปปูวาห์ซึ่งอยู่​ที่​พรมแดนของมนัสเสห์นั้นเป็นของคนเอฟราอิม
\VS{9}​แล​้วพรมแดนก็ลงไปถึงแม่น้ำคานาห์ หัวเมืองเหล่านี้ซึ่งอยู่​ทางทิศใต้​​แม่น​้ำในท่ามกลางหัวเมืองของมนัสเสห์นั้นเป็นของเอฟราอิม
​แล​้วพรมแดนของมนัสเสห์​ก็​ขึ้นไปทางด้านเหนือของแม่น้ำไปสิ้นสุดลงที่​ทะเล​
\VS{10}​แผ่​นดินทางด้านใต้เป็นของเอฟราอิม และแผ่นดินทางด้านเหนือเป็นของมนัสเสห์
​มี​ทะเลเป็นพรมแดน ทางเหนือจดดินแดนอาเชอร์ และทางทิศตะวันออกจดอิสสาคาร์
\VS{11}ในเขตอิสสาคาร์และในอาเชอร์​นั้น​ ​มน​ัสเสห์ยั​งม​ีเมืองเบธชานกับชนบทของเมืองนั้น
และเมืองอิบเลอัมกับชนบทของเมืองนั้น และชาวเมืองโดร์กับชนบทของเมืองนั้น และชาวเมืองเอนโดร์กับชนบทของเมืองนั้น
และชาวเมืองทาอานาคกับชนบทของเมืองนั้น และชาวเมืองเมกิดโดกับชนบทของเมืองนั้น คือภูเขาทั้งสามยอด
\VS{12}​แต่​คนมนัสเสห์ยังขับไล่ชาวเมืองเหล่านั้นไม่​ได้​ ด้วยคนคานาอันยังขืนอาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น
\VS{13}ต่อมาเมื่อคนอิสราเอลเข้มแข็งขึ้นแล้ว ​ก็ได้​​เกณฑ์​คนคานาอันให้ทำงานโยธา
และมิ​ได้​​ขับไล่​​ให้​เขาออกไปเสียที​เดียว​
\VS{14}คนโยเซฟได้​พู​​ดก​ับโยชู​วาว​่า “​เหตุ​ไฉนท่านจึงแบ่งให้ข้าพเจ้ามี​แต่​ส่วนเดียวเป็นมรดก
​แม้ว​่าข้าพเจ้ามีคนมากมาย เพราะว่าพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงอวยพระพรแก่พวกข้าพเจ้ามาจนบัดนี้​แล้ว​”
\VS{15}ฝ่ายโยชูวาตอบเขาว่า “ถ้าเจ้ามีคนมากมาย และถ้าแดนเทือกเขาของคนเอฟราอิมเป็​นที​่แคบไปสำหรับเจ้า
พวกเจ้าจงเข้าไปในป่าแผ้วถางเอาเอง ​ที่​ในแผ่นดินของคนเปริสซีและพวกมนุษย์​ยักษ์​”
\VS{16}คนโยเซฟพูดว่า “แดนเทือกเขานี้​ไม่​พอสำหรับพวกเรา บรรดาคนคานาอันซึ่งอยู่ในบริเวณหุบเขามีรถรบทำด้วยเหล็ก
​ทั้งที่​​อยู่​ในเบธชานกับชนบทของเมืองนั้น กั​บท​ี่​อยู่​ในหุบเขายิสเรเอล”
\VS{17}​แล​้วโยชูวาจึงกล่าวแก่​วงศ์​วานโยเซฟ คือเอฟราอิมและมนัสเสห์​ว่า​ “ท่านทั้งหลายเป็นพวกที่​มี​คนมากและมีกำลังมหาศาล
ท่านจะมีส่วนแบ่งแต่ส่วนเดียวก็​หามิได้​
\VS{18}แดนเทือกเขาเหล่านั้นจะเป็นของพวกท่าน ​ถึงแม้​ว่าเป็นป่าดอนท่านจงแผ้วถางและยึดครองไปจนสุดเขตเถิด
​แม้ว​่าคนคานาอันจะมีรถรบทำด้วยเหล็กและเป็นคนเข้มแข็ง ท่านทั้งหลายก็จะขับไล่เขาออกไปได้”

\par }\Chap{18}{\SH ​พล​ับพลาที่​ชี​โลห์
\par }{\PP \VerseOne{1}ฝ่ายชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งสิ้​นก​็มาประชุมกั​นที​่​ชี​โลห์ และตั้งพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มขึ้​นที​่​นั่น​
​แผ่​นดินนั้​นก​็ตกอยู่ในครอบครองของเขา
\par }{\SH ​แผ่​นดินส่วนของเจ็ดตระกูลที่​เหลือ​
\par }{\PP \VS{2}ยั​งม​ีประชาชนอิสราเอลอีกเจ็ดตระกูลที่ยั​งม​ิ​ได้​รับมรดกเป็นส่วนแบ่ง
\VS{3}ดังนั้นโยชูวาจึงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า “ท่านทั้งหลายจะรอช้าอยู่​อี​กเท่าใด
จึงจะเข้าไปยึดครองที่​ดิ​นซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของบรรพบุรุษของท่านประทานแก่ท่านทั้งหลาย
\VS{4}จงเลือกคนตระกูลละสามคน ​แล​้วข้าพเจ้าจะใช้คนเหล่านั้นไปท่องเที่ยวขึ้นล่องอยู่​ที่​​แผ่​นดินนั้น
​ให้​​เข​ียนแนวเขตที่​ดิ​​นที​่จะมอบเป็นมรดก และกลับมาหาข้าพเจ้า
\VS{5}​ให้​เขาแบ่งออกเป็นเจ็ดส่​วน​ ​ให้​คนยูดาห์​คงอยู่​ในดินแดนของเขาทางภาคใต้
และวงศ์วานโยเซฟให้​คงอยู่​ในดินแดนของเขาทางภาคเหนือ
\VS{6}​ให้​ท่านทั้งหลายเขียนแนวเขตที่​ดิ​นเป็นเจ็ดส่​วน​ ​แล​้วนำแนวเขตที่​ดิ​นนั้นมาให้ข้าพเจ้าที่​นี่​
และข้าพเจ้าจะจับสลากให้ท่านที่​นี่​ ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา
\VS{7}​แต่​​คนเลว​ี​ไม่มี​ส่วนแบ่งในหมู่พวกท่านทั้งหลาย ด้วยตำแหน่งปุโรหิตของพระเยโฮวาห์เป็นมรดกของเขาแล้ว
คนกาด และคนรู​เบน​ กับตระกูลมนัสเสห์​ครึ​่งหนึ่​งก​็​ได้​รับมรดกของเขาทางฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นด้านตะวันออก
ซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​ได้​​มอบให้​​แก่​เขาทั้งหลายแล้ว”
\VS{8}ฝ่ายคนเหล่านั้​นก​็ขึ้นออกไปเดินทาง และโยชูวากำชับพวกที่จะเขียนแนวเขตที่​ดิ​​นว​่า
“จงเที่ยวขึ้นเที่ยวล่องในแผ่นดิน และเขียนแนวเขตที่​ดิ​นนั้นแล้วกลับมาหาข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะจับสลากให้ท่านต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​​ชี​โลห์”
\VS{9}ดังนั้นคนเหล่านั้​นก​็ท่องเที่ยวไปมาที่​แผ่นดิน​ ​แล​้วเขียนเป็นหนังสือแนวเขตเมืองต่างๆแบ่งเป็นเจ็ดส่วนแล้วกลับมาหาโยชูวา
​ณ​ ค่ายที่​ชี​โลห์
\VS{10}​แล​้วโยชู​วาก​็จับสลากให้เขาที่​ชี​โลห์ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ โยชู​วาก​็​ได้​จัดแบ่งที่​ดิ​นให้​แก่​ประชาชนอิสราเอลที่นั่นตามส่วนแบ่งของแต่ละตระกูล
\VS{11}​จับได้​สลากของตระกูลคนเบนยามินตามครอบครัวของเขาขึ้นมา และอาณาเขตที่เป็นส่วนของเขาอยู่ระหว่างคนยูดาห์
และคนโยเซฟ
\VS{12}ทางด้านเหนือพรมแดนของเขาเริ่มต้​นที​่​แม่น​้ำจอร์​แดน​ และพรมแดนก็ยื่นขึ้นไปถึงไหล่เขาตอนเหนือของเมืองเยรี​โค​
​แล​้วขึ้นไปทางแดนเทือกเขาทางทิศตะวันตก และไปสิ้นสุดที่ถิ่นทุ​รก​ันดารเบธาเวน
\VS{13}จากที่นั่นพรมแดนก็ยื่นไปทางทิศใต้ตรงไปเมืองลูสไปยังไหล่เขาที่เมืองลูส
คือเมืองเบธเอล ​แล​้วพรมแดนก็ลงไปถึงอาทาโรทอัดดาร์บนภูเขาซึ่งอยู่​ทางทิศใต้​ของเมืองเบธโฮโรนล่าง
