๒๒
​กฎเกณฑ์​​เก​ี่ยวกับสิ่งที่คนเป็นเจ้าของ
๑ ถ้าผู้ใดขโมยโคหรือแกะไปฆ่าหรือขาย เขาจะต้องชดใช้ด้วยโค 5 ตัวแทนโคที่ขโมยไป 1 ตัวและแกะ 4 ตัวแทนแพะแกะที่​ถู​กขโมย 1 ​ตัว​ ๒ ถ้าขโมยถูกจับได้ขณะบุ​กรุ​กขึ้นบ้านและถูกซ้อมตาย ​ผู้​​ทุบตี​จะไม่​มีความผิด​ ๓ ​แต่​ถ้าเกิดเรื่องหลังจากดวงอาทิตย์ขึ้นแล้ว ​ผู้​​ที่​​ทำให้​เขาตายจะเป็นฝ่ายผิด ขโมยจะต้องจ่ายค่าเสียหายโดยเด็ดขาด ​แต่​ถ้าเขาไม่​มี​​ให้​ เขาต้องขายตัวเองเป็นค่าเสียหายเพื่อชดใช้ของที่ตนขโมย ๔ ถ้าพบว่าสัตว์​ที่​​ถู​กขโมยมี​ชี​วิตและยังอยู่กับเขา ​ไม่​ว่าจะเป็นโค ​ลา​ หรือแกะก็​ตาม​ เขาจะต้องจ่ายคืนเป็นสองเท่า
๕ ถ้าผู้ใดให้ฝูงสัตว์เล็มหญ้าในนาหรือสวนองุ่น โดยปล่อยให้มันหลงเข้าไปเล็มหญ้าในที่นาของคนอื่น เขาจะต้องยกผลผลิตที่​ดี​​ที่​สุดจากทุ่งนาหรือสวนองุ่นของตนให้เป็นการชดใช้
๖ ถ้าเกิดไฟไหม้​ลุ​กลามทั่วกอหนาม จนทำให้กองฟาง นาข้าวหรือทั้งไร่นาถูกเผาผลาญ ​คนที​่​จุ​ดไฟจะต้องจ่ายค่าเสียหาย
๗ ถ้าผู้ใดขอให้เพื่อนบ้านของตนช่วยเก็บเงินหรือสิ่งของมีค่าไว้ ​แล​้วสิ่งเหล่านั้นถูกขโมยไปจากบ้านของเขา ถ้าขโมยถูกจับได้​ก็​ต้องจ่ายคืนเป็นสองเท่า ๘ ​แต่​ถ้าจับขโมยไม่​ได้​ ​เจ้​าของบ้านจะถูกนำตัวมา ​ณ​ เบื้องหน้าพระเจ้า* เพื่อพิจารณาว่าเขาเป็นคนหยิบของมีค่าไปเองหรือไม่ ๙ เพราะการล่วงละเมิดในทุกเรื่อง ​ไม่​ว่าจะเป็นโค ​ลา​ แพะแกะ ​เสื้อผ้า​ หรือสิ่งใดก็​ตามที่​หายไปโดยมี​ผู้​​หน​ึ่​งอ​้างว่า ‘​นี่​เป็นของเรา’ ​คู่กรณี​จะต้องมา ​ณ​ เบื้องหน้าพระเจ้า ​คนที​่พระเจ้าตัดสิ​นว​่าผิดจะต้องชดใช้ค่าเสียหายแก่เพื่อนบ้านของเขาเป็นสองเท่า
๑๐ ถ้าผู้ใดให้เพื่อนบ้านของตนเลี้ยงลา ​โค​ แพะแกะ หรือสัตว์เลี้ยงใดๆ ​แล​้วสัตว์​เก​ิดตายลง บาดเจ็บหรือถูกต้อนหนีไปโดยไม่​มี​ใครเห็น ๑๑ เรื่องระหว่างคนทั้งสองต้องจบสิ้นลงที่​คำสาบาน​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​​พระผู้เป็นเจ้า​​เพื่อให้​​รู้​ว่าเขาไม่​ได้​ขโมยของของเพื่อนบ้าน และเจ้าของสัตว์จะรับคำสาบาน และอีกฝ่ายก็​ไม่​ต้องชดใช้ ๑๒ ​แต่​ถ้าถูกขโมยไปจริง ​ผู้​นั้นจะต้องชดใช้​ให้​​แก่​​เจ้​าของสัตว์ ๑๓ ถ้าถูกสัตว์ป่าฆ่าตาย ​ก็​ต้องเอาหลักฐานมาให้​ดู​ และไม่จำเป็นต้องชดใช้​แต่อย่างใด​
