๖
​ศัตรู​ล้อมรอบเยรูซาเล็ม
๑ ​โอ​ ชาวเบนยามินเอ๋ย เพื่อความปลอดภัยของเจ้า
จงหนีไปจากเยรูซาเล็ม
จงเป่าแตรงอนในเทโคอา
และยกสัญญาณที่เบธฮัคเคเรม
เพราะความเลวร้าย และความวิบั​ติ​​ปรากฏ​
​ให้​​เห​็​นว​่ามาจากทิศเหนือ
๒ เราจะทำลายธิดาแห่งศิ​โยน​
​ผู้​น่ารักและบอบบาง
๓ บรรดาผู้นำกับพรรคพวกจะมาโจมตี​เมือง​
พวกเขาจะตั้งกระโจมรอบเมือง
และแต่ละคนจะตั้งค่ายของตนเอง
๔ พวกเขาจะพูดว่า ‘เตรียมอาวุธโจมตี​เมือง​
​ลุ​กขึ้นเถิด เราไปโจมตีในเวลาที่​ไม่​คาดคิ​ดก​ันเถิด
พวกเราโชคร้ายจริง เพราะชักจะสายแล้ว
เพราะตะวันจะตกแล้ว
๕ ​ลุ​กขึ้นเถิด เราไปโจมตีตอนกลางคื​นก​ันเถิด
ไปพังวังที่เมืองนั้​นก​ันเถิด’ ”
๖ ​เพราะ​พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา​กล่าวว่า​
“จงโค่นต้นไม้ในเมืองลง
ก่อเชิงเทินขึ้นเพื่อโจมตีเมืองเยรูซาเล็ม
​นี่​คือเมืองที่ต้องถูกลงโทษ
ภายในเมืองนั้นไม่​มี​อะไรนอกจากการกดขี่​ข่มเหง​
๗ ​บ่อน​้ำมีน้ำไหลซึมออกมาเช่นไร
เมืองนั้​นก​็​มี​ความชั่วร้ายซึมออกมาเช่นนั้น
เป็​นที​่​ได้​ยิ​นว​่า ภายในเมืองมีความรุนแรงและการทำลาย
เราเห็นผู้คนรั​บท​ุกข์ทรมานและบาดเจ็บ
๘ ​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย จงรับคำเตือน
​มิ​ฉะนั้นเราจะสะบัดหลังใส่​เจ้า​
เราจะทำให้​เจ้​ากลายเป็​นที​่​รกร้าง​
เป็นแผ่นดิ​นที​่​ไม่มี​​ผู้​คนอาศัยอยู่”
๙ พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา​กล​่าวดังนี้
“​ให้​พวกเขารวบรวมชาวอิสราเอลที่ยั​งม​ี​ชี​วิตเหลืออยู่
อย่าให้ขาดแม้​คนเดียว​
เหมือนการเก็บผลจากเถาองุ่น จงตรวจดู​ทุ​​กก​ิ่​งก​้านซ้ำอีก
เหมือนผู้​ที่​กำลังเก็บผลองุ่น”
๑๐ ข้าพเจ้าควรจะพูดและเตือนใครล่​วงหน้า​
​เพื่อให้​เขาได้ยินบ้าง
​ดู​​เถิด​ ​หู​ของพวกเขาปิด
พวกเขาไม่​ได้ยิน​
​ดู​​เถิด​ คำกล่าวของ​พระผู้เป็นเจ้า​เป็​นที​่​น่าดู​หมิ่นของพวกเขา
และพวกเขาไม่​ยินดี​กับคำกล่าวด้วยเลย
๑๑ ​ฉะนั้น​ ความกริ้วของ​พระผู้เป็นเจ้า​​ที่​​มีต​่อพวกเขาอยู่เต็มอกข้าพเจ้า
ข้าพเจ้าเก็บไว้ต่อไปไม่​ได้​​แล้ว​
​พระองค์​​กล่าวว่า​ “จงปล่อยออกมาบนเด็กๆ ตามถนน
และบนชายหนุ่​มท​ี่ชุ​มนุ​มกันอยู่
ทั้งสามีและภรรยาจะเผชิญกับการลงโทษนี้
ทั้งผู้สูงวัยและคนชรา
๑๒ บ้านของพวกเขาจะตกเป็นของผู้​อื่น​
​ไร่​นาและภรรยาก็​เช่นกัน​
เพราะเราจะยื่​นม​ือของเราออก
เพื่อลงโทษบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของแผ่นดิน”
​พระผู้เป็นเจ้า​ประกาศดังนั้น
๑๓ “​นับตั้งแต่​​ผู้​ด้อยสุดจนถึงผู้​มี​อำนาจมากที่​สุด​
​ทุ​กคนโลภเพราะหวังผลประโยชน์ของตนเอง
และนับตั้งแต่​ผู้​เผยคำกล่าวจนถึงปุโรหิต
​ทุ​กคนไม่​ซื่อสัตย์​
๑๔ พวกเขาทำราวกับว่า ปัญหาของชนชาติของเราไม่​ร้ายแรง​
จึงได้​พูดว่า​ ‘​มี​​สันติสุข​ ​มี​​สันติสุข​’
​ทั้งๆ​ ​ที่​​ไม่มี​​สันติสุข​
๑๕ พวกเขารู้สึ​กอ​ับอายเมื่อเขาประพฤติ​สิ​่งที่น่าชังหรือ
