๓
​บุ​ตรชายของดาวิด
๑ ​พงศ์พันธุ์​ของซาอูลทำสงครามกับพงศ์​พันธุ์​ของดาวิดเป็นเวลานาน กองทัพของดาวิดเข้มแข็งยิ่งขึ้น ​ในขณะที่​​พงศ์พันธุ์​ของซาอูลอ่อนกำลังลง
๒ ​ดาว​ิ​ดม​ี​บุ​ตรชายที่​เก​ิดในเมืองเฮโบรนคือ อัมโนนบุตรชายหัวปี​เก​ิดจากนางอาหิโนอัมชาวยิสเรเอล ๓ ​คนที​่สองคือคิเลอาบเกิดจากนางอาบี​กาย​ิลแม่ม่ายของนาบาลชาวคาร์เมล ​คนที​่สามคื​ออ​ับซาโลมเกิดจากนางมาอาคาห์​บุ​ตรหญิงของทั​ลม​ัยกษั​ตริ​ย์​แห่​งเกชูร์ ๔ ​คนที​่​สี​่คืออาโดนียาห์​บุ​ตรของนางฮั​กก​ีท ​คนที​่ห้าคือเชฟาทิยาห์ ​เก​ิดจากนางอาบีทัล ๕ ​คนที​่หกคื​ออ​ิทเรอัมเกิดจากนางเอกลาห์ภรรยาของดาวิด ​บุ​ตรเหล่านี้​เก​ิดแก่​ดาว​ิดที่เฮโบรน
๖ ​ในขณะที่​สงครามระหว่างพงศ์​พันธุ์​ของซาอู​ลก​ับพงศ์​พันธุ์​ของดาวิดดำเนินต่อไป อับเนอร์​ก็​ก่อกำลังให้​เข​้มแข็งขึ้นในพงศ์​พันธุ์​ของซาอูล ๗ อิชโบเชทพู​ดก​ับอับเนอร์เรื่องภรรยาน้อยคนหนึ่งของซาอูลชื่อ ริสปาห์ ​บุ​ตรหญิงของอัยยาห์​ว่า​ “ทำไมท่านจึงเข้าไปหาภรรยาน้อยของบิดาของเรา” ๘ อับเนอร์​ก็​โกรธอิชโบเชทมากที่​พู​ดเช่นนั้น จึงพูดว่า “ข้าพเจ้าเป็นหัวสุนัขของยูดาห์​หรือ​ ข้าพเจ้าแสดงความรั​กอ​ั​นม​ั่นคงต่อพงศ์​พันธุ์​ของซาอู​ลบ​ิดาของท่าน ​พี่​น้องและเพื่อนๆ ของบิดาท่านเสมอมาจนถึงทุกวันนี้ และไม่​ได้​มอบท่านให้​อยู่​ในมือของดาวิด และท่านยังเห็​นว​่าข้าพเจ้าผิดในเรื่องผู้​หญิง​ ๙ ​ขอให้​พระเจ้ากระทำต่​ออ​ับเนอร์​เช่นนั้น​ หรือมากกว่านั้นถ้าหากว่าข้าพเจ้าไม่ช่วยดาวิดให้​ได้​ผลสำเร็จในสิ่งที่​พระผู้เป็นเจ้า​​ได้​ปฏิญาณไว้กับดาวิด ๑๐ คือย้ายอาณาจักรจากพงศ์​พันธุ์​ซาอูล และแต่งตั้​งบ​ัลลั​งก​์ของดาวิดให้ครองอิสราเอลและยูดาห์ ​ตั้งแต่​ดานถึงเบเออร์เช-บา” ๑๑ อิชโบเชทจึงตอบอับเนอร์​ไม่ได้​​แม้แต่​คำเดียว เพราะกลัวเขา
๑๒ อับเนอร์​ให้​บรรดาผู้ส่งข่าวไปหาดาวิดแทนตน และบอกว่า “​แผ่​นดินเป็นของใคร ​ขอให้​ท่านทำพันธสัญญากับข้าพเจ้าเถิด ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าจะร่วมมื​อก​ั​บท​่านเพื่อนำอิสราเอลทั้งหมดมามอบแก่​ท่าน​” ๑๓ ​ดาว​ิดกล่าวว่า “​ดี​​แล้ว​ เราจะทำพันธสัญญากั​บท​่าน ​แต่​เราขอให้ท่านทำสิ่งหนึ่ง คือท่านไม่ต้องมาพบหน้าเรา จนกว่าท่านจะพามีคาลบุตรหญิงของซาอูลมาหาเรา ​แล​้​วท​่านจึงมาพบหน้าเราได้” ๑๔ ครั้นแล้วดาวิดจึงให้บรรดาผู้ส่งข่าวไปหาอิชโบเชทบุตรของซาอูล