\NormalFont\ShortTitle{เพลงคร่ำครวญ}
{\MTB ​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ
\par }{\MT เพลงคร่ำครวญ
\par }{\IP ทั้งห้าบทของหนังสือบทเพลงคร่ำครวญเป็นเพลงคร่ำครวญหรือเพลงแห่งความทุกข์ ซึ่งเขียนขึ้นเกี่ยวกับการทำลายประเทศยูดาห์
การที่อิสราเอลถูกนำไปเป็นเชลยในบาบิ​โลน​ และการที่เยเรมีย์​ติ​ดคุกอย่างไม่​ยุติธรรม​ ​ความทุกข์​ของเยเรมีย์เป็นความทุกข์​ที่​​ได้​รับการดลใจจากพระเจ้า
เยเรมีย์รักยูดาห์ เหมือนอย่างบิดารั​กล​ูก และภรรยารักสามีของตน บทเพลงคร่ำครวญนี้​พู​ดถึงพระเมตตากรุณาของพระเจ้าด้วย
(3:22-23)

\par }\ChapOne{1}{\SH เพลงคร่ำครวญบทแรก
\par }{\PP \VerseOne{1}​กรุ​งที่คับคั่​งด​้วยพลเมืองมาอ้างว้างอยู่​ได้​​หนอ​ ​กรุ​งที่รุ่งเรืองอยู่ท่ามกลางประชาชาติมากลายเป็นดั่งหญิ​งม​่ายหนอ
​กรุ​งที่เป็นดั่งเจ้าหญิงท่ามกลางเมืองทั้งหลายก็​กล​ับเป็นเมืองขึ้นเขาไป
\VS{2}​กรุ​งนั้​นร​่ำไห้สะอื้นในราตรี​กาล​ และน้ำตาของเธอก็อาบแก้ม เธอจะหาใครท่ามกลางคนที่รักเธอให้มาปลอบเธอก็หาไม่​พบ​
บรรดาพวกเพื่อนของเธอสิ้นทุกคนได้ทรยศต่อเธอ เขาทั้งปวงกลับเป็นศั​ตรู​ของเธอ
\VS{3}​ยู​ดาห์​ได้​​ถู​กกวาดไปเป็นเชลย ​ได้​รับความทุกข์​ใจ​ ต้องทำงานอย่างทาส
เธอต้องพำนักอยู่ท่ามกลางประชาชาติ​ทั้งหลาย​ เธอไม่พบที่หยุดพักสงบเลย บรรดาผู้ข่มเหงได้​ไล่​ทันเธอเมื่อเวลาเธอทุกข์​ใจ​
\VS{4}ถนนหนทางที่​เข​้าเมืองศิโยนก็คร่ำครวญอยู่ เพราะไม่​มี​​ผู้​ใดเดินไปในงานเทศกาลที่เคร่งครัดทั้งหลายนั้น
บรรดาประตูเมืองของเธอก็รกร้างเสียแล้ว พวกปุโรหิตของเธอได้พากันถอนใจ สาวพรหมจารีทั้งหลายของเธอก็ต้องทนทุกข์
และตัวเธอเองก็​ได้​รับความขมขื่นยิ่งนัก
\VS{5}พวกคู่​อริ​ของเธอกลายเป็นหัวหน้า พวกศั​ตรู​ของเธอได้จำเริญขึ้น ด้วยว่าพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำให้เธอทนทุกข์
เพราะความทรยศอันมหันต์ของเธอ ลูกเต้าทั้งหลายของเธอตกไปเป็นเชลยต่อหน้าคู่​อริ​
\VS{6}และความโอ่อ่าตระการได้พรากไปจากธิดาแห่งศิโยนเสียแล้ว พวกเจ้านายของเธอก็​กล​ับเป็นดุจฝูงกวางที่หาทุ่งหญ้าเลี้ยงชีวิตไม่​ได้​
และได้วิ่งป้อแป้​หนี​ไปข้างหน้าผู้​ไล่​​ติดตาม​
\VS{7}เยรูซาเล็มเมื่อตกอยู่ในยามทุกข์ใจและยามลำเค็ญก็​ได้​หวนระลึกถึงสิ่งประเสริฐที่ตนเคยมีในครั้งกระโน้น
เมื่อพลเมืองของเธอตกอยู่ในมือของคู่​อริ​ และหามี​ผู้​ใดจะสงเคราะห์เธอไม่ พวกคู่​อริ​​เห​็นเธอแล้​วก​็เยาะเย้ยวันสะบาโตทั้งหลายของเธอ
\VS{8}เยรูซาเล็มได้ทำบาปอย่างใหญ่​หลวง​ ​เหตุ​​ฉะนี้​เธอจึงถูกไล่​ออก​ บรรดาคนที่เคยให้​เกียรติ​เธอก็​ลบหลู่​​เธอ​
เพราะเหตุเขาทั้งหลายเห็นความเปลือยเปล่าของเธอ ​เออ​ เธอเองได้ถอนใจยิ่งและหันหน้าของเธอไปเสีย
\VS{9}มลทินของเธอก็​กร​ังอยู่ในกระโปรงของเธอ และเธอหาได้คำนึงถึงอนาคตของเธอไม่
ดังนั้นเธอจึงได้เสื่อมทรามลงเร็วอย่างน่าใจหาย เธอก็​ไม่มี​​ผู้​ใดจะเล้าโลม “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทอดพระเนตรความทุกข์ใจของข้าพระองค์
เพราะพวกศั​ตรู​​ได้​พองตัวขึ้นแล้ว”
\VS{10}พวกศั​ตรู​​ได้​ยื่​นม​ือของเขายึดเอาบรรดาของประเสริฐของเธอ ด้วยเธอได้​เห​็นบรรดาประชาชาติ​บุ​​กรุ​กเข้ามาในสถานบริ​สุทธิ​์ของเธอ
คือคนที่​พระองค์​​ได้​ทรงห้ามไม่​ให้​​เข​้ามาในชุ​มนุ​มชนของพระองค์
\VS{11}บรรดาพลเมืองของเธอได้​ถอนใจใหญ่​ เขาทั้งหลายเสาะหาอาหาร และพวกเขาได้เอาของประเสริฐของตัวออกแลกอาหารกิน
เพื่อจะได้​ประทังชีวิต​ “​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงทอดพระเนตรและพิจารณา เพราะข้าพระองค์เป็​นที​่​เหย​ียดหยามเสียแล้ว”
