๕
๑ ถ้าผู้ใดกระทำบาปในกรณีเป็นพยานในศาล ​แต่​​ไม่​ยอมปริปากเล่าเหตุ​การณ์​​ที่​​เก​ิดขึ้นตามที่​ได้​​เห​็นหรือรับรู้​มา​ เขาจะต้องรับโทษ ๒ หรือถ้าผู้ใดแตะต้องสิ่งที่เป็นมลทิน ​ไม่​ว่าจะเป็นซากสัตว์ป่าหรือสัตว์​เลี้ยง​ หรือฝูงนกต่างๆ ​ที่​เป็นมลทิน ​แม้ว​่าเขาจะไม่​รู้ตัว​ เขาก็เป็นคนมี​มลทิน​ ซึ่งถือว่ามี​ความผิด​ ๓ หรือถ้าเขาแตะต้องสิ่งที่เป็นมลทินของมนุษย์ จะเป็นประเภทใดก็​ตามที่​​ทำให้​คนเป็นมลทิน ​แม้ว​่าเขาจะไม่​รู้ตัว​ ​แต่​ต่อมาก็​ทราบ​ เขาจะมี​ความผิด​ ๔ หรือถ้าผู้ใดเอ่ยปากปฏิญาณโดยไม่ยั้งคิดว่าจะทำความดีหรือความชั่ว อะไรก็​ตามที่​เขาปฏิญาณโดยขาดความยั้งคิด ​แม้ว​่าเขาจะไม่​รู้ตัว​ ​แต่​ต่อมาก็ทราบในเรื่องเหล่านี้ เขาจะมี​ความผิด​ ๕ เมื่อผู้ใดผิดเรื่องเหล่านี้ เขาจะต้องสารภาพบาปที่​กระทำ​ ๖ และจะต้องนำของถวายเพื่อไถ่โทษบาปที่เขากระทำแด่​พระผู้เป็นเจ้า​ คือแกะหรือแพะตัวเมียจากฝูงสัตว์เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป และปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปที่เขากระทำ
๗ ​แต่​ถ้าเขาไม่สามารถถวายลูกแกะได้ ​ก็​ต้องนำของมาถวายแด่​พระผู้เป็นเจ้า​สำหรับบาปที่เขากระทำ เป็นการไถ่​โทษ​ คือนกเขาหรือนกพิราบหนุ่ม 2 ​ตัว​ ตัวหนึ่งเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป และอีก 1 ตัวเป็นสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวาย ๘ เขาจะต้องนำนกทั้ง 2 ตัวมาให้​ปุ​โรหิต เพื่อถวายตัวแรกเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป ​ให้​เขาบิดหัวนกหลุดจากคอ ​แต่​อย่าให้ขาดจากกัน ๙ และเขาจะประพรมเลือดจากเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปที่ข้างแท่น ​แล​้วเลือดที่​เหลือก​็จงเทลงที่ฐานแท่น เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป ๑๐ ​ให้​เขาถวายนกตั​วท​ี่สองเป็นสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายตามคำบัญชา และปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​เขา​ เพื่อเขาจะได้รับการยกโทษ
๑๑ ​แต่​ถ้าเขาถวายนกเขาหรือนกพิราบหนุ่ม 2 ตัวไม่​ได้​ ​ก็​​ให้​เขานำแป้งสาลีชั้นเยี่ยมหนึ่งส่วนสิบเอฟาห์*เป็นของถวายสำหรับบาปที่เขากระทำ อย่าให้เขาผสมน้ำมันหรือกำยานลงไปด้วย เพราะเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป ๑๒ ​ให้​เขานำแป้งมาให้​ปุ​โรหิต และปุโรหิตจะหยิบแป้งหนึ่งกำมือเป็นส่วนอนุสรณ์เพื่อเผาที่​แท่นบูชา​ วางไว้​ที่​บนของถวายด้วยไฟแด่​พระผู้เป็นเจ้า​ เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป ๑๓ ​แล​้วปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปที่เขากระทำ และเขาจะได้รับการยกโทษ ​แป​้งที่เหลือจะเป็นของปุโรหิตเหมือนกับเครื่องธัญญบู​ชา​’ ”
ของถวายเพื่อไถ่​โทษ​
๑๔ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับโมเสสว่า ๑๕ “ถ้าผู้ใดละเมิดและกระทำบาป โดยไม่​มี​เจตนาในสิ่งบริ​สุทธิ​์​ของ​​พระผู้เป็นเจ้า​​ที่​​กล​่าวข้างต้น เขาจะต้องนำของถวายเพื่อไถ่โทษมามอบแด่​พระผู้เป็นเจ้า​ คือแกะตัวผู้​ที่​​ไม่มี​​ตำหนิ​จากฝู​งม​ีค่าเทียบเท่าและเหมาะสมตามค่าของมาตราน้ำหนักเงินเชเขล†ของสถานที่​บริสุทธิ์​ เป็นของถวายเพื่อไถ่​โทษ​ ๑๖ นอกจากเขาจะต้องจ่ายคืนจำนวนที่เขาไม่​ได้​ถวายในเรื่องสิ่งบริ​สุทธิ​์​แล้ว​ เขายังต้องให้เพิ่​มอ​ีกหนึ่งในห้าสำหรับปุโรหิต และปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​เขา​ ด้วยแกะตัวผู้เป็นของถวายเพื่อไถ่​โทษ​ และเขาจะได้รับการยกโทษ
๑๗ ถ้าผู้ใดกระทำบาปในเรื่องใดๆ ​ที่​​พระผู้เป็นเจ้า​บัญชาไม่​ให้​​ทำ​ ​แม้ว​่าเขาจะไม่​รู้​ เขาก็ยั​งม​ีความผิดและจะต้องรับโทษ ๑๘ ​ให้​เขานำแกะตัวผู้​ไม่มี​​ตำหนิ​จากฝูงมาให้​ปุ​โรหิต ​มี​ค่าเหมาะสมตามราคาของถวายเพื่อไถ่​โทษ​ และปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้เขาเรื่องความผิดที่เขากระทำโดยไม่​มี​​เจตนา​ และเขาจะได้รับการยกโทษ ๑๙ เป็นของถวายเพื่อไถ่โทษความผิดที่เขาได้กระทำจริง ​ณ​ ​เบื้องหน้า​​พระผู้เป็นเจ้า​”
* ๕:๑๑ 1 เอฟาห์ ​มี​​ประมาณ​ 22 ​ลิตร​ † ๕:๑๕ 1 เชเขล ​หน​ักประมาณ 11​.​4 ​กรัม​