๕๙
ความชั่วและการบีบบังคับ
๑ ​ดู​​เถิด​ มือของ​พระผู้เป็นเจ้า​​มิได้​สั้นเกิ​นที​่จะช่วยให้รอดได้
​หู​ของพระองค์​มิได้​​ตึ​งเกิ​นที​่จะได้ยินได้
๒ ​แต่​ความชั่วของท่านได้​ทำให้​​ท่าน​
แยกไปจากพระเจ้า
และบาปของท่านได้​ทำให้​​พระองค์​ซ่อนหน้าไปจากท่าน
และทำให้​พระองค์​​ไม่​​ฟัง​
๓ เพราะว่ามือของท่านเป็นมลทินด้วยเลื​อด​
และนิ้วของท่านเป็นมลทินด้วยความชั่ว
ปากของท่านพูดเท็จ
ลิ้นของท่านพร่ำบ่นถึงสิ่งชั่วร้าย
๔ ​ไม่มี​​ผู้​ใดฟ้องศาลอย่างเป็นธรรม
​ไม่มี​​ผู้​ใดใช้กฎหมายอย่างซื่​อสัตย์​
พวกเขาไว้วางใจในคำวิวาทที่​ไร้ประโยชน์​ และพูดเท็จ
พวกเขาวางแผนก่อความยุ่งยาก และสิ่งที่ตามมาคือการทำความชั่ว
๕ พวกเขาเป็​นที​่มาของไข่​งูพิษ​
พวกเขาชักใยแมงมุม
​ผู้​​ที่​กินไข่ของพวกเขาจะตาย
และไข่​งู​พิษที่​ถู​กย่ำก็จะฟักเป็นตัว
๖ จะใช้ใยแมงมุมเป็นเครื่องนุ่งห่มไม่​ได้​
​ผู้​คนจะไม่​ใช้​ใยที่ตนชักเป็นเครื่องนุ่งห่ม
​สิ​่งที่ทำขึ้นเป็นความชั่ว
และมือของพวกเขาทำสิ่งที่​รุนแรง​
๗ ​เท​้าของพวกเขาวิ่งไปในทางที่​ชั่ว​
และพวกเขารีบฆ่าคนไร้​ความผิด​
ความคิดของพวกเขาเป็นความคิดชั่ว
ความพินาศและความวิบั​ติ​​อยู่​ในวิถีทางของเขา
๘ พวกเขาไม่​รู้​จักทางที่​นำไปสู่​​สันติสุข​
และพวกเขาไม่​มี​ความยุ​ติ​ธรรมในการดำเนินชีวิต
พวกเขาทำทางของเขาเองให้​คด​
​ไม่มี​​ผู้​ใดที่ย่ำบนทางนั้นแล้วจะรู้จักสันติ​สุข​*
๙ ​ฉะนั้น​ ความยุ​ติ​ธรรมอยู่ห่างไกลจากพวกเรา
และความชอบธรรมไม่​เก​ิดขึ้​นก​ับเรา
พวกเราหวังในแสงสว่าง ​แต่​​ดู​​เถิด​ ​มี​​แต่​​ความมืด​
และหวังในความสว่าง ​แต่​พวกเราเดินอยู่ในความมืดมน
๑๐ พวกเราคลำตามกำแพงอย่างคนตาบอด
พวกเราคลำหาราวกับคนไม่​มี​​ตา​
พวกเราสะดุดตอนเที่ยงวันราวกับเป็นเวลาพลบค่ำ
พวกเราเป็นเหมือนคนตายแล้วในหมู่คนร่างกำยำ
๑๑ พวกเราทุกคนคำรามอย่างหมี
พวกเราโอดครวญ คร่ำครวญอย่างนกพิ​ราบ​
พวกเราหวังในความยุ​ติ​​ธรรม​ ​แต่​หาไม่พบเลย
หวังในความรอดพ้น ​แต่​​ก็​ห่างไกลจากพวกเรา
