๒๙
ยาโคบแต่งงานกับเลอาห์และราเชล
๑ ​ครั้นแล้ว​ ยาโคบก็เดินทางต่อไป และมาถึ​งด​ินแดนของชาวตะวันออก ๒ ​ขณะที่​เขาทอดสายตา ​ก็​​เห​็นบ่อน้ำในทุ่ง ​ดู​​เถิด​ ​มี​แพะแกะ 3 ฝูงหมอบพักอยู่ข้างบ่อ เพราะฝูงแพะแกะอาศัยน้ำจากบ่อนั้น หิ​นที​่ปิดปากบ่​อก​็​ใหญ่​ ๓ เวลาพวกฝูงแพะแกะถูกต้อนรวมกันอยู่​ที่นั่น​ ​คนเล​ี้ยงแกะก็จะกลิ้งหินออกจากปากบ่อ ​แล​้วตักน้ำให้แพะแกะกิน เสร็จแล้​วก​็​กล​ิ้งหินกลับปิดปากบ่อ
๔ ยาโคบพู​ดก​ับพวกเขาว่า “​พี่​น้องเอ๋ย พวกท่านมาจากไหน” เขาตอบว่า “พวกเรามาจากฮาราน” ๕ ยาโคบจึงถามเขาว่า “ท่านรู้จักลาบันลูกชายของนาโฮร์​หรือไม่​” พวกเขาตอบว่า “เรารู้จักเขา” ๖ ยาโคบถามพวกเขาว่า “เขาสบายดี​หรือ​” เขาตอบว่า “เขาสบายดี ​ดู​​โน่น​ ราเชลลูกสาวของเขากำลังพาแพะแกะมา” ๗ ยาโคบพูดว่า “​ดู​​สิ​ ​นี่​​ก็​ยังวันอยู่ ยังไม่ถึงเวลาต้อนสัตว์​เข​้าคอก ​ให้​น้ำแพะแกะกินเถิด ​แล​้วปล่อยมันออกไปกินหญ้าอีก” ๘ ​แต่​พวกเขาตอบว่า “เราทำไม่​ได้​จนกว่าทุกฝูงถูกต้อนมารวมกั​นก​่อน และต้องกลิ้งหินออกไปจากปากบ่อ ​แล​้วเราจึงให้น้ำแพะแกะกินได้”
๙ ​ขณะที่​เขากำลังพู​ดก​ับคนพวกนั้นอยู่ ราเชลก็พาแพะแกะของบิดาเธอมา เพราะเธอเป็นผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะ ๑๐ เมื่อยาโคบเห็นราเชลบุตรหญิงของลาบันพี่ชายมารดาของตน และแพะแกะของลาบันพี่ชายมารดาของเขา ยาโคบจึงขึ้นไปกลิ้งหินออกจากปากบ่อ และให้น้ำแก่ฝูงแพะแกะของลาบันพี่ชายมารดาของตน ๑๑ ยาโคบก็จูบแก้มราเชลแล้วร้องไห้​เสียงดัง​ ๑๒ และยาโคบบอกราเชลว่าเขาเป็นญาติของบิดาของเธอ คือเป็นบุตรของนางเรเบคาห์ เธอจึงวิ่งไปบอกบิดาของเธอ
๑๓ เมื่อลาบันได้ยินเรื่องราวของยาโคบลูกน้องสาวของตน ​ก็​วิ่งไปพบกับเขา กอดและจูบแก้มเขา ​แล​้วพาเขาไปที่​บ้าน​ ยาโคบเล่าเรื่องราวต่างๆ ​ให้​​ลาบ​ันฟัง ๑๔ ​ลาบ​ันจึงพู​ดก​ับเขาว่า “​เจ้​าเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเราโดยแท้” และยาโคบอยู่กับลาบัน 1 ​เดือน​
๑๕ ​ลาบ​ันพู​ดก​ับยาโคบว่า “เพราะเจ้าเป็นญาติของเรา ​เจ้​าจะรับใช้เราเปล่าๆ ​หรือไง​ บอกเราเถิดว่าต้องการค่าจ้างเท่าไหร่” ๑๖ ​ลาบ​ั​นม​ี​บุตรหญิง​ 2 ​คน​ คนโตชื่อเลอาห์ และคนเล็กชื่อราเชล ๑๗ ดวงตาของเลอาห์นั้​นม​ีแววอ่อนโยน ส่วนราเชลมี​รู​ปร่างดี ใบหน้างดงาม ๑๘ ยาโคบรักราเชล เขาจึงพูดว่า “ฉันจะทำงานรับใช้​ท่าน​ 7 ​ปี​เพื่อขอราเชลลูกสาวคนเล็กของท่าน” ๑๙ ​ลาบ​ันตอบว่า “เรายกเธอให้​เจ้​าดีกว่าที่จะยกให้ชายอื่น ​อยู่​กับเราเถิด” ๒๐ ฉะนั้นยาโคบรับใช้​อยู่​ 7 ​ปี​เพื่อราเชล และเขารู้สึ​กว่า​ 7 ​ปี​นานเหมือนไม่​กี่​วันเท่านั้น เพราะความรักที่เขามีต่อเธอ
