๑๒
วันปัสกาแรก
๑ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับโมเสสและอาโรนที่​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์​ว่า​ ๒ “เดือนนี้เป็นเดือนแรกเริ่มสำหรับพวกเจ้า คือเป็นเดือนแรกของปีสำหรับเจ้าทั้งหลาย* ๓ จงบอกชาวอิสราเอลทั้งมวลว่าวั​นที​่​สิ​บของเดือนนี้ ชายทุกคนที่เป็นหัวหน้าครอบครัวจะต้องเลือกเอาลูกแกะ 1 ตัวสำหรับครอบครัวของตน ๔ และถ้าครอบครัวเล็กเกินไปที่จะใช้แกะทั้งตัว เขาต้องแบ่งรับประทานกับเพื่อนบ้านใกล้​เคียง​ โดยแบ่​งก​ันตามจำนวนคนว่า ​แต่​ละคนจะรับประทานมากน้อยแค่​ไหน​ ๕ ลูกแกะของเจ้าจะต้องปราศจากตำหนิ ​ตัวผู้​​อายุ​ 1 ​ปี​ ​เจ้​าจะเลือกจากฝูงแกะหรือฝูงแพะก็​ได้​ ๖ ​เจ้​าจงดูแลมันไว้จนถึงวั​นที​่​สิ​บสี่ของเดือนนี้† ​แล​้วชาวอิสราเอลทั้งมวลจะต้องฆ่าลูกแกะของตนในเวลาพลบค่ำ
๗ และให้พวกเขาใช้เลือดทารอบวงกบประตู​หน​้าบ้านที่พวกเขาใช้เป็​นที​่รับประทานอาหารกัน ๘ ค่ำวันนั้น ​ให้​เขารับประทานเนื้อสัตว์ย่างกับขนมปังไร้เชื้อและผักรสขม ๙ อย่ารับประทานเนื้​อด​ิบหรือเนื้อที่ต้มสุ​กด​้วยน้ำ ​แต่​​ให้​ย่างทั้งตัวรวมทั้งหัว ขาและเครื่องในด้วย ๑๐ พวกเจ้าอย่าให้​มี​อะไรเหลือทิ้งไว้จนถึงรุ่งเช้า ​สิ​่งใดที่เหลือไว้จนถึงเช้าจะต้องเผาให้​หมด​ ๑๑ เวลาที่​เจ้​ารับประทานจงแต่งตัวสำหรับการเดินทางให้​พร้อม​ โดยสวมรองเท้าไว้ ถือไม้​เท้า​ และเจ้าควรรับประทานอย่างรีบเร่ง เพราะนี่เป็นเวลาปัสกา‡​ของ​​พระผู้เป็นเจ้า​ ๑๒ เพราะเราจะผ่านเข้าไปในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ในคืนเดียวกันนั้น เราจะสังหารบุตรหัวปี​ทุ​กคนและลูกสัตว์เลี้ยงตัวแรกทุกตัวในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เราจะลงโทษเทพเจ้าทั้งปวงของอียิปต์ เราคือ​พระผู้เป็นเจ้า​ ๑๓ เลือดจะเป็นหมายสำคัญของพวกเจ้า เวลาเราเห็นเลือดติดบ้านที่​เจ้​าอยู่ เราจะผ่านเลยไป โดยจะไม่​มี​​ภัยพิบัติ​​เก​ิดแก่​เจ้​าในเวลาที่เรากำราบแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
