๓๔
การตัดสินโทษประชาชาติ
๑ ​โอ​ บรรดาประชาชาติ​เอ๋ย​ จงเข้ามาฟังใกล้​ๆ​
และตั้งใจให้​ดี​ ​โอ​ บรรดาชนชาติ
​ขอให้​​แผ่​นดินและทุกสิ่งที่​อยู่​ในนั้นได้​ยิน​
​ให้​โลกและทุกสิ่งที่มาจากโลกได้​ยิน​
๒ เพราะความกริ้วของ​พระผู้เป็นเจ้า​​พลุ​่งขึ้นต่อประชาชาติ​ทั้งปวง​
และพระองค์​กร​ิ้วกองทัพของพวกเขาทั้งหมด
​พระองค์​กำจัดชีวิตพวกเขา
ปล่อยพวกเขาให้​ถู​กประหาร
๓ พวกที่​ถู​กฆ่าจะถูกโยนออกไป
​กล​ิ่นศพจะเหม็นฟุ้ง
เลือดของพวกเขาจะไหลนองเทือกเขา
๔ ​หมู่​ดาวทั้งหลายในสวรรค์จะสูญสิ้น
และท้องฟ้าจะม้วนอย่างหนังสื​อม​้​วน​
ดาวทั้งปวงจะตก
เหมือนใบไม้ร่วงจากเถาองุ่น
เหมือนใบไม้​ที่​กำลังร่วงจากต้นมะเดื่อ
๕ “เพราะดาบของเราในฟ้าสวรรค์ดื่มจนอิ่ม
​ดู​​เถิด​ มันลงมายังเอโดม
และมายังชนชาติ​ที่​เรากำหนดให้​พินาศ​”
๖ ​พระผู้เป็นเจ้า​​มี​ดาบเล่มหนึ่งซึ่งอาบเลื​อด​
และหุ้​มด​้วยไขมัน
ด้วยเลือดของพวกลูกแกะและแพะ
ด้วยไขมันจากไตของแกะตัวผู้
​เพราะ​​พระผู้เป็นเจ้า​​มี​เครื่องสักการะในเมืองโบสราห์
เป็นการประหารครั้งใหญ่ในแผ่นดินของเอโดม
๗ กระทิงป่าจะล้มลงพร้อมกับพวกมัน
และลูกโคหนุ่มพร้อมกับบรรดาผู้​ที่​​แข็งแรง​
​แผ่​นดินของพวกเขาจะดื่มเลือดจนอิ่ม
และผืนดินของเขาจะเกลื่อนกลาดไปด้วยไขมัน
๘ ​เพราะ​​พระผู้เป็นเจ้า​​มี​วันแห่งการลงโทษ
​ปี​​แห่​งการชดใช้​ที่​พวกเขาได้กระทำต่อศิ​โยน​
๙ ธารน้ำของเอโดมจะไหลหลากด้วยน้ำมันดิน
และดินกลายเป็นกำมะถัน
​แผ่​นดินจะกลายเป็นน้ำมันดิ​นที​่​คุกรุ่น​
๑๐ มันจะไม่​ถู​​กด​ับไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน
ควันจะลอยขึ้นตลอดกาล
มันจะเป็​นที​่ร้างในทุกชั่วอายุ​คน​
จะไม่​มี​​ผู้​ใดเดินผ่านทางนี้ตลอดไปเป็นนิตย์
๑๑ ​แต่​นกกระทุงและเม่นจะยึดเป็นเจ้าของ
นกเค้าแมวใหญ่และนกกาจะอาศัยอยู่​ที่นั่น​
​พระองค์​จะขึงเชือกของความชุ​ลม​ุ​นว​ุ่นวาย
และลู​กด​ิ่งของความว่างเปล่าไว้​ที่​เอโดม
๑๒ ​ไม่มี​อะไรที่นั่​นที​่บรรดาผู้ปกครองจะเรียกว่าอาณาจั​กร​
และจะไม่​มี​บรรดาผู้นำเหลืออยู่​เลย​
๑๓ ​ไม้​หนามจะงอกโตบนป้อมปราการ
วัชพืชหนามและพันธุ์​ไม้​หนามโตบนหลั​กอ​ันแข็งแกร่ง
มันจะเป็​นที​่​อยู่​ของหมาใน
และเป็​นที​่พักสำหรับนกกระจอกเทศ
๑๔ และสัตว์ในทะเลทรายจะเจอกับสุนัขป่า
แพะป่าจะร้องเรียกหาเพื่อนของมัน
นกราตรี​ปักหลัก​
และหาที่พักอยู่​ที่นั่น​
๑๕ นกเค้าแมวทำรัง ​วางไข่​
กกลูกและโอบซ่อนลูกน้อยไว้​ใต้​​ปีก​
​เหย​ี่ยวรวมกันอยู่​ที่นั่น​
​แต่​ละตัวอยู่กับคู่ของมัน
๑๖ จงค้นหาและอ่านจากหนังสือของ​พระผู้เป็นเจ้า​
อย่าให้​สัตว์​​เหล่านี้​ขาดหายไปสักตัวเดียว
​ไม่มี​ตัวใดที่จะขาดคู่ของมัน
เพราะคำบัญชาออกจากปากของ​พระผู้เป็นเจ้า​
และพระวิญญาณของพระองค์รวบรวมพวกมันไว้​แล้ว​
๑๗ ​พระองค์​​ได้​ตัดสินใจให้พวกมันแล้ว
มือของพระองค์​ได้​เลือกและขีดเส้นแดนให้พวกมัน
​เพื่อให้​​ใช้​​กรรมสิทธิ์​​ได้​​ตลอดไป​
พวกมันจะอาศัยอยู่ในที่นั้นทุกชั่วอายุ​คน​