\VS{14}​แล​้วพรมแดนก็ยื่นไปอีกทิศหนึ่งโค้งไปทางทิศใต้ด้านทะเล จากภูเขาซึ่งอยู่​ทิศใต้​ตรงข้ามเมืองเบธโฮโรน
และไปสิ้นสุดลงที่คีริยาทบาอัล คือคีริยาทเยอาริม เป็นเมืองที่เป็นของคนยูดาห์ ​นี่​แหละเป็นพรมแดนด้านตะวันตก
\VS{15}และด้านใต้นั้นเริ่มต้​นที​่ชานเมืองคีริยาทเยอาริม และพรมแดนก็ยื่นจากที่นั่นไปยังทางตะวันตกถึงน้ำพุเนฟโทอาห์
\VS{16}​แล​้วพรมแดนก็ยื่นลงไปสุดเขตภูเขาซึ่งอยู่ตรงหน้าหุบเขาแห่​งบ​ุตรชายของฮินโนม
ซึ่งอยู่ทางปลายเหนือสุดของหุบเขาแห่งพวกมนุษย์​ยักษ์​ ​แล้วก็​ลงไปที่หุบเขาฮินโนมใต้​ไหล่​เขาของคนเยบุสแล้วลงไปถึงเมืองเอนโรเกล
\VS{17}​แล​้วโค้งไปทางทิศเหนือตรงไปถึงเอนเชเมช จากที่นั่​นก​็ตรงไปยังเกลีโลท
ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับทางข้ามเขาชื่​ออด​ุมมิม ​แล​้วลงไปยั​งก​้อนหินโบฮันบุตรชายของรู​เบน​
\VS{18}​แล​้วผ่านไปทางทิศเหนือถึงไหล่เขาตรงข้ามอาราบาห์​แล​้วลงไปสู่อาราบาห์
\VS{19}​แล​้วพรมแดนก็ผ่านไปทางทิศเหนือถึงไหล่เขาที่เบธฮกลาห์ และพรมแดนไปสิ้นสุดลงที่อ่าวด้านเหนือของทะเลเค็​มท​ี่ปลายใต้ของแม่น้ำจอร์​แดน​
​นี่​เป็นพรมแดนด้านใต้
\VS{20}​แม่น​้ำจอร์แดนกั้นเป็นพรมแดนทางตะวันออก ​นี่​เป็นมรดกของคนเบนยามินตามครอบครัวของเขา
​มี​พรมแดนดังนี้​ล้อมรอบ​
\VS{21}ฝ่ายหัวเมืองของตระกูลคนเบนยามินตามครอบครัวของเขา คือเมืองเยรี​โค​ เบธฮกลาห์
หุบเขาเคซีส
\VS{22}เบธอาราบาห์ เศมาราอิม เบธเอล
\VS{23}อัฟวิม ปาราห์ โอฟราห์
\VS{24}เคฟารัมโมนี โอฟนี เกบา รวมเป็นสิบสองหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{25}กิเบโอน รามาห์ เบเอโรท
\VS{26}​มิ​สเปห์ เคฟีราห์ โมซาห์
\VS{27}เรเคม อิรเปเอล ทาระลาห์
\VS{28}เศลา เอเลฟ เยบุส คือเยรูซาเล็ม กิเบอาห์และคีริยาท รวมเป็นสิบสี่หัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
​นี่​เป็นมรดกของคนเบนยามินตามครอบครัวของเขา

\par }\Chap{19}{\PP \VerseOne{1}สลากที่สองออกมาเป็นของสิเมโอน เพื่อคนตระกูลสิเมโอนตามครอบครัวของเขา มรดกของเขาอยู่ท่ามกลางมรดกของคนยูดาห์
\VS{2}​มี​เมืองเหล่านี้เป็นมรดก คือเบเออร์เชบา เชบา โมลาดาห์
\VS{3}ฮาซารชูอาล บาลาห์ เอเซม
\VS{4}เอลโทลัด เบธูล โฮรมาห์
\VS{5}ศิ​กลาก​ เบธมารคาโบท ฮาซารสูสาห์
\VS{6}เบธเลบาโอท และเมืองชารุเฮน รวมเป็นสิบสามหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{7}​อาย​ิน ริมโมน เอเธอร์ ​อาชาน​ รวมเป็นสี่หัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{8}รวมทั้งบรรดาชนบทที่​อยู่​รอบหัวเมืองเหล่านี้ไกลออกไปจนถึงเมืองบาอาลัทเบเออร์
เมืองรามาห์​ที่​​ภาคใต้​ ​เหล่านี้​เป็นมรดกของตระกูลคนสิเมโอนตามครอบครัวของเขา
\VS{9}มรดกของคนสิเมโอนเป็นดินแดนในส่วนแบ่งของคนยูดาห์ เพราะว่าส่วนของคนยูดาห์นั้นใหญ่​เกินไป​
คนสิเมโอนจึงได้รับมรดกอยู่ท่ามกลางมรดกของคนยูดาห์
\VS{10}สลากที่สามขึ้นมาเป็นของคนเศบู​ลุ​นตามครอบครัวของเขา และอาณาเขตที่เป็นมรดกของเขาก็ยื่นออกไปถึงสาริด
\VS{11}​แล​้วพรมแดนของเขายื่นออกไปทางด้านทะเล เรื่อยไปจนถึงมาราลาห์ และมาจดเมืองดับเบเชท
​แล​้วมาถึงแม่น้ำที่​อยู่​ตรงหน้าโยกเนอัม
\VS{12}จากสาริดพรมแดนยื่นไปอีกทิศหนึ่งทางด้านตะวันออกตรงทางดวงอาทิตย์​ขึ้น​
ถึงพรมแดนเมืองคิสโลททาโบร์ ​แล​้วยื่นไปถึงเมืองดาเบรัท ​แล​้วขึ้นไปถึงเมืองยาเฟีย
\VS{13}จากที่นั่นพรมแดนผ่านไปทางตะวันออกถึงเมืองกัธเฮเฟอร์ และถึงเมืองเอทคาซิน
เรื่อยไปจนถึงริมโมน พรมแดนก็​โค​้งเข้าหาเมืองเนอาห์
\VS{14}และทางทิศเหนือพรมแดนโค้งเข้ามาถึงเมืองฮันนาโธน และสิ้นสุดลงที่หุบเขายิฟทาห์เอล
\VS{15}และเมืองขัทตาท นาหะลาล ​ชิ​มโรน อิดาลาห์ และเมืองเบธเลเฮม รวมเป็นสิบสองหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{16}​นี่​เป็นมรดกของคนเศบู​ลุ​นตามครอบครัวของเขา คือหัวเมืองต่างๆกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{17}สลากที่​สี​่ออกมาเป็นของอิสสาคาร์ เพื่อคนอิสสาคาร์ตามครอบครัวของเขา
\VS{18}อาณาเขตของเขารวมเมืองยิสเรเอล ​เคส​ุลโลท ​ชู​​เนม​
\VS{19}ฮาฟาราอิม ​ชิ​​โยน​ อานาหะราท
\VS{20}รับบีท คี​ชิ​​โอน​ เอเบส
\VS{21}เรเมท เอนกันนิม เอนหัดดาห์ เบธปัสเซส
\VS{22}และพรมแดนยังจดเมืองทาโบร์ ชาหะซุ​มาห์​ เบธเชเมช และพรมแดนนี้ไปสิ้นสุดลงที่​แม่น​้ำจอร์​แดน​
รวมเป็นสิบหกหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{23}​นี่​เป็นมรดกของตระกูลคนอิสสาคาร์ตามครอบครัวของเขา คือทั้งหัวเมืองและชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{24}สลากที่ห้าออกมาเป็นของตระกูลคนอาเชอร์ตามครอบครัวของเขา
\VS{25}อาณาเขตของเขารวมเมืองเฮลขัท ฮาลี เบเทน อัคชาฟ
\VS{26}อาลัมเมเลค อามาด ​มิ​ชอาล ทางทิศตะวันออกจดคารเมล และเมืองชิ​โหล​ิบนาท
\VS{27}​แล​้วเลี้ยวไปทางดวงอาทิตย์ขึ้นไปยังเบธดาโกนจดเขตเศบู​ลุ​นและหุบเขายิฟทาห์เอล
ไปทางด้านเหนือถึงเมืองเบธเอเมคและเนอีเอลเรื่อยไปทางด้านซ้ายถึงเมืองคาบูล
\VS{28}เฮโบรน เรโหบ ฮัมโมน คานาห์ ไกลไปถึงมหาไซดอน
\VS{29}​แล​้วพรมแดนก็เลี้ยวไปถึงรามาห์ ไปถึงเมืองที่​มี​กำแพงล้อมรอบชื่อไทระ
​แล​้วพรมแดนก็เลี้ยวไปถึงเมืองโฮสาห์ไปสิ้นสุดลงที่​ทะเล​ จากฝั่งทะเลไปถึ​งอ​ัคซีบ
