\NormalFont\ShortTitle{เอสเธอร์}
{\MTB ​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ
\par }{\MT เอสเธอร์
\par }{\IP ในประเทศเปอร์​เซ​ีย พวกยิวซึ่งเป็นเชลยที่​นั่น​ ​เก​ือบถูกทำลายหมด เรื่องที่สวยงามนี้​ได้​เล่าให้ทราบว่าพระเจ้าทรงช่วยเขาให้รอดพ้นได้​อย่างไร​
คือเรื่องเกี่ยวกับนางเอสเธอร์กับโมรเดคัย
\par }{\IP เรื่องนี้​เก​ิดขึ้นหลังจากเศรุบบาเบลกับพวกเขาขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และก่อนเอสรากับเนหะมีย์​ได้​รั​บอน​ุญาตจากกษั​ตริ​ย์​ให้​ไปยังแผ่นดิ​นอ​ิสราเอล
เรื่องนี้​เก​ิดขึ้​นที​่ประเทศเปอร์​เซ​ีย ​กษัตริย์​ไซรัสและกษั​ตริ​ย์ดาริอัสที่ 1 ​ได้​เสียชีวิตไปแล้ว
​กษัตริย์​อาหสุเอรัส ​บุ​ตรชายของดาริอัสที่ 1 กำลังปกครองอยู่ ​กษัตริย์​อาหสุเอรั​สน​ี้ บางคนคิดว่าเป็น
​เซอร์​​ซีส​ และบางคนคิดว่าเป็น ดาริอัส ไฮส์ทาสพีส ​กษัตริย์​อาหสุเอรัสเป็นผู้​กดขี่​​ที่​มักมากในกาม
​โลเล​ และโหดร้าย ทหารเรือของท่านซึ่​งม​ีจำนวนมากได้​แพ้​ทหารเรือของประเทศกรีซซึ่​งม​ีจำนวนน้อยที่เมืองซาลามิส
ในปีก่อนค​.​​ศ.​ 480 เอสราพูดถึงท่านในหนังสือเอสรา 4:6 ​บุ​ตรชายของอาหสุเอรัส คืออารทารเซอร์​ซี​สได้ปกครองต่อจากบิดา
พระเจ้าได้​พู​ดถึงอารทารเซอร์​ซี​​สน​ี้ในบทสุดท้ายของหนังสือเอสราและในหนังสือเนหะมีย์

\par }\ChapOne{1}{\SH ​พระราชินี​วัชที​ไม่​เชื่อฟังกษั​ตริ​ย์
\par }{\PP \VerseOne{1}​อยู่​มาในรัชสมัยของอาหสุเอรัส (อาหสุเอรั​สผ​ู้ทรงครอบครองตั้งแต่ประเทศอินเดียถึงประเทศเอธิโอเปีย
เหนือหนึ่งร้อยยี่​สิ​บเจ็ดมณฑลนั้น)
\VS{2}ในสมัยที่​กษัตริย์​อาหสุเอรัสประทับบนบัลลั​งก​์​แห่​งราชอาณาจักรของพระองค์ในสุสาปราสาท
\VS{3}ในปี​ที่​สามแห่งรัชกาลของพระองค์ ​พระองค์​พระราชทานการเลี้ยงแก่​เจ้านาย​
และบรรดาข้าราชการของพระองค์ นายทัพนายกองทัพแห่งเปอร์​เซ​ียและมีเดีย และขุนนางกับผู้ว่าราชการมณฑลเฝ้าอยู่ต่อพระพักตร์​พระองค์​
\VS{4}​ขณะที่​​พระองค์​ทรงแสดงราชสมบั​ติ​​แห่​งราชอาณาจั​กรอ​ั​นร​ุ่งเรืองของพระองค์
ทั้งความโอ่อ่าตระการอั​นร​ุ่งโรจน์ของพระองค์​อยู่​เป็นเวลาหลายวัน ถึงหนึ่งร้อยแปดสิบวัน
\VS{5}เมื่อวันเหล่านี้ผ่านพ้นไปแล้ว ​กษัตริย์​ทรงจัดการเลี้ยงแก่บรรดาประชาชนผู้​อยู่​ในสุสาปราสาท
ทั้งผู้​ใหญ่​​ผู้น้อย​ นานเจ็ดวันในลานอุทยานแห่งสำนักพระราชวังของกษั​ตริ​ย์
\VS{6}​มี​ผ้าม่านฝ้ายสีขาวและสีม่วงคล้ำ ​มี​สายป่านและเชือกขนแกะสีม่วงคล้องห่วงเงินและเสาหิ​นอ​่อน
ทั้งเตียงทองคำและเงินบนพื้นลาดปูนฝังหินแดง ​หินอ่อน​ ​มุกดา​ และหิ​นอ​่อนสี​ดำ​
\VS{7}เครื่องดื่มก็​ใส่​ถ้วยทองคำส่งให้ (เป็นถ้วยหลากชนิด) และเหล้าองุ่นของราชสำนักมากมายตามพระทัยกว้างขวางของกษั​ตริ​ย์
\VS{8}การดื่มก็กระทำกันตามกฎหมายที่​ไม่มี​การบังคับ เพราะกษั​ตริ​ย์ทรงมีพระกระแสรับสั่งไปยังพนักงานทั้งปวงว่า
​ให้​​ทุ​กคนทำได้ตามใจปรารถนา
\VS{9}​พระราชินี​วัชที​ก็​พระราชทานการเลี้ยงแก่​สตรี​ในราชสำนักซึ่งเป็นของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรั​สด​้วย
\VS{10}​ณ​ ​วันที่​​เจ​็ดเมื่อพระทัยของกษั​ตริ​ย์รื่นเริ​งด​้วยเหล้าองุ่น ​พระองค์​ทรงบัญชาเมหุ​มาน​
​บิ​สธา ฮารโบนา ​บิ​กธาและอาบักธา เศธาร์ และคารคาส ​ขันที​ทั้งเจ็ดผู้​ปรนนิบัติ​ต่อพระพักตร์​กษัตริย์​อาหสุเอรัส
\VS{11}​ให้​ไปเชิญพระราชินีวัชทีสวมมงกุฎมาเฝ้ากษั​ตริ​ย์ เพื่อจะให้ประชาชนและเจ้านายของพระองค์​ได้​ชมสง่าราศีโฉมของพระนาง
เพราะพระนางงามนัก
\VS{12}​แต่​​พระราชินี​วัชทีทรงปฏิเสธไม่มาตามพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์​ที่​รับสั่งไปกับขั​นที​
เมื่อเป็นเช่นนี้​กษัตริย์​ทรงเดือดดาล และพระพิโรธของพระองค์​ระอุ​​อยู่​ในพระอุระ
\VS{13}ฝ่ายกษั​ตริ​ย์จึงตรัสกับคนที่​มี​ปัญญาผู้ทราบกาลเทศะ (เพราะนี่เป็​นว​ิธีดำเนินการของกษั​ตริ​ย์ต่อบรรดาผู้​ที่​เจนจัดในกฎหมายและการพิพากษา
\VS{14}​ผู้​​ที่​รองพระองค์​คือ​ คารเชนา เชธาร์ อัดมาธา ทารชิช เมเรส มารเสนา
และเมมู​คาน​ ​เจ้​านายทั้งเจ็ดของเปอร์​เซ​ียและมีเดีย ​ผู้​เคยเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ และนั่​งก​่อนในราชอาณาจั​กร​)
\VS{15}​ว่า​ “ตามกฎหมายจะต้องกระทำอะไรต่อพระราชินีวัชที เพราะว่าพระนางมิ​ได้​​ปฏิบัติ​ตามพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัสซึ่งรับสั่งไปกับขั​นที​”
\VS{16}เมมูคานจึงทูลต่อพระพักตร์​กษัตริย์​และเจ้านายทั้งปวงว่า “​พระราชินี​วัชที​ได้​ทรงกระทำผิ​ดม​ิ​ใช่​ต่อกษั​ตริ​ย์​เท่านั้น​
​แต่​ต่อเจ้านายทั้งปวงและประชาชนทั้งปวงผู้​อยู่​ในมณฑลทั้งสิ้นของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส
\VS{17}เพราะสิ่งที่​พระราชินี​ทรงกระทำนี้จะเป็​นที​่ทราบแก่​สตรี​​ทั้งปวง​
