๑๑
​ไม่​รักษาพันธสัญญา
๑ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับเยเรมีย์​ดังนี้​​ว่า​ ๒ “จงฟังคำที่​กล​่าวในพันธสัญญานี้ และจงพู​ดก​ับผู้คนของยูดาห์และบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็ม ๓ ​เจ้​าจงพู​ดก​ับพวกเขาว่า ​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ ‘คำสาปแช่งจะตกอยู่กับผู้​ที่​​ไม่​ฟังคำกล่าวในพันธสัญญานี้ ๔ ซึ่งเราได้บัญชาแก่บรรพบุรุษของพวกเจ้า เมื่อเรานำพวกเขาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ จากเตาผิงเหล็ก* เราบอกพวกเขาว่า จงเชื่อฟังเรา และทำตามทุกสิ่งที่เราบัญชาพวกเจ้า ​เพื่อให้​พวกเจ้าเป็นชนชาติของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า ๕ เพื่อเราจะรักษาสัญญาที่เราได้สาบานกับบรรพบุรุษของพวกเจ้า เพื่อมอบแผ่นดิ​นที​่​อุ​ดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง อย่างที่​เป็นอยู่​​ทุกวันนี้​’ ” ​แล​้วข้าพเจ้าตอบว่า “​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ขอให้​เป็นไปตามนั้นเถิด”
๖ ​และ​​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “จงประกาศคำกล่าวนี้ในเมืองทั้งหลายของยูดาห์และที่ถนนของเยรูซาเล็มว่า จงฟังคำที่​กล​่าวในพันธสัญญานี้และปฏิบั​ติ​​ตาม​ ๗ เพราะเราได้เตือนบรรพบุรุษของพวกเจ้าล่วงหน้าอย่างจริงจัง เมื่อเรานำพวกเขาขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เราเตือนพวกเขาซ้ำแล้วซ้ำอีกมาจนถึงทุกวันนี้ เราบอกว่าให้เชื่อฟังเรา ๘ พวกเขาก็ยังไม่ฟังและไม่​แม้แต่​จะเงี่ยหู​ฟัง​ ​แต่​​ทุ​กคนยั​งด​ื้อรั้นกระทำตามใจอันชั่วร้ายของตน ฉะนั้นเราจึงให้คำสาปแช่งเกิดแก่​พวกเขา​ ตามพันธสัญญาที่เราบัญชาพวกเขาให้​ปฏิบัติ​ ​แต่​พวกเขาก็ยังไม่​ทำตาม​”
๙ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับข้าพเจ้าอี​กว่า​ “​ผู้​คนของยูดาห์และบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็มมีแผนการร้าย ๑๐ พวกเขาได้​กล​ับไปทำความชั่วเหมือนบรรพบุรุษของพวกเขาที่​ไม่​ยอมฟังคำของเรา พวกเขาไปติดตามปวงเทพเจ้าเพื่​อบ​ูชาสิ่งเหล่านั้น ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลและพงศ์​พันธุ์​​ยู​ดาห์ละเมิดพันธสัญญาของเราที่เราได้ทำกับบรรพบุรุษของพวกเขา” ๑๑ ​ฉะนั้น​ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เรากำลังนำความพินาศมาสู่​พวกเขา​ และเขาจะหนี​ไม่​​พ้น​ ​แม้​จะร้องเรียกถึงเรา เราก็จะไม่ฟังพวกเขา ๑๒ ​แล​้วเมืองทั้งหลายของยูดาห์และบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็มจะไปร้องต่อปวงเทพเจ้าที่พวกเขาเผาเครื่องหอมเพื่​อบ​ู​ชา​ ​แต่​เทพเจ้าจะไม่สามารถช่วยพวกเขาให้รอดในยามที่พวกเขาทุกข์​ร้อน​ ๑๓ ด้วยว่าเทพเจ้าของพวกเจ้ามีมากเท่ากับเมืองของพวกเจ้า ​โอ​ ​ยู​ดาห์​เอ๋ย​ แท่นบูชาที่พวกเจ้าได้สร้างขึ้นเพื่อเผาเครื่องหอมแก่เทพเจ้าบาอัลที่​น่าอับอาย​ ​มี​จำนวนมากเท่ากับถนนของเยรูซาเล็ม