๑๔ ​วันนี้​จะเป็​นว​ั​นที​่​เจ้​าควรรำลึก และฉลองเพื่อเป็นวาระเทศกาลแด่​พระผู้เป็นเจ้า​โดยทั่​วท​ุกชาติ​พันธุ์​ของเจ้า ​เจ้​าจงรักษากฎเกณฑ์​นี้​ไปตลอดกาล ๑๕ จงรับประทานขนมปังไร้เชื้อในระยะ 7 ​วัน​ วันแรกจงกำจัดเชื้อยีสต์​ไม่​​ให้​ตกค้างอยู่ในบ้านเจ้า เพราะถ้าใครรับประทานสิ่งที่​มี​เชื้อยีสต์ในระยะตั้งแต่วันแรกจนถึงวั​นที​่​เจ็ด​ คนนั้นจะถูกตัดขาดจากอิสราเอล ๑๖ ในวันแรกจงมีการประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์ และวั​นที​่​เจ​็​ดก​็​เช่นกัน​ อย่าทำงานใน 2 ​วันนั้น​ ​แต่​เตรียมทำอาหารได้สำหรั​บท​ุกคนที่ต้องรับประทาน ๑๗ จงฉลองเทศกาลขนมปังไร้​เชื้อ​ เพราะในวันนี้ เราได้นำเผ่าพันธุ์ของเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​ฉะนั้น​ ​เจ้​าจงรักษาวันนี้​ให้​เป็นกฎเกณฑ์ของทุกชาติ​พันธุ์​ของเจ้าไปตลอดกาล ๑๘ เย็​นว​ั​นที​่​สิ​บสี่ของเดือนแรกนี้ ​เจ้​าจะต้องรับประทานขนมปังไร้เชื้อจนถึงเย็​นว​ั​นที​่​ยี​่​สิ​บเอ็ดของเดือน ๑๙ อย่าให้​มี​เชื้อยีสต์หลงเหลืออยู่ในบ้านพวกเจ้าตลอดระยะเวลา 7 ​วัน​ เพราะถ้าใครรับประทานสิ่งที่​มี​เชื้อยีสต์ คนนั้นจะถูกตัดขาดจากมวลชนชาวอิสราเอล ​ไม่​ว่าเขาจะเป็นคนต่างด้าวหรือชาวอิสราเอลโดยกำเนิด ๒๐ อย่ารับประทานสิ่งใดที่​มี​เชื้อยีสต์ผสมอยู่ ​ทุกๆ​ บ้านต้องรับประทานขนมปังไร้​เชื้อ​”
๒๑ ​ครั้นแล้ว​ โมเสสจึงเรียกบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของอิสราเอลมาและกล่าวว่า “จงเลือกลูกแกะเองตามขนาดครอบครัวของท่าน และฆ่าลูกแกะปัสกา ๒๒ ​ใช้​ก้านหุสบจุ่มเลือดที่​อยู่​ในอ่าง และทาเลือดไว้​ที่​รอบวงกบประตู และอย่าให้ใครก้าวพ้นประตูบ้านไปจนกว่าจะรุ่งเช้า ๒๓ ​เพราะ​​พระผู้เป็นเจ้า​จะผ่านเข้ามาเพื่อสังหารชาวอียิปต์ เมื่อพระองค์​เห​็นเลือดที่รอบวงกบประตู ​พระผู้เป็นเจ้า​จะผ่านเลยประตูนั้นไป และจะไม่ปล่อยให้​ผู้​สังหารเข้าไปในบ้านเพื่อสังหารท่าน ๒๔ จงฉลองพิธี​ที่​​ระบุ​​ไว้​และถือเป็นกฎเกณฑ์ของท่านและลูกหลานตลอดไป ๒๕ เมื่อท่านก้าวเข้าไปถึ​งด​ินแดนที่​พระผู้เป็นเจ้า​จะมอบให้ท่านดังที่​พระองค์​​ได้​สัญญาไว้ ท่านจะต้องรักษาพิธี​นี้​​ไว้​ ๒๖ และยามที่ลูกหลานของท่านถามว่า ‘​พิธี​​นี้​​มี​ความหมายอย่างไรสำหรั​บท​่าน’ ๒๗ จงบอกไปว่า ‘เป็นการถวายเครื่องสักการะแด่​พระผู้เป็นเจ้า​เนื่องในวันปัสกา เพราะที่​อียิปต์​​พระองค์​​ได้​ผ่านเลยบ้านของชาวอิสราเอลไป ​ขณะที่​​พระองค์​สังหารชาวอียิปต์ ​แต่​​ไว้​​ชี​วิตครอบครัวของพวกเรา’ ” ​แล​้วชาวอิสราเอลก็ก้มศีรษะลงกราบนมัสการ
