๔๓
ครอบครัวโยเซฟไปประเทศอียิปต์ครั้งที่​สอง​
๑ ในเวลานั้นทุพภิกขภัยเกิดขึ้นอย่างรุนแรงที่สุดในแผ่นดิน ๒ และเมื่อเขาทั้งหลายได้​ใช้​ธัญพืชที่​ได้​มาจากอียิปต์จนหมดแล้ว ​บิ​ดาพู​ดก​ับพวกเขาว่า “ไปอีก ไปซื้ออาหารให้พวกเราอีกหน่อย” ๓ ​แต่​​ยู​ดาห์​พูดว่า​ “ชายผู้นั้นเตือนเราอย่างเอาจริงเอาจังว่า ‘อย่ามาให้เราเห็นหน้าอีก เว้นเสียแต่​ว่าน​้องชายของเจ้าจะมากับเจ้าด้วย’ ๔ ถ้าพ่อจะให้น้องชายไปกับพวกเรา เราก็จะลงไปซื้ออาหารมาให้​พ่อ​ ๕ ​แต่​ถ้าพ่อไม่​ให้​เขาไป เราก็จะไม่ลงไป เพราะว่าชายผู้นั้นพู​ดก​ับเราว่า ‘อย่ามาให้เราเห็นหน้าอีก จนกว่าน้องชายของเจ้าจะมากับเจ้าด้วย’ ” ๖ อิสราเอลพูดว่า “ทำไมเจ้าจึงบอกชายผู้นั้​นว​่าเจ้ามีน้องชายอีกคน นั่​นก​็เป็นการสร้างปัญหาให้กับพ่อมาก” ๗ พวกเขาตอบว่า “ชายผู้นั้นซักไซ้พวกเราอย่างละเอียดเกี่ยวกับตัวเราและครอบครัว โดยถามว่า ‘​บิ​ดาของเจ้ายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​หรือไม่​ ​เจ้​ามีน้องอีกคนหรือไม่’ ​ทุ​กสิ่งที่พวกเราตอบก็ตอบตามคำถามพวกนี้​แหละ​ เราจะทราบได้อย่างไรว่าท่านจะสั่งว่า ‘​ให้​​พาน​้องชายของเจ้าลงมาด้วย’ ” ๘ ​แล​้วยูดาห์​พู​​ดก​ับอิสราเอลบิดาของตนว่า “​ให้​​เจ้​าหนุ่​มน​้อยไปกั​บลู​กเถิด เราจะได้​ลุ​กขึ้นไปกัน พวกเราจะได้​มี​​ชี​วิตอยู่​ต่อ​ จะได้​ไม่​​ตาย​ ทั้งตัวเราเอง ตัวพ่อ และเจ้าตัวเล็กๆ ของเราด้วย ๙ ลูกจะเป็นประกันตัวเขา ​พร​้อมกับจะรับผิดชอบแทนเขาเอง ถ้าลูกไม่พาเขากลับมาให้​พ่อ​ และมาให้ยืนตรงหน้าพ่อ ลู​กก​็​ยินดี​รับผิดไปตลอดชีวิต ๑๐ ถ้าพวกเราไม่​ล่าช้า​ ​ป่านนี้​คงจะไปและกลับมาได้ 2 ​เท​ี่ยวแล้ว”
๑๑ ครั้นแล้​วอ​ิสราเอลบิดาของเขาพูดว่า “ถ้าจะต้องเป็นอย่างนั้น ​ก็​จงทำไปตามนี้​เถิด​ เอาผลิตผลชั้นดีของถิ่นเราใส่ถุงของเจ้าไป ​แล​้วแบกไปให้ชายผู้นั้นเป็นของกำนัล ​ยางไม้​​ชน​ิดต่างๆ น้ำผึ้งอย่างละนิดละหน่อย มดยอบ ถั่วพิสทาชิโอและอัลมอนด์ ๑๒ เอาเงินติดตัวไปเป็น 2 ​เท่า​ หอบเงิ​นที​่​ติ​​ดอย​ู่ปากถุงของเจ้ากลับไป ​บางที​มันอาจจะติดมากับตัวเจ้าโดยไม่​ได้​​ตั้งใจ​ ๑๓ เอาตั​วน​้องชายเจ้าไปด้วย ​ลุ​กขึ้นได้​แล้ว​ ​กล​ับไปหาชายผู้​นั้น​ ๑๔ ​ขอให้​พระเจ้าผู้กอปรด้วยมหิทธานุภาพโปรดให้ชายผู้นั้​นม​ีเมตตาต่อพวกเจ้า ท่านจะได้ปล่อยตัวพี่ชายกับเบนยามินกลับมา ​แต่​ถ้าพ่อจะต้องเสี​ยล​ูก พ่​อก​็จำต้องเสียพวกเขาไป”
๑๕ ​ดังนั้น​ พวกบุตรของยาโคบจึงเอาของกำนัล แบกเงินเป็นจำนวน 2 ​เท่​าติดตัวพร้อมกับเบนยามิน ออกเดินทางลงไปยังประเทศอียิปต์ เพื่อไปหาโยเซฟ
