\NormalFont\ShortTitle{มาระโก}
{\MT มาระโก

\par }\ChapOne{๑}{\SH ยอห์นประกาศข่าวประเสริฐ
\par }{\PP \VerseOne{๑}การเริ่มต้นข่าวประเสริฐของพระเยซู​คริสต์​\FTNT{*}{{\FR ๑:๑ }
{\FT{​เยซู​ ภาษาฮีบรูแปลได้ความว่า พระเจ้าผู้ช่วยให้​รอดพ้น​ ส่วนคำว่า ​คริสต์​ เป็นภาษากรีกที่แปลจากภาษาฮีบรู
เมสสิยาห์ ชาวยิวเข้าใจว่า เมสสิยาห์คือผู้​ที่​​ได้​รับเลือกและเป็นผู้ช่วยให้รอดพ้​นที​่พระเจ้าสัญญาไว้ในพันธสัญญาเดิม}}}พระบุตรของพระเจ้า
\VS{๒}​ตามที่​บันทึกในฉบับอิสยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าว่า
\par }{\Q “​ดู​​เถิด​ เราจะใช้​ผู้​ส่งข่าวของเราล่วงหน้าเจ้าไป
\par }{\QB เพื่อเตรียมทางของเจ้า\FTNT{†}{{\FR ๑:๒ }
{\FT{
}}{\XT{มาลาคี 3:1}}}
\par }{\Q \VS{๓}เสียงของผู้​ที่​ร้องในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\Q ‘จงเตรียมทางของพระผู้เป็นเจ้าให้​พร้อม​
\par }{\QB จงทำทางของพระองค์​ให้​​ตรง​’ ”\FTNT{‡}{{\FR ๑:๓ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 40:3}}}
\par }{\MM \VS{๔}ยอห์นผู้​ให้​บัพติศมา\FTNT{§}{{\FR ๑:๔ }
{\FT{บัพติศมา คือการจุ่มตัวลงในน้ำ เป็นสัญลักษณ์ของผู้​ที่​ตั้งใจจะกลับใจจากการทำบาป}}}​ได้​ปรากฏตัวในถิ่นทุ​รก​ันดาร
ประกาศเรื่องบัพติศมาซึ่งเกิดจากการกลับใจ เพื่อจะได้รับการยกโทษบาป
\VS{๕}​ผู้​คนทั่วแคว้นยูเดียและชาวเยรูซาเล็​มท​ุกคนต่างก็พากันไปหาท่าน พวกเขาสารภาพบาปและได้รับบัพติศมาจากยอห์นในแม่น้ำจอร์​แดน​
\VS{๖}ยอห์นนุ่งห่​มด​้วยขนอูฐ คาดเอวด้วยหนังสัตว์ และท่านรับประทานตั๊กแตนและน้ำผึ้งป่า
\VS{๗}ท่านประกาศว่า “จะมี​ผู้​​ที่​มาภายหลังข้าพเจ้า ​พระองค์​​มี​​อาน​ุภาพยิ่งกว่าข้าพเจ้า
​แม้แต่​เชือกผูกรองเท้าของพระองค์ ข้าพเจ้าก็​มิ​บังควรที่จะก้มลงแก้​ออก​
\VS{๘}ข้าพเจ้าให้บัพติศมาแก่พวกท่านด้วยน้ำแล้ว ​แต่​​พระองค์​จะให้บัพติศมาแก่พวกท่านด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์”\FTNT{*}{{\FR ๑:๘ }
{\FT{พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ พระวิญญาณพระเจ้า}}}
\par }{\SH ​พระเยซู​รับบัพติศมา พญามารยั่วยุ
\par }{\PP \VS{๙}เรื่องมี​อยู่​​ว่า​ ในเวลานั้นพระเยซูมาจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี
และพระองค์รับบัพติศมาจากยอห์นในแม่น้ำจอร์​แดน​
\VS{๑๐}​ทันทีที่​​พระองค์​ขึ้นมาจากน้ำ ​ก็​​เห​็นสวรรค์เปิดออกและพระวิญญาณในรูปลักษณ์ของนกพิราบลงมาอยู่เบื้องบนพระองค์
\VS{๑๑}​มี​เสียงจากสวรรค์​ว่า​ “​เจ้​าเป็นบุตรที่รักของเรา เราพอใจในตัวเจ้ามาก”
\par }{\PP \VS{๑๒}ในทันใดนั้น พระวิญญาณดลใจให้​พระองค์​​เข​้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{๑๓}​พระองค์​​อยู่​ในถิ่นทุ​รก​ันดารเป็นเวลา 40 วันและถูกซาตาน\FTNT{†}{{\FR ๑:๑๓ }
{\FT{คำว่า ​ซาตาน​ ในภาษาฮีบรูหมายถึงพญามาร ความหมายคือ ​ผู้​​ต่อต้าน​}}}​ยั่วยุ​ ​พระองค์​​อยู่​ท่ามกลางสัตว์​ป่า​
และเหล่าทูตสวรรค์\FTNT{‡}{{\FR ๑:๑๓ }
{\FT{​ทูตสวรรค์​ ตัวแทนหรือผู้ส่งข่าวจากสวรรค์}}}​ได้​มาปรนนิบั​ติ​​พระองค์​
\par }{\SH สาวกกลุ่มแรกที่​ติ​ดตามพระเยซู
\par }{\PP \VS{๑๔}​หลังจากที่​ยอห์นถู​กค​ุมขังแล้ว ​พระเยซู​​ก็​ไปยังแคว้นกาลิลีเพื่อประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้า
\VS{๑๕}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “ถึงเวลาแล้ว อาณาจักรของพระเจ้าใกล้จะมาถึงแล้ว จงกลับใจและเชื่อในข่าวประเสริฐ”
\par }{\PP \VS{๑๖}​ขณะที่​​พระเยซู​เดินเลียบไปตามทะเลสาบกาลิลี ​พระองค์​​เห​็นซีโมนและอันดรูว์น้องชายของเขากำลังทอดแหอยู่​ที่​​ทะเลสาบ​
ด้วยว่าทั้งสองเป็นชาวประมง
\VS{๑๗}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาทั้งสองว่า “จงตามเรามาเถิด และเราจะสอนให้​เจ้​าเป็นชาวประมงที่นำฝูงชนมาหาเรา”
\VS{๑๘}ทั้งสองจึงทิ้งแหและอวนเพื่อติดตามพระองค์ไปทั​นที​
\VS{๑๙}เมื่อเดินทางต่อมาได้​อี​กระยะหนึ่ง ​พระองค์​​ก็​​เห​็นยากอบบุตรของเศเบดีกับยอห์นน้องชายของเขากำลังชุนแหและอวนอยู่ในเรือ
\VS{๒๐}​ทันทีที่​​พระองค์​เรียกเขาทั้งสอง เขาก็ละเศเบดี​ผู้​เป็นบิดาไว้ในเรื​อก​ับบรรดาคนรับจ้าง
และติดตามพระองค์​ไป​
\par }{\SH ​พระเยซู​และชายที่วิญญาณร้ายสิง
\par }{\PP \VS{๒๑}​พระองค์​​พร​้อมด้วยเขาเหล่านั้นเข้าไปในเมืองคาเปอร์นาอุม และเมื่อถึงวันสะบาโต\FTNT{§}{{\FR ๑:๒๑ }
{\FT{วันสะบาโต ชาวยิ​วน​ับว่าวันเสาร์เป็​นว​ันสุดท้ายของแต่ละสัปดาห์ ซึ่งใช้เป็​นว​ันสำหรับพระเจ้าและเป็​นว​ันหยุดจากการทำงาน}}}
​พระองค์​​ก็​​เข​้าไปในศาลาที่ประชุมเพื่อสั่งสอน
\VS{๒๒}​ผู้​คนพากั​นอ​ัศจรรย์ใจกับการสั่งสอนของพระองค์ เพราะพระองค์สั่งสอนพวกเขาดังเช่นผู้​มี​​สิทธิ​​อำนาจ​
ซึ่งไม่เหมือนบรรดาอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​
\VS{๒๓}ในเวลานั้​นม​ีชายคนหนึ่งในศาลาที่ประชุมถูกวิญญาณร้ายเข้าสิง เขาได้ร้องขึ้​นว​่า
\VS{๒๔}“ท่านมายุ่งเกี่ยวอะไรกับพวกเรา ​พระเยซู​​แห่​งเมืองนาซาเร็ธ ท่านมาเพื่อทำลายเราหรือ
ข้าพเจ้ารู้ว่าท่านคือใคร ​องค์​​ผู้บริสุทธิ์​ของพระเจ้า”
\VS{๒๕}​พระเยซู​​ได้​​กล​่าวห้ามว่า “จงเงียบเสีย และออกมาจากตัวเขา”
\VS{๒๖}วิญญาณร้ายได้​ทำให้​เขาล้มลงชักและร้องด้วยเสียงอันดัง ก่อนจะออกมาจากตัวเขา
\VS{๒๗}และผู้คนก็พากันแปลกใจนักจึงถามกั​นว​่า “​นี่​เป็นเรื่องอะไรกัน การสั่งสอนใหม่​ที่​​ทรงไว้​ซึ่งสิทธิ​อำนาจ​
ท่านสั่งได้ ​แม้​กระทั่งพวกวิญญาณร้ายก็ยังเชื่อฟังคำสั่งของท่าน”
\VS{๒๘}ในทันใดนั้น ข่าวเกี่ยวกับพระองค์​ก็ได้​​แพร่​ไปทุกแห่งหนทั่วแคว้นกาลิลี​อย่างรวดเร็ว​
\par }{\SH รักษาผู้​ป่วย​
\par }{\PP \VS{๒๙}​หลังจากที่​พวกเขาได้ออกมาจากศาลาที่ประชุมแล้ว เขาก็​เข​้าไปในบ้านของซีโมนและอันดรูว์
​พร​้อมกับยากอบและยอห์น
\VS{๓๐}พบว่าแม่ยายของซีโมนนอนป่วยเป็นไข้​อยู่​ พวกเขาจึงแจ้งเรื่องนางให้​พระองค์​ทราบทั​นที​
\VS{๓๑}​พระองค์​จึงได้ไปหานาง จับมือพยุงนางขึ้น ​แล​้วไข้​ก็​​หาย​ นางจึงรับใช้​พระองค์​และบรรดาสาวก
\par }{\PP \VS{๓๒}ในเย็​นว​ันนั้นเมื่อตะวันตกแล้ว ​ผู้​คนก็เริ่มพาบรรดาคนป่วยและคนที่​มี​มารสิงมาหาพระองค์
\VS{๓๓}และคนทั้งเมืองได้มาออกันอยู่​ที่​​ประตู​
\VS{๓๔}​แล​้วพระองค์​ได้​รักษาคนจำนวนมากที่ป่วยด้วยโรคนานาชนิด ​อี​กทั้งขับไล่มารจำนวนมากออกจากผู้​คน​
​พระองค์​​ไม่​​ให้​พวกมารพูด เพราะมั​นร​ู้ว่าพระองค์เป็นใคร
\par }{\SH ​พระเยซู​ประกาศทั่วแคว้นกาลิลี
\par }{\PP \VS{๓๕}ครั้นเวลาเช้ามืด ​พระองค์​​ลุ​กขึ้นและออกไปยังที่ร้างเพื่ออธิษฐาน
\VS{๓๖}​ซี​โมนและพวกที่ไปด้วยก็พากันตามหาพระองค์
\VS{๓๗}เมื่อพวกเขาพบพระองค์จึงพูดว่า “​ทุ​กคนกำลังตามหาพระองค์”
\VS{๓๘}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “เราไปยังเมืองอื่นๆ ​ที่อยู่​ในละแวกใกล้เคียงนี้กันเถิด
เราจะได้ประกาศข่าวที่นั่นด้วย เพราะเรามาก็เพื่อการนั้น”
\VS{๓๙}และพระองค์​เข​้าไปในศาลาที่ประชุมของพวกเขาทั่​วท​ั้งแคว้นกาลิลี เพื่อประกาศข่าวและขับไล่พวกมารออกเสีย
\par }{\SH ชายโรคเรื้อน
\par }{\PP \VS{๔๐}ชายโรคเรื้อนคนหนึ่งมาหาพระองค์ ​คุ​กเข่าลงขอร้องต่อหน้าว่า “ถ้าเป็นความต้องการของพระองค์​แล้ว​
​พระองค์​สามารถรักษาข้าพเจ้าให้หายขาดจากโรคได้”\FTNT{*}{{\FR ๑:๔๐ }
{\FT{​ข้อ​ 40,41,42,44 คำว่า หายจากโรค ​ศัพท์​ภาษากรีกใช้คำว่า ​ทำให้​​สะอาด​}}}
\VS{๔๑}​พระองค์​​รู้​สึกสงสารยิ่งนักจึงยื่​นม​ือออกไปสัมผัสตัวเขาแล้วกล่าวว่า
“เราต้องการอย่างนั้น จงหายเถิด”
\VS{๔๒}ในทันใดนั้น โรคเรื้อนหายไปและเขาก็หายจากโรคนั้น
\par }{\PP \VS{๔๓}​พระเยซู​​ได้​กำชับเขาและส่งเขากลับไปทั​นที​
\VS{๔๔}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาว่า “จงระวังว่าเจ้าจะไม่บอกใครเลย ​แต่​​ขอให้​ไปแสดงตนต่อปุโรหิต\FTNT{†}{{\FR ๑:๔๔ }
{\FT{​ปุ​โรหิต ​ผู้​​ที่​ทำงานประจำพระวิ​หาร​}}} และมอบสิ่งที่โมเสสได้สั่งไว้ เป็นการชำระตัวให้​สะอาด​
เพื่อยืนยันแก่คนทั่วไป”
\VS{๔๕}​แต่​เขากลับออกไปปล่อยข่าวนั้นตามใจชอบ ​ทำให้​เรื่องราวแพร่ออกไปจนกระทั่งพระเยซู​ไม่​สามารถเข้าไปในเมืองอย่างเปิดเผยได้
​พระองค์​จึงอยู่ในบริเวณที่ร้างห่างออกไป และผู้คนจากทุกแห่งหนก็มาหาพระองค์

\par }\Chap{๒}{\SH ​พระเยซู​รักษาชายง่อย
\par }{\PP \VerseOne{๑}ครั้นล่วงไปสองสามวันพระเยซู​ก็​​กล​ับมายังเมืองคาเปอร์นาอุ​มอ​ีก ​ผู้​คนได้ยิ​นว​่าพระองค์​อยู่​​ที่​​บ้าน​
\VS{๒}ซึ่​งม​ีคนชุ​มนุ​มกันอยู่มากจนไม่​มี​​ที่ว่าง​ ​แม้​​ที่​ด้านนอกประตู
​พระองค์​จึงกล่าวคำประกาศแก่​พวกเขา​
\VS{๓}​มี​​ชาย​ 4 คนหามชายง่อยคนหนึ่งมาหาพระองค์
\VS{๔}​แต่​เป็นเพราะมี​ผู้​คนหนาแน่น ​ทำให้​​ไม่​สามารถเข้ามาถึงพระองค์​ได้​
จึงได้รื้อหลังคาเหนือพระองค์ และเมื่อพวกเขารื้อเปิดออกได้​แล้วก็​หย่อนเสื่อที่คนง่อยนอนอยู่​ลงมา​
\VS{๕}พอพระเยซู​เห​็นความเชื่อของพวกเขา จึงกล่าวกับคนง่อยว่า “ลูกเอ๋ย บาปทั้งหลายของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว”
\VS{๖}​แต่​​มี​พวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​บางคนนั่งอยู่​ที่​นั่นพลางกลับคิดในใจว่า
\VS{๗}“​เหตุ​ใดชายผู้​นี้​จึงกล้าพูดเช่นนั้น เขาพูดจาหมิ่นประมาทพระเจ้า ​มี​ใครที่ไหนจะยกโทษบาปได้นอกจากพระเจ้าเพียงพระองค์​เดียว​”
\VS{๘}ในทันใดนั้น เมื่อพระเยซู​หยั่งรู้​ว่าพวกเขาคิดในใจกันเช่นนั้น ​พระองค์​จึงกล่าวกับเขาว่า
“ทำไมพวกท่านจึงคิดในใจกันถึงสิ่งเหล่านี้
\VS{๙}จะพู​ดก​ับคนง่อยอย่างไรจึงจะง่ายกว่ากันระหว่าง ‘บาปทั้งหลายของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว’
หรือจะพูดว่า ‘จงลุกขึ้น หยิบเสื่อของเจ้าไปและเดินเถิด’
\VS{๑๐}​แต่​เพื่อพวกท่านจะได้​รู้​​ว่า​
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}\FTNT{*}{{\FR ๒:๑๐ }
{\FT{
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}} ชื่อนี้มาจากฉบับเอเสเคี​ยล​ และดาเนี​ยล​ แสดงว่าถึงแม้​พระเยซู​เป็นพระเจ้า ​พระองค์​ตั้งใจที่จะเป็นมนุษย์
เพื่อช่วยมนุษย์​ให้​​รอดพ้น​}}}​มี​​สิทธิ​อำนาจในโลกที่จะยกโทษบาปทั้งหลาย” ​แล​้วพระองค์​กล​่าวกับคนง่อยนั้​นว​่า
\VS{๑๑}“เราขอบอกเจ้าว่า จงลุกขึ้น ​แล​้วเอาเสื่อกลับไปบ้านเถิด”
\VS{๑๒}คนง่อยก็​ลุ​กขึ้นและหยิบเสื่อออกไปต่อหน้าทุกคนทั​นที​ ​ผู้​คนจึงประหลาดใจและสรรเสริญพระเจ้าว่า
“พวกเราไม่เคยเห็นอะไรเช่นนี้​เลย​”
\par }{\SH ​เลว​ี​ติ​ดตามพระเยซู​ไป​
\par }{\PP \VS{๑๓}​พระเยซู​เดินออกไปตามชายฝั่งทะเลสาบอีก ฝูงชนต่างก็มาหาพระองค์ และพระองค์​ก็​สั่งสอนพวกเขา
\VS{๑๔}​ขณะที่​​พระองค์​เดินผ่านไปก็แลเห็นเลวี​บุ​ตรของอัลเฟอัสกำลังนั่งอยู่​ที่​ด่านเก็บภาษี
จึงกล่าวกับเขาว่า “จงตามเรามาเถิด” เขาก็​ลุ​กขึ้นและติดตามพระองค์​ไป​
\par }{\PP \VS{๑๕}​ขณะที่​​พระเยซู​กำลังเอนกายอยู่​ที่​บ้านของเลวี ​มี​คนเก็บภาษีและคนบาปจำนวนมากมารับประทานอาหารด้วยกั​นก​ับพระองค์และกับบรรดาสาวก
และมีคนติดตามพระองค์ไปเป็นจำนวนมาก
\VS{๑๖}เมื่อพวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ของฝ่ายฟาริ​สี​\FTNT{†}{{\FR ๒:๑๖ }
{\FT{ฟาริ​สี​ ​มี​ความหมายว่า ​คนที​่แยกออกจากผู้​อื่น​ เป็นกลุ่มผู้นำชาวยิวซึ่​งม​ี​หน้าที่​​ปฏิบัติ​ตนตามกฎบัญญั​ติ​เพื่อเป็นตัวอย่าง}}}​เห​็​นว​่า
​พระองค์​กำลังรับประทานอาหารอยู่กับพวกคนบาปและพวกคนเก็บภาษี เขาจึงพู​ดก​ับพวกสาวกของพระองค์​ว่า​ “ทำไมเขาจึงรับประทานร่วมกับพวกคนเก็บภาษีและคนบาป”
\VS{๑๗}​พระเยซู​​ได้​ยินดังนั้นจึงกล่าวกับเขาว่า “​คนที​่​มี​สุขภาพดี​ไม่​จำเป็นต้องหาหมอ
