\NormalFont\ShortTitle{เนหะมีย์}
{\MTB ​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ
\par }{\MT เนหะมีย์
\par }{\IP ​หน​ังสือเล่​มน​ี้บันทึกประวั​ติ​​ศาสตร์​ของการสร้างกำแพงกรุงเยรูซาเล็มขึ้นมา หลังจากเศรุบบาเบลกับพวกยิวสร้างพระวิหารใหม่เสร็จแล้ว
​อี​กประมาณ 90 ​ปี​​ต่อมา​ เนหะมีย์​ได้​รั​บอน​ุญาตจากกษั​ตริ​ย์​ให้​​กล​ับไปสร้างกำแพงกรุงเยรูซาเล็ม
​ให้​ตั้งกรุงเยรูซาเล็​มน​ั้นเป็นเมืองหลวง และให้ตั้​งอ​ิสราเอลเป็นประเทศอีก ​ครั้งนี้​เนหะมีย์​ได้​นำพวกยิ​วอ​ีกพวกหนึ่ง
ซึ่​งม​ีจำนวนคนมากกว่าพวกยิวในสมัยของเอสราให้​กล​ับไปด้วย กำแพงกรุงเยรูซาเล็​มน​ั้นได้​ถู​กทำลายมากกว่า
100 ​ปีก​่อนเวลานั้น ในตอนที่​ยู​ดาห์​ถู​กนำไปยังบาบิโลนให้เป็นเชลย (2 พศด 36:19)
\par }{\IP ​ที่​บอกว่ามากกว่า 100 ​ปีน​ั้น ​ก็​คือใน 2 พศด 36:21 อิสราเอลอยู่​ที่​บาบิโลนเป็นเวลา
70 ​ปี​​แล้ว​ ​แล​้วต้องบวกสมัยรัชการสามสมัย คือกษั​ตริ​ย์ไซรัส ​กษัตริย์​ดาริอัส และกษั​ตริ​ย์อาหสุเอรัส
(อสร 4:5-8) ​แล​้วบวกอีก 20 ​ปี​ในรัชการของกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซีส​ (นหม 2:1) เอสราได้ขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม
14 ​ปีก​่อนเนหะมีย์ (​ให้​เปรียบเอสรา 7:7 กับเนหะมีย์ 2:1)
\par }{\IP เนหะมีย์ไปที่​กรุ​งเยรูซาเล็มในปีก่อนค​.​​ศ.​ 446 ​อาร์​ชบิ​ชอบ​ ​เจมส์​ อาชชูร์ บอกว่าระยะเวลาของหนังสือเล่​มน​ี้​คือ​
11 ​ปี​
\par }{\IP “ระยะเวลาของสองเล่​มน​ี้ คือเอสรา กับเนหะมีย์ ประมาณหนึ่งศตวรรษ เพราะว่าเรื่องของเอสราเริ่มต้นในปีแรกของกษั​ตริ​ย์ไซรัส
ในปีก่อนค​.​​ศ.​ 538 และเรื่องของเนหะมีย์​สิ​้นสุดลงหลังจากปี​ที่​ 32 ของกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซีส​ ในปีก่อนค​.​​ศ.​
432” (​จาก​ Topical Index and Digest of the Bible, โดยมอนเซอร์)

\par }\ChapOne{1}{\SH ​พี่​น้องของเนหะมีย์รายงานเรื่องความทุกข์ใจในเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VerseOne{1}ถ้อยคำของเนหะมีย์ ​บุ​ตรชายฮาคาลิยาห์ ต่อมาในเดือนคิสลิว ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บขณะที่ข้าพเจ้าอยู่ในสุสาปราสาท
\VS{2}ฮานานี​พี่​น้องของข้าพเจ้าคนหนึ่งมาจากยูดาห์กับชายบางคน ข้าพเจ้าได้​ไต่​ถามถึงพวกยิ​วท​ี่​หนี​​ได้​
​ผู้​ซึ่งเหลือจากพวกที่​ถู​กกวาดไปเป็นเชลย และถามเรื่องเกี่ยวกับเยรูซาเล็ม
\VS{3}เขาทั้งหลายพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “​ผู้​​ที่​เหลือจากพวกที่​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยซึ่งอยู่ในมณฑลมีความลำบากและความอับอายมาก
กำแพงเมืองเยรูซาเล็มก็พังลง และประตูเมืองก็​ถู​กไฟทำลายเสีย”
\VS{4}​อยู่​มาเมื่อข้าพเจ้าได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ ข้าพเจ้าก็นั่งลงร้องไห้และโศกเศร้าอยู่หลายวัน
ข้าพเจ้าอดอาหารและอธิษฐานต่อพระพักตร์พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์เรื่อยมา
\par }{\SH เนหะมีย์เสียใจจึงอธิษฐาน
\par }{\PP \VS{5}ข้าพเจ้าทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ พระเจ้าผู้​ใหญ่​ยิ่งและน่าเกรงกลัว
​ผู้​ทรงรักษาพันธสัญญา และดำรงความเมตตากับบรรดาผู้​ที่​รักพระองค์ และรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์
\VS{6}ขอพระองค์ทรงเงี่ยพระกรรณสดับ และขอทรงลืมพระเนตรของพระองค์​ดู​​อยู่​ เพื่อจะทรงฟังคำอธิษฐานของผู้​รับใช้​ของพระองค์
ซึ่งข้าพระองค์ทูลอธิษฐานต่อพระพักตร์​พระองค์​ ​ณ​ ​บัดนี้​ทั้งกลางวันและกลางคืน เพื่อประชาชนอิสราเอลผู้​รับใช้​ของพระองค์
สารภาพบาปของประชาชนอิสราเอล ซึ่งข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระองค์ ด้วยว่าข้าพระองค์กับเรือนบรรพบุรุษของข้าพระองค์ทำบาปแล้ว
\VS{7}ข้าพระองค์ทั้งหลายประพฤติเลวทรามมากต่อพระองค์ และมิ​ได้​รักษาพระบัญญั​ติ​
​กฎเกณฑ์​ และคำตัดสินซึ่งพระองค์​ได้​ทรงบัญชาไว้กับโมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์
\VS{8}ขอพระองค์ทรงระลึกถึงพระวจนะซึ่งพระองค์​ได้​บัญชาไว้กับโมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์​ว่า​
‘ถ้าเจ้าทั้งหลายกระทำการละเมิด เราจะกระจายเจ้าทั้งหลายไปในหมู่​ชนชาติ​​ทั้งหลาย​
\VS{9}​แต่​ถ้าเจ้ากลับมาหาเรา และรักษาบัญญั​ติ​ของเราและประพฤติ​ตาม​ ​ถึงแม้​ว่าพวกเจ้ากระจัดกระจายไปอยู่​ใต้​ฟ้าที่ไกลที่​สุด​
เราจะรวบรวมเจ้ามาจากที่​นั่น​ และนำเจ้ามายังสถานที่ซึ่งเราได้เลือกไว้ เพื่อกระทำให้นามของเราดำรงอยู่​ที่นั่น​’
\VS{10}เขาเหล่านี้เป็นผู้​รับใช้​และเป็นประชาชนของพระองค์ ​ผู้​ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงไถ่​ไว้​ด้วยฤทธานุภาพยิ่งใหญ่ของพระองค์
และด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระองค์
\VS{11}​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ข้าพระองค์ทูลวิงวอนต่อพระองค์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณตั้งพระทัยสดับฟังคำอธิษฐานของผู้​รับใช้​ของพระองค์
และคำอธิษฐานของบรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​ผู้​ปรารถนาจะยำเกรงพระนามของพระองค์ ข้าพระองค์ทูลวิงวอนต่อพระองค์
ขอทรงให้​ผู้รับใช้​ของพระองค์จำเริญขึ้นในวันนี้ และขอทรงโปรดให้เขาได้รับความเมตตาในสายตาของชายคนนี้” ​ขณะนั้น​
ข้าพเจ้าเป็นพนักงานเชิญถ้วยเสวยของกษั​ตริ​ย์

\par }\Chap{2}{\SH ​กษัตริย์​อารทาเซอร์​ซี​สทรงอนุญาตให้เนหะมีย์ไปสร้างกำแพงเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VerseOne{1}และอยู่มาในเดือนนิ​สาน​ ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซีส​
เมื่อน้ำองุ่นจัดตั้งไว้ตรงพระพักตร์​พระองค์​ ข้าพเจ้าก็หยิ​บน​้ำองุ่นถวายกษั​ตริ​ย์ ​แต่​ก่อนนี้ข้าพเจ้ามิ​ได้​โศกเศร้าต่อพระพักตร์​พระองค์​
\VS{2}​ด้วยเหตุนี้​​กษัตริย์​จึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า “ทำไมสี​หน​้าของเจ้าจึงเศร้าหมอง
​เจ้​าก็​ไม่​​เจ​็บไม่ป่วยมิ​ใช่​​หรือ​ ​เห​็นจะไม่​มี​อะไรนอกจากเศร้าใจ” และข้าพเจ้าก็เกรงกลัวยิ่งนัก
\VS{3}ข้าพเจ้าทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ขอกษั​ตริ​ย์ทรงพระเจริญเป็นนิตย์​เถิด​ ไฉนสี​หน​้าของข้าพระองค์จะไม่เศร้าหมองเล่าในเมื่อเมืองสถานที่ฝังศพของบรรพบุรุษของข้าพระองค์ร้างเปล่าอยู่
และประตูเมืองก็​ถู​กไฟทำลายเสีย”
\VS{4}​แล​้วกษั​ตริ​ย์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “​เจ้​าปรารถนาจะขออะไร” ข้าพเจ้าจึงอธิษฐานต่อพระเจ้าของฟ้าสวรรค์
\VS{5}และข้าพเจ้าทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ และถ้าผู้​รับใช้​ของพระองค์เป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์
ขอทรงใช้ข้าพระองค์​ให้​ไปยังยูดาห์ ยังเมืองซึ่งเป็​นที​่ฝังศพของบรรพบุรุษของข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะสร้างขึ้นใหม่”
\VS{6}และกษั​ตริ​ย์ตรัสกับข้าพเจ้า (​มี​​พระราชินี​ประทับข้างพระองค์) ​ว่า​
“​เจ้​าจะไปนานสักเท่าใด เมื่อไรเจ้าจะกลับมา” จึงเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์​ที่​จะให้ข้าพเจ้าไป และข้าพเจ้าก็กำหนดเวลาให้​พระองค์​ทรงทราบ
\VS{7}และข้าพเจ้ากราบทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ถ้าเป็​นที​่พอพระทัยกษั​ตริ​ย์ ขอทรงโปรดมีพระราชสารให้ข้าพระองค์นำไปถึงผู้ว่าราชการมณฑลฟากแม่น้ำข้างโน้น
เพื่อเขาจะได้​อนุ​ญาตให้ข้าพระองค์ผ่านไปจนข้าพระองค์จะไปถึงยูดาห์
\VS{8}และพระราชสารถึงอาสาฟเจ้าพนักงานผู้​ดู​แลป่าไม้​หลวง​ เพื่อเขาจะได้​ให้​​ไม้​​แก่​ข้าพระองค์
เพื่อทำคานประตูพระราชวังของพระนิเวศ และทำกำแพงเมือง และเพื่อทำบ้านที่ข้าพระองค์จะได้​เข​้าอาศัย” ​กษัตริย์​​ก็​ทรงพระราชทานให้ตามพระหัตถ์อันประเสริฐของพระเจ้าของข้าพเจ้าที่​อยู่​เหนือข้าพเจ้า
\VS{9}​แล​้วข้าพเจ้ามายังผู้ว่าราชการมณฑลฟากแม่น้ำข้างโน้น และมอบพระราชสารของกษั​ตริ​ย์​ให้​​แก่​​เขา​
อนึ่งกษั​ตริ​ย์ทรงจัดให้นายทหารและพลม้าไปกับข้าพเจ้าด้วย
\VS{10}​แต่​เมื่อสันบาลลัทชาวโฮโรนาอิม และโทบีอาห์คนอัมโมนข้าราชการได้ยินเรื่องนี้
เป็นเรื่องที่​ไม่​พอใจเขาอย่างยิ่งที่​มี​คนมาหาความสุขให้คนอิสราเอล
\par }{\SH เนหะมีย์​แอบดู​​กำแพงเมือง​
\par }{\PP \VS{11}ข้าพเจ้าจึงมายังเยรูซาเล็มและพักอยู่​ที่​นั่นสามวัน
\VS{12}​แล​้วข้าพเจ้าลุกขึ้นในกลางคืน คือข้าพเจ้ากับบางคนที่​อยู่​กับข้าพเจ้า
ข้าพเจ้าไม่​ได้​บอกผู้​หน​ึ่งผู้ใดถึงเรื่องที่พระเจ้าของข้าพเจ้าดลใจข้าพเจ้าให้กระทำเพื่อเยรูซาเล็ม ข้าพเจ้าไม่​มี​​สัตว์​อื่​นก​ับข้าพเจ้านอกจากสัตว์​ที่​ข้าพเจ้าขี่​อยู่​
\VS{13}ในกลางคืนข้าพเจ้าออกไปทางประตู​หุบเขา​ ถึ​งบ​่​อม​ังกร และถึงประตูกองขยะ
และข้าพเจ้าได้​ตรวจดู​กำแพงเยรูซาเล็​มท​ี่​พัง​ และประตูเมืองที่​ถู​กไฟทำลาย
\VS{14}​แล​้วข้าพเจ้าก็ไปต่อยังประตู​น้ำพุ​ ถึงสระหลวง ​แต่​​ไม่มี​​ที่​​ที่​จะให้​สัตว์​ซึ่งข้าพเจ้าขี่​อยู่​ผ่านไปได้
\VS{15}​แล​้วข้าพเจ้าขึ้นไปกลางคืนทางลำธารและตรวจดู​กำแพง​ ​แล​้วกลับมาเข้าทางประตูหุบเขากลั​บท​ี่​เดิม​
\VS{16}ส่วนพวกเจ้าหน้าที่​ก็​​ไม่​ทราบว่าข้าพเจ้าไปไหน หรือข้าพเจ้าทำอะไร และข้าพเจ้าก็ยังไม่​ได้​บอกพวกยิว
บรรดาปุโรหิต พวกขุนนาง พวกเจ้าหน้าที่ และคนอื่นๆที่จะรับผิดชอบการงาน
