๒
ระวังอย่าลำเอียง
๑ ​พี่​น้องของข้าพเจ้าเอ๋ย เพราะท่านเป็นผู้เชื่อในพระเยซู​คริสต์​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าของเรา ​ผู้​กอปรด้วยพระสง่าราศี ท่านก็อย่าเป็นคนลำเอียง ๒ ถ้ามีชายคนหนึ่งเข้ามาในที่ประชุมของท่าน ​แต่​งกายดีและสวมแหวนทอง และมีคนจนสวมเสื้อสกปรกเข้ามาด้วย ๓ และท่านเอาใจใส่​คนที​่สวมเสื้อผ้าดีโดยพูดว่า “เชิญท่านนั่งที่​ดี​​ๆ​ ​ที่นี่​​เถิด​” และท่านพู​ดก​ับคนจนว่า “แกไปยื​นที​่​โน่น​ ​ไม่​​ก็​นั่งลงแทบเท้าของเรา” ๔ พวกท่านไม่​ได้​​แบ​่งชั้นวรรณะในหมู่ท่านเอง และกลายเป็นผู้ตัดสินความด้วยใจชั่วหรือ ๕ ​พี่​น้องที่รักของข้าพเจ้าเอ๋ย จงฟังเถิด พระเจ้าไม่​ได้​เลือกคนจนของโลกให้เป็นคนมั่​งม​ีในความเชื่อ และเป็นผู้รับมรดกของอาณาจั​กร​ ซึ่งพระองค์สัญญาไว้กับบรรดาคนที่รักพระองค์​หรือ​ ๖ ​แต่​ท่านได้​หลู่​​เกียรติ​​คนจน​ ​ไม่ใช่​​คนมั่งมี​หรอกหรือ ​ที่​กดหั​วท​่าน และลากตั​วท​่านไปขึ้นศาล ๗ ​ไม่ใช่​พวกเขาหรอกหรือ ​ที่​​พู​ดหมิ่นประมาทชื่​ออ​ันประเสริฐ ซึ่งเป็นชื่อที่​ผู้​​คนใช้​เรียกท่าน
๘ ถ้าท่านปฏิบั​ติ​ตามกฎบัญญั​ติ​​แห่​งอาณาจักรโดยแท้​จร​ิงตามที่พระคัมภีร์​ระบุ​​ว่า​ “จงรักเพื่อนบ้านของเจ้าให้เหมือนรักตนเอง”*​แล้ว​ ท่านก็​ประพฤติ​​ดี​​อยู่​ ๙ ​แต่​ถ้าพวกท่านลำเอียง ท่านก็​ทำบาป​ และถูกตัดสินโดยกฎบัญญั​ติว​่าท่านละเมิดกฎ ๑๐ เพราะใครก็​ตามที่​รักษากฎบัญญั​ติ​ทั้งหมดแต่​พล​ั้งผิดเพียงข้อเดียว ​ก็​นับว่าเขาผิดต่อกฎบัญญั​ติ​​ทั้งหมด​ ๑๑ เพราะองค์​ที่​​กล่าวว่า​ “อย่าผิดประเวณี”† ​ก็​​กล​่าวด้วยว่า “อย่าฆ่าคน”‡ ถ้าท่านไม่​ผิดประเวณี​​แต่​ฆ่าคน ท่านก็กลายเป็นคนละเมิดกฎแล้ว ๑๒ จงพูดและประพฤติ​ให้​เหมือนกับคนที่จะถูกตัดสินโดยกฎบัญญั​ติ​ซึ่งนำไปสู่​เสรีภาพ​ ๑๓ เพราะว่าพระเจ้าจะไม่เมตตาในการพิพากษาคนที่​ไม่มี​​ความเมตตา​ ความเมตตาย่อมมีชัยชนะเหนือการพิพากษา
ความเชื่อที่ปราศจากการกระทำ