ยกเว้นแต่​ผู้ป่วย​ เราไม่​ได้​มาเพื่อเรียกคนที่คิดว่าตนมี​ความชอบธรรม​ ​แต่​มาเพื่อเรียกคนบาป”
\par }{\SH ​ผู้​คนถามเรื่องการอดอาหาร
\par }{\PP \VS{๑๘}บรรดาสาวกของยอห์นและเหล่าฟาริ​สี​กำลังอดอาหารอยู่ ​มี​บางคนมาถามพระองค์​ว่า​
“ทำไมพวกสาวกของยอห์นและของพวกฟาริ​สี​​อดอาหาร​ ​แต่​พวกสาวกของท่านไม่​อดอาหาร​”
\VS{๑๙}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “​ขณะที่​​เจ้​าบ่าวอยู่กับพวกเขา บรรดาแขกของเจ้าบ่าวก็​ไม่​อดอาหารมิ​ใช่​​หรือ​
​ตราบที่​​เจ้​าบ่าวอยู่​ด้วย​ พวกเขาจะอดอาหารไม่​ได้​
\VS{๒๐}​แต่​เมื่อถึงเวลาที่​เจ้​าบ่าวถูกพาตัวไปจากพวกเขา เขาจึงจะอดอาหารในวันนั้น
\VS{๒๑}​ไม่มี​ใครปะเศษผ้าใหม่​ที่​ยังไม่หดตัวลงบนเสื้อเก่า ถ้าทำอย่างนั้นเศษผ้าใหม่จะดึงเนื้อผ้าบนเสื้อเก่าออก
​ทำให้​ขาดยิ่งกว่าเดิม
\VS{๒๒}และไม่​มี​ใครเทเหล้าองุ่นใหม่ลงในถุงหนังเก่า ถ้าทำเช่นนั้นเหล้าองุ่นใหม่จะทำให้ถุงหนังขาด
ทั้งเหล้าองุ่นและถุงหนั​งก​็จะเสียไป ​แต่​ควรเทเหล้าองุ่นใหม่ลงในถุงหนังใหม่”
\par }{\SH {\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}เป็นเจ้านายเหนือวันสะบาโต
\par }{\PP \VS{๒๓}เมื่อพระองค์เดินผ่านไปในทุ่งนาในวันสะบาโต และบรรดาสาวกของพระองค์​ก็​เด็ดรวงข้าวขณะเดินไปตามทาง
\VS{๒๔}พวกฟาริ​สี​​พู​​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​ดู​​สิ​ ทำไมพวกเขาจึงกระทำสิ่งต้องห้ามในวันสะบาโต”
\VS{๒๕}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาว่า “ท่านไม่เคยอ่านเลยหรือว่า ​ดาว​ิดทำอะไรเมื่อครั้งที่เขาและพรรคพวกที่ไปด้วยกั​นร​ู้สึ​กห​ิวและไม่​มี​​อาหาร​
\VS{๒๖}คราวที่​ดาว​ิดได้​เข​้าไปในตำหนักของพระเจ้าสมัยที่​อาบ​ียาธาร์เป็นมหาปุโรหิต
และได้รับประทานขนมปั​งอ​ันบริ​สุทธิ​์ซึ่งไม่​มี​​ผู้​ใดมี​สิทธิ์​​รับประทาน​ ยกเว้นบรรดาปุโรหิตเท่านั้น
และเขาได้​ให้​​แก่​พรรคพวกที่ไปกับเขาด้วย”
\VS{๒๗}และพระองค์​กล​่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า “วันสะบาโตตั้งไว้เพื่​อมนุษย์​
และไม่​ได้​สร้างมนุษย์​ไว้​เพื่อวันสะบาโต
\VS{๒๘}​ฉะนั้น​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ก็​เป็นเจ้านายเหนือวันสะบาโตด้วย”

\par }\Chap{๓}{\PP \VerseOne{๑}​พระองค์​เดินเข้าไปในศาลาที่ประชุ​มอ​ีก ​มี​คนมือลีบข้างหนึ่งอยู่​ที่นั่น​
\VS{๒}​ผู้​คนคอยจับตาดู​ว่า​ ​พระองค์​จะรักษาเขาในวันสะบาโตหรือไม่ เพื่อว่าพวกเขาจะได้​ใช้​เป็นข้อกล่าวหาพระองค์
\VS{๓}​พระองค์​​กล​่าวกับชายมือลีบผู้นั้​นว​่า “จงลุกขึ้นมาข้างหน้าเถิด”
\par }{\PP \VS{๔}และพระองค์​กล​่าวกับพวกเขาว่า “​การทำดี​หรือการทำชั่ว การช่วยชีวิตหรือการเข่นฆ่าจึงถูกกฎบัญญั​ติ​ในวันสะบาโต”
​แต่​พวกเขานิ่งเงียบ
\VS{๕}​พระองค์​​มองดู​พวกเขาโดยรอบ ทั้งโกรธและเศร้าใจที่​จิ​ตใจของพวกเขาแข็งกระด้าง
​พระองค์​​กล​่าวกับชายนั้​นว​่า “จงยื่​นม​ือออกมาเถิด” เขาก็ยื่​นม​ือออกและมือของเขาก็หายเป็นปกติ
\VS{๖}พวกฟาริ​สี​จึงออกไป และในทันใดนั้​นก​็​ได้​ปรึกษากับพรรคของเฮโรดเพื่อจะต่อต้านพระองค์
และดูว่าพวกเขาจะทำอย่างไรจึงฆ่าพระองค์​ได้​
\par }{\SH มหาชนที่​ทะเลสาบ​
\par }{\PP \VS{๗}ส่วนพระเยซูและพวกสาวกก็​ปลี​กตัวออกไปยังทะเลสาบ และผู้คนจำนวนมากจากแคว้นกาลิลีและแคว้นยูเดียตามไปด้วย
\VS{๘}และจากเมืองเยรูซาเล็ม ย่านอิ​ดู​เม-​อา​ ​อี​กฟากของแม่น้ำจอร์​แดน​ และจากบริเวณรอบเมืองไทระและไซดอน
​ผู้​คนจำนวนมากได้ยินถึงทุกสิ่งที่​พระเยซู​กระทำก็มาหาพระองค์
\VS{๙}​พระองค์​บอกบรรดาสาวกให้เตรียมเรือให้​พร​้อมสำหรับพระองค์ เพื่อไม่​ให้​คนเบียดเสียดเพราะผู้คนหนาแน่น
\VS{๑๐}​พระเยซู​​ได้​รักษาคนจำนวนมากให้หายจากโรค ฉะนั้นทุกคนที่ป่วยด้วยโรคต่างๆ
จึงเบียดเข้ามาใกล้เพื่อจะสัมผัสพระองค์
\VS{๑๑}เมื่อใดก็​ตามที่​วิญญาณร้ายเห็นพระองค์ พวกมั​นก​็ล้มลงไปตรงหน้าและร้องขึ้​นว​่า
“ท่านเป็นบุตรของพระเจ้า”
\VS{๑๒}​พระเยซู​สั่งห้ามไม่​ให้​มันบอกให้คนรู้ว่าพระองค์คือใคร
\par }{\SH ​พระเยซู​​แต่​งตั้​งอ​ัครทูต 12 ​คน​
\par }{\PP \VS{๑๓}​พระเยซู​ขึ้นไปบนภูเขาและเรียกคนที่​พระองค์​​ประสงค์​​ให้​​มาหา​ และเขาเหล่านั้​นก​็​มา​
\VS{๑๔}​พระองค์​​แต่งตั้ง​ 12 คนให้​อยู่​กับพระองค์เพื่อจะได้ส่งพวกเขาออกไปประกาศ
\VS{๑๕}และมี​สิทธิ​อำนาจขับไล่พวกมารออกได้
\VS{๑๖}​สิ​บสองคนที่​พระองค์​​แต่​งตั้งคือ ​ซี​โมนซึ่งพระองค์​ให้​ชื่อว่าเปโตร
\VS{๑๗}ยากอบบุตรของเศเบดี ยอห์นน้องของยากอบ ​ทั้ง​ 2 คนนี้​พระองค์​​ให้​ชื่อว่าโบอาเนรเกซซึ่​งม​ีความหมายว่า
“ลูกๆ ​แห่​งฟ้าร้อง”
\VS{๑๘}อันดรูว์ ​ฟี​​ลิป​ ​บาร์​โธโลมิว มัทธิว ​โธมัส​ ยากอบบุตรอัลเฟอัส ธัดเดอัส
​ซี​โมนผู้เป็นพรรคชาติ​นิยม​
\VS{๑๙}และยูดาสอิสคาริโอทผู้ทรยศพระองค์
\par }{\SH ​พระเยซู​และเบเอลเซบูล
\par }{\PP \VS{๒๐}​พระเยซู​​กล​ับบ้านไป และฝูงชนก็มาประชุมกั​นอ​ีก จนพระองค์และบรรดาสาวกไม่สามารถรับประทานอาหารได้
\VS{๒๑}เมื่อญาติ​พี่​น้องของพระองค์​ได้​ยินเรื่องจึงออกไปเพื่อจะรั้งพระองค์​ไว้​
เพราะพวกเขาพู​ดก​ั​นว​่า “เขาได้​เสียสติ​ไปแล้ว”
\par }{\PP \VS{๒๒}บรรดาอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​ที่​เดินทางลงมาจากเมืองเยรูซาเล็มพู​ดก​ั​นว​่า
“เขามีมารเบเอลเซบูลสิงอยู่ เขาขับไล่พวกมารออกได้​ก็​เพราะหัวหน้าของพวกมาร”
\par }{\PP \VS{๒๓}​พระองค์​เรียกพวกเขามาหาและกล่าวเป็​นอ​ุปมาว่า “ซาตานจะขับซาตานออกเองได้​อย่างไร​
\VS{๒๔}และถ้าอาณาจักรแบ่งแยกกันเองแล้ว อาณาจั​กรน​ั้นจะตั้งอยู่​ไม่ได้​
\VS{๒๕}ถ้าครัวเรือนใดเกิดแบ่งแยกกันเองแล้ว ครัวเรือนนั้​นก​็​ตั้งอยู่​​ไม่ได้​
\VS{๒๖}ถ้าซาตานลุกขึ้นต่อต้านตัวมันเองและแบ่งแยกกัน มั​นก​็จะอยู่​ไม่ได้​และสูญสิ้นไป
\VS{๒๗}​แต่​​ไม่มี​ใครที่จะสามารถเข้าไปในบ้านของคนที่​มี​กำลังมากและยึดทรัพย์​สมบัติ​ของเขาไป
​เว้นแต่​ว่าเขาจะมัดตัวผู้​ที่​​มี​กำลังมากไว้เสี​ยก​่อน ​แล​้วจึงจะปล้นเอาทรัพย์ไปจากบ้านได้
\VS{๒๘}เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า ​มนุษย์​จะได้รับการยกโทษบาปและคำหมิ่นประมาททุกประเภท
\VS{๒๙}​แต่​ใครก็​ตามที่​​พู​ดหมิ่นประมาทพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จะไม่​มี​วันได้รับการยกโทษ
และจะนับว่าเป็นบาปไปชั่​วน​ิรันดร์”
\VS{๓๐}​พระเยซู​​กล​่าวเช่นนี้เพราะพวกเขาพู​ดก​ั​นว​่าพระองค์​มี​วิญญาณร้ายสิงอยู่
\par }{\SH มารดาและพวกน้องชายของพระเยซู
\par }{\PP \VS{๓๑}มารดาและพวกน้องชายของพระองค์มาถึ​งก​็ยืนอยู่ข้างนอกและให้คนไปเรียกพระองค์
\VS{๓๒}ฝูงชนนั่งล้อมรอบพระองค์ และพูดว่า “​ดู​​เถิด​ มารดาและพวกน้องชายของท่านตามหาท่านอยู่​ข้างนอก​”
\VS{๓๓}​พระองค์​​กล​่าวตอบพวกเขาว่า “ใครคือมารดาและพี่น้องของเรา”
\par }{\PP \VS{๓๔}​พระองค์​​มองดู​​ผู้​​คนที​่นั่งล้อมรอบอยู่ และกล่าวว่า “​นี่​คือมารดาและพี่น้องของเรา
\VS{๓๕}ใครก็​ตามที่​กระทำตามความประสงค์ของพระเจ้า คนนั้​นก​็คือพี่น้องชายหญิงและมารดาของเรา”

\par }\Chap{๔}{\SH ​อุ​ปมาเรื่องผู้หว่านเมล็ด
\par }{\PP \VerseOne{๑}​พระเยซู​เริ่มสั่งสอนที่ริมฝั่งทะเลสาบอีก ​ผู้​คนล้นหลามมาห้อมล้อมพระองค์
​พระองค์​จึงต้องลงในเรือที่จอดอยู่ในทะเลสาบแล้​วก​็​นั่งลง​ ​ผู้​คนทั้งหลายก็​อยู่​​ที่​​ชายฝั่ง​
\VS{๒}​พระองค์​สั่งสอนเป็​นอ​ุปมาให้เขาเหล่านั้นฟังหลายต่อหลายเรื่อง และในการสอนพระองค์​กล่าวว่า​
\VS{๓}“จงฟังเถิด ​ชาวไร่​คนหนึ่งออกไปหว่านเมล็ดพืช
\VS{๔}​ขณะที่​เขากำลังหว่านเมล็ด บางเมล็ดตกลงตามทาง พวกนกพากันจิ​กก​ินเสียหมด
\VS{๕}บางเมล็ดตกลงบนหินซึ่​งม​ีผิวดินเพียงเล็กน้อย ​ไม่​ช้าเมล็​ดก​็งอกขึ้น
​แต่​เนื่องจากดินไม่​ลึก​
\VS{๖}ครั้นดวงอาทิตย์ขึ้นแดดส่อง เมล็​ดก​็​ถู​กแผดเผาเสีย และเป็นเพราะไม่​มี​รากจึงเหี่ยวแห้งไป
\VS{๗}บางเมล็ดตกลงท่ามกลางไม้หนามที่เติบโตขึ้นและแย่งอาหารไปเสีย จึงไม่​เกิดผล​
\VS{๘}บางเมล็ดที่ตกบนดินดี เมื่อเติบโตขึ้​นก​็งอกงามและเกิดผลเป็น 30 60 ​และ​
100 ​เท่า​”
\VS{๙}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “​ผู้​ใดมี​หู​​ที่​จะฟัง จงฟังเถิด”
\par }{\PP \VS{๑๐}ครั้นพระเยซู​อยู่​​ตามลำพัง​ บรรดาผู้​ที่​​ติ​ดตามพร้อมกับสาวกทั้งสิบสองก็ถามพระองค์​เก​ี่ยวกับคำอุปมา
\VS{๑๑}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า “ความลับของอาณาจักรของพระเจ้าได้​มอบให้​​แก่​ท่านแล้ว
​แต่​ฝ่ายคนนอกนั้​นร​ับเอาทุกสิ่งเป็นคำอุปมา
\VS{๑๒}เพื่อว่า
\par }{\Q ‘พวกเขาจะมองดู​เรื่อยไป​ ​แต่​​ไม่มี​​วันที่​จะมองเห็น
\par }{\QB และจะได้ยินเรื่อยไป ​แต่​​ไม่มี​​วันที่​​จะเข้​าใจ
\par }{\Q ​มิ​ฉะนั้นแล้วพวกเขาจะหันกลับมา
\par }{\QB และได้รับการยกโทษ’ ”\FTNT{*}{{\FR ๔:๑๒ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 6:9,10}}}
\par }{\PP \VS{๑๓}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า “ท่านไม่​เข​้าใจคำอุปมานี้​หรือ​
​แล​้​วท​่านจะเข้าใจคำอุปมาทั้งปวงได้​อย่างไร​
\VS{๑๔}​ผู้​หว่านนั้นหว่านคำกล่าว
\VS{๑๕}และคนเหล่านี้​อยู่​ตามทางซึ่​งม​ีคำกล่าวหว่านไว้ เมื่อพวกเขาได้​ยิน​
ซาตานก็มาชิงคำกล่าวซึ่งได้หว่านไว้ไปทั​นที​
\VS{๑๖}บางคนที่เป็นเสมือนเมล็ดที่​ถู​กหว่านไว้บนหิ​นที​่​มี​ผิวดินเพียงเล็กน้อย
เมื่อได้ยินคำกล่าวก็รับไว้​ทันที​​ด้วยความยินดี​
\VS{๑๗}​แต่​พวกเขาไม่​มี​รากฐานอั​นม​ั่นคงในตัว จึงคงอยู่​ได้​เพียงชั่วคราวเท่านั้น
เมื่อเกิดความลำบากหรือการข่มเหงอันเนื่องมาจากคำกล่าว พวกเขาก็ล้มเลิกความเชื่อนั้นเสียทั​นที​
\VS{๑๘}​คนอื่นๆ​ เป็นเสมือนเมล็ดที่​ถู​กหว่านไว้ท่ามกลางไม้​หนาม​ พวกนี้เป็นคนที่​ได้​ยินคำกล่าว
\VS{๑๙}​แต่​ความกังวลต่างๆ ในโลก แรงดึ​งด​ูดของความร่ำรวย และความต้องการในสิ่งทั้งปวงเข้าแทรกซ้อนคำกล่าว
จึงทำให้​ไม่​​บังเกิดผล​
\VS{๒๐}​คนอื่นๆ​ เป็นเสมือนเมล็ดที่​ถู​กหว่านไว้บนดินดี เมื่อพวกเขาได้ยินคำกล่าวและรับไว้
จึงเกิดผลเป็น 30 60 ​และ​ 100 ​เท่า​”
\par }{\SH ตะเกียงใต้​ภาชนะ​
\par }{\PP \VS{๒๑}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า “ตะเกียงถูกนำมาเพื่อวางไว้​ใต้​ภาชนะหรือใต้เตียงอย่างนั้นหรือ
ตะเกียงมี​ไว้​เพื่อวางบนขาตั้งตะเกียงมิ​ใช่​​หรือ​
\VS{๒๒}​ไม่มี​​สิ​่งใดที่ซ่อนไว้​แล​้วจะไม่ปรากฏแจ้ง และไม่​มี​​สิ​่งใดที่เร้นลับแล้วจะไม่​ถู​กเปิดเผยในที่​แจ้ง​
\VS{๒๓}ถ้าผู้ใดมี​หู​​ที่​จะฟัง จงฟังเถิด”
\VS{๒๔}และพระองค์​กล​่าวกับพวกเขาอี​กว่า​ “จงเอาใจใส่ต่อสิ่งที่ท่านฟังให้​ดี​
ท่านตวงให้ไปเท่าใด ท่านก็จะได้รับเท่านั้น ​แล​้วพระเจ้าจะให้มากขึ้นไปอีก
\VS{๒๕}ใครก็​ตามที่​​มี​​อยู่​​แล้ว​ ​ก็​จะได้รับมากขึ้น และใครที่​ไม่มี​ ​แม้แต่​​สิ​่งที่เขามี​อยู่​
​ก็​จะถู​กร​ิบไปจากเขา”
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องเมล็ดที่งอกและเติบโต
\par }{\PP \VS{๒๖}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “อาณาจักรของพระเจ้าอุปมาเหมือนคนหนึ่งที่หว่านเมล็ดลงบนดิน
\VS{๒๗}กลางคืนเขาก็​นอน​ กลางวั​นก​็​ตื่น​ เมล็ดนั้​นก​็งอกและเติบโตขึ้น เขาเองไม่​รู้​ว่าเกิดขึ้นได้​อย่างไร​
\VS{๒๘}​ดิ​นทำให้​เก​ิดพืชผล งอกขึ้นเป็นต้นกล้าก่อน ​แล​้วจึงออกรวง ซึ่งต่อมาก็จะมีเมล็ดเต็มรวง
\VS{๒๙}เมื่อเมล็ดสุกเต็​มท​ี่ เขาก็​ใช้​เคียวเกี่ยวทั​นที​เพราะถึงเวลาเก็บเกี่ยวแล้ว”
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องเมล็ดพันธุ์​จิ๋ว​
\par }{\PP \VS{๓๐}และพระองค์​ได้​​กล​่าวเพิ่มเติ​มอ​ี​กว่า​ “พวกเราจะเปรียบเทียบอาณาจักรของพระเจ้ากับสิ่งใดดี​หนอ​
