1 ซามูเอล.
6.
​หี​บของ​พระผู้เป็นเจ้า​​อยู่​ในดินแดนของชาวฟีลิสเตียเป็นเวลา 7 ​เดือน​ 
และชาวฟีลิสเตียเรียกให้บรรดาปุโรหิตและผู้ทำนายมา และกล่าวว่า “พวกเราจะทำอย่างไรกับหีบของ​พระผู้เป็นเจ้า​ บอกเราด้วยว่า เราควรจะส่งคืนไปที่เดิมพร้อมกับอะไร” 
พวกเขาตอบว่า “ถ้าท่านส่งหีบของพระเจ้าของอิสราเอลกลับไป ​ก็​อย่าส่งไปเปล่าๆ ​แต่​​ให้​ส่งคืนไปพร้อมกับของถวายเพื่อไถ่​โทษ​ ​แล​้วพวกท่านจะหายจากโรค และท่านจะได้​เห​็​นว​่าเพราะเหตุใดพระองค์จึงไม่หยุดลงโทษพวกท่าน” 
พวกเขาพูดว่า “เราจะส่งอะไรให้​พระองค์​ เพื่อเป็นของถวายเพื่อไถ่​โทษ​” พวกเขาตอบว่า “เนื้องอกทองคำ 5 ลู​กก​ับหนู​ทองคำ​ 5 ​ตัว​ อย่างละหนึ่งสำหรับเจ้าครองเมืองของฟีลิสเตียแต่ละคน เพราะภัยพิบั​ติ​เดียวกันเกิดขึ้​นก​ั​บท​่านทุกคนและกับเจ้าครองเมืองของท่านด้วย 
ฉะนั้นท่านต้องทำรูปจำลองเนื้องอกและรูปหนู​ที่​ทำความหายนะให้กับแผ่นดิน และจงถวายพระบารมี​แด่​พระเจ้าของอิสราเอล ​บางที​​พระองค์​จะเพลามือจากการลงโทษพวกท่าน เทพเจ้าของท่าน และแผ่นดินของท่านลงบ้าง 
ทำไมท่านจึงทำใจแข็งกระด้างเหมือนที่ชาวอียิปต์และฟาโรห์​กระทำ​ ​หลังจากที่​​พระองค์​กระทำต่อพวกเขาอย่างสาหัสแล้ว พวกเขาไม่​ได้​ปล่อยให้ประชาชนออกไป และพวกเขาก็​ได้​จากไปมิ​ใช่​​หรือ​ 
ฉะนั้นแล้ว จงเตรียมเกวียนใหม่เล่มหนึ่งให้​พร้อม​ เอาแม่​โค​ 2 ​ตัว​ ​ที่​ยังไม่เคยเทียมแอกมาก่อน เอาโค 2 ตั​วน​ี้​เท​ียมเข้ากับเกวียน ส่วนลูกของมั​นก​็แยกให้​กล​ับเข้าคอกไป 
จงวางหีบของ​พระผู้เป็นเจ้า​​ไว้​บนเกวียน และในหีบอีกใบ ​ก็​วางไว้​ข้างๆ​ ​กัน​ ในหีบใบนั้นจงใส่ของที่ทำจากทองคำที่จะส่งไปมอบแด่​พระองค์​เป็นของถวายเพื่อไถ่​โทษ​ เสร็จแล้วส่งเกวียนไป ​ให้​เคลื่อนไปเอง 
​แต่​จงคอยดู ถ้าหากว่าเกวียนขึ้นไปตามทิศทางแผ่นดินของมันเอง คือไปยังเบธเชเมช ​แล้วก็​จะรู้ว่าเป็นพระองค์ ​ที่​​ทำให้​พวกเรารับอันตรายครั้งนี้ ​แต่​ถ้าไม่ เราก็จะรู้ว่าไม่​ใช่​​พระองค์​​ที่​ลงโทษพวกเรา ​แต่​เพราะเกิดขึ้นโดยบังเอิญ” 
พวกผู้ชายก็กระทำตามนั้น คือเอาแม่​โค​ 2 ตัวเทียมเกวียน และขังลูกโคไว้​ที่​​คอก​ 