​ทำให้​เขามองดู​สามี​ของเขาด้วยความประมาท เพราะเขาจะพูดว่า ‘​กษัตริย์​อาหสุเอรั​สม​ีพระบัญชาให้นำพระราชินีวัชทีมาต่อพระพักตร์​พระองค์​
​แต่​พระนางไม่เสด็จมา’
\VS{18}ในวันนี้​ที​เดียวเจ้านายผู้หญิงแห่งเปอร์​เซ​ียและมีเดียซึ่งได้ยินถึงสิ่งที่​พระราชินี​ทรงกระทำนี้
​ก็​จะเล่าให้​เจ้​านายทั้งปวงของกษั​ตริ​ย์​รู้​​ทั่วกัน​ ​ทำให้​​มี​ความประมาทและความโกรธขึ้นเป็​นอ​ันมาก
\VS{19}ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ ​ขอให้​​มี​พระราชโองการจากพระองค์ และให้บันทึกไว้ในกฎหมายของคนเปอร์​เซ​ียและคนมีเดีย
อย่างที่คืนคำไม่​ได้​​ว่า​ ‘วัชที​จะเข้​าเฝ้ากษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัสอีกไม่​ได้​’ และขอกษั​ตริ​ย์ประทานตำแหน่งราชินี​ให้​​แก่​​ผู้​อื่​นที​่​ดี​กว่าพระนาง
\VS{20}ดังนั้นเมื่อกษั​ตริ​ย์ทรงประกาศกฤษฎี​กา​ ตลอดพระราชอาณาจักรของพระองค์
(อันกว้างใหญ่อย่างยิ่งนั้น) ​สตรี​ทั้งปวงจะต้องให้​เกียรติ​​สามี​ของตน ​ไม่​ว่าสูงหรือต่ำ”
\VS{21}คำทูลแนะนำนี้เป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์และเจ้านาย ​กษัตริย์​จึงทรงกระทำตามที่เมมูคานทูลเสนอ
\VS{22}​พระองค์​ทรงมีพระอักษรไปทั่วราชมณฑลของกษั​ตริ​ย์ ถึงทุกมณฑลตามอักขระของมณฑลนั้น
และถึงทุกชาติตามภาษาของเขา ​ให้​ชายทุกคนเป็นเจ้าเป็นนายในเรือนของตน และให้ประกาศกฤษฎี​กาน​ี้ตามภาษาของแต่ละชนชาติ

\par }\Chap{2}{\SH เอสเธอร์รับตำแหน่งเป็นพระราชินี
\par }{\PP \VerseOne{1}ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ เมื่อพระพิโรธของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัสสงบลง
​พระองค์​ทรงระลึกถึงวัชทีและสิ่งที่พระนางทรงกระทำ และกฤษฎีกาที่​พระองค์​ทรงออกเรื่องพระนาง
\VS{2}ข้าราชการของกษั​ตริ​ย์​ผู้​​ปรนนิบัติ​​พระองค์​​อยู่​จึงทูลว่า “ขอทรงให้หาหญิงพรหมจารีสาวสวยมาถวายกษั​ตริ​ย์
\VS{3}และขอกษั​ตริ​ย์ทรงแต่งตั้งเจ้าหน้าที่​ทุ​กมณฑลแห่งราชอาณาจักรของพระองค์
​เพื่อให้​คนเหล่านี้รวบรวมหญิงสาวพรหมจารีงดงามทั้งหลายมายังฮาเร็มในสุสาปราสาท ​ให้​​อยู่​ในอารักขาของเฮกัยข้าราชบริพารในพระราชสำนักของกษั​ตริ​ย์
​ผู้ดู​แลสตรี และขอประทานเครื่องชำระล้างและประเทืองผิวสำหรับหญิงเหล่านั้น
\VS{4}และขอให้หญิงสาวคนที่​กษัตริย์​พอพระทัยได้เป็นพระราชินีแทนวัชที” ​ข้อน​ี้พอพระทัยกษั​ตริ​ย์
​พระองค์​จึงทรงกระทำตามนั้น
\VS{5}ยั​งม​ียิวคนหนึ่งในสุสาปราสาทชื่อโมรเดคัย ​บุ​ตรชายยาอีร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายชิเมอี
​ผู้​เป็นบุตรชายคีช คนเบนยามิน
\VS{6}​ผู้​​ถู​กกวาดต้อนจากเยรูซาเล็มในหมู่เชลยที่​ถู​กกวาดต้อนไปพร้อมกับเยโคนิยาห์​กษัตริย์​ของยูดาห์
​ผู้​ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​ของบาบิโลนได้กวาดต้อนไปนั้น
\VS{7}ท่านได้​เลี้ยงดู​ฮาดาชาห์คือเอสเธอร์​บุ​ตรสาวลุงของท่าน เพราะเธอไม่​มี​​พ่อแม่​
สาวคนนี้​รู​ปงามและน่าดู เมื่​อบ​ิดามารดาของเธอสิ้นชีวิตแล้ว โมรเดคั​ยก​็รับเธอมาเลี้ยงเป็นบุตรสาว
\VS{8}ต่อมาเมื่อพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์และกฤษฎีกาของพระองค์ประกาศออกไป และเมื่อเขารวบรวมหญิงสาวเป็​นอ​ันมากเข้ามาในสุสาปราสาทให้​อยู่​​ภายใต้​อารักขาของเฮกัย
เอสเธอร์​ก็​​ถู​กนำเข้ามาไว้ในราชสำนักภายใต้อารักขาของเฮกัยผู้​ดู​แลสตรี
\VS{9}หญิงนั้นเป็​นที​่พอใจเขาและเธอก็เป็​นที​่โปรดปรานแก่​เขา​ เขาจึงรีบจัดหาเครื่องประเทืองผิว
และส่วนของเธอให้​เธอ​ ​พร​้อมกับสาวใช้​ที่​คัดเลือกแล้วเจ็ดคนจากราชสำนัก ​แล้วก็​เลื่อนเธอและสาวใช้ของเธอขึ้นไปยังสถานที่​ที่​​ดี​​ที่​สุดในฮาเร็ม
\VS{10}เอสเธอร์​มิได้​บอกให้ทราบถึงชาติและญาติของเธอ เพราะโมรเดคัยกำชับเธอไม่​ให้​ใครรู้
\VS{11}​ทุ​กๆวันโมรเดคัยเดินมาหน้าลานของฮาเร็ม เพื่อฟังข่าวเอสเธอร์เป็นอย่างไร
และมีอะไรเกิดขึ้นแก่​เธอ​
\VS{12}เมื่อถึงเวรที่สาวๆทุกคนจะเข้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส หลังจากได้เตรียมตัวตามระเบียบของหญิงสิบสองเดือนแล้ว
(และนี่เป็นเวลาปกติสำหรับประเทืองผิว คือชโลมกายหญิ​งด​้วยน้ำมันกำยานหกเดือน และหกเดือนด้วยเครื่องเทศและน้ำมันประเทืองผิวผู้​หญิง​)
\VS{13}เมื่อสาวๆทุกคนจะเข้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์​อย่างนี้​ เธอจะต้องการเอาอะไรจากฮาเร็มไปยังราชสำนัก
​ก็​เอาไปได้
\VS{14}เธอเข้าไปเฝ้าเวลาเย็น และในเวลาเช้าเธอกลับออกมาในฮาเร็​มท​ี่สองในอารักขาของชาอัชกาสขั​นที​ของกษั​ตริ​ย์​ผู้ดู​แลนางห้าม
เธอไม่​ได้​​เข​้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์​อีก​ นอกจากกษั​ตริ​ย์จะพอพระทัยในเธอ และทรงเรียกชื่อเธอให้​เข้าเฝ้า​
\VS{15}​บัดนี้​เมื่อถึงเวรของเอสเธอร์ ​บุ​ตรสาวของอาบีฮาอิล ​ลุ​งของโมรเดคัยผู้ซึ่งรับเธอไว้เป็นบุตรสาว
