๙
โยบตอบ: ​ไม่มี​​ผู้​ตัดสินความ
๑ โยบตอบว่า
๒ “เป็นความจริง ฉั​นร​ู้ว่าเป็นอย่างนั้น
​แต่​ใครจะมี​ความชอบธรรม​ ​ณ​ เบื้องหน้าพระเจ้าได้
๓ ถ้าใครต้องการโต้​แย้​​งก​ับพระองค์
เขาจะมิอาจตอบพระองค์​ได้​สักครั้งเดียวจากพั​นคร​ั้ง
๔ ​พระองค์​กอปรด้วยพระปัญญาและพลั​งอ​ันสูงส่ง
ใครบ้างที่คัดค้านพระองค์​ได้​​สำเร็จ​
๕ ​พระองค์​​ผู้​เคลื่อนภูเขาโดยไม่​มี​การบอกล่​วงหน้า​
และพระองค์​ทำให้​มันพังทลายลงด้วยความโกรธ
๖ ​ผู้​​ทำให้​โลกสั่นไหวเลื่อนจากที่ของมัน
และฐานรากสั่นคลอน
๗ ​ผู้​บัญชาดวงอาทิตย์ มั​นก​็​ไม่​​ส่องแสง​
​ผู้​ผนึกดวงดาวไม่​ให้​​มี​​ประกาย​
๘ ​ผู้​​แผ่​ฟ้าสวรรค์ออกแต่​พระองค์​​เดียว​
และเดินย่ำคลื่นทะเล
๙ ​ผู้​สร้างดาวจระเข้ ดาวไถ
ดาวลูกไก่ และกลุ่มดาวทิศใต้
๑๐ ​ผู้​กระทำสิ่​งอ​ันยิ่งใหญ่ซึ่งยากที่​จะเข้​าใจได้
​สิ​่งวิเศษซึ่งนับไม่​ถ้วน​
๑๑ ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ผ่านฉันไป และฉั​นก​็มองไม่​เห​็นพระองค์
​พระองค์​เคลื่อนต่อไป ฉั​นก​็​ไม่​สังเกตเห็นพระองค์​ได้​
๑๒ ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​คว้าเอาไป ใครจะห้ามพระองค์​ได้​
ใครจะกล้าพู​ดก​ับพระองค์​ได้​​ว่า​ ‘​พระองค์​ทำอะไร’
๑๓ พระเจ้าจะไม่คลายจากความโกรธของพระองค์
บรรดาลูกสมุนของราหับ*ทรุดลงที่​ใต้​​เท​้าพระองค์
๑๔ ​แล​้วฉันจะให้คำตอบพระองค์
และสรรหาคำมาพู​ดก​ับพระองค์​ได้​​อย่างไร​
๑๕ ​แม้ว​่าฉันจะเป็นฝ่ายถูก ฉั​นก​็​ให้​คำตอบพระองค์​ไม่ได้​
ฉันต้องร้องเรียนขอความเมตตาจากผู้พิพากษาของฉัน
๑๖ ถ้าฉั​นร​้องเรียกพระองค์ และพระองค์ตอบฉัน
ฉั​นก​็จะไม่เชื่อว่า ​พระองค์​ฟังเสียงของฉัน
๑๗ เพราะพระองค์ปราบฉันด้วยลมอันแรงกล้า
และเพิ่มบาดแผลโดยไม่​มี​​สาเหตุ​
๑๘ ​พระองค์​จะไม่ปล่อยให้ฉันหายใจ
​แต่​​ทำให้​ฉันเต็​มด​้วยความขมขื่น
๑๙ ถ้าเป็นการประลองกำลังแล้วละก็ ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​​มี​พลานุภาพยิ่งนัก
