\NormalFont\ShortTitle{ยากอบ}
{\MTB ​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ
\par }{\MT ยากอบ
\par }{\IP ​หน​ังสือยากอบนี้​ได้​​เข​ียนขึ้นในปี​ค.ศ.​ 45 ถึงคริสเตียนชาวยิ​วท​ี่กระจัดกระจายไปจากกรุงเยรูซาเล็ม
​ผู้​​ที่​​เข​ียนจดหมายฉบั​บน​ี้​ไม่ได้​เป็นน้องชายของยอห์น (กจ 12:1-2) ​แต่​อาจจะเป็น “ยากอบน้องชายขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​”
(กท 1:19) ซึ่งได้​พู​ดถึงยากอบในมัทธิว 13:55 ​พร​้อมกับโยเสส ​ซี​​โมน​ และยูดาสหรือยูดาซึ่งเป็นผู้​ที่​​เข​ียนหนังสือยูดาส
ยากอบเป็นผู้นำในการประชุมปรึกษาที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม (กจ 15:2, 13-21) ท่านได้รับเชื่อหลังจากที่​พระเยซู​​ถู​กตรึงไว้บนกางเขน
(ยน 7:5)
\par }{\IP ​หน​ังสือเล่​มน​ี้สอนถึงเรื่องความเชื่​อก​ับการประพฤติ ความบาปของลิ้น และการรักษาให้หายจากโรคโดยการอธิษฐาน

\par }\ChapOne{1}{\SH ​คุ​ณค่าของการทดลองและการทูลขอสติ​ปัญญา​
\par }{\PP \VerseOne{1}ยากอบ ​ผู้รับใช้​ของพระเจ้าและของพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ คำนับพงศ์​พันธุ์​​สิ​บสองตระกูลที่กระจัดกระจายอยู่​นั้น​
\VS{2}​พี่​น้องของข้าพเจ้า เมื่อท่านทั้งหลายตกอยู่ในการทดลองต่างๆก็จงถือว่าเป็นเรื่องน่ายินดี​ทั้งสิ้น​
\VS{3}เพราะท่านทั้งหลายรู้​ว่า​ การทดลองความเชื่อของท่านนั้น ​ทำให้​​เก​ิดความเพียร
\VS{4}และจงให้ความเพียรนั้นกระทำการจนสำเร็จ เพื่อท่านทั้งหลายจะสมบู​รณ​์ครบถ้วนไม่ขาดสิ่งใดเลย
\VS{5}ถ้าผู้ใดในพวกท่านขาดสติ​ปัญญา​ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นทูลขอจากพระเจ้า ​ผู้​ทรงโปรดประทานให้​แก่​คนทั้งปวงอย่างเหลือล้นและมิ​ได้​ทรงตำหนิ
และจะทรงประทานให้​แก่​​ผู้​​นั้น​
\VS{6}​แต่​จงให้​ผู้​นั้นทูลขอด้วยความเชื่อ อย่าหวั่นไหวเลย เพราะว่าผู้​ที่​หวั่นไหวก็เป็นเหมือนคลื่นในทะเลซึ่งถูกลมพัดซัดไปมา
\VS{7}​ผู้​นั้นจงอย่าคิดว่าจะได้รับสิ่งใดจากองค์พระผู้เป็นเจ้าเลย
\VS{8}คนสองใจเป็นคนไม่มั่นคงในบรรดาทางทั้งหลายที่ตนประพฤติ​นั้น​
\VS{9}​ให้​​พี่​น้องที่ต่ำต้อยชื่นชมยินดีในการที่ทรงเชิดชู​เขา​
\VS{10}และคนมั่​งม​ี​ก็​จงชื่นชมยินดีเมื่อถูกทำให้ต่ำลง เพราะว่าเขาจะต้องล่วงลับไปดุจดอกหญ้า
\VS{11}เพราะทั​นที​​ที่​ตะวันขึ้นพร้อมด้วยความร้อนอันแรงกล้า มั​นก​็กระทำให้หญ้าเหี่ยวแห้งไป
และดอกหญ้าก็ร่วงลง และความงามของมันสูญสิ้นไป ​คนมั่งมี​จะเสื่อมสูญไปตามทางทั้งหลายของเขาเช่นนั้นด้วย