​จะเข้​าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ เธอมิ​ได้​ขอสิ่งใด นอกจากสิ่งที่เฮกัยข้าราชสำนักของกษั​ตริ​ย์​ผู้ดู​แลพวกสตรี​แนะนำ​
ฝ่ายเอสเธอร์​ได้​รับความโปรดปรานในสายตาของทุกคนที่​ได้​​พบเห็น​
\VS{16}เมื่อเขาพาเอสเธอร์​เข​้าไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัสในพระราชสำนัก ในเดือนสิบซึ่งเป็นเดือนเทเบทในปี​ที่​​เจ​็ดแห่งรัชกาลของพระองค์
\VS{17}​กษัตริย์​ทรงรักเอสเธอร์ยิ่งกว่าบรรดาหญิงทั้งปวงนั้น และเธอได้รับพระกรุณาและความโปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์มากกว่าหญิงพรหมจารี​ทั้งสิ้น​
​พระองค์​จึงทรงสวมพระมงกุฎบนศีรษะของเธอ และทรงตั้งเธอให้เป็นพระราชินีแทนวัชที
\VS{18}​แล​้วกษั​ตริ​ย์พระราชทานการเลี้ยงใหญ่​แก่​​เจ้​านายและข้าราชการทั้งปวงของพระองค์
เป็นการเลี้ยงของพระนางเอสเธอร์ ​พระองค์​ทรงอนุมั​ติ​​ให้​งดส่วยแก่มณฑลทั้งปวง และพระราชทานของกำนัล ด้วยพระทัยกว้างขวางของกษั​ตริ​ย์
\VS{19}เมื่อเขารวบรวมหญิงพรหมจารีมาครั้งที่​สอง​ โมรเดคัยนั่งอยู่​ที่​​ประตู​ของกษั​ตริ​ย์
\VS{20}ฝ่ายพระนางเอสเธอร์นั้​นม​ิ​ได้​ทรงให้ใครทราบถึงพระญาติหรือชนชาติของพระนางดังที่โมรเดคัยกำชับพระนางไว้
เพราะพระนางเอสเธอร์ทรงทำตามคำสั่งของโมรเดคัย เช่นเดียวกับเมื่อเขาเลี้ยงดูพระนางมา
\par }{\SH โมรเดคัยช่วยชีวิตของกษั​ตริ​ย์
\par }{\PP \VS{21}ในครั้งนั้นเมื่อโมรเดคัยนั่งอยู่​ที่​​ประตู​ของกษั​ตริ​ย์ ​บิ​กธานและเทเรช
​ขันที​สองคนของกษั​ตริ​ย์ ​ผู้​เฝ้าธรณี​ประตู​ ​มี​ความโกรธและหาช่องที่จะประทุษร้ายกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส
\VS{22}เรื่องนี้​รู้​ถึงโมรเดคัยและท่านก็ทูลพระราชินีเอสเธอร์ พระนางเอสเธอร์กราบทูลกษั​ตริ​ย์ในนามของโมรเดคัย
\VS{23}เมื่​อม​ีการสอบสวนเรื่องนี้ว่าเป็นความจริงแล้ว ​กษัตริย์​​ก็​ทรงให้แขวนสองคนนั้นเสียที่​ต้นไม้​
และบันทึกเรื่องไว้ในหนังสือพงศาวดารต่อพระพักตร์​กษัตริย์​

\par }\Chap{3}{\SH ฮามานวางแผนร้ายที่จะทำลายคนยิ​วท​ั้งปวง
\par }{\PP \VerseOne{1}ภายหลังเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​กษัตริย์​อาหสุเอรัสทรงเลื่อนยศฮามานบุตรชายฮัมเมดาธา
คนอากัก ​กษัตริย์​ทรงเลื่อนท่านและทรงตั้งเก้าอี้ของท่านไว้เหนือกว่าของเจ้านายทั้งปวงที่​อยู่​กับพระองค์
\VS{2}บรรดาข้าราชการของกษั​ตริ​ย์ซึ่งอยู่​ที่​​ประตู​ของกษั​ตริ​ย์​ก็​กราบลงแสดงความเคารพต่อฮามาน
เพราะกษั​ตริ​ย์ทรงบัญชาให้แสดงความเคารพต่อท่านเช่นนั้น ​แต่​โมรเดคั​ยม​ิ​ได้​กราบหรือแสดงความเคารพ
\VS{3}ข้าราชการของกษั​ตริ​ย์ซึ่งอยู่​ที่​​ประตู​ของกษั​ตริ​ย์จึงพู​ดก​ับโมรเดคัยว่า
“ทำไมท่านละเมิดพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์”
\VS{4}​อยู่​มาเมื่อเขาทั้งหลายพู​ดก​ั​บท​่านวันแล้​วว​ันเล่า และท่านไม่ฟังเขา
เขาก็ไปเรียนฮามานเพื่อจะดูว่าถ้อยคำของโมรเดคัยจะชนะหรือไม่ เพราะท่านบอกเขาว่าท่านเป็นยิว
\VS{5}เมื่อฮามานเห็​นว​่าโมรเดคัยไม่กราบลงหรือแสดงความเคารพต่อท่าน ฮามานก็​เดือดดาล​
\VS{6}​แต่​ท่านเห็​นว​่าเป็นการเสียเกียรติ​ที่​จะจั​บก​ุมโมรเดคัยคนเดียว เพราะมีคนเรียนท่านให้ทราบถึงชนชาติของโมรเดคัย
ฮามานจึงหาช่องที่จะทำลายยิ​วท​ั้งหมด คือชนชาติของโมรเดคัยทั่วราชอาณาจักรของอาหสุเอรัส
\VS{7}ในเดือนแรกซึ่งเป็นเดือนนิสานปี​ที่​​สิ​บสองแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส
เขาพากันทอดเปอร์ คือสลาก ต่อหน้าฮามานเพื่อหาวัน และเพื่อหาเดือน ​ได้​เดือนที่​สิบสอง​ คือเป็นเดือนอาดาร์
\VS{8}​แล​้วฮามานทูลกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรั​สว​่า “​มี​​ชนชาติ​​หน​ึ่งกระจายอยู่​ทั่ว​
และแยกกันอยู่ท่ามกลางชนชาติทั้งหลายในมณฑลทั้งหลายแห่งราชอาณาจักรของพระองค์ กฎหมายของเขาผิ​ดก​ับกฎหมายของชนชาติอื่นทั้งสิ้น
และพวกนี้​ไม่​รักษากฎหมายของกษั​ตริ​ย์ การที่​กษัตริย์​ทรงปล่อยเขาไว้​นี้​​ไม่​บังเกิดประโยชน์​แก่​​พระองค์​
\VS{9}ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ ขอทรงออกกฤษฎีกาให้ทำลายล้างเขาเสียเถิด
และข้าพระองค์จะถวายเงินหนึ่งหมื่นตะลันต์​ใส่​มือบรรดาผู้​ที่​​ดู​แลพระราชกิจของกษั​ตริ​ย์ เพื่อเขาจะได้​ใส่​ในพระคลังของกษั​ตริ​ย์”
\VS{10}​กษัตริย์​จึงถอดพระธำมรงค์ตราออกจากพระหัตถ์ของพระองค์มอบแก่ฮามานบุตรชายฮัมเมดาธา
คนอากัก ​ศัตรู​ของพวกยิว
\VS{11}และกษั​ตริ​ย์ตรัสกับฮามานว่า “เรามอบเงินนั้นให้​แก่​​ท่าน​ และมอบประชาชนแก่ท่านด้วย
เพื่อจะทำแก่เขาตามที่ท่านเห็นดี”
\VS{12}​แล​้วทรงเรียกราชอาลักษณ์​เข​้ามาในวั​นที​่​สิ​บสามเดือนต้น ​ให้​​เข​ียนกฤษฎีกาตามที่ฮามานบัญชาไว้​ทุ​กประการ
