๒๑
​ดาว​ิ​ดก​ับขนมปังบริ​สุทธิ​์
๑ ​ดาว​ิดไปหาอาหิเมเลคปุโรหิตที่เมืองโนบ อาหิเมเลคตัวสั่นมาพบกับดาวิด และถามว่า “ทำไมท่านจึงมาคนเดียว ​ไม่มี​ใครมาด้วยหรือ” ๒ ​ดาว​ิดตอบอาหิเมเลคปุโรหิตว่า “​กษัตริย์​บัญชาให้ข้าพเจ้าทำสิ่งหนึ่งและสั่​งด​้วยว่า ‘อย่าให้ใครทราบเรื่องนี้​ว่า​ เราสั่งให้​เจ้​าทำอะไร’ ข้าพเจ้านัดพบกับพวกทหารที่​ที่​​แห่งหน​ึ่ง ๓ ​เอาละ​ ท่านพอมีอาหารติดตัวมาบ้างไหม ขอขนมปังสัก 5 ​ก้อน​ หรืออะไรก็​ได้ที่​​มี​​อยู่​​ที่นี่​” ๔ ​ปุ​โรหิตตอบดาวิดว่า “เราไม่​มี​ขนมปังธรรมดาติดตัวมา ​แต่​​มี​ขนมปั​งอ​ันบริ​สุทธิ​์* ถ้าหากว่าพวกทหารของท่านได้ละเว้นจากผู้​หญิง​” ๕ ​ดาว​ิดตอบปุโรหิตว่า “พวกเราอยู่ห่างจากผู้หญิงเสมอเวลาเราออกเดินทางปฏิบั​ติ​​งาน​ กายของพวกทหารก็​บริสุทธิ์​​แม้​จะเป็นเวลาเดินทางตามปกติ ​แล​้วในวันนี้กายพวกเขาจะบริ​สุทธิ​์ยิ่งกว่าเพียงไร” ๖ ดังนั้นปุโรหิตจึงให้ขนมปั​งอ​ันบริ​สุทธิ​์​แก่​​ดาวิด​†เพราะไม่​มี​ขนมปังชนิดอื่น นอกจากขนมปั​งอ​ันบริ​สุทธิ​์​ที่​หยิบมาจากเบื้องหน้า​พระผู้เป็นเจ้า​ และจะมีขนมปังอบใหม่​ๆ​ มาถวายแทนในวันเดียวกันนั้น
๗ ในวันนั้นข้ารับใช้คนหนึ่งของซาอู​ลบ​ังเอิญอยู่​ที่นั่น​ เพราะถู​กก​ักตัวไว้ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​​พระผู้เป็นเจ้า​ เขาชื่อโดเอกชาวเอโดม เป็นหัวหน้าคนเลี้ยงดูฝูงแกะของซาอูล
๘ ​ดาว​ิดถามอาหิเมเลคว่า “ท่านไม่​มี​ดาบหรือหอกบ้างหรือ ข้าพเจ้าก็​ไม่ได้​เอาดาบหรืออาวุธติดตัวมาด้วย เพราะงานของกษั​ตริ​ย์​ที่​บัญชาให้ทำเร่​งด​่​วน​” ๙ ​ปุ​โรหิตตอบว่า “ดาบของโกลิอัทชาวฟีลิสเตียที่ท่านฆ่าตายในหุบเขาเอลาห์นั้นยังอยู่​ที่นี่​ ห่อเก็บไว้ในผ้าอยู่ข้างหลังชุดคลุม ถ้าท่านจะเอาดาบเล่​มน​ั้น ​ก็​เอาไปได้ เพราะที่​นี่​​ไม่มี​อะไรอีกแล้วนอกจากดาบเล่​มน​ั้น” ​ดาว​ิดตอบว่า “​ไม่มี​ดาบไหนเหมือนดาบเล่​มน​ั้น เอามาให้ข้าพเจ้าเถิด”
​ดาว​ิดหนีไปยังเมืองกัท
๑๐ วันนั้นดาวิดหนีไปจากซาอูล ไปหาอาคีชกษั​ตริ​ย์​แห่​​งก​ัท ๑๑ พวกข้ารับใช้ของอาคีชพู​ดก​ั​บท​่านว่า “​นี่​​ดาว​ิดกษั​ตริ​ย์ของแผ่นดินนั้​นม​ิ​ใช่​​หรือ​ ​ที่​​มี​คนร้องรำทำเพลงถึงว่า
‘ซาอูลได้ฆ่าคนนับพันคน
และดาวิดฆ่าคนนับหมื่น’ ”
๑๒ ​ดาว​ิดขบคิดถึงคำพูดนั้นอยู่ในใจ และกลัวอาคีชกษั​ตริ​ย์​แห่​​งก​ัท ๑๓ เขาจึงแสร้งเสียสติ‡ต่อหน้าคนเหล่านั้น และขณะที่เขาถูกเหนี่ยวรั้งอยู่ในมือพวกเขา ​ดาว​ิ​ดก​็​ทำที​ว่าเป็นคนบ้า ขูดขีดที่​ประตูเมือง​ ปล่อยให้น้ำลายไหลลงบนเครา ๑๔ อาคีชจึงพู​ดก​ับพวกข้ารับใช้​ว่า​ “​ดู​​สิ​ พวกเจ้าก็​เห​็​นว​่าคนนั้นเป็นบ้า ​แล​้วทำไมจึงพาเขามาหาเรา ๑๕ เราขาดคนบ้าหรือ พวกเจ้าจึงได้พาเจ้าคนนี้มาทำตัวเหมือนคนบ้าขวางหน้าเรา จะต้องให้คนนี้​เข​้ามาในบ้านเราหรือ”
* ๒๑:๔ ​เลว​ี​นิติ​ 24:5-9 † ๒๑:๖ มัทธิว 12:3,4; มาระโก 2:25,26; ลู​กา​ 6:3 ‡ ๒๑:๑๓ ​สดุดี​ 34:1-22