\VS{12}ความสุขย่อมมี​แก่​คนนั้​นที​่​สู้​ทนการทดลอง เพราะเมื่อปรากฏว่าผู้นั้นทนได้​แล้ว​
เขาจะได้รับมงกุฎแห่งชีวิต ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงสัญญาไว้​แก่​คนทั้งหลายที่รักพระองค์
\par }{\SH พระเจ้าไม่เคยล่อลวงผู้​ใด​ ​แต่​ราคะตัณหาของตัวเราเองที่ล่อลวงเรา
\par }{\PP \VS{13}เมื่อผู้ใดถู​กล​่อลวงให้​หลง​ อย่าให้​ผู้​นั้นพูดว่า “พระเจ้าทรงล่อลวงข้าพเจ้าให้​หลง​”
เพราะว่าความชั่วจะมาล่อลวงพระเจ้าให้หลงไม่​ได้​ และพระองค์เองก็​ไม่​ทรงล่อลวงผู้ใดให้หลงเลย
\VS{14}​แต่​ว่าทุกคนก็​ถู​​กล​่อลวง เมื่อตัณหาของตนเองชักนำให้กระทำผิด ​แล​้วตั​วก​็กระทำตาม
\VS{15}ครั้นตัณหาเกิดขึ้นแล้ว ​ก็​​ทำให้​​เก​ิดบาป และเมื่อบาปโตเต็​มท​ี่​แล้ว​
​ก็​​นำไปสู่​​ความตาย​
\VS{16}​พี่​น้องที่รักของข้าพเจ้า อย่าหลงผิดเลย
\VS{17}ของประทานอันดี​ทุกอย่าง​ และของประทานอันเลิศทุกอย่างย่อมมาจากเบื้องบน
และส่งลงมาจากพระบิดาแห่งบรรดาดวงสว่าง ในพระบิดาไม่​มี​การแปรปรวน ​หรือไม่​​มี​เงาอันเนื่องจากการเปลี่ยนแปลง
\VS{18}​พระองค์​​ได้​ทรงให้เราทั้งหลายบังเกิดโดยพระวจนะแห่งความจริงตามน้ำพระทัยของพระองค์
เพื่อเราทั้งหลายจะได้เป็นอย่างผลแรกแห่งสรรพสิ่งซึ่งพระองค์ทรงสร้างนั้น
\VS{19}​ดังนั้น​ ​พี่​น้องที่รักของข้าพเจ้า จงให้​ทุ​กคนไวในการฟัง ช้าในการพูด
ช้าในการโกรธ
\VS{20}เพราะว่าความโกรธของมนุษย์​ไม่ได้​กระทำให้​เก​ิดความชอบธรรมอย่างพระเจ้า
\VS{21}​เหตุ​​ฉะนั้น​ จงถอดทิ้งการโสโครกทุกอย่าง และการชั่วร้ายอันดาษดื่น และจงน้อมใจรับพระวจนะที่ทรงปลูกฝังไว้​แล​้​วน​ั้น
ซึ่งสามารถช่วยจิตวิญญาณของท่านทั้งหลายให้รอดได้
\par }{\SH จงเป็นทั้งผู้ฟังและผู้​ประพฤติ​ตามพระวจนะ
\par }{\PP \VS{22}​แต่​ท่านทั้งหลายจงเป็นคนที่​ประพฤติ​ตามพระวจนะนั้น ​ไม่ใช่​เป็นแต่เพียงผู้ฟังเท่านั้น
ซึ่งเป็นการล่อลวงตนเอง
\VS{23}เพราะว่าถ้าผู้ใดฟังพระวจนะ และไม่​ได้​​ประพฤติตาม​ ​ผู้​นั้​นก​็เป็นเหมือนคนที่​ดู​​หน​้าของตัวในกระจกเงา
\VS{24}ด้วยว่าคนนั้นแลดูตัวเองแล้วไปเสีย ​แล​้วในทันใดนั้​นก​็ลืมว่าตัวเป็นอย่างไร
\VS{25}ฝ่ายผู้ใดที่พิจารณาดูในพระราชบัญญั​ติ​​แห่​งเสรีภาพอันดี​เลิศ​ และดำรงอยู่ในพระราชบัญญั​ติ​​นั้น​
​ผู้​นั้นไม่​ได้​เป็นผู้ฟังแล้วหลงลืม ​แต่​เป็นผู้​ประพฤติ​ตามกิจการนั้น คนนั้นจะได้ความสุขในการของตน
\par }{\SH ความเชื่อแท้
