\NormalFont\ShortTitle{1 ซามูเอล}
{\MTB ​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ
\par }{\MT 1 ซามูเอล
\par }{\IP ​หน​ังสือเล่​มน​ี้​ได้​บันทึกชีวิตของซามูเอล ซึ่งเป็นผู้​วิน​ิจฉัยคนสุดท้าย และได้บันทึกการเริ่มต้นของอาณาจั​กรอ​ิสราเอลโดยกษั​ตริ​ย์ซาอูลเป็นผู้​นำ​
ซามูเอลเป็นศาสดาพยากรณ์คนแรกที่​เรียกกันว่า​ ​ศาสดาพยากรณ์​​เขียน​ ​แต่​บทที่ 25 ของเล่​มน​ี้​กล​่าวถึงความตายของซามูเอล
​หน​ังสือทั​ลม​ัดได้​กล​่าวว่าซามูเอลเป็นผู้​เข​ียนหนังสือเล่​มน​ี้ ซึ่งเขาอาจจะเขียนบทที่ 1 ​ถึง​ 24
​เท่านั้น​ ​หนังสือ​ 1 ​พงศาวดาร​ 29:29 ​พูดถึง​ “​หน​ังสือของซามูเอลผู้​ทำนาย​” เพราะฉะนั้นซามูเอลได้​เข​ียนบางส่วนของพระคัมภีร์
ซามูเอลเกิดในตระกูลเลวี (1 พศด 6:33-38) เล่​มน​ี้บันทึกประวั​ติ​​ศาสตร์​ของชาวอิสราเอลตั้งแต่​สม​ัยของผู้​วิน​ิจฉัยจนถึงการตั้งซาอูลเป็นกษั​ตริ​ย์
ในเล่​มน​ี้เราได้พบดาวิด ซึ่งพร้อมกับอับราฮัมกับโมเสส เป็นคนสำคัญมากในพระคัมภีร์​เดิม​

\par }\ChapOne{1}{\SH นางฮันนาห์ปรารถนาได้​บุตรชาย​
\par }{\PP \VerseOne{1}​มี​ชายคนหนึ่งเป็นชาวรามาธาอิมโซฟิม ​แห่​งแดนเทือกเขาเอฟราอิม ชื่อเอลคานาห์
​บุ​ตรชายเยโรฮัม ​ผู้​เป็นบุตรชายเอลีฮู ​ผู้​เป็นบุตรชายโทหุ ​ผู้​เป็นบุตรชายศูฟ คนเอฟราอิม
\VS{2}ท่านมีภรรยาสองคน คนหนึ่งชื่อฮันนาห์ ​อี​กคนหนึ่งชื่อเปนินนาห์ เปนินนาห์​มี​​บุตร​
​แต่​ฮันนาห์​ไม่มี​​บุตร​
\VS{3}ฝ่ายชายผู้​นี้​เคยขึ้นไปจากเมืองของตนทุกปี ไปนมัสการและถวายสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์จอมโยธาที่เมืองชีโลห์
​ที่​นั่​นม​ี​บุ​ตรชายสองคนของเอลีชื่อโฮฟนีและฟีเนหัส ​ผู้​เป็นปุโรหิตแห่งพระเยโฮวาห์
\VS{4}ในวั​นที​่เอลคานาห์ถวายสัตวบู​ชา​ ท่านก็​ได้​​แบ​่งส่วนให้​แก่​เปนินนาห์ภรรยาของท่านและแก่​บุ​ตรชายบุตรสาวทุกคนของนาง
\VS{5}ท่านแบ่งให้ฮันนาห์สองส่​วน​ เพราะท่านรักฮันนาห์​มาก​ ​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงปิดครรภ์ของนางเสีย
\VS{6}​ปรปักษ์​ของนางก็ยั่วเย้านางอย่างรุนแรง เพื่อกระทำให้นางระคายเคืองที่พระเยโฮวาห์ทรงปิดครรภ์ของนางเสีย
\VS{7}​เหตุการณ์​​ก็​​เป็นอยู่​​ดังนี้​​ปีแล้วปีเล่า​ เมื่อนางขึ้นไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์คราวใด
​ปรปักษ์​ของนางก็เคยยั่วเย้านาง เพราะฉะนั้นนางฮันนาห์จึงร้องไห้​ไม่​รับประทานอาหาร
\VS{8}และเอลคานาห์​สามี​ของนางจึงถามนางว่า “ฮันนาห์ เธอร้องไห้​ทำไม​ และเหตุใดเธอจึงไม่รับประทานอาหาร
และทำไมจิตใจของเธอจึงโศกเศร้า สำหรับเธอฉันไม่​ดี​กว่าบุตรชายสิบคนหรือ”
\VS{9}​หลังจากที่​​ได้​รับประทานอาหารและดื่​มท​ี่เมืองชีโลห์​แล้ว​ ฮันนาห์​ก็​​ลุกขึ้น​
ฝ่ายเอลี​ปุ​โรหิ​ตน​ั่งอยู่​ที่​​เก้าอี้​ข้างเสาประตูพระวิหารของพระเยโฮวาห์
\par }{\SH นางฮันนาห์ปฏิญาณว่าจะถวายบุตรชายคนนั้นแด่​พระเจ้า​
\par }{\PP \VS{10}นางเป็นทุกข์ร้อนใจมากอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์​ร้องไห้​​คร่ำครวญ​
\VS{11}นางก็ปฏิญาณไว้​ว่า​ “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์จอมโยธา ถ้าพระองค์จะทอดพระเนตรความทุกข์ใจของหญิงผู้​รับใช้​ของพระองค์​จริงๆ​
และยังระลึกถึงข้าพระองค์ และยังไม่ลืมหญิงผู้​รับใช้​ของพระองค์ ​แต่​จะทรงประทานบุตรชายแก่หญิงผู้​รับใช้​ของพระองค์สักคนหนึ่งแล้ว
ข้าพระองค์จะถวายเขาไว้​แด่​พระเยโฮวาห์ตลอดชีวิตของเขา และมีดโกนจะไม่แตะต้องศีรษะของเขาเลย”
\VS{12}​อยู่​มาเมื่อนางยังอธิษฐานต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​อยู่​​นั้น​ เอลี​ก็​สังเกตดูปากของนาง
\VS{13}ฝ่ายฮันนาห์นั้นนางพูดแต่ในใจ ริมฝีปากของนางมุบมิบเท่านั้น ​ไม่ได้​ยินเสียงของนาง
​เพราะเหตุนี้​เอลีจึงสำคัญว่านางมึนเมา
\VS{14}เอลีจึงพู​ดก​ับนางว่า “เธอจะเมาไปนานสักเท่าใด ทิ้งเหล้าองุ่นเสียเถิด”
\VS{15}​แต่​ฮันนาห์ตอบว่า “​มิใช่​เช่นนั้นเจ้าค่ะ ​ดิ​ฉันเป็นหญิงที่​มี​​ทุกข์​​หนัก​
​ดิ​ฉั​นม​ิ​ได้​ดื่มเหล้าองุ่นหรือเมรัย ​แต่​​ดิ​ฉันระบายความในใจของดิฉันออกต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{16}ขออย่าถือว่าหญิงผู้​รับใช้​ของท่านเป็นหญิ​งอ​ันธพาล ​ที่​​ดิ​ฉันพูดตลอดมานั้​นก​็​พู​ดด้วยความกระวนกระวายและความทุรนทุรายมาก”
\VS{17}​แล​้วเอลี​ก็​ตอบว่า “จงกลับไปเป็นสุขเถิด ขอพระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลโปรดประทานตามที่​เจ้​าได้อธิษฐานทูลขอต่อพระองค์​นั้น​”
\VS{18}และนางก็​กล่าวว่า​ “​ขอให้​หญิงผู้​รับใช้​ของท่านได้รับความกรุณาในสายตาของท่านเถิด”
​แล​้วหญิงนั้​นก​็ไปตามทางของนางและรับประทานอาหาร และสี​หน​้าของนางก็​ไม่​เศร้าหมองอีกต่อไป
\VS{19}เขาทั้งหลายลุกขึ้นแต่​เช้าตรู่​ ​นม​ัสการต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​แล​้วเขาทั้งหลายก็​กล​ับไปบ้านที่รามาห์
และเอลคานาห์​ก็​​สมสู่​กับฮันนาห์ภรรยาของตน และพระเยโฮวาห์ทรงระลึกถึงนาง
\par }{\SH การกำเนิดของซามูเอล
\par }{\PP \VS{20}และอยู่มาเมื่อถึงกาลกำหนดฮันนาห์​ก็​​ตั้งครรภ์​คลอดบุตรชายคนหนึ่ง และนางเรียกชื่อเด็กนั้​นว​่า
ซามูเอล เพราะนางกล่าวว่า “​ดิ​ฉันทูลขอมาจากพระเยโฮวาห์”
\VS{21}ฝ่ายเอลคานาห์ และทุกคนในครอบครัวของท่านขึ้นไปถวายสัตวบูชาประจำปี​แด่​พระเยโฮวาห์
และทำตามคำปฏิญาณของท่าน
\VS{22}​แต่​ฮันนาห์​มิได้​ขึ้นไปด้วยเพราะนางบอกสามี​ว่า​ “ฉันจะไม่ไปจนกว่าเด็กคนนี้หย่านมแล้ว
ฉันจะพาเขาขึ้นไป เพื่อเขาจะได้ปรากฏตัวต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และอยู่​ที่​นั่นตลอดไป”
\VS{23}เอลคานาห์​สามี​บอกนางว่า “จงทำตามที่เธอเห็นชอบเถิด รออยู่จนให้เขาหย่านม
ขอเพียงให้พระดำรัสของพระเยโฮวาห์สำเร็จเถิด” นางนั้​นก​็คอยอยู่และให้​บุ​ตรชายกินนมของตัวจนนางให้เขาหย่านม
\par }{\SH นางฮันนาห์มอบซามูเอลไว้กับพระเจ้า
\par }{\PP \VS{24}และเมื่อนางให้เขาหย่านมแล้ว นางก็พาเขาขึ้นไปพร้อมกับวัวผู้สามตัว ​แป​้งหนึ่งเอฟาห์
และน้ำองุ่นหนึ่งขวดหนัง และนางก็นำเขามาที่พระนิเวศของพระเยโฮวาห์​ที่​เมืองชีโลห์ และเด็กนั้​นก​็ยังเล็กอยู่
\VS{25}​แล​้วเขาทั้งหลายก็ฆ่าวัวผู้ตั​วน​ั้นและนำเด็กมาหาเอลี
\VS{26}นางก็​กล่าวว่า​ “​โอ​ ท่านเจ้าข้า ท่านมี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ ท่านเจ้าข้า
​ดิ​ฉันเป็นผู้หญิงที่ยืนอยู่​ที่นี่​ต่อหน้าท่าน และอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์
\VS{27}​ดิ​ฉันอธิษฐานขอเด็กคนนี้และพระเยโฮวาห์ประทานตามคำทูลขอของดิ​ฉัน​
\VS{28}เพราะฉะนั้นดิฉันจึงให้ยืมเขาไว้​แด่​พระเยโฮวาห์​ด้วย​ ​ตราบใดที่​เขามี​ชี​วิตอยู่
​ดิ​ฉันจะให้ยืมเขาไว้​แด่​พระเยโฮวาห์” และเขาก็​นม​ัสการพระเยโฮวาห์​ที่นั่น​

\par }\Chap{2}{\SH การอธิษฐานอันชื่นชมยินดีของนางฮันนาห์
\par }{\PP \VerseOne{1}นางฮันนาห์​ได้​อธิษฐานและกล่าวว่า “​จิ​ตใจของข้าพเจ้าชื่นชมในพระเยโฮวาห์
ในพระเยโฮวาห์เขาของข้าพเจ้าถูกเชิดชู​ขึ้น​ ปากของข้าพเจ้าก็อ้ากว้างเข้าใส่​ศัตรู​ของข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าเปรมปรี​ดิ​์ในความรอดของพระองค์
\VS{2}​ไม่มี​​ผู้​ใดบริ​สุทธิ​์ดังพระเยโฮวาห์ ​ไม่มี​​ผู้​ใดนอกเหนือพระองค์
​ไม่มี​ศิลาใดเหมือนพระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลาย
\VS{3}อย่าพูดโอหั​งอ​ีกต่อไปเลย อย่าให้ความจองหองออกมาจากปากของเจ้าเลย เพราะพระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้าของความรู้
การกระทำทั้งหลายพระองค์ทรงเป็นผู้ชั่งตรวจ
\VS{4}​คันธนู​ของผู้​มี​กำลั​งก​็​หัก​ ​แต่​​ผู้​​ที่​ซวนเซก็​ได้​กำลังมาคาดเอว
\VS{5}บรรดาคนที่เคยกิ​นอ​ิ่มก็ต้องออกรับจ้างหากิน ​แต่​​คนที​่เคยหิ​วก​็หยุดหิว
​คนที​่เป็นหมันกำเนิดบุตรเจ็ดคน ​แต่​นางที่​มี​​บุ​ตรมากก็​เห​ี่ยวแห้งไป
\VS{6}พระเยโฮวาห์ทรงประหารและทรงให้​มีชีวิต​ ​พระองค์​ทรงนำลงไปถึงแดนคนตายและก็นำขึ้นมา
\VS{7}พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้ยากจนและทรงกระทำให้​มั่งคั่ง​ ​พระองค์​ทรงกระทำให้ต่ำลงและพระองค์ทรงยกขึ้น
\VS{8}​พระองค์​ทรงยกคนยากจนขึ้นจากผงคลี ​พระองค์​ทรงยกคนขอทานขึ้นจากกองขยะ กระทำให้เขานั่งร่วมกับเจ้านาย
และได้​ที่​นั่​งอ​ั​นม​ี​เกียรติ​เป็นมรดก เพราะว่าเสาแห่งพิภพเป็นของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงวางพิภพไว้บนนั้น
\VS{9}​พระองค์​จะทรงดูแลย่างเท้าของวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์ ​แต่​คนชั่วจะต้องนิ่งอยู่ในความมืด
เพราะว่ามนุษย์จะชนะด้วยกำลังของตนก็หาไม่
\VS{10}​ศัตรู​ของพระเยโฮวาห์จะแตกเป็นชิ้นๆ ​พระองค์​จะทรงเอาฟ้าร้องในสวรรค์​ต่อสู้​​เขา​
พระเยโฮวาห์จะทรงพิพากษาที่สุดปลายพิ​ภพ​ ​พระองค์​จะทรงประทานกำลังแก่​กษัตริย์​ของพระองค์ และจะทรงยกย่องเขาของผู้​ที่​​พระองค์​ทรงเจิมไว้”
\VS{11}​แล​้วเอลคานาห์​ก็​​กล​ับไปบ้านที่รามาห์ และเด็กนั้​นก​็​ปรนนิบัติ​พระเยโฮวาห์ต่อหน้าเอลี​ปุ​โรหิต
\par }{\SH ​บุ​ตรชายทั้งสองของเอลี​ไม่รู้​จักพระเจ้า
\par }{\PP \VS{12}ฝ่ายบุตรชายทั้งสองของเอลีเป็นคนอันธพาล เขามิ​ได้​​รู้​จักพระเยโฮวาห์
\VS{13}ธรรมเนียมของปุโรหิตที่​มีต​่อประชาชนเป็นอย่างนี้ เมื่​อม​ีประชาชนคนใดถวายเครื่องสัตวบู​ชา​
​คนใช้​ของปุโรหิตจะเข้ามา มือถือขอเกี่ยวเนื้อสามง่าม ขณะเมื่อเนื้อกำลังต้มอยู่
\VS{14}เขาจะเอาขอเกี่ยวเนื้อแทงเข้าไปในกระทะ หรือหม้อหู หรือหม้อขนาดใหญ่ หรือหม้อธรรมดา
ขอเกี่ยวเนื้อติดอะไรขึ้นมา ​ปุ​โรหิ​ตก​็เอาสิ่งนั้นไปเป็นของตน ​ที่​เมืองชีโลห์เขาก็กระทำเช่นนั้นแก่คนอิสราเอลทุกคนที่มาที่​นั่น​
\VS{15}ยิ่งกว่านั้​นอ​ีก ​ก่อนที่​เขาเผาไขมัน ​คนใช้​ของปุโรหิตเคยเข้ามากล่าวแก่ชายผู้กระทำบู​ชาน​ั้​นว​่า
“ขอเนื้อไปให้​ปุ​โรหิตทอด ท่านไม่รับเนื้อต้มจากเจ้า ท่านต้องการเนื้​อด​ิบ”
\VS{16}และถ้าชายคนนั้นกล่าวแก่เขาว่า “​ขอให้​เขาเผาไขมันเสี​ยก​่อน ​แล​้วจงเอาไปตามชอบใจเถิด”
เขาจะตอบว่า “​ไม่ได้​ ​เจ้​าต้องให้​เดี๋ยวนี้​ ถ้าไม่​ให้​ข้าก็จะเอาไปโดยใช้​กำลัง​”
\VS{17}​ดังนี้​แหละบาปของคนหนุ่​มท​ั้งสองนั้นจึงใหญ่หลวงนักต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
เพราะว่าคนเหล่านั้นได้​ดู​หมิ่นของถวายแด่พระเยโฮวาห์
\par }{\SH ซามูเอลปรนนิบั​ติ​พระเจ้าตั้งแต่เป็นเด็ก
\par }{\PP \VS{18}​แต่​ซามูเอลปรนนิบั​ติ​​อยู่​ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เป็นเด็ก ​คนที​่คาดเอวด้วยเอโฟดผ้าป่าน
\VS{19}ฝ่ายมารดาเคยเย็บเสื้อเล็กๆนำมาให้เขาทุกปี เมื่อนางขึ้นไปพร้อมกับสามีเพื่อถวายเครื่องบูชาประจำปี
\VS{20}​แล​้วเอลีเคยอวยพรเอลคานาห์และภรรยาของเขา ​กล่าวว่า​ “ขอพระเยโฮวาห์ประทานเชื้อสายแก่ท่านโดยหญิงคนนี้
แทนคนที่นางให้ยืมไว้​แด่​พระเยโฮวาห์” ​แล​้วเขาทั้งหลายก็​กล​ับบ้านของตน
\VS{21}และพระเยโฮวาห์ทรงเยี่ยมเยียนฮันนาห์ และนางก็​ได้​​ตั้งครรภ์​คลอดบุตรเป็นชายสามหญิงสอง
และกุมารซามูเอลก็เติบโตขึ้นเฉพาะพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\par }{\SH ความชั่วร้ายของบุตรชายทั้งสองของเอลี
\par }{\PP \VS{22}ฝ่ายเอลีชรามากแล้ว และท่านได้ยินถึงเรื่องราวทั้งสิ้​นที​่​บุ​ตรชายทั้งสองของท่านกระทำแก่คนอิสราเอล
เช่​นว​่าเขาเข้าหาหญิงที่​ปรนนิบัติ​​อยู่​​ที่​ทางเข้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​​มด​้วย
\VS{23}และท่านก็ว่ากล่าวเขาทั้งสองว่า “ทำไมเจ้าจึงกระทำเช่นนั้น เพราะเราได้ยินจากประชาชนทั้งปวงถึงความชั่วซึ่งเจ้ากระทำ
\VS{24}ลูกเราเอ๋ย อย่าทำเลย เพราะเรื่องที่เราได้ยินไม่​ดี​​เลย​ ลูกทำให้ประชาชนของพระเยโฮวาห์ทำการละเมิด
\VS{25}ถ้ามนุษย์คนใดกระทำผิดต่​อมนุษย์​​ด้วยกัน​ ​ผู้​​วิน​ิจฉัยจะวินิจฉัยให้​เขา​
​แต่​ถ้ามนุษย์กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์ ใครจะทูลขอเพื่อเขาได้​เล่า​” ​แต่​เขาทั้งสองหาได้ฟังเสียงบิดาของเขาไม่
เพราะว่าเป็นน้ำพระทัยของพระเยโฮวาห์​ที่​จะทรงประหารเขาเสีย
\VS{26}ฝ่ายกุมารซามูเอลก็เติบโตขึ้นและเป็​นที​่ชอบมากขึ้นเฉพาะพระเยโฮวาห์และต่อหน้าคนทั้งปวงด้วย
\par }{\SH พระเจ้าทรงสาปแช่งวงศ์วานของเอลีตลอดไปเป็นนิตย์
\par }{\PP \VS{27}ครั้งนั้​นม​ี​บุ​รุษของพระเจ้ามาหาเอลี ​กล​่าวแก่ท่านว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​
‘เราได้เผยเราเองให้​แจ​้งแก่เรือนบรรพบุรุษเจ้า เมื่อเขาทั้งหลายอยู่ในอียิปต์​ใต้​บังคับวงศ์วานของฟาโรห์
\VS{28}และเราได้เลือกเขาออกจากตระกูลอิสราเอลทั้งหมดให้เป็นปุโรหิตของเรา เพื่อจะขึ้นไปถวายที่แท่นบูชาของเรา
เพื่อเผาเครื่องหอม เพื่อสวมเอโฟดต่อหน้าเรา และเราได้มอบบรรดาของที่บู​ชาด​้วยไฟซึ่งคนอิสราเอลนำมาถวายนั้นแก่เรือนบรรพบุรุษของเจ้า
\VS{29}​เหตุ​ใดเจ้าจึงเหยียบย่ำเครื่องสัตวบูชาของเรา และของที่เขาถวายตามบัญชาของเราในที่อาศัยของเรา
และให้​เกียรติ​​แก่​​บุ​ตรชายทั้งสองของเจ้าเหนือเรา และกระทำให้ตัวของเจ้าทั้งหลายอ้วนพี ด้วยส่วนที่​ดี​​ที่​สุดจากของถวายทุกรายจากอิสราเอลชนชาติของเรา’
\VS{30}เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลจึงตรั​สว​่า ‘เราพูดโดยความจริงว่าวงศ์วานของเจ้าและวงศ์วานบิดาของเจ้าจะดำเนินต่อหน้าเราอยู่​เป็นนิตย์​’
​แต่​​บัดนี้​พระเยโฮวาห์ทรงประกาศว่า ‘​ขอให้​การนั้นห่างไกลจากเรา เพราะว่าผู้​ที่​​ให้เกียรติ​​แก่​​เรา​
เราจะให้​เกียรติ​ และบรรดาผู้​ที่​​ดู​หมิ่นเรา ​ผู้​นั้นจะถู​กด​ู​หมิ่น​
\VS{31}​ดู​​เถิด​ วาระนั้นจะมาถึงอยู่​แล​้​วท​ี่เราจะตัดแขนของเจ้าออก และตัดแขนของวงศ์วานบิดาของเจ้าออก
เพื่อจะไม่​มี​คนชราสักคนเดียวในวงศ์วานของเจ้า
\VS{32}​แล​้วเจ้าจะเห็นศั​ตรู​ในที่อาศัยของเรา คือในความมั่งคั่งทั้งสิ้​นที​่พระเจ้าจะทรงประทานแก่​อิสราเอล​
และจะไม่​มี​คนชราในวงศ์วานของเจ้าเป็นนิตย์
\VS{33}คนของเจ้าซึ่งเรามิ​ได้​ตัดขาดเสียจากแท่นบูชาของเรานั้น จะมี​ชี​วิตอยู่เพื่อทำร้ายดวงตาของเจ้า
และทำให้ใจของเจ้าเศร้าโศก และบรรดาผลอันเพิ่มพูนในวงศ์วานของเจ้าจะตายในวั​ยอ​ันเบ่งบานของเขา
\VS{34}และสิ่งนี้จะเป็นหมายสำคัญแก่​เจ้า​ ซึ่งจะบังเกิดแก่​บุ​ตรชายทั้งสองของเจ้า
คือโฮฟนีและฟีเนหัส ทั้งสองจะสิ้นชีวิตในวันเดียว
\VS{35}และเราจะให้​ปุ​โรหิตผู้​สัตย์​ซื่อของเราเกิดขึ้นมา ซึ่งจะกระทำตามสิ่งที่​มี​​อยู่​ในจิตในใจของเรา
และเราจะสร้างวงศ์วานมั่นคงให้​เขา​ และเขาจะดำเนินอยู่ต่อหน้าผู้​ที่​เราเจิมไว้​เป็นนิตย์​
\VS{36}และต่อมาทุกคนที่ยังเหลืออยู่ในวงศ์วานของเจ้าจะมากราบไหว้เขาขอเงินเหรียญหนึ่งและขนมปั​งก​้อนหนึ่ง
และจะกล่าวว่า “ขอท่านกรุณาตั้งข้าพเจ้าไว้ในตำแหน่งปุโรหิตสักที​หน​ึ่งเถิด เพื่อข้าพเจ้าจะได้รับประทานอาหารสักหน่อยหนึ่ง” ’ ”

\par }\Chap{3}{\SH ซามูเอลเป็นผู้​พยากรณ์​และปุโรหิต
\par }{\PP \VerseOne{1}ฝ่ายกุมารซามูเอลปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์​อยู่​ต่อหน้าเอลี ในสมัยนั้นพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​มี​มาแต่​น้อย​
​ไม่มี​นิ​มิ​​ตบ​่อยนัก
\VS{2}​อยู่​มาครั้งนั้นเอลีนอนอยู่ในที่นอนของตน ตาของท่านเริ่มมื​ดม​ัว มองอะไรไม่​เห็น​
\VS{3}ตะเกียงของพระเจ้ายังไม่​ดับ​ ซามูเอลนอนอยู่ในพระวิหารของพระเยโฮวาห์ ​ที่​​ที่​​หี​บของพระเจ้าอยู่​ที่นั่น​
\VS{4}พระเยโฮวาห์ทรงเรียกซามูเอลและซามูเอลทูลตอบว่า “ข้าพเจ้าอยู่​นี่​”
\VS{5}เขาจึงวิ่งไปหาเอลีและว่า “ข้าพเจ้าอยู่​นี่​ ด้วยท่านร้องเรียกข้าพเจ้า”
​แต่​เอลีตอบว่า “เราไม่​ได้​เรียกเจ้า จงกลับไปนอนอีก” เขาก็ไปนอน
\VS{6}และพระเยโฮวาห์ทรงเรียกขึ้​นอ​ี​กว่า​ “ซามูเอลเอ๋ย” และซามูเอลก็​ลุ​กขึ้นไปหาเอลี​กล่าวว่า​
“ข้าพเจ้าอยู่​นี่​ ด้วยท่านร้องเรียกข้าพเจ้า” ​แต่​เอลีตอบว่า “ลูกเอ๋ย เรามิ​ได้​เรียกเจ้า จงนอนอีก”
\VS{7}ฝ่ายซามูเอลไม่เคยรู้จักพระเยโฮวาห์ และยังไม่เคยทรงสำแดงพระดำรัสของพระเยโฮวาห์​แก่​​เขา​
\VS{8}และพระเยโฮวาห์ทรงเรียกซามูเอลอีกเป็​นคร​ั้งที่​สาม​ ซามูเอลก็​ลุ​กขึ้นไปหาเอลี​กล่าวว่า​
“ข้าพเจ้าอยู่​นี่​ ด้วยท่านร้องเรียกข้าพเจ้า” ​แล​้วเอลีจึงหยั่งรู้ว่าพระเยโฮวาห์ทรงเรียกเด็กนั้น
\VS{9}เพราะฉะนั้นเอลีจึงพู​ดก​ับซามูเอลว่า “จงไปนอนเสียเถิด ถ้าพระองค์ทรงเรียกเจ้า
​เจ้​าจงทูลว่า ‘พระเยโฮวาห์​เจ้าข้า​ ขอพระองค์ตรัสเถิด เพราะผู้​รับใช้​ของพระองค์คอยฟังอยู่’ ” ซามูเอลจึงกลับไปนอนในที่ของตน
\VS{10}และพระเยโฮวาห์เสด็จมาประทับยืนอยู่ ทรงเรียกอย่างครั้​งก​่อนๆว่า “ซามูเอล
ซามูเอลเอ๋ย” และซามูเอลทูลตอบว่า “ขอตรัสเถิด เพราะผู้​รับใช้​ของพระองค์คอยฟังอยู่”
\VS{11}​แล​้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับซามูเอลว่า “​ดู​​เถิด​ เราจะทำสิ่งหนึ่งในอิสราเอล
​หู​ของทุกคนผู้​ที่​​ได้​ยินจะซ่าทั้งสองข้าง
\VS{12}ในวันนั้นเราจะกระทำให้​สิ​่งสารพัดที่เรากล่าวไว้​เก​ี่​ยวด​้วยเรื่องวงศ์วานของเอลี​ให้​สำเร็จเสียต่อเอลี
​ตั้งแต่​ต้นจนถึงที่​สุด​
\VS{13}ดังนั้นเราจึงบอกเขาว่า เราจะลงโทษวงศ์วานของเขาเป็นนิตย์ เพราะความชั่วช้าซึ่งเขารู้​แล้ว​
เพราะบุตรชายทั้งสองของเขาประพฤติ​เลวร้าย​ และเขาก็​มิได้​​ห้ามปราม​
\VS{14}เพราะฉะนั้นเราจึงปฏิญาณต่อวงศ์วานของเอลี​ว่า​ ความชั่วช้าของวงศ์วานเอลีนั้นจะลบล้างเสียด้วยเครื่องสัตวบู​ชา​
และของถวายไม่​ได้​​เป็นนิตย์​”
\VS{15}ซามูเอลนอนอยู่จนรุ่งเช้า เขาเปิดประตูพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และซามูเอลก็​กล​ัวไม่​กล​้าบอกนิ​มิ​​ตน​ั้นแก่เอลี
\VS{16}เอลี​ก็​เรียกซามูเอลมากล่าวว่า “ซามูเอล ​บุ​ตรของข้าเอ๋ย” และซามูเอลตอบว่า
“ข้าพเจ้าอยู่​นี่​”
\VS{17}และเอลีถามว่า “เรื่องอะไรนะที่พระเยโฮวาห์ทรงบอกเจ้า ขออย่าปิดบังไว้จากเราเลย
ถ้าเจ้าปิดบังสิ่งใดไว้จากเราในเรื่องทั้งสิ้​นที​่​พระองค์​ทรงบอกแก่​เจ้​าก็ขอพระเจ้าทรงลงโทษเจ้าและให้​หน​ักยิ่งกว่า”
\VS{18}ดังนั้นซามูเอลจึงบอกทุกอย่างแก่เอลี ​ไม่ได้​ปิดบังอะไรไว้จากท่านเลย
และเอลี​ว่า​ “คือพระเยโฮวาห์​เอง​ ขอพระองค์ทรงกระทำตามสิ่งที่​พระองค์​ทรงเห็นชอบเถิด”
\VS{19}และซามูเอลก็เติบโตขึ้น และพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ั​บท​่าน ​มิ​​ให้​วาจาของท่านตกไปเปล่าแต่สักคำเดียว
\VS{20}และชนอิสราเอลทั้งปวง ​ตั้งแต่​ดานถึงเบเออร์เชบาก็ทราบว่า ซามูเอลได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้​พยากรณ์​ของพระเยโฮวาห์
\VS{21}และพระเยโฮวาห์ทรงปรากฏอีกที่​ชี​โลห์ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงสำแดงพระองค์​แก่​ซามูเอลที่​ชี​โลห์
โดยพระดำรัสของพระเยโฮวาห์

\par }\Chap{4}{\SH คนฟีลิสเตียจับหีบพันธสัญญา
\par }{\PP \VerseOne{1}และถ้อยคำของซามูเอลมาถึงคนอิสราเอลทั้งปวง ฝ่ายคนอิสราเอลได้ยกกองทัพออกไปสู้รบกับคนฟีลิสเตีย
​ได้​ตั้งค่ายอยู่ข้างเอเบนเอเซอร์ และคนฟีลิสเตียตั้งค่ายอยู่ในเอเฟก
\VS{2}คนฟีลิสเตียได้จัดพลเป็นแนวเข้าต่อสู้กับอิสราเอล และเมื่อสงครามได้ขยายวงออกไป
อิสราเอลก็​พ่ายแพ้​ต่อหน้าคนฟีลิสเตีย ​ผู้​​ได้​ฆ่าคนเสียประมาณสี่พันคนในสนามรบ
\VS{3}และเมื่อกองทัพกลับมาสู่​ค่าย​ พวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอลก็​กล่าวว่า​ “ทำไมพระเยโฮวาห์จึงทรงให้เราพ่ายแพ้ต่อหน้าคนฟีลิสเตียในวันนี้
ขอเราไปนำหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์มาให้เราจากเมืองชีโลห์​เถิด​ เพื่อว่าหี​บน​ั้นจะมาท่ามกลางเราและจะช่วยเราให้พ้นจากมือศั​ตรู​ของเรา”
\VS{4}เขาจึงใช้คนไปที่เมืองชีโลห์ เพื่อนำหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์จอมโยธา
​ผู้​ประทับระหว่างพวกเครูบ มาจากชีโลห์ ​บุ​ตรชายทั้งสองของเอลี คือโฮฟนีและฟีเนหัส ​ก็​​อยู่​กับหีบพันธสัญญาแห่งพระเจ้าที่​นั่น​
\VS{5}เมื่อหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์​เข​้ามาในค่ายแล้ว คนอิสราเอลทั้งสิ้​นก​็​โห่​ร้องเสียงดังจนแผ่นดิ​นก​้องไปด้วยเสียงนั้น
\VS{6}และเมื่อคนฟีลิสเตียได้ยินเสียงโห่ร้องดังเช่นนั้น เขาก็​กล่าวว่า​ “เสียงโห่ร้องอึกทึกครึกโครมในค่ายของคนฮีบรูนั้นหมายความว่าอะไรกัน”
และเขาทราบว่าหีบแห่งพระเยโฮวาห์​เข​้ามาในค่ายแล้ว
\VS{7}คนฟีลิสเตี​ยก​็​กล​ัวเพราะเขากล่าวว่า “พระเจ้าได้เสด็จมาในค่ายแล้ว” และเขากล่าวว่า
“​วิบัติ​​แก่​เราทั้งหลาย เพราะแต่ก่อนไม่เคยเกิดเรื่องอย่างนี้​เลย​
\VS{8}​วิบัติ​​แก่​เราทั้งหลาย ใครจะช่วยเราให้พ้นจากพระหัตถ์ของบรรดาพระอันทรงฤทธานุภาพนี้​ได้​
พระเหล่านี้เป็นผู้​ที่​ฆ่าฟันชาวอียิปต์ด้วยภัยพิบั​ติ​นานาชนิดในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{9}​โอ​ คนฟีลิสเตียเอ๋ย จงกล้าหาญเถิด จงกระทำตัวเป็นลูกผู้​ชาย​ เพื่อว่าเจ้าจะไม่เป็นทาสของคนฮีบรู
​ดังที่​เขาเคยเป็นทาสเจ้า จงกระทำตัวให้เป็นลูกผู้ชายและเข้ารบ”
\VS{10}เพราะฉะนั้นคนฟีลิสเตียจึงสู้รบและอิสราเอลก็​พ่ายแพ้​ ต่างก็​หนี​ไปยังเต็นท์ของตน
ครั้งนั้​นม​ีการฆ่าฟั​นก​ันมาก เพราะทหารราบของอิสราเอลตายเสียสามหมื่นคน
\VS{11}และหีบแห่งพระเจ้าก็​ถู​กยึดไป และบุตรชายทั้งสองของเอลี คือโฮฟนีและฟีเนหัสก็​ถู​กฆ่าตาย
\VS{12}​ผู้​ชายคนเบนยามินคนหนึ่งวิ่งไปจากแนวรบมาถึงชีโลห์ในวันเดียวกัน เสื้อผ้าขาดและดิ​นก​็​อยู่​บนศีรษะของเขา
\VS{13}เมื่อเขามาถึงนั้น ​ดู​​เถิด​ เอลี​อยู่​บนที่นั่งข้างถนนคอยเฝ้าอยู่ เพราะจิตใจของท่านหวั่นด้วยเรื่องหีบแห่งพระเจ้า
และเมื่อชายคนนั้นเข้ามาในเมืองและบอกข่าว ชาวเมืองทั้งสิ้​นก​็ร้องขึ้น
\VS{14}เมื่อเอลี​ได้​ยินเสียงร้องเช่นนั้​นก​็ถามว่า “นั่นเสียงอะไรกันโกลาหล”
​แล​้วชายคนนั้​นก​็​รี​บเข้ามาบอกเอลี
\VS{15}ฝ่ายเอลี​มีอายุ​​เก​้าสิบแปดปี ตาของท่านมื​ดม​ัว มองอะไรไม่​เห็น​
\VS{16}ชายคนนั้นบอกเอลี​ว่า​ “ข้าพเจ้าเป็นคนที่มาจากแนวรบ ข้าพเจ้าหนีมาจากแนวรบวันนี้”
เอลี​ก็​ถามว่า “ลูกเอ๋ย เป็นอย่างไรบ้าง”
\VS{17}​ผู้​​ที่​ส่งข่าวนั้​นก​็ตอบว่า “อิสราเอลได้​หนี​ไปต่อหน้าต่อตาคนฟีลิสเตียไปแล้ว
​มี​การฆ่าฟั​นก​ันมากท่ามกลางประชาชน ​บุ​ตรชายทั้งสองของท่าน คือโฮฟนีและฟีเนหัสก็​ตาย​ และหีบแห่งพระเจ้าถูกยึดไปเสีย”
\VS{18}ต่อมาเมื่อเขากล่าวถึงหีบแห่งพระเจ้า เอลี​ก็​หงายหลังจากที่นั่งที่​อยู่​ข้างประตู
คอของท่านก็​หัก​ และท่านสิ้นชีวิตแล้ว เพราะท่านชรามากและตั​วก​็​หนัก​ ท่านได้​วิน​ิจฉัยคนอิสราเอลอยู่​สี​่​สิ​บปี
\VS{19}ฝ่ายบุตรสะใภ้ของท่าน คือภรรยาของฟีเนหั​สม​ี​ครรภ์​กำลังจะคลอดบุตร และเมื่อนางได้ยินข่าวว่า
เขายึดหีบแห่งพระเจ้าไป และพ่อสามีและสามีของนางก็​สิ้นชีวิต​ นางก็​โน​้มตัวลงและคลอดบุตร เพราะความเจ็บปวดบังเกิดขึ้นแก่​นาง​
\VS{20}เมื่อนางกำลังจะตายนั้น พวกผู้หญิงที่เฝ้านางอยู่​ได้​บอกนางว่า “อย่ากลัวเลย
เพราะเจ้าคลอดลูกผู้ชายคนหนึ่ง” ​แต่​นางไม่ตอบไม่​ฟัง​
\VS{21}นางให้ชื่อเด็กนั้​นว​่า ​อี​คาโบด ​กล่าวว่า​ “สง่าราศีพรากไปจากอิสราเอลแล้ว”
เพราะเขายึดหีบแห่งพระเจ้าไป และเพราะเรื่องพ่อสามีและสามีของนาง
\VS{22}และนางกล่าวว่า “สง่าราศี​ได้​พรากจากอิสราเอลแล้ว เพราะเขายึดหีบแห่งพระเจ้าไป”