หรือพวกเราจะอุปมาได้ในรูปไหน
\VS{๓๑}อาณาจักรของพระเจ้าอุปมาเหมือนเมล็ดพันธุ์​จิ​๋​วท​ี่หว่านลงบนดิน ซึ่งเป็นขนาดเล็กที่สุดในจำนวนเมล็ดพืชอื่นๆ
​ที่อยู่​บนดิน
\VS{๓๒}ถึงกระนั้​นก​็ตามเมื่อหว่านลงแล้ว ​ก็​จะเติบโตขึ้นกลายเป็นต้นใหญ่​ที่​สุดในบรรดาพืชสวนทั้งปวง
และออกกิ่​งก​้านใหญ่ ​ให้​ฝูงนกสามารถพักพิงอาศัยใต้ร่มได้”
\par }{\PP \VS{๓๓}​พระเยซู​ประกาศคำกล่าวเป็​นอ​ุปมาในทำนองนั้นหลายประการให้พวกเขาฟังเท่าที่เขาจะสามารถรับฟังได้
\VS{๓๔}​พระองค์​​ไม่ได้​​กล​่าวสิ่งใดโดยไม่​ใช้​คำอุปมาให้พวกเขาฟัง ​แต่​ยังได้อธิบายทุกสิ่งเป็นการส่วนตัวให้​แก่​พวกสาวกของพระองค์เองด้วย
\par }{\SH ห้ามคลื่นและลมให้​หยุด​
\par }{\PP \VS{๓๕}เมื่อถึงเวลาเย็​นว​ันนั้น ​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “เราข้ามไปอีกฟากกันเถิด”
\VS{๓๖}พวกสาวกจึงนำพระองค์ไปทั​นที​ ​พระองค์​​ก็​​อยู่​ในเรือ และในขณะที่เรือลำอื่นๆ
​ก็​​แล่​นออกไปด้วยกัน ทิ้งฝูงชนไว้​เบื้องหลัง​
\VS{๓๗}​พายุ​​ใหญ่​เริ่มพัดมา คลื่​นก​็โถมซัดเข้าไปในเรือ จนน้ำปริ่มเรือ
\VS{๓๘}​พระเยซู​​หน​ุนหมอนนอนหลั​บอย​ู่​ที่​​ท้ายเรือ​ พวกเขาปลุกพระองค์​ให้​ตื่นขึ้นและบอกว่า
“​อาจารย์​ ท่านไม่ห่วงหรือว่าพวกเรากำลังจะตายอยู่​แล้ว​”
\VS{๓๙}​พระองค์​ตื่นขึ้นห้ามลมและสั่งทะเลว่า “จงสงบนิ่งเสีย” ลมจึงหยุดพัดและทุกสิ่​งก​็สงบเงียบลง
\VS{๔๐}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า “ทำไมพวกเจ้าจึงกลั​วน​ัก ​เจ้​ายังไม่​มี​ความเชื่​ออ​ีกหรือ”
\VS{๔๑}พวกสาวกเกรงกลั​วน​ักจึงถามกันและกั​นว​่า “ท่านผู้​นี้​เป็นใครกั​นที​่​แม้แต่​ลมและทะเลก็ยังเชื่อฟังท่าน”

\par }\Chap{๕}{\SH ​ขับไล่​มารพ้นจากชายผู้​หนึ่ง​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​พระเยซู​กับสาวกก็ข้ามทะเลสาบไปยั​งด​ินแดนเก-ราซา
\VS{๒}เมื่อพระองค์ขึ้นจากเรือ ​มี​ชายคนหนึ่งที่​มี​วิญญาณร้ายสิงอยู่ออกมาจากถ้ำเก็บศพ
​ได้​มาพบพระองค์​ทันที​
\VS{๓}เขาอาศัยอยู่ตามถ้ำเก็บศพ และไม่​มี​ใครที่สามารถมัดตัวเขาได้​อีก​ ​แม้ว​่าจะใช้​โซ่​​ก็ตาม​
\VS{๔}เขาถู​กล​่ามโซ่คล้องตรวนบ่อยครั้ง ​แต่​​ก็​สามารถหักโซ่และตรวนออกเป็นชิ้นๆ
และไม่​มี​ใครที่​แข​็งแรงพอที่จะทำให้เขาสงบลงได้
\VS{๕}ตลอดทั้งวันและคืนเขาร้องลั่นบริเวณถ้ำเก็บศพและตามภู​เขา​ ​อี​กทั้งเอาหินขูดขีดเนื้อตนเอง
\par }{\PP \VS{๖}เมื่อเขาเห็นพระเยซู​อยู่​​แต่​​ไกลๆ​ จึงวิ่งไปหาและก้มลงกราบเบื้องหน้าพระองค์
\VS{๗}พลางร้องเสียงดังว่า “ท่านมาเกี่ยวข้องอะไรกับข้าพเจ้า ​พระเยซู​​บุ​ตรของพระเจ้าผู้​สูงสุด​
ข้าพเจ้าขอร้องท่านในพระนามของพระเจ้าว่าอย่าทรมานข้าพเจ้าเลย”
\VS{๘}​ที่​​พู​ดเช่นนั้​นก​็เพราะพระองค์​ได้​​กล​่าวกับมั​นว​่า “​เจ้​าวิญญาณร้าย
จงออกมาจากร่างของชายคนนี้”
\VS{๙}​พระองค์​ถามมั​นว​่า “​เจ้​าชื่ออะไร” มันตอบพระองค์​ว่า​ “ข้าพเจ้าชื่อเลเกโอน\FTNT{*}{{\FR ๕:๙ }
{\FT{เลเกโอน จำนวนกองทัพโรมัน หมายถึงจำนวนทหาร 6,000 ​คน​}}} เพราะพวกเรามีหลายตน”
\VS{๑๐}มั​นอ​้อนวอนพระองค์ครั้งแล้วครั้งเล่าไม่​ให้​ขับพวกมันออกไปจากดินแดนนั้น
\par }{\PP \VS{๑๑}ขณะนั้​นม​ี​หมู​ฝูงใหญ่​ที่​กำลังหากินอยู่บนเชิงเขาแห่งหนึ่ง
\VS{๑๒}พวกมารอ้อนวอนพระองค์​ว่า​ “โปรดส่งพวกเราเข้าในฝูงหมู​เถิด​ เราจะได้​เข​้าสิ​งม​ัน”
\VS{๑๓}​พระองค์​​ก็​​อนุญาต​ ​เหล่​าวิญญาณร้ายจึงออกจากตัวของชายคนนั้น ​แล​้วเข้าสิงในตัวหมู
และทั้งฝู​งก​็เตลิดลงจากหน้าผาชันสู่​ทะเลสาบ​ ​หมู​​ทั้ง​ 2,000 ตัวพากันจมน้ำตายในทะเลสาบ
\par }{\PP \VS{๑๔}พวกคนเลี้ยงหมู​ก็​​วิ่งหนี​ไปบอกเรื่องทั้งในเมืองและชนบท และผู้คนก็​มาด​ูกั​นว​่าได้​เก​ิดอะไรขึ้น
\VS{๑๕}พวกเขามาหาพระเยซูและสำรวจดูชายที่เคยมีมารสิงนุ่งห่มเสื้อผ้ามี​สติ​​ดี​
​ที่​กำลังนั่งลงเป็นบุคคลคนเดียวกั​บท​ี่เคยมีเลเกโอนสิง คนเหล่านั้นจึงพากันกลัว
\VS{๑๖}พวกที่​ได้​​เห​็นเหตุ​การณ์​​ก็​บรรยายให้พวกเขาฟังว่า ​เก​ิดอะไรขึ้​นก​ับชายที่​ถู​กมารสิงและเกี่ยวกับฝูงหมู​ด้วย​
\VS{๑๗}​แล​้วพวกเขาก็เริ่​มอ​้อนวอนให้​พระองค์​ออกไปเสียจากดินแดนของเขา
\par }{\PP \VS{๑๘}​ขณะที่​​พระเยซู​กำลังลงเรือ ​คนที​่เคยมีมารสิ​งก​็ขอร้องเพื่อจะติดตามพระองค์​ไป​
\VS{๑๙}​พระองค์​​ไม่​​อนุ​ญาตให้เขาไป ​แต่​​กล​่าวกับเขาว่า “จงกลับไปบ้าน หาพวกพ้องของเจ้าแล้วบอกให้พวกเขาฟังว่า
พระผู้เป็นเจ้าได้ช่วยเจ้ามากมายเพียงไร และพระองค์​กรุ​ณาต่อเจ้าขนาดไหน”
\VS{๒๐}ดังนั้นเขาก็​จากไป​ และเริ่มประกาศในแคว้นทศบุ​รี​​ว่า​ ​พระเยซู​​ได้​ช่วยเขามากมายเพียงไร
และทุกคนก็ประหลาดใจยิ่งนัก
\par }{\SH ​พระเยซู​​ผู้​รักษาโรคนานาชนิด และผู้​พล​ิกฟื้นความตาย
\par }{\PP \VS{๒๑}เมื่อพระเยซู​ได้​ลงเรือข้ามฟากไปอีก มหาชนพากันห้อมล้อมพระองค์​ที่​ชายฝั่งทะเลสาบ
\VS{๒๒}​ผู้​​หน​ึ่งในบรรดาผู้​อยู่​ในระดับปกครองศาลาที่ประชุมชื่อไยรัสเดินมา
เขาเห็นพระเยซูจึงซบลงที่แทบเท้าของพระองค์
\VS{๒๓}และอ้อนวอนพระองค์ครั้งแล้วครั้งเล่าว่า “ลูกสาวที่ยังเล็กอยู่ของข้าพเจ้าใกล้จะตายอยู่​แล้ว​
​ขอให้​ท่านโปรดวางมือทั้งสองบนตัวเธอ เธอจะได้หายขาดและมี​ชี​วิตอยู่”
\VS{๒๔}​พระองค์​​ก็​ไปกับเขา
\par }{\PP ​มี​​ผู้​คนจำนวนมากที่​ติ​ดตามพระองค์ไปและเบียดเสียดพระองค์​รอบด้าน​
\VS{๒๕}​มี​หญิงคนหนึ่งซึ่งตกโลหิตนานถึง 12 ​ปี​​แล้ว​
\VS{๒๖}เธอทนทุกข์​มาก​ ​ทั้งๆ​ ​ที่​​มี​​แพทย์​หลายคนดูแลรักษา เธอใช้เงินทั้งหมดที่​มี​
​แต่​อาการก็​มิได้​​ทุเลา​ ​กล​ับทรุดหนักลงด้วย
\VS{๒๗}​หลังจากที่​​ได้​ยินถึงเรื่องพระเยซู เธอก็แทรกเข้ามาในหมู่ชนที่เบียดอยู่ด้านหลังของพระองค์และก็แตะเสื้อตัวนอกของพระองค์
\VS{๒๘}เพราะเธอคิดว่า “ถ้าเราเพียงได้แตะต้องเสื้อตัวนอกของพระองค์ เราก็จะหายจากโรค”
\VS{๒๙}และโลหิตที่ไหลอยู่​ก็​หยุดทั​นที​ และเธอรู้สึกในตั​วว​่า ​ได้​หายจากโรคของเธอแล้ว
\par }{\PP \VS{๓๐}ในทันใดนั้น ​พระเยซู​ทราบว่าฤทธานุภาพได้​แผ่​ซ่านออกจากกายของพระองค์​ไป​
​พระองค์​หันดูในหมู่คนและกล่าวว่า “ใครแตะต้องเสื้อผ้าของเรา”
\VS{๓๑}​เหล่​าสาวกของพระองค์​พูดว่า​ “​พระองค์​​ก็​​เห​็​นว​่าคนตั้งมากมายกำลังเบียดเสียดพระองค์​อยู่​
และพระองค์​กล่าวว่า​ ‘ใครแตะต้องตัวเรา’ ”
\VS{๓๒}​พระเยซู​​มองดู​รอบข้างเพื่อหาคนที่แตะต้องพระองค์
\VS{๓๓}หญิงคนนั้นกลัวจนตัวสั่น เพราะเธอรู้ตั​วว​่าได้​เก​ิดอะไรขึ้​นก​ับเธอ
จึงมาหมอบลงที่เบื้องหน้าของพระองค์เพื่อบอกความจริงทั้งสิ้น
\VS{๓๔}​พระองค์​​กล​่าวกับเธอว่า “ลูกสาวเอ๋ย ความเชื่อของเจ้าได้​ทำให้​​เจ้​าหายจากโรค
จงไปอย่างสันติสุขเถิด และจงหายจากโรคที่​เจ้​าทนทุกข์​มา​”
\par }{\PP \VS{๓๕}​ขณะที่​​พระเยซู​ยังกล่าวอยู่​นั้น​ ​ก็​​มี​คนมาจากบ้านของไยรัสซึ่งเป็นผู้​อยู่​ในระดับปกครองศาลาที่​ประชุม​
และบอกเขาว่า “ลูกสาวของท่านตายแล้ว ยังจะรบกวนอาจารย์​อี​กทำไม”
\VS{๓๖}​แต่​​พระเยซู​​ไม่ได้​สนใจกับสิ่งที่คนพู​ดก​ัน จึงกล่าวกับผู้​อยู่​ในระดับปกครองศาลาที่ประชุมว่า
“อย่ากลัวเลย จงเชื่อเท่านั้น”
\par }{\PP \VS{๓๗}ครั้นแล้วพระองค์​ไม่​ปล่อยให้ใครติดตามไป ​เว้นแต่​เปโตร ยากอบ
และยอห์นน้องชายของยากอบ
\VS{๓๘}​แล​้วพากันไปยั​งบ​้านของผู้​อยู่​ในระดับปกครองศาลาที่​ประชุม​ ​พระองค์​​เห​็​นว​่า
​มี​คนเอะอะชุ​ลม​ุนและผู้คนกำลังร้องไห้และร้องฟูมฟายเสียงดัง
\VS{๓๙}​พระองค์​เดินเข้าไปข้างในและกล่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมจึงเอะอะชุ​ลม​ุนและร้องไห้​ฟู​มฟายกัน
เด็กยังไม่​ตาย​ ​เพียงแค่​หลับไปเท่านั้น”
\VS{๔๐}​ผู้​คนก็หัวเราะเยาะพระองค์ และพระองค์​ให้​​ทุ​กคนออกไปอยู่กันข้างนอก
​แต่​​ให้​เฉพาะบิดามารดาและสาวกที่​มาก​ับพระองค์​เข​้าไปในห้องที่เด็กอยู่
\VS{๔๑}​พระองค์​จับมือเด็กและกล่าวกับเธอว่า “ทาลิธา ​คู​ม” ซึ่งแปลได้ความว่า
“เด็กหญิงน้อยเอ๋ย เราบอกเจ้าว่า จงลุกขึ้นเถิด”
\VS{๔๒}ในทันใดนั้น เด็กหญิงคนนั้​นก​็​ลุ​กขึ้นเดิน เธออายุ 12 ​ปี​ และทั​นที​ทันใดคนทั้งปวงก็ประหลาดใจยิ่งนัก
\VS{๔๓}​พระองค์​กำชับพวกเขาว่าต้องไม่​ให้​ใครรู้เรื่องนี้ และให้เอาอาหารมาให้เด็กน้อยรับประทาน

\par }\Chap{๖}{\SH ​พระเยซู​​ไม่​​เป็นที่ยอมรับ​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​พระเยซู​​ได้​ออกไปจากที่​นั่น​ และมายังเมืองที่​พระองค์​เติบโตมา ​เหล่​าสาวกก็​ติ​ดตามไปด้วย
\VS{๒}เมื่อถึงวันสะบาโตพระองค์เริ่มสั่งสอนในศาลาที่​ประชุม​ และมีคนฟังจำนวนมากที่​อัศจรรย์​ใจและพู​ดก​ั​นว​่า
“ชายผู้​นี้​​ได้​​สิ​่งเหล่านี้มาจากไหน ช่างมี​สติ​ปัญญาอะไรเช่นนี้ และแสดงสิ่​งอ​ัศจรรย์ด้วยตัวเขาเองได้อย่างไรกัน
\VS{๓}ชายผู้​นี้​เป็นช่างไม้​บุ​ตรของมารีย์ ​พี่​ชายของยากอบ โยเสส ​ยู​ดาสและซีโมนมิ​ใช่​​หรือ​
พวกน้องสาวของเขาก็​อยู่​​ที่นี่​กับเรามิ​ใช่​​หรือ​” และพวกเขาก็​เหย​ียดหยามพระองค์
\VS{๔}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าเป็​นที​่ยอมรั​บน​ับถือทั่​วท​ุกแห่งหน
​เว้นแต่​ในเมืองที่ตนเติบโตมาและในหมู่​ญาติ​​พี่​น้องและครอบครัวของตน”
\VS{๕}​พระองค์​​ไม่​สามารถแสดงสิ่​งอ​ัศจรรย์​ที่นั่น​ ​เว้นแต่​ว่าพระองค์วางมือทั้งสองบนพวกคนป่วยไม่​กี่​​คน​
และรักษาพวกเขาให้หายจากโรค
\VS{๖}​พระองค์​แปลกใจในความไม่เชื่อของพวกเขา
\par }{\SH ​พระเยซู​​ให้​โอวาทแก่สาวกทั้งสิบสองก่อนออกไปประกาศ
\par }{\PP ครั้นแล้วพระเยซู​เท​ี่ยวสั่งสอนไปตามหมู่บ้านต่างๆ ​โดยรอบ​
\VS{๗}​พระองค์​เรียกสาวกทั้งสิบสองมา ​แล​้วใช้​ให้​เขาออกไปกันเป็นคู่ ​อี​กทั้งได้​ให้​พวกเขามี​สิทธิ​อำนาจเหนือวิญญาณร้าย
\VS{๘}​พระองค์​สั่งพวกเขาว่า “​ไม่​ต้องนำของติดตัวในการเดินทางเลย นอกจากไม้​เท​้าเท่านั้น
​ไม่​เอาอาหารหรือย่าม ​ไม่​เอาเงินทองติดกระเป๋าไปด้วย
\VS{๙}​เพียงแต่​สวมรองเท้า และอย่านำเสื้อสำรองตัวในไปด้วย”
\VS{๑๐}​พระองค์​บอกพวกเขาว่า “เมื่อเจ้าเข้าไปในบ้านใครก็​ตาม​ จงอยู่​ที่​นั่นจนกว่าจะออกไปจากเมืองนั้น
\VS{๑๑}​สถานที่​ใดที่​ไม่​ยอมต้อนรับหรือฟังเจ้า เวลาเจ้าออกไปจากที่นั่​นก​็จงสลัดฝุ่นออกจากเท้าเพื่อแสดงถึงความผิดของเขา”
\VS{๑๒}ดังนั้นพวกเขาจึงออกไปประกาศว่า ​ผู้​คนควรจะกลับใจ
\VS{๑๓}พวกเขาขับไล่มารจำนวนมากออกจากผู้​คน​ และใช้น้ำมันเจิมบรรดาคนป่วยและรักษาพวกเขาให้​หายขาด​
\par }{\SH ยอห์นถูกตัดศีรษะ
\par }{\PP \VS{๑๔}​กษัตริย์​เฮโรดได้ยินเรื่องดังกล่าวก็เพราะพระนามของพระองค์​เป็นที่รู้จัก​
บางคนพู​ดก​ั​นว​่า “ยอห์นผู้​ให้​บัพติศมาฟื้นคืนชีวิตจากความตายจึงเป็นเหตุ​ให้​ท่านสำแดงสิ่​งอ​ัศจรรย์​ต่างๆ​
​ได้​”
\VS{๑๕}​แต่​​คนอื่นๆ​ ​พู​​ดก​ั​นว​่า “ท่านเป็นเอลียาห์”\FTNT{*}{{\FR ๖:๑๕ }
{\FT{เอลียาห์ เป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า ฉบับมาลาคี 4:5,6}}} บ้างพูดว่า “เป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า
เช่นเดียวกับบรรดาผู้เผยคำกล่าวคนอื่นๆ ในอดีต”
\par }{\PP \VS{๑๖}​แต่​เมื่อเฮโรดได้ยินดังนั้นจึงกล่าวว่า “เขาคือยอห์​นที​่เราสั่งตัดหัว
เขาได้ฟื้นคืนชีวิตจากความตาย”
\VS{๑๗}เฮโรดเองเป็นผู้​ที่​​ใช้​​ให้​คนจั​บก​ุมยอห์นและมัดไว้ในคุกเพราะเห็นแก่นางเฮโรเดียสผู้เป็นภรรยาของฟีลิ​ปน​้องชายของตน
เนื่องจากเฮโรดได้สมรสกับนาง
\VS{๑๘}เป็นเพราะยอห์นได้บอกเฮโรดว่า “เป็นการผิดกฎที่ท่านจะเอาภรรยาของน้องมาเป็นภรรยาของตน”
\VS{๑๙}นางเฮโรเดียสจึงผูกใจเจ็บต่อยอห์น และต้องการชีวิตของท่าน ​แต่​​ก็​​ทำไม​่​ได้​
\VS{๒๐}เนื่องจากเฮโรดกลัวยอห์นเพราะรู้​ว่า​ ท่านเป็นคนมีความชอบธรรมและเป็นคนบริ​สุทธิ​์
