๖๖
​ผู้​ถ่อมตนและผู้สำนึกผิดในฝ่ายวิญญาณ
๑ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวดังนี้​ว่า​
“​สวรรค์​เป็นบัลลั​งก​์ของเรา
และโลกเป็​นที​่วางเท้าของเรา
ตำหนักที่​เจ้​าจะสร้างให้เราอยู่​ที่ไหน​
และที่พำนักของเราอยู่​ที่ไหน​
๒ ​มิใช่​มือของเราหรอกหรือ ​ที่​​ได้​สร้างสิ่งเหล่านี้​ไว้​*
​สิ​่งเหล่านี้จึงเป็นขึ้นมาได้”
​พระผู้เป็นเจ้า​​ประกาศ​
“​แต่​​ผู้​​ที่​เราจะเชิดชู ​ก็​​คือ​
​ผู้​​ที่​ถ่อมตนและรู้สำนึกผิดในฝ่ายวิญญาณ
และหวั่นเกรงในคำกล่าวของเรา
๓ ​ผู้​​ที่​ฆ่าโค
เป็นเหมือนกับคนที่ฆ่ามนุษย์
​ผู้​​ที่​มอบลูกแกะเป็นเครื่องสักการะ
เป็นเหมือนกับคนที่หักคอสุนัข
​ผู้​​ที่​มอบเครื่องธัญญบู​ชา​
เป็นเหมือนกับคนที่ถวายเลือดหมู
​ผู้​​ที่​มอบกำยานเป็นของถวายที่เตือนความทรงจำ
เป็นเหมือนกับคนที่อวยพรรูปเคารพ
พวกเขาได้เลือกทางของตนเอง
และจิตวิญญาณของเขาชื่นชอบสิ่งที่​น่ารังเกียจ​
๔ เราจะเลือกการกระทำตอบต่อพวกเขาอย่างแข็งกระด้าง
และทำให้พวกเขาเกิดความกลัว
​ด้วยว่า​ เมื่อเราเรี​ยก​ ​ก็​​ไม่มี​ใครตอบ
เมื่อเราพูด พวกเขาก็​ไม่​​ฟัง​
​แต่​พวกเขากระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของเรา
และเลือกสิ่งที่เราไม่​ชื่นชอบ​”
๕ จงฟังคำของ​พระผู้เป็นเจ้า​
พวกท่านที่หวั่นเกรงในคำกล่าวของพระองค์
“​พี่​น้องของเจ้าที่​เกล​ียดเจ้า
และเหวี่ยงเจ้าออกไปเพราะชื่อของเรา ​ได้​​พูดว่า​
‘จงให้​พระผู้เป็นเจ้า​​ได้​รับพระบารมี
เพื่อเราจะได้​เห​็นความยินดีของเจ้า’
​แต่​เป็นพวกเขาที่จะเผชิญกับความอับอาย
๖ เสียงของความวุ่นวายจากตัวเมือง
เสียงจากพระวิ​หาร​
เสียงของ​พระผู้เป็นเจ้า​
เปิดทางในการจ่ายคืนให้​แก่​พวกศั​ตรู​ของพระองค์
​ชื่นชมยินดี​กับเยรูซาเล็ม
๗ ​ก่อนที่​นางจะเจ็บครรภ์
นางให้​กำเนิด​
​ก่อนที่​นางจะเริ่มเจ็บครรภ์
นางก็คลอดบุตรชาย
๘ ใครเคยได้ยินอะไรอย่างนี้​บ้าง​
ใครเคยได้​เห​็นอะไรอย่างนี้​บ้าง​
​แผ่​นดินเกิดขึ้นได้ในวันเดียวหรือ
​ประชาชาติ​จะถูกสร้างขึ้นได้ในขณะเดียวหรือ
เพราะทั​นที​​ที่​ศิโยนเจ็บครรภ์
นางก็​ให้​กำเนิ​ดล​ูกๆ ของนาง”
๙ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวดังนี้​ว่า​
“เราพามาจนถึงจุดให้​กำเนิด​
​แล​้วเราจะหยุดเพื่อไม่​ให้​​เก​ิดขึ้นอย่างนั้นหรือ”
​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวดังนี้​ว่า​
“เราเป็นผู้​ที่​​ทำให้​​เกิดขึ้น​
​แล​้วเราควรปิดครรภ์​หรือ​
๑๐ ​เจ้​าทุกคนที่รักนาง
จงชื่นชมยินดีกับเยรูซาเล็ม และจงดีใจกับนาง
​เจ้​าทุกคนที่ร้องคร่ำครวญถึงนาง
จงชื่นชมยินดี​ด้วย​
๑๑ เพื่อเจ้าจะได้ดื่มจากอก และพอใจ
จากอ้อมอกที่​ปลอบประโลม​
เพื่อเจ้าจะดื่มจนหนำใจด้วยความชื่นชอบ
จากอกอั​นอ​ุดมสมบู​รณ​์”
๑๒ ​เพราะ​​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวดังนี้​ว่า​