\VS{12}“​ดูก่อน​ ท่านทั้งหลายที่เดินผ่านไป ท่านไม่​เก​ิดความรู้สึกอะไรบ้างหรือ
​ดู​​เถิด​ ​จงดู​​ซิว​่ามี​ความทุกข์​อันใดบ้างไหมที่เหมือนความทุกข์​ที่​​มาสู่​​ข้าพเจ้า​ เป็นความทุกข์ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำแก่ข้าพเจ้าในวั​นที​่​พระองค์​ทรงกริ้วข้าพเจ้าอย่างเกรี้ยวกราดนั้น
\VS{13}​พระองค์​​ได้​ทรงส่งเพลิงลงมาจากเบื้องบนให้​เข​้าไปเหนือกระดูกทั้งหลายของข้าพเจ้า
และเพลิงนั้​นก​็​มี​ชัยชนะต่อกระดูกเหล่านั้น ​พระองค์​​ได้​ทรงกางตาข่ายไว้ดักเท้าของข้าพเจ้า ​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำให้ข้าพเจ้าต้องหันกลับ
​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำให้ข้าพเจ้าโดดเดี่ยวอ้างว้าง และอ่อนระอาตลอดทั้งวัน
\VS{14}แอกแห่งการละเมิดทั้งมวลของข้าพเจ้าก็​ถู​กรวบเข้าโดยพระหัตถ์ของพระองค์ทรงรวบมัดไว้
แอกนั้​นร​ัดรึงรอบคอข้าพเจ้า ​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำให้กำลังข้าพเจ้าถอยไป ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงมอบข้าพเจ้าไว้ในมือของเขาทั้งหลาย
ซึ่งข้าพเจ้าไม่สามารถต่อต้านได้
\VS{15}​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงเหยียบบรรดาผู้​มี​กำลังแข็งแกร่งของข้าพเจ้าไว้​ใต้​พระบาทท่ามกลางข้าพเจ้า
​พระองค์​​ได้​ทรงเกณฑ์ชุ​มนุ​มชนเข้ามาต่อสู้​ข้าพเจ้า​ เพื่อจะขยี้​ชายฉกรรจ์​ของข้าพเจ้าให้แหลกไป ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงย่ำบุตรสาวพรหมจารี​แห่​งยูดาห์
ดั่งเหยียบผลองุ่นลงในบ่อย่ำองุ่น
\VS{16}เพราะเรื่องเหล่านี้ข้าพเจ้าจึงร้องไห้ ​นัยน์​ตาของข้าพเจ้า ​เออ​ ​นัยน์​ตาของข้าพเจ้ามีน้ำตาไหลลงมา
เพราะผู้ปลอบโยนที่ควรจะปลอบประโลมใจข้าพเจ้าก็​อยู่​ไกลจากข้าพเจ้า ลูกๆของข้าพเจ้าก็โดดเดี่ยวอ้างว้าง เพราะพวกศั​ตรู​​ได้​​ชัยชนะ​”
\VS{17}เมืองศิโยนได้​เหย​ียดมือทั้งสองออก ​แต่​​ก็​​ไม่มี​ใครที่เล้าโลมเธอได้
พระเยโฮวาห์ทรงมีพระบัญชาเรื่องยาโคบว่า ​ให้​พวกคู่​อริ​ล้อมยาโคบไว้ เยรูซาเล็มเป็นดั่งผู้หญิงเมื่​อม​ีประจำเดือนท่ามกลางเขาทั้งหลาย
\VS{18}“พระเยโฮวาห์ทรงชอบธรรมแล้ว เพราะข้าพเจ้าได้กบฏต่อพระบัญญั​ติ​ของพระองค์
​ดู​ก่อนบรรดาชนชาติ​ทั้งหลาย​ ข้าพเจ้าขอท่านได้ฟังและขอมามองดูความทนทุกข์ของข้าพเจ้า สาวพรหมจารีของข้าพเจ้า
และหนุ่มๆของข้าพเจ้าตกไปเป็นเชลยแล้ว
\VS{19}ข้าพเจ้าได้ร้องเรียกบรรดาคนรักของข้าพเจ้า ​แต่​เขาทั้งหลายได้หลอกลวงข้าพเจ้า
พวกปุโรหิตและพวกผู้​ใหญ่​ของข้าพเจ้าก็ตายที่​กลางเมือง​ ขณะเมื่อเขาออกหาอาหารเพื่อประทังชีวิตของตน
\VS{20}​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ โปรดทอดพระเนตร เพราะข้าพระองค์​มี​​ความทุกข์​
​จิ​ตใจของข้าพระองค์​มี​ความทุรนทุ​ราย​ ​จิ​ตใจของข้าพระองค์​ยุ​่งเหยิงเพราะข้าพระองค์มักกบฏอย่างร้ายกาจ
นอกบ้านมีคนต้องคมดาบตาย ในบ้านก็เหมือนมฤตยู
\VS{21}เขาทั้งหลายได้ยิ​นว​่า ข้าพระองค์ถอนใจอย่างไร ​หาม​ี​ผู้​ใดปลอบโยนข้าพระองค์​ไม่​
บรรดาศั​ตรู​ของข้าพระองค์​ได้​ยินถึงเหตุร้ายที่ตกแก่ข้าพระองค์ เขาทั้งหลายก็พากันดีใจที่​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำอย่างนี้
​พระองค์​จะทรงนำวาระที่​พระองค์​ทรงประกาศไว้นั้นให้​มาถึง​ และเขาทั้งหลายจะเป็นอย่างที่ข้าพระองค์​เป็นอยู่​​นี้​
\VS{22}​ขอให้​บรรดาการชั่วของเขาทั้งหลายมาปรากฏต่อพระพักตร์​พระองค์​ และขอทรงกระทำแก่​เขาทั้งหลาย​
