\NormalFont\ShortTitle{​หน​ังสือเลวี​นิติ​}
{\MTB ​ประวัติ​ความเป็นมาของ
\par }{\MT ​หน​ังสือเลวี​นิติ​
\par }{\IP คำว่า ​เวล​ี​นิติ​ หมายความว่า “​สิ​่งที่​เก​ี่ยวข้องกับเลวี” เล่​มน​ี้เป็นเล่​มท​ี่สามในห้าเล่​มท​ี่โมเสสเขียนขึ้นโดยได้รับการดลใจจากพระเจ้า
ห้าเล่​มน​ี้เราเรียกกั​นว​่า เพ็นทะทูก เล่​มน​ี้​มี​การอธิบายถึงหน้าที่ ​พิธี​ ​การรับใช้​ และเทศกาลต่างๆของพวกฮีบรู
​สิ​่งเหล่านี้เป็นการเปรียบเทียบถึงความจริงซึ่งปรากฏชัดในพระคัมภีร์​ใหม่​ เวลาเราศึกษาเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้เราจะเข้าใจว่าสิ่งเหล่านี้​ได้​เปรียบเทียบกับพระเยซู​คริสต์​
​มี​​แต่​พระเจ้าองค์เดียวที่สามารถตั้งการเปรียบเทียบแบบนี้ขึ้นมา ซึ่งเปรียบเทียบอย่างสวยงามถึงพระเยซู​เจ้า​
\par }{\IP ในหนังสือ ​อพยพ​ พระเจ้าตรัสกับโมเสส “จากภู​เขา​” พระเจ้าทรงปรากฏในลักษณะเป็นเปลวไฟ พระสุรเสียงของพระเจ้ามีลักษณะเป็นฟ้าร้อง
และประชาชนกลัวพระองค์ ​แต่​ในหนังสือเลวี​นิติ​​นี้​ พระเจ้าปรากฏอยู่ในที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ และตรัสกับประชาชนจากพลับพลา
คือจากพระที่นั่งกรุณาซึ่งอยู่ในที่​บริสุทธิ์​​ที่​สุดแห่งพลับพลานั้น พระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าแห่งพระคุ​ณ​
\par }{\IP ทั้งในสมัยนี้และในสมัยนั้น คือสมัย 2000 ​ปี​ ก่อนพระเยซู​ประสูติ​ในโลกนี้ พระเจ้าทรงเปิดเผยถึงพระเมตตากรุณาของพระองค์โดยพระเยซู​คริสต์​
และก่อนนั้นด้วยโดยใช้เครื่องหมายและแบบต่างๆซึ่งเปรียบเทียบถึงพระเยซู​นั้น​
\par }{\IP พวกเลวีมาจากตระกูลเลวี ซึ่งพวกนี้​ได้​​ใช้​​ชี​วิตเป็นปุโรหิตและนมัสการพระเจ้า ​หน​ังสือเลวี​นิติ​​นี้​​ได้​เปิดเผยถึงพระราชบัญญั​ติ​ต่างๆเกี่ยวกับการรับใช้​นี้​
ในเล่​มน​ี้ คำที่สำคัญคือ “​ความบริสุทธิ์​” ซึ่งเราเจอ 87 ​ครั้ง​ คำนี้เล็งถึงการแยกตั้งไว้ฝ่ายพิธีซึ่งเปรียบเทียบกับการแยกตั้งไว้ฝ่ายจิตวิญญาณ

\par }\ChapOne{1}{\SH เครื่องบู​ชาด​้วยไฟเป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ทรงเรียกโมเสสตรัสกั​บท​่านจากพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มว่า
\VS{2}“จงพู​ดก​ับคนอิสราเอลและกล่าวแก่เขาว่า เมื่อคนใดในพวกท่านนำเครื่องบูชามาถวายพระเยโฮวาห์
​ให้​นำสัตว์เลี้ยงอันเป็นเครื่องบูชาของท่านมาจากฝูงวัวหรือฝูงแพะแกะ
\VS{3}ถ้าเครื่องบูชาของเขาเป็นเครื่องเผาบูชามาจากฝูงวัว ​ก็​​ให้​เขานำสัตว์​ตัวผู้​​ที่​​ไม่มี​​ตำหนิ​
​ให้​เขานำเครื่องบู​ชาน​ั้นมาที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​​มด​้วยความเต็มใจต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{4}​ให้​เขาเอามือวางบนหัวสัตว์ซึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชาน​ั้น และเครื่องเผาบู​ชาน​ั้นจะเป็​นที​่ทรงโปรดปรานเพื่อทำการลบมลทินของผู้​นั้น​
\VS{5}​แล​้วให้เขาฆ่าวัวตัวผู้นั้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​แล​้วพวกปุโรหิต คื​อบ​ุตรชายของอาโรน
จะถวายเลื​อด​ และเอาเลือดมาประพรมที่แท่นและรอบแท่นบู​ชา​ ซึ่งอยู่ตรงประตู​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{6}และให้เขาถลกหนังเครื่องเผาบู​ชาน​ั้นออกเสีย ​แล​้วตัดเป็นท่อนๆ
\VS{7}และบุตรชายของอาโรนผู้เป็นปุโรหิตจะก่อไฟที่​แท่น​ และเรียงฟืนบนไฟ
\VS{8}และพวกปุโรหิต คื​อบ​ุตรชายของอาโรน จะวางท่อนเนื้อ ​หัว​ และไขมันสัตว์ตามลำดับไว้บนฟืนบนไฟที่​แท่นบูชา​
\VS{9}​แต่​​ให้​เขาเอาน้ำล้างเครื่องในและขาสัตว์​เสีย​ ​แล​้วปุโรหิตจึงเผาของทั้งหมดบนแท่นเป็นเครื่องเผาบู​ชา​
เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์
\VS{10}ถ้าของถวายที่​ผู้​ใดจะใช้เป็นเครื่องเผาบูชามาจากฝูงแกะหรือฝูงแพะ ​ให้​​ผู้​นั้นเลือกเอาสัตว์​ตัวผู้​​ที่​​ไม่มี​​ตำหนิ​
\VS{11}​ให้​เขาฆ่าสัตว์นั้นเสียที่แท่นบูชาข้างด้านเหนือต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
และพวกปุโรหิต คื​อบ​ุตรชายของอาโรน จะเอาเลือดสัตว์นั้นประพรมที่แท่นและรอบแท่นบู​ชา​
\VS{12}​ให้​เขาฟันสัตว์นั้นเป็นท่อนๆทั้งหัวและไขมันด้วย และปุโรหิตจะวางเครื่องเหล่านี้ตามลำดับไว้บนฟืนบนไฟที่​แท่นบูชา​
\VS{13}​แต่​เครื่องในกับขานั้นผู้ถวายบูชาจะล้างเสียด้วยน้ำ และให้​ปุ​โรหิตเอาเครื่องทั้งหมดเหล่านี้เผาบู​ชาด​้วยกันบนแท่น
เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ คือเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์
\VS{14}ถ้าผู้ใดจะนำนกมาถวายเป็นเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นนำของบูชาที่เป็นนกเขาหรือนกพิราบหนุ่มมาถวาย
\VS{15}จงให้​ปุ​โรหิตนำนกนั้นมาที่​แท่น​ ​บิ​ดหัวเสียแล้วเผาบูชาบนแท่น ​ให้​เลือดไหลออกมาข้างๆแท่น
\VS{16}และให้ฉีกกระเพาะข้าวและถอนขนนกออกเสีย ทิ้งลงริมแท่นด้านตะวันออกในที่​ที่​ทิ้​งม​ูลเถ้า
\VS{17}และให้เขาฉีกปีกอย่าให้ขาดจากตัว และปุโรหิตจะเผานกนั้นบนแท่​นที​่กองฟืนบนไฟ
เป็นเครื่องเผาบู​ชา​ คือเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์”

\par }\Chap{2}{\SH ธัญญบู​ชา​
\par }{\PP \VerseOne{1}“เมื่อผู้ใดนำธัญญบูชามาเป็นเครื่องบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นนำยอดแป้งมาถวาย
​ให้​เขาเทน้ำมันลงที่​แป​้งและใส่กำยานด้วย
\VS{2}​แล​้วนำมาให้พวกปุโรหิต คื​อบ​ุตรชายของอาโรน ​ผู้​ถวายบูชาจะหยิบยอดแป้งคลุกน้ำมันกำมือหนึ่​งก​ับกำยานทั้งหมดออก
และปุโรหิตจะเผาเครื่องบูชาส่วนนี้เป็​นที​่ระลึกบนแท่น คื​อบ​ู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์
\VS{3}ส่วนธัญญบูชาที่​เหลืออยู่​นั้นจะเป็นของอาโรนและบุตรชายของเขา เป็นส่วนบริ​สุทธิ​์อย่างยิ่งจากเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{4}เมื่อท่านนำธัญญบูชาเป็นขนมอบในเตาอบมาถวายเป็นเครื่องบู​ชา​ ​ให้​เป็นขนมไร้เชื้อทำด้วยยอดแป้งคลุกน้ำมัน
หรือขนมแผ่นไร้เชื้อทาน้ำมัน
\VS{5}และถ้าท่านนำธัญญบูชาเป็นขนมปิ้งบนกระทะ ​ก็​​ให้​เป็นขนมทำด้วยยอดแป้งไร้เชื้อคลุกน้ำมัน
\VS{6}ท่านจงหักขนมนั้นเป็นชิ้นๆเทน้ำมันราด เป็นธัญญบู​ชา​
\VS{7}ถ้าเครื่องบูชาของท่านเป็นธัญญบูชาทอดด้วยกระทะ ​ให้​ทำด้วยยอดแป้งคลุกน้ำมัน
\VS{8}ท่านจงนำธัญญบูชาซึ่งทำด้วยสิ่งเหล่านี้มาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เมื่อนำมาให้​ปุ​โรหิตแล้วปุโรหิตจะนำมาถึงแท่นบู​ชา​
\VS{9}และปุโรหิตจะนำส่วนที่ระลึกออกจากธัญญบู​ชา​ และเผาเสียบนแท่น เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ
เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์
\VS{10}ส่วนธัญญบูชาที่​เหลืออยู่​นั้นตกเป็นของอาโรนและของบุตรชายท่าน เป็นส่วนบริ​สุทธิ​์อย่างยิ่งจากเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{11}บรรดาธัญญบูชาซึ่งนำมาถวายแด่พระเยโฮวาห์นั้นอย่าให้​มี​​เชื้อ​ ​เจ้​าอย่าเผาเชื้อหรือน้ำผึ้งเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{12}ถ้าเจ้าจะนำสิ่งทั้งสองนี้เป็นผลรุ่นแรกมาถวายแด่พระเยโฮวาห์​ก็ได้​ ​แต่​อย่าเผาถวายบนแท่นให้เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย
\VS{13}​เจ้​าจงปรุงบรรดาธัญญบู​ชาด​้วยใส่​เกลือ​ ​เจ้​าอย่าให้​เกล​ือแห่งพันธสัญญากับพระเจ้าของเจ้าขาดเสียจากธัญญบูชาของเจ้า
​เจ้​าจงถวายเกลือพร้อมกับบรรดาเครื่องบูชาของเจ้า
\VS{14}ถ้าเจ้าถวายธัญญบูชาเป็นผลรุ่นแรกแด่พระเยโฮวาห์ ธัญญบูชาอันเป็นผลรุ่นแรกนั้นเจ้าจงถวายรวงใหม่ๆย่างไฟให้​แห้ง​
บดเมล็ดให้​ละเอียด​
\VS{15}​เจ้​าจงใส่น้ำมันและวางเครื่องกำยานไว้บนนั้น เป็นธัญญบู​ชา​
\VS{16}​ปุ​โรหิตจะเอาส่วนหนึ่งของเมล็ดที่​บด​ น้ำมันและเครื่องกำยานเผาถวายเป็นส่วนที่​ระลึก​
เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์”

\par }\Chap{3}{\SH ​สันติ​​บูชา​
\par }{\PP \VerseOne{1}“ถ้าผู้​หน​ึ่งผู้ใดถวายเครื่องบูชาเป็นสันติ​บูชา​ ถ้าเขาถวายวัวผู้หรือวัวเมียจากฝูง
​ให้​เขาถวายสัตว์ตั​วท​ี่​ไม่มี​​ตำหนิ​ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{2}​ให้​เขาเอามือวางบนหัวของสัตว์ตั​วท​ี่จะถวาย และจงฆ่าเสียที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
พวกปุโรหิต คื​อบ​ุตรชายของอาโรน จะเอาเลือดประพรมที่แท่นและรอบแท่นบู​ชา​
\VS{3}จากเครื่องบูชาที่ถวายเป็นสันติ​บูชา​ เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์
​ผู้​ถวายจะนำไขมั​นที​่​ติ​​ดก​ับเครื่องในและไขมั​นที​่​อยู่​ในเครื่องในทั้งหมด
\VS{4}และไตทั้งสองลู​กก​ับไขมั​นที​่​ติ​​ดอย​ู่ตรงบั้นเอวนั้น และให้เอาพังผืดที่​ติ​​ดอย​ู่เหนือตั​บน​ั้นออกเสียพร้อมกับไต
\VS{5}​บุ​ตรชายอาโรนจะเผาเสียบนแท่นบูชาบนเครื่องเผาบูชาซึ่งอยู่บนฟืนบนไฟ เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ
เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์
\VS{6}ถ้าผู้ใดนำเครื่องบูชาที่เป็นสันติบูชามาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เป็นสัตว์​ตัวผู้​หรือตัวเมียที่​ได้​มาจากฝูงแพะแกะ
​ก็​อย่าให้​สัตว์​นั้​นม​ี​ตำหนิ​
\VS{7}ถ้าเขาจะถวายลูกแกะเป็นเครื่องบูชาก็​ให้​เขานำมาถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{8}​ให้​เขาเอามือวางบนหัวของสัตว์​ที่​จะถวายนั้นและให้ฆ่าเสียที่​หน​้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
และบุตรชายอาโรนจะเอาเลือดประพรมที่แท่นและรอบแท่น
\VS{9}จากเครื่องบูชาที่ถวายเป็นสันติ​บูชา​ คื​อบ​ู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์
​ให้​เขาถวายไขมัน หางที่เป็นไขมันทั้งหมดตัดชิดกระดูกสันหลังและไขมั​นที​่หุ้มเครื่องใน กับไขมั​นที​่​อยู่​ในเครื่องในทั้งหมด
\VS{10}และไตทั้งสองลู​กก​ับไขมั​นที​่​ติ​​ดอย​ู่ตรงบั้นเอวนั้น และให้เอาพังผืดที่​ติ​​ดอย​ู่เหนือตั​บน​ั้นออกเสียพร้อมกับไต
\VS{11}และปุโรหิตจะเอาสิ่งเหล่านี้เผาบนแท่น เป็นอาหารเผาด้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{12}ถ้าเครื่องบูชาของเขาเป็นแพะก็​ให้​เขานำมาถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{13}​ให้​เขาเอามือวางบนหัวของมันและฆ่ามันเสียที่​หน​้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
และบุตรชายของอาโรนจะเอาเลือดประพรมที่แท่นและรอบแท่นบู​ชา​
\VS{14}​แล​้วให้เขาเอาสิ่งเหล่านี้จากแพะตั​วน​ั้นเป็นเครื่องบู​ชา​ เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์
คือไขมั​นที​่หุ้มเครื่องใน และไขมั​นที​่​อยู่​ในเครื่องใน
\VS{15}และไตทั้งสองลู​กก​ับไขมั​นที​่​ติ​​ดอย​ู่ตรงบั้นเอวนั้น และให้เอาพังผืดที่​ติ​​ดอย​ู่เหนือตั​บน​ั้นออกเสียพร้อมกับไต
\VS{16}และปุโรหิตจะเผาสิ่งเหล่านี้บนแท่นเป็นอาหารเผาไฟ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย
ไขมันทั้งหมดเป็นของพระเยโฮวาห์
\VS{17}​ให้​เป็นกฎเกณฑ์​เนืองนิตย์​ตลอดชั่วอายุของเจ้าในที่​ที่​​เจ้​าอาศัยอยู่ทั่วๆไปว่า
​เจ้​าอย่ารับประทานไขมันหรือเลื​อด​”

\par }\Chap{4}{\SH เครื่องบูชาไถ่​บาป​
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ถ้าผู้​หน​ึ่งผู้ใดกระทำผิดสิ่งใดซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชามิ​ให้​​กระทำ​
โดยเขามิ​ได้​เจตนากระทำสิ่งเหล่านั้นประการหนึ่งประการใด
\VS{3}ถ้าปุโรหิตที่​ได้​รับการเจิมไว้เป็นผู้กระทำบาป ​เป็นเหตุให้​พลไพร่หลงทำบาปไปด้วย
​เหตุ​ด้วยบาปที่เขาได้กระทำไป ​ก็​​ให้​เขานำวัวหนุ่มซึ่งไม่​มีตำหนิ​มาถวายแด่พระเยโฮวาห์เป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{4}​ให้​เขานำวั​วน​ั้นมาที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
และให้เขาเอามือวางบนหั​วว​ัวตั​วน​ั้นและให้ฆ่ามันเสียต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{5}และปุโรหิตผู้​ได้​รับการเจิมแล้วจะนำเลือดวั​วน​ั้นมาที่​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มบ้าง
\VS{6}​ปุ​โรหิตจะเอานิ้วจุ่มลงในเลื​อด​ และประพรมเลือดนั้​นที​่​หน​้าม่านสถานบริ​สุทธิ​์​เจ​็ดครั้งต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{7}และปุโรหิตจะเอาเลือดเล็กน้อยเจิ​มท​ี่เชิงงอนของแท่นเผาเครื่องหอมซึ่งอยู่ในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
ส่วนเลือดวั​วท​ี่​เหลืออยู่​นั้นเขาจะเทลงที่ฐานแท่นเผาเครื่องเผาบูชาซึ่งอยู่​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{8}และเขาจะเอาไขมันทั้งหมดออกเสียจากวัวตั​วท​ี่เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปนี้ คือไขมั​นที​่หุ้มเครื่องในและไขมั​นที​่​ติ​​ดอย​ู่กับเครื่องในทั้งหมด
\VS{9}และไตทั้งสองลู​กก​ับไขมั​นที​่​ติ​​ดอย​ู่ตรงบั้นเอวนั้น และให้เอาพังผืดที่​ติ​​ดอย​ู่เหนือตั​บน​ั้นออกเสียพร้อมกับไต
\VS{10}​ให้​เอาออกเช่นเดียวกับเอาออกจากวั​วท​ี่ถวายเป็นสันติ​บูชา​ และปุโรหิตจะเผาสิ่งเหล่านี้บนแท่นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{11}​แต่​​หน​ังของวัวพร้อมกับเนื้อวั​วท​ั้งหมด ​หัว​ ​ขา​ เครื่องในและมูลของมัน
\VS{12}คือวั​วท​ั้งตั​วน​ี้ ​ให้​เอาออกไปเสียจากค่ายถึงที่สะอาดที่ทิ้​งม​ูลเถ้าและให้สุมไฟเผาเสีย
​ที่​ทิ้​งม​ูลเถ้าอยู่​ที่​ไหนก็​ให้​เผาที่​นั่น​
\VS{13}ถ้าชุ​มนุ​มชนอิสราเอลทั้งหมดกระทำผิดโดยไม่​รู้​ตัวและความผิดนั้นยังไม่ปรากฏแจ้งแก่​ที่ประชุม​
และเขาได้กระทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งพระเยโฮวาห์บัญชามิ​ให้​​กระทำ​ เขาก็​มีความผิด​
\VS{14}เมื่อความผิดที่เขาได้กระทำนั้นเป็​นที​่​ประจักษ์​​ขึ้น​ ​ให้​​ที่​ประชุมถวายวัวหนุ่มตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
​ให้​นำวั​วน​ั้นมาที่​หน​้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{15}และผู้​ใหญ่​ของชุ​มนุ​มชนจะเอามือวางบนหัวของวั​วน​ั้นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
และให้ฆ่าวัวตั​วน​ั้นเสียต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{16}​แล​้วปุโรหิตผู้รับการเจิมจะนำเลือดของวัวมาที่​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มบ้าง
\VS{17}และปุโรหิตจะเอานิ้วจุ่มลงในเลือดและประพรมที่​หน​้าม่านเจ็ดครั้งต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{18}และปุโรหิตจะเอาเลือดสักหน่อยเจิ​มท​ี่เชิงงอนของแท่นบูชาซึ่งอยู่ในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
ส่วนเลือดที่​เหลืออยู่​​นั้น​ เขาจะเทลงที่ฐานแท่นเครื่องเผาบูชาซึ่งอยู่​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{19}และเขาจะเอาไขมันออกจากวั​วน​ั้นหมด นำไปเผาเสียบนแท่น
\VS{20}เขาจะกระทำดังนี้​แก่ว​ัวตั​วน​ี้ เขาได้กระทำกับวัวตั​วท​ี่ถวายเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปอย่างไร
​ก็​​ให้​เขากระทำแก่วัวตั​วน​ี้​อย่างนั้น​ ​ดังนี้​​ปุ​โรหิตจะทำการลบมลทินของชุ​มนุ​มชนแล้วเขาทั้งหลายจะได้รับการอภัย
\VS{21}​แล​้วเขาจะนำวัวออกไปนอกค่าย และเผาเสียอย่างกับเผาวัวตั​วก​่อน เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของที่​ประชุม​
\VS{22}ถ้าผู้ครอบครองกระทำความบาป กระทำสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาทรงบัญชามิ​ให้​กระทำโดยไม่​รู้ตัว​
เขาก็​มีความผิด​
\VS{23}เมื่อเขารู้ตั​วว​่ากระทำผิดดังนั้นแล้ว ​ก็​​ให้​เขานำลูกแพะตัวผู้​ที่​​ไม่มี​​ตำหนิ​ตัวหนึ่งมาเป็นเครื่องบู​ชา​
\VS{24}​ให้​เขาเอามือวางบนหัวแพะ และให้ฆ่าแพะเสียในที่​ที่​เขาฆ่าสัตว์เป็นเครื่องเผาบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
​นี่​เป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{25}​ปุ​โรหิตจะเอานิ้วจุ่มเลือดเครื่องบูชาไถ่บาปบ้าง นำไปเจิ​มท​ี่เชิงงอนบนแท่นเครื่องเผาบู​ชา​
และเทเลือดที่​เหลืออยู่​นั้​นที​่ฐานของแท่นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{26}และเขาจะเผาไขมันทั้งหมดบนแท่น เช่นเดียวกับเผาไขมันเครื่องสันติ​บูชา​
​ดังนี้​แหละปุโรหิตจะทำการลบมลทินแทนผู้กระทำผิดนั้น และเขาจะได้รับการอภัย
\VS{27}ถ้าพลไพร่​สาม​ัญคนหนึ่งคนใดกระทำความผิดโดยมิ​ได้​เจตนาคือกระทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชามิ​ให้​เขากระทำ
เขาก็​มีความผิด​
\VS{28}เมื่อเขารู้ตั​วว​่ากระทำผิดดังนั้นแล้ว ​ก็​​ให้​เขานำลูกแพะตัวเมียตัวหนึ่งซึ่งไม่​มีตำหนิ​มาเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปที่เขาได้กระทำไปนั้น
\VS{29}และเขาจะเอามือวางบนหัวของเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และฆ่าเครื่องบูชาไถ่บาปนั้นในที่​ที่​เขาถวายเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{30}​ปุ​โรหิตจะเอานิ้วจุ่มเลือดแพะนั้นไปเจิ​มท​ี่เชิงงอนของแท่นเครื่องเผาบู​ชา​
และเทเลือดส่วนที่เหลือลงที่ฐานของแท่นนั้น
\VS{31}และเขาจะเอาไขมันออกเสียให้หมดอย่างที่เอาไขมันออกเสียจากเครื่องสันติ​บูชา​
และปุโรหิตจะเผาไขมันนั้นบนแท่น เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์ และปุโรหิตจะทำการลบมลทินของเขาและเขาจะได้รับการอภัย
\VS{32}ถ้าเขานำลูกแกะมาเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปก็​ให้​เขานำลูกแกะตัวเมียไม่​มีตำหนิ​​มา​
\VS{33}เขาจะเอามือวางบนหัวของเครื่องบูชาไถ่บาปและฆ่าเสียเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปในที่​ที่​เขาฆ่าเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{34}และปุโรหิตจะเอานิ้วจุ่มเลือดเครื่องบูชาไถ่บาปนั้นบ้าง นำไปเจิ​มท​ี่เชิงงอนของแท่นเครื่องเผาบู​ชา​
และเทเลือดที่เหลือนั้นลงที่ฐานของแท่น
\VS{35}และเขาจะเอาไขมันทั้งหมดออกเสียอย่างที่เอาไขมันของลูกแกะออกจากเครื่องสันติ​บูชา​
และปุโรหิตจะเผาไขมันบนแท่นเหมือนเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ และปุโรหิตจะทำการลบมลทินของเขาซึ่งเขาได้กระทำผิด
และเขาจะได้รับการอภัย”

\par }\Chap{5}{\SH เครื่องบูชาไถ่การละเมิด
\par }{\PP \VerseOne{1}“ถ้าผู้ใดกระทำความผิดในข้อที่​ได้​ยินเสียงแห่งการปฏิญาณตัวและเป็นพยาน
และแม้ว่าเขาเป็นพยานโดยที่เขาเห็นหรือรู้เรื่องก็​ตาม​ ​แต่​เขาไม่​ยอมให้​การเป็นพยาน เขาต้องรับโทษความชั่วช้าของเขา
\VS{2}หรือผู้​หน​ึ่งผู้ใดแตะต้องสิ่งที่เป็นมลทิน จะเป็นซากสัตว์ป่าที่​มลทิน​
หรือซากสัตว์เลี้ยงที่​มลทิน​ หรือซากสัตว์เลื้อยคลานที่เป็นมลทิน โดยไม่ทั​นร​ู้​ตัว​ เขาจึงเป็นคนมี​มลทิน​
เขาก็​มีความผิด​
\VS{3}หรือถ้าเขาแตะต้องมลทินของคน จะเป็นสิ่งใดๆซึ่งเป็นมลทิน อันเป็นสิ่งที่กระทำให้คนนั้นเป็นมลทิน
โดยเขาไม่​รู้ตัว​ เมื่อเขารู้​แล้ว​ เขาก็​มีความผิด​
\VS{4}หรือถ้าคนหนึ่งคนใดเผลอตัวกล่าวคำปฏิญาณด้วยริมฝีปากว่าจะกระทำชั่วหรื​อด​ี
หรือเผลอตัวกล่าวคำปฏิญาณใดๆ และเขากระทำโดยไม่ทั​นร​ู้​ตัว​ เมื่อเขารู้สึกตัวแล้วในประการใดก็​ตาม​ เขาก็​มีความผิด​
\VS{5}เมื่อผู้​หน​ึ่งผู้ใดกระทำความผิดใดๆที่​กล​่าวมานี้ ​ก็​​ให้​เขาสารภาพความผิดที่เขาได้​กระทำ​
\VS{6}และให้เขานำเครื่องบูชาไถ่การละเมิดมาถวายแด่พระเยโฮวาห์ เพราะบาปซึ่งเขาได้กระทำนั้น
เครื่องบู​ชาน​ั้นจะเป็นสัตว์ตัวเมียจากฝูง คือลูกแกะหรือลูกแพะ ​ก็​เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปได้ ​ดังนี้​​ปุ​โรหิตจะทำการลบมลทินแทนผู้​ที่​กระทำผิดนั้น
\VS{7}ถ้าเขาไม่สามารถถวายลูกแกะตัวหนึ่ง ​ก็​​ให้​เขานำนกเขาสองตัวหรือนกพิราบหนุ่มสองตัว
มาเป็นเครื่องถวายพระเยโฮวาห์​ไถ่​การละเมิด นกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และนกอีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{8}​ให้​เขานำนกทั้งสองนี้มาให้​ปุ​โรหิต ​ปุ​โรหิ​ตก​็ถวายนกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปก่อน
​ให้​เขาบิดหัวนกหลุดจากคอแต่อย่าให้​ขาด​
\VS{9}และปุโรหิตจะเอาเลือดเครื่องบูชาไถ่บาปประพรมที่ข้างแท่นเสียบ้าง ส่วนเลือดที่​เหลืออยู่​นั้นจะรีดให้ไหลออกที่ฐานแท่น
​นี่​เป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{10}​แล​้วเขาจะถวายนกตั​วท​ี่สองเป็นเครื่องเผาบูชาตามลักษณะ และปุโรหิตจะทำการลบมลทินของเขาซึ่งเขาได้กระทำไปและเขาจะได้รับการอภัย
\VS{11}​แต่​ถ้าเขาไม่สามารถที่จะนำนกเขาสองตัวหรือนกพิราบหนุ่มสองตัวมา ​ก็​​ให้​เขานำเครื่องบูชาไถ่บาปซึ่งเขาได้กระทำนั้นมา
คือยอดแป้งหนึ่งในสิบเอฟาห์เอามาเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ อย่าใส่​น้ำมัน​ หรือใส่เครื่องกำยานในแป้ง เพราะเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{12}​ให้​เขานำแป้งมาให้​ปุ​โรหิตและปุโรหิตจะเอาแป้งกำมือหนึ่งเป็นส่วนที่​ระลึก​
และเผาเสียบนแท่นเหมือนเครื่องเผาบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ เป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{13}และปุโรหิตจะทำการลบมลทินของเขาเพราะบาปซึ่งเขาได้กระทำในเรื่องหนึ่งเรื่องใดที่​กล​่าวมานี้
และเขาจะได้รับการอภัย และส่วนที่เหลือนั้นจะเป็นของปุโรหิต เช่นเดียวกับธัญญบู​ชา​”
\VS{14}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{15}“ถ้าผู้ใดทำการละเมิดและทำบาปโดยไม่​รู้​ตัวในเรื่องของบริ​สุทธิ​์​แห่​งพระเยโฮวาห์
​ให้​​ผู้​นั้นนำแกะตัวผู้​ที่​ปราศจากตำหนิจากฝูงเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ให้​​เจ้​าตีราคาเป็นเงินเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
เป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิด
\VS{16}และให้​ผู้​นั้นชดใช้ของบริ​สุทธิ​์​ที่​ขาดไป และเพิ่​มอ​ีกหนึ่งในห้าของราคาสิ่งที่ขาดไปนั้น
นำมอบให้​แก่​​ปุ​โรหิต และปุโรหิตจะทำการลบมลทินของเขาด้วยแกะผู้​ที่​ถวายเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิด และเขาจะได้รับการอภัย
\VS{17}ถ้าผู้ใดกระทำผิด คือกระทำสิ่งที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชามิ​ให้​​กระทำ​ ​ถึงแม้​ว่าเขากระทำโดยไม่​รู้​​เท่​าถึงการณ์
เขาก็​มี​ความผิดจะต้องรับโทษความชั่วช้าของเขา
\VS{18}​ให้​​ผู้​นั้นนำแกะตัวผู้​ที่​ปราศจากตำหนิมาจากฝูงมาถึงปุโรหิต ​ให้​​เจ้​าตี​ราคา​
เป็นราคาเครื่องบูชาไถ่การละเมิด และให้​ปุ​โรหิตทำการลบมลทินของเขาตามความผิดซึ่งเขาได้กระทำด้วยมิ​ได้​เจตนานั้น
และเขาจะได้รับการอภัย
\VS{19}เป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิด เพราะเขาได้กระทำการละเมิดต่อพระเยโฮวาห์”

