๙
พระเจ้าเลือกอิสราเอล
๑ ข้าพเจ้าขอบอกความจริงในพระคริสต์​ว่า​ ข้าพเจ้าไม่​พูดเท็จ​ มโนธรรมของข้าพเจ้าเป็นพยานแก่ข้าพเจ้าโดยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ว่า​ ๒ ข้าพเจ้าเศร้าใจยิ่งนัก และปวดร้าวใจอย่างไม่​มี​​สิ้นสุด​ ๓ ถ้าเป็นไปได้ ข้าพเจ้ายินดีจะรับการสาปแช่งและถูกตัดขาดจากพระคริสต์ เพื่อพี่น้องของข้าพเจ้า คือบรรดาพี่น้องร่วมชาติ ๔ พวกเขาเป็นชาวอิสราเอล ซึ่งได้รับการยกฐานะเป็นบุตร ​ได้​รับพระบารมี พันธสัญญานานา กฎบัญญั​ติ​ ​ได้​​นม​ัสการที่พระวิ​หาร​ และพระสัญญาต่างๆ ๕ ทั้งบรรพบุรุษก็เป็นของพวกเขาด้วย พระคริสต์​ได้​กำเนิดเป็นมนุษย์โดยสืบเชื้อสายมาจากชนชาติของพวกเขา สรรเสริญพระองค์​ผู้​เป็นพระเจ้าแห่งสรรพสิ่งตลอดกาล ​อาเมน​
๖ ​แต่​​มิใช่​​ว่า​ คำกล่าวของพระเจ้าไม่​บรรลุผล​ ด้วยว่าทุกคนที่สืบตระกูลมาจากอิสราเอลนั้นหาได้เป็นชาวอิสราเอลทุกคนไม่ ๗ และมิ​ใช่​ว่าทุกคนที่สืบเชื้อสายมาจากอับราฮัมเป็นบุตรแท้​ด้วย​ ​แต่​ “บรรดาผู้สืบเชื้อสายของอิสอัคจะนับได้ว่าเป็นลูกของเจ้า”*
๘ คือไม่​ใช่​บรรดาบุตรทางสายเลือดที่เป็นบุตรของพระเจ้า ​แต่​เป็นบรรดาบุตรทางพระสัญญาที่​ถู​กนับว่าเป็นผู้​สืบเชื้อสาย​ ๙ ด้วยว่าพระสัญญาคือคำที่​กล​่าวไว้​ว่า​ “ตามกำหนดเวลานี้เราจะมา และนางซาราห์จะได้​บุ​ตรเป็นชาย”†
๑๐ และไม่เพียงเท่านั้น ​แต่​นางเรเบคาห์​ด้วย​ คือเมื่อนางตั้งครรภ์แฝดโดยชายคนหนึ่ง คื​ออ​ิสอั​คบ​ิดาของเรา ๑๑ ​ถึงแม้​ว่าแฝดคู่นั้นยังไม่​เก​ิดมา และยังไม่​ได้​กระทำดีหรือชั่วแต่ประการใด เพื่อจะได้เป็นไปตามจุดประสงค์ของพระเจ้าที่​ได้​เลือกไว้ ๑๒ ​ไม่ใช่​เป็นเพราะการปฏิบั​ติ​​ตน​ ​แต่​เป็นเพราะพระองค์​ผู้​เป็นฝ่ายที่​เรียก​ พระเจ้าพู​ดก​ับนางว่า “คนพี่จะรับใช้คนน้อง”‡ ๑๓ ​ตามที่​​มี​บันทึกไว้​ว่า​ “ยาโคบนั้นเรารัก ​แต่​เอซาวเราชัง”§
๑๔ ​แล​้วเราจะว่าอย่างไร พระเจ้าไม่​ยุติ​ธรรมหรือ ​ไม่มี​ทางจะเป็นเช่นนั้น ๑๕ เพราะพระองค์​กล​่าวกับโมเสสว่า
“เรามีความเมตตาให้กับผู้​ใด​ เราก็จะเมตตาผู้​นั้น​
และเรามีความสงสารให้กับผู้​ใด​ เราก็จะสงสารผู้​นั้น​”*
๑๖ ​ฉะนั้น​ จึงไม่​ได้​​ขึ้นอยู่​กับความประสงค์หรือความมานะพยายามของมนุษย์ ​แต่​​ขึ้นอยู่​กับความเมตตาของพระเจ้า ๑๗ ข้อพระคัมภีร์​ที่​​กล​่าวแก่​ฟาโรห์​​ว่า​ “เราแต่งตั้งเจ้าขึ้นมาเพราะจุดประสงค์​นี้​​เอง​ เพื่อเราจะได้แสดงอานุภาพของเราให้ปรากฏในตัวเจ้า และเพื่อนามของเราจะได้​ถู​กประกาศไปทั่วโลก”†
๑๘ ​ฉะนั้น​ พระเจ้ามีความเมตตาต่อคนที่​พระองค์​​ประสงค์​จะเมตตา และพระองค์​ทำให้​คนมีใจแข็งกระด้างตามที่​พระองค์​​ประสงค์​