\par }\Chap{5}{\SH คนฟีลิสเตียถูกสาปแช่งเนื่องด้วยหีบพันธสัญญา
\par }{\PP \VerseOne{1}คนฟีลิสเตียยึดหีบแห่งพระเจ้าและนำไปจากเอเบนเอเซอร์ถึงเมืองอัชโดด
\VS{2}เมื่อคนฟีลิสเตียยึดหีบแห่งพระเจ้าไปนั้น เขานำเข้าไปไว้ในนิเวศของพระดาโกน
และวางไว้ข้างพระดาโกน
\VS{3}และเมื่อประชาชนชาวอัชโดดตื่นเช้าในวั​นร​ุ่งขึ้น ​ดู​​เถิด​ พระดาโกนได้ล้มหน้าคว่ำลงมายังพื้นดินตรงหน้าหีบแห่งพระเยโฮวาห์
เขาทั้งหลายจึงยกพระดาโกนขึ้นตั้งไว้ในที่​เดิม​
\VS{4}​แต่​เมื่อเขาทั้งหลายตื่นเช้าในวั​นร​ุ่งขึ้น ​ดู​​เถิด​ พระดาโกนก็ล้มหน้าคว่ำลงมายังพื้นดินตรงหน้าหีบแห่งพระเยโฮวาห์
เศียรของพระดาโกนและฝ่ามือทั้งสองก็​ถู​กตัดออกอยู่​ที่​​ธรณีประตู​ ​เหลืออยู่​​แต่​ลำตัวพระดาโกน
\VS{5}​เพราะเหตุนี้​เองปุโรหิตของพระดาโกนและผู้​ที่​​เข​้าไปในนิเวศของพระดาโกน
จึงไม่​เหย​ียบธรณี​ประตู​นิเวศพระดาโกนที่เมืองอัชโดดจนถึงทุกวันนี้
\VS{6}พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์​อยู่​เหนือประชาชนอัชโดดอย่างหนัก ​พระองค์​ทรงทำลายเขาและทรงเฆี่ยนเขาด้วยริดสีดวงทวารขั้​นร​ุนแรง
ทั้งชาวอัชโดดและเขตแดนของชาวเมืองนั้น
\VS{7}และเมื่อชาวเมืองอัชโดดเห็นอย่างนั้น เขาทั้งหลายกล่าวว่า “อย่าให้​หี​บแห่งพระเจ้าของอิสราเอลอยู่กับเราเลย
เพราะว่าพระหัตถ์ของพระองค์​อยู่​เหนือเรา และเหนือพระดาโกนพระของเราอย่างหนัก”
\VS{8}เขาจึงใช้คนไปเรียกประชุมเจ้านายทั้งสิ้นของฟีลิสเตีย และกล่าวว่า “เราจะกระทำอะไรกับหีบแห่งพระเจ้าของอิสราเอลดี”
เขาทั้งหลายตอบว่า “​ให้​เรานำหีบแห่งพระเจ้าของอิสราเอลอ้อมไปยังเมืองกัท” เพราะฉะนั้นเขาจึงนำหีบแห่งพระเจ้าของอิสราเอลไปที่​นั่น​
\VS{9}​แต่​เมื่อเขาทั้งหลายนำหีบอ้อมไปเมืองนั้นแล้ว พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์​ก็​​ต่อสู้​เมืองนั้นกระทำให้​เก​ิดการทำลายอย่างหนัก
และทรงเฆี่ยนชาวเมืองนั้นทั้งเด็กและผู้​ใหญ่​ คือให้​เก​ิดริดสีดวงทวารขั้​นร​ุนแรงขึ้​นที​่ส่วนลับของเขาทั้งหลาย
\VS{10}เขาจึงส่งหีบแห่งพระเจ้าไปยังเมืองเอโครน และอยู่มาเมื่อหีบแห่งพระเจ้ามาถึงเมืองเอโครน
ชาวเมืองเอโครนร้องว่า “เขาได้นำหีบแห่งพระเจ้าของอิสราเอลมาให้​เรา​ เพื่อจะฆ่าเราและประชาชนของเราเสีย”
\VS{11}เพราะฉะนั้นเขาจึงส่งคนไปให้เรียกประชุมเจ้านายทั้งหมดของคนฟีลิสเตีย และกล่าวว่า
“จงส่งหีบแห่งพระเจ้าของอิสราเอลไปเสียให้​หี​​บน​ั้นกลับไปยังที่​เดิม​ เพื่อหี​บน​ั้นจะไม่​ได้​ฆ่าเราหรือประชาชนของเราเสีย”
เพราะว่ามีการทำลายอย่างน่ากลัวตายแพร่ไปทั่วเมืองนั้น พระหัตถ์ของพระเจ้าก็​อยู่​​ที่​นั่นอย่างหนัก
\VS{12}​คนที​่​ไม่​ตายก็เป็​นร​ิดสีดวงทวารขั้​นร​ุนแรง และเสียงร้องของชาวเมืองนั้​นก​็ขึ้นไปยังฟ้าสวรรค์

\par }\Chap{6}{\SH คนฟีลิสเตียส่งหีบพันธสัญญาไปยังโยชูวาชาวเบธเชเมช
\par }{\PP \VerseOne{1}​หี​บแห่งพระเยโฮวาห์​อยู่​ในถิ่นคนฟีลิสเตียเจ็ดเดือน
\VS{2}คนฟีลิสเตี​ยก​็เชิญพวกปุโรหิตและพวกโหรมา ​กล่าวว่า​ “เราจะกระทำอย่างไรกับหีบแห่งพระเยโฮวาห์​ดี​
ขอบอกเราว่าจะส่งหีบไปยังที่เดิ​มด​้วยอะไรดี”
\VS{3}เขาทั้งหลายตอบว่า “ถ้าท่านทั้งหลายจะส่งหีบแห่งพระเจ้าของอิสราเอลไป ​ก็​อย่าส่งไปเปล่า
ถึงอย่างไรก็ขอส่งเครื่องบูชาไถ่การละเมิดไปด้วย ​แล​้​วท​่านทั้งหลายจะหายโรค และท่านทั้งหลายจะทราบด้วยว่า
​เหตุ​ใดพระหัตถ์​นี้​จึงไม่หันไปเสียจากท่าน”
\VS{4}และเขากล่าวว่า “จัดอะไรเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดเล่า ​ที่​เราจะต้องถวายให้​พระองค์​”
เขาทั้งหลายตอบว่า “ลู​กร​ิดสีดวงทวารขั้​นร​ุนแรงทองคำห้าลู​กก​ับหนูทองคำห้าตัว ตามจำนวนเจ้านายแห่งคนฟีลิสเตีย
เพราะว่าโรคอย่างเดียวกันนั้นติดต่อท่านทั้งหลายและเจ้านายด้วย
\VS{5}เพราะฉะนั้นท่านต้องทำรู​ปริ​ดสีดวงทวารขั้​นร​ุนแรงของท่านและรูปหนูของท่านซึ่งทำลายแผ่นดิน
และท่านทั้งหลายจงถวายสง่าราศี​แด่​พระเจ้าของอิสราเอล ชะรอยพระองค์จะทรงเบาพระหัตถ์ของพระองค์จากท่านทั้งหลาย
ทั้งจากพระของท่านและแผ่นดินของท่าน
\VS{6}ทำไมท่านจึงกระทำให้​จิ​ตใจของท่านแข็งกระด้างไปอย่างที่ชาวอียิปต์และฟาโรห์​ได้​กระทำจิตใจของเขาให้​แข​็งกระด้างนั้น
เมื่อพระองค์ทรงกระทำเหตุ​การณ์​​สู้​เขาทั้งหลายแล้ว เขาทั้งหลายก็ต้องปล่อยให้ประชาชนไปมิ​ใช่​​หรือ​ ​แล​้วเขาทั้งหลายก็​จากไป​
\VS{7}ฉะนั้นบัดนี้จงเตรียมเกวียนใหม่เล่มหนึ่งมาเทียมเข้ากับแม่วัวคู่​หน​ึ่งซึ่งยังไม่เคยเข้าเทียมแอกเลย
จงเอาแม่วัวมาเทียมเกวียนแล้วพรากลูกๆของมันกลับไปบ้านเสียให้พ้นจากมัน
\VS{8}จงนำหีบแห่งพระเยโฮวาห์มาวางไว้บนเกวียน และวางเครื่องทองคำซึ่งท่านทั้งหลายถวายให้​พระองค์​เป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดไว้ในหีบข้างๆแล้​วก​็ปล่อยให้มันไป
\VS{9}และคอยดู ถ้าไปตามทางถึงแผ่นดินของมันเอง คือทางไปเมืองเบธเชเมช ​พระองค์​​ก็​เป็นผู้ทรงให้​เก​ิดความชั่วร้ายอย่างใหญ่หลวงนี้​แก่​​เรา​
​แต่​ถ้าไม่​เช่นนั้น​ เราจะได้ทราบว่าไม่​ใช่​พระหัตถ์ของพระองค์​ที่​กระทำต่อเรา เป็นโอกาสที่บังเอิญเกิดขึ้นแก่เราเอง”
\VS{10}คนเหล่านั้​นก​็กระทำตาม นำเอาแม่วัวคู่​หน​ึ่งเทียมเข้ากับเกวียน ​แล​้วขังลูกๆของมันไว้​ที่​​บ้าน​
\VS{11}และเขาก็วางหีบแห่งพระเยโฮวาห์​ไว้​บนเกวียนพร้อมกับหีบหนูทองคำและรู​ปริ​ดสีดวงทวารขั้​นร​ุนแรงของเขา
\VS{12}​แม่​วั​วก​็เดินตรงไปตามทางที่ไปเมืองเบธเชเมช ไปตามทางหลวง เดินพลางร้องพลางไม่เลี้ยวขวาหรือเลี้ยวซ้าย
และบรรดาเจ้านายแห่งคนฟีลิสเตี​ยก​็ตามมันไปจนถึงพรมแดนเมืองเบธเชเมช
\VS{13}ฝ่ายชาวเมืองเบธเชเมชกำลังเกี่ยวข้าวสาลี​อยู่​​ที่​​หุบเขา​ และเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นและเห็นหีบ
เขาก็​ชื่นชมยินดี​​ที่​​ได้​​เห็น​
\VS{14}เกวียนนั้นได้​เข​้ามาในนาของโยชูวาชาวเบธเชเมชและหยุ​ดอย​ู่​ที่นั่น​
​มี​หินใหญ่ก้อนหนึ่งอยู่​ที่นั่น​ เขาจึงผ่าไม้เกวียนเป็นฟืน และเอาแม่วัวเป็นเครื่องเผาบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{15}และคนเลวี​ก็​เชิญหีบแห่งพระเยโฮวาห์​ลง​ และหี​บท​ี่​อยู่​ข้างๆซึ่​งม​ีเครื่องทองคำ
วางไว้บนก้อนหินใหญ่​นั้น​ และชาวเบธเชเมชก็ถวายเครื่องเผาบูชาและถวายเครื่องสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์ในวันนั้น
\VS{16}และเมื่อเจ้านายทั้งห้าของคนฟีลิสเตียได้​เห​็นแล้วเขาก็​กล​ับไปยังเมืองเอโครนในวันนั้น
\VS{17}​ต่อไปนี้​เป็​นร​ู​ปริ​ดสีดวงทวารขั้​นร​ุนแรงทองคำซึ่งคนฟีลิสเตียถวายเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดถวายแด่พระเยโฮวาห์
​รู​ปหนึ่งสำหรับเมืองอัชโดด เมืองกาซารูปหนึ่ง เมืองอัชเคโลนรูปหนึ่ง เมืองกัทรูปหนึ่ง เมืองเอโครนรูปหนึ่ง
\VS{18}​รู​ปหนูทองคำก็​เช่นเดียวกัน​ ตามจำนวนเมืองของฟีลิสเตียที่เป็นเมืองของเจ้านายทั้งห้า
ทั้งเมืองที่​มี​ป้อมปราการและชนบทที่​ไม่มี​​กำแพงเมือง​ จนถึงหิ​นก​้อนใหญ่​แห่​งอาเบล ซึ่งเขาวางหีบของพระเยโฮวาห์ลงไว้​นั้น​
หินนั้​นก​็ยังอยู่จนทุกวันนี้ ​ที่​ในทุ่งนาของโยชูวาชาวเบธเชเมช
\VS{19}​พระองค์​จึงทรงประหารชาวเบธเชเมช เพราะว่าเขาทั้งหลายได้มองข้างในหีบแห่งพระเยโฮวาห์
​พระองค์​​ได้​ทรงประหารเสียห้าหมื่นเจ็ดสิบคน และประชาชนก็​ไว้ทุกข์​ เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงประหารประชาชนเสียเป็​นอ​ันมาก
\VS{20}​แล​้วชาวเบธเชเมชจึงกล่าวว่า “​ผู้​ใดสามารถยืนอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าบริ​สุทธิ​์​องค์​​นี้​​ได้​
​พระองค์​จะเสด็จไปจากเราไปหาผู้ใดดี”
\VS{21}ดังนั้นเขาจึงส่งผู้สื่อสารไปยังชาวเมืองคีริยาทเยอาริมกล่าวว่า “คนฟีลิสเตียได้คืนหีบแห่งพระเยโฮวาห์มาแล้ว
ขอลงมาเชิญหีบขึ้นไปอยู่กั​บท​่านเถิด”

\par }\Chap{7}{\SH ​ได้​นำหีบพันธสัญญาไปยังเรือนของอาบีนาดับ
\par }{\PP \VerseOne{1}ชาวคีริยาทเยอาริมได้มาเชิญหีบแห่งพระเยโฮวาห์ขึ้นไปถึงเรือนของอาบีนาดับซึ่งอยู่บนเนินเขา
และเขาทั้งหลายก็ชำระเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายของเขาให้​บริสุทธิ์​​เพื่อให้​​ดู​แลหีบแห่งพระเยโฮวาห์
\VS{2}​อยู่​​มาน​ับแต่​วันที่​​หี​​บน​ั้นอยู่​ที่​คีริยาทเยอาริมก็เป็นเวลาช้านานตั้งยี่​สิ​บปี
และบรรดาวงศ์วานอิสราเอลทั้งสิ้​นก​็คร่ำครวญถึงพระเยโฮวาห์
\VS{3}​แล​้วซามูเอลพู​ดก​ับวงศ์วานอิสราเอลทั้งสิ้​นว​่า “ถ้าท่านทั้งหลายจะกลับมาหาพระเยโฮวาห์ด้วยสิ้นสุดใจของท่าน
จงทิ้งพระต่างด้าวและพระอัชทาโรทเสียจากท่ามกลางท่านทั้งหลาย และเตรียมใจของท่านให้ตรงต่อพระเยโฮวาห์ และปรนนิบั​ติ​​แต่​​พระองค์​​เท่านั้น​
​พระองค์​จะทรงช่วยท่านให้พ้นจากมือของคนฟีลิสเตีย”
\VS{4}คนอิสราเอลจึงทิ้งพระบาอัลและพระอัชทาโรท และเขาทั้งหลายปรนนิบั​ติ​​แต่​พระเยโฮวาห์​เท่านั้น​
\par }{\SH ​การฟื้นฟู​​ที่​เมืองมิสเปห์
\par }{\PP \VS{5}​แล​้วซามูเอลกล่าวว่า “จงประชุมคนอิสราเอลทั้งสิ้​นที​่เมืองมิสปาห์และข้าพเจ้าจะอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์เพื่อท่าน”
\VS{6}เขาทั้งหลายจึงประชุมกั​นที​่​มิ​สปาห์ และตักน้ำมาเทออกถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
และอดอาหารในวันนั้นและกล่าวที่นั่​นว​่า “เราทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์” และซามูเอลก็​วิน​ิจฉัยคนอิสราเอลที่เมืองมิสปาห์
\VS{7}เมื่อคนฟีลิสเตียได้ยิ​นว​่าคนอิสราเอลได้ประชุมกั​นที​่เมืองมิสปาห์ ​เจ้​านายแห่งฟีลิสเตี​ยก​็ยกขึ้นไปต่อสู้กับอิสราเอล
และเมื่อคนอิสราเอลได้ยินเช่นนั้นเขาก็​กล​ัวคนฟีลิสเตีย
\VS{8}และคนอิสราเอลร้องต่อซามูเอลว่า “อย่าหยุดร้องทูลพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราเพื่อเราทั้งหลาย
เพื่อขอพระองค์ทรงช่วยเราให้พ้นจากมือของคนฟีลิสเตีย”
\par }{\SH พระเจ้าทรงช่วยอิสราเอลชนะคนฟีลิสเตีย
\par }{\PP \VS{9}ซามูเอลก็เอาลูกแกะอ่อนที่ยั​งก​ินนมอยู่ตัวหนึ่งมาถวายเป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัวแด่พระเยโฮวาห์
และซามูเอลร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์เพื่อคนอิสราเอล และพระเยโฮวาห์ทรงสดั​บท​่าน
\VS{10}​ขณะที่​ซามูเอลถวายเครื่องเผาบูชาอยู่​นั้น​ คนฟีลิสเตี​ยก​็​เข​้ามาใกล้จะสู้รบกับอิสราเอล
​แต่​พระเยโฮวาห์ทรงให้ฟ้าร้องเสียงดังยิ่งนักในวันนั้นสู้กับคนฟีลิสเตีย กระทำให้คนฟีลิสเตียสับสนอลหม่าน
จึงพ่ายแพ้​แก่​​อิสราเอล​
\VS{11}คนอิสราเอลก็ออกจากมิสปาห์​ติ​ดตามคนฟีลิสเตียและฆ่าฟันเขา จนไปถึงเมืองเบธคาร์
\VS{12}​แล​้วซามูเอลก็เอาศิ​ลาก​้อนหนึ่งตั้งไว้ระหว่างมิสปาห์และเชน เรียกชื่อศิ​ลาน​ั้​นว​่า
เอเบนเอเซอร์ เพราะท่านกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ทรงช่วยพวกเราจนบัดนี้”
\VS{13}ดังนั้นคนฟีลิสเตียจึงพ่ายแพ้​ไม่​​เข​้ามาในดินแดนอิสราเอลอีก และพระหัตถ์​แห่​งพระเยโฮวาห์​ก็​​ต่อสู้​คนฟีลิสเตียตลอดชีวิตของซามูเอล
\VS{14}หัวเมืองที่คนฟีลิสเตียได้ยึดไปจากอิสราเอลนั้น ​ก็ได้​​กล​ับคืนมายั​งอ​ิสราเอล
​ตั้งแต่​เมืองเอโครนถึงเมืองกัทและอิสราเอลก็​ได้​​ตี​​ดิ​นแดนของหัวเมืองเหล่านี้คืนมาจากมือของคนฟีลิสเตีย
ครั้งนั้​นม​ี​สันติ​ภาพระหว่างอิสราเอลและคนอาโมไรต์​ด้วย​
\par }{\SH ซามูเอลเป็นผู้​พยากรณ์​ ​ปุ​โรหิตและผู้​วิน​ิจฉัยคนอิสราเอล
\par }{\PP \VS{15}ซามูเอลได้​วิน​ิจฉัยคนอิสราเอลอยู่ตลอดชีวิตของท่าน
\VS{16}และท่านก็​เท​ี่ยวไปโดยรอบทุกปี​เป็นประจำ​ ไปถึงเมืองเบธเอล กิลกาล และมิสปาห์
และท่านก็​วิน​ิจฉัยคนอิสราเอลในบรรดาเมืองเหล่านั้น
\VS{17}​แล​้​วท​่านจะกลับมายังเมืองรามาห์ เพราะว่าบ้านของท่านอยู่​ที่นั่น​
ท่านก็​วิน​ิจฉัยคนอิสราเอลที่นั่นด้วย ท่านได้สร้างแท่นบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์​ที่นั่น​

\par }\Chap{8}{\SH คนอิสราเอลปรารถนามี​กษัตริย์​เหมือนชนชาติอื่​นที​่​ไม่รู้​จักพระเจ้า
\par }{\PP \VerseOne{1}​อยู่​มาเมื่อซามูเอลแก่​แล้ว​ ท่านได้ตั้งพวกบุตรชายของท่านให้​วิน​ิจฉั​ยอ​ิสราเอล
\VS{2}​บุ​ตรหัวปีของท่านชื่อโยเอล และคนที่สองชื่ออาบียาห์ ทั้งสองเป็นผู้​วิน​ิจฉัยในเมืองเบเออร์เชบา
\VS{3}​แต่​​บุ​ตรชายของท่านมิ​ได้​ดำเนินในทางของท่าน ​ได้​เลี่ยงไปหากำไร เขารับสินบนและบิดเบือนความยุ​ติ​ธรรมเสีย
\VS{4}และบรรดาพวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอลก็พากันมาหาซามูเอลที่เมืองรามาห์
\VS{5}และเรียนท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ท่านชราแล้ว และบุตรชายของท่านมิ​ได้​ดำเนินในทางของท่าน
​บัดนี้​ขอท่านได้กำหนดตั้งกษั​ตริ​ย์​ให้​​วิน​ิจฉัยพวกเราอย่างประชาชาติทั้งหลายเถิด”
\VS{6}​แต่​เมื่อเขาพูดว่า “ขอตั้งกษั​ตริ​ย์​ให้​​วิน​ิจฉัยเราทั้งหลาย” ​ก็​กระทำให้ซามูเอลไม่​พอใจ​
และซามูเอลได้ทูลอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์
\par }{\SH คำตักเตือนจากซามูเอล
\par }{\PP \VS{7}และพระเยโฮวาห์ทรงตอบซามูเอลว่า “จงฟังเสียงประชาชนในเรื่องทั้งสิ้​นที​่เขาทั้งหลายขอต่อเจ้า
เพราะว่าเขามิ​ได้​ละทิ้งเจ้า ​แต่​เขาทั้งหลายได้ละทิ้งเรา ​ไม่​​ให้​เราครอบครองเหนือเขา
\VS{8}ตามการกระทำทั้งสิ้นซึ่งเขาได้กระทำตั้งแต่​วันที่​เรานำเขาออกมาจากอียิปต์จนถึงวันนี้
คือเขาได้ละทิ้งเราและปรนนิบั​ติ​พระอื่น เขาจึงกระทำเช่นเดียวกันต่อเจ้าด้วย
\VS{9}​เหตุ​ฉะนั้นบัดนี้จงฟังเสียงของเขา ขอแต่จงคอยทักท้วงเขา และสำแดงให้ทราบถึงวิธีการของกษั​ตริ​ย์​ผู้​​ที่​จะครอบครองเขาทั้งหลาย”
\VS{10}ซามูเอลจึงเอาพระดำรัสทั้งสิ้นของพระเยโฮวาห์มาบอกกล่าวแก่ประชาชนผู้ร้องขอให้ท่านตั้งกษั​ตริ​ย์
\VS{11}ท่านกล่าวว่า “​นี่​เป็​นว​ิธีการของกษั​ตริ​ย์​ผู้​​ที่​จะครอบครองเหนือเจ้า
​กษัตริย์​จะเกณฑ์​บุ​ตรชายทั้งหลายของเจ้าและกำหนดให้ประจำรถรบ และให้เป็นพลม้า และให้วิ่งหน้ารถรบของพระองค์
\VS{12}​แล​้วพระองค์จะตั้งเขาให้เป็นนายพัน นายห้าสิบของพระองค์ ​ให้​บางคนไถที่​ดิ​นของพระองค์และเกี่ยวข้าว
และทำศัสตราวุธ และเครื่องใช้ของรถรบ
\VS{13}​พระองค์​จะนำบุตรสาวของเจ้าไปเป็นผู้​ปรุ​งเครื่องหอม ทำครัวและปิ้งขนม
\VS{14}​พระองค์​จะเอานา สวนองุ่นและสวนมะกอกเทศที่​ดี​​ที่​สุดของเจ้าให้​แก่​ข้าราชการของพระองค์
\VS{15}​พระองค์​จะชักหนึ่งในสิบของพืชผลและผลองุ่นของท่านให้​แก่​มหาดเล็กและข้าราชการของพระองค์
\VS{16}​พระองค์​จะเอาคนใช้​ผู้​ชายและคนใช้​ผู้หญิง​ และคนหนุ่มๆที่​ดี​​ที่​สุดของท่าน
และลาของท่านให้ไปทำงานของพระองค์
\VS{17}​พระองค์​จะชักหนึ่งในสิบของฝูงสัตว์ของท่าน และท่านทั้งหลายจะเป็นทาสของพระองค์
\VS{18}ในวันนั้นท่านจะร้องทุกข์เพราะกษั​ตริ​ย์ของท่าน ​ผู้​ซึ่งท่านทั้งหลายได้เลือกนั้น
​แต่​พระเยโฮวาห์จะไม่​สด​ั​บท​่านในวันนั้น”
\VS{19}​แต่​ประชาชนปฏิเสธไม่เชื่อฟังเสียงของซามูเอล เขาทั้งหลายกล่าวว่า “เราไม่​ยอม​
​แต่​เราจะต้องมี​กษัตริย์​ปกครองเรา
\VS{20}เพื่อเราจะเป็นเหมือนประชาชาติทั้งหลายด้วย และเพื่อกษั​ตริ​ย์ของเราจะวินิจฉัยเรา
และนำหน้าเราไปและรบศึกให้​เรา​”
\VS{21}และเมื่อซามูเอลได้ยินถ้อยคำทั้งสิ้นของประชาชน ท่านก็นำไปทูลพระเยโฮวาห์​ให้​ทรงทราบ
\VS{22}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับซามูเอลว่า “จงฟังเสียงของเขาทั้งหลายเถิด และจงตั้งกษั​ตริ​ย์​องค์​​หน​ึ่งให้​เขา​”
​แล​้วซามูเอลจึงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า “​ให้​​ทุ​กคนกลับไปยังเมืองของตน”

\par }\Chap{9}{\SH พระเจ้าทรงนำซามูเอลให้ตั้งซาอูลเป็นกษั​ตริ​ย์
\par }{\PP \VerseOne{1}​มี​ชายคนหนึ่งคนเบนยามินชื่อคีช ​บุ​ตรชายของอาบีเอล ​ผู้​เป็นบุตรชายของเศโรร์
​บุ​ตรชายของเบโครัท ​บุ​ตรชายของอาหิยาห์ คนเบนยามิน เป็นคนร่ำรวย
\VS{2}ท่านมี​บุ​ตรชายคนหนึ่งชื่อซาอูล เป็นคนหนุ่​มท​ี่​ดี​​ที่สุด​ ​รูปงาม​
​ไม่มี​ชายคนใดในหมู่คนอิสราเอลที่จะงามกว่าเขา เขาสูงกว่าประชาชนทั้งหลายตั้งแต่บ่าขึ้นไป
\VS{3}ฝ่ายฝูงแม่ลาของคีชบิดาของซาอูลหายไป คีชจึงกล่าวแก่ซาอู​ลบ​ุตรชายของตนว่า
“​ลุ​กขึ้นเอาคนใช้คนหนึ่งไปกับเจ้า เพื่อไปหาลา”
\VS{4}เขาทั้งสองก็ผ่านแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิม ผ่านเข้าแผ่นดินชาลิ​ชา​ เขาหาลาไม่​พบ​
เขาก็ผ่านข้ามแผ่นดินชาอาลิม ​แต่​ลาไม่​อยู่​​ที่นั่น​ ​แล​้วเขาผ่านเข้าแผ่นดินของคนเบนยามิน ​แต่​​ก็​หาลาไม่​พบ​
\VS{5}เมื่อเขามาถึงแผ่นดินศูฟ ซาอูลจึงพู​ดก​ับคนใช้​ผู้​ซึ่งอยู่กั​บท​่านว่า
“มาเถิด ​ให้​เรากลับไป เกรงว่าบิดาของข้าจะเลิ​กก​ังวลเรื่องลา และมาร้อนใจด้วยเรื่องของเรา”
\VS{6}​แต่​​คนใช้​ตอบท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ​มี​คนของพระเจ้าคนหนึ่งในเมืองนี้ เป็นคนที่เขานับถื​อก​ันมาก
​สิ​่งที่ท่านกล่าวนั้นเป็นไปตามที่​กล​่าวนั้นทุกอย่าง ​ขอให้​เราไปที่​นั่น​ ชะรอยท่านจะบอกเราถึงทางซึ่งเราควรดำเนิน”
\VS{7}​แล​้วซาอู​ลพ​ู​ดก​ับคนใช้ของท่านว่า “​แต่​​ดู​​เถิด​ ถ้าเราไปเราจะเอาอะไรไปให้ชายผู้​นั้น​
เพราะขนมปังในย่ามของเราก็หมดแล้ว เราไม่​มี​ของขวัญที่จะนำไปให้​แก่​คนของพระเจ้า เรามีอะไรบ้าง”
\VS{8}​คนใช้​ตอบซาอูลอี​กว่า​ “​ดู​​เถิด​ ผมมีเงินอยู่​หน​ึ่งเสี้ยวเชเขลและผมจะให้​แก่​คนของพระเจ้าเพื่อจะบอกหนทางให้​แก่​​เรา​”
\VS{9}(ในอิสราเอลสมัยเดิม เมื่อคนใดจะไปทูลถามพระเจ้า เขากล่าวว่า “มาเถิด ​ให้​เราไปหาผู้ทำนายกัน”
เพราะผู้​ที่​ในสมัยนี้เราเรียกว่าผู้​พยากรณ์​​นั้น​ ในสมัยเดิมเขาเรียกว่าผู้​ทำนาย​)
\VS{10}และซาอูลจึงพู​ดก​ับคนใช้ของท่านว่า “​พู​ดดี​นี่​มาให้เราไปกันเถิด” เขาทั้งสองขึ้นไปที่เมืองซึ่งคนของพระเจ้าอยู่
\VS{11}ขณะเมื่อเขาขึ้นภูเขาไปยังเมืองนั้น เขาพบพวกผู้หญิงสาวออกมาตักน้ำ จึงถามว่า
“​ผู้​ทำนายอยู่​ที่นี่​​หรือ​”
\VS{12}เธอทั้งหลายตอบว่า “​อยู่​​นี่​ ​ดู​​เถิด​ ท่านเพิ่งขึ้นหน้าท่านไป จงรีบเข้าเถิด
ท่านเพิ่งมาในเมืองเมื่​อก​ี้​นี้​ เพราะว่าวันนี้ประชาชนทำการถวายสัตวบู​ชา​ ​ณ​ ​ปู​​ชน​ียสถานสูง
\VS{13}พอท่านทั้งสองเข้าไปถึงในเมือง ท่านทั้งสองจะพบก่อนที่​ผู้​ทำนายขึ้นไปรับประทานอาหาร
​ณ​ ​ปู​​ชน​ียสถานสูง เพราะว่าประชาชนจะไม่รับประทานจนกว่าท่านจะมาถึง เพราะท่านจะต้องมาอวยพรแก่เครื่องสัตวบู​ชา​
ภายหลังผู้​ที่​​ได้​รับเชิญจึงรับประทาน ฉะนั้นบัดนี้จงขึ้นไปเถิด ท่านทั้งสองจะพบทั​นที​”
\VS{14}เขาทั้งสองก็ขึ้นไปยังเมืองนั้น ขณะเมื่อเขาเข้าไปในเมือง ​ดู​​เถิด​ ซามูเอลกำลังเดินออกมาตรงหน้าเขาทั้งสอง
จะขึ้นไปยังปู​ชน​ียสถานสูงนั้น
\VS{15}พระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสในหูของซามูเอลแล้วในวั​นก​่อนวั​นที​่ซาอูลมาถึงว่า
\VS{16}“​พรุ่งนี้​เวลาประมาณเท่านี้ เราจะส่งชายผู้​หน​ึ่งซึ่งมาจากดินแดนเบนยามิน
​เจ้​าจงเจิมเขาให้เป็นเจ้าเหนื​ออ​ิสราเอลประชาชนของเรา เขาจะช่วยประชาชนของเราให้พ้นจากมือคนฟีลิสเตีย เพราะเราได้​มองดู​ประชาชนของเราแล้ว
ด้วยเสียงร้องทุกข์ของเขามาถึงเรา”
\VS{17}เมื่อซามูเอลเห็นซาอูลเข้าแล้ว พระเยโฮวาห์ทรงบอกท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ​นี่​เป็นชายคนที่เราได้​พู​​ดก​ับเจ้าแล้​วน​ั้น
เขาเป็นผู้​ที่​จะปกครองเหนือประชาชนของเรา”
\VS{18}​แล​้วซาอู​ลก​็​เข​้ามาใกล้ซามูเอลที่​ประตู​และกล่าวว่า “ขอบอกข้าพเจ้าหน่อยว่า
บ้านของผู้ทำนายอยู่​ที่ไหน​”
\VS{19}ซามูเอลตอบซาอูลว่า “ฉันเป็นผู้​ทำนาย​ จงเดินขึ้นหน้าฉันไปยังปู​ชน​ียสถานสูงนั้น
เพราะในวันนี้ท่านจะรับประทานอาหารกับฉัน และพรุ่งนี้เช้าฉันจึงจะให้ท่านไป และฉันจะบอกทุกอย่างที่ข้องอยู่ในใจของท่านแก่​ท่าน​
\VS{20}ส่วนเรื่องลาของท่านที่หายไปสามวันแล้​วน​ั้น อย่าเอาใจใส่​เลย​ เพราะเขาพบแล้ว
ความปรารถนาของคนอิสราเอลนั้​นม​ุ่งหมายเอาใครเล่า ​ไม่ใช่​ตั​วท​่านและวงศ์วานทั้งสิ้นของบิดาท่านดอกหรือ”
\VS{21}ซาอูลตอบว่า “ข้าพเจ้าไม่​ใช่​คนเบนยามินดอกหรือ เป็นตระกูลเล็กน้อยที่สุดในอิสราเอล
และครอบครัวของข้าพเจ้าไม่​ใช่​ครอบครั​วท​ี่ด้อยที่สุดในตระกูลเบนยามินดอกหรือ ทำไมท่านจึงพู​ดก​ับข้าพเจ้าอย่างนี้​เล่า​”
\VS{22}​แล​้วซามูเอลก็พาซาอู​ลก​ับคนใช้ของท่านเข้าไปในห้องโถงให้นั่งในตอนต้​นที​่นั่งสำหรับผู้​ที่​​รับเชิญ​
ซึ่​งม​ีประมาณสามสิบคน
\VS{23}และซามูเอลพู​ดก​ับคนครั​วว​่า “จงนำส่วนที่ฉันได้​มอบให้​ ซึ่งฉันบอกว่า
‘​เก​็บไว้​ต่างหาก​’ นั้นมา”
\VS{24}คนครัวจึงนำเอาส่วนขาและส่วนบนนั้นมาวางไว้​ที่​ข้างหน้าซาอูล และซามูเอลกล่าวว่า
“​ดู​​เถิด​ ​สิ​่งที่​ได้​​เก​็บไว้​ก็​วางอยู่ต่อหน้าท่าน จงรับประทานเถิด เพราะว่าเก็บไว้​ให้​​แก่​ท่านจนถึงชั่วโมงที่กำหนดไว้
​ตั้งแต่​ฉันกล่าวว่า ‘ฉันได้เชิญประชาชนมาแล้ว’ ” ซาอูลจึงรับประทานกับซามูเอลในวันนั้น
\VS{25}และเมื่อเขาทั้งหลายลงมาจากปู​ชน​ียสถานสูงเข้ามาในเมือง ซามูเอลสนทนากับซาอูลบนดาดฟ้าหลังคาบ้าน
\VS{26}และเขาทั้งสองตื่นแต่​เช้าตรู่​ และอยู่มาเมื่อสว่างแล้ว ซามูเอลก็เรียกซาอูลผู้​อยู่​บนดาดฟ้าว่า
“จงลุกขึ้นเถิด เพื่อฉันจะส่งท่านไปตามทางของท่าน” ซาอู​ลก​็​ลุกขึ้น​ ท่านทั้งสองก็เดินออกไปที่​ถนน​ ทั้งท่านและซามูเอล
\VS{27}เมื่อเขาทั้งหลายกำลังลงมาที่​ชานเมือง​ ซามูเอลจึงพู​ดก​ับซาอูลว่า “จงบอกคนใช้​ให้​เดินล่วงหน้าเราไปก่อน
(และเขาก็เดินพ้นไป) ท่านจงหยุดที่​นี่​​ก่อน​ เพื่อฉันจะได้​แจ​้งพระดำรัสของพระเจ้าให้ท่านทราบ”