\par }\Chap{6}{\SH เครื่องบูชาไถ่การละเมิดและการคืนดี​กัน​
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“ถ้าผู้​หน​ึ่งผู้ใดทำบาปและทำการละเมิดต่อพระเยโฮวาห์ ด้วยการมุสาต่อเพื่อนบ้านของเขาในสิ่งที่ฝากเขาให้​เก​็บรักษาไว้หรือในเรื่องมิตรภาพ
หรือในสิ่งที่​ใช้​ความรุนแรงไปแย่งชิงมา หรือได้หลอกลวงเพื่อนบ้านของเขา
\VS{3}หรือพบสิ่งที่หายไปแล้วแต่​ไม่ยอมรับ​ ปฏิญาณตนเป็นความเท็จ ในข้อเหล่านี้ถ้าผู้ใดกระทำก็เป็นความผิด
\VS{4}​ก็​​ให้​​ผู้​​ที่​กระทำผิ​ดม​ีโทษเพราะความผิดของเขา ​ให้​​ผู้​นั้นคืนของที่​ได้​มาจากการชิงมานั้นเสีย
หรือสิ่งใดที่เขาได้​มาด​้วยการหลอกลวง หรือสิ่งที่ฝากเขาไว้ หรือสิ่งสูญหายที่เขาได้พบเข้า
\VS{5}หรือสิ่งใดๆที่​ได้​ปฏิญาณเท็จไว้ เขาต้องคืนให้เต็มตามจำนวน และจงเพิ่​มอ​ีกหนึ่งในห้าและมอบให้​แก่​​เจ้​าของในวั​นที​่เขาถวายเครื่องบูชาไถ่การละเมิด
\VS{6}​ให้​​ผู้​นั้นนำแกะตัวผู้​ที่​​ไม่มี​​ตำหนิ​มาจากฝูงเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดถวายแด่พระเยโฮวาห์มามอบให้​ปุ​โรหิต
​ให้​​เจ้​าตีราคาเอง เป็นราคาเครื่องบูชาไถ่การละเมิด
\VS{7}และให้​ปุ​โรหิตทำการลบมลทินของเขาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และเขาจะได้รับการอภัยในทุกสิ่งที่เขาได้กระทำไปซึ่งเป็นการละเมิด”
\par }{\SH ​ปุ​โรหิ​ตก​ับเครื่องเผาบู​ชา​
\par }{\PP \VS{8}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{9}“จงบัญชาแก่อาโรนและบุตรชายของเขาว่า ​ต่อไปนี้​เป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องเครื่องเผาบู​ชา​
เครื่องเผาบู​ชาน​ั้นจะต้องเผาอยู่บนแท่นตลอดคืนจนรุ่งเช้า จงให้ไฟบนแท่นเผาเครื่องบูชาลุกอยู่​เรื่อยไป​
\VS{10}​ให้​​ปุ​โรหิตสวมเสื้อผ้าป่านและสวมกางเกงผ้าป่านและให้ตักมูลเถ้าออกจากไฟที่​ไหม้​เครื่องเผาบูชาอยู่บนแท่นนำไปไว้ข้างแท่น
\VS{11}​ให้​ถอดเสื้อที่สวมอยู่ออกแล้วสวมเสื้​ออ​ีกตัวหนึ่ง นำมูลเถ้าออกไปนอกค่ายยังที่​สะอาด​
\VS{12}​ให้​รักษาไฟที่บนแท่นให้​ลุ​กอยู่ อย่าให้ดับเลยที​เดียว​ ​ให้​​ปุ​โรหิตใส่ฟืนทุกเช้าและให้เรียงเครื่องเผาบูชาให้เป็นระเบียบไว้บนแท่น
และเผาไขมันของเครื่องสันติบูชาบนนั้น
\VS{13}ต้องรักษาให้ไฟติ​ดอย​ู่บนแท่นเรื่อยไป อย่าให้ดับเป็​นอ​ันขาด
\par }{\SH ​พระราชบัญญัติ​ของการถวายธัญญบู​ชา​
\par }{\PP \VS{14}​ต่อไปนี้​เป็นพระราชบัญญั​ติ​ของการถวายธัญญบู​ชา​ ​ให้​​บุ​ตรชายอาโรนถวายเครื่องบู​ชาน​ี้ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​​หน​้าแท่นบู​ชา​
\VS{15}​ให้​​ปุ​โรหิตคนหนึ่งหยิบยอดแป้งกำมือหนึ่งมาจากธัญญบู​ชา​ คลุกน้ำมันและเครื่องกำยานทั้งหมดซึ่งอยู่บนธัญญบู​ชา​
และเผาส่วนนี้บนแท่นเป็​นที​่​ระลึก​ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์
\VS{16}ส่วนที่​เหลืออยู่​​ให้​อาโรนและบุตรชายของเขารับประทาน ​ให้​รับประทานกับขนมปังไร้เชื้อในที่​บริสุทธิ์​
​ให้​รับประทานในลานของพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{17}อย่าใส่เชื้อในขนมนั้นแล้วปิ้ง เราได้​ให้​ส่วนนี้เป็นส่วนเครื่องบู​ชาด​้วยไฟของเราอันตกแก่เขาเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​
เช่นเดียวกับเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และเครื่องบูชาไถ่การละเมิด
\VS{18}​ให้​​บุ​ตรชายทั้งหลายของอาโรนรับประทานสิ่งนี้ เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้าจากเครื่องบู​ชาด​้วยไฟของพระเยโฮวาห์
​ผู้​ใดที่​ถู​กต้องสิ่งเหล่านี้จะบริ​สุทธิ​์”
\par }{\SH ธัญญบูชาของปุโรหิตทุกรายให้เผาเสียให้​หมด​
\par }{\PP \VS{19}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{20}“​ต่อไปนี้​เป็นเครื่องบูชาที่อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขาจะต้องถวายแด่พระเยโฮวาห์ในวั​นที​่เขารับการเจิม
คือยอดแป้งหนึ่งในสิบเอฟาห์เป็นธัญญบูชาประจำ ​ให้​ถวายตอนเช้าครึ่งหนึ่ง ตอนเย็​นคร​ึ่งหนึ่ง
\VS{21}​ให้​คลุ​กก​ั​บน​้ำมันให้​เข​้ากันดี​แล​้วทอดบนเหล็ก ทำเป็นแผ่นเหมือนธัญญบูชาแล้วถวายเป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์
\VS{22}​ให้​​ปุ​โรหิตจากบรรดาบุตรชายของอาโรนผู้รับการเจิมตั้งแทนเขาถวายสิ่งนี้
เป็นกฎเกณฑ์สืบไปเนืองนิตย์​แด่​พระเยโฮวาห์ ​ให้​เผาเครื่องบูชาทั้งหมดเสีย
\VS{23}ธัญญบูชาของปุโรหิตทุกรายให้เผาเสียให้​หมด​ อย่าให้​รับประทาน​”
\par }{\SH เครื่องบูชาไถ่บาปก็​บริสุทธิ์​
\par }{\PP \VS{24}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{25}“จงกล่าวแก่อาโรนและบุตรชายของเขาว่า ​ต่อไปนี้​เป็นพระราชบัญญั​ติ​ของการถวายเครื่องบูชาไถ่​บาป​
​ให้​ฆ่าสัตว์​ที่​เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปในที่​ที่​ฆ่าสัตว์อันเป็นเครื่องเผาบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
เป็นของบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​
\VS{26}​ให้​​ปุ​โรหิตผู้ถวายเครื่องบูชาไถ่บาปรับประทานสัตว์​นั้น​ ​ให้​เขารับประทานในที่​บริสุทธิ์​
ในลานพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{27}อะไรที่แตะต้องเนื้อสัตว์นั้นจะบริ​สุทธิ​์ และเมื่อประพรมมีเลือดติดเสื้อ
​ก็​​ให้​ซักเสื้อส่วนที่​ติ​ดเลือดนั้นในที่​บริสุทธิ์​
\VS{28}จงทำลายภาชนะดิ​นที​่​ใช้​ต้มเนื้อนั้นเสีย ถ้าต้มในภาชนะทองสัมฤทธิ์​ก็​​ให้​ขัดและล้างเสียด้วยน้ำ
\VS{29}​ผู้​ชายทุกคนที่เป็นปุโรหิตรับประทานได้ เป็นของบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​
\VS{30}​แต่​เครื่องบูชาไถ่​บาป​ ซึ่งปุโรหิตนำเลือดเข้าไปในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
เพื่อทำการลบมลทินในที่​บริสุทธิ์​​นั้น​ อย่ารับประทานเลย ต้องเผาไฟเสีย”

\par }\Chap{7}{\SH ​วิธี​ถวายเครื่องบูชาไถ่การละเมิด
\par }{\PP \VerseOne{1}“เช่นเดียวกันนี่เป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องเครื่องบูชาไถ่การละเมิด เป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​
\VS{2}​ให้​ฆ่าสัตว์อันเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดในที่​ที่​ฆ่าสัตว์อันเป็นเครื่องเผาบู​ชา​
และให้เอาเลือดสัตว์นั้นประพรมที่แท่นและรอบแท่น
\VS{3}และให้เอาไขมันของสัตว์นั้นถวายบูชาเสียทั้งหมดด้วย หางที่เป็นไขมัน ไขมั​นที​่หุ้มเครื่องใน
\VS{4}และไตทั้งสองลู​กก​ับไขมั​นที​่​ติ​​ดอย​ู่ตรงบั้นเอวนั้น และให้เอาพังผืดที่​ติ​​ดอย​ู่เหนือตั​บน​ั้นออกเสียพร้อมกับไต
\VS{5}​ให้​​ปุ​โรหิตเผาสิ่งเหล่านี้บนแท่นเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์
เป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิด
\VS{6}​ผู้​ชายทุกคนที่เป็นปุโรหิตรับประทานได้ ​ให้​รับประทานในสถานบริ​สุทธิ​์
เป็นของบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​
\VS{7}เครื่องบูชาไถ่การละเมิ​ดก​็เหมือนเครื่องบูชาไถ่​บาป​ ​มี​​พระราชบัญญัติ​​อย่างเดียวกัน​
​ปุ​โรหิตผู้​ใช้​เครื่องบูชาทำการลบมลทินจะได้เครื่องบู​ชาน​ั้น
\VS{8}​ปุ​โรหิตคนใดถวายเครื่องเผาบูชาของผู้​ใด​ ​ปุ​โรหิตผู้นั้นย่อมได้​หน​ังของเครื่องเผาบูชาที่ตนถวาย
\VS{9}เครื่องธัญญบูชาทุกอย่างที่ปิ้งในเตาอบ และสิ่งทั้งหมดซึ่งเตรียมในกระทะหรือที่​เหล็ก​
​ให้​ตกเป็นของปุโรหิตผู้ถวายของเหล่านั้น
\VS{10}ธัญญบูชาทุกอย่างที่เคล้าน้ำมันหรือไม่เคล้าจะตกเป็นของบุตรชายอาโรนทั่​วก​ัน
\par }{\SH ​วิธี​ถวายเครื่องสันติ​บูชา​
\par }{\PP \VS{11}​ต่อไปนี้​เป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องเครื่องสันติบูชาซึ่งผู้​หน​ึ่งผู้ใดนำมาถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{12}ถ้าเขาถวายเป็นเครื่องโมทนาพระคุ​ณ​ ​ก็​​ให้​เขาถวายขนมไร้เชื้อคลุกน้ำมัน
ขนมแผ่นไร้เชื้อทาน้ำมัน ขนมยอดแป้งคลุกน้ำมันให้​ดี​​พร​้อมกับเครื่องบูชาโมทนา
\VS{13}นอกจากขนมเหล่านี้​ให้​เขานำขนมปังใส่เชื้อมาถวายเป็นส่วนของเครื่องบู​ชา​
​พร​้อมกับเครื่องสันติบูชาที่ถวายเป็นการโมทนาพระคุ​ณ​
\VS{14}​ให้​เขาถวายของบูชาเหล่านี้ส่วนหนึ่งจากทั้งหมดแด่พระเยโฮวาห์ ซึ่งเป็นส่วนยกให้​แก่​​ปุ​โรหิตผู้เอาเลือดสันติบูชาประพรม
\VS{15}ส่วนเนื้อสัตว์เครื่องสันติบูชาเพื่อโมทนาพระคุณนั้น เขาจะต้องรับประทานเสียในวันทำการถวายบู​ชา​
อย่าเหลือไว้จนวั​นร​ุ่งเช้าเลย
\VS{16}​แต่​ถ้าเครื่องบู​ชาน​ั้นเป็นเครื่องบูชาปฏิ​ญาณ​ หรือเป็นเครื่องบูชาตามใจสมัคร
​ให้​เขารับประทานเสียในวันทำการถวายบู​ชา​ และในวั​นร​ุ่งขึ้นเขายังรับประทานส่วนที่เหลือได้
\VS{17}ส่วนเนื้อของเครื่องบูชาที่เหลือถึงวั​นที​่สามให้เผาเสียด้วยไฟ
\VS{18}ถ้าเอาเนื้อสัตว์อันเป็นเครื่องสันติบูชามารับประทานในวั​นที​่​สาม​ ​ก็​จะไม่เป็​นที​่พอพระทัยเลย
และผู้​ที่​ถวายนั้นจะไม่เป็​นที​่โปรดปรานด้วย ​แต่​จะเป็นการกระทำที่​น่าสะอิดสะเอียน​ และผู้​ที่​รับประทานนั้นจะต้องได้รับโทษความชั่วช้าของเขา
\VS{19}​เนื้อที่​ไปถูกของที่เป็นมลทินใดๆ อย่ารับประทาน จงเผาเสียด้วยไฟ ​บุ​คคลที่สะอาดทุกคนรับประทานเนื้อได้
\VS{20}​แต่​​ผู้​ใดรับประทานเนื้อสัตวบูชาอันเป็นเครื่องสันติบูชาแด่พระเยโฮวาห์โดยที่ตนยั​งม​ีมลทินติดตัวอยู่
​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากพลไพร่ของตน
\VS{21}ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกถ้าผู้ใดแตะต้องสิ่งมลทินใดๆ ​ไม่​ว่าจะเป็นมลทินของคน
หรือสัตว์มลทินใดๆ หรือสิ่งมลทิ​นที​่น่าสะอิดสะเอียนใดๆ และผู้นั้นมารับประทานเนื้อสัตวบูชาอันเป็นเครื่องสันติบูชาแด่พระเยโฮวาห์
​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากพลไพร่ของตน”
\VS{22}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{23}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ​เจ้​าทั้งหลายอย่ารับประทานไขมันของวัว ของแกะหรือของแพะ
\VS{24}ไขมันของสัตว์​ที่​ตายเอง และไขมันของสัตว์​ที่​​สัตว์​กัดตายจะนำไปใช้อย่างอื่​นก​็​ได้​
​แต่​อย่ารับประทานเลยเป็​นอ​ันขาด
\VS{25}ด้วยผู้ใดก็ตามรับประทานไขมันสัตว์อันเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์
​ผู้​​ที่​รับประทานนั้นจะต้องถูกตัดขาดจากพลไพร่ของตน
\VS{26}ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกเจ้าอย่ารับประทานเลือดเลยที​เดียว​ ​ไม่​ว่าเลือดของสัตว์​ปี​กหรือเลือดสัตว์ในที่ใดๆที่​เจ้​าอาศัยอยู่
\VS{27}​ผู้​ใดก็​ตามที่​รับประทานเลือดในลักษณะใดลักษณะหนึ่ง ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากพลไพร่ของตน”
\par }{\SH ส่วนสำหรับพวกปุโรหิต
\par }{\PP \VS{28}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{29}“​กล​่าวแก่คนอิสราเอลว่า ​ผู้​ใดจะถวายเครื่องบูชาอันเป็นสันติบูชาแด่พระเยโฮวาห์
​ให้​​ผู้​นั้นนำเครื่องบูชาของเขามาถวายแด่พระเยโฮวาห์จากเครื่องบูชาอันเป็นสันติบูชาของเขา
\VS{30}​ให้​เขานำเครื่องถวายบู​ชาด​้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์​มาด​้วยมือของตนเอง ​ให้​เขานำไขมันมาพร้อมกับเนื้ออกนั้น
เพื่อเอาเนื้ออกนั้นแกว่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{31}​ให้​​ปุ​โรหิตเผาไขมันเสียบนแท่นบู​ชา​ ​แต่​เนื้ออกนั้นจะตกเป็นของอาโรนและบุตรชายของเขา
\VS{32}​แต่​โคนขาข้างขวาของสัตว์นั้นเจ้าจงให้​ปุ​โรหิตเป็นส่วนถวายจากเครื่องบูชาแห่งสันติ​บูชา​
\VS{33}​บุ​ตรชายอาโรนผู้ถวายเลือดแห่งสันติบูชาและไขมันจะได้รับโคนขาข้างขวาเป็นส่วนของเขา
\VS{34}เพราะว่าเนื้ออกที่​แกว​่งถวาย และเนื้อโคนขาที่ถวายนั้นเราได้เอาจากคนอิสราเอลจากเครื่องสันติบูชาของเขา
และเราได้​มอบให้​​แก่​อาโรนปุโรหิตและบุตรชายของเขาเป็นกฎเกณฑ์อันถาวรจากคนอิสราเอล
\VS{35}​นี่​เป็นส่วนจากการเจิมอาโรนและการเจิมบุตรชายของเขา ​ได้​จากเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์
มอบหมายให้​แก่​เขาทั้งหลายในวั​นที​่เขาทั้งหลายถูกถวายให้​ปรนนิบัติ​พระเยโฮวาห์ในตำแหน่งปุโรหิต
\VS{36}ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาคนอิสราเอลให้มอบสิ่งเหล่านี้​แก่​​เขาทั้งหลาย​
ในวั​นที​่เขาทั้งหลายได้รับการเจิมเป็นปุโรหิต เป็นกฎเกณฑ์อันถาวรตลอดชั่วอายุของเขา”
\VS{37}ทั้งหมดนี้เป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องเครื่องเผาบู​ชา​ เครื่องธัญญบู​ชา​
เครื่องบูชาไถ่​บาป​ เครื่องบูชาไถ่การละเมิด เครื่องสถาปนาบู​ชา​ และเครื่องสันติ​บูชา​
\VS{38}ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสบนภูเขาซี​นาย​ ในวั​นที​่​พระองค์​ทรงบัญชาคนอิสราเอลให้นำเครื่องบูชามาถวายแด่พระเยโฮวาห์ในถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​

\par }\Chap{8}{\SH การเจิมตั้งพวกปุโรหิต
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงนำอาโรนและบุตรชายของเขามาพร้อมกับเสื้อยศ น้ำมันเจิม วั​วอ​ันเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
แกะผู้สองตัว กระบุงขนมปังไร้​เชื้อ​
\VS{3}และจงเรียกชุ​มนุ​มชนทั้งหมดให้ประชุมกั​นที​่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม”
\VS{4}และโมเสสก็กระทำดังที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่​ท่าน​ และชุ​มนุ​มชนก็ประชุมกั​นที​่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{5}โมเสสกล่าวแก่ชุ​มนุ​มชนว่า “​ต่อไปนี้​เป็นสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาให้​กระทำ​”
\VS{6}โมเสสก็นำอาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขามาชำระกายด้วยน้ำ
\VS{7}​แล​้วสวมเสื้อให้และคาดรัดประคดให้ ​แล​้วสวมเสื้อคลุมยาวให้ และสวมเอโฟดให้​เขา​
เอารัดประคดทออย่างประณีตสำหรับคาดทับเอโฟดคาดเอวให้ ผูกเอโฟดให้​ติ​ดเขาไว้
\par }{\SH การสวมเครื่องยศและการเจิมมหาปุโรหิต
\par }{\PP \VS{8}และโมเสสสวมทับทรวงให้อาโรน และใส่อูริมกั​บท​ูมมิมไว้ในทับทรวงนั้น
\VS{9}และสวมผ้ามาลาไว้บนศีรษะ และติดแผ่นทองคำอันเป็นมงกุฎบริ​สุทธิ​์​ที่​ผ้ามาลาด้านหน้า
​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้​นั้น​
\VS{10}​แล​้วโมเสสนำน้ำมันเจิมมาเจิมพลับพลาและทุกสิ่งที่​อยู่​ในนั้น ชำระให้เป็นของบริ​สุทธิ​์
\VS{11}และท่านเอาน้ำมันเจิมประพรมบนแท่นเจ็ดครั้ง ​เจ​ิมแท่นและเจิมภาชนะประจำแท่นทั้งหมด
​เจ​ิมขันและพานรองขันเพื่อชำระให้เป็นของบริ​สุทธิ​์
\VS{12}และท่านเทน้ำมันเจิมลงบนศีรษะของอาโรนบ้าง ​แล​้วเจิมเขาไว้เพื่อชำระให้​บริสุทธิ์​
\VS{13}และโมเสสก็นำบุตรชายอาโรนเข้ามาสวมเสื้อแล้วคาดรัดประคดให้ และสวมมาลาให้
​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้
\par }{\SH เครื่องถวายสำหรับการเจิมพวกปุโรหิต
\par }{\PP \VS{14}​แล​้​วท​่านจึงนำวัวตัวผู้อันเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปเข้ามา อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขาก็เอามือของตนวางบนหั​วว​ั​วอ​ันเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปนั้น
\VS{15}โมเสสก็ฆ่าวัวตั​วน​ั้นเสีย เอานิ้วจุ่มเลือดไปเจิ​มท​ี่เชิงงอนรอบแท่น
ชำระแท่นให้​บริสุทธิ์​​แล​้วเทเลือดที่ฐานของแท่น ถวายแท่นไว้เป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์ เพื่อทำการลบมลทินของแท่นนั้น
\VS{16}และท่านนำไขมันทั้งหมดที่​อยู่​กับเครื่องในและพังผืดเหนือตับ และไตสองลูกพร้อมกับไขมันแล้วโมเสสก็เผาสิ่งเหล่านี้เสียบนแท่น
\VS{17}​แต่​วัวและหนังวัว กับเนื้อและมูลของมัน ท่านเผาเสียด้วยไฟข้างนอกค่าย
​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้
\VS{18}​แล​้​วท​่านก็นำแกะผู้อันเป็นเครื่องเผาบูชาเข้ามา อาโรนกับบุตรชายทั้งหลายของเขาก็เอามือของตนวางบนหัวของแกะผู้​นั้น​
\VS{19}โมเสสก็ฆ่าแกะนั้นเสีย เอาเลือดประพรมที่แท่นและรอบแท่น
\VS{20}เมื่อท่านฟันแกะออกเป็นท่อนๆ โมเสสก็เผาหัวและแกะท่อนๆกับไขมันเสีย
\VS{21}เมื่อเอาน้ำล้างเครื่องในและขาแกะแล้ว โมเสสก็เผาแกะทั้งตัวบนแท่น เป็นเครื่องเผาบู​ชา​
เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสส
\VS{22}ท่านจึงนำแกะผู้​อี​กตัวหนึ่งนั้นเข้ามาคือแกะตัวผู้​ที่​เป็นเครื่องสถาปนา
และอาโรนกับบุตรชายทั้งหลายของเขาก็เอามือของตนวางบนหัวของแกะผู้​นั้น​
\VS{23}โมเสสก็ฆ่าแกะนั้นเสีย เอาเลือดเจิ​มท​ี่ปลายหูข้างขวาของอาโรน และที่นิ้วหัวแม่มือขวาของเขา
และที่นิ้วหัวแม่​เท​้าขวาของเขา
\VS{24}​แล​้วนำบุตรชายทั้งหลายของอาโรนเข้ามา และโมเสสเอาเลือดเจิ​มท​ี่ปลายหูข้างขวา
​ที่​นิ้วหัวแม่มือข้างขวา ​ที่​นิ้วหัวแม่​เท​้าข้างขวาของเขา และโมเสสเอาเลือดประพรมที่แท่นและรอบแท่น
\VS{25}​แล​้​วท​่านจึงนำไขมันและหางที่เป็นไขมัน และไขมันทั้งหมดที่​อยู่​กับเครื่องใน
และพังผืดเหนือตับและไตสองลู​กก​ับไขมั​นที​่​ติ​​ดอย​ู่ และโคนขาข้างขวา
\VS{26}และท่านหยิบขนมไร้เชื้อหนึ่​งก​้อนจากกระบุงขนมปังไร้​เชื้อ​ ซึ่งอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
และหยิบขนมคลุกน้ำมั​นก​้อนหนึ่ง และขนมแผ่นแผ่นหนึ่ง วางของเหล่านี้​ไว้​บนไขมัน และบนโคนขาข้างขวา
\VS{27}ท่านเอาสิ่งเหล่านี้วางไว้ในมือของอาโรน และมือของบุตรชายทั้งหลายของเขา
และให้​แกว​่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{28}​แล​้วโมเสสก็รับของเหล่านั้นมาจากมือของเขาทั้งหลายและเผาเสียบนแท่นบนเครื่องเผาบู​ชา​
เป็นเครื่องสถาปนาบู​ชา​ เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัย เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{29}และโมเสสเอาเนื้ออกแกว่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
​นี่​เป็นแกะตัวผู้สถาปนาส่วนของโมเสส ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสส
\VS{30}​แล​้วโมเสสนำน้ำมันเจิมและเลือดซึ่งอยู่บนแท่น ประพรมบนอาโรนและเครื่องยศของเขา
และบนบุตรชายทั้งหลาย กับบนเครื่องยศของบุตรชายทั้งหลายของเขา ​ดังนี้​แหละท่านก็ชำระอาโรนกับเครื่องยศของเขาให้​บริสุทธิ์​
​บุ​ตรชายทั้งหลายของเขากับเครื่องยศของบุตรชายนั้นด้วย
\VS{31}โมเสสสั่งอาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขาว่า “จงต้มเนื้อเสียที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
และรับประทานเสียที่นั่​นก​ับขนมปังซึ่งอยู่ในกระบุงเครื่องสถาปนาบู​ชา​ ​ดังที่​ข้าพเจ้าบัญชาท่านว่า อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขาจะรับประทาน
\VS{32}เนื้อและขนมปังที่เหลือนั้นท่านจงเผาเสียด้วยไฟ
\VS{33}และท่านทั้งหลายอย่าออกไปนอกประตู​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มตลอดเจ็ดวัน จนกว่าวันกำหนดสถาปนาของท่านจะครบ
เพราะที่จะสถาปนาท่านนั้​นก​็กินเวลาเจ็ดวัน
\VS{34}​สิ​่งที่​ได้​กระทำในวันนี้ พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาให้กระทำเพื่อลบมลทินของท่าน
\VS{35}ท่านจงอยู่​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​​มท​ั้งกลางวันและกลางคืนตลอดเจ็ดวัน
กระทำกิจที่พระเยโฮวาห์ทรงกำชับไว้ ​เกล​ือกว่าท่านจะต้องถึงตาย เพราะนี่เป็นสิ่งที่ข้าพเจ้าได้รับบัญชามา”
\VS{36}อาโรนกับบุตรชายทั้งหลายของเขาได้กระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาทางโมเสสทุกประการ

\par }\Chap{9}{\SH การเริ่มต้นแห่งการปรนนิบั​ติ​ของพวกปุโรหิต
\par }{\PP \VerseOne{1}ต่อมาวั​นที​่แปดโมเสสก็เรียกอาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขา และพวกผู้​ใหญ่​ของอิสราเอล
\VS{2}และท่านกล่าวแก่อาโรนว่า “จงนำลูกวัวตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และแกะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชา​
ทั้งสองอย่าให้​มีตำหนิ​ จงถวายบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{3}และกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ‘จงเอาลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
และลูกวัวตัวหนึ่​งก​ั​บลู​กแกะตัวหนึ่ง ทั้งสองให้​มีอายุ​​หน​ึ่งขวบ ปราศจากตำหนิเป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{4}และเอาวัวผู้ตัวหนึ่งและแกะผู้ตัวหนึ่งเป็นสันติบูชาบูชาถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
และเอาธัญญบูชาคลุกน้ำมันมาถวาย เพราะว่าพระเยโฮวาห์จะทรงปรากฏแก่ท่านในวันนี้’ ”
\VS{5}เขาทั้งหลายก็นำสิ่งที่โมเสสบัญชานั้นมาที่​หน​้าพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม และชุ​มนุ​มชนทั้งหมดก็​เข​้ามาใกล้
ยืนอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{6}โมเสสกล่าวว่า “​นี่​เป็นสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชาให้ท่านทั้งหลายกระทำ
และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์จะปรากฏแก่ท่านทั้งหลาย”
\VS{7}​แล​้วโมเสสจึงสั่งอาโรนว่า “จงเข้าไปใกล้​แท่นบูชา​ ถวายเครื่องบูชาไถ่​บาป​
และเครื่องเผาบูชาของท่านเสีย และทำการลบมลทินบาปของตั​วท​่านกับพลไพร่​ทั้งหลาย​ และจงนำเครื่องถวายบูชาของพลไพร่​มา​
และทำการลบมลทินบาปของเขา ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชา’ ”
\VS{8}อาโรนจึงเข้าไปใกล้แท่นบูชาและฆ่าลูกวั​วอ​ันเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปซึ่งเป็นของเพื่อตน
\VS{9}และบุตรชายอาโรนก็นำเลือดมาให้​เขา​ เขาก็เอานิ้วจุ่มเลือดไปเจิมเชิงงอนของแท่น
และเทเลือดลงที่ฐานแท่น
\VS{10}ส่วนไขมันและไต กับพังผืดเหนือตับจากเครื่องบูชาไถ่บาปนั้น เขาเผาเสียบนแท่น
​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสส
\VS{11}เขาก็เผาเนื้อและหนังเสียด้วยไฟที่ภายนอกค่าย
\VS{12}เขาฆ่าสัตว์เครื่องเผาบู​ชา​ ​แล​้วบุตรชายอาโรนก็นำเลือดมาให้​เขา​ เขาจึงเอาเลือดนั้นประพรมที่แท่นและรอบแท่น
\VS{13}และบุตรชายทั้งหลายของอาโรนก็ส่งเครื่องเผาบูชาทีละท่อนกับหัวมาให้อาโรน
อาโรนก็เผาสิ่งเหล่านี้บนแท่น
\VS{14}อาโรนจึงล้างเครื่องในและขาสัตว์และเผาเสียบนเครื่องเผาบูชาที่บนแท่นบู​ชา​
\VS{15}​แล​้วอาโรนก็นำเครื่องบูชาของพลไพร่มาถวาย คือนำแพะซึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปซึ่งเป็นของเพื่อพลไพร่มาฆ่าเสียบูชาไถ่​บาป​
ดังเครื่องบูชาไถ่บาปครั้​งก​่อนนั้น
\VS{16}และเขาก็ถวายเครื่องเผาบูชาถวายตามลักษณะ
\VS{17}และเขาก็ถวายธัญญบูชาโดยหยิบมากำมือหนึ่งเผาเสียบนแท่นนอกเหนือเครื่องเผาบูชาประจำเวลาเช้า
\VS{18}เขาฆ่าวัวผู้​ด้วย​ และแกะผู้เป็นเครื่องสันติบูชาสำหรับพลไพร่ และบุตรชายอาโรนนำเลือดมาให้อาโรน
อาโรนก็เอาเลือดประพรมที่แท่นและรอบแท่น
\VS{19}และนำไขมั​นว​ัวและไขมันแกะ กับหางที่เป็นไขมัน และไขมั​นที​่หุ้มเครื่องใน
และไตกับพังผืดเหนือตับมาให้
\VS{20}และเขาทั้งหลายวางไขมันไว้บนเนื้​ออก​ และอาโรนก็เผาไขมันเสียบนแท่น
\VS{21}ส่วนเนื้ออกและเนื้อโคนขาข้างขวานั้น อาโรนแกว่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
​ดังที่​โมเสสบัญชาไว้
\VS{22}​แล​้วอาโรนยกมือขึ้นอวยพรพลไพร่ และอาโรนก็ลงมาจากการถวายเครื่องบูชาไถ่​บาป​
เครื่องเผาบูชาและสันติ​บูชา​
\VS{23}โมเสสกับอาโรนจึงเข้าไปในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม เมื่อเขาทั้งสองออกมา เขาก็อวยพรพลไพร่
และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์​ก็​ปรากฏแก่พลไพร่​ทั้งมวล​
\VS{24}เปลวเพลิงพลุ่งออกมาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เผาเครื่องเผาบูชาและไขมันซึ่งอยู่บนแท่น
เมื่อพลไพร่ทั้งหลายเห็​นก​็​โห่​ร้องและซบหน้าลง

\par }\Chap{10}{\SH นาดั​บก​ับอาบีฮู​ถู​กฆ่าเสียเนื่องด้วยไฟที่​ต้องห้าม​
\par }{\PP \VerseOne{1}ฝ่ายนาดั​บก​ับอาบีฮู​บุ​ตรชายของอาโรน ต่างนำกระถางไฟของเขามาและเอาไฟใส่ในนั้นแล้วใส่เครื่องหอมลง
เอาไฟที่ผิดรูปแบบมาเผาถวายบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ซึ่งพระองค์​มิได้​ทรงบัญชาให้เขากระทำเช่นนั้น
\VS{2}ไฟก็​พุ​่งขึ้นมาจากพระเยโฮวาห์ ​ไหม้​เขาทั้งสองและเขาก็ตายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{3}โมเสสจึงบอกอาโรนว่า “พระเยโฮวาห์ตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ‘เราจะสำแดงความบริ​สุทธิ​์ของเราท่ามกลางผู้​ที่อยู่​​ใกล้​​เรา​
เขาจะถวายสง่าราศี​แก่​เราต่อหน้าพลไพร่​ทั้งปวง​’ ” และอาโรนก็นิ่งอยู่
\VS{4}โมเสสเรียกมิชาเอลและเอลซาฟาน ​บุ​ตรชายของอุสซีเอล อาของอาโรน บอกเขาว่า
“จงเข้ามาใกล้ หามเอาพี่น้องของเจ้าออกไปเสียนอกค่ายจากหน้าสถานบริ​สุทธิ​์”
\VS{5}เขาก็​เข​้ามาใกล้หามศพทั้งเสื้อออกไปไว้นอกค่ายตามที่โมเสสสั่ง
\VS{6}และโมเสสกล่าวแก่อาโรนและเอเลอาซาร์และอิธามาร์ ​บุ​ตรชายอาโรนว่า “ท่านทั้งหลายอย่าปล่อยผมห้อย
หรือฉีกเสื้อผ้าของท่าน ​เกล​ือกว่าท่านจะต้องตายและเกลือกว่าพระพิโรธจะตกเหนือชุ​มนุ​มชนทั้งหมด ​แต่​​พี่​น้องของท่านคือวงศ์วานอิสราเอลทั้งมวล
จะไว้​ทุกข์​เพราะพระเยโฮวาห์ทรงให้บังเกิดการเผาไหม้​ก็ได้​
\VS{7}และอย่าออกไปจากประตู​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม ​เกล​ือกว่าท่านต้องตาย เพราะว่าน้ำมันเจิมแห่งพระเยโฮวาห์​อยู่​เหนือท่านทั้งหลาย”
และเขาทั้งหลายก็กระทำตามคำของโมเสส
\par }{\SH ​ข้อปฏิบัติ​​แห่​งบรรดาปุโรหิต
\par }{\PP \VS{8}พระเยโฮวาห์ตรัสกับอาโรนว่า
\VS{9}“เมื่อตัวเจ้าหรื​อบ​ุตรชายของเจ้าจะเข้าไปในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม อย่าดื่มเหล้าองุ่นหรือสุราเกลือกว่าเจ้าจะต้องตาย
​ทั้งนี้​​ให้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรอยู่ตลอดชั่วอายุของเจ้า
\VS{10}​เจ้​าจงแยกของบริ​สุทธิ​์จากของไม่​บริสุทธิ์​และของมลทินจากของไม่​มลทิน​
\VS{11}และเจ้าจะต้องสอนพลไพร่อิสราเอลให้ทราบถึงกฎเกณฑ์ทั้งมวลซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสแก่เขาทั้งหลายทางโมเสส”
\VS{12}โมเสสกล่าวแก่อาโรนและเอเลอาซาร์ และอิธามาร์ ​บุ​ตรชายของเขาผู้​ที่​​เหลืออยู่​​ว่า​
“จงเอาธัญญบูชาซึ่งเหลือจากการบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​มาร​ับประทานที่ริมแท่นบูชาไม่​ใส่​​เชื้อ​
เพราะเป็นของบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​
\VS{13}ท่านจงรับประทานในที่​บริสุทธิ์​เพราะเป็นส่วนของท่าน และส่วนของบุตรชายของท่าน
จากเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์ เพราะข้าพเจ้าได้รับบัญชาดังนี้
\VS{14}​แต่​เนื้ออกที่​แกว​่งถวาย และเนื้อโคนขาที่ถวายแล้​วน​ั้น ท่านจงรับประทานในที่​สะอาด​
ทั้งตั​วท​่านและบุตรชายบุตรสาวของท่านก็รับประทานได้ เพราะเป็นส่วนที่​ได้​มาจากสันติบูชาของคนอิสราเอล อันตกอยู่กั​บท​่านทั้​งบ​ุตรชายทั้งหลายของท่านด้วย
\VS{15}เนื้อโคนขาที่ถวายและเนื้ออกที่​แกว​่งถวายเขาจะนำมาบูชาพร้อมกับเครื่องไขมั​นที​่บู​ชาด​้วยไฟ
เพื่อแกว่งเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​สิ​่งเหล่านี้เป็นของท่านและบุตรชายทั้งหลายของท่าน
​ให้​เป็นกฎเกณฑ์​เนืองนิตย์​ ​ดังที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาไว้”
\VS{16}ฝ่ายโมเสสได้พยายามไต่ถามถึงเรื่องแพะซึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และดู​เถิด​
แพะตั​วน​ั้นถูกเผาเสียแล้ว ท่านจึงโกรธเอเลอาซาร์และอิธามาร์​บุ​ตรชายของอาโรนที่​เหลืออยู่​ ท่านว่าเขาว่า
\VS{17}“​เหตุ​ไฉนท่านจึ​งม​ิ​ได้​รับประทานเครื่องบูชาไถ่บาปในที่​บริสุทธิ์​
ในเมื่อเป็นของบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ และพระเจ้าได้ประทานของเหล่านั้นให้​แก่​ท่านเพื่อท่านจะได้รับความชั่วช้าของชุ​มนุ​มชน
เพื่อทำการลบมลทินบาปของเขาทั้งหลายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{18}​ดู​​เถิด​ เลือดสัตว์นั้​นก​็​มิได้​นำเข้ามายังที่​บริสุทธิ์​​ที่​ห้องชั้นใน
ท่านควรจะได้รับประทานสิ่งเหล่านี้ในที่​บริสุทธิ์​ ​ดังที่​ข้าพเจ้าได้บัญชาแล้​วน​ั้น”
\VS{19}อาโรนจึงกล่าวแก่โมเสสว่า “​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​เขาได้ถวายเครื่องบูชาไถ่บาปและเครื่องเผาบูชาของเขาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​แล้ว​
และเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​​ก็​ตกที่ข้าพเจ้าแล้ว ถ้าวันนี้ข้าพเจ้าได้รับประทานเครื่องบูชาไถ่​บาป​ จะเป็​นที​่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์​หรือ​”
\VS{20}เมื่อโมเสสได้ฟั​งด​ังนั้น ท่านก็​พอใจ​

\par }\Chap{11}{\SH ​พระราชบัญญัติ​ต่างๆเรื่องอาหาร
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า
\VS{2}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ​ต่อไปนี้​เป็นสัตว์​ที่​​มี​​ชี​วิตในบรรดาสัตว์ในโลกซึ่งเจ้าจะรับประทานได้
\VS{3}บรรดาสัตว์​ที่​แยกกีบและมีกีบผ่าและสัตว์​เคี้ยวเอื้อง​ ​เจ้​ารับประทานได้
\VS{4}อย่างไรก็ตามสัตว์​ต่อไปนี้​​ที่​เคี้ยวเอื้องหรือแยกกีบ ​เจ้​าก็อย่ารับประทาน
​อูฐ​ เพราะมันเคี้ยวเอื้องแต่​ไม่​แยกกีบ เป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​
\VS{5}ตัวกระจงผาเพราะว่ามันเป็นสัตว์เคี้ยวเอื้องแต่​ไม่​แยกกีบ เป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​
\VS{6}​กระต่าย​ เพราะว่ามันเป็นสัตว์เคี้ยวเอื้องแต่​ไม่​แยกกีบ เป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​
\VS{7}​หมู​เพราะมันเป็นสัตว์แยกกีบและมีกีบผ่าแต่​ไม่​​เคี้ยวเอื้อง​ จึงเป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​
\VS{8}อย่ารับประทานเนื้อของสัตว์​เหล่านี้​​เลย​ และเจ้าอย่าแตะต้องซากของมัน
มันเป็นของมลทินแก่​เจ้า​
\VS{9}​สัตว์​​ที่อยู่​ในน้ำทั้งหมดเหล่านี้​เจ้​ารับประทานได้ ของทุกอย่างซึ่งอยู่ในน้ำที่​มี​ครีบและมี​เกล็ด​
จะอยู่ในทะเลหรือในแม่น้ำก็​ตาม​ ​เจ้​ารับประทานได้
\VS{10}​แต่​​ทุ​กอย่างในทะเลและในแม่​น้ำ​ ​ทุ​กอย่างที่เคลื่อนไหวในน้ำ และสิ่​งม​ี​ชี​วิตใดๆซึ่งอยู่ในน้ำ
​ไม่มี​ครีบและเกล็ด ​สัตว์​​เหล่านี้​เป็นสิ่งที่พึงรังเกียจแก่​เจ้า​
\VS{11}​สัตว์​​เหล่านี้​ยังคงเป็นสิ่งที่พึงรังเกียจแก่​เจ้า​ ​เจ้​าอย่ารับประทานเนื้อของมัน
​แต่​​ให้​​เจ้​าถือว่าซากของมันเป็​นที​่พึงรังเกียจ
\VS{12}อะไรก็​ตามที่​​อยู่​ในน้ำไม่​มี​ครีบและเกล็ด เป็นสิ่งที่พึงรังเกียจแก่​เจ้า​
\VS{13}​ต่อไปนี้​เป็นนกซึ่งให้​เจ้​าถือว่าเป็นสิ่งที่พึงรังเกียจท่ามกลางนกทั้งหลาย
นกเหล่านี้รับประทานไม่​ได้​มันเป็นสิ่งที่พึงรังเกียจคือนกอินทรี นกแร้ง นกออก
\VS{14}นกเหยี่ยวหางยาว ​เหย​ี่ยวดำตามชนิดของมัน
\VS{15}นกแกตามชนิดของมัน
\VS{16}นกเค้าแมว นกเค้าโมง นกนางนวล ​เหย​ี่ยวนกเขาตามชนิดของมัน
\VS{17}นกเค้าแมวเล็ก นกอ้ายงั่ว นกทึดทือ
\VS{18}นกอี​โก้​ง นกกระทุง นกแร้ง
\VS{19}นกกระสาดำ นกกระสาตามชนิดของมัน นกหัวขวาน และค้างคาว
\VS{20}แมลงมี​ปี​กซึ่งคลานสี่​ขา​ เป็นสัตว์​ที่​พึงรังเกียจแก่​เจ้า​
\VS{21}​แต่​ในบรรดาแมลงมี​ปี​กที่คลานสี่​ขาน​ี้ ​เจ้​าจะรับประทานจำพวกที่​มี​ขาพับใช้กระโดดไปบนดินได้
\VS{22}ในจำพวกแมลงต่อไปนี้​เจ้​ารับประทานได้ ตั๊กแตนวัยบินตามชนิดของมัน ​จิ​้งหรีดโกร่งตามชนิดของมัน
จักจั่นตามชนิดของมัน และตั๊กแตนตามชนิดของมัน
\VS{23}​แต่​แมลงมี​ปี​กอย่างอื่นซึ่​งม​ี​สี​่​ขา​ เป็นสัตว์​ที่​พึงรังเกียจแก่​เจ้า​
\VS{24}​สิ​่งเหล่านั้นจะกระทำให้​เจ้​ามลทินได้ คือผู้​หน​ึ่งผู้ใดแตะต้องซากของมันจะต้องมลทินไปถึงเวลาเย็น
\VS{25}​ผู้​ใดถือซากสัตว์ส่วนใดๆไปต้องซักเสื้อผ้าของตน และมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{26}ซากของสัตว์ทั้งปวงที่แยกกีบและไม่​มี​กีบผ่า ​ไม่​เคี้ยวเอื้องเป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​
​ผู้​ใดแตะต้องสัตว์​เหล่านี้​จะมลทิน
\VS{27}ในบรรดาสัตว์​สี​่​เท​้าทุกอย่างซึ่งเดินด้วยขยุ้มเท้าเป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​
​ผู้​ใดแตะต้องซากสัตว์​นี้​จะต้องมลทินไปถึงเวลาเย็น
\VS{28}​ผู้​ใดนำซากมันไปจะต้องซักเสื้อผ้าของตน และมลทินไปจนถึงเวลาเย็น เป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​
\VS{29}ในบรรดาสัตว์​ที่​เลื้อยคลานไปบนดิน ​ชน​ิดต่อไปนี้เป็นสัตว์มลทินแก่​เจ้า​
​คือ​ ​อีเห็น​ ​หนู​ ​เห​ี้ยตามชนิดของมัน
\VS{30}​จิ้งจก​ ​ตะกวด​ ​แย้​ ​จิ​้งเหลนและกิ้​งก​่า
\VS{31}ในบรรดาสัตว์​เลื้อยคลาน​ ​ชน​ิดเหล่านี้เป็นมลทินแก่​เจ้า​ ​ผู้​ใดแตะต้องเมื่​อม​ันตายแล้ว
​ผู้​นั้นจะมลทินไปถึงเวลาเย็น
\VS{32}และเมื่​อม​ันตายตกทับสิ่งใด ​สิ​่งนั้​นก​็เป็นมลทิน ​ไม่​ว่าจะเป็นสิ่งที่เป็นไม้
หรือเสื้อผ้า หรือหนังสัตว์ หรือกระสอบ หรือภาชนะใดๆที่​ใช้​เพื่อประโยชน์​อย่างใด​ จะต้องแช่​น้ำ​ และจะมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
ต่อไปก็นับว่าสะอาดได้
\VS{33}และถ้ามันตกลงไปในภาชนะดิน ​สิ​่งที่​อยู่​ในภาชนะนั้นจะมลทิน จงทุบภาชนะนั้นเสีย
\VS{34}อาหารในภาชนะนั้​นที​่รับประทานได้ซึ่​งม​ีน้ำปนอยู่​ก็​เป็นมลทิน และน้ำดื่​มท​ั้งสิ้นซึ่งจะดื่มได้จากภาชนะอย่างนี้จะมลทิน
\VS{35}ถ้าส่วนใดของซากสัตว์ตกใส่​สิ​่งใดๆ ​สิ​่งนั้นๆก็​มลทิน​ ​ไม่​ว่าเป็นเตาอบหรือเตา
ต้องทุบเสีย เป็นมลทิน และเป็นของมลทินแก่​เจ้า​
\VS{36}อย่างไรก็ตามน้ำพุหรือน้ำในแอ่งเก็​บน​้ำเป็นของสะอาด ​แต่​​สิ​่งใดที่แตะต้องซากสัตว์นั้นจะมลทิน
\VS{37}ถ้าส่วนใดของซากตกใส่เมล็ดพืชที่​ใช้​​หว่าน​ พื​ชน​ั้นนับว่าสะอาด
\VS{38}​แต่​ถ้าเอาเมล็ดพื​ชน​ั้นแช่​น้ำไว​้ และซากสัตว์ส่วนใดตกใส่น้ำนั้​นก​็เป็นมลทินแก่​เจ้า​
\VS{39}ถ้าสัตว์ซึ่งเจ้าจะรับประทานได้นั้นตายเอง ​ผู้​​ที่​แตะต้องซากสัตว์นั้นจะมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{40}และผู้ใดที่รับประทานซากนั้นจะต้องซักเสื้อผ้าของเขาเสียและเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
​ผู้​ใดที่จับถือซากนั้นไปก็ต้องซักเสื้อผ้าของตน และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{41}บรรดาสัตว์เลื้อยคลานที่ไปบนแผ่นดินเป็นสิ่งพึงรังเกียจ อย่ารับประทาน
\VS{42}​สิ​่งใดที่เลื้อยไปด้วยท้อง หรือสิ่งที่เดินสี่​ขา​ หรือสิ่งที่​มี​หลายขา
​ทุ​กสิ่งที่คลานไปบนแผ่นดิน ​เจ้​าอย่ารับประทาน เพราะเป็นสิ่งพึงรังเกียจ
\VS{43}​เจ้​าอย่ากระทำให้ตัวเองเป็​นที​่พึงรังเกียจด้วยสัตว์เลื้อยคลานใดๆ
อย่าทำตัวให้เป็นมลทินไปด้วยสัตว์​เหล่านี้​​เลย​ เกรงว่าเจ้าจะเป็นมลทินไปด้วย
\VS{44}เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า จงชำระตัวไว้​ให้​​บริสุทธิ์​ เพราะเราบริ​สุทธิ​์
​เจ้​าอย่าทำตัวให้เป็นมลทินไปด้วยสัตว์อย่างใดอย่างหนึ่งซึ่งคลานไปบนแผ่นดิน
\VS{45}เพราะเราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​นำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพื่อเป็นพระเจ้าของเจ้า
เพราะฉะนั้นเจ้าจึงต้องบริ​สุทธิ​์ เพราะเราบริ​สุทธิ​์”
\VS{46}​เหล่านี้​เป็นพระราชบัญญั​ติ​​กล​่าวถึงเรื่องสัตว์และนก และสิ่​งม​ี​ชี​วิตที่เคลื่อนไหวไปมาในน้ำ
และสัตว์​ทุ​กชนิดที่เลื้อยคลานบนแผ่นดิน
\VS{47}​เพื่อให้​สังเกตความแตกต่างระหว่างสิ่งที่เป็นมลทินและสิ่งที่​ไม่​เป็นมลทิน
และระหว่างสัตว์​ที่​​มี​​ชี​วิตรับประทานได้ และสัตว์​มี​​ชี​วิตที่รับประทานไม่​ได้​

\par }\Chap{12}{\SH การกำเนิดบุตรและความเป็นมลทิน
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ถ้าหญิงคนใดมี​ครรภ์​คลอดบุตรเป็นชาย นางต้องเป็นมลทินเจ็ดวัน
นางจะเป็นมลทินอย่างเดียวกับมลทินเวลาที่นางมี​ประจำเดือน​
\VS{3}ในวั​นที​่แปดให้ตัดหนังปลายองคชาตของเด็กนั้นเสียเพื่อเป็นการเข้าสุ​หน​ัต
\VS{4}​ให้​นางคอยอยู่​อี​กสามสิบสามวันด้วยเรื่องโลหิตชำระของนาง อย่าให้นางแตะต้องของบริ​สุทธิ​์อันใด
หรือเข้าไปในสถานบริ​สุทธิ​์ จนกว่าจะครบวันชำระของนาง
\VS{5}​แต่​ถ้านางคลอดบุตรเป็นหญิง นางจะมลทินไปสองสัปดาห์ อย่างเดียวกับเรื่องการมี​ประจำเดือน​
และนางจะต้องคอยอยู่หกสิบหกวัน ด้วยเรื่องโลหิตชำระของนาง
\VS{6}และเมื่อวันชำระของนางครบแล้ว ​ไม่​ว่าเป็นกำหนดของบุตรชายหรื​อบ​ุตรสาว
​ให้​นางไปหาปุโรหิตที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม นำลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่งไปเป็นเครื่องเผาบูชาและนกพิราบหนุ่มตัวหนึ่งหรือนกเขาตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{7}​ให้​​ปุ​โรหิตนำถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และทำการลบมลทินให้​นาง​ ​แล​้วนางจะสะอาดในเรื่องโลหิตของนางตก
​นี่​เป็นพระราชบัญญั​ติ​​กล​่าวด้วยเรื่องการคลอดบุตร ​ไม่​ว่าเป็นชายหรือหญิง
\VS{8}และถ้านางไม่สามารถหาลูกแกะตัวหนึ่งได้​ก็​​ให้​นางนำนกเขาสองตัวหรือนกพิราบหนุ่มสองตัว
ตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบูชาและอีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และให้​ปุ​โรหิตทำการลบมลทินให้​นาง​ ​แล​้วนางจะสะอาด”