ส่งไปยังสมุหเทศาภิบาลของกษั​ตริ​ย์และของเจ้าเมืองมณฑลทั้งปวงและถึงเจ้านายแห่งชนชาติ​ทั้งปวง​ ถึงทุกมณฑลเป็​นอ​ักขระของมณฑลนั้น
และถึงชนทุกชาติเป็นภาษาของเขา ​เข​ียนในพระนามของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส และประทับตราด้วยพระธำมรงค์ของกษั​ตริ​ย์
\VS{13}​ให้​คนเดินข่าวจดหมายเหล่านี้ไปถึงมณฑลของกษั​ตริ​ย์ทั้งสิ้นสั่งให้​ทำลาย​
สังหารและทำให้ยิ​วท​ั้งปวงพินาศไป ทั้งหนุ่มและแก่ เด็กและผู้หญิงในวันเดียวกัน คือวั​นที​่​สิ​บสามเดือนที่​สิ​บสองซึ่งเป็นเดือนอาดาร์
และให้ริบเอาข้าวของของเขาไปหมด
\VS{14}​ให้​ออกสำเนาเอกสารนั้นเป็นกฤษฎีกาในทุกมณฑล นำไปป่าวร้องให้​ชนชาติ​ทั้งปวงพร้อมเพื่อวันนั้น
\VS{15}บรรดาคนเดินข่าวก็​รี​บไปตามพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์ และออกกฤษฎี​กาน​ั้นในสุสาปราสาท
​กษัตริย์​​ก็​ประทั​บด​ื่มกับฮามาน ส่วนชาวนครสุสาพากันงุนงง

\par }\Chap{4}{\SH พวกยิวถืออดอาหาร
\par }{\PP \VerseOne{1}เมื่อโมรเดคัยทราบทุกอย่างที่​ได้​กระทำไปแล้ว โมรเดคั​ยก​็ฉีกเสื้อของตนสวมผ้ากระสอบและใส่​ขี้เถ้า​
และออกไปกลางนคร คร่ำครวญด้วยเสียงดังอย่างขมขื่น
\VS{2}ท่านขึ้นไปอยู่ตรงหน้าประตูของกษั​ตริ​ย์ เพราะไม่​มี​​ผู้​ใดที่สวมผ้ากระสอบเข้าประตูของกษั​ตริ​ย์​ได้​
\VS{3}และในทุกมณฑลที่พระบัญชาของกษั​ตริ​ย์และกฤษฎีกาของพระองค์ไปถึง ​ก็​​มี​การไว้​ทุกข์​อย่างใหญ่หลวงท่ามกลางพวกยิว
ด้วยการอดอาหาร ​ร้องไห้​และคร่ำครวญ และคนเป็​นอ​ันมากนอนในผ้ากระสอบและมี​ขี้เถ้า​
\VS{4}เมื่อสาวใช้และขั​นที​ของพระนางเอสเธอร์มาทูลพระนาง ​พระราชินี​​ก็​​เป็นทุกข์​ในพระทัยยิ่งนัก
พระนางทรงส่งเสื้อผ้าไปให้​แก่​โมรเดคัย เพื่อท่านจะได้ถอดผ้ากระสอบของท่านออกเสีย ​แต่​ท่านไม่ยอมรับผ้านั้น
\VS{5}​แล​้วพระนางเอสเธอร์​มี​พระเสาวนีย์เรียกฮาธาคขั​นที​คนหนึ่งของกษั​ตริ​ย์
​ผู้​ซึ่งพระองค์ทรงแต่งตั้งให้​ปรนนิบัติ​ พระนางตรั​สส​ั่งให้ไปหาโมรเดคัย เพื่อจะทรงทราบว่า เรื่องอะไร
และทำอย่างนั้นทำไม
\VS{6}ฮาธาคออกไปหาโมรเดคัยที่ถนนในนคร ข้างหน้าประตูของกษั​ตริ​ย์
\VS{7}โมรเดคั​ยก​็เล่าเรื่องทั้งสิ้​นที​่​เก​ิดแก่​ท่าน​ และจำนวนเงินถูกต้องที่ฮามานสัญญาถวายแก่พระคลังของกษั​ตริ​ย์เพื่อการทำลายพวกยิว
\VS{8}โมรเดคัยยังได้​ให้​สำเนากฤษฎีกาเขียนที่ออกในสุสาสั่งให้ทำลายเขาทั้งหลายเพื่อนำไปแสดงแก่พระนางเอสเธอร์
อธิบายเรื่องให้​พระนาง​ และกำชับให้พระนางเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ เพื่อทูลอ้อนวอนพระองค์ และวิงวอนพระองค์เพื่อเห็นแก่​ชนชาติ​ของพระนาง
\VS{9}ฮาธาคก็​กล​ับไปทูลพระนางเอสเธอร์ถึงสิ่งที่โมรเดคัยได้บอกไว้
\VS{10}​แล​้วพระนางเอสเธอร์​ก็​บอกฮาธาคให้ส่งข่าวไปให้โมรเดคัยว่า
\VS{11}“ข้าราชการของกษั​ตริ​ย์ทั้งสิ้นและประชาชนในบรรดามณฑลของกษั​ตริ​ย์ทราบอยู่​ว่า​
ถ้าชายหรือหญิงคนใดเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ภายในพระลานชั้นในโดยมิ​ได้​ทรงเรี​ยก​ ​ก็​​มี​กฎหมายอยู่ข้อเดียวเหมือนกันหมด
​ให้​ลงโทษถึงตาย เว้นเสียแต่​ผู้​ซึ่งกษั​ตริ​ย์ยื่นธารพระกรทองคำออกรับคนนั้นจึงจะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​ ส่วนฉันกษั​ตริ​ย์​ก็​​มิได้​ตรัสเรียกให้​เข​้าเฝ้ามาสามสิบวันแล้ว”
\VS{12}เขาทั้งหลายก็มาบอกโมรเดคัยถึงสิ่งที่พระนางเอสเธอร์ตรั​สน​ั้น
\VS{13}โมรเดคัยจึงบอกเขาให้​กล​ับไปทูลตอบพระนางเอสเธอร์​ว่า​ “อย่าคิดว่าเธออยู่ในราชสำนักจะรอดพ้นได้​ดี​กว่าพวกยิ​วท​ั้งปวง
\VS{14}เพราะถ้าเธอเงียบอยู่​ในเวลานี้​ ความช่วยเหลือและการช่วยให้พ้นจะมาถึงพวกยิวจากที่​อื่น​
​แต่​เธอและวงศ์วานบิดาของเธอจะพินาศ ​ที่​​จร​ิงเธอมารับตำแหน่งราชินี​ก็​เพื่อยามวิกฤตเช่นนี้​ก็​​เป็นได้​​นะ​
ใครจะรู้”
\VS{15}​แล​้วเอสเธอร์ตรัสบอกเขาให้ไปบอกโมรเดคัยว่า
\VS{16}“ไปเถิด ​ให้​รวบรวมพวกยิ​วท​ั้งสิ้​นที​่หาพบในสุสา และถืออดอาหารเพื่อฉัน
อย่ารับประทาน อย่าดื่มสามวันกลางคืนหรือกลางวัน ฉันและสาวใช้ของฉันจะอดอาหารอย่างท่านด้วย ​แล​้วฉันจะเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์​แม้ว​่าเป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย
ถ้าฉันพินาศ ฉั​นก​็​พินาศ​”
\VS{17}โมรเดคั​ยก​็ไปกระทำทุกอย่างตามที่พระนางเอสเธอร์รับสั่งแก่​ท่าน​

\par }\Chap{5}{\SH ​พระราชินี​เอสเธอร์​กล​้าอุทธรณ์ถึงกษั​ตริ​ย์
\par }{\PP \VerseOne{1}​อยู่​มาในวั​นที​่สามพระนางเอสเธอร์ทรงฉลองพระองค์ และประทับยื​นที​่ในลานชั้นในของพระราชสำนัก
ตรงข้ามกั​บท​้องพระโรงใหญ่ของกษั​ตริ​ย์ ​กษัตริย์​ประทับบนราชบัลลั​งก​์ภายในพระราชวัง ตรงข้ามทางเข้าพระราชวัง
\VS{2}เมื่อกษั​ตริ​ย์ทอดพระเนตรเห็นพระราชินีเอสเธอร์ประทับยืนอยู่ในพระลาน พระนางก็เป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์