“​ดู​​เถิด​ เราจะเผื่อแผ่ความสันติสุขให้​แก่​นางดั่งแม่​น้ำ​
และเผื่อแผ่​ราศี​ของบรรดาประชาชาติดั่งธารน้ำที่ไหลล้น
​เจ้​าจะได้ดื่มจากอก และนางจะอุ้มเจ้าเข้าสะเอว
และให้​เจ้​านั่งเล่นบนตักนาง
๑๓ ดั่งลูกที่​มี​​แม่​เป็นผู้​ให้กำลังใจ​
เราก็จะให้กำลังใจแก่​เจ้า​
​เจ้​าจะได้รับกำลังใจอยู่ในเยรูซาเล็ม
๑๔ ​เจ้​าจะเห็น และใจของเจ้าจะชื่นชมยินดี
กระดูกของเจ้าจะแข็งแรงดุจหญ้า
และบรรดาผู้​รับใช้​จะรู้จักอานุภาพของ​พระผู้เป็นเจ้า​
และพระองค์จะแสดงการลงโทษต่อศั​ตรู​ของพระองค์
๑๕ ​ดู​​เถิด​ ​พระผู้เป็นเจ้า​จะมากับไฟ
และรถศึกของพระองค์​ดุ​จพายุ​หมุน​
​พระองค์​จะลงโทษในความกริ้วเป็​นที​่​สุด​
และพระองค์จะปราบด้วยเปลวไฟ
๑๖ ​ด้วยว่า​​พระผู้เป็นเจ้า​จะลงโทษด้วยไฟ
และกระทำต่อทุกคนด้วยดาบของพระองค์
และบรรดาผู้​ที่​​พระผู้เป็นเจ้า​จะสังหารมี​จำนวนมาก​”
๑๗ ​พระผู้เป็นเจ้า​ประกาศดังนี้​ว่า​ “บรรดาผู้​ที่​มอบเครื่องสักการะและทำพิธีชำระตัวเพื่อเข้าไปในสวน ตามไปกับคนที่​อยู่​ในท่ามกลางพวกที่กินเนื้อหมูและสิ่งน่าชังและพวกหนู พวกเขาจะมาถึงจุดจบด้วยกัน
๑๘ เพราะเรารู้การกระทำและความคิดของพวกเขา และจะถึงเวลาที่จะรวบรวมประชาชาติทั้งปวงและทุกภาษาเข้าด้วยกัน และพวกเขาจะมา และจะเห็นบารมีของเรา ๑๙ และเราจะตั้งสัญญาณท่ามกลางพวกเขา และเราจะให้พวกเขาที่รอดชีวิตไปยังบรรดาประชาชาติ ไปยังทาร์​ชิ​ช ​ปู​ล ลูด ซึ่งเป็นนักธนู ไปยังทูบัล ยาวาน ไปยังหมู่เกาะต่างๆ ​ที่อยู่​ห่างไกลที่ยังไม่เคยได้ยิ​นก​ิตติ​ศัพท์​ของเรา หรือได้​เห​็นบารมีของเรา และพวกเขาจะประกาศบารมีของเราในบรรดาประชาชาติ ๒๐ และพวกเขาจะพาพี่น้องของเจ้าทุกคนจากประชาชาติทั้งปวงมาเพื่อเป็นของถวายแด่​พระผู้เป็นเจ้า​ พวกเขาจะขี่​ม้า​ รถศึก ​รถพ่วง​ ​ล่อ​ และอูฐ เพื่อมายังภูเขาบริ​สุทธิ​์ของเราคือ ​เยรูซาเล็ม​” ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวดังนั้น “เหมือนกั​บท​ี่ชาวอิสราเอลนำเครื่องธัญญบูชาของพวกเขาใส่มาในภาชนะที่​สะอาด​ ​มาย​ังพระตำหนักของ​พระผู้เป็นเจ้า​ ๒๑ และเราจะให้บางคนในหมู่พวกเขาเป็นปุโรหิตและชาวเลวี” ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวดังนั้น
๒๒ ​พระผู้เป็นเจ้า​ประกาศดังนี้​ว่า​ “อย่างที่เราสร้างสวรรค์​ใหม่​และแผ่นดินโลกใหม่ ซึ่งจะคงอยู่ต่อหน้าเราฉันใด† เชื้อสายของเจ้าและชื่อของเจ้าจะคงอยู่​ฉันนั้น​ ๒๓ จากวันข้างขึ้นถึงวันข้างขึ้น และจากวันสะบาโตถึงวันสะบาโต ​มนุษย์​​ทุ​กคนจะมานมัสการ ​ณ​ เบื้องหน้าเรา ๒๔ และพวกเขาจะออกไปมองดูศพของคนตายที่​ได้​ขัดขืนเรา เพราะตัวหนอนที่ชอนไชเนื้อของพวกเขาจะไม่​ตาย​ ไฟที่เผาพวกเขาจะไม่​มี​วันดับ‡ และพวกเขาจะเป็​นที​่น่ารังเกียจต่​อมนุษย์​​ทุกคน​”
* ๖๖:๒ กิจการของอัครทูต 7:49,50 † ๖๖:๒๒ 2 เปโตร 3:13; วิวรณ์ 21:1 ‡ ๖๖:๒๔ มาระโก 9:48