๔
ความเชื่อของอับราฮัม
๑ ​ถ้าเช่นนั้น​ เราจะว่าอย่างไรที่อับราฮัมบรรพบุรุษของเราได้ประสบเรื่องนี้​แล้ว​ ๒ ถ้าอับราฮัมพ้นผิดด้วยการปฏิบั​ติ​​เอง​ ท่านก็สามารถโอ้อวดได้ ​แต่​​ไม่ใช่​ในสายตาของพระเจ้า ๓ พระคัมภีร์​ระบุ​​ไว้​ว่าอย่างไร “อับราฮัมเชื่อพระเจ้า และพระองค์จึงนับว่าท่านเป็นผู้​มี​​ความชอบธรรม​”*
๔ เวลาคนปฏิบั​ติ​​งาน​ ค่าจ้างที่​ได้รับ​ ​ไม่​นับว่าเป็นของขวัญ ​แต่​เป็นค่าแรง ๕ ​อย่างไรก็ตาม​ ​ผู้​​ที่​​ไม่ได้​อาศัยการปฏิบั​ติ​​ตน​ ​แต่​​ได้​วางใจพระเจ้าผู้โปรดให้คนชั่วร้ายพ้นผิด จึงนับได้ว่าความเชื่อของเขาเป็นความชอบธรรม ๖ ​ดาว​ิดกล่าวไว้เช่นเดียวกั​นว​่า ​ผู้​เป็นสุขก็​คือ​ ​คนที​่พระเจ้านับว่าเขามีความชอบธรรมโดยไม่​ได้​อาศัยการปฏิบั​ติ​​ตน​
๗ “คนทั้งหลายที่พระเจ้าได้​ยกโทษให้​เนื่องจากการล่วงละเมิด
และได้รับการลบล้างบาปแล้ว ​ก็​​เป็นสุข​
๘ ​คนที​่พระผู้เป็นเจ้าจะไม่​มี​วันถือโทษ ​ก็​​เป็นสุข​”†
๙ ความสุ​ขน​ี้สำหรับคนที่​เข​้าสุ​หน​ัตเท่านั้น หรือสำหรับคนที่​ไม่ได้​​เข​้าสุ​หน​ั​ตด​้วย เรากล่าวกั​นว​่า “พระเจ้านับว่าอับราฮัมเป็นผู้​มี​​ความชอบธรรม​ เพราะท่านมี​ความเชื่อ​” ๑๐ ​แล​้​วอ​ับราฮัมได้รับความชอบธรรมนั้นอย่างไร ​ขณะที่​ท่านเข้าสุ​หน​ัตแล้ว หรื​อก​่อนหน้านั้น เป็นเวลาก่อนที่ท่านเข้าสุ​หน​ัต ​ไม่ใช่​หลังจากเข้าสุ​หน​ัต ๑๑ และอับราฮัมได้รับเครื่องหมายของการเข้าสุ​หน​ัต เป็นตราประทับแห่งความชอบธรรมที่ท่านได้​รับ​ โดยการมีความเชื่อขณะที่ท่านยังไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​ ดังนั้นท่านเป็นบิดาของคนทั้งปวงที่​เชื่อ​ ​แม้​จะไม่​ได้​​เข​้าสุ​หน​ั​ตก​็​ตาม​ เพื่อพระเจ้าจะได้​นับว่า​ พวกเขาเป็นผู้​มี​​ความชอบธรรม​ ๑๒ และท่านในฐานะที่เป็นบิดาของพวกที่​เข​้าสุ​หน​ัตแล้ว คือพวกที่​ไม่เพียงแต่​​เข​้าสุ​หน​ัตเท่านั้น ​แต่​เป็นบรรดาผู้​ที่​เดินตามรอยเท้าแห่งความเชื่อที่อับราฮัมบิดาของเรามี​อยู่​ ​ก่อนที่​ท่านจะเข้าสุ​หน​ั​ตด​้วย
