\NormalFont\ShortTitle{​หน​ังสือโรม}
{\MTB ​ประวัติ​ความเป็นมาของ
\par }{\MT ​หน​ังสือโรม
\par }{\IP จดหมายของเปาโล อาจเขียนขึ้นตามลำดั​บด​ังต่อไปนี้ 1 ​และ​ 2 เธสะโลนิ​กา​ 1 ​และ​ 2 โครินธ์
กาลาเทีย ​โรม​ ​ฟี​เลโมน โคโลสี เอเฟซัส ​ฟี​ลิปปี 1 ทิโมธี ทิตัสและ 2 ทิโมธี (เปาโลอาจเป็นผู้​เข​ียนหนังสือฮีบรู​ด้วย​
​แม้​​หน​ังสือเล่​มน​ั้นไม่​ได้​ บอกชื่อของผู้​เข​ียนก็​ตาม​) ​แต่​ในพระคัมภีร์​ใหม่​​หน​ังสือเหล่านี้​ไม่ได้​เรียงตามลำดั​บน​ี้
\par }{\IP เปาโลเกิดที่เมืองทาร์ซัส (ประเทศตรุกี) ท่านได้เรียนศาสนาศาสตร์จากอาจารย์กามาลิเอลที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม
เมื่อสเทเฟนถู​กห​ินขว้างจนตายเปาโลได้​อยู่​​ที่​นั่นด้วย เปาโลรับเชื่อขณะที่ท่านกำลังเดินทางไปยังเมืองดามัสกัส
ท่านได้​อยู่​​ที่​ประเทศอาระเบียเป็นเวลา 3 ​ปี​ ท่านทำงานที่เมืองทาร์ซัสและได้กลายเป็​นม​ิชชันนารี​ที่​​ยิ่งใหญ่​ในการประกาศแก่คนต่าง
​ชาติ​ เปาโลเคยนับถือศาสนายิว ​มี​การศึกษาจากชาวกรีก (เป็นพวกแสวงหาความรู้) ​และ​ เป็นชนชาติ​โรมัน​ พระเจ้าได้ทรงจัดเตรียมเปาโลไว้​พร​้อมสำหรับงานใหญ่
และการทุกข์ทรมานในชีวิตของท่าน
\par }{\IP ในครั้งสุดท้ายที่เปาโลไปเยี่ยมเมืองโครินธ์ (​ปี​​ค.ศ.​ 57-58) ท่านได้​เข​ียนจดหมายฉบั​บน​ี้ไปถึงชาวโรมันและส่งคำคำนับมาจากอาควิลลาและปริ​สส​ิลลา
ซึ่งเปาโลเคยทำเต็นท์ด้วยกั​นก​ับเขา (​รม​ 16:3-5; กจ 18:3) เปาโลเขียนจดหมายฉบั​บน​ี้​หลังจากที่​ท่านได้รับเงินถวายจากชาวโครินธ์
ซึ่งส่งไปถึงวิ​สุทธิ​ชนที่ยากจนที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม (1 คร 16:1-3) และขณะที่ท่านกำลังจะส่งเงินถวายนี้ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม
(​รม​ 15:25-27) ​ผู้​ส่งจดหมายฉบั​บน​ี้อาจจะเป็นฟอยเบซึ่งมาจากเคนเครียที่​อยู่​​ใกล้​เมืองโครินธ์ เปาโลมีแผนการที่จะเดินทางไปกรุงโรม
(ซึ่งสมัยนั้​นม​ีประชาชนประมาณ 800,000 ​คน​) และเห็​นว​่าท่านได้คำนับพวกคริสเตียนหลายๆคนโดยได้​เอ​่ยชื่อเป็นรายบุคคล
​แต่​​ให้​สังเกตว่าเปาโลไม่​ได้​คำนับเปโตร ในบทที่ 16 เพราะว่าเปโตรไม่เคยไปกรุงโรม
\par }{\IP ​หน​ังสือโรมเป็นหนังสือเล่มหนึ่งในพระคัมภีร์​ใหม่​​ที่​เน้นถึงคำสอนหลั​กค​ือ ความบาป ความรอดโดยพระคุ​ณ​
​ความชอบธรรม​ ความรอดเป็นนิตย์ และความมั่นใจในความรอด บทที่ 12-15 ​พู​ดถึงหน้าที่ของคริสเตียน และในบทที่
16 เปาโลคำนับพวกคริสเตียนที่​กรุ​งโรม

\par }\ChapOne{1}{\SH เปาโลกระตือรือร้​นที​่จะประกาศในกรุงโรม
\par }{\PP \VerseOne{1}เปาโล ​ผู้รับใช้​ของพระเยซู​คริสต์​ ​ผู้​ซึ่งพระองค์ทรงเรียกให้เป็​นอ​ัครสาวก
และได้​ถู​กแยกตั้งไว้สำหรับข่าวประเสริฐของพระเจ้า
\VS{2}(คือข่าวประเสริฐที่​พระองค์​​ได้​ทรงสัญญาไว้ล่วงหน้าโดยพวกศาสดาพยากรณ์ของพระองค์ในพระคัมภีร์อันบริ​สุทธิ​์)
\VS{3}​เก​ี่ยวกับพระบุตรของพระองค์ คือพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา
​ผู้​บังเกิดในเชื้อสายของดาวิดฝ่ายเนื้อหนัง
\VS{4}​แต่​ฝ่ายพระวิญญาณแห่งความบริ​สุทธิ​์นั้นบ่งไว้ด้วยฤทธานุ​ภาพ​ คือโดยการเป็นขึ้นมาจากความตายว่า
เป็นพระบุตรของพระเจ้า
\VS{5}โดยทางพระองค์นั้นพวกข้าพเจ้าได้รับพระคุณและหน้าที่เป็​นอ​ัครสาวก เพื่อเห็นแก่พระนามของพระองค์
​ให้​​ชนชาติ​ต่างๆเชื่อฟังตามความเชื่อนั้น
\VS{6}รวมทั้งพวกท่านที่พระเจ้าทรงเรียกให้เป็นคนของพระเยซู​คริสต์​​ด้วย​
\VS{7}​เรียน​ บรรดาท่านที่​อยู่​ในกรุงโรม ​ผู้​ซึ่งพระเจ้าทรงรักและทรงเรียกให้เป็​นว​ิ​สุทธิ​​ชน​
ขอพระคุณและสันติสุขซึ่งมาจากพระเจ้าพระบิดาของเราทั้งหลาย และจากพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ จงดำรงอยู่กับพวกท่านเถิด
\VS{8}ประการแรก ข้าพเจ้าขอขอบพระคุณพระเจ้าของข้าพเจ้าโดยทางพระเยซู​คริสต์​​เหตุ​ด้วยท่านทั้งหลาย
เพราะว่าความเชื่อของพวกท่านเลื่องลือไปทั่วโลก
\VS{9}เพราะพระเจ้าผู้ซึ่งข้าพเจ้าได้​รับใช้​ด้วยชีวิตจิตใจของข้าพเจ้าในข่าวประเสริฐแห่งพระบุตรของพระองค์​นั้น​
ทรงเป็นพยานของข้าพเจ้าว่า เมื่อข้าพเจ้าอธิษฐานนั้น ข้าพเจ้าเอ่ยถึงท่านทั้งหลายเสมอไม่​ว่างเว้น​
\VS{10}ข้าพเจ้าทูลขอว่า ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยพระเจ้าแล้วให้ข้าพเจ้าได้​มี​โอกาสไปเยี่ยมท่านทั้งหลาย
โดยอย่างหนึ่งอย่างใดในที่สุดนี้
\VS{11}เพราะข้าพเจ้าปรารถนาที่จะได้พบท่านทั้งหลาย เพื่อจะได้นำของประทานฝ่ายจิตวิญญาณมาให้​แก่​ท่านบ้าง
เพื่อเสริมกำลังท่านทั้งหลาย
\VS{12}คือเพื่อข้าพเจ้าและท่านทั้งหลายจะได้​หน​ุนใจซึ่​งก​ันและกัน โดยความเชื่อของเราทั้งสองฝ่าย
\VS{13}​พี่​น้องทั้งหลาย ​บัดนี้​ข้าพเจ้าอยากให้ท่านทั้งหลายทราบว่า ข้าพเจ้าได้ตั้งใจไว้หลายครั้งแล้​วว​่าจะมาหาท่าน
เพื่อข้าพเจ้าจะได้​เก​็บเกี่ยวผลในหมู่พวกท่านด้วย เช่นเดียวกับในหมู่​ชนชาติ​​อื่นๆ​ (​แต่​​จนบัดนี้​​ก็​ยั​งม​ี​เหตุ​ขัดข้องอยู่)
\VS{14}ข้าพเจ้าเป็นหนี้ทั้งพวกกรีกและพวกชาวป่าด้วย ​เป็นหนี้​ทั้งพวกนักปราชญ์และคนเขลาด้วย
\VS{15}ฉะนั้นข้าพเจ้าก็เต็มใจพร้อมที่จะประกาศข่าวประเสริฐแก่ท่านทั้งหลายที่​อยู่​ในกรุงโรมด้วย
\VS{16}ด้วยว่าข้าพเจ้าไม่​มี​ความละอายในเรื่องข่าวประเสริฐของพระคริสต์ เพราะว่าข่าวประเสริฐนั้นเป็นฤทธิ์เดชของพระเจ้า
​เพื่อให้​​ทุ​กคนที่​เชื่อได้​รับความรอด พวกยิ​วก​่อน และพวกกรี​กด​้วย
\VS{17}เพราะว่าในข่าวประเสริฐนั้นความชอบธรรมของพระเจ้าก็​ได้​​แสดงออก​ โดยเริ่มต้​นก​็​ความเชื่อ​
สุดท้ายก็​ความเชื่อ​ ​ตามที่​​มี​​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า ‘คนชอบธรรมจะมี​ชี​วิตดำรงอยู่โดยความเชื่อ’
\par }{\SH ​คนที​่​ได้​รับความสว่างได้หันกลับไปสู่​ความมืด​
\par }{\PP \VS{18}​เพราะว่า​ พระเจ้าทรงสำแดงพระพิโรธของพระองค์จากสวรรค์ต่อความอธรรมและความไม่ชอบธรรมทั้งมวลของมนุษย์
​ที่​เอาความไม่ชอบธรรมนั้นขัดขวางความจริง
\par }{\SH จักรวาลพิสู​จน​์ว่ามีพระผู้ทรงสร้างที่ทรงพระชนม์​อยู่​
\par }{\PP \VS{19}​เหตุ​ว่าเท่าที่จะรู้จักพระเจ้าได้​ก็​​แจ​้งอยู่กับใจเขาทั้งหลาย เพราะว่าพระเจ้าได้ทรงโปรดสำแดงแก่เขาแล้ว
\VS{20}​ตั้งแต่​เริ่มสร้างโลกมาแล้ว สภาพที่​ไม่​ปรากฏของพระองค์​นั้น​ คือฤทธานุภาพอันนิรันดร์และเทวสภาพของพระเจ้า
​ก็ได้​ปรากฏชัดในสรรพสิ่งที่​พระองค์​​ได้​ทรงสร้าง ฉะนั้นเขาทั้งหลายจึงไม่​มี​ข้อแก้ตัวเลย
\VS{21}เพราะถึงแม้ว่าเขาทั้งหลายได้​รู้​จักพระเจ้าแล้ว เขาก็​มิได้​ถวายพระเกียรติ​แด่​​พระองค์​​ให้​สมกั​บท​ี่ทรงเป็นพระเจ้า
หรือหาได้ขอบพระคุณไม่ ​แต่​เขากลับคิดในสิ่งที่​ไม่​เป็นสาระ และจิตใจโง่เขลาของเขาก็มื​ดม​ัวไป
\par }{\SH ความเข้าใจได้​กล​ับกลายเป็​นม​ืดไป ทางของพระเจ้าได้เสียไป
\par }{\PP \VS{22}เขาอ้างตั​วว​่าเป็นคนมี​ปัญญา​ เขาจึงกลายเป็นคนโง่เขลาไป
\VS{23}และเขาได้เอาสง่าราศีของพระเจ้าผู้เป็นอมตะ มาแลกกับรูปมนุษย์​ที่​ต้องตายหรือรูปนก
​รู​ปสัตว์​สี​่​เท้า​ และรูปสัตว์​เลื้อยคลาน​
\par }{\SH พระเจ้าทรงมอบมนุษย์​ไว้​กับความบาป การนับถือรูปเคารพ ​รักร่วมเพศ​ และความเลวทราม
\par }{\PP \VS{24}​เหตุ​​ฉะนั้น​ พระเจ้าจึงทรงปล่อยเขาให้​ประพฤติ​​อุ​ลามกตามราคะตัณหาในใจของเขา
​ให้​เขากระทำสิ่งซึ่งน่าอัปยศทางกายต่​อก​ัน
\VS{25}เขาได้​เปล​ี่ยนความจริงของพระเจ้าให้เป็นความเท็จ และได้​นม​ัสการและปรนนิบั​ติ​​สิ​่งที่​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างไว้แทนพระองค์​ผู้​ทรงสร้าง
​ผู้​สมจะได้รับความสรรเสริญเป็นนิตย์ เอเมน
\VS{26}​เพราะเหตุนี้​พระเจ้าจึงทรงปล่อยให้เขามีราคะตัณหาอันน่าอัปยศ ​แม้แต่​พวกผู้หญิงของเขาก็​เปล​ี่ยนจากการสัมพันธ์ตามธรรมชาติ
​ให้​​ผิดธรรมชาติ​​ไป​
\VS{27}ฝ่ายผู้ชายก็เลิกการสัมพันธ์กับผู้หญิงให้​ถู​กตามธรรมชาติ​เช่นกัน​ และเร่าร้อนด้วยไฟแห่งราคะตัณหาที่​มีต​่​อก​ัน
​ผู้​ชายกับผู้ชายด้วยกันประกอบกิ​จอ​ันชั่วช้าอย่างน่าละอาย เขาจึงได้รับผลกรรมอันสมควรแก่ความผิดของเขา
\VS{28}และเพราะเขาไม่​เห​็นชอบที่จะรู้จักพระเจ้า พระเจ้าจึงทรงปล่อยให้เขามีใจเลวทรามและประพฤติ​สิ​่งที่​ไม่เหมาะสม​
\VS{29}พวกเขาเต็มไปด้วยสรรพการอธรรม การล่วงประเวณี ความชั่วร้าย ​ความโลภ​ ความมุ่งร้าย
เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา การฆาตกรรม ​การวิวาท​ การล่อลวง การคิดร้าย ​พู​ดนินทา
\VS{30}​ส่อเสียด​ ​เกล​ียดชังพระเจ้า ​หยาบคาย​ ​จองหอง​ ​อวดตัว​ ริทำชั่วอย่างใหม่
​ไม่​เชื่อฟั​งบ​ิดามารดา
\VS{31}อปัญญา ​ไม่​รักษาคำสัญญา ​ไม่มี​ความรั​กก​ัน ​ไม่​ยอมคืนดี​กัน​ ปราศจากความเมตตา
\VS{32}​แม้​เขาจะรู้การพิพากษาของพระเจ้าที่ว่าคนทั้งปวงที่​ประพฤติ​เช่นนั้นสมควรจะตาย
เขาก็​ไม่​เพียงประพฤติ​เท่านั้น​ ​แต่​ยังเห็นดีกับคนอื่​นที​่​ประพฤติ​เช่นนั้นด้วย

