๖
อิสยาห์​เห​็นภาพนิ​มิ​ตของ​พระผู้เป็นเจ้า​
๑ ในปี​ที่​​กษัตริย์​​อุ​สซียาห์​สิ้นชีวิต​* ข้าพเจ้าเห็นพระผู้เป็นเจ้านั่งบนบัลลั​งก​์สูงและได้รับการยกย่อง ชายเสื้อคลุมยาวของพระองค์​แผ่​เต็มพระวิ​หาร​ ๒ ​มีต​ัวเสราฟ†ยืนเหนือพระองค์ ​แต่​ละตัวมี 6 ​ปีก​ ​ใช้​ 2 ​ปี​กปกใบหน้า 2 ​ปี​กปกเท้า และอีก 2 ​ปี​กใช้​บิน​ ๓ ต่างก็ส่งเสียงร้องตอบกันและกั​นว​่า
“​บริสุทธิ์​ ​บริสุทธิ์​ ​บริสุทธิ์​ ​คือ​พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา
ทั่​วท​ั้งโลกเต็​มด​้วยพระบารมีของพระองค์”
๔ ฐานที่ยึดธรณี​ประตู​สั่นสะเทือนเนื่องจากเสียงขององค์​ผู้​​เรียก​ และพระตำหนักเต็​มด​้วยควัน ๕ และข้าพเจ้าพูดว่า “​วิบัติ​​แก่​​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าต้องย่อยยับ เพราะข้าพเจ้าเป็นคนริมฝีปากไม่​บริสุทธิ์​ และข้าพเจ้าอาศัยอยู่ท่ามกลางประชาชนที่ริมฝีปากไม่​บริสุทธิ์​ เพราะนัยน์ตาของข้าพเจ้าได้​เห​็นองค์​กษัตริย์​ ​คือ​พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา”
๖ ครั้นแล้วเสราฟตัวหนึ่​งบ​ินมาหาข้าพเจ้า ในมื​อม​ีถ่านที่​ลุ​กเป็นไฟอยู่ ซึ่งใช้คีมคีบมาจากแท่นบู​ชา​ ๗ เสราฟแตะปากข้าพเจ้า และพูดว่า “​ดู​​เถิด​ เราได้แตะถ่านที่ริมฝีปากของท่านแล้ว ความผิดบาปของท่านถู​กร​ับไปจากท่านแล้ว และบาปของท่านก็​ได้​รับการชดใช้​ด้วย​”
อิสยาห์​ได้​รับมอบหมายจาก​พระผู้เป็นเจ้า​
๘ ข้าพเจ้าได้ยินเสียงของพระผู้เป็นเจ้ากล่าวดังนี้ “เราจะส่งใครไป และใครจะไปเพื่อเรา” ข้าพเจ้าตอบว่า “ข้าพเจ้าอยู่​ที่นี่​ โปรดส่งข้าพเจ้าไปเถิด” ๙ ​พระองค์​​กล่าวว่า​ “จงไป และบอกชนชาติ​นี้​​ว่า​
‘​ได้​ยินเรื่อยไป ​แต่​​ไม่มี​​วันที่​​จะเข้​าใจ
​มองดู​​เรื่อยไป​ ​แต่​​ไม่มี​​วันที่​จะเห็น’
๑๐ จงทำให้ใจของคนเหล่านี้​แข็งกระด้าง​
​หูตึง​
และปิดตา
​มิ​ฉะนั้นแล้วตาของเขาจะมองเห็น
​หู​จะได้​ยิน​
และจิตใจของเขาจะเข้าใจ
และหันกลับมา และได้รับการรักษาให้​หายขาด​”‡
๑๑ ครั้นแล้วข้าพเจ้าพูดว่า “​โอ​ ​พระผู้เป็นเจ้า​ จะกระทำเช่นนั้นนานเพียงไร”
​พระองค์​​กล่าวว่า​
“จนกระทั่งเมืองพังทลาย
​ไร้​​ผู้อยู่อาศัย​
และบ้านถูกทิ้งร้าง
และแผ่นดินพินาศ จนไม่เหลือแม้​แต่​​ซาก​
๑๒ ​และ​​พระผู้เป็นเจ้า​​ทำให้​​ผู้​คนกระจัดกระจายไปไกล
และมีหลายแห่งในแผ่นดินถูกทิ้งร้าง
๑๓ และแม้ว่าจะมีคนจำนวนหนึ่งในสิบของผู้​ที่​ยังเหลืออยู่ในแผ่นดิน
​แต่​​แผ่​นดิ​นก​็จะถูกกำหนดให้พังพินาศซ้ำลงไปอีก
เหมือนกับต้นเทเรบินธ์หรือต้นโอ๊ก
​ที่​เหลือแต่ตอเมื่อถูกโค่นลง
​ตอน​ั้นคือเชื้อสายอันบริ​สุทธิ​์”
* ๖:๑ 740 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​ † ๖:๒ เสราฟ เป็นเอกพจน์ เสราฟิม เป็นพหู​พจน์​ ความหมายคือ ​ทูตสวรรค์​​ผู้รับใช้​​พระผู้เป็นเจ้า​ ‡ ๖:๑๐ มัทธิว 13:14,15; มาระโก 4:12; กิจการของอัครทูต 28:26,27