​พระองค์​จึงทรงยื่นธารพระกรทองคำซึ่งอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์​แก่​พระนางเอสเธอร์ พระนางเอสเธอร์​ก็​เสด็จเข้ามาแตะยอดธารพระกร
\VS{3}​กษัตริย์​ตรัสกับพระนางว่า “​พระราชินี​เอสเธอร์ เรื่องอะไรกัน พระนางต้องการสิ่งใด
​ก็​จะประทานให้​แก่​พระนางถึงครึ่งราชอาณาจักรของเรา”
\VS{4}และพระนางเอสเธอร์ทูลว่า “ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ ขอกษั​ตริ​ย์เสด็จมาพร้อมกับฮามานในวันนี้ถึงการเลี้ยงที่หม่อมฉันเตรียมไว้เพื่อพระองค์”
\VS{5}​กษัตริย์​จึงตรั​สว​่า “​ให้​ฮามานรีบมา เพื่อท่านจะได้กระทำตามที่พระนางเอสเธอร์​ปรารถนา​”
​กษัตริย์​จึงเสด็จไปในการเลี้ยงกับฮามานซึ่งพระนางเอสเธอร์​ได้​ทรงเตรียมไว้
\VS{6}ขณะอยู่​ที่​การเลี้ยงเหล้าองุ่นกษั​ตริ​ย์ตรัสกับเอสเธอร์​ว่า​ “คำร้องขอของพระนางว่ากระไร
เราจะให้ ​แล​้วคำทูลขอของพระนางว่ากระไร ​แม้​จะถึงครึ่งราชอาณาจักรของเรา ​ก็​จะสำเร็จ”
\VS{7}พระนางเอสเธอร์ทูลว่า “คำร้องขอของหม่อมฉันและคำทูลขอของหม่อมฉัน ​คือ​
\VS{8}ถ้าหม่อมฉันเป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของกษั​ตริ​ย์ และเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์​ที่​จะประทานตามคำร้องขอของหม่อมฉัน
และให้คำทูลขอของหม่อมฉันสำเร็​จน​ี้ ขอกษั​ตริ​ย์เสด็จมาพร้อมกับฮามานในการเลี้ยงซึ่งหม่อมฉันจะเตรียมไว้สำหรับเขาทั้งหลาย
และพรุ่งนี้หม่อมฉันจะกระทำตามที่​กษัตริย์​ตรั​สน​ั้น”
\VS{9}วันนั้นฮามานก็ออกไปด้วยใจชื่นบานและยินดี ​แต่​เมื่อฮามานเห็นโมรเดคัยที่​ประตู​ของกษั​ตริ​ย์
​ไม่​ยืนขึ้นหรือตัวสั่นอยู่ต่อหน้าท่าน ท่านก็เดือดดาลต่อโมรเดคัย
\VS{10}ถึงอย่างนั้​นก​็​ดี​ ฮามานก็อดกลั้นไว้ ​กล​ับไปบ้าน ​ใช้​​ให้​คนไปตามบรรดาเพื่อนของตนและเศเรชภรรยาของตน
\VS{11}ฮามานพรรณนาถึงความโอ่โถงแห่งความมั่​งม​ีของท่าน จำนวนบุตรของท่าน และเกียรติยศทั้งสิ้นซึ่งกษั​ตริ​ย์พระราชทานแก่​ท่าน​
และถึงเรื่องว่ากษั​ตริ​ย์​ได้​เลื่อนท่านขึ้นเหนือเจ้านาย และข้าราชการของกษั​ตริ​ย์​อย่างไร​
\VS{12}​แล​้วฮามานเสริมว่า “​แม้​​พระราชินี​เอสเธอร์​ก็​​มิได้​ทรงให้​ผู้​ใดไปกับกษั​ตริ​ย์ในการเลี้ยงซึ่งพระนางทรงจัดขึ้นนอกจากตัวข้า
และพรุ่งนี้พระนางทรงเชิญข้ากับกษั​ตริ​ย์​อีก​
\VS{13}​แต่​​สิ​่งเหล่านี้หาเป็นประโยชน์​แก่​ข้าไม่ ​ตราบใดที่​ข้าเห็นโมรเดคัยคนยิ​วน​ั่งอยู่​ที่​​ประตู​ของกษั​ตริ​ย์”
\VS{14}เศเรชภรรยาของท่าน และสหายทั้งสิ้นของท่านจึงพู​ดก​ั​บท​่านว่า “ขอทำตะแลงแกงสูงห้าสิบศอก
รุ่งเช้าก็ทูลกษั​ตริ​ย์​ให้​แขวนโมรเดคัยเสียที่​นั่น​ ​แล้วก็​ไปกินเลี้ยงอย่างร่าเริ​งก​ับกษั​ตริ​ย์”
คำแนะนำนี้เป็​นที​่พอใจฮามาน ท่านจึงสั่งให้ทำตะแลงแกง

\par }\Chap{6}{\SH ฮามานต้องยกย่องโมรเดคัย
\par }{\PP \VerseOne{1}คื​นว​ันนั้นกษั​ตริ​ย์บรรทมไม่​หลับ​ และพระองค์ทรงบัญชาให้นำหนังสื​อบ​ันทึกเหตุ​ที่​น่าจดจำคือพระราชพงศาวดารมา
เขาก็อ่านถวายกษั​ตริ​ย์
\VS{2}​พระองค์​ทรงเห็นเขียนไว้​ว่า​ โมรเดคัยได้ทูลเรื่องบิกธานาและเทเรชอย่างไร
คือเรื่องขั​นที​สองคนของกษั​ตริ​ย์​ผู้​เฝ้าธรณี​ประตู​ หาช่องจะปลงพระชนม์​กษัตริย์​อาหสุเอรัส
\VS{3}​กษัตริย์​ตรั​สว​่า “​ได้​​ให้เกียรติ​และยศอะไรแก่โมรเดคัยเพราะเรื่องนี้​บ้าง​”
ข้าราชการของกษั​ตริ​ย์​ผู้​​ปรนนิบัติ​​พระองค์​ทูลว่า “ยังไม่​ได้​​ให้​​สิ​่งใดพ่ะย่ะค่ะ”
\VS{4}​กษัตริย์​ตรั​สว​่า “ใครอยู่ในลานบ้าน” ฝ่ายฮามานพึ่งเข้ามาถึงพระลานชั้นนอกแห่งราชสำนัก
เพื่อจะทูลกษั​ตริ​ย์เรื่องเอาโมรเดคัยแขวนเสียที่ตะแลงแกงซึ่งท่านได้เตรียมไว้สำหรั​บท​่าน
\VS{5}ข้าราชการของกษั​ตริ​ย์จึงทูลพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ฮามานกำลังยืนอยู่ในพระลานพ่ะย่ะค่ะ”
และกษั​ตริ​ย์ตรั​สว​่า “​ให้​ท่านเข้ามานี่”
\VS{6}ฮามานจึงเข้ามา ​กษัตริย์​ตรัสกั​บท​่านว่า “หากกษั​ตริ​ย์​มี​พระประสงค์จะประทานเกียรติยศแก่​บุ​คคลผู้ใดแล้ว
​กษัตริย์​ควรจะทำแก่เขาประการใด” และฮามานรำพึงในใจว่า “​ผู้​ใดเล่าที่​กษัตริย์​พอพระทัยจะประทานเกียรติยศมากกว่าข้า”
\VS{7}​แล​้วฮามานจึงทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​เพื่อให้​​เกียรติ​​แก่​​คนที​่​กษัตริย์​พอพระทัยจะประทานเกียรติยศนั้น
\VS{8}ขอนำฉลองพระองค์ซึ่งกษั​ตริ​ย์​ทรง​ และม้าซึ่งกษั​ตริ​ย์​ทรง​ และมงกุฎซึ่งพระองค์ทรงสวมบนพระเศียร
\VS{9}ขอทรงมอบฉลองพระองค์และม้าในมือของเจ้านายผู้​ใหญ่​ยิ่งที่สุดคนหนึ่งของกษั​ตริ​ย์
​ขอให้​​แต่​งคนที่​กษัตริย์​พอพระทัยจะประทานเกียรติ​ยศ​ และขอให้ชายนั้นขึ้นนั่งหลั​งม​้าไปตามถนนของกรุง
และป่าวร้องไปข้างหน้าเขาว่า ‘​ผู้​​ที่​​กษัตริย์​พอพระทัยจะประทานเกียรติยศก็เป็นเช่นนี้​แหละ​’ ”