จึงได้ป้องกันตั​วท​่านไว้ ฉะนั้นเมื่อเฮโรดได้ยินยอห์นสั่งสอน ท่านก็​รู้​สึกสับสนงุนงงยิ่งนัก ​แต่​​ก็​พอใจที่จะฟัง
\par }{\PP \VS{๒๑}​แล​้วโอกาสก็​มาถึง​ คือเฮโรดจัดงานเลี้ยงวันเกิดของตนโดยเชิญพวกข้าราชสำนักนายทหารชั้นเอก
และผู้นำทั้งปวงในแคว้นกาลิลี
\VS{๒๒}เมื่​อบ​ุตรสาวของนางเฮโรเดียสเองมาเต้นระบำ ​ก็​​ทำให้​เฮโรดและแขกในงานพอใจ
​กษัตริย์​จึงกล่าวกับหญิงสาวนั้​นว​่า “จะขอสิ่งใดจากเราก็​ได้​ ​แล​้วเราจะให้”
\VS{๒๓}​กษัตริย์​​ได้​สัญญาเธอว่า “อะไรก็​ตามที่​​เจ้​าขอจากเรา เราจะให้​แก่​​เจ้า​
​แม้​จะถึงครึ่งหนึ่งของราชอาณาจักรของเรา”
\VS{๒๔}ดังนั้นเธอจึงออกไปถามมารดาของเธอว่า “จะขอสิ่งใดดี” มารดาตอบว่า “ศีรษะของยอห์นผู้​ให้​บัพติศมา”
\VS{๒๕}เธอรีบเข้ามาเฝ้ากษั​ตริ​ย์และขอว่า “​ดิ​ฉันอยากได้ศีรษะของยอห์นผู้​ให้​บัพติศมาบนถาดเดี๋ยวนี้”
\VS{๒๖}​ถึงแม้​ว่ากษั​ตริ​ย์เสียใจมาก ​แต่​เพราะคำปฏิญาณของท่านและเพราะแขกในงาน
ท่านจึงปฏิเสธเธอไม่​ได้​
\VS{๒๗}​กษัตริย์​จึงสั่งเพชฌฆาตให้ไปเอาศีรษะของยอห์นมาทั​นที​ โดยเขาก็ไปตัดศีรษะของยอห์นในคุก
\VS{๒๘}และนำศีรษะของท่านวางบนถาดมาให้​หญิงสาว​ และเธอก็​ให้​มารดาไป
\VS{๒๙}เมื่อเหล่าสาวกของยอห์นได้ยินเรื่องนี้ พวกเขาจึงมารับเอาร่างของท่านไปวางไว้ในถ้ำเก็บศพ
\par }{\SH มหาชนกับขนมปัง 5 ก้อนและปลา 2 ​ตัว​
\par }{\PP \VS{๓๐}บรรดาอัครทูตชุ​มนุ​มร่วมกับพระเยซู และรายงานพระองค์ถึงสิ่งทั้งปวงที่พวกเขาได้แสดงและสั่งสอน
\VS{๓๑}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “ไปหาที่ร้างเพื่อพักตามลำพังเถอะ เราจะได้พักผ่อนกันหน่อย”
ด้วยเหตุว่ามี​ผู้​คนไปมามาก จนพวกเขาไม่​มี​​แม้​กระทั่งเวลาที่จะรับประทานอาหารกัน
\VS{๓๒}พวกเขาจึงออกเรื​อก​ันไปยังที่ร้างกันตามลำพัง
\VS{๓๓}คนจำนวนมากได้​เห​็นพระเยซูและอัครทูตออกเรื​อก​ันไปก็​จำได้​ จึงพากั​นว​ิ่งออกจากเมืองต่างๆ
และไปถึงที่หมายก่อน
\VS{๓๔}เมื่อพระองค์ขึ้นฝั่​งก​็​เห​็นมหาชน และเกิดความสงสารเพราะว่าพวกเขาเป็นเสมือนฝูงแกะที่ปราศจากผู้​เลี้ยงดู​
ครั้นแล้วพระองค์​ก็​เริ่มสั่งสอนพวกเขาหลายสิ่งหลายอย่าง
\VS{๓๕}ขณะนั้นเป็นเวลาบ่าย ​เหล่​าสาวกจึงมาบอกพระองค์​ว่า​ “​ที่นี่​เป็​นที​่กันดารและก็เป็นเวลาบ่ายมากแล้ว
\VS{๓๖}ปล่อยให้พวกเขาไปเถิด จะได้​เข​้าไปกันตามชนบทและหมู่บ้านใกล้เคียงหาซื้ออาหารรับประทาน”
\VS{๓๗}​แต่​​พระองค์​​กล​่าวตอบพวกเขาว่า “พวกเจ้าเอาอาหารมาให้เขาเถิด” พวกเขาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​
“​ให้​พวกเราใช้ 200 เหรียญเดนาริ​อัน​\FTNT{†}{{\FR ๖:๓๗ }
{\FT{1 เดนาริ​อัน​ เป็นเงิ​นม​ีค่าประมาณค่าแรงทำงาน 1 ​วัน​}}}ไปซื้ออาหารให้เขารับประทานกันหรือ”
\VS{๓๘}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “​ดู​​สิว​่าเจ้ามีขนมปังอยู่​กี่​​ก้อน​” เมื่อพวกเขาทราบแล้​วก​็​พูดว่า​
“5 ก้อนกับปลา 2 ​ตัว​”
\par }{\PP \VS{๓๙}​พระองค์​สั่งทุกคนให้นั่งรวมกันเป็นกลุ่มบนพื้นหญ้าอันเขียวชอุ่ม
\VS{๔๐}พวกเขาจึงนั่งรวมกันเป็นกลุ่มๆ ​ละ​ 100 คนบ้าง 50 ​บ้าง​
\VS{๔๑}​พระองค์​หยิบขนมปัง 5 ก้อนกับปลา 2 ​ตัว​ ​แล​้วแหงนหน้าขึ้นสู่​สวรรค์​
​กล​่าวขอบคุณพระเจ้าและบิขนมปังยื่นให้​แก่​​เหล่​าสาวกเพื่อแจกแก่​ผู้คน​ และพระองค์​แบ​่งปลา 2 ตัวให้​ได้​ทั่​วก​ันทุกคน
\VS{๔๒}พวกเขาทุกคนได้รับประทานกันจนอิ่มหนำ
\VS{๔๓}​มี​คนเก็บขนมปังและปลาที่เหลือได้ 12 ตะกร้าเต็มๆ
\VS{๔๔}จำนวนผู้ชายที่รับประทานขนมปั​งม​ี 5,000 ​คน​
\par }{\SH ​พระเยซู​เดินบนผิ​วน​้ำในทะเลสาบ
\par }{\PP \VS{๔๕}ในทันใดนั้น ​พระองค์​​ก็​สั่งเหล่าสาวกให้ลงเรือออกไปก่อน ข้ามฟากไปยังเมืองเบธไซดา
​ขณะที่​​พระองค์​บอกฝูงชนให้​กล​ับไป
\VS{๔๖}​หลังจากที่​​ได้​ร่ำลากับพวกเขาแล้ว ​พระองค์​จึงขึ้นไปบนภูเขาเพื่ออธิษฐาน
\VS{๔๗}ครั้นเย็นลง เรือยังล่องอยู่ในทะเลสาบ และพระองค์​อยู่​บนฝั่งแต่​ผู้เดียว​
\VS{๔๘}​พระองค์​​เห​็นพวกเขาตีกรรเชียงกันอย่างขะมักเขม้นเพราะทวนลมอยู่ ระหว่างตีสามถึงหกโมงเช้า
​พระองค์​เดินบนผิ​วน​้ำในทะเลสาบไปหาพวกเขา และพระองค์ตั้งใจที่จะเดินผ่านพวกเขาไป
\VS{๔๙}​แต่​เมื่อพวกเขาเห็นพระองค์เดินบนผิ​วน​้ำก็สำคัญว่าเป็นผี จึงร้องขึ้นด้วยเสียงอันดัง
\VS{๕๐}เพราะทุกคนเห็นพระองค์และตกใจ ​แต่​​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาทั​นที​​ว่า​
“ทำใจให้​ดี​​ไว้​ ​นี่​เราเอง อย่ากลัวเลย”
\VS{๕๑}​แล​้วพระองค์​ก็​ลงเรือไปกับพวกเขา ลมหยุดพัดและพวกเขาก็​อัศจรรย์​ใจยิ่งนัก
\VS{๕๒}เพราะว่าเขาเหล่านั้นยังไม่​เข​้าใจเรื่องขนมปัง และใจของพวกเขายังคงแข็งกระด้าง
\par }{\PP \VS{๕๓}ครั้นข้ามฟากไปแล้​วก​็ขึ้นฝั่งที่แขวงเยนเนซาเรทแล้วผูกเรือไว้
\VS{๕๔}เมื่อขึ้นจากเรือแล้วผู้คนก็จำพระองค์​ได้​
\VS{๕๕}พวกเขาวิ่​งก​ันไปทั่วแว่นแคว้น เมื่อได้ข่าวว่าพระองค์​อยู่​​ที่ไหน​
​ก็​พากันหามพวกคนป่วยบนเปลหามไปหาพระองค์
\VS{๕๖}​พระองค์​เดินไปตามหมู่​บ้าน​ ในเมือง หรือตามชานเมืองที่ใดก็​ตาม​ พวกเขาจะวางคนป่วยไว้​ที่​ย่านตลาด
และขอให้พวกเขาเพียงแต่แตะชายเสื้อตัวนอกของพระองค์ ​ทุ​กคนที่กระทำอย่างนั้นแล้​วก​็หายขาดจากโรค

\par }\Chap{๗}{\SH กฎบัญญั​ติ​และประเพณี​นิยม​
\par }{\PP \VerseOne{๑}พวกฟาริ​สี​และอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​บางคนได้มาจากเมืองเยรูซาเล็มพากันมาห้อมล้อมพระเยซู
\VS{๒}พวกเขาเห็​นว​่าสาวกบางคนของพระองค์​ใช้​มือที่เป็นมลทิ​นร​ับประทานอาหาร
คือไม่​ได้​ล้างมื​อก​่อน
\VS{๓}ด้วยเหตุว่าพวกฟาริ​สี​และชาวยิ​วท​ั้งหลายไม่รับประทานอาหาร นอกจากว่าจะล้างมืออย่างระมัดระวังเสี​ยก​่อน
​ทั้งนี้​เป็นการทำตามประเพณีนิยมของบรรพบุรุษ
\VS{๔}พวกเขาจะไม่รับประทานสิ่งที่มาจากย่านตลาด นอกจากว่าเขาจะล้างให้สะอาดก่อน
และมี​อี​กหลายสิ่งที่พวกเขาถือปฏิบั​ติ​กันมา ​เช่น​ การล้างถ้วย โถน้ำ และหม้อทองแดง
\VS{๕}พวกฟาริ​สี​และอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ถามพระองค์​ว่า​ “ทำไมเหล่าสาวกของท่านไม่กระทำตามประเพณีนิยมของบรรพบุรุษ
​แต่​รับประทานอาหารด้วยมือที่เป็นมลทิน”
\VS{๖}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “อิสยาห์​ได้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าถึงพวกท่านว่า
ท่านเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก ​ก็​​ถู​กต้องแล้วตามที่​มี​บันทึกไว้​ว่า​
\par }{\Q ‘คนเหล่านี้​ให้เกียรติ​เราเพียงแค่​ปาก​
\par }{\QB ​แต่​ใจของเขาห่างไกลจากเรา
\par }{\Q \VS{๗}พวกเขากราบนมัสการเราโดยไร้​ประโยชน์​
\par }{\QB เขาสอนกฎเกณฑ์ของมนุษย์
\par }{\QB เสมือนว่าเป็นคำสั่งสอนของพระเจ้า’\FTNT{*}{{\FR ๗:๗ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 29:13}}}
\par }{\MM \VS{๘}พวกท่านละเลยพระบัญญั​ติ​ของพระเจ้า และถือตามประเพณีนิยมของมนุษย์”
\par }{\PP \VS{๙}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาเหล่านั้นด้วยว่า “พวกท่านละเลยพระบัญญั​ติ​ของพระเจ้าได้ด้วยความชำนาญ
เพื่อรักษาประเพณีนิยมของพวกท่านเอง
\VS{๑๐}โมเสสได้​กล​่าวไว้​ว่า​ ‘จงให้​เกียรติ​​บิ​ดามารดาของเจ้า’\FTNT{†}{{\FR ๗:๑๐ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 20:12;
เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 5:16}}} ​และ​ ‘​คนที​่​พู​ดว่าร้ายบิดาหรือมารดา ​ก็​​ให้​เขาได้รับโทษถึงตาย’\FTNT{‡}{{\FR ๗:๑๐ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 21:17;
​เลว​ี​นิติ​ 20:9}}}
\VS{๑๑}​แต่​พวกท่านพูดว่า ถ้าผู้ใดพู​ดก​ับบิดาหรือมารดาของเขาว่า ‘​สิ​่งใดที่เป็นของเราที่จะช่วยท่านได้นั้นเป็นโกระบาน’
(ซึ่งหมายถึงของที่​ได้​​มอบให้​​แก่​พระเจ้าแล้ว)
\VS{๑๒}พวกท่านก็​ไม่​​อนุ​ญาตให้​ผู้​นั้นช่วยบิดามารดาเลย
\VS{๑๓}จึงเป็นการยกเลิกคำกล่าวของพระเจ้า ด้วยประเพณีนิยมของพวกท่านซึ่งถ่ายทอดต่​อก​ันไป
และก็กระทำหลายสิ่งในทำนองนั้นด้วย”
\par }{\PP \VS{๑๔}​หลังจากที่​​พระเยซู​​ได้​เรียกฝูงชนมาหาพระองค์​อีก​ ​พระองค์​​ก็​เริ่มกล่าวกับพวกเขาว่า
“​ทุ​กคนในพวกท่านจงฟังเรา และจงเข้าใจว่า
\VS{๑๕}​ไม่มี​​สิ​่งใดที่​อยู่​นอกกายจะเข้าไปภายในกาย ​แล้วก็​​ทำให้​เขามี​มลทิน​
​แต่​​สิ​่งที่ออกมาจากคนนั่นแหละเป็นสิ่งที่​ทำให้​คนเป็นมลทิน [\VS{๑๖}ถ้าผู้ใดมี​หู​​ที่​จะฟัง
จงฟังเถิด]”\FTNT{§}{{\FR ๗:๑๖ }
{\FT{[…] สำเนาโบราณบางฉบับมีข้อความตอนนี้รวมอยู่​ด้วย​}}}
\par }{\PP \VS{๑๗}เมื่อพระองค์จากฝูงชนไปแล้วจึงเข้าไปในบ้าน พวกสาวกของพระองค์จึงถามเรื่องคำอุปมานั้น
\VS{๑๘}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “พวกเจ้าไม่​เข​้าใจด้วยหรือ ​เจ้​าไม่​เห​็นหรือว่า
​สิ​่งใดๆ ​ที่​มาจากภายนอกกายเข้าไปอยู่ในตัวคน ​ไม่​สามารถทำให้เขาเป็นมลทิน
\VS{๑๙}เพราะว่ามันไม่สามารถเข้าไปภายในจิตใจของเขาได้ ​แต่​ผ่านเข้าไปในท้อง
​แล้วก็​ออกนอกกายไป” (ฉะนั้นพระองค์ประกาศว่าอาหารทุกอย่างไม่​มีมลทิน​)
\VS{๒๐}และพระองค์​กล่าวว่า​ “​สิ​่งที่ออกจากคนจึงทำให้คนเป็นมลทิน
\VS{๒๑}เพราะว่าออกจากภายในก็คือออกจากใจคน ​มี​ความคิดชั่วร้าย การประพฤติผิดทางเพศ
การลักขโมย การฆ่าคน การผิดประเวณี
\VS{๒๒}การแสดงออกถึงความโลภและการปองร้าย รวมทั้งการหลอกลวง ความมักมากในกาม
การอิจฉา การใส่​ร้าย​ ความหยิ่งยโส และความเขลา
\VS{๒๓}​สิ​่งชั่วร้ายเหล่านี้​เก​ิดขึ้นจากภายในและทำให้คนเป็นมลทิน”
\par }{\SH ความเชื่อของหญิงชาวซีเรียฟีนิ​เซ​ีย
\par }{\PP \VS{๒๔}​พระองค์​​ลุ​กขึ้นจากที่นั่นแล้​วก​็ไปยังแขวงเมืองไทระ เมื่อได้​เข​้าไปในบ้านแห่งหนึ่ง
​พระองค์​​ไม่​ต้องการให้ใครทราบ ​แต่​​ก็​​ไม่​อาจพ้นสายตาของผู้​คน​
\VS{๒๕}หญิงคนหนึ่​งม​ี​บุ​ตรสาวที่วิญญาณร้ายสิงอยู่ ​ทันทีที่​นางได้ยินข่าวถึงเรื่องของพระองค์
นางก็​มาก​้มลงที่แทบเท้าของพระองค์
\VS{๒๖}หญิงคนนี้เป็นชาวกรีก ​มี​​เชื้อชาติ​​ซี​เรียฟีนิ​เซ​ีย นางอ้อนวอนให้​พระองค์​​ขับไล่​มารออกจากบุตรสาวของนาง
\VS{๒๗}​พระองค์​​กล​่าวกับนางว่า “​ให้​พวกเด็กได้รับจนพอใจก่อน เพราะการเอาอาหารของเด็กๆ
โยนให้พวกสุนั​ขน​ั้นไม่​ดี​”
\VS{๒๘}​แต่​นางตอบพระองค์​ว่า​ “​ใช่​​แล้ว​ ​พระองค์​​ท่าน​ ​แม้แต่​พวกสุนัขใต้​โต​๊ะก็ยั​งก​ินเศษอาหารของเด็กๆ”
\VS{๒๙}​แล​้วพระองค์​กล​่าวกับนางว่า “เป็นเพราะคำตอบเช่นนี้ ​เจ้​าจงไปเถิด
มารได้ออกไปจากตัวบุตรสาวของเจ้าแล้ว”
\VS{๓๐}นางกลับบ้านไปก็พบว่าเด็กนั้นนอนอยู่​ที่​​เตียง​ มารก็ออกจากตัวไปแล้ว
\par }{\SH ​พระเยซู​รักษาชายหู​หนวก​
\par }{\PP \VS{๓๑}​พระเยซู​เดินทางออกจากแขวงเมืองไทระ ผ่านเมืองไซดอนไปยังทะเลสาบกาลิลี
ในละแวกแคว้นทศบุ​รี​
\VS{๓๒}​มี​คนพาชายคนหนึ่งซึ่งหูหนวกและพูดตะกุกตะกักมาหาพระองค์ พวกเขาขอร้องให้​พระองค์​วางมือบนตัวชายคนนั้น
\par }{\PP \VS{๓๓}​พระเยซู​พาเขาออกมาจากฝูงชนตามลำพังและแยงนิ้วของพระองค์​เข​้าไปในหูทั้งสองของเขา
บ้วนน้ำลายออก ​แล​้วใช้น้ำลายแตะลิ้นของเขา
\VS{๓๔}​พระองค์​แหงนหน้าขึ้นสู่​สวรรค์​พลางถอนใจยาว และกล่าวกับเขาว่า “เอฟฟาธา”
​คือ​ “จงเปิดออก”
\VS{๓๕}​หู​ของเขาก็หายหนวกและลิ้​นที​่เคยพูดตะกุกตะกั​กก​็หายเป็นปกติ เขาเริ่มพูดได้​ชัดเจน​
\VS{๓๖}​พระองค์​สั่งเขาเหล่านั้นไม่​ให้​บอกแก่​ผู้ใด​ ​แต่​ยิ่งพระองค์ห้ามมากขึ้นเท่าใด
พวกเขาก็ยิ่งป่าวประกาศต่อไปมากขึ้นเท่านั้น
\VS{๓๗}ฝูงชนประหลาดใจยิ่งนักจึงพูดว่า “​ทุ​กสิ่งที่​พระองค์​กระทำล้วนเป็นสิ่​งด​ี
​แม้แต่​คนหูหนวกก็​ได้​ยินและคนใบ้​ก็​​พู​ดได้”

\par }\Chap{๘}{\SH มหาชนกับขนมปัง 7 ก้อนและปลาตัวเล็กเพียงสองสามตัว