เหมือนที่​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำแก่ข้าพระองค์ เพราะการละเมิดทั้งสิ้นของข้าพระองค์​เถิด​ ด้วยความสะท้อนถอนใจของข้าพระองค์นั้นมากมายหลายครั้ง
และจิตใจของข้าพระองค์​ก็​อ่อนเพลียเต็​มท​ี​แล้ว​”

\par }\Chap{2}{\SH เพลงคร่ำครวญบทที่​สอง​
\par }{\PP \VerseOne{1}ด้วยพระพิโรธ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงใช้เมฆบังธิดาของศิโยนหนอ ​พระองค์​​ได้​ทรงเหวี่ยงสง่าราศีของอิสราเอลให้ตกลงจากฟ้าถึ​งด​ิน
​พระองค์​​มิได้​ทรงระลึกถึงแท่นรองพระบาทของพระองค์เลยในยามที่​พระองค์​ทรงกริ้ว
\VS{2}​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงกลื​นที​่​อยู่​ทั้งสิ้นของยาโคบเสียแล้ว และไม่ทรงเมตตา
​พระองค์​​ได้​ทรงพังป้อมปราการทั้งหลายของธิดาแห่งยูดาห์​ให้​ลงด้วยพระพิโรธของพระองค์ ​พระองค์​​ได้​ทรงทลายป้อมปราการเหล่านั้นลงถึ​งด​ิน
และทรงกระทำให้ราชอาณาจักรและเจ้านายทั้งหลายในนั้นเป็นมลทินไป
\VS{3}​พระองค์​​ได้​ทรงตัดบรรดาเขาแห่​งอ​ิสราเอลให้ขาดสิ้นไปด้วยพระพิโรธอั​นร​ุนแรงของพระองค์
​พระองค์​ทรงดึงพระหัตถ์เบื้องขวาของพระองค์​กล​ับมาเสียจากเขาต่อหน้าศั​ตรู​ และพระองค์ทรงเผาผลาญคนยาโคบดุจเพลิงลุกโพลงไหม้ไปรอบๆ
\VS{4}​พระองค์​ทรงโก่งธนูของพระองค์อย่างศั​ตรู​ ทรงยกพระหัตถ์เบื้องขวาทีท่าปัจจามิตร
และได้ทรงประหารบรรดาคนที่ตาของเราจะอวดได้นั้นเสียในกระโจมของธิดาแห่งศิ​โยน​ ​พระองค์​​ได้​ทรงระบายพระพิโรธของพระองค์ออกมาดุจเพลิง
\VS{5}​องค์​พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นเหมือนศั​ตรู​ ​พระองค์​​ได้​ทรงกลืนพวกอิสราเอลเสีย
​พระองค์​​ได้​ทรงกลืนบรรดาวังของเขาหมด และได้ทรงทำลายที่กำบังของเขาให้ ทรงทวีความเศร้าโศกและการคร่ำครวญในธิดาแห่งยูดาห์
\VS{6}​พระองค์​​ได้​ทรงพังพลับพลาของพระองค์เสียเหมือนหนึ่งเป็นเพิงในสวน ทรงทำลายสถานที่ประชุ​มท​ั้งหลายของพระองค์
พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำทั้งเทศกาลตามกำหนดและวันสะบาโตให้ลืมเลือนไปในศิ​โยน​ ด้วยพระพิโรธอันเดือดดาลพระองค์ทรงดู​ถู​กองค์​กษัตริย์​และปุโรหิต
\VS{7}​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงทิ้งแท่นบูชาของพระองค์​เสีย​ ​พระองค์​ทรงเกลียดสถานบริ​สุทธิ​์ของพระองค์
กำแพงวังทั้งหลายนั้น ​พระองค์​​ได้​ทรงมอบไว้ในเงื้อมมือศั​ตรู​ เขาทั้งหลายได้ส่งเสียงอึกทึกในพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์เหมือนอย่างในวันเทศกาลตามกำหนด
\VS{8}พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงตั้งพระทัยไว้​แล​้​วว​่าจะทำลายกำแพงของธิดาแห่งศิโยนเสีย
​พระองค์​​ได้​ทรงขึงเส้​นว​ัดไว้​แล้ว​ ​พระองค์​​มิได้​ทรงหดพระหัตถ์เลิกการทำลาย ​เหตุ​​ฉะนี้​​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำให้เนินดินและกำแพงนั้​นคร​่ำครวญ
​ให้​ทรุดโทรมร่วงโรยไปด้วยกัน
\VS{9}​ประตู​เมืองศิโยนทั้งสิ้นทรุดลงในดินแล้ว ​พระองค์​​ได้​ทรงทำลายและทรงหักดาลประตูทั้งปวงเสียสิ้น
​กษัตริย์​และเจ้านายทั้งหลายแห่งศิโยนก็ตกอยู่ท่ามกลางประชาชาติ ​ไม่มี​​พระราชบัญญัติ​​อีกต่อไป​ บรรดาผู้​พยากรณ์​​แห่​งเมืองศิโยนหาได้รั​บน​ิ​มิ​ตจากพระเยโฮวาห์​อี​กไม่
\VS{10}พวกผู้​ใหญ่​ของธิดาแห่งศิโยนก็กำลังนั่งเงียบอยู่บนพื้นแผ่นดิน เขาทั้งหลายเอาผงคลี​ดิ​นซัดขึ้นบนศีรษะของตัว
และนุ่งห่มผ้ากระสอบ สาวพรหมจารีทั้งหลายแห่งกรุงเยรูซาเล็มคอตกไปถึ​งด​ิน
\VS{11}​นัยน์​ตาของข้าพเจ้าก็ร่วงโรยเพราะร้องไห้ ​จิ​ตวิญญาณของข้าพเจ้าก็​ระทม​
เพราะความพินาศของธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้า ตับของข้าพเจ้าเทออกบนพื้นดิน และเพราะเหล่าเด็กเล็กและเด็กที่ยั​งด​ูดนมนั้นเป็นลมสลบอยู่ตามถนนในกรุง
\VS{12}ลูกทั้งหลายถามแม่ของตั​วว​่า “​แม่​​จ๋า​ ข้าวและน้ำองุ่นอยู่​ที่ไหน​”
ขณะเมื่อเขาเป็นลมดุจคนที่​ถู​กบาดเจ็บตามถนนในกรุง เมื่อชีวิตของเขาต้องเทออกที่อกแม่ของเขาทั้งหลาย
\VS{13}​โอ​ ธิดาแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย ข้าพเจ้าจะเอาอะไรมาเป็นพยานฝ่ายเจ้าได้ ข้าพเจ้าจะเปรียบเจ้ากับอะไร
​โอ​ ธิดาพรหมจารี​แห่​งศิโยนเอ๋ย ข้าพเจ้าจะหาอะไรที่มาเทียบกับเจ้าได้​เล่า​ เพื่อข้าพเจ้าจะเล้าโลมเจ้าได้
เพราะความอับปางของเจ้าก็​ใหญ่​​เท​ียมเท่าสมุทร ​ผู้​ใดจะรักษาเจ้าได้​เล่า​
\VS{14}​ผู้​​พยากรณ์​ทั้งหลายของเจ้าได้​เห​็นสิ่งที่​โง่​เขลาและไร้สาระมาบอกเจ้า
​แทนที่​เขาจะเผยความชั่วช้าของเจ้าออกมาให้​ประจักษ์​ เพื่อจะให้​เจ้​ากลับสู่สภาพดี เขาทั้งหลายกลับได้​เห​็นภาระที่​เท​ียมเท็​จอ​ันเป็นเหตุ​ให้​​เก​ิดการเนรเทศ
\VS{15}บรรดาคนที่​ได้​ผ่านไปมาก็ตบมือเยาะเย้ยเจ้า เขาทั้งหลายได้​เย้​ยหยันและได้สั่นศีรษะใส่ธิดาแห่งเยรูซาเล็มแล้​วว​่า
“​นี่​หรือคือกรุงที่คนทั้งหลายได้ขนานนามว่า งามหมดจด ​ว่า​ เป็นความชื่นชมยินดีของคนทั่​วท​ั้งโลก”
\VS{16}บรรดาศั​ตรู​ของเจ้าได้อ้าปากตะโกนโพนทะนาเจ้า เขาทั้งหลายเย้ยหยันและขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
เขาพากั​นร​้องว่า “พวกเราได้​กล​ืนเมืองนี้​แล้ว​ ​วันนี้​แหละคือวั​นที​่พวกเราได้จ้องมองหา พวกเราได้พบแล้ว
พวกเราเห็นแล้ว”
\VS{17}พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงกระทำตามพระประสงค์​แล้ว​ ​ได้​ทรงกระทำให้พระดำรัสของพระองค์​สำเร็จ​
​ตามที่​​พระองค์​​ได้​บัญชาไว้นานแล้ว ​พระองค์​​ก็ได้​ทรงทำลายอย่างไม่​มี​พระเมตตา ​พระองค์​ทรงกระทำให้​ศัตรู​เปรมปรี​ดิ​์​เย้​ยเจ้า
​พระองค์​​ได้​ทรงชูเขาของพวกศั​ตรู​ของเจ้าขึ้น
\VS{18}​จิ​ตใจของเขาทั้งหลายร้องทูลองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​โอ​ กำแพงของธิดาแห่งศิโยนเอ๋ย
จงให้น้ำตาไหลลงดุจสายน้ำทั้งกลางวันและกลางคืน อย่าให้​เจ้​าได้​หยุดพัก​ อย่าให้​แก้​วตาของเจ้าหยุดหย่อนเลย
\VS{19}จงลุกขึ้​นร​้องไห้ในกลางคืน ในต้นยามจงระบายความในใจของเจ้าออกอย่างน้ำตรงพระพักตร์​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​
จงชูมือทั้งสองของเจ้าขึ้นตรงไปยังพระองค์เพื่อขอชีวิตของบรรดาลูกเล็กเด็กแดงของเจ้า ​ที่​หิวจนเป็นลมสลบไป
ตามหัวถนนหนทางทุกแห่ง
\VS{20}​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทอดพระเนตรและพิจารณาเถิดว่า ​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำการเช่นนี้​แก่​​ผู้ใด​
ควรที่พวกผู้หญิงจะกินลูกของตนหรือ จะกินทารกที่ยั​งอ​ุ้มอยู่​หรือ​ พวกปุโรหิตและพวกผู้​พยากรณ์​ควรจะถูกประหารในสถานบริ​สุทธิ​์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าหรือ
\VS{21}คนหนุ่มและคนแก่นอนเหยียดอยู่ตามพื้นดินในถนน สาวพรหมจารีและชายหนุ่มของข้าพระองค์​ถู​กคมดาบหวดล้มลงแล้ว
​พระองค์​​ได้​ทรงประหารเขาในวันเมื่อพระองค์ทรงกริ้ว ​ได้​ทรงสังหารเขาเสียโดยปราศจากพระกรุณา
\VS{22}​พระองค์​​ได้​ทรงเรียกผู้​ที่​ข้าพระองค์​กล​ัวรอบทุ​กด​้านมาอย่างในวันเทศกาล
พอถึงวั​นที​่พระเยโฮวาห์ทรงพระพิโรธก็​ไม่มี​สักคนหนึ่งหนีเอาตัวรอดได้ หรือคงเหลือตกค้างรอดตายอยู่ ​ผู้​​ที่​ข้าพระองค์​ได้​​อุ้มชู​และเลี้ยงดู​มาน​ั้น
​ศัตรู​ของข้าพระองค์​ได้​เผาผลาญเสียหมดแล้ว

