๒๖
โยบตอบ: ​ความยิ่งใหญ่​ของพระเจ้า
๑ ​ครั้นแล้ว​ โยบก็ตอบว่า
๒ “ท่านได้ช่วยเหลือคนที่​สิ​้นหนทางจริงหนอ
ท่านได้ช่วยแขนที่อ่อนล้าเสียเหลือเกิน
๓ ท่านได้​ให้​คำปรึกษาแก่​คนที​่​ไร้สติ​​ปัญญา​
และประกาศความเข้าใจลึกซึ้งที่​มี​​เหตุ​​ผลดี​​ยิ่งนัก​
๔ ใครช่วยให้ท่านพูดสิ่งเหล่านี้
และใครดลใจให้ท่านพูด
๕ คนตายตัวสั่นพรั่นพรึงใต้​แหล่งน้ำ​
ซึ่​งม​ีบรรดาผู้อาศัยอยู่
๖ พระเจ้าทราบทุกสิ่งในแดนคนตาย
และอาบัดโดน*​ก็​​ไม่มี​อะไรปกคลุมไว้
๗ ​พระองค์​​แผ่​​แผ่​นฟ้าทางเหนือออกไปยังที่​เวิ้งว้าง​
และให้โลกลอยห้อยอยู่ด้วยตัวของมันเอง
๘ ​พระองค์​รวบรวมน้ำไว้ในเมฆหนาทึบของพระองค์
และเมฆก็​ไม่​​ปริ​แตกออกมาเพราะน้ำนั้น
๙ ​พระองค์​​คุ​้มหน้าดวงจันทร์วันเดือนหงาย
และแผ่เมฆของพระองค์เพื่อปิดไว้
๑๐ ​พระองค์​ขีดเส้นโค้งเหนือผิ​วน​้ำ
เป็นขอบเขตระหว่างความสว่างกับความมืด
๑๑ เสาหลักของฟ้าสวรรค์​สั่นสะเทือน​
และตกตะลึงเมื่อพระองค์​ห้ามปราม​
๑๒ ทะเลสงบนิ่งได้ด้วยอานุภาพของพระองค์
​พระองค์​ห้ำหั่นราหั​บด​้วยพระปัญญาของพระองค์
๑๓ ฟ้าสวรรค์​สว​่างได้ด้วยลมหายใจของพระองค์
มือของพระองค์แทงงู​ที่​กำลังหนี​ไป​
๑๔ ​ดู​​เถิด​ ​นี่​เป็นเพียงการกระทำส่วนน้อยของพระองค์
และเราทั้งหลายได้ยินเพียงเสียงกระซิบเบาๆ จากพระองค์
​แต่​ใครจะทนต่ออานุภาพอันกอปรด้วยพลังมหาศาลของพระองค์​ได้​”
* ๒๖:๖ ความหมายคือ แดนแห่งความวิบั​ติ​