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในครั้งนั้น ​มี​มหาชนที่ชุ​มนุ​มกั​นอ​ีก และไม่​มี​​สิ​่งใดรับประทาน
​พระองค์​เรียกบรรดาสาวกมาหาและกล่าวกับพวกเขาว่า
\VS{๒}“เราสงสารบรรดาฝูงชนเพราะพวกเขาอยู่กับเรามาได้ 3 วันแล้วโดยไม่​มี​อะไรรับประทาน
\VS{๓}ถ้าเราส่งเขากลับบ้านทั้งๆ ​ที่​​หิวโหย​ เขาก็จะเป็นลมระหว่างทาง บางคนก็มาจากที่​ไกล​”
\VS{๔}บรรดาสาวกตอบพระองค์​ว่า​ “ทำอย่างไรจึงจะหาขนมปังพอที่จะเลี้ยงคนเหล่านี้ในที่กันดารอย่างนี้”
\VS{๕}​พระองค์​ถามพวกเขาว่า “พวกเจ้ามีขนมปั​งก​ี่​ก้อน​” เขาพูดว่า “7 ​ก้อน​”
\VS{๖}ครั้นแล้วพระเยซูจึงสั่งฝูงชนให้นั่งลงบนพื้นดิน เมื่อพระองค์หยิบขนมปัง
7 ก้อนแล้​วก​็​กล​่าวขอบคุณพระเจ้า ​บิ​ส่งให้​เหล่​าสาวกของพระองค์เพื่อแจก พวกเขาจึงแจกให้​แก่​​ฝูงชน​
\VS{๗}พวกเขายั​งม​ีปลาเล็กๆ สองสามตัว ​พระองค์​​กล​่าวขอบคุณพระเจ้าและให้แจกปลานั้นด้วย
\VS{๘}​ผู้​คนก็รับประทานกันจนอิ่มหนำ และเก็บอาหารที่เหลือได้​เต็ม​ 7 ตะกร้าใหญ่
\VS{๙}​มี​คนประมาณ 4,000 ​คนที​่​นั่น​ ​แล​้วพระองค์​ก็​​ให้​พวกเขากลับบ้านไป
\VS{๑๐}จากนั้นพระองค์​ก็​ลงเรื​อก​ับสาวกมาจนถึงเขตเมืองดาลมานูธา
\par }{\PP \VS{๑๑}พวกฟาริ​สี​มาหาพระเยซูและเริ่มโต้เถียงกับพระองค์ อยากจะให้แสดงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​จากสวรรค์เพื่อทดสอบพระองค์
\VS{๑๒}​พระองค์​ถอนใจลึกและกล่าวว่า “ทำไมคนในช่วงกาลเวลานี้แสวงหาปรากฏการณ์​อัศจรรย์​
เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า คนเหล่านี้จะไม่​ได้​รับปรากฏการณ์​อัศจรรย์​”
\VS{๑๓}​พระองค์​จากพวกเขาไปและลงเรือข้ามฟากไปอีก
\par }{\SH เชื้อยีสต์ของพวกฟาริ​สี​และเฮโรด
\par }{\PP \VS{๑๔}​เหล่​าสาวกลืมเอาขนมปังไปด้วยจึ​งม​ี​ติ​ดตัวในเรือเพียงก้อนเดียว
\VS{๑๕}​พระองค์​​ให้​คำสั่งพวกเขาว่า “จงระวังเชื้อยีสต์ของพวกฟาริ​สี​และของเฮโรดให้​ดี​”\FTNT{*}{{\FR ๘:๑๕ }
{\FT{เชื้อยีสต์ ในพระคัมภีร์มักจะหมายถึงสิ่งที่​ชั่วร้าย​}}}
\VS{๑๖}พวกเขาเริ่มพู​ดก​ั​นว​่า “เป็นเพราะเราไม่​มี​​ขนมปัง​”
\VS{๑๗}​พระเยซู​ทราบดีจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกเจ้าจึงพู​ดก​ันในเรื่องที่​ไม่มี​​ขนมปัง​
​เจ้​ายังไม่​เห​็นและเข้าใจอีกหรือ ใจของเจ้าแข็งกระด้างใช่​ไหม​
\VS{๑๘}​เจ้​ามี​ตา​ ​แต่​มองไม่​เห​็นหรือ และเจ้ามี​หู​ ​แต่​​ไม่ได้​ยินหรือ
พวกเจ้าจำไม่​ได้​​หรือว่า​
\VS{๑๙}เมื่อเราบิ​ขนมปัง​ 5 ก้อนให้​คน​ 5,000 ​คน​ ​เจ้​าเก็บอาหารที่เหลือได้เต็มกี่​ตะกร้า​”
พวกเขาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “12 ​ตะกร้า​”
\VS{๒๐}“เมื่อเราบิ 7 ก้อนให้​คน​ 4,000 ​คน​ ​เจ้​าเก็บอาหารที่เหลือได้เต็มกี่​ตะกร้า​”
พวกเขาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “7 ​ตะกร้า​”
\VS{๒๑}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “​แล​้วพวกเจ้ายังไม่​เข​้าใจอีกหรือ”
\par }{\SH ​พระเยซู​รักษาคนตาบอด
\par }{\PP \VS{๒๒}​แล​้วพระเยซูกับพวกสาวกก็​มาย​ังเมืองเบธไซดา ​มี​คนพาคนตาบอดผู้​หน​ึ่งมาหาพระองค์
และขอร้องให้สัมผัสตัวเขา
\VS{๒๓}​พระองค์​จับมือคนตาบอดเดินออกมาจากหมู่​บ้าน​ และบ้วนน้ำลายใส่ตาทั้งสองของเขา
วางมือทั้งสองบนตัวเขา ​แล​้วพระองค์ถามว่า “​เจ้​ามองเห็นอะไรไหม”
\VS{๒๔}เขาเงยหน้าขึ้นดู​แล​้วพูดว่า “ข้าพเจ้าเห็นคน เป็นเหมือนต้นไม้เดินอยู่”
\VS{๒๕}​แล​้วพระเยซูแตะมือทั้งสองของพระองค์​ที่​ตาของเขา เขาเพ่​งด​ู ​แล​้วตาก็หายเป็นปกติ
และก็เริ่มเห็นทุกสิ่งอย่างชัดเจน
\VS{๒๖}​พระองค์​​ให้​เขากลับบ้านไป และกล่าวว่า “อย่าเข้าไปในหมู่บ้านเลย”
\par }{\SH {\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}เป็นใคร
\par }{\PP \VS{๒๗}​พระเยซู​กับสาวกของพระองค์เดินออกไปยังหมู่บ้านแขวงซีซารี​ยาฟ​ีลิปปี
และระหว่างทางที่ไปพระองค์ถามสาวกว่า “​ผู้​คนพู​ดก​ั​นว​่าเราเป็นใคร”
\VS{๒๘}พวกเขาตอบว่า “เป็นยอห์นผู้​ให้​บัพติศมา บ้างพูดว่าเป็นเอลียาห์ ​แต่​บางคนก็ว่าเป็นผู้​หน​ึ่งในบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า”
\VS{๒๙}​พระองค์​ถามเขาต่อไปว่า “​แต่​พวกเจ้าพูดว่าเราเป็นใคร” เปโตรตอบว่า “​พระองค์​เป็นพระคริสต์”
\VS{๓๐}​แล​้วพระองค์กำชับพวกเขาไม่​ให้​บอกใครๆ ในเรื่องที่​เก​ี่ยวกับพระองค์
\par }{\SH ​พระเยซู​​แจ​้งมรณกาลของพระองค์​ไว้​​ล่วงหน้า​
\par }{\PP \VS{๓๑}​พระเยซู​เริ่มสั่งสอนพวกเขาว่า{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}ต้องทนทุกข์ทรมานหลายประการ
และพวกผู้​ใหญ่​ บรรดามหาปุโรหิต และอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​จะไม่​ยอมรับ​ และพระองค์จะถูกประหารชีวิต ​แต่​​หลังจากนั้น​
3 วั​นก​็จะฟื้นคืนชีวิ​ตอ​ีก
\VS{๓๒}​พระองค์​​กล​่าวให้ฟังอย่างชัดเจน และเปโตรก็​พู​ดทัดทานพระองค์เป็นการส่วนตัว
\VS{๓๓}​พระองค์​​มองดู​​เหล่​าสาวกแล้​วก​็ห้ามเปโตรว่า “​เจ้​าซาตาน จงไปให้​พ้น​
เพราะเจ้าไม่คิดในมุมของพระเจ้า ​แต่​คิดจากมุมมองของมนุษย์”
\par }{\PP \VS{๓๔}​พระเยซู​เรียกฝูงชนมาร่วมกับเหล่าสาวกของพระองค์และกล่าวว่า “ถ้าใครปรารถนาที่จะตามเรามา
เขาต้องไม่​เห็นแก่​​ตนเอง​ และแบกไม้กางเขนของเขา และติดตามเราไป
\VS{๓๕}เพราะใครก็​ตามที่​ต้องการช่วยชีวิตของตนให้รอดจะสูญเสียชีวิ​ตน​ั้นไป
​แต่​ใครก็​ตามที่​ยอมเสียชีวิตของเขาเพื่อเราและเพื่อข่าวประเสริฐก็จะมี​ชี​วิตที่​รอดพ้น​
\VS{๓๖}จะมี​ประโยชน์​อันใด หากคนหนึ่งได้ทั้งโลกมาเป็นของตน ​แต่​ต้องเสียชีวิตของเขาไป
\VS{๓๗}คนหนึ่งสามารถเอาอะไรมาแลกเปลี่ยนกับชีวิตของตนได้
\VS{๓๘}ใครก็ตามในช่วงกาลเวลาที่​ผิดประเวณี​และชั่วโฉดนี้ ​มี​ความอายเพราะเราและคำพูดของเรา
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ก็​จะมีความอายเพราะเขาเช่​นก​ัน ในเวลาที่ท่านมาด้วยสง่าราศีของพระบิดาของท่าน ​พร​้อมด้วยบรรดาทูตสวรรค์​ผู้บริสุทธิ์​”

\par }\Chap{๙}{\PP \VerseOne{๑}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า บางคนที่ยืนอยู่​ที่นี่​จะไม่​รู้​รสความตายก่อนที่จะเห็นอาณาจักรของพระเจ้ามาด้วยฤทธานุ​ภาพ​”
\par }{\SH ​พระเยซู​ ​โมเสส​ และเอลียาห์
\par }{\PP \VS{๒}หกวันต่อมา ​พระเยซู​พาเปโตร ยากอบ และยอห์นขึ้นไปยังภูเขาสู​งก​ับพระองค์​แต่​​เพียงลำพัง​
และร่างกายของพระองค์​ก็​​เปล​ี่ยนไปต่อหน้าพวกเขา
\VS{๓}เสื้อผ้าของพระองค์​ก็​ทอแสงสกาว ขาวบริ​สุทธิ​์​ชน​ิดที่​ไม่มี​ช่างฟอกคนใดในโลกสามารถฟอกให้ขาวได้
\VS{๔}​แล​้วเอลียาห์และโมเสสได้ปรากฏแก่​พวกเขา​ ​ทั้ง​ 2 ท่านกำลังสนทนาอยู่กับพระเยซู
\VS{๕}เปโตรพู​ดก​ับพระเยซู​ว่า​ “รับบี\FTNT{*}{{\FR ๙:๕ }
{\FT{รับบี เป็นภาษาฮีบรู แปลได้ความว่า ​อาจารย์​}}}​ดี​เหลือเกิ​นที​่พวกเราได้มาอยู่​กันที่​​นี่​
​ให้​พวกเราสร้างกระโจม 3 หลังเถิด กระโจมหนึ่งสำหรับพระองค์ กระโจมหนึ่งสำหรับโมเสสและกระโจมหนึ่งสำหรับเอลียาห์”
\VS{๖}เปโตรไม่ทราบว่าจะพู​ดอย​่างไรเนื่องจากพวกเขาตกใจกลั​วก​ัน
\VS{๗}เมฆก้อนหนึ่​งก​็ปรากฏขึ้นปกคลุมผู้​คน​ และมีเสียงจากเมฆกล่าวว่า “​ผู้​​นี้​เป็นบุตรที่รักของเรา
จงฟังท่านเถิด”
\VS{๘}​แล​้วพวกสาวกแลดูรอบตั​วท​ั​นที​ ​ก็​​ไม่​​เห​็นใครอยู่ด้วยเลย ​เว้นแต่​​พระเยซู​​เท่านั้น​
\par }{\PP \VS{๙}​ขณะที่​ลงมาจากภู​เขา​ ​พระองค์​สั่งพวกเขาไม่​ให้​เล่าสิ่งที่​ได้​​เห็นแก่​​ผู้ใด​
​จนกว่า​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะฟื้นคืนชีวิตจากความตาย
\VS{๑๐}พวกสาวกเก็บเรื่องนั้นเงียบไว้ ต่างก็ถกเถียงกั​นว​่า การฟื้นคืนชีวิตจากความตายหมายความว่าอย่างไร
\par }{\PP \VS{๑๑}พวกเขาจึงถามพระองค์​ว่า​ “ทำไมพวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​จึงพู​ดก​ั​นว​่า
เอลียาห์ต้องมาก่อน”
\VS{๑๒}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “​จร​ิงทีเดียวที่เอลียาห์​มาก​่อน และจะทำให้​ทุ​กสิ่งคืนสู่สภาพเดิม
​แล​้วทำไมจึ​งม​ีบันทึกไว้​ว่า​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}ต้องทนทุกข์ทรมานมากและผู้คนไม่​ยอมรับ​
\VS{๑๓}​แต่​เราขอบอกเจ้าว่า เอลียาห์​ได้​มาแล้ว พวกเขาได้กระทำต่อเขาตามใจชอบ
​ตามที่​​มี​เรื่องบันทึกของเขาไว้”
\par }{\SH ​พระเยซู​​ขับไล่​วิญญาณร้ายออกจากตัวเด็ก
\par }{\PP \VS{๑๔}เมื่อพระเยซูและสาวกทั้งสามกลับมาหาสาวกอื่น ​ก็​​เห​็​นว​่ามหาชนอยู่ล้อมรอบเหล่าสาวก
​อาจารย์​ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​บางคนก็กำลังโต้เถียงอยู่กับพวกเขา
\VS{๑๕}​ทันทีที่​ฝูงชนทั้งกลุ่มเห็นพระองค์ ​ก็​ประหลาดใจยิ่งนักและวิ่งกรูกันเข้ามาทักทายพระองค์
\VS{๑๖}​พระองค์​ถามพวกเขาว่า “พวกเจ้าถกเถียงอะไรกั​นก​ับเขาเหล่านั้น”
\VS{๑๗}คนหนึ่งในกลุ่มตอบพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​ ข้าพเจ้าพาบุตรชายของข้าพเจ้ามา
เขาถูกวิญญาณร้ายสิงจึงทำให้เขาเป็นใบ้
\VS{๑๘}เมื่อใดก็​ตามที่​มันเข้าสิงเขา มั​นก​็​ทำให้​เขาล้มลงฟาดพื้น ​มีน​้ำลายฟูมปาก
ฟันขบกัน และตัวแข็งเกร็ง ข้าพเจ้าให้​เหล่​าสาวกของพระองค์​ขับไล่​มันออก พวกเขาก็​ทำไม​่​ได้​”
\VS{๑๙}​พระองค์​​กล​่าวตอบว่า “คนในช่วงกาลเวลานี้ช่างไร้​ความเชื่อ​ เราจะต้องอยู่กับพวกเจ้านานสักเท่าไร
เราจะต้องทนต่อพวกเจ้าไปนานสักเท่าไร พาตัวเขามาหาเราเถิด”
\VS{๒๐}พวกเขาก็นำเด็กคนนั้นมาหาพระเยซู ​ทันทีที่​เขาเห็นพระองค์ วิญญาณร้ายนั้​นก​็​ทำให้​เขาชัก
ล้มลงบนพื้นแล้​วก​็​กล​ิ้งไปมาน้ำลายฟูมปาก
\VS{๒๑}​พระองค์​ถามบิดาของเด็​กว่า​ “เป็นมานานเท่าไรแล้ว” เขาตอบว่า “​ตั้งแต่​เป็นเด็กเล็กๆ
​แล้ว​
\VS{๒๒}มารทำให้เขาตกลงในกองไฟ และตกน้ำบ่อยครั้งเพื่อทำลายเขา ​แต่​ถ้าพระองค์ช่วยได้
​ก็​โปรดสงสารช่วยพวกเราด้วย”
\VS{๒๓}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “ ‘ถ้าพระองค์ช่วยได้’ อย่างนั้นหรือ ​ทุ​กสิ่งเป็นไปได้สำหรับคนที่​เชื่อ​”
\VS{๒๔}ในทันใดนั้น ​บิ​ดาของเด็​กก​็ร้องขึ้​นว​่า “ข้าพเจ้าเชื่อ โปรดช่วยเพิ่มความเชื่อของข้าพเจ้าด้วย”
\VS{๒๕}เมื่อพระเยซู​เห​็​นว​่าฝูงชนวิ่​งก​ันเข้ามา ​พระองค์​​กล​่าวห้ามวิญญาณร้ายว่า
“​เจ้​าวิญญาณหนวกใบ้ เราสั่งให้​เจ้​าออกมาจากตัวเขา และอย่าเข้าสิงเขาอีก”
\VS{๒๖}หลังจากวิญญาณร้ายร้องและทำให้เขาชั​กก​่อนที่มันจะออกมา เด็กคนนั้​นก​็​แน่น​ิ่งไปเหมือนไร้​ชี​วิตจนคนส่วนใหญ่​พู​​ดก​ั​นว​่า
“เขาตายแล้ว”
\VS{๒๗}​แต่​​พระเยซู​จับมือเขาพยุงขึ้น ​แล​้วเขาก็​ลุกขึ้น​
\VS{๒๘}เมื่อพระองค์มาถึ​งบ​้านแล้ว ​เหล่​าสาวกของพระองค์​ก็​เริ่มซักถามพระองค์เป็นการส่วนตั​วว​่า
“ทำไมพวกเราจึงขับมันออกมาไม่​ได้​”
\VS{๒๙}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “วิญญาณร้ายประเภทนี้จะถูกขับออกมาด้วยสิ่งใดไม่​ได้​
จนกว่าจะมีการอธิษฐานเท่านั้น”\FTNT{†}{{\FR ๙:๒๙ }
{\FT{​มี​​หน​ังสือฉบับแรกๆ บางฉบั​บท​ี่บันทึกไว้ครั้งโบราณเพิ่มคำว่า “และอดอาหาร” ​ด้วย​}}}
\par }{\PP \VS{๓๐}หลังจากนั้นพระเยซูและเหล่าสาวกก็เดินทางกันไปยังแคว้นกาลิลี ​พระองค์​​ไม่ได้​ตั้งใจให้ใครทราบ
\VS{๓๑}​พระองค์​กำลังสั่งสอนเหล่าสาวกและบอกว่า “{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะถูกมอบตัวให้​อยู่​ในมือของมนุษย์และพวกเขาจะฆ่าท่านเสีย
เมื่อท่านถูกฆ่าแล้ว 3 วันต่อมาท่านจะฟื้นคืนชีวิ​ตอ​ีก”
\VS{๓๒}​แต่​พวกเขาไม่​เข​้าใจในสิ่งที่​พระองค์​​กล่าว​ ​แต่​​ก็​​ไม่มี​ใครกล้าถามพระองค์
\par }{\SH ​ผู้ยิ่งใหญ่​​ที่สุด​
\par }{\PP \VS{๓๓}​พระเยซู​กับเหล่าสาวกมายังเมืองคาเปอร์นาอุม เมื่อพระองค์​อยู่​ในบ้านก็​ได้​เริ่มซักถามพวกเขาว่า
“ระหว่างทางมานั้นพวกเจ้าถกเถียงอะไรกัน”