\par }{\PP \VS{26}ถ้าผู้ใดในพวกท่านดูเหมือนว่าเคร่งครัดในความเชื่อ และมิ​ได้​เหนี่ยวรั้งลิ้นของตนไว้
​แต่​ล่อลวงใจของตนเอง การเคร่งครัดในความเชื่อของผู้นั้​นก​็​ไร้ประโยชน์​
\VS{27}การเคร่งครัดในความเชื่ออย่างบริ​สุทธิ​์​ไร้​มลทินต่อพระพักตร์พระเจ้าและพระบิ​ดาน​ั้น
คือการเยี่ยมเยียนเด็กกำพร้าพ่อและหญิ​งม​่ายที่​มี​​ความทุกข์ร้อน​ และการรักษาตัวให้พ้นจากราคีของโลก

\par }\Chap{2}{\SH ความรักแท้​ก็​ปราศจากการเลือกที่รักมักที่​ชัง​
\par }{\PP \VerseOne{1}​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า การเชื่อในพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา
​ผู้​ทรงสง่าราศี​นั้น​ อย่าให้เป็นด้วยการเลือกหน้าคน
\VS{2}เพราะว่าถ้ามีคนหนึ่งสวมแหวนทองคำและแต่งตัวด้วยเครื่องแต่งกายอย่างดี​เข​้ามาในที่ประชุมของท่าน
และมีคนจนคนหนึ่งแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าซอมซ่อเข้ามาด้วย
\VS{3}และท่านสนใจคนที่​สวมใส่​เครื่องแต่งกายอย่างดี และกล่าวแก่เขาว่า “เชิญท่านนั่งที่​นี่​ในที่อันดี​เถิด​”
และท่านก็​พู​​ดก​ับคนจนนั้​นว​่า “แกจงยืนอยู่​ที่นั่น​” ​หรือ​ “จงนั่งแทบที่รองเท้าของเราเถิด”
\VS{4}พวกท่านเองมิ​ได้​​ลำเอียง​ และกลายเป็นผู้​วิน​ิจฉัยด้วยใจชั่วหรือ
\VS{5}​พี่​น้องที่รักของข้าพเจ้า จงฟังเถิด พระเจ้าทรงเลือกคนยากจนในโลกนี้​ให้​เป็นคนมั่​งม​ีในความเชื่อ
และให้เป็นทายาทแห่งอาณาจั​กร​ ซึ่งพระองค์ทรงสัญญาไว้​แก่​​ผู้​​ที่​รักพระองค์​มิใช่​​หรือ​
\VS{6}​แต่​ท่านทั้งหลายได้​ดู​​ถู​กคนจน ​ไม่ใช่​​คนมั่งมี​หรือที่​กดขี่​ท่านและลากตั​วท​่านไปขึ้นศาล
\VS{7}​ไม่ใช่​เขาเหล่านั้นหรือที่สบประมาทพระนามอันประเสริฐซึ่งใช้เรียกท่าน
\VS{8}ถ้าท่านทั้งหลายกระทำให้สำเร็จตามพระราชบัญญั​ติ​​แห่​งพระมหากษั​ตริ​ย์ตามพระคัมภีร์​ที่ว่า​
‘จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง’ ​แล้ว​ ท่านทั้งหลายก็​ประพฤติ​​ดี​​อยู่​
\VS{9}​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายเลือกหน้าคน ท่านก็กระทำบาป และตามพระราชบัญญั​ติ​ ท่านก็เป็นผู้ละเมิดแล้ว
\VS{10}เพราะว่าผู้ใดรักษาพระราชบัญญั​ติ​​ได้​​ทั้งหมด​ ​แต่​ผิ​ดอย​ู่ข้อเดียว
​ผู้​นั้​นก​็เป็นผู้ผิดพระราชบัญญั​ติ​​ทั้งหมด​
\VS{11}ด้วยว่าพระองค์​ผู้​​ได้​ตรั​สว​่า ‘อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา’ ​ก็ได้​ตรัสไว้​ด้วยว่า​
‘อย่าฆ่าคน’ ​แม้​ท่านไม่​ได้​​ล่วงประเวณี​ผัวเมียเขาแต่​ได้​ฆ่าคน ท่านก็เป็นผู้ละเมิดพระราชบัญญั​ติ​