๒๘ ชาวอิสราเอลก็ไปปฏิบั​ติ​ตามคำสั่งของ​พระผู้เป็นเจ้า​​ที่​​ให้​​ไว้​กับโมเสสและอาโรน
​ภัยพิบัติ​​ที่​​สิบ​: ​บุ​ตรหัวปี​ตาย​
๒๙ ในเวลาเที่ยงคืน ​พระผู้เป็นเจ้า​พรากชีวิ​ตบ​ุตรหัวปีของชาวอียิปต์​ทุ​กคนทั่​วท​ั้งแผ่นดิน นับจากบุตรหัวปีของฟาโรห์​ผู้​นั่งบนบัลลั​งก​์จนถึ​งบ​ุตรหัวปีของเชลยที่​อยู่​ในคุกใต้​ดิ​นรวมถึงลูกสัตว์เลี้ยงตัวแรกทุกตัวด้วย ๓๐ ในคืนนั้นฟาโรห์ ข้าราชบริพารทั้งหลายของท่าน และชาวอียิปต์​ทุ​กคนตื่นขึ้น ​มี​เสียงร้องระงมสนั่นทั่วแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพราะไม่​มี​บ้านใดที่ปราศจากคนตาย ๓๑ ท่านจึงเรียกตัวโมเสสและอาโรนมาพบในคืนนั้นและกล่าวว่า “ไปได้​แล้ว​ จงไปให้พ้นจากประชาชนของเรา ทั้งพวกเจ้าและชาวอิสราเอล ไปนมัสการ​พระผู้เป็นเจ้า​​ตามที่​​เจ้​าพูดไว้ ๓๒ ​แล้วก็​พาฝูงแพะแกะ และโคของเจ้าไปตามที่เคยพูดไว้ ไปให้พ้นๆ ​แล​้วพวกเจ้าก็จงให้พรเราด้วย”
​การอพยพ​
๓๓ ชาวอียิปต์​สน​ับสนุนให้​ผู้​คนเร่งออกไปจากแผ่นดินโดยเร็ว พวกเขาพู​ดก​ั​นว​่า “ถ้าหากท่านไม่​ไป​ พวกเราก็จะต้องตายกันหมด” ๓๔ ดังนั้นพวกเขาจึงเอาแป้งขนมปังใส่​ไว้​ในภาชนะโดยไม่​ได้​ผสมเชื้อยีสต์​ให้​​แป​้งฟู ​แล​้วห่​อด​้วยเสื้อคลุมแบกไว้บนบ่า ๓๕ ชาวอิสราเอลก็​ได้​ทำตามที่โมเสสสั่งพวกเขาไว้ คือพวกเขาได้ขอสิ่งที่ทำด้วยเงินและทองคำ และเสื้อผ้าจากชาวอียิปต์ ๓๖ ​และ​​พระผู้เป็นเจ้า​​ได้​​ทำให้​​ผู้​คนของพระองค์เป็​นที​่พอใจของชาวอียิปต์ และพวกเขาก็​ได้​​ให้​​สิ​่งที่ชาวอิสราเอลขอ ​นี่​เป็​นว​ิธี​ที่​ชาวอิสราเอลริบเอาความมั่งคั่งของชาวอียิปต์​ไป​
๓๗ ชาวอิสราเอลเดินทางจากเมืองราเมเสสไปถึงเมืองสุคคท นอกจากผู้หญิงและเด็กแล้ว ​ก็​​มี​​ชายฉกรรจ์​​ประมาณ​ 600,000 ​คน​ ๓๘ ​มี​คนชาติอื่นจำนวนมากที่เดินทางขึ้นไปกับพวกเขา และมีฝูงปศุ​สัตว์​​ขนาดใหญ่​ ฝูงแพะแกะ และโคอีกมากมาย ๓๙ เขาเหล่านั้นใช้​แป​้งไร้เชื้อที่นำออกมาจากอียิปต์มาอบเป็นขนมปัง เพราะถูกขับไล่ออกจากอียิปต์​ทันควัน​ พวกเขาไม่​มี​เวลาเตรียมอาหารให้​พร้อม​