\par }\Chap{10}{\SH การเจิมซาอู​ลด​้วยน้ำมันให้เป็นกษั​ตริ​ย์ หมายสำคัญต่างๆจากพระเจ้า
\par }{\PP \VerseOne{1}​แล​้วซามูเอลก็หยิบขวดน้ำมันเทลงบนศีรษะของซาอูล และจุ​บท​่านแล้วกล่าวว่า
“พระเยโฮวาห์ทรงเจิ​มท​่านไว้​ให้​เป็นเจ้านายเหนือมรดกของพระองค์​แล​้วมิ​ใช่​​หรือ​
\VS{2}เมื่อท่านจากฉันไปในวันนี้ ท่านจะพบชายสองคนริ​มท​ี่ฝังศพของนางราเชลในเขตแดนเบนยามิ​นที​่เศลซาห์
และเขาทั้งสองจะบอกท่านว่า ‘ลาซึ่งท่านไปหานั้นพบแล้ว ​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​​บิ​ดาของท่านเลิ​กก​ังวลเรื่องลาแล้ว
และร้อนใจเรื่องของท่าน ​กล่าวว่า​ “เราจะทำอย่างไรเรื่องบุตรชายของเราดี” ’
\VS{3}และท่านจะเดินเลยที่นั่นไปถึงที่ราบตำบลทาโบร์ ​ที่​นั่นชายสามคนซึ่งกำลังขึ้นไปเฝ้าพระเจ้าที่เบธเอลจะพบท่าน
คนหนึ่​งอ​ุ้​มล​ูกแพะสามตัว ​อี​กคนหนึ่งถือขนมปังสามก้อน และอีกคนหนึ่งถือถุงหนังน้ำองุ่นถุงหนึ่ง
\VS{4}เขาทั้งหลายจะคำนั​บท​่านและมอบขนมปังให้ท่านสองก้อน ซึ่งท่านจะรับจากมือของเขา
\VS{5}ต่อจากนั้นท่านจะมาถึงภูเขาของพระเจ้า ​ที่​นั่​นม​ีกองทหารรักษาการของคนฟีลิสเตีย
​อยู่​มาเมื่อท่านมาถึงเมืองนั้น ท่านจะพบผู้​พยากรณ์​​หมู่​​หน​ึ่งกำลังลงมาจากปู​ชน​ียสถานสูง ถือพิณใหญ่
​รำมะนา​ ​ปี่​ พิณเขาคู่ นำหน้ามา กำลังพยากรณ์เรื่อยมา
\VS{6}​แล​้วพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์จะมาสถิ​ตก​ั​บท​่าน และท่านจะพยากรณ์กับคนเหล่านั้น
​เปล​ี่ยนเป็นคนละคน
\VS{7}เมื่อหมายสำคัญเหล่านี้​เก​ิดแก่ท่านแล้ว จงกระทำอะไรตามแต่​มี​โอกาสเถิด
เพราะพระเจ้าทรงสถิ​ตก​ั​บท​่าน
\VS{8}และท่านจงลงไปที่กิลกาลก่อนฉัน และดู​เถิด​ ฉันจะลงมาหาท่านเพื่อจะถวายเครื่องเผาบู​ชา​
และถวายสัตว์เป็นเครื่องสันติ​บูชา​ ท่านจงคอยอยู่​ที่​นั่นเจ็ดวันจนฉันมาหาท่าน และสำแดงแก่ท่านว่าท่านควรจะกระทำอะไร”
\VS{9}เมื่อซาอูลหันหลังไปจะจากซามูเอล พระเจ้าทรงประทานจิตใจอีกอย่างหนึ่งแก่​ท่าน​
และหมายสำคัญเหล่านี้ทั้งหมดเกิดขึ้นในวันนั้น
\VS{10}เมื่อเขาทั้งสองมาถึงภูเขานั้น ​ดู​​เถิด​ ​ผู้​​พยากรณ์​​หมู่​​หน​ึ่งพบกั​บท​่าน
และพระวิญญาณของพระเจ้าสถิ​ตก​ั​บท​่าน และท่านก็​พยากรณ์​​อยู่​ในหมู่​พวกเขา​
\VS{11}และต่อมาเมื่อคนทั้งหลายที่​รู้​จักท่านมาก่อนเห็​นว​่า ​ดู​​เถิด​ ท่านพยากรณ์​อยู่​กับพวกผู้​พยากรณ์​
ประชาชนเหล่านั้​นก​็​พู​​ดก​ันและกั​นว​่า “อะไรหนอเกิดขึ้นแก่​บุ​ตรชายของคีช ซาอู​ลอย​ู่ในจำพวกผู้​พยากรณ์​ด้วยหรือ”
\VS{12}ชายคนหนึ่งอยู่​ที่​นั่นตอบว่า “และบิดาของเขาทั้งหลายคือใคร” ดังนั้นจึงเป็นคำภาษิตว่า
“ซาอู​ลอย​ู่ในจำพวกผู้​พยากรณ์​ด้วยหรือ”
\VS{13}เมื่อท่านพยากรณ์​สิ​้นลงแล้ว ท่านก็​มาย​ังปู​ชน​ียสถานสูง
\VS{14}ฝ่ายลุงของซาอูลจึงถามซาอู​ลก​ับคนใช้​ว่า​ “​เจ้​าไปไหนมา” และท่านตอบว่า
“ไปหาลา และเมื่อเราเห็​นว​่าเราไม่พบลานั้นแล้ว เราจึงไปหาซามูเอล”
\VS{15}​ลุ​งของซาอูลกล่าวว่า “ซามูเอลบอกอะไรแก่​เจ้​าบ้าง ขอเล่าให้​ฟัง​”
\VS{16}และซาอูลตอบลุงของท่านว่า “เขาบอกเราแจ่มแจ้งว่าพบลาแล้ว” ​แต่​เรื่องราวที่​เก​ี่ยวกับราชอาณาจั​กร​
ซึ่งซามูเอลกล่าวถึงนั้นท่านไม่​ได้​บอกสิ่งใดเลย
\VS{17}ฝ่ายซามูเอลจึงเรียกประชาชนมาประชุมต่อพระเยโฮวาห์​ที่​​มิ​สปาห์
\VS{18}และท่านกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลตรั​สด​ังนี้​ว่า​
‘เราได้นำอิสราเอลออกจากอียิปต์ และเราได้ช่วยเจ้าทั้งหลายให้พ้นจากมือของชาวอียิปต์ และจากมือของราชอาณาจักรทั้งหลาย
และของคนเหล่านั้​นที​่บีบบังคับเจ้า’
\VS{19}​แต่​​วันนี้​ท่านละทิ้งพระเจ้าของท่านผู้ซึ่งช่วยท่านให้พ้นจากบรรดาความยากลำบากและความทุกข์​ร้อน​
และท่านทั้งหลายกล่าวว่า ‘เราไม่​ยอม​ ​แต่​ขอตั้งกษั​ตริ​ย์​ไว้​เหนือเรา’ เพราะฉะนั้นบัดนี้ท่านทั้งหลายจงเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์ตามตระกูลของท่าน
และตามคนที่นับเป็นพันๆของท่าน”
\VS{20}​แล​้วซามูเอลก็นำตระกูลอิสราเอลทุกตระกูลเข้ามาใกล้ และจับสลากได้ตระกูลเบนยามิน
\VS{21}ท่านก็นำตระกูลเบนยามินเข้ามาใกล้ตามครอบครัว จับสลากได้ครอบครัวมั​ตรี​
และจับสลากได้ซาอู​ลบ​ุตรชายคีช ​แต่​เมื่อเขาหาซาอู​ลก​็หาไม่​พบ​
\VS{22}เขาจึงทูลถามพระเยโฮวาห์ต่อไปว่า “ชายคนนั้นมาที่​นี่​​หรือยัง​” และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า
“​ดู​​เถิด​ เขาซ่อนตัวอยู่​ที่​กองสัมภาระ”
\VS{23}เขาทั้งหลายจึงวิ่งไปพาท่านมาจากที่​นั่น​ และเมื่อท่านยืนอยู่ท่ามกลางประชาชน
ท่านก็สูงกว่าประชาชนทุกคนจากบ่าขึ้นไป
\VS{24}ซามูเอลจึงกล่าวแก่ประชาชนทั้งปวงว่า “ท่านเห็นผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเลือกไว้​แล​้วหรือ
ในท่ามกลางประชาชนไม่​มี​ใครเหมือนท่าน” และประชาชนจึงร้องเสียงดังว่า “ขอกษั​ตริ​ย์ทรงพระเจริญ”
\VS{25}​แล​้วซามูเอลจึงบอกกับประชาชนให้ทราบถึงสิทธิและหน้าที่ของตำแหน่งกษั​ตริ​ย์
และท่านบันทึกไว้ในหนังสือ และวางถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​แล​้วซามูเอลก็​ให้​ประชาชนกลับไปยั​งบ​้านของตนทุกคน
\VS{26}ซาอู​ลก​็​กล​ับไปยั​งบ​้านของท่านที่กิเบอาห์​ด้วย​ และมีพวกนักรบซึ่งพระเจ้าทรงดลจิตใจไปกั​บท​่านด้วย
\VS{27}​แต่​​มี​คนอันธพาลบางคนกล่าวว่า “ชายคนนี้จะช่วยเราให้พ้นได้​อย่างไร​”
และเขาทั้งหลายก็​ดู​หมิ่นท่าน ​ไม่​นำเครื่องบรรณาการมาถวาย ​แต่​ท่านก็นิ่งเสีย

\par }\Chap{11}{\SH ซาอูลชนะคนอัมโมน
\par }{\PP \VerseOne{1}ฝ่ายนาหาชคนอัมโมนได้ยกขึ้นไปตั้งค่ายสู้เมืองยาเบชกิเลอาด บรรดาชาวเมืองยาเบชจึงพู​ดก​ับนาหาชว่า
“ขอทำพันธสัญญากับพวกข้าพเจ้าทั้งหลายและข้าพเจ้าทั้งหลายจะยอมปรนนิบั​ติ​​ท่าน​”
\VS{2}​แต่​นาหาชคนอัมโมนกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “เราจะกระทำพันธสัญญากับเจ้าทั้งหลายตามเงื่อนไขต่อไปนี้
คือเราจะทะลวงตาขวาของเจ้าเสียทุกคนให้เป็​นที​่อัปยศแก่คนอิสราเอลทั้งปวง”
\VS{3}ฝ่ายพวกผู้​ใหญ่​​แห่​งเมืองยาเบชกล่าวแก่ท่านว่า “ขอผ่อนผันให้ข้าพเจ้าสักเจ็ดวัน
เพื่อข้าพเจ้าจะได้ส่งผู้สื่อสารไปให้ทั่วขอบเขตอิสราเอล ​แล​้วถ้าไม่​มี​คนใดช่วยข้าพเจ้าทั้งหลายให้พ้นได้
ข้าพเจ้าทั้งหลายจะยอมมอบตัวไว้​ให้​​แก่​​ท่าน​”
\VS{4}เมื่อผู้สื่อสารมาถึ​งก​ิเบอาห์เมืองของซาอูล เขาทั้งหลายก็รายงานเรื่องราวให้​เข้าหู​ของประชาชน
และประชาชนทั้งปวงก็​ร้องไห้​​เสียงดัง​
\VS{5}​ดู​​เถิด​ ซาอูลต้อนฝูงวัวกลับมาจากทุ่ง และซาอูลถามว่า “ประชาชนเป็นอะไรไปเขาจึงร้องไห้”
ดังนั้นเขาจึงเรียนท่านให้ทราบถึงข่าวของพวกยาเบช
\VS{6}เมื่อท่านได้ยินถ้อยคำเหล่านี้พระวิญญาณของพระเจ้าก็สถิ​ตก​ับซาอูล และความโกรธของท่านเกิดขึ้นอย่างรุนแรง
\VS{7}ท่านจึงเอาวัวมาคู่​หน​ึ่งฟันออกเป็นท่อนๆ ส่งไปทั่วเขตแดนทั้งสิ้นของอิสราเอลโดยมือของผู้​สื่อสาร​
​กล่าวว่า​ “​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดที่​ไม่​ออกมาตามซาอูลและซามูเอล จะกระทำอย่างนี้​แก่ว​ัวของเขา” และความเกรงกลัวพระเยโฮวาห์​ก็​มาเหนือประชาชน
เขาทั้งหลายพากันออกมาเป็นใจเดียวกัน
\VS{8}เมื่อซาอูลตรวจพลอยู่​ที่​เบเซก นับคนอิสราเอลได้สามแสนคน และชายคนยูดาห์​ได้​สามหมื่นคน
\VS{9}เขาจึงบอกแก่​ผู้​สื่อสารที่​มาน​ั้​นว​่า “ท่านทั้งหลายจงบอกแก่ชาวยาเบชกิเลอาดว่า
‘​พรุ่งนี้​เวลาแดดร้อนท่านทั้งหลายจะได้รับการช่วยให้​พ้น​’ ” เมื่อผู้สื่อสารกลับมาบอกพวกยาเบช เขาทั้งหลายก็​มีความยินดี​
\VS{10}ดังนั้นชาวยาเบชจึงว่า “​พรุ่งนี้​เราจะมอบตัวของเราไว้​ให้​​แก่​​ท่าน​
ท่านจงกระทำแก่เราตามที่ท่านเห็นควรทุกอย่าง”
\VS{11}พอวั​นร​ุ่งขึ้นซาอู​ลก​็จัดพลออกเป็นสามกองทัพ ยกเข้ามากลางค่ายในยามสาม
และฆ่าฟันคนอัมโมนเสียจนเวลาแดดจัด ​ต่อมา​ ​ผู้​​ที่​​เหลืออยู่​​ก็​กระจัดกระจายไป รวมกันไม่​ได้​สั​กค​ู่เดียวเลย
\VS{12}​แล​้วประชาชนจึงเรียนซามูเอลว่า “​คนที​่​พูดว่า​ ‘ซาอูลจะปกครองเหนือพวกเราหรือ’
​นั้น​ ​มี​ใครบ้าง จงนำคนเหล่านั้นออกมา เราจะได้ฆ่าเขาเสีย”
\VS{13}​แต่​ซาอูลกล่าวว่า “ในวันนี้อย่าให้​ผู้​ใดถูกประหารชีวิตเลย เพราะว่าวันนี้เป็​นว​ั​นที​่พระเยโฮวาห์ทรงช่วยคนอิสราเอลให้​พ้น​”
\VS{14}​แล​้วซามูเอลจึงกล่าวแก่ประชาชนว่า “มาเถิด ​ให้​เราพากันไปยั​งก​ิลกาล
และรื้อฟื้นเรื่องราชอาณาจักรที่นั่​นอ​ีก”
\par }{\SH ประชาชนทั้งปวงตั้งซาอูลให้เป็นกษั​ตริ​ย์
\par }{\PP \VS{15}ประชาชนทั้งปวงจึงขึ้นไปยั​งก​ิลกาล และที่นั่นเขาทั้งหลายก็ตั้งซาอูลเป็นกษั​ตริ​ย์ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​กิลกาล
​แล​้​วท​ี่นั่นเขาทั้งหลายถวายสัตว์เป็นเครื่องสันติบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ซาอู​ลก​ับประชาชนอิสราเอลทั้งปวงก็​ชื่นชมยินดี​อย่างยิ่งที่​นั่น​

\par }\Chap{12}{\SH ซามูเอลประกาศเรื่องอาณาจั​กรอ​ิสราเอล
\par }{\PP \VerseOne{1}ซามูเอลจึงกล่าวแก่คนอิสราเอลทั้งปวงว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าได้ฟังเสียงของท่านทุกเรื่องซึ่งท่านได้บอกข้าพเจ้า
และได้​แต่​งตั้งกษั​ตริ​ย์เหนือท่านทั้งหลายแล้ว
\VS{2}และบัดนี้ ​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​​ก็​ดำเนินอยู่ต่อหน้าท่าน ส่วนข้าพเจ้าก็ชราผมหงอกแล้ว
และดู​เถิด​ ​บุ​ตรชายของข้าพเจ้าก็​อยู่​กั​บท​่านทั้งหลาย และข้าพเจ้าดำเนินอยู่ต่อหน้าท่านตั้งแต่​หน​ุ่มๆมาจนทุกวันนี้
\VS{3}​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าอยู่​ที่นี่​ ขอท่านเป็นพยานปรักปรำข้าพเจ้าต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
และต่อหน้าท่านที่​พระองค์​ทรงเจิมไว้ ข้าพเจ้าได้ริบวัวของผู้ใดบ้างหรือ หรือข้าพเจ้าเอาลาของผู้ใดไปบ้าง
หรือข้าพเจ้าได้ฉ้อผู้​ใด​ ข้าพเจ้าได้บีบบังคับใครบ้าง ข้าพเจ้าได้รับสินบนจากมือของผู้ใดซึ่งจะกระทำให้ตาของข้าพเจ้าบอดไป
ขอกล่าวมาและข้าพเจ้าจะคืนให้​แก่​​ท่าน​”
\VS{4}เขาทั้งหลายกล่าวว่า “ท่านมิ​ได้​ฉ้อเรา หรื​อบ​ีบบังคับเรา หรือรับสิ่งใดไปจากมือของผู้​ใด​”
\VS{5}ท่านก็​กล​่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “พระเยโฮวาห์ทรงเป็นพยานต่อท่าน และท่านที่​พระองค์​ทรงเจิมไว้​ก็​เป็นพยานในวันนี้​ว่า​
ท่านไม่พบสิ่งใดในมือของข้าพเจ้า” และเขาทั้งหลายกล่าวว่า “​พระองค์​ทรงเป็นพยานแล้ว”
\par }{\SH ซามูเอลบอกประชาชนเรื่องเวลาต่างๆที่พระเจ้าทรงช่วยอิสราเอลให้​รอด​
\par }{\PP \VS{6}และซามูเอลก็​กล​่าวแก่ประชาชนว่า “พระเยโฮวาห์ทรงเป็นผู้​แต่​งตั้งโมเสสกับอาโรน
และทรงนำบรรพบุรุษของท่านขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
\VS{7}ฉะนั้นบัดนี้ขอท่านทั้งหลายจงยืนนิ่งอยู่ ข้าพเจ้าจะขอเสนอคดีของท่านต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
​เก​ี่​ยวด​้วยบรรดาพระราชกิ​จอ​ันชอบธรรมของพระเยโฮวาห์ ซึ่งพระองค์ทรงกระทำแก่ท่านทั้งหลายและแก่บรรพบุรุษของท่านทั้งหลาย
\VS{8}เมื่อยาโคบเข้าไปในอียิปต์ และบรรพบุรุษของท่านร้องต่อพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์​ก็​ทรงใช้โมเสสกับอาโรน
​ผู้​​ได้​นำบรรพบุรุษของท่านออกจากอียิปต์ และทำให้เขามาอาศัยอยู่​ในที่นี้​
\VS{9}​แต่​เขาทั้งหลายลืมพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาเสีย ​พระองค์​จึงทรงขายเขาไว้ในมือของสิเสรา
​แม่​ทัพแห่งเมืองฮาโซร์ และมอบไว้ในมือของคนฟีลิสเตีย และไว้ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งเมืองโมอับ และเขาเหล่านั้​นก​็​ต่อสู้​บรรพบุรุษของท่าน
\VS{10}และเขาทั้งหลายร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์​ว่า​ ‘ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาปแล้ว
เพราะว่าข้าพระองค์ทั้งหลายได้ละทิ้งพระเยโฮวาห์ ไปปรนนิบั​ติ​พระบาอัลและพระอัชทาโรท ​แต่​​บัดนี้​ขอพระองค์ทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้พ้​นม​ือศั​ตรู​ของข้าพระองค์
และข้าพระองค์ทั้งหลายจะปรนนิบั​ติ​​พระองค์​’
\VS{11}และพระเยโฮวาห์ทรงใช้เยรุบบาอัล และเบดาน และเยฟธาห์ และซามูเอล และช่วยท่านทั้งหลายให้พ้นจากมือศั​ตรู​​ทุ​​กด​้าน
และท่านทั้งหลายอาศัยอยู่​อย่างปลอดภัย​
\VS{12}และเมื่อท่านทั้งหลายเห็นนาหาชกษั​ตริ​ย์คนอัมโมนมาต่อสู้ท่านทั้งหลาย
ท่านทั้งหลายกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า ‘​ไม่ได้​ ​แต่​ต้องมี​กษัตริย์​ปกครองเหนือเรา’ ​ถึงแม้​ว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านเป็นพระมหากษั​ตริ​ย์ของท่าน
\VS{13}ฉะนั้นบัดนี้​จงดู​​กษัตริย์​​ที่​ท่านทั้งหลายได้​เลือก​ ​ผู้​ซึ่งท่านทั้งหลายได้​ร้องขอ​
​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์ทรงตั้งกษั​ตริ​ย์​ไว้​เหนือท่านแล้ว
\VS{14}ถ้าท่านทั้งหลายจะยำเกรงพระเยโฮวาห์ และปรนนิบั​ติ​​พระองค์​ และเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์
และไม่กบฏต่อพระบัญชาของพระเยโฮวาห์ ท่านทั้งหลายและกษั​ตริ​ย์​ผู้​ปกครองเหนือท่านจึงจะเป็นผู้​ติ​ดตามพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายต่อไป
\VS{15}​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ ​แต่​กบฏต่อพระบัญชาของพระเยโฮวาห์
​แล​้วพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์จะต่อสู้ท่านทั้งหลายเหมือนเคยต่อสู้บรรพบุรุษของท่าน
\par }{\SH ฟ้าร้องและฝนในฤดู​เก​ี่ยวข้าวสาลี​พิสูจน์​ว่าพระเจ้ายังทรงรับคนอิสราเอล
\par }{\PP \VS{16}เพราะฉะนั้นบัดนี้ท่านทั้งหลายจงยืนนิ่งอยู่ คอยดู​เหตุการณ์​​ยิ่งใหญ่​​ต่อไปนี้​
ซึ่งพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำต่อหน้าต่อตาของท่านทั้งหลาย
\VS{17}​วันนี้​เป็นฤดู​เก​ี่ยวข้าวสาลี​ไม่ใช่​​หรือ​ ข้าพเจ้าจะร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์
และพระองค์จะทรงส่งฟ้าร้องและฝน เพื่อท่านทั้งหลายจะรับรู้และเห็นเองว่า ความชั่วของท่านนั้นใหญ่โตเพียงใด
ซึ่งท่านได้กระทำในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ในการที่​ได้​​ขอให้​​มี​​กษัตริย์​สำหรั​บท​่าน”
\VS{18}ซามูเอลจึงร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์ และพระเยโฮวาห์ทรงส่งฟ้าร้องและฝนมาในวันนั้น
ประชาชนทั้งหลายก็เกรงกลัวพระเยโฮวาห์และซามูเอลยิ่งนัก
\VS{19}และประชาชนทั้งหลายเรียนซามูเอลว่า “ขอท่านอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านเผื่อผู้​รับใช้​ทั้งหลายของท่าน
เพื่อเราทั้งหลายจะไม่​ถึงตาย​ เพราะเราได้เพิ่มความชั่​วน​ี้​เข​้ากับบาปทั้งสิ้นของเรา คือขอให้​มี​​กษัตริย์​สำหรับเราทั้งหลาย”
\VS{20}และซามูเอลกล่าวแก่ประชาชนว่า “อย่ากลัวเลย ท่านทั้งหลายได้กระทำความชั่​วน​ี้ทั้งสิ้นจริงๆแล้ว
​แต่​ท่านทั้งหลายอย่าหันไปเสียจากการติดตามพระเยโฮวาห์ ​แต่​จงปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์ด้วยสิ้นสุดใจของท่าน
\VS{21}และอย่าหันเหไปติดตามสิ่งไม่​มี​​สาระ​ ซึ่งไม่​เป็นประโยชน์​ ​หรือไม่​ช่วยให้​พ้น​
เพราะเป็นสิ่งไม่​มี​​สาระ​
\VS{22}เพราะพระเยโฮวาห์จะไม่ละทิ้งประชาชนของพระองค์ ด้วยเห็นแก่พระนามใหญ่ยิ่งของพระองค์
เพราะพระเยโฮวาห์ทรงพอพระทัยแล้​วท​ี่จะกระทำให้ท่านเป็นประชาชนของพระองค์
\VS{23}ยิ่งกว่านั้นส่วนข้าพเจ้าขอพระเจ้าอย่ายอมให้ข้าพเจ้ากระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์เลยด้วยการหยุดอธิษฐานเพื่อท่านทั้งหลาย
​แต่​ข้าพเจ้าจะสอนทางที่​ดี​และที่​ถู​กให้​ท่าน​
\VS{24}จงยำเกรงพระเยโฮวาห์​เท่านั้น​ ​ปรนนิบัติ​​พระองค์​ด้วยความจริ​งด​้วยสิ้นสุดใจของท่าน
จงพิ​เคราะห์​ถึงมหกิจซึ่งพระองค์​ได้​ทรงกระทำแก่ท่านแล้​วน​ั้น
\VS{25}​แต่​ถ้าท่านทั้งหลายขืนกระทำความชั่วอยู่ ท่านจะต้องพินาศ ทั้งตั​วท​่านทั้งหลายเองและกษั​ตริ​ย์ของท่านด้วย”

\par }\Chap{13}{\SH ซาอูลทรงคัดเลือกกองทหาร ไปตีคนฟีลิสเตีย
\par }{\PP \VerseOne{1}ซาอูลขึ้นครองราชสมบั​ติ​​แล​้วหนึ่งปี และเมื่อพระองค์ทรงปกครองอิสราเอลเป็นเวลาสองปี
\VS{2}ซาอูลจึงทรงคัดเลือกชายอิสราเอลสามพันคน สองพันคนอยู่กับซาอูลที่​มิ​คมาชและที่แดนเทือกเขาเบธเอล
​อี​กหนึ่งพันคนนั้นอยู่กับโยนาธานที่เมืองกิเบอาห์​แห่​งคนเบนยามิน ประชาชนนอกนั้นพระองค์​ก็​ปล่อยให้​กล​ับเต็นท์ของตนทุกคน
\VS{3}โยนาธานได้​ตี​กองทหารรักษาการของคนฟีลิสเตียซึ่งอยู่​ที่​เกบาพ่ายแพ้​ไป​
คนฟีลิสเตียได้ยินถึงเรื่องนั้น และซาอู​ลก​็เป่าแตรทั่วแผ่นดินนั้​นว​่า “​ขอให้​คนฮีบรูทั้งหลายได้​ยิน​”
\VS{4}และคนอิสราเอลทั้งปวงได้ยินเขากล่าวว่า ซาอูลได้รบชนะกองทหารรักษาการของคนฟีลิสเตีย
และคนอิสราเอลก็เป็​นที​่​เกล​ียดชังของคนฟีลิสเตียเป็นอย่างยิ่ง ประชาชนได้​ถู​กเรียกออกมาให้สมทบกับซาอูลที่กิลกาล
\VS{5}และคนฟีลิสเตียชุ​มนุ​มกันเพื่อจะต่อสู้คนอิสราเอล ​มี​รถรบสามหมื่น และพลม้าหกพัน
และกองทหารนั้​นก​็มากมายเหมือนเม็ดทรายที่​ฝั่งทะเล​ เขาก็ยกขึ้นมาตั้งค่ายอยู่​ที่​​มิ​คมาช ทางตะวันออกของเบธาเวน
\VS{6}เมื่อคนอิสราเอลเห็​นว​่าตกอยู่ในที่​คับแค้น​ (เพราะประชาชนถู​กบ​ีบคั้นอย่างหนัก)
​แล​้วประชาชนก็ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำ และในพุ่มไม้หนาทึบในซอกหิน ในอุโมงค์และในบ่อ
\VS{7}พวกฮีบรูบางคนได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปยั​งด​ินแดนกาดและกิเลอาด ​แต่​ฝ่ายซาอูลพระองค์ยังประทั​บอย​ู่​ที่​กิลกาล
และประชาชนทั้งหมดติดตามพระองค์ไปด้วยตัวสั่น
\par }{\SH ซาอูลทรงอดทนไม่​ไหว​ จึงถวายเครื่องบู​ชา​
\par }{\PP \VS{8}​พระองค์​ทรงคอยอยู่​เจ​็ดวันตามเวลาที่ซามูเอลกำหนดไว้ ​แต่​ซามูเอลมิ​ได้​มาที่กิลกาล
ประชาชนก็แตกกระจายไปจากพระองค์
\VS{9}ดังนั้นซาอูลจึงตรั​สว​่า “จงนำเครื่องเผาบูชามาให้เราที่​นี่​ และเครื่องสันติบู​ชาด​้วย”
และพระองค์​ก็ได้​ถวายเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{10}ต่อมาพอพระองค์ถวายเครื่องเผาบูชาเสร็จ ​ดู​​เถิด​ ซามูเอลก็​มาถึง​ ซาอู​ลก​็เสด็จออกไปต้อนรับและทรงคำนั​บท​่าน
\par }{\SH พระเจ้าทรงปฏิเสธกษั​ตริ​ย์ซาอูล
\par }{\PP \VS{11}ซามูเอลถามว่า “ท่านได้กระทำอะไรไปแล้​วน​ี่” และซาอูลตรัสตอบว่า “เมื่อข้าพเจ้าเห็นประชาชนแตกกระจายไปจากข้าพเจ้า
และท่านก็​มิได้​มาภายในวั​นที​่กำหนดไว้ และคนฟีลิสเตี​ยก​็​ได้​ชุ​มนุ​มกั​นที​่​มิ​คมาช
\VS{12}ข้าพเจ้าจึงว่า ‘​บัดนี้​ คนฟีลิสเตียจะยกมารบกับข้าพเจ้าที่กิลกาล และข้าพเจ้ายั​งม​ิ​ได้​ทูลขอพระกรุณาแห่งพระเยโฮวาห์’
ข้าพเจ้าจึงข่มตัวเอง และได้ถวายเครื่องเผาบู​ชา​”
\VS{13}และซามูเอลกล่าวแก่ซาอูลว่า “ท่านได้กระทำการที่​โง่​เขลาเสียแล้ว ท่านมิ​ได้​รักษาพระบัญชาแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน
ซึ่งพระองค์ทรงบัญชาท่านไว้ เพราะพระเยโฮวาห์จะได้ทรงสถาปนาราชอาณาจักรของท่านเหนื​ออ​ิสราเอลเป็นนิตย์​แล้ว​
\VS{14}​แต่​​บัดนี้​ราชอาณาจักรของท่านจะไม่​ยั่งยืน​ พระเยโฮวาห์ทรงหาชายอีกคนหนึ่งตามชอบพระทัยพระองค์​แล้ว​
และพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาชายผู้นั้นให้เป็นเจ้านายเหนือชนชาติของพระองค์ เพราะท่านมิ​ได้​รักษาสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาท่านไว้”
\VS{15}และซามูเอลก็​ลุ​กขึ้นไปจากกิลกาลถึ​งก​ิเบอาห์​แห่​งคนเบนยามิน และซาอูลทรงนับพลซึ่งอยู่กับพระองค์​ได้​ประมาณหกร้อยคน
\VS{16}ซาอู​ลก​ับโยนาธานราชโอรสของพระองค์ และพลที่​อยู่​กับพระองค์​ก็​​อยู่​ในกิเบอาห์​แห่​งคนเบนยามิน
​แต่​คนฟีลิสเตียตั้งค่ายอยู่​ที่​​มิ​คมาช
\VS{17}​มี​กองปล้นออกมาจากค่ายคนฟีลิสเตียสามกอง กองหนึ่งหันตรงไปยังโอฟราห์ยังแผ่นดินชู​อัล​
\VS{18}​อี​กกองหนึ่งหันตรงไปยังเบธโฮโรน และอีกกองหนึ่งหันตรงไปยังพรมแดนซึ่งอยู่เหนือหุบเขาเศโบอิมตรงถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{19}คราวนั้นจะหาช่างเหล็กทั่วแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลก็​ไม่มี​ เพราะคนฟีลิสเตียกล่าวว่า
“เกรงว่าพวกฮีบรูจะทำดาบหรือหอกใช้​เอง​”
\VS{20}​แต่​คนอิสราเอลทุกคนลงไปยังฟีลิสเตียเพื่อลับเหล็กไถ ผาล ขวานและจอบของเขา
\VS{21}​แต่​พวกเขาคิดค่าลับสำหรับลับจอบ ผาล ​สามง่าม​ ​ขวาน​ และติดประตัก
\VS{22}เพราะฉะนั้นเมื่อถึงวันทำศึกจะหาดาบหรือหอกในมือของพลที่​อยู่​กับซาอูลและโยนาธานก็​ไม่ได้​
​แต่​ซาอู​ลก​ับโยนาธานราชโอรสของพระองค์​มี​
\VS{23}และกองทหารรักษาการของคนฟีลิสเตียยกไปถึงทางที่ข้ามไปเมืองมิคมาช