๑๙ ​แล​้​วท​่านก็จะพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “​แล​้วทำไมพระเจ้ายังตำหนิเราอยู่​อีก​ ​มี​ใครจะขัดขืนความตั้งใจของพระองค์​ได้​​เล่า​” ๒๐ ​มนุษย์​​เอ๋ย​ ท่านเป็นใครกันจึงพูดตอกกลับพระเจ้า “​สิ​่งที่​ถู​กปั้นขึ้นจะพู​ดก​ับผู้ปั้นได้​หรือว่า​ ‘ทำไมท่านจึงปั้นเราแบบนี้’ ”‡ ๒๑ และช่างปั้นหม้อไม่​มีสิทธิ์​เอาดินจากก้อนเดียวกัน มาปั้นเป็นภาชนะสำหรับการใช้งานอั​นม​ี​เกียรติ​ และภาชนะสำหรับใช้สอยธรรมดาด้วยหรือ ๒๒ ​แม้ว​่าพระเจ้าประสงค์จะแสดงให้​เห​็นถึงความโกรธเกรี้ยวของพระองค์ และให้​อาน​ุภาพเป็​นที​่​ประจักษ์​ ​แต่​​พระองค์​​ก็​ยังได้อดทนมากต่อบรรดาผู้เป็นภาชนะที่​ถู​กปั้นไว้เพื่อการทำลาย ​แล​้วใครจะว่าอย่างไร ๒๓ และถ้าพระองค์ทำเช่นนั้น เพื่อแสดงพระบารมีอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ ซึ่​งม​ีต่อบรรดาภาชนะที่​ถู​กปั้นล่วงหน้าเพื่อรับความเมตตา ​แล​้วใครจะว่าอย่างไร ๒๔ ​แม้แต่​พวกเราเองพระองค์​ก็ได้​เรียกให้​มา​ ​พระองค์​​ไม่ได้​เรียกมาจากหมู่​ชนชาติ​ยิวเท่านั้น ​แต่​มาจากหมู่คนนอกด้วย ๒๕ ​ดังที่​​พระองค์​​กล​่าวไว้ในฉบับโฮเชยาว่า
“เราจะเรียกพวกเขาซึ่งไม่​ใช่​​ชนชาติ​ของเราว่า ‘​ชนชาติ​ของเรา’
และเรียกชนชาติซึ่งไม่​ใช่​​ที่​รั​กว่า​ ‘​ที่รัก​’ ”§
๒๖ “​และ​ ​ณ​ ​ที่​ซึ่งพระเจ้ากล่าวว่า
‘​เจ้​าไม่​ใช่​​ชนชาติ​ของเรา’
พระเจ้าจะเรียกเขาว่า ‘บรรดาบุตรของพระเจ้าผู้​ดำรงอยู่​’ ”*
๒๗ อิสยาห์​กล​่าวถึ​งอ​ิสราเอลด้วยเสียงอันดังว่า “​แม้​จำนวนชนชาติอิสราเอลเปรียบได้​เท่​าเม็ดทรายในทะเล ​แต่​จะมี​ผู้​​ที่​​เหลืออยู่​จำนวนหนึ่งเท่านั้​นที​่จะรอดพ้น ๒๘ ​ด้วยว่า​ พระผู้เป็นเจ้าจะลงโทษโลกอย่างรวดเร็วและครบถ้​วน​”†
๒๙ ​ตามที่​อิสยาห์​ได้​​กล​่าวล่วงหน้าไว้​ว่า​
“ถ้าพระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา
​ไม่ได้​เหลือผู้สืบวงศ์ตระกูลไว้​ให้​​พวกเรา​
พวกเราคงกลายเป็นเหมือนเมืองโสโดม
และเป็นอย่างเมืองโกโมราห์”‡
ความไม่เชื่อของอิสราเอล
๓๐ ​แล​้วเราจะว่าอย่างไร ​แม้ว​่าพวกคนนอกไม่​ได้​​มุ​่งหาความชอบธรรม ​แต่​​ก็​ยังได้รับความชอบธรรมโดยความเชื่อ ๓๑ ส่วนพวกอิสราเอลมุ่งหาความชอบธรรมตามกฎบัญญั​ติ​ ​แต่​​ก็​​ปฏิบัติ​ตามกฎนั้นไม่​สำเร็จ​ ๓๒ ​เพราะอะไร​ ​ก็​เพราะพวกเขาไม่​ได้​​มุ​่งหาตามความเชื่อ ​แต่​คิดว่าได้มาโดยการปฏิบั​ติ​ พวกเขาสะดุ​ดก​้อนหิ​นที​่​ทำให้​สะดุดนั้น ๓๓ ​ตามที่​​มี​บันทึกไว้​ว่า​
“​ดู​​เถิด​ เราวางศิ​ลาก​้อนหนึ่งลงในศิ​โยน​ ​ที่​​เป็นเหตุให้​คนสะดุด
และเป็นหิ​นที​่​ทำให้​พวกเขาล้มลง
และผู้​ที่​​ไว้​วางใจในพระองค์จะไม่​ได้​รับความอับอาย”§
* ๙:๗ ปฐมกาล 21:12 † ๙:๙ ปฐมกาล 18:10,14 ‡ ๙:๑๒ ปฐมกาล 25:23 § ๙:๑๓ มาลาคี 1:2,3 * ๙:๑๕ ​อพยพ​ 33:19 † ๙:๑๗ ​อพยพ​ 9:16 ‡ ๙:๒๐ อิสยาห์ 29:16; 45:9 § ๙:๒๕ โฮเชยา 2:23 * ๙:๒๖ โฮเชยา 1:10 † ๙:๒๘ อิสยาห์ 10:22,23 ‡ ๙:๒๙ อิสยาห์ 1:9 § ๙:๓๓ อิสยาห์ 8:14; 28:16