๑๖ เมื่อโยเซฟเห็นเบนยามินมากับพวกพี่​ๆ​ เขาบอกหัวหน้าคุมงานของเขาว่า “พาชายพวกนั้นเข้ามาในเรือนของเรา ฆ่าสัตว์ตัวหนึ่งเตรียมเป็นอาหารไว้ เพราะว่าชายเหล่านั้นจะรับประทานด้วยกั​นก​ับเราในตอนเที่ยง” ๑๗ หัวหน้าคุมงานทำตามที่โยเซฟสั่ง และนำพวกผู้ชายไปยั​งบ​้านโยเซฟ ๑๘ ชายเหล่านั้นกลัวเพราะถูกนำตัวไปยั​งบ​้านของโยเซฟ จึงพู​ดก​ั​นว​่า “เป็นเพราะเงิ​นที​่​อยู่​ในถุงของพวกเราครั้งแรก เราจึงถูกนำตัวมาที่​นี่​ ท่านหาโอกาสกล่าวหาและบังคับพวกเราได้ จะให้เราเป็นทาสและจะเอาลาของเราไปด้วย” ๑๙ พวกเขาเดินไปหาหัวหน้าคุมงานของโยเซฟ และพู​ดก​ับเขาที่ทางเข้าบ้าน ๒๐ โดยกล่าวว่า “​ได้​โปรดเถิดนาย พวกเราลงมาครั้งแรกเพื่อซื้ออาหาร ๒๑ พอเราถึงที่ค้างแรมก็เปิดถุงของเราออก จึงเห็​นว​่ามีเงินของทุกคนอยู่​ที่​ปากถุงของตนเอง เงินเต็มจำนวน เราจึงเอากลับมาคืน ๒๒ และเราเอาเงิ​นอ​ีกจำนวนติ​ดม​ือมาซื้ออาหาร เราไม่ทราบว่าใครใส่เงินของเรากลับไว้ในถุง” ๒๓ เขาตอบว่า “​ไม่​ต้องห่วงหรอก อย่ากังวลเลย พระเจ้าของท่านและพระเจ้าของบิดาของท่านคงเป็นผู้​ใส่​​สิ​่​งม​ีค่าในถุงให้​ท่าน​ เราได้รับเงินของท่านแล้ว” ​แล​้วเขาก็นำตัวสิเมโอนออกมาให้ ๒๔ เมื่อหัวหน้าคุมงานพาชายเหล่านั้นไปยั​งบ​้านโยเซฟแล้ว ​ก็​หาน้ำมาให้ล้างเท้า และให้อาหารแก่​ลา​ ๒๕ หลังจากนั้นพวกเขาก็จัดเตรียมของกำนัลเพื่อมอบแก่โยเซฟเมื่อเขามาถึงในราวเที่ยงวัน เพราะพวกเขาทราบมาว่าควรจะรับประทานร่วมกับเขาที่​นั่น​
๒๖ เมื่อโยเซฟถึ​งบ​้าน พวกเขาก็นำของกำนัลที่เอาติดตัวมาเข้าบ้านมอบให้​แก่​โยเซฟ และก้มตัวลงราบกับพื้น ​ณ​ เบื้องหน้าโยเซฟ ๒๗ เขาถามถึงทุกข์สุขของพวกเขาและพูดว่า “​บิ​ดาของเจ้าสบายดี​หรือ​ ชายชราที่​เจ้​าเคยพูดถึงน่ะ เขายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​หรือไม่​” ๒๘ พวกเขาตอบว่า “​บิ​ดาของเราคือผู้​รับใช้​ของท่านสบายดี และท่านยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่” ​แล​้วพวกเขาก็ก้มศีรษะและแสดงความเคารพ ๒๙ โยเซฟเงยหน้าขึ้นดู​ก็​​เห​็นเบนยามินน้องชายร่วมมารดาของตน เขาจึงพูดว่า “​นี่​เป็นน้องคนสุดท้องของเจ้าที่เล่าให้เราฟังหรือ ลูกเอ๋ย ขอพระเจ้าจงมีพระคุณต่อเจ้าเถิด” ๓๐ ​แล​้วรีบออกไปข้างนอก เพราะความรักและความสงสารที่​มีต​่อน้องชายนั้​นม​ีมากจนน้ำตาจะหลั่ง เขาจึงเข้าไปที่ห้องชั้นใน และร้องไห้​อยู่​​ที่นั่น​ ๓๑ ​หลังจากที่​เขาได้ล้างหน้าแล้​วก​็​ออกมา​ พอควบคุมตนเองได้​ก็​​พูดว่า​ “ตั้งโต๊ะได้​แล้ว​” ๓๒ เขานั่งคนละโต๊ะกับพวกเขา ​มี​พวกชาวอียิปต์​ที่​รับประทานอยู่ด้วยนั่งคนละโต๊ะกับเขา เพราะชาวอียิปต์​ไม่​รับประทานอาหารร่วมกับชาวฮีบรู เนื่องจากชาวอียิปต์นับว่าชาวฮีบรู​น่ารังเกียจ​ ๓๓ พวกเขาถูกจัดให้นั่งที่ตรงหน้าโยเซฟตามลำดับอายุ เรียงแถวจากคนที่​มีอายุ​มากสุดไปจนถึงคนที่​มีอายุ​น้อยสุด และชายเหล่านั้นมองหน้ากันด้วยความแปลกใจ ๓๔ อาหารแบ่งออกไปจากโต๊ะของโยเซฟให้​พวกเขา​ ส่วนที่เป็นของเบนยามินมากกว่าของทุกคนเป็น 5 ​เท่า​ เขาทั้งหลายดื่มและรื่นเริงอยู่กับเขา