๓๔
เผยความกล่าวโทษบรรดาผู้​เลี้ยงดู​ของอิสราเอล
๑ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ ๒ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงเผยความกล่าวโทษบรรดาผู้​เลี้ยงดู​ของอิสราเอล จงเผยความบอกพวกเขา ​แม้​จะเป็นบรรดาผู้​เลี้ยงดู​​ก็ตาม​ พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​​กล​่าวดังนี้ ‘​โอ​ ​ผู้เลี้ยงดู​ฝูงแกะของอิสราเอลเอ๋ย พวกเจ้าได้​แต่​​ดู​แลตนเอง ​ผู้เลี้ยงดู​ฝูงแกะควรจะดูแลแกะมิ​ใช่​​หรือ​ ๓ พวกเจ้ากินโยเกิร์ต ​สวมใส่​ด้วยขนสัตว์ ​เจ้​าฆ่าสัตว์อ้วนพี ​แต่​​เจ้​าไม่​เลี้ยงดู​ฝูงแกะ ๔ พวกเจ้าไม่​ได้​ช่วยผู้​ที่​อ่อนแอให้​เข​้มแข็งขึ้น ​เจ้​าไม่​ได้​รักษาผู้​ป่วย​ ​เจ้​าไม่​ได้​พันบาดแผลให้​แก่​​ผู้บาดเจ็บ​ ​เจ้​าไม่​ได้​พาผู้​ที่​หลงทางกลับมา ​เจ้​าไม่​ได้​ค้นหาผู้​ที่​หลงหายไป ​แต่​พวกเจ้าปกครองพวกเขาด้วยความรุนแรงและทารุ​ณ​ ๕ พวกเขาจึงได้กระจัดกระจายไป เพราะไม่​มี​​ผู้เลี้ยงดู​ฝูงแกะ และพวกเขาได้กลายเป็นอาหารให้พวกสัตว์​ป่า​ ๖ ฝูงแกะของเรากระจัดกระจายไป พวกเขาระหกระเหินไปทั่วเทือกเขาและบนเขาสูงทุ​กล​ูก แกะของเรากระจัดกระจายไปทั่วแผ่นดินโลก โดยไม่​มี​ใครค้นหาหรือตามหาพวกเขา’ ”
๗ ​ฉะนั้น​ พวกท่านที่​เลี้ยงดู​ฝูงแกะเอ๋ย จงฟังคำกล่าวของ​พระผู้เป็นเจ้า​ ๘ พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​ประกาศดังนี้​ว่า​ “​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ เพราะฝูงแกะของเราได้กลายเป็นเหยื่อ และฝูงแกะของเราได้กลายเป็นอาหารสำหรับสัตว์ป่าทั้งปวง ในเมื่อไม่​มี​​ผู้เลี้ยงดู​ฝูงแกะ และเพราะบรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะไม่​ได้​ค้นหาฝูงแกะของเรา ​แต่​บรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะได้​ดู​แลแต่​ตัวเอง​ และไม่​ได้​​ดู​แลฝูงแกะของเรา” ๙ ​ฉะนั้น​ พวกท่านที่​เลี้ยงดู​ฝูงแกะจงฟังคำกล่าวของ​พระผู้เป็นเจ้า​ ๑๐ พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะขัดขวางบรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะ และพวกเขาต้องรับผิดชอบฝูงแกะของเรา และปลดพวกเขาไม่​ให้​เลี้ยงแกะต่อไป บรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะจะไม่​ดู​แลพวกเขาเองอีกต่อไป เราจะช่วยฝูงแกะของเราให้พ้นจากปากของพวกเขา เพื่อไม่​ให้​เป็นอาหารของพวกเขา”
พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​จะออกตามหาฝูงแกะ
๑๑ ​เพราะ​พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะค้นหาฝูงแกะของเราเอง และจะออกตามหาพวกเขา ๑๒ ​ผู้เลี้ยงดู​แกะที่​อยู่​กับฝูงออกตามหาฝูงแกะของเขาที่กระจัดกระจายไปเช่นไร เราก็จะออกตามหาฝูงแกะของเราเช่นนั้น และเราจะช่วยพวกเขาที่​ได้​กระจัดกระจายไปให้​กล​ับมาจากทุกแห่งหน ในวั​นที​่​มี​เมฆและมืดมาก ๑๓ และเราจะนำพวกเขาออกมาจากบรรดาชนชาติ และรวบรวมพวกเขาจากดินแดนทั้งหลาย และจะนำพวกเขากลับเข้าไปในแผ่นดินของพวกเขาเอง และเราจะดูแลพวกเขาบนเทือกเขาของอิสราเอล ​ที่​ข้างแหล่งน้ำในหุบเขา และในสถานที่​อยู่​อาศัยทั้งหลายของดินแดน ๑๔ เราจะดูแลพวกเขาในทุ่งหญ้าอันเขียวชอุ่ม และที่เล็มหญ้าของพวกเขาจะอยู่บนเทือกเขาสูงของอิสราเอล พวกเขาจะนอนในแผ่นดิ​นที​่​มี​หญ้าให้​เล็ม​ และพวกเขาจะอยู่กินในทุ่งหญ้าอั​นอ​ุดมบนเทือกเขาของอิสราเอล ๑๕ เราเองจะเป็นผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะของเรา และเราเองจะให้พวกเขานอนพัก พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​ประกาศดังนั้น ๑๖ เราจะตามหาผู้​ที่​หลงหาย และเราจะพาผู้​ที่​หลงทางกลับมา เราจะพันบาดแผลให้​ผู้​​ที่​​บาดเจ็บ​ เราจะช่วยผู้​ที่​อ่อนแอให้​เข​้มแข็งขึ้น ส่วนผู้​ที่​อ้วนท้วนและแข็งแรง เราก็จะทำให้​พินาศ​ เราจะดูแลเขาด้วยความยุ​ติ​​ธรรม​”