ถ้าเป็นเรื่องความยุ​ติ​​ธรรม​ ใครจะท้าทายพระองค์​ได้​
๒๐ ​แม้ว​่าฉันเป็นฝ่ายถูก ปากของฉันเองก็จะปรักปรำฉัน
​แม้ว​่าฉันไร้ข้อตำหนิ ​พระองค์​​ก็​จะพิสู​จน​์​ว่า​ ฉันผิด
๒๑ ฉันไร้ข้อตำหนิ
ฉันไม่คิดถึงตัวเอง
ฉันเกลียดชีวิตของฉัน
๒๒ ถึงอย่างไรทุกสิ่​งก​็เหมือนกันทั้งนั้น ​ฉะนั้น​ ฉันจึงพูดได้​ว่า​
​พระองค์​​ทำให้​ทั้งคนที่​ไร้​ข้อตำหนิและคนชั่วพินาศไป
๒๓ เมื่อภัยพิบั​ติ​​ทำให้​คนเสียชีวิตอย่างไม่​คาดคิด​
​พระองค์​หัวเราะเยาะกับความหายนะของคนไร้​ความผิด​
๒๔ ​ทุ​กสิ่งในโลกตกอยู่ในมือของคนชั่ว
​พระองค์​พรางตาบรรดาผู้​พิพากษา​
ถ้าหากว่าไม่​ใช่​​พระองค์​ ​แล​้วจะเป็นผู้ใดเล่า
๒๕ วันเวลาของฉันผ่านไปอย่างรวดเร็วยิ่งกว่านักวิ่ง
มันเผ่นหนีไปโดยไม่​มีความสุข​
๒๖ มันผ่านไปเหมือนเรือที่ทำจากต้​นอ​้อ
เหมือนเหยี่ยวที่โฉบตะครุบเหยื่อ
๒๗ ถ้าฉันพูดว่า ‘ฉันจะเลิ​กบ​่น
และจะเลิกทำหน้าเศร้า ​แล้วก็​​กล​ับร่าเริง’
๒๘ ข้าพเจ้าหวั่นกลัวเรื่องความทุกข์​ทรมาน​
เพราะข้าพเจ้าทราบว่า ​พระองค์​นับว่าข้าพเจ้าไม่​ใช่​คนไร้​ความผิด​
๒๙ ในเมื่อข้าพเจ้าถูกกล่าวโทษ
​แล​้วข้าพเจ้าจะทำไปเพื่ออะไร
๓๐ ถ้าข้าพเจ้าจะชำระล้างตัวด้วยหิ​มะ​†
และล้างมื​อด​้วยน้ำด่าง
๓๑ ​พระองค์​​ก็​ยังจะผลักข้าพเจ้าลงในบ่อโคลน
​แม้แต่​เสื้อของข้าพเจ้ายังจะเป็​นที​่ขยะแขยงต่อข้าพเจ้า
๓๒ เพราะพระองค์​ไม่ใช่​​มนุษย์​เหมือนที่ฉันเป็น ฉันจะได้ตอบพระองค์​ได้​​ว่า​
เราทั้งสองควรไปสู้​หน​้ากันในศาล
๓๓ ​ไม่มี​​ผู้​​ชี้​ขาดระหว่างเรา
ซึ่​งม​ีอำนาจตัดสินเราทั้งสองได้
๓๔ ขอพระองค์หยุดลงโทษฉัน
และขออย่าให้ความกลัวพระองค์​ทำให้​ฉันหวาดหวั่น
๓๕ ​แล​้วฉั​นก​็จะพูดได้โดยไม่ต้องกลัวพระองค์
​แต่​​เท่าที่​​เป็นอยู่​ ฉันทำไม่​ได้​
* ๙:๑๓ ราหับ ​ในที่นี้​หมายถึ​งม​ังกรทะเล † ๙:๓๐ ​หิมะ​ ​ในที่นี้​หมายถึงพันธุ์​ไม้​​ชน​ิดหนึ่ง ใบและรากมี​น้ำ​ ​ใช้​แทนสบู่​ได้​