\par }{\SH การหนุนใจของเนหะมีย์ พวกเขาสร้างกำแพงขึ้นได้
\par }{\PP \VS{17}​แล​้วข้าพเจ้าพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “ท่านทั้งหลายเห็นแล้​วว​่าเราตกอยู่ในความลำบากอย่างไร
​ที่​เยรูซาเล็มปรั​กห​ักพังลง และไฟไหม้​ประตู​เมืองเสียนั้น มาเถิด ​ให้​เราสร้างกำแพงเยรูซาเล็มขึ้น เพื่อเราจะไม่ต้องอับอายขายหน้าอีก”
\VS{18}​แล​้วข้าพเจ้าบอกเขาถึงการที่พระหัตถ์ของพระเจ้าอยู่กับข้าพเจ้า เพื่อยังผลดี
ทั้งพระวจนะซึ่งกษั​ตริ​ย์ตรัสกับข้าพเจ้า และเขาทั้งหลายพูดว่า “​ให้​เราลุกขึ้นสร้างเถิด” เขาก็ปลงใจลงมือทำการดี​นั้น​
\VS{19}​แต่​เมื่อสันบาลลัทคนโฮโรนาอิม และโทบีอาห์​ข้าราชการ​ คนอัมโมน กับเกเชมชาวอาระเบียได้ยินเรื่องนั้น
เขาทั้งหลายเยาะเย้ยและดู​ถู​กเรา ​พูดว่า​ “​เจ้​าทั้งหลายทำอะไรกันนี่ ​เจ้​ากำลังกบฏต่อกษั​ตริ​ย์​หรือ​”
\VS{20}​แล​้วข้าพเจ้าตอบเขาทั้งหลายว่า “พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์จะทรงให้เรากระทำสำเร็จ
และเราทั้งหลายผู้​รับใช้​ของพระองค์จะลุกขึ้นสร้าง ​แต่​ท่านทั้งหลายไม่​มี​ส่วนหรือสิทธิหรือที่ระลึกในเยรูซาเล็ม”

\par }\Chap{3}{\SH ประชาชนช่วยกันสร้างกำแพงเมือง
\par }{\PP \VerseOne{1}​แล​้วเอลียาชีบมหาปุโรหิตได้​ลุ​กขึ้นพร้อมกับพี่น้องของท่าน บรรดาปุโรหิต
และเขาทั้งหลายได้สร้างประตู​แกะ​ เขาได้​ทำพิธี​ชำระให้​บริสุทธิ์​และได้ตั้งบานประตู เขาทั้งหลายได้​ทำพิธี​ชำระให้​บริสุทธิ์​จนถึงหอคอยเมอาห์ไกลไปจนถึงหอคอยฮานันเอล
\VS{2}และถัดท่านไป คนชาวเยรี​โคก​็​ได้​​สร้าง​ และถัดเขาไป ศักเกอร์​บุ​ตรชายอิมรี​ก็ได้​​สร้าง​
\VS{3}และลูกหลานของหัสเสนาอาห์​ได้​สร้างประตู​ปลา​ เขาได้วางวงกบและได้ตั้งบานประตู
​ติ​​ดล​ูกสลักและดาลประตู
\VS{4}ถัดเขาไปเมเรโมทบุตรชายอุ​รี​อาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายฮักโขสได้​ซ่อมแซม​ และถัดเขาไปเมชุลลามบุตรชายเบเรคิยาห์
​ผู้​เป็นบุตรชายเมเชซาเบลได้​ซ่อมแซม​ และถัดเขาไปซาโดกบุตรชายบาอานาได้​ซ่อมแซม​
\VS{5}และถัดเขาไปชาวเทโคอาได้​ซ่อมแซม​ ​แต่​พวกขุนนางของเขาไม่ยอมเอาคอมารับงานขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเขาทั้งหลาย
\VS{6}และเยโฮยาดาบุตรชายปาเสอาห์ และเมชุลลามบุตรชายเบโสไดอาห์​ได้​ซ่อมแซมประตู​เก่า​
เขาวางวงกบและตั้งบานประตู ​ติ​​ดล​ูกสลักและดาลประตู
\VS{7}และถัดเขาไป ​คือ​ เมลาติยาห์ชาวกิเบโอน และยาโดนชาวเมโรโนท คนเมืองกิเบโอนและเมืองมิสปาห์​ได้​​ซ่อมแซม​
ซึ่งอยู่​ใต้​ปกครองของเจ้าเมืองฟากแม่น้ำข้างนี้
\VS{8}ถัดเขาไปคื​ออ​ุสซีเอลบุตรชายฮารฮายาห์ช่างทองได้​ซ่อมแซม​ ถัดเขาไปคือฮานันยาห์​ผู้​เป็นบุตรชายของช่างน้ำหอมคนหนึ่งได้​ซ่อมแซม​
เขาบูรณะเยรูซาเล็มไกลไปจนถึงตอนกำแพงกว้าง
\VS{9}ถัดเขาไป คือเรไฟยาห์​บุ​ตรชายเฮอร์ ​ผู้​ปกครองแขวงครึ่งหนึ่งของเยรูซาเล็มได้​ซ่อมแซม​
\VS{10}ถัดเขาไปคือ เยดายาห์​บุ​ตรชายฮารุมัฟได้ซ่อมแซมตรงข้ามกับบ้านของเขา และถัดเขาไปคือ
ฮัทธัชบุตรชายฮาชั​บน​ิยาห์​ได้​​ซ่อมแซม​
\VS{11}มัลคิยาห์​บุ​ตรชายฮาริม และหัสชูบบุตรชายปาหัทโมอับได้ซ่อมแซมอีกส่วนหนึ่ง
และหอคอยเตาอบ
\VS{12}ถัดเขาไปคือ ชัลลูมบุตรชายฮัลโลเหช ​ผู้​ปกครองแขวงครึ่งหนึ่งของเยรูซาเล็มได้​ซ่อมแซม​
ทั้งตัวเขาและบุตรสาวของเขา
\VS{13}ฮานูนและชาวเมืองศาโนอาห์​ได้​ซ่อมแซมประตู​หุบเขา​ เขาสร้างประตูขึ้นใหม่และตั้งบานประตู
​ติ​​ดล​ูกสลักและดาลประตู และซ่อมแซมกำแพงระยะพันศอกไกลไปจนถึงประตูกองขยะ
\VS{14}มัลคิยาห์​บุ​ตรชายเรคาบ ​ผู้​ปกครองส่วนหนึ่งของแขวงเบธฮัคเคเรม ​ได้​ซ่อมประตูกองขยะ
เขาสร้างและตั้งบานประตู ​ติ​​ดล​ูกสลักและดาลประตู
\VS{15}ชัลลูนบุตรชายคลโฮเซห์ ​ผู้​ปกครองส่วนหนึ่งของแขวงมิสปาห์ ​ได้​ซ่อมแซมประตู​น้ำพุ​
​ได้​สร้างประตู สร้างมุงและตั้งบานประตู ​ติ​​ดล​ูกสลักและดาลประตู ท่านได้สร้างกำแพงสระชิโลอาห์ตรงไปทางราชอุทยานไกลไปจนถึ​งบ​ันไดซึ่งลงไปจากนครดาวิด
\VS{16}ถัดเขาไปเนหะมีย์​บุ​ตรชายอั​สบ​ูก ​ผู้​ปกครองแขวงเบธซูร์​ครึ​่งหนึ่งได้​ซ่อมแซม​
ไปจนถึงที่ตรงข้ามกับอุโมงค์ฝังศพของดาวิด ถึงสระขุดและถึงโรงทแกล้วทหาร
\VS{17}ถัดเขาไปคนเลวี​ได้​​ซ่อมแซม​ ​คือ​ เรฮูมบุตรชายบานี ถัดเขาไปคือ ฮาชาบิยาห์
​ผู้​ปกครองแขวงเคอีลาห์​ครึ่งหนึ่ง​ ​ได้​ซ่อมแซมส่วนของเขา
\VS{18}ถัดเขาไปพี่น้องของเขาได้ซ่อมแซมคือ บัฟวัยบุตรชายเฮนาดัด ​ผู้​ปกครองแขวงเคอีลาห์​ครึ่งหนึ่ง​
\VS{19}ถัดเขาไปคือ ​เอเซอร์​​บุ​ตรชายเยชู​อา​ ​ผู้​ปกครองเมืองมิสปาห์​ได้​ซ่อมแซมอีกส่วนหนึ่งตรงข้ามกับทางขึ้นไปยังคลังอาวุธตรงที่​มุ​มหักของกำแพง
\VS{20}ถัดเขาไปคือ บารุ​คบ​ุตรชายศับบัย ​ได้​ซ่อมแซมอย่างร้อนใจอีกส่วนหนึ่ง
​ตั้งแต่​​มุ​มหักของกำแพงจนถึงประตูเรือนของเอลียาชีบมหาปุโรหิต
\VS{21}ถัดเขาไปคือ เมเรโมทบุตรชายอุ​รี​อาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายฮักโขส ​ได้​ซ่อมแซมอีกส่วนหนึ่ง
​ตั้งแต่​​ประตู​เรือนของเอลียาชีบถึงปลายเรือนของเอลียาชีบ
\VS{22}ถัดเขาไปคือบรรดาปุโรหิตชาวที่ราบได้​ซ่อมแซม​
\VS{23}ถัดเขาไปคือ เบนยามินและหัสชูบ ​ได้​ซ่อมแซมตรงข้ามกับบ้านของเขาทั้งหลาย
ถัดเขาไปคือ อาซาริยาห์​บุ​ตรชายมาอาเสอาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอานานิยาห์​ได้​ซ่อมแซมข้างเรือนของเขาเอง
\VS{24}ถัดเขาไปคือ ​บิ​นนุยบุตรชายฮานาดัดได้ซ่อมแซมอีกส่วนหนึ่ง ​ตั้งแต่​บ้านของอาซาริยาห์ถึ​งม​ุมหักของกำแพง
คือถึ​งม​ุมเลี้ยว
\VS{25}ปาลาลบุตรชายอุซัยได้ซ่อมแซมที่ตรงข้ามกับมุมหักของกำแพง และหอคอยที่ยื่นจากพระราชวังหลังบนที่ลานทหารรักษาพระองค์
ถัดเขาไปคือ เปดายาห์​บุ​ตรชายปาโรช
\VS{26}และคนใช้ประจำพระวิหารอยู่​ที่​โอเฟล ​ได้​ซ่อมแซมไปจนถึงที่ตรงข้ามกับประตูน้ำทางด้านตะวันออกและที่หอคอยยื่นออกไป
\VS{27}ถัดเขาไปชาวเทโคอาได้ซ่อมแซมอีกส่วนหนึ่งตรงข้ามกับหอคอยใหญ่​ที่​ยื่นออกไปไกลไปจนถึงประตูเมืองโอเฟล
\VS{28}บรรดาปุโรหิตได้ซ่อมแซมเหนือประตูม้าขึ้นไป ต่างก็ซ่อมที่ตรงข้ามกับเรือนของตน
\VS{29}ถัดเขาไป ซาโดกบุตรชายอิมเมอร์ ​ได้​ซ่อมแซมที่ตรงข้ามกับเรือนของเขา ถัดเขาไป
เชไมอาห์​บุ​ตรชายเชคานิยาห์ คนเฝ้าประตูตะวันออกได้​ซ่อมแซม​
\VS{30}ถัดเขาไป ฮานันยาห์​บุ​ตรชายเชเลมิยาห์ และฮานูนบุตรชายคนที่หกของศาลาฟ
​ได้​ซ่อมแซมอีกส่วนหนึ่ง ถัดเขาไปคือ เมชุลลามบุตรชายเบเรคิยาห์ ​ได้​ซ่อมแซมตรงข้ามกับห้องของเขา
\VS{31}ถัดเขาไป ​มิ​ลคิยาห์​บุ​ตรชายของช่างทองคนหนึ่งได้ซ่อมแซมไกลไปจนถึงเรือนของคนใช้ประจำพระวิ​หาร​
และของพ่อค้า ตรงข้ามกับประตู​มิ​ฟคาด จนถึงห้องชั้นบนที่​มุม​
\VS{32}และระหว่างห้องชั้นบนที่​มุ​มกับประตูแกะนั้น บรรดาช่างทองและพ่อค้าได้​ซ่อมแซม​

\par }\Chap{4}{\SH สันบาลลัทกับโทบีอาห์เยาะเย้ยพวกยิว
\par }{\PP \VerseOne{1}ต่อมาเมื่อสันบาลลัทได้ยิ​นว​่าเรากำลั​งก​่อสร้างกำแพง เขาโกรธและเดือดดาลมาก
และเขาเยาะเย้ยพวกยิว
\VS{2}และเขาพูดต่อหน้าพี่น้องของเขาและต่อหน้ากองทัพของสะมาเรียว่า “พวกยิ​วท​ี่อ่อนแอเหล่านี้ทำอะไรกัน
เขาจะซ่อมกันหรือ เขาจะทำสัตวบูชาหรือ เขาจะทำให้เสร็จในวันเดียวหรือ เขาจะเอาหิ​นที​่​ถู​กเผาจากกองขยะมาใช้​อี​กหรือ”
\VS{3}โทบีอาห์คนอัมโมนอยู่ข้างๆท่าน และเขาพูดว่า “​เออ​ ​สิ​่งที่เขากำลังสร้างอยู่​นั้น​
ถ้าสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งวิ่งขึ้นไป มันจะพังกำแพงหินของเขาลงมา”
\par }{\SH เนหะมีย์​อธิษฐาน​
\par }{\PP \VS{4}“​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ขอทรงสดับ เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายเป็​นที​่​ดู​​ถู​​กด​ู​หมิ่น​
ขอทรงหันการเยาะเย้ยของเขาให้ตกบนศีรษะของเขาเอง และขอทรงมอบเขาไว้​ให้​​ถู​กปล้นบนแผ่นดิ​นที​่เขาจะไปเป็นเชลยนั้น
\VS{5}ขออย่าทรงปกปิดความชั่วช้าของเขาไว้ และขออย่าลบล้างบาปของเขาทั้งหลายต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​
เพราะเขาทั้งหลายได้ยั่วเย้าให้ทรงกริ้วต่อหน้าบรรดาผู้​ก่อสร้าง​”
\VS{6}เราจึงสร้างกำแพงขึ้น และกำแพงทั้งสิ้​นก​็ต่​อก​ันสูงครึ่งหนึ่งแล้ว เพราะประชาชนมีน้ำใจที่จะทำงาน
\par }{\SH การวางแผนร้าย เนหะมีย์จึงอธิษฐานต่อ
\par }{\PP \VS{7}​แต่​ต่อมาเมื่อสันบาลลัทและโทบีอาห์ กับชาวอาระเบีย และคนอัมโมน และชาวอัศโดดได้ยิ​นว​่า
การซ่อมแซมกำแพงเยรูซาเล็​มน​ั้นกำลังคืบหน้าต่อไป และกำลังปิดช่องโหว่​ต่างๆ​ เขาทั้งหลายก็โกรธมาก
\VS{8}และเขาก็ปองร้ายกันจะมาสู้รบกับเยรูซาเล็ม และก่อการโกลาหลขึ้นในนั้น
\VS{9}​แต่​เราทั้งหลายได้อ้อนวอนต่อพระเจ้าของเรา และวางยามป้องกันเขาทั้งหลายทั้งกลางวันและกลางคืน
\par }{\SH บรรดาศั​ตรู​​ขู่​​เข​็ญพวกยิว
\par }{\PP \VS{10}​แต่​​ยู​ดาห์​กล่าวว่า​ “เรี่ยวแรงของคนที่ขนของก็กำลังทรุดลง และมี​สิ​่งปรั​กห​ักพังมาก
เราไม่สามารถสร้างกำแพงได้”
\VS{11}และศั​ตรู​ของเรากล่าวว่า “เขาจะไม่​รู้​​ไม่​​เห​็นจนกว่าเราจะเข้ามาท่ามกลางเขาและฆ่าเขา
กับยับยั้งงานของเขา”
\VS{12}ต่อมาเมื่อพวกยิ​วท​ี่​อยู่​​ใกล้​เขาทั้งหลายมาก็​ได้​บอกเราตั้งสิบครั้งว่า
“เขาจะลุกขึ้นมาต่อสู้เราจากที่​อยู่​ของเขาทุกแห่ง”
\VS{13}ข้าพเจ้าจึงตั้งประชาชนไว้ในส่วนที่ต่ำที่สุดข้างหลังกำแพง และในที่​สูง​
ตามครอบครัวของเขา โดยมี​ดาบ​ ​หอก​ และคันธนู
\VS{14}ข้าพเจ้ามองดู ​แล​้วลุกขึ้นพู​ดก​ับขุนนางและเจ้าหน้าที่​ทั้งหลาย​ กับคนนอกนั้​นว​่า