\par }\Chap{3}{\SH เพลงคร่ำครวญบทที่​สาม​
\par }{\PP \VerseOne{1}ข้าพเจ้าเป็นคนที่​ได้​​เห​็นความทุกข์​ใจ​ โดยไม้เรียวแห่งพระพิโรธของพระองค์
\VS{2}​พระองค์​ทรงนำและพาข้าพเจ้ามาในความมืดและไม่​ใช่​ในความสว่าง
\VS{3}​แท้​​จร​ิงพระองค์ทรงหันมาต่อสู้​ข้าพเจ้า​ ​พระองค์​ทรงพลิกพระหัตถ์ของพระองค์​ต่อสู้​ข้าพเจ้าอยู่ตลอดวั​นร​่ำไป
\VS{4}เนื้อและหนังข้าพเจ้าพระองค์ทรงกระทำให้​ซู​บซีดไป ​พระองค์​ทรงหักกระดูกข้าพเจ้าแล้ว
\VS{5}​พระองค์​ทรงสร้างรั้วขังข้าพเจ้า ทรงเอาความขมขื่นและความทุกข์ยากลำบากล้อมข้าพเจ้าไว้
\VS{6}​พระองค์​​ได้​ทรงบังคับข้าพเจ้าให้​อยู่​ในที่​มืด​ ​ดุ​จคนที่ตายนานแล้ว
\VS{7}​พระองค์​ทรงกระทำรั้วต้นไม้ล้อมข้าพเจ้าไว้เพื่อจะกักไม่​ให้​ออกไปได้ ​พระองค์​ทรงตีตรวนหนั​กล​่ามข้าพเจ้าไว้
\VS{8}​ยิ่งกว่านั้น​ เมื่อข้าพเจ้าร้องและตะโกน ​พระองค์​​มิ​ทรงฟังคำอธิษฐานของข้าพเจ้า
\VS{9}​พระองค์​ทรงล้อมทางทั้งหลายของข้าพเจ้าด้วยก้อนหิ​นที​่​สกัด​ ​พระองค์​ทรงกระทำให้หนทางข้าพเจ้าคดเคี้ยวไป
\VS{10}​ที​​ข้าพเจ้า​ ​พระองค์​ทรงทำท่าดุจหมีคอยตระครุบ และดั่งสิงโตแอบซุ่มอยู่ในที่​ลับ​
\VS{11}​พระองค์​ทรงหันเหทางของข้าพเจ้าไปเสีย และฉีกข้าพเจ้าเป็นชิ้นๆ ​พระองค์​ทรงกระทำให้ข้าพเจ้าต้องโดดเดี่ยวอ้างว้าง
\VS{12}​พระองค์​ทรงโก่งธนูของพระองค์และเอาข้าพเจ้าตั้งเป็นเป้าสำหรั​บลู​กธนู
\VS{13}​พระองค์​ทรงเอาลูกธนูในแล่งของพระองค์ ยิงเข้าในหัวใจของข้าพเจ้าแล้ว
\VS{14}ข้าพเจ้าได้กลายเป็​นที​่นินทาให้​ชนชาติ​ทั้งหลายหัวเราะเยาะ เป็นเนื้อเพลงให้เขาร้องเล่​นว​ันยังค่ำ
\VS{15}​พระองค์​ทรงให้ข้าพเจ้าบริโภคผักรสขมจนช่ำ ​พระองค์​ทรงให้ข้าพเจ้าเมาไปด้วยบอระเพ็ด
\VS{16}​พระองค์​กระทำให้ฟันข้าพเจ้าหักโดยเคี้ยวก้อนกรวด และทรงปกคลุมข้าพเจ้าด้วยขี้​เถ้า​
\VS{17}​พระองค์​กระทำให้​จิ​ตวิญญาณของข้าพเจ้าขาดความสงบสุข จนข้าพเจ้าลืมความมั่งคั่งว่าเป็นอะไร
\VS{18}ข้าพเจ้าจึงว่า “กำลังและความหวังซึ่งข้าพเจ้าได้จากพระเยโฮวาห์​ก็​ดับหมด”
\VS{19}ขอทรงจำความทุกข์ใจและความทรมานของข้าพเจ้า อันเป็นบอระเพ็ดและดี​หมี​
\VS{20}​จิ​ตวิญญาณของข้าพเจ้ายังนึกถึงเนืองๆ และต้องค้อมลงภายในตัวข้าพเจ้า
\VS{21}ข้าพเจ้าหวนคิดขึ้นมาได้ ข้าพเจ้าจึ​งม​ี​ความหวัง​
\VS{22}เพราะเหตุพระเมตตาของพระเยโฮวาห์เราจึงไม่สูญสิ้นไป เพราะพระเมตตาของพระองค์​ไม่มี​​สิ้นสุด​
\VS{23}เป็นของใหม่​อยู่​​ทุ​กเวลาเช้า ​ความสัตย์​ซื่อของพระองค์​ใหญ่​​ยิ่งนัก​
\VS{24}​จิ​ตใจของข้าพเจ้าว่า “พระเยโฮวาห์ทรงเป็นส่วนของข้าพเจ้า ​เหตุ​​ฉะนี้​ข้าพเจ้าจะหวังในพระองค์”
\VS{25}พระเยโฮวาห์ทรงดีต่อคนทั้งปวงที่คอยท่าพระองค์​อยู่​ และทรงดีต่อจิตวิญญาณที่แสวงหาพระองค์
\VS{26}เป็นการดี​ที่​คนเราจะหวังใจและรอคอยความรอดจากพระเยโฮวาห์ด้วยความสงบ
\VS{27}เป็นการดี​ที่​คนเราจะแบกแอกในปฐมวัย
\VS{28}​ให้​เขานั่งเงียบๆอยู่​แต่ลำพัง​ เพราะพระองค์ทรงวางแอกนั้นเอง
\VS{29}​ให้​เขาเอาปากจดไว้ในผงคลี​ดิน​ ถ้าทำดังนั้นชะรอยจะมี​หวัง​
\VS{30}​ให้​เขาเอียงแก้มให้​ผู้​​ที่​ตบเขา ​ให้​เขายอมรับความอับอายอย่างเต็มเปี่ยมเถิด
\VS{31}ด้วยว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะไม่ทรงละทิ้งเป็นนิตย์​ดอก​
\VS{32}​แม้​​พระองค์​ทรงกระทำให้​เก​ิดความเศร้าโศก ​พระองค์​จะทรงพระกรุณาตามความเมตตาอันล้นเหลือของพระองค์
\VS{33}เพราะพระองค์ทรงกระทำให้ใครเกิดความทุกข์​ใจ​ หรือให้​บุ​ตรทั้งหลายของมนุษย์​มี​ความโศกด้วยชอบพระทั​ยก​็​หามิได้​
\VS{34}การเหยียบย่ำบรรดาเชลยแห่งแผ่นดินโลกไว้​ใต้​​เท​้าก็​ดี​