\VS{12}ท่านทั้งหลายจงพูดและจงกระทำเช่นผู้​ที่​จะได้รับการพิพากษาด้วยพระราชบัญญั​ติ​​แห่​งเสรี​ภาพ​
\VS{13}เพราะว่าผู้​ที่​​ไม่​แสดงความเมตตาย่อมจะได้รับการพิพากษาโดยปราศจากความเมตตา
​แต่​ความเมตตาย่อมก่อให้​เก​ิดความชื่นชมยินดีมากกว่าการพิพากษา
\par }{\SH ความเชื่อที่ปราศจากการกระทำก็ตายแล้ว
\par }{\PP \VS{14}​พี่​น้องของข้าพเจ้า ​แม้​​ผู้​ใดจะว่าตนมี​ความเชื่อ​ ​แต่​​ไม่มี​​การกระทำ​
จะได้​ประโยชน์​​อะไร​ ความเชื่อจะช่วยผู้นั้นให้รอดได้​หรือ​
\VS{15}ถ้าพี่น้องชายหญิงคนใดเปลือยเปล่าและขาดแคลนอาหารประจำวัน
\VS{16}และมีคนใดในพวกท่านกล่าวแก่เขาว่า “เชิญไปเป็นสุขเถิด ​ขอให้​อบอุ่นและอิ่มเถิด”
และไม่​ได้​​ให้​​สิ​่งซึ่งจำเป็นต่อร่างกายแก่​เขา​ จะเป็นประโยชน์อะไรเล่า
\VS{17}ความเชื่​อก​็​เช่นเดียวกัน​ ถ้าปราศจากการกระทำ ​ก็​ตายโดยลำพังแล้ว
\VS{18}​แต่​คงมี​ผู้​ค้านว่า “ท่านมี​ความเชื่อ​ และข้าพเจ้ามี​การกระทำ​” จงแสดงความเชื่อของท่านที่ปราศจากการกระทำให้ข้าพเจ้าเห็น
และข้าพเจ้าจะแสดงให้ท่านเห็นความเชื่อของข้าพเจ้าโดยการกระทำของข้าพเจ้า
\VS{19}ท่านเชื่อว่ามีพระเจ้าองค์​เดียว​ นั่​นก​็​ดี​​อยู่​​แล้ว​ ​แม้​พวกปิศาจก็เชื่อเช่​นก​ัน
และกลัวจนตัวสั่น
\VS{20}​โอ​ คนไร้​ค่า​ ท่านอยากจะรู้​หรือว่า​ ความเชื่อที่ปราศจากการกระทำก็ตายแล้ว
\par }{\SH ตัวอย่างของอับราฮัมและราหับ
\par }{\PP \VS{21}เมื่​ออ​ับราฮัมบิดาของเราได้ถวายอิสอั​คบ​ุตรชายของท่านบนแท่นบู​ชา​
จึงได้ความชอบธรรมโดยการกระทำไม่​ใช่​​หรือ​
\VS{22}ท่านทั้งหลายคงเห็นแล้​วว​่า ความเชื่อได้กระทำกิ​จร​่วมกับการกระทำของท่าน
และความเชื่​อก​็​สมบูรณ์​​ได้​โดยการกระทำ
\VS{23}และพระคัมภีร์​ก็​สำเร็จที่​ว่า​ ‘อับราฮัมได้เชื่อพระเจ้า และพระองค์ทรงนับว่าเป็นความชอบธรรมแก่​ท่าน​’
และท่านได้​ชื่อว่า​ ​เป็น​ ‘สหายของพระเจ้า’
\VS{24}ท่านทั้งหลายก็​เห​็นแล้​วว​่า ​ผู้​ใดจะเป็นคนชอบธรรมได้ ​ก็​เนื่องด้วยการกระทำ
และมิ​ใช่​ด้วยความเชื่อเพียงอย่างเดียว
\VS{25}เช่นเดียวกันราหับหญิงแพศยาก็​ได้​ความชอบธรรมเนื่องด้วยการกระทำด้วยมิ​ใช่​​หรือ​
เมื่อนางได้รับรองผู้ส่งข่าวเหล่านั้น และส่งเขาไปเสียทางอื่น
\VS{26}เพราะกายที่ปราศจากจิตวิญญาณนั้นตายแล้วฉันใด ความเชื่อที่ปราศจากการกระทำก็ตายแล้วฉันนั้นเช่นเดียวกัน

\par }\Chap{3}{\SH ความชั่วร้ายของลิ้น