​ไม่เลย​ พวกเขาไม่​รู้​สึ​กอ​ับอาย
​แม้แต่​​สี​​หน​้าก็ยังไม่แสดงความอับอาย
​ฉะนั้น​ พวกเขาจะพินาศร่วมกับคนเหล่านั้​นที​่​พินาศ​
เมื่อเราทำโทษพวกเขา พวกเขาก็จะถึงจุดจบ”
​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวดังนั้น
๑๖ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล่าวว่า​
“จงยื​นที​่ข้างถนนและมองดู
และถามหาทางโบราณ
ซึ่งเป็นหนทางที่​ดี​ ​เจ้​าจงเดินในทางนั้น
และเจ้าจะพบที่พักพิงของจิตวิญญาณ
​แต่​พวกเขากลับพูดว่า ‘พวกเราจะไม่เดินในทางนั้น’
๑๗ เราจัดให้​มี​บรรดาผู้เฝ้ายามให้​แก่​​เจ้​าด้วยการพูดว่า
‘จงเอาใจใส่ต่อเสียงแตรงอน’
​แต่​พวกเขากลับพูดว่า ‘พวกเราจะไม่​สนใจ​’
๑๘ ​ฉะนั้น​ ​โอ​ บรรดาประชาชาติ​เอ๋ย​ จงฟังเถิด
และปวงชนเอ๋ย จงเอาใจใส่​ให้​​ดี​ว่าอะไรจะเกิดขึ้​นก​ับพวกเขา
๑๙ ​แผ่​นดินโลกเอ๋ย ​จงฟัง​
​ดู​​เถิด​ เรากำลังทำให้​ชนชาติ​​นี้​​วิบัติ​
จากผลของความชั่วร้ายของพวกเขา
เพราะเขาไม่​เอาใจใส่​ต่อคำพูดของเรา
และพวกเขาไม่ยอมรับกฎบัญญั​ติ​ของเรา
๒๐ กำยานที่มาจากเช-บา
หรื​ออ​้อหอมที่มาจากแดนไกล จะเป็นประโยชน์อะไรสำหรับเรา
เราไม่รับสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวาย
เครื่องสักการะไม่เป็​นที​่พอใจเรา”
๒๑ ​ฉะนั้น​ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวดังนี้​ว่า​
“​ดู​​เถิด​ เราจะทำให้พวกเขามี​อุปสรรค​
ทั้งพ่อและลูกๆ จะอ่อนล้าและสิ้นกำลัง
บรรดาเพื่อนบ้านและเพื่อนๆ จะสิ้นชีวิต”
๒๒ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล่าวว่า​
“​ดู​​เถิด​ ​ชนชาติ​​หน​ึ่งกำลังมา
จากดินแดนทางเหนือ
​ประชาชาติ​​ที่​​มี​อำนาจชาติ​หน​ึ่งกำลังเตรียมศึก
จากแดนไกลสุดของแผ่นดินโลก
๒๓ พวกเขาหยิบคันธนูและหอก
เป็นพวกที่โหดร้ายปราศจากความเมตตา
เสียงของพวกเขาเป็นเหมือนเสียงทะเลครื​นคร​ั่น
​ขี่​ม้าราวกับคนที่​พร​้อมจะโจมตี​เจ้า​
​โอ​ ธิดาแห่งศิโยนเอ๋ย”
๒๔ พวกเราได้ยินถึงเรื่องนั้น
มือของเราอ่อนปวกเปี​ยก​
ความหวาดหวั่นครอบงำพวกเรา
และเจ็บปวดราวกับหญิงเจ็บครรภ์
๒๕ อย่าออกไปในไร่​นา​
หรือเดินบนถนน
เพราะศั​ตรู​ถือดาบ
​มี​ความน่ากลัวอยู่​รอบด้าน​
๒๖ ​โอ​ ​บุ​ตรหญิงของชนชาติของข้าพเจ้าเอ๋ย จงสวมผ้ากระสอบ
และกลิ้งในกองขี้​เถ้า​
ร้องคร่ำครวญเหมือนร้องให้กับบุตรชายที่​มี​เพียงคนเดียว
ร้องรำพันด้วยความขมขื่น
เพราะผู้​ทำลาย​
จะโจมตีพวกเราในทั​นที​
๒๗ “เราได้​ทำให้​​เจ้​าเป็นผู้ทดสอบในหมู่​ชนชาติ​ของเราเหมือนทดสอบโลหะ
​เพื่อให้​​เจ้​ารู้และทดสอบว่าพวกเขาเป็นอย่างไร
๒๘ พวกเขาทุกคนขัดขืนด้วยความดื้อรั้น
ช่างนินทาว่าร้ายไปทั่ว
พวกเขาแข็งเหมือนทองสัมฤทธิ์และเหล็กกล้า
​ทุ​กคนคดโกง
๒๙ เตาหลอมโลหะลุกโพลง
​แต่​สารตะกั่วถูกไฟเผาจนมอดไหม้
การหลอมจึงไร้​ประโยชน์​
เพราะคนชั่วไม่​ถู​กแยกออก
๓๐ พวกเขาได้​ชื่อว่า​ ​ขี้​เงิ​นที​่​ไร้ค่า​
​เพราะ​​พระผู้เป็นเจ้า​​ไม่​ยอมรับพวกเขา”