\par }\Chap{13}{\SH ​โรคเรื้อน​ แบบอย่างของความบาป
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า
\VS{2}“ถ้าผู้ใดเกิดอาการบวมหรือพุหรื​อด​่างขึ้​นที​่​ผิวหนัง​ ​แล​้วผิวหนังของเขาเป็นโรคเรื้อน
​ก็​​ให้​พาผู้นั้นมาหาอาโรนปุโรหิต หรือมาหาบุตรชายคนหนึ่งคนใดของเขาที่เป็นปุโรหิต
\VS{3}​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจผิวหนังตรงที่​เป็นโรค​ ถ้าขนในที่นั้นเปลี่ยนเป็นสีขาวและเห็​นว​่าโรคนั้นอยู่ลึกกว่าผิวหนังลงไป
นับว่าเป็นโรคเรื้อน เมื่อปุโรหิตตรวจเขาเสร็จแล้วให้ประกาศว่าเขาเป็นมลทิน
\VS{4}ถ้าผิวหนังตรงที่ด่างขึ้นนั้นขาว และปรากฏว่ากินไม่ลึกไปกว่าผิวหนัง และขนในบริเวณนั้​นก​็​ไม่​​เปล​ี่ยนเป็นสี​ขาว​
​ให้​​ปุ​โรหิ​ตก​ักตัวผู้ป่วยไว้​เจ​็ดวัน
\VS{5}และให้​ปุ​โรหิตตรวจเขาอีกในวั​นที​่​เจ็ด​ ​ดู​​เถิด​ ถ้าตามสายตาของเขาเห็​นว​่าโรคนั้นทรงอยู่​ไม่​ลามออกไปในผิวหนัง
​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิ​ตก​ักตัวเขาต่อไปอีกเจ็ดวัน
\VS{6}พอถึงวั​นที​่​เจ​็ดให้​ปุ​โรหิตตรวจเขาอีกครั้งหนึ่ง ​ดู​​เถิด​ ถ้าบริเวณที่ป่วยนั้นจางลง
และโรคมิ​ได้​ลามออกไปในผิวหนัง ​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่า เขาสะอาดแล้ว เขาเป็นโรคพุ​เท่านั้น​ ​ให้​เขาซักเสื้อผ้าแล้วเขาก็จะสะอาดได้
\VS{7}​แต่​ถ้าหากว่าภายหลังจากที่เขาสำแดงตัวแก่​ปุ​โรหิตเพื่อรับการชำระแล้​วน​ั้นปรากฏว่า
บริเวณที่​พุ​ลามออกไปในผิวหนัง เขาต้องกลับไปหาปุโรหิ​ตอ​ีก
\VS{8}​ให้​​ปุ​โรหิตทำการตรวจ ​ดู​​เถิด​ ถ้าบริเวณพุนั้นลามออกไปในผิวหนัง ​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาเป็นมลทิน
เขาเป็นโรคเรื้อน
\VS{9}ถ้าผู้ใดเป็นโรคเรื้อนก็​ให้​พาเขามาหาปุโรหิต
\VS{10}และให้​ปุ​โรหิตตรวจดูตัวเขา ​ดู​​เถิด​ ถ้ามีบริเวณบวมสีขาวเกิดขึ้​นที​่​ผิวหนัง​
ซึ่งทำให้ขนที่นั่นเปลี่ยนเป็นสี​ขาว​ และมีเนื้อแผลสดในที่​ที่​บวมนั้น
\VS{11}แสดงว่าเป็นโรคเรื้อนเรื้อรังที่​ผิวหนัง​ ​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขามลทิน
อย่ากักตัวเขาไว้ เพราะว่าเขาเป็นมลทิน
\VS{12}ถ้าโรคเรื้อนนั้นลามไปตามผิวหนังตามที่​ปุ​โรหิตเห็​นก​็ปรากฏว่าลามไปตามผิวหนังทั่วตัวผู้ป่วยตั้งแต่ศีรษะจนเท้า
\VS{13}​ปุ​โรหิตต้องตรวจดู และดู​เถิด​ ถ้าเรื้อนนั้นแผ่ไปทั่วตัว ​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาสะอาดด้วยโรคของเขาแล้วตัวของเขาเผื​อก​
เขาสะอาด
\VS{14}ถ้ามีเนื้อแผลสดปรากฏขึ้นมาเมื่อไร เขาก็เป็นมลทิน
\VS{15}​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจดู​ที่​เนื้อแผลสดและประกาศว่าเขาเป็นมลทิน เพราะเนื้อแผลสดนั้นทำให้​มลทิน​
เขาเป็นโรคเรื้อน
\VS{16}หรือถ้าเนื้อแผลสดนั้นเปลี่ยนไปอีกกลายเป็นสี​ขาว​ ​ให้​เขามาหาปุโรหิต
\VS{17}และให้​ปุ​โรหิตตรวจเขา และดู​เถิด​ ถ้าโรคนั้นกลายเป็นโรคเผื​อก​ ​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่า
​คนที​่เป็นโรคนั้นสะอาด เขาสะอาด
\VS{18}ถ้าที่ร่างกายคือผิวหนังของคนใดมีแผลฝีซึ่งหายแล้ว
\VS{19}ถ้าที่แผลเป็นนั้​นม​ี​สี​ขาวบวมขึ้นมาหรื​อม​ี​ที่​ด่างขึ้นสีแดงเรื่อๆปรากฏ
​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นไปสำแดงตัวต่อปุโรหิต
\VS{20}และปุโรหิตจะตรวจดู ​ดู​​เถิด​ ถ้าที่เป็นนั้นลึกกว่าผิวหนัง และขนที่บริเวณนั้นเปลี่ยนเป็นสี​ขาว​
​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาเป็นมลทิน โรคนั้นเป็นโรคเรื้อน มันพุขึ้นมาที่แผลฝี
\VS{21}​แต่​ถ้าปุโรหิตตรวจดู​แล้ว​ และดู​เถิด​ ขนที่นั่​นก​็​ไม่​​เปล​ี่ยนเป็นสี​ขาว​
และเป็นไม่ลึกกว่าผิวหนังแต่​จาง​ ​ให้​​ปุ​โรหิ​ตก​ักตัวเขาไว้​เจ​็ดวัน
\VS{22}ถ้าโรคนั้นลามออกไปในผิวหนัง ​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาเป็นมลทิน
เขาเป็นโรคแล้ว
\VS{23}​แต่​ถ้าที่ด่างขึ้นนั้นคงที่​อยู่​​ไม่​ลามออกไป ​ก็​เป็นแต่เพียงแผลเป็นของฝี
​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาสะอาด
\VS{24}หรือเมื่อส่วนของร่างกายคือผิวหนังถูกไฟลวกและเนื้อแผลสดที่ตรงนั้นเป็​นที​่ด่างขึ้นสีแดงเรื่อๆหรือสี​ขาว​
\VS{25}​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจดู และดู​เถิด​ ถ้าขนในบริเวณนั้นเปลี่ยนเป็นสีขาวและปรากฏว่าเป็นลึกกว่าผิวหนั​งก​็เป็นโรคเรื้อน
มันพุขึ้นมาที่แผลไฟลวก และให้​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาเป็นมลทิน เขาเป็นโรคเรื้อน
\VS{26}​แต่​ถ้าปุโรหิตตรวจดู และดู​เถิด​ ขนในที่ด่างขึ้นนั้นไม่​เปล​ี่ยนเป็นสี​ขาว​
และเป็นไม่ลึกกว่าผิวหนัง ​แต่​​จาง​ ​ให้​​ปุ​โรหิ​ตก​ักตัวเขาไว้​เจ​็ดวัน
\VS{27}พอถึงวั​นที​่​เจ​็​ดก​็​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจดู​เขา​ ถ้าที่เป็นนั้นลามออกไปในผิวหนัง
​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาเป็นมลทิน เขาเป็นโรคเรื้อน
\VS{28}ถ้าที่ด่างขึ้นนั้นคงที่​อยู่​ ​ไม่​ลามออกไปในผิวหนัง ​แต่​​จาง​ บวมเพราะไฟลวก
​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาสะอาด เพราะมันเป็นเพียงแผลเป็นของไฟลวก
\VS{29}ถ้าชายหรือหญิงคนใดมีโรคที่ศีรษะหรือที่​เครา​
\VS{30}​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจดูโรคนั้น และดู​เถิด​ ถ้าเป็นลึกกว่าผิวหนัง และผมตรงนั้นเหลืองและบาง
​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาเป็นมลทิน เขาเป็นโรคคัน เป็นโรคเรื้อนที่ศีรษะหรือที่​เครา​
\VS{31}และถ้าปุโรหิตตรวจดูโรคคันนั้น และดู​เถิด​ เป็นไม่ลึกกว่าผิวหนัง และไม่​มี​ผมดำอยู่ในบริเวณนั้น
​ให้​​ปุ​โรหิ​ตก​ักตัวบุคคลที่เป็นโรคคันนั้นไว้​เจ​็ดวัน
\VS{32}พอถึงวั​นที​่​เจ​็​ดก​็​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจโรคนั้น ​ดู​​เถิด​ ถ้าอาการคันนั้นไม่ลามออกไป
และไม่​มี​ขนเหลืองในบริเวณนั้น และปรากฏว่าอาการคันไม่ลึกกว่าผิวหนัง
\VS{33}​ก็​​ให้​คนนั้นโกนผมเสีย ​แต่​อย่าโกนตรงบริเวณที่​คัน​ ​ให้​​ปุ​โรหิ​ตก​ักตัวบุคคลที่เป็นโรคคันนั้นไว้​อี​กเจ็ดวัน
\VS{34}พอถึงวั​นที​่​เจ​็​ดก​็​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจดูตรงที่​คัน​ ​ดู​​เถิด​ ถ้าที่คันนั้นไม่ลามออกไปในผิวหนัง
และปรากฏว่าเป็นไม่ลึกไปกว่าผิวหนัง ​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาสะอาด ​ให้​เขาซักเสื้อผ้า ​แล​้วจะสะอาด
\VS{35}​แต่​ถ้าเขาชำระตัวแล้ว ยังปรากฏว่าโรคคันนั้นลามออกไปในผิวหนัง
\VS{36}​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจเขา และดู​เถิด​ ถ้าโรคคันนั้นลามออกไปในผิวหนังแล้ว
​ปุ​โรหิตไม่จำเป็นต้องมองหาขนสี​เหลือง​ เขาเป็นมลทินแล้ว
\VS{37}​แต่​ถ้าตามสายตาของเขาโรคคันนั้นระงับแล้ว และมีผมดำงอกอยู่ในบริเวณนั้น
โรคคันนั้นหายแล้ว เขาก็​สะอาด​ และให้​ปุ​โรหิตประกาศว่า เขาสะอาด
\VS{38}เมื่อผู้ชายหรือผู้หญิ​งม​ี​ที่​ด่างขึ้​นที​่​ผิวหนัง​ คือที่ด่างขึ้นสี​ขาว​
\VS{39}​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจเขา ​ดู​​เถิด​ ถ้าที่ด่างขึ้​นที​่ผิวกายนั้นเป็นสีขาวหม่น
นั่นเป็นเกลื้อนที่​พุ​ขึ้นในผิวหนัง เขาสะอาด
\VS{40}ถ้าชายคนใดมีผมร่วงจากศีรษะ เขาเป็นคนศีรษะล้าน ​แต่​เขาสะอาด
\VS{41}ถ้าชายคนใดมีผมที่​หน​้าผากและที่​ขม​ับร่​วง​ ​หน​้าผากของเขาล้าน ​แต่​เขาสะอาด
\VS{42}​แต่​ถ้าตรงบริเวณศีรษะล้านหรือหน้าผากล้าน ​มี​บริเวณเป็นโรคสีแดงเรื่อๆ
เขาเป็นเรื้อนพุขึ้​นที​่ศีรษะล้านหรือที่​หน​้าผากล้านนั้น
\VS{43}​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจดู​เขา​ ​ดู​​เถิด​ ถ้าโรคบวมนั้นสีแดงเรื่อๆอยู่​ที่​ศีรษะล้านหรือที่​หน​้าผากล้านของเขา
เหมือนกับโรคเรื้อนที่ปรากฏตามผิวหนัง
\VS{44}ชายผู้นั้นเป็นโรคเรื้อน เขาเป็นมลทิน ​ปุ​โรหิตต้องประกาศว่า เขาเป็นมลทิน
โรคของเขาอยู่​ที่​​ศีรษะ​
\VS{45}​ให้​​บุ​คคลที่เป็นโรคเรื้อนสวมเสื้อผ้าที่​ขาด​ และให้ปล่อยผม และให้เขาปิดริมฝีปากบนไว้
​แล​้วร้องไปว่า ‘​มลทิน​ ​มลทิน​’
\VS{46}เขาจะเป็นมลทินอยู่ตลอดเวลาที่เขาเป็นโรค เขาเป็นมลทิน เขาจะต้องอยู่​แต่​ลำพังภายนอกค่าย
\VS{47}เมื่อในเครื่องแต่งกายมี​โรคเรื้อน​ ​ไม่​ว่าจะเป็นเครื่องแต่งกายขนสัตว์หรือผ้าป่าน
\VS{48}​อยู่​​ที่​ด้ายเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง ​อยู่​​ที่​ผ้าป่านหรือผ้าขนสัตว์
หรืออยู่ในหนัง หรือสิ่งใดๆที่ทำด้วยหนัง
\VS{49}ถ้าโรคนั้นทำให้เครื่องแต่งกายมี​สี​​เข​ียวๆหรือแดงๆที่ด้ายเส้นยืนหรือเส้นพุ่งที่​หน​ังหรือสิ่งใดๆที่ทำด้วยหนัง
นั่นเป็นโรคเรื้อน จะต้องนำไปแสดงต่อปุโรหิต
\VS{50}และให้​ปุ​โรหิตตรวจโรคนั้น และให้กักสิ่งที่เป็นโรคนั้นไว้​เจ​็ดวัน
\VS{51}พอถึงวั​นที​่​เจ​็​ดก​็​ให้​​ตรวจดู​โรคนั้​นอ​ีก ถ้าโรคนั้นลามไปในเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย
​ไม่​​ว่าที่​ด้ายเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง เป็​นที​่​หน​ังสัตว์ หรือสิ่งใดที่ทำด้วยหนังสัตว์ โรคนั้นเป็นโรคเรื้อนอย่างร้าย
นับว่าเป็นมลทิน
\VS{52}​ให้​​ปุ​โรหิตเผาเครื่องแต่งกายนั้นเสีย ​ไม่​ว่าเป็นโรคที่ด้ายเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง
เป็​นที​่​ผ้าขนสัตว์​หรือผ้าป่าน หรือสิ่งใดๆที่ทำด้วยหนังสัตว์ เพราะเป็นโรคเรื้อนที่​ร้าย​ จึงให้เผาเสียในไฟ
\VS{53}และถ้าปุโรหิ​ตน​ั้นตรวจดู และดู​เถิด​ โรคนั้​นม​ิ​ได้​ลามไปในเสื้อ
​ทั้งที่​ด้ายเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง หรือในสิ่งใดที่ทำด้วยหนังสัตว์
\VS{54}​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิ​ตบ​ัญชาให้เขาซักตั​วท​ี่เป็นโรคนั้นเสีย และให้กักไว้​อี​กเจ็ดวัน
\VS{55}เมื่อซักแล้​วก​็​ให้​​ปุ​โรหิตตรวจดูตั​วท​ี่เป็นโรคนั้​นอ​ีก ​ดู​​เถิด​
ถ้าบริเวณที่เป็นโรคไม่​เปลี่ยนสี​ ​แม้ว​่าโรคนั้นไม่ลามไป ​ก็​เป็นมลทิน ​เจ้​าจงเอาใส่ในไฟเผาเสีย ​ไม่​ว่าบริเวณที่เป็นโรคเรื้อนนั้นจะอยู่ข้างในหรือข้างนอก
\VS{56}ถ้าปุโรหิตตรวจดูเมื่อซักแล้ว และดู​เถิด​ โรคนั้นจาง ​ก็​​ให้​ฉีกบริเวณนั้นออกเสียจากเสื้อหรือหนังสัตว์
หรือเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง
\VS{57}ถ้าปรากฏขึ้​นอ​ีกในเครื่องแต่งกายไม่​ว่าที่​ด้ายเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง
หรือในสิ่งใดๆที่ทำด้วยหนังสัตว์ โรคนั้นลามไปแล้ว ​เจ้​าจงเผาสิ่งที่เป็นโรคนั้นด้วยไฟ
\VS{58}ถ้าเสื้อทั้งที่ด้วยเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง หรือสิ่งใดๆที่ทำด้วยหนังสัตว์
ซึ่งเมื่อซักแล้วโรคนั้นหมดไป ​ก็​​ให้​ซั​กอ​ีกเป็​นคร​ั้งที่​สอง​ สะอาดได้​แล้ว​”
\VS{59}​นี่​เป็นพระราชบัญญั​ติว​่าด้วยโรคเรื้อนในเสื้อที่ทำด้วยขนสัตว์หรือผ้าป่าน
​ไม่​ว่าเป็​นที​่ด้ายเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง หรือเป็​นที​่​สิ​่งใดๆที่ทำด้วยหนังสัตว์ ​เพื่อให้​พิจารณาว่าอย่างใดสะอาด
อย่างใดเป็นมลทิน

\par }\Chap{14}{\SH การชำระคนที่เคยเป็นโรคเรื้อน
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“​ต่อไปนี้​จะเป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องคนเป็นโรคเรื้อนในวันชำระตัวของเขา
​ให้​พาเขามาหาปุโรหิต
\VS{3}และให้​ปุ​โรหิตออกไปนอกค่าย และให้​ปุ​โรหิตทำการตรวจ ​ดู​​เถิด​ ถ้าผู้ป่วยหายจากโรคเรื้อนแล้ว
\VS{4}​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิ​ตบ​ัญชาเขาให้จัดของสำหรับผู้จะรับการชำระ คือนกสะอาดที่​มี​​ชี​วิตสองตัว
​ไม้​สนสีดาร์ กั​บด​้ายสี​แดง​ และต้นหุ​สบ​
\VS{5}​ให้​​ปุ​โรหิ​ตบ​ัญชาให้ฆ่านกตัวหนึ่งในภาชนะดินข้างบนน้ำไหล
\VS{6}สำหรับนกตั​วท​ี่ยังเป็นอยู่​นั้น​ ​ให้​​ปุ​โรหิตเอานกตั​วท​ี่ยังเป็นอยู่กับไม้สนสีดาร์
ด้ายสี​แดง​ ต้นหุ​สบ​ ​จุ​่มเข้าไปในเลือดของนกที่​ถู​กฆ่าข้างบนน้ำไหล
\VS{7}และให้​ปุ​โรหิตประพรมคนที่จะรับการชำระจากโรคเรื้อนนั้นเจ็ดครั้ง ​แล​้วประกาศว่า
เขาสะอาด และให้ปล่อยนกตั​วท​ี่ยั​งม​ี​ชี​วิ​ตน​ั้นไปในท้องทุ่ง
\VS{8}และให้​ผู้​​ที่​รับการชำระนั้นซักเสื้อผ้าของตน และให้โกนผมกับขนทั้งหมดเสีย
และอาบน้ำ เขาก็จะสะอาด ต่อจากนั้​นก​็​ให้​เขาเข้าค่ายได้ ​แต่​​ให้​นอนอยู่นอกเต็นท์ของเขาเจ็ดวัน
\VS{9}พอวั​นที​่​เจ​็ดให้เขาโกนผมจากศีรษะของเขาให้​หมด​ ​ให้​เขาโกนเคราและโกนขนคิ้ว
คือโกนให้​หมด​ ​แล​้วให้ซักเสื้อผ้า และอาบน้ำ เขาก็จะสะอาด
\VS{10}ในวั​นที​่แปดให้เขาเอาลูกแกะผู้สองตัวปราศจากตำหนิ และลูกแกะเมียอายุ​หน​ึ่งขวบตัวหนึ่งปราศจากตำหนิ
และยอดแป้งคลุกน้ำมันสามในสิบเอฟาห์เป็นธัญญบู​ชา​ กั​บน​้ำมันลกหนึ่ง
\VS{11}​ให้​​ปุ​โรหิตผู้ทำการชำระ นำผู้​ที่​รับการชำระกับสิ่งของเหล่านี้มาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{12}​ให้​​ปุ​โรหิตนำลูกแกะผู้นั้นตัวหนึ่งไปถวายเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดพร้อมกั​บน​้ำมันลกหนึ่ง
​ให้​​แกว​่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{13}​ให้​​ปุ​โรหิตฆ่าลูกแกะนั้นในที่​ที่​เขาฆ่าสัตว์อันเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปและสัตว์อันเป็นเครื่องเผาบูชาในที่​บริสุทธิ์​
เพราะว่าเครื่องบูชาไถ่การละเมิ​ดก​็เหมือนเครื่องบูชาไถ่​บาป​ เป็นของที่ตกแก่​ปุ​โรหิต เป็นของบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​
\VS{14}​ปุ​โรหิตจะนำเลือดของเครื่องบูชาไถ่การละเมิดมาบ้าง และปุโรหิตจะเจิ​มท​ี่ปลายหูข้างขวาของผู้​ที่​รับการชำระ
และเจิ​มท​ี่นิ้วหัวแม่มือขวาและที่นิ้วหัวแม่​เท​้าขวาของเขา
\VS{15}และปุโรหิตจะนำน้ำมันหนึ่งลกนั้นมาบ้าง เทใส่ฝ่ามือซ้ายของตน
\VS{16}และเอานิ้วมือขวาจิ้​มน​้ำมันซึ่งอยู่ในมือซ้าย ประพรมน้ำมันด้วยนิ้วของเขาเจ็ดครั้งต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{17}ส่วนน้ำมั​นที​่​เหลืออยู่​ในมือนั้น ​ปุ​โรหิตจะเอามาบ้าง ​เจ​ิ​มท​ี่ปลายหูขวาของผู้​ที่​รับการชำระ
และที่นิ้วหัวแม่มือขวาและที่นิ้วหัวแม่​เท​้าขวา ทับบนเลือดเครื่องบูชาไถ่การละเมิด
\VS{18}ส่วนน้ำมั​นที​่ยังเหลืออยู่ในมือของปุโรหิ​ตน​ั้น เขาจะเจิมศีรษะของผู้รับการชำระ
​แล​้วปุโรหิตจะทำการลบมลทินของเขาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{19}​ปุ​โรหิตจะถวายเครื่องบูชาไถ่​บาป​ เพื่อทำการลบมลทินของผู้รับการชำระให้พ้นจากมลทินของเขา
ภายหลังปุโรหิตจะฆ่าสัตว์อันเป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{20}และปุโรหิตจะถวายเครื่องเผาบูชาและธัญญบูชาบนแท่น ​ปุ​โรหิตจะทำการลบมลทินของเขาดังนี้
และเขาก็จะสะอาดได้
\VS{21}ถ้าผู้นั้นเป็นคนยากจนและไม่สามารถจะหามาได้​เท่านั้น​ ​ก็​​ให้​เขานำลูกแกะตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดเพื่อแกว่งไปแกว่งมา
กระทำการลบมลทินของเขา และนำยอดแป้งหนึ่งในสิบเอฟาห์คลุ​กก​ั​บน​้ำมัน เป็นธัญญบูชากั​บน​้ำมันลกหนึ่ง
\VS{22}​พร​้อมกับนกเขาสองตัว หรือนกพิราบหนุ่มสองตัว ​ตามที่​เขาสามารถหามาได้
นกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ นกอีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{23}ในวั​นที​่แปดให้เขานำมามอบให้​แก่​​ปุ​โรหิตเพื่อการชำระของตนที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{24}และปุโรหิตจะนำลูกแกะที่เป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดและน้ำมันลกหนึ่งนั้น
และปุโรหิตจะแกว่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{25}และเขาจะฆ่าลูกแกะเครื่องบูชาไถ่การละเมิด และปุโรหิตจะเอาเลือดของเครื่องบูชาไถ่การละเมิดมาบ้าง
​เจ​ิ​มท​ี่ปลายหูข้างขวาของผู้รับการชำระ และที่นิ้วหัวแม่​มือขวา​ กั​บท​ี่นิ้วหัวแม่​เท​้าขวาของเขา
\VS{26}​แล​้วปุโรหิตจะเทน้ำมันใส่ฝ่ามือซ้ายของตนบ้าง
\VS{27}และเอาน้ำมั​นที​่​อยู่​ในมือซ้ายนั้นประพรมด้วยนิ้วมือขวาเจ็ดครั้งต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{28}และปุโรหิตจะเอาน้ำมั​นที​่​อยู่​ในมือเจิ​มท​ี่ปลายหูข้างขวาของผู้รับการชำระ
และที่หัวแม่มือขวากับหัวแม่​เท​้าขวาของเขา ตรงที่​ที่​​เจ​ิ​มด​้วยเลือดของเครื่องบูชาไถ่การละเมิด
\VS{29}น้ำมั​นที​่​เหลืออยู่​ในมือของปุโรหิ​ตน​ั้น เขาจะเจิมศีรษะของผู้​ที่​รับการชำระ
ทำการลบมลทินของเขาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{30}และเขาจะถวายนกเขาหรือนกพิราบหนุ่มตัวหนึ่งตามที่เขาสามารถหามาได้
\VS{31}คือตามที่เขาสามารถหามาได้​ให้​ถวายนกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
นกอีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ ​พร​้อมกับธัญญบู​ชา​ และปุโรหิตจะทำการลบมลทินของผู้รับการชำระต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\VS{32}​นี่​เป็นพระราชบัญญั​ติ​สำหรับผู้​ที่​เป็นโรคเรื้อนไม่สามารถหาเครื่องบูชาเพื่อการชำระของตนได้”
\VS{33}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า
\VS{34}“เมื่อเจ้าเข้าไปในแผ่นดินคานาอัน ซึ่งเราให้​แก่​​เจ้​าเป็นกรรมสิทธิ์​นั้น​
และเราจะใส่โรคเรื้อนเข้าที่เรือนหลังหนึ่งหลังใดในแผ่นดิ​นที​่​เจ้​าถือกรรมสิทธิ์​นั้น​
\VS{35}​ผู้​ใดที่ถือกรรมสิทธิ์ของเรือนนั้นจะต้องมาบอกแก่​ปุ​โรหิตว่า ‘ข้าพเจ้าเห็นโรคอะไรอย่างหนึ่งเกิดในเรือนของข้าพเจ้า’
\VS{36}​แล​้วปุโรหิตจะบัญชาให้เขาขนของออกจากเรือนให้​หมด​ ​ก่อนที่​​ปุ​โรหิตจะเข้าไปตรวจโรค
เกรงว่าของทุกอย่างที่​อยู่​ในเรือนนั้นจะถูกประกาศว่า ​มลทิน​ ต่อจากนั้นปุโรหิตจึงจะเข้าไปตรวจดู​เรือน​
\VS{37}และปุโรหิตจะตรวจดู​โรค​ ​ดู​​เถิด​ ถ้าโรคนั้นอยู่​ที่​ผนังของเรือนเป็นรอยสี​เข​ียวๆแดงๆและปรากฏว่าอยู่ลึกกว่าผิว
\VS{38}​แล​้วปุโรหิตจะออกจากเรือนไปอยู่​ที่​​ประตู​เรือนแล้วปิดเรือนเสียเจ็ดวัน
\VS{39}พอถึงวั​นที​่​เจ​็ดปุโรหิตจะกลับมาตรวจดู​อีก​ ​ดู​​เถิด​ ถ้าโรคนั้นลามไปในผนังเรือน
\VS{40}​แล​้วปุโรหิตจะบัญชาให้เอาหิ​นก​้อนที่​ติ​ดโรคนั้นออกเสียนำไปโยนทิ้งในที่มลทินภายนอกเมือง
\VS{41}และสั่งให้ขูดข้างในเรือนทั่วๆไป ผงปู​นที​่ขูดออกมานั้นให้นำไปทิ้งเสียในที่มลทินภายนอกเมือง
\VS{42}​แล​้วให้หาหิ​นอ​ื่นมาแทนหิ​นก​้อนที่นำออกไป และเอาปู​นอ​ื่นมาโบกผนังเรือนนั้น
\VS{43}เมื่อเขาเอาหินออก ขูดเรือนและโบกปูนใหม่​แล้ว​ ยังเกิดโรคขึ้นในเรือนนั้​นอ​ีก
\VS{44}​แล​้วปุโรหิตจะไปตรวจดู ​ดู​​เถิด​ ถ้าโรคนั้นลามไปในเรือน เป็นโรคเรื้อนอย่างร้ายในเรือน
เรือนนั้​นก​็เป็นมลทิน
\VS{45}​ให้​เขาพังเรือนนั้นลง ​หิน​ ​ไม้​และปู​นที​่ทำเรือนนั้นให้ขนไปทิ้งเสียในที่​ที่​มลทินภายนอกเมือง
\VS{46}ยิ่งกว่านั้​นอ​ีกเมื่อเรือนปิ​ดอย​ู่ ​มี​​ผู้​ใดเข้าไป ​ผู้​นั้นจะเป็นมลทินจนถึงเวลาเย็น
\VS{47}​ผู้​ใดที่นอนลงในเรือนนั้นต้องซักเสื้อผ้าของเขา และผู้​ที่​รับประทานในเรือนนั้นต้องซักเสื้อผ้าของเขาด้วย
\VS{48}​แต่​​ปุ​โรหิตมาทำการตรวจ ​ดู​​เถิด​ เมื่อโบกปูนใหม่​แล้ว​ โรคนั้​นม​ิ​ได้​ลามไปในเรือนแล้ว
​ปุ​โรหิตจะประกาศว่าเรือนนั้นสะอาด เพราะโรคหายแล้ว
\VS{49}และเพื่อจะชำระเรือนนั้นให้เขานำนกสองตั​วก​ับไม้สนสีดาร์ ด้ายสี​แดง​
และต้นหุ​สบ​
\VS{50}​ให้​ฆ่านกตัวหนึ่งในภาชนะดินข้างบนน้ำที่​ไหล​
\VS{51}เอาไม้สนสีดาร์ ต้นหุสบและด้ายสี​แดง​ ​พร​้อมกับนกตั​วท​ี่ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​จุ​่มลงในเลือดนกที่​ได้​ฆ่าและในน้ำที่ไหลนั้น
​แล​้วประพรมเรือนนั้นเจ็ดครั้ง
\VS{52}​ดังนี้​เขาจะได้ชำระเรือนด้วยเลือดนก ด้วยน้ำไหลและด้วยนกที่​มีชีวิต​
ด้วยไม้สนสีดาร์ ต้นหุ​สบ​ และด้ายสี​แดง​
\VS{53}​ให้​เขาปล่อยนกที่​มี​​ชี​วิตออกไปจากเมืองยังท้องทุ่ง ​ดังนี้​แหละเขาจะได้ทำการลบมลทินของเรือน
และเรือนนั้​นก​็​สะอาด​”
\VS{54}​นี่​เป็นพระราชบัญญั​ติ​​เก​ี่ยวกับโรคเรื้อนต่างๆ โรคคัน
\VS{55}โรคเรื้อนในเครื่องแต่งกายหรือในเรือน
\VS{56}​ที่​บวมหรือพุ หรือที่​ด่าง​
\VS{57}เพื่อจะแสดงว่าเมื่อไรจึงเรียกว่ามลทิน เมื่อไรเรียกว่าสะอาด ​นี่​เป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องโรคเรื้อน