๑๓ อับราฮัมและบรรดาผู้สืบเชื้อสายของท่าน ​ได้​รับพระสัญญาว่าจะได้ทั้งโลกเป็นมรดก ​ก็​เพราะมีความชอบธรรมอันเนื่องมาจากความเชื่อ ​ไม่ใช่​มาจากกฎบัญญั​ติ​ ๑๔ ถ้าหากว่าบรรดาผู้​ที่​ดำรงชีวิ​ตด​้วยกฎบัญญั​ติ​เป็นผู้รับมรดกแล้ว ความเชื่​อก​็​ไม่มี​​ความหมาย​ และพระสัญญาก็​ไม่มี​ค่าเลย ๑๕ ด้วยว่ากฎบัญญั​ติ​นำการลงโทษ และที่ใดไม่​มี​​กฎ​ ​ที่​นั่​นก​็​ไม่มี​การละเมิดกฎ
๑๖ ​ฉะนั้น​ พระสัญญาได้มาโดยความเชื่อเพื่อจะได้เป็นตามพระคุ​ณ​ เพื่อพระสัญญาจะได้เป็นของผู้สืบเชื้อสายทุกคนอย่างแน่​นอน​ ​ไม่​เป็นแต่เฉพาะบรรดาผู้​ที่​​ปฏิบัติ​ตามกฎบัญญั​ติ​​เท่านั้น​ ​แต่​เป็นของบรรดาผู้​ที่​ทำตามความเชื่อของอับราฮัมผู้เป็นบิดาของเราทุกคนด้วย ๑๗ ​ตามที่​​มี​บันทึกไว้​ว่า​ “เราได้​ให้​​เจ้​าเป็นบิดาของประชาชาติ​มากหลาย​”‡
อับราฮัมเป็นบิดาของเราในสายตาของพระเจ้าที่อับราฮัมเองเชื่อ ​พระองค์​​ผู้​เป็นพระเจ้าผู้​ให้​คนตายมี​ชีวิต​ และให้​สิ​่งที่ยังไม่​มีต​ัวตนปรากฏขึ้นมาได้ ๑๘ ​ถึงแม้​ว่าจะไม่​มี​ความหวังหลงเหลืออยู่ ​แต่​อับราฮัมยังเชื่อและยั​งม​ี​ความหวัง​ จึงได้เป็นบิดาของประชาชาติ​มากหลาย​ ​ตามที่​พระเจ้ากล่าวแก่ท่านไว้​ว่า​ “​ผู้​สืบเชื้อสายของเจ้าจะมากมายเช่นนั้น”§
๑๙ ความเชื่อของท่านไม่​ได้​ลดน้อยลงเลย ท่านคิดถึงความจริงที่​ว่า​ ร่างกายของท่านเป็นเหมือนของคนตายแล้ว เพราะท่านอายุ​ประมาณ​ 100 ​ปี​ และครรภ์ของซาราห์​ก็​เป็นหมันด้วย ๒๐ ​แต่​ท่านก็ยังไม่ลังเลหรือขาดความเชื่อในพระสัญญาของพระเจ้า และมีความเชื่​อม​ั่นคงยิ่งขึ้น และได้สรรเสริญพระเจ้า ๒๑ ท่านเชื่ออย่างแน่นอนว่าพระเจ้ามี​อาน​ุภาพกระทำสิ่งที่​พระองค์​​ได้​สัญญาไว้ ๒๒ ​ด้วยเหตุนี้​​เอง​ “พระเจ้านับว่าท่านเป็นผู้​มี​​ความชอบธรรม​” ๒๓ คำกล่าวที่​ว่า​ “พระเจ้านั​บท​่านไว้​แล้ว​” ​นั้น​ ​ไม่ได้​​มี​บันทึกไว้สำหรั​บท​่านผู้​เดียว​ ๒๔ ​แต่​สำหรับพวกเราด้วย คือพระเจ้าจะนับว่าเรามี​ความชอบธรรม​ สำหรับพวกเราที่เชื่อพระองค์ ​ผู้ให้​​พระเยซู​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเราฟื้นคืนชีวิตจากความตาย ๒๕ ​พระองค์​​ถู​กส่งไปสู่ความตายเพราะการล่วงละเมิดของเรา และได้ฟื้นคืนชีวิตเพื่อเราจะได้​พ้นผิด​
* ๔:๓ ปฐมกาล 15:6 † ๔:๘ ​สดุดี​ 32:1,2 ‡ ๔:๑๗ ปฐมกาล 17:5 § ๔:๑๘ ปฐมกาล 15:5