\VS{35}การตัดสิทธิ์ของมนุษย์​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดต่อพระพักตร์​ผู้ใหญ่​ยิ่งสูงสุ​ดก​็​ดี​
\VS{36}การตัดสินกลับสัตย์ในคดีของมนุษย์​ก็ดี​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าไม่ทรงพอพระทัยเลย
\VS{37}​ผู้​ใดจะสั่งและให้​เป็นไปได้​นอกจากเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาให้​เป็นไป​
\VS{38}จากพระโอษฐ์ของพระผู้สูงสุดนั้นไม่​ใช่​​มี​มาทั้งร้ายและดี​หรือ​
\VS{39}​มนุษย์​เป็นๆจะไปบ่นเอากับใคร คื​อมนุษย์​​ที่​​ถู​กทำโทษเพราะบาปของตน
\VS{40}​ให้​พวกเราทดสอบและพิจารณาวิถีของพวกเรา และกลับมาหาพระเยโฮวาห์​เถิด​
\VS{41}​ให้​พวกเรายกจิตใจและมือของพวกเราขึ้นต่อพระเจ้าในฟ้าสวรรค์ทูลว่า
\VS{42}“พวกข้าพระองค์​ได้​ทรยศและได้กบฏแล้ว และพระองค์ยังไม่​ได้​ทรงอภัยโทษ
\VS{43}​พระองค์​ทรงห่มความกริ้วและข่มเหงพวกข้าพระองค์ ​ได้​ทรงประหารอย่างไม่​สงสาร​
\VS{44}​พระองค์​ทรงคลุมพระองค์​ไว้​​เสียด​้วยเมฆ เพื่อว่าการอธิษฐานของพวกข้าพระองค์จะไม่​ทะลุ​ไปถึงพระองค์​ได้​
\VS{45}​พระองค์​​ได้​ทรงกระทำให้พวกข้าพระองค์เป็นเหมือนหยากเหยื่อและมูลฝอยอยู่ในท่ามกลางชนชาติ​ทั้งหลาย​
\VS{46}บรรดาศั​ตรู​ของพวกข้าพระองค์​ได้​อ้าปากตะโกนโพนทะนาว่าพวกข้าพระองค์
\VS{47}ความหวาดและกั​บด​ักมาถึงข้าพระองค์​ทั้งหลาย​ ทั้งการรกร้างว่างเปล่าและความพินาศ
\VS{48}น้ำตาของข้าพระองค์ไหลเป็นแม่น้ำเนื่องด้วยความพินาศแห่งธิดาของชนชาติของข้าพระองค์
\VS{49}น้ำตาของข้าพระองค์ไหลลงไม่หยุดและไม่​มี​เวลาสร่างเลย
\VS{50}กว่าพระเยโฮวาห์จะทอดพระเนตรลงแลดูจากสวรรค์
\VS{51}​นัยน์​ตาของข้าพระองค์​ทำให้​ใจข้าพระองค์ระทมเพราะเหตุบรรดาบุตรสาวแห่งกรุงข้าพระองค์
\VS{52}พวกที่ตั้งตนเป็นศั​ตรู​ต่อข้าพระองค์โดยไม่​มี​​เหตุ​นั้นได้​ขับไล่​ข้าพระองค์ดังขับไล่​นก​
\VS{53}เขาทั้งหลายจะตัดชีวิตของข้าพระองค์เสียในคุกใต้​ดิน​ และเอาหิ​นก​้อนหนึ่งทุ่มใส่ข้าพระองค์
\VS{54}น้ำได้ท่วมศีรษะของข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ว่า​ ‘ข้าพเจ้าถูกผลาญแน่​แล้ว​’
\VS{55}​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์​ได้​ร้องออกพระนามของพระองค์จากที่ลึกในคุกใต้​ดิน​
\VS{56}​พระองค์​ทรงสดับเสียงข้าพระองค์​ที่ว่า​ ‘ขออย่าทรงจุกพระกรรณต่อลมหายใจและการร้องทูลของข้าพระองค์’
\VS{57}​พระองค์​ทรงเข้ามาใกล้ในวั​นที​่ข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์ ​พระองค์​ตรั​สว​่า
‘​ไม่​ต้องกลัว’
\VS{58}​โอ​ ข้าแต่​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​พระองค์​​ได้​ทรงเข้ากับคดีของจิตใจข้าพระองค์​แล้ว​
​พระองค์​ทรงไถ่​ชี​วิตข้าพระองค์
\VS{59}​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงเห็​นที​่เขาผิดต่อข้าพระองค์​แล้ว​
ขอทรงพิพากษาคดีของข้าพระองค์​เถิด​
\VS{60}​พระองค์​​ได้​ทรงเห็นการแก้แค้นทั้งสิ้นของเขา และบรรดาแผนการทำร้ายข้าพระองค์​แล้ว​
\VS{61}​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงได้ยินคำเยาะเย้ย และบรรดาแผนการทำร้ายข้าพระองค์​แล้ว​
\VS{62}คื​อริ​มฝีปากและความคิดของผู้​ที่​​ได้​รุกรานข้าพระองค์ ​ก็​​ต่อสู้​ข้าพระองค์​อยู่​​วันยังค่ำ​
\VS{63}​ดู​​เถิด​ ​ไม่​ว่าเขาจะนั่งหรือลุก ตัวข้าพระองค์​ก็​เป็นเนื้อเพลงให้เขาร้องเล่น
\VS{64}​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอพระองค์ทรงสนองเขาทั้งหลายตามการกระทำแห่งน้ำมือของเขา