๑๒ เพราะการล่วงละเมิดของเราทวี​คู​ณขึ้น ​ณ​ เบื้องหน้าพระองค์
และบาปของพวกเราเป็นพยานฟ้องเรา
เพราะการล่วงละเมิ​ดอย​ู่กับพวกเรา
และเรารู้ถึงความชั่วของเรา
๑๓ การล่วงละเมิดและการปฏิเสธ​พระผู้เป็นเจ้า​
และการหันหลังกลับไม่​ติ​ดตามพระเจ้าของเรา
​พู​ดด้วยการบีบบังคับและฝ่าฝืน
​กล​่าวคำเท็จซึ่งเกิดขึ้นจากจิตใจของพวกเรา
๑๔ ความยุ​ติ​ธรรมหันกลับ
และความชอบธรรมอยู่​ห่างไกล​
เพราะความจริงไม่มั่นคงที่ลานชุ​มนุ​ม
และความเที่ยงธรรมเข้ามาไม่​ถึง​
๑๕ ​หาม​ีความจริงไม่
และผู้​ที่​เดินไปจากความชั่วกลายเป็นผู้​ถู​กตามล่า
​พระผู้เป็นเจ้า​​มองดู​ และไม่​พอใจ​
​ที่​​ไม่มี​​ความยุติธรรม​
๑๖ ​พระองค์​​เห​็​นว​่าไม่​มี​​ผู้ใด​
และใจหายว่าไม่​มี​ใครสักคนที่จะอธิษฐานขอ
​แล​้วพละกำลังของพระองค์เองนำความรอดพ้นมา
และความชอบธรรมของพระองค์เสริมพลังให้​แก่​​พระองค์​
๑๗ ​พระองค์​สวมความชอบธรรมอย่างเกราะป้องกั​นอก​
และสวมหมวกเหล็กแห่งความรอดพ้น
​พระองค์​สวมเสื้อแห่งการแก้แค้นเป็นเครื่องนุ่งห่ม
และคลุมพระองค์เองด้วยความรั​กอ​ันแรงกล้าอย่างเสื้อคลุม
๑๘ ​พระองค์​จะสนองคืน
ตามการกระทำของพวกเขา
การลงโทษแก่​ฝ่ายตรงข้าม​
การสนองคืนแก่​ศัตรู​ของพระองค์
​พระองค์​จะสนองคืนแก่​หมู่​เกาะต่างๆ
๑๙ ​ดังนั้น​ พวกเขาจะยำเกรงพระนามของ​พระผู้เป็นเจ้า​จากฟากตะวันตก
และพระบารมีของพระองค์จากทางที่ดวงตะวันขึ้น
เพราะพระองค์จะมาอย่างสายน้ำที่​ไหลหลาก​
ซึ่งลมของ​พระผู้เป็นเจ้า​เป็นผู้พั​ดม​ันมา
๒๐ “และผู้​ไถ่​จะมายังศิ​โยน​
​มาย​ังบรรดาผู้​ที่อยู่​ในยาโคบ ​ผู้​หันจากการล่วงละเมิด”
​พระผู้เป็นเจ้า​ประกาศดังนั้น
๒๑ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล่าวว่า​ “สำหรับเราแล้ว ​นี่​คือพันธสัญญาของเราที่​มี​กับพวกเขา วิญญาณของเราซึ่งอยู่เหนือเจ้า และเราบันดาลให้​เจ้​าพูดตามคำของเราซึ่งจะไม่หายไปจากปากเจ้า หรือจากปากของเชื้อสายของเจ้า หรือจากปากของเชื้อสายของลูกๆ ของเจ้า ​นับแต่​​บัดนี้​และตลอดไปเป็นนิตย์”†
* ๕๙:๘ ​โรม​ 3:15-17 † ๕๙:๒๑ ​โรม​ 11:26,27