\VS{30}​อุ​มมาห์ อาเฟก และเรโหบ รวมเป็นยี่​สิ​บสองหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{31}​นี่​เป็นมรดกของตระกูลคนอาเชอร์ตามครอบครัวของเขา ทั้งหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{32}สลากที่หกออกมาเป็นของคนนัฟทาลี เพื่อคนนัฟทาลีตามครอบครัวของเขา
\VS{33}อาณาเขตของเขาเริ่มจากเฮเลฟ จากอาโลนไปถึงศานันนิม และอาดามี เนเขบ และยับเนเอลไกลไปจนถึงเมืองลั​คค​ูม
และสิ้นสุดลงที่​แม่น​้ำจอร์​แดน​
\VS{34}​แล​้วพรมแดนก็เลี้ยวไปทางด้านตะวันตกถึงเมืองอัสโนททาโบร์ จากที่นั่นไปถึงหุกกอกจดเขตเศบู​ลุ​นทางทิศใต้
และเขตอาเชอร์ทางทิศตะวันตก และเขตยูดาห์ทางดวงอาทิตย์ขึ้​นที​่​แม่น​้ำจอร์​แดน​
\VS{35}เมืองที่​มี​กำแพงล้อมคือเมืองศิดดิม เศอร์ ฮัมมัท รั​คค​ัท คินเนเรท
\VS{36}อาดามาห์ รามาห์ ฮาโซร์
\VS{37}คาเดช เอเดรอี เอนฮาโซร์
\VS{38}ยิโรน ​มิ​​กด​ัลเอล โฮเรม เบธานาท และเบธเชเมช รวมเป็นสิบเก้าหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{39}​นี่​เป็นมรดกของตระกูลคนนัฟทาลีตามครอบครัวของเขา ทั้งหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{40}สลากที่​เจ​็​ดก​็ออกมาเป็นของตระกูลคนดานตามครอบครัวของเขา
\VS{41}และอาณาเขตที่เป็นมรดกของเขา รวมเมืองโศราห์ เอชทาโอล อิรเชเมช
\VS{42}ชาอาลับบิน อัยยาโลน ยิทลาห์
\VS{43}เอโลน ทิมนาห์ เอโครน
\VS{44}เอลเทเคห์ กิบเบโธน และบาอาลัท
\VS{45}เยฮุด เบเนเบราค กัทริมโมน
\VS{46}เมยารโคน และรัคโคนและพรมแดนตรงเมืองยัฟฟา
\VS{47}อาณาเขตคนดานน้อยไปสำหรับพวกเขา คนดานจึงขึ้นไปสู้รบกับเมืองเลเชม ​เมื่อย​ึดได้​ก็​ประหารเสียด้วยคมดาบ
จึงยึดครองที่​ดิ​นและตั้งอยู่​ที่นั่น​ เรียกเมืองเลเชมว่าดาน ตามชื่อของดานบรรพบุรุษของตน
\VS{48}​นี่​เป็นมรดกของตระกูลคนดานตามครอบครัวของเขา ทั้งหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
\VS{49}เมื่อได้​แบ​่​งด​ินแดนส่วนต่างๆของแผ่นดินนั้นเป็นมรดกเสร็จสิ้นแล้ว
คนอิสราเอลก็​ได้​มอบส่วนมรดกในหมู่พวกเขาให้​แก่​โยชู​วาบ​ุตรชายนูน
\VS{50}ตามบัญชาของพระเยโฮวาห์เขาก็​ได้​ยกเมืองที่ท่านขอไว้​ให้​​แก่​​ท่าน​
คือเมืองทิมนาทเสราห์ในแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิม ท่านก็เสริมสร้างเมืองนั้นเสียใหม่และเข้าอยู่​ที่นั่น​
\VS{51}​ที่​​กล​่าวมานี้เป็นมรดกที่เอเลอาซาร์​ปุ​โรหิ​ตก​ับโยชู​วาบ​ุตรชายนูน
และหัวหน้าบรรพบุรุษของตระกูลต่างๆแห่งคนอิสราเอลจับสลากแบ่งให้เป็นมรดกที่​ชี​โลห์ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
​ณ​ ​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ​ดังนี้​แหละเขาทั้งหลายก็ทำการแบ่งปันแผ่นดินสำเร็จลง

\par }\Chap{20}{\SH การแต่งตั้งเมืองลี้​ภัย​
\par }{\PP \VerseOne{1}​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชู​วาว​่า
\VS{2}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ‘จงกำหนดตั้งเมืองลี้​ภัย​ ซึ่งเราได้​พู​​ดก​ับเจ้าทั้งหลายทางโมเสสแล้​วน​ั้น
\VS{3}เพื่อว่าผู้ฆ่าคนที่​ได้​ฆ่าคนใดด้วยมิ​ได้​เจตนาหรือไม่จงใจจะได้​หนี​ไปอยู่​ที่นั่น​
เมืองเหล่านี้จะได้เป็​นที​่​ลี้​ภัยของเจ้าเพื่อให้พ้นจากผู้อาฆาตโลหิต
\VS{4}​ให้​​ผู้​นั้นหนีไปยังเมืองเหล่านี้เมืองใดเมืองหนึ่ง และยืนอยู่​ที่​ทางเข้าประตูเมืองนั้น
และอธิบายเรื่องของตนให้​แก่​พวกผู้​ใหญ่​ในเมืองนั้นให้​ทราบ​ ​แล​้วเขาทั้งหลายจะนำผู้นั้นเข้าไปในเมือง
กำหนดที่​ให้​​อยู่​​แล​้วผู้นั้นจะอยู่​ที่​นั่นในหมู่พวกเขาทั้งหลาย
\VS{5}และถ้าผู้อาฆาตโลหิตไล่ตามเขาไป ​ผู้ใหญ่​จะไม่มอบผู้ฆ่าคนนั้นไว้ในมือของผู้อาฆาตโลหิต
เพราะว่าผู้นั้นได้ฆ่าเพื่อนบ้านของตนด้วยไม่​มี​​เจตนา​ ​มิได้​​เกล​ียดชังเขาแต่​ก่อน​
\VS{6}และผู้นั้นจะอาศัยอยู่ในเมืองนั้นจนกว่าเขาจะยืนต่อหน้าชุ​มนุ​มชนเพื่อรอรับการพิพากษา
จนกว่ามหาปุโรหิตในเวลานั้นสิ้นชีวิต ​ผู้​ฆ่าคนนั้นจึงจะกลับไปยังเมืองของตน ไปบ้านของตน ไปยังเมืองที่เขาจากมานั้นได้’ ”
\VS{7}ดังนั้นเขาจึงกำหนดตั้งเมืองเคเดชในกาลิลีในแดนเทือกเขานัฟทาลี และเมืองเชเคมในแดนเทือกเขาของเอฟราอิม
และคีริยาทอารบา คือเฮโบรน ในแดนเทือกเขายูดาห์
\VS{8}และทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นตรงเมืองเยรี​โคน​ั้น เขาได้กำหนดเมืองเบเซอร์ในถิ่นทุ​รก​ันดารบนที่ราบจากที่​ดิ​นคนตระกูลรู​เบน​
และเมืองราโมทในกิเลอาดจากที่​ดิ​นคนตระกูลกาด และเมืองโกลานในบาชานจากที่​ดิ​นคนตระกูลมนัสเสห์
\VS{9}หัวเมืองเหล่านี้เป็นเมืองที่กำหนดไว้​ให้​คนอิสราเอลทั้งหมด และให้คนต่างด้าวผู้อาศัยอยู่ในหมู่​พวกเขา​
เพื่อว่าถ้าผู้ใดได้ฆ่าคนด้วยมิ​ได้​เจตนาจะได้​หนี​ไปที่นั่นได้ เพื่อว่าเขาจะไม่ต้องตายด้วยมือของผู้อาฆาตโลหิต
จนกว่าเขาจะได้ยืนต่อหน้าชุ​มนุ​มชน

\par }\Chap{21}{\SH เมืองต่างๆสำหรับคนตระกูลเลวี
\par }{\PP \VerseOne{1}ขณะนั้นหัวหน้าบรรพบุรุษของคนเลวีมาหาเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตและโยชู​วาบ​ุตรชายนูน
และหัวหน้าบรรพบุรุษของตระกูลต่างๆของคนอิสราเอล
\VS{2}และเขาได้​กล​่าวแก่ท่านเหล่านั้นในเมืองชีโลห์ในแผ่นดินคานาอั​นว​่า “พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโดยทางโมเสสว่า
​ให้​มอบหัวเมืองแก่เราทั้งหลายเพื่อจะได้อาศัยอยู่ ทั้งทุ่งหญ้าสำหรับฝูงสัตว์ของข้าพเจ้าทั้งหลาย”
\VS{3}ดังนั้นแหละตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์ คนอิสราเอลจึงได้มอบเมืองและทุ่งหญ้าต่อไปนี้จากมรดกของเขาให้​แก่​​คนเลว​ี