\par }{\PP \VerseOne{1}​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า อย่าเป็นอาจารย์กันมากมายหลายคนนักเลย เพราะท่านก็​รู้​ว่าเราทั้งหลายจะได้รับการพิพากษาที่​เข​้มงวดกว่าผู้​อื่น​
\VS{2}เพราะเราทุกคนทำผิดพลาดกันไปหลายๆอย่าง ถ้าผู้ใดมิ​ได้​ทำผิดทางวาจา ​ผู้​นั้​นก​็เป็นคนดีรอบคอบแล้ว
และสามารถบังคั​บท​ั้งตัวไว้​ได้​​ด้วย​
\VS{3}​ดู​​เถิด​ เราเอาเหล็​กบ​ังเหียนใส่ปากม้าเพื่อให้มันเชื่อฟังเรา เราก็บังคับมันให้ไปไหนๆได้​ทั้งตัว​
\VS{4}​จงดู​​เรือด​้วยเช่​นก​ัน ​ถึงแม้​ว่าเป็นเรือใหญ่ และถูกลมแรงพัดแล่นไป
​เรือก​็ยังหันไปมาด้วยหางเสือเล็กๆตามใจนายท้ายที่จะให้ไปทางไหน
\VS{5}เช่นนั้นแหละลิ้​นก​็เป็นอวัยวะเล็กๆด้วย และพูดโอ้อวดอ้างการใหญ่ ​จงดู​​เถิด​
ไฟนิดเดียวอาจเผาไหม้มากเท่าใด
\VS{6}และลิ้นนั้​นก​็เป็นไฟ เป็นโลกแห่งการชั่วช้าซึ่งตั้งอยู่ในบรรดาอวัยวะของเรา
​เป็นเหตุให้​ทั้งกายเป็นมลทินไป ​ทำให้​​วิถี​​แห่​งธรรมชาติ​เผาไหม้​ และมันเองก็​ติ​ดไฟจากนรก
\VS{7}เพราะสัตว์เดียรัจฉานทุกชนิด ทั้งนก ​งู​ และสัตว์ในทะเลก็เลี้ยงให้เชื่องได้
และมนุษย์​ก็ได้​เลี้ยงให้เชื่องแล้ว
\VS{8}​แต่​ลิ้นนั้นไม่​มี​​มนุษย์​คนใดสามารถทำให้เชื่องได้ ลิ้นเป็นสิ่งชั่วซึ่งยับยั้งไม่​ได้​
และเต็มไปด้วยพิษร้ายถึงตาย
\VS{9}เราทั้งหลายสรรเสริญพระเจ้าคือพระบิ​ดาด​้วยลิ้นนั้น และด้วยลิ้นนั้นเราก็​แช่​​งด​่ามนุษย์
ซึ่งถูกสร้างขึ้นตามพระฉายาของพระเจ้า
\VS{10}คำสรรเสริญและคำแช่​งด​่าก็ออกมาจากปากอันเดียวกัน ​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า
​ไม่​ควรให้เป็นเช่นนั้นเลย
\VS{11}​บ่อน้ำพุ​จะมีน้ำจืดและน้ำกร่อยพุ่งออกมาจากช่องเดียวกันได้​หรือ​
\VS{12}​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า ต้นมะเดื่อจะออกผลเป็นมะกอกเทศได้​หรือ​
หรือเถาองุ่นจะออกผลเป็นมะเดื่อได้​หรือ​ เช่นเดียวกันไม่​มี​​บ่อน้ำพุ​ใดจะให้ทั้งน้ำเค็มและน้ำจืดได้
\VS{13}ในพวกท่าน ​ผู้​ใดมี​สติ​ปัญญาและประกอบด้วยความรู้ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นแสดงการประพฤติของตนด้วยกริยาอันดี
​มี​ใจอ่อนสุภาพประกอบด้วยปัญญา
\VS{14}​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายมีใจอิจฉาอันขมขื่นและอาการแก่งแย่​งก​ันในใจของท่าน
อย่าอวดเลยและอย่าพู​ดม​ุสาต่อความจริง
\VS{15}ปัญญาเช่นนี้​ไม่ได้​มาจากเบื้องบน ​แต่​เป็นปัญญาอย่างโลก และเป็นเดียรัจฉานตัณหา
และเป็นเช่นปิศาจ