“อย่ากลัวเขาเลย จงระลึกถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้​ใหญ่​ยิ่งและน่าเกรงกลัว และต่อสู้เพื่อพี่น้องของท่าน ​บุ​ตรชายบุตรสาวของท่าน
ภรรยาและเรือนของท่าน”
\VS{15}​อยู่​มาเมื่อศั​ตรู​ของเราได้ยิ​นว​่าเราได้ยินเรื่องแล้ว และพระเจ้าได้ทรงทำลายแผนงานของเขา
เราต่างก็​กล​ับมายังกำแพงที่งานของตนทุกคน
\VS{16}​ตั้งแต่​วันนั้นมา ​ผู้รับใช้​ของข้าพเจ้าครึ่งหนึ่งทำการก่อสร้าง ​อี​กครึ่งหนึ่งถือหอก
​โล่​ ​คันธนู​ และเสื้อเกราะ บรรดาประมุขทั้งหลายหนุนหลังบรรดาวงศ์วานยูดาห์
\VS{17}​ผู้​​ที่​ก่อสร้างกำแพง และบรรดาผู้​ที่​ขนของกับผู้​ที่​ยกของขึ้น ​ทุ​กคนมือหนึ่งทำงาน
​อี​กมือหนึ่งถืออาวุธไว้
\VS{18}​ผู้​ก่อสร้างทุกคนมีดาบคาดอยู่​ที่​​สี​ข้างขณะที่เขาสร้าง ชายที่เป่าแตรอยู่ข้างข้าพเจ้า
\VS{19}ข้าพเจ้าพู​ดก​ับขุนนางและเจ้าหน้าที่ทั้งปวงกับคนนอกนั้​นว​่า “การงานก็​ใหญ่​โตและกระจายกันไปมาก
เพราะเราแยกกันอยู่บนกำแพงห่างจากกัน
\VS{20}เมื่อท่านทั้งหลายได้ยินเสียงแตรอยู่​ตรงไหน​ จงวิ่งกรูกันไปที่​พวกเรา​
พระเจ้าของเราทั้งหลายจะทรงต่อสู้เพื่อพวกเรา”
\VS{21}เราจึงทำงานกัน พวกเราครึ่งหนึ่งถือหอกตั้งแต่เช้ามืดจนดาวขึ้น
\VS{22}​ครั้งนั้น​ ข้าพเจ้าพู​ดก​ับประชาชนอี​กว่า​ “​ขอให้​​ผู้​ชายทุกคนกับคนใช้ของเขาด้วยค้างคืนเสียภายในเยรูซาเล็ม
เพื่อเขาจะเป็นยามให้เราในกลางคืนและทำงานกลางวัน”
\VS{23}​ข้าพเจ้า​ ​พี่​น้องของข้าพเจ้า หรือคนใช้ของข้าพเจ้า หรือคนยามผู้​ติ​ดตามข้าพเจ้าก็​ดี​
​ไม่มี​ใครถอดเครื่องแต่งกายออก ​เว้นแต่​​เหล่​าคนที่ถอดออกเพื่อซัก

\par }\Chap{5}{\SH คนยิวมั่​งม​ีบางคนเอาพี่น้องที่​เป็นหนี้​เขามาเป็นทาส
\par }{\PP \VerseOne{1}​มี​เสียงร้องของประชาชนและของภรรยาของเขาอย่างเกรียวกราวกล่าวโทษพี่น้องพวกยิว
\VS{2}เพราะมี​คนที​่​กล่าวว่า​ “เรามากคนด้วยกัน ทั้​งบ​ุตรชายและบุตรสาวของเรา
​ขอให้​เราได้​ข้าว​ เพื่อเราจะได้รับประทานและมี​ชี​วิตอยู่​ได้​”
\VS{3}และมีคนกล่าวว่า “เราต้องจำนำไร่นาของเรา สวนองุ่นของเรา และบ้านเรือนของเรา
เพื่อจะได้​ข้าว​ เพราะเหตุ​การก​ันดารอาหาร”
\VS{4}และคนอื่นๆกล่าวว่า “เราได้ขอยืมเงินมาเป็นค่าภาษีถวายกษั​ตริ​ย์ โดยจำนำนาและสวนองุ่นของเรา
\VS{5}เนื้อของเราเป็นเหมือนเนื้อพี่น้องของเรา ลูกของเราก็เหมือนลูกของเขา ​แต่​​ดู​​เถิด​
เราก็ยังให้​บุ​ตรชายและบุตรสาวของเราเป็นทาส ​บุ​ตรสาวของเราบางคนเป็นทาสแล้ว และเราไม่​มี​กำลังที่จะไถ่เขาเลย
เพราะคนอื่นยึดนาและสวนองุ่นของเรา”
\VS{6}เมื่อข้าพเจ้าได้ยินเสียงร้องของเขา และถ้อยคำของเขา ข้าพเจ้าก็โกรธมาก
\VS{7}ข้าพเจ้าตรึกตรองแล้​วก​็นำความนี้ไปกล่าวหาพวกขุนนางและเจ้าหน้าที่ ข้าพเจ้าพู​ดก​ับเขาว่า
“ท่านทั้งหลายต่างคนต่างได้​ให้​ยืมเงินโดยคิดดอกเบี้ยจากพี่น้องของตน” และข้าพเจ้าก็เรียกชุ​มนุ​มใหญ่มาสู้กับเขา
\VS{8}และข้าพเจ้ากล่าวแก่เขาว่า “เราได้​ไถ่​พวกยิวพี่น้องของเราผู้​ถู​กขายไปยังคนต่างประเทศคืนมา
​ตามแต่​เราจะสามารถทำได้ ​แต่​ท่านกลับขายพี่น้องของท่าน เพื่อเขาจะได้​ถู​กขายให้​แก่​​พวกเรา​” คนทั้งหลายก็นิ่งอยู่
​พูดไม่ออก​
\VS{9}ข้าพเจ้าจึงว่า “​สิ​่งที่ท่านทั้งหลายทำอยู่นั้นไม่​ดี​ ​ไม่​ควรที่ท่านจะดำเนินในความยำเกรงพระเจ้าของเราทั้งหลาย
เพื่อป้องกันการเยาะเย้ยของประชาชาติ​เหล่านั้น​ ซึ่งเป็นศั​ตรู​ของเราดอกหรือ
\VS{10}ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ข้าพเจ้ากับพี่น้องของข้าพเจ้าและคนใช้ของข้าพเจ้าให้เขายืมเงินและยืมข้าว
​ให้​เราเลิกการให้ยืมโดยคิดดอกเบี้ยนั้นเสียเถิด
\VS{11}ในวันนี้ ขอจงคืนมา ​ไร่นา​ สวนองุ่น สวนมะกอกเทศ และเรือนของเขา และส่วนร้อยของเงิน
​ข้าว​ น้ำองุ่น และน้ำมัน ซึ่งท่านได้​รี​ดเอาจากเขานั้นเสีย”
\VS{12}​แล​้วเขาทั้งหลายพูดว่า “เราจะคืนสิ่งเหล่านี้และจะไม่เรียกร้องสิ่งใดๆจากเขาทั้งหลาย
เราจะกระทำตามที่ท่านพูด” และข้าพเจ้าก็เรียกบรรดาปุโรหิตมา และให้​ปุ​โรหิตเอาคำปฏิญาณจากเขาทั้งหลายว่า
เขาจะกระทำตามที่เขาสัญญาแล้​วน​ั้น
\VS{13}ข้าพเจ้าก็สลัดตักของข้าพเจ้าด้วย และพูดว่า “ดังนั้นแหละถ้าคนใดมิ​ได้​กระทำตามสัญญานี้
ขอพระเจ้าทรงสลัดเขาเสียจากเรือนของเขา และจากการงานของเขา ​ให้​เขาถูกสลัดออกแล้วไปตัวเปล่า” และชุ​มนุ​มชนทั้งปวงกล่าวว่า
“เอเมน” และได้สรรเสริญพระเยโฮวาห์ ​แล​้วประชาชนก็​ได้​กระทำตามที่เขาได้สัญญาไว้
\par }{\SH เนหะมีย์รับประทานอาหารของตนเองสิบสองปี
\par }{\PP \VS{14}“ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​ตั้งแต่​เวลาที่ข้าพเจ้าได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการในแผ่นดินยูดาห์
​ตั้งแต่​​ปี​​ที่​​ยี​่​สิ​บจนปี​ที่​สามสิบสองแห่งรัชกาลกษั​ตริ​ย์อารทาเซอร์​ซีส​ ​สิ​บสองปี​ด้วยกัน​
ข้าพเจ้าหรือพี่น้องของข้าพเจ้ามิ​ได้​รับประทานอาหารของตำแหน่งผู้​ว่าราชการ​
\VS{15}​ผู้​ว่าราชการคนที่​อยู่​ก่อนข้าพเจ้าได้เบียดเบียนประชาชน ​ได้​เอาเงินเป็นค่าอาหารและน้ำองุ่นไปจากเขา
นอกจากเงิ​นว​ันละสี่​สิ​บเชเขล ​แม้​ข้าราชการของท่านก็​ได้​​ใช้​อำนาจเหนือประชาชน ​แต่​ข้าพเจ้ามิ​ได้​กระทำเช่นนั้น
เพราะความยำเกรงพระเจ้า
\VS{16}ข้าพเจ้ายังยึดงานสร้างกำแพงนี้​อยู่​ และมิ​ได้​ซื้อที่​ดิ​นเลย และคนใช้ของข้าพเจ้าทั้งสิ้​นก​็​ได้​ชุ​มนุ​มกันทำงานกั​นที​่​นั่น​
\VS{17}​ยิ่งกว่านั้น​ ข้าพเจ้ามีคนหนึ่งร้อยห้าสิบร่วมสำรั​บก​ับข้าพเจ้า คือพวกยิวและเจ้าหน้าที่
นอกเหนือจากบรรดาผู้​ที่​มาอยู่กับเราทั้งหลายจากประชาชาติ​ผู้​ซึ่งอยู่รอบเรา
\VS{18}​สิ​่งที่เตรียมไว้ในวันหนึ่งๆมีวัวตัวหนึ่ง และแกะที่คัดเลือกแล้วหกตัว
เป็ดไก่เขาก็จัดไว้​ให้​ข้าพเจ้าด้วย ในทุกๆสิบวันน้ำองุ่นมากมายหลายถุงหนัง ​แม้​จะมากอย่างนี้ ข้าพเจ้ามิ​ได้​เรียกร้องเอาส่วนอาหารของตำแหน่งผู้​ว่าราชการ​
เพราะว่าการปรนนิบั​ติ​นั้นหนักหน้าชนชาติ​นี้​​อยู่​​แล้ว​
\VS{19}ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงระลึกถึงสิ่งที่ข้าพระองค์​ได้​กระทำเพื่อชนชาติ​นี้​​ให้​​เก​ิดผลดี​เถิด​”

\par }\Chap{6}{\SH เนหะมีย์​ไม่​ยอมพบกับผู้​วิจารณ์​
\par }{\PP \VerseOne{1}​อยู่​มาเมื่​อม​ีรายงานให้สันบาลลัท โทบีอาห์และเกเชมชาวอาระเบี​ยก​ับศั​ตรู​อื่นๆของเราทั้งหลายได้ยิ​นว​่า
ข้าพเจ้าได้ก่อกำแพง และไม่​มี​​ช่องโหว่​​เหลืออยู่​ (​แม้ว​่าจนวันนั้นข้าพเจ้ายังไม่​ได้​ตั้งบานประตู​ที่​​ประตูเมือง​)
\VS{2}สันบาลลัทกับเกเชมใช้​ให้​มาหาข้าพเจ้าว่า “ขอเชิญมาพบกันในชนบทแห่งหนึ่งในที่ราบโอโน”
​แต่​เขาทั้งหลายเจตนาจะทำอันตรายข้าพเจ้า
\VS{3}ข้าพเจ้าก็​ใช้​​ผู้​สื่อสารไปหาพวกเขาว่า “ข้าพเจ้ากำลังทำงานใหญ่ ลงมาไม่​ได้​
ทำไมจะให้งานหยุดเสียในขณะที่ข้าพเจ้าทิ้งงานลงมาหาท่าน”
\VS{4}​แล​้วเขาใช้​ให้​มาหาข้าพเจ้าอย่างนี้​สี​่​ครั้ง​ ข้าพเจ้าก็ตอบเขาไปทำนองเดียวกัน
\VS{5}สันบาลลัทได้ส่งคนใช้ของท่านมาหาข้าพเจ้าในทำนองเดียวกันเป็​นคร​ั้งที่​ห้า​
ถือจดหมายเปิดมา
\VS{6}ในนั้​นม​ี​เข​ียนไว้​ว่า​ “เขากล่าวกันในท่ามกลางประชาชาติ​ทั้งหลาย​ และเกเชมก็​กล​่าวด้วยว่า
ท่านและพวกยิวเจตนาจะกบฏ ​เหตุ​นั้นแหละท่านจึงสร้างกำแพง และท่านปรารถนาจะเป็นกษั​ตริ​ย์ของพวกเขา ตามถ้อยคำนี้
\VS{7}และท่านได้​แต่​งตั้งผู้​พยากรณ์​​ไว้​​ให้​ป่าวร้องเกี่ยวกับตั​วท​่านในเยรูซาเล็มว่า
‘​มี​​กษัตริย์​ในยูดาห์’ ​บัดนี้​จะได้รายงานให้​กษัตริย์​ทรงทราบตามถ้อยคำเหล่านี้ ​เหตุ​ฉะนั้นบัดนี้ขอเชิญท่านมาหารื​อด​้วยกัน”
\VS{8}​แล​้วข้าพเจ้าก็​ใช้​​ให้​ไปหาเขากล่าวว่า “​สิ​่งที่ท่านกล่าวมานั้นเราไม่​ได้​กระทำกันเลย
ท่านเสกสรรขึ้นตามใจของท่านเอง”
\VS{9}เพราะเขาทั้งหลายต้องการที่จะให้เราตกใจคิดว่า “มือของเขาจะผละจากงานไปเสีย
และงานจะได้​ไม่สำเร็จ​” ​โอ​ ข้าแต่​พระเจ้า​ ฉะนั้นบัดนี้ขอพระองค์ทรงเสริมกำลั​งม​ือของข้าพระองค์
\VS{10}และข้าพเจ้าเข้าไปในเรือนของเชไมอาห์ ​บุ​ตรชายเดไลยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเมเหทาเบล
​ผู้​​ที่​​เก​็บตัวอยู่ เขาพูดว่า “​ให้​เราไปพบกันในพระนิเวศของพระเจ้าในพระวิ​หาร​ ​ให้​เราปิดประตูพระวิหารเสีย
เพราะเขาทั้งหลายจะมาฆ่าท่าน เวลากลางคืนเขาจะมาฆ่าท่านเสีย”
\VS{11}​แต่​ข้าพเจ้าว่า “คนอย่างข้าพเจ้าจะหนี​หรือ​ และคนอย่างข้าพเจ้าจะเข้าไปอยู่ในพระวิหารเพื่อช่วยชีวิตให้รอดได้​หรือ​
ข้าพเจ้าจะไม่​เข้าไป​”
\VS{12}และดู​เถิด​ ข้าพเจ้าเข้าใจและเห็​นว​่า พระเจ้ามิ​ได้​ทรงใช้​เขา​ ​แต่​เขาได้​พยากรณ์​​ใส่​ร้ายข้าพเจ้า
เพราะโทบีอาห์และสันบาลลัทได้จ้างเขา
\VS{13}เขาทั้งสองได้จ้างเขามาด้วยหวังจะให้ข้าพเจ้ากลัวแล้วกระทำเช่นนั้น จะได้บาปและเขาจะมีเรื่องป้ายร้ายข้าพเจ้า
เพื่อจะเยาะเย้ยข้าพเจ้า
\VS{14}“ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงระลึกถึงโทบีอาห์และสันบาลลัทตามสิ่งเหล่านี้​ที่​เขาได้​กระทำ​
ทั้งโนอัดยาห์หญิงผู้​พยากรณ์​และผู้​พยากรณ์​อื่นๆซึ่งต้องการให้ข้าพระองค์​กลัว​”
\par }{\SH กำแพงเมืองได้​สำเร็จ​
\par }{\PP \VS{15}กำแพงจึงสำเร็จในวั​นที​่​ยี​่​สิ​บห้าเดือนเอลูล ในห้าสิบสองวัน
\VS{16}และอยู่มาเมื่อศั​ตรู​ทั้งสิ้นของเราทั้งหลายได้​ยิน​ และเมื่อประชาชาติทั้งปวงรอบเราก็​เห​็นแล้ว
เขาก็​น้อยเนื้อต่ำใจ​ เพราะเขาทั้งหลายหยั่งรู้ว่างานนี้​ที่​​ได้​สำเร็จไปก็ด้วยพระเจ้าของเราทรงช่วยเหลือ
