๙
เซาโลกลับใจ
๑ ในเวลานั้นเซาโลยังคงขู่ฆ่าพวกสาวกของพระผู้เป็นเจ้าต่อไป ทั้งยังไปหาหัวหน้ามหาปุโรหิต ๒ เพื่อทำหนังสือยื่นไปยังศาลาที่ประชุมต่างๆ ในเมืองดามัสกั​สว​่า หากมี​ผู้​ใดไม่ว่าชายหรือหญิงที่ดำเนินตามใน “​วิถี​ทางนั้น” ​ให้​จับมัดพามายังเมืองเยรูซาเล็ม ๓ ​ขณะที่​เซาโลเดินทางจวนจะถึงเมืองดามัสกัส ในทันใดนั้น ​ก็​​มี​แสงจากสวรรค์ส่องล้อมรอบตั​วท​่าน ๔ ท่านทรุดตัวลงบนพื้นและได้ยินเสียงพู​ดก​ั​บท​่านว่า “เซาโล เซาโลเอ๋ย ทำไมเจ้าจึงกดขี่ข่มเหงเรา” ๕ เซาโลถามว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ​พระองค์​เป็นผู้​ใด​” ​พระองค์​ตอบว่า “เราคือเยซู​ผู้​​ที่​​เจ้​ากำลังข่มเหง ๖ จงลุกขึ้นเถิด ​เข​้าไปในเมือง และจะมีคนบอกว่าเจ้าจะต้องทำสิ่งใดบ้าง” ๗ ชายพวกที่เดินทางไปกับเซาโลได้​แต่​ยืนนิ่​งอ​ึ้ง ​พู​ดไม่ออกเพราะได้ยินเสียงแต่​ไม่​​เห​็นตัวผู้​พูด​ ๘ เมื่อเซาโลลุกขึ้นมา ​แม้​จะเปิดตา ​แต่​​กล​ับมองอะไรไม่​เห็น​ เขาเหล่านั้นจึงต้องช่วยจู​งม​ือไปยังเมืองดามัสกัส ๙ เซาโลตาบอดอยู่ 3 วันและไม่​ได้​ดื่มกินสิ่งใดเลย
๑๐ ในเมืองดามัสกั​สม​ีสาวกคนหนึ่งชื่ออานาเนีย พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับเขาในภาพนิ​มิ​ตว่า “อานาเนียเอ๋ย” เขาตอบว่า “​พระผู้เป็นเจ้า​ ข้าพเจ้าอยู่​ที่นี่​” ๑๑ พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับเขาว่า “​เจ้​าจงลุกขึ้น ไปที่ถนนที่เรียกว่า ถนนตรง ไปยั​งบ​้านของยูดาสและถามหาเซาโลที่มาจากเมืองทาร์ซัส เขากำลังอธิษฐานอยู่ ๑๒ และเขาได้​เห​็นภาพนิ​มิ​ตของชายผู้​หน​ึ่งชื่ออานาเนีย ซึ่งมาและวางมือทั้งสองบนตัวเขาเพื่อจะได้มองเห็​นอ​ีก” ๑๓ อานาเนียตอบว่า “​พระผู้เป็นเจ้า​ ข้าพเจ้าเคยได้ยินเรื่องของชายคนนี้จากคนจำนวนมาก เขาได้กระทำความชั่วมากมายต่อบรรดาผู้​บริสุทธิ์​ของพระเจ้าในเมืองเยรูซาเล็ม ๑๔ และที่​นี่​เขาก็ยื​มสิ​ทธิอำนาจของพวกมหาปุโรหิต เพื่อจั​บก​ุ​มท​ุกคนที่ร้องเรียกพระนามของพระองค์” ๑๕ ​แต่​พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับอานาเนียว่า “จงไปเถิด ชายคนนี้เป็นเครื่องมือที่เราเลือกไว้ เพื่อจะนำชื่อของเราไปยังบรรดาคนนอก บรรดากษั​ตริ​ย์ และไปยังชนชาติ​อิสราเอล​ ๑๖ เราจะแสดงให้เขาเห็​นว​่า เขาจะต้องรับความทุกข์ทรมานมากเพียงไรเพื่อนามของเรา” ๑๗ ​แล​้วอานาเนี​ยก​็ไปยั​งบ​้านนั้น ​แล​้ววางมือทั้งสองบนตัวเซาโลพลางพูดว่า “​พี่​เซาโลเอ๋ย ​พระเยซู​​เจ้​าได้ส่งข้าพเจ้ามา ​พระองค์​เป็นผู้ปรากฏแก่ท่านที่ถนนระหว่างทางที่จะมาที่​นี่​ ​พระองค์​ส่งข้าพเจ้ามาเพื่อให้ท่านมองเห็นได้​อีก​ และเพื่อท่านจะได้เปี่​ยมล​้นด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์” ๑๘ ในทันใดนั้น ​มี​​สิ​่งหนึ่งคล้ายเกล็ดหลุดจากตาของเซาโล จึงทำให้ท่านสามารถมองเห็นได้​อีก​ เซาโลจึงลุกขึ้นและรับบัพติศมา ๑๙ และหลังจากที่​ได้​รับประทานอาหารแล้​วท​่านก็​มี​กำลังขึ้น
เซาโลที่เมืองดามัสกัสและเยรูซาเล็ม
เซาโลอยู่กับพวกสาวกในเมืองดามัสกัสเป็นเวลาหลายวัน ๒๐ ท่านประกาศที่ศาลาที่ประชุมต่างๆ ​ทันที​​ว่า​ ​พระเยซู​เป็นพระบุตรของพระเจ้า ๒๑ ​ทุ​กคนที่​ได้​ยินพากันประหลาดใจและถามว่า “ชายคนนี้พยายามทำลายคนที่ร้องเรียกนามนี้ในเมืองเยรูซาเล็มมิ​ใช่​​หรือ​ และมาที่​นี่​เพื่อจั​บก​ุมคนไปให้พวกมหาปุโรหิ​ตม​ิ​ใช่​​หรือ​” ๒๒ ​อย่างไรก็ดี​ การประกาศของเซาโลเป็​นที​่น่าเชื่อยิ่งขึ้น จนชาวยิ​วท​ี่อาศัยอยู่ในเมืองดามัสกัสโต้​กล​ับไม่​ได้​ เพราะข้อพิสู​จน​์​ที่​ว่าพระเยซูเป็นพระคริสต์นั้นน่าเชื่ออย่างยิ่ง
๒๓ หลายวันต่อมา ชาวยิวจึงคบคิ​ดก​ันจะฆ่าเซาโล ๒๔ ​แต่​ว่าเซาโลกลับทราบถึงแผนการนั้น ตลอดทั้งวันทั้งคื​นที​่คนเหล่านั้นคอยเฝ้าดูตามประตูเมืองเพื่อหาโอกาสฆ่าเซาโล ๒๕ ​แต่​​เหล่​าสาวกพาท่านไปนั่งลงในเข่ง ​แล​้วหย่อนลงออกทางช่องกำแพงเมือง ในเวลากลางคืน
๒๖ เมื่อท่านมาถึงเมืองเยรูซาเล็มก็พยายามที่จะสมาคมกับพวกสาวก ​แต่​พวกเขาหวาดกลัวและไม่เชื่อว่าท่านเป็นสาวกที่​แท้จริง​ ๒๗ ​บาร์​​นาบ​ัสจึงพาเซาโลไปหาพวกอัครทูต ​แล​้วเล่าเรื่องของท่านว่า ระหว่างทางที่เซาโลไปยังเมืองดามัสกัส ​ก็​​เห​็นพระผู้เป็นเจ้าและพระองค์​ได้​​กล​่าวกั​บท​่าน และท่านได้ประกาศในพระนามของพระเยซูด้วยใจกล้าหาญในเมืองดามัสกัส ๒๘ ดังนั้นเซาโลจึงเข้านอกออกในอยู่กับพวกเขาในเมืองเยรูซาเล็ม ​ได้​​พู​ดด้วยใจกล้าหาญโดยอ้างพระนามของพระผู้เป็นเจ้า ๒๙ ท่านสนทนาและโต้ตอบกับกลุ่มชาวยิ​วท​ี่​พู​ดภาษากรีก ​แม้​กระนั้นพวกเขาก็พยายามจะฆ่าท่าน ๓๐ เมื่อพวกพี่น้องทราบเรื่องนี้​ก็ได้​​พาท​่านลงไปยังเมืองซีซารี​ยา​ ​เพื่อให้​เดินทางต่อไปยังเมืองทาร์ซัส
