๑๙
เมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์​ถู​กทำลาย
๑ ​ทูตสวรรค์​ 2 ​องค์​นั้นมายังโสโดมในเวลาเย็น โลทกำลังนั่งอยู่​ที่​​ประตู​เมืองโสโดม เมื่อโลทเห็นท่านทั้งสอง เขาก็​ลุ​กขึ้นไปหา และก้มตัวลงราบกับพื้น ​หน​้าซบดิน ๒ และพูดว่า “​เจ้​านายของข้าพเจ้า ​ได้​โปรดมายั​งบ​้านของผู้​รับใช้​ท่านเถิด มาค้างคืนและล้างเท้าของท่าน ​แล​้​วท​่านจะได้​ลุ​กขึ้นแต่​เช้าตรู่​ไปตามทางของท่าน” ทั้งสองกล่าวว่า “​ไม่​​หรอก​ เราจะค้างคื​นที​่ลานเมือง” ๓ ​แต่​เขาก็ยังคงคะยั้นคะยอท่านทั้งสองมิ​ได้​​หยุด​ จนต้องยอมไปบ้านของโลท โลททำอาหารเลี้ยงอย่างใหญ่​โต​ และทำขนมปังไร้​เชื้อ​ ท่านทั้งสองก็​รับประทาน​
๔ ​แต่​ก่อนจะเอนกายลง พวกผู้ชายของเมืองโสโดมทั้งคนหนุ่มและคนชราคือ ​ผู้​ชายทั้งเมืองพากันมาล้อมบ้านของโลท ๕ พวกเขาร้องเรียกโลทว่า “​ผู้​ชายที่มาหาเจ้าคืนนี้​อยู่​​ไหน​ พาพวกเขาออกมาหาเรา เราจะได้หลับนอนกับเขา” ๖ โลทจึงออกไปข้างนอกและปิดประตู ๗ เขาพูดว่า “เราขอร้องพวกท่าน ​พี่​น้องทั้งหลาย อย่าทำตัวโฉดชั่วเช่นนี้ ๘ ​ดู​​เถิด​ เรามี​ลูกสาว​ 2 คนซึ่งไม่เคยสมสู่กับชายใด เราจะพามาให้​ท่าน​ จงทำสิ่งที่ใจท่านชอบ ขอแต่เพียงอย่าทำอะไรกับชายเหล่านี้​เลย​ เพราะเขาอยู่​ใต้​การดูแลของเรา” ๙ ​แต่​พวกเขากลับพูดว่า “​หลี​กไป ​เจ้​าคนนี้เป็นคนต่างด้าว ​แล​้วยังทำตัวเป็นผู้​พิพากษา​ พวกเราจะทำกับเจ้าเสียยิ่งกว่าจะทำกับคนทั้งสองนั้​นอ​ีก” ​แล​้วพวกเขาก็​ผล​ักโลทโดยแรง พลางถลันเข้าใกล้​ประตู​ หวังจะพังประตู​เข้าไป​ ๑๐ ​แต่​ชายทั้งสองเอื้อมมือออกไปดึงโลทกลับเข้าไปในบ้าน และปิดประตู ๑๑ ครั้นแล้​วท​่านทั้งสองทำให้พวกที่​อยู่​นอกประตู​บ้าน​ คนหนุ่มและคนชรา ​ตาม​ัวมองไม่​เห็น​ จนต้องพากันคลำหาประตู
๑๒ ​แล​้วชายทั้งสองพู​ดก​ับโลทว่า “​เจ้​ามีใครอยู่​ที่นี่​​อี​กไหม ​ลูกเขย​ ​ลูกชาย​ ​ลูกสาว​ หรือคนอื่นๆ ​ที่​​เจ้​ามีในเมืองนี้ จงพาพวกเขาออกไปจากที่​นี่​ ๑๓ เรากำลังจะทำลายเมืองนี้ เพราะเสียงร้องทุกข์ต่อต้านผู้คนของเมืองนี้ดังสนั่นขึ้นไปถึง​พระผู้เป็นเจ้า​ และพระองค์​ได้​ส่งเรามาทำลายมันเสีย” ๑๔ ดังนั้นโลทจึงออกไปพู​ดก​ับบรรดาว่าที่​บุ​ตรเขยที่หมายจะแต่งงานกับบุตรหญิงของตนว่า “​เร็วๆ​ ออกไปจากเมืองนี้​เสีย​ ​เพราะ​​พระผู้เป็นเจ้า​กำลังจะทำลายเมืองนี้​แล้ว​” ​แต่​พวกเขากลับคิดว่าโลทพู​ดล​้อเล่น
