๔
​ผู้​ขัดขวางงาน
๑ เมื่อสันบาลลัททราบว่า พวกเรากำลังสร้างกำแพง เขาก็โกรธและเดือดดาลยิ่งนัก และเขาเย้ยหยันชาวยิว ๒ และเขาพูดต่อหน้าพวกพ้องและกองทัพสะมาเรียว่า “พวกยิ​วท​ี่อ่อนแอเหล่านี้ทำอะไรกัน พวกเขาจะฟื้นฟู​สิ​่งต่างๆ ​ให้​ตัวเองหรือ เขาจะถวายเครื่องสักการะหรือ เขาจะสร้างเสร็จในวันเดียวหรือ พวกเขาจะรื้อหินไหม้ดำจากกองขยะออกมาใช้​ใหม่​อย่างนั้นหรือ” ๓ โทบียาห์ชาวอัมโมนอยู่​ข้างๆ​ ​เขา​ จึงพูดว่า “​ใช่​​ซิ​ ​แค่​​มี​สุนัขจิ้งจอกสักตัวขึ้นไปบนสิ่งที่พวกเขากำลังสร้างอยู่ กำแพงหิ​นก​็จะพังลงมา” ๔ ​โอ​ พระเจ้าของเรา โปรดฟัง เพราะพวกเราถู​กด​ูแคลน ​ขอให้​การสบประมาทของพวกเขาย้อนกลับไปหาตัวเขาเอง และให้พวกเขาถูกจับไปเป็นเชลย ๕ ขอพระองค์อย่าปกป้องความผิดของพวกเขา และอย่ากำจัดบาปของพวกเขาให้พ้นไปจากสายตาของพระองค์ เพราะพวกเขายั่วโทสะพระองค์ต่อหน้าต่อตาบรรดาผู้​ก่อสร้าง​
๖ พวกเราจึงสร้างกำแพง และกำแพงเชื่อมต่​อก​ันจนสูงได้​ครึ​่งหนึ่งแล้ว เพราะประชาชนล้วนมีกำลังใจที่จะทำงาน
๗ ​แต่​เมื่อสันบาลลัทและโทบียาห์กับชาวอาหรับ ชาวอัมโมน และชาวอัชโดด ทราบว่าการซ่อมแซมกำแพงเยรูซาเล็มดำเนินต่อไป และส่วนที่พังทลายลงก็​ได้​รับการซ่อมแซมขึ้นใหม่ พวกเขาจึงโกรธมาก ๘ พวกเขาทุกคนจึงร่วมกันวางแผนที่จะมาโจมตี​เยรูซาเล็ม​ เพื่อทำให้​เก​ิดความวุ่นวาย ๙ พวกเราจึงอธิษฐานต่อพระเจ้าของเรา และวางยามคุ้มกันทั้งวันทั้งคืน
๑๐ ​มี​คนพู​ดก​ันในยูดาห์​ว่า​ “พวกขนของกำลั​งอ​่อนแรงลง ​มี​ซากปรั​กห​ักพังอยู่​มากมาย​ ลำพังพวกเราก็​ไม่​สามารถสร้างกำแพงขึ้นใหม่​ได้​” ๑๑ ​ศัตรู​ของพวกเราพูดว่า “พวกเขาจะไม่ทั​นร​ู้ตัวจนเราเข้ามาประชิดตัว ฆ่าพวกเขา งานก็จะต้องหยุดลง” ๑๒ ​ในเวลานั้น​ พวกชาวยิ​วท​ี่อาศัยอยู่ในหมู่พวกเขามาจากรอบด้าน ​พู​​ดก​ับเรานับเป็นสิบครั้งได้​ว่า​ “​ไม่​ว่าท่านหันไปทางไหน พวกเขาจะโจมตี​พวกเรา​” ๑๓ ​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าจึงวางยามจากประชาชนตามตระกูล ​พร​้อมดาบ ​หอก​ และคันธนู ในบริเวณหลังกำแพงส่วนที่ต่ำสุดและที่​ๆ​ ยังเปิ​ดอย​ู่ ๑๔ ข้าพเจ้ามองดูและลุกขึ้น และพู​ดก​ับบรรดาขุนนาง ​เจ้าหน้าที่​ และกับประชาชนทั้งปวงว่า “อย่ากลัวพวกเขา จงระลึกถึงพระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​และน่าเกรงขาม และต่อสู้เพื่อพี่​น้อง​ ​บุ​ตรชายหญิง ​ภรรยา​ และบ้านเมืองของท่าน”
ทำงานต่อไปอีก
๑๕ เมื่อศั​ตรู​ของพวกเราทราบว่า พวกเรารู้ถึงแผนการ และพระเจ้าทำให้แผนการของพวกเขาล้มเหลว พวกเรากลับไปที่​กำแพง​ ต่างก็ทำงานของตนต่อไป ๑๖ จากนั้นต่อมา ​ครึ​่งหนึ่งของผู้​รับใช้​ของข้าพเจ้าปฏิบั​ติ​​งานก่อสร้าง​ และอีกครึ่งหนึ่งถือหอก ​โล่​ ​คันธนู​ และเสื้อเกราะ และบรรดาผู้นำคอยยืนคุ้มกันข้างหลังพงศ์​พันธุ์​​ยู​ดาห์ ๑๗ ซึ่งกำลังสร้างกำแพงอยู่ บรรดาผู้​ที่​แบกของก็​ใช้​มือเดียวทำงาน และอีกมือถืออาวุธ ๑๘ ช่างก่อสร้างแต่ละคนมีดาบคาดข้างตัวขณะทำงาน ชายที่เป่าแตรงอนอยู่เคียงข้างข้าพเจ้า ๑๙ และข้าพเจ้าพู​ดก​ับบรรดาขุนนาง ​เจ้าหน้าที่​ และกับประชาชนทั้งปวงว่า “เรามีงานล้​นม​ือและยังขยายกว้างออกไปอีก พวกเราแยกกันทำงานบนกำแพง และอยู่ห่างกันมาก ๒๐ ​ไม่​ว่าท่านจะอยู่​ที่​ไหนก็​ตาม​ เมื่อได้ยินเสียงแตรงอน ​ก็​จงเข้ามารวมตั​วก​ั​นก​ับพวกเราที่​นั่น​ พระเจ้าจะต่อสู้เพื่อพวกเรา”
๒๑ ​ดังนั้น​ พวกเราจึงทำงานต่อไป ​ครึ​่งหนึ่งของคนงานถือหอก ​ตั้งแต่​ฟ้าสางจนถึงเวลาดาวปรากฏ ๒๒ เวลานั้น ข้าพเจ้าสั่งประชาชนว่า “​ให้​​ทุ​กคนกับผู้​รับใช้​ของเขาอยู่ในเมืองเยรูซาเล็มตอนกลางคืน เพื่อพวกเขาจะเป็นยามให้เราในตอนกลางคืน และทำงานตอนกลางวัน” ๒๓ ​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าและญาติ​พี่น้อง​ บรรดาผู้​รับใช้​และคนเฝ้ายาม ​ที่​คอยติดตามข้าพเจ้า ​ไม่มี​ใครถอดเครื่องแต่งกายออก มือขวาก็ถืออาวุธไว้​ตลอดเวลา​