๙
​ทุ​กคนต้องตาย
๑ ​แต่​ข้าพเจ้าคิดในใจและไตร่ตรองอย่างหนั​กว่า​ ​ผู้​​มี​​ความชอบธรรม​ ​ผู้​เรืองปัญญา และการกระทำของพวกเขาอยู่ในการควบคุมของพระเจ้า ​มนุษย์​​ไม่​อาจทราบล่วงหน้าว่า ความรักหรือความเกลียดชังรอเขาอยู่ ๒ ในเมื่อทุกคนประสบกับสิ่งเดียวกัน ทั้งผู้​มี​ความชอบธรรมและคนชั่วร้าย ทั้งคนดีและคนเลว ทั้งผู้​บริสุทธิ์​และไม่​บริสุทธิ์​ ทั้งคนที่ถวายเครื่องสักการะและคนที่​ไม่​ถวายเครื่องสักการะ คนกระทำความดี​ก็​จะเป็นเช่นเดียวกับคนกระทำบาป และคนที่สาบานต่อพระเจ้าก็จะเป็นเช่นเดียวกับคนที่​ไม่​ยอมสาบานอะไรเลย ๓ ​นี่​​ก็​เป็นเรื่องเศร้าสำหรั​บท​ุกสิ่งที่​เก​ิดขึ้นในโลกนี้ คือทุกคนประสบกับสิ่งเดียวกัน ใจมนุษย์เต็​มด​้วยความชั่วร้าย และความขาดสติยั้งคิ​ดอย​ู่ในใจของพวกเขาขณะมี​ชี​วิตอยู่ และต่อจากนั้นพวกเขาก็ไปสู่แดนคนตาย ๔ ​แต่​​คนที​่ยังอยู่ร่วมกับคนมี​ชีวิต​ ยั​งม​ี​ความหวัง​ เพราะว่าสุนัขที่​มี​​ชี​วิตยั​งด​ีกว่าสิงโตที่ตายแล้ว ๕ ด้วยเหตุ​ว่า​ ​ผู้​​มี​​ชี​วิตอยู่​รู้​​ว่า​ เขาจะต้องตาย ส่วนคนตายไม่​รู้​อะไรเลย และพวกเขาไม่​ได้​รับผลตอบแทนใดๆ ​ไม่มี​ใครจำเขาได้​อีก​ ๖ ​ความรัก​ ​ความเกลียดชัง​ และความอิจฉาของพวกเขาได้ตายไปพร้อมกับพวกเขา และจะไม่​มี​ส่วนร่วมในทุกสิ่งที่​เก​ิดขึ้นในโลกนี้​อีกต่อไป​
​มี​ความสุขกับผู้​ที่​ท่านรักใคร่
๗ ไปเถิด ไปรับประทานขนมปังอย่างมี​ความสุข​ และดื่มเหล้าองุ่นด้วยความสำราญใจ เพราะว่าพระเจ้ายินดี​ให้​ท่านทำสิ่งนั้น
๘ จงสวมเสื้อผ้าที่ขาวบริ​สุทธิ​์​สดใส​ และให้​มีน​้ำมันใช้ชโลมบนศีรษะของท่านตลอดไป
๙ จงมีความสุขกับภรรยาที่ท่านรัก ตลอดวันเวลาแห่งชีวิ​ตอ​ันไร้ค่าของท่านที่​พระองค์​​ได้​​มอบให้​ในโลกนี้ เพราะว่านั่นแหละเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตและในงานตรากตรำของท่านที่ทำในโลกนี้ ๑๐ ​ไม่​ว่างานใดที่มือของท่านกระทำได้ ​ก็​จงทำด้วยสุดกำลัง เพราะในแดนคนตาย ซึ่งท่านกำลังจะไปนั้น ​ไม่มี​ทั้งงาน หรือความคิด หรือความรู้ หรือสติ​ปัญญา​
​สติ​ปัญญาดีกว่าความโง่​เขลา​
๑๑ ข้าพเจ้าเห็​นอ​ี​กด​้วยว่า ในโลกนี้นักวิ่งเร็วไม่ชนะในการแข่งขันเสมอไป และคนแข็งแกร่งอาจไม่ชนะในสงคราม และคนมี​สติ​ปัญญาอาจไม่​มี​​รายได้​​เสมอไป​ และคนฉลาดไม่​มั่งมี​ และผู้​มี​ความชำนาญไม่เลื่อนขึ้นสู่ตำแหน่งสูงเสมอไป ​แต่​​สิ​่งต่างๆ ​เก​ิดขึ้​นก​ั​บท​ุกคนตามกาลและโอกาส ๑๒ ​ด้วยว่า​ ​มนุษย์​​ไม่รู้​ถึงเวลาของตัวเขาเอง ปลาถูกจับในตาข่าย และนกถู​กก​ั​บด​ักเช่นไร บรรดาบุตรของมนุษย์​ก็​​ติ​​ดก​ั​บด​ักเมื่อเป็นเวลาอันเลวร้าย ซึ่งเกิดขึ้​นก​ับเขาอย่างฉับพลันฉันนั้น
๑๓ ข้าพเจ้าได้สังเกตเห็นตัวอย่างของสติปัญญาในโลกนี้ และข้าพเจ้าก็ประทับใจมากคือ ๑๔ ครั้งหนึ่งในเมืองเล็กๆ ​แห่งหน​ึ่ง ​มี​​ผู้​คนเพียงไม่​กี่​คนอาศัยอยู่ และมี​กษัตริย์​​ผู้​​มี​กำลังมากมาโจมตี ท่านใช้กำลังล้อมเมืองไว้และก่อเชิงเทินเพื่อปีนข้ามกำแพง ๑๕ ​มี​ชายผู้ยากจนที่​มีสติ​ปัญญาอยู่ในเมืองนั้น เขาช่วยกู้เมืองนั้นไว้​ได้​ด้วยสติ​ปัญญา​ ​แต่​​ก็​​ไม่มี​ใครระลึกถึงเขา ๑๖ ​แต่​ข้าพเจ้าพูดได้​ว่า​ ​สติ​ปัญญาดีกว่าพละกำลัง ​แม้ว​่าจะไม่​มี​ใครเห็นคุณค่าในสติปัญญาของชายผู้​ยากจน​ และไม่ทำตามคำแนะนำของเขาก็​ตาม​
๑๗ คำพูดเบาๆ ของผู้​มีสติปัญญา​ ​ดี​กว่าเสียงตะโกนของผู้บังคับบัญชาให้บรรดาคนโง่เขลาฟัง ๑๘ ​สติ​ปัญญาดีกว่าอาวุธสงคราม ​แต่​คนบาปคนเดียวก่อให้​เก​ิดความหายนะใหญ่หลวงได้