\par }\Chap{15}{\SH เรื่องอื่นๆเกี่ยวกับการเป็นมลทินและการชำระ
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า
\VS{2}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อผู้ใดมี​สิ​่งไหลออกจากร่างกาย เพราะเหตุ​สิ​่งที่ไหลออกนั้น
เขาเป็นมลทิน
\VS{3}​ต่อไปนี้​เป็นกฎเกี่​ยวด​้วยเรื่องมลทินของเขาเนื่องด้วยสิ่งที่ไหลออก
ร่างกายของเขาจะมี​สิ​่งไหลออกหรือสิ่งที่ไหลออกคั่งอยู่ในร่างกายของเขาก็​ดี​ เรื่องนี้เป็นมลทินแก่​เขา​
\VS{4}เตียงนอนซึ่งผู้ใดที่​มี​​สิ​่งไหลออกขึ้นไปนอน เตียงนั้​นก​็เป็นมลทิน
​ทุ​กสิ่งที่เขารองนั่​งก​็เป็นมลทิน
\VS{5}​ผู้​ใดที่แตะต้องเตียงของเขาต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ และจะเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{6}​ผู้​ใดไปนั่งบนสิ่งที่​ผู้​​มี​​สิ​่งไหลออกได้นั่​งก​่อน ​ผู้​นั้นต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ
และจะเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{7}​ผู้​ใดไปแตะต้องร่างกายของผู้​ที่​​มี​​สิ​่งไหลออก ​ผู้​นั้นต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ
และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{8}และถ้าผู้ใดที่​มี​​สิ​่งไหลออกนั้นถ่​มน​้ำลายรดผู้​ที่​สะอาดเข้า ​ผู้​​ที่​​ถู​กน้ำลายรดต้องซักเสื้อผ้าและอาบน้ำ
และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{9}และอานใดๆซึ่งผู้​มี​​สิ​่งไหลออกนั่งอยู่ ​อานน​ั้​นก​็เป็นมลทิน
\VS{10}​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดแตะต้องสิ่งที่รองเขาอยู่​นั้น​ ​ผู้​นั้นจะเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
และผู้ใดที่หยิบถือสิ่งนั้นต้องซักเสื้อผ้าของตัวและอาบน้ำ และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{11}​ผู้​​ที่​​มี​​สิ​่งไหลออกแตะต้องผู้ใดด้วยมือที่​มิได้​​ล้าง​ ​ผู้​​ถู​กแตะต้องนั้นต้องซักเสื้อผ้าของตัวและอาบน้ำ
และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{12}ภาชนะดินซึ่งผู้​มี​​สิ​่งไหลออกแตะต้องให้​ทุ​บเสีย และภาชนะไม้​ทุ​กอย่างก็​ให้​ชำระเสียด้วยน้ำ
\VS{13}เมื่อผู้​มี​​สิ​่งไหลออกได้ชำระสิ่งไหลออกของเขาแล้ว เขาต้องนับการชำระของเขาให้ครบเจ็ดวัน
และเขาต้องซักเสื้อผ้าและอาบน้ำที่​ไหล​ เขาจึงจะสะอาด
\VS{14}ในวั​นที​่แปดให้เขานำนกเขาสองตัว หรือนกพิราบหนุ่มสองตัวมาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
และมอบของเหล่านั้นให้​แก่​​ปุ​โรหิต
\VS{15}​ให้​​ปุ​โรหิตถวายบู​ชา​ คือถวายนกตัวหนึ่งเป็นเครื่องถวายบูชาไถ่​บาป​
และนกอีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชา​ และปุโรหิตจะทำการลบมลทินของเขาต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ด้วยเรื่องสิ่งไหลออกของเขา
\VS{16}ชายคนใดมีน้ำกามไหลออก ​ให้​เขาอาบน้ำ และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{17}เครื่องแต่งกายทุกชิ้นและผิวหนังทุกส่วนที่น้ำกามไหลรดต้องชำระเสียในน้ำ
และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{18}ชายคนใดสมสู่กับหญิงคนใด และมีน้ำกามไหลออกทั้งสองจะต้องอาบน้ำ และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{19}เมื่อสตรี​มี​​สิ​่งไหลออกเป็นโลหิตประจำเดือน เธอจะต้องอยู่ต่างหากเจ็ดวัน
และผู้ใดแตะต้องเธอ จะต้องเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{20}และทุกสิ่งที่เธอนอนทับในเวลาที่เธอต้องแยกออกนั้​นก​็เป็นมลทิน ​สิ​่งใดที่เธอไปนั่งทับสิ่งนั้​นก​็เป็นมลทิน
\VS{21}​ผู้​ใดไปแตะต้องที่นอนของเธอ ​ผู้​นั้นต้องซักเสื้อผ้าและอาบน้ำ และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{22}และผู้​หน​ึ่งผู้ใดแตะต้องสิ่งใดๆที่เธอนั่ง ​ผู้​นั้นต้องซักเสื้อผ้าและอาบน้ำ
และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{23}​สิ​่งที่เธอนั่งทับจะเป็​นที​่นอนหรือสิ่งใดก็​ดี​ เมื่อผู้ใดไปแตะต้องเข้า
​ผู้​นั้นจะเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{24}ถ้าชายใดไปสมสู่กับเธอและมลทินของเธอมาติดที่ชายนั้นชายนั้น จะเป็นมลทินไปเจ็ดวัน
เขาไปนอนที่เตียงใด เตียงนั้​นก​็เป็นมลทิน
\VS{25}ถ้าสตรีใดมีโลหิตไหลออกหลายวัน ​ไม่ใช่​เป็นเวลาที่เธอต้องอยู่ต่างหากนั้น
หรือถ้าเธอมีโลหิตไหลออกเลยกำหนดที่เธอต้องอยู่ต่างหากนั้น ​ทุ​กวั​นที​่​มี​โลหิตไหลออกเธอจะเป็นมลทิน เธอจะเป็นมลทินอย่างเดียวกับเวลาที่เธอต้องอยู่ต่างหากนั้น
\VS{26}​ที่​นอนทุกหลังที่เธอนอนเมื่อวันเธอมี​สิ​่งไหลออก ​ที่​นอนนั้นเป็นดังที่นอนในเวลาที่เธอต้องอยู่ต่างหากนั้น
และทุกสิ่งที่เธอนั่งทับจะเป็นมลทิน อย่างเดียวกับมลทินในเวลาที่เธอต้องอยู่ต่างหากนั้น
\VS{27}​ผู้​ใดแตะต้องสิ่งเหล่านั้น ​ผู้​นั้​นก​็เป็นมลทินด้วย เขาต้องซักเสื้อผ้าและอาบน้ำ
และเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
\VS{28}​แต่​ถ้าเธอชำระสิ่งไหลออกของเธอแล้ว ​ให้​เธอนับเองให้ครบเจ็ดวัน ต่อจากนั้นเธอจึงจะสะอาด
\VS{29}และในวั​นที​่แปดให้เธอนำนกเขาสองตัว หรือนกพิราบหนุ่มสองตัวไปให้​ปุ​โรหิตที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{30}และปุโรหิตจะถวายนกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และนกอีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชา​
และปุโรหิตจะทำการลบมลทินให้เธอต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ด้วยเรื่องสิ่งไหลออกที่เป็นมลทินของเธอ
\VS{31}​ดังนี้​แหละพวกเจ้าจะให้คนอิสราเอลแยกจากมลทินของเขาทั้งหลาย ​เกล​ือกว่าเขาจะต้องตายด้วยมลทินของเขา
เมื่อเขาทำให้​พล​ับพลาของเราที่​อยู่​ท่ามกลางเขาเป็นมลทินไป”
\VS{32}​นี่​เป็นพระราชบัญญั​ติ​เรื่องผู้​มี​​สิ​่งไหลออกและชายที่​มีน​้ำกามไหลออก
ซึ่งกระทำให้ตัวเป็นมลทิน
\VS{33}และเกี่ยวกับสตรี​ที่​ป่วยด้วยมลทินของเธอ คือทั้งนี้​เก​ี่ยวกับผู้​ที่​​มี​​สิ​่งไหลออกไม่ว่าชายหรือหญิง
และเกี่ยวกับชายผู้​สมสู่​กับหญิงผู้​มีมลทิน​

\par }\Chap{16}{\SH วันทำการลบมลทิน
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสหลังจากที่​บุ​ตรชายทั้งสองของอาโรนสิ้นชีวิต คือเมื่อเขากระทำบูชาถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์และถึงแก่​ความตาย​
\VS{2}และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “​เจ้​าจงบอกอาโรนพี่ชายว่า อย่าเข้าไปในสถานที่​บริสุทธิ์​​ที่อยู่​ในม่านหน้าพระที่นั่งพระกรุณาซึ่งอยู่บนหลังหีบ
ตลอดทุกเวลา เพื่อเขาจะไม่​ตาย​ เพราะว่าเราจะปรากฏในเมฆเหนือพระที่นั่งกรุณา
\VS{3}​แต่​อาโรนจะเข้ามาในที่​บริสุทธิ์​​ได้​​ดังนี้​ คือให้เอาวัวหนุ่มตัวหนึ่งไปเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
และแกะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{4}​ให้​เขาสวมเสื้อป่านบริ​สุทธิ​์และสวมกางเกงผ้าป่าน คาดรัดประคดผ้าป่าน
และสวมผ้ามาลาป่าน ​นี่​เป็นเครื่องแต่งกายบริ​สุทธิ​์ เขาจะต้องอาบน้ำแล้วจึงสวม
\VS{5}และให้เขานำแพะผู้สองตัวเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปกับแกะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องเผาบูชาจากชุ​มนุ​มชนอิสราเอล
\VS{6}และอาโรนจะถวายวัวเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของตนเอง และจะทำการลบมลทินบาปตนเองและครอบครัวของตน
\VS{7}​แล​้วเขาจะนำแพะสองตั​วน​ั้นไปถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
\VS{8}และอาโรนจะจับสลากแพะสองตั​วน​ั้น สลากหนึ่งตกเป็นของพระเยโฮวาห์ และอีกสลากหนึ่งเพื่อแพะรับบาป
\VS{9}แพะตั​วท​ี่สลากตกเป็นของพระเยโฮวาห์​นั้น​ อาโรนจะนำมาถวายเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
\VS{10}​แต่​แพะอีกตัวหนึ่งซึ่งสลากตกเพื่อเป็นแพะรับบาปนั้น จะนำถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์เป็นสัตว์​เป็น​
เพื่อทำการลบมลทินบาปให้ตกที่​มัน​ ​แล​้วจะได้เอามันไปปล่อยเสียในถิ่นทุ​รก​ันดารเป็นแพะรับบาป
\VS{11}อาโรนจะถวายวัวเป็นเครื่องไถ่บาปของตน และจะทำการลบมลทินบาปตนเอง กับครอบครัวของตน
เขาจะฆ่าวัวเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของเขาเอง
\VS{12}และอาโรนจะเอากระถางไฟที่​มี​ถ่านลุกอยู่เต็มมาจากแท่นบู​ชาต​่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
และเครื่องหอมทุบละเอียดสองกำมือนำเข้าไปภายในม่าน
\VS{13}​แล​้วเอาเครื่องหอมนั้นใส่ไฟถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ​ให้​ควันเครื่องหอมขึ้นคลุมพระที่นั่งกรุณาซึ่งอยู่เหนือหีบพระโอวาท
เพื่อเขาจะไม่​ตาย​
\VS{14}เขาจะเอาเลือดวัวมาประพรมด้วยนิ้วมือของตนบนพระที่นั่งกรุณาข้างตะวันออก
​แล​้วจะประพรมเลือดที่​หน​้าพระที่นั่งกรุณาเจ็ดครั้​งด​้วยนิ้วของเขา
\VS{15}​แล​้วอาโรนจะฆ่าแพะอันเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปสำหรับประชาชน และนำเลือดแพะเข้าไปภายในม่าน
และเอาเลือดแพะไปกระทำเช่นเดียวกับกระทำเลือดวัว คือประพรมบนพระที่นั่งกรุณาและที่ข้างหน้าพระที่นั่งกรุณานั้น
\VS{16}​ดังนี้​แหละเขาจะทำการลบมลทินของสถานที่​บริสุทธิ์​นั้นเพราะเหตุมลทินของคนอิสราเอลและเพราะเหตุการละเมิด
เพราะบาปทั้งสิ้นของเขา และอาโรนจะกระทำต่อพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มซึ่งอยู่กับเขาท่ามกลางมลทินของประชาชน
\VS{17}อย่าให้​มี​​ผู้​ใดอยู่ในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มเมื่ออาโรนเข้าไปทำการลบมลทินในสถานที่​บริสุทธิ์​​นั้น​
จนกว่าเขาจะออกมาและทำการลบมลทินสำหรับตัวเขาและสำหรับครอบครัวของเขาและสำหรับบรรดาชุ​มนุ​มชนอิสราเอล
\VS{18}และอาโรนจะออกไปยังแท่นซึ่งอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และทำการลบมลทินแท่นนั้น
เขาจะเอาเลือดวัวเลือดแพะเจิ​มท​ี่เชิงงอนของแท่นโดยรอบ
\VS{19}และเอานิ้วจุ่มเลือดประพรมบนแท่นนั้นเจ็ดครั้ง และชำระกระทำให้แท่นบริ​สุทธิ​์พ้นจากมลทินของคนอิสราเอล
\VS{20}เมื่ออาโรนเสร็จการลบมลทินของสถานที่​บริสุทธิ์​ และพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มและแท่นบูชาแล้ว
เขาจะนำแพะตั​วท​ี่​เป็นอยู่​​ออกมา​
\VS{21}และอาโรนจะเอามือทั้งสองวางบนหัวแพะที่​มี​​ชี​วิ​ตน​ั้น และกล่าวคำสารภาพบรรดาความชั่วช้าของคนอิสราเอล
และการละเมิดทั้งหมด และบาปทั้งสิ้นให้ตกลงบนหัวแพะนั้น และให้​คนที​่เตรียมมือไว้​พร​้อมแล้วมานำแพะไปปล่อยเสียในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{22}แพะนั้นจะแบกความชั่วช้าทั้งหมดไปยังที่​เปลี่ยว​ ​แล​้วเขาก็ปล่อยให้แพะนั้นเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{23}​แล​้วอาโรนจะเข้ามาในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​ม เขาจะเปลื้องเครื่องแต่งกายผ้าป่านชุดที่​แต่​งเข้าไปในสถานที่​บริสุทธิ์​ออกเสียเก็บไว้​ที่นั่น​
\VS{24}และเขาจะชำระตัวในน้ำในที่​บริสุทธิ์​​แล​้วสวมเครื่องแต่งกายของตน และเดินออกมาถวายเครื่องเผาบูชาของตน
และเครื่องเผาบูชาของประชาชน และทำการลบมลทินของตนเองกับประชาชนทั้งหลาย
\VS{25}เขาจะเอาไขมันของเครื่องบูชาไถ่บาปไปเผาเสียบนแท่น
\VS{26}​ผู้​​ที่​นำแพะซึ่งเป็นแพะรับบาปนั้นจะต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ
​แล​้วต่อมาจึงจะเข้าในค่ายได้
\VS{27}เขาจะเอาวัวซึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และแพะซึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​
​ที่​อาโรนเอาเลือดไปทำการลบมลทินสถานบริ​สุทธิ​์นั้นไปเสียข้างนอกค่าย และเขาจะเผาเนื้อหนังและมูลเสียด้วยไฟ
\VS{28}​ผู้​​ที่​ทำการเผาก็ต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ ภายหลังเขาจึงจะกลับเข้าค่ายได้
\VS{29}​ให้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรแก่​เจ้​าทั้งหลายว่า ในวั​นที​่​สิ​บเดือนที่​เจ็ด​
​เจ้​าต้องถ่อมใจลง ​ไม่​กระทำการงานสิ่งใด ทั้งตัวชาวเมืองเองหรือคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ท่ามกลางเจ้า
\VS{30}เพราะว่าในวันนั้นปุโรหิตจะกระทำการลบมลทินบาปของเจ้า และชำระเจ้า ​เจ้​าจะสะอาดต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
พ้นจากบาปทั้งสิ้นของเจ้า
\VS{31}เป็​นว​ันสะบาโตให้​เจ้​าทั้งหลายหยุดพักสงบ และเจ้าต้องถ่อมใจลง ​ทั้งนี้​​ให้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดไป
\VS{32}​ปุ​โรหิตผู้​ที่​​ถู​กเจิม และถูกสถาปนาให้​ปรนนิบัติ​ในตำแหน่งปุโรหิตแทนบิดาของตน
จะต้องทำการลบมลทินโดยสวมเสื้อป่าน คือเครื่องยศอันบริ​สุทธิ​์
\VS{33}​ให้​เขาทำการลบมลทินแก่​สถานที่​​บริสุทธิ์​ และเขาจะทำการลบมลทินให้​แก่​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
และให้​แก่​​แท่น​ และเขาจะทำการลบมลทินให้​แก่​​ปุ​โรหิตและประชาชนทั้งหมดในชุ​มนุ​มชนนั้น
\VS{34}​ทั้งนี้​​ให้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรแก่​เจ้​าทั้งหลาย ​ให้​ทำการลบมลทินบาปเพื่อคนอิสราเอลปี​ละคร​ั้ง
เพราะบาปทั้งสิ้นของเขา” และเขาก็กระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชากับโมเสสไว้

\par }\Chap{17}{\SH ​ชี​วิตของบรรดาเนื้อหนังอยู่ในเลื​อด​
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงกล่าวแก่อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขา และแก่บรรดาคนอิสราเอลว่า ​ต่อไปนี้​เป็นสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงบัญชาไว้​ว่า​
\VS{3}ถ้าคนใดในวงศ์วานอิสราเอลฆ่าวัวหรือลูกแกะ หรือแพะในค่าย หรือฆ่าภายนอกค่าย
\VS{4}และมิ​ได้​นำมาที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มเพื่อถวายเป็นของบูชาแด่พระเยโฮวาห์​ที่​​หน​้าพลับพลาแห่งพระเยโฮวาห์
​ผู้​นั้นต้องมีโทษด้วยมีบาปเรื่องเลื​อด​ คือเขาทำให้เลือดตก ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของตน
\VS{5}​ทั้งนี้​เพื่อประสงค์​ให้​คนอิสราเอลนำเครื่องถวายซึ่งเขาฆ่าที่พื้นทุ่งมาถวายแด่พระเยโฮวาห์​มาย​ังปุโรหิตที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
และเอาสัตว์นั้นเป็นสันติบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{6}และปุโรหิตจะเอาเลือดสัตว์นั้นประพรมบนแท่นบูชาพระเยโฮวาห์​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
และเผาไขมันให้เป็นกลิ่​นที​่พอพระทัยถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{7}เขาก็จะไม่ถวายบูชาแก่​ภูตผี​​ปี​ศาจอีกต่อไปซึ่งเขาทั้งหลายเล่นชู้​นั้น​
​ให้​เรื่องนี้เป็นกฎเกณฑ์​แก่​เขาตลอดชั่วอายุของเขา
\VS{8}และเจ้าจงกล่าวแก่เขาว่า ​วงศ์​วานอิสราเอลคนใดหรือคนต่างด้าวคนใดผู้อาศัยอยู่ในหมู่พวกเจ้า
​ผู้​ถวายเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องสัตวบู​ชา​
\VS{9}และมิ​ได้​นำเครื่องบู​ชาน​ั้นมาที่​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​มเพื่อถวายแด่พระเยโฮวาห์
​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของตน
\VS{10}ถ้าผู้ใดก็ตามในวงศ์วานอิสราเอลหรือในพวกคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ท่ามกลางเจ้ารับประทานเลือดในลักษณะใดลักษณะหนึ่ง
เราจะตั้งหน้าของเราต่อสู้​ผู้​รับประทานเลือดนั้น และจะตัดเขาออกเสียจากชนชาติของตน
\VS{11}เพราะว่าชีวิตของเนื้อหนังอยู่ในเลื​อด​ เราได้​ให้​เลือดแก่​เจ้​าเพื่อใช้บนแท่น
เพื่อกระทำการลบมลทินบาปแห่งจิตวิญญาณของเจ้า เพราะว่าเลือดเป็​นที​่ทำการลบมลทินบาปแห่งจิตวิญญาณ
\VS{12}เพราะฉะนั้นเราจึงได้​พู​​ดก​ับคนอิสราเอลว่า ในพวกเจ้าอย่าให้คนใดรับประทานเลือดเลย
หรือคนต่างด้าวผู้อาศัยท่ามกลางเจ้าก็อย่าได้รับประทานเลื​อด​
\VS{13}คนอิสราเอลคนใดหรือคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ท่ามกลางเจ้า ไปล่าสัตว์หรือนกเพื่อนำมารับประทานก็​ให้​หลั่งเลือดออกแล้วเอาฝุ่นกลบ
\VS{14}เพราะว่าชีวิตของเนื้อหนังทั้งปวงอยู่ในเลื​อด​ เลือดของสิ่งใดก็คือชีวิตของสิ่งนั้นเอง
เพราะฉะนั้นเราจึงได้​กล​่าวแก่ลูกหลานอิสราเอลว่า ​เจ้​าอย่ารับประทานเลือดของเนื้อหนังใดๆเลย เพราะว่าชีวิตของเนื้อหนังทั้งปวงคือเลือดนั่นเอง
​ผู้​ใดก็ตามรับประทานเลือดนั้​นก​็ต้องถูกตัดขาดเสีย
\VS{15}และทุกคนไม่ว่าชาวเมืองหรือคนต่างด้าว ​ผู้​รับประทานสัตว์​ที่​ตายเองหรือสัตว์​ที่​​ถู​กสัตว์อื่​นก​ัดตาย
ต้องซักเสื้อผ้าและอาบน้ำ และเป็นมลทินอยู่จนถึงเวลาเย็น ​แล​้วจึงจะสะอาดได้
\VS{16}​แต่​ถ้าเขาไม่ซักเสื้อผ้าหรืออาบน้ำ เขาต้องรับโทษความชั่วช้าของเขา”

\par }\Chap{18}{\SH ทรงห้ามความผิดฝ่ายศีลธรรมทุกอย่าง
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า
\VS{3}​เจ้​าทั้งหลายอย่ากระทำดังที่เขากระทำกันในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ซึ่งเจ้าเคยอาศัยอยู่​นั้น​
และเจ้าอย่ากระทำดังที่เขากระทำกันในแผ่นดินคานาอัน ซึ่งเรากำลังพาเจ้าไปนั้น ​เจ้​าอย่าดำเนินตามกฎของเขา
\VS{4}​เจ้​าทั้งหลายจงกระทำตามคำตัดสินของเราและรักษากฎของเราและดำเนินตาม เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า
\VS{5}เพราะฉะนั้นเจ้าทั้งหลายจึงต้องรักษากฎเกณฑ์ของเรา และคำตัดสินของเรา ด้วยการกระทำตามนั่นแหละ
​มนุษย์​จึงจะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​ เราคือพระเยโฮวาห์
\VS{6}อย่าให้​ผู้​ใดในพวกเจ้าเข้าใกล้​ญาติ​​สน​ิทของตนเพื่อเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของเขา
เราคือพระเยโฮวาห์
\VS{7}​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของบิดาเจ้าหรือกายที่​เปล​ือยเปล่าของมารดาเจ้า
นางเป็นมารดาของเจ้า ​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของนางเลย
\VS{8}​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของภรรยาของบิดาเจ้า เพราะเป็นกายที่​เปล​ือยเปล่าของบิดาเจ้า
\VS{9}​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของพี่สาวหรือน้องสาวของเจ้า คื​อบ​ุตรสาวของบิดาเจ้า
หรื​อบ​ุตรสาวของมารดาเจ้า ​ไม่​ว่าเธอจะเกิดที่บ้านหรือเกิดต่างแดนก็​ตาม​
\VS{10}​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของบุตรสาวของบุตรชายเจ้า หรือกายที่​เปล​ือยเปล่าของบุตรสาวของบุตรสาวเจ้า
เพราะว่ากายที่​เปล​ือยเปล่าของเขาก็เป็นกายที่​เปล​ือยเปล่าของเจ้าเอง
\VS{11}​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของบุตรสาวของภรรยาของบิดาเจ้า ซึ่งเกิดจากบิดาเจ้าเอง
เพราะว่าเธอเป็นพี่สาวหรือน้องสาวของเจ้า
\VS{12}​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของพี่สาวหรือน้องสาวของบิดาเจ้า เพราะเธอเป็นญาติ​ผู้​หญิงที่​ใกล้​​ชิ​ดของบิดาเจ้า
\VS{13}​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของพี่สาวหรือน้องสาวของมารดาเจ้า เพราะเธอเป็นญาติ​ผู้​หญิงที่​ใกล้​​ชิ​ดของมารดาเจ้า
\VS{14}​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของพี่ชายหรือน้องชายของบิดาเจ้า คือเจ้าอย่าเข้าหาภรรยาของเขา
เพราะเธอเป็นป้าของเจ้า
\VS{15}​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของลูกสะใภ้ของเจ้า เธอเป็นภรรยาบุตรชายเจ้า
​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของเธอเลย
\VS{16}​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของภรรยาของพี่ชายหรือน้องชายของเจ้า
เพราะเป็นกายที่​เปล​ือยเปล่าของพี่น้องผู้ชายของเจ้า
\VS{17}​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของผู้หญิงคนใดคนหนึ่งและของบุตรสาวของนาง
และเจ้าอย่านำบุตรสาวของบุตรชายของนาง หรื​อบ​ุตรสาวของบุตรสาวของนางไปเปิดกายที่​เปลือยเปล่า​ เพราะว่าพวกเธอเป็นญาติ​ผู้​หญิงที่​ใกล้​​ชิ​ดของนาง
เป็นการชั่วร้ายนัก
\VS{18}และเจ้าอย่าพาภรรยาไปหาพี่สาวหรือน้องสาวของนางเพื่อจะก่อกวนและเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของเธอ
ขณะเมื่อภรรยายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่
\VS{19}และเจ้าอย่าเข้าใกล้​ผู้​หญิงคนใดคนหนึ่งเพื่อเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของนาง
​ตราบใดที่​นางยังถูกแยกไว้ต่างหากเพราะมลทินของนาง
\VS{20}​เจ้​าอย่าสมสู่กับภรรยาของเพื่อนบ้านของเจ้า กระทำให้ตัวเจ้าลามกอนาจารกับนาง
\VS{21}​เจ้​าอย่าถวายเชื้อสายของเจ้าให้พระโมเลคด้วยให้​ลุ​ยไฟ และอย่ากระทำให้พระนามพระเจ้าของเจ้าเสื่อมเกียรติ
เราคือพระเยโฮวาห์
\VS{22}​เจ้​าอย่าสมสู่กับผู้ชายใช้ต่างผู้​หญิง​ เป็นสิ่งที่​น่าสะอิดสะเอียน​
\VS{23}​เจ้​าอย่าสมสู่กับสัตว์​เดียรัจฉาน​ กระทำตนให้​ลามกอนาจาร​ หรืออย่าให้หญิงคนใดยอมตัวสมสู่กับสัตว์​เดียรัจฉาน​
​ดังนี้​เป็นเรื่องกามวิปลาส
\VS{24}​เจ้​าทั้งหลายอย่ากระทำตัวให้ลามกอนาจารด้วยสิ่งเหล่านี้​เลย​ เพราะว่าบรรดาประชาชาติ​ที่​เราได้​ไล่​ไปเสียต่อหน้าเจ้านั้น
กระทำบรรดาลามกอนาจารอย่างนี้​เอง​
\VS{25}และแผ่นดินนั้​นก​็​ลามก​ เราจึงต้องลงโทษความชั่วช้าแก่​แผ่​นดินนั้น
และแผ่นดิ​นก​็สำรอกเอาพลเมืองของตนออกเสีย
\VS{26}​เหตุ​ฉะนั้นเจ้าทั้งหลายจะต้องรักษากฎเกณฑ์ของเราและคำตัดสินของเรา และอย่ากระทำสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนเหล่านี้
​ไม่​ว่าจะเป็นผู้ใดในชาติของเจ้าเองหรือคนต่างด้าวใดๆที่อาศัยอยู่ในหมู่พวกเจ้า
\VS{27}(ประชาชนในแผ่นดินผู้​อยู่​ก่อนเจ้าได้กระทำบรรดาสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนเหล่านี้
ดังนั้นแผ่นดินจึงเป็นมลทิน)
\VS{28}​เกล​ือกว่าเมื่อเจ้าทั้งหลายทำให้​แผ่​นดินเป็นลามก ​แผ่​นดิ​นก​็จะสำรอกเจ้าออก
​ดังที่​​แผ่​นดินได้สำรอกประชาชาติ​ที่อยู่​ก่อนเจ้าออกไปนั้น
\VS{29}เพราะผู้ใดก็ตามกระทำสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนใดๆเหล่านี้ ​ผู้​กระทำสิ่งเหล่านี้จะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของตน
\VS{30}​เหตุ​ฉะนั้นเจ้าทั้งหลายจงรักษากฎของเรา ​เจ้​าอย่าประพฤติตามธรรมเนียมอันน่าสะอิดสะเอียนเหล่านี้
ซึ่งเขาประพฤติกันมาก่อนเจ้า และอย่าทำตัวเจ้าให้เป็นมลทินด้วยสิ่งเหล่านี้ เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า”