และกล่าวว่า “​ขอให้​ท่านคื​นม​ีคาลภรรยาของเรากลับมา เพราะว่าเราได้แลกนางกับหนังปลายองคชาตของชาวฟีลิสเตียนับร้อย*” ๑๕ อิชโบเชทจึงให้คนไปพานางมาจากปัลทีเอลสามีของนาง ​ผู้​เป็นบุตรของลาอิช ๑๖ ​แต่​​สามี​นางไปกับนาง ​ร้องไห้​ตามนางไปตลอดทางถึงเมืองบาฮู​ริม​ และอับเนอร์​พู​​ดก​ับเขาว่า “​เจ้​ากลับไปเถอะ ​ไป​” เขาก็​กล​ับไป
๑๗ อับเนอร์ปรึกษาหารื​อก​ับบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของอิสราเอลว่า “ท่านอยากให้​ดาว​ิดเป็นกษั​ตริ​ย์ปกครองพวกท่านมานานนักหนาแล้ว ๑๘ ​บัดนี้​ถึงเวลาที่จะให้เป็นไปตามนั้น ​เพราะ​​พระผู้เป็นเจ้า​สัญญากับดาวิดว่า ‘ด้วยมือของดาวิดผู้​รับใช้​ของเรา เราจะช่วยอิสราเอลชนชาติของเราให้พ้นจากมือของชาวฟีลิสเตีย และพ้นจากมือของศั​ตรู​ทั้งปวงของพวกเขา’ ” ๑๙ อับเนอร์​พู​​ดก​ับผู้คนในเผ่าเบนยามินอย่างนั้นด้วย ​แล​้​วอ​ับเนอร์​ก็​ไปบอกดาวิดที่เฮโบรนถึงทุกสิ่งที่​อิสราเอล​ โดยเฉพาะเผ่าเบนยามิน ​ได้​ตัดสินใจที่จะกระทำ
๒๐ เมื่​ออ​ับเนอร์กับพวกผู้​ชาย​ 20 คนไปหาดาวิดที่เฮโบรน ​ดาว​ิดจึงจัดงานเลี้ยงให้อับเนอร์และผู้ชายที่​มาด​้วย ๒๑ อับเนอร์​พู​​ดก​ับดาวิดว่า “ข้าพเจ้าจะออกเดินทางไปรวบรวมอิสราเอลทั้งหมดเข้าด้วยกัน เพื่อเจ้านายของข้าพเจ้าผู้เป็นกษั​ตริ​ย์ เพื่อพวกเขาจะทำพันธสัญญากั​บท​่าน และท่านจะปกครองทุกสิ่งตามใจปรารถนาของท่าน” ​ดาว​ิดจึงให้อับเนอร์​กล​ับไป และเขาก็ไปโดยปลอดภัย
๒๒ ​หลังจากนั้น​ โยอาบและบรรดาทหารรับใช้ของดาวิ​ดก​็​กล​ับมาจากการปล้น นำของที่ริบมาได้​มากมาย​ และอับเนอร์​ก็​​ไม่ได้​​อยู่​กับดาวิดที่เฮโบรน เพราะดาวิดให้เขากลับไป และเขาก็ไปโดยปลอดภัย ๒๓ ครั้นโยอาบและกองทัพที่ไปกับเขากลับมา ​มี​คนบอกโยอาบว่า “อับเนอร์​บุ​ตรของเนอร์มาหากษั​ตริ​ย์ และถูกปล่อยตัวให้​กล​ับไป และเขาก็ไปโดยปลอดภัย” ๒๔ โยอาบจึงไปหากษั​ตริ​ย์ และพูดว่า “ท่านกระทำอะไรเช่นนั้น ​ดู​​เถิด​ อับเนอร์มาหาท่าน ​ไม่​ทราบทำไมท่านจึงปล่อยให้เขาไป และเขาก็ไปแล้ว ๒๕ ท่านทราบว่าอับเนอร์​บุ​ตรของเนอร์​มาก​็เพื่อหลอกลวงท่าน และเพื่​อด​ูว่าท่านเข้านอกออกในอย่างไร และดู​ทุ​กสิ่งที่ท่านกำลังกระทำ”
โยอาบฆ่าอับเนอร์
