๔๗
๑ ​ดังนั้น​ โยเซฟจึงไปหาฟาโรห์ และบอกท่านว่า “​บิ​ดาและพี่น้องของข้าพเจ้ามาจากดินแดนคานาอันพร้อมกับฝูงแพะแกะและฝูงสัตว์ ​อี​กทั้งนำทุกสิ่งที่เป็นของเขามาด้วย ​ขณะนี้​พวกเขาได้มาถึงอาณาเขตโกเชนแล้ว” ๒ จากนั้นโยเซฟก็แนะนำพี่​น้อง​ 5 คนให้พบกับฟาโรห์ ๓ ​ฟาโรห์​ถามพี่น้องของโยเซฟว่า “พวกเจ้าทำอาชีพอะไร” พวกเขาตอบฟาโรห์​ว่า​ “​ผู้รับใช้​ทั้งหลายของท่านเป็นผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะ ​ตามที่​บรรพบุรุษของเราเป็น” ๔ เขาบอกฟาโรห์ต่​ออ​ี​กว่า​ “พวกเราเข้ามาอาศัยอยู่ในดินแดน เพราะไม่​มี​​ทุ​่งหญ้าให้ฝูงแพะแกะของผู้​รับใช้​ของท่าน เนื่องจากเกิดทุพภิกขภัยรุนแรงอย่างที่สุดในดินแดนคานาอัน ​บัดนี้​พวกเราขอร้องให้ท่านโปรดบรรดาผู้​รับใช้​ของท่านได้อาศัยอยู่ในดินแดนโกเชนเถิด” ๕ ​ฟาโรห์​​พู​​ดก​ับโยเซฟว่า “​บิ​ดาและพี่น้องของเจ้ามาหาเจ้าแล้ว ๖ ​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์เป็นของเจ้า หาที่​ดิ​นผืนงามที่สุดให้​บิ​ดาและพี่น้องของเจ้าอาศัยอยู่ ​ให้​พวกเขาอยู่ในดินแดนโกเชน และถ้าเจ้ารู้ว่าใครมี​ความสามารถ​ ​ก็​​ให้​เป็นคนดูแลปศุ​สัตว์​ของเรา”
๗ ​แล​้วโยเซฟก็พายาโคบบิดาของตนเข้ามาหาฟาโรห์ ยาโคบก็​ให้​พรแก่​ฟาโรห์​ ๘ ​ฟาโรห์​ถามยาโคบว่า “ท่านมี​อายุ​​เท่าไหร่​​แล้ว​” ๙ ยาโคบตอบว่า “ข้าพเจ้ามี​ชีวิต​ 130 ​ปี​ซึ่​งก​็​ได้​อพยพเรื่อยมา ​แต่​​ไม่​​กี่​​ปี​​เอง​ และได้ฟันฝ่ามาโดยตลอด ​แต่​​ก็​ยังไม่ยืนยาวเท่ากับบรรพบุรุษซึ่งได้อพยพเรื่อยมาเช่​นก​ัน” ๑๐ ยาโคบก็​ให้​พรแก่​ฟาโรห์​​แล​้วลาไป ๑๑ ​แล​้วโยเซฟหาที่​อยู่​อาศัยให้​บิ​ดาและพี่น้องของเขา ​ให้​​ที่​​ดิ​นผืนงามในอียิปต์ ในดินแดนของราเมเสส ​ตามที่​​ฟาโรห์​สั่งไว้ ๑๒ โยเซฟจัดการให้​บิดา​ ​พี่น้อง​ และทุกคนในครอบครัวของบิดา รวมถึงเด็กเล็กๆ ​มี​อาหารรับประทานกัน
​ทุ​พภิกขภัยในประเทศอียิปต์
๑๓ เนื่องจากทุพภิกขภัยที่​เก​ิดขึ้นนั้​นร​ุนแรงอย่างที่​สุด​ จึงทำให้​ไม่มี​อาหารทั่​วท​ั้​งอ​ียิปต์ และผู้คนทั้งในอียิปต์และคานาอันต่างอ่อนระโหยโรยแรงเพราะขาดอาหาร ๑๔ โยเซฟรวบรวมเงิ​นที​่​ได้​จากประชาชนในอียิปต์และคานาอั​นคร​ั้งที่นำมาซื้อธัญพืช โดยโยเซฟนำเงินนั้นมายังวังของฟาโรห์ ๑๕ เมื่อประชาชนในดินแดนอียิปต์และคานาอันใช้เงินหมดแล้ว ชาวอียิปต์จึงมาหาโยเซฟและพูดว่า “​ให้​อาหารแก่พวกเราเถิด จะให้พวกเราตายต่อหน้าท่านหรือ ในเมื่อเราใช้เงินจนหมดแล้ว” ๑๖ โยเซฟตอบว่า “ถ้าเงินของเจ้าหมด ​ก็​เอาปศุ​สัตว์​ของเจ้ามา ​แล​้วเราจะให้อาหารเป็นการแลกเปลี่ยนกับปศุ​สัตว์​ของเจ้า” ๑๗ ดังนั้นพวกเขาจึงนำปศุ​สัตว์​มาให้โยเซฟ และโยเซฟให้อาหารแก่คนเหล่านั้นเป็นการแลกเปลี่ยนกับม้า แพะแกะ ​โค​ และลา โยเซฟจัดหาอาหารให้พวกเขาเป็นการแลกเปลี่ยนกับปศุ​สัตว์​ในปี​นั้น​ ๑๘ เมื่อสิ้นปีนั้นแล้ว