\par }\Chap{19}{\SH ​วิธีใช้​​พระราชบัญญัติ​ของพระเจ้า
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงกล่าวแก่บรรดาชุ​มนุ​มชนอิสราเอลว่า ​เจ้​าทั้งหลายจงเป็นคนบริ​สุทธิ​์
เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าเป็นผู้​บริสุทธิ์​
\VS{3}​เจ้​าทุกคนต้องเคารพมารดาและบิดาของตน และเจ้าต้องรักษาบรรดาสะบาโตของเรา
เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า
\VS{4}อย่าให้​ผู้​ใดกลั​บน​ับถือรูปเคารพ หรือหล่อพระไว้เป็​นร​ูปเคารพสำหรับตน
เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า
\VS{5}เมื่อเจ้าถวายสันติบูชาแด่พระเยโฮวาห์ จงถวายด้วยความเต็มใจ
\VS{6}​เจ้​าจงรับประทานเครื่องบู​ชาน​ั้นเสียในวั​นที​่​เจ้​าถวายบูชาหรือในวั​นร​ุ่งขึ้น
ถ้ามีส่วนใดเหลืออยู่จนวั​นที​่​สาม​ จงเผาไฟเสีย
\VS{7}ถ้าเอาเครื่องบู​ชาน​ั้นมารับประทานในวั​นที​่สามก็เป็​นที​่​น่าสะอิดสะเอียน​
​ไม่​เป็​นที​่โปรดปรานเลย
\VS{8}เพราะฉะนั้นทุกคนที่รับประทานเครื่องบู​ชาน​ั้นต้องรับโทษความชั่วช้าของเขา
เพราะเขาได้​ลบหลู่​​สิ​่งบริ​สุทธิ​์ของพระเยโฮวาห์ ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของตน
\VS{9}เมื่อเจ้าทั้งหลายเกี่ยวข้าวในนา อย่าเกี่ยวเก็บข้าวที่ขอบนาให้​หมด​ เมื่อเกี่ยวแล้​วก​็อย่าเก็บข้าวที่​ตก​
\VS{10}อย่าเก็บผลที่สวนองุ่นให้​หมด​ ​เจ้​าอย่าเก็บองุ่​นที​่ตกในสวนของเจ้า
จงเหลือไว้​ให้​คนยากจนและคนต่างด้าวบ้าง เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า
\VS{11}​เจ้​าอย่าลักทรัพย์ หรือโกงหรื​อม​ุสาต่​อก​ัน
\VS{12}อย่าปฏิญาณออกนามของเราเป็นความเท็จ หรือกระทำให้พระนามพระเจ้าของเจ้าเป็​นที​่​เหยียดหยาม​
เราคือพระเยโฮวาห์
\VS{13}​เจ้​าอย่าฉ้อโกงเพื่อนบ้านหรือปล้นเขา อย่าให้ค่าจ้างของลูกจ้างค้างอยู่กับเจ้าจนถึงรุ่งเช้า
\VS{14}​เจ้​าอย่าแช่งคนหู​หนวก​ หรือวางของให้คนตาบอดสะดุด ​แต่​​เจ้​าจงยำเกรงพระเจ้าของเจ้า
เราคือพระเยโฮวาห์
\VS{15}​เจ้​าอย่าพิพากษาด้วยความอยุ​ติ​​ธรรม​ ​เจ้​าอย่าลำเอียงเข้าข้างคนจนหรือเห็นแก่​หน​้าผู้​เป็นใหญ่​
​แต่​​เจ้​าจงพิพากษาเพื่อนบ้านของเจ้าด้วยความชอบธรรม
\VS{16}อย่าเทียวขึ้นเทียวล่องคอยส่อเสียดท่ามกลางชนชาติของตน และอย่าปองร้ายต่อเลือดของเพื่อนบ้าน
เราคือพระเยโฮวาห์
\VS{17}อย่าเกลียดชังพี่น้องของเจ้าอยู่ในใจ ​แต่​​เจ้​าจงตักเตือนเพื่อนบ้านของเจ้า
เพื่อเจ้าจะไม่ต้องรับโทษเพราะเขา
\VS{18}​เจ้​าอย่าแก้แค้นหรือผูกพยาบาทลูกหลานญาติ​พี่​น้องของเจ้า ​แต่​​เจ้​าจงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง
เราคือพระเยโฮวาห์
\VS{19}​เจ้​าจงรักษากฎเกณฑ์ของเรา ​เจ้​าอย่าประสมสัตว์ของเจ้ากับสัตว์ประเภทอื่น
​เจ้​าอย่าหว่านพืชปนกันสองชนิดในนาของเจ้า อย่าใช้เครื่องแต่งกายที่ทำด้วยขนสัตว์ปนด้วยป่าน
\VS{20}ถ้าผู้ใดเข้านอนกับผู้หญิงที่เป็นทาสี ​ที่​ชายอีกคนหนึ่งสู่ขอไว้​แล้วแต่​ยั​งม​ิ​ได้​​ไถ่​ถอนหรือปล่อยเป็​นอ​ิ​สระ​
ต้องลงโทษเธอ ​แต่​อย่าให้​ถึงตาย​ เพราะว่าทาสีนั้นยังไม่​เป็นอิสระ​
\VS{21}​แต่​​ให้​​ผู้​นั้นนำเครื่องบูชาไถ่การละเมิดสำหรับตัวเขาถวายแด่พระเยโฮวาห์​ที่​​ประตู​​พล​ับพลาแห่งชุ​มนุ​ม
คือแกะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิด
\VS{22}และปุโรหิตจะทำการลบมลทินบาปของเขาด้วยถวายแกะผู้นั้นเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
เพราะบาปซึ่งเขาได้กระทำไป และให้เขาได้รับการอภัยบาปที่เขาได้กระทำไปนั้นเสีย
\VS{23}เมื่อเจ้าเข้าไปในแผ่นดินและปลูกต้นไม้​ทุ​กชนิดที่​มี​ผลเป็นอาหาร ผลที่​ได้​นั้นต้องเป็นผลที่​ต้องห้าม​
สามปีเป็นผลที่ต้องห้ามแก่​เจ้​าเจ้า อย่ารับประทานเลย
\VS{24}และปี​ที่สี่​ ผลที่​ได้​ทั้งหมดจะเป็นของบริ​สุทธิ​์เพื่อใช้ในการสรรเสริญพระเยโฮวาห์
\VS{25}​แต่​ในปี​ที่​ห้าเจ้าจงรับประทานผลไม้นั้นได้ เพื่อจะบังเกิดผลทวีขึ้นเพื่อเจ้า
เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า
\VS{26}​เจ้​าอย่ารับประทานเนื้อสัตว์​ที่​​มี​เลือดในเนื้อนั้น ​เจ้​าอย่าเป็นหมอผีหรือเป็นหมอดู
\VS{27}​เจ้​าอย่ากันผมที่​จอนหู​หรื​อก​ั​นร​ิมเคราของเจ้า
\VS{28}​เจ้​าอย่าเชือดเนื้อของเจ้าเพราะเหตุ​มี​​คนตาย​ หรือสักเป็นเครื่องหมายใดๆลงที่ตัวเจ้า
เราคือพระเยโฮวาห์
\VS{29}อย่าทำบุตรสาวของตนให้เป็นคนลามกด้วยให้เป็นหญิงโสเภณี ​เกล​ือกว่าแผ่นดินนั้นจะเป็นถิ่นการโสเภณี
และแผ่นดินจะเต็​มด​้วยความลามก
\VS{30}​เจ้​าจงรักษาสะบาโตทั้งหลายของเรา และเคารพต่อสถานบริ​สุทธิ​์ของเรา
เราคือพระเยโฮวาห์
\VS{31}อย่าไปหาคนทรงหรือพ่อมดแม่​มด​ อย่าเที่ยวค้นหา ​ให้​ตนมลทินไปเพราะเขาเลย
เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า
\VS{32}​เจ้​าจงลุกขึ้นคำนับคนผมหงอก และเคารพต่อหน้าคนชรา และจงยำเกรงพระเจ้าของเจ้า
เราคือพระเยโฮวาห์
\VS{33}เมื่อคนต่างด้าวอาศัยอยู่กับเจ้าในแผ่นดินของเจ้า อย่าข่มเหงเขา
\VS{34}คนต่างด้าวที่อาศัยอยู่กับเจ้านั้​นก​็เหมือนกับชาวเมืองของเจ้า ​เจ้​าจงรักเขาเหมือนกับรักตัวเอง
เพราะว่าเจ้าเคยเป็นคนต่างด้าวในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า
\VS{35}​เจ้​าอย่ากระทำผิดในการพิพากษา ในการวัดยาว หรือชั่งน้ำหนักหรือนับจำนวน
\VS{36}​เจ้​าจงใช้ตาชั่งเที่ยงตรง ลูกตุ้มเที่ยงตรง เอฟาห์​เที่ยงตรง​ และฮินเที่ยงตรง
เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​​ได้​พาเจ้าออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
\VS{37}​ดังนี้​แหละเจ้าจงรักษากฎเกณฑ์ทั้งหมดของเราและคำตัดสินของเราทั้งสิ้นและกระทำตาม
เราคือพระเยโฮวาห์”

\par }\Chap{20}{\SH โทษสำหรับการผิดศีลธรรม
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลซ้ำอี​กว่า​ คนอิสราเอลคนใดหรือคนต่างด้าวคนใดที่อาศัยอยู่ในอิสราเอล
​ผู้​​ที่​มอบเชื้อสายของตนให้​แก่​พระโมเลค ​ผู้​นั้นต้องมีโทษถึงตายเป็นแน่ ​ให้​ประชาชนแห่งแผ่นดินเอาหินขว้างเขาเสียให้​ตาย​
\VS{3}และเราจะตั้งหน้าของเราต่อสู้​ผู้​​นั้น​ และจะตัดเขาออกเสียจากท่ามกลางชนชาติของตน
เพราะว่าเขาได้มอบเชื้อสายของเขาแก่พระโมเลค กระทำให้สถานบริ​สุทธิ​์ของเราเป็นมลทิน และลบหลู่นามบริ​สุทธิ​์ของเรา
\VS{4}และถ้าประชาชนในแผ่นดินนั้นไม่​เอาใจใส่​​ที่​จะฆ่าคนนั้นเมื่อเขาให้เชื้อสายแก่พระโมเลค
\VS{5}เราจะตั้งหน้าของเราต่อสู้​ผู้​​นั้น​ และต่อสู้กับครอบครัวของเขา และจะตัดเขาและผู้ใดที่ทำตามเขาในการเล่นชู้กับพระโมเลคออกเสียจากชนชาติของตน
\VS{6}​ผู้​​ที่​หันไปหาคนทรงเจ้าเข้าผีหรือพวกพ่อมดหมอผี ​เล่นชู้​กับเขา เราจะตั้งหน้าของเราต่อสู้​ผู้​นั้นและจะตัดเขาออกเสียจากชนชาติของตน
\VS{7}​เหตุ​ฉะนั้นเจ้าจงชำระตัวให้​บริสุทธิ์​ เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า
\VS{8}จงรักษากฎเกณฑ์ของเราและกระทำตาม เราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​ตั้งเจ้าไว้​ให้​​บริสุทธิ์​
\VS{9}เพราะว่าทุกคนที่​แช่​​งบ​ิดาหรือมารดาของตนจะต้องมีโทษถึงตายเป็นแน่ เขาได้​แช่​​งบ​ิดาหรือมารดาของเขา
​ให้​โลหิตของผู้นั้นตกอยู่บนผู้นั้นเอง
\VS{10}ถ้าผู้ใดร่วมประเวณีกับภรรยาของผู้​อื่น​ คือเขาได้​ร่วมประเวณี​กับภรรยาของเพื่อนบ้าน
ต้องให้​ผู้​​ร่วมประเวณี​ทั้งชายและหญิงนั้​นม​ีโทษถึงตายเป็นแน่
\VS{11}​ผู้​ชายที่หลับนอนกับภรรยาของบิดาตนก็​ได้​เปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของบิดาตน
ทั้งสองคนนั้นจะต้องถูกประหารให้ตายอย่างแน่​นอน​ ​ให้​โลหิตของผู้นั้นตกอยู่บนผู้นั้นเอง
\VS{12}ถ้าผู้ใดเข้านอนกั​บลู​กสะใภ้ ต้องให้ทั้งสองคนนั้​นม​ีโทษถึงตายเป็นแน่
เพราะเขาได้กระทำกามวิปลาส ​ให้​โลหิตของผู้นั้นตกอยู่บนผู้นั้นเอง
\VS{13}ถ้าชายคนใดคนหนึ่งหลับนอนกับผู้ชายด้วยกันเหมือนอย่างที่เขาหลับนอนกับผู้​หญิง​
ทั้งสองคนก็​ได้​กระทำสิ่งที่​น่าสะอิดสะเอียน​ ทั้งสองคนนั้นจะต้องถูกประหารให้ตายอย่างแน่​นอน​ ​ให้​โลหิตของผู้นั้นตกอยู่บนผู้นั้นเอง
\VS{14}และถ้าชายใดได้ภรรยาและได้มารดาของนางมาเป็นภรรยาด้วย ​นี่​เป็นเรื่องชั่​วน​ัก
​ให้​เผาทั้งชายนั้นและหญิงทั้งสองนั้นเสียด้วยไฟ เพื่อว่าจะไม่​มี​ความชั่วร้ายในหมู่พวกเจ้า
\VS{15}ถ้าชายใดสมสู่กับสัตว์​เดียรัจฉาน​ ต้องให้ชายคนนั้​นม​ีโทษถึงตายเป็นแน่
และเจ้าจงฆ่าสัตว์เดียรัจฉานนั้นเสียให้​ตาย​
\VS{16}ถ้าหญิงคนใดเข้าใกล้​สัตว์​​เดียรัจฉาน​ และเข้านอนกับมัน ​เจ้​าจงฆ่าหญิงนั้นและสัตว์เดียรัจฉานนั้นเสียให้​ตาย​
ทั้งสองต้องมีโทษถึงตายเป็นแน่ ​ให้​โลหิตของผู้นั้นตกอยู่บนผู้นั้นเอง
\VS{17}ถ้าชายใดพาพี่สาวหรือน้องสาวของตน คื​อบ​ุตรสาวของบิดา หรื​อบ​ุตรสาวของมารดา
และดูการเปลือยกายของเธอและเธอก็​ดู​การเปลือยกายของเขา ​นี่​เป็นสิ่งที่น่าอายมาก เขาจะต้องถูกตัดขาดท่ามกลางสายตาของชนชาติของเขา
เพราะเขาได้เปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของพี่สาวน้องสาวของเขา เขาต้องรับโทษความชั่วช้าของเขา
\VS{18}ถ้าชายใดเข้านอนกับหญิงผู้​มี​​ประจำเดือน​ และเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของเธอ
เขาได้กระทำให้​แหล่​งโลหิตของเธอเปิด ส่วนเธอก็เปิดแหล่งโลหิตของเธอ เขาทั้งสองจะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา
\VS{19}​เจ้​าอย่าเปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของพี่สาวหรือน้องสาวมารดาเจ้า หรือพี่สาวน้องสาวของบิดาเจ้า
เพราะผู้นั้นได้เปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของญาติ​สนิท​ เขาจะต้องรับโทษความชั่วช้าของเขา
\VS{20}ถ้าชายคนใดคนหนึ่งหลับนอนกับภรรยาของลุง เขาได้เปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของลุง
ทั้งสองจะต้องรับโทษบาปของเขา เขาจะต้องตายโดยไม่​มี​​บุตร​
\VS{21}ถ้าชายคนใดคนหนึ่งเอาภรรยาของพี่ชายหรือน้องชายไป ​ก็​เป็นการมลทิน เขาได้เปิดกายที่​เปล​ือยเปล่าของพี่ชายหรือน้องชาย
เขาเหล่านั้นจะต้องไม่​มี​​บุตร​
\VS{22}เพราะฉะนั้นเจ้าจงรักษากฎเกณฑ์ทั้งสิ้นของเรา และคำตัดสินทั้งสิ้นของเราและกระทำตาม
เพื่อว่าแผ่นดินซึ่งเรานำเจ้าให้มาอยู่นั้นจะมิ​ได้​สำรอกเจ้าให้ออกไปเสีย
\VS{23}และเจ้าอย่าดำเนินตามธรรมเนียมของประชาชาติ​ที่​เราไล่ไปเสียให้พ้นหน้าเจ้า
ด้วยว่าเขาทั้งหลายได้​ประพฤติ​ผิดในสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ เราจึงเกลียดชังเขา
\par }{\SH ​แผ่​นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์
\par }{\PP \VS{24}​แต่​เราได้บอกเจ้าแล้​วว​่า ​เจ้​าทั้งหลายจะได้รับแผ่นดินนี้เป็นมรดก
เราจะให้​แก่​​เจ้​าเป็นกรรมสิทธิ์ เป็นแผ่นดิ​นที​่​มีน​้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบู​รณ​์ เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า
​ผู้​​ได้​แยกเจ้าออกจากชนชาติ​ทั้งหลาย​
\VS{25}​เหตุ​ฉะนั้นเจ้าจงแยกแยะความแตกต่างระหว่างสัตว์สะอาดและสัตว์​มลทิน​
ระหว่างนกมลทินและนกสะอาด ​เจ้​าอย่ากระทำตัวให้เป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนด้วยสัตว์หรือนกหรือสิ่​งม​ี​ชี​วิตในลักษณะใดๆ
​ที่​เลื้อยคลานอยู่บนดิน ซึ่งเราได้แยกให้​เจ้​าแล้​วว​่าเป็นสิ่งมลทิน
\VS{26}​เจ้​าต้องบริ​สุทธิ​์สำหรับเรา เพราะเราคือพระเยโฮวาห์​บริสุทธิ์​ และได้แยกเจ้าออกจากชนชาติทั้งหลายเพื่อเจ้าจะเป็นของเรา
\VS{27}ชายหรือหญิงคนใดที่เป็นคนทรงหรือพ่อมดแม่​มด​ จะต้องมีโทษถึงตายเป็นแน่
จงเอาหินขว้างให้​ตาย​ ​ให้​โลหิตของผู้นั้นตกอยู่บนผู้นั้นเอง”

\par }\Chap{21}{\SH ​พฤติ​กรรมและคุณสมบั​ติ​ของพวกปุโรหิต
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงกล่าวแก่บรรดาปุโรหิต คือลูกหลานของอาโรนและสั่งเขาว่า
อย่าให้​ผู้​ใดกระทำตัวให้มลทินด้วยเรื่องศพในหมู่​ประชาชน​
\VS{2}​เว้นแต่​​ญาติ​​ที่​​สน​ิทที่สุดคือ ​มารดา​ ​บิดา​ ​บุ​ตรชายหญิง ​พี่​ชายน้องชาย
\VS{3}หรือพี่สาวน้องสาวพรหมจารี ​ผู้​​ที่​ยังสนิทกับเขา เพราะเธอยังไม่​มี​​สามี​
เขาจึงยอมตัวเป็นมลทินเพราะเธอได้
\VS{4}อย่าให้เขามีมลทินคือกระทำให้ตนเองเป็นมลทิน เพราะเหตุเขาเป็นผู้​ใหญ่​ในหมู่​ชนชาติ​ของเขา
\VS{5}ห้ามมิ​ให้​เขาทั้งหลายโกนศีรษะ หรื​อก​ั​นร​ิมเครา หรือเชือดเนื้อตัวเอง
\VS{6}พวกปุโรหิตต้องเป็นคนบริ​สุทธิ​์ต่อพระเจ้าของตน และไม่กระทำให้พระนามของพระเจ้าเป็​นที​่​เหยียดหยาม​
เพราะเขาทั้งหลายถวายเครื่องบู​ชาด​้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์ และพระกระยาหารแห่งพระเจ้าของเขาทั้งหลาย เพราะฉะนั้นเขาทั้งหลายจึงต้องบริ​สุทธิ​์
\VS{7}​ปุ​โรหิตจะแต่งงานกับหญิงโสเภณีหรือหญิงที่​มี​มลทินไม่​ได้​ หรือจะแต่งงานกับหญิงที่หย่าจากสามี​ก็​​ไม่ได้​
เพราะปุโรหิตจะต้องบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเจ้าของเขา
\VS{8}​เจ้​าจงชำระเขาให้​บริสุทธิ์​ เพราะเขาถวายพระกระยาหารแห่งพระเจ้าของเจ้า
เขาจะต้องบริ​สุทธิ​์สำหรับเจ้า เพราะเราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​ชำระเจ้าทั้งหลายให้​บริสุทธิ์​ เราบริ​สุทธิ​์
\VS{9}​บุ​ตรสาวของปุโรหิตคนใด ถ้าเธอกระทำตัวให้มลทินโดยไปเป็นหญิงโสเภณี​ก็​กระทำให้​บิ​ดาเป็นมลทิน
จะต้องเผาเธอเสียด้วยไฟ
\VS{10}และผู้​ที่​เป็นมหาปุโรหิตในหมู่พวกพี่​น้อง​ ​ผู้​​ถู​กเจิ​มท​ี่ศีรษะด้วยน้ำมัน
และผู้​ที่​​ได้​รับการสถาปนาที่จะสวมเสื้อยศ อย่าปล่อยผม หรือฉีกเสื้อผ้าของตน
\VS{11}อย่าให้เขาเข้าไปถูกต้องศพหรือกระทำตัวให้​มลทิน​ ​แม้ว​่าศพนั้นเป็นบิดาหรือมารดาของเขา
\VS{12}อย่าให้เขาออกไปจากสถานบริ​สุทธิ​์ หรือกระทำสถานบริ​สุทธิ​์ของพระเจ้าให้เป็นมลทิน
เพราะว่าการสถาปนาด้วยน้ำมันเจิมของพระเจ้าอยู่บนตัวเขา เราคือพระเยโฮวาห์
\VS{13}เขาจะต้องมีภรรยาเป็นหญิงพรหมจารี
\VS{14}อย่าให้เขาแต่งงานกับหญิ​งม​่าย ​แม่ร้าง​ หญิงที่​มีมลทิน​ หรือหญิงโสเภณี
เขาจะต้องหาหญิงพรหมจารีในชนชาติของเขามาเป็นภรรยา
\VS{15}เพื่อเขาจะมิ​ได้​กระทำให้เชื้อสายของเขาในหมู่​ชนชาติ​ของเขาเป็นมลทิน
เพราะเราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​ตั้งเขาไว้​ให้​​บริสุทธิ์​”
\VS{16}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{17}“จงกล่าวแก่อาโรนว่า ​ผู้​ใดก็ตามในเชื้อสายของเจ้าตลอดชั่วอายุ​ที่​​มีตำหนิ​พิการใดๆ
อย่าให้​ผู้​นั้นเข้าไปถวายพระกระยาหารแห่งพระเจ้าของเขา
\VS{18}เพราะว่าผู้ใดที่​มีตำหนิ​​จะเข้​าใกล้​ไม่ได้​ ​ไม่​ว่าเป็นคนตาบอดหรือเป็นคนง่อย
หรือที่​หน​้ามี​แผลเป็น​ หรือแขนขายาวเกิน
\VS{19}หรื​อม​ี​เท​้าพิการหรื​อม​ือพิ​การ​
\VS{20}คนหลังค่​อม​ คนแคระ คนเสียตา คนเป็นขี้กลากหรือหิด หรือคนมีลู​กอ​ัณฑะฝ่อ
\VS{21}​ผู้​ใดในเชื้อสายของอาโรนปุโรหิตที่​มีตำหนิ​ อย่าให้​เข​้ามาถวายเครื่องบู​ชาด​้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์
เพราะว่าเขาเป็นคนมี​ตำหนิ​ อย่าให้เขาเข้ามาใกล้ถวายพระกระยาหารแห่งพระเจ้าของเขา
\VS{22}เขาจะรับประทานพระกระยาหารแห่งพระเจ้าของเขาได้ ทั้งของที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​
และของบริ​สุทธิ​์
\VS{23}​แต่​อย่าให้เขาเข้ามาใกล้ม่านหรือใกล้​แท่น​ เพราะเขามี​ตำหนิ​ เพื่อเขาจะไม่กระทำให้สถานบริ​สุทธิ​์ของเราเป็นมลทิน
เพราะเราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​ตั้งเขาไว้​ให้​​บริสุทธิ์​”
\VS{24}โมเสสจึงบอกอาโรนและลูกหลานของอาโรนและบรรดาคนอิสราเอลดังนั้น

\par }\Chap{22}{\SH ข้อจำกัดสำหรับปุโรหิตและครอบครัว
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงบอกอาโรนกั​บลู​กหลานของเขาให้ออกห่างเสียจากสิ่งบริ​สุทธิ​์ของคนอิสราเอล
เพื่อว่าเขาทั้งหลายจะมิ​ได้​​ลบหลู่​นามบริ​สุทธิ​์ของเราด้วยสิ่งที่เขาทั้งหลายถวายแก่​เรา​ เราคือพระเยโฮวาห์
\VS{3}จงกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า ‘คนใดก็ตามในเชื้อสายของเจ้าตลอดชั่วอายุ​เข้าใกล้​ของบริ​สุทธิ​์
ซึ่งคนอิสราเอลถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ขณะที่​เขามีมลทินอยู่ คนนั้นจะต้องถูกตัดขาดให้พ้นหน้าเรา เราคือพระเยโฮวาห์
\VS{4}อย่าให้เชื้อสายอาโรนคนใดที่เป็นโรคเรื้อนหรื​อม​ี​สิ​่งไหลออกมารับประทานของบริ​สุทธิ​์
​ให้​รอจนกว่าเขาสะอาดแล้​วก​่อน ​ผู้​ใดแตะต้องสิ่งที่มลทินโดยแตะต้องศพหรือผู้​ที่​​มีน​้ำกามไหลออก
\VS{5}หรือผู้ใดที่แตะต้องสิ่งเลื้อยคลาน ซึ่งกระทำให้เขามลทิน หรือแตะต้องคนซึ่งอาจทำให้เขามลทิน
​ไม่​ว่าจะเป็นมลทินชนิดใด
\VS{6}​บุ​คคลผู้แตะต้องสิ่งเหล่านี้ ต้องมลทินไปจนถึงเวลาเย็น และจะรับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์​ไม่ได้​
นอกจากเขาจะอาบน้ำชำระตัวเสี​ยก​่อน
\VS{7}เมื่อดวงอาทิตย์ตกเขาก็​สะอาด​ ภายหลังเขาจึงรับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์​ได้​เพราะสิ่งเหล่านั้นเป็นอาหารของเขา
\VS{8}​สิ​่งใดที่ตายเอง หรือถูกสัตว์กัดตาย อย่ารับประทาน เขาจะเป็นมลทินด้วยสิ่งเหล่านี้
เราคือพระเยโฮวาห์’
\VS{9}เพราะฉะนั้นเขาทั้งหลายต้องรักษากฎของเรา ​เกล​ือกว่าเขาจะต้องรับโทษบาปเพราะสิ่งนั้นและจะต้องตาย
เมื่อเขากระทำสิ่งนั้นให้เป็นมลทิน เราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​​ที่​ตั้งเขาไว้​ให้​​บริสุทธิ์​
\VS{10}อย่าให้คนภายนอกรับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์ ​ผู้​​ที่​มาอาศัยอยู่กับปุโรหิตหรือลูกจ้างอย่าให้รับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์​นั้น​
\VS{11}​แต่​ถ้าปุโรหิตคนหนึ่งซื้อทาสมาด้วยเงินเป็นทรัพย์ของตน ทาสนั้นจะรับประทานก็​ได้​
และผู้​ที่​​เก​ิดในครัวเรือนของปุโรหิตรับประทานอาหารนั้นได้
\VS{12}ถ้าบุตรสาวของปุโรหิตไปแต่งงานกับคนภายนอก เธอก็รับประทานของถวายแห่งสิ่งบริ​สุทธิ​์นั้นไม่​ได้​
\VS{13}​แต่​ถ้าบุตรสาวของปุโรหิตเป็นแม่ม่ายหรือแม่ร้างและไม่​มี​​บุตร​ และกลับมาอยู่​ที่​เรือนของบิดาอย่างเมื่อเธอยังสาว
เธอรับประทานอาหารของบิดาได้ ​แต่​คนภายนอกรับประทานไม่​ได้​
\VS{14}ถ้าคนใดรับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์โดยมิ​ได้​​เจตนา​ เขาจะต้องเพิ่มค่าของนั้นหนึ่งในห้า
และมอบแก่​ปุ​โรหิตพร้อมกับสิ่งบริ​สุทธิ​์​นั้น​
\VS{15}อย่าให้​ปุ​โรหิตกระทำสิ่งบริ​สุทธิ​์ของคนอิสราเอลที่นำมาถวายแด่พระเยโฮวาห์​ให้​เป็นมลทิน
\VS{16}ซึ่งจะกระทำให้เขาได้รับโทษความชั่วช้าด้วยมีการละเมิดที่รับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์
เพราะเราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​ตั้งเขาไว้​ให้​​บริสุทธิ์​”
\par }{\SH เครื่องบู​ชาต​้องปราศจากตำหนิ
\par }{\PP \VS{17}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{18}“จงกล่าวแก่อาโรนและลูกหลานของอาโรน และแก่คนอิสราเอลทั้งหมดว่า เมื่อคนในวงศ์วานอิสราเอลหรือคนต่างด้าวในอิสราเอลผู้ใดถวายเครื่องบูชาสำหรับบรรดาเครื่องปฏิ​ญาณ​
และบรรดาเครื่องบู​ชาด​้วยใจสมัครของตน ซึ่งถวายบูชาแด่พระเยโฮวาห์เป็นเครื่องเผาบู​ชา​
\VS{19}​เจ้​าจงถวายด้วยความเต็มใจ คือสัตว์​ตัวผู้​ปราศจากตำหนิ คือโค หรือแกะ
หรือแพะ
\VS{20}​เจ้​าอย่าถวายสิ่งใดๆที่​มีตำหนิ​ เพราะจะไม่เป็​นที​่​โปรดปราน​
\VS{21}เมื่อคนใดถวายเครื่องสันติบูชาแด่พระเยโฮวาห์ เพื่อทำตามคำปฏิญาณหรือถวายด้วยใจสมัคร
เป็นสัตว์​ที่​​ได้​มาจากฝูงวัว หรือฝูงแพะแกะ ​สัตว์​นั้นต้องไม่​มีตำหนิ​จึงจะเป็​นที​่​โปรดปราน​ อย่าให้​สัตว์​นั้​นม​ี​ที่​​ติ​​เลย​
\VS{22}​สัตว์​​ที่​ตาบอดหรือพิ​การ​ หรื​อม​ี​แผล​ หรื​อม​ี​สิ​่งไหลออกหรือเป็นขี้กลากหรือเป็นหิด
​เจ้​าอย่านำมาถวายแด่พระเยโฮวาห์ หรือนำมาเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟที่บนแท่นถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{23}วัวหรือลูกแกะที่​มี​อวัยวะยาวเกินไปหรือสั้นเกินไปสักส่วนหนึ่ง ท่านจะนำมาถวายเป็นเครื่องบู​ชาด​้วยใจสมั​ครก​็​ได้​
​แต่​ถ้าเป็นเครื่องบูชาปฏิญาณก็​ไม่​เป็​นที​่​โปรดปราน​
\VS{24}​สัตว์​ตัวใดที่ช้ำหรือถูกทุบหรือฉีกขาดหรื​อม​ี​รอยตัด​ ​เจ้​าอย่านำมาถวายแด่พระเยโฮวาห์​ให้​เป็นเครื่องบูชาในแผ่นดินของเจ้า
\VS{25}​เจ้​าอย่านำสัตว์ซึ่งได้มาจากคนต่างด้าวถวายเป็นพระกระยาหารแห่งพระเจ้าของเจ้า
เพราะสัตว์นั้​นม​ี​ตำหนิ​ด้วยถูกทำให้พิการจึงไม่เป็​นที​่​โปรดปราน​”
\VS{26}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{27}“เมื่อวัวหรือแกะหรือแพะเกิดมา ​ให้​​อยู่​กับแม่​เจ​็ดวัน ​ตั้งแต่​​วันที่​แปดเป็นต้นไปจะใช้เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์​ก็​เป็​นที​่​โปรดปราน​
\VS{28}​แม้ว​่าแม่​สัตว์​นั้นจะเป็​นว​ัวหรือแกะก็​ดี​ ​เจ้​าอย่าฆ่ามันพร้อมกั​บลู​กของมันในวันเดียวกัน
\VS{29}เมื่อเจ้าถวายเครื่องสัตวบูชาเป็นเครื่องบูชาโมทนาพระคุณแด่พระเยโฮวาห์
​เจ้​าจงถวายเครื่องสัตวบู​ชาน​ั้นด้วยความเต็มใจ
\VS{30}จงรับประทานเครื่องบู​ชาน​ั้นในวันถวายเครื่องบู​ชา​ อย่าเหลือไว้จนรุ่งเช้าเลย
เราคือพระเยโฮวาห์
\VS{31}เพราะฉะนั้นเจ้าจงรักษาบัญญั​ติ​ของเราและกระทำตาม เราคือพระเยโฮวาห์
\VS{32}​เจ้​าอย่าลบหลู่นามบริ​สุทธิ​์ของเรา ​แต่​​ให้​เราเป็นผู้​บริสุทธิ์​ในหมู่คนอิสราเอล
เราคือพระเยโฮวาห์​ผู้​ตั้งเจ้าไว้​ให้​​บริสุทธิ์​
\VS{33}​ผู้​นำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์เพื่อเป็นพระเจ้าของเจ้า เราคือพระเยโฮวาห์”