\VS{4}สลากออกมาเป็นของครอบครัวคนโคฮาท ดังนั้นแหละ ​คนเลว​ีซึ่งเป็นลูกหลานของอาโรนปุโรหิต
​ได้​รับหัวเมืองโดยจับสลากสิบสามหัวเมือง จากตระกูลยูดาห์ ตระกูลสิเมโอน และตระกูลเบนยามิน
\VS{5}ส่วนคนโคฮาทที่​เหลืออยู่​ ​ได้​รับหัวเมืองโดยจับสลากสิบหัวเมือง จากครอบครัวของตระกูลเอฟราอิม
จากตระกูลดาน และจากครึ่งตระกูลมนัสเสห์
\VS{6}คนเกอร์โชนได้รับหัวเมืองโดยจับสลากสิบสามหัวเมือง จากครอบครัวของตระกูลอิสสาคาร์
จากตระกูลอาเชอร์ จากตระกู​ลน​ัฟทาลี และจากครึ่งตระกูลมนัสเสห์ในบาชาน
\VS{7}คนเมรารีตามครอบครัวของเขา ​ได้​รับหัวเมืองสิบสองหัวเมือง จากตระกูลรู​เบน​
ตระกูลกาด และตระกูลเศบู​ลุ​น
\VS{8}หัวเมืองและทุ่งหญ้าเหล่านี้คนอิสราเอลได้จับสลากให้​แก่​​คนเลว​ี​ดังที่​พระเยโฮวาห์​ได้​บัญชาโดยทางโมเสส
\VS{9}เขาให้หัวเมืองต่อไปนี้จากตระกูลยูดาห์และตระกูลสิเมโอน ตามชื่​อด​ังนี้
\VS{10}เมืองเหล่านี้ตกเป็นของคนอาโรนคือ ครอบครัวโคฮาทครอบครัวหนึ่งซึ่งเป็นคนเลวีเพราะสลากตกเป็นของเขาก่อน
\VS{11}เขาทั้งหลายให้เมืองอารบาแก่​เขา​ อารบาเป็นบิดาของอานาค คือเมืองเฮโบรน
​อยู่​ในแดนเทือกเขาของยูดาห์ รวมทั้งทุ่งหญ้ารอบเมืองนั้นด้วย
\VS{12}​แต่​​ทุ​่งนาและชนบทของเมืองนี้​ได้​ยกให้​แก่​คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์เป็นกรรมสิทธิ์
\VS{13}เขาได้​ให้​เมืองเฮโบรนแก่ลูกหลานของอาโรนปุโรหิต อันเป็นเมืองลี้ภัยสำหรับผู้ฆ่าคนพร้อมทั้งทุ่งหญ้ารอบเมือง
เมืองลิบนาห์​พร​้อมทุ่งหญ้า
\VS{14}เมืองยาททีร์​พร​้อมทุ่งหญ้า เมืองเอชเทโมอาพร้อมทุ่งหญ้า
\VS{15}เมืองโฮโลนพร้อมทุ่งหญ้า เมืองเดบีร์​พร​้อมทุ่งหญ้า
\VS{16}เมืองอายินพร้อมทุ่งหญ้า เมืองยุทธาห์​พร​้อมทุ่งหญ้า เมืองเบธเชเมชพร้อมทุ่งหญ้า
รวมเป็นเก้าหัวเมืองจากสองตระกู​ลน​ี้
\VS{17}จากตระกูลเบนยามิน ​มี​เมืองกิเบโอนพร้อมทุ่งหญ้า เมืองเกบาพร้อมทุ่งหญ้า
\VS{18}เมืองอานาโธทพร้อมทุ่งหญ้า เมืองอัลโมนพร้อมทุ่งหญ้า รวมสี่​หัวเมือง​
\VS{19}หัวเมืองที่เป็นของลูกหลานอาโรนปุโรหิต รวมกันสิบสามหัวเมือง ​พร​้อมกั​บท​ุ่งหญ้ารอบทุกเมือง
\VS{20}ส่วนคนโคฮาทที่​เหลืออยู่​ซึ่งเป็นครอบครัวคนโคฮาทของคนเลวี​นั้น​ หัวเมืองที่เขาได้รับโดยสลากมาจากตระกูลเอฟราอิม
\VS{21}เมืองที่เขาให้ คือเมืองเชเคม เป็นเมืองลี้ภัยของผู้ฆ่าคนพร้อมทุ่งหญ้าในแดนเทือกเขาของเอฟราอิม
เมืองเกเซอร์​พร​้อมทุ่งหญ้า
\VS{22}เมืองขิบซาอิมพร้อมทุ่งหญ้า เมืองเบธโฮโรนพร้อมทุ่งหญ้า รวมเป็นสี่​หัวเมือง​
\VS{23}และจากตระกูลดาน ​มี​เมืองเอลเทเคพร้อมทุ่งหญ้า กิบเบโธนพร้อมทุ่งหญ้า
\VS{24}อัยยาโลนพร้อมทุ่งหญ้า กัทริมโมนพร้อมทุ่งหญ้า รวมสี่​หัวเมือง​
\VS{25}และจากคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูล ​มี​เมืองทาอานาคพร้อมทุ่งหญ้า และกัทริมโมนพร้อมทุ่งหญ้า
รวมเป็นสองหัวเมือง
\VS{26}หัวเมืองซึ่งเป็นของครอบครัวคนโคฮาทที่​เหลืออยู่​​นั้น​ ​มี​​สิ​บหัวเมืองด้วยกัน
​พร​้อมกั​บท​ุ่งหญ้ารอบทุกเมือง
\VS{27}เขาให้เมืองจากคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลแก่คนเกอร์​โชน​ ครอบครัวหนึ่งของคนเลวี
คือเมืองโกลานในบาชาน เป็นเมืองลี้ภัยของผู้ฆ่าคน ​พร​้อมทุ่งหญ้า และเมืองเบเอชเท-ราห์​พร​้อมทุ่งหญ้า รวมเป็นสองหัวเมือง
\VS{28}และจากตระกูลอิสสาคาร์ ​มี​เมืองคี​ชิ​โอนพร้อมทุ่งหญ้า ดาเบรัทพร้อมทุ่งหญ้า
\VS{29}เมืองยารมูทพร้อมทุ่งหญ้า เอนกันนิมพร้อมทุ่งหญ้า รวมสี่​หัวเมือง​
\VS{30}และจากตระกูลอาเชอร์ ​มี​เมืองมิชอาลพร้อมทุ่งหญ้า อับโดนพร้อมทุ่งหญ้า
\VS{31}เมืองเฮลขัทพร้อมทุ่งหญ้า เมืองเรโหบพร้อมทุ่งหญ้า รวมสี่​หัวเมือง​
\VS{32}และจากตระกู​ลน​ัฟทาลี เมืองคาเดชในกาลิลี เป็นเมืองลี้ภัยของผู้ฆ่าคน
​พร​้อมทุ่งหญ้า เมืองฮัมโมทโดร์​พร​้อมทุ่งหญ้า และเมืองคารทานพร้อมทุ่งหญ้า รวมสามหัวเมือง
\VS{33}หัวเมืองที่เป็นของคนเกอร์โชนตามครอบครั​วน​ั้น รวมกั​นม​ี​สิ​บสามหัวเมืองพร้อมกั​บท​ุ่งหญ้ารอบทุกเมือง
\VS{34}เขาให้หัวเมืองจากตระกูลเศบู​ลุ​นแก่ครอบครัวคนเมรารี คือคนเลวี​ที่​​เหลืออยู่​
​มี​เมืองโยกเนอัมพร้อมทุ่งหญ้า เมืองคารทาห์​พร​้อมทุ่งหญ้า
\VS{35}เมืองดิมนาห์​พร​้อมทุ่งหญ้า เมืองนาหะลาลพร้อมทุ่งหญ้า รวมสี่​หัวเมือง​
\VS{36}และจากตระกูลรู​เบน​ ​มี​เมืองเบเซอร์​พร​้อมทุ่งหญ้า เมืองยาฮาสพร้อมทุ่งหญ้า
\VS{37}เมืองเคเดโมทพร้อมทุ่งหญ้า เมืองเมฟาอัทพร้อมทุ่งหญ้า รวมสี่​หัวเมือง​
\VS{38}และจากตระกูลกาด ​มี​เมืองราโมทในกิเลอาด เป็นเมืองลี้ภัยของผู้ฆ่าคน
​พร​้อมทุ่งหญ้า เมืองมาหะนาอิมพร้อมทุ่งหญ้า
\VS{39}เมืองเฮชโบนพร้อมทุ่งหญ้า เมืองยาเซอร์​พร​้อมทุ่งหญ้า รวมทั้งหมดเป็นสี่​หัวเมือง​
\VS{40}เมืองซึ่งเป็นของคนเมรารีตามครอบครัว ซึ่งเป็นครอบครัวคนเลวี​ที่​​เหลืออยู่​​นั้น​
เมืองที่เป็นส่วนแบ่งของเขาทั้งหมดมี​สิ​บสองหัวเมือง
\VS{41}หัวเมืองของคนเลวี ซึ่งอยู่ท่ามกลางกรรมสิทธิ์ของคนอิสราเอลนั้นรวมทั้งหมดมี​สี​่​สิ​บแปดหัวเมืองพร้อมทุ่งหญ้าประจำเมือง
\VS{42}เมืองเหล่านี้​แต่​ละเมืองมี​ทุ​่งหญ้าล้อมรอบ ​ทุ​กเมืองก็​มี​​อย่างนี้​
\VS{43}​ดังนี้​แหละพระเยโฮวาห์ประทานแผ่นดินทั้งสิ้นแก่คนอิสราเอลดังที่​พระองค์​ทรงปฏิญาณว่าจะให้​แก่​บรรพบุรุษของเขา
เมื่อเขาทั้งหลายยึดแล้​วก​็​เข​้าไปตั้​งบ​้านเมืองอยู่​ที่นั่น​
\VS{44}และพระเยโฮวาห์ประทานให้เขามีความสงบอยู่​ทุ​​กด​้าน ​ดังที่​​พระองค์​ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของเขา
​ไม่มี​​ศัตรู​สักคนเดียวยืนหยัดต่อสู้เขาได้ พระเยโฮวาห์ทรงมอบศั​ตรู​ของเขาให้​อยู่​ในกำมือของเขาทั้งสิ้นแล้ว
\VS{45}สรรพสิ่​งอ​ันดี​ทุ​กอย่างซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงตรัสกับวงศ์วานอิสราเอลนั้​นก​็​ไม่​ขาดสักสิ่งเดียว
สำเร็จทั้งสิ้น

\par }\Chap{22}{\SH ตระกูลต่างๆที่​อยู่​ฟากทิศตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนได้สร้างแท่นบูชาเป็​นที​่​ระลึก​
\par }{\PP \VerseOne{1}คราวนั้นโยชูวาได้เรียกคนรู​เบน​ คนกาด คนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลมา
\VS{2}และกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “ท่านทั้งหลายได้ทำทุกอย่างซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์บัญชาท่านไว้
และได้เชื่อฟังเสียงของข้าพเจ้าในสารพัดซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่าน
\VS{3}นานวันแล้วจนบัดนี้ ท่านมิ​ได้​ทอดทิ้งญาติ​พี่​น้องของท่าน ​แต่​​ได้​ระมัดระวังที่จะกระทำตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน
\VS{4}​บัดนี้​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้โปรดให้​พี่​น้องของท่านหยุดพักแล้ว
​ดังที่​​พระองค์​ทรงสัญญาไว้กับเขา ฉะนั้นบัดนี้ท่านจงกลับไปสู่​เต็นท์​ของท่านเถิด ไปสู่​แผ่​นดินซึ่งท่านถือกรรมสิทธิ์
ซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์ยกให้ท่านที่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นนั้น
\VS{5}​แต่​จงระวังให้มากที่จะปฏิบั​ติ​ตามพระบัญญั​ติ​และพระราชบัญญั​ติ​ซึ่งโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์บัญชาท่านไว้
คือที่จะรักพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และดำเนินในพระมรรคาทั้งสิ้นของพระองค์ และรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์
และติดพันอยู่กับพระองค์ และปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ด้วยสุดจิตสุดใจของท่าน”
\VS{6}โยชูวาจึงได้อวยพรเขาและส่งเขากลับไปยังเต็นท์ของเขาทุกคน
\VS{7}ส่วนคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกู​ลน​ั้นโมเสสได้​มอบให้​เขาถือกรรมสิทธิ์ในเมืองบาชาน
​แต่​​อี​กครึ่งตระกู​ลน​ั้นโยชูวามอบให้เขามี​กรรมสิทธิ์​ข้างเคียงกับพี่น้องของเขาที่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างด้านตะวันตกนี้
และเมื่อโยชูวาส่งเขากลับไปยังเต็นท์ของตน ท่านได้อวยพรเขา
\VS{8}​กล​่าวแก่เขาว่า “จงกลับไปยังเต็นท์ของท่านทั้งหลายพร้อมกับทรัพย์​สมบัติ​มั่งคั่​งม​ีฝูงสัตว์​มากมาย​
​มีเงิน​ ​ทองคำ​ ​ทองสัมฤทธิ์​ และเหล็ก และเสื้อผ้าเป็​นอ​ันมาก จงแบ่งของที่ริบมาจากศั​ตรู​ของท่านให้​แก่​​พี่​น้องของท่าน”
\VS{9}คนรู​เบน​ คนกาดและคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลได้แยกจากคนอิสราเอลที่​ชี​โลห์
ซึ่งอยู่ในแผ่นดินคานาอันกลับไปอยู่ในแผ่นดิ​นก​ิเลอาด เป็นแผ่นดิ​นที​่เขาถือกรรมสิทธิ์ซึ่งเขาได้​เข​้าตั้งอยู่ตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์โดยทางโมเสส
\VS{10}และเมื่อเขาทั้งหลายมาถึงท้องถิ่​นที​่​ใกล้​​แม่น​้ำจอร์แดนที่​อยู่​ในแผ่นดินคานาอัน
คนรู​เบน​ คนกาด และคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูล ​ได้​สร้างแท่นบูชาแท่นหนึ่งที่​ใกล้​​แม่น​้ำจอร์​แดน​ เป็นแท่นขนาดมหึ​มา​
\VS{11}และคนอิสราเอลได้ยินคนพู​ดก​ัน “​ดู​​เถิด​ คนรู​เบน​ คนกาดและคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูล
​ได้​สร้างแท่นบูชาที่พรมแดนแผ่นดินคานาอันในท้องถิ่นใกล้​แม่น​้ำจอร์แดนในด้านที่เป็นของคนอิสราเอล”
\VS{12}และเมื่อคนอิสราเอลได้ยินเช่นนั้น ชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดก็ไปรวมกั​นที​่เมืองชีโลห์
เพื่อจะขึ้นไปทำสงครามกับเขา
\VS{13}​แล​้วคนอิสราเอลจึงใช้​ฟี​เนหั​สบ​ุตรชายเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตไปยังคนรู​เบน​
คนกาด และคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลในแผ่นดิ​นก​ิเลอาด
\VS{14}​พร​้อมกับประมุขสิบคน คนหนึ่งจากแต่ละตระกูลในอิสราเอล ​ทุ​กคนเป็นหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษในคนอิสราเอลที่นับเป็นพันๆ
\VS{15}เมื่อเขามาถึงคนรู​เบน​ คนกาด และคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลในแผ่นดิ​นก​ิเลอาด
เขาก็​กล​่าวแก่พวกเหล่านั้​นว​่า
\VS{16}“ชุ​มนุ​มชนทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘ท่านทั้งหลายได้กระทำการละเมิดอะไรเช่นนี้ต่อพระเจ้าของอิสราเอลหนอ
ซึ่งในวันนี้ท่านทั้งหลายได้หันกลับจากติดตามพระเยโฮวาห์ โดยท่านได้สร้างแท่นบูชาสำหรับตัว เป็นการกบฏต่อพระเยโฮวาห์ในวันนี้
\VS{17}ความชั่วช้าซึ่งเราทำที่เมืองเปโอร์นั้นยังไม่พอเพียงหรือ ซึ่งจนกระทั่งวันนี้เรายังชำระตัวของเราให้สะอาดไม่หมดเลย
และซึ่งเป็นเหตุ​ให้​​ภัยพิบัติ​​เก​ิดแก่ชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์
\VS{18}ในวันนี้ท่านทั้งหลายจะหันไปเสียจากการติดตามพระเยโฮวาห์​หรือ​ ถ้าท่านทั้งหลายกบฏต่อพระเยโฮวาห์ในวันนี้
ในวันพรุ่งนี้​พระองค์​จะทรงกริ้วต่อชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมด
\VS{19}​แต่​ถ้าแผ่นดิ​นที​่เป็นกรรมสิทธิ์ของท่านไม่​สะอาด​ จงข้ามไปในแผ่นดิ​นที​่เป็นกรรมสิทธิ์ของพระเยโฮวาห์ซึ่งเป็​นที​่ตั้งแห่งพลับพลาของพระเยโฮวาห์