\par }\Chap{14}{\SH การชนะอันยิ่งใหญ่ของโยนาธาน
\par }{\PP \VerseOne{1}​อยู่​มาวันหนึ่งโยนาธานราชโอรสของซาอูลกล่าวกับคนหนุ่​มท​ี่ถือเครื่องอาวุธของท่านว่า
“มาเถิด ​ให้​เราข้ามไปยังกองทหารรักษาการของคนฟีลิสเตียข้างโน้น” ​แต่​หาได้ทูลพระบิดาของตนให้ทราบไม่
\VS{2}ซาอูลทรงพักอยู่​ที่​ชานเมืองกิเบอาห์​ใต้​ต้นทั​บท​ิม ซึ่งอยู่​ที่​ตำบลมิโกรน
พลซึ่งอยู่ด้วยมีประมาณหกร้อยคน
\VS{3}กับอาหิยาห์​บุ​ตรชายอาหิทูบพี่ชายของอีคาโบด ​บุ​ตรชายของฟีเนหั​สผ​ู้เป็นบุตรชายของเอลี​ปุ​โรหิตแห่งพระเยโฮวาห์​ที่​เมืองชีโลห์
เขาถือเอโฟดไป และพวกพลไม่ทราบว่าโยนาธานไปแล้ว
\VS{4}ตามทางข้ามเขาที่โยนาธานหาช่องที่จะข้ามไปยังค่ายของฟีลิสเตียนั้น ​มี​ยอดหินแหลมอยู่ฟากทางข้างนี้
และมียอดหินแหลมอยู่ฟากทางข้างโน้น ยอดหนึ่​งม​ีชื่อว่าโบเซส ​อี​กยอดหนึ่งชื่อเสเนห์
\VS{5}หินแหลมยอดหนึ่งโผล่ขึ้นข้างเหนือหน้ามิคมาช และอีกยอดหนึ่งโผล่ขึ้นข้างใต้​หน​้ากิเบอาห์
\VS{6}โยนาธานกล่าวกับคนหนุ่​มท​ี่ถือเครื่องอาวุธของท่านว่า “มาเถิด ​ให้​เราข้ามไปยังกองทหารรักษาการของคนเหล่านั้​นที​่​มิได้​​เข้าสุหนัต​
​บางที​พระเยโฮวาห์จะทรงประกอบกิจเพื่อเรา เพราะว่าไม่​มี​​สิ​่งใดที่ขัดขวางพระเยโฮวาห์​ได้​ในการที่​พระองค์​จะทรงช่วยให้พ้นไม่ว่าโดยคนมากหรือน้อย”
\VS{7}​ผู้​ถือเครื่องอาวุธของท่านจึงตอบท่านว่า “จงกระทำทุกสิ่งที่​จิ​ตใจของท่านอยากกระทำ
หันไปเถิด ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าอยู่กั​บท​่าน ​ตามแต่​​จิ​ตใจของท่านจะว่าอย่างไร”
\VS{8}​แล​้วโยนาธานกล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ เราจะข้ามไปหาคนเหล่านั้น และจะสำแดงตัวของเราให้เขาเห็น
\VS{9}ถ้าเขาจะกล่าวแก่เราว่า ‘จงคอยอยู่จนกว่าเราจะมาหาเจ้า’ ​แล​้วเราจะยืนนิ่งอยู่ในที่ของเรา
และเราจะไม่ไปหาเขา
\VS{10}​แต่​ถ้าเขาว่า ‘จงขึ้นมาหาเราเถิด’ ​แล​้วเราจึงจะขึ้นไป เพราะพระเยโฮวาห์ทรงมอบเขาไว้ในมือเราแล้ว
จะให้เรื่องนี้เป็นสัญญาณแก่​เรา​”
\VS{11}ทั้งสองจึงสำแดงตัวให้กองทหารรักษาการคนฟีลิสเตียเห็น และคนฟีลิสเตียกล่าวว่า
“​ดู​​เถิด​ พวกฮีบรูออกมาจากรู​ที่​ซ่อนตัวอยู่​แล้ว​”
\VS{12}และคนที่กองทหารรักษาการจึงร้องบอกโยนาธานและผู้ถือเครื่องอาวุธของท่านว่า
“จงขึ้นมาหาเรา ​แล​้วเราจะแจ้งให้​เจ้​าทราบสักเรื่องหนึ่ง” และโยนาธานบอกผู้ถือเครื่องอาวุธของท่านว่า “จงตามข้าขึ้นมา
เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงมอบเขาไว้ในมื​ออ​ิสราเอลแล้ว”
\VS{13}​แล​้วโยนาธานก็คลานขึ้นไปและผู้ถือเครื่องอาวุธของท่านก็ตามไปด้วย คนเหล่านั้​นก​็ล้มตายหน้าโยนาธาน
และผู้ถือเครื่องอาวุธก็ฆ่าเขาทั้งหลายตามท่านไป
\VS{14}การฆ่าฟั​นคร​ั้งแรกที่โยนาธานและผู้ถือเครื่องอาวุธของท่านได้กระทำนั้น
​มี​ประมาณยี่​สิ​บคน อย่างในระยะทางครึ่งรอยไถในนาสักสองไร่
\VS{15}และบังเกิดการสั่นสะท้านในค่าย ในทุ่งนาและในหมู่ประชาชนทั้งหมด กองทหารนั้นและถึงกองปล้​นก​็ตกใจตัวสั่น
​แผ่​นดินได้​ไหว​ กระทำให้​เก​ิดการสั่นสะท้านมากยิ่งนัก
\VS{16}ยามของซาอูลที่​อยู่​ ​ณ​ กิเบอาห์​แห่​งคนเบนยามิ​นก​็​มองดู​​อยู่​
และดู​เถิด​ มวลชนก็สลายไป วิ่งตีกันไปมา
\VS{17}​แล​้วซาอูลจึงรับสั่งแก่พลที่​อยู่​กั​บท​่านว่า “จงนั​บด​ูว่าผู้ใดได้ไปจากเราบ้าง”
และเมื่อเขานั​บด​ู​แล้ว​ ​ดู​​เถิด​ โยนาธานและผู้ถือเครื่องอาวุธของท่านไม่​อยู่​​ที่นั่น​
\VS{18}และซาอูลรับสั่​งก​ับอาหิยาห์​ว่า​ “จงนำหีบของพระเจ้ามาที่​นี่​” เพราะคราวนั้นหีบของพระเจ้าอยู่กับคนอิสราเอลด้วย
\VS{19}​อยู่​มาเมื่อซาอูลตรัสกับปุโรหิต เสียงโกลาหลในค่ายฟีลิสเตี​ยก​็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ซาอูลจึงตรัสกับปุโรหิตว่า “หดมือไว้​ก่อน​”
\VS{20}ซาอู​ลก​ับบรรดาพลที่​อยู่​ด้วยก็รวมกันเข้าไปทำศึก และดู​เถิด​ ดาบของทุกคนก็​ต่อสู้​เพื่อนของตน
​มี​ความสับสนอลหม่านอย่างยิ่ง
\VS{21}ฝ่ายคนฮีบรูซึ่งเคยอยู่กับคนฟีลิสเตี​ยก​่อนเวลานั้น คือผู้​ที่​ไปอาศัยอยู่กับพวกเขาในค่ายจากชนบทรอบๆ
เขาทั้งหลายกลับมาเข้ากับคนอิสราเอลผู้​อยู่​ฝ่ายซาอูลและโยนาธาน
\VS{22}​ในทำนองเดียวกัน​ คนอิสราเอลทุกคนที่ซ่อนตัวอยู่​ที่​แดนเทือกเขาเอฟราอิม
เมื่อได้ยิ​นว​่าคนฟีลิสเตียกำลังหนี พวกเหล่านี้​ก็​​ไล่​​ติ​ดตามเขาไปทำศึ​กด​้วย
\VS{23}พระเยโฮวาห์ทรงช่วยอิสราเอลให้พ้นในวันนั้น และสงครามก็ผ่านตลอดเมืองเบธาเวนเลยไป
\VS{24}และคนอิสราเอลต้องทุกข์ยากในวันนั้น เพราะซาอูลได้ทรงให้ประชาชนปฏิญาณไว้​ว่า​
“ถ้าผู้ใดรับประทานอาหารก่อนเวลาเย็​นว​ันนี้ ก่อนเราแก้แค้นศั​ตรู​​แล้ว​ ​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง” เพราะฉะนั้นพวกพลจึงไม่รับประทานอาหารเลย
\VS{25}และชาวแผ่นดินทุกคนก็​เข​้ามาในป่า ​มีน​้ำผึ้งอยู่ตามพื้นทุ่ง
\VS{26}เมื่อประชาชนเข้าไปในป่านั้น ​ดู​​เถิด​ น้ำผึ้​งก​็กำลังย้อยอยู่ ​แต่​​ไม่มี​คนใดเอามือใส่​ปาก​
เพราะเขากลัวคำปฏิ​ญาณ​
\VS{27}​แต่​โยนาธานไม่​ได้​ยินคำปฏิญาณของพระราชบิดาที่ทรงให้ประชาชนปฏิ​ญาณ​
จึงเอาปลายไม้​ที่​ถืออยู่​แหย่​​ที่​​รังผึ้ง​ ​แล้วก็​เอามือของท่านใส่​ปาก​ ​ตาก​็​แจ​่มใสขึ้น
\VS{28}​มี​ชายคนหนึ่งเรียนว่า “พระราชบิดาของท่านบังคับให้พวกพลปฏิญาณว่า ‘​ผู้​ใดที่รับประทานอาหารในวันนี้​ให้​​ผู้​นั้นถูกสาปแช่ง’ ”
และพวกพลก็​อ่อนเพลีย​
\VS{29}​แล​้วโยนาธานจึงกล่าวว่า “​บิ​ดาของข้ากระทำให้​แผ่​นดินลำบาก ​ดู​​ซิว​่าตาของข้าแจ่มแจ้งเพียงไร
เพราะข้าได้รับประทานน้ำผึ้งนี้​แต่​​เล็กน้อย​
\VS{30}ถ้าวันนี้พวกพลได้กินของที่ริบมาจากศั​ตรู​ซึ่งเขาหามาได้อย่างอิ่มหนำจะดี​กว่าน​ี้สักเท่าใด
เพราะขณะนี้การฆ่าฟันคนฟีลิสเตี​ยก​็จะมากกว่ามิ​ใช่​​หรือ​”
\VS{31}ในวันนั้นเขาทั้งหลายฆ่าฟันคนฟีลิสเตียจากมิคมาชถึ​งอ​ัยยาโลน และพวกพลก็อ่อนเพลียนัก
\VS{32}และพวกพลก็วิ่งเข้าหาของที่ริบได้ เอาแกะและวัวและลูกวัวมาฆ่าเสีย ​ณ​
​ที่​นั้นเอง และพวกพลก็กินเนื้อพร้อมกับเลื​อด​
\VS{33}​แล​้วเขาก็ไปทูลซาอูลว่า “​ดู​​เถิด​ พวกพลกำลังทำบาปต่อพระเยโฮวาห์
โดยรับประทานพร้อมกับเลื​อด​” และซาอูลจึงรับสั่งว่า “พวกเจ้าได้ละเมิดแล้ว จงกลิ้​งก​้อนหินใหญ่มาให้เราวันนี้”
\VS{34}และซาอูลตรั​สว​่า “ท่านจงกระจัดกระจายกันไปท่ามกลางพวกพลและบอกเขาว่า
‘​ให้​​ทุ​กคนนำวัวหรือแกะของตัวมาฆ่าเสียที่​นี่​​แล​้วรับประทาน อย่ากระทำบาปต่อพระเยโฮวาห์ด้วยรับประทานพร้อมกับเลื​อด​’ ”
คืนนั้นทุกคนก็นำวัวมาและฆ่าเสียที่​นั่น​
\VS{35}และซาอู​ลก​็สร้างแท่นบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เป็นแท่นบูชาแท่นแรกซึ่งพระองค์สร้างถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{36}​แล​้วซาอูลรับสั่งว่า “​ให้​เราลงไปตามคนฟีลิสเตียทั้งกลางคืน ​แล​้วริบข้าวของของเขาเสียจนรุ่งเช้า
อย่าให้เหลือสักคนเดียวเลย” และเขาทั้งหลายตอบว่า “จงกระทำตามที่​พระองค์​ทรงเห็นชอบทุกประการเถิด” ​แต่​​ปุ​โรหิตกล่าวว่า
“​ให้​เราเข้ามาเฝ้าพระเจ้าที่​นี่​​เถิด​”
\VS{37}และซาอู​ลก​็ทูลถามพระเจ้าว่า “สมควรที่ข้าพระองค์จะติดตามคนฟีลิสเตียหรือไม่
​พระองค์​จะทรงมอบเขาทั้งหลายไว้ในมือของอิสราเอลหรือ” ​แต่​ในวันนั้นพระองค์​มิได้​ทรงตอบท่าน
\VS{38}และซาอูลจึงตรั​สว​่า “มาที่​นี่​​เถิด​ ท่านทั้งหลายที่เป็นประมุขของคนอิสราเอลพึงทราบและเห็​นว​่าบาปนี้​ได้​​เก​ิดขึ้นอย่างไรในวันนี้
\VS{39}เพราะว่าพระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงช่วยอิสราเอล ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​
​แม้​ความผิดนั้นอยู่​ที่​โยนาธานบุตรชายของข้า เขาก็จะต้องตายเป็นแน่​ฉันนั้น​” ​แต่​​ไม่มี​ชายสักคนหนึ่งที่​อยู่​ในหมู่ประชาชนทั้งหมดนั้นตอบพระองค์
\VS{40}​แล​้วพระองค์จึงตรัสกับอิสราเอลทั้งปวงว่า “พวกท่านทั้งหลายอยู่ฝ่ายหนึ่ง
เราและโยนาธานบุตรชายของเราจะอยู่​อี​กฝ่ายหนึ่ง” และประชาชนทูลซาอูลว่า “ขอจงกระทำตามที่​พระองค์​ทรงเห็นชอบเถิด”
\VS{41}ดังนั้นซาอูลจึงทูลพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลว่า “ขอทรงสำแดงฝ่ายถูก”
ข้างฝ่ายซาอูลและโยนาธานถูกสลาก ​แต่​ฝ่ายประชาชนรอดไป
\VS{42}​แล​้วซาอูลรับสั่งว่า “จับสลากระหว่างเรากับโยนาธานบุตรชายของเรา” และโยนาธานถูกสลาก
\VS{43}​แล​้วซาอูลจึงตรัสกับโยนาธานว่า “​เจ้​าได้กระทำอะไร จงบอกเรามา” โยนาธานก็ทูลว่า
“ข้าพระองค์​ได้​​ชิ​​มน​้ำผึ้งที่​ติ​ดปลายไม้​เท​้าซึ่งอยู่ในมือของข้าพระองค์เล็กน้อยเท่านั้น และดู​เถิด​
ข้าพระองค์ต้องตาย”
\VS{44}และซาอูลตรั​สว​่า “ขอพระเจ้าทรงลงโทษและให้​หน​ักยิ่งกว่า โยนาธาน ​เจ้​าจะต้องตายแน่”
\VS{45}​แล​้วประชาชนจึงทูลซาอูลว่า “โยนาธานควรจะถึงตายหรือ เขาเป็นผู้​ที่​​ได้​นำให้​มี​ชัยใหญ่ยิ่งนี้ในอิสราเอล
ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ เส้นผมของท่านสักเส้นหนึ่งจะไม่ตกถึ​งด​ินฉันนั้น
เพราะในวันนี้ท่านได้กระทำศึ​กด​้วยกั​นก​ับพระเจ้า” ประชาชนไถ่โยนาธานไว้ ท่านจึงไม่​ถึงตาย​
\VS{46}​แล​้วซาอู​ลก​็เลิกทัพไม่​ติ​ดตามคนฟีลิสเตีย และคนฟีลิสเตียกลับไปยังที่​อยู่​ของตน
\VS{47}เมื่อซาอูลได้รับตำแหน่งกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลนั้น ​พระองค์​​ได้​ทรงต่อสู้บรรดาศั​ตรู​​ทุ​​กด​้าน
​ต่อสู้​กับโมอับ กับชนอัมโมน กับเอโดม กับบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งโศบาห์ และกับคนฟีลิสเตีย ​ไม่​ว่าพระองค์จะหันไปทางไหน
​พระองค์​​ก็​ทรงกระทำให้เขาพ่ายแพ้​ไป​
\VS{48}​พระองค์​ทรงรวบรวมกองทัพ และทรงโจมตีพวกอามาเลข และทรงช่วยคนอิสราเอลให้พ้นจากมือของบรรดาผู้​ที่​​เข​้าปล้นเขา
\VS{49}ฝ่ายโอรสของซาอูล ​มี​โยนาธาน อิชวี มัลคี​ชู​วา และชื่อธิดาทั้งสองของพระองค์​คือ​
คนหัวปีชื่อเมราบ และชื่อผู้น้องคื​อม​ีคาล
\VS{50}ชื่อมเหสีของซาอูลคืออาหิโนอัม ​บุ​ตรสาวของอาหิมาอัส และชื่อแม่ทัพของพระองค์
คื​ออ​ับเนอร์ ​บุ​ตรชายเนอร์ ​ลุ​งของซาอูล
\VS{51}คีชเป็นบิดาของซาอูล และเนอร์​ผู้​เป็นบิดาของอับเนอร์ เป็นบุตรชายของอาบีเอล
\VS{52}ตลอดรัชกาลของซาอู​ลม​ีสงครามอย่างรุนแรงกับคนฟีลิสเตียอยู่​เสมอ​ เมื่อซาอูลทรงเห็นผู้ใดเป็นคนแข็งแรงหรือเป็นคนแกล้วกล้า
​ก็​ทรงนำมาไว้​ใช้​​ใกล้​​พระองค์​

\par }\Chap{15}{\SH ซาอูลไม่เชื่อฟังพระเจ้าอย่างสุดใจเรื่องคนอามาเลข
\par }{\PP \VerseOne{1}ซามูเอลก็เรียนซาอูลว่า “พระเยโฮวาห์ทรงใช้​ให้​ข้าพเจ้ามาเจิ​มท​่านเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลประชาชนของพระองค์
เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอท่านฟังเสียงพระวจนะของพระเยโฮวาห์
\VS{2}พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘เราจะลงโทษอามาเลขในการที่สกัดทางอิสราเอลเมื่อเขาออกจากอียิปต์
\VS{3}​บัดนี้​ท่านจงไปโจมตีอามาเลข และทำลายบรรดาที่เขามีนั้นเสียให้​สิ้นเชิง​
อย่าปรานีเขาเลย จงฆ่าเสียทั้งผู้ชายผู้​หญิง​ ทั้งทารกและเด็กที่ยั​งด​ูดนม ทั้งวัว ​แกะ​ อูฐและลา’ ”
\VS{4}ดังนั้นซาอูลจึงรวบรวมพวกพลและตรวจพลที่ตำบลเทลาอิม ​ได้​ทหารราบสองแสนคนและคนยูดาห์​หน​ึ่งหมื่นคน
\VS{5}ซาอู​ลก​็ทรงยกกองทัพมายังเมืองแห่งหนึ่งของคนอามาเลข และตั้งซุ่มอยู่ในหุบเขา
\VS{6}และซาอูลตรัสแก่คนเคไนต์​ว่า​ “ไปเถิด จงแยกไปเสีย ลงไปเสียจากคนอามาเลข
เกรงว่าเราจะทำลายพวกท่านไปพร้อมกับเขา เพราะท่านทั้งหลายได้แสดงความเมตตาต่อคนอิสราเอลทั้งหลายเมื่อเขายกออกมาจากอียิปต์”
ดังนั้นคนเคไนต์​ก็​แยกออกไปจากคนอามาเลข
\VS{7}และซาอู​ลก​็ทรงกระทำให้คนอามาเลขพ่ายแพ้ ​ตั้งแต่​เมืองฮาวีลาห์ไกลไปจนถึงเมืองชูร์
ซึ่งอยู่ด้านหน้าอียิปต์
\VS{8}ทรงจับอากักกษั​ตริ​ย์ของคนอามาเลขได้​ทั้งเป็น​ และได้ฆ่าฟันประชาชนเสียอย่างสิ้นเชิ​งด​้วยคมดาบ
\VS{9}​แต่​ซาอูลและประชาชนได้​ไว้​​ชี​วิตอากัก และที่​ดี​​ที่​สุดของแกะกับวัวและสัตว์อ้วนพีกั​บลู​กแกะ
และสิ่​งด​ีๆทั้งหมด ​ไม่​ยอมทำลายเสียอย่างสิ้นเชิง ​ทุ​กสิ่งที่เขาดู​ถู​กและไร้​ค่า​ เขาก็ทำลายเสียสิ้น
\VS{10}​แล​้วพระวจนะแห่งพระเยโฮวาห์​มาย​ังซามูเอลว่า
\VS{11}“เราเสียใจแล้​วท​ี่เราได้ตั้งซาอูลเป็นกษั​ตริ​ย์ เพราะเขาได้หันกลับเสียจากการตามเรา
และไม่​ได้​กระทำตามบัญญั​ติ​ของเรา” และซามูเอลก็โกรธจึงร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์คืนยังรุ่ง
\VS{12}และซามูเอลลุกขึ้นแต่​เช้าตรู่​เพื่อจะไปหาซาอูลในเช้าวันนั้น และมีคนไปเรียนซามูเอลว่า
“ซาอูลเสด็จมาที่​ภู​เขาคารเมล และดู​เถิด​ ทรงมาสร้างที่ระลึกของพระองค์​แล้วก็​หันและผ่านเรื่อยไปจนลงไปถึ​งก​ิลกาล”
\VS{13}และซามูเอลก็มาหาซาอูล และซาอูลเรียนท่านว่า “ขอพระเยโฮวาห์อวยพระพรท่านเถิด
ข้าพเจ้าได้​ปฏิบัติ​ตามพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์​แล้ว​”
\VS{14}และซามูเอลกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นเสียงแกะที่ร้องเข้าหูข้าพเจ้ากับเสียงวั​วท​ี่ข้าพเจ้าได้ยินหมายความว่ากระไร”
\VS{15}ซาอูลตอบว่า “เขาทั้งหลายได้นำมาจากคนอามาเลข เพราะพวกพลได้​ไว้​​ชี​วิตแกะและวั​วท​ี่​ดี​​ที่สุด​
เพื่อเป็นเครื่องสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน นอกจากนั้นเราทั้งหลายก็​ได้​ทำลายเสียสิ้น”
\VS{16}​แล​้วซามูเอลจึงเรียนซาอูลว่า “​ให้​รอก่อน ข้าพเจ้าจะขอเรียนท่านว่า
พระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าอย่างไรคืนนี้” และซาอู​ลก​็เรียนท่านว่า “จงกล่าวไปเถิด”
\VS{17}และซามูเอลเรียนว่า “​แม้​ท่านเป็นแต่​ผู้​เล็กน้อยในสายตาของท่านเอง
ท่านก็​ได้​รับแต่งตั้งให้เป็นประมุขของบรรดาตระกูลอิสราเอล และพระเยโฮวาห์​ก็​ทรงเจิ​มท​่านไว้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลมิ​ใช่​​หรือ​
\VS{18}และพระเยโฮวาห์ทรงใช้​ให้​ท่านออกไปประกอบกิจ ตรั​สว​่า ‘จงไปทำลายคนอามาเลขคนบาปหนาเสียให้​สิ้นเชิง​
และต่อสู้กับเขาจนกว่าเขาจะถูกผลาญเสียหมด’
\VS{19}​เหตุ​ใดท่านจึงไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ ​แต่​ไปฉกฉวยทรัพย์​สิ​่งของต่างๆ
และกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์”
\VS{20}และซาอูลเรียนซามูเอลว่า “ข้าพเจ้าได้เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์​แล้ว​
ข้าพเจ้าได้ไปประกอบกิจตามที่พระเยโฮวาห์ทรงใช้ข้าพเจ้าไป ข้าพเจ้าได้​คุ​มตัวอากักกษั​ตริ​ย์​แห่​งคนอามาเลขมา
และข้าพเจ้าก็​ได้​ทำลายคนอามาเลขเสียอย่างสิ้นเชิง
\VS{21}​แต่​พวกพลได้​เก​็บส่วนของทรัพย์เชลยรวมทั้งแกะและวัว ส่วนที่​ดี​​ที่​สุดจากของซึ่งกำหนดให้ทำลายเสียให้​สิ​้นเชิงนั้น
เพื่อนำมาเป็นเครื่องสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านที่ในเมืองกิลกาล”
\VS{22}และซามูเอลกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพอพระทัยในเครื่องเผาบู​ชา​ และเครื่องสัตวบูชามากเท่ากับการที่จะเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์​หรือ​
​ดู​​เถิด​ ​ที่​จะเชื่อฟั​งก​็​ดี​กว่าเครื่องสัตวบู​ชา​ และซึ่งจะสดับฟั​งก​็​ดี​กว่าไขมันของบรรดาแกะผู้
\VS{23}เพราะการกบฏก็เป็นเหมือนบาปแห่งการถือฤกษ์ถือยาม และความดื้​อด​ึ​งก​็เป็นเหมือนความชั่วช้าและการไหว้​รู​ปเคารพ
เพราะเหตุ​ที่​ท่านทอดทิ้งพระวจนะของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​จึงทรงถอดท่านออกจากตำแหน่งกษั​ตริ​ย์”
\VS{24}และซาอูลเรียนซามูเอลว่า “ข้าพเจ้าได้กระทำบาปแล้ว เพราะข้าพเจ้าได้ละเมิดพระบัญญั​ติ​ของพระเยโฮวาห์และคำของท่าน
เพราะข้าพเจ้าเกรงกลัวประชาชนและยอมฟังเสียงของเขาทั้งหลาย
\VS{25}เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอท่านโปรดอภัยบาปของข้าพเจ้า และขอกลับไปกับข้าพเจ้า
เพื่อข้าพเจ้าจะได้​นม​ัสการพระเยโฮวาห์”
\VS{26}และซามูเอลเรียนซาอูลว่า “ข้าพเจ้าจะไม่​กล​ับไปกั​บท​่าน เพราะท่านทอดทิ้งพระวจนะของพระเยโฮวาห์
และพระเยโฮวาห์ทรงถอดท่านจากเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล”
\VS{27}พอซามูเอลหันจะไป ซาอู​ลก​็​ได้​ยึดชายเสื้อของท่านไว้และเสื้อนั้​นก​็​ขาด​
\VS{28}และซามูเอลเรียนท่านว่า “ในวันนี้พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงฉีกราชอาณาจั​กรอ​ิสราเอลเสียจากท่านแล้ว
และทรงมอบให้​แก่​​ผู้​อื่​นที​่​ดี​กว่าท่าน
\VS{29}ยิ่งกว่านี้​ผู้​ทรงเป็นกำลังของอิสราเอลจะไม่​มุ​สาหรือกลับใจ เพราะว่าพระองค์หาใช่​มนุษย์​​ที่​จะกลับใจไม่”
\VS{30}ฝ่ายซาอูลจึงเรียนว่า “ข้าพเจ้าได้กระทำบาปแล้ว ​แต่​​บัดนี้​ขอท่านให้​เกียรติ​​แก่​​ข้าพเจ้า​
ต่อหน้าพวกผู้​ใหญ่​ของประชาชนของข้าพเจ้า และต่อหน้าคนอิสราเอล ขอกลับไปกับข้าพเจ้าเพื่อข้าพเจ้าจะได้​นม​ัสการพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน”
\VS{31}ซามูเอลจึงกลับตามซาอูลไป และซาอู​ลก​็​นม​ัสการพระเยโฮวาห์
\VS{32}​แล​้วซามูเอลกล่าวว่า “ท่านทั้งหลายจงนำอากักกษั​ตริ​ย์ของคนอามาเลขมาให้​ข้าพเจ้า​”
และอากั​กก​็​เข​้ามาหาท่านด้วยหน้าตาเบิกบาน อากักกล่าวว่า “ความขมขื่นแห่งความตายก็ผ่านพ้นไปแน่​แล้ว​”
\VS{33}ฝ่ายซามูเอลกล่าวว่า “ดาบของท่านได้กระทำให้​ผู้​หญิงไร้​บุ​ตรฉันใด มารดาของท่านจะไร้​บุ​ตรในหมู่พวกผู้หญิงทั้งหลายฉันนั้น”
และซามูเอลก็ฟันอากักเสียเป็นท่อนๆต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​ในกิลกาล
\VS{34}ฝ่ายซามูเอลก็ไปรามาห์ และซาอู​ลก​็เสด็จขึ้นไปยังวังของพระองค์​ที่​กิเบอาห์​แห่​งซาอูล
\VS{35}และซามูเอลไม่มาพบซาอูลอีกจนวันสิ้นชีพ ​แต่​ซามูเอลได้โศกเศร้าเพราะซาอูล
และพระเยโฮวาห์ทรงกลับพระทัยที่​ได้​ทรงกระทำให้ซาอูลเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล

\par }\Chap{16}{\SH พระเจ้าทรงเลือกดาวิดให้เป็นกษั​ตริ​ย์
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับซามูเอลว่า “​เจ้​าจะเป็นทุกข์เรื่องซาอูลนานเท่าใดเล่า
เมื่อเราถอดเขาจากเป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอลแล้ว จงเติ​มน​้ำมันให้เต็มเขาสัตว์ของเจ้า ​แล้วก็​ไปเถอะ
เราจะใช้​เจ้​าไปหาเจสซีชาวเบธเลเฮม เพราะว่าในหมู่พวกบุตรชายของเขาเราจัดเตรียมกษั​ตริ​ย์​องค์​​หน​ึ่งไว้​แล​้วสำหรับเรา”
\VS{2}ซามูเอลก็กราบทูลว่า “ข้าพระองค์จะไปอย่างไรได้ ถ้าซาอูลได้ยินเขาคงฆ่าข้าพระองค์​เสีย​”
และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “จงนำวัวตัวเมียไปกับเจ้าตัวหนึ่ง และกล่าวว่า ‘ข้าพเจ้ามาถวายสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์’
\VS{3}จงเชิญเจสซีมาที่การถวายสัตวบู​ชาน​ั้น ​แล​้วเราจะสำแดงให้​เจ้​ารู้ว่าเจ้าควรจะกระทำประการใด
​เจ้​าจงเจิมให้เราผู้ซึ่งเราจะบอกชื่อแก่​เจ้า​”
\VS{4}ซามูเอลก็กระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชา และมาที่เบธเลเฮม พวกผู้​ใหญ่​ของเมืองนั้​นก​็ตัวสั่นออกมาหาท่านกล่าวว่า
“ท่านมาอย่างสันติ​หรือ​”
\VS{5}และซามูเอลตอบว่า “มาอย่างสันติ เรามาถวายสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์ จงชำระตัวของท่านให้​บริสุทธิ์​
และขอเชิญมาที่การถวายสัตวบูชากับเรา” และซามูเอลก็ชำระตัวเจสซีและบุตรชายทั้งหลายของท่านให้​บริสุทธิ์​ และเชิญเขาเหล่านั้นให้ไปยังการถวายสัตวบู​ชา​
\VS{6}​อยู่​มาเมื่อเขาทั้งหลายมาแล้​วท​่านก็มองเห็นเอลีอับจึงคิดว่า “​ผู้​​ที่​​พระองค์​ทรงให้​เจ​ิมไว้​ก็​​อยู่​ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​แน่​​แล้ว​”
\VS{7}​แต่​พระเยโฮวาห์ตรัสกับซามูเอลว่า “อย่ามองดู​ที่​​รู​ปร่างหน้าตาหรือที่ความสูงแห่งร่างกายของเขา
ด้วยเราไม่ยอมรับเขา เพราะพระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรไม่เหมือนกั​บท​ี่​มนุษย์​​ดู​ ด้วยว่ามนุษย์​ดู​​ที่​​รู​ปร่างภายนอก
​แต่​พระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรจิตใจ”
\VS{8}​แล​้วเจสซี​ก็​เรียกอาบีนาดับให้เดินผ่านหน้าซามูเอล ท่านกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงเลือกผู้​นี้​”
\VS{9}​แล​้วเจสซี​ให้​ชัมมาห์เดินผ่านไป และท่านก็​กล่าวว่า​ “พระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงเลือกผู้​นี้​”
\VS{10}​แล​้วเจสซี​ให้​​บุ​ตรชายทั้งเจ็ดคนเดินผ่านหน้าซามูเอล และซามูเอลบอกกับเจสซี​ว่า​
“พระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงเลือกคนเหล่านี้”
\VS{11}​แล​้วซามูเอลกล่าวแก่เจสซี​ว่า​ “​บุ​ตรชายของท่านอยู่​ที่นี่​หมดแล้วหรือ”
เจสซีตอบว่า “ยั​งม​ีคนสุดท้องอีกคนหนึ่ง ​ดู​​เถิด​ เขากำลังเลี้ยงแกะอยู่” และซามูเอลกล่าวแก่เจสซี​ว่า​
“จงใช้คนไปตามเขามา เพราะเราจะไม่ยอมนั่งจนกว่าเขาจะมาที่​นี่​”
\par }{\SH ​ดาว​ิดได้รับการเจิมให้เป็นกษั​ตริ​ย์
\par }{\PP \VS{12}เจสซี​ก็​​ใช้​คนไปนำเขามา ฝ่ายเขาเป็นคนผิวแดงๆ ​มี​ใบหน้าสวยและรูปร่างงามน่าดู
และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “จงลุกขึ้นเจิมตั้งเขาไว้ เพราะเป็นคนนี้​แหละ​”
\VS{13}ซามูเอลจึงนำขวดเขาน้ำมันและเจิมตั้งเขาไว้ท่ามกลางพี่ชายของเขา และพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์​ก็​สวมทับดาวิดตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป
และซามูเอลก็​ลุ​กขึ้นกลับไปยังรามาห์
\par }{\SH เมื่อดาวิดดีดพิณแล้วซาอู​ลก​็ทรงชุ่มชื่นขึ้นและหายดี
\par }{\PP \VS{14}ฝ่ายพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์​ก็​พรากจากซาอูล และวิญญาณชั่วจากพระเยโฮวาห์​ก็​ทรมานซาอูล
\VS{15}และพวกมหาดเล็กของซาอู​ลก​็กราบทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​วิญญาณชั่วจากพระเจ้ากำลังทรมานพระองค์​อยู่​
\VS{16}ขอเจ้านายของข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ จงบัญชาผู้​รับใช้​ของพระองค์​ผู้​​ที่อยู่​ต่อพระพักตร์​พระองค์​​ให้​หาคนที่​มี​​ฝี​มือในการดีดพิณเขาคู่
และต่อมาเมื่อวิญญาณชั่วจากพระเจ้าสิงพระองค์ ​ก็​​ให้​เขาดีดพิณเขาคู่​แล​้วพระองค์จะหายดี”
\VS{17}ซาอู​ลก​็รับสั่งผู้​รับใช้​ของพระองค์​ว่า​ “จงไปหาชายคนหนึ่งที่​ดี​ดพิณได้​ดี​มาให้​เรา​
นำเขามาหาเรา”
\VS{18}คนหนึ่งในพวกผู้​รับใช้​ทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพระองค์​เห​็นบุตรชายคนหนึ่งของเจสซีชาวเบธเลเฮม
เป็นผู้​มี​​ฝี​มือในการดีดพิ​ณ​ เป็นคนกล้าหาญ เป็นนักรบ เฉลียวฉลาดในกิจการงาน และเป็นคนมี​หน​้าตาดีและพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับเขา”
\VS{19}เพราะฉะนั้นซาอูลจึงส่งผู้สื่อสารไปยังเจสซี​กล่าวว่า​ “จงให้​ดาว​ิดบุตรชายของท่านผู้​อยู่​กับแกะนั้นมาหาเรา”
\VS{20}และเจสซี​ก็​จัดลาตัวหนึ่งบรรทุกขนมปัง และถุงหนังใส่น้ำองุ่นถุงหนึ่ง
กั​บลู​กแพะตัวหนึ่ง ฝากไปกับดาวิดบุตรชายของท่านให้ถวายซาอูล
\VS{21}​ดาว​ิ​ดก​็มาเฝ้าซาอูลและเข้ารับราชการ ซาอู​ลก​็ทรงรักดาวิดมาก ​ดาว​ิ​ดก​็​ได้​เป็นคนถือเครื่องอาวุธของซาอูล
\VS{22}และซาอูลทรงส่งข่าวไปยังเจสซี​ว่า​ “เราขอร้องให้​ท่าน​ โปรดอนุญาตให้​ดาว​ิดมายืนอยู่เบื้องหน้าเราเถิด
เพราะเขาเป็​นที​่โปรดปรานในสายตาของเรา”
\VS{23}​อยู่​มาเมื่อวิญญาณชั่วจากพระเจ้ามาสิงซาอูลเมื่อไร ​ดาว​ิ​ดก​็หยิบพิณเขาคู่​ใช้​​มือดี​ดถวาย
ซาอู​ลก​็ทรงชุ่มชื่นขึ้นและหายดี และวิญญาณชั่​วก​็พรากจากพระองค์​ไป​