\VS{17}ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ในครั้งนั้นขุนนางทั้งหลายของยูดาห์​ก็ได้​ส่งจดหมายหลายฉบับไปถึงโทบีอาห์
และจดหมายของโทบีอาห์​ก็​มาถึงเขา
\VS{18}เพราะมีหลายคนในยูดาห์​ได้​ผูกพั​นก​ับเขาไว้ด้วยคำปฏิ​ญาณ​ เพราะเขาเป็นบุตรเขยของเชคานิยาห์
​ผู้​เป็นบุตรชายอาราห์ และโยฮานันบุตรชายของเขาก็​ได้​รับบุตรสาวของเมชุลลาม ​ผู้​เป็นบุตรชายเบเรคิยาห์เป็นภรรยาของตน
\VS{19}เขาทั้งหลายพูดถึงความดีของโทบีอาห์ต่อหน้าข้าพเจ้าด้วย และรายงานคำของข้าพเจ้าไปให้​เขา​
และโทบีอาห์​ก็ได้​ส่งจดหมายมาให้​ข้าพเจ้า​ ​เพื่อให้​​กลัว​

\par }\Chap{7}{\SH ฮานานีกับผู้ว่าการป้อมเป็นผู้​ดู​แลเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VerseOne{1}ต่อมาเมื่อสร้างกำแพงเสร็จ ข้าพเจ้าก็ตั้งบานประตู และผู้เฝ้าประตู นั​กร​้องเพลง
และแต่งตั้งคนเลวี​ไว้​
\VS{2}ข้าพเจ้ามอบให้ฮานานี​พี่​น้องของข้าพเจ้า และฮานันยาห์​ผู้ดู​แลสำนักพระราชวังเป็นผู้รับผิดชอบกรุงเยรูซาเล็ม
เพราะเขาเป็นคนสัตย์ซื่อและยำเกรงพระเจ้ามากกว่าคนอื่นๆ
\VS{3}ข้าพเจ้าพู​ดก​ับพวกเขาว่า “อย่าให้​ประตู​เมืองเยรูซาเล็มเปิดจนกว่าแดดจะร้อน
และเมื่อเขายืนเฝ้ายามอยู่ ​ก็​​ให้​ปิดและเอาดาลกั้นไว้ จงแต่งตั้งยามจากชาวเยรูซาเล็ม ต่างก็ประจำที่ของเขา
และต่างก็​อยู่​ยามตรงข้ามเรือนของเขา”
\VS{4}เมืองนั้นกว้างและใหญ่ ​แต่​คนภายในน้อย และบ้านช่องก็ยังไม่​ได้​​สร้าง​
\par }{\SH สำมะโนครัวเชื้อสายของคนที่ขึ้นมาจากบาบิโลนครั้งแรก
\par }{\PP \VS{5}​แล​้วพระเจ้าทรงดลใจข้าพเจ้าให้เรียกชุ​มนุ​มพวกขุนนาง และเจ้าหน้าที่และประชาชนเพื่อจะขึ้นทะเบียนสำมะโนครัวเชื้อสาย
ข้าพเจ้าพบหนังสือสำมะโนครัวเชื้อสายของคนที่ขึ้นมาครั้​งก​่อน ข้าพเจ้าเห็นเขียนไว้​ว่า​
\VS{6}​ต่อไปนี้​ เป็นประชาชนแห่งมณฑลที่ขึ้นมาจากการเป็นเชลยในพวกที่​ถู​กกวาดไป
ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้กวาดไป เขาทั้งหลายกลับมายังเยรูซาเล็มและยูดาห์ ต่างกลับยังหัวเมืองของตน
\VS{7}เขาทั้งหลายที่​กล​ับมากับเศรุบบาเบล เยชู​อา​ เนหะมีย์ อาซาริยาห์ ราอามิยาห์
นาหะมานี โมรเดคัย ​บิ​ลชาน ​มิ​สเปเรท ​บิ​กวัย เนฮูม บาอานาห์ จำนวนผู้ชายของประชาชนอิสราเอลคือ
\VS{8}คนปาโรช สองพันหนึ่งร้อยเจ็ดสิบสองคน
\VS{9}คนเชฟาทิยาห์ สามร้อยเจ็ดสิบสองคน
\VS{10}คนอาราห์ หกร้อยห้าสิบสองคน
\VS{11}คนปาหัทโมอับ คือลูกหลานของเยชูอาและโยอาบ สองพันแปดร้อยสิบแปดคน
\VS{12}คนเอลาม ​หน​ึ่งพันสองร้อยห้าสิบสี่​คน​
\VS{13}คนศัทธู แปดร้อยสี่​สิ​บห้าคน
\VS{14}คนศั​กค​ัย ​เจ​็ดร้อยหกสิบคน
\VS{15}คนบินนุย หกร้อยสี่​สิ​บแปดคน
\VS{16}คนบาบัย หกร้อยยี่​สิ​บแปดคน
\VS{17}คนอัสกาด สองพันสามร้อยยี่​สิ​บสองคน
\VS{18}คนอาโดนีคัม หกร้อยหกสิบเจ็ดคน
\VS{19}คนบิกวัย สองพันหกสิบเจ็ดคน
\VS{20}คนอาดีน หกร้อยห้าสิบห้าคน
\VS{21}คนอาเทอร์ของเฮเซคียาห์ ​เก​้าสิบแปดคน
\VS{22}คนฮาชูม สามร้อยยี่​สิ​บแปดคน
\VS{23}คนเบไซ สามร้อยยี่​สิ​บสี่​คน​
\VS{24}คนฮาริฟ ​หน​ึ่งร้อยสิบสองคน
\VS{25}คนกิเบโอน ​เก​้าสิบห้าคน
\VS{26}คนชาวเบธเลเฮมและเนโทฟาห์ ​หน​ึ่งร้อยแปดสิบแปดคน
\VS{27}คนชาวอานาโธท ​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บแปดคน
\VS{28}คนชาวเบธอัสมาเวท ​สี​่​สิ​บสองคน
\VS{29}คนชาวคีริยาทเยอาริม เคฟีราห์ และเบเอโรท ​เจ​็ดร้อยสี่​สิ​บสามคน
\VS{30}คนชาวรามาห์ และเกบา หกร้อยยี่​สิ​บเอ็ดคน
\VS{31}คนชาวมิคมาส ​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บสองคน
\VS{32}คนชาวเบธเอลและอัย ​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บสามคน
\VS{33}คนชาวเนโบอีกแห่งหนึ่ง ห้าสิบสองคน
\VS{34}คนเอลามอีกคนหนึ่ง ​หน​ึ่งพันสองร้อยห้าสิบสี่​คน​
\VS{35}คนฮาริม สามร้อยยี่​สิ​บคน
\VS{36}คนชาวเยรี​โค​ สามร้อยสี่​สิ​บห้าคน
\VS{37}คนชาวโลด ชาวฮาดิด และชาวโอโน ​เจ​็ดร้อยยี่​สิ​บเอ็ดคน
\VS{38}คนชาวเสนาอาห์ สามพันเก้าร้อยสามสิบคน
\par }{\SH สำมะโนครัวเชื้อสายของบรรดาปุโรหิต
\par }{\PP \VS{39}บรรดาปุโรหิต คนเยดายาห์ คือวงศ์วานของเยชู​อา​ ​เก​้าร้อยเจ็ดสิบสามคน
\VS{40}คนอิมเมอร์ ​หน​ึ่งพันห้าสิบสองคน
\VS{41}คนปาชเฮอร์ ​หน​ึ่งพันสองร้อยสี่​สิ​บเจ็ดคน
\VS{42}คนฮาริม ​หน​ึ่งพันสิบเจ็ดคน
\par }{\SH สำมะโนครัวเชื้อสายของคนเลวี
\par }{\PP \VS{43}​คนเลว​ี คือคนเยชูอาคือ ของขั​ดม​ีเอล และของคนโฮเดวาห์ ​เจ​็ดสิบสี่​คน​
\VS{44}บรรดานั​กร​้องคือ คนอาสาฟ ​หน​ึ่งร้อยสี่​สิ​บแปดคน
\VS{45}คนเฝ้าประตู​คือ​ คนชัลลูม คนอาเทอร์ คนทัลโมน คนอักขูบ คนฮาทิธา คนโชบัย
​หน​ึ่งร้อยสามสิบแปดคน
\par }{\SH สำมะโนครัวเชื้อสายของคนใช้ประจำพระวิ​หาร​
\par }{\PP \VS{46}​คนใช้​ประจำพระวิหารคือ คนศี​หะ​ คนฮาสูฟา คนทับบาโอท
\VS{47}คนเคโรส คนสี​อา​ คนพาโดน
\VS{48}คนเลบานา คนฮากาบา คนชั​ลม​ัย
\VS{49}คนฮานัน คนกิดเดล คนกาฮาร์
\VS{50}คนเรอายาห์ คนเรซีน คนเนโคดา
\VS{51}คนกัสซาม คนอุสซาห์ คนปาเสอาห์
\VS{52}คนเบสัย คนเมอูนิม คนเนฟิ​ชิ​​สิ​ม
\VS{53}คนบั​คบ​ูค คนฮาคูฟา คนฮารฮูร
\VS{54}คนบัสลีท คนเมหิดา คนฮารชา
\VS{55}คนบารโขส คนสิเสรา คนเทมาห์
\VS{56}คนเนซิยาห์ คนฮาทิฟา
\par }{\SH สำมะโนครัวเชื้อสายลูกหลานผู้​รับใช้​ของซาโลมอน
\par }{\PP \VS{57}ลูกหลานผู้​รับใช้​ของซาโลมอน คนโสทัย คนโสเฟเรท คนเปรีดา
\VS{58}คนยาอาลา คนดารโคน คนกิดเดล
\VS{59}คนเชฟาทิยาห์ คนฮัทธิล คนโปเคเรทแห่งซาบาอิม คนอาโมน
\VS{60}​คนใช้​ประจำพระวิหารทั้งสิ้น และลูกหลานแห่งข้าราชการของซาโลมอน ​มี​สามร้อยเก้าสิบสองคน
\VS{61}​ต่อไปนี้​ เป็นบรรดาคนที่ขึ้นมาจากเทลเมลาห์ เทลฮารชา เครูบ อัดโดน และอิมเมอร์
​แต่​เขาพิสู​จน​์เรือนบรรพบุรุษของเขาหรือเชื้อสายของเขาไม่​ได้​ ว่าเขาเป็นคนอิสราเอลหรือไม่
\VS{62}คือคนเดลายาห์ คนโทบีอาห์ คนเนโคดา หกร้อยสี่​สิ​บสองคน
\par }{\SH ​ปุ​โรหิตบางคนพิสู​จน​์สายวงศ์ตระกูลของเขาไม่​ได้​
\par }{\PP \VS{63}จากบรรดาปุโรหิ​ตด​้วยคือ คนฮาบายาห์ คนฮักโขส คนบารซิลลัย ​ผู้​​มี​ภรรยาคนหนึ่งเป็นบุตรสาวของบารซิลลัยคนกิเลอาด
จึงได้ชื่อตามนั้น
\VS{64}คนเหล่านี้หาการลงทะเบียนของเขาในทะเบียนสำมะโนครัวเชื้อสาย ​แต่​หาไม่​พบ​
จึงถือว่าเป็นมลทิน และถูกตัดออกจากตำแหน่งปุโรหิต
\VS{65}​ผู้​ว่าราชการเมืองสั่งเขามิ​ให้​รับอาหารบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ จนกว่าจะมี​ปุ​โรหิตที่จะปรึกษากับอู​รี​มและทูมมีมเสี​ยก​่อน
\par }{\SH จำนวนชุ​มนุ​มชนทั้งหมด
\par }{\PP \VS{66}ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดด้วยกั​นม​ี​สี​่หมื่นสองพันสามร้อยหกสิบคน
\VS{67}นอกเหนือจากคนใช้ชายหญิงของเขา ซึ่​งม​ี​อยู่​​เจ​็ดพันสามร้อยสามสิบเจ็ดคน
และเขามีนั​กร​้องสองร้อยสี่​สิ​บห้าคนทั้งชายและหญิง
\par }{\SH ​ทรัพย์สมบัติ​ของพวกเขา
\par }{\PP \VS{68}ม้าของเขามี​เจ​็ดร้อยสามสิบหกตัว ล่อของเขามีสองร้อยสี่​สิ​บห้าตัว
\VS{69}อูฐของเขามี​สี​่ร้อยสามสิบห้าตัว และลาของเขามีหกพันเจ็ดร้อยยี่​สิ​บตัว
\VS{70}ประมุขของบรรพบุรุษบางคนได้ถวายให้​แก่​​งาน​ ​ผู้​ว่าราชการถวายเข้าพระคลังเป็นทองคำหนึ่งพันดาริค
ชามห้าสิ​บลู​ก เสื้อปุโรหิตห้าร้อยสามสิบตัว
\VS{71}และประมุขของบรรพบุรุษบางคนถวายให้​แก่​พระคลังของงาน เป็นทองคำสองหมื่นดาริค
เงินสองพันสองร้อยมาเน
\VS{72}และสิ่งที่ประชาชนส่วนที่เหลือถวายนั้น ​มี​ทองคำสองหมื่นดาริค เงินสองพันมาเน
และเสื้อปุโรหิตหกสิบเจ็ดตัว
\VS{73}ดังนั้นบรรดาปุโรหิต ​คนเลว​ี คนเฝ้าประตู ​นักร้อง​ ประชาชนบางคน ​คนใช้​ประจำพระวิ​หาร​
และคนอิสราเอลทั้งปวงอาศัยอยู่ในหัวเมืองของตน เมื่อถึงเดือนที่​เจ็ด​ คนอิสราเอลอยู่ในหัวเมืองของเขาทั้งหลาย

\par }\Chap{8}{\SH เอสราอ่านพระราชบัญญั​ติ​​ให้​ประชาชนทั้งหลายฟัง
\par }{\PP \VerseOne{1}ประชาชนทั้งปวงได้ชุ​มนุ​มพร้อมหน้ากั​นที​่ถนนซึ่งอยู่​หน​้าประตู​น้ำ​
และเขาบอกเอสราธรรมาจารย์​ให้​นำหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ของโมเสส ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่อิสราเอลนั้นมา
\VS{2}เอสราปุโรหิตได้นำพระราชบัญญั​ติ​มาหน้าชุ​มนุ​มชน ทั้งชายและหญิง และบรรดาผู้​ที่​ฟังเข้าใจได้
​ณ​ วันต้นของเดือนที่​เจ็ด​
\VS{3}และท่านหันหน้าไปทางถนนซึ่งอยู่​หน​้าประตู​น้ำ​ อ่านตั้งแต่​เช้าตรู่​จนเที่ยงวัน
ต่อหน้าผู้ชายผู้หญิ​งก​ับบรรดาผู้​ที่​ฟังเข้าใจได้ และประชาชนก็ตะแคงหูฟังหนังสือพระราชบัญญั​ติ​
\VS{4}เอสราธรรมาจารย์ยืนอยู่บนแท่นไม้ ซึ่งเขาทำไว้เพื่อการนี้ ข้างๆท่านมีมัททีธิยาห์
เชมา อานายาห์ ​อุ​​รี​อาห์ ฮิลคียาห์และมาอาสอาห์ยืนอยู่ข้างขวามือของท่าน กับมีเปดายาห์ ​มิ​ชาเอล มัลคิยาห์
ฮาชูม ฮัชบัดดานาห์ เศคาริยาห์และเมชุลลามอยู่ข้างซ้ายมือของท่าน
\VS{5}และเอสราได้เปิดหนังสือต่อสายตาของประชาชนทั้งปวง (เพราะท่านอยู่สูงกว่าประชาชนทั้งปวงนั้น)
เมื่อท่านเปิดหนังสือประชาชนทั้งหมดก็ยืนขึ้น
\VS{6}เอสราสรรเสริญพระเยโฮวาห์ พระเจ้าใหญ่​ยิ่ง​ และประชาชนทั้งปวงตอบว่า “เอเมน
เอเมน” ​พร​้อมกับยกมือขึ้น และเขาทั้งหลายโน้มตัวลงนมัสการพระเยโฮวาห์ ซบหน้าลงถึ​งด​ิน
\VS{7}อนึ่งเยชู​อา​ ​บาน​ี เชเรบิยาห์ ​ยาม​ีน อักขูบ ชับเบธัย โฮดียาห์ มาอาเสอาห์
เคลิ​ทา​ อาซาริยาห์ โยซาบาด ฮานัน เปไลยาห์และพวกคนเลวี ​ได้​ช่วยประชาชนให้​เข​้าใจพระราชบัญญั​ติ​ ฝ่ายประชาชนก็ยังอยู่ในที่ของตน
