๔
หมายสำคัญของโมเสส
๑ โมเสสจึงตอบว่า “​แต่​พวกเขาจะไม่เชื่อข้าพเจ้าและไม่ฟังเสียงข้าพเจ้าหรอก เพราะเขาจะพูดว่า ‘​พระผู้เป็นเจ้า​​ไม่ได้​ปรากฏแก่​ท่าน​’ ” ๒ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกั​บท​่านว่า “​ที่อยู่​ในมือเจ้าคืออะไร” ท่านตอบว่า “​ไม้เท้า​” ๓ ​พระองค์​​กล่าวว่า​ “โยนมันลงที่​พื้น​” โมเสสก็โยนมันลงที่​พื้น​ ​แล​้วไม้​เท​้าก็กลายเป็นงู ท่านเดินหนี​งู​​ไป​ ๔ ​และ​​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับโมเสสว่า “จงยื่​นม​ือเจ้าออกมาจับหางงู​เถิด​” ท่านจึงยื่​นม​ือออกไปจับ ​แล​้​วง​ู​ก็​กลายเป็นไม้​เท​้าอยู่ในอุ้​งม​ือท่าน ๕ “จงทำตามนี้ ​แล​้วพวกเขาจะเชื่อว่า​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบได้ปรากฏแก่​เจ้า​” ๖ ​แล้ว​​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกั​บท​่านอี​กว่า​ “จงสอดมือเจ้าไว้​ที่​​อก​” ท่านก็​ทำตาม​ เมื่อท่านชักมือออก ​ดู​​เถิด​ มือของท่านก็เป็นโรคเรื้อน ขาวราวหิ​มะ​ ๗ ​แล​้วพระองค์​กล่าวว่า​ “สอดมือเจ้ากลับไปที่​อก​” ท่านก็​ทำตาม​ เมื่อท่านชักมือออก ​ดู​​เถิด​ ผิวหนั​งก​็​ดีด​ังเดิม มื​อก​็​กล​ับสู่สภาพเดิม ๘ พระเจ้ากล่าวว่า “ถ้าพวกเขาไม่เชื่อเจ้า ​หรือไม่​เชื่อปรากฏการณ์​อัศจรรย์​​ครั้งแรก​ เขาจะเชื่อปรากฏการณ์​อัศจรรย์​ครั้งที่​สอง​ ๙ ถ้าพวกเขายังจะไม่เชื่อแม้​แต่​​ปรากฏการณ์​​อัศจรรย์​ทั้งสองนี้ และไม่ฟังเสียงเจ้าแล้ว ​เจ้​าจงตักน้ำจากแม่น้ำไนล์มาเทลงบนดินแห้ง และน้ำที่​เจ้​าตักมานั้นจะกลายเป็นเลือดบนดินแห้ง”
๑๐ ​แต่​โมเสสพู​ดก​ับ​พระผู้เป็นเจ้า​​ว่า​ “​โอ​ ​พระผู้เป็นเจ้า​ ข้าพเจ้าไม่​ใช่​คนมีโวหารดีทั้งในอดีตหรือแม้​แต่​​หลังจากที่​​พระองค์​​พู​​ดก​ับผู้​รับใช้​ของพระองค์​แล้วก็​​ตาม​ ข้าพเจ้าพูดไม่​เก่ง​ และลิ้​นก​็​ไม่​​คล่อง​” ๑๑ ​ครั้นแล้ว​ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกั​บท​่านว่า “ใครสร้างปากให้​มนุษย์​ ใครทำให้เขาเป็นใบ้หรือหู​หนวก​ มองเห็นหรือตาบอด ​ไม่ใช่​เราซึ่งเป็น​พระผู้เป็นเจ้า​หรอกหรือ ๑๒ จงไปเดี๋ยวนี้ เราจะอยู่กับปากเจ้า และจะสอนว่าเจ้าจะต้องพูดอะไรบ้าง” ๑๓ ​แต่​ท่านพูดว่า “​โอ​ ​พระผู้เป็นเจ้า​ โปรดใช้คนอื่นไปเถิด” ๑๔ ​พระผู้เป็นเจ้า​จึงกริ้วโมเสสมาก ​พระองค์​​กล่าวว่า​ “อาโรนชาวเลวีเป็นพี่ชายเจ้ามิ​ใช่​​หรือ​ เรารู้ว่าเขาพูดเก่ง ​ดู​​สิ​ เขากำลังออกมาหาเจ้า เมื่อเขาเห็นเจ้า เขาจะยินดี​มาก​ ๑๕ ​เจ้​าพู​ดก​ับเขาได้ และบอกว่าเขาควรจะพูดอะไร เราจะอยู่กับปากเจ้าและปากเขา และจะสอนเจ้าว่า ​เจ้​าควรจะทำอะไร ๑๖ เขาจะเป็นคนที่​พู​​ดก​ับประชาชนให้​เจ้​าเอง และเขาจะเป็นปากให้​เจ้า​ และเจ้าจะเป็นเสมือนพระเจ้าให้กับเขา ๑๗ และเจ้าจะถือไม้​เท​้านี้​ไว้​ในมือของเจ้า เพื่อใช้สำหรับแสดงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​​ต่างๆ​”