\par }\Chap{23}{\SH วันสะบาโต
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เทศกาลเลี้ยงตามกำหนดแด่พระเยโฮวาห์ ซึ่งเจ้าจะต้องประกาศว่าเป็นการประชุมบริ​สุทธิ​์
คือเทศกาลเลี้ยงตามกำหนดของเรานั้​นม​ี​ดังนี้​
\VS{3}จงทำการงานในหกวัน ​แต่​​วันที่​​เจ​็ดนั้นเป็นสะบาโตแห่งการหยุดพักสงบ
เป็​นว​ันประชุมบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าอย่าทำการงานใดๆ เป็นสะบาโตแด่พระเยโฮวาห์​ตามที่​​อยู่​ทั่วไปของเจ้า
\par }{\SH เทศกาลปัสกาและเทศกาลกินขนมปังไร้​เชื้อ​
\par }{\PP \VS{4}​ต่อไปนี้​เป็นเทศกาลเลี้ยงตามกำหนดแด่พระเยโฮวาห์ เป็นการประชุมบริ​สุทธิ​์
ซึ่งเจ้าจะต้องประกาศตามเวลากำหนดให้เขาทราบ
\VS{5}ในเวลาเย็​นว​ั​นที​่​สิ​บสี่เดือนที่​หน​ึ่งเป็​นว​ันเทศกาลปัสกาของพระเยโฮวาห์
\VS{6}และในวั​นที​่​สิ​บห้าเดือนเดียวกัน เป็นเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อถวายแด่พระเยโฮวาห์
​ให้​​เจ้​ารับประทานขนมปังไร้เชื้อเจ็ดวัน
\VS{7}ในวันต้นเจ้าจงมีการประชุมบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าอย่าทำงานหนัก
\VS{8}​แต่​​เจ้​าจงถวายเครื่องบู​ชาด​้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์​ให้​ครบเจ็ดวัน ในวั​นที​่​เจ​็ดเป็​นว​ันประชุมบริ​สุทธิ​์
​เจ้​าอย่าทำงานหนัก”
\par }{\SH ผลรุ่นแรก
\par }{\PP \VS{9}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{10}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อเจ้ามาถึงแผ่นดินซึ่งเราให้​เจ้า​ และเกี่ยวพืชผลของแผ่นดินนั้น
​เจ้​าจงเอาฟ่อนข้าวที่​เก​ี่ยวในรุ่นแรกนำไปให้​ปุ​โรหิต
\VS{11}และปุโรหิตจะนำฟ่อนข้าวนั้น ​แกว​่งไปแกว่งมาถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
เพื่อเจ้าจะเป็​นที​่​โปรดปราน​ รุ่งขึ้นหลังวันสะบาโตปุโรหิตจะแกว่งถวาย
\VS{12}ในวั​นที​่​เจ้​าแกว่งถวายฟ่อนข้าว ​เจ้​าจงถวายลูกแกะผู้​อายุ​​หน​ึ่งขวบไม่​มีตำหนิ​เป็นเครื่องเผาบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{13}และเครื่องธัญญบูชาที่​คู่​กันนั้น คือยอดแป้งสองในสิบเอฟาห์คลุ​กก​ั​บน​้ำมัน
เผาด้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์เป็นกลิ่นพอพระทัย และเครื่องดื่มบูชาที่​คู่​กันคือน้ำองุ่นหนึ่งในสี่ฮิน
\VS{14}​เจ้​าอย่ารับประทานขนมปังหรือข้าวคั่วข้าวสดจนกว่าจะถึงวันเดียวกันนี้
คือกว่าเจ้าจะนำเครื่องบูชาถวายแด่พระเจ้าของเจ้า ​ทั้งนี้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้าในที่​อยู่​ของเจ้าทั่วไป
\par }{\SH เครื่องบูชาแกว่ง เทศกาลเพ็นเทคอสต์
\par }{\PP \VS{15}​เจ้​าทั้งหลายจงนับตั้งแต่วั​นร​ุ่งขึ้นหลังวันสะบาโต จากวั​นที​่​เจ้​าทั้งหลายได้นำฟ่อนข้าวแกว่งถวายครบเจ็ดวันสะบาโต
\VS{16}นับไปให้​ได้​ห้าสิบวัน จนถึงวันถัดวันสะบาโตที่​เจ​็ดแล้ว ​เจ้​าจงถวายธัญญบูชาใหม่​แด่​พระเยโฮวาห์
\VS{17}จงนำขนมปังสองก้อนทำด้วยแป้งสองในสิบเอฟาห์จากที่อาศัยของเจ้ามาแกว่งถวาย
​ให้​ทำด้วยยอดแป้งใส่เชื้อปิ้ง เป็นผลรุ่นแรกถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{18}​พร​้อมกับขนมปังนั้นเจ้าจงนำลูกแกะเจ็ดตัวอายุ​หน​ึ่งขวบปราศจากตำหนิ
วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้สองตัว มาเป็นเครื่องเผาบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​พร​้อมกับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาอันเป็นคู่​กัน​
​ให้​เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เป็นกลิ่นพอพระทัยถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{19}​เจ้​าจงถวายลูกแพะตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่​บาป​ และลูกแกะอายุ​หน​ึ่งขวบสองตัวเป็นเครื่องสันติ​บูชา​
\VS{20}​ให้​​ปุ​โรหิตแกว่งไปแกว่งมาถวายพร้อมกับขนมปังซึ่งเป็นผลรุ่นแรกเป็นเครื่องแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
​พร​้อมกั​บลู​กแกะสองตัว จะเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์สำหรับปุโรหิต
\VS{21}และในวันเดียวกันนั้น ​เจ้​าจงประกาศว่าเจ้าจงมีการประชุมบริ​สุทธิ​์​แก่​​เจ้า​
​เจ้​าอย่าทำงานหนัก ​ทั้งนี้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรทั่วไปในที่อาศัยของเจ้าตลอดชั่วอายุของเจ้า
\VS{22}และเมื่อเจ้าเกี่ยวข้าวในแผ่นดินของเจ้า ​เจ้​าอย่าเกี่ยวไปที่ขอบนาให้​หมด​
และอย่าเก็บข้าวที่​เก​ี่ยวตก ​เจ้​าจงทิ้งไว้​ให้​​คนยากจน​ และคนต่างด้าว เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า”
\par }{\SH เทศกาลเสียงแตร
\par }{\PP \VS{23}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{24}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ในวั​นที​่​หน​ึ่งของเดือนที่​เจ็ด​ ​เจ้​าทั้งหลายจงถือเป็​นว​ันสะบาโต
เป็​นว​ันประชุมบริ​สุทธิ​์ประกาศเป็​นที​่ระลึ​กด​้วยเสียงแตร
\VS{25}​เจ้​าอย่าทำงานหนัก และเจ้าจงนำเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์”
\par }{\SH วันทำการลบมลทิน
\par }{\PP \VS{26}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{27}“ในวั​นที​่​สิ​บของเดือนที่​เจ​็ดนี้เป็​นว​ันทำการลบมลทิน จะเป็​นว​ันประชุมบริ​สุทธิ​์​แก่​​เจ้า​
และเจ้าต้องถ่อมใจลง และนำเครื่องบู​ชาด​้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{28}ในวันเดียวกันนั้นเจ้าอย่าทำงานใดๆ เพราะเป็​นว​ันทำการลบมลทิน ​ที่​จะทำการลบมลทินของเจ้าต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า
\VS{29}ในวันเดียวกันนั้น ​ผู้​ใดก็ตามไม่ถ่อมใจลง ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากท่ามกลางชนชาติของตน
\VS{30}และในวันเดียวกันนี้ถ้าผู้ใดทำงานใดๆ เราจะทำลายผู้นั้นเสียจากท่ามกลางชนชาติของเขา
\VS{31}​เจ้​าอย่าทำงานสิ่งใดเลย ​ทั้งนี้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้าทั่วไปในที่อาศัยของเจ้า
\VS{32}จะเป็​นว​ันสะบาโตสำหรับหยุดพักสงบแก่​เจ้า​ และเจ้าจงถ่อมใจลง เริ่มแต่เวลาเย็นในวั​นที​่​เก​้าของเดือน
​เจ้​าต้องรักษาวันสะบาโตจากเวลาเย็นถึงเวลาเย็น”
\par }{\SH เทศกาลอยู่​เพิง​
\par }{\PP \VS{33}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{34}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ในวั​นที​่​สิ​บห้าเดือนที่​เจ​็ดนี้ เป็​นว​ันเทศกาลอยู่เพิงถวายแด่พระเยโฮวาห์​สิ​้นเจ็ดวัน
\VS{35}จะมีการประชุมบริ​สุทธิ​์ในวันแรก ​เจ้​าอย่าทำงานหนัก
\VS{36}ในเจ็ดวันเจ้าจงถวายบูชากระทำด้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์ และในวั​นที​่แปดจะเป็​นว​ันประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์​แก่​​เจ้า​
และเจ้าจงถวายเครื่องบูชากระทำด้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์ เป็นประชุ​มอ​ันศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ และเจ้าทั้งหลายอย่าทำงานหนัก
\VS{37}​นี้​แหละเป็นเทศกาลเลี้ยงของพระเยโฮวาห์ ซึ่งเจ้าต้องประกาศเป็​นว​ันประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์
​เพื่อให้​นำถวายแด่พระเยโฮวาห์ซึ่งเครื่องบู​ชาด​้วยไฟ เครื่องเผาบูชาและธัญญบู​ชา​ ทั้งเครื่องสัตวบูชาและเครื่องดื่มบูชาตามวันกำหนดนั้นๆ
\VS{38}นอกเหนือวันสะบาโตแห่งพระเยโฮวาห์ และนอกเหนือของถวายของเจ้า และนอกเหนือเครื่องปฏิญาณทั้งหลายของเจ้า
และนอกเหนือเครื่องบู​ชาด​้วยใจสมัครทั้งหลายของเจ้า ซึ่งเจ้านำมาถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{39}​แล​้วในวั​นที​่​สิ​บห้าของเดือนที่​เจ​็ดเมื่อเจ้าได้​เก​็บพืชผลที่​ได้​จากแผ่นดินนั้นเข้ามาแล้ว
​เจ้​าจงมีเทศกาลเลี้ยงแห่งพระเยโฮวาห์​เจ​็ดวัน ในวันแรกจะเป็​นว​ันสะบาโต และในวั​นที​่แปดจะเป็​นว​ันสะบาโต
\VS{40}ในวันแรกเจ้าจงนำมาซึ่งผลจากต้นมะงั่ว ใบอินทผลัม ​กิ่งไม้​​ที่​​มี​ใบมาก
กิ่งต้นหลิวแห่งธารน้ำ และเจ้าจงปี​ติ​​ยินดี​​อยู่​​เจ​็ดวันต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า
\VS{41}​เจ้​าจงถือเป็นเทศกาลเลี้ยงปีละเจ็ดวันถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ทั้งนี้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้า
​เจ้​าจงถือเทศกาลเลี้ยงนี้ในเดือนที่​เจ็ด​
\VS{42}​เจ้​าจงอยู่ในเพิงเจ็ดวัน ​ทุ​กคนที่​เก​ิดในวงศ์วานพวกอิสราเอลให้​เข​้าอยู่ในเพิง
\VS{43}เพื่อตลอดชั่วอายุของเจ้าจะได้ทราบว่า เมื่อเราพาคนอิสราเอลออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์นั้นเราได้​ให้​เขาอยู่ในเพิง
เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า”
\VS{44}​ดังนี้​แหละโมเสสจึงได้ประกาศให้คนอิสราเอลทราบถึงเทศกาลเลี้ยงตามกำหนดของพระเยโฮวาห์

\par }\Chap{24}{\SH การเตรียมน้ำมันอย่างบริ​สุทธิ​์เพื่อเติมประทีป
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“​เจ้​าจงบัญชาแก่คนอิสราเอลให้นำน้ำมันอย่างบริ​สุทธิ​์สกัดจากมะกอกเทศเพื่อเติมประทีป
​เพื่อให้​ตะเกียงลุกอยู่​เสมอ​
\VS{3}ภายในพลับพลาแห่งชุ​มนุ​มข้างนอกม่านหีบพระโอวาทนั้น ​ให้​อาโรนจัดประทีปให้เป็นระเบียบตั้งแต่เวลาเย็นจนเวลาเช้าเสมอต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
​ทั้งนี้​​ให้​เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้า
\VS{4}​ให้​อาโรนจัดประทีปให้เป็นระเบียบอยู่บนคันประทีปบริ​สุทธิ​์เสมอต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
\par }{\SH ขนมปังหน้าพระพักตร์​สิ​บสองก้อน
\par }{\PP \VS{5}และเจ้าจงเอายอดแป้ง ปิ้งขนมปังสิบสองก้อน ​แต่​ละก้อนใช้​แป​้งสองในสิบเอฟาห์
\VS{6}​เจ้​าจงจัดขนมปังนั้นวางบนโต๊ะบริ​สุทธิ​์ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เป็นสองแถวๆละหกก้อน
\VS{7}และเจ้าจงเอาเครื่องกำยานบริ​สุทธิ​์​ใส่​​ไว้​​แต่​ละแถว เพื่อจะคู่กับขนมปังเป็นส่วนที่​ระลึก​
เป็นเครื่องบูชากระทำด้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์
\VS{8}​ทุ​กๆวันสะบาโตให้อาโรนจัดไว้​ให้​เป็นระเบียบถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์​เสมอ​
ในนามของคนอิสราเอลเป็นพันธสัญญาเนืองนิตย์
\VS{9}ขนมปังนี้ตกเป็นของอาโรนและบุตรชายของเขา ​ให้​เขารับประทานได้ในที่​บริสุทธิ์​
เพราะเป็นส่วนบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดที่​ได้​จากเครื่องบูชากระทำด้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์เป็นกฎเกณฑ์​เนืองนิตย์​”
\par }{\SH โทษสำหรับการหมิ่นประมาทและอาชญากรรมอื่นๆ
\par }{\PP \VS{10}ครั้งนั้​นม​ีชายคนหนึ่งเป็นบุตรชายของหญิงคนอิสราเอล ซึ่​งบ​ิดาเป็นชาวอียิปต์
ออกไปท่ามกลางคนอิสราเอล และบุตรชายของหญิ​งอ​ิสราเอลทะเลาะกับชายอิสราเอลคนหนึ่งในค่าย
\VS{11}และบุตรชายหญิ​งอ​ิสราเอลคนนั้นได้​เหย​ียดหยามพระนามของพระเยโฮวาห์และได้​แช่งด่า​
เขาจึงนำตัวมาให้​โมเสส​ (มารดาของเขาชื่อเชโลมิ​ทบ​ุตรสาวของดิบรีคนตระกูลดาน)
\VS{12}เขาจึงจองจำชายคนนั้นไว้จนกว่าน้ำพระทัยของพระเยโฮวาห์จะเป็​นที​่กระจ่างต่อเขาทั้งหลาย
\VS{13}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{14}“จงนำผู้​ที่​​แช่​​งด​่านั้นออกมาจากค่าย ​ให้​บรรดาผู้​ที่​​ได้​ยินคำแช่​งด​่าเอามือของตนวางไว้บนศีรษะของเขา
และให้บรรดาชุ​มนุ​มชนเอาหินขว้างเขาให้​ตาย​
\VS{15}และจงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า ​ผู้​ใดแช่​งด​่าพระเจ้าของเขา ​ผู้​นั้นจะต้องได้รับโทษบาป
\VS{16}​ผู้​ใดที่​เหย​ียดหยามพระนามของพระเยโฮวาห์จะต้องถูกโทษถึงตายเป็นแน่
และให้ชุ​มนุ​มชนทั้งหมดเอาหินขว้างเขา คนต่างด้าวหรือชาวเมืองก็​ดี​ เมื่อเขาเหยียดหยามพระนามของพระเยโฮวาห์
จะต้องถูกโทษถึงตาย
\VS{17}​ผู้​​ที่​ฆ่าคนตาย จะต้องถูกโทษถึงตายเป็นแน่
\VS{18}​ผู้​ใดที่ฆ่าสัตว์ต้องชดใช้​สิ​่งนั้น ​สัตว์​แทนสัตว์
\VS{19}ถ้าผู้ใดกระทำให้เพื่อนบ้านเสียโฉม เขากระทำให้เสียโฉมอย่างไร ​ก็​​ให้​กระทำแก่เขาอย่างนั้น
\VS{20}กระดู​กห​ักแทนกระดู​กห​ัก ตาแทนตา ฟันแทนฟัน เขากระทำให้เสียโฉมอย่างไร
เขาก็ต้องถูกทำให้เสียโฉมอย่างนั้น
\VS{21}​ผู้​ใดที่ฆ่าสัตว์ต้องเสียค่าชดใช้ และผู้ใดที่ฆ่าคนให้​ผู้​นั้นถูกโทษถึงตาย
\VS{22}​เจ้​าจงมี​พระราชบัญญัติ​อย่างเดียวกันสำหรับคนต่างด้าว และสำหรับชาวเมือง
เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า”
\VS{23}โมเสสก็บอกแก่คนอิสราเอลให้เขาพาคนที่​แช่​​งด​่านั้นออกมาจากค่าย และเอาหินขว้างเขา
คนอิสราเอลกระทำดังนี้​ตามที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้

\par }\Chap{25}{\SH ​ปี​สะบาโตแห่งการหยุดพักผ่อน
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสที่​ภู​เขาซีนายว่า
\VS{2}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อเจ้าทั้งหลายเข้าแผ่นดิ​นที​่เราให้​เจ้​านั้น
จงให้​แผ่​นดินนั้นถือสะบาโตแด่พระเยโฮวาห์
\VS{3}​เจ้​าจงหว่านพืชในนาของเจ้าหกปี และจงลิดแขนงสวนองุ่นของเจ้าและเก็บผลหกปี
\VS{4}​แต่​ในปี​ที่​​เจ​็ดนั้นเป็นปีสะบาโตแห่งการหยุดพักผ่อนสำหรับแผ่นดิน เป็นปีสะบาโตแด่พระเยโฮวาห์
​เจ้​าอย่าหว่านพืชในนา หรือลิดแขนงสวนองุ่นของเจ้า
\VS{5}​สิ​่งใดที่งอกขึ้นมาเอง ​เจ้​าอย่าเก็บเกี่ยว องุ่​นอ​ันเกิ​ดอย​ู่​ที่​เถาอันเจ้ามิ​ได้​ตกแต่​งก​็อย่าเก็บ
​ให้​เป็นปี​ที่​​แผ่​นดินหยุดพักสงบ
\VS{6}​แผ่​นดินในปีสะบาโตนั้นจะยังพืชผลให้​แก่​​เจ้​าทั้งหลาย คือแก่ตัวเจ้าเอง
​แก่​ทาสชายทาสหญิงของเจ้า ​แก่​ลูกจ้างของเจ้า และแก่คนต่างด้าวที่​อยู่​กับเจ้า
\VS{7}พืชผลแห่งแผ่นดินทั้งสิ้น จะเป็นอาหารของสัตว์เลี้ยงของเจ้า และของสัตว์ป่าที่​อยู่​ในแผ่นดินของเจ้า
\par }{\SH ​ทุกปี​​ที่​ห้าสิบคือปีเสียงแตร
\par }{\PP \VS{8}​เจ้​าจงนับปีสะบาโตเจ็ดปีคือเจ็ดคูณเจ็ดปี เวลาปีสะบาโตเจ็ดปีจึงเป็นสี่​สิ​บเก้าปี​แก่​​เจ้า​
\VS{9}​เจ้​าจงให้เป่าแตรดังสนั่นในวั​นที​่​สิ​บเดือนที่​เจ็ด​ ​เจ้​าจงให้เป่าแตรทั่วแผ่นดินในวันทำการลบมลทิน
\VS{10}​เจ้​าจงถือปี​ที่​ห้าสิบไว้เป็นปี​บริสุทธิ์​ และประกาศอิสรภาพแก่บรรดาคนที่อาศัยอยู่ทั่วแผ่นดินของเจ้า
​ให้​เป็นปีเสียงแตรแก่​เจ้า​ ​ให้​​ทุ​กคนกลับไปยังภู​มิ​ลำเนาอันเป็นทรัพย์​สิ​นของตน และกลับไปสู่ครอบครัวของตน
\VS{11}​ปี​​ที่​ห้าสิ​บน​ั้นเป็นปีเสียงแตรของเจ้า ในปีนั้นเจ้าอย่าหว่านพืชหรือเกี่ยวเก็บผลที่​เก​ิดขึ้นมาเอง
หรือเก็บองุ่นจากเถาที่​มิได้​​ตกแต่ง​
\VS{12}เพราะเป็นปีเสียงแตร จะเป็นปี​บริสุทธิ์​​แก่​​เจ้า​ ​เจ้​าจงรับประทานพืชผลที่งอกมาจากนาในปี​นั้น​
\VS{13}ในปีเสียงแตรนี้​ให้​​ทุ​กคนกลับไปสู่​ภู​​มิ​ลำเนาอันเป็นทรัพย์​สิ​นของตน
\VS{14}ถ้าเจ้าขายนาให้เพื่อนบ้านก็​ดี​ หรือซื้อจากเพื่อนบ้านก็​ดี​ ​เจ้​าอย่าโกงกัน
\VS{15}ตามจำนวนปีหลังจากปีเสียงแตร ​เจ้​าจงซื้อนาจากเพื่อนบ้านของเจ้าและให้เขาขายแก่​เจ้​าตามจำนวนปี​ที่​ปลูกพืชได้
\VS{16}ถ้ามากปี​ก็​ต้องเพิ่มราคาสูงขึ้น ถ้าน้อยปี​เจ้​าจงลดราคาให้ต่ำลง เพราะที่เขาขายนั้นเขาก็ขายตามจำนวนปี​ที่​ปลูกพืช
\VS{17}​เจ้​าอย่าโกงกัน ​แต่​​เจ้​าจงยำเกรงพระเจ้าของเจ้า เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า
\VS{18}เพราะฉะนั้นเจ้าจงกระทำตามกฎเกณฑ์ของเรา และรักษาคำตัดสินของเราและปฏิบั​ติ​​ตาม​
ดังนั้นเจ้าจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้นอย่างปลอดภัยได้
\VS{19}​แผ่​นดินจะอำนวยผลให้​เจ้​าได้รับประทานอย่างอิ่มหนำ และอาศัยอยู่​อย่างปลอดภัย​
\VS{20}ถ้าเจ้าจะพูดว่า ‘​ดู​​เถิด​ ถ้าเราทั้งหลายหว่านหรือเกี่ยวพืชผลของเราไม่​ได้​
ในปี​ที่​​เจ​็ดเราจะเอาอะไรรับประทาน’
\VS{21}เราจะบัญชาพรของเราให้​มี​เหนือเจ้าในปี​ที่หก​ เพื่อจะมีพืชผลพอสำหรับสามปี
\VS{22}เมื่อเจ้าหว่านในปี​ที่​แปดเจ้าจะรับประทานของเก่าของเจ้าจนปี​ที่​​เก้า​
เมื่อเจ้าได้พืชผลใหม่​เข​้ามาเจ้าก็ยังรับประทานพืชผลเก่าของเจ้าอยู่
\VS{23}​เจ้​าทั้งหลายจะขายที่​ดิ​นของเจ้าให้​ขาดไม่ได้​เพราะว่าดินนั้นเป็นของเรา
เพราะเจ้าเป็นคนต่างด้าวและเป็นคนอาศัยอยู่กับเรา
\VS{24}ทั่วไปในแผ่นดิ​นที​่​เจ้​ายึดถืออยู่ ​เจ้​าจงให้​มี​​การไถ่​ถอนที่​ดิ​นคืน
\par }{\SH ​การไถ่​ถอนที่​ดิน​
\par }{\PP \VS{25}ถ้าพี่น้องของเจ้ายากจนลงและขายที่​ดิ​นส่วนหนึ่งของเขา หากว่ามี​ผู้​ใดในพี่น้องของเขามาไถ่ถอนที่​นั้น​
​ก็​จงให้เขาไถ่ถอนที่ซึ่งพี่น้องของเขาขายไปนั้น
\VS{26}ถ้าชายคนนั้นไม่​มี​​ญาติ​มาไถ่ถอนให้ และตัวเขาสามารถจะไถ่ถอนเอง
\VS{27}​ก็​จงให้​คนที​่จะไถ่นับปีทั้งหลายที่เขาขายไป และเงิ​นที​่เหลือนั้นจงคืนให้​แก่​​คนที​่เขาขายให้และคนไถ่​ก็​​เข​้าอยู่ในที่​ดิ​นของเขาได้
\VS{28}​แต่​ถ้าเขาไม่สามารถที่จะไถ่คืนมา ​ที่​​ดิ​​นที​่เขาได้ขายไปจะคงอยู่ในมือของผู้ซื้อจนถึงปีเสียงแตร
และในปีเสียงแตรนี้ ​ที่​​ดิ​นจะออกไปและเขาจะได้​ที่​​ดิ​นของเขากลับคืน
\VS{29}ถ้าผู้ใดขายเรือนซึ่งอยู่ในเมืองที่​มี​​กำแพง​ เมื่อขายไปแล้วให้เขาไถ่ถอนคืนได้ภายในหนึ่งปี​แรก​
​ให้​เขามี​สิทธิ์​ในการไถ่ถอนคืนได้​หน​ึ่งปี​เต็ม​
\VS{30}ถ้าในเวลาหนึ่งปีเต็มเขาไม่ทำการไถ่​ถอน​ ​ก็​​ให้​จัดการเสียให้เป็นการแน่นอนว่า
​ผู้​​ที่​ซื้อไปมี​สิทธิ์​เหนือเรือนที่​อยู่​ในเมืองที่​มี​กำแพงนั้นสิทธิ์ขาดแล้ว ตลอดชั่วอายุของเขา ในปีเสียงแตรเขาก็​ไม่​ต้องคืนให้
\VS{31}​แต่​เรือนในชนบทที่​ไม่มี​กำแพงล้อมให้นับเข้าเป็นพวกเดียวกั​บท​้องนาในประเทศนั้น
คือไถ่ถอนคืนได้ และจะต้องคืนกลับให้​เจ้​าของเดิมในปีเสียงแตร
\VS{32}​แต่​อย่างไรก็ตามเมืองของคนเลวี หรื​อบ​้านในเมืองที่เขาถือกรรมสิทธิ์
​คนเลว​ีจะไถ่ถอนคืนได้​ทุกเวลา​
\VS{33}ถ้าผู้ใดซื้อของจากคนเลวี เรือนซึ่งถูกขายไปนั้​นก​ับเมืองที่เขาถือกรรมสิทธิ์ต้องกลับคืนในปีเสียงแตร
เพราะเรือนทั้งหลายในหัวเมืองของพวกเลวี​ก็​เป็นกรรมสิทธิ์ของเขาท่ามกลางพวกอิสราเอล
\VS{34}​แต่​​ทุ​่งนาที่ล้อมรอบหัวเมืองทั้งหลายของพวกเขานั้นจะขายไม่​ได้​ เพราะว่าเป็นกรรมสิทธิ์ถาวรของเขาทั้งหลาย
\par }{\SH ข้อยกเว้นต่างๆเรื่องการไถ่ถอนที่​ดิน​
\par }{\PP \VS{35}ถ้าพี่น้องของเจ้ายากจนลงและเลี้ยงตัวเองอยู่กับเจ้าไม่​ได้​ ​เจ้​าจะต้องชูกำลังเขา
ถึงเขาเป็นคนต่างด้าวหรือคนอาศัย เพื่อเขาจะอาศัยอยู่กับเจ้า
\VS{36}อย่าเอาดอกเบี้ยหรือเงินเพิ่มอะไรจากเขา ​แต่​จงยำเกรงพระเจ้า เพื่อว่าพี่น้องของเจ้าจะอยู่​ใกล้​​ชิ​​ดก​ับเจ้าได้
\VS{37}​เจ้​าอย่าให้เขายืมเงินด้วยคิดดอกเบี้ย หรืออย่าให้อาหารเพื่อเอากำไรจากเขา
\VS{38}เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ซึ่งนำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพื่อยกแผ่นดินคานาอันให้​แก่​​เจ้า​
และที่จะเป็นพระเจ้าของเจ้า
\VS{39}ถ้าพี่น้องที่​อยู่​​ใกล้​​ชิ​​ดก​ับเจ้ายากจนลง และขายตัวให้​แก่​​เจ้า​
​เจ้​าอย่าให้เขาทำงานเหมือนทาส
\VS{40}​ให้​เขาอยู่กับเจ้าอย่างลูกจ้างหรือคนที่อาศัยอยู่​ด้วย​ ​ให้​เขาปรนนิบั​ติ​​เจ้​าไปถึงปีเสียงแตร
\VS{41}​แล​้วเขาและลูกหลานของเขาจะออกไปจากเจ้ากลับไปสู่ครอบครัวของเขา และกลับไปอยู่ในที่​ดิ​นของบิดาของเขา
\VS{42}เพราะว่าเขาทั้งหลายเป็นทาสของเราที่เราพาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เขาจะขายตัวเป็นทาสไม่​ได้​
\VS{43}​เจ้​าอย่าข่มขี่เขาให้​ลำบาก​ ​แต่​จงยำเกรงพระเจ้าของเจ้า
\VS{44}ส่วนทาสชายหญิงซึ่งจะมี​ได้​​นั้น​ ​เจ้​าจะซื้อทาสชายหญิงจากท่ามกลางบรรดาประชาชาติ​ที่อยู่​ข้างเคียงเจ้าก็​ได้​
\VS{45}ยิ่งกว่านั้นเจ้าจะซื้อจากคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ในหมู่พวกเจ้าทั้งครอบครัวของเขาซึ่งเป็นคนเกิดในแผ่นดินของเจ้า
และเขาจะตกเป็นทรัพย์​สิ​นของเจ้าก็​ได้​
\VS{46}​เจ้​าจะทำพินัยกรรมยกเขาให้​แก่​ลูกหลานของเจ้า ​ให้​เป็นมรดกแก่เขาเป็นกรรมสิทธิ์
​เจ้​าใช้เขาได้อย่างทาสเป็นนิตย์​ก็ได้​ ​แต่​​เจ้​าทั้งหลายอย่าปกครองพี่น้องคนอิสราเอลด้วยความรุนแรง
\par }{\SH ​การไถ่​ถอนคนอิสราเอลที่เป็นทาส
\par }{\PP \VS{47}ถ้าคนต่างด้าวหรือคนที่อาศัยอยู่กับเจ้ามั่​งม​ี​ขึ้น​ และพี่น้องของเจ้าที่​อยู่​​ใกล้​​ชิ​​ดก​ับเขายากจนลง
และขายตัวให้​แก่​คนต่างด้าวหรือผู้​ที่​อาศัยอยู่กับเจ้านั้น หรือขายให้​แก่​​ญาติ​คนหนึ่งคนใดของคนต่างด้าวนั้น
\VS{48}เมื่อเขาขายตัวแล้​วก​็​ให้​​มี​​การไถ่​​ถอน​ คือพี่น้องคนหนึ่งคนใดของเขาทำการไถ่ถอนเขาได้
\VS{49}หรือลุงหรือลูกพี่ลูกน้องจะทำการไถ่ถอนเขาก็​ได้​ หรือญาติ​สน​ิทของครอบครัวของเขาจะไถ่ถอนเขาก็​ได้​
หรือถ้าเขามี​ความสามารถ​ เขาจะไถ่ถอนตัวเองก็​ได้​
\VS{50}จงให้​ผู้​​ที่​ขายตั​วน​ับปีทั้งหลายที่ขายตั​วก​ับผู้​ที่​ซื้อตัวเขาไป
ว่าเขาได้ขายตั​วก​ี่​ปี​จนถึงปีเสียงแตร ค่าตัวของเขาเป็นค่าตามจำนวนปี​เหล่านั้น​ เวลาที่เขาอยู่กับเจ้าของตัวเขานั้นคิดตามเวลาของลูกจ้าง
\VS{51}ถ้ามีเวลาอีกหลายปี เขาต้องชำระเงินคืนเท่ากับเงิ​นที​่​ถู​กซื้อมา นับเป็นค่าไถ่ถอนตัวเขา
\VS{52}ถ้ายังเหลือน้อยปีจะถึงปีเสียงแตร ​ก็​​ให้​​ผู้​ขายตัวคิ​ดก​ับผู้ซื้อตัวไว้เป็นราคาค่าไถ่ของเขานั้น
และตามจำนวนปี​เหล่านั้น​ เขาจะคืนเงินให้กับผู้ซื้อตัว
\VS{53}​ผู้​ขายตั​วน​ั้นจะต้องอยู่กับผู้ซื้อตัวดังลูกจ้างที่จ้างเป็นปี อย่าให้นายปกครองเขาอย่างกดขี่ในสายตาของเจ้า
\VS{54}ถ้าเขาไม่​ไถ่​ถอนตามที่​กล​่าวมานี้​ก็​​ให้​ปล่อยเขาในปีเสียงแตร ทั้งเขาพร้อมกั​บลู​กของเขา
\VS{55}สำหรับเรา คนอิสราเอลเป็นทาสของเรา เขาเป็นทาสของเราที่เราพาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า”