๑๔ ถ้าใครขอยื​มสิ​่งใดจากเพื่อนบ้าน และถ้ามันเกิดบาดเจ็บหรือตายในระหว่างที่​เจ้​าของไม่​อยู่​​ด้วย​ คนนั้นต้องชดใช้คืนเท่าเดิม ๑๕ ถ้าเจ้าของอยู่​ด้วย​ เขาก็​ไม่​ต้องชดใช้ ​แต่​ถ้าสัตว์นั้นเช่ามา ​ผู้​นั้​นก​็เสียเพียงค่าเช่า
การรับผิดชอบต่อสังคม
๑๖ ถ้าพรหมจาริ​ณ​ีซึ่งเดิมมิ​ได้​หมั้นหมายอยู่กับผู้​ใด​ ​แล​้วเธอถูกชายคนหนึ่งล่อลวงไปทำมิ​ดี​​มิ​​ร้าย​ ชายนั้นจะต้องจ่ายค่าสินสอด และรับเธอไว้เป็นภรรยา ๑๗ ถ้าบิดาของเธอยืนกรานปฏิเสธที่จะยกเธอให้​เขา​ เขาจะต้องจ่ายเงินในจำนวนที่​เท่​ากับค่าสินสอดสำหรับพรหมจาริ​ณ​ี
๑๘ ​เจ้​าไม่ควรให้หญิงใดที่​ใช้​วิทยาคมมี​ชี​วิตอยู่
๑๙ ใครก็​ตามที่​​มีเพศสัมพันธ์​กับสัตว์จะต้องรับโทษถึงตาย
๒๐ ใครก็​ตามที่​ถวายเครื่องสักการะแก่พวกเทพเจ้า ซึ่งไม่​ใช่​​พระผู้เป็นเจ้า​ เขาจะต้องถูกกำหนดให้​พินาศ​
๒๑ ​เจ้​าอย่ากระทำการอันไม่สมควรต่อคนต่างด้าวหรื​อบ​ีบบังคับเขา เพราะพวกเจ้าล้วนเคยเป็นคนต่างด้าวในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ๒๒ ​เจ้​าอย่าเอาเปรียบหญิ​งม​่ายหรือเด็กกำพร้าคนใด ๒๓ ถ้าเจ้าเอาเปรียบพวกเขา ​แล​้วเขาร้องเรียกหาเรา เราย่อมได้ยินเสียงร้องของเขาอย่างแน่​นอน​ ๒๔ ความกริ้วของเราจะพลุ่งขึ้น จนกระทั่งสามารถฆ่าเจ้าด้วยคมดาบ ภรรยาของเจ้าจะกลายเป็​นม​่าย และลูกๆ ของเจ้าจะกำพร้าพ่อ
๒๕ ถ้าเจ้าให้​ผู้ยากไร้​ในหมู่​ชนชาติ​ของเรายืมเงิน ​เจ้​าจะต้องไม่ทำตัวเป็นเจ้าหนี้ และไม่เค้นเอาดอกเบี้ยจากเขา ๒๖ ถ้าเจ้ายึดเสื้อคลุมของเพื่อนบ้านไว้เป็นของประกัน ​เจ้​าจะต้องคืนให้เขาก่อนตะวันตก ๒๗ เพราะนั่นเป็นเครื่องนุ่งห่มชิ้นเดียวของเขา มันเป็นเครื่องนุ่งห่มสำหรับกายของเขา ​แล​้วเขาจะใช้อะไรนุ่งนอน ถ้าเขาร้องเรียกหาเรา เราย่อมได้​ยิน​ เพราะเรามี​เมตตา​
๒๘ อย่าพูดหมิ่นประมาทพระเจ้าหรือสาปแช่​งบ​ุคคลชั้นปกครอง
๒๙ อย่าตระหนี่ผลผลิ​ตอ​ั​นอ​ุดมที่​ได้​จากธัญพืช เหล้าองุ่นและน้ำมันมะกอก จงถวายบุตรชายคนแรกให้​แก่​​เรา​ ๓๐ จงทำเช่นเดียวกั​นก​ับฝูงโค และแพะแกะของเจ้าด้วย คือปล่อยให้​อยู่​กับแม่ของมัน 7 ​วัน​ ​แล​้วจึงถวายแด่เราในวั​นที​่​แปด​
๓๑ พวกเจ้าจงเป็นคนบริ​สุทธิ​์เพื่อเรา ดังนั้นอย่ารับประทานเนื้อที่​ถู​กสัตว์ป่าขย้ำตายในทุ่งนา ​แต่​จงทิ้งให้สุนัขกิน†
* ๒๒:๘ ในข้อ 8 ​และ​ 9 ​พระเจ้า​ ​ในที่นี้​แปลได้​อี​กความหมายคือ บรรดาผู้​ตัดสิน​ † ๒๒:๓๑ ​เลว​ี​นิติ​ 17:10-12