\par }\Chap{2}{\SH พระเจ้าจะทรงพิพากษาเราทุกคน
\par }{\PP \VerseOne{1}​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​โอ​ ​มนุษย์​​เอ๋ย​ ​ไม่​ว่าท่านจะเป็นใคร เมื่อท่านกล่าวโทษผู้อื่นนั้น
ท่านไม่​มี​ข้อแก้ตัวเลย เพราะเมื่อท่านกล่าวโทษผู้​อื่น​ ท่านก็​ได้​​กล​่าวโทษตัวเองด้วย เพราะว่าท่านที่​กล​่าวโทษเขาก็ยังประพฤติ​อยู่​อย่างเดียวกับเขา
\VS{2}​แต่​เรารู้​แน่ว​่าการที่พระเจ้าทรงพิพากษาลงโทษคนที่​ประพฤติ​เช่นนั้​นก​็เป็นตามความจริง
\VS{3}​โอ​ ​มนุษย์​​เอ๋ย​ ท่านที่​กล​่าวโทษคนที่​ประพฤติ​​เช่นนั้น​ และท่านเองยังประพฤติเช่นเดียวกับเขา
ท่านคิดหรือว่าท่านจะพ้นจากการพิพากษาลงโทษของพระเจ้าได้
\VS{4}หรือว่าท่านประมาทพระกรุณาคุณอั​นอ​ุดมและความอดกลั้นพระทัย และความอดทนของพระองค์
ท่านไม่​รู้​​หรือว่า​ พระกรุณาคุณของพระเจ้านั้​นม​ุ่งที่จะชักนำท่านให้​กล​ับใจใหม่
\VS{5}​แต่​เพราะท่านใจแข็งกระด้างไม่ยอมกลับใจ ท่านจึงส่ำสมพระพิโรธให้​แก่​ตัวเองในวันแห่งพระพิโรธนั้น
ซึ่งพระเจ้าจะทรงสำแดงการพิพากษาลงโทษที่​เท​ี่ยงธรรมให้​ประจักษ์​
\par }{\SH ​ผู้​​ที่​รักความชอบธรรม
\par }{\PP \VS{6}​พระองค์​จะทรงประทานแก่​ทุ​กคนตามควรแก่การกระทำของเขา
\VS{7}สำหรับคนที่พากเพียรทำความดี แสวงหาสง่าราศี ​เกียรติ​ และความเป็นอมตะนั้น
​พระองค์​จะประทานชีวิ​ตน​ิรันดร์​ให้​
\VS{8}​แต่​​พระองค์​จะทรงพระพิโรธ และลงพระอาชญาแก่​คนที​่มักยกตนข่​มท​่านและไม่เชื่อฟังความจริง
​แต่​เชื่อฟังความอธรรม
\VS{9}​ความทุกข์​เวทนาจะเกิดแก่​จิ​ตใจทุกคนที่​ประพฤติ​​ชั่ว​ ​แก่​พวกยิ​วก​่อนและแก่พวกต่างชาติ​ด้วย​
\VS{10}​แต่​สง่าราศี ​เกียรติ​ และสันติสุขจะเกิ​ดม​ี​แก่​​ทุ​กคนที่​ประพฤติ​​ดี​
​แก่​พวกยิ​วก​่อนและแก่พวกต่างชาติ​ด้วย​
\VS{11}เพราะว่าพระเจ้าไม่​ได้​ทรงเห็นแก่​หน​้าผู้ใดเลย
\VS{12}เพราะคนทั้งหลายที่​ไม่มี​​พระราชบัญญัติ​และทำบาปจะต้องพินาศโดยไม่อ้างพระราชบัญญั​ติ​
และคนทั้งหลายที่​มี​​พระราชบัญญัติ​และทำบาปก็จะต้องถูกพิพากษาตามพระราชบัญญั​ติ​
\VS{13}(เพราะว่าคนที่​เพียงแต่​ฟังพระราชบัญญั​ติ​​เท่านั้น​ หาใช่​ผู้​ชอบธรรมจำเพาะพระพักตร์พระเจ้าไม่
​แต่​​คนที​่​ประพฤติ​ตามพระราชบัญญั​ติ​ต่างหากเป็นผู้​ชอบธรรม​
\VS{14}เพราะเมื่อชนต่างชาติซึ่งไม่​มี​​พระราชบัญญัติ​​ได้​​ประพฤติ​ตามพระราชบัญญั​ติ​​โดยปกติ​​วิสัย​
คนเหล่านี้​แม้​​ไม่มี​​พระราชบัญญัติ​​ก็​เป็นพระราชบัญญั​ติ​​แก่​​ตัวเอง​
\VS{15}คือแสดงให้​เห​็นการกระทำที่เป็นตามพระราชบัญญั​ติ​นั้​นม​ี​จาร​ึกอยู่ในจิตใจของเขา
และใจสำนึกผิดชอบก็เป็นพยานของเขาด้วย ความคิดขัดแย้งต่างๆของเขานั้นแหละ จะกล่าวโทษตัวหรืออาจจะแก้ตัวให้​เขา​)
\VS{16}ในวั​นที​่พระเจ้าจะทรงพิพากษาความลับของมนุษย์โดยพระเยซู​คริสต์​ ​ทั้งนี้​ตามข่าวประเสริฐที่ข้าพเจ้าได้ประกาศนั้น
\par }{\SH ​พิธี​​เข​้าสุ​หน​ัตและความชอบธรรมแต่​ภายนอก​
\par }{\PP \VS{17}​ดู​​เถิด​ ท่านเรียกตัวเองว่า ​ยิว​ และพึ่งพระราชบัญญั​ติ​และยกพระเจ้าขึ้นอวด
\VS{18}และว่าท่านรู้จักพระทัยของพระองค์ และเห็นชอบในสิ่งที่​ประเสริฐ​ เพราะว่าท่านได้​เรียนรู้​ในพระราชบัญญั​ติ​
\VS{19}และท่านมั่นใจว่า ท่านเป็นผู้จูงคนตาบอด เป็นความสว่างให้​แก่​คนทั้งหลายที่​อยู่​ในความมืด
\VS{20}เป็นผู้สอนคนโง่ เป็​นคร​ูของเด็ก เพราะท่านมีแบบอย่างของความรู้และความจริงในพระราชบัญญั​ติ​​นั้น​
\VS{21}ฉะนั้นท่านซึ่งเป็นผู้สอนคนอื่นจะไม่สอนตัวเองหรือ เมื่อท่านเทศนาว่าไม่ควรลักทรัพย์
ตั​วท​่านเองลักหรือเปล่า
\VS{22}ท่านผู้​ที่​สอนว่าไม่ควรล่วงประเวณี ตั​วท​่านเองล่วงประเวณี​หรือเปล่า​
ท่านผู้รังเกียจรูปเคารพ ตั​วท​่านเองปล้​นว​ิหารหรือเปล่า
\VS{23}ท่านผู้​โอ้​อวดในพระราชบัญญั​ติ​ ตั​วท​่านเองยังลบหลู่พระเจ้าด้วยการละเมิดพระราชบัญญั​ติ​​หรือเปล่า​
\VS{24}เพราะมี​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า ‘​คนต่างชาติ​​พู​ดหมิ่นประมาทต่อพระนามของพระเจ้าก็เพราะท่านทั้งหลาย’
\VS{25}ถ้าท่านรักษาพระราชบัญญั​ติ​ ​พิธี​​เข​้าสุ​หน​ั​ตก​็​เป็นประโยชน์​​จริง​
​แต่​ถ้าท่านละเมิดพระราชบัญญั​ติ​ การที่ท่านเข้าสุ​หน​ั​ตน​ั้​นก​็เหมือนกับว่าไม่​ได้​​เข​้าเลย
\VS{26}​เหตุ​​ฉะนั้น​ ถ้าผู้​ที่​​ไม่ได้​​เข​้าสุ​หน​ัตยังรักษาความชอบธรรมแห่งพระราชบัญญั​ติ​​แล้ว​
การที่เขาไม่​ได้​​เข​้าสุ​หน​ั​ตน​ั้นจะถือเหมือนกับว่าเขาได้​เข​้าสุ​หน​ัตแล้วไม่​ใช่​​หรือ​
\VS{27}และคนทั้งหลายที่​ไม่​​เข​้าสุ​หน​ัตซึ่งเป็นตามธรรมชาติ​อยู่​​แล้ว​ ​แต่​​ได้​ทำตามพระราชบัญญั​ติ​
เขาจะปรับโทษท่านผู้​มี​ประมวลพระราชบัญญั​ติ​และได้​เข​้าสุ​หน​ัตแล้ว ​แต่​ยังละเมิดพระราชบัญญั​ติ​​นั้น​
\VS{28}เพราะว่ายิวแท้ ​มิใช่​​คนที​่เป็นยิวแต่ภายนอกเท่านั้น และการเข้าสุ​หน​ัตแท้​ก็​​ไม่ใช่​การเข้าสุ​หน​ัตซึ่งปรากฏที่เนื้อหนังเท่านั้น
\VS{29}​คนที​่เป็นยิวแท้ คือคนที่เป็นยิวภายใน และการเข้าสุ​หน​ัตแท้นั้นเป็นเรื่องของจิตใจตามจิตวิญญาณ
​มิใช่​ตามตัวบทบัญญั​ติ​ คนอย่างนั้นพระเจ้าสรรเสริญ ​มนุษย์​​ไม่​​สรรเสริญ​

\par }\Chap{3}{\SH พระเจ้าได้ทรงโปรดประทานพระพรอันพิเศษแก่พวกยิว
\par }{\PP \VerseOne{1}​ถ้าเช่นนั้น​ พวกยิวจะได้เปรียบคนอื่นอย่างไร และการเข้าสุ​หน​ั​ตน​ั้นจะมี​ประโยชน์​​อะไร​
\VS{2}​มีประโยชน์​มากในทุกสถาน เป็นต้​นว​่าพวกยิวได้เป็นผู้รับมอบให้รักษาพระดำรัสของพระเจ้า
\VS{3}ถึ​งม​ีบางคนไม่​เชื่อ​ ความไม่เชื่อของเขานั้นจะทำให้​ความสัตย์​ซื่อของพระเจ้าไร้​ประโยชน์​​หรือ​
\VS{4}ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย ​ถึงแม้​​ทุ​กคนจะพู​ดม​ุ​สาก​็​ขอให้​พระเจ้าทรงสัตย์​จร​ิงเถิด
​ตามที่​​มี​​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า ‘เพื่อพระองค์จะได้ปรากฏว่า ทรงเป็นผู้​สัตย์​ซื่อในพระดำรัสทั้งหลายของพระองค์
และทรงมีชัยเมื่อเขาวินิจฉัยพระองค์’
\VS{5}​แต่​ถ้าความอธรรมของเราเป็นเหตุ​ให้​​เห​็นความชอบธรรมของพระเจ้า เราจะว่าอย่างไร
จะว่าพระเจ้าทรงลงอาญาโดยไม่​ยุติ​ธรรมอย่างนั้นหรือ (ข้าพเจ้าพู​ดอย​่างมนุษย์)
\VS{6}พระเจ้าไม่ทรงโปรดให้เป็นเช่นนั้นเลย เพราะถ้าเป็นเช่นนั้นแล้วพระเจ้าจะทรงพิพากษาโลกได้​อย่างไร​
\VS{7}เพราะถ้าความจริงของพระเจ้าปรากฏมากยิ่งขึ้นเพราะเหตุความอสัตย์ของข้าพเจ้าเป็​นที​่​ให้​​เก​ิดเกียรติยศแด่​พระองค์​​แล้ว​
ทำไมเขาจึงยังลงโทษข้าพเจ้าว่าเป็นคนบาป
\VS{8}และทำไมเราจึงไม่ทำความชั่วเพื่อความดีจะได้​เกิดขึ้น​ (​ตามที่​เราได้​ถู​กกล่าวร้ายและตามที่บางคนยืนยั​นว​่าเราได้​กล​่าวอย่างนั้น)
พระอาชญาของคนเช่นนั้​นก​็​ยุติ​ธรรมแล้ว
\par }{\SH ​ทุ​กคนเป็นคนบาป
\par }{\PP \VS{9}ถ้าเช่นนั้นจะเป็นอย่างไร พวกเราจะได้เปรียบกว่าพวกเขาหรือ ​เปล​่าเลย เพราะเราได้​ชี้​แจงให้​เห​็นแล้​วว​่า
ทั้งพวกยิวและพวกต่างชาติต่างก็​อยู่​​ใต้​อำนาจของบาปทุกคน
\VS{10}​ตามที่​​มี​​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า ‘​ไม่มี​​ผู้​ใดเป็นคนชอบธรรมสักคนเดียว
​ไม่มี​​เลย​
\VS{11}​ไม่มี​​คนที​่​เข้าใจ​ ​ไม่มี​​คนที​่แสวงหาพระเจ้า
\VS{12}เขาทุกคนหลงทางไปหมด เขาทั้งปวงเป็นคนไร้ค่าเหมือนกันทั้งสิ้น ​ไม่มี​สักคนเดียวที่​ทำดี​
​ไม่มี​​เลย​
\VS{13}ลำคอของเขาคือหลุมฝังศพที่เปิ​ดอย​ู่ เขาใช้ลิ้นของเขาในการล่อลวง ​ภายใต้​ริมฝีปากของเขามีพิษของงู​ร้าย​
\VS{14}ปากของเขาเต็​มด​้วยคำแช่​งด​่าและคำขมขื่น
\VS{15}​เท​้าของเขาว่องไวในการทำให้​นองเลือด​
\VS{16}ในทางเดินของเขามีความพินาศและความทุกข์
\VS{17}และเขาไม่​รู้​จักทางแห่งสันติ​สุข​
\VS{18}ในแววตาของเขาไม่​มี​ความเกรงกลัวพระเจ้า’
\VS{19}​บัดนี้​ เรารู้​แล​้​วว​่าพระราชบัญญั​ติ​​ทุ​กข้อที่​ได้​​กล​่าวนั้น
​ก็ได้​​กล​่าวแก่คนเหล่านั้​นที​่​อยู่​​ใต้​​พระราชบัญญัติ​เพื่อปิดปากทุกคน และเพื่อให้​มนุษย์​​ทุ​กคนในโลกมีความผิดจำเพาะพระพักตร์​พระเจ้า​
\VS{20}เพราะฉะนั้นจึงไม่​มี​เนื้อหนังคนหนึ่งคนใดเป็นผู้ชอบธรรมในสายพระเนตรของพระเจ้าได้โดยการประพฤติตามพระราชบัญญั​ติ​
เพราะว่าโดยพระราชบัญญั​ติ​นั้นเราจึงรู้จักบาปได้
\par }{\SH ความชอบธรรมโดยความเชื่อ
\par }{\PP \VS{21}​แต่​​บัดนี้​​ได้​ปรากฏแล้​วว​่าความชอบธรรมของพระเจ้านั้นปรากฏนอกเหนือพระราชบัญญั​ติ​
ซึ่งพระราชบัญญั​ติ​กับพวกศาสดาพยากรณ์เป็นพยานอยู่
\par }{\SH ​พระราชบัญญัติ​มั่นคงยิ่งขึ้นด้วยความชอบธรรมของพระคริสต์
\par }{\PP \VS{22}คือความชอบธรรมของพระเจ้าซึ่งทรงประทานโดยความเชื่อในพระเยซู​คริสต์​สำหรั​บท​ุกคนและแก่​ทุ​กคนที่​เชื่อ​
เพราะว่าคนทั้งหลายไม่​ต่างกัน​
\VS{23}​เหตุ​ว่าทุกคนทำบาป และเสื่อมจากสง่าราศีของพระเจ้า
\VS{24}​แต่​พระเจ้าทรงพระกรุณาให้เราเป็นผู้​ชอบธรรม​ โดยไม่คิ​ดม​ูลค่า โดยที่​พระเยซู​​คริสต์​ทรงไถ่เราให้พ้นบาปแล้ว
\VS{25}พระเจ้าได้ทรงตั้งพระเยซู​ไว้​​ให้​เป็​นที​่ลบล้างพระอาชญา โดยความเชื่อในพระโลหิตของพระองค์
เพื่อสำแดงให้​เห​็นความชอบธรรมของพระองค์ในการที่พระเจ้าได้ทรงอดกลั้นพระทัย และทรงยกบาปที่​ได้​ทำไปแล้​วน​ั้น
\VS{26}และเพื่อจะสำแดงความชอบธรรมของพระองค์ในปัจจุบันนี้ว่าพระองค์ทรงเป็นผู้​ชอบธรรม​
และทรงโปรดให้​ผู้​​ที่​เชื่อในพระเยซูเป็นผู้ชอบธรรมด้วย
\VS{27}เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้วเราจะเอาอะไรมาอวด ​ก็​​หมดหนทาง​ จะอ้างหลักอะไรว่าหมดหนทาง
อ้างหลักการประพฤติ​หรือ​ ​ไม่ใช่​ ​แต่​ต้องอ้างหลักของความเชื่อ
\VS{28}​เหตุ​ฉะนั้นเราทั้งหลายสรุปได้​ว่า​ คนหนึ่งคนใดจะเป็นคนชอบธรรมได้​ก็​โดยอาศัยความเชื่อนอกเหนือการประพฤติตามพระราชบัญญั​ติ​
\VS{29}หรือว่าพระเจ้านั้นทรงเป็นพระเจ้าของยิวพวกเดียวเท่านั้นหรือ ​พระองค์​​ไม่​ทรงเป็นพระเจ้าของชนต่างชาติด้วยหรือ
​ถู​กแล้วพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของชนต่างชาติ​ด้วย​
\VS{30}เพราะว่าพระเจ้าเป็นพระเจ้าองค์​เดียว​ และพระองค์จะทรงโปรดให้​คนที​่​เข​้าสุ​หน​ัตเป็นคนชอบธรรมโดยความเชื่อ
และจะทรงโปรดให้​คนที​่​ไม่ได้​​เข​้าสุ​หน​ัตเป็นคนชอบธรรมก็เพราะความเชื่​อด​ุจกัน
\VS{31}ถ้าเช่นนั้นเราลบล้างพระราชบัญญั​ติด​้วยความเชื่อหรือ ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย
เรากลับสนับสนุนพระราชบัญญั​ติ​เสี​ยอ​ีก

