๒๗
ร้องคร่ำครวญให้กับเมืองไทระ
๑ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ ๒ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​บัดนี้​​เจ้​าจงร้องคร่ำครวญถึงเมืองไทระ ๓ และพู​ดก​ับเมืองไทระที่​ตั้งอยู่​ตรงทางเข้าสู่​ทะเล​ ​ศูนย์​​แห่​งการค้าของบรรดาชนชาติของหมู่เกาะต่างๆ” พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​​กล​่าวดังนี้​ว่า​
“​โอ​ ไทระเอ๋ย ​เจ้​าได้​พู​ดดังนี้
‘เรางดงามเพียบพร้​อม​’
๔ อาณาเขตของเจ้ารอบด้านอยู่​ที่​ใจกลางทะเล
บรรดาผู้​ที่​สร้างเจ้าทำให้ความงามของเจ้าเพียบพร้​อม​
๕ พวกเขาทำไม้แปรรูปจาก
ต้นสนแห่งเสนีร์
พวกเขาใช้​ไม้​​ซี​ดาร์​แห่​งเลบานอน
ทำเสากระโดงให้​เจ้​าเสาหนึ่ง
๖ พวกเขาใช้​ไม้โอ​๊กแห่งบาชาน
ทำกรรเชียงต้นสน
และใช้​ไม้​สนแห่งชายฝั่งไซปรัส
ทำดาดฟ้าซึ่งฝั​งด​้วยงาช้าง
๗ ใบเรือของเจ้าทำด้วยผ้าป่านเนื้​อด​ี
ปักลวดลายจากอียิปต์
​ใช้​เป็นธงชัยของเจ้า
​ที่​กันสาดดาดฟ้าของเจ้าเป็นสีน้ำเงินและม่​วง​
​ได้​มาจากเกาะเอลีชาห์
๘ ชาวเมืองแห่งไซดอนและอาร์​วัด​
​เป็นฝี​พายของเจ้า
​โอ​ ไทระเอ๋ย บรรดาผู้ชำนาญของเจ้าอยู่ในเจ้า
พวกเขาเป็นคนนำร่องของเจ้า
๙ บรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของเกบาล และบรรดาผู้ชำนาญอยู่ในเจ้า
เป็นช่างซ่อมและชันเรือให้​เจ้า​
เรือทุกลำในท้องทะเลพร้อมกับกะลาสีเรืออยู่ในเจ้า
เพื่อค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้าของเจ้า
๑๐ ​เปอร์เซีย​ ลูด และพูตเป็นทหารศึกอยู่ในกองทัพของเจ้า พวกเขาแขวนโล่และหมวกเหล็กที่กำแพงของเจ้า และทำให้​เจ้​ารุ่งโรจน์ ๑๑ ​บุ​ตรหลานชาวอาร์วัดและเฮเลคเฝ้ากำแพงที่​อยู่​​ล้อมรอบ​ และชาวกามั​ดอย​ู่ในหอคอยของเจ้า พวกเขาแขวนโล่​ที่​รอบกำแพง พวกเขาทำให้ความงามของเจ้าเพียบพร้​อม​
๑๒ ​ทาร์​​ชิ​ชทำการค้ากับเจ้าก็เพราะความมั่งคั่งของเจ้าในทุกสิ่ง พวกเขาแลกเปลี่ยนสินค้าของเจ้าด้วยเงิน ​เหล็กกล้า​ ​ดีบุก​ และตะกั่ว ๑๓ ยาวาน ​ทูบ​ัล และเมเชค*ทำการค้ากับเจ้า พวกเขาเอาคนและภาชนะทองสัมฤทธิ์มาเป็นสิ่งแลกเปลี่ยนกับสินค้าของเจ้า ๑๔ คนจากเบธโทการ์​มาห์​เอาม้าใช้​งาน​ ม้าศึก และล่อ เป็นสินค้าแลกเปลี่ยน ๑๕ ลูกหลานของเดดานทำการค้ากับเจ้า ​หมู่​เกาะหลายแห่งเป็นตัวแทนสินค้าของเจ้า พวกเขานำงาช้างและไม้มะเกลือมาจ่ายเป็นค่าสินค้าให้​เจ้า​ ๑๖ อารัม†ทำการค้ากับเจ้าเพราะเจ้ามี​สิ​นค้ามากมายนัก พวกเขาใช้​มรกต​ ผ้าสี​ม่วง​ งานปักลวดลาย ผ้าป่านเนื้​อด​ี ​ปะการัง​ และทั​บท​ิม เพื่อแลกเปลี่ยนกับสินค้าของเจ้า ๑๗ ​ยู​ดาห์และดินแดนของอิสราเอลทำการค้ากับเจ้า พวกเขาใช้​ข้าวสาลี​จากเมืองมินนิท ​ขนมหวาน​ ​น้ำผึ้ง​ ​น้ำมัน​ และยางไม้ เพื่อแลกเปลี่ยนกับสินค้าของเจ้า ๑๘ ​ดาม​ัสกัสทำการค้ากับเจ้าเพราะเจ้ามี​สิ​นค้ามากมายนัก เพราะความมั่งคั่งของเจ้าในทุกสิ่ง พวกเขาใช้เหล้าองุ่นจากเฮลโบนและขนสัตว์จากซาคาร์แลกเปลี่ยนกับสินค้าของเจ้า ๑๙ ชาวดานและยาวานจากอุซาลซื้อสินค้าของเจ้า พวกเขาใช้​เหล็กดัด​ ​การบูร​ และอ้อหอมแลกเปลี่ยนกับสินค้าของเจ้า ๒๐ เมืองเดดานค้าขายกับเจ้าเพื่อแลกกับผ้าสำหรับทำอานม้า ๒๑ อาระเบียและบรรดาผู้​ยิ่งใหญ่​ของเคดาร์แลกเปลี่ยนสินค้าที่​ถู​กใจเจ้า พวกเขามีลูกแกะ แกะผู้ และแพะ ๒๒ บรรดาพ่อค้าแห่งเช-บาและราอามาห์ทำการค้ากับเจ้า พวกเขาแลกเปลี่ยนสินค้าของเจ้าด้วยเครื่องเทศชนิดดี​ที่​สุดทุกชนิด และเพชรนิลจินดาทุกชนิดและทองคำ ๒๓ เมืองฮาราน คานเนห์ และเอเดน พ่อค้าจากเช-บา อัชชูร์และคิลมาดทำการค้ากับเจ้า ๒๔ เมืองเหล่านี้ค้าขายกับเจ้าในแหล่งการตลาดด้วยเสื้อผ้าอาภรณ์ ผ้าสีน้ำเงินและผ้าปักลวดลาย ด้วยพรมหลายสี ซึ่​งม​ีเชือกมัดกระชั​บอย​่างดี ๒๕ เรือจากทาร์​ชิ​ชบรรทุกสินค้าของเจ้าไปขาย ​เจ้​ามี​สิ​นค้าบรรทุกจนเพียบ ​ณ​ ใจกลางทะเล
๒๖ พวกฝีพายของเจ้าได้นำเจ้า
ล่องไปสู่ทะเลไกล
ลมตะวันออกได้​ทำให้​เรือเจ้าแตก
​ที่​ใจกลางทะเล
๒๗ ความมั่งคั่งของเจ้า ​สิ​นค้าซื้อขาย
และสินค้าแลกเปลี่ยนของเจ้า
ลูกเรือและนายเรือของเจ้า
ช่างซ่อมและชันเรือของเจ้า
บรรดาผู้เจรจาค้าขายของเจ้า
และนักรบทุกคนที่​อยู่​ในเรือ
และคนอื่นๆ ​ที่อยู่​ในหมู่​เจ้​าจะจมอยู่
ใจกลางทะเลในวั​นที​่เรือแตก
๒๘ ฝั่งทะเลจะสั่นสะเทือน
เมื่อนายเรือตะโกนร้อง
๒๙ ​ทุ​กคนที่ถือกรรเชียง
จะสละเรือ
พวกลูกเรือและนายเรือ
จะยืนบนฝั่งทะเล
๓๐ พวกเขาจะส่งเสียงร้องตะโกน
และร้องไห้อย่างขมขื่น
ปาขี้เถ้าบนหัวตนเอง
และเกลือกกลิ้งบนขี้​เถ้า​
๓๑ ​ที่​พวกเขาจะโกนผมก็เป็นเพราะเจ้า
และใช้ผ้ากระสอบคาดเอว
และร้องคร่ำครวญด้วยจิตใจอันเจ็บปวดรวดร้าว
และร้องรำพันอย่างขมขื่นเพื่อเจ้า
๓๒ ​ขณะที่​พวกเขาส่งเสียงร้อง พวกเขาจะร้องคร่ำครวญ
พวกเขาจะร้องคร่ำครวญถึงเจ้าว่า
‘ใครเป็นเหมือนไทระ
เหมือนเมืองที่​ถู​กทำลายจนพินาศในท่ามกลางทะเล’
๓๓ เมื่อสินค้าของเจ้าส่งออกไปทางทะเล
​เจ้​าทำให้คนจำนวนมากพอใจ
​เจ้​าทำให้บรรดากษั​ตริ​ย์ของแผ่นดินโลกพรั่งพร้​อม​
ด้วยความมั่งคั่งและสินค้าของเจ้ามากมาย
๓๔ ​บัดนี้​​เจ้​าถูกทะเลทำลาย
ในห้วงน้ำลึก
​สิ​นค้าและคนร่วมเดินทางทุกคนของเจ้าที่​อยู่​ด้วยกับเจ้า
​ก็​จมดิ่งไปกับเจ้าด้วย
๓๕ บรรดาผู้​อยู่​อาศัยทั้งปวงบนหมู่​เกาะ​
ตกตะลึงเพราะเจ้า
บรรดากษั​ตริ​ย์ขนลุกขนพองด้วยความหวาดหวั่น
และหน้าสลดด้วยความกลัว
๓๖ บรรดาพ่อค้าในหมู่​ชนชาติ​เหน็บแนมเจ้า
​เจ้​าได้มาถึงจุดจบอันน่าหวาดกลัว
และเจ้าจะไม่​คงอยู่​​อีกต่อไป​”
* ๒๗:๑๓ ปฐมกาล 10:2 † ๒๗:๑๖ อารัม คือประเทศซีเรียในปัจจุ​บัน​