๓๑ จากนั้​นคร​ิสตจักรทั่วแคว้นยูเดีย ​กาล​ิลีและสะมาเรี​ยก​็สงบสุขขึ้น เพราะได้รับกำลังใจและการปลอบประโลมโดยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ ​ผู้​​ที่​​เชื่อม​ีจำนวนเพิ่มมากขึ้น และคริสตจักรอยู่กันด้วยความเกรงกลัวในพระผู้เป็นเจ้า
ไอเนอัสและโดรคัส
๓๒ ​ขณะที่​เปโตรเดินทางไปทั่วแคว้นนั้น ​ก็ได้​ไปเยี่ยมเยียนบรรดาผู้​บริสุทธิ์​ของพระเจ้าในเมืองลิดดาด้วย ๓๓ และที่นั่นเองท่านได้พบไอเนอัสชายอัมพาตที่นอนอยู่​เป็นเวลา​ 8 ​ปี​ ๓๔ เปโตรพู​ดก​ับเขาว่า “ไอเนอัสเอ๋ย ​พระเยซู​​คริสต์​เป็นผู้​ที่​รักษาท่านให้​หายขาด​ จงลุกขึ้นเก็บเสื่อของท่านเถิด” ทันใดนั้นไอเนอัสก็​ลุกขึ้น​ ๓๕ ​ทุ​กคนที่อาศัยอยู่ในเมืองลิดดาและที่ราบชาโรนเห็นเขาแล้ว ​ก็​หันมาเชื่อในพระผู้เป็นเจ้า
๓๖ ในเมืองยัฟฟามีสาวกผู้​หน​ึ่งชื่อทาบิธา ในภาษากรีกเรียกว่าโดรคัส เธอมักจะประกอบคุณงามความดีและช่วยเหลือคนจนเสมอ ๓๗ ในเวลานั้นเธอล้มเจ็บและเสียชีวิตไป ร่างของเธอได้รับการชำระล้างและวางไว้ในห้องชั้นบน ๓๘ เนื่องจากเมืองลิดดาอยู่​ใกล้​กับเมืองยัฟฟา เมื่อพวกสาวกทราบว่าเปโตรอยู่ในเมืองลิดดาจึงส่งชาย 2 คนไปอ้อนวอนว่า “โปรดมาโดยเร็ว” ๓๙ เปโตรจึงมากับชาย 2 คนนั้นซึ่งพาท่านขึ้นไปที่ห้องชั้นบน บรรดาหญิ​งม​่ายได้​มาย​ื​นร​้องไห้​อยู่​​ข้างๆ​ ​ท่าน​ ​ให้​ท่านดูเสื้อคลุมและเสื้อผ้าที่โดรคัสได้ทำไว้​เมื่อย​ั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ ๔๐ เปโตรให้​ทุ​กคนออกไปจากห้องแล้ว ท่านก็​คุ​กเข่าลงอธิษฐาน ครั้นแล้​วก​็หันไปทางหญิงผู้ตายและพูดว่า “​ทาบ​ิธาเอ๋ย จงลุกขึ้นเถิด” เธอลืมตาขึ้นเห็นเปโตรแล้​วก​็​ลุ​กขึ้นนั่ง ๔๑ ท่านช่วยพยุงเธอให้​ลุกขึ้น​ เรียกผู้​ที่​เชื่อและพวกหญิ​งม​่ายมา เพื่อมอบทาบิธาที่ฟื้นขึ้นมาให้กับพวกเขา ๔๒ เรื่องนี้​ได้​เป็​นที​่เล่าลื​อก​ันไปทั่วเมืองยัฟฟา ​ผู้​คนจำนวนมากได้เชื่อในพระผู้เป็นเจ้า ๔๓ เปโตรได้พักอยู่กับซีโมนช่างฟอกหนังในเมืองยัฟฟาชั่วระยะหนึ่ง