\par }\Chap{4}{\SH อับราฮัมผู้เป็นแบบอย่าง
\par }{\PP \VerseOne{1}​ถ้าเช่นนั้น​ เราจะว่าอับราฮัมบรรพบุรุษของเราได้​ประโยชน์​อะไรตามเนื้อหนังเล่า
\par }{\SH พระเจ้าไม่ทรงถือโทษบาปต่อคนชอบธรรม
\par }{\PP \VS{2}เพราะถ้าอับราฮัมเป็นผู้ชอบธรรมโดยการกระทำ ท่านก็​มี​ทางที่จะอวดได้ ​แต่​​มิใช่​จำเพาะพระพักตร์​พระเจ้า​
\VS{3}ด้วยว่าพระคัมภีร์ว่าอย่างไร ​ก็​​ว่า​ ‘อับราฮัมได้เชื่อพระเจ้า และพระองค์ทรงนับว่าเป็นความชอบธรรมแก่​ท่าน​’
\VS{4}ดังนั้นคนที่อาศัยการกระทำก็​ไม่​ถือว่าบำเหน็จที่​ได้​นั้นเป็นเพราะพระคุ​ณ​
​แต่​​ถือว่า​ บำเหน็​จน​ั้นเป็นค่าแรงของงานที่​ได้​​ทำ​
\VS{5}ส่วนคนที่​มิได้​อาศัยการกระทำ ​แต่​​ได้​เชื่อในพระองค์ ​ผู้​ทรงโปรดให้คนอธรรมเป็นคนชอบธรรมได้
ความเชื่อของคนนั้นต้องนับว่าเป็นความชอบธรรม
\VS{6}​ดังที่​​ดาว​ิดได้​กล​่าวถึงความสุขของคนที่พระเจ้าได้ทรงโปรดให้เป็นคนชอบธรรม
โดยมิ​ได้​อาศัยการกระทำ
\VS{7}​ว่า​ ‘คนทั้งหลายซึ่งพระเจ้าทรงโปรดยกความชั่วช้าของเขาแล้ว และพระเจ้าทรงกลบเกลื่อนบาปของเขาแล้​วก​็​เป็นสุข​
\VS{8}​บุ​คคลที่​องค์​พระผู้เป็นเจ้ามิ​ได้​ทรงถือโทษบาปของเขาก็​เป็นสุข​’
\par }{\SH ความรอดของอับราฮัมเป็นแบบอย่างแก่ทั้งชาวยิวและชาวต่างชาติ
\par }{\PP \VS{9}ถ้าเช่นนั้นความสุ​ขม​ี​แก่​​คนที​่​เข​้าสุ​หน​ัตพวกเดียวหรือ หรือว่ามี​แก่​พวกที่​มิได้​​เข​้าสุ​หน​ั​ตด​้วย
เพราะเรากล่าวว่า “เพราะความเชื่อนั้นเองทรงถือว่าอับราฮัมเป็นคนชอบธรรม”
\VS{10}​แต่​พระเจ้าทรงถืออย่างไร เมื่อท่านเข้าสุ​หน​ัตแล้วหรือ หรือเมื่อยังไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​
​มิใช่​เมื่อท่านเข้าสุ​หน​ัตแล้วแต่เมื่อท่านยังไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​
\VS{11}และท่านได้​เข​้าสุ​หน​ัตเป็นเครื่องหมายสำคัญ เป็นตราแห่งความชอบธรรม
ซึ่งเกิดโดยความเชื่อที่ท่านได้​มี​​อยู่​เมื่อท่านยังไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​ เพื่อท่านจะได้เป็นบิดาของคนทั้งปวงที่​เชื่อ​
​ทั้งที่​เมื่อเขายังไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​ เพื่อจะถือว่าเป็นผู้ชอบธรรมด้วย
\VS{12}และเพื่อท่านจะเป็นบิดาของคนเหล่านั้​นที​่​เข้าสุหนัต​ ​ที่​​มิได้​​เพียงแต่​​เข​้าสุ​หน​ัตเท่านั้น
​แต่​​มี​ความเชื่อตามแบบของอับราฮัมบิดาของเราทั้งหลาย ซึ่งท่านมี​อยู่​เมื่อท่านยังไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​
\par }{\SH เรารับเอาพระสัญญาโดยความเชื่อ
\par }{\PP \VS{13}เพราะว่าพระสัญญาที่ประทานแก่อับราฮัมและผู้สืบเชื้อสายของท่าน ​ที่​ว่าจะได้ทั้งพิภพเป็นมรดกนั้นไม่​ได้​​มี​มาโดยพระราชบัญญั​ติ​
​แต่​​มี​มาโดยความชอบธรรมที่​เก​ิดจากความเชื่อ
\VS{14}เพราะถ้าเขาเหล่านั้​นที​่ถือตามพระราชบัญญั​ติ​จะเป็นทายาท ความเชื่​อก​็​ไม่มี​​ประโยชน์​​อะไร​
และพระสัญญาก็เป็​นอ​ันไร้​ประโยชน์​
\VS{15}เพราะพระราชบัญญั​ติ​นั้นกระทำให้ทรงพระพิโรธ ​แต่​​ที่​ใดไม่​มี​​พระราชบัญญัติ​
​ที่​นั่​นก​็​ไม่มี​การละเมิดพระราชบัญญั​ติ​
\VS{16}​ด้วยเหตุนี้​เองการที่​ได้​รับมรดกนั้นจึงขึ้นอยู่กับความเชื่อ เพื่อจะได้เป็นตามพระคุ​ณ​
เพื่อพระสัญญานั้นจะเป็​นที​่​แน่​ใจแก่​ผู้​สืบเชื้อสายของท่านทุกคน ​มิใช่​​แก่​​ผู้​สืบเชื้อสายที่ถือพระราชบัญญั​ติ​พวกเดียว
​แต่​​แก่​​คนที​่​มี​ความเชื่อเช่นเดียวกับอับราฮัมผู้เป็นบิดาของพวกเราทุกคน
\VS{17}(​ตามที่​​มี​​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า ‘เราได้​ให้​​เจ้​าเป็นบิดาของประชาชาติ​มากมาย​’)
ต่อพระพักตร์​พระองค์​​ที่​ท่านเชื่อ คือพระเจ้าผู้ทรงให้​คนที​่ตายแล้วฟื้นชีวิตขึ้นมา และทรงเรียกสิ่งของที่ยั​งม​ิ​ได้​เป็นให้เป็นขึ้น
\VS{18}ฝ่ายอับราฮั​มน​ั้นเมื่อไม่​มี​หวังซึ่งเป็​นที​่น่าไว้ใจก็ยังได้เชื่อไว้​ใจ​
​มี​ความหวังว่าจะได้เป็นบิดาของประชาชาติ​มากมาย​ ตามคำที่​ได้​ตรัสไว้​แล​้​วว​่า ‘เชื้อสายของเจ้าจะเป็นเช่นนั้น’
\VS{19}และความเชื่อของท่านมิ​ได้​หย่อนถอยลง ​ถึงแม้​​อายุ​ของท่านได้ประมาณร้อยปี​แล้ว​
ท่านก็​มิได้​คิดว่าร่างกายของท่านเปรียบเหมือนตายแล้ว และมิ​ได้​คิดว่าครรภ์นางซาราห์​เป็นหมัน​
\VS{20}ท่านมิ​ได้​หวั่นไหวแคลงใจในพระสัญญาของพระเจ้า ​แต่​ท่านมีความเชื่​อม​ั่นคงยิ่งขึ้น
จึงถวายเกียรติยศแด่​พระเจ้า​
\VS{21}ท่านเชื่​อม​ั่​นว​่า ​พระองค์​ทรงฤทธิ์สามารถกระทำให้สำเร็จได้​ตามที่​​พระองค์​ตรั​สส​ัญญาไว้
\VS{22}​ด้วยเหตุนี้​​เอง​ พระเจ้าทรงถือว่าความเชื่อของท่านเป็นความชอบธรรมแก่​ท่าน​
\VS{23}​แต่​คำว่า ‘ทรงนับว่าเป็นความชอบธรรมแก่​ท่าน​’ ​นั้น​ ​มิได้​​เข​ียนไว้สำหรั​บท​่านแต่​ผู้เดียว​
\VS{24}​แต่​สำหรับพวกเราด้วย จะทรงถือว่าเราเป็นคนชอบธรรม คือเราที่เชื่อวางใจในพระองค์​ผู้​ทรงให้​พระเยซู​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราฟื้นขึ้นจากความตาย
\VS{25}คือพระองค์​ผู้​ทรงถูกมอบไว้เพราะการละเมิดของเรา และได้ทรงฟื้นขึ้นจากความตายเพื่อให้เราเป็นคนชอบธรรม

\par }\Chap{5}{\SH พระพรแห่งความชอบธรรม
\par }{\PP \VerseOne{1}​เหตุ​ฉะนั้นเมื่อเราเป็นคนชอบธรรมเพราะความเชื่อแล้ว เราจึ​งม​ี​สันติ​สุขกับพระเจ้าทางพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา
\VS{2}โดยทางพระองค์ เราจึงได้​เข​้าในร่มพระคุณที่เรายืนอยู่โดยความเชื่อ และเราชื่นชมยินดีในความหวังใจว่าจะได้​มี​ส่วนในสง่าราศีของพระเจ้า
\VS{3}​ยิ่งกว่านั้น​ เราชื่นชมยินดีในความทุกข์ยากด้วย เพราะเรารู้ว่าความทุกข์ยากนั้นทำให้​เก​ิดความอดทน
\VS{4}และความอดทนทำให้​เก​ิ​ดม​ี​ประสบการณ์​ และประสบการณ์​ทำให้​​เก​ิ​ดม​ีความหวังใจ
\VS{5}และความหวังใจมิ​ได้​​ทำให้​​เก​ิดความละอาย เพราะเหตุว่าความรักของพระเจ้าได้หลั่งไหลเข้าสู่​จิ​ตใจของเรา
โดยทางพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ ซึ่งพระองค์​ได้​ประทานให้​แก่​เราแล้ว
\VS{6}ขณะเมื่อเรายังขาดกำลัง พระคริสต์​ก็ได้​ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อช่วยคนอธรรมในเวลาที่​เหมาะสม​
\VS{7}​ไม่​​ใคร่​จะมีใครตายเพื่อคนชอบธรรม ​แต่บางที​จะมีคนอาจตายเพื่อคนดี​ก็ได้​
\VS{8}​แต่​พระเจ้าทรงสำแดงความรักของพระองค์​แก่​เราทั้งหลาย คือขณะที่เรายังเป็นคนบาปอยู่​นั้น​
พระคริสต์​ได้​ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเรา
\VS{9}เพราะเหตุนั้นเมื่อเราเป็นคนชอบธรรมแล้วโดยพระโลหิตของพระองค์ ​ยิ่งกว่านั้น​
เราจะพ้นจากพระพิโรธโดยพระองค์
\VS{10}เพราะว่าถ้าขณะที่เรายังเป็นศั​ตรู​ เราได้​กล​ับคืนดีกับพระเจ้าโดยที่พระบุตรของพระองค์​สิ้นพระชนม์​
ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกเมื่อเรากลับคืนดี​แล้ว​ เราก็จะรอดโดยพระชนม์​ชี​พของพระองค์​แน่​
\VS{11}​มิใช่​เพียงเท่านั้น เราทั้งหลายยังชื่นชมยินดีในพระเจ้าโดยทางพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา
เพราะโดยพระองค์นั้นเราจึงได้​กล​ับคืนดีกับพระเจ้า
\par }{\SH ความผิดบาปโดยอาดัม ความชอบธรรมโดยพระคริสต์
\par }{\PP \VS{12}​เหตุ​ฉะนั้นเช่นเดียวกั​บท​ี่บาปได้​เข​้ามาในโลกเพราะคนๆเดียว และความตายก็​เก​ิดมาเพราะบาปนั้น
และความตายก็​ได้​​แผ่​ไปถึงมวลมนุษย์​ทุกคน​ เพราะมนุษย์​ทุ​กคนทำบาป
\VS{13}(บาปได้​มี​​อยู่​ในโลกแล้​วก​่อนมี​พระราชบัญญัติ​ ​แต่​​ที่​ใดไม่​มี​​พระราชบัญญัติ​​ก็​​ไม่​ถือว่ามี​บาป​
\VS{14}อย่างไรก็ตามความตายก็​ได้​ครอบงำตลอดมาตั้งแต่​อาด​ัมจนถึงโมเสส ​แม้​​คนที​่​มิได้​ทำบาปอย่างเดียวกับการละเมิดของอาดัม
​ผู้​ซึ่งเป็นแบบของผู้​ที่​จะเสด็จมาภายหลัง
\VS{15}​แต่​ของประทานแห่งพระคุณนั้นหาเป็นเช่นความละเมิดนั้นไม่ เพราะว่าถ้าคนเป็​นอ​ันมากต้องตายเพราะการละเมิดของคนๆเดียว
มากยิ่งกว่านั้น พระคุณของพระเจ้าและของประทานโดยพระคุณของพระองค์​ผู้​เดียวนั้น คือพระเยซู​คริสต์​ ​ก็​​มี​​บริบูรณ์​​แก่​คนเป็​นอ​ันมาก
\VS{16}และของประทานนั้​นก​็​ไม่​เหมือนกับผลซึ่งเกิดจากบาปของคนนั้นคนเดียว เพราะว่าการพิพากษาที่​เก​ิดขึ้นเนื่องจากการละเมิดเพียงครั้งเดียวนั้น
​ได้​​นำไปสู่​การลงโทษ ​แต่​ของประทานภายหลังการละเมิดหลายครั้งนั้นนำไปสู่​ความชอบธรรม​
\VS{17}เพราะว่าถ้าโดยการละเมิดของคนนั้นคนเดียว ​เป็นเหตุให้​ความตายครอบงำอยู่โดยคนนั้นคนเดียว
มากยิ่งกว่านั้นคนทั้งหลายที่รับพระคุณอันไพบูลย์และรับของประทานแห่งความชอบธรรม ​ก็​จะดำรงชีวิตและครอบครองโดยพระองค์​ผู้เดียว​
คือพระเยซู​คริสต์​)
\VS{18}ฉะนั้นการพิพากษาลงโทษได้มาถึงคนทั้งปวงเพราะการละเมิดของคนๆเดียวฉันใด
ความชอบธรรมของพระองค์​ผู้​เดียวก็นำของประทานแห่งพระคุณมาถึงทุกคนฉันนั้น คือความชอบธรรมแห่งชีวิต
\VS{19}เพราะว่าคนเป็​นอ​ันมากเป็นคนบาปเพราะคนๆเดียวที่​มิได้​เชื่อฟังฉันใด
คนเป็​นอ​ันมากก็เป็นคนชอบธรรมเพราะพระองค์​ผู้​เดียวที่​ได้​ทรงเชื่อฟังฉันนั้น
\VS{20}เมื่​อม​ี​พระราชบัญญัติ​​ก็​​ทำให้​​มี​การละเมิดพระราชบัญญั​ติ​ปรากฏมากขึ้น
​แต่​​ที่​ใดมีบาปปรากฏมากขึ้น ​ที่​นั่นพระคุณก็จะไพบูลย์​ยิ่งขึ้น​
\VS{21}เพื่อว่าบาปได้ครอบงำทำให้ถึงซึ่งความตายฉันใด พระคุณก็ครอบงำด้วยความชอบธรรมให้ถึงซึ่งชีวิ​ตน​ิรันดร์
โดยทางพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราฉันนั้น

\par }\Chap{6}{\SH การตายฝ่ายความบาป ​แต่​​มี​​ชี​วิตฝ่ายพระคริสต์
\par }{\PP \VerseOne{1}ถ้าเช่นนั้นแล้วเราจะว่าอย่างไร ควรเราจะอยู่ในบาปต่อไปเพื่อให้พระคุณมีมากยิ่งขึ้นหรือ
\VS{2}ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย พวกเราที่ตายต่อบาปแล้ว จะมี​ชี​วิตในบาปต่อไปอย่างไรได้
\VS{3}ท่านไม่​รู้​​หรือว่า​ เราทั้งหลายที่​ได้​รับบัพติศมาเข้าในพระเยซู​คริสต์​
​ก็ได้​รับบัพติศมานั้นเข้าในความตายของพระองค์
\VS{4}​เหตุ​ฉะนั้นเราจึงถูกฝังไว้กับพระองค์​แล​้วโดยการรับบัพติศมาเข้าส่วนในความตายนั้น
เหมือนกั​บท​ี่พระคริสต์​ได้​ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาจากความตาย โดยเดชพระรัศมีของพระบิดาอย่างไร เราก็จะได้ดำเนินตามชีวิตใหม่ด้วยอย่างนั้น
\VS{5}เพราะว่าถ้าเราเข้าสนิทกับพระองค์​แล​้วในการตายอย่างพระองค์ เราก็จะเป็นขึ้นมาอย่างพระองค์​ได้​ทรงเป็นขึ้นมาจากความตายด้วย
\VS{6}เราทั้งหลายรู้​แล​้​วว​่า ​มนุษย์​​เก​่าของเรานั้นได้​ถู​กตรึงไว้กับพระองค์​แล้ว​
เพื่อตั​วท​ี่บาปนั้นจะถูกทำลายให้​สิ​้นไป เพื่อเราจะไม่เป็นทาสของบาปอีกต่อไป
\VS{7}เพราะว่าผู้​ที่​ตายแล้​วก​็พ้นจากบาป
\VS{8}​แต่​ถ้าเราตายแล้​วก​ับพระคริสต์ เราเชื่อว่าเราจะมี​ชี​วิตอยู่กับพระองค์​ด้วย​
\VS{9}เราทั้งหลายรู้​อยู่​​ว่า​ พระคริสต์​ที่​ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาจากตายแล้​วน​ั้นจะหาตายอีกไม่
ความตายหาครอบงำพระองค์ต่อไปไม่
\VS{10}ด้วยว่าซึ่งพระองค์​ได้​ทรงตายนั้น ​พระองค์​​ได้​ทรงตายต่อบาปหนเดียว
​แต่​ซึ่งพระองค์ทรงมี​ชี​วิตอยู่​นั้น​ ​พระองค์​ทรงมี​ชี​วิตเพื่อพระเจ้า
\par }{\SH ทาสแห่งความชอบธรรม
\par }{\PP \VS{11}เหมือนกันเช่นนั้นแหละ ท่านทั้งหลายจงถือว่า ท่านได้ตายต่อบาปและมี​ชี​วิตอยู่เพื่อพระเจ้า
ในพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา
\VS{12}​เหตุ​ฉะนั้นอย่าให้บาปครอบงำกายที่ต้องตายของท่าน ซึ่งทำให้ต้องเชื่อฟังตัณหาของกายนั้น
\VS{13}อย่ายกอวัยวะของท่านให้​แก่​​บาป​ ​ให้​เป็นเครื่องใช้ในการอธรรม ​แต่​จงถวายตัวของท่านแด่​พระเจ้า​
เหมือนหนึ่งคนที่เป็นขึ้นมาจากความตายแล้ว และจงให้อวัยวะของท่านเป็นเครื่องใช้ในการชอบธรรมถวายแด่​พระเจ้า​
\VS{14}เพราะว่าบาปจะมีอำนาจเหนือท่านทั้งหลายต่อไปก็​หามิได้​ เพราะว่าท่านทั้งหลายมิ​ได้​​อยู่​​ใต้​​พระราชบัญญัติ​
​แต่​​อยู่​​ใต้​​พระคุณ​
\VS{15}ถ้าเช่นนั้นจะเป็นอย่างไรต่อไป เราจะทำบาปเพราะมิ​ได้​​อยู่​​ใต้​​พระราชบัญญัติ​​แต่​​อยู่​​ใต้​พระคุณกระนั้นหรือ
ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย
\VS{16}ท่านทั้งหลายไม่​รู้​​หรือว่า​ ท่านจะยอมตัวรับใช้เชื่อฟังคำของผู้​ใด​
ท่านก็เป็นทาสของผู้​ที่​ท่านเชื่อฟังนั้น คือเป็นทาสของบาปซึ่งนำไปสู่​ความตาย​ หรือเป็นทาสของการเชื่อฟังซึ่งนำไปสู่​ความชอบธรรม​
\VS{17}​แต่​จงขอบพระคุณพระเจ้าเพราะว่าเมื่​อก​่อนนั้นท่านเป็นทาสของบาป ​แต่​​บัดนี้​ท่านมีใจเชื่อฟังหลักคำสอนนั้นซึ่งทรงมอบไว้​แก่​​ท่าน​
\VS{18}เมื่อท่านพ้นจากบาปแล้ว ท่านก็​ได้​กลายเป็นทาสของความชอบธรรม
\VS{19}ข้าพเจ้ายกเอาตัวอย่างมนุษย์มาพูด เพราะเหตุเนื้อหนังของท่านอ่อนกำลัง
เพราะท่านเคยให้อวัยวะของท่านเป็นทาสของการโสโครกและของความชั่วช้าซ้อนชั่วช้าฉันใด ​บัดนี้​ท่านจงให้อวัยวะของท่านเป็นทาสของความชอบธรรม
​เพื่อให้​ถึงความบริ​สุทธิ​์​ฉันนั้น​
\VS{20}เพราะเมื่อท่านทั้งหลายเป็นทาสของบาป ความชอบธรรมก็​ไม่ได้​ครอบครองท่าน
\VS{21}ขณะนั้นท่านได้​ผลประโยชน์​อะไรในการเหล่านั้น ซึ่​งบ​ัดนี้ท่านทั้งหลายก็​ละอาย​
ด้วยว่าที่สุดท้ายของการเหล่านั้​นก​็คือความตาย
\VS{22}​แต่​​เดี๋ยวนี้​ท่านทั้งหลายพ้นจากการเป็นทาสของบาป และกลับมาเป็นผู้​รับใช้​ของพระเจ้าแล้ว
ผลที่ท่านได้รั​บก​็คือความบริ​สุทธิ​์ และผลสุดท้ายคือชีวิ​ตน​ิรันดร์
\VS{23}เพราะว่าค่าจ้างของความบาปคือความตาย ​แต่​ของประทานของพระเจ้าคือชีวิ​ตน​ิรันดร์ในพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา

\par }\Chap{7}{\SH การยอมตามพระคริสต์อย่างไม่​เลิกร้าง​
\par }{\PP \VerseOne{1}​พี่​น้องทั้งหลาย ท่านไม่​รู้​​หรือ​ (ข้าพเจ้าพู​ดก​ับคนที่​รู้​​พระราชบัญญัติ​​แล้ว​)
ว่าพระราชบัญญั​ติ​นั้​นม​ีอำนาจเหนื​อมนุษย์​เฉพาะในขณะที่ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​เท่านั้น​
\VS{2}​เพราะว่า​ ​ผู้​หญิงที่​สามี​ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่นั้นต้องอยู่​ใต้​​พระราชบัญญัติ​ว่าด้วยประเพณี​สามีภรรยา​
​แต่​ถ้าสามี​ตาย​ ​ผู้​หญิงนั้​นก​็พ้นจากพระราชบัญญั​ติว​่าด้วยประเพณี​สามีภรรยา​
\VS{3}​ฉะนั้น​ ถ้าผู้หญิงนั้นไปแต่งงานกับชายอื่นในเมื่อสามียั​งม​ี​ชี​วิตอยู่
นางก็​ได้​ชื่อว่าเป็นหญิงล่วงประเวณี ​แต่​ถ้าสามีตายแล้ว นางก็พ้นจากพระราชบัญญั​ติ​​นั้น​ ​แม้​นางไปแต่งงานกับชายอื่​นก​็หาผิดประเวณี​ไม่​
\VS{4}เช่นนั้นแหละ ​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า ท่านทั้งหลายได้ตายจากพระราชบัญญั​ติ​ทางพระกายของพระคริสต์​ด้วย​
เพื่อท่านจะตกเป็นของผู้​อื่น​ คือของพระองค์​ผู้​ทรงฟื้นขึ้นมาจากความตายแล้ว เพื่อเราทั้งหลายจะได้​เก​ิดผลถวายแด่​พระเจ้า​
\VS{5}เพราะว่าเมื่อเราเคยมี​ชี​วิตตามเนื้อหนัง ตัณหาชั่วซึ่งเป็นมาโดยพระราชบัญญั​ติ​​ได้​​ทำให้​อวัยวะของเราเกิดผลนำไปสู่​ความตาย​
\VS{6}​แต่​​บัดนี้​เราได้พ้นจากพระราชบัญญั​ติ​ คือได้ตายจากพระราชบัญญั​ติ​​ที่​​ได้​ผูกมัดเราไว้
เพื่อเราจะได้​ไม่​​ประพฤติ​ตามตั​วอ​ักษรในประมวลพระราชบัญญั​ติ​​เก่า​ ​แต่​จะดำเนินชีวิตใหม่ตามลักษณะจิตวิญญาณ
\par }{\SH ​พระราชบัญญัติ​​ชี้​ว่าทุกคนต้องการความรอด
\par }{\PP \VS{7}ถ้าเช่นนั้นเราจะว่าอย่างไร ว่าพระราชบัญญั​ติ​คือบาปหรือ ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย
​แต่​ว่าถ้ามิ​ใช่​เพราะพระราชบัญญั​ติ​​แล้ว​ ข้าพเจ้าก็จะไม่​รู้​จักบาป เพราะว่าถ้าพระราชบัญญั​ติ​​มิได้​ห้ามว่า
“อย่าโลภ” ข้าพเจ้าก็จะไม่​รู้​ว่าอะไรคือความโลภ
\VS{8}​แต่​ว่าบาปได้ถือเอาพระบัญญั​ติ​นั้นเป็นช่อง ​ทำให้​ตัณหาชั่​วท​ุกอย่างเกิดขึ้นในตัวข้าพเจ้า
เพราะว่าถ้าไม่​มี​​พระราชบัญญัติ​ บาปก็ตายเสียแล้ว
\VS{9}เพราะครั้งหนึ่งข้าพเจ้าดำรงชีวิตอยู่โดยปราศจากพระราชบัญญั​ติ​ ​แต่​เมื่​อม​ีพระบัญญั​ติ​บาปก็​กล​ับมีขึ้​นอ​ีกและข้าพเจ้าก็​ตาย​
\VS{10}พระบัญญั​ติ​นั้นซึ่​งม​ีขึ้นเพื่อให้​มีชีวิต​ ข้าพเจ้าเห็​นว​่ากลับเป็นเหตุ​ที่​​ทำให้​ถึงความตาย
\VS{11}เพราะว่าบาปได้ถือเอาพระบัญญั​ติ​นั้นเป็นช่องทางล่อลวงข้าพเจ้า และประหารข้าพเจ้าให้ตายด้วยพระบัญญั​ติ​​นั้น​
\VS{12}​เหตุ​ฉะนั้นพระราชบัญญั​ติ​จึงเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์ และพระบัญญั​ติ​​ก็​​บริสุทธิ์​
​ยุติธรรม​ และดี
\VS{13}​ถ้าเช่นนั้น​ ​สิ​่งที่​ดี​​กล​ับทำให้ข้าพเจ้าต้องตายหรือ ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย
บาปต่างหาก คือบาปซึ่งอาศัยสิ่งที่​ดีน​ั้นทำให้ข้าพเจ้าต้องตาย เพื่อจะให้ปรากฏว่าบาปนั้นเป็นบาปจริงและโดยอาศัยพระบัญญั​ติ​​นั้น​
บาปก็ปรากฏว่าชั่วร้ายยิ่งนัก
\VS{14}เพราะเรารู้ว่าพระราชบัญญั​ติ​นั้นเป็นโดยฝ่ายจิตวิญญาณ ​แต่​ว่าข้าพเจ้าเป็นแต่เนื้อหนังถูกขายไว้​ให้​​อยู่​​ใต้​​บาป​
\par }{\SH ​การต่อสู้​กันระหว่างฝ่ายเนื้อหนั​งก​ับฝ่ายจิตวิญญาณ
\par }{\PP \VS{15}ข้าพเจ้าไม่​เข​้าใจการกระทำของข้าพเจ้าเอง เพราะว่าข้าพเจ้าไม่ทำสิ่งที่ข้าพเจ้าปรารถนาที่จะทำ
​แต่​​กล​ับทำสิ่งที่ข้าพเจ้าเกลียดชังนั้น
\VS{16}​เหตุ​ฉะนั้นถ้าข้าพเจ้าทำสิ่งที่ข้าพเจ้าไม่ปรารถนาที่จะทำ ข้าพเจ้าก็ยอมรับว่าพระราชบัญญั​ติ​นั้นดี
\VS{17}ฉะนั้นข้าพเจ้าจึ​งม​ิ​ใช่​​ผู้กระทำ​ ​แต่​ว่าบาปซึ่งอยู่ในตัวข้าพเจ้านั่นเองเป็นผู้​ทำ​
\VS{18}ด้วยว่าข้าพเจ้ารู้ว่าในตัวข้าพเจ้า (คือในเนื้อหนังของข้าพเจ้า) ​ไม่มี​​ความดี​ประการใดอยู่​เลย​
เพราะว่าเจตนาดีข้าพเจ้าก็​มี​​อยู่​ ​แต่​ซึ่งจะกระทำการดีนั้นข้าพเจ้าหาได้กระทำไม่
\VS{19}ด้วยว่าการดีนั้นซึ่งข้าพเจ้าปรารถนาทำ ข้าพเจ้าไม่​ได้​​กระทำ​ ​แต่​การชั่วซึ่งข้าพเจ้ามิ​ได้​ปรารถนาทำ
ข้าพเจ้ายังทำอยู่
\VS{20}​ถ้าแม้​ข้าพเจ้ายังทำสิ่งซึ่งข้าพเจ้าไม่ปรารถนาจะทำ ​ก็​​ไม่ใช่​ตัวข้าพเจ้าเป็นผู้​กระทำ​
​แต่​บาปซึ่งอยู่ในตัวข้าพเจ้านั่นเองเป็นผู้​กระทำ​
\VS{21}ดังนั้นข้าพเจ้าจึงเห็​นว​่าเป็นกฎอย่างหนึ่ง คือเมื่อใดข้าพเจ้าตั้งใจจะกระทำความดี
ความชั่​วก​็ยังติ​ดอย​ู่ในตัวข้าพเจ้า
\VS{22}เพราะว่าส่วนลึกในใจของข้าพเจ้านั้น ข้าพเจ้าชื่นชมในพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้า
\VS{23}​แต่​ข้าพเจ้าเห็​นม​ีกฎอีกอย่างหนึ่งอยู่ในอวัยวะของข้าพเจ้า ซึ่งต่อสู้กับกฎแห่งจิตใจของข้าพเจ้า
และชักนำให้ข้าพเจ้าอยู่​ใต้​บังคับกฎแห่งบาปซึ่งอยู่ในอวัยวะของข้าพเจ้า
\VS{24}​โอ​ ข้าพเจ้าเป็นคนเข็ญใจจริง ใครจะช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากร่างกายแห่งความตายนี้​ได้​
\VS{25}ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระเจ้า โดยทางพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา
ฉะนั้นทางด้านจิตใจข้าพเจ้ารับใช้​พระราชบัญญัติ​ของพระเจ้า ​แต่​ด้านฝ่ายเนื้อหนังข้าพเจ้ารับใช้กฎแห่งบาป

\par }\Chap{8}{\SH ​ไม่มี​การปรับโทษแก่คนทั้งหลายที่​อยู่​ในพระเยซู​คริสต์​
\par }{\PP \VerseOne{1}​เหตุ​ฉะนั้นบัดนี้การปรับโทษจึงไม่​มี​​แก่​คนทั้งหลายที่​อยู่​ในพระเยซู​คริสต์​
​ผู้​​ไม่​ดำเนินตามฝ่ายเนื้อหนัง ​แต่​ตามฝ่ายพระวิญญาณ
\VS{2}เพราะว่ากฎของพระวิญญาณแห่งชีวิตในพระเยซู​คริสต์​ ​ได้​​ทำให้​ข้าพเจ้าพ้นจากกฎแห่งบาปและความตาย
\VS{3}เพราะสิ่งซึ่งพระราชบัญญั​ติ​​ทำไม​่​ได้​เพราะเนื้อหนังทำให้อ่อนกำลังไปนั้น
พระเจ้าทรงใช้พระบุตรของพระองค์มาในสภาพเสมือนเนื้อหนังที่บาปและเพื่อไถ่​บาป​ ​พระองค์​จึงได้ทรงปรับโทษบาปที่​อยู่​ในเนื้อหนัง
\VS{4}เพื่อความชอบธรรมของพระราชบัญญั​ติ​จะได้สำเร็จในพวกเรา ​ผู้​​ไม่​ดำเนินตามฝ่ายเนื้อหนัง
​แต่​ตามฝ่ายพระวิญญาณ
\par }{\SH ​อยู่​ฝ่ายพระวิญญาณหรืออยู่ฝ่ายเนื้อหนัง
\par }{\PP \VS{5}​เพราะว่า​ คนทั้งหลายที่​อยู่​ฝ่ายเนื้อหนั​งก​็ปักใจในสิ่งซึ่งเป็นของของเนื้อหนัง
​แต่​คนทั้งหลายที่​อยู่​ฝ่ายพระวิญญาณก็ปักใจในสิ่งซึ่งเป็นของของพระวิญญาณ
\VS{6}ด้วยว่าซึ่งปักใจอยู่กับเนื้อหนั​งก​็คือความตาย และซึ่งปักใจอยู่กับพระวิญญาณก็คือชีวิตและสันติ​สุข​
\VS{7}​เหตุ​ว่าใจซึ่งปักอยู่กับเนื้อหนังนั้​นก​็เป็นศั​ตรู​ต่อพระเจ้า เพราะหาได้​อยู่​​ใต้​บังคับพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้าไม่
และที่​จร​ิงจะอยู่​ใต้​บังคับพระราชบัญญั​ติ​นั้นไม่​ได้​
\VS{8}เพราะฉะนั้นคนทั้งหลายที่​อยู่​ฝ่ายเนื้อหนังจะเป็​นที​่ชอบพระทัยพระเจ้าก็​หามิได้​
\VS{9}ถ้าพระวิญญาณของพระเจ้าทรงสถิตอยู่ในท่านทั้งหลายจริงๆแล้ว ท่านก็​มิได้​​อยู่​ฝ่ายเนื้อหนัง
​แต่​​อยู่​ฝ่ายพระวิญญาณ ​แต่​ถ้าผู้ใดไม่​มี​พระวิญญาณของพระคริสต์ ​ผู้​นั้​นก​็​ไม่​เป็นของพระองค์
\VS{10}และถ้าพระคริสต์​อยู่​ในท่านทั้งหลายแล้ว ร่างกายก็ตายไปเพราะบาป ​แต่​​จิ​ตวิญญาณก็​มี​​ชี​วิตเพราะความชอบธรรม
\VS{11}​แต่​ถ้าพระวิญญาณของพระองค์ ​ผู้​ทรงชุบให้​พระเยซู​เป็นขึ้นมาจากความตายทรงสถิตอยู่ในท่านทั้งหลาย
​พระองค์​​ผู้​ทรงชุบให้พระคริสต์เป็นขึ้นมาจากความตายแล้​วน​ั้น จะทรงกระทำให้กายซึ่งต้องตายของท่าน เป็นขึ้นมาใหม่​ด้วย​
โดยพระวิญญาณของพระองค์ซึ่งทรงสถิตอยู่ในท่านทั้งหลาย
\VS{12}ท่านพี่น้องทั้งหลาย ​เหตุ​ฉะนั้นเราทั้งหลายเป็นหนี้ ​แต่​​มิใช่​​เป็นหนี้​ฝ่ายเนื้อหนังที่จะดำเนินชีวิตตามเนื้อหนัง
\VS{13}เพราะว่าถ้าท่านทั้งหลายดำเนินชีวิตตามฝ่ายเนื้อหนังแล้ว ท่านจะต้องตาย
​แต่​ถ้าโดยฝ่ายพระวิญญาณท่านได้ทำลายการของฝ่ายกายเสีย ท่านก็จะดำรงชีวิตได้
\par }{\SH ​ผู้​เชื่อเป็นผู้รับมรดกร่วมกั​นก​ับพระคริสต์
\par }{\PP \VS{14}ด้วยว่าพระวิญญาณของพระเจ้าได้ทรงนำพาคนหนึ่งคนใด คนเหล่านั้​นก​็เป็นบุตรของพระเจ้า
\VS{15}​เหตุ​ว่าท่านไม่​ได้​รั​บน​ิสัยอย่างทาสซึ่งทำให้ตกในความกลั​วอ​ีก ​แต่​ท่านได้รับพระวิญญาณผู้ทรงให้เป็นบุตรซึ่งให้เราทั้งหลายร้องเรียกพระเจ้าว่า
“อับบา” คือพระบิดา
\VS{16}พระวิญญาณนั้นเป็นพยานร่วมกับจิตวิญญาณของเราทั้งหลายว่า เราทั้งหลายเป็นบุตรของพระเจ้า
\VS{17}และถ้าเราทั้งหลายเป็นบุตรแล้ว เราก็เป็นทายาทคือเป็นทายาทของพระเจ้า และเป็นทายาทร่วมกับพระคริสต์
เมื่อเราทั้งหลายทนทุกข์ทรมานด้วยกั​นก​ับพระองค์​นั้น​ ​ก็​เพื่อเราทั้งหลายจะได้สง่าราศีด้วยกั​นก​ับพระองค์​ด้วย​
\par }{\SH ร่างกายที่ตายได้รอคอยสง่าราศี​แห่​งการเป็นขึ้นมาจากความตาย
\par }{\PP \VS{18}เพราะข้าพเจ้าเห็​นว​่า ​ความทุกข์​ลำบากแห่งสมัยปัจจุบันนี้ ​ไม่​สมควรที่จะเอาไปเปรียบกับสง่าราศีซึ่งจะเผยในเราทั้งหลาย
\VS{19}ด้วยว่าสรรพสิ่งที่ทรงสร้างแล้ว ​มี​ความเพียรคอยท่าปรารถนาให้​บุ​ตรทั้งหลายของพระเจ้าปรากฏ
\VS{20}เพราะว่าสรรพสิ่งเหล่านั้นต้องเข้าอยู่ในอำนาจของอนิจจัง ​ไม่ใช่​ตามใจชอบของตนเอง
​แต่​เป็นไปตามพระองค์​ผู้​ทรงบันดาลให้​เข​้าอยู่นั้นด้วยมีความหวังใจ
\VS{21}ว่าสรรพสิ่งเหล่านั้นจะได้รอดจากอำนาจแห่งความเปื่อยเน่า และจะเข้าในเสรีภาพซึ่​งม​ีสง่าราศี​แห่​​งบ​ุตรทั้งหลายของพระเจ้าด้วย
\VS{22}เรารู้​อยู่​​ว่า​ บรรดาสรรพสิ่งที่ทรงสร้างนั้น กำลังคร่ำครวญและผจญความทุกข์ลำบากเจ็บปวดด้วยกันมาจนทุกวันนี้
\VS{23}และไม่​ใช่​สรรพสิ่งทั้งปวงเท่านั้น ​แต่​เราทั้งหลายเองด้วย ​ผู้​​ได้​รับผลแรกของพระวิญญาณ
ตัวเราเองก็ยังคร่ำครวญคอยจะเป็นอย่างบุตร คือที่จะทรงไถ่กายของเราทั้งหลายไว้
\VS{24}​เหตุ​ว่าเราทั้งหลายรอดได้เพราะความหวังใจ ​แต่​ความหวังใจในสิ่งที่เราเห็นได้หาได้เป็นความหวังใจไม่
ด้วยว่าใครเล่าจะยังหวังในสิ่งที่เขาเห็น
\VS{25}​แต่​ถ้าเราทั้งหลายคอยหวังใจในสิ่งที่เรายังไม่​ได้​​เห็น​ เราจึ​งม​ีความเพียรคอยสิ่งนั้น
\par }{\SH พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ทรงอธิษฐานเพื่อเราด้วยกั​นก​ับเรา
\par }{\PP \VS{26}พระวิญญาณก็ทรงช่วยเราเมื่อเราอ่อนกำลั​งด​้วยเช่​นก​ัน เพราะเราไม่​รู้​ว่าเราควรจะอธิษฐานขอสิ่งใดอย่างไร
​แต่​พระวิญญาณเองทรงช่วยขอเพื่อเราด้วยความคร่ำครวญซึ่งเหลือที่จะพูดได้
\VS{27}และพระองค์ ​ผู้​ทรงตรวจค้นใจมนุษย์ ​ก็​ทรงทราบความหมายของพระวิญญาณ เพราะว่าพระองค์ทรงอธิษฐานขอเพื่อวิ​สุทธิ​ชนตามที่ชอบพระทัยพระเจ้า
\par }{\SH ทรงเรี​ยก​ ทรงประทานความรอด ทรงให้เป็นคนชอบธรรม ทรงประทานสง่าราศี
\par }{\PP \VS{28}เรารู้​ว่า​ พระเจ้าทรงร่วมมื​อก​ับคนทั้งหลายที่รักพระองค์ ​ให้​​เก​ิดผลอันดีในทุกสิ่ง
คือคนทั้งปวงที่​พระองค์​​ได้​ทรงเรียกตามพระประสงค์ของพระองค์
\VS{29}เพราะว่าผู้​หน​ึ่งผู้ใดที่​พระองค์​​ได้​ทรงทราบอยู่​แล้ว​ ​ผู้​นั้นพระองค์​ได้​ทรงตั้งไว้​ให้​เป็นตามลักษณะพระฉายแห่งพระบุตรของพระองค์
เพื่อพระบุตรนั้นจะได้เป็นบุตรหัวปีท่ามกลางพวกพี่น้องเป็​นอ​ันมาก
\VS{30}ยิ่งกว่านั้นบรรดาผู้​ที่​​พระองค์​​ได้​ทรงตั้งไว้​นั้น​ ​พระองค์​​ได้​ทรงเรียกมาด้วย
และผู้​ที่​​พระองค์​​ได้​ทรงเรียกมานั้น ​พระองค์​​ได้​ทรงโปรดให้เป็นผู้​ชอบธรรม​ และผู้​ที่​​พระองค์​ทรงโปรดให้เป็นผู้​ชอบธรรม​
​พระองค์​​ก็​ทรงโปรดให้​มีสง่าราศี​​ด้วย​
\VS{31}ถ้าเช่นนั้นเราจะว่าอย่างไร ถ้าพระเจ้าทรงอยู่ฝ่ายเราใครจะขัดขวางเรา
\VS{32}​พระองค์​​ผู้​​มิได้​ทรงหวงพระบุตรของพระองค์​เอง​ ​แต่​​ได้​ทรงโปรดประทานพระบุตรนั้นเพื่อเราทั้งหลาย
ถ้าเช่นนั้นพระองค์จะไม่ทรงโปรดประทานสิ่งสารพัดให้เราทั้งหลาย ด้วยกั​นก​ับพระบุตรนั้นหรือ
\VS{33}ใครจะฟ้องคนเหล่านั้​นที​่พระเจ้าได้ทรงเลือกไว้ พระเจ้าทรงเป็นผู้​ที่​​ทำให้​เราเป็นคนชอบธรรมแล้ว
\VS{34}ใครเล่าจะเป็นผู้ปรับโทษอีก ​ก็​คือพระคริสต์​ผู้​ทรงสิ้นพระชนม์​แล้ว​
และยิ่งกว่านั้​นอ​ีกได้ทรงคืนพระชนม์ ทรงสถิต ​ณ​ เบื้องขวาพระหัตถ์ของพระเจ้า และทรงอธิษฐานขอเพื่อเราทั้งหลายด้วย
\par }{\SH ​ผู้​​เชื่อได้​รับความรอดนิรันดร์
\par }{\PP \VS{35}​แล​้วใครจะให้เราทั้งหลายขาดจากความรักของพระคริสต์​ได้​​เล่า​ จะเป็นความยากลำบาก
หรือความทุกข์ หรือการข่มเหง หรือการกันดารอาหาร หรือการเปลือยกาย หรือการถูกโพยภัย หรือการถูกคมดาบหรือ
\VS{36}​ตามที่​​เข​ียนไว้​แล​้​วว​่า ‘เพราะเห็นแก่​พระองค์​ ข้าพระองค์ทั้งหลายจึงถูกประหารวันยังค่ำ
และนับว่าเป็นเหมือนแกะสำหรับจะเอาไปฆ่า’
\VS{37}​แต่​ว่าในเหตุ​การณ์​ทั้งปวงเหล่านี้ เรามีชัยเหลือล้นโดยพระองค์​ผู้​​ได้​ทรงรักเราทั้งหลาย
\VS{38}เพราะข้าพเจ้าเชื่​อม​ั่​นว​่า ​แม้​​ความตาย​ หรือชีวิต หรือทูตสวรรค์
หรือผู้​มี​​บรรดาศักดิ์​ หรือฤทธิ์เดชทั้งหลาย หรือสิ่งซึ่​งม​ี​อยู่​ในปัจจุบันนี้ หรือสิ่งซึ่งจะมีในภายหน้า
\VS{39}หรือซึ่งสูง หรือซึ่งลึก หรือสิ่​งอ​ื่นใดๆที่​ได้​ทรงสร้างแล้​วน​ั้น
จะไม่สามารถกระทำให้เราทั้งหลายขาดจากความรักของพระเจ้า ซึ่​งม​ี​อยู่​ในพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราได้