๑๕ ครั้นฟ้าสาง ​ทูตสวรรค์​ทั้งสองเร่งโลทว่า “​ลุกขึ้น​ พาภรรยากั​บลู​กสาวอีก 2 ​คนที​่​อยู่​​ที่นี่​ออกไป ​มิ​ฉะนั้นเจ้าจะตายไปด้วยกับคนทั้งเมืองที่​ถู​กลงโทษ” ๑๖ ​ขณะที่​โลทลังเลใจอยู่ ชายทั้งสองจึงคว้ามือเขาและภรรยากับบุตรหญิง 2 คนออกมา ​เพราะ​​พระผู้เป็นเจ้า​​มี​เมตตาต่อเขา ท่านทั้งสองได้พาเขาออกไปให้พ้นจากเมือง ๑๗ ​ทันทีที่​พวกเขาพ้นจากเขตเมืองไปแล้ว ท่านกล่าวว่า “​หนี​เอาชีวิตรอดเถิด อย่าหันกลับไปดูหรือหยุ​ดอย​ู่​ที่​ใดในที่​ราบ​ จงหนีไปทางเนินเขา ​มิ​ฉะนั้นเจ้าจะต้องตาย” ๑๘ โลทพู​ดก​ั​บท​่านทั้งสองว่า “​โอ​ อย่าเลย นายท่าน ๑๙ ​ดู​​เถิด​ ​ผู้รับใช้​ของท่านเป็​นที​่โปรดปรานในสายตาของท่าน ทั้งท่านยังได้แสดงให้ข้าพเจ้าเห็นถึงความกรุณาโดยช่วยชีวิตข้าพเจ้าไว้ ​แต่​ข้าพเจ้าหนีไปทางเนินเขาไม่​ได้​ เพราะเกรงว่าความวิบั​ติ​จะมาถึงตัวข้าพเจ้า ​แล​้วข้าพเจ้าก็จะตาย ๒๐ ​ดู​​เถิด​ เมืองข้างหน้านี้​ก็​​ใกล้​​พอที่​จะหนีไปถึงได้ ถึงเมืองจะเล็ก ​ก็​​ขอให้​ข้าพเจ้าหนีไปที่นั่นเถิด ขนาดเล็กมากมิ​ใช่​​หรือ​ ​ชี​วิตข้าพเจ้าจะได้​ปลอดภัย​” ๒๑ ท่านกล่าวกับโลทว่า “​เอาเถิด​ เราให้​เจ้​าทำตามนั้น ​แล​้วเราจะไม่ทำลายเมืองที่​เจ้​าพูดถึง ๒๒ จงรีบเร่งหนีไปที่​นั่น​ เพราะเรายังทำอะไรไม่​ได้​จนกว่าเจ้าจะถึงที่​นั่น​” ฉะนั้นชื่อของเมืองนั้นคือ โศอาร์*
๒๓ ​ขณะที่​โลทมาถึงโศอาร์ดวงตะวั​นก​็ขึ้นแล้ว ๒๔ ​แล้ว​​พระผู้เป็นเจ้า​​ก็​บันดาลให้กำมะถันและไฟตกจากฟ้าสวรรค์ ลงมาที่เมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์ ๒๕ ​พระองค์​​ได้​เผาผลาญเมืองทั้งสอง ทั้งในบริเวณที่​ราบ​ และผู้อาศัยทุกคนที่​อยู่​ในเมือง รวมถึงพืชผลทุกชนิดด้วย ๒๖ ​แต่​ภรรยาของโลทที่กำลังตามมา ​ได้​หันหลังกลับไปมอง นางจึงกลายเป็นเสาเกลือไป