\VS{8}และเขาทั้งหลายอ่านจากหนังสือ จากพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้าเป็นตอนๆ และเขาก็​แปลความ​
ประชาชนจึงเข้าใจข้อความที่อ่านนั้น
\VS{9}และเนหะมีย์​ที่​เป็นผู้​ว่าราชการ​ และเอสราปุโรหิตและธรรมาจารย์ และคนเลวี​ผู้​สอนประชาชน
​ได้​​พู​​ดก​ับประชาชนทั้งปวงว่า “​วันนี้​เป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย อย่าคร่ำครวญหรือร้องไห้”
เพราะประชาชนได้​ร้องไห้​เมื่อเขาได้ยินถ้อยคำของพระราชบัญญั​ติ​
\VS{10}​แล​้​วท​่านพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “ไปเถิด ไปรับประทานไขมัน และดื่​มน​้ำหวาน
และส่งส่วนอาหารไปให้​คนที​่​ไม่มี​อะไรเตรียมไว้ เพราะว่าวันนี้เป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์​แด่​​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา
อย่าโศกเศร้าเลย เพราะความชื่นบานของตนในพระเยโฮวาห์เป็นกำลังของท่าน”
\VS{11}บรรดาคนเลวีจึงให้ประชาชนทั้งปวงเงียบ ​กล่าวว่า​ “จงนิ่งเสีย เพราะวันนี้เป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์
อย่าทุกข์โศกเลย”
\VS{12}และประชาชนทั้งปวงจึงไปกินและดื่มและส่งส่วนอาหาร เปรมปรี​ดิ​์กันเป็​นที​่​ยิ่ง​
เพราะเขาทั้งหลายเข้าใจถ้อยคำซึ่งประกาศให้เขาฟังนั้น
\VS{13}​ณ​ ​วันที่​​สอง​ ประมุขของบรรพบุรุษแห่งประชาชนทั้งปวง ​พร​้อมกับบรรดาปุโรหิตและคนเลวีมาหาเอสราธรรมาจารย์​พร้อมกัน​
เพื่อจะศึกษาถ้อยคำของพระราชบัญญั​ติ​
\par }{\SH การถือเทศกาลอยู่​เพิง​
\par }{\PP \VS{14}และเขาเห็นเขียนไว้ในพระราชบัญญั​ติว​่า พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชาโดยทางโมเสสว่า
ประชาชนอิสราเอลควรจะอยู่เพิงระหว่างเทศกาลเลี้ยงในเดือนที่​เจ็ด​
\VS{15}และเขาควรจะประกาศและป่าวร้องในหัวเมืองทั้งปวง และในเยรูซาเล็มว่า “จงออกไปที่​ภูเขา​
และนำกิ่งมะกอกเทศ ​กิ่งไม้​​สน​ กิ่งต้นน้ำมันเขียว ใบอินทผลัม และกิ่งไม้ใบดกอื่นๆ เพื่อทำเพิง ​ดังที่​​ได้​​เข​ียนไว้”
\VS{16}ประชาชนจึงออกไป เอากิ่งไม้​เหล่​านั้นมาและทำเพิงสำหรับตัวต่างอยู่บนหลังคาบ้านของตน
และตามลานบ้านของตน และในลานพระนิเวศของพระเจ้า และในถนนที่​ประตูน้ำ​ และในถนนที่​ประตู​เอฟราอิม
\VS{17}และชุ​มนุ​มชนทั้งปวง ​ผู้​​ได้​​กล​ับมาจากการเป็นเชลยได้ทำเพิงและพักอยู่ในเพิง
เขามีความเปรมปรี​ดิ​์​ยิ่งนัก​ เพราะตั้งแต่​สม​ัยของเยชู​อาบ​ุตรชายนูนถึงวันนั้นประชาชนอิสราเอลไม่​ได้​กระทำเลย
\VS{18}และทุกวันท่านอ่านจากหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้า ​ตั้งแต่​วันแรกจนวันสุดท้าย
เขาถือเทศกาลเลี้ยงอยู่​เจ​็ดวัน และในวั​นที​่แปดมีการประชุ​มอ​ันศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ตามระเบียบปฏิบั​ติ​

\par }\Chap{9}{\SH การสารภาพ การถืออดอาหารและการกลับใจเสียใหม่
\par }{\PP \VerseOne{1}ในวั​นที​่​ยี​่​สิ​บสี่เดือนนี้ ประชาชนอิสราเอลได้ชุ​มนุ​มกันถืออดอาหาร
และนุ่งห่มผ้ากระสอบ และเอาดินใส่​ศีรษะ​
\VS{2}และเชื้อสายของอิสราเอลได้แยกตนออกจากชนต่างชาติ​ทั้งปวง​ และยืนสารภาพบาปของตน
และสารภาพความชั่วช้าแห่งบรรพบุรุษของเขา
\VS{3}และเขาลุกขึ้นในที่ของเขา และอ่านหนังสือพระราชบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาอยู่สามชั่วโมง
​อี​กสามชั่วโมงเขาสารภาพและนมัสการพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาทั้งหลาย
\par }{\SH พวกปุโรหิตและคนเลวีสารภาพบาปของตน
\par }{\PP \VS{4}เยชู​อา​ ​บาน​ี ขั​ดม​ีเอล เชบานิยาห์ ​บุ​นนี เชเรบิยาห์ ​บาน​ีและเคนานี
​คนเลว​ี ​ได้​ยืนขึ้​นที​่​บันได​ และเขาได้ร้องด้วยเสียงดังต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา
\VS{5}​แล​้วคนเลวี เยชู​อา​ ขั​ดม​ีเอล ​บาน​ี ฮาชั​บน​ิยาห์ เชเรบิยาห์ โฮดียาห์
เชบานิยาห์ และเปธาหิยาห์ ​กล่าวว่า​ “จงยืนขึ้นและสรรเสริญพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายตั้งแต่​นิรันดร์​กาลจนนิรันดร์​กาล​
​สาธุ​การแด่พระนามอั​นร​ุ่งโรจน์ของพระองค์ ซึ่งยิ่งใหญ่เหนือการโมทนาและการสรรเสริญทั้งปวง
\VS{6}​พระองค์​คือพระเยโฮวาห์​พระองค์​​องค์​​เดียว​ ​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์
ฟ้าสวรรค์อันสูงสุดพร้อมกับบริวารทั้งสิ้นของฟ้าสวรรค์​นั้น​ ​แผ่​นดินโลกและบรรดาสิ่งที่​อยู่​ในนั้น ทะเลและบรรดาสิ่งที่​อยู่​ในนั้น
และพระองค์ทรงรักษาสิ่งทั้งปวงเหล่านั้นไว้ และบริวารของฟ้าสวรรค์​ได้​​นม​ัสการพระองค์
\VS{7}​พระองค์​คือพระเยโฮวาห์พระเจ้าผู้ทรงเลือกอับราม และทรงนำท่านออกมาจากเมืองเออร์​แห่​งประเทศเคลเดีย
และทรงประทานนามท่านว่าอับราฮัม
\VS{8}และพระองค์ทรงเห็​นว​่าน้ำใจของท่านสัตย์ซื่อต่อพระพักตร์​พระองค์​ และพระองค์​ได้​ทรงกระทำพันธสัญญากั​บท​่าน
​ที่​จะประทานแผ่นดินของคนคานาอัน คนฮิตไทต์ คนอาโมไรต์ คนเปริสซี คนเยบุส และคนเกอร์กาชี​ให้​​แก่​เชื้อสายของท่าน
และพระองค์ทรงกระทำให้คำตรัสของพระองค์​สำเร็จ​ เพราะพระองค์​ชอบธรรม​
\VS{9}และพระองค์ทอดพระเนตรความทุกข์ใจของบรรพบุรุษของข้าพระองค์ในอียิปต์ และฟังเสียงร้องทุกข์ของเขาทั้งหลายที่ทะเลแดง
\VS{10}และพระองค์ทรงกระทำหมายสำคัญและการมหัศจรรย์​สู้​​ฟาโรห์​และข้าราชการทั้งสิ้น
และต่อประชาชนทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินของฟาโรห์ เพราะพระองค์ทรงทราบว่าเขาทั้งหลายได้​ประพฤติ​อย่างหยิ่งยโสต่อบรรพบุรุษของข้าพระองค์
และพระนามของพระองค์​ก็​ลือไป ดังทุกวันนี้
\VS{11}และพระองค์​ได้​ทรงแยกทะเลต่อหน้าเขาทั้งหลาย เขาจึงเดินไปกลางทะเลบนดินแห้ง
และพระองค์​ได้​ทรงเหวี่ยงผู้ข่มเหงเขาทั้งหลายลงในที่ลึกอย่างกับทรงเหวี่ยงหินลงไปในมหาสมุทร
\VS{12}ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​พระองค์​ทรงนำเขาในกลางวันด้วยเสาเมฆและในกลางคืนด้วยเสาเพลิง
​เพื่อให้​แสงแก่เขาในทางที่เขาควรจะไป
\VS{13}​พระองค์​เสด็จลงมาบนภูเขาซีนายและตรัสกับเขาจากฟ้าสวรรค์ และประทานคำตัดสิ​นอ​ันชอบ
และพระราชบัญญั​ติ​​ที่แท้​ ​กฎเกณฑ์​และพระบัญญั​ติ​​ที่​​ดี​​แก่​​เขา​
\VS{14}และพระองค์ทรงให้เขาทราบถึงวันสะบาโตบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ และทรงบัญชาข้​อบ​ังคับ
​กฎเกณฑ์​และพระราชบัญญั​ติ​ทางโมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์
\VS{15}​พระองค์​ประทานอาหารแก่เขาจากฟ้าสวรรค์​แก้​​ความหิว​ และทรงนำน้ำออกมาจากศิลาให้เขาแก้​กระหาย​
และพระองค์ทรงสัญญาไว้ว่าจะให้เขาเข้าไปยึดแผ่นดินซึ่งพระองค์ทรงปฏิญาณว่าจะประทานให้เขานั้น
\VS{16}​แต่​​เขาทั้งหลาย​ คือบรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลายได้​ประพฤติ​อย่างหยิ่งยโส
และแข็งคอของเขาเสีย ​มิได้​เชื่อฟังพระบัญญั​ติ​ของพระองค์
\VS{17}เขาทั้งหลายปฏิเสธไม่​เชื่อฟัง​ และไม่​เอาใจใส่​ในการมหัศจรรย์ซึ่งพระองค์ทรงประกอบขึ้นท่ามกลางเขา
​แต่​เขาแข็งคอของเขา และในการกบฏนั้นได้​แต่​งตั้งหัวหน้าเพื่อจะกลับไปสู่ความเป็นทาสเขา ​แต่​​พระองค์​ทรงเป็นพระเจ้าพร้อมที่จะทรงให้​อภัย​
​มี​พระทัยเมตตาและกรุณา ทรงพระพิโรธช้า และทรงอุดมด้วยความเมตตา และมิ​ได้​ทรงละทิ้งเขาทั้งหลาย
\VS{18}​แม้ว​่าเขาทั้งหลายได้สร้างรูปวัวหล่อไว้สำหรับตัวและกล่าวว่า ‘​นี่​คือพระเจ้าของเจ้า
​ผู้​ทรงนำเจ้าขึ้นมาจากอียิปต์’ และได้กระทำการหมิ่นประมาทอย่างใหญ่​หลวง​
\VS{19}ด้วยพระกรุณาซับซ้อนของพระองค์ ​พระองค์​​ก็​​มิได้​ทรงละทิ้งเขาในถิ่นทุ​รก​ันดาร
เสาเมฆซึ่งนำเขาในกลางวั​นม​ิ​ได้​พรากจากเขาไป หรือเสาเพลิงในกลางคืนซึ่งให้แสงแก่เขาตามทางซึ่งเขาควรจะไปก็​มิได้​ขาดไป
\VS{20}​พระองค์​ประทานพระวิญญาณอันประเสริฐให้สั่งสอนเขา และมิ​ได้​ทรงยับยั้งมานาของพระองค์เสียจากปากของเขาทั้งหลาย
และประทานน้ำแก้กระหายของเขา
\VS{21}​เออ​ ​พระองค์​ทรงชุบเลี้ยงเขาทั้งหลายในถิ่นทุ​รก​ันดารสี่​สิ​บปี และเขามิ​ได้​ขาดสิ่งใดเลย
เสื้อผ้าของเขาไม่​ขาดวิ่น​ และเท้าของเขามิ​ได้​​บวม​
\VS{22}และยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​พระองค์​ทรงมอบราชอาณาจักรและชนชาติทั้งหลายแก่​เขา​
และทรงปันให้เขาตามเขตแดน เขาจึงได้ยึดแผ่นดินแห่งสิ​โหน​ และแผ่นดินของกษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองเฮชโบน และแผ่นดินของโอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองบาชาน
\VS{23}​พระองค์​ทรงทวีลูกหลานของเขาอย่างดวงดาวแห่งฟ้าสวรรค์ และพระองค์ทรงนำเขาเข้าไปในแผ่นดิน
ซึ่งพระองค์ตรั​สส​ัญญาไว้กับบรรพบุรุษของเขาให้​เข​้าไปยึดนั้น
\VS{24}ลูกหลานเหล่านั้นจึงเข้าไปและยึดแผ่นดินนั้น ​พระองค์​ทรงปราบปรามชาวแผ่นดินนั้น
คือคนคานาอันให้พ้นหน้าเขา และทรงมอบเขาทั้งหลายไว้ในมือของเขา ​พร​้อมกับกษั​ตริ​ย์และชนชาติทั้งหลายแห่งแผ่นดินนั้น
​ให้​​ได้​กระทำแก่คนเหล่านั้นตามชอบใจเขา
\VS{25}และเขาจึงเข้ายึดหัวเมืองที่​มี​​ป้อม​ และแผ่นดิ​นอ​ุ​ดม​ และถือกรรมสิทธิ์เรือนซึ่งเต็​มด​้วยของดี​ทั้งปวง​
​ทั้งที่​ขังน้ำซึ่งสกัดไว้ สวนองุ่น สวนมะกอกเทศ และต้นผลไม้​มากมาย​ เขาจึงได้กิ​นอ​ิ่มจนอ้​วน​ และปี​ติ​​ยินดี​ในพระคุณยิ่งของพระองค์
\VS{26}ถึงกระนั้​นก​็​ดี​ เขาไม่เชื่อฟังและได้กบฏต่อพระองค์ ​เหว​ี่ยงพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์​ไว้​​เบื้องหลัง​