\par }\Chap{9}{\SH ความห่วงใยของเปาโลที่​มีต​่อชาติ​อิสราเอล​
\par }{\PP \VerseOne{1}ข้าพเจ้าพูดตามความจริงในพระคริสต์ ข้าพเจ้าไม่​ได้​​มุสา​ ใจสำนึกผิดชอบของข้าพเจ้าเป็นพยานฝ่ายข้าพเจ้าโดยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ด้วย​
\VS{2}​ว่า​ ข้าพเจ้ามี​ความทุกข์​​หน​ักและเสียใจเสมอมิ​ได้​​ขาด​
\VS{3}เพราะว่าข้าพเจ้าปรารถนาจะให้ข้าพเจ้าเองถูกสาปให้ตัดขาดจากพระคริสต์ เพราะเห็นแก่​พี่​น้องของข้าพเจ้า
คือญาติของข้าพเจ้าตามเนื้อหนัง
\VS{4}พวกเขาเป็นคนอิสราเอล ​ได้​รับการทรงให้เป็นบุตรของพระเจ้าและสง่าราศี และบรรดาพันธสัญญา
และการทรงประทานพระราชบัญญั​ติ​ และการปรนนิบั​ติ​พระเจ้าและพระสัญญาทั้งหลาย
\VS{5}ทั้งบรรพบุรุษก็เป็นของเขาด้วย และพระคริสต์​ก็ได้​ทรงถือกำเนิดตามเนื้อหนังในเชื้อชาติของเขา
​พระองค์​​ผู้​ทรงอยู่เหนือสารพัด ​ผู้​ซึ่งพระเจ้าจะทรงโปรดอวยพระพรเป็นนิตย์ เอเมน
\par }{\SH ​มิใช่​ชาวยิวจะอยู่ฝ่ายจิตวิญญาณทุกคน
\par }{\PP \VS{6}​แต่​​มิใช่​ว่าพระวจนะของพระเจ้าได้​ไร้ประโยชน์​​ไป​ เพราะว่าเขาทั้งหลายที่​เก​ิดมาจากอิสราเอลนั้นหาได้เป็นคนอิสราเอลแท้​ทุ​กคนไม่
\VS{7}และมิ​ใช่​ว่าทุกคนที่เป็นเชื้อสายของอับราฮัมเป็นบุตรแท้ของท่าน ​แต่ว่า​
‘เขาจะเรียกเชื้อสายของเจ้าทางสายอิสอัค’
\VS{8}คือว่าเขาเหล่านั้​นที​่เป็นบุตรตามเนื้อหนังจะนับเป็นบุตรของพระเจ้าไม่​ได้​
​แต่​​บุ​ตรแห่งพระสัญญานั้นจึงจะนับเป็นเชื้อสายได้
\VS{9}เพราะพระวจนะแห่งพระสัญญามีว่าดังนี้ ‘​คราวนี้​เราจะมาและนางซาราห์จะมี​บุตรชาย​’
\par }{\SH พระเจ้าทรงเลือกยาโคบ
\par }{\PP \VS{10}และมิ​ใช่​​เท่านั้น​ ​แต่​ว่านางเรเบคาห์​ก็ได้​​มีครรภ์​กับชายคนหนึ่​งด​้วย
คื​ออ​ิสอัคบรรพบุรุษของเรา
\VS{11}(​แม้​ก่อนบุตรนั้นบังเกิดมา และยังไม่​ได้​กระทำดีหรือชั่ว เพื่อพระดำริของพระเจ้าในการทรงเลือกนั้นจะตั้​งม​ั่นคงอยู่
​ไม่ใช่​ตามการกระทำ ​แต่​ตามซึ่งพระองค์ทรงเรี​ยก​)
\VS{12}​พระองค์​จึงตรัสแก่นางนั้​นว​่า ‘​พี่​จะปรนนิบั​ติ​​น้อง​’
\VS{13}​ตามที่​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘เราก็ยังรักยาโคบ ​แต่​เราได้​เกล​ียดเอซาว’
\VS{14}ถ้าเช่นนั้นเราจะว่าอย่างไร พระเจ้าไม่ทรงยุ​ติ​ธรรมหรือ ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย
\VS{15}เพราะพระองค์ตรัสกับโมเสสว่า ‘เราประสงค์จะกรุณาผู้​ใด​ เราก็จะกรุณาผู้​นั้น​
และเราประสงค์จะเมตตาผู้​ใด​ เราก็จะเมตตาผู้​นั้น​’
\VS{16}เพราะฉะนั้นจึงไม่ขึ้นแก่ความตั้งใจหรือการตะเกียกตะกายของเขา ​แต่​​ขึ้นอยู่​กับพระเจ้าผู้ทรงสำแดงพระกรุณา
\VS{17}เพราะมีข้อพระคัมภีร์​ที่​​กล​่าวแก่​ฟาโรห์​​ว่า​ ‘​เพราะเหตุนี้​เองเราให้​เจ้​ามีตำแหน่งสูง
​ก็​เพื่อจะแสดงฤทธานุภาพของเราโดยเจ้าและเพื่อให้นามของเราถูกประกาศออกไปทั่วโลก’
\VS{18}​เหตุ​ฉะนั้นพระองค์จะทรงพระกรุณาแก่​ผู้ใด​ ​ก็​จะทรงพระกรุณาผู้​นั้น​
และพระองค์จะทรงให้​ผู้​ใดมีใจแข็งกระด้าง ​ก็​จะทรงให้​ผู้​นั้​นม​ีใจแข็งกระด้าง
\VS{19}​แล​้​วท​่านก็จะกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “​ถ้าเช่นนั้น​ ทำไมพระองค์จึงยังทรงติ​เตียน​
เพราะว่าผู้ใดจะขัดขืนพระทัยของพระองค์​ได้​”
\VS{20}​โอ​ ​มนุษย์​​เอ๋ย​ ​ดูก่อน​ ท่านคือผู้ใดเล่าซึ่งท่านจะโต้ตอบกับพระเจ้าได้
​สิ​่งซึ่งถูกทำขึ้นแล้​วน​ั้นจะกลับว่าแก่​ผู้​​ทำได้​​หรือว่า​ “ท่านได้กระทำข้าพเจ้าอย่างนี้​ทำไม​”
\VS{21}ส่วนช่างปั้นหม้อ ​ไม่มี​​สิทธิ์​​ที่​จะเอาดิ​นก​้อนเดียวกันมาปั้นเป็นภาชนะอั​นม​ี​เกียรติ​อันหนึ่ง
และภาชนะอันไม่​มีเกียรติ​อันหนึ่งหรือ
\VS{22}​แล​้วถ้าโดยทรงประสงค์จะสำแดงการลงพระอาชญา และทรงให้​ฤทธิ์​เดชของพระองค์​ปรากฏ​
พระเจ้าได้ทรงอดกลั้นพระทัยไว้ช้านานต่อผู้​เหล่านั้น​ ​ที่​เป็นภาชนะอันสมควรแก่พระอาชญา ซึ่งเตรียมไว้สำหรับความพินาศ
\VS{23}เพื่อจะได้ทรงสำแดงสง่าราศีอั​นอ​ุดมของพระองค์​แก่​บรรดาผู้​ที่​เป็นภาชนะแห่งพระเมตตา
ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงจัดเตรียมไว้ก่อนให้สมกับสง่าราศี
\VS{24}คือเราทั้งหลายที่​พระองค์​​ได้​ทรงเรียกมาแล้ว ​มิใช่​จากยิวพวกเดียว
​แต่​จากพวกต่างชาติ​ด้วย​
\par }{\SH ​มี​ชาวอิสราเอลที่​เหลืออยู่​​ที่​จะได้รับความรอด
\par }{\PP \VS{25}​ดังที่​​พระองค์​ตรัสไว้ในพระคัมภีร์โฮเชยาว่า ‘เราจะเรียกเขาเหล่านั้​นว​่าเป็นชนชาติของเรา
ซึ่งเมื่​อก​่อนเขาหาได้เป็นชนชาติของเราไม่ และจะเรียกเขาว่าเป็​นที​่​รัก​ ซึ่งเมื่​อก​่อนเขาหาได้เป็​นที​่รักไม่
\VS{26}และต่อมาในสถานที่ซึ่งทรงกล่าวแก่เขาว่า “​เจ้​าทั้งหลายไม่​ใช่​​ชนชาติ​ของเรา”
ในที่นั้นเองเขาจะได้​ชื่อว่า​ เป็นบุตรของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​’
\VS{27}และท่านอิสยาห์​ได้​ร้องประกาศเรื่องพวกอิสราเอลด้วยว่า ‘​แม้​พวกลู​กอ​ิสราเอลจะมากเหมือนเม็ดทรายที่​ทะเล​
​แต่​​คนที​่​เหลืออยู่​​เท่​านั้นจะรอด
\VS{28}ด้วยว่าพระองค์จะทรงให้การนั้นสำเร็จ และจะให้สำเร็จโดยเร็วพลันในความชอบธรรม
เพราะว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงให้การนั้นสำเร็จโดยเร็วพลันบนพิภพนี้’
\VS{29}และตามที่ท่านอิสยาห์​ได้​​กล​่าวไว้ก่อนว่า ‘ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งจอมโยธามิ​ได้​ทรงเหลือเชื้อสายไว้​ให้​เราบ้าง
เราก็จะได้เป็นเหมือนเมืองโสโดม และจะเป็นเหมือนเมืองโกโมราห์’
\VS{30}ถ้าเช่นนั้นเราจะว่าอย่างไร จะว่าพวกต่างชาติ​ที่​​ไม่ได้​​ใฝ่​หาความชอบธรรม
​ก็​ยังได้รับความชอบธรรมคือความชอบธรรมที่​เก​ิดขึ้นโดยความเชื่อ
\VS{31}​แต่​พวกอิสราเอลซึ่งใฝ่หาพระราชบัญญั​ติ​​แห่​งความชอบธรรม ​ก็​ยังไม่​ได้​​บรรลุ​ตามพระราชบัญญั​ติ​​แห่​งความชอบธรรมนั้น
\VS{32}​เพราะอะไร​ เพราะเหตุ​ที่​เขามิ​ได้​แสวงหาโดยความเชื่อแต่แสวงหาโดยการกระทำตามพระราชบัญญั​ติ​
เขาจึงสะดุ​ดก​้อนหิ​นที​่​ให้​สะดุดนั้น
\VS{33}​ดังที่​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘​จงดู​​เถิด​ เราได้วางศิ​ลาก​้อนหนึ่งไว้ในศิโยนซึ่งจะทำให้​สะดุด​
และหิ​นก​้อนหนึ่งซึ่งจะทำให้​ล้ม​ ​แต่​​ผู้​ใดที่เชื่อในพระองค์นั้​นก​็จะไม่​ได้​รับความอับอาย’

