​สดุดี​.
133.
บทเพลงบรรเลงในขบวนแห่ขณะเคลื่อนขึ้นสู่​เนินเขา​ ของดาวิด ​ดู​​เถิด​ เป็นสิ่​งด​ีและน่าเบิกบานใจอะไรเช่นนี้ เวลาพี่น้องได้มาอยู่ร่วมกันอย่างมีน้ำหนึ่งใจเดียวกัน 
เสมือนน้ำมั​นอ​ันประเสริฐชโลมไว้บนศีรษะ ​ที่​ไหลลงอาบบนเครา บนเคราของอาโรน ไหลรินลงสู่คอเสื้อของท่าน 
เสมือนน้ำค้าง ​ณ​ ​ภู​เขาเฮอร์​โมน​ ​ที่​​พร​่างพรมสู่​เท​ือกเขาของศิ​โยน​ นั่นคือสถานที่​ซึ่ง​​พระผู้เป็นเจ้า​​ได้​มอบพระพร คือการมี​ชี​วิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์ 