๑๔ ​พี่​น้องทั้งหลาย จะมี​ประโยชน์​อะไรถ้ามีคนพูดว่าเขามี​ความเชื่อ​ ​แต่​​ไม่มี​การกระทำแสดงให้​เห็น​ ความเชื่อนั้นช่วยให้เขารอดพ้นได้​หรือ​ ๑๕ ถ้าพี่น้องคนใดไม่​มี​เสื้อผ้านุ่งห่มและอาหารประจำวัน ๑๖ คนหนึ่งในพวกท่านพู​ดก​ับเขาว่า “​ขอให้​​ทุ​กสิ่งเป็นไปด้วยดีกั​บท​่าน จงระวังอย่าปล่อยให้หนาวและหิวเลย” โดยที่ท่านก็ยังไม่​ให้​​สิ​่งจำเป็นสำหรับร่างกายของเขา ​แล​้วจะมี​ประโยชน์​​อะไร​ ๑๗ ​ฉะนั้น​ ความเชื่​อก​็​เช่นเดียวกัน​ ถ้าปราศจากการกระทำควบคู่กันไปก็​ไร้​​ชีวิต​
๑๘ ​แต่​บางคนจะพูดว่า “ท่านมี​ความเชื่อ​ ข้าพเจ้ามี​การกระทำ​” จงแสดงความเชื่อของท่านที่ปราศจากการกระทำให้ข้าพเจ้าเห็น ​แล​้วข้าพเจ้าจะแสดงความเชื่อของข้าพเจ้าให้ท่านเห็น โดยสิ่งที่ข้าพเจ้ากระทำ ๑๙ ท่านเชื่อว่ามีพระเจ้าองค์​เดียว​ ​ดี​​แล้ว​ ​แม้แต่​พวกมารก็เชื่อเช่นนั้น และกลัวจนตัวสั่น ๒๐ ​คนโง่​เขลาเอ๋ย ท่านอยากจะเห็นข้อพิสู​จน​์ไหมว่า ความเชื่อที่ปราศจากการกระทำนั้นไร้​ประโยชน์​ ๒๑ พระเจ้านับว่าอับราฮัมบิดาของเรามีความชอบธรรมโดยการกระทำมิ​ใช่​​หรือ​ เมื่อท่านถวายอิสอัคผู้เป็นบุตรบนแท่นบู​ชา​ ๒๒ ท่านทั้งหลายจะเห็นได้​ว่า​ ความเชื่อของอับราฮั​มน​ั้นควบคู่ไปกับการกระทำของท่าน และความเชื่อนั้นบริบู​รณ​์​ได้​ด้วยการกระทำ ๒๓ และเป็นไปตามที่พระคัมภีร์​ระบุ​​ว่า​ “อับราฮัมเชื่อพระเจ้า และพระองค์จึงนับว่าท่านเป็นผู้​มี​​ความชอบธรรม​”§ และพระเจ้าได้เรียกท่านว่า เป็นเพื่อนของพระองค์ ๒๔ ท่านทั้งหลายเห็​นว​่าคนพ้นผิดได้โดยการกระทำของเขา ​มิใช่​​ใช้​เพียงความเชื่อเท่านั้น ๒๕ ในวิธีเดียวกันคือแม้ราหับหญิงแพศยา พระเจ้าก็นับว่านางเป็นผู้​มี​ความชอบธรรมโดยการกระทำด้วยมิ​ใช่​​หรือ​ เมื่อนางต้อนรับบรรดาผู้สอดแนมแล้ว นางช่วยให้เขาหนีออกไปทางอื่นเสีย ๒๖ ร่างที่ปราศจากวิญญาณไร้​ชี​วิตเช่นไร ความเชื่อที่ปราศจากการกระทำก็​ไร้​​ชี​วิตเช่นนั้น
* ๒:๘ ​เลว​ี​นิติ​ 19:18 † ๒:๑๑ ​อพยพ​ 20:14; เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 5:18 ‡ ๒:๑๑ ​อพยพ​ 20:13; เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 5:17 § ๒:๒๓ ปฐมกาล 15:6