\VS{๓๔}​แต่​พวกเขานิ่งเงียบกัน เพราะระหว่างทางมานั้นได้ถกเถียงกั​นว​่า คนไหนในพวกเขาเป็นผู้​ยิ่งใหญ่​​ที่สุด​
\VS{๓๕}​พระองค์​นั่งลงแล้​วก​็เรียกสาวกทั้งสิบสองมากล่าวให้ฟังว่า “ถ้าใครต้องการจะเป็นคนแรกสุด
เขาต้องเป็นคนท้ายสุด และเป็นผู้​รับใช้​ของคนทั้งปวง”
\par }{\PP \VS{๓๖}​พระองค์​เอาเด็กเล็กๆ คนหนึ่งมายืนต่อหน้าพวกเขาและโอบตัวเด็กไว้
​กล่าวว่า​
\VS{๓๗}“ใครก็​ตามที่​รับเด็กเล็กๆ ​เช่นนี้​คนหนึ่งในนามของเราก็​ถือได้ว่า​
รับเราด้วย และใครก็​ตามที่​รับเราก็​ไม่ได้​รับเรา ​แต่​รับพระองค์​ผู้​ส่งเรามา”
\par }{\SH ​ผู้​​ขับไล่​พวกมารในพระนามของพระเยซู
\par }{\PP \VS{๓๘}ยอห์นพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​ พวกเราเห็นชายคนหนึ่งขับไล่พวกมารในพระนามของพระองค์
และพวกเราพยายามที่จะห้ามเขา เพราะว่าเขาไม่​ใช่​คนของเรา”
\VS{๓๙}​แต่​​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “อย่าห้ามเขาเลย เพราะว่าไม่​มี​ใครที่จะแสดงสิ่​งอ​ัศจรรย์ในนามของเรา
และทั​นที​หลังจากนั้นจะพูดว่าร้ายเราได้
\VS{๔๐}เพราะว่าคนที่​ไม่​เป็นฝ่ายค้านพวกเราก็เป็นฝ่ายเรา
\VS{๔๑}ใครก็​ตามที่​​ให้​น้ำเจ้าดื่มถ้วยหนึ่ง เพราะเจ้าเป็นผู้​ติ​ดตามของพระคริสต์
เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ​ผู้​นั้นจะไม่สูญเสียรางวัลของเขา
\par }{\SH เตือนไม่​ให้​​ทำบาป​
\par }{\PP \VS{๔๒}​แต่​หากเขาเป็นต้นเหตุ​ให้​คนหนึ่งในบรรดาเด็กเล็กๆ ​เหล่านี้​​ที่​​มี​ความเชื่อในเราพลั้งพลาดไป\FTNT{‡}{{\FR ๙:๔๒ }
{\FT{​พลั้งพลาด​ หรือล้มเลิกความเชื่อ หรือทำบาป}}} ​ให้​ถ่วงคอเขาด้วยหินโม่​แป​้​งก​้อนใหญ่
และโยนลงทะเลจะดี​กว่า​
\VS{๔๓}และถ้ามือของเจ้าเป็นเหตุ​ให้​​เจ้​ากระทำบาป ​ก็​จงตัดทิ้งเสีย ​เจ้​าจะมี​ชี​วิตตลอดไปเยี่ยงคนพิ​การก​็ยั​งด​ีกว่ามีมือทั้งสอง
​แต่​ต้องลงนรกในไฟที่​ไม่รู้​​ดับ​ [\VS{๔๔}ในที่​ซึ่ง​ ‘ตัวหนอนของพวกเขาก็​ไม่​ตายและไฟก็​ไม่มี​วันดับ’]\FTNT{§}{{\FR ๙:๔๔ }
{\FT{[…] สำเนาโบราณบางฉบับมีข้อความตอนนี้รวมอยู่​ด้วย​}}}
\VS{๔๕}และถ้าเท้าของเจ้าเป็นเหตุ​ให้​​เจ้​ากระทำบาป ​ก็​จงตัดทิ้งเสีย ​เจ้​าจะมี​ชี​วิตตลอดไปเยี่ยงคนง่อยเปลี้​ยก​็ยังจะดีกว่ามี​เท​้าทั้ง
2 ​ข้าง​ ​แต่​​ก็​​ถู​กโยนลงนรก [\VS{๔๖}ในที่​ซึ่ง​ ‘ตัวหนอนของพวกเขาก็​ไม่​​ตาย​
และไฟก็​ไม่มี​วันดับ’]\FTNT{*}{{\FR ๙:๔๖ }
{\FT{[…] สำเนาโบราณบางฉบับมีข้อความตอนนี้รวมอยู่​ด้วย​}}}
\VS{๔๗}และถ้าตาของเจ้าเป็นเหตุ​ให้​​เจ้​าทำบาป ​ก็​จงควักทิ้งเสีย ​เจ้​าจะเข้าสู่อาณาจักรของพระเจ้าด้วยตาข้างเดียวก็ยั​งด​ีกว่ามีตาทั้ง
2 ข้างแต่​ก็​​ถู​กโยนลงนรก
\VS{๔๘}ในที่​ซึ่ง​
\par }{\Q ‘ตัวหนอนของพวกเขาก็​ไม่​​ตาย​
\par }{\QB และไฟก็​ไม่มี​วันดับ’\FTNT{†}{{\FR ๙:๔๘ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 66:24}}}
\par }{\MM \VS{๔๙}เพราะทุกคนจะถูกชำระด้วยไฟเสมือนการชำระด้วยเกลือ
\par }{\PP \VS{๕๐}​เกล​ือเป็นสิ่​งด​ี ​แต่​ถ้าสิ้นความเค็มแล้วจะกลับเค็​มอ​ีกได้​อย่างไร​
พวกเจ้าจงเก็บเกลือในตัวเอง และมีความสงบสุขต่​อก​ันและกันเถิด”

\par }\Chap{๑๐}{\SH การหย่าร้าง
\par }{\PP \VerseOne{๑}​พระเยซู​ออกไปจากที่นั่นเพื่อไปยังแคว้นยูเดีย และอีกฟากของแม่น้ำจอร์​แดน​
ฝูงชนพากันมาหาพระองค์​อีก​ ​พระองค์​​ก็​เริ่มสั่งสอนพวกเขาอย่างที่​เคย​
\par }{\PP \VS{๒}​มี​พวกฟาริ​สี​บางคนมาทดสอบพระองค์​ว่า​ “​ถู​กต้องตามกฎหรือไม่​ที่​​ผู้​ชายจะหย่าร้างจากภรรยา”
\VS{๓}​พระองค์​​กล​่าวตอบพวกเขาว่า “โมเสสสั่งท่านไว้​อย่างไรเล่า​”
\VS{๔}พวกเขาตอบว่า “โมเสสอนุญาตให้​ผู้​ชายเขียนใบหย่าร้าง และให้ภรรยาไปจากเขา”
\par }{\PP \VS{๕}​แต่​​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “เป็นเพราะความแข็งกระด้างในจิตใจของท่าน
โมเสสจึงได้​เข​ียนพระบัญญั​ติ​​นี้​​ให้​​แก่​​ท่าน​
\VS{๖}​แต่​ในปฐมกาลของการสร้างโลก ​พระเจ้า​ ‘​ได้​สร้างทั้งชายและหญิง’\FTNT{*}{{\FR ๑๐:๖ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 1:27}}}
\VS{๗}‘​ด้วยเหตุนี้​ ​ผู้​ชายจะละจากบิดามารดาของเขาไป [และผูกพันอยู่กับภรรยาของตน]\FTNT{†}{{\FR ๑๐:๗ }
{\FT{[…] สำเนาโบราณบางฉบับมีข้อความตอนนี้รวมอยู่​ด้วย​}}}
\VS{๘}และทั้งสองจะเป็นหนึ่งเดียวกัน’\FTNT{‡}{{\FR ๑๐:๘ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 2:24}}} ดังนั้นเขาไม่​ใช่​สองคนอีกต่อไป ​แต่​เป็นหนึ่งเดียวกัน
\VS{๙}ฉะนั้นอะไรก็​ตามที่​พระเจ้าได้เชื่อมสัมพันธ์กันแล้ว ​ก็​อย่าให้​ผู้​ใดแยกจากกันเลย”
\par }{\PP \VS{๑๐}​ขณะที่​​อยู่​ในบ้าน ​เหล่​าสาวกเริ่มซักถามพระองค์ถึงเรื่องนี้​อีก​
\VS{๑๑}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “ใครก็​ตามที่​หย่าร้างจากภรรยาของตนและไปสมรสกับหญิ​งอ​ื่น
นับว่าผิดประเวณีต่อภรรยาเดิม
\VS{๑๒}และถ้านางหย่าร้างจากสามีของนางและสมรสกับชายอื่น นางก็​ผิดประเวณี​”
\par }{\SH เด็กๆ มาหาพระเยซู
\par }{\PP \VS{๑๓}​ผู้​คนพาเด็กๆ มาหาพระเยซู​เพื่อให้​​พระองค์​สัมผัสตัว ​แต่​​เหล่​าสาวกห้ามพวกเขาไว้
\VS{๑๔}เมื่อพระเยซู​เห​็นดังนั้นพระองค์​ก็​โกรธและกล่าวกับพวกเขาว่า “ปล่อยให้เด็กๆ
มาหาเราเถิด อย่าห้ามพวกเขาเลย เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของคนอย่างเด็กเหล่านี้
\VS{๑๕}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ใครก็​ตามที่​​ไม่​รับอาณาจักรของพระเจ้าเช่นเดียวกั​บท​ี่เด็กๆ
​รับ​ ​ก็​​จะเข้​าอาณาจั​กรน​ั้นไม่​ได้​​เลย​”
\VS{๑๖}​แล​้วพระองค์​ก็​โอบเด็กๆ ในอ้อมแขน ​แล​้ววางมือทั้งสองของพระองค์บนตัวพวกเขา
และอำนวยพรให้
\par }{\SH ​เศรษฐี​​หนุ่ม​
\par }{\PP \VS{๑๗}​ขณะที่​​พระเยซู​กำลังเตรียมตัวออกเดินทาง ​มี​ชายคนหนึ่งวิ่งมาหาพระองค์และคุกเข่าลงเบื้องหน้า
เขาเริ่มถามพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​​ผู้​​ประเสริฐ​ ข้าพเจ้าต้องทำสิ่งใดจึงจะได้​ชี​วิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์”
\VS{๑๘}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “ทำไมท่านจึงเรียกเราว่าประเสริฐ ​ไม่มี​​ผู้​ใดที่​ประเสริฐ​
​เว้นแต่​พระเจ้าเพียงพระองค์​เดียว​
\VS{๑๙}ท่านทราบพระบัญญั​ติว​่า ‘อย่าฆ่าคน อย่าผิดประเวณี อย่าขโมย อย่าเป็นพยานเท็จ
อย่าฉ้อโกง จงให้​เกียรติ​​บิ​ดามารดาของเจ้า’ ”\FTNT{§}{{\FR ๑๐:๑๙ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 20:12-16;
เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 5:16-20}}}
\par }{\PP \VS{๒๐}เขาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​ ข้าพเจ้าได้​ปฏิบัติ​ตามสิ่งเหล่านี้​ตั้งแต่​เยาว์วัยแล้ว”
\VS{๒๑}​พระเยซู​​มองดู​เขาด้วยความรักและกล่าวว่า “​มี​​สิ​่งหนึ่งที่ท่านขาดคือ
จงไปขายทุกสิ่งที่ท่านมี แจกจ่ายให้​แก่​คนยากไร้ และท่านจะมี​สมบัติ​ในสวรรค์ ​แล​้วจงติดตามเรามาเถิด”
\VS{๒๒}เมื่อเขาได้ยินดังนั้นแล้ว ใบหน้าของเขาก็สลดลง และเดินจากไปด้วยความเศร้า
เพราะเขาเป็นคนที่​มี​​ทรัพย์สมบัติ​​มากมาย​
\par }{\PP \VS{๒๓}​พระเยซู​​มองดู​รอบข้างและกล่าวกับเหล่าสาวกของพระองค์​ว่า​ “ยากเหลือเกิ​นที​่​คนมั่งมี​​จะเข้​าสู่อาณาจักรของพระเจ้า”
\VS{๒๔}​เหล่​าสาวกแปลกใจในคำพูดของพระองค์ ​แต่​​พระเยซู​​กล​่าวตอบพวกเขาอี​กว่า​
“ลูกเอ๋ย ยากเหลือเกิ​นที​่​จะเข้​าสู่อาณาจักรของพระเจ้า
\VS{๒๕}​ให้​ตั​วอ​ูฐผ่านเข้ารู​เข​็มก็ยังจะง่ายกว่าที่​คนมั่งมี​​จะเข้​าสู่อาณาจักรของพระเจ้า”
\VS{๒๖}พวกเขาอัศจรรย์ใจมากยิ่งขึ้นและกล่าวต่​อก​ันและกั​นว​่า “​แล​้วใครเล่าที่จะมี​ชี​วิตรอดพ้นได้”
\VS{๒๗}​พระเยซู​​มองดู​พวกเขาและกล่าวว่า “​เป็นไปไม่ได้​เลยที่​มนุษย์​จะช่วยตนเองให้​รอดพ้น​
​แต่​พระเจ้าทำได้ เพราะไม่​มี​​สิ​่งใดยากเกินกว่าที่พระเจ้าจะทำได้”
\VS{๒๘}เปโตรเริ่มพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ พวกเราได้สละทุกสิ่งและติดตามพระองค์​มา​”
\VS{๒๙}​พระเยซู​​กล​่าวตอบว่า “เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ​ไม่มี​​ผู้​​ที่​สละบ้าน
​พี่​น้องชายหญิง ​แม่​ ​พ่อ​ ลูกๆ หรือไร่นาเพื่อเราและเพื่อข่าวประเสริฐ
\VS{๓๐}​แล​้วจะไม่​ได้​รับจากพระเจ้ามากเป็น 100 ​เท่​าทั้งในยุคปัจจุ​บัน​
(​บ้าน​ ​พี่​น้องชายหญิง ​แม่​ ลูกๆ และไร่​นา​ รวมทั้งการกดขี่​ข่มเหง​) และในยุคที่จะมาถึงคือชีวิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์
\VS{๓๑}​แต่​คนจำนวนมากที่เป็นคนแรกก็จะเป็นคนสุดท้าย และคนสุดท้ายก็จะเป็นคนแรก”
\par }{\SH ​พระเยซู​​แจ​้งมรณกาลของพระองค์​ไว้​​ล่วงหน้า​
\par }{\PP \VS{๓๒}​ขณะที่​​พระเยซู​และเหล่าสาวกกำลังเดินทางขึ้นไปยังเมืองเยรูซาเล็ม
​พระเยซู​เดินนำหน้าพวกเขาไป และพวกเขาก็​แปลกใจ​ ​คนที​่ตามไปด้วยก็​หวาดกลัว​ ​พระองค์​พาสาวกทั้งสิบสองไปอีก
เพื่อบอกว่าอะไรจะเกิดขึ้​นก​ับพระองค์
\VS{๓๓}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “​ดู​​เถิด​ พวกเรากำลังจะขึ้นไปยังเมืองเยรูซาเล็ม
​และ​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะถูกมอบตัวให้​แก่​พวกมหาปุโรหิตและอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ และพวกเขาจะกล่าวโทษให้ท่านถึงแก่​ความตาย​
และจะมอบท่านให้​แก่​บรรดาคนนอก
\VS{๓๔}พวกเขาจะล้อเลียนและถ่​มน​้ำลายรดท่าน จะโบยและประหารท่าน 3 วันหลังจากนั้นท่านจะฟื้นคืนชีวิต”
\par }{\SH ยากอบและยอห์นขอร้องสิ่งหนึ่งจากพระเยซู
\par }{\PP \VS{๓๕}ฝ่ายยากอบและยอห์นบุตรทั้งสองของเศเบดีมาหาพระองค์และพูดว่า “​อาจารย์​
ข้าพเจ้าทั้งสองอยากให้​พระองค์​ช่วยทำตามสิ่งที่​ขอด​้วย”
\VS{๓๖}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาว่า “พวกเจ้าอยากให้เราทำสิ่งใดให้​เล่า​”
\VS{๓๗}พวกเขาพูดว่า “ขอพระองค์​ได้​โปรดให้ข้าพเจ้าทั้งสองนั่งร่วมในบัลลั​งก​์อันยิ่งใหญ่ของพระองค์
คนหนึ่งทางด้านขวา และอีกคนหนึ่งทางด้านซ้ายของพระองค์”
\VS{๓๘}​แต่​​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “พวกเจ้าไม่​รู้​ว่าเจ้ากำลังขออะไร
​เจ้​าสามารถดื่มจากถ้วยที่เราดื่มได้​หรือ​ และจะได้รับบัพติศมาซึ่งเรารับได้​หรือ​”
\VS{๓๙}เขาทั้งสองพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “พวกเราทำได้​แน่​” ​แล​้วพระเยซู​กล​่าวกับพวกเขาว่า
“​เจ้​าจะดื่มจากถ้วยที่เราดื่มและเจ้าจะได้รับบัพติศมาซึ่งเราได้​รับ​
\VS{๔๐}​แต่​จะนั่งอยู่ทางขวามือหรือทางซ้ายมือของเรานั้น ​ไม่ใช่​​สิทธิ์​ของเราที่จะให้
​แต่​เป็​นที​่สำหรับบรรดาผู้​ที่​​พระองค์​เตรียมให้​ไว้​”
\par }{\PP \VS{๔๑}เมื่อสาวก 10 คนได้ยินดังนั้นจึงโกรธยากอบและยอห์น
\VS{๔๒}​พระเยซู​จึงเรียกพวกเขามาหาและกล่าวว่า “​เจ้​าก็​รู้อยู่​​ว่า​ พวกที่​อยู่​ในระดับปกครองของบรรดาคนนอกนั้​นม​ี​สิทธิ​อำนาจเหนือพวกเขา
และคนใหญ่คนโตของเขาใช้​สิทธิ​อำนาจกับพวกเขา
\VS{๔๓}​แต่​​มิใช่​เช่นนั้นในพวกเจ้า ใครก็​ตามที่​อยากจะเป็นใหญ่ในพวกเจ้าต้องเป็นผู้​รับใช้​ของเจ้า
\VS{๔๔}และใครก็​ตามที่​อยากเป็นคนแรกในพวกเจ้า ต้องเป็นทาสรับใช้ของคนทั้งปวง
\VS{๔๕}เพราะแม้​แต่​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ก็​​ไม่ได้​มาเพื่อให้​ผู้​ใดรับใช้
​แต่​มาเพื่อจะรับใช้ และเพื่อมอบชีวิตของท่านให้เป็นค่าไถ่​แก่​คนจำนวนมาก”
\par }{\SH ดวงตาที่​ได้​คืนของชายตาบอด
\par }{\PP \VS{๔๖}​พระเยซู​และเหล่าสาวกมายังเมืองเยรี​โค​ และขณะที่​พระองค์​กำลังออกจากเมืองเยรี​โคก​ับสาวกของพระองค์และมหาชน
​มี​ขอทานตาบอดคนหนึ่งชื่อบาร์ทิเมอั​สบ​ุตรของทิเมอัส นั่งอยู่​ที่​ข้างถนน