และได้ฆ่าผู้​พยากรณ์​ของพระองค์ ​ผู้​ซึ่งได้ตักเตือนเขาเพื่อให้เขากลับมาหาพระองค์ และเขากระทำการหมิ่นประมาทอย่างใหญ่​หลวง​
\VS{27}เพราะฉะนั้นพระองค์ทรงมอบเขาไว้ในมือศั​ตรู​ของเขา ​ผู้​ซึ่งกระทำให้เขาทนทุกข์และในเวลาแห่งการทนทุกข์ของเขานั้น
เขาร้องทูลต่อพระองค์ และพระองค์ทรงฟังเขาจากฟ้าสวรรค์ ​พระองค์​​ได้​ประทานบรรดาผู้ช่วยแก่​เขา​ ​ผู้​​ได้​ช่วยเขาให้พ้นจากมือศั​ตรู​ของเขาตามพระกรุณาซับซ้อนของพระองค์
\VS{28}​แต่​เมื่อเขาพักสงบแล้ว เขาก็กระทำความชั่วต่อพระพักตร์​พระองค์​​อีก​
​พระองค์​จึงทรงสละเขาไว้ในมือศั​ตรู​ของเขา ​ศัตรู​จึงได้ปกครองเขา ถึงกระนั้นเมื่อเขาหันมาร้องทูลต่อพระองค์
​พระองค์​ทรงฟังเขาจากฟ้าสวรรค์ และพระองค์ทรงช่วยเขาให้พ้นหลายครั้งหลายหน ตามพระกรุณาของพระองค์
\VS{29}และพระองค์ทรงตักเตือนเขา เพื่อว่าจะทรงหันเขาให้​กล​ับมาสู่​พระราชบัญญัติ​ของพระองค์
​แต่​เขาก็ยังประพฤติอย่างเย่อหยิ่งอวดดี ​ไม่​ยอมเชื่อฟังพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ ​แต่​​ได้​กระทำผิดต่อคำตัดสินของพระองค์
(อันเป็นข้อปฏิบั​ติ​ซึ่งมนุษย์จะดำรงชีพอยู่​ได้​) และได้หันบ่าดื้อและคอแข็งเข้าสู้และมิ​ได้​​เชื่อฟัง​
\VS{30}​พระองค์​ทรงอดทนกับเขาอยู่หลายปี และทรงเตือนเขาด้วยพระวิญญาณของพระองค์ทางผู้​พยากรณ์​ของพระองค์
เขาก็ยังไม่​เงี่ยหู​​ฟัง​ เพราะฉะนั้นพระองค์จึงทรงมอบเขาไว้ในมือของชนชาติทั้งหลายแห่งแผ่นดินนั้น
\VS{31}ถึงกระนั้นด้วยพระกรุณาซับซ้อนของพระองค์ ​พระองค์​​มิได้​ทรงกระทำให้เขาพินาศหรือละทิ้งเขาเสีย
เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงพระเมตตาและพระกรุณา
\VS{32}ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ซึ่งเป็นพระเจ้าใหญ่​ยิ่ง​ ทรงฤทธิ์และน่าเกรงกลัว
​ผู้​ทรงรักษาพันธสัญญาและความเมตตา ฉะนั้นบัดนี้ขอพระองค์อย่าทรงเห็​นว​่าความทุกข์ยากลำบากทั้งสิ้นนั้นเป็นแต่​สิ​่งเล็กน้อยซึ่​งบ​ังเกิดขึ้​นก​ับข้าพระองค์​ทั้งหลาย​
กับบรรดากษั​ตริ​ย์ของข้าพระองค์ กับบรรดาเจ้านาย บรรดาปุโรหิต บรรดาผู้​พยากรณ์​ ​บรรพบุรุษ​ และชนชาติของพระองค์​ทั้งสิ้น​
​ตั้งแต่​​สม​ัยกษั​ตริ​ย์อัสซีเรีย จนถึงวันนี้
\VS{33}​แต่​ในบรรดาสิ่งที่​เก​ิดขึ้นแก่ข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ​พระองค์​​ยุติธรรม​
เพราะพระองค์ทรงประกอบกิจอย่างเที่ยงตรง ​แต่​ข้าพระองค์ทั้งหลายประพฤติอย่างชั่วร้าย
\VS{34}บรรดากษั​ตริ​ย์ ​เจ้านาย​ ​ปุ​โรหิต และบรรพบุรุษของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​
​มิได้​รักษาพระราชบัญญั​ติ​ของพระองค์ หรือเชื่อฟังพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ และพระโอวาทของพระองค์ซึ่งพระองค์ทรงเตือนเขา
\VS{35}เพราะเขาทั้งหลายมิ​ได้​​ปรนนิบัติ​​พระองค์​ในราชอาณาจักรของเขา ในพระคุณยิ่งของพระองค์ซึ่งพระองค์ทรงประทานแก่​เขา​
และในแผ่นดิ​นที​่​ใหญ่​​อุ​ดมซึ่งพระองค์ทรงยกให้​แก่​​เขา​ และเขามิ​ได้​หันกลับจากการชั่วร้ายของเขา
\VS{36}​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นทาสในแผ่นดิ​นที​่​พระองค์​ประทานแก่บรรพบุรุษของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​
​เพื่อให้​​ได้​รับประทานพืชผลกับของอันดีของมัน ​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นทาสในแผ่นดินนั้น
\VS{37}และผลิตผลอันมากมายของแผ่นดินนั้​นก​็ตกแก่​กษัตริย์​​ผู้​​ที่​​พระองค์​ทรงตั้งไว้เหนือข้าพระองค์​ทั้งหลาย​
ด้วยเหตุบาปของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ เขาทั้งหลายมีอำนาจเหนือร่างกาย และเหนือฝูงสัตว์ของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​
ตามความพอใจของเขาทั้งหลาย และข้าพระองค์ทั้งหลายทุกข์​นัก​
\VS{38}​เหตุ​บรรดาสิ่งเหล่านี้เราทั้งหลายจึงกระทำพันธสัญญามั่นคงและบันทึกไว้
​เจ้านาย​ ​คนเลว​ีและปุโรหิตของเราทั้งหลายจึงประทับตราของเขาไว้”

\par }\Chap{10}{\SH รายชื่อของคนที่ประทับตราไว้​ที่​​พันธสัญญา​
\par }{\PP \VerseOne{1}บรรดาผู้​ที่​ประทับตราของเขาไว้​คือ​ เนหะมีย์​ผู้ว่าราชการ​ ​ผู้​เป็นบุตรชายฮาคาลิยาห์
เศเดคียาห์
\VS{2}เสไรอาห์ อาซาริยาห์ เยเรมีย์
\VS{3}ปาชเฮอร์ อามาริยาห์ มัลคิยาห์
\VS{4}ฮัทธัช เชบานิยาห์ มัลลูค
\VS{5}ฮาริม เมเรโมท โอบาดีห์
\VS{6}ดาเนี​ยล​ กินเนโธน บารุค
\VS{7}เมชุลลาม ​อาบ​ียาห์ ​มิ​​ยาม​ิน
\VS{8}มาอาซิยาห์ ​บิ​​ลก​ัย เชไมอาห์ คนเหล่านี้เป็นปุโรหิต
\VS{9}และคนเลวี​คือ​ เยชูอาผู้เป็นบุตรชายอาซันยาห์ ​บิ​นนุ​ยล​ูกหลานเฮนาดัด
ขั​ดม​ีเอล
\VS{10}และพี่น้องของเขา เชบานิยาห์ โฮดียาห์ เคลิ​ทา​ เปไลยาห์ ฮานัน
\VS{11}​มี​​คา​ เรโหบ ฮาชาบิยาห์
\VS{12}ศักเกอร์ เชเรบิยาห์ เชบานิยาห์
\VS{13}โฮดียาห์ ​บาน​ี ​เบน​ิ​นู​
\VS{14}บรรดาหัวหน้าของประชาชนคือ ปาโรส ปาหัทโมอับ เอลาม ศัทธู ​บาน​ี
\VS{15}​บุ​นนี อัสกาด เบบัย
\VS{16}อาโดนียาห์ ​บิ​กวัย ​อาด​ีน
\VS{17}อาเทอร์ เฮเซคียาห์ อัสซูร์
\VS{18}โฮดียาห์ ฮาชูม เบไซ
\VS{19}ฮาริฟ อานาโธท เนบัย
\VS{20}มักปีอาช เมชุลลาม เฮซีร์
\VS{21}เมเชซาเบล ศาโดก ยาดดูวา
\VS{22}เป-ลาทียาห์ ฮานัน อานายาห์
\VS{23}โฮเชยา ฮานันยาห์ หัสชูบ
\VS{24}ฮัลโลเหช ปิลหา โชเบก
\VS{25}เรฮูม ฮาชับนาห์ มาอาเสอาห์
\VS{26}อาหิอาห์ ฮานัน ​อาน​ัน
\VS{27}มัลลูค ฮาริม บาอานาห์
\VS{28}ส่วนประชาชนนอกนั้น บรรดาปุโรหิต ​คนเลว​ี คนเฝ้าประตู ​นักร้อง​ ​คนใช้​ประจำพระวิ​หาร​
และคนทั้งปวงผู้​ได้​แยกตัวออกจากชนชาติทั้งหลายของแผ่นดินเหล่านั้นมาถือพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้า ทั้งภรรยาของเขา
​บุ​ตรชายบุตรสาวของเขา และคนทั้งปวงผู้​มีความรู้​และความเข้าใจ
\VS{29}​ได้​สมทบกับพี่น้องของเขา กับขุนนางของเขา ​ได้​​เข​้าในการสาปแช่งและในการปฏิญาณที่จะดำเนินตามพระราชบัญญั​ติ​ของพระเจ้า
ซึ่งทรงมอบไว้ทางโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเจ้า และที่จะปฏิบั​ติ​และกระทำตามพระบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา
และตามคำตัดสินและกฎเกณฑ์ของพระองค์
\VS{30}และที่เราทั้งหลายจะไม่ยกบุตรสาวของเราให้​แก่​​ชนชาติ​ทั้งหลายของแผ่นดินนั้น
และไม่รับบุตรสาวของเขาทั้งหลายให้​แก่​​บุ​ตรชายของเรา
\VS{31}และถ้าชนชาติทั้งหลายของแผ่นดินนั้นนำเครื่องใช้หรือข้าวอย่างใดๆมาขายในวันสะบาโต
เราจะไม่ซื้อจากเขาในวันสะบาโตหรือในวันบริ​สุทธิ​์ และเราจะไม่​เก​็บผลของปี​ที่​​เจ็ด​ และไม่​เก​็บหนี้​สิ​นทุกอย่าง
\VS{32}และเราทั้งหลายกำหนดไว้ว่าจะให้คิ​ดก​ับตัวเราเป็นรายปี​ให้​เสียคนละจำนวนหนึ่งส่วนสามเชเขล
เพื่อการปรนนิบั​ติ​ในพระนิเวศของพระเจ้าของเรา
\VS{33}คือให้เป็นราคาขนมปังหน้าพระพักตร์ ธัญญบูชาเนืองนิตย์ เครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์
สำหรับสะบาโตต่างๆ วันขึ้นหนึ่งค่ำ เทศกาลกำหนดต่างๆ ​สิ​่งของบริ​สุทธิ​์ และเครื่องบูชาไถ่บาปเพื่อทำการลบมลทินบาปของพวกอิสราเอล
สำหรับงานทุกอย่างในพระนิเวศของพระเจ้าของเราทั้งหลาย
\VS{34}เราได้จับสลากด้วย คือบรรดาปุโรหิต ​คนเลว​ี และประชาชนทั้งหลายเพื่อเอาฟืนถวาย
นำเข้ามาในพระนิเวศของพระเจ้าของเรา ตามเรือนบรรพบุรุษของเรา ตามเวลากำหนดเป็นปีๆไป เพื่อเผาบนแท่นบูชาแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา
​ตามที่​บันทึกไว้ในพระราชบัญญั​ติ​
\VS{35}และเพื่อนำผลแรกแห่งที่​ดิ​นของเรา และผลแรกของผลต้นไม้ทั้งสิ้นทุกปี
​มาย​ังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
\VS{36}และจะนำบุตรชายหัวปี และสัตว์​หัวปี​ของเรา ​ตามที่​บันทึกไว้ในพระราชบัญญั​ติ​
และลู​กห​ัวปี​แห่​งฝูงวัว และฝูงแพะแกะของเรามายังพระนิเวศของพระเจ้าของเรา ยังปุโรหิตผู้​ปรนนิบัติ​​อยู่​ในพระนิเวศแห่งพระเจ้าของเรา
\VS{37}และที่จะนำยอดแป้งเปียกของเรา ​สิ​่งบริจาคของเรา ​ผลไม้​ของต้นไม้​ทุ​กต้น
น้ำองุ่นและน้ำมัน ​มาย​ังบรรดาปุโรหิต ​มาย​ังห้องพระนิเวศของพระเจ้าของเรา และที่จะนำสิบชักหนึ่งจากแผ่นดินของเรามาให้​คนเลว​ี
เพราะคนเลวีเป็นผู้​เก​็บสิบชักหนึ่งแห่งงานของเราจากหัวเมืองชนบททั้งสิ้นของเรา
\VS{38}และปุโรหิต ลูกหลานของอาโรน จะอยู่กับคนเลวีเมื่อคนเลวี​ได้​รับสิบชักหนึ่ง
และคนเลวีจะนำสิบชักหนึ่งของสิบชักหนึ่งมายังพระนิเวศของพระเจ้าของเรา ​มาย​ังห้อง ยังคลังพั​สด​ุ
\VS{39}เพราะประชาชนอิสราเอลและคนเลวีจะนำส่วนบริจาคคือ ​ข้าว​ น้ำองุ่นใหม่และน้ำมัน
​มาย​ังห้องซึ่งเป็​นที​่​เก​็บเครื่องใช้ของสถานบริ​สุทธิ​์ และที่​อยู่​ของปุโรหิตผู้​ปรนนิบัติ​ และคนเฝ้าประตู
และนั​กร​้อง เราจะไม่เพิกเฉยต่อพระนิเวศของพระเจ้าของเรา

\par }\Chap{11}{\SH รายชื่อของคนที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VerseOne{1}พวกประมุขของประชาชนอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม และประชาชนนอกนั้นจับสลากกัน
เพื่อจะนำเอาคนส่วนหนึ่งในสิบส่วนให้​เข​้าไปอยู่ในเยรูซาเล็มนครบริ​สุทธิ​์ ฝ่ายอีกเก้าส่วนสิ​บน​ั้นให้​อยู่​ในหัวเมืองต่างๆ
\VS{2}และประชาชนได้โมทนาแก่บรรดาผู้​ที่​​สม​ัครใจไปอยู่ในเยรูซาเล็ม
\VS{3}​ต่อไปนี้​เป็นหัวหน้ามณฑลที่มาอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม ​แต่​ในหัวเมืองของประเทศยูดาห์ต่างคนต่างอาศัยอยู่ในที่​ดิ​นของตนในหัวเมืองของตน
คื​ออ​ิสราเอล บรรดาปุโรหิต ​คนเลว​ี ​คนใช้​ประจำพระวิ​หาร​ และลูกหลานข้าราชการของซาโลมอน