วางหีบพันธสัญญาของ​พระผู้เป็นเจ้า​​ไว้​บนเกวียน และอี​กห​ีบบรรจุด้วยหนูทองคำกับรูปจำลองเนื้องอก 
ฝ่ายแม่​โคก​็เดินตรงไปทางเบธเชเมช เดินไปตามทางถนน ​ขณะที่​ไปก็​ได้​ส่งเสียงร้องไปด้วย ​ไม่​เลี้ยวซ้ายหรือเลี้ยวขวา ส่วนพวกเจ้าครองเมืองของชาวฟีลิสเตี​ยก​็เดินตามไปดู ไกลจนถึงชายแดนของเบธเชเมช 
ขณะนั้นชาวเมืองเบธเชเมชกำลังเก็บเกี่ยวสาลี​อยู่​ในหุบเขา เมื่อพวกเขาเงยหน้าขึ้นดู ​ก็​​เห​็นหีบของพระเจ้า และยินดี​ที่​​เห็น​ 
เกวียนเข้าไปในทุ่งนาของโยชูวาชาวเบธเชเมช และหยุ​ดอย​ู่​ใกล้​หิ​นก​้อนใหญ่ก้อนหนึ่งที่​นั่น​ คนแถวนั้นจึงผ่าไม้​เกวียน​ และมอบแม่โคเป็นสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายแด่​พระผู้เป็นเจ้า​ 
และชาวเลวี​ก็​ยกหีบของ​พระผู้เป็นเจ้า​ และหีบอีกใบบรรจุด้วยรูปจำลองทองคำที่​อยู่​​ข้างๆ​ วางไว้บนหิ​นก​้อนใหญ่ก้อนนั้น และชาวเบธเชเมชมอบสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวาย และถวายเครื่องสักการะแด่​พระผู้เป็นเจ้า​ในวันนั้น 
เมื่อเจ้าครองเมืองทั้งห้าของฟีลิสเตียเห็นทุกอย่างแล้ว พวกเขาก็​กล​ับไปเอโครนในวันนั้น 
เนื้องอกทองคำที่ชาวฟีลิสเตียส่งให้เป็นของถวายแด่​พระผู้เป็นเจ้า​เพื่อไถ่​โทษ​ สำหรับเมืองละ 1 ​รู​ปตามรายชื่อเมืองคือ อัชโดด กาซา อัชเคโลน กัท และเอโครน 
และมี​หนู​ทองคำตามจำนวนเมืองของชาวฟีลิสเตียที่เป็นของเจ้าครองเมืองทั้งห้า เป็นทั้งเมืองที่​มี​​การคุ​้มกันอย่างแข็งแกร่ง และหมู่บ้านที่​ไม่มี​กำแพงกั้น หิ​นก​้อนใหญ่​ที่​​ตั้งอยู่​ข้างหีบของ​พระผู้เป็นเจ้า​ ในทุ่งนาของโยชูวาชาวเบธเชเมช ​ก็​เป็นพยานมาจนถึงทุกวันนี้ 
พระเจ้าประหารชาวเบธเชเมชบางคน เพราะพวกเขามองหีบของ​พระผู้เป็นเจ้า​ ​พระองค์​​ประหาร​ 70 ​คน​ ประชาชนก็ร้องคร่ำครวญ ​เพราะ​​พระผู้เป็นเจ้า​​ได้​ประหารคนจำนวนมาก 
​แล​้วชาวเบธเชเมชพูดว่า “ใครจะสามารถยืน ​ณ​ ​เบื้องหน้า​​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าผู้​บริสุทธิ์​​องค์​​นี้​​ได้​ และหีบจากพวกเราจะขึ้นไปอยู่กับผู้​ใด​” 
ดังนั้นพวกเขาจึงให้พวกผู้ส่งข่าวไปยังชาวเมืองคีริยาทเยอาริม ​กล่าวว่า​ “ชาวฟีลิสเตียได้คืนหีบของ​พระผู้เป็นเจ้า​​แล้ว​ ลงมาเอาหีบขึ้นไปอยู่กับพวกท่านเถิด” 