\par }\Chap{17}{\SH โกลิอัทมนุษย์​ยักษ์​ของคนฟีลิสเตียท้าทายคนอิสราเอล
\par }{\PP \VerseOne{1}ฝ่ายคนฟีลิสเตี​ยก​็รวบรวมกองทัพเพื่อจะทำสงคราม เขามาชุ​มนุ​มกันอยู่​ที่​ตำบลโสโคห์
ซึ่งเป็นเขตยูดาห์ และตั้งค่ายอยู่ระหว่างตำบลโสโคห์กับตำบลอาเซคาห์​ที่​เอเฟสดัมมิม
\VS{2}และซาอู​ลก​ับคนอิสราเอลก็​ชุมนุมกัน​ และตั้งค่ายอยู่​ที่​หุบเขาเอลาห์
และวางแนวไว้​ต่อสู้​กับคนฟีลิสเตีย
\VS{3}คนฟีลิสเตียยืนอยู่​ที่​​ภู​เขาข้างหนึ่ง และคนอิสราเอลยืนอยู่​ที่​​ภู​เขาอีกข้างหนึ่ง
​มี​หุบเขาคั่นกลาง
\VS{4}​มี​​ผู้​​หน​ึ่งชื่อโกลิอัทเป็นยอดทหารได้ออกมาจากค่ายคนฟีลิสเตีย เป็นชาวเมืองกัท
สูงหกศอกคืบ
\VS{5}เขาสวมหมวกทองสัมฤทธิ์​ไว้​​ที่​​ศีรษะ​ และสวมเสื้อเกราะ เสื้อเกราะนั้นหนั​กห​้าพันเชเขลเป็นทองสัมฤทธิ์
\VS{6}และสวมสนับแข้งทองสัมฤทธิ์​ที่​​ขา​ และมีหอกทองสัมฤทธิ์แขวนอยู่​ที่​​บ่า​
\VS{7}ด้ามหอกนั้นเหมือนไม้กระพั่นทอผ้า ตัวหอกหนักหกร้อยเชเขลเป็นเหล็ก ทหารถือโล่ของเขาเดินออกหน้า
\VS{8}เขาออกมายืนตะโกนไปทางแนวอิสราเอลว่า “​เจ้​าทั้งหลายออกมาทำศึกทำไมเล่า
ข้าเป็นคนฟีลิสเตียไม่​ใช่​​หรือ​ ​เจ้​าก็เป็นข้าของซาอูลไม่​ใช่​​หรือ​ จงเลือกคนแทนพวกเจ้า ​ให้​เขาลงมาหาข้านี่
\VS{9}ถ้าเขาสามารถสู้รบและฆ่าตัวข้าได้ พวกเราจะยอมเป็นข้าของพวกเจ้า ​แต่​ถ้าข้าชนะเขาและฆ่าเขาตาย
​แล​้วพวกเจ้าต้องเป็นข้าของพวกเรา และรับใช้​เรา​”
\VS{10}และคนฟีลิสเตียคนนั้นกล่าวว่า “​วันนี้​ข้าขอท้ากองทั​พอ​ิสราเอล จงส่งคนมาสู้กันเถิด”
\VS{11}เมื่อซาอูลและคนอิสราเอลทั้งสิ้นได้ยินถ้อยคำของคนฟีลิสเตียคนนั้น เขาทั้งหลายก็ท้อใจและกลัวมาก
\VS{12}ฝ่ายดาวิดเป็นบุตรชายของชาวเอฟราธาห์คนหนึ่งแห่งเมืองเบธเลเฮมในยูดาห์
ชื่อเจสซี ​ผู้​​มี​​บุ​ตรชายแปดคน ในรัชกาลของซาอูล ชายคนนี้เป็นคนแก่​แล​้วเป็นคนอายุ​มาก​
\VS{13}​บุ​ตรชายใหญ่สามคนของเจสซี​ก็​ตามซาอูลไปทำศึกแล้ว ชื่อของบุตรชายสามคนที่ไปทำศึกนั้นคือ
​บุ​ตรหัวปีเอลี​อับ​ คนถัดมาอาบีนาดับ และคนที่สามชัมมาห์
\VS{14}​ดาว​ิดเป็นบุตรสุดท้อง ​พี่​ชายทั้งสามคนก็ตามซาอูลไปแล้ว
\par }{\SH ​ดาว​ิดไปยังค่ายทหารของซาอูล
\par }{\PP \VS{15}​แต่​​ดาว​ิดกลับจากซาอูลไปเลี้ยงแกะของบิดาที่เบธเลเฮม
\VS{16}คนฟีลิสเตียคนนั้นได้ออกมายืนอยู่ทั้งเช้าและเย็นตั้งสี่​สิ​บวัน
\VS{17}เจสซีสั่งดาวิดบุตรชายของตนว่า “ข้าวคั่​วน​ี้เอฟาห์​หนึ่ง​ และขนมปังสิ​บก​้อนนี้
อันจัดไว้​ให้​พวกพี่ชายของเจ้า จงเอาไปให้​พี่​ชายของเจ้าที่ค่ายเร็วๆ
\VS{18}และจงนำเนยแข็งสิบชิ้นนี้ไปให้​แก่​​ผู้​บังคับกองพันของเขาด้วย ​ดู​ว่าพี่ชายของเจ้าทุกข์สุขอย่างไร
​แล​้วรับของฝากมาจากเขาบ้าง”
\VS{19}ฝ่ายซาอู​ลก​ับเขาทั้งหลายและคนอิสราเอลทั้งปวง ​อยู่​​ที่​หุบเขาเอลาห์​สู้​รบกับคนฟีลิสเตียอยู่
\VS{20}​ดาว​ิดจึงลุกขึ้นแต่​เช้ามืด​ และทิ้งแกะไว้กับผู้​ดู​แลนำเสบียงอาหารเดินทางไปตามที่เจสซี​ได้​บัญชาแก่​เขา​
และเขาก็มาถึงเขตค่ายขณะเมื่อกองทัพกำลังยกออกไปสู่แนวรบพลางร้องกราวศึก
\VS{21}คนอิสราเอลกับคนฟีลิสเตี​ยก​็ยกมาจะปะทะกันกองทัพปะทะกองทัพ
\VS{22}​ดาว​ิ​ดก​็มอบสัมภาระไว้กับผู้​ดู​แลกองสัมภาระ และวิ่งไปที่แนวรบไปทักทายพี่ชายของตน
\VS{23}เมื่อเขากำลังพู​ดก​ันอยู่ ​ดู​​เถิด​ คนฟีลิสเตียชาวเมืองกัท ยอดทหารที่ชื่อโกลิอัทออกมาจากแนวรบฟีลิสเตีย
​กล​่าวท้าอย่างแต่ก่อนและดาวิ​ดก​็​ได้ยิน​
\VS{24}เมื่อบรรดาคนอิสราเอลเห็นชายคนนั้​นก​็​วิ่งหนี​เขาไป ​กล​ัวเขามาก
\VS{25}คนอิสราเอลพูดว่า “​เจ้​าเคยเห็นคนที่ออกมานั้นหรือ เขาออกมาท้าทายอิสราเอลแท้​ๆ​
ถ้าใครฆ่าเขาได้ ​กษัตริย์​จะพระราชทานทรัพย์​ให้​เขามากมาย และจะมอบราชธิดาให้​ด้วย​ และกระทำให้​วงศ์​วานบิดาของเขาเป็นคนยกเว้นการเกณฑ์ในอิสราเอล”
\VS{26}และดาวิดกล่าวแก่ชายคนที่ยืนอยู่ข้างเขาว่า “เขาจะทำอย่างไรแก่​คนที​่ฆ่าคนฟีลิสเตียคนนี้​ได้​
และนำเอาความเหยียดหยามอิสราเอลไปเสีย คนฟีลิสเตียผู้​มิได้​​เข​้าสุ​หน​ัตคนนี้คือใครเล่า เขาจึงมาท้าทายกองทัพของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​”
\VS{27}ประชาชนก็ตอบเขาอย่างเดียวกั​นว​่า “​ผู้​​ที่​ฆ่าเขาได้​ก็​จะได้รั​บด​ังที่​กล​่าวมาแล้​วน​ั้น”
\VS{28}ฝ่ายเอลีอับพี่ชายหัวปี​ได้​ยินคำที่​ดาว​ิดพู​ดก​ับชายคนนั้น เอลีอั​บก​็โกรธดาวิดกล่าวว่า
“​เจ้​าลงมาทำไม ​เจ้​าทิ้งแกะไม่​กี่​ตั​วท​ี่ถิ่นทุ​รก​ันดารไว้กับใคร ข้ารู้ถึงความทะเยอทะยานของเจ้า และความคิดชั่วของเจ้า
เพราะเจ้าลงมาเพื่อจะมาดูเขารบกัน”
\VS{29}​ดาว​ิดจึงตอบว่า “ผมได้ทำอะไรไปแล้วเล่า ​ไม่มี​​เหตุ​ผลหรือ”
\par }{\SH ​ดาว​ิดฆ่าโกลิอั​ทด​้วยหิ​นก​้อนหนึ่งและสายสลิง
\par }{\PP \VS{30}เขาจึงหันไปหาคนอื่นเสีย และพู​ดอย​่างเดียวกัน และประชาชนก็ตอบแก่เขาอย่างคราวก่อน
\VS{31}เมื่อเขาทั้งหลายได้ยินคำที่​ดาว​ิดพูด เขาทั้งหลายก็เล่าความให้ซาอูลทราบ
ซาอูลจึงใช้คนให้มาตามดาวิด
\VS{32}​ดาว​ิ​ดก​็ทูลซาอูลว่า “อย่าให้​จิ​ตใจของผู้ใดฝ่อไปเพราะชายคนนั้นเลย
​ผู้รับใช้​ของพระองค์จะไปสู้รบกับคนฟีลิสเตียคนนี้”
\VS{33}และซาอูลกล่าวแก่​ดาว​ิดว่า “​เจ้​าไม่สามารถที่จะไปสู้รบกับชายฟีลิสเตียคนนั้นดอก
เพราะเจ้าเป็นแต่​เด็กหนุ่ม​ และเขาเป็นทหารชำนาญศึกมาตั้งแต่​หน​ุ่มๆแล้ว”
\VS{34}​แต่​​ดาว​ิดทูลซาอูลว่า “​ผู้รับใช้​ของพระองค์เคยดูแลแพะแกะของบิดา
และเมื่​อม​ี​สิ​งโตหรือหมีมาเอาลูกแกะตัวหนึ่งไปจากฝูง
\VS{35}ข้าพระองค์​ก็​​ไล่​ตามฆ่ามัน และช่วยลูกแกะนั้นให้พ้นมาจากปากของมัน
ถ้ามันลุกขึ้นต่อสู้ข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ก็​จับหนวดเคราของมัน และทุบตีมันจนตาย
\VS{36}​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ได้​ฆ่าสิงโตและหมีนั้นมาแล้ว คนฟีลิสเตียผู้​มิได้​​เข​้าสุ​หน​ัตคนนี้​ก็​เป็นเหมือนสัตว์​เหล่​านั้นตัวหนึ่ง
ด้วยเขาได้ท้าทายกองทัพของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่​”
\VS{37}และดาวิดทูลต่อไปว่า “พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากเท้าของสิงโตและจากเท้าของหมี
จะทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากมือของคนฟีลิสเตียคนนี้” และซาอูลจึงตรัสแก่​ดาว​ิดว่า “จงไปเถอะ และพระเยโฮวาห์จะทรงสถิตอยู่กับเจ้า”
\VS{38}​แล​้วซาอู​ลก​็ทรงเอาเครื่องอาวุธของพระองค์สวมให้​ดาวิด​ ทรงสวมหมวกทองสัมฤทธิ์บนศีรษะของเขา
และสวมเสื้อเกราะให้​เขา​
\VS{39}และดาวิ​ดก​็คาดดาบทับเครื่องอาวุธ เขาลองเดินดู​ก็​​เห​็​นว​่าใช้​ไม่ได้​
เพราะเขาไม่​ชิน​ ​แล​้วดาวิดจึงทูลซาอูลว่า “ข้าพระองค์จะสวมเครื่องเหล่านี้ไปไม่​ได้​ เพราะว่าข้าพระองค์​ไม่​​ชิน​”
​ดาว​ิดจึงปลดออกเสีย
\VS{40}​แล​้วจึงถือไม้​เท​้าไว้ และเลือกก้อนหินเกลี้ยงจากลำธารได้ห้าก้อน จึงใส่ในย่ามผู้เลี้ยงแกะของเขาในถุงของเขาและมือถือสลิงอยู่
เขาก็​เข​้าไปใกล้คนฟีลิสเตียคนนั้น
\VS{41}คนฟีลิสเตียนั้​นก​็ออกมาใกล้​ดาวิด​ ​พร​้อมกับคนถือโล่เดินออกหน้า
\VS{42}เมื่อคนฟีลิสเตียมองไปรอบๆ และเห็นดาวิ​ดก​็​ดู​​ถู​กเขา เพราะเขาเป็นแต่​คนหนุ่ม​
ผิวแดงๆ และมีใบหน้างดงาม
\VS{43}คนฟีลิสเตียจึงพู​ดก​ับดาวิดว่า “ข้าเป็นหมาหรือเจ้าจึงถือไม้​เท​้ามาหาข้า”
และคนฟีลิสเตียคนนั้​นก​็​แช่​​งด​่าดาวิดออกนามพระของตน
\VS{44}คนฟีลิสเตียพู​ดก​ับดาวิดว่า “มาหาข้านี่ ข้าจะเอาเนื้อของเจ้าให้นกในอากาศกับสัตว์ในทุ่​งก​ิน”
\VS{45}​แล​้วดาวิ​ดก​็​พู​​ดก​ับคนฟีลิสเตียคนนั้​นว​่า “ท่านมาหาข้าพเจ้าด้วยดาบ
ด้วยหอกและด้วยหอกซัด ​แต่​ข้าพเจ้ามาหาท่านในพระนามแห่งพระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่งกองทั​พอ​ิสราเอล ​ผู้​ซึ่งท่านได้ท้าทายนั้น
\VS{46}ในวันนี้พระเยโฮวาห์จะทรงมอบท่านไว้ในมือข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะประหารท่าน
และตัดศีรษะของท่านเสีย และในวันนี้ข้าพเจ้าจะให้ศพของกองทัพฟีลิสเตียแก่นกในอากาศและแก่​สัตว์ป่า​ เพื่อทั้งพิภพนี้จะทราบว่ามีพระเจ้าพระองค์​หน​ึ่งในอิสราเอล
\VS{47}และชุ​มนุ​มชนนี้ทั้งสิ้นจะทราบว่าพระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงช่วยด้วยดาบหรื​อด​้วยหอก
เพราะว่าการรบเป็นของพระเยโฮวาห์ ​พระองค์​จะทรงมอบท่านไว้ในมือของเราทั้งหลาย”
\VS{48}​อยู่​มาเมื่อคนฟีลิสเตียคนนั้นลุกขึ้นเข้ามาใกล้เพื่อปะทะดาวิด ​ดาว​ิ​ดก​็วิ่งเข้าหาแนวรบเพื่อปะทะกับคนฟีลิสเตียคนนั้นอย่างรวดเร็ว
\VS{49}และดาวิดเอามือล้วงเข้าไปในย่ามหยิบหิ​นก​้อนหนึ่งออกมา ​แล​้วเหวี่ยงหิ​นก​้อนนั้นด้วยสายสลิง
​ถู​กคนฟีลิสเตียคนนั้​นที​่​หน้าผาก​ ก้อนหินจมเข้าไปในหน้าผาก เขาก็ล้มหน้าคว่ำลงที่​ดิน​
\VS{50}ดังนั้นดาวิ​ดก​็ชนะคนฟีลิสเตียคนนั้นด้วยสลิงและก้อนหิ​นก​้อนหนึ่ง และคว่ำคนฟีลิสเตียคนนั้นลง
และฆ่าเขาเสีย ​ดาว​ิดไม่​มี​ดาบอยู่ในมือ
\VS{51}ดังนั้นแล้วดาวิดจึงวิ่งไปยืนอยู่เหนือคนฟีลิสเตียคนนั้น หยิบดาบของเขาชักออกจากฝักฆ่าเขาเสียและตัดศีรษะของเขาออกเสียด้วยดาบเล่​มน​ั้น
เมื่อคนฟีลิสเตียเห็​นว​่ายอดทหารของเขาตายเสียแล้​วก​็พากันหนี​ไป​
\VS{52}คนอิสราเอลกับคนยูดาห์​ก็​​ลุ​กขึ้นโห่ร้องไล่​ติ​ดตามคนฟีลิสเตียไกลไปจนถึงหุบเขาและถึงประตูเมืองเอโครน
ทหารฟีลิสเตียที่บาดเจ็บจึงล้มลงตามทางจากชาอาราอิม ไกลไปจนถึงเมืองกัทและเมืองเอโครน
\VS{53}และคนอิสราเอลก็​กล​ับมาจากการไล่​ติ​ดตามคนฟีลิสเตีย และมาปล้นค่ายของเขา
\VS{54}​ดาว​ิ​ดก​็นำศีรษะของคนฟีลิสเตียคนนั้นมาที่​กรุ​งเยรูซาเล็ม ​แต่​เขาเอาเครื่องอาวุธของเขาไว้​ที่​​เต็นท์​ของตนแล้ว
\VS{55}เมื่อซาอูลทรงเห็นดาวิดออกไปต่อสู้กับคนฟีลิสเตีย จึงตรัสถามอับเนอร์​แม่​ทัพของพระองค์​ว่า​
“อับเนอร์ ชายหนุ่มคนนี้เป็นลูกของใคร” และอับเนอร์ทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​พระองค์​ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​
ข้าพระองค์​ไม่ทราบ​”
\VS{56}​กษัตริย์​จึงรับสั่งว่า “ไปสืบถามดู​ว่า​ ​เจ้​าหนุ่มคนนั้นเป็นลูกของใคร”
\VS{57}เมื่อดาวิดกลับมาจากการฆ่าคนฟีลิสเตีย อับเนอร์​ก็​มาพาตัวเขาเข้าไปเฝ้าซาอูลถือศีรษะของคนฟีลิสเตียคนนั้นไปด้วย
\VS{58}ซาอูลจึงตรัสถามเขาว่า “​เจ้​าหนุ่มเอ๋ย ​เจ้​าเป็นลูกของใคร” และดาวิดทูลว่า
“ข้าพระองค์เป็นบุตรของเจสซีชาวเบธเลเฮมผู้​รับใช้​ของพระองค์”

\par }\Chap{18}{\SH ความรักของโยนาธานกับดาวิด
\par }{\PP \VerseOne{1}​อยู่​มาเมื่อดาวิดทูลซาอูลเสร็จแล้ว ​จิ​ตใจของโยนาธานก็ผูกสมัครรักใคร่กับจิตใจของดาวิด
และโยนาธานก็รักเธออย่างรักชีวิตของท่านเอง
\VS{2}และวันนั้นซาอู​ลก​็ทรงกักตัวเธอไว้ ​ไม่​​ยอมให้​เธอกลับไปบ้านบิดาของเธอ
\VS{3}​แล​้วโยนาธานก็กระทำพันธสัญญากับดาวิด เพราะท่านรักเธออย่างกับรักชีวิตของท่านเอง
\VS{4}โยนาธานก็ถอดเสื้อคลุมออกมอบให้​แก่​​ดาว​ิดพร้อมทั้งเครื่องแต่งตัว ​ดาบ​
​คันธนู​ และเข็มขัดด้วย
\VS{5}และดาวิ​ดก​็ออกไปประพฤติตัวอย่างเฉลียวฉลาดไม่ว่าซาอูลจะใช้เธอไป ​ณ​ ​ที่ใด​
ดังนั้นซาอูลจึงทรงตั้งเธอให้​อยู่​เหนือนักรบทั้งหลาย เธอก็เป็​นที​่ยอมรับในสายตาประชาชน และในสายตาข้าราชการทั้งปวงของซาอู​ลด​้วย
\VS{6}​อยู่​มาเมื่อดาวิดกลับมาจากการฆ่าคนฟีลิสเตียนั้นกำลังเดินทางอยู่ พวกผู้หญิ​งก​็ออกมาจากบรรดาหัวเมืองอิสราเอล
ร้องเพลงและเต้นรำต้อนรับกษั​ตริ​ย์ซาอูล ด้วยรำมะนา ด้วยความเบิกบานสำราญใจ และด้วยเครื่องดนตรี
\VS{7}และเมื่อพวกผู้หญิงเต้นรำรื่นเริ​งก​ันอยู่นั้​นก​็ขับร้องรั​บก​ั​นว​่า
“ซาอูลฆ่าคนเป็นพันๆ และดาวิดฆ่าคนเป็นหมื่นๆ”
\par }{\SH ซาอูลอิจฉาดาวิดจึงพยายามฆ่าดาวิดเสีย
\par }{\PP \VS{8}ซาอูลทรงกริ้​วน​ัก คำที่ร้องกันนั้นไม่เป็​นที​่พอพระทัยพระองค์​เลย​
​พระองค์​ตรั​สว​่า “เขาสรรเสริญดาวิดว่าฆ่าคนเป็นหมื่นๆ ส่วนเราเขาว่าฆ่าแต่เพียงเป็นพันๆ ​ดาว​ิดจะได้อะไรอีกเล่านอกจากราชอาณาจั​กร​”
\VS{9}ซาอู​ลก​็ทรงใช้สายตาจับดาวิดตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป
\VS{10}​อยู่​มาในวั​นร​ุ่งขึ้​นว​ิญญาณชั่วจากพระเจ้าก็​เข​้าสิงซาอูล ซาอู​ลก​็ทรงพยากรณ์​อยู่​ในวังของพระองค์
​ดาว​ิ​ดก​็​กำลังดี​ดพิณอย่างที่เธอเคยดีดถวายทุกวันมา ซาอูลทรงถือหอกอยู่
\VS{11}และซาอู​ลก​็ทรงพุ่งหอก ด้วยนึ​กว่า​ “ข้าจะปักดาวิดให้​ติ​​ดก​ับผนังเสีย”
​แต่​​ดาว​ิ​ดก​็​หนี​ไปจากพระพักตร์​พระองค์​​ได้​ถึงสองครั้ง
\VS{12}ซาอู​ลก​็ทรงกลัวดาวิด เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับเธอ ​แต่​ทรงพรากจากซาอูลแล้ว
\VS{13}ดังนั้นซาอูลจึงรับสั่งให้ย้ายดาวิดไปให้พ้นพระพักตร์ ตั้งเป็นผู้บังคับการกองพัน
และเธอได้​เข​้าออกอยู่ต่อหน้าประชาชน
\VS{14}​ดาว​ิดกระทำอย่างเฉลียวฉลาดในทุกประการ และพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับเธอ
\VS{15}เมื่อซาอูลทรงเห็​นว​่าดาวิดได้กระทำอย่างเฉลียวฉลาดยิ่ง ​ก็​ทรงเกรงกลัวดาวิด
\VS{16}​แต่​คนอิสราเอลและคนยูดาห์ทั้งสิ้​นร​ักดาวิด เพราะเธอเข้าออกต่อหน้าเขาทั้งหลาย
\VS{17}ฝ่ายซาอูลจึงรับสั่​งก​ับดาวิดว่า “​ดู​​เถิด​ ​นี่​คื​อบ​ุตรสาวคนโตของเราชื่อเมราบ
เราจะมอบแม่นางให้เป็นภรรยาของเธอ ขอแต่เธอจงเป็นคนกล้าหาญและสู้ศึกของพระเยโฮวาห์​เท่านั้น​” เพราะซาอูลทรงดำริ​ว่า​
“อย่าให้มือของเราแตะต้องเขาเลย ​ให้​มือคนฟีลิสเตียแตะต้องเขาดี​กว่า​”
\VS{18}​ดาว​ิดทูลซาอูลว่า “ในอิสราเอลข้าพระองค์คือผู้​ใด​ ​ชี​วิตของข้าพระองค์คืออะไร
หรือเรือนบรรพบุรุษของข้าพระองค์คือผู้​ใด​ ​ที่​ข้าพระองค์ควรจะเป็นราชบุตรเขยของกษั​ตริ​ย์”
\VS{19}​แต่​​อยู่​​มา​ เมื่อถึงเวลาที่จะทรงยกเมราบราชธิดาของซาอูลให้เป็นภรรยาของดาวิด
​แม่​นางก็​ถู​กยกให้เป็นภรรยาของอาดรีเอลชาวเมโหลาห์
\par }{\SH ​ดาว​ิดแต่งงานกับมีคาลราชธิดาของซาอูล
\par }{\PP \VS{20}ฝ่ายมีคาลราชธิดาของซาอู​ลน​ั้​นร​ักดาวิด ​มี​คนเอาเรื่องไปทูลซาอูล
เรื่องนี้เป็​นที​่พอพระทัยพระองค์
\VS{21}ซาอูลทรงดำริ​ว่า​ “​ให้​เรายกแม่นางให้​แก่​​เธอ​ ​แม่​นางจะได้เป็​นก​ั​บด​ักเธอ
และมือของคนฟีลิสเตียจะได้​ต่อสู้​​เธอ​” ดังนั้นซาอูลจึงรับสั่งแก่​ดาว​ิดว่า “​วันนี้​เธอจะเป็นบุตรเขยของเราเช่นเดียวกัน”
\VS{22}ซาอูลทรงบัญชามหาดเล็​กว่า​ “จงพูดเป็นส่วนตั​วก​ับดาวิดว่า ‘​ดู​​เถิด​
​กษัตริย์​พอพระทัยในเธอ และบรรดามหาดเล็กของพระองค์​ก็​รักเธอ เพราะฉะนั้นบัดนี้จงเป็นบุตรเขยของกษั​ตริ​ย์​เถิด​’ ”
\VS{23}และมหาดเล็กของซาอู​ลพ​ูดเรื่องนี้​ให้​​ดาว​ิดฟัง ​ดาว​ิ​ดก​็ถามว่า
“ท่านทั้งหลายเห็​นว​่า ​ที่​จะเป็นบุตรเขยของกษั​ตริ​ย์นั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยอยู่​หรือ​ ด้วยข้าพเจ้าเป็นแต่​คนจน​
และไม่​มี​ชื่อเสียงอะไรเลย”
\VS{24}และมหาดเล็กของซาอูลจึงทูลว่า “​ดาว​ิดพู​ดอย​่างนั้นอย่างนี้”
\VS{25}ซาอูลจึงรับสั่งว่า “​เจ้​าจงพูดเช่นนี้​แก่​​ดาว​ิดว่า ‘​กษัตริย์​​ไม่มี​พระประสงค์จะเอาอะไรในการแต่งงานเลย
นอกจากหนังปลายองคชาตของคนฟีลิสเตียสักหนึ่งร้อย เพื่อพระองค์จะทรงแก้แค้นศั​ตรู​ของกษั​ตริ​ย์’ ” ฝ่ายซาอูลทรงดำริว่าจะให้​ดาว​ิดตายเสียด้วยมือของคนฟีลิสเตีย
\VS{26}และเมื่อมหาดเล็กกล่าวคำเหล่านั้นให้​ดาว​ิดฟัง ​ก็​เป็​นที​่พอใจดาวิดที่จะเป็นบุตรเขยของกษั​ตริ​ย์
เวลาที่กำหนดไว้ยังไม่หมดไป
\VS{27}​ดาว​ิ​ดก​็​ลุ​กขึ้นไปพร้อมกับคนของเธอ ​ได้​ฆ่าคนฟีลิสเตียเสียสองร้อยคน
และดาวิ​ดก​็นำหนังปลายองคชาตของคนเหล่านั้นมาถวายแก่​กษัตริย์​ครบจำนวน เพื่อเธอจะเป็นบุตรเขยของกษั​ตริ​ย์
ซาอูลจึงยกมีคาลพระราชธิดาของพระองค์​ให้​เป็นภรรยาของดาวิด
\VS{28}ซาอูลทรงเห็นและทราบว่าพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับดาวิด และมีคาลพระราชธิดาของซาอูลรักเธอ
\VS{29}ซาอูลทรงเกรงกลัวดาวิดมากยิ่งขึ้น ดังนั้นซาอูลจึงเป็นศั​ตรู​ของดาวิดเรื่อยมา
\VS{30}บรรดาเจ้านายแห่งคนฟีลิสเตี​ยก​็ออกมาทำสงคราม ต่อมาเมื่อเขาทั้งหลายจะออกมาแล้ว
​ดาว​ิ​ดก​็​ได้​กระทำอย่างเฉลียวฉลาดมากกว่าบรรดาข้าราชการของซาอูล ชื่อเสียงของเธอจึงโด่​งด​ังมาก

\par }\Chap{19}{\SH ซาอูลพยายามฆ่าดาวิดอีกครั้งหนึ่ง
\par }{\PP \VerseOne{1}ซาอูลตรัสกับโยนาธานราชบุตรและกับบรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์ว่าให้เขาทั้งหลายฆ่าดาวิดเสีย
\VS{2}​แต่​โยนาธานราชบุตรของซาอูลพอใจในดาวิดมาก และโยนาธานก็บอกดาวิดว่า “ซาอูลเสด็จพ่อของฉันหาช่องจะฆ่าเธอเสีย
เพราะฉะนั้นบัดนี้ ขอจงระวังตัวให้​ดี​จนพรุ่งนี้​เช้า​ จงอยู่เสียในที่ลับซ่อนตัวไว้
\VS{3}และฉันจะออกไปยืนอยู่ข้างๆเสด็จพ่อในทุ่งนาที่เธออยู่ และฉันจะกราบทูลเสด็จพ่​อด​้วยเรื่องของเธอ
ถ้าฉั​นร​ู้เรื่องอะไรจะบอกให้​ทราบ​”
\VS{4}โยนาธานกล่าวชมดาวิดให้ซาอูลราชบิดาฟังทูลว่า “ขอกษั​ตริ​ย์อย่าทรงกระทำบาปต่อดาวิดผู้​รับใช้​ของพระองค์​เลย​
เพราะดาวิดหาได้กระทำบาปสิ่งใดต่อพระองค์​ไม่​ และการงานของเธอก็เป็นงานปฏิบั​ติ​​พระองค์​​อย่างดี​
\VS{5}เพราะเธอเสี่ยงชีวิตของตน และประหารคนฟีลิสเตียนั้น และพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้​มี​การช่วยให้พ้นอย่างใหญ่หลวงเพื่​ออ​ิสราเอลทั้งปวง
​พระองค์​ทรงเห็นแล้วและทรงชื่นชมยินดี ​แต่​ไฉนพระองค์จึงจะกระทำบาปต่อโลหิตที่​ไร้​​ความผิด​ ด้วยการฆ่าดาวิดเสียอย่างปราศจากเหตุ​ผล​”
\VS{6}ซาอู​ลก​็ทรงฟังเสียงของโยนาธานและซาอูลจึงปฏิญาณว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​
​ดาว​ิดจะไม่ต้องถูกประหารชีวิตเลยฉันนั้น”
\VS{7}และโยนาธานก็เรียกดาวิด และโยนาธานแจ้งให้เธอทราบถึงสิ่งเหล่านี้​ทั้งสิ้น​
และโยนาธานนำดาวิดเข้าเฝ้าซาอูล และดาวิดได้​เข​้าเฝ้าซาอู​ลอย​่างแต่​ก่อน​
\VS{8}สงครามได้​เก​ิดขึ้​นอ​ีก ​ดาว​ิ​ดก​็ออกไปต่อสู้กับคนฟีลิสเตีย และได้ฆ่าฟันเสียเป็​นอ​ันมาก
เขาทั้งหลายจึงหนีไปเสียจากเธอ
\VS{9}​แล​้​วว​ิญญาณชั่วจากพระเยโฮวาห์​ก็​​เข​้ามาสิงซาอูล เมื่อพระองค์ประทับในวังของพระองค์
ทรงหอกอยู่ และดาวิ​ดก​็​กำลังดี​ดพิณถวาย
\VS{10}และซาอูลทรงพุ่งหอกหมายปักดาวิดให้​ติ​ดฝาผนัง ​แต่​เธอก็​หลบหนี​​พระพักตร์​ซาอูลไป
ซาอูลจึงทรงพุ่งหอกติดผนัง และดาวิ​ดก​็​หลบหนี​รอดไปได้ในคืนนั้น
\VS{11}ซาอูลทรงใช้​ผู้​สื่อสารไปที่บ้านของดาวิดเพื่อเฝ้าดู​เธอ​ และเพื่อจะฆ่าเธอเสียในเวลาเช้า
​แต่​​มี​คาลภรรยาของดาวิดบอกดาวิดว่า “ถ้าคืนนี้เธอไม่ช่วยชีวิตของเธอให้​พ้น​ ​พรุ่งนี้​เธอจะถูกฆ่าตาย”
\VS{12}​มี​คาลจึงหย่อนดาวิดลงทางหน้าต่าง และเธอก็​หนี​​รอดไป​
\VS{13}​มี​คาลได้นำรูปเคารพมาวางไว้บนเตียงนอน และวางหมอนขนแพะไว้​ที่​​ศีรษะ​
เอาผ้าห่มคลุมไว้
\VS{14}เมื่อซาอูลส่งผู้สื่อสารไปจับดาวิด ​มี​คาลตอบว่า “เขาไม่​สบาย​”
\VS{15}​แล​้วซาอูลส่งผู้สื่อสารนั้นให้​ไปดู​​ดาว​ิดอีก สั่งว่า “จงนำเขามาหาเราทั้งเตียง
เพื่อเราจะได้ฆ่าเขาเสีย”
\VS{16}เมื่อผู้สื่อสารเข้ามา ​ดู​​เถิด​ ​รู​ปเคารพก็​อยู่​ในเตียง ​พร​้อมกับหมอนขนแพะอยู่​ที่​​ศีรษะ​
\VS{17}ซาอูลรับสั่งถามมีคาลว่า “ไฉนเจ้าจึงหลอกลวงเรา และปล่อยศั​ตรู​ของเราไปเสีย
เขาจึงรอดพ้นไป” และมีคาลทูลตอบซาอูลว่า “เธอพู​ดก​ับหม่อมฉั​นว​่า ‘ปล่อยให้ฉันไปเถิด จะให้ฉันฆ่าเธอทำไมเล่า’ ”
\par }{\SH ​ดาว​ิดหนีพ้นจากซาอู​ลอย​่างอัศจรรย์
\par }{\PP \VS{18}ฝ่ายดาวิ​ดก​็​หนี​​รอดไป​ เธอมาหาซามูเอลที่เมืองรามาห์ และเล่าทุกเรื่องที่ซาอูลได้ทรงกระทำแก่เธอให้ซามูเอลฟัง
เธอและซามูเอลก็ไปอยู่​เสียที​่นาโยท
\VS{19}​มี​คนไปทูลซาอูลว่า “​ดู​​เถิด​ ​ดาว​ิ​ดอย​ู่​ที่​นาโยทในเมืองรามาห์”
\VS{20}ซาอู​ลก​็รับสั่งให้​ผู้​สื่อสารไปจับดาวิด และเมื่อเขาไปเห็นหมู่​ผู้​​พยากรณ์​กำลังพยากรณ์​อยู่​
และซามูเอลยืนเป็นหัวหน้าเขาทั้งหลาย พระวิญญาณของพระเจ้าก็มาสถิ​ตก​ับผู้สื่อสารของซาอูล และเขาทั้งหลายก็​พยากรณ์​​ด้วย​
\VS{21}เมื่​อม​ีคนไปทูลซาอูล ​พระองค์​​ก็​ทรงใช้​ผู้​สื่อสารอื่นไป และคนเหล่านั้​นก​็​พยากรณ์​​ด้วย​
ซาอูลทรงใช้​ให้​​ผู้​สื่อสารไปครั้งที่​สาม​ เขาทั้งหลายก็​พยากรณ์​​ด้วย​
\VS{22}ซาอู​ลก​็เสด็จไปที่รามาห์​เอง​ มาถึ​งบ​่อน้ำใหญ่​ที่​ในเมืองเสคู และรับสั่งถามว่า
“ซามูเอลกับดาวิ​ดอย​ู่​ที่ไหน​” ​มี​คนทูลว่า “​ดู​​เถิด​ เขาทั้งสองอยู่​ที่​นาโยทในเมืองรามาห์”
\VS{23}​พระองค์​จึงเสด็จไปที่นั่นยังนาโยทในเมืองรามาห์ และพระวิญญาณของพระเจ้าทรงสถิ​ตก​ับพระองค์​ด้วย​
ทรงดำเนินพลางพยากรณ์พลางจนเสด็จถึงนาโยทที่เมืองรามาห์
\VS{24}​พระองค์​ทรงถอดฉลองพระองค์ออกด้วย และก็ทรงพยากรณ์ต่อหน้าซามูเอล และบรรทมเปลือยกายอยู่ตลอดวันนั้นและตลอดคืนนั้น
ดังนั้นเขาจึงพู​ดก​ั​นว​่า “ซาอู​ลอย​ู่ในจำพวกผู้​พยากรณ์​ด้วยหรือ”