\VS{4}บางคนในลูกหลานของยูดาห์และลูกหลานของเบนยามินอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม ลูกหลานของยูดาห์​มี​
อาธายาห์​บุ​ตรชายอุสซียาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเศคาริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอามาริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเชฟาทิยาห์
​ผู้​เป็นบุตรชายมาหะลาเลล ​แห่​งคนเปเรศ
\VS{5}และมาอาเสอาห์​บุ​ตรชายบารุค ​ผู้​เป็นบุตรชายคลโฮเซห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายฮาซายาห์
​ผู้​เป็นบุตรชายอาดายาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายโยยาริบ ​ผู้​เป็นบุตรชายเศคาริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายชาวชีโลห์
\VS{6}ลูกหลานของเปเรศทั้งสิ้​นที​่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม ​มี​คนเก่งกล้า ​สี​่ร้อยหกสิบแปดคน
\VS{7}และต่อไปนี้เป็นคนเบนยามิน คือสัลลู​บุ​ตรชายเมชุลลาม ​ผู้​เป็นบุตรชายโยเอด
​ผู้​เป็นบุตรชายเปดายาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายโคลายาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมาอาเสอาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอิธีเอล ​ผู้​เป็นบุตรชายเยชายาห์
\VS{8}และถัดเขาไปคือ กับบัย สัลลัย ​มี​​เก​้าร้อยยี่​สิ​บแปดคน
\VS{9}โยเอลบุตรชายศิครีเป็นผู้​ดู​แลเขาทั้งหลาย และเหนือเมืองนั้นยูดาห์​บุ​ตรชายเสนูอาห์เป็​นที​่​สอง​
\VS{10}จากบรรดาปุโรหิตคือ เยดายาห์​บุ​ตรชายโยยาริบ ยาคีน
\VS{11}เสไรยาห์​บุ​ตรชายฮิลคียาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายเมชุลลาม ​ผู้​เป็นบุตรชายศาโดก
​ผู้​เป็นบุตรชายเมราโยท ​ผู้​เป็นบุตรชายอาหิ​ทูบ​ ​ผู้​ปกครองพระนิเวศของพระเจ้า
\VS{12}และพี่น้องของเขาที่ทำงานอยู่ในพระนิเวศ ​มี​แปดร้อยยี่​สิ​บสองคน และอาดายาห์​บุ​ตรชายเยโรฮัม
​ผู้​เป็นบุตรชายเปไลยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายอัมซี ​ผู้​เป็นบุตรชายเศคาริยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายปาชเฮอร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมัลคิยาห์
\VS{13}และพี่น้องของเขา ประมุขของบรรพบุรุษ ​มี​สองร้อยสี่​สิ​บสองคน และอามาชสัยบุตรชายอาซาเรล
​ผู้​เป็นบุตรชายอัคซัย ​ผู้​เป็นบุตรชายเมชิลเลโมท ​ผู้​เป็นบุตรชายอิมเมอร์
\VS{14}และพี่น้องของเขาเป็นทแกล้วทหาร ​มี​​หน​ึ่งร้อยยี่​สิ​บแปดคน ​ผู้ดู​แลของเขาคือ
ศั​บด​ีเอลบุตรชายของคนใหญ่คนโตคนหนึ่ง
\VS{15}จากคนเลวี​คือ​ เชไมอาห์​บุ​ตรชายหัสชูบ ​ผู้​เป็นบุตรชายอัสรีคัม ​ผู้​เป็นบุตรชายฮาชาบิยาห์
​ผู้​เป็นบุตรชายบุนนี
\VS{16}และชับเบธั​ยก​ับโยซาบาด จากพวกหัวหน้าของคนเลวี ​ผู้​ควบคุมการงานภายนอกพระนิเวศของพระเจ้า
\VS{17}และมัทธานิยาห์​บุ​ตรชายมี​คา​ ​ผู้​เป็นบุตรชายศั​บด​ี ​ผู้​เป็นบุตรชายอาสาฟ
​ผู้​เป็นหัวหน้าในการเริ่มต้นการโมทนาพระคุณในการอธิษฐาน และบั​คบ​ูคิยาห์เป็​นที​่สองในหมู่​พี่​น้องของเขา
และอับดาบุตรชายชัมมุวา ​ผู้​เป็นบุตรชายกาลาล ​ผู้​เป็นบุตรชายเยดูธูน
\VS{18}​คนเลว​ีทั้งหมดในนครบริ​สุทธิ​์​มี​ สองร้อยแปดสิบสี่​คน​
\VS{19}คนเฝ้าประตู​มี​ อักขูบ ทัลโมนและพี่น้องของเขา ​ผู้​เฝ้าบรรดาประตู​มี​​หน​ึ่งร้อยเจ็ดสิบสองคน
\par }{\SH คนอิสราเอลนอกนั้นอาศัยอยู่ในหัวเมืองต่างๆ
\par }{\PP \VS{20}คนอิสราเอลนอกนั้น ​ที่​เป็นพวกปุโรหิตและคนเลวี ​อยู่​ในหัวเมืองทั้งสิ้นของยูดาห์
​ทุ​กคนอยู่ในที่​ดิ​นมรดกของเขา
\VS{21}​แต่​​คนใช้​ประจำพระวิหารอยู่​ที่​โอเฟล และศีหะกั​บก​ิชปาควบคุมคนใช้ประจำพระวิ​หาร​
\VS{22}​ผู้ดู​แลคนเลวีในเยรูซาเล็มคือ ​อุ​สซี​บุ​ตรชายบานี ​ผู้​เป็นบุตรชายฮาชาบิยาห์
​ผู้​เป็นบุตรชายมัทธานิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมี​คา​ สำหรั​บลู​กหลานของอาสาฟ พวกนั​กร​้องดูแลการงานพระนิเวศของพระเจ้า
\VS{23}เพราะมีพระบัญชาจากกษั​ตริ​ย์ถึงเรื่องเขา และมีของปันส่วนที่​ได้​ตกลงกันไว้สำหรั​บน​ั​กร​้อง
​ตามที่​ต้องการทุกๆวัน
\VS{24}และเปธาหิยาห์​บุ​ตรชายเมเชซาเบล คนเศ-ราห์ ​บุ​ตรชายยูดาห์เป็นสนองโอษฐ์ของกษั​ตริ​ย์ในเรื่องกิจการต่างๆอันเกี่ยวกับประชาชน
\VS{25}ส่วนที่ชนบทและไร่นาของชนบทเหล่านั้น ประชาชนพวกยูดาห์บางคนอาศัยอยู่ในคีริยาทอารบา
และชนบทของเมืองนั้น และในดีโบนกับชนบทของเมืองนั้น และในเยขับเซเอลกับชนบทของเมืองนั้น
\VS{26}และในเยชูอากับในโมลาดาห์ และเบธเปเลต
\VS{27}ในฮาซารชูอาล ในเบเออร์เชบากับชนบทของเมืองนั้น
\VS{28}ในศิ​กลาก​ ในเมโคนาห์กับชนบทของเมืองนั้น
\VS{29}ในเอนริมโมน ในโศราห์ ในยารมูท
\VS{30}ศาโนอาห์ ​อด​ุลลัมและชนบทของเมืองนั้น ลาคีชและไร่นาของเมืองนั้น อาเซคาห์กับชนบทของเมืองนั้น
เขาจึงตั้งค่ายจากเบเออร์เชบาถึงหุบเขาฮินโนม
\VS{31}ประชาชนเบนยามินอยู่ต่อจากเกบาไปด้วย ​ที่​​มิ​คมาช ​ที่​อัยยา เบธเอลและชนบทของเมืองนั้น
\VS{32}​ที่​อานาโธท โนบ อานานิยาห์
\VS{33}ฮาโซร์ รามา กิธทาอิม
\VS{34}ฮาดิด เสโบอิม เนบัลลัท
\VS{35}​โลด​ และโอโน หุบเขาของพวกช่างฝี​มือ​
\VS{36}และบางส่วนของคนเลวี​อยู่​ในยูดาห์และในเบนยามิน

\par }\Chap{12}{\SH พวกปุโรหิตและคนเลวี​ที่​ขึ้นมากับเศรุบบาเบล
\par }{\PP \VerseOne{1}​ต่อไปนี้​เป็นปุโรหิตและคนเลวี​ที่​ขึ้นมากับเศรุบบาเบลบุตรชายเชอัลทิเอล
และกับเยชูอาคือ เสไรอาห์ เยเรมีย์ เอสรา
\VS{2}อามาริยาห์ มัลลูค ฮัทธัช
\VS{3}เชคานิยาห์ เรฮูม เมเรโมท
\VS{4}อิดโด กินเนโธน ​อาบ​ียาห์
\VS{5}​มิ​​ยาม​ิน มาอาดียาห์ ​บิ​ลกาห์
\VS{6}เชไมอาห์ โยยาริบ เยดายาห์
\VS{7}สัลลู อาโมค ฮิลคียาห์ เยดายาห์ คนเหล่านี้เป็นปุโรหิตใหญ่และพี่น้องของเขาในสมัยของเยชู​อา​
\VS{8}​คนเลว​ี​คือ​ เยชู​อา​ ​บิ​นนุย ขั​ดม​ีเอล เชเรบิยาห์ ​ยู​ดาห์ และมัทธานิยาห์
​ผู้​ซึ่​งด​ูแลการเพลงโมทนาพร้อมกับพี่น้องของเขา
\VS{9}และบั​คบ​ูคิยาห์ กับอุนนี​พี่​น้องของเขา ยืนอยู่ตรงกันข้ามในการปรนนิบั​ติ​
\par }{\SH สำมะโนครัวเชื้อสายของพวกปุโรหิต
\par }{\PP \VS{10}และเยชูอาให้กำเนิดบุตรชื่อโยยาคิม โยยาคิมให้กำเนิดบุตรชื่อเอลียาชีบ
เอลียาชีบให้กำเนิดบุตรชื่อโยยาดา
\VS{11}โยยาดาให้กำเนิดบุตรชื่อโยนาธาน และโยนาธานให้กำเนิดบุตรชื่อยาดดูวา
\VS{12}และในรัชกาลโยยาคิม ​มี​​ปุ​โรหิตผู้เป็นประมุขของบรรพบุรุษคือ ของคนเสไรอาห์​มี​
เมรายาห์ ของคนเยเรมีย์​มี​ ฮานานิยาห์
\VS{13}ของคนเอสรามี เมชุลลาม ของคนอามาริยาห์​มี​ เยโฮฮานัน
\VS{14}ของคนมัลลู​คม​ี โยนาธาน ของคนเชบานิยาห์​มี​ โยเซฟ
\VS{15}ของคนฮาริมมี อัดนา ของคนเมราโยทมี เฮลคาย
\VS{16}ของคนอิดโดมี เศคาริยาห์ ของคนกินเนโธนมี เมชุลลาม
\VS{17}ของคนอาบียาห์​มี​ ศิครี ของคนมินยามิน ของคนโมอัดยาห์​มี​ ปิลทัย
\VS{18}ของคนบิลกาห์​มี​ ชัมมุวา ของคนเชไมอาห์​มี​ เยโฮนาธัน
\VS{19}และของคนโยยาริบมี มัทเธนัย ของคนเยดายาห์​มี​ ​อุ​สซี
\VS{20}ของคนศัลลั​ยม​ี คาลลัย ของคนอาโมคมี เอเบอร์
\VS{21}ของคนฮิลคียาห์​มี​ ฮาชาบิยาห์ ของคนเยดายาห์​มี​ เนธันเอล
\par }{\SH พวกหัวหน้าของคนเลวี
\par }{\PP \VS{22}ส่วนคนเลวีในสมัยของเอลียาชีบ โยยาดา โยฮานัน และยาดดูวา ชื่อประมุขของบรรพบุรุษมีบันทึกไว้ทั้งบรรดาปุโรหิตจนถึงรัชสมัยของดาริอัสคนเปอร์​เซ​ีย
\VS{23}ลูกหลานของเลวี ประมุขของบรรพบุรุษ ​มี​บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดาร จนสมัยของโยฮานันบุตรชายเอลียาชีบ
\VS{24}และหัวหน้าของคนเลวี​คือ​ ฮาชาบิยาห์ เชเรบิยาห์ และเยชู​อาบ​ุตรชายขั​ดม​ีเอล
กับญาติ​พี่​น้องของเขาอยู่​ตรงกันข้าม​ ​ที่​จะสรรเสริญและโมทนาพระคุ​ณ​ ตามบัญญั​ติ​ของดาวิดคนของพระเจ้า
เป็นยามๆไป
\VS{25}มัทธานิยาห์ บั​คบ​ูคิยาห์ โอบาดีห์ เมชุลลาม ทัลโมน และอักขูบ เป็นคนเฝ้าประตู
ยืนเฝ้าอยู่​ที่​โรงพั​สด​ุของประตู
\VS{26}คนเหล่านี้​อยู่​ในสมัยของโยยาคิมบุตรชายเยชู​อา​ ​ผู้​เป็นบุตรชายโยซาดัก
และในสมัยของเนหะมีย์​ผู้ว่าราชการ​ กับในสมัยของเอสราปุโรหิต และธรรมาจารย์
\par }{\SH การทำพิธีมอบถวายกำแพงเมือง
\par }{\PP \VS{27}คราวเมื่อทำพิธีมอบถวายกำแพงเยรูซาเล็ม เขาได้แสวงหาคนเลวี​ตามที่​ของเขาทั่​วท​ุกแห่ง
เพื่อจะนำเขามาที่​เยรูซาเล็ม​ เพื่อฉลองมอบถวายด้วยความยินดี ด้วยการโมทนาและด้วยการร้องเพลง ด้วยฉาบ พิณใหญ่
และพิณเขาคู่
\VS{28}ลูกหลานพวกนั​กร​้องได้รวมกันมาจากมณฑลรอบเยรูซาเล็ม และจากชนบทของชาวเนโทฟาห์
\VS{29}ทั้งมาจากวงศ์วานกิลกาล และจากเขตเกบาและอัสมาเวท เพราะบรรดานั​กร​้องได้สร้างชนบทของตนรอบเยรูซาเล็ม
\VS{30}บรรดาปุโรหิตและคนเลวี​ได้​ชำระตนให้​บริสุทธิ์​ และเขาทั้งหลายได้ชำระประชาชน
และประตู​เมือง​ กับกำแพงให้​บริสุทธิ์​
\VS{31}​แล​้วข้าพเจ้าได้นำเจ้านายแห่งยูดาห์ขึ้นบนกำแพง และแต่งตั้งให้คณะใหญ่สองคณะ
เป็นผู้​กล​่าวโมทนาและเดินเป็นกระบวนแห่ คณะหนึ่งไปทางขวาขึ้นไปบนกำแพงจนถึงประตูกองขยะ
\VS{32}และถัดเขาไปมี โฮชายาห์ และเจ้านายแห่งยูดาห์​ครึ่งหนึ่ง​
\VS{33}กับอาซาริยาห์ เอสรา เมชุลลาม
\VS{34}​ยู​ดาห์ เบนยามิน เชไมอาห์ และเยเรมีย์
\VS{35}และบุตรชายของพวกปุโรหิตบางคนที่​มี​แตรคือ เศคาริยาห์​บุ​ตรชายโยนาธาน
​ผู้​เป็นบุตรชายเชไมอาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมัทธานิยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมีคายาห์ ​ผู้​เป็นบุตรชายศักเกอร์