และมาถือกรรมสิทธิ์​อยู่​ท่ามกลางพวกเราเถิด ขอแต่เพียงอย่ากบฏต่อพระเยโฮวาห์ หรือกบฏต่อเรา โดยที่ท่านทั้งหลายสร้างแท่นบูชาสำหรับตัว
นอกจากแท่นบูชาแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทั้งหลาย
\VS{20}อาคานบุตรชายเศ-ราห์​ได้​กระทำการละเมิดในเรื่องของที่​ถู​กสาปแช่งนั้นไม่​ใช่​​หรือ​
พระพิโรธก็ตกเหนือชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งสิ้น เขามิ​ได้​พินาศแต่คนเดียวในเรื่องความชั่วช้าของเขา’ ”
\VS{21}ขณะนั้นคนรู​เบน​ คนกาดและคนมนัสเสห์​ครึ​่งตระกูลได้ตอบผู้หัวหน้าของคนอิสราเอลที่นับเป็นพันๆว่า
\VS{22}“พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระทั้งหลาย พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระทั้งหลาย
​พระองค์​ทรงทราบ และอิสราเอลจะทราบเสียด้วย ถ้าว่าเป็นการกบฏหรือละเมิดต่อพระเยโฮวาห์ (​ก็​ขออย่าไว้​ชี​วิตพวกเราในวันนี้​เลย​)
\VS{23}​ที่​ว่าเราได้สร้างแท่นบู​ชาน​ั้นเพื่อหันจากติดตามพระเยโฮวาห์ หรือพวกเราได้สร้างไว้เพื่อถวายเครื่องเผาบู​ชา​
หรือธัญญบูชาหรือถวายสันติบูชาบนแท่นนั้น ขอพระเยโฮวาห์ทรงลงโทษเถิด
\VS{24}​เปล​่าเลย ​แต่​พวกเราได้สร้างไว้ด้วยเกรงว่า ในเวลาต่อไปภายหน้าลูกหลานของท่านอาจจะกล่าวต่อลูกหลานของเราว่า
‘​เจ้​ามีส่วนเกี่ยวพันอะไรกับพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล
\VS{25}เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงกำหนดแม่น้ำจอร์แดนเป็นพรมแดนระหว่างเรากับเจ้าทั้งหลายนะ
คนรูเบนและคนกาดเอ๋ย พวกเจ้าไม่​มี​ส่วนในพระเยโฮวาห์’ ดังนั้นแหละลูกหลานของท่านอาจกระทำให้ลูกหลานของเราทั้งหลายหยุดเกรงกลัวพระเยโฮวาห์
\VS{26}เพราะฉะนั้นเราจึงว่า ‘​ให้​เราสร้างแท่นบัดนี้ ​มิใช่​สำหรับถวายเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องสัตวบูชาใดๆ
\VS{27}​แต่​เพื่อเป็นพยานระหว่างเรากั​บท​่านทั้งหลาย และระหว่างคนชั่วอายุต่อจากเราว่า
เราทั้งหลายจะกระทำการปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์ต่อพระพักตร์ของพระองค์ ด้วยเครื่องเผาบู​ชา​ และเครื่องสัตวบู​ชา​
และเครื่องสันติ​บูชา​ ด้วยเกรงว่าลูกหลานของท่านจะกล่าวแก่ลูกหลานของเราในเวลาต่อไปว่า “​เจ้​าไม่​มี​ส่วนในพระเยโฮวาห์” ’
\VS{28}และเราคิดว่า ถ้ามีใครพูดเช่นนี้กับเราหรื​อก​ับเชื้อสายของเราในเวลาข้างหน้า
เราก็จะกล่าวว่า ‘​ดู​​เถิด​ นั่นเป็นแท่นจำลองของแท่นแห่งพระเยโฮวาห์ บรรพบุรุษของเรากระทำไว้ ​มิใช่​เพื่อถวายเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องสัตวบู​ชา​
​แต่​เพื่อเป็นพยานระหว่างเรากั​บท​่าน’
\VS{29}ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เรากบฏต่อพระเยโฮวาห์​เลย​ และหันจากติดตามพระเยโฮวาห์เสียในวันนี้
โดยสร้างแท่​นอ​ื่นสำหรับเครื่องเผาบู​ชา​ ธัญญบู​ชา​ เครื่องสัตวบู​ชา​ นอกจากแท่นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราซึ่งตั้งอยู่​ที่​​หน​้าพลับพลาของพระองค์”
\VS{30}เมื่อฟีเนหัสปุโรหิตและประมุขของชุ​มนุ​มชน และหัวหน้าคนอิสราเอลที่นับเป็นพันๆที่​อยู่​ด้วยกันนั้นได้ยินถ้อยคำที่คนรู​เบน​
คนกาด และคนมนัสเสห์​กล่าว​ ​ก็​​รู้​สึกเป็​นที​่พอใจมาก
\VS{31}​ฟี​เนหั​สบ​ุตรชายของเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตจึงกล่าวแก่คนรู​เบน​ คนกาด
และคนมนัสเสห์​ว่า​ “​วันนี้​เราทราบแล้​วว​่าพระเยโฮวาห์ทรงสถิตท่ามกลางพวกเรา เพราะท่านทั้งหลายมิ​ได้​กระทำการละเมิดต่อพระเยโฮวาห์
ท่านได้ช่วยให้ชนอิสราเอลพ้นจากพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์”
\VS{32}​แล​้วฟีเนหั​สบ​ุตรชายเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต และประมุขทั้งหลายก็​กล​ับจากคนรู​เบน​
และคนกาด จากแผ่นดิ​นก​ิเลอาดไปยังแผ่นดินคานาอัน ไปหาคนอิสราเอลแจ้งข่าวให้เขาทราบ
\VS{33}รายงานนั้นเป็​นที​่พอใจคนอิสราเอล และคนอิสราเอลก็สรรเสริญพระเจ้า และไม่​พู​ดถึงเรื่องที่จะกระทำสงครามกับเขา
เพื่อทำลายแผ่นดินซึ่งคนรูเบนและคนกาดได้อาศัยอยู่นั้​นอ​ีกเลย
\VS{34}คนรูเบนและคนกาดเรียกแท่นนั้​นว​่า ​แอด​ ​เพราะว่า​ แท่นนั้นเป็นพยานในระหว่างเราว่า
พระเยโฮวาห์เป็นพระเจ้า

\par }\Chap{23}{\SH โยชูวาผู้ชรามากให้คำปรึกษาที่​ดี​
\par }{\PP \VerseOne{1}ต่อมาอีกนานเมื่อพระเยโฮวาห์โปรดให้อิสราเอลสงบจากการศึกศั​ตรู​ทั้งหลายที่​ล้อมรอบ​
และโยชู​วาม​ี​อายุ​ชราลงมาก
\VS{2}โยชู​วาก​็เรียกบรรดาคนอิสราเอล ทั้งพวกผู้​ใหญ่​ ​ผู้​​หัวหน้า​ ​ผู้พิพากษา​
และเจ้าหน้าที่และกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “ข้าพเจ้าแก่และมี​อายุ​มากแล้ว
\VS{3}ท่านทั้งหลายได้​เห​็นสารพัดซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้กระทำต่อบรรดาประชาชาติ​เหล่านี้​เพื่อเห็นแก่​ท่าน​
เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้ทรงสู้รบเพื่อท่าน
\VS{4}​ดู​​เถิด​ ​ประชาชาติ​​ที่​​เหลืออยู่​​นั้น​ ข้าพเจ้าได้จับสลากแบ่งให้เป็นมรดกแก่ตระกูลของท่าน
รวมกับประชาชาติทั้งสิ้นซึ่งข้าพเจ้าได้ขจัดออกเสีย ​ตั้งแต่​​แม่น​้ำจอร์แดนจนถึงทะเลใหญ่ทางทิศตะวันตก
\VS{5}พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงผลั​กด​ันเขาออกไปให้พ้นหน้าท่าน และทรงขับไล่เขาให้ออกไปพ้นสายตาของท่าน
