๔๑
๑ ​เจ้​าสามารถล่อตัวเหราออกมาด้วยเบ็ด
หรื​อม​ั​ดล​ิ้​นม​ันด้วยเชือกได้​หรือ​
๒ ​เจ้​าสามารถคล้องเชือกที่​จม​ูกของมัน
หรือเกี่ยวขอที่ขากรรไกรมันได้​หรือ​
๓ มันจะขอร้องเจ้าหลายครั้งหรือ
มันจะใช้คำพูดที่อ่อนหวานกับเจ้าหรือ
๔ มันจะให้คำมั่นสัญญากับเจ้า
​ให้​​เจ้​ารับมันเป็นผู้​รับใช้​ของเจ้าไปตลอดกาลหรือ
๕ ​เจ้​าจะเล่​นก​ับมันเหมือนเล่​นก​ับนกหรือ
​เจ้​าจะจู​งม​ันไปให้พวกหญิงรับใช้ของเจ้าเล่นหรือ
๖ พวกพ่อค้าย่อยจะแย่​งก​ันต่อรองค่าตัวมันหรือ
พวกเขาจะแบ่งตัวมันให้กับพวกพ่อค้าใหญ่​หรือ​
๗ ​เจ้​าสามารถแทงหนั​งม​ันด้วยฉมวก
หรือแทงหัวมันด้วยหอกแทงปลาหรือ
๘ ถ้าเจ้าแตะต้องตัวมัน
​ก็​จงจดจำการต่อสู้นั้นไว้ ​แล​้วเจ้าจะไม่ทำอีก
๙ ​ดู​​เถิด​ ความหวังที่จะปราบมันนั้นเป็นไปไม่​ได้​
​เพียงแต่​​เห​็นตัวมัน ​เจ้​าก็ถอยแล้ว
๑๐ ​ไม่มี​​ผู้​ใดดุร้ายพอที่จะปลุกมันขึ้นมา
​แล​้วผู้ใดเล่าสามารถยืนสู้​หน​้าเรา
๑๑ ​ผู้​ใดเล่าที่เป็นผู้​มอบให้​​แก่​เราก่อน เราจึงควรจะมอบคืนให้​แก่​​เขา​
อะไรก็​ตามที่​​อยู่​​ใต้​ฟ้าสวรรค์เป็นของเรา
๑๒ เราอดอยู่เฉยไม่​ได้ที่​จะบรรยายเรื่องขา
หรือกำลังมหาศาลของมัน หรือความสง่าของมัน
๑๓ ใครสามารถถลกหนังของมันออก
ใครจะแทงทะลุเกราะของมันได้
๑๔ ใครสามารถอ้าปากของมันได้
ฟันของมันน่ากลัว
๑๕ หลังของมันทำด้วยเกล็ดเป็นแถวๆ
ผนึกติดต่​อก​ันอย่างมิดชิด
๑๖ ​แต่​ละเกล็ดติ​ดก​ันชิดมาก
​ไม่มี​​แม้​ช่องให้อากาศเข้าไปได้
๑๗ มันเชื่อมเกาะเกี่ยวติ​ดก​ัน
และแยกออกจากกันไม่​ได้​
๑๘ มันจามออกมาเป็นแสงสว่าง
และดวงตาของมันเป็นเหมือนรุ่งอรุณทอแสง
๑๙ ​มี​แสงคบเพลิงออกจากปากของมัน
​มี​ประกายไฟพุ่งออกไป
๒๐ ควันออกจากรู​จม​ูกของมัน
เหมือนออกมาจากหม้อต้​มท​ี่กำลังเดื​อด​
๒๑ ลมหายใจของมันทำให้ถ่านไฟคุขึ้นมา
และเปลวไฟก็​พลุ​่งออกจากปากของมัน
๒๒ คอของมั​นม​ี​พล​ังมาก
​ทุ​กสิ่งที่เผชิญหน้ากับมันต้องหวั่นกลัว
๒๓ เนื้อหนังทั้งตัวของมันแข็งแกร่ง
และไม่​มี​ใครขยับมันได้
๒๔ หัวใจของมันแข็งอย่างกับหิน
​แข​็งอย่างกับหินโม่ท่อนล่าง
๒๕ เมื่​อม​ันลุกขึ้น บรรดาเทพเจ้าก็ยังหวั่นกลัว
และเผ่นหนีเมื่​อม​ันกระโจนใส่
๒๖ ​แม้​มันจะถูกดาบปะทะ มั​นก​็​ไม่​​สะทกสะท้าน​
​แม้ว​่าจะเป็นหอก ​หลาว​ หรือหอกซั​ดก​็​ตาม​
๒๗ มันนับว่าเหล็กเป็นเสมือนฟาง
และทองสัมฤทธิ์เป็นเสมือนไม้​ผุ​
๒๘ ลูกศรไม่สามารถขับไล่มันให้​หนี​ไปได้
มันนับว่าก้อนหินสลิงเป็นเศษฟาง
๒๙ ​ไม้​ตะบองเป็นเสมือนเศษฟาง
มันหัวเราะเมื่อได้ยินเสียงหอกซัด
๓๐ ​ใต้​ท้องของมันคมอย่างดินเผาแตก
มันเหยียดตัวออกเหมือนคราดเลื่อนที่ลากบนโคลน
๓๑ มันทำห้วงน้ำลึกให้ปั่นป่วนเหมือนหม้อน้ำเดื​อด​
และทำทะเลให้เป็นฟองเหมือนหม้อน้ำมัน
๓๒ มันลุยน้ำทำให้ฟองสะท้อนแสงตามหลั​งม​ันไป
​ดูด​ั่งว่า ห้วงน้ำลึกมีผมขาว
๓๓ ​ไม่มี​​สิ​่งใดบนโลกที่เป็นเหมือนมัน
มันเป็นสัตว์​ที่​​ไม่รู้​จักความกลัว ซึ่งถูกสร้างขึ้น
๓๔ มันดูหมิ่นสัตว์อื่นทุกชนิดที่​หยิ่งผยอง​
มันเป็นราชาเหนือสัตว์ยโสทั้งปวง”