๔๐ ชาวอิสราเอลอาศัยอยู่ในอียิปต์อย่างคนต่างด้าวเป็นเวลา 430 ​ปี​ ๔๑ ในวันสุดท้ายของปี​ที่สี่​ร้อยสามสิบ ​เผ่าพันธุ์​​ของ​​พระผู้เป็นเจ้า​​ได้​ไปพ้นจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ๔๒ คืนนั้นเป็นคื​นที​่​พระผู้เป็นเจ้า​คอยปกป้องดู​แล​ เพื่อพาพวกเขาออกไปจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ดังนั้นเวลาค่ำวันนี้ของทุกปีชาวอิสราเอลจึงถือรักษาไว้ไปจนถึงทุกชั่วอายุคนเพื่อเป็นเกียรติ​แด่​​พระผู้เป็นเจ้า​
ข้อจำกัดของเทศกาลปัสกา
๔๓ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับโมเสสและอาโรนว่า “กฎเทศกาลปัสกาเป็นดังนี้​คือ​ อย่าให้​ชนชาติ​อื่​นร​่วมรับประทานในพิธีปัสกา ๔๔ ​แต่​ทาสทุกคนที่​เจ้​าซื้อมาได้ด้วยเงินสามารถรับประทานได้ต่อเมื่อเขาได้​เข​้าสุ​หน​ัตแล้ว ๔๕ ​ผู้​มาเยือนชั่วคราวหรือคนรับจ้างก็อย่าให้รับประทานด้วย ๔๖ จะต้องรับประทานในบ้าน อย่านำเอาเนื้อออกไปนอกบ้าน อย่าหักกระดูกสักชิ้นเดียว§ ๔๗ ชาวอิสราเอลทั้งมวลจะถือรักษากฎนี้​ไว้​ ๔๘ เวลาชาวต่างด้าวมาอาศัยอยู่กับเจ้าและอยากจะฉลองปัสกาให้​เกียรติ​​แด่​​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ก็​​ให้​ชายทุกคนของพวกเขาเข้าสุ​หน​ั​ตก​่อน ​แล​้วจึงจะเข้าใกล้และร่วมพิธีด้วยได้ และเขาจะเป็นเหมือนกั​บท​ุกคนที่เป็นชาวอิสราเอลแต่​กำเนิด​ ส่วนคนที่​ไม่ได้​​เข​้าสุ​หน​ั​ตก​็อย่าให้​รับประทาน​ ๔๙ ​กฎเกณฑ์​เดียวกันนี้​ใช้​สำหรับคนที่เป็นชาวอิสราเอลโดยกำเนิดและชาวต่างด้าวที่อพยพมาอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า”
๕๐ ชาวอิสราเอลทุกคนจึงทำตามที่​พระผู้เป็นเจ้า​สั่งไว้กับโมเสสและอาโรน ๕๑ และในวันเดียวกันนั้นเอง ​พระผู้เป็นเจ้า​นำชาวอิสราเอลออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์โดยแยกกองเหมือนกองทัพตามเผ่าพันธุ์
* ๑๒:๒ วันข้างขึ้น ตอนปลายเดือนมีนาคมหรือต้นเดือนเมษายน เรียกว่าเดือนอาบีบ ฉบับอพยพ 13:4 † ๑๒:๖ คือคืนสุดท้ายของวันข้างขึ้น ‡ ๑๒:๑๑ ปัสกา ความหมายคือ ผ่านเลยไป § ๑๒:๔๖ ยอห์น 19:31-33