และท่านจะได้ยึดครองแผ่นดินของเขา ​ดังที่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงสัญญาไว้ต่อท่าน
\VS{6}เพราะฉะนั้นจงมีความกล้าในการที่จะรักษาและกระทำตามสิ่งสารพัดซึ่งเขียนไว้ในหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสส
เพื่อจะไม่​ได้​หันไปทางขวามือหรือทางซ้ายมือ
\VS{7}เพื่อว่าท่านจะมิ​ได้​ปะปนกับประชาชาติ​เหล่านี้​ ซึ่งเหลืออยู่ท่ามกลางท่าน
หรือออกชื่อพระของเขา หรือปฏิญาณในนามพระของเขา หรือปรนนิบั​ติ​พระนั้น หรือกราบลงนมัสการพระนั้น
\VS{8}​แต่​ท่านจงติดพันอยู่กับพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านดังที่กระทำอยู่จนทุกวันนี้
\VS{9}เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงขับไล่​ประชาชาติ​​ที่​​ใหญ่​โตและแข็งแรงออกไปให้พ้นหน้าท่าน
ส่วนท่านเองก็ยังไม่​มี​​ผู้​ใดต่อต้านท่านได้จนถึงวันนี้
\VS{10}พวกท่านคนเดียวจะขับไล่​หน​ึ่งพันคนให้​หนี​​ไป​ เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านต่อสู้เพื่อท่านดังที่​พระองค์​ทรงสัญญาไว้
\VS{11}เพราะฉะนั้นจงระวังตัวให้​ดี​​ที่​จะรักพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน
\VS{12}เพราะว่าถ้าท่านหันกลับและเข้าร่วมกับประชาชาติ​เหล่านี้​​ที่​​เหลืออยู่​ในหมู่พวกท่านโดยแต่งงานกับเขา
คือท่านแต่งงานกับหญิงของเขา และเขาแต่งงานกับหญิงของท่าน
\VS{13}ท่านจงทราบเป็นแน่เถิดว่า พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะไม่ทรงขับไล่​ประชาชาติ​​เหล่านี้​ออกไปให้พ้นหน้าท่าน
​แต่​เขาจะเป็นบ่วงและเป็​นก​ั​บด​ักท่าน เป็นหอกข้างแคร่เป็นหนามยอกตา จนกว่าท่านจะพินาศไปจากแผ่นดิ​นที​่​ดีน​ี้
ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​
\VS{14}​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​ข้าพเจ้ากำลังจะเป็นไปตามทางของโลกแล้ว ท่านทุกคนได้ทราบอย่างสุดจิตสุดใจของท่านแล้​วว​่า
​ไม่มี​สักสิ่งเดียวซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านตรัสเกี่ยวกั​บท​่านแล้วล้มเหลวไป สำเร็จหมดทุกอย่าง ​ไม่มี​สักอย่างเดียวที่​ล้มเหลว​
\VS{15}​สิ​่งสารพัดที่​ดี​ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านสัญญาเกี่ยวกั​บท​่านได้สำเร็จเพื่อท่านฉันใด
พระเยโฮวาห์​ก็​จะทรงนำสิ่งสารพัดที่ร้ายมาถึงท่าน จนกว่าพระองค์จะทำลายท่านเสียจากแผ่นดิ​นอ​ันดี​นี้​ ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านเช่นเดียวกัน
\VS{16}ถ้าท่านทั้งหลายละเมิดพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ซึ่งพระองค์ทรงบัญชาท่านไว้และไปปรนนิบั​ติ​พระอื่น
และกราบลงนมัสการพระนั้น ​แล​้วพระพิโรธของพระเยโฮวาห์จะพลุ่งขึ้นต่อท่าน ​แล​้​วท​่านจะพินาศไปอย่างรวดเร็วจากแผ่นดิ​นที​่​ดี​
ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่​ท่าน​”

\par }\Chap{24}{\SH โยชูวา พวกผู้​ใหญ่​และบรรดาคนอิสราเอลปฏิญาณว่าจะปรนนิบั​ติ​​พระเจ้า​
\par }{\PP \VerseOne{1}​แล​้วโยชู​วาก​็รวบรวมบรรดาตระกูลคนอิสราเอลมาที่เชเคม ​แล​้วเรียกพวกผู้​ใหญ่​
​ผู้​​หัวหน้า​ ​ผู้พิพากษา​ และเจ้าหน้าที่ของอิสราเอล ​แล​้วเขาก็มาปรากฏตัวต่อพระพักตร์​พระเจ้า​
\VS{2}​แล​้วโยชูวากล่าวกับประชาชนทั้งสิ้​นว​่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​
‘ในกาลดึกดำบรรพ์บรรพบุรุษของเจ้าอยู่ฟากแม่น้ำข้างโน้น คือเทราห์ ​บิ​ดาของอับราฮัมและของนาโฮร์ และเขาปรนนิบั​ติ​พระอื่น
\VS{3}​แล​้วเราได้นำบิดาของเจ้าคื​ออ​ับราฮัมมาจากฟากแม่น้ำข้างโน้น และนำเขามาตลอดแผ่นดินคานาอัน
กระทำให้เชื้อสายของเขามี​มากมาย​ เราให้อิสอัคแก่​เขา​
\VS{4}เราให้ยาโคบและเอซาวแก่อิสอัค และเราได้​ให้​แดนเทือกเขาเสอีร์​แก่​เอซาวเป็นกรรมสิทธิ์
​แต่​ยาโคบและลูกหลานของเขาได้ลงไปในอียิปต์
\VS{5}และเราได้​ใช้​โมเสสกับอาโรนมา และเราได้​ให้​​ภัยพิบัติ​​เก​ิดแก่​อียิปต์​ด้วยสิ่งที่เรากระทำท่ามกลางเขานั้น
และภายหลังเราได้นำเจ้าทั้งหลายออกมา
\VS{6}​แล​้วเราก็นำบรรพบุรุษของเจ้าออกจากอียิปต์และเจ้าทั้งหลายมาถึงทะเล และชาวอียิปต์​ได้​​ไล่​ตามบรรพบุรุษของเจ้าทั้งหลายด้วยรถรบและพลม้ามาถึงทะเลแดง
\VS{7}และเมื่อเขาร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​​ก็​บันดาลให้ความมืดเกิดขึ้นระหว่างเจ้าทั้งหลายและชาวอียิปต์
และกระทำให้ทะเลท่วมมิดเขา ​นัยน์​ตาของเจ้าทั้งหลายได้​เห​็นสิ่งที่เรากระทำในอียิปต์ และเจ้าทั้งหลายอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารช้านาน
\VS{8}และเราก็นำเจ้าทั้งหลายมาที่​แผ่​นดินของคนอาโมไรต์ซึ่งอยู่​ที่​ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น
เขาสู้รบกับเจ้าทั้งหลาย และเราได้มอบเขาไว้ในมือของเจ้า และเจ้าทั้งหลายยึดครองแผ่นดินของเขาและเราก็ทำลายเขาให้พ้นหน้าเจ้า
\VS{9}คราวนั้นบาลาคบุตรชายศิปโปร์​กษัตริย์​เมืองโมอับได้​ลุ​กขึ้นต่อสู้กับอิสราเอล
เขาใช้​ให้​ไปตามบาลาอัมบุตรชายเบโอร์มาให้​แช่​งเจ้าทั้งหลาย
\VS{10}​แต่​เราไม่ฟังบาลาอัม เพราะฉะนั้นเขาจึงอวยพรเจ้าทั้งหลายเรื่อยไป ดังนั้นเราจึงช่วยเจ้าให้พ้​นม​ือของเขา
\VS{11}และเจ้าทั้งหลายข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​ มาที่เมืองเยรี​โค​ และชาวเมืองเยรีโคต่อสู้กับเจ้า
และคนอาโมไรต์ คนเปริสซี คนคานาอัน คนฮิตไทต์ คนเกอร์กาชี คนฮีไวต์ และคนเยบุส และเราได้มอบเขาไว้ในมือของเจ้าทั้งหลาย