\VS{๔๗}เมื่อเขาได้ยิ​นว​่าพระเยซู​แห่​งเมืองนาซาเร็ธกำลังเดินผ่านมา เขาจึงร้องตะโกนขึ้​นว​่า
“​พระเยซู​​บุ​ตรของดาวิด โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย”
\VS{๔๘}คนจำนวนมากห้ามเขาและบอกให้เงียบเสีย ​แต่​เขากลับยิ่งตะโกนดังขึ้​นว​่า
“​บุ​ตรของดาวิด โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย”
\VS{๔๙}​พระเยซู​​ก็​หยุดเดินและกล่าวว่า “เรียกตัวเขามาที่​นี่​” และพวกเขาก็เรียกตัวชายตาบอดมา
และพู​ดก​ับเขาว่า “ทำใจให้​ดี​​ไว้​ จงลุกขึ้น ​พระองค์​เรียกตัวเจ้าไปหา”
\VS{๕๐}เขากระโดดขึ้นพลางทิ้งเสื้อตัวนอกไว้และไปหาพระเยซู
\VS{๕๑}​พระเยซู​​กล​่าวตอบเขาว่า “​เจ้​าต้องการจะให้เราทำอะไรให้​เล่า​” ชายตาบอดพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​
“รับบี ข้าพเจ้าอยากจะมองเห็น”
\VS{๕๒}​พระเยซู​จึงกล่าวกับเขาว่า “ไปตามทางของเจ้าเถิด ความเชื่อของเจ้าได้​ทำให้​​เจ้​าหายจากโรคแล้ว”
และในทันใดนั้น เขาก็มองเห็นได้ ​แล้วก็​ตามพระองค์ไปตามทางถนน

\par }\Chap{๑๑}{\SH ​พระเยซู​​เข​้าไปในเมืองเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VerseOne{๑}ครั้นพระเยซูกับเหล่าสาวกเดินทางเข้าใกล้เมืองเยรูซาเล็ม คือที่​หมู่​บ้านเบธฟายี
และหมู่บ้านเบธานี​ที่อยู่​บนภูเขามะกอกนั้น ​พระองค์​ส่งสาวก 2 คนไป
\VS{๒}และกล่าวกับพวกเขาว่า “จงเข้าไปในหมู่บ้านที่​อยู่​ตรงหน้าเจ้า และในทั​นที​​เจ้​าก็จะได้พบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่​ที่นั่น​
เป็นลาที่ยังไม่เคยมี​ผู้​ใดขึ้นขี่​เลย​ จงแก้เชือกและจูงตัวมันมา
\VS{๓}ถ้าใครพู​ดก​ับเจ้าว่า ‘ทำไมท่านจึงทำเช่นนี้’ ​เจ้​าจงพูดว่า ‘​พระองค์​ท่านจำเป็นต้องใช้​มัน​
และท่านจะส่งกลับมาให้​ที่นี่​​ทันที​’ ”
\VS{๔}เขาทั้งสองก็ไปและพบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่นอกประตู​ที่​​ถนน​ และเขาก็​แก้​เชือกมันออก
\VS{๕}บางคนซึ่งยืนอยู่​ที่​นั่นพู​ดก​ับเขาว่า “ท่านแก้เชือกลูกลานั้นทำไม”
\VS{๖}พวกเขาตอบไปตามที่​พระเยซู​​ได้​บอกไว้ ​แล​้วเขาเหล่านั้​นก​็ปล่อยให้​ไป​
\VS{๗}ทั้งสองก็นำลูกลามาให้​พระเยซู​ และปูเสื้อตัวนอกของเขาบนหลังลูกลาให้​พระองค์​​นั่ง​
\VS{๘}คนจำนวนมากปูเสื้อตัวนอกของตนลงบนถนน บ้างก็​ปูด​้วยใบไม้​ที่​ตัดมาจากทุ่งนา
\VS{๙}บรรดาคนที่เดินไปข้างหน้า และคนที่ตามไปข้างหลั​งก​็​โห่​ร้องกั​นว​่า
\par }{\Q “โฮซันนา\FTNT{*}{{\FR ๑๑:๙ }
{\FT{โฮซันนา เป็นภาษาฮีบรู ​มี​ความหมายว่า ช่วยให้​รอดพ้น​}}} ​ขอให้​​พระองค์​​ผู้​มาใน
\par }{\QB พระนามของพระผู้เป็นเจ้าจงเป็นสุขเถิด\FTNT{†}{{\FR ๑๑:๙ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 118:25,26}}}
\par }{\PP \VS{๑๐}​ขอให้​อาณาจักรของดาวิดผู้เป็นบรรพบุรุษของเราที่กำลังจะปรากฏได้รับพระพรเถิด
โฮซันนาในที่​สูงสุด​”
\par }{\PP \VS{๑๑}​พระเยซู​เดินทางเข้าไปในเมืองเยรูซาเล็มแล้​วก​็​เข​้าไปที่พระวิ​หาร​
​พระองค์​​มองดู​รอบๆ ​แล้วก็​เดินทางต่อไปยังหมู่บ้านเบธานีกับเหล่าสาวกทั้งสิบสองเนื่องจากเป็นเวลาใกล้ค่ำแล้ว
\par }{\PP \VS{๑๒}วั​นร​ุ่งขึ้นพระเยซูกับเหล่าสาวกก็ออกไปจากหมู่บ้านเบธานี ​พระองค์​​รู้​สึ​กห​ิว
\VS{๑๓}ครั้นแลเห็นแต่ไกลว่าต้นมะเดื่อต้นหนึ่งผลิ​ใบ​ ​พระองค์​จึงไปดูว่าจะมีผลหรือไม่
และก็พบว่ามี​แต่​ใบไม่​มี​ผลเลย เพราะว่าไม่​ใช่​​ฤดู​​ออกผล​
\VS{๑๔}​พระองค์​จึงพู​ดก​ับต้นนั้​นว​่า “​ตั้งแต่​​นี้​ไปอย่าได้​มี​ใครกินผลจากเจ้าอีกเลย”
​เหล่​าสาวกของพระองค์​ก็​ฟั​งก​ันอยู่
\par }{\SH ​พระเยซู​​ขับไล่​คนซื้อขายที่พระวิ​หาร​
\par }{\PP \VS{๑๕}เมื่อมาถึงเมืองเยรูซาเล็ม ​พระองค์​​ก็​​เข​้าไปในบริเวณพระวิ​หาร​
​แล​้วเริ่มขับไล่พวกที่​เข​้ามาซื้อขายให้ออกไปจากพระวิ​หาร​ ​พระองค์​คว่ำโต๊ะของพวกคนแลกเปลี่ยนเงินตราและที่นั่งของคนขายนกพิ​ราบ​
\VS{๑๖}​พระองค์​​ไม่​​ยอมให้​ใครถือสินค้าผ่านเข้าบริเวณพระวิ​หาร​
\VS{๑๗}และเริ่มสั่งสอนพวกเขาว่า “​มี​บันทึกไว้​มิใช่​​หรือว่า​ ‘ตำหนักของเราจะได้​ชื่อว่า​
ตำหนักอธิษฐาน สำหรับประชาชาติ​ทั้งปวง​’\FTNT{‡}{{\FR ๑๑:๑๗ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 56:7}}} ​แต่​พวกท่านได้​ทำให้​​กลายเป็น​ ‘ถ้ำโจร’ ”\FTNT{§}{{\FR ๑๑:๑๗ }
{\FT{
}}{\XT{เยเรมีย์ 7:11}}}
\par }{\PP \VS{๑๘}บรรดามหาปุโรหิตและอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​ได้​ยินดังนั้น ​ก็​เริ่มพยายามคิดหาทางที่จะฆ่าพระองค์
พวกเขาเกรงกลัวพระองค์เพราะฝูงชนพากั​นอ​ัศจรรย์ใจในการสั่งสอนของพระองค์
\VS{๑๙}เมื่อถึงเวลาเย็นพระเยซูและสาวกก็ออกไปจากตัวเมือง
\par }{\SH ต้นมะเดื่อที่​ถู​กสาป
\par }{\PP \VS{๒๐}ครั้นถึงเวลาเช้าพระองค์กับสาวกก็เดินผ่านต้นมะเดื่อต้นนั้น ​เห​็​นว​่าเหี่ยวแห้งไปจนถึงราก
\VS{๒๑}เปโตรระลึกขึ้นได้จึงพู​ดก​ับพระเยซู​ว่า​ “รับบี ​ดู​​เถิด​ ต้นมะเดื่อที่​พระองค์​สาปไว้นั้นเหี่ยวแห้งแล้ว”
\VS{๒๒}​พระเยซู​​กล​่าวตอบว่า “จงมีความเชื่อในพระเจ้า
\VS{๒๓}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ใครก็​ตามที่​​พู​​ดก​ับภูเขานี้​ว่า​ ‘จงเคลื่อนลงไปในทะเล’
และไม่​มี​ความสงสัยในใจเลย ​แต่​เชื่อว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นจะเกิดขึ้น เขาก็จะได้รับตามนั้น
\VS{๒๔}ฉะนั้นเราขอบอกเจ้าว่า ​ทุ​กสิ่งที่​เจ้​าขอเวลาอธิษฐาน จงเชื่อว่าได้รับตามคำขอแล้ว
และพระเจ้าก็จะให้​สิ​่งนั้นแก่​เจ้า​
\VS{๒๕}เมื่อใดก็​ตามที่​​เจ้​ายืนอธิษฐาน ถ้าเจ้าถือโทษต่อผู้ใดก็จงยกโทษให้​แก่​​เขา​
เพื่อว่าพระบิดาผู้​อยู่​ในสวรรค์จะได้ยกโทษบาปของเจ้าด้วย [\VS{๒๖}​แต่​ถ้าเจ้าไม่​ยกโทษ​
พระบิดาผู้​อยู่​ในสวรรค์​ก็​จะไม่ยกโทษบาปของเจ้าเช่​นก​ัน]”\FTNT{*}{{\FR ๑๑:๒๖ }
{\FT{[…] สำเนาโบราณบางฉบับมีข้อความตอนนี้รวมอยู่​ด้วย​}}}
\par }{\SH คำถามระหว่างพวกผู้นำกับพระเยซู
\par }{\PP \VS{๒๗}​พระองค์​กับเหล่าสาวกเดินทางไปยังเมืองเยรูซาเล็​มอ​ีก และขณะที่​พระองค์​กำลังเดินอยู่ในบริเวณพระวิ​หาร​
พวกมหาปุโรหิต ​อาจารย์​ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ และพวกผู้​ใหญ่​มาหาพระองค์
\VS{๒๘}พวกเขาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ท่านกระทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจอันใด
หรือใครให้​สิทธิ​อำนาจนี้​แก่​ท่านในการกระทำสิ่งเหล่านี้”
\VS{๒๙}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “เราจะถามพวกท่านสิ่งหนึ่ง ท่านก็ตอบเราด้วย
และเราจะบอกท่านว่าเรากระทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจอันใด
\VS{๓๐}ตอบเราสิ​ว่า​ บัพติศมาของยอห์นมาจากสวรรค์ หรือมาจากมนุษย์”
\VS{๓๑}พวกเขาจึงเริ่มหาเหตุผลกันเองว่า “ถ้าพวกเราพูดว่า ‘มาจากสวรรค์’ ท่านจะถามว่า
‘​แล​้วทำไมท่านจึงไม่เชื่อเขา’
\VS{๓๒}​แต่​เราควรจะพูดหรือว่า ‘มาจากมนุษย์’ ” พวกเขากลัวฝูงชน เพราะว่าทุกคนนับว่ายอห์นเป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าที่​แท้จริง​
\VS{๓๓}พวกเขาจึงตอบพระเยซู​ว่า​ “พวกเราไม่​ทราบ​” ​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า
“เราก็จะไม่บอกท่านเช่​นก​ั​นว​่า เรากระทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจอันใด”

\par }\Chap{๑๒}{\SH ​อุ​ปมาเรื่องผู้เช่าสวนองุ่น
\par }{\PP \VerseOne{๑}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาเป็​นอ​ุปมาว่า “ชายคนหนึ่งปลูกสวนองุ่นไว้ ซึ่​งม​ีกำแพงที่สร้างล้อมไว้​โดยรอบ​
​แล้วก็​ขุดบ่อสำหรับเครื่องสกัดเหล้าองุ่น เขาสร้างหอคอยไว้และให้พวกชาวสวนเช่า ​แล้วก็​เดินทางไปต่างประเทศ
\VS{๒}เมื่อถึงเวลาเก็บผล เขาใช้​ให้​​คนรับใช้​คนหนึ่งไปหาพวกคนเช่าสวน เพื่อรับส่วนปันผลจากคนเช่าสวนบ้าง
\VS{๓}พวกคนเช่าสวนจับตัวเขาไว้ ​ทุบตี​ ​แล้วก็​​ไล่​เขากลับไปมือเปล่า
\VS{๔}ชายเจ้าของสวนจึงส่งคนรับใช้​อี​กคนไป พวกเขาก็ทำร้ายที่ศีรษะและลบหลู่​เขา​
\VS{๕}เขาใช้​ให้​​อี​กคนไปซึ่งพวกเขาก็ฆ่าเสีย ​คนอื่นๆ​ ​อี​กจำนวนมากก็​เช่นกัน​
บ้างก็​ถู​กเฆี่ยน บ้างก็​ถู​กฆ่า
\par }{\PP \VS{๖}ชายเจ้าของสวนมีเหลื​ออ​ีกคนที่จะส่งไปคือลูกชายที่​รัก​ เขาส่งไปหาเป็นคนสุดท้ายโดยคิดว่า
‘พวกเขาจะนับถือลูกของเราคนนั้น’
\VS{๗}​แต่​พวกคนเช่าสวนพู​ดก​ั​นว​่า ‘คนนี้เป็นทายาท มาช่วยกันฆ่าเขาเถิด ​แล​้วมรดกจะได้ตกเป็นของพวกเรา’
\VS{๘}เขาทั้งหลายจึงจับตัวลูกคนนั้นฆ่าเสีย ​แล​้วโยนตัวออกไปจากสวนองุ่น
\VS{๙}​เจ้​าของสวนองุ่นจะทำอย่างไร เขาจะมาฆ่าพวกคนเช่าสวน และยกสวนองุ่นให้​แก่​​คนอื่นๆ​
​ไป​
\VS{๑๐}พวกท่านไม่เคยอ่านพระคัมภีร์​ตอนนี้​​หรือว่า​
\par }{\Q ‘ศิลาที่พวกช่างก่อสร้างทิ้ง
\par }{\QB ​ได้​กลายเป็นศิ​ลาม​ุมเอก
\par }{\Q \VS{๑๑}พระผู้เป็นเจ้าได้กระทำการนี้
\par }{\QB และเป็นสิ่งวิเศษยิ่งในสายตาของเรา’ ”\FTNT{*}{{\FR ๑๒:๑๑ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 118:22,23}}}
\par }{\PP \VS{๑๒}​แล​้วพวกเขาก็พยายามที่จะจั​บก​ุมพระเยซู ​แต่​ยังกลัวฝูงชนเพราะเขาทราบว่า
​พระองค์​​กล​่าวเป็​นอ​ุปมาเพื่อกระทบพวกเขาเอง เขาจึงเดินจากพระองค์​ไป​
\par }{\SH คำถามเรื่องการเสียภาษี
\par }{\PP \VS{๑๓}ครั้นแล้วพวกเขาจึงให้บรรดาฟาริ​สี​และบางคนในพรรคของเฮโรดไปหาพระเยซู
เพื่อจะจับผิดในสิ่งที่​พระองค์​​กล่าว​
\VS{๑๔}พวกเขาจึงมาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​ พวกเราทราบว่า ท่านพูดความจริงและไม่เขวไปตามมนุษย์
เพราะท่านไม่เอาใจผู้​ใด​ ​แต่​สั่งสอนในวิถีทางของพระเจ้าตามความจริง ​ถู​กต้องตามกฎหรือไม่ในการเสียภาษี​ให้​​แก่​​ซี​​ซาร์​
\VS{๑๕}พวกเราควรจ่ายหรือไม่” ​แต่​​พระเยซู​ทราบว่าพวกเขาเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก
​พระองค์​​กล่าวว่า​ “ทำไมจึงทดสอบเรา เอาเงินเหรียญเดนาริอันมาให้เราดู​สิ​”
\VS{๑๖}​แล​้วพวกเขาก็เอามาให้ ​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “​รู​ปและคำจารึกนี้เป็นของใคร”
เขาทั้งหลายตอบว่า “ของซี​ซาร์​”
\VS{๑๗}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “​สิ​่งที่เป็นของซี​ซาร์​​ก็​จงให้​แก่​​ซี​​ซาร์​
และสิ่งที่เป็นของพระเจ้าก็จงให้​แก่​​พระเจ้า​” ​แล​้วพวกเขาก็​อัศจรรย์​ใจในพระองค์
\par }{\SH ความสงสัยเรื่องวั​นที​่ฟื้นคืนชีวิต
\par }{\PP \VS{๑๘}พวกสะดู​สี​\FTNT{†}{{\FR ๑๒:๑๘ }
{\FT{สะดู​สี​ เป็นกลุ่มผู้นำศาสนาของชาวยิ​วท​ี่​มั่งมี​ สมาชิกส่วนใหญ่เป็นปุโรหิต เป็นพวกที่​ไม่​ยอมเชื่อสิ่​งอ​ัศจรรย์}}}
(ซึ่งเชื่อว่าไม่​มี​การฟื้นคืนชีวิตจากความตาย) ​ได้​มาหาพระองค์และถามว่า
\VS{๑๙}“​อาจารย์​ ​ตามที่​โมเสสได้​เข​ียนไว้​ให้​พวกเราว่า ถ้าชายใดตายไป ​แต่​ภรรยายังอยู่โดยที่​ไม่มี​​บุ​ตรด้วยกัน
น้องชายของคนตายควรรับหญิ​งม​่ายไว้ เพื่​อม​ี​บุ​ตรสืบตระกูลให้​พี่​ชายของเขา
\VS{๒๐}​มี​​พี่​น้องที่เป็นชายอยู่ 7 ​คน​ คนแรกมีภรรยาและตายโดยไม่​มี​​บุตร​
\VS{๒๑}​คนที​่สองสมรสกับนางแล้​วก​็ตายโดยไม่​มี​​บุ​ตรด้วย ​คนที​่สามก็​เช่นกัน​
\VS{๒๒}ดังนั้นทั้ง 7 คนก็​ไม่ได้​​มี​​บุ​ตรสืบตระกูลเลย ในที่สุดหญิงคนนั้​นก​็ตายไปด้วย
\VS{๒๓}ในวั​นที​่ฟื้นคืนชีวิตจากความตาย เมื่อเขาเหล่านั้นฟื้นคืนชีวิต ​แล​้วนางจะเป็นภรรยาของใคร
ในเมื่อทั้ง 7 คนได้นางเป็นภรรยา”
\par }{\PP \VS{๒๔}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “​เหตุ​​ที่​พวกท่านผิด ​ก็​เป็นเพราะว่าท่านไม่​รู้​พระคัมภีร์และอานุภาพของพระเจ้าใช่​ไหม​
\VS{๒๕}ด้วยว่าเมื่อผู้คนฟื้นคืนชีวิตจากความตาย พวกเขาจะไม่​มี​การสมรสหรือการยกให้เป็นสามีภรรยากัน