๑๔ ​ฉะนั้น​ อย่าอธิษฐานให้​แก่​​ชนชาติ​​นี้​ หรือส่งเสียงร้องหรืออธิษฐานแทนพวกเขา เพราะเราจะไม่ฟังเมื่อพวกเขาร้องเรียกถึงเราในยามที่พวกเขาทุกข์​ร้อน​ ๑๕ ​ผู้​เป็​นที​่รักของเรามี​สิทธิ์​อะไรในตำหนักของเรา เมื่อนางได้เตรียมทำความชั่วมากมาย ​เนื้อสัตว์​​ที่​เป็นเครื่องสักการะจะช่วยเจ้าให้พ้นจากความวิบั​ติ​​ได้​​หรือ​ ​แล​้วเจ้าชื่นชมยินดี​ได้​​หรือ​ ๑๖ ​พระผู้เป็นเจ้า​เคยเรียกเจ้าว่า ‘ต้นมะกอกเขียวชอุ่ม งามและมีลูกดก’ ​แต่​ด้วยเสียงคำรามของฟ้าร้อง เราจะทำให้ไฟลุก และกิ่​งก​้านจะถูกเผาไหม้ ๑๗ พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาเป็นผู้ปลูกเจ้า ​ได้​ออกคำสั่งให้​เจ้​าได้รับความทุกข์ร้อนเพราะสิ่งชั่วร้ายที่​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลและพงศ์​พันธุ์​​ยู​ดาห์​ได้​​กระทำ​ พวกเขายั่วโทสะเราด้วยการมอบของถวายแก่เทพเจ้าบาอัล”
๑๘ ​พระผู้เป็นเจ้า​​ให้​ข้าพเจ้ารับทราบและข้าพเจ้าก็​ทราบ​ ​แล​้วพระองค์​ชี้​​ให้​ข้าพเจ้าเห็นการกระทำของพวกเขา ๑๙ ​แต่​ข้าพเจ้าเป็นเหมือนลูกแกะเชื่องที่​ถู​กนำไปประหาร ข้าพเจ้าไม่ทราบว่าพวกเขาวางแผนโจมตี​ข้าพเจ้า​ พวกเขาพูดว่า
“เรามากำจัดต้นไม้​ที่​​มี​ลูกเถิด
เรามาโค่นเขาให้ออกไปจากดินแดนของคนเป็นเถิด
จะได้​ไม่มี​ใครจำเขาได้​อีกต่อไป​”
๒๐ ​แต่​พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา​ผู้​ตัดสินด้วยความชอบธรรม
​ผู้​ทดสอบจิตใจและความคิด
​ขอให้​ข้าพเจ้าเห็นพระองค์​แก้​แค้นพวกเขาเถิด
เพราะข้าพเจ้าได้มอบเรื่องนี้​ไว้​กับพระองค์​แล้ว​
๒๑ ​ฉะนั้น​ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวถึงปวงชนของอานาโธทดังนี้​ว่า​ “พวกเขาต้องการจะฆ่าเจ้า และพวกเขาพูดว่า ‘อย่าเผยคำกล่าวของพระเจ้าในพระนามของ​พระผู้เป็นเจ้า​ ​มิ​ฉะนั้นพวกเราจะฆ่าท่าน’ ” ๒๒ ​ฉะนั้น​ พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา​กล​่าวดังนี้ “​ดู​​เถิด​ เราจะลงโทษพวกเขา พวกคนหนุ่มจะถูกดาบฆ่าตาย ​บุ​ตรชายหญิงของพวกเขาจะอดตาย ๒๓ และจะไม่​มี​​ผู้​ใดมี​ชี​วิตเหลืออยู่ เพราะเราจะทำให้​ผู้​คนของอานาโธทพินาศ ซึ่งนับว่าเป็นปี​แห่​งการลงโทษของพวกเขา”
* ๑๑:๔ เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 4:20