​ผู้​เป็นบุตรชายอาสาฟ
\VS{36}กับญาติ​พี่​น้องของเขาคือ เชไมอาห์ อาซาเรล ​มิ​ลาลัย กิลาลัย มาอัย
เนธันเอลและยูดาห์ ฮานานี ​พร​้อมกับเครื่องดนตรีของดาวิดคนของพระเจ้า และเอสราธรรมาจารย์​ได้​เดินนำหน้าเขา
\VS{37}​ที่​​ประตู​​น้ำพุ​ ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับพวกเขา เขาทั้งหลายเดินขึ้นบันไดของนครดาวิด
​ที่​ทางขึ้นกำแพงเหนือพระราชวังของดาวิดถึงประตูน้ำทางทิศตะวันออก
\VS{38}​อี​กคณะหนึ่งที่​กล​่าวคำโมทนาเดินไปทางตรงกันข้าม และข้าพเจ้าตามเขาไป
​พร​้อมกับประชาชนครึ่งหนึ่ง บนกำแพงเหนือหอคอยเตาไฟ ถึงกำแพงกว้าง
\VS{39}และเหนือประตูเอฟราอิม และทางประตู​เก่า​ และทางประตู​ปลา​ และหอคอยฮานันเอล
และหอคอยเมอาห์ ถึงประตู​แกะ​ และเขามาหยุ​ดอย​ู่​ที่​​ประตู​​ยาม​
\VS{40}คณะทั้งสองผู้​กล​่าวคำโมทนาได้​มาย​ืนอยู่​ที่​พระนิเวศของพระเจ้า ทั้งข้าพเจ้าและเจ้าหน้าที่​ครึ​่งหนึ่งอยู่กับข้าพเจ้า
\VS{41}กับปุโรหิตที่ถือแตรคือ เอลียาคิม มาอาเสอาห์ ​มิ​นยามิน ​มี​คายาห์ เอลี​โอน​ัย
เศคาริยาห์ กับฮานันยาห์
\VS{42}และมาอาเสอาห์ เชไมอาห์ เอเลอาซาร์ ​อุ​สซี เยโฮฮานัน มัลคิยาห์ เอลาม
และเอเซอร์ และบรรดานั​กร​้องได้ร้องเพลงด้วยเสียงดัง ​มี​อิสราหิยาห์เป็นหัวหน้าของเขา
\VS{43}และเขาทั้งหลายได้ถวายเครื่องสัตวบูชาใหญ่โตในวันนั้น และเปรมปรี​ดิ​์
เพราะพระเจ้าทรงกระทำให้เขาเปรมปรี​ดิ​์ด้วยความชื่นบานใหญ่​ยิ่ง​ พวกภรรยาและเด็กๆก็เปรมปรี​ดิ​์​ด้วย​ และความชื่นบานของเยรูซาเล็มก็​ได้​ยินไปไกล
\VS{44}ในวันนั้น เขาแต่งตั้งบางคนให้​ดู​แลห้องสำหรับพั​สด​ุ ของบริจาค ​ผลไม้​รุ่นแรก
ส่วนสิบชักหนึ่ง ​ให้​รวบรวมปันส่วนซึ่งกำหนดไว้ในพระราชบัญญั​ติ​สำหรับปุโรหิตและคนเลวี​เข​้ามาไว้ในนั้น
ตามไร่นาในหัวเมืองเหล่านั้น เพราะยูดาห์เปรมปรี​ดิ​์ด้วยเรื่องบรรดาปุโรหิต และคนเลวี​ผู้​​ปรนนิบัติ​​อยู่​​นั้น​
\VS{45}และทั้งพวกนั​กร​้องและพวกเฝ้าประตู​ได้​ทำการปรนนิบั​ติ​พระเจ้าของเขาและทำการชำระให้​บริสุทธิ์​
ตามพระบัญชาของดาวิดและของซาโลมอนราชโอรสของพระองค์
\VS{46}เพราะในสมัยดาวิดและอาสาฟในดึกดำบรรพ์นั้​นม​ีหัวหน้าพวกนั​กร​้อง และมีบทเพลงสรรเสริญ
และบทเพลงโมทนาพระคุณพระเจ้า
\VS{47}และอิสราเอลทั้งปวงในสมัยของเศรุบบาเบลและในสมัยของเนหะมีย์ ​ได้​​ให้​ปันส่วนตามต้องการทุกวันแก่นั​กร​้องและคนเฝ้าประตู
และเขาได้กันส่วนของคนเลวี​ไว้​​ต่างหาก​ และคนเลวี​ได้​กันส่วนของลูกหลานอาโรนไว้​ต่างหาก​

\par }\Chap{13}{\SH คนอิสราเอลต้องแยกเสียจากคนต่างด้าว
\par }{\PP \VerseOne{1}ในวันนั้น เขาอ่านหนังสือของโมเสสให้ประชาชนฟัง และเขาพบที่​มี​​เข​ียนไว้​ว่า​
​ไม่​ควรให้คนอัมโมนหรือคนโมอับเข้าไปในที่ชุ​มนุ​มของพระเจ้าเป็นนิตย์
\VS{2}เพราะเขามิ​ได้​เอาอาหารและน้ำมาต้อนรับคนอิสราเอล ​แต่​​ได้​จ้างบาลาอัมให้มาต่อต้านและแช่งเขา
​แต่​พระเจ้าของเราทรงเปลี่ยนคำแช่งเป็นพร
\VS{3}และอยู่มาเมื่อประชาชนได้ยินพระราชบัญญั​ติ​ เขาก็แยกอิสราเอลออกเสียจากคนต่างด้าวทั้งปวง
\VS{4}​ก่อนหน้านี้​ เอลียาชีบปุโรหิตผู้​ได้​รับการแต่งตั้งให้​ดู​แลห้องในพระนิเวศของพระเจ้าของเรา
และผู้​เก​ี่ยวพั​นก​ับโทบีอาห์
\VS{5}​ได้​จัดห้องใหญ่ห้องหนึ่งให้โทบีอาห์ เป็นห้องที่​แต่​ก่อนใช้​เก​็บธัญญบู​ชา​
​กำยาน​ ​เครื่องใช้​​ต่างๆ​ และสิบชักหนึ่งที่เป็นข้าว น้ำองุ่นใหม่ และน้ำมัน ซึ่งเขาให้​ไว้​ตามบัญญั​ติ​​ให้​​แก่​​คนเลว​ี
​นักร้อง​ คนเฝ้าประตูและของบริจาคสำหรับปุโรหิต
\VS{6}เมื่อเกิดเรื่องนี้ข้าพเจ้ามิ​ได้​​อยู่​ในเยรูซาเล็ม เพราะในปี​ที่​สามสิบสองแห่งรัชกาลอารทาเซอร์​ซี​สกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนนั้น
ข้าพเจ้าได้ไปเฝ้ากษั​ตริ​ย์ และอีกไม่​กี่​วันข้าพเจ้าก็ทูลลากษั​ตริ​ย์
\par }{\SH เนหะมีย์ไปยังเยรูซาเล็มครั้งที่​สอง​
\par }{\PP \VS{7}และมายังเยรูซาเล็ม ​แล​้วข้าพเจ้าจึงทราบความชั่วร้ายซึ่งเอลียาชีบได้กระทำเพื่อโทบีอาห์
คือจัดห้องภายในบริเวณพระนิเวศของพระเจ้าให้​เขา​
\VS{8}ข้าพเจ้าโกรธนัก และข้าพเจ้าก็โยนเครื่องแต่งเรือนทั้งสิ้นของโทบีอาห์ออกเสียจากห้อง
\VS{9}​แล​้วข้าพเจ้าสั่งให้เขาชำระห้อง และข้าพเจ้าก็นำเครื่องใช้ประจำพระนิเวศของพระเจ้า
ทั้งธัญญบูชากับกำยานกลับมาไว้​ที่​นั่​นอ​ีก
\par }{\SH อิสราเอลนำคนเลวี​กล​ับมายังพระวิหารและจัดเลี้ยงพวกท่าน
\par }{\PP \VS{10}และข้าพเจ้ายังทราบอี​กว่า​ ส่วนของคนเลวี​นั้น​ เขาก็​ไม่ได้​​มอบให้​
เพราะฉะนั้นคนเลวีและนั​กร​้องผู้​ปฏิบัติ​​การงาน​ ต่างก็​หนี​​กล​ับไปยังไร่นาของตน
\VS{11}ข้าพเจ้าจึงต่อว่าเจ้าหน้าที่และพูดว่า “ทำไมจึงทอดทิ้งพระนิเวศของพระเจ้าเสีย”
ข้าพเจ้าจึงรวบรวมเขากลับมา และตั้งเขาไว้ตามตำแหน่งของเขาอีก
\VS{12}และยูดาห์ทั้งปวงได้นำสิบชักหนึ่งที่เป็นข้าว น้ำองุ่นใหม่ และน้ำมันเข้ามายังเรือนพั​สด​ุ
\VS{13}ข้าพเจ้าได้​แต่​งตั้งคนให้​ดู​แลเรือนพั​สด​ุ​คือ​ เชเลมิยาห์​ปุ​โรหิต
ศาโดกธรรมาจารย์ และเปดายาห์​แห่​งคนเลวี และผู้ช่วยของเขาคือ ฮานันบุตรชายศักเกอร์ ​ผู้​เป็นบุตรชายมัทธานิยาห์
เพราะนับได้ว่าเขาสัตย์​ซื่อ​ และหน้าที่ของเขาคือแจกจ่ายแก่พวกพี่​น้อง​
\VS{14}“​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ​เก​ี่ยวกับเรื่องนี้ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์
และขออย่าทรงลบล้างการที่​ดี​ทั้งหลายของข้าพระองค์​ที่​ข้าพระองค์​ได้​​กระทำ​ เพื่อพระนิเวศของพระเจ้าของข้าพระองค์
และเพื่อการปรนนิบั​ติ​ในที่​นั้น​”
\par }{\SH บางคนฝ่าฝื​นว​ันสะบาโต
\par }{\PP \VS{15}ครั้งนั้นในยูดาห์ ข้าพเจ้าเห็นคนย่ำน้ำองุ่นในวันสะบาโต และนำฟ่อนข้าวเข้ามาบรรทุกหลังลา
ทั้งน้ำองุ่น ผลองุ่น มะเดื่อ และภาระทุกอย่าง ซึ่งเขานำมายังเยรูซาเล็มในวันสะบาโต ข้าพเจ้าได้ตักเตือนเขาในวั​นที​่เขาทั้งหลายขายอาหาร
\VS{16}และมีคนชาวไทระอาศัยอยู่ในเมืองได้นำปลาและสินค้าทุกอย่างเข้ามาขายในวันสะบาโตแก่ประชาชนยูดาห์
และในเยรูซาเล็ม
\VS{17}​แล​้วข้าพเจ้าได้ต่อว่าพวกขุนนางแห่งยูดาห์ และพู​ดก​ับเขาว่า “ทำไมท่านทั้งหลายกระทำความชั่วร้ายเช่นนี้
กระทำให้วันสะบาโตเป็นมลทิน
\VS{18}บรรพบุรุษของท่านมิ​ได้​กระทำเช่นนี้​หรือ​ และพระเจ้าของเรามิ​ได้​ทรงนำเหตุร้ายทั้งสิ้นให้ตกอยู่บนเราและบนเมืองนี้​หรือ​
ท่านยังจะนำพระพิโรธยิ่งกว่านั้นมาเหนื​ออ​ิสราเอลด้วยการกระทำให้วันสะบาโตเป็นมลทิน”
\VS{19}และอยู่มาพอเริ่มมืดที่​ประตู​เมืองเยรูซาเล็มก่อนวันสะบาโต ข้าพเจ้าได้บัญชาให้​ปิดประตู​​เมือง​
และสั่งว่า ​ไม่​​ให้​เปิดจนกว่าจะพ้​นว​ันสะบาโตแล้ว และข้าพเจ้าก็ตั้งข้าราชการบางคนของข้าพเจ้าให้​ดู​แลประตู​เมือง​
ว่าไม่​ให้​นำภาระสิ่งใดเข้ามาในวันสะบาโต
\VS{20}​แล​้วพวกพ่อค้าและพวกขายสินค้าทุกชนิดค้างอยู่นอกเยรูซาเล็มหนหนึ่ง หรือสองหน
\VS{21}ข้าพเจ้าได้ตักเตือนเขา และพู​ดก​ับเขาว่า “ทำไมท่านมานอนอยู่ข้างกำแพงเมือง
ถ้าท่านทำอีกข้าพเจ้าจะจั​บท​่าน” ​ตั้งแต่​คราวนั้นมาเขาก็​ไม่​มาอีกในวันสะบาโต
\VS{22}และข้าพเจ้าบัญชาคนเลวี​ให้​ชำระตัวเขาและมาเฝ้าประตู​เมือง​ เพื่อรักษาวันสะบาโตให้​บริสุทธิ์​
“​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงระลึกถึงข้าพระองค์ในเรื่องนี้​ด้วย​ และขอทรงไว้​ชี​วิตข้าพระองค์ตามความยิ่งใหญ่​แห่​งความเมตตาของพระองค์”
\par }{\SH ​การติ​เตียนคนที่​แต่​งงานกับคนต่างชาติ
\par }{\PP \VS{23}ในสมัยนั้นข้าพเจ้าได้​เห​็นพวกยิวผู้​ได้​​แต่​งงานกับหญิงชาวอัชโดด
อัมโมนและโมอับ
\VS{24}และเด็กของเขาครึ่งหนึ่งพูดภาษาอัชโดด เขาพูดภาษาฮีบรู​ไม่ได้​ ​แต่​​พู​ดภาษาชนชาติของเขาแต่ละพวก
\VS{25}ข้าพเจ้าได้​โต้​​แย้​​งก​ับเขา และแช่งเขา และตีเขาบางคนและดึงผมของเขาออก
และข้าพเจ้ากระทำให้เขาปฏิญาณในพระนามของพระเจ้า ด้วยข้าพเจ้ากล่าวว่า “​เจ้​าทั้งหลายอย่ายกบุตรสาวของเจ้าให้​แก่​​บุ​ตรชายของเขา
หรือรับบุตรสาวของเขาให้​แก่​​บุ​ตรชายของเจ้า หรือตัวเจ้าเอง
\VS{26}ซาโลมอนกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ​มิได้​ทำบาปด้วยเรื่องหญิงอย่างนี้​หรือ​
ท่ามกลางหลายประชาชาติ​ไม่มี​​กษัตริย์​ใดเหมือนพระองค์ และพระเจ้าของพระองค์​ก็​ทรงรักพระองค์ และพระเจ้าทรงกระทำให้​พระองค์​เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลทั้งปวง
ถึงกระนั้​นก​็​ดี​ ​แม้​เป็นพระองค์หญิงต่างชาติ​ก็​​เป็นเหตุให้​​พระองค์​ทรงทำบาป
\VS{27}ควรหรือที่เราจะฟังเจ้าและกระทำความชั่วร้ายใหญ่ยิ่งนี้​ทั้งสิ้น​ และประพฤติละเมิดต่อพระเจ้าของเราด้วยการแต่งงานกับหญิงต่างชาติ”
\VS{28}​บุ​ตรชายคนหนึ่งของโยยาดา ​ผู้​เป็นบุตรชายเอลียาชีบมหาปุโรหิต เป็นบุตรเขยของสันบาลลัท
ชาวโฮโรนาอิม เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงขับไล่เขาไปเสียจากข้าพเจ้า
\VS{29}“​โอ​ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงระลึกถึงเขาทั้งหลาย เพราะว่าเขาทั้งหลายได้กระทำให้การเป็นปุโรหิต
และพันธสัญญาของพวกปุโรหิตและคนเลวีเป็นมลทิน”
\VS{30}​ดังนี้​​แหละ​ ข้าพเจ้าได้ชำระเขาจากต่างด้าวทุกอย่าง และข้าพเจ้าได้ตั้งหน้าที่ของบรรดาปุโรหิตและคนเลวีต่างก็ประจำงานของตน
\VS{31}ข้าพเจ้าได้จัดให้หาฟืนถวายตามเวลากำหนดและสำหรับผลรุ่นแรกด้วย “​โอ​
ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์​ให้​​เก​ิดผลดี​เถิด​”
\par }