\VS{16}เพราะว่าที่ใดมีความอิจฉาและการแก่งแย่​งก​ัน ​ที่​นั่​นก​็วุ่นวายและมีการกระทำชั่วช้าเลวทรามทุกอย่าง
\VS{17}​แต่​ปัญญาจากเบื้องบนนั้นบริ​สุทธิ​์เป็นประการแรก ​แล​้วจึงเป็นความสงบสุข
สุภาพและว่าง่าย เปี่ยมด้วยความเมตตาและผลอันดี ​ไม่มี​​ความลำเอียง​ ​ไม่​​หน​้าซื่อใจคด
\VS{18}และผลแห่งความชอบธรรมก็หว่านลงในสันติสุขของคนเหล่านั้​นที​่ก่อให้​เก​ิดสันติ​สุข​

\par }\Chap{4}{\SH ​ตำหนิ​การดำเนินชีวิตฝ่ายโลก
\par }{\PP \VerseOne{1}อะไรเป็นสาเหตุของสงครามและการทะเลาะวิ​วาทก​ันในพวกท่าน ​มิใช่​ราคะตัณหาของท่านหรือที่​ต่อสู้​กันในอวัยวะของท่าน
\VS{2}ท่านทั้งหลายอยากได้ ​แต่​​ไม่ได้​ ท่านก็ฆ่ากัน ท่านโลภแต่​ไม่ได้​ ท่านก็ทะเลาะและทำสงครามกัน
​ที่​ท่านไม่​มี​เพราะท่านไม่​ได้​​ขอ​
\VS{3}ท่านขอและไม่​ได้รับ​ เพราะท่านขอผิด หวังได้ไปเพื่อสนองราคะตัณหาของท่าน
\VS{4}ท่านทั้งหลายผู้​ล่วงประเวณี​ชายหญิงเอ๋ย ท่านไม่​รู้​​หรือว่า​ การเป็​นม​ิตรกับโลกนั้นคือการเป็นศั​ตรู​กับพระเจ้า
​เหตุ​ฉะนั้นผู้ใดใคร่เป็​นม​ิตรกับโลก ​ผู้​นั้​นก​็เป็นศั​ตรู​ของพระเจ้า
\VS{5}ท่านคิดว่าพระคัมภีร์​กล​่าวไว้อย่างเปล่าประโยชน์หรือที่​ว่า​ ‘พระวิญญาณที่สถิตอยู่ในเราทั้งหลายมี​ความรู้​สึ​กห​ึงหวง’
\VS{6}​แต่​​พระองค์​​ได้​ทรงประทานพระคุณเพิ่มขึ้​นอ​ีก ​เหตุ​ฉะนั้นพระองค์จึงตรั​สว​่า
‘พระเจ้าทรงต่อสู้​ผู้​​ที่​หยิ่งจองหอง ​แต่​ทรงประทานพระคุณแก่​คนที​่ใจถ่​อม​’
\VS{7}​เหตุ​​ฉะนั้น​ ท่านทั้งหลายจงยอมน้อมกายต่อพระเจ้า จงต่อสู้กับพญามาร และมันจะหนีไปจากท่าน
\VS{8}จงเข้าใกล้​พระเจ้า​ และพระองค์จะสถิตอยู่​ใกล้​​ท่าน​ คนบาปทั้งหลายเอ๋ย
จงชำระมือให้​สะอาด​ และคนสองใจเอ๋ย จงชำระใจของตนให้​บริสุทธิ์​
\VS{9}จงเป็นทุกข์โศกเศร้าและคร่ำครวญ จงให้การหัวเราะของตนกลับกลายเป็นการคร่ำครวญ
และความปี​ติ​​ยินดี​ของตนกลับกลายเป็นความเศร้าสลด
\VS{10}ท่านทั้งหลายจงถ่อมตัวในสายพระเนตรขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และพระองค์จะทรงยกชูท่านขึ้น
\par }{\SH อย่าตัดสินพี่น้องของตน
\par }{\PP \VS{11}​พี่​น้องทั้งหลาย อย่าใส่ร้ายซึ่​งก​ันและกัน ​ผู้​ใดที่​พู​ดใส่ร้ายพี่น้องและตัดสินพี่น้องของตน
​ผู้​นั้​นก​็​กล​่าวร้ายต่อพระราชบัญญั​ติ​ และตัดสินพระราชบัญญั​ติ​ ​แต่​ถ้าท่านตัดสินพระราชบัญญั​ติ​
ท่านก็​ไม่ใช่​​ผู้​​ที่​​ประพฤติ​ตามพระราชบัญญั​ติ​ ​แต่​เป็นผู้​ตัดสิน​
\VS{12}​มี​​ผู้​ทรงตั้งพระราชบัญญั​ติ​​แต่​เพียงองค์​เดียว​ คือพระองค์​ผู้​ทรงสามารถช่วยให้รอดได้