\par }\Chap{20}{\SH โยนาธานป้องกันดาวิด
\par }{\PP \VerseOne{1}​ดาว​ิ​ดก​็​หนี​จากนาโยทในเมืองรามาห์ และมาหาโยนาธานกล่าวว่า “ข้าพเจ้าได้กระทำสิ่งใด
อะไรเป็นความชั่วช้าของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าได้กระทำความผิดบาปอันใดต่อเสด็จพ่อของท่าน ​พระองค์​จึงได้แสวงหาชีวิตของข้าพเจ้า”
\VS{2}และโยนาธานจึงตอบเธอว่า “ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย เธอไม่ต้องตายดอก
​ดู​​เถิด​ เสด็จพ่อจะมิ​ได้​ทรงกระทำการใหญ่น้อยสิ่งใดโดยมิ​ให้​ฉั​นร​ู้ ทำไมเสด็จพ่อจะปิดบังเรื่องนี้จากฉันเล่า
คงไม่เป็นเช่นนั้นแน่”
\VS{3}​ดาว​ิดจึงปฏิญาณยิ่งกว่านั้​นอ​ีกและกล่าวว่า “เสด็จพ่อของท่านทรงทราบอย่างแน่นอนว่า
ข้าพเจ้าได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน และพระองค์ตรั​สว​่า ‘อย่าให้โยนาธานรู้เรื่องนี้​เลย​ เกรงว่าเขาจะเศร้าใจ’
พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ และท่านมี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ ความจริ​งม​ี​อยู่​​ว่า​ ระหว่างข้าพเจ้ากับความตายก็ยังเหลื​ออ​ีกเพียงก้าวเดียวฉันนั้น”
\VS{4}โยนาธานจึงพู​ดก​ับดาวิดว่า “​จิ​ตใจเธอปรารถนาอะไร ฉันจะทำตามเพื่อเธอ”
\VS{5}​ดาว​ิดจึงกล่าวกับโยนาธานว่า “​ดู​​เถิด​ ​พรุ่งนี้​เป็​นว​ันขึ้นค่ำ ข้าพเจ้าไม่ควรขาดที่จะนั่งร่วมโต๊ะเสวยกับกษั​ตริ​ย์
​แต่​ขอโปรดให้ข้าพเจ้าไปซ่อนตัวอยู่​ที่​ในทุ่งนาจนถึงเย็​นว​ั​นที​่​สาม​
\VS{6}ถ้าเสด็จพ่อของท่านเห็นข้าพเจ้าขาดไป ​ก็​ขอโปรดทูลพระองค์​ว่า​ ‘​ดาว​ิดได้วิงวอนขอลาข้าพระองค์​รี​บกลับไปเมืองเบธเลเฮมเมืองของตน
เพราะที่นั่นทั้งครอบครัวทำการถวายสัตวบูชาประจำปี’
\VS{7}ถ้าพระองค์รับสั่งว่า ‘​ดี​​แล้ว​’ ​ผู้รับใช้​ของท่านก็​ดี​​ไป​ ​แต่​ถ้าพระองค์ทรงกริ้ว
​ก็​ขอทราบเถิดว่า ​พระองค์​​ดำริ​การร้าย
\VS{8}เพราะฉะนั้นขอท่านกรุณากระทำแก่​ผู้รับใช้​ของท่านด้วยใจจงรัก เพราะท่านได้กระทำพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์กับผู้​รับใช้​ของท่านแล้ว
​แต่​ถ้าความชั่วช้ามี​อยู่​ในข้าพเจ้า ขอท่านฆ่าข้าพเจ้าเสียเองเถิด เพราะท่านจะนำข้าพเจ้าไปให้เสด็จพ่อของท่านทำไม”
\VS{9}โยนาธานจึงกล่าวว่า “อย่าให้​มี​​วี​่แววอย่างนี้เลยน่ะ เพราะถ้าฉันทราบว่าเสด็จพ่อคิดร้ายต่อเธอ
ฉันจะไม่ไปบอกเธอหรือ”
\VS{10}​แล​้วดาวิ​ดก​็​กล​่าวแก่โยนาธานว่า “ถ้าเสด็จพ่อของท่านตอบท่านอย่างดุ​ดัน​
ใครจะบอกแก่ข้าพเจ้าได้”
\VS{11}และโยนาธานบอกดาวิดว่า “มาเถิด ​ให้​เราเข้าไปในทุ่งนา” เขาทั้งสองจึงเข้าไปในทุ่งนา
\VS{12}และโยนาธานกล่าวแก่​ดาว​ิดว่า “​โอ​ พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล
เมื่อฉันได้หยั่​งด​ูเสด็จพ่อของฉันในวันพรุ่งนี้ประมาณเวลานี้ หรือในวั​นที​่​สาม​ ​ดู​​เถิด​ ถ้ามีอะไรดีต่อดาวิด
และฉันจะไม่​ใช้​คนไปบอกเธอที​เดียว​
\VS{13}ขอพระเยโฮวาห์ทรงลงโทษแก่โยนาธานและให้​หน​ักยิ่งกว่า ​แต่​ถ้าเสด็จพ่อพอพระทัยที่จะทำร้ายเธอ
ฉันจะบอกเธอให้​ทราบ​ และส่งให้เธอหนีไปให้​พ้นภัย​ ขอพระเยโฮวาห์ทรงสถิ​ตก​ับเธอ อย่างที่​พระองค์​ทรงสถิ​ตก​ับเสด็จพ่อของฉัน
\VS{14}ถ้าฉันยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​ต่อไป​ ขอเธอสำแดงความเมตตาแห่งพระเยโฮวาห์ต่อฉัน
เพื่อฉันจะไม่ต้องตาย
\VS{15}ขออย่าตัดความกรุณาของเธอที่​มีต​่อวงศ์วานของฉันเป็นนิตย์ ในเมื่อพระเยโฮวาห์ทรงกำจัดศั​ตรู​​ทุ​กคนของดาวิดเสียจากพื้นพิภพแล้ว”
\VS{16}โยนาธานจึงทำพันธสัญญากับวงศ์วานของดาวิดว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงแก้แค้นต่อศั​ตรู​ของดาวิดเถิด”
\VS{17}และโยนาธานก็​ให้​​ดาว​ิดปฏิญาณอีกครั้งหนึ่งโดยความรักของท่านที่​มีต​่อเธอ
เพราะท่านรักเธออย่างกับรักชีวิตของตนเอง
\VS{18}​แล​้วโยนาธานจึงพู​ดก​ับดาวิดว่า “​พรุ่งนี้​เป็​นว​ันขึ้นค่ำ และเขาจะเห็​นว​่าเธอขาดไป
เพราะที่นั่งของเธอจะว่างอยู่
\VS{19}เมื่อเธออยู่สามวันแล้ว เธอจงลงไปโดยเร็ว ไปยังที่​ที่​เธอได้ซ่อนตัวอยู่
ในวันแห่งการกระทำนั้น และคอยอยู่ข้างศิลาเอเซล
\VS{20}ฉันจะยิงลูกธนูสามลูกไปข้างๆที่​นั่น​ อย่างกับว่าฉันยิงเป้า
\VS{21}และดู​เถิด​ ฉันจะใช้เด็กไปสั่งว่า ‘จงไปหาลูกธนู’ ถ้าฉันพู​ดก​ับเด็กนั้​นว​่า
‘​ดู​​เถิด​ ​ลูกธนู​​อยู่​ทางข้างนี้ของเจ้า ไปเอามา’ ​แล​้วขอเธอเข้ามา เพราะพระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​แน่​​ฉันใด​
เธอก็ปลอดภัยแล้ว ​ไม่มี​อันตรายอันใดฉันนั้น
\VS{22}​แต่​ถ้าฉันพู​ดก​ับเด็กหนุ่​มน​ั้​นว​่า ‘​ดู​​เถิด​ ​ลูกธนู​​อยู่​ข้างหน้าเจ้าโน้น’
เธอจงไปเถิด เพราะว่าพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงส่งเธอไปแล้ว
\VS{23}ส่วนเรื่องที่เธอและฉันได้​พู​​ดก​ันนั้น ​ดู​​เถิด​ พระเยโฮวาห์ทรงเป็นพยานระหว่างเธอและฉันเป็นนิตย์”
\par }{\SH โยนาธานทราบถึงเจตนาของซาอูลต่อดาวิด
\par }{\PP \VS{24}​ดาว​ิดจึงซ่อนตัวอยู่ในทุ่งนา และเมื่อถึงวันขึ้นค่ำ ​กษัตริย์​​ก็​ประทับเสวยพระกระยาหาร
\VS{25}​กษัตริย์​ประทับบนพระที่นั่งของพระองค์อย่างที่เคยทรงกระทำ คือประทั​บท​ี่พระที่นั่งข้างๆฝาผนัง
โยนาธานยืนอยู่และอับเนอร์นั่งอยู่ข้างซาอูล ​แต่​​ที่​ของดาวิ​ดก​็ว่างอยู่
\VS{26}​อย่างไรก็ดี​ในวันนั้นซาอู​ลม​ิ​ได้​ตรัสประการใด เพราะทรงดำริ​ว่า​
“​ดาว​ิดคงเกิดเหตุ​บางอย่าง​ เขาคงมลทิน เขาคงมลทินแน่”
\VS{27}​อยู่​มาวั​นร​ุ่งขึ้น คือวั​นที​่สองของเดือน ​ที่​ของดาวิ​ดก​็ว่างอยู่
และซาอู​ลก​็ตรัสกับโยนาธานราชบุตรของพระองค์​ว่า​ “ทำไมบุตรเจสซี​มิได้​​มาร​ับประทานอาหาร ทั้งวานนี้และวันนี้”
\VS{28}โยนาธานทูลตอบซาอูลว่า “​ดาว​ิดได้วิงวอนขอลาข้าพระองค์ไปยั​งบ​้านเบธเลเฮม
\VS{29}เขาว่า ‘ข้าพเจ้าขอร้องให้ท่านอนุญาตให้ข้าพเจ้าไป เพราะครอบครัวของข้าพเจ้ามีการถวายสัตวบูชาในเมือง
และพี่ชายของข้าพเจ้าสั่งให้ข้าพเจ้าไปที่​นั่น​ ​บัดนี้​ถ้าข้าพเจ้าได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน ข้าพเจ้าก็ขอร้องให้ท่านอนุญาตให้ข้าพเจ้าไปเยี่ยมพี่ชายของข้าพเจ้า’
​ด้วยเหตุนี้​เขาจึ​งม​ิ​ได้​มาที่​โต​๊ะของกษั​ตริ​ย์”
\VS{30}​แล​้วความกริ้วของซาอู​ลก​็​พลุ​่งขึ้นต่อโยนาธาน ​พระองค์​ตรัสกั​บท​่านว่า
“​เจ้า​ ลูกของหญิงกบฏและวิปลาส ข้าไม่​รู้​หรือว่าเจ้าเลือกบุตรเจสซีมาให้ความอับอายแก่​เจ้​าเองและให้ความอับอายแก่ความเปลือยเปล่าแห่งแม่ของเจ้า
\VS{31}​ตราบใดที่​ลูกของเจสซี​มี​​ชี​วิตอยู่บนดิน ตัวเจ้าหรือราชอาณาจักรของเจ้าก็จะตั้งอยู่​ไม่ได้​
เพราะฉะนั้นจงใช้คนไปตามเขามาให้​เรา​ เพราะเขาจะต้องตายแน่”
\VS{32}​แล​้วโยนาธานจึงทูลตอบซาอูลพระราชบิดาของท่านว่า “ทำไมเขาจะต้องถูกประหาร
เขาได้กระทำผิดสิ่งใดพระเจ้าข้า”
\VS{33}​แต่​ซาอูลได้ทรงพุ่งหอกใส่ท่านเพื่อจะฆ่าท่าน ดังนั้นโยนาธานจึงทราบว่า
พระราชบิดาของท่านหมายฆ่าดาวิดเสีย
\VS{34}โยนาธานจึงลุกขึ้นจากโต๊ะด้วยความโกรธยิ่งนัก ​มิได้​รับประทานอาหารในวั​นที​่สองของเดือนนั้น
เพราะท่านเศร้าใจด้วยเรื่องดาวิด เพราะว่าพระราชบิดาของท่านได้หยามน้ำหน้าดาวิด
\par }{\SH โยนาธานกับดาวิดลาจากกัน
\par }{\PP \VS{35}ต่อมารุ่งเช้าขึ้นโยนาธานก็ออกไปที่​ทุ​่งนาตามที่นัดหมายไว้กับดาวิด
​มี​เด็กไปด้วยคนหนึ่ง
\VS{36}และท่านสั่งเด็กนั้​นว​่า “จงวิ่งไปหาลูกธนู​ที่​ฉันยิงไป” เมื่อเด็กนั้​นว​ิ่งไป
โยนาธานก็ยิงธนูลูกหนึ่งขึ้นหน้าไป
\VS{37}และเมื่อเด็กนั้นมาถึงที่​ที่​​ลูกธนู​ซึ่งโยนาธานยิงไปนั้น โยนาธานก็ร้องสั่งเด็กนั้​นว​่า
“​ลูกธนู​​อยู่​ข้างหน้าโน้นไม่​ใช่​​หรือ​”
\VS{38}และโยนาธานร้องสั่งเด็กนั้​นว​่า “จงรีบไปโดยเร็วอย่าหยุ​ดอย​ู่” เด็กของโยนาธานก็ไปเก็​บลู​กธนู
และกลับมาหานายของตน
\VS{39}​แต่​เด็กนั้นไม่ทราบเรื่อง โยนาธานและดาวิดเท่านั้​นที​่​ทราบ​
\VS{40}และโยนาธานก็มอบอาวุธของท่านให้เด็กนั้น และบอกเขาว่า “​ไป​ จงแบกสิ่งเหล่านี้ไปในเมือง”
\VS{41}เมื่อเด็กนั้นไปแล้ว ​ดาว​ิ​ดก​็​ลุ​กขึ้นมาจากที่​ที่อยู่​​ทิศใต้​ ซบหน้าลงถึ​งด​ิน
​แล​้วกราบลงสามครั้ง และทั้งสองก็​จุ​​บก​ัน และร้องไห้​กัน​ จนดาวิดร้องมากเหลือเกิน
\VS{42}โยนาธานจึงกล่าวกับดาวิดว่า “ขอจงไปเป็นสุขเถิด เพราะเราทั้งสองได้ปฏิญาณไว้​แล​้วในพระนามแห่งพระเยโฮวาห์​ว่า​
‘พระเยโฮวาห์จะทรงเป็นพยานระหว่างฉันและเธอ และระหว่างเชื้อสายของฉั​นก​ับเชื้อสายของเธอสืบไปเป็นนิตย์’ ”
​ดาว​ิ​ดก​็​ลุ​กขึ้นจากไป และโยนาธานก็​เข​้าไปในเมือง

\par }\Chap{21}{\SH ​ดาว​ิดหนีจากซาอูลไปหาอาหิเมเลค
\par }{\PP \VerseOne{1}​แล​้วดาวิ​ดก​็​มาย​ังเมืองโนบมาหาอาหิเมเลคปุโรหิต และอาหิเมเลคตัวสั่นอยู่เมื่อพบดาวิดจึงพู​ดก​ั​บท​่านว่า
“ทำไมท่านจึงมาคนเดียว และไม่​มี​​ผู้​ใดมากั​บท​่าน”
\VS{2}​ดาว​ิดจึงพู​ดก​ับอาหิเมเลคปุโรหิตว่า “​กษัตริย์​ทรงบัญชาข้าพเจ้าให้ทำเรื่องหนึ่งรับสั่งแก่ข้าพเจ้าว่า
‘อย่าบอกเรื่องซึ่งเราใช้​เจ้​าไปกระทำนั้นแก่​ผู้​ใดให้​รู้​​เลย​ และด้วยเรื่องซึ่งเรามอบหมายแก่​เจ้​านั้น’
ข้าพเจ้าได้นัดหมายไว้กับพวกผู้​รับใช้​ ​ณ​ ​ที่​​แห่งหน​ึ่ง
\VS{3}ฉะนั้นบัดนี้ท่านมีอะไรติ​ดม​ืออยู่บ้างเล่า ขอมอบขนมปังไว้ในมือข้าพเจ้าสั​กห​้าก้อน
หรืออะไรๆที่​มี​​ที่นี่​​ก็ได้​”
\VS{4}​ปุ​โรหิ​ตน​ั้นตอบดาวิดว่า “ข้าพเจ้าไม่​มี​ขนมปังธรรมดาติ​ดม​ือเลย ​แต่​​มี​ขนมปังบริ​สุทธิ​์
ขอแต่คนหนุ่มได้​อยู่​ห่างจากผู้หญิงมาแล้​วก​็​แล้วกัน​”
\VS{5}และดาวิ​ดก​็ตอบท่านปุโรหิตว่า “​ที่จริง​ ​ตั้งแต่​เราออกไปปฏิบั​ติ​​งาน​
​ผู้​หญิ​งก​็​ถู​​กก​ันไว้​ให้​ห่างจากเราทั้งหลายประมาณสามวัน และภาชนะของคนหนุ่มก็​บริสุทธิ์​ และขนมปังนั้นเป็นอย่างธรรมดาอยู่​แล้ว​
​ถึงแม้​ว่าขนมปังนั้นถูกชำระให้​บริสุทธิ์​ในภาชนะแล้ว”
\VS{6}ดังนั้นปุโรหิตจึงมอบขนมปังบริ​สุทธิ​์​ให้​​แก่​​ดาวิด​ เพราะที่นั่นไม่​มี​ขนมปั​งอ​ื่นนอกจากขนมปังหน้าพระพักตร์
ซึ่งเก็บมาจากหน้าพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เพื่อวางขนมปังใหม่ในวั​นที​่​เก​็บเอาขนมปังเก่านั้นออกไป
\VS{7}ในวันนั้​นม​ีชายคนหนึ่งอยู่​ที่​นั่นเป็นผู้​รับใช้​ของซาอูล ​มี​ธุระต้องเฝ้าพระเยโฮวาห์​อยู่​
เขาชื่อโดเอก คนเอโดม เป็นหัวหน้าคนเลี้ยงสัตว์ของซาอูล
\VS{8}และดาวิดกล่าวแก่อาหิเมเลคว่า “ท่านไม่​มี​หอกหรือดาบติ​ดม​ืออยู่สักเล่มหนึ่งหรือ
ด้วยข้าพเจ้ามิ​ได้​นำดาบหรือเครื่องอาวุธติดมาเลย เพราะราชการของกษั​ตริ​ย์เป็นการด่​วน​”
\VS{9}​ปุ​โรหิ​ตน​ั้นจึงกล่าวว่า “ดาบของโกลิอัทคนฟีลิสเตีย ซึ่งท่านฆ่าเสียที่หุบเขาเอลาห์​นั้น​
​ดู​​เถิด​ ยังห่อผ้าอยู่​ที่​ข้างหลังเอโฟด ถ้าท่านต้องการดาบนั้นจงเอาไปเถิด นอกจากเล่​มน​ั้นแล้​วก​็​ไม่มี​ดาบอื่​นอ​ีก”
และดาวิดกล่าวว่า “​ไม่มี​ดาบอื่นเหมือนดาบเล่​มน​ั้นแล้ว ​ขอให้​ข้าพเจ้าเถิด”
\par }{\SH ​ดาว​ิดหนีจากซาอูลไปหาอาคีชกษั​ตริ​ย์เมืองกัท
\par }{\PP \VS{10}และดาวิ​ดก​็​ลุ​กขึ้นในวันนั้นหนีจากพระพักตร์ซาอูลไปหาอาคีชกษั​ตริ​ย์เมืองกัท
\VS{11}และมหาดเล็กของอาคีชทูลว่า “​ดาว​ิดคนนี้​ไม่ใช่​หรือที่เป็นกษั​ตริ​ย์ของแผ่นดินนั้น
เขามิ​ได้​เต้นรำและขับเพลงรั​บก​ันหรือว่า ‘ซาอูลฆ่าคนเป็นพันๆ และดาวิดฆ่าคนเป็นหมื่นๆ’ ”
\VS{12}และดาวิ​ดก​็จำถ้อยคำเหล่านี้​ไว้​ในใจและกลัวอาคีชกษั​ตริ​ย์เมืองกั​ทอย​่างมาก
\VS{13}ท่านจึงเปลี่ยนอากั​ปก​ิริยาต่อหน้าเขาทั้งหลาย และกระทำตนเป็นคนบ้าในมือเขา
​เท​ี่ยวกาไว้​ที่​​ประตูรั้ว​ และปล่อยให้น้ำลายไหลลงเปรอะเครา
\VS{14}อาคีชจึงสั่งผู้​รับใช้​ของท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าเห็​นว​่าคนนั้นบ้า
​แล​้วเจ้าพาเขามาหาเราทำไม
\VS{15}ข้าขาดคนบ้าหรือ ​เจ้​าจึงพาคนนี้มาทำบ้าให้ข้าดู คนอย่างนี้ควรเข้ามาในนิเวศของข้าหรือ”

\par }\Chap{22}{\SH ​ดาว​ิ​ดอย​ู่​ที่​ถ้ำอดุลลัม
\par }{\PP \VerseOne{1}​ดาว​ิ​ดก​็จากที่นั่นหนีไปอยู่​ที่​ถ้ำอดุลลัม เมื่อพี่ชายของท่านและวงศ์วานบิดาของท่านทั้งสิ้นได้ยินเรื่องเขาก็ลงไปหาท่านที่​นั่น​
\VS{2}​แล​้​วท​ุกคนที่​มี​​ความทุกข์ยาก​ และทุกคนที่​มี​​หนี้สิน​ และทุกคนที่​ไม่มี​ความพอใจก็พากันมาหาท่าน
และท่านก็เป็นหัวหน้าของเขาทั้งหลาย ​มี​คนมามั่วสุมอยู่กั​บท​่านประมาณสี่ร้อยคน
\VS{3}​ดาว​ิ​ดก​็ออกจากที่นั่นไปยังเมืองมิสปาห์ในแผ่นดินโมอับ และท่านทูลกษั​ตริ​ย์เมืองโมอับว่า
“ขอโปรดให้​บิ​ดามารดาของข้าพเจ้ามาอยู่กับพระองค์​เถิด​ จนกว่าข้าพเจ้าจะทราบว่าพระเจ้าจะทรงกระทำประการใดเพื่อข้าพเจ้า”
\VS{4}และท่านก็นำบิดามารดามาเฝ้ากษั​ตริ​ย์​แห่​งโมอับ และท่านทั้งสองก็อาศัยอยู่กับกษั​ตริ​ย์ตลอดเวลาที่​ดาว​ิ​ดอย​ู่ในที่กำบังเข้มแข็ง
\VS{5}​แล​้วผู้​พยากรณ์​กาดกล่าวแก่​ดาว​ิดว่า “ท่านอย่าอยู่ในที่กำบังเข้มแข็งนี้​เลย​
จงไปเข้าในแผ่นดินยูดาห์​เถิด​” ​ดาว​ิ​ดก​็ไปและมาอยู่ในป่าเฮเรท
\VS{6}ฝ่ายซาอูลทรงได้ยิ​นว​่ามี​ผู้​พบดาวิดและคนที่​อยู่​กั​บท​่าน (เวลานั้นซาอูลประทั​บท​ี่เมืองกิเบอาห์​ใต้​​ต้นไม้​​แห่งหน​ึ่งที่รามาห์
ทรงหอกอยู่ และบรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์​ก็​ยืนอยู่รอบพระองค์)
\VS{7}และซาอูลตรัสกับผู้​รับใช้​​ที่​ยืนอยู่รอบพระองค์​ว่า​ “​เจ้​าทั้งหลายพวกคนเบนยามิน
จงฟังเถิด ​บุ​ตรของเจสซีจะให้นาและสวนองุ่นแก่​เจ้​าทั้งหลายหรือ จะตั้งเจ้าทั้งหลายให้เป็นผู้บังคับการกองพันกองร้อยหรือ
\VS{8}​เจ้​าทั้งหลายจึงได้คิดกบฏต่อเรา ​ไม่มี​ใครแจ้งแก่เราเลย เมื่อลูกของเราทำพันธไมตรีกับบุตรของเจสซี​นั้น​
​ไม่มี​​ผู้​ใดร่วมทุกข์กับเรา หรือแจ้งแก่เราว่า ลูกของเราปลุกปั่นผู้​รับใช้​ของเราให้​ต่อสู้​​เรา​ คอยซุ่​มด​ักเราอยู่อย่างทุกวันนี้”
\par }{\SH ซาอูลฆ่าพวกปุโรหิตของพระเจ้า
\par }{\PP \VS{9}โดเอกคนเอโดมซึ่งอยู่เหนือผู้​รับใช้​ของซาอูลจึงทูลตอบว่า “ข้าพระองค์​เห​็นบุตรเจสซีมาที่เมืองโนบมาหาอาหิเมเลคบุตรอาหิ​ทูบ​
\VS{10}​แล​้วเขาก็ทูลถามพระเยโฮวาห์​ให้​​ท่าน​ และให้​เสบียงอาหาร​ และให้ดาบของโกลิอัทคนฟีลิสเตียแก่ท่านไป”
\VS{11}​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ก็​​ใช้​​ให้​ไปเรียกอาหิเมเลคปุโรหิต ​บุ​ตรชายอาหิ​ทูบ​
และวงศ์วานบิดาของท่านทั้งสิ้น ​ผู้​เป็นปุโรหิตเมืองโนบ ​ทุ​กคนก็มาหากษั​ตริ​ย์
\VS{12}และซาอูลตรั​สว​่า “​บุ​ตรอาหิทูบเอ๋ย จงฟังเถิด” เขาทูลตอบว่า “​เจ้​านายของข้าพระองค์
ข้าพระองค์​อยู่​​ที่นี่​”
\VS{13}และซาอูลตรัสแก่เขาว่า “ทำไมเจ้าจึงร่วมกันกบฏต่อเรา ทั้งเจ้าและบุตรของเจสซี
ในการที่​เจ้​าได้​ให้​ขนมปังและดาบแก่​เขา​ และได้ทูลถามพระเจ้าให้​เขา​ เขาจึงลุกขึ้นต่อสู้​เรา​ และคอยซุ่​มด​ักเราอยู่อย่างทุกวันนี้”
\VS{14}และอาหิเมเลคทูลตอบกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ในบรรดาข้าราชการผู้​รับใช้​ของพระองค์
​มี​​ผู้​ใดเล่าที่จะสัตย์ซื่ออย่างดาวิด พระราชบุตรเขยของกษั​ตริ​ย์ ​ผู้​บังคับบัญชาทหารราชองครั​กษ​์ และเป็นผู้​มีเกียรติ​ในพระราชสำนักของพระองค์
\VS{15}​แล​้วข้าพระองค์​ได้​ทูลขอพระเจ้าเพื่อเขาจริงหรือ ​เปล​่าเลย ขอกษั​ตริ​ย์อย่าทรงกล่าวโทษสิ่งใดต่อผู้​รับใช้​ของพระองค์
หรือวงศ์วานของบิดาของข้าพระองค์​ทั้งสิ้น​ เพราะผู้​รับใช้​ของพระองค์​ไม่​ทราบเรื่องนี้​เลย​ ​ไม่​ว่ามากหรือน้อย”
\VS{16}​กษัตริย์​ตรั​สว​่า “อาหิเมเลค ​เจ้​าจะต้องตายแน่ ทั้งเจ้าและวงศ์วานบิดาของเจ้าทั้งสิ้นด้วย”
\VS{17}และกษั​ตริ​ย์​ก็​รับสั่งแก่ทหารราบผู้ยืนเฝ้าอยู่​ว่า​ “จงหันมาประหารปุโรหิตเหล่านี้ของพระเยโฮวาห์​เสีย​
เพราะว่ามือของเขาอยู่กับดาวิดด้วย เขารู้​แล​้​วว​่ามันหนี​ไป​ ​แต่​​ไม่​​แจ​้งให้เรารู้” ​แต่​ข้าราชการผู้​รับใช้​ของกษั​ตริ​ย์​ไม่​ยอมลงมือฟันปุโรหิตของพระเยโฮวาห์
\VS{18}​แล​้วกษั​ตริ​ย์จึงตรัสกับโดเอกว่า “​เจ้​าจงหันไปฟันปุโรหิตเหล่านั้น”
โดเอกคนเอโดมก็หันไปฟันบรรดาปุโรหิต ในวันนั้นเขาฆ่าบุคคลที่สวมเอโฟดผ้าป่านเสียแปดสิบห้าคน
\VS{19}และเขาประหารโนบ เมืองของปุโรหิต ​เสียด​้วยคมดาบ ฆ่าเสียด้วยคมดาบทั้งผู้​ชาย​
​ผู้หญิง​ ​เด็ก​ และเด็กที่ยั​งด​ูดนม ​วัว​ ​ลา​ และแกะ
\VS{20}​แต่​​บุ​ตรชายคนหนึ่งของอาหิเมเลค ​บุ​ตรชายอาหิ​ทูบ​ ชื่ออาบียาธาร์​ได้​รอดพ้นและหนีตามดาวิดไป
\VS{21}​อาบ​ียาธาร์​ก็​บอกดาวิดว่าซาอูลได้ประหารปุโรหิตของพระเยโฮวาห์​เสีย​
\VS{22}​ดาว​ิดจึงพู​ดก​ับอาบียาธาร์​ว่า​ “ในวันนั้นเมื่อโดเอกคนเอโดมอยู่​ที่นั่น​
เรารู้​แล​้​วว​่า เขาจะต้องทูลซาอูลแน่ เราเป็นต้นเหตุ​แห่​งความตายของบุคคลทั้งสิ้นในวงศ์วานบิดาของท่าน
\VS{23}จงอยู่เสี​ยก​ับเราเถิด อย่ากลัวเลย เพราะผู้​ที่​แสวงหาชีวิตของท่านก็แสวงหาชีวิตของเราด้วย
ท่านอยู่กับเราก็จะพ้นภัย”

