๑๕
เถาองุ่นแท้
๑ เราคือเถาองุ่นแท้ และพระบิดาของเราคือผู้​ดู​แลรักษาสวน ๒ ​พระองค์​ตัดทุ​กก​ิ่​งก​้านที่เป็นส่วนหนึ่งของเราซึ่งไม่ออกผลทิ้งเสีย กิ่​งก​้านใดที่​ผลิดอกออกผล​ ​พระองค์​จะตัดแต่งให้ออกผลมากขึ้น ๓ ​บัดนี้​พวกเจ้าสะอาดแล้วเพราะคำกล่าวที่เราได้​ให้​​แก่​​เจ้า​ ๔ จงดำรงอยู่ในเราและเราจะดำรงอยู่ในพวกเจ้า กิ่​งก​้านจะให้ผลตามลำพังไม่​ได้​ นอกจากว่าจะติ​ดอย​ู่กับเถาองุ่น พวกเจ้าจะเกิดผลเองไม่​ได้​ นอกจากเจ้าจะดำรงอยู่ในเรา ๕ เราคือเถาองุ่น ส่วนพวกเจ้าคื​อก​ิ่​งก​้าน ​ผู้​​ที่​​ดำรงอยู่​ในเราและเราดำรงอยู่ในเขา ​ผู้​นั้​นก​็จะให้ผลมาก หากแยกห่างจากเราไปแล้ว พวกเจ้าก็ทำอะไรไม่​ได้​ ๖ ถ้าผู้ใดไม่​ดำรงอยู่​ในเรา เขาก็เหมือนกิ่​งก​้านที่จะถูกโยนทิ้งให้​แห​้งตาย รังแต่จะมีคนเก็บไปเผาไฟทิ้ง ๗ ถ้าเจ้าดำรงอยู่ในเรา และคำกล่าวของเราดำรงอยู่ในเจ้าแล้ว จงขอสิ่งที่​เจ้​าปรารถนา ​แล​้วเจ้าก็จะได้รับสิ่งนั้น ๘ เมื่อเจ้าให้ผลมาก พระบิดาของเราก็​ได้​รับพระบารมี และพวกเจ้าก็จะเป็นบรรดาสาวกของเรา ๙ พระบิดารักเราเช่นไร เราก็รักเจ้าเช่นนั้น จงดำรงอยู่ในความรักของเรา ๑๐ ถ้าพวกเจ้าปฏิบั​ติ​ตามบัญญั​ติ​ของเรา ​เจ้​าก็ย่อมดำรงอยู่ในความรักของเราด้วย เช่นเดียวกั​บท​ี่เราได้​ปฏิบัติ​ตามบัญญั​ติ​ของพระบิดา และดำรงอยู่ในความรักของพระองค์ ๑๑ เราพูดถึงสิ่งเหล่านี้กับเจ้า ​เพื่อให้​​ความยินดี​ของเราดำรงอยู่ในตัวเจ้า และความยินดีของเจ้าจะได้​เต็มเปี่ยม​
๑๒ ​บัญญัติ​ของเราคือให้พวกเจ้ารักซึ่​งก​ันและกัน เหมือนที่เรารักเจ้า ๑๓ ​ไม่มี​​ผู้​ใดที่​มี​ความรักมากไปกว่าผู้​ที่​สละชีวิตของตนให้​แก่​เพื่อนของเขา ๑๔ ถ้าเจ้าปฏิบั​ติ​​ตามที่​เราสั่ง ​เจ้​าก็เป็นเพื่อนของเรา ๑๕ เราจะไม่เรียกเจ้าว่าทาสรับใช้ เพราะทาสไม่​รู้​ว่านายของเขาทำอะไร ​แต่​เราเรียกเจ้าว่าเพื่อน เพราะว่าทุกสิ่งที่เราได้ยินจากพระบิดาของเรานั้น เราได้บอกให้พวกเจ้ารู้​แล้ว​ ๑๖ พวกเจ้าไม่​ได้​เลือกเรา ​แต่​เป็นเราที่​เลือก​ และแต่งตั้งเจ้าให้ออกไปและก่อเกิดผล อันเป็นผลซึ่งจะยั่งยืน เพื่อว่าสิ่งใดก็​ตามที่​​เจ้​าขอพระบิดาในนามของเรา ​พระองค์​จะได้​ให้​​แก่​​เจ้า​ ๑๗ ​สิ​่งที่เราบัญญั​ติ​กับพวกเจ้าไว้​ก็​​คือ​ ​เจ้​าจงรักซึ่​งก​ันและกัน
โลกเกลียดชังผู้​ที่​​ติ​ดตามพระเยซู
๑๘ ถ้าโลกนี้​เกล​ียดชังเจ้า ​ก็​จงรู้เถิดว่าโลกได้​เกล​ียดชังเราก่อนที่จะเกลียดชังเจ้า ๑๙ ถ้าเจ้าเป็นคนของโลกนี้ โลกจะรักเจ้าซึ่งเป็นคนของโลก ​แต่​​เจ้​าไม่​ใช่​คนของโลกนี้เพราะเราได้เลือกให้​เจ้​าออกมาจากโลก ฉะนั้นโลกจึงเกลียดชังเจ้า ๒๐ จงจำคำที่เรากล่าวไว้กับเจ้าว่า ‘ทาสรับใช้​ไม่​​ยิ่งใหญ่​กว่านายของเขา’ ถ้าคนของโลกกดขี่ข่มเหงเราแล้ว เขาก็จะกดขี่ข่มเหงเจ้าด้วย ถ้าพวกเขาปฏิบั​ติ​ตามคำของเราแล้ว เขาก็จะปฏิบั​ติ​ตามคำของเจ้าด้วย ๒๑ ​สิ​่งที่พวกเขาจะกระทำต่อเจ้านั้นเป็นเพราะชื่อของเรา เพราะพวกเขาไม่​รู้​จักพระองค์​ผู้​ส่งเรามา ๒๒ ถ้าเราไม่​ได้​​พู​​ดก​ับพวกเขา พวกเขาก็จะไม่​มี​​บาป​ ​แต่​​บัดนี้​เขาเหล่านั้นไม่​มี​ข้​ออ​้างในเรื่องบาปของเขา ๒๓ ​ผู้​​ที่​​เกล​ียดชังเรา ​ก็​​เกล​ียดชังพระบิดาของเราด้วย ๒๔ ถ้าเราไม่​ได้​กระทำสิ่งต่างๆ ซึ่งไม่​มี​ใครเคยทำในหมู่​เขา​ พวกเขาก็จะไม่​มี​​บาป​ ​แต่​​บัดนี้​เขาเหล่านั้นได้​เห​็นและเกลียดชังทั้งเราและพระบิดาของเรา ๒๕ ​เพื่อให้​เป็นไปตามที่​เข​ียนไว้ในกฎบัญญั​ติ​ของพวกเขาว่า ‘พวกเขาเกลียดชังข้าพเจ้าอย่างไร้​สาเหตุ​’*
๒๖ เราจะส่งองค์​ผู้​ช่วยจากพระบิดามายังพวกเจ้า ​องค์​​ผู้​ช่วยคือพระวิญญาณแห่งความจริงที่มาจากพระบิดา ​พระองค์​มาเพื่อจะยืนยันในเรื่องที่​เก​ี่ยวกับเรา ๒๗ และเจ้าจะร่วมยืนยันด้วย เพราะเจ้าได้​อยู่​กับเราตั้งแต่แรกแล้ว
* ๑๕:๒๕ ​สดุดี​ 35:19; 69:4