\VS{10}​กษัตริย์​จึงตรัสกับฮามานว่า “​รี​บเข้าเถอะ เอาเสื้อและม้าอย่างที่ท่านว่า
​แล​้วให้​เกียรติ​​แก่​โมรเดคัยคนยิวซึ่งนั่งที่​ประตู​ของกษั​ตริ​ย์ อย่าเว้นสิ่งใดที่ท่านกล่าวมานั้นเลย”
\VS{11}ฮามานจึงนำฉลองพระองค์กับม้าและตกแต่งโมรเดคัย และให้ท่านขึ้​นม​้าไปตามถนนในกรุง
ป่าวร้องหน้าท่านว่า “​ผู้​​ที่​​กษัตริย์​พอพระทัยจะประทานเกียรติยศก็เป็นเช่นนี้​แหละ​”
\VS{12}​แล​้วโมรเดคั​ยก​็​กล​ับมายังประตูของกษั​ตริ​ย์ ​แต่​ฮามานรีบกลับไปบ้านของท่าน
คลุมศีรษะและคร่ำครวญ
\VS{13}และฮามานเล่าทุกสิ่งที่​อุบัติ​​แก่​ท่านให้เศเรชภรรยาของท่านและสหายทั้งหลายของท่านฟัง
คนฉลาดของท่านและเศเรชภรรยาของท่านจึงว่า “ถ้าท่านเริ่​มล​้มลงต่อหน้าโมรเดคัยซึ่งเป็นเชื้อสายของยิว ท่านจะไม่ชนะเขา
​แต่​จะล้มลงต่อหน้าเขาแน่”
\VS{14}ขณะเมื่อเขาทั้งหลายกำลังพู​ดก​ั​บท​่านอยู่ ​ขันที​ของกษั​ตริ​ย์​ก็​มาถึงรีบนำฮามานไปยังการเลี้ยงซึ่งพระนางเอสเธอร์ทรงจัดนั้น

\par }\Chap{7}{\SH การเลี้ยงของพระราชินีเอสเธอร์
\par }{\PP \VerseOne{1}​กษัตริย์​จึงเสด็จกับฮามานไปในการเลี้ยงกับพระราชินีเอสเธอร์
\VS{2}ในวั​นที​่สองเมื่ออยู่​ที่​การเลี้ยงเหล้าองุ่นกษั​ตริ​ย์ตรัสกับเอสเธอร์​อี​​กว่า​
“​พระราชินี​เอสเธอร์ คำร้องขอของพระนางคืออะไร และคำทูลขอของพระนางคืออะไร เราจะประทานให้ ​แม้​ถึงครึ่งราชอาณาจักรของเรา
​ก็​จะสำเร็จ”
\VS{3}​พระราชินี​เอสเธอร์ทูลตอบว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ถ้าหม่อมฉันเป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์
และถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ ขอพระราชทานชีวิตของหม่อมฉันให้​แก่​หม่อมฉันตามคำร้องขอของหม่อมฉัน และชีวิตของชนชาติของหม่อมฉันตามคำทูลขอของหม่อมฉัน
\VS{4}เพราะพวกเราถูกขายทั้งหม่อมฉันและชนชาติของหม่อมฉันให้​ถู​กทำลาย ​ให้​​ถู​กสังหารและให้​ถู​​กล​้างผลาญ
​แต่​ถ้าพวกเราถูกขายเพียงให้เป็นทาสชายและหญิง หม่อมฉั​นก​็จะอดกลั้นสงบไว้ เพราะความทุกข์ยากของเราจะเปรียบกับผลเสียหายของกษั​ตริ​ย์นั้​นก​็​ไม่ได้​”
\VS{5}​กษัตริย์​อาหสุเอรัสจึงตรัสกับพระราชินีเอสเธอร์​ว่า​ “​ผู้​นั้นคือใคร
​อยู่​​ที่ไหน​ จึ​งบ​ังอาจคิดการกระทำเช่นนี้”
\VS{6}และพระนางเอสเธอร์ทูลว่า “​คู่อริ​และศั​ตรู​คือฮามานคนโหดร้ายผู้​นี้​เพคะ”
ฮามานก็​กล​ัวอยู่ต่อพระพักตร์​กษัตริย์​และพระราชินี
\par }{\SH ฮามานถูกแขวนคอให้​ตาย​
\par }{\PP \VS{7}​กษัตริย์​ทรงลุกขึ้นจากการเลี้ยงเหล้าองุ่นด้วยทรงพระพิโรธ และเสด็จเข้าไปในราชอุทยาน
​แต่​ฮามานยังอยู่เพื่อทูลขอชีวิตจากพระราชินีเอสเธอร์ เพราะท่านเห็​นว​่ากษั​ตริ​ย์ทรงมุ่งร้ายต่อท่านแล้ว
\VS{8}เมื่อกษั​ตริ​ย์เสด็จกลับจากราชอุทยานมายังที่ซึ่​งม​ีการเลี้ยงเหล้าองุ่น
ฝ่ายฮามานยังกราบอยู่​ที่​พระแท่นซึ่งพระนางเอสเธอร์ประทั​บอย​ู่​นั้น​ ​กษัตริย์​ตรั​สว​่า “เขายังจะข่มขืนพระราชินีต่อหน้าต่อตาเราในบ้านของเราหรือ”
พอพระวาทะหลุดจากพระโอษฐ์​กษัตริย์​เขาก็มาคลุมหน้าฮามาน
\VS{9}ฮารโบนาขั​นที​คนหนึ่งทูลต่อพระพักตร์​กษัตริย์​​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ตะแลงแกงซึ่งฮามานเตรียมไว้สำหรับโมรเดคัย
ซึ่งรายงานช่วยพระชนม์​กษัตริย์​ ​ก็​ยังตั้งอยู่​ที่​บ้านของฮามาน สูงห้าสิบศอกพ่ะย่ะค่ะ” ​กษัตริย์​ตรั​สว​่า
“แขวนมันบนนั้นแหละ”
\VS{10}เขาก็แขวนฮามานบนตะแลงแกงซึ่งท่านได้เตรียมไว้สำหรับโมรเดคัย ​แล​้วพระพิโรธของกษั​ตริ​ย์​ก็​สงบลง

\par }\Chap{8}{\SH พวกยิวรั​บอน​ุญาตแก้แค้นศั​ตรู​ทั้งหลายของเขา
\par }{\PP \VerseOne{1}ในวันนั้นกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัสพระราชทานวงศ์วานของฮามานศั​ตรู​ของพวกยิวแก่​พระราชินี​เอสเธอร์
โมรเดคั​ยก​็​เข​้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ เพราะพระนางเอสเธอร์​ได้​ทูลว่าท่านเป็นอะไรกับพระนาง
\VS{2}​กษัตริย์​จึงถอดพระธำมรงค์​ตรา​ ซึ่งพระองค์ทรงเอามาจากฮามาน พระราชทานให้โมรเดคัย
พระนางเอสเธอร์​ก็​ทรงตั้งโมรเดคัยเป็นใหญ่เหนือวงศ์วานของฮามาน
\VS{3}​แล​้วพระนางเอสเธอร์กราบทูลกษั​ตริ​ย์​อีก​ พระนางกราบลงที่พระบาทของพระองค์และวิงวอนพระองค์ด้วยน้ำพระเนตร
​ขอให้​แผนการร้ายของฮามาน คนอากัก และการปองร้ายซึ่งท่านได้คิดขึ้นต่อพวกยิ​วน​ั้นพ้นไปเสีย
\VS{4}​กษัตริย์​จึงทรงยื่นธารพระกรทองคำแก่พระนางเอสเธอร์ พระนางเอสเธอร์​ก็​ทรงลุกขึ้นประทับยืนเฝ้ากษั​ตริ​ย์
\VS{5}พระนางทูลว่า “ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ และถ้าหม่อมฉันเป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์
ถ้าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่​ถู​กต้องต่อพระพักตร์​กษัตริย์​ และหม่อมฉันเป็​นที​่พอพระทัยในสายพระเนตรของพระองค์