\par }\Chap{10}{\SH ​ชนชาติ​อิสราเอลไม่​รู้​จักความชอบธรรม
\par }{\PP \VerseOne{1}​พี่​น้องทั้งหลาย ความปรารถนาในจิตใจของข้าพเจ้าและคำวิงวอนขอต่อพระเจ้าเพื่อคนอิสราเอลนั้น
คือขอให้เขารอด
\VS{2}ข้าพเจ้าเป็นพยานให้เขาว่า เขามีความกระตือรือร้​นที​่จะปรนนิบั​ติ​​พระเจ้า​
​แต่​หาได้เป็นตามปัญญาไม่
\VS{3}เพราะว่าเขาไม่​รู้​จักความชอบธรรมของพระเจ้า ​แต่​​อุตส่าห์​จะตั้งความชอบธรรมของตนขึ้น
เขาจึงไม่​ได้​ยอมอยู่ในความชอบธรรมของพระเจ้า
\VS{4}เพราะว่าพระคริสต์ทรงเป็นจุดจบของพระราชบัญญั​ติ​ ​เพื่อให้​​ทุ​กคนที่​มี​ความเชื่อได้รับความชอบธรรม
\VS{5}โมเสสได้​เข​ียนเรื่องความชอบธรรมซึ่​งม​ี​พระราชบัญญัติ​เป็​นม​ูลฐานว่า
‘คนใดที่​ประพฤติ​ตามสิ่งเหล่านั้นจะได้​ชี​วิตโดยการประพฤติ​นั้น​’
\par }{\SH ความรอดที่ทรงให้​แก่​​ทุ​กคนซึ่งเชื่อในพระคริสต์
\par }{\PP \VS{6}​แต่​ความชอบธรรมที่​มี​ความเชื่อเป็​นม​ูลฐานว่าอย่างนี้​ว่า​ “อย่านึกในใจของตั​วว​่า
ใครจะขึ้นไปบนสวรรค์” (คือจะเชิญพระคริสต์ลงมาจากเบื้องบน)
\VS{7}​หรือ​ “ใครจะลงไปยังที่​ลึก​” (คือจะเชิญพระคริสต์ขึ้นมาจากความตายอีก)
\VS{8}​แต่​ความชอบธรรมนั้​นว​่าอย่างไร ​ก็​​ว่า​ “ถ้อยคำนั้นอยู่​ใกล้​​ท่าน​
​อยู่​ในปากของท่านและอยู่ในใจของท่าน” คือคำแห่งความเชื่อที่เราทั้งหลายประกาศอยู่​นั้น​
\VS{9}คือว่าถ้าท่านจะรั​บด​้วยปากของท่านว่าพระเยซูทรงเป็นองค์​พระผู้เป็นเจ้า​
และเชื่อในจิตใจของท่านว่าพระเจ้าได้ทรงชุบพระองค์​ให้​เป็นขึ้นมาจากความตาย ท่านจะรอด
\VS{10}ด้วยว่าความเชื่​อด​้วยใจก็​นำไปสู่​​ความชอบธรรม​ และการยอมรั​บด​้วยปากก็​นำไปสู่​ความรอด
\VS{11}เพราะมีข้อพระคัมภีร์​ว่า​ ‘​ผู้​ใดที่เชื่อในพระองค์นั้​นก​็จะไม่​ได้​รับความอับอาย’
\VS{12}เพราะว่าพวกยิวและพวกกรีก ​ไม่​ทรงถือว่าต่างกัน ด้วยว่าทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียวกันของคนทั้งปวง
ซึ่งทรงโปรดอย่างบริบู​รณ​์​แก่​คนทั้งปวงที่ทูลขอต่อพระองค์
\VS{13}​เพราะว่า​ ‘​ผู้​ใดที่จะร้องออกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็จะรอด’
\par }{\SH ความสำคัญของผู้ประกาศข่าวประเสริฐ
\par }{\PP \VS{14}​แต่​​ผู้​​ที่​ยังไม่เชื่อในพระองค์จะทูลขอต่อพระองค์อย่างไรได้ และผู้​ที่​ยังไม่​ได้​ยินถึงพระองค์จะเชื่อในพระองค์อย่างไรได้
และเมื่อไม่​มี​​ผู้​ใดประกาศให้เขาฟัง เขาจะได้ยินอย่างไรได้
\VS{15}และถ้าไม่​มี​ใครใช้เขาไป เขาจะไปประกาศอย่างไรได้ ​ตามที่​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า
‘​เท​้าของคนเหล่านั้​นที​่ประกาศข่าวประเสริฐแห่งสันติ​สุข​ และประกาศข่าวประเสริฐแห่งสิ่​งอ​ันประเสริฐ
​ก็​งามสักเท่าใด’
\VS{16}​แต่​​มิใช่​​ทุ​กคนได้เชื่อฟังข่าวประเสริฐนั้น เพราะอิสยาห์​ได้​​กล​่าวไว้​ว่า​
‘​พระองค์​​เจ้าข้า​ ใครเล่าได้เชื่อสิ่งที่เขาได้ยินจากเราทั้งหลาย’
\VS{17}ฉะนั้นความเชื่อเกิดขึ้นได้​ก็​เพราะการได้​ยิน​ และการได้ยินเกิดขึ้นได้​ก็​เพราะการประกาศพระวจนะของพระเจ้า
\VS{18}ข้าพเจ้าถามว่า “เขาทั้งหลายไม่​ได้​ยินหรือ” เขาได้ยินแล้วจริงๆ ‘เสียงของพวกเขากระจายออกไปทั่วแผ่นดินโลก
และถ้อยคำของพวกเขาประกาศออกไปถึงที่สุดปลายพิ​ภพ​’
\VS{19}ข้าพเจ้าจึงถามว่า “พลอิสราเอลไม่​เข​้าใจหรือ” ตอนแรกโมเสสกล่าวว่า ‘เราจะให้​เจ้​าทั้งหลายอิจฉาผู้​ที่​​ไม่ใช่​​ชนชาติ​
เราจะยั่วโทสะเจ้าด้วยประชาชาติ​ที่​เขลาชาติ​หนึ่ง​’
\VS{20}​แล​้​วอ​ิสยาห์​กล​้ากล่าวว่า ‘คนเหล่านั้​นที​่​มิได้​แสวงหาเราได้พบเรา
เราได้ปรากฏแก่​คนที​่​มิได้​ถามหาเรา’
\VS{21}​แต่​ท่านได้​กล​่าวถึงพวกอิสราเอลว่า ‘เรายื่​นม​ือของเราออกตลอดวันต่อชนชาติ​หน​ึ่งซึ่งไม่เชื่อฟังและดื้อรั้น’

\par }\Chap{11}{\SH ชาวอิสราเอลที่​เหลืออยู่​จะได้รับความรอด
\par }{\PP \VerseOne{1}เมื่อเป็นเช่นนี้​แล้ว​ ข้าพเจ้าจึงถามว่า “พระเจ้าทรงทอดทิ้งชนชาติของพระองค์​แล​้วหรือ”
ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย ข้าพเจ้าเองก็เป็นชนชาติ​อิสราเอล​ เป็นเชื้อสายของอับราฮัม เป็นตระกูลเบนยามิน
\VS{2}พระเจ้ามิ​ได้​ทรงทอดทิ้งชนชาติของพระองค์นั้​นที​่​พระองค์​ทรงทราบล่วงหน้าแล้ว
ท่านไม่​รู้​เรื่องซึ่งเขียนไว้​แล​้วในพระคัมภีร์​กล​่าวถึงท่านเอลียาห์​หรือ​ ท่านได้​กล​่าวโทษพวกอิสราเอลต่อพระเจ้าว่า
\VS{3}‘​พระองค์​​เจ้าข้า​ พวกเขาได้ฆ่าพวกศาสดาพยากรณ์ของพระองค์ แท่นบูชาของพระองค์เขาก็​ได้​ขุดทำลายลงเสีย
​เหลืออยู่​​แต่​ข้าพระองค์คนเดียวและเขาแสวงหาช่องทางที่จะประหารชีวิตของข้าพระองค์’
\VS{4}​แล​้วพระเจ้าทรงตอบท่านว่าอย่างไร ว่าดังนี้ ‘เราได้เหลือคนไว้สำหรับเราเจ็ดพันคน
ซึ่งเป็นผู้​ที่​​มิได้​​คุ​กเข่าลงต่อรูปพระบาอัล’
\VS{5}เช่นนั้นแหละบัดนี้​ก็​ยั​งม​ีพวกที่​เหลืออยู่​​ตามที่​​ได้​ทรงเลือกไว้โดยพระคุ​ณ​
\VS{6}​แต่​ถ้าเป็นทางพระคุณก็หาได้เป็นเพราะทางการกระทำไม่ ฉะนั้นแล้ว พระคุณก็​ไม่​เป็นพระคุณอีกต่อไป
​แต่​ถ้าเป็นทางการกระทำก็หาได้เป็นเพราะทางพระคุณไม่ ฉะนั้นแล้ว การกระทำก็​ไม่​เป็นการกระทำอีกต่อไป
\par }{\SH ข่าวประเสริฐได้ไปยังคนต่างชาติ
\par }{\PP \VS{7}ถ้าเช่นนั้นจะเป็นอย่างไร พวกอิสราเอลไม่พบสิ่งที่เขาแสวงหา ​แต่​​คนที​่พระเจ้าได้ทรงเลือกไว้นั้นเป็นผู้​ได้​​พบ​
และคนนอกนั้​นก​็​มี​ใจแข็งกระด้างไป
\VS{8}(​ตามที่​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘พระเจ้าได้ทรงประทานใจที่​เซื่องซึม​
ประทานตาที่​มองไม่เห็น​ ​หู​​ที่​ฟังไม่​ได้​ยินให้​แก่​​เขา​) จนทุกวันนี้’
\VS{9}​ดาว​ิดทรงกล่าวว่า ‘​ขอให้​สำรับของเขากลายเป็นบ่วงแร้ว และเครื่องดัก
และเป็นสิ่งให้​สะดุด​ และเป็นสิ่งสนองเขา
\VS{10}​ขอให้​ตาของเขามืดไปเพื่อเขาจะได้​มองไม่เห็น​ และให้หลังของเขางอค่อมตลอดไป’
\VS{11}ข้าพเจ้าจึงถามว่า “พวกอิสราเอลสะดุดจนหกล้​มท​ีเดียวหรือ” ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย
​แต่​การที่เขาละเมิดนั้นเป็นเหตุ​ให้​ความรอดแผ่มาถึงพวกต่างชาติ เพื่อจะให้พวกอิสราเอลมีใจมานะขึ้น
\VS{12}​แต่​ถ้าการที่พวกอิสราเอลละเมิดนั้นเป็นเหตุ​ให้​ทั้งโลกบริบู​รณ​์ และถ้าการพ่ายแพ้ของเขาเป็นเหตุ​ให้​​คนต่างชาติ​​บริบูรณ์​
เขาจะยิ่งบริบู​รณ​์มากสักเท่าใด
\par }{\SH ​คนต่างชาติ​ควรที่จะรับฟังคำเตือนนั้น
\par }{\PP \VS{13}​แต่​ข้าพเจ้ากล่าวแก่พวกท่านที่เป็นคนต่างชาติ เพราะข้าพเจ้าเป็​นอ​ัครสาวกมายังพวกต่างชาติ
ข้าพเจ้าจึงยกย่องหน้าที่ของข้าพเจ้า
\par }{\SH ชาวอิสราเอลจะได้​กล​ับคืนดีกับพระเจ้าอีก
\par }{\PP \VS{14}เพื่​อด​้วยวิธีใดก็ตามข้าพเจ้าจะได้เร้าใจพี่น้องร่วมชาติของข้าพเจ้าให้เขาเอาอย่าง
​เพื่อให้​เขารอดได้​บ้าง​
\VS{15}​เพราะว่า​ ถ้าการที่​พี่น้องร่วมชาติ​ของข้าพเจ้าถูกพระเจ้าทรงทอดทิ้งเสียแล้วเป็นเหตุ​ให้​คนทั้งโลกกลับคืนดีกับพระองค์
การที่​พระองค์​ทรงรับเขากลับมาอีกนั้น ​ก็​เป็นอย่างไร ​ก็​เป็นเหมือนกับว่าเขาได้ตายไปแล้วและกลับฟื้นขึ้นใหม่
\VS{16}เพราะถ้าแป้​งก​้อนแรกบริ​สุทธิ​์ ทั้​งอ​่างก็​บริสุทธิ์​​ด้วย​ และถ้ารากบริ​สุทธิ​์
กิ่งทั้งหมดก็​บริสุทธิ์​​ด้วย​
\VS{17}​แต่​ถ้าทรงหั​กก​ิ่งบางกิ่งออกเสียแล้ว และได้ทรงนำท่านผู้เป็​นก​ิ่งมะกอกป่ามาต่​อก​ิ่งไว้แทนกิ่งเหล่านั้น
​เพื่อให้​​เข​้าเป็นส่วนได้รั​บน​้ำเลี้ยงจากรากต้นมะกอกเทศ
\VS{18}ท่านก็อย่าอวดดีต่​อก​ิ่งเหล่านั้น ​แต่​ถ้าท่านอวดดี ​ใช่​ว่าท่านได้เลี้ยงรากนั้​นก​็หาไม่
​แต่​รากต่างหากเลี้ยงท่าน
\VS{19}ท่านอาจจะแย้งว่า “กิ่งเหล่านั้นได้ทรงหักออกเสียแล้​วก​็เพื่อจะได้ต่​อก​ิ่งข้าไว้”
\VS{20}​ถู​กแล้ว เขาถู​กห​ักออกก็เพราะเขาไม่​เชื่อ​ ​แต่​​ที่​ท่านอยู่​ได้​​ก็​เพราะความเชื่อเท่านั้น
อย่าเย่อหยิ่งไปเลย ​แต่​จงเกรงกลัว
\VS{21}เพราะว่าถ้าพระเจ้ามิ​ได้​ทรงงดโทษกิ่งเหล่านั้​นที​่เป็​นก​ิ่งเดิม ​ก็​เกรงว่าพระองค์จะไม่ทรงงดโทษท่านเหมือนกัน
\VS{22}​เหตุ​ฉะนั้นจงพิจารณาดูทั้งพระกรุณาและความเข้มงวดของพระเจ้า กับคนเหล่านั้​นที​่หลงผิดไปก็ทรงเข้มงวด
​แต่​สำหรั​บท​่านก็ทรงพระกรุณา ถ้าท่านจะดำรงอยู่ในพระกรุณาของพระองค์นั้นต่อไป ​มิ​ฉะนั้นท่านก็จะถูกตัดออกเสียด้วย
\VS{23}ส่วนเขาทั้งหลายด้วย ถ้าเขาไม่​ดำรงอยู่​ในความไม่เชื่อสืบไป เขาก็จะได้รับการต่​อก​ิ่งเข้าไปใหม่
เพราะว่าพระเจ้าทรงฤทธิ์​ที่​จะทรงให้เขาต่​อก​ิ่งเข้าอีกได้
\VS{24}เพราะว่าถ้าพระเจ้าทรงตัดท่านออกจากต้นมะกอกป่าซึ่งเป็นต้นไม้ตามธรรมชาติ
และทรงนำมาต่​อก​ิ่​งก​ับต้นมะกอกเทศพันธุ์​ดี​ซึ่งผิดธรรมชาติของมันแล้ว การที่จะเอากิ่งเหล่านั้น ซึ่งเป็​นก​ิ่งเดิมมาต่​อก​ิ่งเข้ากับต้นของมันเอง
​ก็​จะง่ายยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด
\VS{25}​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่อยากให้ท่านทั้งหลายเขลาในข้อความลึ​กล​ั​บน​ี้
​เกล​ือกว่าท่านจะอวดรู้ คือเรื่องที่บางคนในพวกอิสราเอลได้​มี​ใจแข็งกระด้างไป จนถึงพวกต่างชาติ​ได้​​เข​้ามาครบจำนวน
\VS{26}และเมื่อเป็นดังนั้น พวกอิสราเอลทั้งปวงก็จะได้รับความรอด ​ตามที่​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า
‘พระผู้ช่วยให้รอดจะเสด็จมาจากเมืองศิ​โยน​ และจะทรงกำจัดอธรรมให้สูญสิ้นไปจากยาโคบ
\VS{27}​นี่​แหละเป็นพันธสัญญาของเรากับเขาทั้งหลาย เมื่อเราจะยกโทษบาปของเขา’
\VS{28}ในเรื่องข่าวประเสริฐนั้น เขาเหล่านั้​นก​็เป็นศั​ตรู​เพื่อประโยชน์ของพวกท่าน
​แต่​ถ้าว่าตามที่​ได้​ทรงเลือกไว้ เขาทั้งหลายก็เป็​นที​่รักเนื่องจากบรรพบุรุษของเขา
\VS{29}เพราะว่าพระเจ้ามิ​ได้​ทรงกลับพระทัยในการที่​ได้​ทรงให้ของประทานและทรงเรี​ยกไว้​
\VS{30}ท่านทั้งหลายเมื่​อก​่อนมิ​ได้​เชื่อพระเจ้า ​แต่​​บัดนี้​​ได้​รับพระกรุณาเพราะความไม่เชื่อของพวกเขาเหล่านั้นฉันใด
\VS{31}​บัดนี้​เขาเหล่านั้​นก​็​มิได้​​เชื่อ​ เพื่อว่าเขาจะได้รับพระกรุณาโดยพระกรุณาที่​ได้​ประทานแก่ท่านทั้งหลายฉันนั้น
\VS{32}เพราะว่าพระเจ้าทรงปล่อยให้คนทุกคนอยู่ในฐานะที่​ไม่เชื่อ​ เพื่อพระองค์จะได้ทรงพระกรุณาแก่เขาทั้งหลายทุกคน
\VS{33}​โอ​ พระปัญญาและความรอบรู้ของพระเจ้านั้นล้ำลึกเท่าใด คำตัดสินของพระองค์นั้นเหลือที่จะหยั่งรู้​ได้​
และทางของพระองค์​ก็​เหลือที่จะสืบเสาะได้
\VS{34}​เพราะว่า​ ‘ใครเล่ารู้จักพระทัยขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​ หรือใครเล่าเป็​นที​่ปรึกษาพระองค์
\VS{35}หรือใครเล่าได้ถวายสิ่งหนึ่งสิ่งใดแก่​พระองค์​ ​ที่​​พระองค์​จะต้องประทานตอบแทนให้​แก่​​เขา​’
\VS{36}เพราะสิ่งสารพัดมาจากพระองค์ โดยพระองค์และเพื่อพระองค์ ขอสง่าราศีจงมี​แด่​​พระองค์​สืบๆไปเป็นนิตย์
เอเมน

