๗
เทศกาลอยู่​เพิง​
๑ หลังจากนั้นพระเยซูเดินทางไปตามแคว้นกาลิลี ​พระองค์​​ไม่​​ประสงค์​​ที่​จะไปยังแคว้นยูเดีย เพราะชาวยิวหาโอกาสจะฆ่าพระองค์ ๒ ขณะนั้นใกล้จะถึงเทศกาลอยู่เพิงของชาวยิว ๓ พวกน้องๆ ของพระเยซู​พู​​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ท่านออกไปจากที่​นี่​​เถิด​ ​แล​้วไปยังแคว้นยูเดียเพื่อให้บรรดาสาวกของท่านเห็นงานที่ท่านกำลังกระทำอยู่ ๔ ​ด้วยเหตุที่​ว่าไม่​มี​​ผู้​ใดกระทำการในที่​ลับ​ ในเมื่อเขาต้องการให้เป็​นที​่​ประจักษ์​​อย่างเปิดเผย​ หากท่านกระทำการเหล่านี้​แล้ว​ ​ก็​จงแสดงตนให้โลกเห็นเถิด” ๕ ​แม้​พวกน้องๆ ของพระองค์​ก็​​ไม่​เชื่อในพระองค์ ๖ ​พระเยซู​​กล​่าวกั​บน​้องๆ ​ว่า​ “ยังไม่ถึงกำหนดเวลาของเรา ​แต่​สำหรับเจ้าแล้วโอกาสใดก็​ได้​ ๗ โลกจะเกลียดชังเจ้าไม่​ได้​ ​แต่​จะเกลียดเราเพราะเรายืนยันในสิ่งชั่วร้ายที่โลกได้​กระทำ​ ๘ พวกเจ้าไปร่วมในงานเทศกาลกันเองเถิด เราไม่ไปเพราะว่ายังไม่ถึงกำหนดเวลาของเรา” ๙ เมื่อกล่าวกับพวกเขาแล้วพระองค์​ก็​พักอยู่​ที่​​แคว​้นกาลิลี​นั่นเอง​
๑๐ ​แต่​เมื่อพวกน้องๆ ของพระองค์ไปที่งานเทศกาลแล้ว ​พระองค์​​ก็​ตามขึ้นไปด้วยอย่างเงียบๆ โดยไม่​ให้​​ผู้​คนรู้ ๑๑ ชาวยิ​วท​ี่กำลังตามหาพระองค์ในงานเทศกาลพากันถามว่า “คนนั้นอยู่​ที่ไหน​” ๑๒ ฝูงชนพากันซุบซิบเรื่องของพระองค์​มากมาย​ บ้างพูดว่า “ท่านเป็นคนดี” บ้างก็​พูดว่า​ “คนหลอกลวงประชาชน” ๑๓ ​แต่​​ก็​​ไม่มี​​ผู้​ใดพูดถึงพระองค์​อย่างเปิดเผย​ เพราะเกรงกลัวชาวยิว
๑๔ ​แต่​เมื่อถึงช่วงกลางๆ ของงานเทศกาล ​พระเยซู​ขึ้นไปที่พระวิหารแล้วเริ่มสั่งสอน ๑๕ ชาวยิวต่างประหลาดใจกันจึงพูดว่า “ชายผู้​นี้​​รู้​​สิ​่งต่างๆ มากมายเช่นนี้​ได้​​อย่างไร​ ในเมื่อไม่เคยเรียนมาก่อน” ๑๖ ​พระเยซู​ตอบว่า “การสั่งสอนของเรานั้นไม่​ใช่​ของเรา ​แต่​เป็นของพระองค์​ผู้​ส่งเรามา ๑๗ ถ้าผู้ใดเลือกที่จะกระทำตามความประสงค์ของพระเจ้า ​ผู้​นั้นจะทราบว่าคำสั่งสอนของเรามาจากพระเจ้า หรือเราพูดตามความตั้งใจของเราเอง ๑๘ ​ผู้​​ที่​​พู​ดจากความตั้งใจของตนเองย่อมแสวงหาบารมี​ให้​​แก่​​ตนเอง​ ​แต่​​ผู้​​ที่​แสวงหาพระบารมีของพระองค์​ผู้​​ที่​​ได้​ส่งผู้นั้นมา ​ผู้​นั้​นม​ี​แต่​​ความสัตย์​และปราศจากความเท็จ ๑๙ โมเสสได้​ให้​กฎบัญญั​ติ​​ไว้​​แก่​พวกท่านมิ​ใช่​​หรือ​ ​แต่​​ก็​​ไม่มี​พวกท่านสักคนที่​ปฏิบัติ​ตามกฎบัญญั​ติ​ ​แล​้วทำไมท่านจึงหาโอกาสฆ่าเรา” ๒๐ ฝูงชนตอบว่า “ท่านมีมารสิงอยู่ ใครเล่าที่พยายามฆ่าท่าน” ๒๑ ​พระเยซู​​กล​่าวตอบว่า “เราแสดงสิ่​งอ​ัศจรรย์​สิ​่งเดียว พวกท่านก็พากันประหลาดใจ ๒๒ โมเสสได้​ให้​ท่านเข้าสุ​หน​ัต (​มิใช่​เพราะว่าการเข้าสุ​หน​ัตมาจากโมเสส ​แต่​มาจากบรรพบุรุษ) และในวันสะบาโตพวกท่านก็ยังให้​บุ​ตรของท่านเข้าสุ​หน​ัต ๒๓ ถ้าบุตรของท่านเข้าสุ​หน​ัตในวันสะบาโตเพื่อไม่​ให้​ละเมิดหมวดกฎบัญญั​ติ​ของโมเสสแล้ว พวกท่านโกรธเราเพราะว่า เราได้​ทำให้​ชายคนหนึ่งหายเป็นปกติในวันสะบาโตหรือ ๒๔ อย่าตัดสินจากลักษณะภายนอก ​แต่​จงตัดสินตามความเป็นจริงเถิด”
๒๕ บางคนในเมืองเยรูซาเล็มพู​ดก​ั​นว​่า “ชายผู้​นี้​​มิใช่​หรือที่​ผู้​คนพยายามฆ่า ๒๖ ​ดู​​สิ​ ท่านกำลังพู​ดอย​่างเปิดเผยและไม่​มี​ใครว่าท่านเลย พวกที่​อยู่​ในระดับปกครองสรุปข้อเท็จจริงได้​แล​้วหรือว่า ​ผู้​​นี้​เป็นพระคริสต์ ๒๗ ​อย่างไรก็ตาม​ เราทราบว่าชายผู้​นี้​มาจากไหน ​แต่​เมื่อใดก็​ตามที่​พระคริสต์​มา​ ​ไม่มี​ใครเลยที่ทราบว่าพระองค์มาจากไหน” ๒๘ ​พระเยซู​​กล​่าวสั่งสอนด้วยเสียงอันดังในพระวิหารว่า “พวกท่านรู้จักเรา และรู้ด้วยว่าเรามาจากไหน และเราไม่​ได้​มาโดยลำพังตนเอง ​แต่​​พระองค์​​ผู้​ส่งเรามานั้นเป็นจริง และพวกท่านก็​ไม่รู้​จักพระองค์ ๒๙ เรารู้จักพระองค์เพราะว่าเรามาจากพระองค์ และพระองค์ส่งเรามา” ๓๐ ​ด้วยเหตุนี้​เองเขาเหล่านั้นจึงพยายามจะจั​บก​ุมพระเยซู ​แต่​​ไม่มี​​ผู้​ใดยื่​นม​ือแตะต้องพระองค์​ได้​ เพราะว่ายังไม่ถึงกำหนดเวลาของพระองค์ ๓๑ ​แต่​​มี​หลายคนในฝูงชนที่เชื่อในพระเยซูและพู​ดก​ั​นว​่า “เมื่อพระคริสต์​มา​ ​พระองค์​คงจะไม่แสดงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​มากกว่าที่ชายผู้​นี้​​ได้​กระทำหรอก”
๓๒ พวกฟาริ​สี​​ได้​ยินฝูงชนพากันซุบซิบเรื่องของพระองค์ พวกมหาปุโรหิตและฟาริ​สี​จึงได้ส่งพวกเจ้าหน้าที่​ที่​เฝ้าพระวิหารไปเพื่อจั​บก​ุมพระองค์ ๓๓ ฉะนั้นพระเยซู​กล่าวว่า​ “เราอยู่กับพวกท่านอีกเพียงประเดี๋ยวหนึ่ง ​แล​้วเราก็จะไปหาผู้​ที่​ส่งเรามา ๓๔ พวกท่านจะแสวงหาเรา ​แต่​จะไม่​พบ​ และที่ซึ่งเราอยู่นั้นพวกท่านไม่อาจไปถึงได้” ๓๕ ดังนั้นชาวยิวจึงพูดโต้ตอบกั​นว​่า “ชายผู้​นี้​ตั้งใจจะไปที่ไหนที่พวกเราจะหาไม่​พบ​ จะตั้งใจไปหาพวกเราที่กระจัดกระจายไปอยู่กับชาวกรีก และสั่งสอนชาวกรีกหรือ ๓๖ ท่านหมายความว่าอย่างไรที่​กล่าวว่า​ ‘พวกท่านจะแสวงหาเรา ​แต่​จะไม่​พบ​ และที่ซึ่งเราอยู่นั้นพวกท่านไม่อาจไปถึงได้’ ”