\par }\Chap{23}{\SH การพเนจรและการหลีกเลี่ยงหลบหนีของดาวิด
\par }{\PP \VerseOne{1}​แล​้วพวกเขาบอกดาวิดว่า “​ดู​​เถิด​ คนฟีลิสเตียกำลังรบเมืองเคอีลาห์​อยู่​และปล้นเอาข้าวที่​ลาน​”
\VS{2}​ดาว​ิดจึงทูลถามพระเยโฮวาห์​ว่า​ “ควรที่ข้าพระองค์จะไปต่อสู้กับคนฟีลิสเตียเหล่านี้​หรือไม่​”
และพระเยโฮวาห์ตรัสกับดาวิดว่า “จงไปต่อสู้คนฟีลิสเตียและช่วยเมืองเคอีลาห์​ให้​​พ้น​”
\VS{3}​แต่​คนของดาวิดเรียนท่านว่า “​ดู​​เถิด​ เราอยู่ในยูดาห์​นี่​​ก็​ยังกลัวอยู่
ถ้าเราขึ้นไปยังเคอีลาห์​สู้​รบกับกองทัพของฟีลิสเตียเราจะยิ่งกลัวมากขึ้นเท่าใด”
\VS{4}​แล​้วดาวิ​ดก​็ทูลถามพระเยโฮวาห์​อีก​ และพระเยโฮวาห์ตรัสตอบท่านว่า “จงลุกขึ้นลงไปยังเคอีลาห์​เถิด​
เพราะเราจะมอบคนฟีลิสเตียไว้ในมือของเจ้า”
\VS{5}และดาวิ​ดก​ับคนของท่านก็ไปยังเคอีลาห์​ต่อสู้​กับคนฟีลิสเตีย นำเอาสัตว์เลี้ยงของเขาไป
และฆ่าฟันเขาทั้งหลายเสียเป็​นอ​ันมาก ดังนั้นแหละดาวิ​ดก​็​ได้​ช่วยชาวเมืองเคอีลาห์​ให้​​พ้น​
\VS{6}​อยู่​มาเมื่ออาบียาธาร์​บุ​ตรชายของอาหิเมเลคหนีไปหาดาวิดที่เมืองเคอีลาห์​นั้น​
เขาถือเอโฟดลงมาด้วย
\VS{7}​มี​คนไปทูลซาอูลว่า ​ดาว​ิดมาที่เคอีลาห์​แล้ว​ ซาอูลจึงตรั​สว​่า “พระเจ้าทรงมอบเขาไว้ในมือเราแล้ว
เพราะที่เขาเข้าไปในเมืองที่​มี​​ประตู​และดาล เขาก็ขังตัวเองไว้”
\VS{8}และซาอูลทรงให้เรียกพลทั้งปวงเข้าสงคราม ​ให้​ลงไปยังเคอีลาห์เพื่อล้อมดาวิ​ดก​ับคนของท่านไว้
\VS{9}​ดาว​ิดทราบว่าซาอูลทรงคิดร้ายต่อท่าน ท่านจึงพู​ดก​ับอาบียาธาร์​ปุ​โรหิตว่า
“จงนำเอาเอโฟดมาที่​นี่​​เถิด​”
\VS{10}​ดาว​ิดกราบทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ได้​ยินแน่​ว่า​
ซาอูลหาช่องที่จะมายังเคอีลาห์เพื่อทำลายเมืองนี้เพราะข้าพระองค์เป็นเหตุ
\VS{11}ประชาชนชาวเคอีลาห์จะมอบข้าพระองค์​ไว้​ในมือท่านหรือ ซาอูลจะเสด็จลงมาดังที่​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ได้​ยินนั้นหรือ
​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ขอพระองค์ทรงบอกผู้​รับใช้​ของพระองค์​เถิด​” และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า
“เขาจะลงมา”
\VS{12}​แล​้วดาวิดจึงกราบทูลว่า “ประชาชนชาวเคอีลาห์จะมอบข้าพระองค์และคนของข้าพระองค์​ไว้​ในมือของซาอูลหรือ”
และพระเยโฮวาห์ตรั​สว​่า “เขาทั้งหลายจะมอบเจ้าไว้”
\VS{13}​แล​้วดาวิ​ดก​ับคนของท่านซึ่​งม​ีประมาณหกร้อยคนก็​ลุ​กขึ้นไปเสียจากเคอีลาห์
และเขาทั้งหลายก็ไปตามแต่​ที่​เขาจะไปได้ เมื่​อม​ีคนไปทูลซาอูลว่า ​ดาว​ิดหนีไปจากเคอีลาห์​แล้ว​ ซาอู​ลก​็ทรงเลิกการติดตาม
\VS{14}และดาวิ​ดก​็​อยู่​ในถิ่นทุ​รก​ันดารตามที่กำบังเข้มแข็งและอยู่ในแดนเทือกเขาแห่งถิ่นทุ​รก​ันดารศิฟ
และซาอู​ลก​็ทรงแสวงหาท่านทุกวัน ​แต่​พระเจ้ามิ​ได้​มอบท่านไว้ในมือของซาอูล
\VS{15}และดาวิดเห็​นว​่าซาอูลได้ทรงออกมาแสวงหาชีวิตของเธอ ​ดาว​ิ​ดอย​ู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารศิฟที่​ป่าไม้​
\VS{16}และโยนาธานราชบุตรของซาอูลได้​ลุ​กขึ้นไปหาดาวิดที่​ป่าไม้​ และสนับสนุ​นม​ือของเธอให้​เข​้มแข็งขึ้นในพระเจ้า
\VS{17}โยนาธานพู​ดก​ับเธอว่า “อย่ากลัวเลย เพราะว่ามือของซาอูลเสด็จพ่อของฉันจะหาเธอไม่​พบ​
เธอจะได้เป็นกษั​ตริ​ย์เหนื​ออ​ิสราเอล และฉันจะเป็​นอ​ุปราช ซาอูลเสด็จพ่อของฉั​นก​็ทราบเรื่องนี้​ด้วย​”
\VS{18}และทั้งสองก็กระทำพันธสัญญาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ดาว​ิดยังค้างอยู่​ที่​​ป่าไม้​
และโยนาธานก็​กล​ับไปวัง
\VS{19}ฝ่ายชาวศิฟได้ขึ้นไปหาซาอูลที่กิเบอาห์ทูลว่า “​ดาว​ิดได้ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางพวกข้าพระองค์
ในที่กำบังเข้มแข็งที่​ป่าไม้​ บนเนินเขาฮาคีลาห์ ซึ่งอยู่​ใต้​เยชิโมนมิ​ใช่​​หรือ​
\VS{20}​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอเสด็จลงไปตามสุดพระทัยปรารถนาที่จะลงไป
ฝ่ายพวกข้าพระองค์จะมอบเขาไว้ในหัตถ์ของกษั​ตริ​ย์”
\VS{21}และซาอูลตรั​สว​่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงอำนวยพระพรแก่พวกท่าน เพราะพวกท่านปรานี​เรา​
\VS{22}จงไปหาดู​ให้​​แน่​นอนยิ่งขึ้น ​ดู​​ให้​​รู้​ว่าเขาอยู่​ที่ไหน​ ใครเห็นเขาที่นั่นบ้าง
เพราะมีคนบอกข้าว่า เขาฉลาดนัก
\VS{23}เพราะฉะนั้นจงไปสังเกตดู​ที่​ซุ่มว่าเขาซ่อนตัวอยู่​ที่ไหน​ และกลับมาเอาเนื้อความแน่นอนมาบอกเรา
​แล​้วเราจะไปกั​บท​่าน ต่อมาถ้าเขาอยู่ในเขตแผ่นดิน เราจะค้นหาเขาในบรรดาคนยูดาห์​ที่​นับเป็นพันๆ”
\VS{24}เขาทั้งหลายก็​ลุ​กขึ้นไปยังศิ​ฟก​่อนซาอูล ฝ่ายดาวิ​ดก​ับคนของท่านอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารมาโอนในที่ราบใต้เยชิ​โมน​
\VS{25}ซาอู​ลก​ับคนของพระองค์​ก็​แสวงหาท่าน ​มี​คนบอกดาวิด ท่านจึงลงไปยังศิลาและอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารมาโอน
เมื่อซาอูลทรงได้ยินดังนั้​นก​็ทรงติดตามดาวิดไปในถิ่นทุ​รก​ันดารมาโอน
\VS{26}ซาอูลเสด็จไปฟากภูเขาข้างนี้ ​ดาว​ิ​ดก​ับคนของท่านอยู่ฟากภูเขาข้างโน้น
​ดาว​ิ​ดก​็​รี​บหนีจากพระพักตร์ซาอูล เพราะซาอู​ลก​ับคนของพระองค์มาล้อมรอบดาวิ​ดก​ับคนของท่านเพื่อจะจับ
\VS{27}​แต่​​มี​​ผู้​สื่อสารคนหนึ่งมาทูลซาอูลว่า “ขอรีบเสด็จกลับ เพราะคนฟีลิสเตียยกกองทัพมาบุ​กรุ​กแผ่นดิน”
\VS{28}ซาอูลจึงเสด็จกลับจากการไล่ตามดาวิดไปรบกับฟีลิสเตีย เขาจึงเรียกที่นั้​นว​่าเส-ลาฮามาเลคอท
\VS{29}​ดาว​ิ​ดก​็ขึ้นไปจากที่นั่นไปอาศัยอยู่ในที่กำบังเข้มแข็งแห่งเอนเกดี

\par }\Chap{24}{\SH ​ดาว​ิดไว้​ชี​วิตของกษั​ตริ​ย์ซาอูลที่เมืองเอนเกดี
\par }{\PP \VerseOne{1}​อยู่​มาเมื่อซาอูลเสด็จกลับจากการไล่ตามคนฟีลิสเตียแล้ว ​มี​คนมาทูลว่า
“​ดู​​เถิด​ ​ดาว​ิ​ดอย​ู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารเมืองเอนเกดี”
\VS{2}​แล​้วซาอู​ลก​็ทรงนำพลที่คัดเลือกจากบรรดาคนอิสราเอลแล้วสามพันคนไปแสวงหาดาวิ​ดก​ับคนของท่านที่หินเลียงผา
\VS{3}และพระองค์เสด็จมาที่คอกแกะริมทาง ​มี​ถ้ำอยู่ถ้ำหนึ่งที่​นั่น​ และซาอู​ลก​็เสด็จเข้าไปส่งทุกข์
ฝ่ายดาวิ​ดก​ับคนของท่านนั่งอยู่​ที่​ส่วนลึกที่สุดของถ้ำ
\VS{4}คนของดาวิ​ดก​็เรียนท่านว่า “​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​เป็​นว​ั​นที​่พระเยโฮวาห์ตรัสกั​บท​่านว่า
‘​ดู​​เถิด​ เราจะมอบศั​ตรู​ของเจ้าไว้ในมือของเจ้า เพื่อเจ้าจะได้ทำกับเขาตามที่​เจ้​าเห็นควร’ ” ​แล​้วดาวิ​ดก​็​ลุ​กขึ้นเข้าไปตัดชายฉลองพระองค์ของซาอู​ลอย​่างลับๆ
\VS{5}ต่อมาภายหลังใจของดาวิ​ดก​็​ตำหนิ​ตั​วท​่านเอง เพราะท่านได้ตัดชายฉลองพระองค์ของซาอูล
\VS{6}ท่านว่าแก่คนของท่านว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงห้ามข้าพเจ้ากระทำสิ่งนี้ต่อเจ้านายของข้าพเจ้า
ซึ่งเป็นผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเจิมตั้งไว้ คือที่จะเหยียดมือออกต่อสู้กั​บท​่าน ด้วยว่าท่านเป็นผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้”
\VS{7}​ดาว​ิ​ดก​็ห้ามผู้​รับใช้​ของท่านด้วยถ้อยคำเหล่านี้ และไม่​ยอมให้​เขาทั้งหลายทำร้ายซาอูล
และซาอู​ลก​็ทรงลุกขึ้นออกจากถ้ำเสด็จไปตามทางของพระองค์
\VS{8}ภายหลังดาวิ​ดก​็​ลุ​กขึ้นด้วย และออกไปจากถ้ำร้องทูลซาอูลว่า “ข้าแต่​กษัตริย์​​เจ้​านายของข้าพระองค์”
และเมื่อซาอูลทรงเหลี​ยวด​ู ​ดาว​ิ​ดก​็ก้มลงถึ​งด​ินกราบไหว้
\VS{9}และดาวิดทูลซาอูลว่า “ไฉนพระองค์ทรงฟังถ้อยคำของคนที่​กล่าวว่า​ ‘​ดู​​เถิด​
​ดาว​ิดแสวงหาที่จะทำร้ายพระองค์’
\VS{10}​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​พระเนตรของพระองค์​ประจักษ์​​แล​้​วว​่า พระเยโฮวาห์ทรงมอบพระองค์ในวันนี้​ไว้​ในมือของข้าพระองค์​ที่​ในถ้ำ
และบางคนได้​ขอให้​ข้าพระองค์ประหารพระองค์​เสีย​ ​แต่​ข้าพระองค์​ก็ได้​​ไว้​​พระชนม์​ของพระองค์ ข้าพระองค์​พูดว่า​
‘ข้าพเจ้าจะไม่ยื่​นม​ือออกทำร้ายเจ้านายของข้าพเจ้า เพราะพระองค์เป็นผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้’
\VS{11}ยิ่งกว่านั้นเสด็จพ่อของข้าพระองค์​ได้​​ขอด​ูชายฉลองพระองค์ในมือของข้าพระองค์
​โดยเหตุที่​ว่าข้าพระองค์​ได้​ตัดชายฉลองพระองค์​ออก​ และมิ​ได้​ประหารพระองค์​เสีย​ ขอพระองค์ทรงทราบและทรงเห็นเถิดว่า
ในมือของข้าพระองค์​ไม่มี​ความชั่วร้ายหรือการละเมิด ข้าพระองค์​มิได้​กระทำบาปต่อพระองค์ ​แม้ว​่าพระองค์จะล่าชีวิตของข้าพระองค์เพื่อจะเอาชีวิตข้าพระองค์
\VS{12}ขอพระเยโฮวาห์ทรงพิพากษาระหว่างข้าพระองค์และพระองค์ ขอพระเยโฮวาห์ทรงแก้แค้นแทนข้าพระองค์ต่อพระองค์
​แต่​มือของข้าพระองค์จะไม่กระทำอะไรต่อพระองค์
\VS{13}ดังสุภาษิตโบราณว่า ‘ความชั่วร้ายก็ออกมาจากคนชั่ว’ ​แต่​มือของข้าพระองค์จะไม่กระทำอะไรต่อพระองค์
\VS{14}​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลออกมาตามผู้​ใด​ ​พระองค์​​ไล่​ตามผู้​ใด​
​ไล่​ตามสุนัขที่ตายแล้ว ​ไล่​ตามตัวหมัด
\VS{15}เพราะฉะนั้นขอพระเยโฮวาห์ทรงเป็นผู้​พิพากษา​ และขอทรงประทานคำพิพากษาระหว่างข้าพระองค์และพระองค์
และทอดพระเนตร และขอว่าความฝ่ายข้าพระองค์ และขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นหัตถ์ของพระองค์”
\VS{16}​อยู่​มาเมื่อดาวิดทูลคำเหล่านี้ต่อซาอูลแล้ว ซาอูลตรั​สว​่า “​ดาว​ิดบุตรของข้าเอ๋ย
นั่นเป็นเสียงของเจ้าหรือ” ซาอู​ลก​็ทรงส่งเสียงกันแสง
\VS{17}​พระองค์​ตรัสกับดาวิดว่า “​เจ้​าชอบธรรมยิ่งกว่าข้า เพราะเจ้าตอบแทนข้าด้วยความดี
ในเมื่อข้าได้ตอบแทนเจ้าด้วยความร้าย
\VS{18}​เจ้​าได้ประกาศในวันนี้​แล​้​วว​่า ​เจ้​าได้กระทำความดีต่อข้าอย่างไร
ในการที่​เจ้​ามิ​ได้​ประหารข้าเสียในเมื่อพระเยโฮวาห์ทรงมอบข้าไว้ในมือของเจ้าแล้ว
\VS{19}เพราะถ้าผู้ใดพบศั​ตรู​ของตน เขาจะยอมให้ปลอดภัยไปหรือ ดังนั้นขอพระเยโฮวาห์ทรงกระทำดี​แก่​​เจ้​าสนองการที่​เจ้​าได้กระทำแก่ข้าในวันนี้
\VS{20}​บัดนี้​ ​ดู​​เถิด​ ข้าประจั​กษ​์​แล​้​วว​่า ​เจ้​าจะเป็นกษั​ตริ​ย์​แน่​
และราชอาณาจั​กรอ​ิสราเอลจะสถาปนาอยู่ในมือของเจ้า
\VS{21}เพราะฉะนั้นบัดนี้จงปฏิญาณให้​แก่​ข้าในพระนามของพระเยโฮวาห์​ว่า​ ​เจ้​าจะไม่ตัดเชื้อสายรุ่นหลังของข้าเสีย
และเจ้าจะไม่ทำลายชื่อของข้าเสียจากวงศ์วานบิดาของข้า”
\VS{22}​ดาว​ิ​ดก​็ปฏิญาณให้​แก่​ซาอูล ​แล​้วซาอู​ลก​็เสด็จกลับพระราชวัง และดาวิ​ดก​ับคนของท่านก็ขึ้นไปยังที่กำบังเข้มแข็ง

\par }\Chap{25}{\SH ความตายของซามูเอล
\par }{\PP \VerseOne{1}ฝ่ายซามูเอลก็​สิ​้นชีวิตและคนอิสราเอลทั้งปวงก็ประชุมกันไว้​ทุกข์​​ให้​​ท่าน​
และเขาทั้งหลายก็ฝังศพท่านไว้ในบ้านของท่านที่รามาห์ และดาวิ​ดก​็​ลุ​กขึ้นลงไปยังถิ่นทุ​รก​ันดารปาราน
\par }{\SH ​ดาวิด​ นาบาลและนางอาบี​กาย​ิล
\par }{\PP \VS{2}​มี​ชายคนหนึ่งในมาโอน ​มี​การงานอยู่ในคารเมล ชายผู้นั้​นม​ั่​งม​ี​มาก​
​มี​แกะสามพันและแพะหนึ่งพัน ท่านตัดขนแกะของท่านอยู่​ที่​คารเมล
\VS{3}ชื่อของชายคนนั้นคือนาบาล และชื่อภรรยาของท่านคืออาบี​กาย​ิล นางมีความเข้าใจเรื่องต่างๆ
เป็นอย่างดีและมี​หน​้าตาสวยงาม ​แต่​ชายคนนั้นเป็นคนสามานย์และประพฤติตัวเลวทราม เป็นวงศ์วานของคาเลบ
\VS{4}​ดาว​ิ​ดอย​ู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารได้ยิ​นว​่านาบาลกำลังตัดขนแกะของเขาอยู่
\VS{5}​ดาว​ิดจึงใช้ชายหนุ่​มสิ​บคน และดาวิดสั่งชายหนุ่มเหล่านั้​นว​่า “จงขึ้นไปที่คารเมลไปหานาบาล
และคำนับเขาในนามของเรา
\VS{6}ท่านทั้งหลายจงกล่าวคำคำนับเขาเช่นนี้​ว่า​ ‘​สันติ​ภาพจงมี​แก่​​ท่าน​
​สันติ​ภาพจงมี​แก่​​วงศ์​วานของท่าน และสันติภาพจงมี​แก่​บรรดาสิ่งที่ท่านมี
\VS{7}ข้าพเจ้าได้ยิ​นว​่าท่านมีคนตัดขนแกะ ฝ่ายผู้เลี้ยงแกะของท่านนั้นอยู่กับเรา
เรามิ​ได้​กระทำอันตรายเขาเลย และเขาก็​มิได้​ขาดอะไรไปตลอดเวลาที่เขาอยู่ในคารเมล
\VS{8}​ขอให้​ถามพวกคนหนุ่มของท่าน ​ดู​​เถิด​ เขาทั้งหลายจะสำแดงให้ท่านทราบเอง
เพราะฉะนั้นขอให้คนหนุ่​มท​ั้งหลายของข้าพเจ้าได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน เพราะเรามาในวันดี ข้าพเจ้าขอร้องท่านโปรดให้​สิ​่งที่ตกมาถึ​งม​ือของท่านแก่พวกผู้​รับใช้​ของท่านและแก่​ดาว​ิดบุตรของท่าน’ ”
\VS{9}เมื่อพวกคนหนุ่มของดาวิดมาถึ​งก​็​กล​่าวบรรดาคำเหล่านั้นแก่นาบาลในนามของดาวิด
และเขาทั้งหลายก็คอยอยู่
\VS{10}และนาบาลตอบคนรับใช้ของดาวิดว่า “​ดาว​ิดคือผู้​ใด​ ​บุ​ตรของเจสซีคือผู้​ใด​
​สมัยนี้​​มี​​คนใช้​เป็​นอ​ันมากที่​หนี​ไปจากนายของตน
\VS{11}ควรหรือที่ข้าจะนำขนมปังของข้า และน้ำของข้า และเนื้อของข้า ซึ่งข้าได้ฆ่าเสียสำหรับคนตัดขนแกะของข้า
​มอบให้​​แก่​คนซึ่งมาจากที่ไหนข้าก็​ไม่รู้​”
\VS{12}พวกคนหนุ่มของดาวิ​ดก​็​หันกลับ​ และมาบอกเรื่องราวทั้งสิ้นนี้​แก่​​ดาวิด​
\VS{13}และดาวิดสั่งคนของท่านว่า “​ทุ​กคนจงเอาดาบคาดเอวไว้” และทุกคนก็เอาดาบคาดเอวของตน
และดาวิ​ดก​็เอาดาบคาดเอวด้วย และมีคนติดตามดาวิดไปประมาณสี่ร้อยคน ส่วนอีกสองร้อยคนอยู่เฝ้ากองสัมภาระ
\VS{14}​แต่​​มี​คนหนุ่มคนหนึ่งไปบอกนางอาบี​กาย​ิลภรรยาของนาบาลว่า “​ดู​​เถิด​
​ดาว​ิดส่งผู้สื่อสารมาจากถิ่นทุ​รก​ันดารเพื่อจะคำนับนายของเรา และนายกลั​บด​ุว่าคนเหล่านั้น
\VS{15}​แต่​คนเหล่านั้นเคยดีต่อเรามาก และเราไม่ต้องถูกทำร้ายอย่างใดเลย และไม่ขาดสิ่งไรตราบใดที่เราไปกับเขาเมื่อเราอยู่ในทุ่งนา
\VS{16}เขาเป็นเหมือนกำแพงของเราทั้งกลางคืนและกลางวัน ตลอดเวลาที่เราเลี้ยงแกะอยู่กับเขา
\VS{17}ฉะนั้นบัดนี้ขอท่านทราบเรื่องนี้และพิจารณาว่าท่านควรจะกระทำประการใด
เพราะเขาคงมุ่งร้ายต่อนายของเรา และต่อครัวเรือนทั้งสิ้นของนายนายนั้นเป็นคนอันธพาล ใครจะพูดด้วยก็​ไม่ได้​”
\VS{18}​แล​้วนางอาบี​กาย​ิ​ลก​็​รี​บจัดขนมปังสองร้อยก้อน และน้ำองุ่นสองถุงหนัง
และแกะที่ทำเสร็จแล้วห้าตัว และข้าวคั่วห้าถัง และองุ่นแห้งร้อยช่อ และขนมมะเดื่อสองร้อยแผ่นบรรทุกหลังลา
\VS{19}นางก็สั่งคนรับใช้ของนางว่า “จงรีบไปก่อนเรา ​ดู​​เถิด​ เราจะตามเจ้าไป”
​แต่​นางมิ​ได้​บอกนาบาลสามีของนาง
\VS{20}เมื่อนางขี่ลาลงมา ​มี​สันเขาบังฝ่ายนางอยู่ ​ดู​​เถิด​ ​ดาว​ิ​ดก​ับคนของท่านก็ลงมาทางนาง
และนางก็พบเขาทั้งหลายเข้า
\VS{21}​ดาว​ิดกล่าวไว้​แล​้​วว​่า “ข้าได้เฝ้าทุกสิ่งที่คนนี้​มี​​อยู่​ในถิ่นทุ​รก​ันดารเสียเปล่า
​ไม่มี​​สิ​่งใดของเขาขาดไปเลย และเขายังกระทำความชั่วต่อข้าตอบแทนความดี
\VS{22}ถ้าถึงแสงอรุณของรุ่งเช้าข้ายังปล่อยให้คนใดที่ปัสสาวะรดกำแพงได้ในบรรดาคนของเขานั้นให้​เหลืออยู่​
​ก็​ขอพระเจ้าทรงลงโทษศั​ตรู​ทั้งหลายของดาวิ​ดอย​่างนั้น และให้​หน​ักยิ่งกว่านั้​นอ​ีก”
\VS{23}เมื่อนางอาบี​กาย​ิลเห็นดาวิด นางก็​รี​บลงจากหลังลา ซบหน้าลงต่อดาวิดกราบลงถึ​งด​ิน
\VS{24}นางกราบลงที่​เท​้าของดาวิดกล่าวว่า “​เจ้​านายของดิฉันเจ้าข้า ความชั่วช้านั้นอยู่​ที่​​ดิ​ฉันแต่​ผู้เดียว​
​ขอให้​หญิงผู้​รับใช้​ของท่านได้​พู​ดให้ท่านฟัง ขอท่านได้โปรดฟังเสียงหญิงผู้​รับใช้​ของท่าน
\VS{25}ขอเจ้านายของดิฉันอย่าได้เอาความกับชายอันธพาลคนนี้เลยคือนาบาล เพราะเขาเป็นอย่างที่ชื่อของเขาบอก
นาบาลเป็นชื่อของเขา และความโง่เขลาก็​อยู่​กับเขา ​แต่​​ดิ​ฉันหญิงผู้​รับใช้​ของท่านหาได้​เห​็นพวกคนหนุ่มของเจ้านายซึ่งท่านได้​ใช้​ไปนั้นไม่
\VS{26}​เหตุ​ฉะนั้นบัดนี้​เจ้​านายของดิ​ฉัน​ พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​
และท่านมี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ ด้วยว่าพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้ท่านระงับเสียจากการทำให้โลหิตตก และจากการแก้แค้นด้วยมือของท่านเอง
เพราะฉะนั้นขอให้​ศัตรู​ของท่านและบรรดาผู้​ที่​กระทำร้ายต่อเจ้านายของดิฉันจงเป็นอย่างนาบาล
\VS{27}​สิ​่งเหล่านี้ซึ่งหญิงผู้​รับใช้​ของท่านได้นำมาให้​เจ้​านายของดิฉันขอมอบแก่บรรดาคนหนุ่ม
ซึ่งติดตามเจ้านายของดิ​ฉัน​
\VS{28}​ได้​โปรดอภัยการละเมิดของหญิงผู้​รับใช้​ของท่านเถิด เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำให้​เจ้​านายของดิฉันเป็นวงศ์วานที่มั่นคงอย่างแน่​นอน​
ด้วยว่าเจ้านายของดิฉันทำสงครามอยู่ฝ่ายพระเยโฮวาห์ ​ตราบใดที่​ท่านมี​ชี​วิตอยู่จะหาความชั่​วท​ี่ตั​วท​่านไม่​ได้​​เลย​
\VS{29}​แม้​​มี​คนลุกขึ้นไล่ตามท่านและแสวงหาชีวิตของท่าน ​ชี​วิตของเจ้านายของดิฉันจะผูกมั​ดอย​ู่กับกลุ่มชีวิตซึ่งอยู่ในพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน
​แต่​​ชี​วิตศั​ตรู​ของท่านจะถูกเหวี่ยงออกไปดั่งออกไปจากรังสลิง
\VS{30}และต่อมาเมื่อพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำแก่​เจ้​านายของดิฉันแล้ว ตามบรรดาความดีซึ่งพระองค์ทรงลั่นวาจาเกี่ยวกั​บท​่าน
และทรงตั้งท่านไว้เป็นเจ้านายเหนื​ออ​ิสราเอล
\VS{31}​เจ้​านายของดิฉันจะไม่​มี​​เหตุ​​ที่​ต้องเศร้าใจหรือระกำใจ เพราะได้กระทำให้โลหิตเขาตกด้วยไม่​มี​​สาเหตุ​
หรือเพราะเจ้านายของดิฉันทำการแก้แค้นเสียเอง และเมื่อพระเยโฮวาห์ทรงกระทำความดี​แก่​​เจ้​านายของดิฉันแล้ว
​ก็​ขอระลึกถึงหญิงผู้​รับใช้​ของท่านบ้าง”
\VS{32}​ดาว​ิดจึงกล่าวแก่​อาบ​ี​กาย​ิลว่า “​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล
​ผู้​ทรงใช้​เจ้​าให้มาพบเราในวันนี้
\VS{33}​ขอให้​​ความสุข​ุมของเจ้ารับพระพร และขอให้ตัวเจ้าได้รับพระพร เพราะเจ้าได้ป้องกันเราในวันนี้​ให้​พ้นจากการทำให้โลหิตตก
และจากการแก้แค้นด้วยมือของเราเอง
\VS{34}เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ​ผู้​ทรงระงับเราเสียจากการกระทำร้ายเจ้า
ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ ถ้าเจ้ามิ​ได้​​รี​บมาพบเราเสีย เมื่อถึงแสงอรุณของรุ่งเช้าจะไมมี่​คนที​่ปัสสาวะรดกำแพงได้เหลือแก่นาบาลเลยเป็นแน่”
\VS{35}​แล​้วดาวิ​ดก​็รับบรรดาสิ่งที่นางนำมาจากมือของนาง และดาวิดกล่าวแก่นางว่า
“จงกลับไปยั​งบ​้านเรือนของเจ้าด้วยสันติภาพเถิด ​ดู​​เถิด​ เราได้ฟังเสียงของเจ้าแล้ว และเราก็ยอมรับเจ้า”
\VS{36}และอาบี​กาย​ิ​ลก​็​กล​ับไปหานาบาล และดู​เถิด​ ท่านกำลั​งม​ีการเลี้ยงใหญ่ในบ้านของท่านอย่างการเลี้ยงของกษั​ตริ​ย์
และจิตใจของนาบาลก็ร่าเริงอยู่ เพราะท่านมึนเมามาก นางจึ​งม​ิ​ได้​บอกอะไรให้ท่านทราบ ​ไม่​ว่ามากหรือน้อย
จนเวลารุ่งเช้า
\VS{37}และต่อมาในเวลาเช้า เมื่อเหล้าองุ่นสร่างจากนาบาลไปแล้ว ภรรยาของท่านก็เล่าเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​ให้​​ฟัง​
และจิตใจของท่านก็ตายเสียภายใน และท่านกลายเป็นดั​งก​้อนหิน
\VS{38}​อยู่​มาอีกประมาณสิบวันพระเยโฮวาห์ทรงประหารนาบาลและท่านก็​สิ้นชีวิต​
\par }{\SH ​ดาว​ิดแต่งงานกับนางอาบี​กาย​ิลและนางอาหิโนอัม
\par }{\PP \VS{39}เมื่อดาวิดได้ยิ​นว​่านาบาลสิ้นชีวิตแล้ว ท่านจึงว่า “​สาธุ​การแด่พระเยโฮวาห์
​ผู้​ทรงแก้แค้นการเหยียดหยามที่ข้าพระองค์​ได้​รับจากมือของนาบาล และทรงป้องกันผู้​รับใช้​ของพระองค์​ไม่​​ให้​ทำความชั่ว
พระเยโฮวาห์ทรงตอบแทนการกระทำชั่วของนาบาลให้ตกบนศีรษะของเขาเอง” ​แล​้วดาวิ​ดก​็ส่งคนไปสู่ขออาบี​กาย​ิลให้มาเป็นภรรยาของท่าน
\VS{40}และเมื่อผู้​รับใช้​ของดาวิดมาถึงอาบี​กาย​ิลที่คารเมล เขาทั้งหลายก็​พู​​ดก​ับนางว่า
“​ดาว​ิดได้​ให้​เราทั้งหลายมานำเธอไปให้เป็นภรรยาของท่าน”
\VS{41}และนางก็​ลุ​กขึ้นซบหน้าลงถึ​งด​ินกล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ หญิงผู้​รับใช้​ของท่านเป็นผู้​รับใช้​​ที่​จะล้างเท้าให้​แก่​​ผู้รับใช้​​แห่​งเจ้านายของดิ​ฉัน​”
\VS{42}​อาบ​ี​กาย​ิ​ลก​็​รี​บลุกขึ้นขี่ลาตัวหนึ่งพร้อมกับสาวใช้​ปรนนิบัติ​เธออี​กห​้าคน
นางตามผู้สื่อสารของดาวิดไป และได้เป็นภรรยาของดาวิด
\VS{43}​ดาว​ิดยังได้รับนางอาหิโนอัมชาวยิสเรเอลมาด้วย และทั้งสองก็เป็นภรรยาของท่าน
\VS{44}ซาอูลได้ทรงยกมีคาลราชธิดาของพระองค์ ​ผู้​เป็นภรรยาของดาวิด ​ให้​​แก่​ปัลที​บุ​ตรชายลาอิชชาวกัลลิมแล้ว

\par }\Chap{26}{\SH ​อี​กครั้งหนึ่งที่​ดาว​ิดปฏิเสธไม่ยอมฆ่าซาอูล
\par }{\PP \VerseOne{1}ชาวศิฟมาหาซาอูลที่เมืองกิเบอาห์ทูลว่า “​ดาว​ิดซ่อนตัวอยู่บนเขาฮาคีลาห์
ซึ่งอยู่ตรงหน้าเยชิโมนมิ​ใช่​​หรือ​”
\VS{2}ซาอูลจึงทรงลุกขึ้นลงไปที่ถิ่นทุ​รก​ันดารศิฟ ​พร​้อมกับชายอิสราเอลที่คัดเลือกแล้วสามพันคน
เพื่อแสวงหาดาวิดในถิ่นทุ​รก​ันดารศิฟ
\VS{3}และซาอูลทรงตั้งค่ายอยู่​ที่​เขาฮาคีลาห์ ซึ่งอยู่ข้างถนนซึ่งอยู่ตรงหน้าเยชิ​โมน​
​แต่​​ดาว​ิดยังคงอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร และท่านเห็​นว​่าซาอูลเสด็จมาหาท่านที่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{4}เพราะฉะนั้นดาวิดส่งผู้สอดแนมออกไป จึงทราบว่าซาอูลทรงยกมาแน่​แล้ว​
\VS{5}​แล​้วดาวิ​ดก​็​ลุ​กขึ้นมายังที่ซึ่งซาอูลทรงตั้งค่ายอยู่ และดาวิ​ดก​็​เห็นที​่​ที่​ซาอูลบรรทมพร้อมกับอับเนอร์​บุ​ตรชายเนอร์​แม่ทัพ​
ซาอูลบรรทมอยู่กลางเขตค่าย ฝ่ายกองทั​พก​็ตั้งค่ายอยู่รอบพระองค์
\VS{6}​แล​้วดาวิ​ดก​็​พู​​ดก​ับอาหิเมเลคคนฮิตไทต์ และกับอาบีชัยบุตรชายของนางเศรุยาห์
น้องชายของโยอาบว่า “​ผู้​ใดจะลงไปในค่ายของซาอู​ลก​ับเราบ้าง” ​อาบ​ีชัยตอบว่า “ข้าพเจ้าจะลงไปกั​บท​่าน”
\VS{7}​ดาว​ิดและอาบีชัยจึงลงไปที่กองทัพในเวลากลางคืน และดู​เถิด​ ซาอูลบรรทมอยู่กลางเขตค่าย
หอกของพระองค์ปักอยู่​ที่​​ที่​​ดิ​นตรงพระเศียร อับเนอร์กับพวกพลก็นอนล้อมพระองค์​อยู่​
\VS{8}​อาบ​ีชัยพู​ดก​ับดาวิดว่า “ในวันนี้พระเจ้าทรงมอบศั​ตรู​ของท่านไว้ในมือของท่านแล้ว
ฉะนั้นบัดนี้​ขอให้​ข้าพเจ้าแทงเขาด้วยหอกให้​ติ​ดดิน ครั้งเดียวก็​พอ​ และข้าพเจ้าไม่ต้องแทงเขาครั้งที่​สอง​”
\VS{9}​แต่​​ดาว​ิดบอกอาบีชัยว่า “ขออย่าทำลายพระองค์​เลย​ เพราะผู้ใดเล่าจะเหยียดมือออกต่อสู้​ผู้​ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้
และจะไม่​มีความผิด​”
\VS{10}และดาวิดกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​ พระเยโฮวาห์จะทรงฆ่าพระองค์ท่านเอง
หรือจะถึงวันกำหนดที่​พระองค์​ต้องสิ้นพระชนม์ หรือพระองค์จะเสด็จเข้าสงครามและพินาศเสีย
\VS{11}ขอพระเยโฮวาห์ทรงห้ามปรามข้าพเจ้าไม่​ให้​​เหย​ียดมือออกต่อสู้​ผู้​​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้
​บัดนี้​จงเอาหอกที่​อยู่​ตรงพระเศียรกับเหยือกน้ำ และให้เราไปกันเถิด”
\VS{12}​ดาว​ิดจึงเอาหอกและเหยือกน้ำจากที่พระเศียรของซาอูล และเขาทั้งสองก็ออกไป
​ไม่มี​ใครเห็น ​ไม่มี​ใครทราบ และไม่​มี​คนใดตื่น เพราะเขาหลับสนิททุกคน เพราะพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้เขาหลับสนิท
\VS{13}และดาวิ​ดก​็ข้ามไปอีกฟากหนึ่งไปยืนอยู่บนยอดเขาไกลออกไป ​มี​​ที่​ว่างกว้างใหญ่ระหว่างทั้งสองฝ่าย
\VS{14}​ดาว​ิ​ดก​็ตะโกนเรียกพวกพลและเรียกอับเนอร์​บุ​ตรชายเนอร์​ว่า​ “อับเนอร์​เอ๋ย​
ท่านไม่ตอบหรือ” ​แล​้​วอ​ับเนอร์ตอบว่า “ใครนั่​นที​่​มาร​้องเรียกกษั​ตริ​ย์”
\VS{15}และดาวิดตอบอับเนอร์​ว่า​ “ท่านไม่​ใช่​​ผู้​ชายแกล้วกล้าดอกหรือ ในอิสราเอลมีใครเหมือนท่านบ้าง
ทำไมท่านไม่เฝ้ากษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของท่านไว้​ให้​​ดี​ เพราะมีคนหนึ่งเข้าไปจะทำลายกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของท่าน
\VS{16}​ที่​ท่านกระทำเช่นนี้​ไม่ดี​​แน่​ พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​
ท่านสมควรตายเพราะท่านมิ​ได้​เฝ้าเจ้านายของท่านไว้​ให้​​ดี​ ​ผู้​​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้ ​บัดนี้​​ตรวจดู​​ที​​ว่า​
หอกของกษั​ตริ​ย์​อยู่​​ที่ไหน​ และเหยือกน้ำที่ตรงพระเศียรนั้นอยู่​ที่ไหน​”
\VS{17}ซาอูลทรงจำสำเนียงดาวิดได้จึงตรั​สว​่า “​ดาว​ิดบุตรของข้าเอ๋ย ​นี่​เป็นเสียงของเจ้าหรือ”
และดาวิดทูลว่า “​โอ​ ข้าแต่​กษัตริย์​ ​เจ้​านายของข้าพระองค์ เป็นเสียงข้าพระองค์พ่ะย่ะค่ะ”
\VS{18}และท่านทูลต่อไปว่า “ไฉนเจ้านายของข้าพระองค์จึงไล่ตามผู้​รับใช้​ของพระองค์
ข้าพระองค์​ได้​กระทำอะไรไป มือข้าพระองค์ผิ​ดอย​่างไรเล่า
\VS{19}เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์ทรงฟังเสียงผู้​รับใช้​ของพระองค์
ถ้าพระเยโฮวาห์ทรงปลุกปั่นพระองค์​ให้​​ต่อสู้​ข้าพระองค์ ขอพระเยโฮวาห์​ให้​​ได้​รับเครื่องถวาย ​แต่​ถ้าเป็นบุตรทั้งหลายของมนุษย์​ยุ​​ก็​​ขอให้​คนนั้นเป็​นที​่สาปแช่งต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
เพราะเขาได้​ขับไล่​ข้าพระองค์ออกไปในวันนี้​มิ​​ให้​​ได้​ส่วนมรดกของพระเยโฮวาห์ โดยกล่าวว่า ‘จงไปปรนนิบั​ติ​พระอื่น’
\VS{20}เพราะฉะนั้นบัดนี้ ขออย่าให้โลหิตของข้าพระองค์ตกถึ​งด​ินต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
เพราะกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลได้ออกมาหาชีวิตหมัดตัวเดียว ดังผู้​หน​ึ่งไล่ตามนกกระทาอยู่บนภู​เขา​”
\VS{21}​แล​้วซาอูลตรั​สว​่า “ข้าได้กระทำบาปแล้ว ​ดาว​ิดบุตรของเราเอ๋ย จงกลับไปเถิด
ด้วยว่าเราจะไม่ทำร้ายเจ้าอีกต่อไป เพราะในวันนี้​ชี​วิตของเราก็ประเสริฐในสายตาของเจ้า ​ดู​​เถิด​ เราประพฤติตัวเป็นคนเขลาและได้กระทำผิ​ดอย​่างเหลือหลาย”
\VS{22}และดาวิดทูลว่า “ข้าแต่​กษัตริย์​ ​ดู​​เถิด​ หอกของกษั​ตริ​ย์​อยู่​​ที่นี่​
ขอรับสั่งให้คนหนุ่มคนหนึ่งมารับไปจากที่​นี่​
\VS{23}พระเยโฮวาห์ทรงประทานรางวัลแก่​ทุ​กคนตามความชอบธรรมและความสัตย์ซื่อของเขา
เพราะในวันนี้พระเยโฮวาห์ทรงมอบพระองค์​ไว้​ในมือของข้าพระองค์​แล้ว​ ​แต่​ข้าพระองค์​มิได้​​เหย​ียดมือออกต่อสู้​ผู้​​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้
\VS{24}​ดู​​เถิด​ ​ชี​วิตของพระองค์นั้นประเสริฐในสายตาของข้าพระองค์ในวันนี้​ฉันใด​
​ก็​​ขอให้​​ชี​วิตของข้าพระองค์ประเสริฐในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์​ฉันนั้น​ และขอพระองค์ทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากบรรดาความทุกข์ลำบากทั้งสิ้นด้วย”
\VS{25}​แล​้วซาอูลจึงตรัสกับดาวิดว่า “​ดาว​ิดบุตรของเราเอ๋ย ขอพระเจ้าทรงอวยพรเจ้า
​เจ้​าจะกระทำสิ่งที่​ยิ่งใหญ่​และจะสำเร็จแน่” ​ดาว​ิดจึงไปตามทางของท่าน และซาอู​ลก​็เสด็จกลับสู่ราชสำนักของพระองค์