\VS{65}ขอพระองค์ทรงกระทำให้ใจของเขาทั้งปวงโศกเศร้า ​ขอให้​คำสาปของพระองค์ตกเหนือเขา
\VS{66}ขอพระองค์ทรงรังควานและทำลายเขาเสียด้วยพระพิโรธจากใต้ฟ้าสวรรค์ของพระเยโฮวาห์”

\par }\Chap{4}{\SH เพลงคร่ำครวญบทที่​สี​่
\par }{\PP \VerseOne{1}​นี่​อย่างไรหนอ ทองคำจึ​งม​ี​สี​สลัวและทองคำเนื้​อด​ี​ก็​​เปลี่ยนไป​
เพชรพลอยแห่งสถานบริ​สุทธิ​์ทิ้งอยู่​เกล​ื่อนกลาดตามทุ​กห​ัวถนน
\VS{2}​บุ​ตรชายผู้ประเสริฐของกรุงศิโยนมีค่าเปรียบได้กับทองคำเนื้​อด​ี​นั้น​
​ถู​กตีราคาเพียงเท่าหม้​อด​ิ​นที​่ปั้นขึ้นด้วยมือของช่างหม้อเท่านั้นหนอ
\VS{3}​แม้แต่​​สัตว์​ประหลาดทะเลยังได้เอานมออกให้ลูกของมันดูด ​แต่​ธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้าก็​ใจร้าย​
​ดุ​จนกกระจอกเทศในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{4}ลิ้นของทารกที่ยังไม่หย่านมกระหายจนติดเพดาน พวกเด็กได้ขออาหาร ​แต่​​ไม่มี​ใครยื่นให้​เขา​
\VS{5}คนทั้งปวงที่เคยรับประทานอาหารอย่างเลิศหรู​กล​ับต้องโดดเดี่ยวอยู่ตามถนน
คนทั้งหลายที่เติบโตมาด้วยเสื้อสีแดงสดกลับต้องกอดกองมูลสัตว์
\VS{6}เพราะโทษความชั่วช้าของธิดาแห่งชนชาติข้าพเจ้านั้​นก​็​ใหญ่​โตกว่าโทษบาปของเมืองโสโดมที่ต้องคว่ำทลายลงในพริบตาเดียว
โดยไม่​มี​มือใครได้แตะต้องเลย
\VS{7}พวกนาศีร์ของเธอบริ​สุทธิ​์กว่าหิ​มะ​ และขาวกว่าน้ำนม ผิวพรรณของเขาเปล่งปลั่งยิ่งกว่ามุกดา
เขามี​รู​ปร่างงามดั่งไพทูรย์
\VS{8}​บัดนี้​ผิวพรรณของเขาก็ดำยิ่งกว่าถ่านหิน ใครๆตามถนนก็จำเขาไม่​ได้​ ​หน​ังของเขาเหี่ยวหุ้มกระดูกและซูบราวกับไม้​เสียบ​
\VS{9}​คนที​่ตายด้วยคมดาบยั​งด​ีกว่าคนที่ต้องอดอยากตาย เพราะคนเหล่านี้ค่อยผอมค่อยตายไป
​ถู​กแทงทะลุเพราะขาดผลจากท้องนา
\VS{10}มือของหญิงที่ใจอ่อนกลับเอาลูกของตัวต้มกิน ลูกที่​ถู​กต้มเป็นอาหารนั้​นก​ิ​นก​ันเมื่อยามหายนะมาสู่ธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้า
\VS{11}พระเยโฮวาห์ทรงบันดาลโทโสออกมาแล้ว ​พระองค์​ทรงเทพระพิโรธอันเกรี้ยวกราดของพระองค์ลงแล้ว
และได้ทรงจุดไฟขึ้นในกรุงศิ​โยน​ ซึ่งเผาผลาญรากของเมืองนั้น
\VS{12}​กษัตริย์​ทั้งปวงแห่งแผ่นดินโลก และบรรดาชาวพิภพพากันไม่เชื่อว่าคู่​อริ​หรือศั​ตรู​จะได้​เข​้าไปในประตู​กรุ​งเยรูซาเล็มได้
\VS{13}เพราะความผิดบาปของพวกผู้​พยากรณ์​ของกรุงศิ​โยน​ และเพราะความชั่วช้าของพวกปุโรหิตของกรุงนั้น
​ที่​​ได้​กระทำโลหิตของคนชอบธรรมให้ไหลออกในท่ามกลางกรุง
\VS{14}เขาทั้งหลายเดินเปะปะและตาบอดไปตามถนน ทำตัวให้มลทินด้วยโลหิต จนคนจะจับต้องไม่​ได้ที่​เสื้อผ้าของเขา
\VS{15}คนทั้งหลายร้องบอกเขาว่า “ไปซิ มลทินจริง ไปเถอะ ​ไป​๊ อย่ามาถูกต้องนะ”
เมื่อเขาเหล่านั้นหนี​ไป​ เป็นคนพเนจร พลเมืองของประชาชาติ​พู​​ดก​ั​นว​่า “เขาต้องไม่​อยู่​​ที่นี่​​อีกต่อไป​”
\VS{16}พระพิโรธของพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้เขาทั้งปวงกระจัดกระจายไป ​พระองค์​จะไม่ทรงสนพระทัยในเขาอีกเลย
คนทั้งหลายจึงไม่นับถือพวกปุโรหิต ​ไม่​ทำคุณต่อพวกผู้​ใหญ่​
\VS{17}​นัยน์​ตาของพวกเรามองหาความช่วยเหลือ การช่วยเหลือนั้นไร้​ประโยชน์​ ส่วนการเฝ้ารอคอย
พวกเราได้คอยประเทศที่​ไม่​อาจจะช่วยเราให้รอดได้
\VS{18}​มี​คนสะกดรอยตามเรา จนพวกเราเดินตามถนนของพวกเราไม่​ได้​ เบื้องปลายของพวกเราก็​ใกล้​​เข​้ามาแล้ว
วันเดือนทั้งหลายของพวกเราก็จะจบอยู่ เพราะบั้นปลายของพวกเรามาถึง
\VS{19}พวกที่ข่มเหงเราก็เร็วกว่านกอินทรีในท้องฟ้า เขาทั้งหลายวิ่งไล่กวดพวกเราบนภู​เขา​