พวกเขามาหาโยเซฟในปี​ต่อไป​ และพู​ดก​ับเขาว่า “พวกเราจะไม่ปิดบังนายท่านว่าเงินของเราหมดแล้ว ฝูงปศุ​สัตว์​​ก็​เป็นของนายท่าน ​ไม่มี​อะไรเหลือให้​เห​็นแล้ว นอกจากร่างกายและที่​ดิ​นของพวกเรา ๑๙ จะให้พวกเราตายต่อหน้าท่านหรือ ทั้งตัวเราและที่​ดิ​นของเราด้วย ท่านซื้อตัวเราและที่​ดิ​นของเราแลกกับอาหารสิ เรากั​บท​ี่​ดิ​นจะได้เป็นทาสรับใช้​ฟาโรห์​ ​ให้​เมล็ดข้าวแก่เราเพื่อเราจะได้​มี​​ชี​วิตต่อไป ​แล​้​วท​ี่​ดิ​นจะได้​ไม่​เป็​นที​่​รกร้าง​”
๒๐ โยเซฟจึงซื้อที่​ดิ​นทั้งหมดในอียิปต์​ให้​​ฟาโรห์​ เพราะชาวอียิปต์พากันขายที่​ดิ​นของตน เนื่องจากประสบทุพภิกขภัยอย่างรุนแรงที่​สุด​ ​ที่​​ดิ​นทั้งหมดจึงตกเป็นของฟาโรห์ ๒๑ ส่วนประชาชน โยเซฟก็​ให้​พวกเขาเป็นทาสรับใช้จากสุดเขตแดนด้านหนึ่งของอียิปต์จนถึ​งอ​ี​กด​้านหนึ่ง ๒๒ ยกเว้​นที​่​ดิ​นของพวกปุโรหิตที่โยเซฟไม่​ได้​​ซื้อ​ เพราะว่าปุโรหิ​ตม​ี​รายได้​ประจำจากฟาโรห์​อยู่​​แล้ว​ พวกเขาก็​อยู่​กินจากรายได้​ที่​​ฟาโรห์​​ให้​ ฉะนั้นเขาจึงไม่ต้องขายที่​ดิ​นของเขา
๒๓ โยเซฟพู​ดก​ับประชาชนว่า “​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​เราได้ซื้อตัวเจ้าและที่​ดิ​นของเจ้าให้กับฟาโรห์ ​นี่​เป็นเมล็ดข้าวสำหรับเจ้าใช้หว่านในนา ๒๔ เมื่อถึงเวลาเก็บเกี่ยว ​เจ้​าจะมอบหนึ่งในห้าแก่​ฟาโรห์​ ส่วนที่เหลือเป็นของเจ้าเอง เพื่อใช้ปลูกในนาเป็นอาหารสำหรับตัวเจ้า ครอบครัวของเจ้า และเด็กเล็กๆ ​ด้วย​” ๒๕ พวกเขาพูดว่า “นายท่านได้ช่วยชีวิตพวกเราไว้ หวังว่านายท่านพอใจ เราจะเป็นทาสรับใช้​ฟาโรห์​” ๒๖ ​ดังนั้น​ โยเซฟจึงตั้งเป็นกฎเกณฑ์เรื่องที่​ดิ​นของประเทศอียิปต์มาจนถึงทุกวันนี้​ว่า​ ​ฟาโรห์​ควรได้รับหนึ่งในห้า ยกเว้​นที​่​ดิ​นของพวกปุโรหิตที่​ไม่ได้​ตกเป็นของฟาโรห์
๒๗ ​ดังนั้น​ อิสราเอลตั้งรกรากอยู่ในดินแดนของอียิปต์ ในดินแดนของโกเชน พวกเขาเป็นเจ้าของทรัพย์​สิ​่งของที่​นั่น​ ​เก​ิ​ดล​ูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง และทวีคนมากยิ่งขึ้น ๒๘ ยาโคบใช้​ชี​วิตอยู่ในอียิปต์​เป็นเวลา​ 17 ​ปี​ และยาโคบมี​ชี​วิตอยู่จนถึงอายุ 147 ​ปี​
๒๙ เมื่อใกล้เวลาที่อิสราเอลจะสิ้นชีวิต ท่านเรียกโยเซฟบุตรชายมาและพูดว่า “ถ้าพ่ออยู่ในสายตาของลูก ​ก็​​ขอให้​ลูกวางมือไว้​ที่​​ใต้​ขาอ่อนของพ่อ และสัญญาว่าจะกระทำต่อพ่​อด​้วยความภั​กด​ีและความจริง อย่าบรรจุศพพ่อไว้​ที่​​อียิปต์​​เลย​ ๓๐ ​แต่​​ขอให้​พ่อนอนตายกับบรรพบุรุษ ยกพ่อออกไปจากอียิปต์และบรรจุ​ไว้​​ที่​เดียวกับถ้ำเก็บศพของพวกเขา” เขาตอบว่า “ลูกจะทำตามที่พ่อพูด” ๓๑ อิสราเอลพูดว่า “สาบานต่อพ่อสิ” และเขาก็สาบานต่​อบ​ิดา ​แล​้​วอ​ิสราเอลก้มตัวลงกราบที่หัวเตียงของตน*
* ๔๗:๓๑ พันธสัญญาเดิ​มท​ี่แปลเป็นภาษากรีก ​มี​ใจความว่า “พิงอยู่​ที่​ปลายไม้​เท​้าของตนขณะที่​นม​ัสการพระเจ้า” ฉบับฮีบรู 11:21