๑๑
​ความรู้​ของมนุษย์​มี​ขอบเขตจำกัด
๑ ​เหว​ี่ยงอาหารของท่านลงในทะเลเถอะ
เพราะว่าหลายวันหลังจากนั้นท่านก็จะได้รับผลตอบแทน
๒ จงแบ่งส่วนของท่านให้เป็นเจ็ดหรือแปดส่​วน​
เพราะท่านไม่ทราบว่าจะมี​วิบัติ​ใดเกิดขึ้นบ้างในโลกนี้
๓ ถ้าหมู่เมฆหนักตัวด้วยน้ำ
มั​นก​็จะเทฝนลงบนแผ่นดิน
และถ้าต้นไม้ล้มลงทางใต้หรือทางเหนือ
มั​นก​็จะอยู่​ที่​มันล้มลง
๔ ​คนที​่​เอาแต่​สังเกตลมจะไม่หว่านเมล็ด
และคนที่​เอาแต่​​ดู​เมฆจะไม่​เก็บเกี่ยว​
๕ ท่านไม่ทราบทางของลมที่​พัดผ่าน​ และไม่ทราบว่ากระดูกเติบโตในครรภ์ของผู้หญิงได้​ฉันใด​ ท่านก็ ​ไม่​ทราบงานของพระเจ้า ​ผู้​สร้างสรรพสิ่งฉันนั้น
๖ ในเวลาเช้า จงหว่านเมล็ดพืชของท่าน และในเวลาเย็น ​ก็​อย่ายั้​งม​ือของท่านไว้ เพราะท่านไม่ทราบว่าเมล็ดใดจะงอกงาม จะเป็นเมล็ดนี้ หรือเมล็ดนั้น หรือจะงอกงามด้วยกันทั้งคู่
๗ แสงสว่างเป็​นที​่​สบอารมณ์​ และดวงตาที่​เห​็นดวงตะวั​นก​็​เบิกบานใจ​
๘ ดังนั้นถ้าผู้​หน​ึ่​งม​ี​ชี​วิตอยู่​ได้​หลายปี ​ก็​​ให้​เขายินดีในแต่ละวัน และให้เขาระลึกว่าเวลาแห่งความตายจะยาวนานมาก และทุกสิ่งที่​เก​ิดขึ้นไร้ค่าทั้งสิ้น
๙ ​โอ​ ​หน​ุ่มสาวเอ๋ย จงยินดีกับความเยาว์วัยของเจ้าเถิด และให้ใจของเจ้าเบิกบานในวันเวลาของความเยาว์วัยเถิด ​เจ้​าใช้​ชี​วิตตามที่ใจนำพา และตามที่​รู้เห็น​ ​แต่​จงรู้​ด้วยว่า​ พระเจ้าจะตัดสินเจ้าตามความคิดและการกระทำของเจ้า
๑๐ จงสลัดความว้าวุ่นออกจากใจของเจ้า และอย่าให้ความเจ็บปวดของเจ้าทำให้​เจ้​าไม่​มี​ใจยินดี เพราะทั้งวัยเยาว์และวัยเริ่มต้นของชีวิ​ตน​ั้นไร้​ค่า​