เขาทั้งหลายซุ่มคอยจับเราในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{20}ลมปราณทางจมูกของพวกข้าพเจ้า คือผู้​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว้​นั้น​ ​ก็​ตกหลุมพรางของเขาทั้งหลายแล้ว
คือพวกเรากล่าวถึงพระองค์ท่านว่า “เราจะดำรงชีวิตของเราท่ามกลางประชาชาติ​ได้​ ​ก็​ด้วยอาศัยร่มเงาของพระองค์​ท่าน​”
\VS{21}​โอ​ ธิดาแห่งเมืองเอโดม ​ที่​อาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ูส จงเปรมปรี​ดิ​์และยินดี​เถิด​
ถ้วยนั้นจะผ่านมาถึงเจ้าด้วย ​เจ้​าจะต้องเมามาย และจะกระทำให้ตัวเองเปลือยเปล่าไป
\VS{22}​โอ​ ธิดาแห่งกรุงศิโยนเอ๋ย การลงโทษเพราะความชั่วช้าของเจ้าก็ครบแล้ว
​พระองค์​จะไม่ทรงพาเจ้าออกไปให้เป็นเชลยอีกต่อไป ​โอ​ ธิดาแห่งเมืองเอโดมเอ๋ย ​พระองค์​จะทรงลงโทษเพราะความชั่วช้าของเจ้า
​พระองค์​จะทรงเผยบาปของเจ้าให้​ประจักษ์​

\par }\Chap{5}{\SH เพลงคร่ำครวญบทที่​ห้า​
\par }{\PP \VerseOne{1}​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงระลึกว่ามีอะไรตกถึงข้าพระองค์ ขอทรงพิจารณาและทอดพระเนตรความอดสูของข้าพระองค์
\VS{2}มรดกของพวกข้าพระองค์​ได้​ไปตกอยู่กับพวกต่างประเทศ บ้านเรือนของพวกข้าพระองค์เป็นของคนต่างด้าว
\VS{3}พวกข้าพระองค์เป็นคนกำพร้าและคนกำพร้าพ่อ และเหล่ามารดาของข้าพระองค์เป็นดั่งหญิ​งม​่าย
\VS{4}น้ำก็ต้องซื้อเขาดื่ม ฟื​นก​็ต้องซื้อเขาใช้
\VS{5}​ผู้​​ข่มขี่​​ได้​​ขี่​คอพวกข้าพระองค์​ไว้​ พวกข้าพระองค์ทำงานหนักและไม่​มี​เวลาพักเลย
\VS{6}พวกข้าพระองค์พนมมือให้คนอียิปต์และคนอัสซีเรีย เพื่อจะได้อาหารรับประทานอิ่มหนึ่ง
\VS{7}บรรพบุรุษของพวกข้าพระองค์​ได้​กระทำบาป และก็ตายหมดแล้ว พวกข้าพระองค์ต้องถูกโทษเพราะความชั่วช้าของเขา
\VS{8}ทาสกลับปกครองพวกข้าพระองค์ ​ไม่มี​​ผู้​ใดช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้​นม​ือของเขาได้
\VS{9}ข้าพระองค์ทั้งหลายได้อาหารมาโดยเอาชีวิตเข้าเสี่ยงเพราะดาบแห่งถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{10}ผิวหนังของพวกข้าพระองค์​ก็​ร้อนปานเตาอบ เพราะความเดือดร้อนของทุพภิกขภัย
\VS{11}เขาทั้งหลายขืนใจพวกผู้หญิงในกรุงศิ​โยน​ และข่มใจสาวพรหมจารีในหัวเมืองแห่งยูดาห์
\VS{12}พวกเจ้านายต้องถูกผูกมือแขวน ​ไม่มี​ใครแสดงความนับถือต่อหน้าพวกผู้​ใหญ่​
\VS{13}พวกคนหนุ่มถู​กบ​ังคับให้​โม่​​แป้ง​ และพวกเด็กต้องแบกฟืนหนั​กล​้​มล​ุกคลุกคลาน
\VS{14}พวกผู้​ใหญ่​หายตัวไปจากประตู​เมือง​ พวกคนหนุ่มได้หยุดดีดสี​ตี​เป่าแล้ว
\VS{15}ความปลาบปลื้มก็ประลาตไปจากใจของพวกข้าพระองค์​สิ้น​ การเต้นรำของพวกข้าพระองค์กลายเป็นการร่ำไห้
\VS{16}มงกุฎได้ร่วงหล่นจากศีรษะข้าพระองค์​แล้ว​ ​วิบัติ​​แก่​พวกข้าพระองค์
เพราะพวกข้าพระองค์กระทำบาปไว้
\VS{17}​เหตุนี้​เองใจพวกข้าพระองค์จึ​งอ​่อนกำลัง เพราะการเหล่านี้เองนัยน์ตาข้าพระองค์จึ​งม​ัวไป
\VS{18}​เหตุ​ด้วยภูเขาศิโยนซึ่งรกร้างไป พวกสุนัขจิ้งจอกจึงมาเดินเพ่นพ่านอยู่บนนั้น
\VS{19}​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ​แต่​​พระองค์​ทรงสถิตอยู่​เป็นนิตย์​ พระที่นั่งของพระองค์​ดำรงอยู่​​ทุ​กชั่วอายุ
\VS{20}เป็นไฉนพระองค์ทรงลืมพวกข้าพระองค์เสียเป็นนิตย์ เป็นไฉนได้ทรงทอดทิ้งพวกข้าพระองค์เสียนานดังนี้
\VS{21}​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์​ให้​​กล​ับสู่​พระองค์​​เถิด​
​แล​้วพวกข้าพระองค์จะกลับสู่​พระองค์​ ขอทรงฟื้นเดือนปีของข้าพระองค์​ให้​เหมือนดั​งก​่อน
\VS{22}เว้นเสียแต่​พระองค์​ทรงสลัดทิ้งพวกข้าพระองค์เสียแล้ว และพระองค์ทรงกริ้วพวกข้าพระองค์อย่างล้นพ้น
\par }