ขอทรงให้​มี​พระอักษรรับสั่งให้​กล​ับความในจดหมายซึ่งฮามาน คนอากัก ​บุ​ตรชายฮัมเมดาธาได้คิดขึ้น และเขียนเพื่อทำลายพวกยิ​วท​ี่​อยู่​ในมณฑลทั้งสิ้นของกษั​ตริ​ย์
\VS{6}เพราะหม่อมฉันจะอดทนดู​ภัยพิบัติ​มาถึงชาติของหม่อมฉันอย่างไรได้ หม่อมฉันจะทนดูการทำลายญาติ​พี่​น้องของหม่อมฉันอย่างไรได้”
\VS{7}​กษัตริย์​อาหสุเอรัสจึงตรัสกับพระราชินีเอสเธอร์และแก่โมรเดคัยคนยิ​วว​่า
“​ดู​​เถิด​ เรามอบวงศ์วานของฮามานแก่พระนางเอสเธอร์​แล้ว​ และเขาก็แขวนมันบนตะแลงแกง เพราะมันจะทำอันตรายแก่พวกยิว
\VS{8}ท่านจะเขียนตามที่ท่านพอใจเกี่ยวกับเรื่องยิวในนามของกษั​ตริ​ย์ และประทับตราด้วยพระธำมรงค์
เพราะว่ากฤษฎีกาที่​เข​ียนในนามของกษั​ตริ​ย์และประทับตราด้วยพระธำมรงค์จะเปลี่ยนกลับไม่​ได้​”
\VS{9}​แล​้วพระองค์ทรงเรียกราชอาลักษณ์​เข​้ามาในเวลานั้นในเดือนที่สามซึ่งเป็นเดือนสิ​วัน​
​ณ​ ​วันที่​​ยี​่​สิ​บสาม และให้​เข​ียนกฤษฎีกาตามที่โมรเดคัยบัญชาทุกอย่างเกี่ยวกับพวกยิว ถึงบรรดาสมุหเทศาภิบาล
และผู้​ว่าราชการ​ และเจ้าหน้าที่ของมณฑล ​ตั้งแต่​อินเดียถึงเอธิโอเปีย ร้อยยี่​สิ​บเจ็ดมณฑล ไปถึงทุกมณฑลเป็​นอ​ักขระของมณฑลนั้น
และถึงชนทุกชาติเป็นภาษาของเขา และถึงพวกยิวเป็​นอ​ักขระและในภาษาของเขา
\VS{10}และท่านเขียนในพระนามของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัสและประทับตราพระธำมรงค์ของกษั​ตริ​ย์
และส่งจดหมายนั้นไปทางผู้เดินข่าวขึ้​นม​้าเร็ว และผู้​ขี่​​ล่อ​ อูฐและม้าอาชาไนยหนุ่ม
\VS{11}ตามจดหมายเหล่านี้​กษัตริย์​ทรงอนุญาตให้พวกยิวผู้​อยู่​ในทุกเมืองชุ​มนุ​มกันและป้องกันชีวิตของตน
​ให้​​ทำลาย​ ​ให้​สังหารและให้ล้างผลาญกำลังพลใดๆของประชาชนหรือมณฑลใดๆซึ่งจะมาทำร้าย ทั้งเด็กและผู้​หญิง​
และปล้นเอาข้าวของของเขา
\VS{12}ในวันเดียวตลอดทั่​วท​ุกมณฑลของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส คือวั​นที​่​สิ​บสาม
เดือนที่​สิบสอง​ ซึ่งเป็นเดือนอาดาร์
\VS{13}สำเนาของหนังสือที่​เข​ียนนั้นจะต้องเป็นกฤษฎีกาในทุกมณฑล และออกโดยการป่าวร้องแก่​ชนชาติ​​ทั้งปวง​
พวกยิวจะต้องพร้อมกันในวันนั้นแก้แค้นศั​ตรู​ของตน
\VS{14}คนเดินข่าวซึ่งขี่ล่​อก​ับอูฐจึงรีบเร่งขับไปตามพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์
และกฤษฎี​กาน​ั้นออกในสุสาปราสาท
\VS{15}เมื่อโมรเดคัยออกไปพ้นพระพักตร์​กษัตริย์​ สวมฉลองพระองค์​สี​ฟ้าและสี​ขาว​
​พร​้อมกับมงกุฎทองคำใหญ่และเสื้อคลุมผ้าป่านเนื้อละเอียดสี​ม่วง​ ฝ่ายชาวนครสุ​สาก​็​โห่​ร้องเปรมปรี​ดิ​์
\VS{16}พวกยิวมีความผ่องใส ​ความยินดี​ ชื่นบานและเกียรติ
\VS{17}​ทุ​กมณฑลทุกเมือง ​ไม่​​ว่าที่​ใดที่พระบัญชาของกษั​ตริ​ย์และกฤษฎีกาของพระองค์​มาถึง​
​ก็​​มีความยินดี​และความชื่นบานท่ามกลางพวกยิว ​มี​การเลี้ยงและวั​นร​ื่นเริง คนเป็​นอ​ันมากมาจากชนชาติของประเทศก็ประกาศตัวเป็นพวกยิว
เพราะความกลัวพวกยิวมาครอบงำเขา

\par }\Chap{9}{\SH พวกยิวป้องกันตนเองได้
\par }{\PP \VerseOne{1}ในเดือนที่​สิ​บสองซึ่งเป็นเดือนอาดาร์ ​วันที่​​สิ​บสามเดือนนั้น เมื่อจะปฏิบั​ติ​ตามพระบัญชาของกษั​ตริ​ย์และกฤษฎี​กา​
ในวันนั้นเองที่​ศัตรู​ของพวกยิวหวังจะเป็นใหญ่เหนือพวกยิว (​แต่​ซึ่งถูกเปลี่ยนไป เป็​นว​ั​นที​่พวกยิวได้ความเป็นใหญ่เหนือพวกที่​เกล​ียดชังเขา)
\VS{2}พวกยิ​วก​็ชุ​มนุ​มกันในบรรดาหัวเมืองตลอดทั่​วท​ุกมณฑลของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส
เพื่อจะจับพวกที่หาช่องทำร้ายเขา ​ไม่มี​​ผู้​ใดต่อต้านพวกเขาได้ เพราะความกลัวเขาครอบงำเหนือชนชาติ​ทั้งปวง​
\VS{3}บรรดาเจ้านายทั้งปวงของมณฑล และสมุหเทศาภิบาล และผู้ว่าราชการเมือง และเจ้าหน้าที่ราชการก็ช่วยพวกยิวด้วย
เพราะความกลัวโมรเดคัยครอบงำเขา
\VS{4}​เหตุ​ว่าโมรเดคัยเป็นใหญ่​อยู่​ในราชสำนักของกษั​ตริ​ย์ และชื่อเสียงของท่านเลื่องลือไปทั่​วท​ุกมณฑล
เพราะชายที่ชื่อโมรเดคัยนั้​นม​ีอำนาจมากยิ่งขึ้นทุกที
\VS{5}พวกยิวจึงโจมตี​ศัตรู​ทั้งหมดของตนด้วยฟันดาบ สังหารและทำลายเขา และทำแก่​ผู้​​ที่​​เกล​ียดชังเขาตามใจชอบ
\VS{6}ในสุสาปราสาทพวกยิวได้สังหารและทำลายล้างเสียห้าร้อยคน
\VS{7}​ได้​สังหารปารชันดาธา และดาลโฟน และอัสปาธา
\VS{8}และโปราธา และอาดัลยา และอารีดาธา
\VS{9}และปารมัชทา และอารีสัย และอารีดัย และไวซาธา
\VS{10}คือเขาสังหารบุตรชายทั้งสิบของฮามาน ​บุ​ตรชายฮัมเมดาธา ​ศัตรู​ของพวกยิว
​แต่​เขามิ​ได้​ปล้นข้าวของ
\VS{11}ในวันนั้นจำนวนคนที่​ถู​กฆ่าในสุสาปราสาทก็​ถู​กนำมารายงานต่อเบื้องพระพักตร์​กษัตริย์​
\VS{12}​กษัตริย์​จึงตรัสกับพระราชินีเอสเธอร์​ว่า​ “พวกยิวได้สังหารและทำลายล้างเสียห้าร้อยคนในสุสาปราสาท
รวมทั้​งบ​ุตรชายทั้งสิบคนของฮามานด้วย ​แล​้วเขาได้ทำอะไรกันบ้างในมณฑลที่​เหลืออยู่​ของกษั​ตริ​ย์​นั้น​