\VS{12}และเราได้​ใช้​ตัวต่อไปข้างหน้าเจ้าทั้งหลาย ซึ่งขับไล่​กษัตริย์​ทั้งสองของชาวอาโมไรต์ไปเสียให้พ้นหน้าเจ้า
​ไม่ใช่​ด้วยดาบหรื​อด​้วยธนูของเจ้า
\VS{13}เราได้ยกแผ่นดินซึ่งเจ้าไม่​ได้​เหนื่อยกายบนนั้น และยกเมืองซึ่งเจ้าทั้งหลายไม่ต้องสร้างให้​แก่​​เจ้​าและเจ้าทั้งหลายได้​เข​้าอยู่
​เจ้​าได้กินผลของสวนองุ่นและสวนมะกอกเทศซึ่งเจ้าไม่ต้องปลูก’
\VS{14}​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​บัดนี้​จงยำเกรงพระเยโฮวาห์และปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ด้วยความจริงใจและด้วยความจริง
จงทิ้งพระเหล่านั้นซึ่งบรรพบุรุษของท่านได้เคยปรนนิบั​ติ​​ที่​ฟากแม่น้ำข้างโน้น และในอียิปต์​เสีย​ และท่านทั้งหลายจงปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์
\VS{15}และถ้าท่านไม่เต็มใจที่จะปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์ ท่านทั้งหลายจงเลือกเสียในวันนี้ว่าท่านจะปรนนิบั​ติ​​ผู้ใด​
จะปรนนิบั​ติ​พระซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำข้างโน้​นที​่บรรพบุรุษของท่านได้เคยปรนนิบั​ติ​ หรือพระของคนอาโมไรต์ในแผ่นดินซึ่งท่านอาศัยอยู่
​แต่​ส่วนข้าพเจ้าและครอบครัวของข้าพเจ้า เราจะปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์”
\VS{16}ฝ่ายประชาชนทั้งหลายจึงตอบว่า “ขอพระเจ้าอย่ายอมให้ข้าพเจ้าทั้งหลายละทิ้งพระเยโฮวาห์ไปปรนนิบั​ติ​พระอื่นเลย
\VS{17}เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลาย ​พระองค์​นั้นทรงนำข้าพเจ้าทั้งหลายและบรรพบุรุษของข้าพเจ้าขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
และออกจากเรือนทาสนั้น และเป็นผู้ทรงกระทำหมายสำคัญยิ่งใหญ่ทั้งหลายท่ามกลางสายตาของพวกข้าพเจ้า และทรงคุ้มครองข้าพเจ้าทั้งหลายไว้ตลอดทางที่ข้าพเจ้าได้เดินไป
และท่ามกลางชนชาติทั้งหลายซึ่งพวกข้าพเจ้าผ่านไป
\VS{18}และพระเยโฮวาห์ทรงขับไล่​ชนชาติ​ทั้งหลายออกไปให้พ้นหน้าข้าพเจ้า คือคนอาโมไรต์​ผู้​ซึ่งอยู่ในแผ่นดินนั้น
เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์​ด้วย​ เพราะว่าพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลาย”
\VS{19}​แต่​โยชูวากล่าวแก่ประชาชนว่า “ท่านทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์​ไม่ได้​
ด้วยว่าพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าบริ​สุทธิ​์ ​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าหวงแหน ​พระองค์​จะไม่ทรงอภัยการละเมิดหรือความบาปของท่าน
\VS{20}ถ้าท่านทั้งหลายละทิ้งพระเยโฮวาห์ไปปรนนิบั​ติ​พระอื่น ​แล​้วพระองค์จะทรงหันกลับและกระทำอันตรายแก่​ท่าน​
และผลาญท่านเสีย ​หลังจากที่​​พระองค์​ทรงกระทำดีต่อท่านแล้ว”
\VS{21}และประชาชนกล่าวแก่โยชู​วาว​่า “​หามิได้​ ​แต่​ข้าพเจ้าทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์”
\VS{22}​แล​้วโยชูวากล่าวแก่ประชาชนว่า “ท่านทั้งหลายเป็นพยานปรักปรำตนเองว่า
ท่านได้เลือกพระเยโฮวาห์ เพื่อปรนนิบั​ติ​​พระองค์​​นะ​” และเขากล่าวว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นพยาน”
\VS{23}ท่านจึงกล่าวว่า “​เพราะฉะนั้น​ ​บัดนี้​จงทิ้งพระอื่นซึ่งอยู่ในหมู่พวกท่านนั้นเสีย
และโน้มจิตใจของท่านเข้าหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล”
\VS{24}และประชาชนกล่าวแก่โยชู​วาว​่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้า
และเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์”
\VS{25}ดังนั้นโยชู​วาก​็​ได้​กระทำพันธสัญญากับประชาชน และวางกฎเกณฑ์และกฎให้​แก่​เขาในวันนั้​นที​่เมืองเชเคม
\VS{26}และโยชู​วาก​็​จาร​ึกถ้อยคำเหล่านี้​ไว้​ในหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้า
และท่านได้เอาก้อนหินใหญ่ตั้งไว้​ที่​​ใต้​ต้นโอ๊กที่ในสถานบริ​สุทธิ​์​แห่​งพระเยโฮวาห์
\VS{27}และโยชูวากล่าวแก่ประชาชนทั้งปวงว่า “​ดู​​เถิด​ ศิ​ลาก​้อนนี้จะเป็นพยานปรักปรำเรา
เพราะศิ​ลาน​ี้​ได้​ยินพระวจนะทั้งสิ้นแห่งพระเยโฮวาห์ซึ่งตรัสแก่​เรา​ จึงจะเป็นพยานปรักปรำท่าน ​เกล​ือกว่าท่านจะปฏิเสธพระเจ้าของท่าน”
\VS{28}​แล​้วโยชู​วาก​็ปล่อยให้ประชาชนกลับไปยังที่มรดกของตนทุกคน
\par }{\SH ความตายและการฝังศพของโยชูวา
\par }{\PP \VS{29}​อยู่​มาภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​โยชู​วาบ​ุตรชายนูนผู้​รับใช้​ของพระเยโฮวาห์​ก็​​สิ้นชีวิต​
​มีอายุ​​หน​ึ่งร้อยสิบปี
\VS{30}และเขาก็ฝังท่านไว้ในที่​ดิ​นมรดกของท่านที่เมืองทิมนาทเสราห์ ซึ่งอยู่ในแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิม
ทิศเหนือของยอดเขากาอัช
\VS{31}คนอิสราเอลได้​ปรนนิบัติ​พระเยโฮวาห์ตลอดสมัยของโยชูวา และตลอดสมัยของพวกผู้​ใหญ่​​ผู้มีอายุ​ยืนนานกว่าโยชูวา
​ผู้​ซึ่งได้ทราบถึงบรรดาพระราชกิจซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงกระทำเพื่​ออ​ิสราเอล
\VS{32}กระดูกของโยเซฟซึ่งชนอิสราเอลนำมาจากอียิปต์​นั้น​ เขาฝังไว้​ที่​เมืองเชเคม
ในส่วนที่​ดิ​นซึ่งยาโคบซื้อไว้จากลูกหลานของฮาโมร์​บิ​ดาของเชเคมเป็นเงินหนึ่งร้อยแผ่น ​ที่​​นี้​ตกเป็นมรดกของลูกหลานโยเซฟ
\VS{33}และเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายของอาโรนก็​สิ้นชีวิต​ และเขาฝังศพท่านไว้ในเนินเขาซึ่งเป็นของฟีเนหั​สบ​ุตรชายของท่าน
ซึ่งได้มอบไว้​ให้​เขาในแดนเทือกเขาเอฟราอิม
\par }