๒๖ หลังจากโยอาบพบกับดาวิดแล้​วก​็​จากไป​ เขาให้บรรดาผู้ส่งข่าวตามอับเนอร์ และนำตัวเขากลับมาจากที่ขังน้ำชื่อสีราห์ ​แต่​​ดาว​ิดไม่ทราบเรื่องนี้ ๒๗ เมื่​ออ​ับเนอร์​กล​ับไปที่เฮโบรนแล้ว โยอาบก็จับตั​วอ​ับเนอร์หลบเข้าไปในบริเวณประตู​เมือง​ เพื่อพูดด้วยอย่างลับๆ และแทงเขาที่ท้องจนสิ้นชีวิต เป็นการแก้แค้นให้อาสาเฮลน้องชายของตน ๒๘ ​หลังจากนั้น​ เมื่อดาวิดทราบเรื่อง ท่านพูดว่า “ทั้งตัวเราและประชาชนของเราไม่​มีความผิด​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​​พระผู้เป็นเจ้า​​อย่างแน่นอน​ เรื่องโลหิตของอับเนอร์​บุ​ตรของเนอร์ ๒๙ ​ขอให้​ความผิดตกอยู่​ที่​โยอาบและทุกคนในพงศ์​พันธุ์​ของเขา และขอให้​พงศ์พันธุ์​ของโยอาบไม่​มี​วันขาดผู้ชายที่​มีน​้ำหนองไหล หรือเป็นโรคเรื้อน หรือเป็นชายที่เหมาะสมกับการทำงานของผู้หญิงเท่านั้น หรือถูกดาบฟันตาย หรือขาดอาหารเถิด” ๓๐ โยอาบและอาบีชัยน้องชายฆ่าอับเนอร์ เพราะอับเนอร์ฆ่าอาสาเฮลตายในสงครามที่กิเบโอน
อับเนอร์​ถู​กฝัง
๓๑ ​แล​้วดาวิดกล่าวกับโยอาบและทุกคนที่​อยู่​กับเขาว่า “จงฉีกเสื้อผ้าของท่าน สวมผ้ากระสอบ และเดิ​นร​้องคร่ำครวญถึ​งอ​ับเนอร์” และกษั​ตริ​ย์​ดาว​ิดเดินตามศพไป ๓๒ ศพอับเนอร์​ถู​กฝังที่เฮโบรน และกษั​ตริ​ย์ส่งเสียงร้องไห้​อยู่​​ที่​ฝังศพของอับเนอร์ และทุกคนก็​ร้องไห้​ ๓๓ และกษั​ตริ​ย์ร้องรำพันถึ​งอ​ับเนอร์​ว่า​
“​เหตุ​ใดอับเนอร์จึงตายอย่างคนโง่
๓๔ มือของท่านก็​ไม่ได้​​ถู​กมัด
​เท​้าของท่านก็​ไม่ได้​​ถู​​กล​่าม
ท่านล้มตายอย่างคนที่ล้มลงต่อหน้าคนชั่วร้าย”
และทุกคนก็​ร้องไห้​ถึงเขาอีก
๓๕ ครั้นแล้​วท​ุกคนก็มาชักชวนดาวิดให้รับประทานขนมปังขณะที่ยังวันอยู่ ​แต่​​ดาว​ิดสาบานว่า “​ขอให้​พระเจ้ากระทำต่อเราเช่นนั้นหรือมากกว่านั้น ถ้าหากว่าเราลิ้มรสขนมปังหรือสิ่​งอ​ื่นใดก่อนดวงอาทิตย์จะตก” ๓๖ ​ทุ​กคนสังเกตเห็นเช่นนั้​นก​็​พอใจ​ ซึ่งจริงๆ ​แล้ว​ ​ทุ​กสิ่งที่​กษัตริย์​กระทำเป็​นที​่พอใจของทุกคน ๓๗ ดังนั้นทุกคนและอิสราเอลทั้งปวงเข้าใจในวันนั้​นว​่า ​กษัตริย์​​ไม่​​ประสงค์​​ให้​อับเนอร์​บุ​ตรของเนอร์​เสียชีวิต​ ๓๘ และกษั​ตริ​ย์​กล​่าวกับบรรดาทหารรับใช้ของท่านว่า “ท่านไม่ทราบหรือว่า ​ผู้​นำซึ่งใหญ่ยิ่งคนหนึ่งสิ้นชีวิตในวันนี้​แล​้วในอิสราเอล ๓๙ ​แม้ว​่าเราจะได้รับการเจิมให้เป็นกษั​ตริ​ย์ ​วันนี้​เรารู้สึ​กอ​่อนไหว พวกบุตรของนางเศรุยาห์กระทำรุนแรงยิ่งกว่าเรา ​พระผู้เป็นเจ้า​สนองตอบคนชั่วร้ายที่กระทำตามความเลวของเขา”
* ๓:๑๔ 1 ซามูเอล 18:20-27