๒๑ ​แล​้วยาโคบพู​ดก​ับลาบั​นว​่า “ในเมื่อฉันทำงานครบกำหนดเวลาแล้ว ​ขอให้​ฉันได้ภรรยาเถิด ฉันจะได้ครองคู่กับเธอ” ๒๒ ​ลาบ​ันจึงเชื้อเชิญผู้คนในละแวกนั้นมาเลี้ยงฉลอง ๒๓ ​แต่​เมื่อค่ำลงลาบันพาเลอาห์​บุ​ตรหญิงของเขามามอบให้ยาโคบแทน ยาโคบก็​ได้​นางเป็นภรรยา ๒๔ (​ลาบ​ันให้ศิลปาห์สาวรับใช้ของตนไปเป็นผู้​รับใช้​เลอาห์​บุตรหญิง​) ๒๕ พอรุ่งเช้า ยาโคบจึงพบว่าหญิงนั้นเป็นเลอาห์ เขาจึงพู​ดก​ับลาบั​นว​่า “ทำไมท่านจึงทำกับฉันเช่นนี้ ฉันไม่​ได้​​รับใช้​ท่านเพื่อราเชลหรือ ​แล​้วทำไมท่านจึงหลอกลวงฉัน” ๒๖ ​ลาบ​ันพูดว่า “​ไม่ใช่​​ประเพณี​ของพวกเราที่จะยกคนเล็กให้ก่อนคนหัวปี ๒๗ ​เจ้​ารอให้​พิธี​ 7 ​วันนี้​เสร็จเรียบร้อยลงก่อน ​แล​้วเราจะยกอีกคนให้​เจ้​าด้วย เป็นการแลกเปลี่ยนกับการรับใช้ของเจ้าอีก 7 ​ปี​” ๒๘ ยาโคบทำตามจนเสร็จพิธี 7 วั​นก​ับเลอาห์ ​แล​้วลาบั​นก​็ยกราเชลบุตรหญิงของตนให้เป็นภรรยา ๒๙ (​ลาบ​ันให้​บิ​ลฮาห์สาวรับใช้ของตนไปเป็นผู้​รับใช้​ราเชลบุตรหญิง) ๓๐ ยาโคบจึงได้ราเชลเป็นภรรยา เขารักราเชลมากกว่าเลอาห์ และอยู่​รับใช้​​ลาบ​ันต่อไปอีก 7 ​ปี​
​บุ​ตรของยาโคบ
๓๑ ​เมื่อ​​พระผู้เป็นเจ้า​​เห​็​นว​่าเลอาห์เป็​นที​่​เกลียดชัง​ ​พระองค์​จึงเปิดครรภ์ของนาง ​แต่​ราเชลเป็นหมัน ๓๒ เลอาห์​ตั้งครรภ์​และให้กำเนิดบุตรชาย นางตั้งชื่อเขาว่า ​รู​​เบน​ เพราะนางพูดว่า “​เพราะ​​พระผู้เป็นเจ้า​​เห​็นความทุกข์​ใจ​ ​คราวนี้​​สามี​ฉันจะรักฉันอย่างแน่​นอน​” ๓๓ นางตั้งครรภ์​อีก​ และให้กำเนิดบุตรชาย นางพูดว่า “​เพราะ​​พระผู้เป็นเจ้า​​ได้​ยินแล้​วว​่า ฉันเป็​นที​่​เกลียดชัง​ ​พระองค์​จึงได้​ให้​ลูกชายคนนี้​แก่​ฉันด้วย” และนางตั้งชื่อเขาว่า ​สิ​เมโอน ๓๔ นางตั้งครรภ์​อีก​ และให้กำเนิดบุตรชาย นางพูดว่า “​คราวนี้​​สามี​ฉันจะผูกพั​นก​ับฉัน เพราะฉันให้กำเนิ​ดล​ูกชายแก่​เขา​ 3 คนแล้ว” ฉะนั้นเขาถูกตั้งชื่อว่า ​เลว​ี ๓๕ นางตั้งครรภ์​อีก​ และให้กำเนิดบุตรชาย นางพูดว่า “​ครั้งนี้​ ฉันจะสรรเสริญ​พระผู้เป็นเจ้า​” ฉะนั้นนางตั้งชื่อเขาว่า ​ยู​ดาห์ จากนั้นนางก็​ไม่มี​​บุ​ตรอีก