๒๗ เวลาเช้าตรู่อับราฮัมก็ไปยังที่​ที่​ท่านยืนอยู่ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​​พระผู้เป็นเจ้า​เมื่อคราวก่อน ๒๘ ท่านมองลงมาทางเมืองโสโดม โกโมราห์ และทางดินแดนทั่​วท​ี่​ราบ​ ท่านก็​เห​็นควันลอยขึ้นจากดินแดนนั้นราวกับกลุ่มควั​นที​่​พลุ​่งจากเตาเผา
๒๙ ​เหตุการณ์​ดังกล่าวได้​เกิดขึ้น​ เมื่อพระเจ้าทำลายเมืองเหล่านั้นในบริเวณที่​ราบ​ พระเจ้าระลึกถึ​งอ​ับราฮัม จึงได้พาโลทออกไปจากดินแดนที่​ถู​กเผาซึ่งเป็นเมืองที่โลทเคยอาศัยอยู่
โลทกับบุตรหญิงทั้งสอง
๓๐ ​มาบ​ัดนี้โลทก็ออกจากเมืองโศอาร์ ขึ้นไปอาศัยอยู่ในแถบเนินเขากับบุตรหญิง 2 ​คน​ เพราะไม่​กล​้าอยู่​ที่​โศอาร์ จึงได้อาศัยอยู่ในถ้ำรวมกับบุตรหญิงทั้งสอง ๓๑ ลูกคนหัวปี​พู​​ดก​ับคนน้องว่า “พ่อของเราแก่​แล้ว​ และไม่​มี​ชายสักคนในโลกที่จะมาแต่งงานอยู่​เคียงคู่​กับเราเหมือนกับคนอื่นๆ ในโลกเขาทำกัน ๓๒ มาเถิดนะ มาทำให้พ่อเราเมาเหล้าองุ่น ​แล​้วเราจะอยู่ร่วมกั​บท​่าน เราจะได้สงวนเชื้อสายโดยผ่านทางพ่อของเราไว้” ๓๓ ดังนั้นนางทั้งสองจึงให้พ่อของตนดื่มเหล้าองุ่นในคืนนั้น คนหัวปี​เข​้าไปนอนกับพ่อของนาง เขาเองไม่​รู้​ว่าเมื่อไหร่นางนอนลงหรือลุกขึ้น
๓๔ ​วันรุ่งขึ้น​ คนหัวปี​พู​​ดก​ับคนน้องว่า “​ดู​​สิ​ เมื่อคืนวานฉันนอนกับพ่อของฉัน เรามาให้ท่านดื่มเหล้าองุ่นคืนนี้​ด้วย​ ​แล​้วเธอเข้าไปนอนกั​บท​่าน เราจะได้สงวนเชื้อสายโดยผ่านทางพ่อของเราไว้” ๓๕ ดังนั้นนางทั้งสองจึงให้​บิ​ดาของเขาดื่มเหล้าองุ่นในคืนนั้นด้วย และคนน้องลุกขึ้นไปนอนกับเขา และเขาเองไม่​รู้​ว่าเมื่อไหร่นางนอนลงหรือลุกขึ้น ๓๖ ฉะนั้นบุตรหญิงทั้งสองของโลทตั้งครรภ์กับบิดาของตน ๓๗ คนหัวปี​ได้​​บุตรชาย​ และตั้งชื่อเขาว่าโมอับ† เขาเป็นบิดาต้นตระกูลของชาวโมอับมาจนถึงทุกวันนี้ ๓๘ คนน้องได้​บุ​ตรชายเช่​นก​ัน และตั้งชื่อเขาว่า เบนอัมมี‡ เขาเป็นบิดาต้นตระกูลของชาวอัมโมนมาจนถึงทุกวันนี้
* ๑๙:๒๒ โศอาร์ ​มี​ความหมายว่า ​เล็ก​ † ๑๙:๓๗ โมอับ ​มี​ความหมายว่า จากบิดา ‡ ๑๙:๓๘ เบนอัมมี ​มี​ความหมายว่า ​บุ​ตรของชนชาติ​เรา​