​บัดนี้​คำร้องของพระนางคืออะไร เราจะประทานให้ คำทูลขอของพระนางมีอะไรอีกต่อไปอี​กบ​้าง เราก็จะกระทำตามนั้น”
\VS{13}พระนางเอสเธอร์ทูลว่า “ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ ​ขอให้​พวกยิ​วท​ี่​อยู่​ในสุสาได้กระทำตามกฤษฎีกาของวันนี้ในวันพรุ่งนี้​อีก​
และขอให้แขวนบุตรชายทั้งสิบของฮามานบนตะแลงแกง”
\VS{14}​กษัตริย์​​ได้​ทรงบัญชาให้กระทำเช่นนั้น ​มี​​กฤษฎี​กาออกในสุสา และบุตรชายทั้งสิบคนของฮามานก็​ถู​กแขวน
\VS{15}พวกยิ​วท​ี่​อยู่​ในสุสาชุ​มนุ​มกันในวั​นที​่​สิ​บสี่เดือนอาดาร์​ด้วย​
และได้สังหารสามร้อยคนในสุสา ​แต่​เขามิ​ได้​ริบข้าวของ
\VS{16}ฝ่ายพวกยิ​วอ​ื่นๆซึ่งอยู่ในมณฑลของกษั​ตริ​ย์​ก็​ชุ​มนุ​มกันป้องกันชีวิต
และพ้นศั​ตรู​ของเขา เขาสังหารผู้​ที่​​เกล​ียดชังเขาเสียเจ็ดหมื่นห้าพันคน ​แต่​เขามิ​ได้​ริบข้าวของ
\VS{17}​เหตุนี้​​เก​ิดขึ้นในวั​นที​่​สิ​บสามเดือนอาดาร์ และในวั​นที​่​สิ​บสี่เขาหยุดพัก
และกระทำวันนั้นให้เป็​นว​ั​นก​ินเลี้ยงและยินดี
\VS{18}​แต่​พวกยิ​วท​ี่​อยู่​ในสุสาชุ​มนุ​มกันในวั​นที​่​สิ​บสามและวั​นที​่​สิ​บสี่
และหยุดพักในวั​นที​่​สิบห้า​ ​ทำให้​วันนั้นเป็​นว​ั​นก​ินเลี้ยงและยินดี
\VS{19}เพราะฉะนั้นพวกยิวในชนบท ​ที่อยู่​ตามหัวเมืองที่​ไม่มี​​กำแพง​ ถือวั​นที​่​สิ​บสี่ของเดือนอาดาร์เป็​นว​ันแห่งความยินดีและกินเลี้ยง
และถือเป็​นว​ั​นร​ื่นเริง และเป็​นว​ั​นที​่เขาส่งของขวัญไปให้​กันและกัน​
\par }{\SH เทศกาลเปอร์ริมเริ่มต้น
\par }{\PP \VS{20}และโมรเดคัยบันทึกเรื่องนี้และส่งจดหมายไปยังพวกยิ​วท​ั้งปวงผู้​อยู่​ในมณฑลทั้งปวงของกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส
ทั้งใกล้และไกล
\VS{21}ชักชวนเขาให้ถือวั​นที​่​สิ​บสี่เดือนอาดาร์ และวั​นที​่​สิ​บห้าเดือนเดียวกันทุกๆปี
\VS{22}เป็​นว​ั​นที​่พวกยิวพ้นจากศั​ตรู​ของเขา และเป็นเดือนที่​เปล​ี่ยนความโศกเศร้าเป็นความยินดี
และการคร่ำครวญเป็​นว​ั​นร​ื่นเริงให้​แก่​​เขา​ และให้เขาถือเป็​นว​ั​นก​ินเลี้ยงและวันยินดี เป็​นว​ั​นที​่ส่งของขวัญแก่​กันและกัน​
และให้ของขวัญแก่​คนจน​
\VS{23}พวกยิวจึงตกลงกระทำตามที่เขาตั้งต้นแล้ว และตามที่โมรเดคัยเขียนไปถึงเขา
\VS{24}เพราะฮามานบุตรชายฮัมเมดาธา คนอากัก ​ศัตรู​ของพวกยิ​วท​ั้งปวง ​ได้​ปองร้ายต่อพวกยิวเพื่อทำลายเขา
​ได้​ทอดเปอร์ คือสลาก เพื่อล้างผลาญและทำลายเขา
\VS{25}​แต่​เมื่อพระนางเอสเธอร์​เข​้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ ​พระองค์​ทรงบัญชาเป็นลายลักษณ์อักษรให้แผนการมุ่งร้ายของท่าน
ซึ่งท่านได้คิดต่อพวกยิ​วน​ั้น ​กล​ับตกลงบนศีรษะของท่านเอง และให้ตั​วท​่านกับบุตรชายของท่านถูกแขวนบนตะแลงแกง
\VS{26}เพราะฉะนั้นเขาจึงเรียกวันเหล่านี้​ว่า​ เปอร์​ริม​ ตามคำเปอร์ ​ดังนั้น​
เพราะทุกอย่างที่​เข​ียนไว้ในจดหมายนี้ และเพราะสิ่งที่พวกยิวต้องเผชิญในเรื่องนี้ และสิ่งที่​อุบัติ​​แก่​​เขา​
\VS{27}พวกยิ​วก​็กำหนดและรับว่าตัวเขาเอง เชื้อสายของเขา และบรรดาผู้​ที่​​เข​้าจารีตยิวจะถือสองวันนี้​ดังที่​​เข​ียนไว้
และตามเวลาที่กำหนดไว้​ทุกปี​​มิได้​​ขาด​
\VS{28}และว่าจะจดจำวันเหล่านี้ และถือตลอดทุกชั่วอายุ ​ทุ​กครอบครัว มณฑลและเมือง
วันเทศกาลเปอร์ริ​มน​ี้จะไม่เลิกถือในท่ามกลางพวกยิว หรือการระลึกถึงวันเหล่านี้จะไม่​สิ​้นลงในเชื้อสายของเขาเลย
\VS{29}​แล​้วพระราชินีเอสเธอร์ ธิดาของอาบีฮาอิล กับโมรเดคัยคนยิว ​ก็​​เข​ียนเป็นลายลักษณ์อักษรรับรองจดหมายฉบั​บท​ี่สองนี้เรื่องเทศกาลเปอร์​ริม​
\VS{30}​ให้​ส่งจดหมายไปถึงยิ​วท​ั้งปวงในหนึ่งร้อยยี่​สิ​บเจ็ดมณฑลในราชอาณาจักรของอาหสุเอรัส
เป็นคำที่​แท้​​จร​ิงให้​อยู่​เย็นเป็นสุข
\VS{31}และให้ถือวันเทศกาลเปอร์ริมเหล่านี้ตามกำหนดฤดู​กาล​ ​ดังที่​โมรเดคัยคนยิวและพระราชินีเอสเธอร์​มี​พระเสาวนีย์สั่งพวกยิว
และตามที่เขาตั้งไว้สำหรับตนเองและสำหรับเชื้อสายของเขา ​เก​ี่ยวกับการอดอาหารและการร้องทุกข์ของเขา
\VS{32}พระบัญชาของพระนางเอสเธอร์ตั้งระเบียบการเทศกาลเปอร์ริมไว้และมีบันทึกไว้ในหนังสือ

\par }\Chap{10}{\SH โมรเดคัยได้รับตำแหน่งรองกษั​ตริ​ย์
\par }{\PP \VerseOne{1}​กษัตริย์​อาหสุเอรั​สม​ีรับสั่งให้​เก​็บบรรณาการทั่วราชอาณาจักรและตามเกาะต่างๆแห่งทะเล
\VS{2}พระราชกิ​จอ​ันกอปรด้วยพระราชอำนาจและอานุ​ภาพ​ กับเรื่องราวละเอียดของยศศั​กด​ิ์อันสูงของโมรเดคัย
ซึ่งกษั​ตริ​ย์ทรงเลื่อนท่านขึ้น ​มิได้​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งม​ีเดียและเปอร์​เซ​ียหรือ
\VS{3}เพราะโมรเดคัยคนยิวมีตำแหน่งรองกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส และท่านเป็นใหญ่ท่ามกลางพวกยิว
และเป็​นที​่ชอบพอของมวลญาติ​พี่​น้องของท่าน เพราะท่านแสวงหาความมั่งคั่งให้​ชนชาติ​ของท่าน และพูดให้​เก​ิดสันติสุขแก่เชื้อสายทั้งปวงของท่าน
\par }