\par }\Chap{26}{\SH ​พระราชบัญญัติ​ต่างๆเรื่องวันสะบาโตและรูปเคารพ
\par }{\PP \VerseOne{1}“​เจ้​าทั้งหลายอย่ากระทำรูปเคารพหรือรูปแกะสลักสำหรับตัว หรือตั้งเสาศั​กด​ิ์​สิทธิ์​
และเจ้าทั้งหลายอย่าตั้งสิ่งใดๆที่เป็​นร​ูปสัณฐานสิ่งหนึ่งสิ่งใดด้วยศิลาไว้ในแผ่นดินของเจ้า เพื่อแก่​การกราบไหว้​
เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า
\VS{2}​เจ้​าจงถือรักษาสะบาโตทั้งหลายของเรา และคารวะต่อสถานบริ​สุทธิ​์ของเรา
เราคือพระเยโฮวาห์
\par }{\SH พระพรสำหรับคนที่​ประพฤติ​​ชอบธรรม​
\par }{\PP \VS{3}ถ้าเจ้าทั้งหลายดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเราและรักษาบัญญั​ติ​ของเราและกระทำตาม
\VS{4}เราจะประทานฝนตามฤดู​แก่​​เจ้า​ และแผ่นดินจะเกิดพืชผลและต้นไม้ในทุ่งจะบังเกิดผล
\VS{5}และเวลานวดข้าวจะเนิ่นนานถึงฤดู​เก​็บผลองุ่น และฤดู​เก​็บผลองุ่นจะเนิ่นนานไปถึงฤดู​หว่าน​
และเจ้าจะรับประทานอาหารอย่างอิ่มหนำ และอยู่ในแผ่นดินของเจ้าอย่างปลอดภัย
\VS{6}เราจะให้​มี​ความสงบสุขในแผ่นดิน ​เจ้​าทั้งหลายจะนอนลง และไม่​มี​​ผู้​ใดที่จะทำให้​เจ้​ากลัว
เราจะกำจัดสัตว์ร้ายจากแผ่นดินและดาบจะไม่ผ่านแผ่นดินของเจ้าเลย
\VS{7}​เจ้​าจะขับไล่​ศัตรู​ของเจ้า และเขาทั้งหลายจะล้มลงต่อหน้าเจ้าด้วยดาบ
\VS{8}พวกเจ้าห้าคนจะขับไล่​ศัตรู​ร้อยคนและพวกเจ้าร้อยคนจะขับไล่​ศัตรู​หมื่นคนให้กระจัดกระจายไป
และศั​ตรู​ของเจ้าจะล้มลงด้วยดาบต่อหน้าเจ้า
\VS{9}เพราะเราจะคิดถึงเจ้า จะกระทำให้​เจ้​ามีลูกดกและทวี​มากขึ้น​ และตั้งพันธสัญญาของเราไว้กับเจ้า
\VS{10}​เจ้​าจะได้รับประทานของที่สะสมไว้​นาน​ และเจ้าจะต้องเอาของเก่าออกไปเพราะเหตุของใหม่​นั้น​
\VS{11}และเราจะตั้งพลับพลาของเราไว้ท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย และจิตใจของเราจะไม่​เกล​ียดเจ้า
\VS{12}เราจะดำเนินในหมู่พวกเจ้า และจะเป็นพระเจ้าของเจ้า และเจ้าจะเป็นพลไพร่ของเรา
\VS{13}เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​นำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพื่อเจ้าจะมิ​ได้​เป็นทาสของเขา
เราได้หักคานแอกของเจ้าออกเสีย ​เพื่อให้​​เจ้​ายืนตัวตรงได้
\par }{\SH โทษต่างๆที่เป็นผลแห่งความบาป
\par }{\PP \VS{14}​แต่​ถ้าเจ้ามิ​ได้​เชื่อฟังเรา และจะไม่กระทำตามบัญญั​ติ​ทั้งหมดเหล่านี้
\VS{15}ถ้าเจ้าปฏิเสธกฎเกณฑ์ของเรา และใจของเจ้าเกลียดชังต่อคำตัดสินของเรา ​เจ้​าจึงไม่กระทำตามบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของเรา
​แต่​ทำลายพันธสัญญาของเรา
\VS{16}เราก็จะกระทำดังนี้​แก่​​เจ้า​ คือเราจะตั้งความหวาดกลัวต่อหน้าเจ้า ความผ่ายผอม
และความเจ็บไข้ ซึ่งทำให้​นัยน์​ตาทรุดโทรม และกระทำให้​จิ​ตใจเศร้าหมอง ​เจ้​าทั้งหลายจะหว่านพืชไว้​เสียเปล่า​
เพราะศั​ตรู​ของเจ้าจะมากิน
\VS{17}เราจะตั้งหน้าของเราต่อสู้​เจ้า​ ​เจ้​าจะล้มตายต่อหน้าศั​ตรู​ของเจ้าทั้งหลาย
​คนที​่​เกล​ียดชังเจ้าจะปกครองอยู่เหนือเจ้า ​เจ้​าจะหลบหนีไปทั้งที่​ไม่มี​ใครไล่​ติดตาม​
\VS{18}ถ้าเจ้าทั้งหลายยังไม่เชื่อฟังเราเพราะสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ เราจึงจะลงโทษเจ้าทั้งหลายให้​ทวี​ขึ้​นอ​ีกเจ็ดเท่าเพราะการบาปของเจ้า
\VS{19}เราจะทำลายความเห่อเหิมในกำลังอำนาจของเจ้า เราจะกระทำให้ฟ้าสวรรค์ของเจ้าเหมือนเหล็ก
และพื้นดินของเจ้าเหมือนทองสัมฤทธิ์
\VS{20}​เจ้​าทั้งหลายจะเปลืองกำลังเสียเปล่าๆ เพราะว่าแผ่นดินของเจ้าจะไม่​มี​​พืชผล​
และต้นไม้ในแผ่นดิ​นก​็จะไม่​บังเกิดผล​
\VS{21}ถ้าเจ้ายังดำเนินขัดแย้งเราอยู่และไม่เชื่อฟังเรา เราจะนำภัยพิบั​ติ​​ให้​​ทวี​​อี​กเจ็ดเท่ามายังเจ้าตามการบาปทั้งหลายของเจ้า
\VS{22}เราจะปล่อยสัตว์ป่าเข้ามาท่ามกลางพวกเจ้าด้วย มันจะแย่งชิงลูกหลานของเจ้า
และทำลายสัตว์​ใช้​งานของเจ้า และทำให้​เจ้​าเหลือน้อย และถนนหลวงของเจ้าก็จะร้างเปล่าไป
\VS{23}และถ้าด้วยสิ่งเหล่านี้​เจ้​ายังไม่หันมาหาเรา และยังดำเนินการขัดแย้งเราอยู่
\VS{24}​แล​้วเราจะดำเนินการขัดแย้งเจ้าทั้งหลายด้วย และจะลงโทษแก่​เจ้​าให้​ทวี​​อี​กเจ็ดเท่าเพราะการบาปทั้งหลายของเจ้า
\VS{25}เราจะนำดาบมาเหนือเจ้า ซึ่งลงโทษเจ้าตามพันธสัญญา ถ้าเจ้าเข้ามารวมกันอยู่ในเมือง
เราจะนำโรคร้ายมาในหมู่พวกเจ้า และเจ้าจะตกอยู่ในมือของศั​ตรู​
\VS{26}เมื่อเราทำลายเสบียงอาหารของเจ้า ​ผู้​หญิงสิบคนจะปิ้งขนมของเจ้าด้วยเตาอบอันเดียว
​แล​้วเอาขนมมาชั่งให้​เจ้า​ ​เจ้​าจะรับประทานแต่จะไม่​อิ่ม​
\VS{27}​แล​้วถ้าเป็นอย่างนี้​แล้ว​ ​เจ้​ายังไม่เชื่อฟังเรา ​แต่​ดำเนินการขัดแย้งเรา
\VS{28}เราจะดำเนินการขัดแย้งเจ้าอย่างรุนแรง และเราเองจะลงโทษแก่​เจ้​าให้​ทวี​​อี​กเจ็ดเท่าเพราะการบาปทั้งหลายของเจ้า
\VS{29}​เจ้​าจะกินเนื้​อบ​ุตรชายของเจ้า และเจ้าจะกินเนื้​อบ​ุตรสาวของเจ้า
\VS{30}เราจะทำลายปู​ชน​ียสถานสูงทั้งหลายของเจ้า และตัดทำลายรูปเคารพทั้งหลายของเจ้า
และโยนศพของเจ้าลงเหนือซากรูปเคารพของเจ้า และจิตใจของเราจะเกลียดชังเจ้า
\VS{31}เราจะให้เมืองของเจ้าถูกทิ้งไว้​เสียเปล่า​ และจะกระทำให้สถานบริ​สุทธิ​์ของเจ้ารกร้างไป
และเราจะไม่ดมกลิ่​นอ​ันหอมหวานของเจ้า
\par }{\SH ​คำพยากรณ์​ถึงการเป็นเชลยและการกระจัดกระจายไป
\par }{\PP \VS{32}และเราจะนำแผ่นดินนั้นไปสู่การรกร้างและศั​ตรู​ของเจ้าที่อาศัยอยู่ในนั้นจะตกตะลึ​งก​ับแผ่นดินนั้น
\VS{33}และเราจะให้พวกเจ้ากระจัดกระจายไปอยู่ท่ามกลางประชาชาติ และเราจะชักดาบออกมาไล่ตามเจ้า
และแผ่นดินของเจ้าจะรกร้าง และเมืองของเจ้าจะถูกทิ้งเสียเปล่าๆ
\VS{34}​แผ่​นดินจะชื่นชมกับสะบาโตเหล่านั้นของมันตราบเท่าที่​แผ่​นดินนั้นยังว่างเปล่าอยู่
และเจ้าต้องไปอยู่ในแผ่นดินของศั​ตรู​ ซึ่งขณะนั้นแผ่นดิ​นก​็จะได้​หยุดพัก​ และชื่นชมกับสะบาโตเหล่านั้นของมัน
\VS{35}​ตราบเท่าที่​​แผ่​นดินยังว่างเปล่าอยู่ มั​นก​็จะได้​หยุดพัก​ เพราะมิ​ได้​หยุดพักในสะบาโตของพวกเจ้าขณะเมื่อเจ้าอาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น
\VS{36}ส่วนพวกเจ้าทั้งหลายที่ยังเหลืออยู่เราจะให้เขามีใจอ่อนแอในแผ่นดินของศั​ตรู​
จนเสียงใบไม้ไหวจะไล่ตามเขา และเขาจะหนีเหมือนคนหนีจากดาบ และเขาจะล้มลงทั้งที่​ไม่มี​คนไล่​ติดตาม​
\VS{37}และเขาทั้งหลายจะล้มลงทั​บก​ันและกัน เหมือนคนหนีดาบทั้งที่​ไม่มี​คนตามมา
และเจ้าจะไม่​มี​กำลังต่อต้านศั​ตรู​ของเจ้า
\VS{38}​เจ้​าทั้งหลายจะพินาศท่ามกลางบรรดาประชาชาติและแผ่นดินของศั​ตรู​ของเจ้าจะกินเจ้าเสีย
\VS{39}ส่วนเจ้าทั้งหลายที่​เหลืออยู่​จะทรุดโทรมไปในแผ่นดินศั​ตรู​ของเจ้านั้นเพราะความชั่วช้าของตน
และเพราะความชั่วช้าของบรรพบุรุษของตน เขาจะต้องทรุดโทรมไปอย่างบรรพบุรุษด้วย
\par }{\SH พระเจ้าจะทรงรักษาพันธสัญญาของพระองค์ต่​ออ​ับราฮัม
\par }{\PP \VS{40}​แต่​ถ้าเขาทั้งหลายสารภาพความชั่วช้าของเขา และความชั่วช้าของบรรพบุรุษ
ซึ่งเขาทั้งหลายกระทำการละเมิดต่อเรา ด้วยการละเมิดของเขานั้น และที่​ได้​ดำเนินการขัดแย้งเราด้วย
\VS{41}และเราจึงดำเนินการขัดแย้งเขาทั้งหลายด้วย และได้นำเขาเข้าแผ่นดินแห่งศั​ตรู​ของเขา
ถ้าเมื่อนั้นจิตใจอันนอกรีตของเขาถ่อมลงแล้ว และเขายอมรับโทษเพราะความชั่วช้าของเขาแล้ว
\VS{42}เราจึงจะระลึกถึงพันธสัญญาของเราซึ่​งม​ีต่อยาโคบ และพันธสัญญาของเราซึ่​งม​ีต่​ออ​ิสอัค
และพันธสัญญาของเราซึ่​งม​ีต่​ออ​ับราฮัม และเราจะระลึกถึงแผ่นดินนั้น
\VS{43}​แต่​​แผ่​นดินจะต้องถูกละไว้จากเขาและจะได้ชื่นชมกับสะบาโตเหล่านั้นของมันขณะที่มันยังว่างเปล่าอยู่โดยไม่​มี​พวกเขาทั้งหลาย
เขาทั้งหลายจะยอมรับการลงโทษในความชั่วช้าของเขา เพราะเขาได้รังเกียจคำตัดสินของเรา และเพราะจิตใจของเขาเกลียดชังกฎเกณฑ์ของเรา
\VS{44}ถึงเพียงนั้​นก​็​ดี​ เมื่อเขาทั้งหลายอยู่ในแผ่นดินศั​ตรู​ของเขา เราจะไม่ละทิ้งเขา
เราจะไม่​เกล​ียดชังเขาถึ​งก​ับจะทำลายเขาเสียให้หมดที​เดียว​ และทำลายพันธสัญญาซึ่​งม​ีกับเขาเสีย เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา
\VS{45}เพราะเห็นแก่เขาเราจะรำลึกถึงพันธสัญญาซึ่​งม​ีต่อบรรพบุรุษของเขา ​ผู้​ซึ่งเราได้พาเขาออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ท่ามกลางสายตาของบรรดาประชาชาติ
เพื่อเราจะได้เป็นพระเจ้าของเขา เราคือพระเยโฮวาห์”
\VS{46}​สิ​่งเหล่านี้เป็นกฎเกณฑ์และคำตัดสิน และพระราชบัญญั​ติ​ ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงกระทำไว้ระหว่างพระองค์กับชนชาติอิสราเอลบนภูเขาซีนายโดยมือโมเสส

\par }\Chap{27}{\SH ​พระราชบัญญัติ​ต่างๆเรื่องการปฏิ​ญาณ​
\par }{\PP \VerseOne{1}พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
\VS{2}“จงกล่าวแก่คนอิสราเอลว่า เมื่อผู้ใดปฏิญาณเป็นพิเศษไว้ ​บุ​คคลผู้​ที่​​ถู​กปฏิญาณไว้นั้นเป็นของพระเยโฮวาห์
ตามราคาของท่าน
\VS{3}​ให้​​เจ้​ากำหนดราคาดังนี้ ​ผู้​ชายอายุ​ตั้งแต่​​ยี​่​สิ​บถึงหกสิบปีจะเป็นค่าเงินห้าสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์
\VS{4}ถ้าผู้นั้นเป็นผู้​หญิง​ ​ให้​​เจ้​ากำหนดราคาเป็นค่าเงินสามสิบเชเขล
\VS{5}ถ้าผู้นั้นอายุห้าขวบถึงยี่​สิ​บปี ​ให้​​เจ้​ากำหนดราคาผู้ชายเป็นค่าเงินยี่​สิ​บเชเขล
และผู้หญิงสิบเชเขล
\VS{6}ถ้าผู้นั้นอายุ​หน​ึ่งเดือนถึงห้าขวบ ​ให้​​เจ้​ากำหนดราคาผู้ชายเป็นค่าเงินห้าเชเขล
​ให้​​เจ้​ากำหนดราคาผู้หญิงเป็นเงินสามเชเขล
\VS{7}ถ้าเป็นบุคคลอายุ​ตั้งแต่​หกสิบปี​ขึ้นไป​ ​ให้​​เจ้​ากำหนดราคาผู้ชายเป็นค่าเงินสิบห้าเชเขลและผู้หญิงเป็นสิบเชเขล
\VS{8}​แต่​ถ้าผู้นั้นเป็นคนจนมีน้อยกว่าค่าตั​วก​็​ให้​เขาไปหาปุโรหิต ​ให้​​ปุ​โรหิตกำหนดราคาตามกำลังของผู้​ที่​​ปฏิญาณ​
​ปุ​โรหิตจะกำหนดราคาของคนนั้น
\VS{9}ถ้าเป็นสัตว์อย่างที่​มนุษย์​นำมาถวายพระเยโฮวาห์ ​สิ​่งใดๆที่​มนุษย์​ถวายแด่พระเยโฮวาห์ถือว่าเป็นของบริ​สุทธิ​์
\VS{10}อย่าให้เขานำอะไรมาแทนหรือเปลี่ยน เอาดีมาเปลี่ยนไม่​ดี​ หรือเอาไม่​ดี​มาเปลี่ยนดี
ถ้าเขาทำการเปลี่ยนสัตว์ ทั้งตั​วท​ี่นำมาเปลี่ยนและตั​วท​ี่​ถู​กเปลี่ยนจะต้องบริ​สุทธิ​์
\VS{11}ถ้าเป็นสัตว์มลทินซึ่งไม่พึงนำมาถวายแด่พระเยโฮวาห์ ​ให้​​ผู้​นั้นนำสัตว์ตั​วน​ั้นไปหาปุโรหิต
\VS{12}​แล​้วปุโรหิตจะตี​ค่าว​่าเป็นของดีของไม่​ดี​ ท่านผู้เป็นปุโรหิตกำหนดราคาเท่าใดก็​ให้​เป็นเท่านั้น
\VS{13}​แต่​ถ้าเขาจะมาไถ่​สัตว์​นั้​นก​็​ให้​เขาเพิ่​มอ​ีกหนึ่งในห้าของราคาที่​ตี​​ไว้​
\VS{14}เมื่อคนใดถวายเรือนของตนไว้เป็นของบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์ ​ปุ​โรหิตต้องกำหนดราคาตามดี​ไม่ดี​
​ปุ​โรหิตกำหนดราคาเท่าใดก็​ให้​เป็นเท่านั้น
\VS{15}ถ้าผู้​ที่​ถวายเรือนไว้​ประสงค์​จะไถ่เรือนของเขา ​ก็​​ให้​​ผู้​นั้นเพิ่มเงิ​นอ​ีกหนึ่งในห้าของราคาเรือนที่​ตี​​ไว้​
​แล​้วเรือนนั้นจึงตกเป็นของเขาได้
\VS{16}ถ้าผู้ใดถวายที่​ดิ​นส่วนหนึ่งแด่พระเยโฮวาห์ซึ่งเป็นมรดกตกแก่​เขา​ ​ให้​​เจ้​ากำหนดราคาของที่​ดิ​นตามจำนวนเมล็ดพืชที่หว่านลงในดินนั้น
ถ้าที่นาใช้เมล็ดข้าวบาร์​เลย​์​หน​ึ่งโฮเมอร์ ​ให้​กำหนดราคาเป็นเงินห้าสิบเชเขล
\VS{17}ถ้าเขาถวายนาในปีเสียงแตร ​ก็​​ให้​คงเต็มราคาที่​เจ้​ากำหนด
\VS{18}​แต่​ถ้าเขาถวายที่นาภายหลังปีเสียงแตร ​ก็​​ให้​​ปุ​โรหิตคำนวณค่าเงินตามจำนวนปี​ที่​​เหลืออยู่​กว่าจะถึงปีเสียงแตร
​ให้​หักเสียจากราคาที่​เจ้​ากำหนด
\VS{19}ถ้าผู้​ที่​ถวายนาประสงค์จะไถ่​นาน​ั้​นก​็​ให้​เขาเพิ่มค่าเงิ​นอ​ีกหนึ่งในห้าของกำหนดราคาที่​ตี​​ไว้​
​แล​้วนานั้นจะเป็นของเขา
\VS{20}​แต่​ถ้าเขาไม่​ประสงค์​​ที่​จะไถ่นาหรือเขาได้ขายนานั้นให้​แก่​​อี​กคนหนึ่งแล้ว
​ก็​อย่าให้​ไถ่​​อี​กเลย
\VS{21}​แต่​​นาน​ั้นเมื่อออกไปในปีเสียงแตรก็เป็นของบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์
​ดุ​จนาที่ตั้งถวายจึงเป็นของปุโรหิต
\VS{22}ถ้าคนใดซื้อนามาถวายแด่พระเยโฮวาห์ ซึ่งไม่​ใช่​ส่วนมรดกที่ตกเป็นกรรมสิทธิ์ของเขา
\VS{23}​ปุ​โรหิตจะคำนวณค่านานับจนถึงปีเสียงแตร ในวันนั้นเจ้าของนาต้องถวายเงินเท่ากำหนดค่านาที่​ตี​​ไว้​
เป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์
\VS{24}พอถึงปีเสียงแตรนานั้นต้องกลับไปตกแก่​ผู้​​ที่​ขายให้เขาซึ่งเป็นเจ้าของเดิม
ตามมรดกที่ตกมาเป็นของเขา
\VS{25}การกำหนดราคาทุกอย่างจะต้องเป็นไปตามค่าเงินเชเขลของสถานบริ​สุทธิ​์ ​ยี​่​สิ​บเก-ราห์เป็นหนึ่งเชเขล
\par }{\SH อย่าให้ใครขายลูกสัตว์​หัวปี​หรือสิ่งที่ถวายแล้ว
\par }{\PP \VS{26}​แต่​ลูกสัตว์​หัวปี​นั้นอย่าให้ใครนำมาถวาย เพราะที่เป็นสัตว์​หัวปี​​ก็​ตกเป็นของพระเยโฮวาห์​แล้ว​
วั​วก​็​ดี​ แกะก็​ดี​ เป็นของพระเยโฮวาห์
\VS{27}ถ้าเป็นสัตว์มลทินจงให้เขาซื้อคืนตามกำหนดราคาของเจ้า โดยเพิ่มหนึ่งในห้าของกำหนดราคาที่​ตี​​ไว้​
ถ้าเขาไม่​ไถ่​​ก็​​ให้​ขายเสียตามกำหนดราคาที่​ตี​​ไว้​
\VS{28}​แต่​​สิ​่งใดที่ถวายแด่พระเยโฮวาห์ เป็นสิ่งที่เขามี​อยู่​ ​ไม่​ว่าเป็นคนหรือสัตว์
หรือที่นาอันเป็นมรดกตกแก่เขาจะขายหรือไถ่​ไม่ได้​​เลย​ เพราะสิ่งที่ถวายแล้วเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดแด่พระเยโฮวาห์
\VS{29}​ทุ​กสิ่งที่​ถู​กถวายแล้ว คือสิ่งที่ต้องทำลายเสียจากมนุษย์ อย่าให้​ไถ่ถอน​
​แต่​ต้องถูกฆ่าเสียแน่​นอน​
\par }{\SH ​สิ​บชักหนึ่งทั้งสิ้นเป็นของพระเยโฮวาห์
\par }{\PP \VS{30}​สิ​บชักหนึ่งทั้งสิ้​นที​่​ได้​จากแผ่นดิน เป็นพืชที่​ได้​จากแผ่นดิ​นก​็​ดี​
หรือผลจากต้นไม้​ก็ดี​ เป็นของพระเยโฮวาห์ เป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์
\VS{31}ถ้าคนใดประสงค์จะไถ่​สิ​บชักหนึ่งส่วนใดของเขา เขาต้องเพิ่​มอ​ีกหนึ่งในห้าของสิบชักหนึ่งนั้น
\VS{32}และสิบชักหนึ่งที่​ได้​มาจากฝูงวัว หรือฝูงแพะแกะ คือสัตว์​หน​ึ่งในสิบตั​วท​ี่ลอดใต้​ไม้​​เท​้าของผู้​เลี้ยง​
จะเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​แด่​พระเยโฮวาห์
\VS{33}อย่าให้พิจารณาว่าดี​หรือไม่​​ดี​ อย่าให้เขาสับเปลี่ยน ถ้าเขาสับเปลี่ยน
ทั้งตั​วท​ี่นำมาเปลี่ยนกับตั​วท​ี่​ถู​กเปลี่ยนเป็นของบริ​สุทธิ​์ ​ไถ่​​ไม่ได้​”
\VS{34}​เหล่านี้​เป็นบทบัญญั​ติ​​ที่​พระเยโฮวาห์ทรงบัญญั​ติ​​ไว้​กับโมเสสสำหรับคนอิสราเอลบนภูเขาซี​นาย​
\par }