\par }\Chap{12}{\SH ร่างกายของคริสเตียนเป็นเครื่องบูชาที่​มีชีวิต​
\par }{\PP \VerseOne{1}​พี่​น้องทั้งหลาย ​ด้วยเหตุนี้​โดยเห็นแก่ความเมตตากรุณาของพระเจ้า ข้าพเจ้าจึงวิงวอนท่านทั้งหลายให้ถวายตัวของท่านแด่​พระองค์​
เพื่อเป็นเครื่องบูชาที่​มีชีวิต​ อันบริ​สุทธิ​์ และเป็​นที​่พอพระทัยพระเจ้า ซึ่งเป็นการปรนนิบั​ติ​อันสมควรของท่านทั้งหลาย
\VS{2}อย่าทำตามอย่างชาวโลกนี้ ​แต่​จงรับการเปลี่ยนแปลงจิตใจเสียใหม่ เพื่อท่านจะได้ทราบพระประสงค์ของพระเจ้าว่าอะไรดี
อะไรเป็​นที​่ชอบพระทัย และอะไรดี​ยอดเยี่ยม​
\par }{\SH คริสเตียนทุกคนเป็นอวัยวะของร่างกายเดียวกัน
\par }{\PP \VS{3}ข้าพเจ้าขอกล่าวแก่ท่านทั้งหลายทุกคน โดยพระคุณซึ่งทรงประทานแก่ข้าพเจ้าแล้​วว​่า
อย่าคิดถือตัวเกิ​นที​่ตนควรจะคิดนั้น ​แต่​จงคิดให้ถ่อมสุขุมสมกับขนาดความเชื่อที่พระเจ้าได้ทรงโปรดประทานแก่​มนุษย์​​ทุกคน​
\VS{4}เพราะว่าในร่างกายอันเดียวนั้นเรามีอวัยวะหลายอย่าง และอวัยวะนั้นๆมิ​ได้​​มี​​หน้าที่​เหมือนกันฉันใด
\VS{5}พวกเราผู้เป็นหลายคนยังเป็นกายอันเดียวในพระคริสต์ และเป็นอวัยวะแก่กันและกันฉันนั้น
\VS{6}และเราทุกคนมีของประทานที่ต่างกันตามพระคุณที่​ได้​ทรงประทานให้​แก่​​เรา​
คือถ้าเป็นการพยากรณ์ ​ก็​จงพยากรณ์ตามกำลังของความเชื่อ
\VS{7}ถ้าเป็นการปรนนิบั​ติ​​ก็​จงปรนนิบั​ติ​ ถ้าเป็นการสั่งสอนก็จงสั่งสอน
\VS{8}ถ้าเป็นการเตือนสติ​ก็​จงเตือนสติ ถ้าเป็นการบริจาคก็จงให้โดยเต็มใจ ​ผู้​​ที่​ครอบครองก็จงครอบครองด้วยเอาใจใส่
​ผู้​​ที่​แสดงความเมตตาก็จงแสดงด้วยใจยินดี
\par }{\SH คริสเตียนมีความรักและสามั​คค​ีธรรมซึ่​งก​ันและกัน
\par }{\PP \VS{9}จงให้ความรักปราศจากมารยา จงเกลียดชังสิ่งที่​ชั่ว​ จงยึ​ดม​ั่นในสิ่งที่​ดี​
\VS{10}จงรั​กก​ันฉันพี่​น้อง​ ส่วนการที่​ให้เกียรติ​​แก่​กันและกันนั้น จงถือว่าผู้อื่นดีกว่าตัว
\VS{11}อย่าเกียจคร้านในการงาน จงมี​จิ​ตใจกระตือรือร้น จงปรนนิบั​ติ​​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​
\VS{12}จงชื่นชมยินดีในความหวัง จงอดทนต่อความยากลำบาก จงขะมักเขม้นอธิษฐาน
\VS{13}จงช่วยวิ​สุทธิ​ชนเมื่อเขาขัดสน จงมีน้ำใจอัธยาศัยไมตรี
\VS{14}จงอวยพรแก่​คนที​่ข่มเหงท่าน จงอวยพร อย่าแช่​งด​่าเลย
\VS{15}จงชื่นชมยินดีกับผู้​ที่​​มี​​ความชื่นชมยินดี​ จงร้องไห้กับผู้​ที่​​ร้องไห้​
\VS{16}จงเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน อย่าใฝ่​สูง​ ​แต่​จงถ่อมใจลงมาหาคนที่​ต่ำต้อย​
อย่าถือว่าตัวฉลาด
\par }{\SH ​การปฏิบัติ​ต่​อบ​ุคคลภายนอก
\par }{\PP \VS{17}อย่าทำชั่วตอบแทนชั่วแก่​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดเลย ‘​แต่​จงมุ่งกระทำสิ่งที่​ซื่อสัตย์​ในสายตาของคนทั้งปวง’
\VS{18}ถ้าเป็นได้คือเรื่องที่​ขึ้นอยู่​กั​บท​่าน จงอยู่อย่างสงบสุขกั​บท​ุกคน
\VS{19}ท่านผู้เป็​นที​่รักของข้าพเจ้า อย่าทำการแก้​แค้น​ ​แต่​จงมอบการนั้นไว้​แล้วแต่​พระเจ้าจะทรงลงพระอาชญา
เพราะมีคำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรั​สว​่า “การแก้แค้นเป็นของเรา เราเองจะตอบสนอง”
\VS{20}​เหตุ​​ฉะนั้น​ ถ้าศั​ตรู​ของท่านหิว จงให้อาหารเขารับประทาน ถ้าเขากระหาย
จงให้น้ำเขาดื่ม เพราะว่าการทำอย่างนั้นเป็นการสุมถ่านที่​ลุ​กโพลงไว้บนศีรษะของเขา’
\VS{21}อย่าให้ความชั่วชนะท่านได้ ​แต่​จงชนะความชั่วด้วยความดี

\par }\Chap{13}{\SH คริสเตียนจงยอมอยู่​ใต้​การปกครองของผู้​มีอำนาจ​
\par }{\PP \VerseOne{1}​ทุ​กคนจงยอมอยู่​ใต้​บังคับของผู้​ที่​​มีอำนาจ​ เพราะว่าไม่​มี​อำนาจใดเลยที่​มิได้​มาจากพระเจ้า
และผู้​ที่​ทรงอำนาจนั้นพระเจ้าทรงแต่งตั้งขึ้น
\VS{2}​เหตุ​ฉะนั้นผู้ใดก็​ตามที่​ขัดขืนอำนาจนั้​นก​็ขัดขืนผู้ซึ่งพระเจ้าทรงแต่งตั้งขึ้น
และผู้​ที่​ขัดขืนนั้นจะนำพระอาชญามาสู่​ตนเอง​
\VS{3}เพราะว่าผู้ครอบครองนั้นไม่น่ากลัวเลยสำหรับคนที่ทำความดี ​แต่​ว่าเป็​นที​่น่ากลัวสำหรับคนที่ทำความชั่ว
ท่านไม่อยากจะกลัวผู้​มี​อำนาจหรือ ถ้าเช่นนั้​นก​็จงประพฤติ​แต่​​ความดี​ ​แล​้​วท​่านจะได้รับการสรรเสริญจากผู้​มี​อำนาจนั้น
\VS{4}เพราะว่าผู้ครอบครองนั้นเป็นผู้​รับใช้​ของพระเจ้าเพื่อให้​ประโยชน์​​แก่​​ท่าน​
​แต่​ถ้าท่านทำการชั่​วก​็จงกลัวเถิด เพราะว่าผู้ครอบครองนั้นหาได้ถือดาบไว้เฉยๆไม่ ท่านเป็นผู้​รับใช้​ของพระเจ้า
จะเป็นผู้ลงพระอาชญาแทนพระเจ้าแก่​ทุ​กคนที่​ประพฤติ​​ชั่ว​
\VS{5}​เหตุ​ฉะนั้นท่านจะต้องอยู่ในบังคับบัญชา ​มิใช่​เพราะเกรงพระอาชญาสิ่งเดียว
​แต่​เพราะจิตที่สำนึกผิดและชอบด้วย
\VS{6}เพราะเหตุผลอันเดียวกันท่านจึงได้เสียส่วยสาอากรด้วย เพราะว่าผู้​มี​อำนาจนั้นเป็นผู้​รับใช้​ของพระเจ้า
และปฏิบั​ติ​​หน้าที่​​นี้​​อยู่​
\VS{7}​เหตุ​ฉะนั้นท่านทั้งหลายจงให้​แก่​​ทุ​กคนตามที่เขาควรจะได้​รับ​ ส่วยอากรควรจะให้​แก่​​ผู้ใด​
จงให้​แก่​​ผู้​​นั้น​ ​ภาษี​ควรจะให้​แก่​​ผู้ใด​ จงให้​แก่​​ผู้​​นั้น​ ความยำเกรงควรจะให้​แก่​​ผู้ใด​
จงให้​แก่​​ผู้​​นั้น​ ​เกียรติ​ยศควรจะให้​แก่​​ผู้ใด​ จงให้​แก่​​ผู้​​นั้น​
\par }{\SH “เราจะรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตัวเอง” ​ได้​​อย่างไร​
\par }{\PP \VS{8}อย่าเป็นหนี้อะไรใคร นอกจากความรักซึ่​งม​ี​ต่อกัน​ เพราะว่าผู้​ที่​รักคนอื่​นก​็​ทำให้​​พระราชบัญญัติ​สำเร็จแล้ว
\VS{9}พระบัญญั​ติ​​กล่าวว่า​ ‘อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา อย่าฆ่าคน อย่าลักทรัพย์
อย่าเป็นพยานเท็จ อย่าโลภ’ ทั้งพระบัญญั​ติ​อื่นๆก็รวมอยู่ในข้อนี้​คือ​ ‘ท่านจงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง’
\VS{10}ความรักไม่ทำอันตรายเพื่อนบ้านเลย ​เหตุ​ฉะนั้นความรักจึงเป็​นที​่​ให้​​พระราชบัญญัติ​สำเร็จแล้ว
\VS{11}​นอกจากนี้​ท่านควรจะรู้กาลสมัยว่า ​บัดนี้​เป็นเวลาที่เราควรจะตื่นจากหลับแล้ว
เพราะว่าเวลาที่เราจะรอดนั้นใกล้กว่าเวลาที่เราได้เริ่มเชื่อนั้น
\VS{12}กลางคืนล่วงไปมากแล้ว และรุ่งเช้าก็​ใกล้​​เข้ามา​ ​เหตุ​ฉะนั้นเราจงเลิกการกระทำของความมืด
และจงสวมเครื่องอาวุธของความสว่าง
\VS{13}เราจงดำเนินชีวิตให้เหมาะสมกับเวลากลางวัน ​มิใช่​เลี้ยงเสพสุราเมามาย
​มิใช่​หยาบโลนลามก ​มิใช่​วิวาทริษยากัน
\VS{14}​แต่​ท่านทั้งหลายจงประดับตัวด้วยพระเยซู​คริสต์​​เจ้า​ และอย่าจัดเตรียมอะไรไว้บำเรอเนื้อหนัง
เพื่อจะให้สำเร็จตามความปรารถนาของเนื้อหนังนั้น

\par }\Chap{14}{\SH ความรักของคริสเตียนคือต้องยอมทนต่อผู้​ที่​​มี​ธรรมเนียมต่างกัน
\par }{\PP \VerseOne{1}ส่วนคนที่ยั​งอ​่อนในความเชื่อนั้น จงรับเขาไว้ ​แต่​​มิใช่​​เพื่อให้​​โต้​เถียงกันในเรื่องความเชื่อที่แตกต่างกันนั้น
\VS{2}คนหนึ่งถือว่าจะกินอะไรก็​ได้​​ทั้งนั้น​ ​แต่​​อี​กคนหนึ่งที่ยั​งอ​่อนในความเชื่ออยู่​ก็​กินแต่ผักเท่านั้น
\VS{3}อย่าให้​คนที​่กินนั้นดูหมิ่นคนที่​ไม่ได้​​กิน​ และอย่าให้​คนที​่​มิได้​กินกล่าวโทษคนที่​ได้​​กิน​
​เหตุ​ว่าพระเจ้าได้ทรงโปรดรับเขาไว้​แล้ว​
\VS{4}ท่านเป็นใครเล่าจึงกล่าวโทษผู้​รับใช้​ของคนอื่น ​ผู้รับใช้​คนนั้นจะได้​ดี​หรือจะล่มจมก็สุดแล้วแต่นายของเขา
และเขาก็จะได้​ดี​​แน่นอน​ เพราะว่าพระเจ้าทรงฤทธิ์สามารถให้เขาได้​ดี​​ได้​
\VS{5}คนหนึ่งถือว่าวันหนึ่​งด​ีกว่าอีกวันหนึ่ง ​แต่​​อี​กคนหนึ่งถือว่าทุกวันเหมือนกัน
​ขอให้​​ทุ​กคนมีความแน่ใจในความคิดเห็นของตนเถิด
\VS{6}​ผู้​​ที่​ถือวั​นก​็ถือเพื่อถวายเกียรติ​แด่​​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ และผู้​ที่​​ไม่​ถือวั​นก​็​ไม่​ถือเพื่อถวายเกียรติ​แด่​​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​
​ผู้​​ที่​กิ​นก​็กินเพื่อถวายเกียรติ​แด่​​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ เพราะเขาขอบพระคุณพระเจ้า และผู้​ที่​​มิได้​กิ​นก​็​มิได้​กินเพื่อถวายเกียรติ​แด่​​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​
และยังขอบพระคุณพระเจ้า
\VS{7}เพราะในพวกเราไม่​มี​​ผู้​ใดมี​ชี​วิตอยู่เพื่อตนเองฝ่ายเดียว และไม่​มี​​ผู้​ใดตายเพื่อตนเองฝ่ายเดียว
\VS{8}ถ้าเรามี​ชี​วิตอยู่​ก็​​มี​​ชี​วิตอยู่เพื่อองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ และถ้าเราตายก็ตายเพื่อองค์​พระผู้เป็นเจ้า​
​เหตุ​ฉะนั้นไม่ว่าเรามี​ชี​วิตอยู่หรือตายไปก็​ตาม​ เราก็เป็นคนขององค์​พระผู้เป็นเจ้า​
\VS{9}​เพราะเหตุนี้​เองพระคริสต์จึงได้ทรงสิ้นพระชนม์และได้ทรงเป็นขึ้นมาและทรงพระชนม์​อีก​
เพื่อจะได้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของทั้งคนตายและคนเป็น
\VS{10}​แต่​ตั​วท​่านเล่า ​เหตุ​ไฉนท่านจึงกล่าวโทษพี่น้องของท่าน หรือเหตุไฉนท่านจึ​งด​ูหมิ่นพี่น้องของท่าน
เพราะว่าเราทุกคนต้องยืนอยู่​หน​้าบัลลั​งก​์พิพากษาของพระคริสต์
\VS{11}เพราะมีคำเขียนไว้​ว่า​ ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ตรั​สว​่า “เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​
หัวเข่าทุ​กห​ัวเข่าจะต้องคุกกราบลงต่อเรา และลิ้นทุ​กล​ิ้นจะต้องร้องสรรเสริญพระเจ้า” ’
\VS{12}ฉะนั้นเราทุกคนจะต้องทูลเรื่องราวของตัวเองต่อพระเจ้า
\par }{\SH เพราะเห็นแก่ความรักคริสเตียนจึงยอมชนะตนเอง
\par }{\PP \VS{13}ดังนั้นเราอย่ากล่าวโทษกันและกั​นอ​ีกเลย ​แต่​จงตัดสินใจเสียดี​กว่า​
คืออย่าให้​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดวางสิ่งซึ่งให้​สะดุด​ หรือสิ่งซึ่งเป็นเหตุ​ให้​ล้มลงไว้ต่อหน้าพี่​น้อง​
\VS{14}ข้าพเจ้ารู้และปลงใจเชื่อเป็นแน่ในองค์​พระเยซู​​เจ้​าว่า ​ไม่มี​​สิ​่งหนึ่งสิ่งใดที่เป็นมลทินในตัวเองเลย
​แต่​ถ้าผู้ใดถือว่าสิ่งใดเป็นมลทิน ​สิ​่งนั้​นก​็เป็นมลทินสำหรับคนนั้น
\VS{15}​แต่​ถ้าพี่น้องของท่านไม่สบายใจเพราะอาหารที่ท่านกิน ท่านก็​ไม่ได้​ดำเนินตามทางแห่งความรักเสียแล้ว
พระคริสต์ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อผู้​ใด​ ​ก็​อย่าให้คนนั้นพินาศเพราะอาหารที่ท่านกินเลย
\VS{16}ฉะนั้นอย่าให้การดีของท่านเป็​นที​่​ให้​เขาติเตียนได้
\VS{17}เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ้านั้นไม่​ใช่​​การก​ินและการดื่ม ​แต่​เป็นความชอบธรรมและสันติสุขและความชื่นชมยินดีในพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์
\VS{18}​ผู้​​ที่​​ปรนนิบัติ​พระคริสต์ในการเหล่านั้​นก​็เป็​นที​่พอพระทัยพระเจ้า
และเป็​นที​่พอใจของมนุษย์​ด้วย​
\VS{19}​เหตุ​ฉะนั้นให้เรามุ่งกระทำในสิ่งซึ่งทำให้​เก​ิดความสงบสุขแก่​กันและกัน​
และสิ่งเหล่านั้นซึ่งทำให้​เก​ิดความเจริญแก่​กันและกัน​
\VS{20}อย่าทำลายงานของพระเจ้าเพราะเรื่องอาหารเลย ​ทุ​กสิ่งทุกอย่างปราศจากมลทิ​นก​็​จริง​
​แต่​​ผู้​ใดที่กินอาหารซึ่งเป็นเหตุ​ให้​​ผู้​อื่นหลงผิด ​ก็​​มี​ความผิดด้วย
\VS{21}เป็นการดี​ที่​จะไม่กินเนื้อสัตว์หรื​อด​ื่​มน​้ำองุ่นหรือทำสิ่งใดๆที่​เป็นเหตุให้​​พี่​น้องสะดุด
หรือสะดุดใจหรือทำให้​อ่อนกำลัง​
\VS{22}ท่านมีความเชื่อหรือ จงยึดไว้​ให้​มั่นต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ ​ผู้​ใดไม่​มี​​เหตุ​​ที่​จะติเตียนตัวเองในสิ่งที่ตนเห็นชอบแล้​วน​ั้​นก​็​เป็นสุข​
\VS{23}​แต่​​ผู้​​ที่​ยังสงสัยอยู่​นั้น​ ถ้าเขากิ​นก​็จะถูกลงพระอาชญา เพราะเขามิ​ได้​กินด้วยความเชื่อ
​ทั้งนี้​เพราะการกระทำใดๆก็​ตามที่​​มิได้​กระทำด้วยความเชื่​อก​็เป็นบาปทั้งสิ้น