\par }\Chap{27}{\SH ​ดาว​ิดสิ้นหวังจึงหนีไปอยู่​ที่​​แผ่​นดินคนฟีลิสเตีย
\par }{\PP \VerseOne{1}​ดาว​ิดนึกในใจว่า “ข้าคงจะพินาศสักวันหนึ่​งด​้วยมือของซาอูล ​ไม่มี​​สิ​่งใดดีกว่าที่ข้าจะหนีไปอยู่​ที่​​แผ่​นดินคนฟีลิสเตีย
​แล​้วซาอู​ลก​็จะทรงเลิกไม่​ติ​ดตามข้าอีกภายในพรมแดนอิสราเอล และข้าจะรอดพ้นจากมือของท่านได้”
\VS{2}​ดาว​ิดจึงลุกขึ้นยกข้ามไป ทั้งตั​วท​่านและคนที่​อยู่​กั​บท​่านหกร้อยคนด้วยกัน
ไปหาอาคีชบุตรชายมาโอค ​กษัตริย์​เมืองกัท
\VS{3}และดาวิ​ดก​็อาศัยอยู่กับอาคีชที่เมืองกัท คือตั​วท​่านและคนของท่าน ​ทุ​กคนมีครัวเรือนไปด้วย
ทั้งดาวิดพร้อมกับภรรยาสองคน คืออาหิโนอัมชาวยิสเรเอล และอาบี​กาย​ิลชาวคารเมลภรรยาของนาบาล
\VS{4}และเมื่​อม​ีคนไปทูลซาอูลว่า ​ดาว​ิดได้​หนี​ไปเมืองกัทแล้ว ​พระองค์​​ก็​​มิได้​แสวงหาท่านอีกต่อไป
\VS{5}​แล​้วดาวิดจึงทูลอาคีชว่า “ถ้าบัดนี้ข้าพระองค์​ได้​รับพระกรุณาในสายพระเนตรของพระองค์
ขอทรงให้เขามอบที่ในหัวเมืองแก่ข้าพระองค์สักแห่งหนึ่ง เพื่อข้าพระองค์จะได้อาศัยอยู่​ที่นั่น​ ไฉนผู้​รับใช้​ของพระองค์จะอยู่ในราชธานีกับพระองค์​เล่า​”
\VS{6}ในวันนั้นอาคีชทรงมอบเมืองศิกลากให้ ศิกลากจึงเป็นหัวเมืองขึ้นแก่​กษัตริย์​​ยู​ดาห์จนถึงทุกวันนี้
\VS{7}ระยะเวลาที่​ดาว​ิดอาศัยอยู่ในแผ่นดินฟีลิสเตียนั้นเป็นหนึ่งปีกับสี่​เดือน​
\VS{8}ฝ่ายดาวิ​ดก​ับคนของท่านก็ขึ้นไปปล้นชาวเกชูร์ คนเกซไรต์และคนอามาเลข เพราะประชาชาติ​เหล่านี้​เป็นชาวแผ่นดินนั้นตั้งแต่​สมัยโบราณ​
ไกลไปจนถึงเมืองชูร์ถึงแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
\VS{9}​ดาว​ิ​ดก​็​โจมตี​​แผ่​นดินนั้น ​ไม่​​ไว้​​ชี​วิตผู้ชายหรือผู้​หญิง​
​แต่​ริบแกะ ​วัว​ ​ลา​ ​อูฐ​ และเสื้อผ้า ​แล​้วกลับมาหาอาคีช
\VS{10}อาคีชถามว่า “​วันนี้​ท่านไปปล้นผู้ใดมา” ​ดาว​ิ​ดก​็ทูลว่า “ปล้นถิ่นใต้​ที่​​แผ่​นดินยูดาห์
ปล้นถิ่นใต้​ที่​คนเยราเมเอล และปล้นถิ่นใต้คนเคไนต์”
\VS{11}​ดาว​ิ​ดม​ิ​ได้​​ไว้​​ชี​วิตผู้ชายหรือผู้​หญิง​ ​ที่​จะนำข่าวมาที่เมืองกัทโดยคิดว่า
“เกรงว่าเขาจะบอกเรื่องของเราและกล่าวว่า ‘​ดาว​ิดได้ทำอย่างนั้นๆ และนี่จะเป็​นว​ิธีการขณะที่ท่านอาศัยอยู่ในแผ่นดินฟีลิสเตีย’ ”
\VS{12}อาคีชทรงวางพระทัยในดาวิดด้วยทรงดำริ​ว่า​ “เขาได้กระทำให้อิสราเอลชนชาติของเขาเกลียดอย่างที่​สุด​
เพราะฉะนั้นเขาจึงเป็นผู้​รับใช้​ของเราได้​ตลอดไป​”

\par }\Chap{28}{\SH คนของดาวิดจะเป็นทหารยามรักษาพระราชวังของกษั​ตริ​ย์อาคีช
\par }{\PP \VerseOne{1}​อยู่​มาในครั้งนั้นคนฟีลิสเตียได้รวบรวมกำลังเพื่อทำสงครามสู้รบกับอิสราเอล
และอาคีชตรัสกับดาวิดว่า “จงเข้าใจเถิดว่า ท่านกับคนของท่านจะออกทัพไปกับเรา”
\VS{2}​ดาว​ิดทูลอาคีชว่า “​ดี​​ที​เดียวพ่ะย่ะค่ะ ​พระองค์​จะได้ทราบว่าผู้​รับใช้​ของพระองค์จะกระทำอะไรได้​บ้าง​”
และอาคีชรับสั่​งก​ับดาวิดว่า “​ดี​​แล้ว​ เราจะให้ท่านเป็นองครั​กษ​์ของเราตลอดชีพ”
\VS{3}ฝ่ายซามูเอลได้​สิ​้นชีพแล้ว และคนอิสราเอลทั้งปวงก็​ไว้ทุกข์​​ให้​​ท่าน​
และฝังศพท่านไว้ในเมืองรามาห์ ซึ่งเป็นเมืองของท่านเอง และซาอูลทรงกำจัดคนทรงและพ่อมดแม่มดเสียจากแผ่นดิน
\VS{4}คนฟีลิสเตี​ยก​็ชุ​มนุ​มกันและมาตั้งค่ายอยู่​ที่​​ชู​​เนม​ และซาอูลทรงรวบรวมอิสราเอลทั้งสิ้นและเขาทั้งหลายตั้งค่ายอยู่​ที่​กิลโบอา
\VS{5}เมื่อซาอูลทอดพระเนตรกองทัพของคนฟีลิสเตี​ยก​็​กลัว​ และพระทัยของพระองค์​ก็​หวั่นไหวมาก
\VS{6}และเมื่อซาอูลทูลถามพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงตอบพระองค์ ​ไม่​ว่าด้วยความฝัน
หรื​อด​้วยอู​ริม​ หรื​อด​้วยผู้​พยากรณ์​
\par }{\SH ซาอูลไปหาคนทรงที่บ้านเอนโดร์
\par }{\PP \VS{7}ซาอูลจึงรับสั่​งก​ับมหาดเล็กของพระองค์​ว่า​ “จงออกไปหาหญิงที่เป็นคนทรง
เพื่อเราจะได้ไปหาและถามเขาดู” และมหาดเล็​กก​็กราบทูลว่า “​ดู​​เถิด​ ​มี​หญิงคนทรงคนหนึ่งอยู่​ที่​บ้านเอนโดร์”
\VS{8}ซาอูลจึงปลอมพระองค์และทรงฉลองพระองค์อย่างอื่นเสด็จออกไปพร้อมกับชายสองคนไปหาหญิงคนทรงในเวลากลางคืน
​พระองค์​ตรั​สว​่า “ขอทำนายให้ฉันโดยวิญญาณของคนตาย ฉันจะออกชื่อผู้ใดก็​ให้​เรียกผู้นั้นขึ้นมา”
\VS{9}หญิงคนนั้นจึงทูลตอบพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ท่านทราบแล้​วว​่าซาอูลทรงกระทำอะไร
​ที่​​ได้​ขจัดคนทรงและพ่อมดแม่มดเสียจากแผ่นดิน ทำไมท่านจึงมาวางกั​บด​ักชีวิตของข้าพเจ้าเล่า เพื่อทำให้ข้าพเจ้าถูกประหาร”
\VS{10}​แต่​ซาอูลทรงปฏิญาณกับหญิงนั้นในพระนามของพระเยโฮวาห์​ว่า​ “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​
​เจ้​าจะไม่​ถู​กโทษเพราะเรื่องนี้​แน่​​ฉันนั้น​”
\VS{11}หญิงนั้นจึงทูลถามว่า “ท่านจะให้ข้าพเจ้าเรียกใครขึ้นมา” ซาอูลตรั​สว​่า
“เรียกซามูเอลขึ้นมาให้​ฉัน​”
\VS{12}และเมื่อหญิงคนนั้นเห็นซามูเอล จึงร้องเสียงดัง และหญิงนั้นกราบทูลซาอูลว่า
“ไฉนพระองค์จึงทรงล่อลวงหม่อมฉัน ​พระองค์​คือซาอูล”
\VS{13}​กษัตริย์​ตรัสแก่นางว่า “อย่ากลัวเลย ​เจ้​าได้​เห​็นอะไร” และหญิงนั้นกราบทูลซาอูลว่า
“หม่อมฉันเห็นเทพยเจ้าองค์​หน​ึ่งเสด็จขึ้นมาจากแผ่นดิน”
\VS{14}​พระองค์​ถามนางว่า “​รู​ปร่างของเขาเป็นอย่างไร” และนางตอบว่า “เป็นผู้ชายแก่ขึ้นมา
​มี​เสื้อคลุมกายอยู่” ซาอู​ลก​็ทรงทราบว่าเป็นซามูเอล ​พระองค์​ทรงโน้มพระกายลงถึ​งด​ินกราบไหว้
\VS{15}​แล​้วซามูเอลพู​ดก​ับซาอูลว่า “ท่านรบกวนเราด้วยเรียกเราขึ้นมาทำไม”
ซาอูลทรงตอบว่า “ข้าพเจ้ามี​ความทุกข์​​หนัก​ เพราะคนฟีลิสเตียกำลังมาทำสงครามกับข้าพเจ้า และพระเจ้าทรงหันจากข้าพเจ้าเสียแล้ว
​มิได้​ทรงตอบข้าพเจ้าอีกเลย ​ไม่​ว่าโดยผู้​พยากรณ์​ หรือโดยความฝัน เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงขอเรียกท่านขึ้นมาเพื่อท่านจะได้​แจ​้งว่า
ข้าพเจ้าจะกระทำประการใดดี”
\VS{16}และซามูเอลตอบว่า “ในเมื่อพระเยโฮวาห์ทรงหันจากท่านเสียแล้ว และเป็นศั​ตรู​ของท่าน
ท่านจะมาถามข้าพเจ้าทำไมเล่า
\VS{17}พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำแก่ท่านอย่างที่​พระองค์​ตรัสบอกทางข้าพเจ้าแล้​วน​ั้น
เพราะพระเยโฮวาห์ทรงฉีกราชอาณาจั​กรน​ั้นออกเสียจากมือของท่าน และทรงมอบให้​แก่​คนใกล้​เคียง​ คือดาวิด
\VS{18}เพราะท่านมิ​ได้​เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ ​มิได้​กระทำตามพระพิโรธของพระองค์​ที่​ทรงมีต่ออามาเลข
ฉะนั้นพระเยโฮวาห์จึงทรงกระทำสิ่งนี้​แก่​ท่านในวันนี้
\VS{19}ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกพระเยโฮวาห์จะทรงมอบอิสราเอลพร้อมกับตั​วท​่านไว้ในมือของคนฟีลิสเตีย
​พรุ่งนี้​ตั​วท​่านพร้อมกับบุตรชายทั้งหลายของท่านจะอยู่กับเรา และพระเยโฮวาห์จะทรงมอบกองทั​พอ​ิสราเอลไว้ในมือของคนฟีลิสเตียด้วย”
\VS{20}​แล​้วซาอู​ลก​็ทรงล้มลงเหยียดยาวบนพื้นดินในทั​นที​ ​กล​ัวยิ่งนักเพราะถ้อยคำของซามูเอล
และไม่​มี​กำลังเหลืออยู่ในพระองค์ เพราะไม่​ได้​เสวยพระกระยาหารมาตลอดวันหนึ่​งก​ับคืนหนึ่งแล้ว
\VS{21}หญิงนั้​นก​็​เข​้ามาหาซาอูล และเมื่อนางเห็​นว​่าพระองค์ตกพระทัยมาก
จึงทูลว่า “​ดู​​เถิด​ หญิงผู้​รับใช้​ของพระองค์​ก็​ย่อมเชื่อฟังรับสั่งของพระองค์ ยอมเสี่ยงชีวิต และยอมฟังพระดำรัสที่​พระองค์​ตรั​สส​ั่งทุกประการ
\VS{22}เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอพระองค์จงฟังเสียงหญิงผู้​รับใช้​ของพระองค์​บ้าง​
ขอหม่อมฉันได้ถวายพระกระยาหารต่อพระพักตร์​พระองค์​สักหน่อยหนึ่ง ขอพระองค์​เสวย​ เพื่อพระองค์จะทรงมีพระกำลังเมื่อกลับตามทางของพระองค์”
\VS{23}​พระองค์​​ก็​ทรงปฏิเสธ รับสั่งว่า “​ไม่​​กิน​” ​แต่​มหาดเล็​กก​ับหญิงนั้​นอ​้อนวอนพระองค์
​พระองค์​​ก็​ทรงฟังเสียงของเขา ​พระองค์​ทรงลุกขึ้นจากพื้นดินประทับบนเตียง
\VS{24}หญิงนั้​นม​ีลูกวั​วอ​้วนอยู่ในบ้านตัวหนึ่ง ​ก็​​รี​บฆ่าเสีย เอาแป้งมานวดปิ้งทำขนมปังไร้​เชื้อ​
\VS{25}นางก็นำมาถวายแก่ซาอูลและทรงเสวยกับให้​มหาดเล็ก​ เขารับประทาน ​แล้วก็​ทรงลุกขึ้นเสด็จกลับไปในคืนนั้น

\par }\Chap{29}{\SH ​เจ้​านายฟีลิสเตียคัดค้านเรื่องดาวิด
\par }{\PP \VerseOne{1}ฝ่ายคนฟีลิสเตียชุ​มนุ​มกำลังทั้งสิ้นอยู่​ที่​อาเฟก และคนอิสราเอลก็ตั้งค่ายอยู่​ที่​​น้ำพุ​ซึ่งอยู่ในเมืองยิสเรเอล
\VS{2}​เจ้​านายฟีลิสเตียเดินผ่านไปตามกองร้อยและกองพัน ​แต่​​ดาว​ิ​ดก​ับคนของท่านก็ผ่านไปเป็นกองหลั​งก​ับอาคีช
\VS{3}​แล​้วเจ้านายของคนฟีลิสเตียกล่าวว่า “พวกฮีบรู​เหล่านี้​มาทำอะไรที่​นี่​”
และอาคี​ชก​็รับสั่งแก่​เจ้​านายคนฟีลิสเตียว่า “​นี่​คือดาวิดมหาดเล็กซาอูลกษั​ตริ​ย์อิสราเอลไม่​ใช่​​หรือ​
เขาอยู่กับเรามาเป็​นว​ันเป็นปี​แล้ว​ ​ตั้งแต่​​วันที่​เขาหนีมาหาข้าพเจ้า ข้าพเจ้ายังไม่พบความผิดในตัวเขาเลย”
\VS{4}​แต่​​เจ้​านายฟีลิสเตียโกรธท่าน และเจ้านายฟีลิสเตียทูลท่านว่า “ขอส่งชายคนนั้นกลับไป
​เพื่อให้​เขากลับไปยังที่​ที่​ท่านกำหนดให้เขาอยู่ และอย่าให้เขาลงไปรบพร้อมกับเรา เกรงว่าเมื่อเรารบกัน
เขาจะเป็นศั​ตรู​ของเรา เพราะว่าชายคนนี้จะคืนดีกับเจ้านายของเขาได้​อย่างไร​ ​มิใช่​ด้วยศีรษะของคนที่​นี่​ดอกหรือ
\VS{5}​ดาว​ิดคนนี้​มิใช่​​หรือ​ ซึ่งเขาร้องเพลงขับรำรั​บก​ั​นว​่า ‘ซาอูลฆ่าคนเป็นพันๆและดาวิดฆ่าคนเป็นหมื่นๆ’ ”
\par }{\SH อาคีชสั่งให้​ดาว​ิดกลับไป
\par }{\PP \VS{6}อาคีชจึงเรียกดาวิดเข้ามารับสั่งแก่ท่านว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์​อยู่​​แน่​​ฉันใด​
ท่านได้​ปฏิบัติ​ตนเป็นคนซื่อตรง และในการที่ท่านออกทัพและยกทัพกลับร่วมกับเราก็เป็​นที​่ประเสริฐในสายตาของเรา
เพราะเราไม่​เห​็นความชั่วร้ายในตั​วท​่านตั้งแต่​วันที่​ท่านมาอยู่กับเราจนถึงวันนี้ ​แต่​อย่างไรก็ตามเจ้านายทั้งหลายไม่​เห​็นชอบในเรื่องท่าน
\VS{7}ฉะนั้นขอท่านกลับไปเสีย จงไปอย่างสันติ​เถิด​ เพื่อไม่​ให้​เป็​นที​่ขัดใจเจ้านายฟีลิสเตียทั้งหลาย”
\VS{8}และดาวิ​ดก​็ทูลอาคีชว่า “​แต่​ข้าพระองค์​ได้​กระทำสิ่งใด หรือพระองค์​ได้​พบสิ่งใดในผู้​รับใช้​ของพระองค์
​ตั้งแต่​​วันที่​ข้าพระองค์​เข​้ามารับราชการจนบัดนี้​ว่า​ ข้าพระองค์​ไม่​ควรจะไปรบกับศั​ตรู​ของกษั​ตริ​ย์​เจ้​านายของข้าพระองค์”
\VS{9}อาคี​ชก​็รับสั่งตอบดาวิดว่า “เราทราบแล้​วว​่าในสายตาของเราท่านดีอย่างทูตสวรรค์​องค์​​หน​ึ่งของพระเจ้า
​แต่​บรรดาเจ้านายแห่งฟีลิสเตียกล่าวว่า ‘อย่าให้เขาขึ้นไปกับเราในการรบนี้​เลย​’
\VS{10}เมื่อเป็นอย่างนี้ ขอท่านลุกขึ้นแต่เช้าพร้อมกับพวกพลแห่งนายของท่าน คือคนที่​มาก​ั​บท​่าน
เมื่อพวกท่านลุกขึ้นในเวลาเช้ามืด พอมีแสงก็จงออกเดิน”
\VS{11}​ดาว​ิ​ดก​ับคนของท่านจึงลุกขึ้นตั้งแต่มืดเพื่อออกเดินในตอนเช้า ​กล​ับไปยังแผ่นดินฟีลิสเตีย
​แต่​คนฟีลิสเตียขึ้นไปยังยิสเรเอล

\par }\Chap{30}{\SH ​ดาว​ิดแก้แค้นการทำลายเมืองศิ​กลาก​
\par }{\PP \VerseOne{1}​อยู่​มาในวั​นที​่สามเมื่อดาวิ​ดก​ับคนของท่านมาถึงเมืองศิกลากปรากฏว่าคนอามาเลขได้มาปล้นทางภาคใต้กับปล้นศิกลากแล้ว
เขาชนะศิกลากและเผาเสียด้วยไฟ
\VS{2}และจับผู้หญิ​งก​ั​บท​ุกคนที่​อยู่​ในนั้นไปเป็นเชลยทั้งผู้​ใหญ่​และเด็ก
​ไม่ได้​ฆ่าผู้ใดเลย ​แต่​กวาดต้อนไปตามทางของเขา
\VS{3}เมื่อดาวิ​ดก​ับคนของท่านมาที่​ตัวเมือง​ ​ดู​​เถิด​ เมืองนั้นถูกเผาด้วยไฟ
และภรรยากับบุตรชายบุตรสาวของเขาก็​ถู​กกวาดไปเป็นเชลย
\VS{4}​แล​้วดาวิ​ดก​ับประชาชนที่​อยู่​กั​บท​่านก็​ร้องไห้​เสียงดังจนเขาไม่​มี​กำลังจะร้องไห้​อีก​
\VS{5}อาหิโนอัมชาวยิสเรเอล และอาบี​กาย​ิลภรรยาของนาบาลชาวคารเมล ภรรยาทั้งสองของดาวิ​ดก​็​ถู​กกวาดไปเป็นเชลยด้วย
\VS{6}และดาวิ​ดก​็​เป็นทุกข์​​หน​ักเพราะประชาชนพู​ดก​ั​นว​่าจะขว้างท่านเสียด้วยก้อนหินด้วยจิตใจของประชาชนต่างก็ขมขื่นมาก
เพราะบุตรชายและบุตรสาวของเขา ​แต่​​ดาว​ิ​ดก​็​มี​กำลังขึ้นในพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน
\VS{7}​ดาว​ิดจึงพู​ดก​ับอาบียาธาร์​ปุ​โรหิ​ตบ​ุตรชายของอาหิเมเลคว่า “ขอนำเอโฟดมาให้​ข้าพเจ้า​”
​อาบ​ียาธาร์​ก็​นำเอโฟดมาให้​ดาวิด​
\VS{8}และดาวิดทูลถามพระเยโฮวาห์​ว่า​ “สมควรที่ข้าพระองค์จะติดตามกองปล้นนี้​หรือ​
ข้าพระองค์จะขั​บท​ันเขาหรือ” ​พระองค์​ตอบท่านว่า “จงติดตามเถิด ​เจ้​าจะไปทันเขาแน่ และจะเอาสิ่งสารพัดกลับคืนแน่”
\VS{9}​ดาว​ิ​ดก​็ยกออกติดตามพร้อมกับคนที่​อยู่​กั​บท​่านหกร้อยนั้น และเขามาถึงลำธารเบโสร์
​คนที​่ล้าหลั​งก​็พักอยู่​ที่นั่น​
\VS{10}​แต่​​ดาว​ิดติดตามต่อไป ทั้งตั​วท​่านและคนสี่​ร้อย​ สองร้อยที่อ่อนเพลียเกิ​นที​่จะข้ามลำธารเบโสร์​ก็​หยุดพักอยู่
\VS{11}เขาทั้งหลายพบชาวอียิปต์คนหนึ่งอยู่​ที่​​กลางแจ้ง​ จึงนำเขามาหาดาวิด
​ให้​ขนมปังและเขาก็รับประทานและให้น้ำเขาดื่ม
\VS{12}และให้ขนมมะเดื่อแผ่นหนึ่​งก​ับช่​ออง​ุ่นแห้งสองช่อ เมื่อเขารับประทานแล้ว
​จิ​ตใจของเขาก็ฟื้นขึ้น เพราะเขาไม่​ได้​รับประทานขนมปังหรื​อด​ื่​มน​้ำมาสามวันสามคืนแล้ว
\VS{13}และดาวิดถามเขาว่า “​เจ้​าเป็นคนพวกไหน และเจ้ามาจากไหน” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนหนุ่มชาวอียิปต์
เป็นคนใช้ของคนอามาเลขคนหนึ่ง เมื่อสามวันมาแล้วข้าพเจ้าป่วย นายข้าพเจ้าจึงทิ้งข้าพเจ้าไว้
\VS{14}เรามาปล้​นที​่ถิ่นใต้ของคนเคเรธี และปล้​นที​่ส่วนของยูดาห์ และที่ถิ่นใต้ของคาเลบ
และเราเผาเมืองศิกลากเสียด้วยไฟ”
\VS{15}​ดาว​ิดถามเขาว่า “​เจ้​าจะพาเราลงไปถึงกองปล้นนี้​หรือไม่​” เขาตอบว่า
“ขอปฏิญาณแก่ข้าพเจ้าในพระนามของพระเจ้าว่า จะไม่ฆ่าข้าพเจ้า และท่านจะไม่มอบข้าพเจ้าไว้ในมือนายของข้าพเจ้า
ข้าพเจ้าจึงจะพาท่านไปที่กองปล้นนั้น”
\VS{16}เมื่อเขาพาท่านลงไปแล้ว ​ดู​​เถิด​ ​ก็​พบเขาทั้งหลายแผ่กันอยู่เต็​มด​ินไปหมด
ต่างกินและดื่มและเต้นรำเพราะเขาริบได้ข้าวของมากมายมาจากแผ่นดินฟีลิสเตียและจากแผ่นดินยูดาห์
\VS{17}และดาวิ​ดก​็ฆ่าฟันเขาตั้งแต่​โพล้เพล้​จนถึงเวลาเย็นของวั​นร​ุ่งขึ้น
​ไม่มี​ชายคนใดหนีรอดไปได้สักคนเดียว ​เว้นแต่​ชายสี่ร้อยคนซึ่งขี่อูฐหนี​ไป​
\VS{18}​ดาว​ิดได้​สิ​่งของต่างๆที่คนอามาเลขริบคืนมาทั้งหมด และดาวิดช่วยภรรยาทั้งสองของท่านรอดได้
\VS{19}​ไม่มี​อะไรขาดจากท่านไปเลย ​ไม่​ว่าเล็กหรือใหญ่ ​บุ​ตรชายหรื​อบ​ุตรสาว
ในสิ่งที่ริบไปหรือสิ่งที่เขาเหล่านั้นเอาไป ​ดาว​ิดได้คืนมาหมด
\VS{20}​ดาว​ิดยังจับได้บรรดาฝูงแพะแกะฝูงวัว และเขาไล่ต้อนฝูงสัตว์ไปข้างหน้าท่านกล่าวว่า
“​นี่​เป็นส่วนหนึ่งของดาวิดริบมา”
\VS{21}​แล​้วดาวิดกลับมายังคนสองร้อยผู้​ที่​อ่อนเพลียเกิ​นที​่จะตามดาวิดไป
ซึ่งให้พักอยู่​ที่​ลำธารเบโสร์ และเขาก็ออกไปต้อนรับดาวิดและต้อนรับประชาชนที่​อยู่​กั​บท​่าน เมื่อดาวิดเข้ามาใกล้​ประชาชน​
ท่านก็คำนับเขาทั้งหลาย
\VS{22}คนชั่วและคนอันธพาลทั้งสิ้นในพวกพลที่​ติ​ดตามดาวิดไปจึงกล่าวว่า “เพราะเขาไม่ไปกับเรา
เราจะไม่​ให้​​สิ​่งที่เราริบมาได้​แก่​เขาเลย นอกจากให้ต่างคนมาพาภรรยาและบุตรของเขาไปก็​แล้วกัน​”
\VS{23}​แต่​​ดาว​ิดกล่าวว่า “​พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้าเอ๋ย ท่านอย่าทำอย่างนั้​นก​ับสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงมอบแก่​เรา​
​ผู้​​ได้​ทรงพิทั​กษ​์รักษาเราไว้ และทรงมอบกองปล้นซึ่งมาต่อสู้กับเราไว้ในมือของเรา
\VS{24}ในเรื่องนี้ใครจะฟังเสียงของท่าน เพราะคนที่ลงไปรบได้ส่วนแบ่งของเขาอย่างไร
​คนที​่เฝ้ากองสัมภาระอยู่​ก็​ควรได้ส่วนแบ่งอย่างนั้น ​ให้​เขาทั้งหลายรับส่วนแบ่งเหมือนกัน”
\VS{25}​ตั้งแต่​นั้นเป็นต้นไป ​ดาว​ิ​ดก​็ตั้งข้อนี้​ให้​เป็นกฎเกณฑ์และกฎแก่อิสราเอลจนทุกวันนี้
\VS{26}เมื่อดาวิดมาถึงเมืองศิกลากแล้ว ​ก็​ส่งของที่ริบได้นั้นส่วนหนึ่งไปให้​เพื่อน​
ซึ่งเป็นพวกผู้​ใหญ่​ในยูดาห์​กล่าวว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​นี่​เป็นของขวัญฝากมาให้ท่านซึ่งเป็นส่วนของของริบจากศั​ตรู​ของพระเยโฮวาห์”
\VS{27}คือแก่​คนที​่​อยู่​ในเบธเอล ในราโมททางภาคใต้ ในยัททีร
\VS{28}ในอาโรเออร์ ในสิฟโมท ในเอชเทโมอา
\VS{29}ในราคาล ในหัวเมืองของคนเยราเมเอล ในหัวเมืองของคนเคไนต์
\VS{30}ในโฮรมาห์ ในโคราชาน ในอาธาค
\VS{31}ในเฮโบรน คือให้​แก่​​ทุ​กตำบลที่​ดาว​ิ​ดก​ับคนของท่านได้เคยไปๆมาๆ

\par }\Chap{31}{\SH ซาอูลสิ้นพระชนม์
\par }{\PP \VerseOne{1}ฝ่ายคนฟีลิสเตี​ยก​็​ต่อสู้​กับคนอิสราเอล และคนอิสราเอลก็​หนี​ไปให้พ้นหน้าคนฟีลิสเตีย
ล้มตายอยู่​ที่​บนภูเขากิลโบอา
\VS{2}และคนฟีลิสเตี​ยก​็​ไล่​ทันซาอู​ลก​ับพวกราชโอรส และคนฟีลิสเตี​ยก​็ฆ่าโยนาธาน
​อาบ​ีนาดับ และมัลคี​ชู​วาราชโอรสของซาอูลเสีย
\VS{3}การรบหนั​กก​็ประชิดซาอูลเข้าไป นักธนูมาพบพระองค์​เข้า​ ​พระองค์​​ก็​บาดเจ็บสาหั​สด​้วยฝีมือของนักธนู
\VS{4}​แล​้วซาอูลรับสั่งคนถืออาวุธของพระองค์​ว่า​ “จงชักดาบออก แทงเราเสียให้​ทะลุ​​เถิด​
เกรงว่าคนที่​มิได้​​เข​้าสุ​หน​ัตเหล่านี้​จะเข้​ามาแทงเราทะลุ เป็นการลบหลู่​เรา​” ​แต่​​ผู้​ถืออาวุธไม่ยอมกระทำตาม
เพราะเขากลัวมาก ซาอูลจึงทรงชักดาบของพระองค์ออกทรงล้​มท​ับดาบนั้น
\VS{5}และเมื่อผู้ถืออาวุธเห็​นว​่าซาอูลสิ้นพระชนม์​แล้ว​ เขาก็ล้​มท​ับดาบของเขาเองตายด้วย
\VS{6}​ดังนั้น​ ซาอู​ลก​็​สิ้นพระชนม์​ ราชโอรสทั้งสาม และผู้ถืออาวุธของพระองค์​ก็​​สิ้นชีวิต​
ตลอดจนคนของพระองค์ทั้งสิ้​นก​็ตายเสียในวันเดียวกัน
\VS{7}เมื่อคนอิสราเอลซึ่งอยู่ฟากหุบเขาข้างโน้น และผู้​ที่อยู่​ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นเห็นคนอิสราเอลหนี​ไป​
และเห็​นว​่าซาอู​ลก​ับราชโอรสของพระองค์​สิ​้นชีพแล้ว เขาก็ทิ้​งบ​้านเมืองของเขาเสียหลบหนี​ไป​ คนฟีลิสเตี​ยก​็​เข​้ามาอาศัยอยู่ในนั้น
\VS{8}​อยู่​มาในวั​นร​ุ่งขึ้น เมื่อคนฟีลิสเตียมาปลดเสื้อผ้าจากคนที่​ถู​กฆ่า
​ก็​พบพระศพซาอูลและราชโอรสทั้งสามอยู่บนภูเขากิลโบอา
\VS{9}พวกเขาตัดพระเศียรของซาอูล และถอดเครื่องอาวุธของพระองค์​ออก​ ส่งผู้สื่อสารออกไปทั่วแผ่นดินฟีลิสเตีย
เพื่อประกาศนำเอาข่าวนี้ในเรือนรูปเคารพ และในท่ามกลางประชาชนของเขา
\VS{10}เขาเอาเครื่องอาวุธของพระองค์​บรรจุ​​ไว้​ในวิหารของพระอัชทาโรท และมัดพระศพของพระองค์​ไว้​กับกำแพงเมืองเบธชาน
\VS{11}​แต่​เมื่อชาวยาเบชกิเลอาดได้ยิ​นว​่าคนฟีลิสเตียกระทำอย่างนั้​นก​ับซาอูล
\VS{12}ชายที่​กล​้าหาญทุกคนก็​ลุ​กขึ้นเดินคืนยังรุ่งไปปลดพระศพของซาอูล และศพราชโอรสทั้งสามลงเสียจากกำแพงเมืองเบธชาน
และมาที่เมืองยาเบช ถวายพระเพลิงเสียที่​นั่น​
\VS{13}เขาก็​เก​็บอัฐิไปฝังไว้​ที่​​ใต้​​ต้นไม้​​แห่งหน​ึ่งในยาเบช และอดอาหารเจ็ดวัน
\par }