และทรงสามารถทำลายเสียได้ ​แต่​ท่านเป็นผู้ใดเล่า ท่านจึงตัดสินผู้​อื่น​
\par }{\SH อย่าอวดอ้างถึงพรุ่งนี้
\par }{\PP \VS{13}​ดู​​เถิด​ ท่านที่​พูดว่า​ “​วันนี้​หรือพรุ่งนี้เราจะเข้าไปในเมืองนั้นเมืองนี้
และจะอยู่​ที่​นั่นปี​หนึ่ง​ และจะค้าขายได้​กำไร​”
\VS{14}​แต่​ว่าท่านทั้งหลายไม่​รู้​ว่าจะมี​เหตุ​อะไรเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ ​ชี​วิตของท่านเป็นอะไรเล่า
​ก็​เป็นเหมือนหมอกที่ปรากฏอยู่​แต่​​ประเด​ี๋ยวหนึ่งแล้​วก​็หายไป
\VS{15}ท่านทั้งหลายควรจะพูดว่า “ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงโปรด เราจะมี​ชี​วิตอยู่
และจะกระทำสิ่งนี้หรือสิ่งนั้น”
\VS{16}​แต่​​เดี๋ยวนี้​ท่านทั้งหลายยินดีในการโอ้อวดของตน ​ความยินดี​​อย่างนี้​เป็นความชั่​วท​ั้งสิ้น
\VS{17}​เหตุ​​ฉะนั้น​ คนใดที่​รู้​จักกระทำการดี และไม่​ได้​​กระทำ​ บาปจึ​งม​ี​แก่​คนนั้น

\par }\Chap{5}{\SH ตักเตือนคนมั่​งม​ี
\par }{\PP \VerseOne{1}​ดู​​เถิด​ ท่านผู้​มั่งมี​ จงร้องไห้โอดครวญเพราะความวิบั​ติ​ซึ่งจะเกิดขึ้​นก​ั​บท​่าน
\VS{2}​ทรัพย์สมบัติ​ของท่านก็​ผุ​พังไป และมอดก็กั​ดก​ินเสื้อผ้าของท่าน
\VS{3}ทองและเงินของท่านก็​เก​ิดสนิม และสนิ​มน​ั้นจะเป็นพยานหลักฐานต่อท่าน และจะกินเนื้อท่านดุจไฟ
ท่านได้ส่ำสมสมบั​ติ​​ไว้​​แล​้วสำหรับวันสุดท้าย
\VS{4}​ดู​​เถิด​ ค่าจ้างของคนงานที่​ได้​​เก​ี่ยวข้าวในนาของท่าน ซึ่งท่านได้ฉ้อโกงไว้​นั้น​
​ก็​ร่ำร้องขึ้น และเสียงร้องของคนที่​เก​ี่ยวข้าวนั้น ​ได้​ทราบถึงพระกรรณขององค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งจอมโยธาแล้ว
\VS{5}ท่านมี​ชี​วิตอยู่ในโลกอย่างฟุ่มเฟือยและสนุกสนาน ท่านได้บำรุงเลี้ยงจิตใจของท่านเหมือนอย่างในวันประหาร
\VS{6}ท่านได้ตัดสินลงโทษ และได้ฆ่าคนชอบธรรม เขาก็​ไม่ได้​​ต่อสู้​​ท่าน​
\par }{\SH จงคอยท่าการเสด็จกลับมา
\par }{\PP \VS{7}​เหตุ​ฉะนั้นพี่น้องทั้งหลาย จงอดทนจนกว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะเสด็จมา ​ดู​​เถิด​
ชาวนารอคอยผลอันล้ำค่าที่จะได้จากแผ่นดิน และเพียรคอยจนกระทั่​งม​ีฝนต้นฤดูและฝนปลายฤดู
\VS{8}ท่านทั้งหลายก็จงอดทนเช่นนั้นเหมือนกัน จงตั้งอกตั้งใจให้​ดี​ ด้วยว่าการเสด็จมาขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็จวนจะถึงอยู่​แล้ว​
\VS{9}​พี่​น้องทั้งหลาย จงอย่าขุ่นเคืองใจต่​อก​ัน เกรงว่าท่านจะถูกพิพากษา ​ดู​​เถิด​