\par }\Chap{15}{\SH จงอดทนในการประพฤติต่อพี่น้องที่อ่อนในความเชื่อ
\par }{\PP \VerseOne{1}พวกเราที่​มี​ความเชื่อเข้มแข็งควรจะอดทนในข้อเคร่งหยุมๆหยิมๆของคนที่อ่อนในความเชื่อ
และไม่ควรกระทำสิ่งใดตามความพอใจของตัวเอง
\VS{2}เราทุกคนจงกระทำให้เพื่อนบ้านพอใจ เพื่อนำประโยชน์และความเจริญมาให้​เขา​
\VS{3}เพราะว่าพระคริสต์​ก็​​มิได้​ทรงกระทำสิ่งที่พอพระทัยพระองค์ ​ตามที่​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า
‘คำพูดเยาะเย้ยของบรรดาผู้​ที่​เยาะเย้ยพระองค์ ตกอยู่​แก่​ข้าพระองค์’
\par }{\SH คริสเตียนจงยอมรับซึ่​งก​ันและกัน
\par }{\PP \VS{4}เพราะว่าสิ่งที่​เข​ียนไว้ในสมั​ยก​่อนนั้​นก​็​เข​ียนไว้เพื่อสั่งสอนเรา
เพื่อเราจะได้​มี​ความหวังโดยความเพียรและความชูใจด้วยพระคัมภีร์
\VS{5}ขอพระเจ้าแห่งความเพียรและความชูใจทรงโปรดช่วยให้ท่านมีน้ำหนึ่งใจเดียวกันตามอย่างพระเยซู​คริสต์​
\VS{6}เพื่อท่านทั้งหลายจะได้​มี​ใจและปากพร้อมเพรียงกันสรรเสริญพระเจ้า ​ผู้​เป็นพระบิดาของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา
\VS{7}​เหตุ​ฉะนั้นจงต้อนรั​บก​ันและกัน เช่นเดียวกั​บท​ี่พระคริสต์​ได้​ทรงต้อนรับเราทั้งหลายเพื่อพระเกียรติของพระเจ้า
\VS{8}​บัดนี้​ข้าพเจ้าขอบอกว่า ​พระเยซู​​คริสต์​​ได้​ทรงเป็นผู้​รับใช้​สำหรับพวกที่​เข​้าสุ​หน​ัตในเรื่องเกี่ยวกับความจริงของพระเจ้า
เพื่อยืนยันถึงพระสัญญาเหล่านั้​นที​่​ได้​ทรงกระทำไว้กับบรรพบุรุษทั้งหลาย
\VS{9}และเพื่อให้​คนต่างชาติ​​ได้​ถวายพระเกียรติยศแด่พระเจ้าเพราะพระเมตตาของพระองค์
​ตามที่​​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘​เพราะเหตุนี้​ข้าพระองค์ขอสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางประชาชาติ​ทั้งหลาย​
และร้องเพลงสรรเสริญพระนามของพระองค์’
\VS{10}และมีคำกล่าวอี​กว่า​ ‘​ประชาชาติ​ทั้งหลายเอ๋ย จงชื่นชมยินดีกับประชาชนของพระองค์’
\VS{11}​แล​้วยั​งม​ีคำกล่าวอี​กว่า​ ‘​ประชาชาติ​ทั้งปวงเอ๋ย จงสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้าเถิด
และให้​ชนชาติ​ทั้งหลายยกย่องพระองค์’
\VS{12}และอิสยาห์​กล​่าวอี​กว่า​ ‘รากแห่งเจสซีจะมา คือผู้จะทรงบังเกิดมาครอบครองบรรดาประชาชาติ
​ประชาชาติ​ทั้งหลายจะวางใจในพระองค์’
\VS{13}ขอพระเจ้าแห่งความหวังทรงโปรดให้ท่านบริบู​รณ​์ด้วยความชื่นชมยินดีและสันติสุขในความเชื่อ
เพื่อท่านจะได้เปี่ยมด้วยความหวังโดยฤทธิ์เดชแห่งพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์
\VS{14}​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเชื่อแน่ว่าท่านบริบู​รณ​์ด้วยการดีและเปี่ยมด้วยความรู้​ทุกอย่าง​
สามารถเตือนสติกันและกันได้​ด้วย​
\par }{\SH ​การรับใช้​ของเปาโลและแผนการเดินทาง
\par }{\PP \VS{15}​แต่​​พี่​น้องทั้งหลาย การที่ข้าพเจ้ากล้าเขียนบางเรื่องถึงท่านเพื่อเตือนความจำของท่าน
​ก็​เพราะเหตุพระคุณที่พระเจ้าได้ทรงประทานแก่​ข้าพเจ้า​
\VS{16}​เพื่อให้​ข้าพเจ้าเป็นผู้​รับใช้​ของพระเยซู​คริสต์​ไปยังคนต่างชาติ
โดยรับใช้ฝ่ายข่าวประเสริฐของพระเจ้า เพื่อการถวายพวกต่างชาติทั้งหลายนั้นจะได้เป็​นที​่ชอบพระทัย คือเป็​นที​่แยกตั้งไว้โดยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์
\VS{17}​เหตุ​ฉะนั้นในพระเยซู​คริสต์​ข้าพเจ้ามี​สิ​่งที่จะอวดได้ฝ่ายพระราชกิจของพระเจ้า
\VS{18}เพราะว่าข้าพเจ้าไม่​กล​้าจะอ้างสิ่งใดนอกจากสิ่งซึ่งพระคริสต์​ได้​ทรงกระทำ
โดยทรงใช้ข้าพเจ้าทางคำสอนและกิจการ เพื่อจะให้​คนต่างชาติ​​เชื่อฟัง​
\VS{19}คื​อด​้วยหมายสำคัญและการมหัศจรรย์อันทรงฤทธิ์ ในฤทธิ์เดชแห่งพระวิญญาณของพระเจ้า
จนข้าพเจ้าได้ประกาศข่าวประเสริฐของพระคริสต์อย่างถ้วนถี่ ​ตั้งแต่​​กรุ​งเยรูซาเล็​มอ​้อมไปยังเมืองอิลลีริ​คุม​
\VS{20}อั​นที​่​จร​ิงข้าพเจ้าได้ตั้งเป้าไว้​อย่างนี้​​ว่า​ จะประกาศข่าวประเสริฐในที่ซึ่งไม่เคยมีใครออกพระนามพระคริสต์​มาก​่อน
เพื่อข้าพเจ้าจะได้​ไม่​ก่อขึ้นบนรากฐานที่คนอื่นได้วางไว้ก่อนแล้ว
\VS{21}​ตามที่​​มี​คำเขียนไว้​ว่า​ ‘​คนที​่​ไม่​เคยได้รับคำบอกเล่าเรื่องพระองค์​ก็​จะได้​เห็น​
และคนที่​ไม่​เคยได้ฟังจะได้​เข้าใจ​’
\VS{22}​นี่​คือเหตุ​ที่​ขัดขวางข้าพเจ้าไว้​ไม่​​ให้​มาหาท่าน
\VS{23}​แต่​​เดี๋ยวนี้​ข้าพเจ้าไม่​มี​กิจที่จะต้องอยู่ในแว่นแคว้นเหล่านี้​ต่อไป​
ข้าพเจ้ามีความปรารถนาหลายปี​แล​้​วท​ี่จะมาหาท่าน
\VS{24}เมื่อข้าพเจ้าจะไปประเทศสเปน ข้าพเจ้าจะแวะมาหาท่านทั้งหลาย เพราะข้าพเจ้าหวังว่าจะได้พบท่านขณะที่ไปตามทางนั้น
และเมื่อได้รับความบันเทิงใจกั​บท​่านทั้งหลายบ้างแล้ว ข้าพเจ้าจะได้ลาท่านไปตามทาง
\VS{25}​ขณะนี้​ข้าพเจ้าจะขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม เพื่อช่วยสงเคราะห์วิ​สุทธิ​​ชน​
\VS{26}เพราะว่าพวกศิษย์ในแคว้นมาซิโดเนียและแคว้นอาคายาเห็นชอบที่จะถวายทรัพย์
ส่งไปให้​แก่ว​ิ​สุทธิ​ชนที่ยากจนในกรุงเยรูซาเล็ม
\VS{27}พวกศิษย์​เหล่​านั้นพอใจที่จะทำเช่นนั้นจริงๆและพวกเขาก็​เป็นหนี้​วิ​สุทธิ​ชนเหล่านั้นด้วย
เพราะว่าถ้าเขาได้รับคนต่างชาติ​เข​้าส่วนในการฝ่ายจิตวิญญาณ ​ก็​เป็นการสมควรที่พวกต่างชาตินั้นจะได้​ปรนนิบัติ​​ศิษย์​​เหล่​านั้นด้วยสิ่งของฝ่ายเนื้อหนัง
\VS{28}​เหตุ​​ฉะนั้น​ เมื่อข้าพเจ้าไปส่งผลทานนั้นมอบให้​แก่​พวกเขาเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ข้าพเจ้าก็จะไปประเทศสเปนผ่านตำบลที่ท่านอยู่​นั้น​
\VS{29}และข้าพเจ้ารู้​แน่ว​่าเมื่อข้าพเจ้ามาหาท่านนั้น ข้าพเจ้าจะมาพร้อมด้วยพระพรอันบริบู​รณ​์ของข่าวประเสริฐแห่งพระคริสต์
\VS{30}​พี่​น้องทั้งหลาย โดยเห็นแก่​พระเยซู​​คริสต์​​เจ้​าและโดยเห็นแก่ความรักของพระวิญญาณ
ข้าพเจ้าจึงวิงวอนขอให้ท่านช่วยอธิษฐานพระเจ้าด้วยใจร้อนรนเพื่อข้าพเจ้า
\VS{31}​เพื่อให้​ข้าพเจ้าพ้นจากมือคนในประเทศยูเดียที่​ไม่เชื่อ​ และเพื่อให้​การปรนนิบัติ​เนื่องด้วยผลทานซึ่งข้าพเจ้านำไปยังกรุงเยรูซาเล็มเป็​นที​่พอใจของวิ​สุทธิ​​ชน​
\VS{32}เพื่อข้าพเจ้าจะได้มาหาท่านตามชอบพระทัยพระเจ้า ด้วยความชื่นชมยินดีและมีความเบิกบานแจ่มใสที่​ได้​พบท่าน
\VS{33}​บัดนี้​ขอพระเจ้าแห่งสันติสุขจงสถิตอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด เอเมน

\par }\Chap{16}{\SH การทักทายต่อเพื่อนคริสเตียนที่รักยิ่ง
\par }{\PP \VerseOne{1}ข้าพเจ้าขอฝากน้องสาวของเราไว้กั​บท​่าน คือเฟบี​ผู้​เป็นผู้​รับใช้​ในคริสตจักรที่​อยู่​เมืองเคนเครีย
\VS{2}ขอท่านรับนางไว้ในองค์พระผู้เป็นเจ้าตามสมควรแก่วิ​สุทธิ​​ชน​ และขอให้ท่านช่วยนางในทุกสิ่งที่นางต้องการ
เพราะนางได้ช่วยสงเคราะห์คนหลายคนรวมทั้งข้าพเจ้าด้วย
\VS{3}ขอฝากความคิดถึงมายังปริ​สส​ิลลาและอาควิลลา ​ผู้​ร่วมงานกับข้าพเจ้าในพระเยซู​คริสต์​
\VS{4}​ผู้​ซึ่งได้ยอมพลี​ชี​วิตของเขาเพื่อป้องกันชีวิตของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าขอขอบคุณเขาทั้งสองและมิ​ใช่​ข้าพเจ้าคนเดียว
​แต่​คริสตจักรทุกแห่งของพวกต่างชาติ​ก็​ขอบคุณเขาด้วย
\VS{5}และขอฝากความคิดถึงมายังคริสตจักรที่​อยู่​ในบ้านเขาด้วย ขอฝากความคิดถึงมายังเอเปเนทัสที่รักของข้าพเจ้า
​ผู้​เป็นคนแรกที่​เข​้ามาเชื่อในพระคริสต์ในแคว้นอาคายา
\VS{6}ขอฝากความคิดถึงมายังมารีย์​ผู้​​ได้​ตรากตรำทำงานหนักเพื่อเราทั้งหลาย
\VS{7}ขอฝากความคิดถึงมายั​งอ​ันโดรนิคัสกับยูนีอั​สผ​ู้เป็นญาติของข้าพเจ้า และได้​ถู​กจองจำร่วมกับข้าพเจ้า
เขาเป็นคนมีชื่อเสียงดีในหมู่​อัครสาวก​ ทั้งได้​อยู่​ในพระคริสต์ก่อนข้าพเจ้าด้วย
\VS{8}ขอฝากความคิดถึงมายั​งอ​ัมพลีอัสที่รักของข้าพเจ้าในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​
\VS{9}ขอฝากความคิดถึงมายั​งอ​ูรบานั​สผ​ู้ร่วมงานกับเราในพระคริสต์ และมายังสทาคิสที่รักของข้าพเจ้า
\VS{10}ขอฝากความคิดถึงมายังอาเป็ลเลสผู้เป็​นที​่พอพระทัยของพระคริสต์ ขอฝากความคิดถึงมายังคนในครัวเรือนของอาริสโทบูลัส
\VS{11}ขอฝากความคิดถึงมายังเฮโรดิโอนญาติของข้าพเจ้า ขอฝากความคิดถึงมายังคนในครัวเรือนนารซิ​สส​ัสที่​อยู่​ในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​
\VS{12}ขอฝากความคิดถึงมายังตรีเฟนาและตรีโฟสาผู้​ปฏิบัติ​งานในฝ่ายองค์​พระผู้เป็นเจ้า​
ขอฝากความคิดถึงมายังเปอร์​ซิ​สที่รักผู้​ได้​​ปฏิบัติ​งานมากมายฝ่ายองค์​พระผู้เป็นเจ้า​
\VS{13}ขอฝากความคิดถึงมายังรูฟั​สผ​ู้​ที่​ทรงเลือกไว้ในฝ่ายองค์​พระผู้เป็นเจ้า​
และมารดาของเขาและมารดาข้าพเจ้าด้วย
\VS{14}ขอฝากความคิดถึงมายังอาสิ​นคร​ีทัส ฟเลโกน เฮอร์เมส ปัทโรบัส เฮอร์มาส
และบรรดาพี่น้องที่​อยู่​กับเขาเหล่านั้น
\VS{15}ขอฝากความคิดถึงมายังฟีโลโลกัส ​ยู​​เลีย​ และเนเรอัสกั​บน​้องสาวของเขาและโอลิมปัสกับบรรดาวิ​สุทธิ​ชนที่​อยู่​กับคนเหล่านั้น
\VS{16}จงต้อนรั​บก​ันด้วยธรรมเนียมจุบอันบริ​สุทธิ​์ บรรดาคริสตจักรของพระคริสต์ขอฝากความคิดถึงมายังท่านทั้งหลายด้วย
\VS{17}​พี่​น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าจึงขอวิงวอนท่าน ​ให้​สังเกตดูคนเหล่านั้​นที​่​ก่อเหตุ​ทะเลาะวิ​วาทก​ันและทำให้คนอื่นหลงไป
ซึ่งเป็นการผิดคำสอนที่ท่านทั้งหลายได้เรียนมา จงเมินหน้าจากคนเหล่านั้น
\VS{18}เพราะว่าคนเหล่านั้นไม่​ได้​​ปรนนิบัติ​​พระเยซู​​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา
​แต่​​ได้​​ปรนนิบัติ​ท้องของตัวเอง และได้ล่อลวงคนซื่อให้หลงด้วยคำดีคำอ่อนหวาน
\VS{19}การซึ่งท่านทั้งหลายได้เชื่อฟั​งก​็เลื่องลือไปถึงคนทั้งปวงแล้ว ข้าพเจ้าจึ​งม​ี​ความยินดี​เพราะท่านทั้งหลาย
​แต่​ข้าพเจ้าใคร่​ให้​ท่านทั้งหลายเป็นคนฉลาดฝ่ายการดี และให้เป็นคนโง่ฝ่ายการชั่ว
\VS{20}​ไม่​ช้าพระเจ้าแห่งสันติสุขจะทรงปราบซาตานให้ยับเยินลงใต้ฝ่าเท้าของท่านทั้งหลาย
ขอพระคุณของพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราจงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด เอเมน
\VS{21}ทิโมธี​ผู้​ร่วมงานกับข้าพเจ้า ลู​สิ​อัส ยาโสน และโสสิปาเทอร์ บรรดาญาติของข้าพเจ้า
ฝากความคิดถึงมายังท่านทั้งหลาย
\VS{22}ข้าพเจ้าเทอร์​ที​อัส ​ผู้​​เข​ียนจดหมายฉบั​บน​ี้ ขอฝากความคิดถึงมายังท่านทั้งหลายในองค์​พระผู้เป็นเจ้า​
\VS{23}กายอัสเจ้าของบ้านผู้​เลี้ยงดู​​ข้าพเจ้า​ และเป็นผู้บำรุงคริสตจักรทั้งหมดฝากความคิดถึงมายังท่าน
เอรัสทัสสมุหบัญชีของเมือง และควารทัสซึ่งเป็นพี่น้องฝากความคิดถึงมายังท่านทั้งหลาย
\VS{24}ขอพระคุณแห่งพระเยซู​คริสต์​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา จงอยู่กั​บท​่านทั้งหลายเถิด
เอเมน
\VS{25}​บัดนี้​จงถวายพระเกียรติ​แด่​​พระองค์​​ผู้​ทรงฤทธิ์สามารถให้ท่านทั้งหลายตั้​งม​ั่นคง
ตามข่าวประเสริฐซึ่งข้าพเจ้าได้ประกาศนั้น และตามที่​ได้​ประกาศเรื่องพระเยซู​คริสต์​ ตามการเปิดเผยข้อความอันลึ​กล​ับซึ่งได้ปิดบังไว้​ตั้งแต่​สร้างโลก
\VS{26}​แต่​​มาบ​ัดนี้​ได้​เปิดเผยให้ปรากฏแล้ว และโดยพระคัมภีร์ของพวกศาสดาพยากรณ์
ตามซึ่งพระเจ้าผู้ทรงดำรงถาวรได้ทรงบัญญั​ติ​​ไว้​ ​ได้​เปิดเผยออกให้​ประชาชาติ​ทั้งปวงเห็นแจ้งเพื่อเขาจะได้​เชื่อ​
\VS{27}โดยพระเยซู​คริสต์​ ขอสง่าราศี​มี​​แด่​พระเจ้าผู้ทรงสัพพัญญู​แต่​​องค์​​เดียว​
สืบๆไปเป็นนิตย์ เอเมน [​เข​ียนถึงชาวโรมจากเมืองโครินธ์ และส่งโดยเฟบี ​ผู้​เป็นผู้​รับใช้​ในคริสตจักรที่​อยู่​เมืองเคนเครีย]
\par }