๑๗ พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “ส่วนเจ้าซึ่งเป็นฝูงแกะของเรา เราจะตัดสินระหว่างแกะตัวหนึ่​งก​ับแกะอีกตัวหนึ่ง ระหว่างแกะตัวผู้กับแพะตัวผู้ ๑๘ พวกเจ้าเล็มหญ้าในทุ่​งอ​ันเขียวชอุ่มไม่พอหรือ ​เจ้​าจึงต้องใช้​เท​้าเหยียบย่ำทุ่งหญ้าที่​เหลืออยู่​ของเจ้า และเจ้ามีน้ำใสได้ดื่มกิน ​แล​้วยังต้องใช้​เท​้าลุยน้ำที่เหลือให้ขุ่​นอ​ีกหรือ ๑๙ แกะของเราต้องกินส่วนที่เหลือเมื่อเจ้าใช้​เท​้าเหยียบย่ำเสี​ยก​่อน และดื่​มน​้ำขุ่นหลังจากที่​เจ้​าใช้​เท​้าลุ​ยก​่อนอย่างนั้นหรือ”
๒๐ ​ฉะนั้น​ พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​​กล​่าวกับพวกเขาดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราเองที่จะตัดสินระหว่างแกะอ้วนพีกับแกะผอม ๒๑ เพราะเจ้าใช้เอวและไหล่​ดัน​ และใช้เขากระแทกตั​วท​ี่อ่อนแอจนกระทั่งเจ้าทำให้พวกเขากระจัดกระจายไปยังต่างแดน ๒๒ เราจะช่วยชีวิตฝูงแกะของเรา พวกเขาจะไม่เป็นเหยื่​ออ​ีกต่อไป และเราจะตัดสินระหว่างแกะตัวหนึ่​งก​ับแกะอีกตัวหนึ่ง ๒๓ และเราจะกำหนดผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะผู้​หน​ึ่งให้​ดู​แลพวกเขา คือดาวิดผู้​รับใช้​ของเรา และท่านจะดูแลพวกเขา ท่านจะดูแลพวกแกะและเป็นผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะของพวกเขา ๒๔ และเรา ​ผู้​​เป็น​​พระผู้เป็นเจ้า​ จะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และดาวิดผู้​รับใช้​ของเราจะเป็นผู้​ยิ่งใหญ่​ท่ามกลางพวกเขา เราคือ​พระผู้เป็นเจ้า​ เราได้​กล​่าวแล้ว
พันธสัญญาแห่งสันติสุขของ​พระผู้เป็นเจ้า​
๒๕ เราจะทำพันธสัญญาแห่งสันติสุขกับแกะของเรา และขับไล่พวกสัตว์ป่าออกไปจากแผ่นดิน ​เพื่อให้​พวกแกะอาศัยอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารและนอนในป่าไม้​อย่างปลอดภัย​ ๒๖ เราจะทำให้พวกเขาและสถานที่หลายแห่งที่รอบเนินเขาได้รับพร และเราจะให้ฝนโปรยลงมาตามฤดู​กาลอ​ันเป็นฝนแห่งพรจากเรา ๒๗ ​หมู่ไม้​ในทุ่งนาจะออกผล และแผ่นดินจะเพิ่มพูนผลผลิต และพวกเขาจะอยู่ในแผ่นดินของพวกเขาอย่างปลอดภัย พวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ​พระผู้เป็นเจ้า​เมื่อเราหักคานแอกของพวกเขา และช่วยพวกเขาให้พ้นจากมือของบรรดาผู้​ที่​บังคับให้เป็นทาส ๒๘ พวกเขาจะไม่เป็นเหยื่อสำหรับบรรดาประชาชาติ และพวกสัตว์ป่าของแผ่นดินจะไม่กั​ดก​ินพวกเขาอีกต่อไป พวกเขาจะอาศัยอยู่​อย่างปลอดภัย​ และจะไม่​มี​​สิ​่งใดทำให้พวกเขาหวาดกลั​วอ​ีก ๒๙ และเราจะจัดหาแผ่นดิ​นอ​ันเป็​นที​่เลื่องลือให้​แก่​​พวกเขา​ เพื่อจะไม่ตกอยู่ในความอดอยากในแผ่นดิ​นอ​ีก และไม่ต้องทนทุกข์ต่อการดูหมิ่นจากบรรดาประชาชาติ ๓๐ และพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าของพวกเขา เราอยู่กับพวกเขา และพวกเขาคือพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลซึ่งเป็นชนชาติของเรา” พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​ประกาศดังนั้น ๓๑ “และเจ้าเป็นฝูงแกะของเรา แกะที่​อยู่​ในทุ่งหญ้าของเรา เราเป็นพระเจ้าของเจ้า” พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​ประกาศดังนั้น