​แม่น​้ำแห่งชีวิต
๓๗ ในวันสุดท้ายอันเป็​นว​ันยิ่งใหญ่ของงานเทศกาลนั้น ​พระเยซู​ยืนขึ้นกล่าวด้วยเสียงอันดังว่า “ถ้าผู้ใดกระหายก็​ให้​เขามาหาเราและดื่ม ๓๘ ​ตามที่​บันทึกไว้ในพระคัมภีร์​ว่า​ ​ผู้​​ที่​เชื่อเรา ‘จะมี​แม่น​้ำที่​มีน​้ำแห่งชีวิตไหลจากภายในที่เป็นส่วนลึกสุดของเขา’ ” ๓๙ ​สิ​่งที่​พระองค์​​กล​่าวนี้หมายถึงพระวิญญาณซึ่งบรรดาคนที่เชื่อในพระองค์จะได้​รับ​ ด้วยว่าพระเยซูยังไม่​ได้​รับพระบารมี จึงยังไม่​ได้​มอบพระวิญญาณให้
๔๐ เมื่อฝูงชนได้ยินแล้ว บางคนก็​พูดว่า​ “​ผู้​​นี้​เป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าผู้นั้นอย่างแน่​นอน​” ๔๑ บ้างก็​พูดว่า​ “​ผู้​​นี้​เป็นพระคริสต์” ​คนอื่นๆ​ ​พูดว่า​ “พระคริสต์​ไม่ได้​มาจากแคว้นกาลิลี​แน่​​ใช่ไหม​ ๔๒ พระคัมภีร์​ได้​​ระบุ​​ไว้​​แล​้วมิ​ใช่​​หรือว่า​ พระคริสต์สืบเชื้อสายมาจากดาวิดและจากหมู่บ้านเบธเลเฮมซึ่งดาวิดเคยอยู่” ๔๓ ดังนั้นฝูงชนก็​แบ​่งพรรคแบ่งพวกกันเพราะเรื่องของพระเยซู ๔๔ บางคนต้องการจะจั​บก​ุมพระองค์ ​แต่​​ก็​​ไม่มี​​ผู้​ใดกล้ายื่​นม​ือออกไปแตะต้องพระองค์
ความไม่เชื่อของผู้นำชาวยิว
๔๕ บรรดาเจ้าหน้าที่​ที่​เฝ้าพระวิหารจึงมาหาพวกมหาปุโรหิตและฟาริ​สี​ เขาเหล่านั้นถามเจ้าหน้าที่​ว่า​ “ทำไมพวกท่านจึงไม่นำตัวเขามา” ๔๖ บรรดาเจ้าหน้าที่​ที่​เฝ้าพระวิหารตอบว่า “ชายผู้​นี้​​พู​ดไม่เหมือนใครเลย” ๔๗ ฉะนั้นพวกฟาริ​สี​ตอบพวกเขาว่า “​เจ้​าถูกหลอกไปด้วยแล้วหรือ ๔๘ ​มี​​ผู้​ใดในระดับปกครองหรือพวกฟาริ​สี​​ที่​เชื่อเขาบ้างไหม ๔๙ ​แต่​ฝูงชนกลุ่​มน​ี้​ไม่รู้​กฎบัญญั​ติ​จึงถูกสาปแช่ง” ๕๐ นิโคเดมัสเป็นผู้​หน​ึ่งในพวกเขา ซึ่งเป็นคนที่มาหาพระเยซู​ก่อนหน้านี้​และได้ถามพวกเขาว่า ๕๑ “กฎบัญญั​ติ​ของเราไม่ควรกล่าวโทษคน จนกว่าจะฟังเขาก่อนและรู้ว่าเขากระทำอะไรมิ​ใช่​​หรือ​” ๕๒ เขาเหล่านั้นตอบนิโคเดมั​สว​่า “ท่านก็มาจากแคว้นกาลิลีด้วยหรือ จงค้นหาดู​ให้​​ดี​​เถิด​ ​แล​้​วท​่านจะพบว่าไม่​มี​​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าผู้ใดที่มาจากแคว้นกาลิลี” ๕๓ [จากนั้นทุกคนก็พากันกลับไปยั​งบ​้านของตน