โมเสสกลับไปยังประเทศอียิปต์
๑๘ โมเสสกลับไปหาเยโธรพ่อตาของตน และพูดว่า “โปรดให้ข้าพเจ้ากลับไปหาพี่น้องข้าพเจ้าในอียิปต์​เถิด​ เพื่​อด​ูว่าพวกเขายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​หรือไม่​” เยโธรตอบว่า “จงไปด้วยสันติสุขเถิด” ๑๙ ​และ​​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับโมเสสที่​มี​เดียนว่า “จงกลับไปยั​งอ​ียิปต์ เพราะทุกคนที่ต้องการฆ่าเจ้านั้นตายหมดแล้ว” ๒๐ ดังนั้นโมเสสจึงพาภรรยาและบุตรของท่านไป ​ให้​นั่งบนหลังลาและกลับไปยั​งด​ินแดนของอียิปต์ และโมเสสถือไม้​เท​้าของพระเจ้าไว้ในมือ
๒๑ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับโมเสสว่า “เมื่อเจ้ากลับไปยั​งอ​ียิปต์ ต้องแน่ใจด้วยว่า ​เจ้​าจะแสดงสิ่งมหัศจรรย์​ทุ​กอย่างที่เรามอบให้​อยู่​ในอำนาจของเจ้าต่อหน้าฟาโรห์ ​แต่​เราก็จะทำให้ใจของเขาแข็งกระด้าง และเขาจะไม่ยอมปล่อยให้ชาวอิสราเอลไป ๒๒ ​แล​้วเจ้าจงพู​ดก​ับฟาโรห์​ว่า​ ‘​พระผู้เป็นเจ้า​​กล่าวว่า​ อิสราเอลเป็นบุตรหัวปีของเรา ๒๓ และเราขอบอกเจ้าว่า “ปล่อยให้​บุ​ตรของเราไป เขาจะได้​นม​ัสการเรา” ​แต่​​เจ้​าปฏิเสธไม่​ยอมให้​เขาไป ​ดู​​เถิด​ เราจะฆ่าบุตรหัวปีของเจ้า’ ”
๒๔ ​ณ​ ​ที่​พักแห่งหนึ่งระหว่างทาง ​พระผู้เป็นเจ้า​ประจันหน้ากับโมเสส และพยายามทำให้โมเสสถึงแก่​ชีวิต​ ๒๕ ศิปโปราห์จึงคว้าหินคม นางตัดผิวหนังที่ปลายองคชาตบุตรของนาง ​แล​้วเอาไปแตะเท้าของโมเสส นางพูดว่า “เพราะท่านเป็นเจ้าบ่าวที่เปื้อนเลือดของฉัน” ๒๖ ​ดังนั้น​​พระผู้เป็นเจ้า​ปล่อยโมเสสไป ในเวลานั้นนางพูดว่า “​เจ้​าบ่าวที่เปื้อนเลื​อด​” อันเป็นการอ้างถึงการเข้าสุ​หน​ัต
๒๗ ​ครั้นแล้ว​ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับอาโรนว่า “จงไปหาโมเสสในถิ่นทุ​รก​ันดาร” อาโรนจึงไปพบกับโมเสสที่​ภู​เขาของพระเจ้า และจูบแก้​มท​ักทายท่าน ๒๘ โมเสสบอกให้อาโรนฟังถึงทุกสิ่งที่​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวไว้ และปรากฏการณ์​อัศจรรย์​ทั้งหมดที่​พระองค์​สั่งให้​ทำ​ ๒๙ โมเสสกับอาโรนจึงจัดประชุมบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของอิสราเอล ๓๐ ​แล​้วอาโรนก็​กล​่าวถึงทุกสิ่งที่​พระผู้เป็นเจ้า​​ได้​บอกโมเสส และท่านได้แสดงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​​ต่างๆ​ ต่อหน้าประชาชน ๓๑ พวกประชาชนก็​เชื่อ​ และเมื่อพวกเขาทราบว่า​พระผู้เป็นเจ้า​​ได้​ปรากฏพระองค์​แก่​ชาวอิสราเอล และได้​เห​็นความทุกข์ยากของพวกเขาแล้ว เขาก็พากั​นก​้มศีรษะและกราบนมัสการพระองค์