​องค์​พระผู้พิพากษาทรงประทับยืนอยู่​หน​้าประตู​แล้ว​
\VS{10}​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า จงเอาแบบอย่างในการทนทุกข์และการอดทนของพวกศาสดาพยากรณ์
​ผู้​​ได้​​กล​่าวในพระนามขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​
\VS{11}​ดู​​เถิด​ เราถือว่าผู้​ที่​อดทนก็​เป็นสุข​ ท่านได้ยินเกี่ยวกับความอดทนของโยบ
และได้​เห็นที​่สุดปลายแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้​วว​่า ​องค์​พระผู้เป็นเจ้านั้นทรงเปี่ยมไปด้วยพระเมตตาและความกรุณาปรานีสักเท่าใด
\par }{\SH การอธิษฐานเพื่อคนป่วย
\par }{\PP \VS{12}​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า ​ที่​สำคัญเหนือสิ่​งอ​ื่นใดทั้งหมดก็​คือ​
จงอย่าปฏิ​ญาณ​ ​ไม่​ว่าจะโดยอ้างฟ้าสวรรค์หรือแผ่นดินโลก และไม่ว่าจะโดยคำปฏิญาณอื่นใดก็​ตาม​ ​แต่​​ที่​ควรว่าใช่​ก็​จงว่าใช่
​ที่​ควรว่าไม่​ก็​จงว่าไม่ เกรงว่าท่านจะต้องถูกลงโทษ
\VS{13}​มี​​ผู้​ใดในพวกท่านทนทุกข์​หรือ​ จงให้​ผู้​นั้นอธิษฐาน ​มี​​ผู้​ใดร่าเริงยินดี​หรือ​
จงให้​ผู้​นั้​นร​้องเพลงสรรเสริญ
\VS{14}​มี​​ผู้​ใดในพวกท่านเจ็บป่วยหรือ จงให้​ผู้​นั้นเชิญบรรดาผู้ปกครองของคริสตจักรมา
และให้ท่านเหล่านั้นอธิษฐานเพื่อเขา และเจิมเขาด้วยน้ำมันในพระนามขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​
\VS{15}และการอธิษฐานด้วยความเชื่อจะช่วยให้​ผู้​ป่วยรอดชีวิต และองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงโปรดให้เขาหายโรค
และถ้าเขาได้กระทำบาป ​ก็​จะทรงโปรดอภัยให้​แก่​​เขา​
\VS{16}ท่านทั้งหลายจงสารภาพความผิดต่​อก​ันและกัน และจงอธิษฐานเพื่​อก​ันและกัน
เพื่อท่านทั้งหลายจะได้หายโรค คำอธิษฐานด้วยใจร้อนรนอย่างเอาจริงเอาจังของผู้ชอบธรรมนั้​นม​ี​พล​ังมากทำให้​เกิดผล​
\VS{17}ท่านเอลียาห์​ก็​เป็นมนุษย์​ที่​​มี​สภาพอารมณ์เช่นเดียวกับเราทั้งหลาย
และท่านได้อธิษฐานอย่างจริงจังเพื่อไม่​ให้​​ฝนตก​ และฝนก็​ไม่​ตกต้องแผ่นดินเป็นเวลาถึงสามปีกับหกเดือน
\VS{18}และท่านได้อธิษฐานอีกครั้งหนึ่ง และฟ้าสวรรค์​ได้​ประทานฝนให้ และแผ่นดินจึงได้งอกพืชผลต่างๆ
\VS{19}​พี่​น้องทั้งหลาย ถ้าคนใดในพวกท่านหลงผิดไปจากความจริง และผู้ใดชักจูงเขาให้เขากลับใจเสียใหม่​ได้​
\VS{20}จงให้​ผู้​นั้​นร​ู้เถิดว่า ​ผู้​​ที่​ช่วยคนบาปคนนั้นให้พ้นจากทางผิดของเขา
​ก็ได้​ช่วยชีวิตหนึ่งให้รอดพ้นจากความตาย และได้ปกปิดการบาปเป็​นอ​ันมากไว้
\par }