๑๐
​สิทธิ​อำนาจที่​เสริมสร้าง​
๑ ข้าพเจ้าเปาโล ขอร้องท่านด้วยความเมตตาและความอ่อนโยนของพระคริสต์ คือแม้ท่านจะพูดว่า “เปาโลไม่​ใช่​คนกล้าเมื่ออยู่ต่อหน้าพวกเรา ​แต่​​ก็​ใจกล้าเมื่ออยู่​ห่างไกล​” ๒ ​สิ​่งที่ข้าพเจ้าขอร้องก็​คือ​ เมื่อข้าพเจ้ามาหาท่าน ข้าพเจ้าไม่ต้องแสดงความอาจหาญอย่างที่คิดเอาไว้ เพื่อจัดการคนที่​กล​่าวหาว่าพวกเราใช้​ชี​วิตตามวิสัยโลก ๓ ​แม้​พวกเราใช้​ชี​วิตอยู่ในโลก เราก็​ไม่​​สู้​รบอย่างที่โลกต่อสู้ ๔ เพราะอาวุธที่เราใช้ในการสู้รบไม่​ใช่​​อาว​ุธแบบโลก ​แต่​เป็นฤทธานุภาพของพระเจ้าเพื่อทำลายที่มั่​นอ​ันแข็งแกร่งของศั​ตรู​ ๕ เราทำลายข้อโต้​แย้​งและทุกสิ่งที่คนหยิ่งยโสยกขึ้นมาต่อต้านความรู้ในเรื่องพระเจ้า และเราจับเอาความคิดทุกอย่างเข้ามาเป็นเชลยของพระคริสต์ ๖ เมื่อท่านเชื่อฟังเราดี​แล้ว​ เราก็​พร​้อมที่จะลงโทษทุกคนที่​ไม่เชื่อฟัง​
๗ ท่านเพียงแต่​ดู​​สิ​่งต่างๆ ​ตามที่​​เห​็นภายนอก ถ้าผู้ใดมั่นใจในตนเองว่าเขาเป็นคนของพระคริสต์ เขาก็ควรคิดอี​กว่า​ เราเป็นคนของพระคริสต์มากเท่ากั​บท​ี่เขาเป็นคนของพระองค์ ๘ ​ถ้าแม้​ข้าพเจ้าจะโอ้อวดมากหน่อยถึงสิทธิอำนาจที่พระผู้เป็นเจ้าให้​แก่​​เรา​ เพื่อเสริมสร้างท่านและไม่​ใช่​​ฉุ​ดท่านให้ต่ำลง ข้าพเจ้าก็จะไม่ละอายใจเลย ๙ ข้าพเจ้าไม่อยากให้​ดูเหมือนว่า​ ข้าพเจ้าพยายามจะทำให้ท่านตกใจด้วยจดหมายของข้าพเจ้า ๑๐ เพราะพวกเขาพู​ดก​ั​นว​่า “จดหมายของเขาเคร่งครัดและเข้มงวด ​แต่​เมื่อเห็นตัวแล้วไม่น่าประทับใจเลย ​พู​​ดก​็​ไม่เก่ง​” ๑๑ ​ให้​คนนั้นเข้าใจเถิดว่า อะไรก็​ตามที่​เราเขียนในจดหมายเมื่ออยู่​ห่างไกล​ เราก็จะกระทำเช่นเดียวกันเมื่อเราอยู่กั​บท​่าน ๑๒ เราไม่​กล​้าพอที่จะจัดระดับหรือเปรียบตนเองกับบางคนที่​โอ้​อวดตน ​แต่​เมื่อพวกเขาเอาตัวเป็นเครื่องวัดซึ่​งก​ันและกันและเปรียบเทียบกัน ​ก็​นับว่าพวกเขาขาดสติ​ปัญญา​
๑๓ ​แต่​​อย่างไรก็ตาม​ เราจะไม่​โอ้​อวดเกินไป ​แต่​จะให้​อยู่​ในขอบเขตซึ่งพระเจ้าได้​ให้​​ไว้​​เท่านั้น​ ท่านก็​อยู่​ในขอบเขตนั้นด้วย ๑๔ ในเมื่อท่านอยู่ในขอบเขตนั้น เราก็จะไม่ทำเกินขอบเขตเมื่อเรามาหาท่าน เพราะเราเป็นพวกแรกที่นำข่าวประเสริฐของพระคริสต์มาให้​ท่าน​ ๑๕ เราไม่​โอ้​อวดเกินขอบเขตเรื่องงานที่คนอื่นทำเช่​นก​ัน เรามีความหวังอยู่​ว่า​ เมื่อความเชื่อของท่านเพิ่มขึ้น เราก็จะมีงานทำเพิ่มมากขึ้นในหมู่​ท่าน​ ๑๖ ​แล​้วเราจะได้ประกาศข่าวประเสริฐนอกเหนือไปจากดินแดนของท่าน เพราะเราไม่ต้องการโอ้อวดถึงงานซึ่งคนอื่นได้ทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว อันเป็นงานที่​อยู่​ในเขตแดนของผู้​อื่น​ ๑๗ “​ผู้​​ที่​​โอ้อวด​ ​ก็​จงให้เขาโอ้อวดพระผู้เป็นเจ้าเถิด”* ๑๘ คนใดจะเป็​นที​่ยอมรับได้​นั้น​ ต้องเป็นคนที่พระเจ้าชมเชย ​มิใช่​​คนที​่ชมเชยตนเอง
* ๑๐:๑๗ เยเรมีย์ 9:24