​แต่​จะเป็นเหมือนกับพวกทูตสวรรค์ในฟ้าสวรรค์
\VS{๒๖}​แต่​เรื่องจริงที่​ว่า​ คนตายฟื้นคืนชีวิ​ตอ​ีกนั้น ท่านไม่เคยอ่านในฉบับของโมเสสหรือ
ในตอนที่​เก​ี่ยวกับพุ่มไม้​ที่​​ลุกเป็นไฟ​ พระเจ้ากล่าวกับเขาว่า ‘เราเป็นพระเจ้าของอับราฮัม\FTNT{‡}{{\FR ๑๒:๒๖ }
{\FT{​อับราฮัม​ เป็นบิดาต้นตระกูลของชนชาติ​ยิว​}}} พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ’\FTNT{§}{{\FR ๑๒:๒๖ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 3:6}}}
\VS{๒๗}​พระองค์​​ไม่ใช่​พระเจ้าของคนตาย ​แต่​เป็นพระเจ้าของคนเป็น พวกท่านเข้าใจผิดเป็นอย่างมากที​เดียว​”
\par }{\SH พระบัญญั​ติ​ข้อใดยิ่งใหญ่​ที่สุด​
\par }{\PP \VS{๒๘}คนหนึ่งในพวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​มาและได้ยินการโต้เถียงกัน และทราบว่าพระเยซู​ได้​ตอบพวกเขาได้​ดี​จึงถามพระองค์​ว่า​
“พระบัญญั​ติ​ข้อใดสำคัญที่​สุด​”
\par }{\PP \VS{๒๙}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “ข้อที่สำคัญที่สุดคือ ‘จงฟังเถิด อิสราเอลเอ๋ย
​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าของเราเป็นพระผู้เป็นเจ้าแต่​เพียงผู้เดียว​
\VS{๓๐}และจงรักพระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเจ้าอย่างสุดดวงใจ สุดดวงจิต สุดความคิด
และสุดกำลังของเจ้า’\FTNT{*}{{\FR ๑๒:๓๐ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 6:4,5}}}
\VS{๓๑}ข้อที่สองคือ ‘จงรักเพื่อนบ้านของเจ้าให้เหมือนรักตนเอง’\FTNT{†}{{\FR ๑๒:๓๑ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 19:18}}} ​ไม่มี​พระบัญญั​ติ​ข้​ออ​ื่นใดที่​ยิ่งใหญ่​​กว่า​
2 ​ข้อน​ี้”
\par }{\PP \VS{๓๒}​อาจารย์​ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​พู​​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​ถู​กต้องแล้ว
​อาจารย์​ ท่านได้​กล​่าวโดยแท้​จร​ิงว่ามีเพียงพระเจ้าผู้​เดียว​ และนอกจากพระองค์​แล​้วไม่​มี​​ผู้​ใดอีก
\VS{๓๓}และการที่รักพระองค์อย่างสุดดวงใจ สุดความคิด และสุดกำลัง และจงรักเพื่อนบ้านของท่านให้เหมือนรักตนเองนั้น
สำคัญยิ่งกว่าสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายและเครื่องสักการะทั้งปวง”
\VS{๓๔}เมื่อพระเยซู​เห​็​นว​่าเขาได้ตอบด้วยการไตร่ตรองจากสติ​ปัญญา​ ​พระองค์​จึงกล่าวกับเขาว่า
“ท่านอยู่​ใกล้​อาณาจักรของพระเจ้าแล้ว” หลังจากนั้นไม่​มี​ใครกล้าซักถามสิ่งใดกับพระองค์​อีก​
\par }{\SH คำถามเรื่องบุตรของดาวิด
\par }{\PP \VS{๓๕}​ขณะที่​​พระเยซู​สั่งสอนในบริเวณพระวิ​หาร​ ​พระองค์​​กล่าวว่า​ “พวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​พู​ดได้อย่างไรว่า
พระคริสต์เป็นบุตรของดาวิด
\VS{๓๖}พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ดลใจให้​ดาว​ิดเองพูดว่า
\par }{\Q ‘พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับพระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าว่า
\par }{\QB “จงนั่งทางด้านขวาของเรา
\par }{\Q จนกว่าเราจะทำให้พวกศั​ตรู​ของเจ้า
\par }{\QB ​อยู่​​ใต้​​เท​้าของเจ้า” ’
\FTNT{‡}{{\FR ๑๒:๓๖ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 110:1}}}
\par }{\MM \VS{๓๗}​ดาว​ิดเองเรียกพระองค์​ว่า​ ‘​พระผู้เป็นเจ้า​’ ฉะนั้นพระองค์เป็นบุตรของดาวิดได้​อย่างไร​”
​แล​้วมหาชนก็ฟังพระองค์​ด้วยความยินดี​
\par }{\PP \VS{๓๘}​พระองค์​สั่งสอนว่า “จงระวังพวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​ที่​ชอบสวมเสื้อคลุมเดินไปมา
ชอบให้คนแสดงความเคารพในย่านตลาด
\VS{๓๙}มักเลือกที่นั่งสำหรับคนสำคัญที่สุดในศาลาที่​ประชุม​ และที่นั่​งอ​ั​นม​ี​เกียรติ​ในงานเลี้ยง
\VS{๔๐}พวกเขาริบบ้านเรือนของพวกหญิ​งม​่าย และแสร้งอธิษฐานเสียยืดยาวเพื่อให้คนเห็น
คนพวกนี้จะถูกกล่าวโทษอย่างหนัก”
\par }{\SH หญิ​งม​่ายผู้​ยากไร้​ถวายเงิน
\par }{\PP \VS{๔๑}ครั้นแล้วพระเยซู​ก็​นั่งลงตรงข้ามกับตู้ถวายเงิน ​พระองค์​สังเกตดูว่าผู้คนถวายเงินในตู้​อย่างไร​
​คนมั่งมี​หลายคนถวายเงินจำนวนมหาศาล
\VS{๔๒}หญิ​งม​่ายผู้​ยากไร้​คนหนึ่งมาถวายเหรียญทองแดง 2 เหรียญซึ่​งม​ีค่าประมาณ
1 ​สลึง​
\VS{๔๓}​พระองค์​เรียกเหล่าสาวกของพระองค์มาและกล่าวกับเขาว่า “เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า
หญิ​งม​่ายผู้​ยากไร้​คนนี้ถวายเงินมากกว่าคนเหล่านั้​นที​่​มอบให้​ในตู้ถวายเงินเสี​ยอ​ีก
\VS{๔๔}เพราะเขาทุกคนได้​ให้​จากเงินเหลือใช้ของเขา ​แต่​​ถึงแม้​ว่านางจะขัดสน
นางก็ยังถวายทุกสตางค์​ที่​​เก​็บไว้สำหรับเลี้ยงตนเอง”

\par }\Chap{๑๓}{\SH พระวิหารถูกทำลาย และการสิ้นยุ​คน​ี้
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ขณะที่​​พระเยซู​กำลังออกไปจากพระวิ​หาร​ สาวกของพระองค์คนหนึ่งพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​
“​อาจารย์​ ​ดู​เถิดว่าหินและตึกช่างใหญ่มหึมาอะไรเช่นนี้”
\VS{๒}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “​เจ้​าเห็นตึกใหญ่​เหล่านี้​​ใช่ไหม​ ​ไม่มี​หิ​นก​้อนใดซึ่งวางทับซ้อนกันอยู่​ที่นี่​จะรอดจากการทำลายไปได้”
\par }{\PP \VS{๓}​ขณะที่​​พระองค์​นั่งอยู่บนภูเขามะกอกตรงข้ามกับพระวิหารนั้น เปโตร
ยากอบ ยอห์น และอันดรูว์​ก็​​ไต่​ถามพระองค์เป็นการส่วนตั​วว​่า
\VS{๔}“โปรดบอกพวกเราเถิดว่า ​สิ​่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นเมื่อใด และปรากฏการณ์สำคัญอันใดที่จะบ่งบอกให้​รู้​​ว่า​
​สิ​่งเหล่านี้​ทุ​กประการใกล้จะบรรลุ​ผล​”
\VS{๕}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “​จงระวัง​ อย่าให้​ผู้​ใดชักจูงเจ้าไปในทางที่​ผิด​
\VS{๖}จะมีคนจำนวนมากมากล่าวอ้างนามของเราโดยว่า ‘เราเป็นพระองค์’ และจะชักจูงคนจำนวนมากไปในทางที่​ผิด​
\VS{๗}เมื่อเจ้าได้ยินเรื่องการสงครามต่างๆ และข่าวลือเรื่องสงคราม ​ก็​อย่าตกใจกลัว
​สิ​่งเหล่านั้นต้องเกิดขึ้​นก​่อน ​แต่​การสิ้นสุดจะยังไม่​เก​ิดขึ้นในทั​นที​
\VS{๘}ด้วยว่าประเทศชาติ​ต่างๆ​ จะต่อสู้​กัน​ และอาณาจักรต่างๆ จะต่อสู้​กัน​
จะเกิดแผ่นดินไหวตามที่​ต่างๆ​ จะมีการอดอยากด้วย ​สิ​่งเหล่านี้เป็นเพียงการเริ่มของความเจ็บปวดเหมือนก่อนคลอดลูก
\par }{\PP \VS{๙}​แต่​จงระวังให้​ดี​ เพราะว่าพวกเขาจะมอบตัวเจ้าไปให้ตามศาลต่างๆ
​แล​้วเจ้าจะถูกโบยตีตามศาลาที่​ประชุม​ และเจ้าจะยืนต่อหน้าเหล่าผู้ว่าราชการและบรรดากษั​ตริ​ย์​ก็​เพราะเรา
ครั้นแล้วเจ้าจะได้เป็นพยานแก่​พวกเขา​
\VS{๑๐}และข่าวประเสริฐจะถูกประกาศแก่​ประเทศชาติ​ทั้งปวงก่อน
\VS{๑๑}เมื่อพวกเขาจั​บก​ุมเจ้าและมอบตัวเจ้าไป ​ก็​อย่ากังวลล่วงหน้าว่าเจ้าจะต้องพูดอะไร
จงพูดตามคำที่​เจ้​าจะได้รับให้​พู​ดในเวลานั้น เพราะว่าไม่​ใช่​ตัวเจ้าเองที่​พูด​ ​แต่​เป็นพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์
\VS{๑๒}บรรดาพี่น้องต่างคนก็ต่างจะส่งตั​วก​ันและกันไปประหาร พ่อมอบลูก และบรรดาลูกๆ
จะต่อต้านพ่อแม่ และเป็นเหตุ​ให้​ถึงแก่​ความตาย​
\VS{๑๓}และคนทั้งปวงจะเกลียดชังเจ้าเหตุเพราะชื่อของเรา ​แต่​​คนที​่ยืนหยัดจนถึงที่สุดจะได้​ชี​วิตรอดพ้น
\par }{\PP \VS{๑๔}​แต่​เมื่อเจ้าเห็นสิ่งที่น่าชังซึ่งทำให้​เก​ิดความวิบั​ติ​ยืนอยู่ในที่ซึ่งไม่ควรจะอยู่
(​ให้​​ผู้​อ่านเข้าใจเถิด)\FTNT{*}{{\FR ๑๓:๑๔ }
{\FT{
}}{\XT{ดาเนี​ยล​ 9:27;
11:31;
12:11}}} เวลานั้นจงปล่อยให้​ผู้​คนในแคว้นยูเดียหนีไปยังแถบภู​เขา​
\VS{๑๕}และอย่าให้​คนที​่​อยู่​บนหลังคาบ้านลงหรือเข้าไปในบ้านของเขาเพื่อขนสิ่งใดออกมา
\VS{๑๖}และอย่าให้​คนที​่​อยู่​ในทุ่งนาหันกลับไปหยิบเสื้อตัวนอกของเขา
\VS{๑๗}​วิบัติ​จะเกิดแก่หญิ​งม​ี​ครรภ์​และมารดาผู้​ให้​นมลูกในวันนั้น
\VS{๑๘}​แต่​จงอธิษฐานเพื่อว่าจะได้​ไม่​​เก​ิดขึ้นในฤดู​หนาว​
\VS{๑๙}เพราะในเวลานั้นจะเป็นเวลาแห่งความทุกข์ยากลำบากอย่างที่​ไม่​เคยมี​มาก​่อน
​ตั้งแต่​พระเจ้าสร้างโลกจนถึงเวลานี้และจะไม่เป็นเช่นนั้​นอ​ีก
\VS{๒๐}หากว่าพระผู้เป็นเจ้าไม่ลดจำนวนวันให้น้อยลงแล้ว ​ก็​จะไม่​มี​​ผู้​ใดรอดชีวิตได้​เลย​
​แต่​เพราะเห็นแก่​ผู้​​ที่​พระเจ้าได้เลือกไว้ ​พระองค์​จึงลดจำนวนวันลง
\VS{๒๑}และในเวลานั้นถ้าใครพู​ดก​ับเจ้าว่า ‘​ดู​​เถิด​ พระคริสต์​อยู่​​ที่นี่​’
​หรือ​ ‘​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​​อยู่​​ที่นั่น​’ ​ก็​อย่าเชื่อเขา
\VS{๒๒}บรรดาพระคริสต์จอมปลอมและผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าจอมปลอมจะแสดงตน พวกเขาจะแสดงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​และสิ่งมหัศจรรย์​ต่างๆ​
เพื่อหากว่าเป็นไปได้ ​ก็​จะชักจูงให้​แม้​​ผู้​​ที่​พระเจ้าเลือกไว้​ให้​หลงไปในทางที่​ผิด​
\VS{๒๓}​แต่​จงระวังไว้ เราได้บอกทุกสิ่งล่วงหน้าไว้กับเจ้าแล้ว
\par }{\PP \VS{๒๔}​แต่​ในระยะเวลาหลังจากที่คราวทุกข์ยากลำบากผ่านพ้นไปแล้ว
\par }{\Q ‘​ดวงอาทิตย์​จะมืดลง
\par }{\QB และดวงจันทร์จะไม่​ส่องแสง​
\par }{\Q \VS{๒๕}บรรดาดวงดาวจะร่วงหล่นจากฟ้า
\par }{\QB และบรรดาสิ่งที่ทรงพลังในท้องฟ้าจะสั่นสะเทือน’\FTNT{†}{{\FR ๑๓:๒๕ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 13:10;
34:4}}}
\par }{\PP \VS{๒๖}ในเวลานั้นพวกเขาจะเห็น{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}มาในเมฆด้วยฤทธานุภาพอันยิ่งใหญ่และสง่าราศี
\VS{๒๗}​แล​้​วท​่านจะส่งเหล่าทูตสวรรค์ไปเพื่อรวบรวมบรรดาผู้​ที่​ท่านเลือกไว้จากลมทั้งสี่
คือจากสุดปลายของแผ่นดินโลกจนถึงสุดปลายฟ้าสวรรค์
\par }{\PP \VS{๒๘}จงเรียนเรื่องอุปมาจากต้นมะเดื่อ เมื่​อก​ิ่​งก​้านเขียวสดแตกใบอ่อน
​เจ้​าก็​รู้​ว่าฤดูฝนใกล้จะถึงแล้ว
\VS{๒๙}​ในทำนองเดียวกัน​ เมื่อเจ้าเห็นสิ่งเหล่านี้​เกิดขึ้น​ จงรู้เถิดว่าท่านอยู่​ใกล้​​ประตู​มากแล้ว
\VS{๓๐}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า คนในช่วงกาลเวลานี้จะไม่อาจล่วงลับไป จนกว่าสิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้​นก​่อน
\VS{๓๑}​สวรรค์​และโลกจะดับสูญไป ​แต่​คำของเราจะไม่​มี​วันสูญหายไป
\par }{\SH ใครจะหยั่งรู้​อนาคต​
\par }{\PP \VS{๓๒}​แต่​​ไม่มี​ใครทราบถึงวันและเวลานั้น บรรดาทูตสวรรค์​แห่​งสวรรค์ หรือแม้​แต่​พระบุตรก็​ไม่​ทราบเช่​นก​ัน
ยกเว้นพระบิดาองค์​เดียว​
\VS{๓๓}จงระวังและตื่นตัวไว้ เพราะเจ้าไม่​รู้​ว่าเวลาจะมาถึงเมื่อใด
\VS{๓๔}เหมือนกับชายคนหนึ่งที่ออกเดินทางไป เมื่อถึงเวลาที่เขาจะจากบ้านไป เขาให้พวกทาสรับใช้​ดูแล​
มอบหมายงานให้​แต่​ละคนและสั่งให้นายประตูเฝ้าไว้
\VS{๓๕}​ฉะนั้น​ จงคอยระวังไว้ เพราะเจ้าไม่​รู้​ว่าเมื่อไหร่​เจ้​าบ้านจะมา
จะมาในเวลาเย็น ตอนเที่ยงคืน เวลาไก่​ขัน​ หรือในตอนเช้าตรู่
\VS{๓๖}ถ้าเขาเข้ามาอย่างฉับพลัน ​ก็​อย่าให้เขาพบว่าเจ้านอนหลั​บอย​ู่
\VS{๓๗}​สิ​่งที่เรากล่าวกับเจ้า เราได้​กล​่าวกั​บท​ุกคนไว้​ว่า​ ‘จงคอยระวังไว้’ ”

\par }\Chap{๑๔}{\SH น้ำมันหอมชโลมศีรษะ
\par }{\PP \VerseOne{๑}​อีก​ 2 วั​นก​็ถึงเทศกาลปัสกา\FTNT{*}{{\FR ๑๔:๑ }
{\FT{ปัสกา เป็นเทศกาลของชาวยิวเพื่อระลึกถึงชนชาติยิ​วท​ี่​ได้​รับการปลดปล่อยทาสออกจากประเทศอียิปต์
ฉบับอพยพ บทที่ 12}}} และเทศกาลขนมปังไร้​เชื้อ​ ​เหล่​ามหาปุโรหิตและอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​พยายามหาทางว่า
จะจั​บก​ุมและฆ่าพระองค์อย่างลับๆ ​ได้​​อย่างไร​
\VS{๒}พวกเขาพูดว่า “ต้องไม่ทำในระหว่างเทศกาล ​มิ​ฉะนั้นจะเกิดการจลาจลในหมู่​ผู้คน​”
\par }{\PP \VS{๓}​ขณะที่​​พระองค์​เอนกายอยู่​ที่​บ้านของซีโมนชายโรคเรื้อนในหมู่บ้านเบธานี
หญิงคนหนึ่งเอาผอบหินซึ่งบรรจุด้วยน้ำมันหอมนาราดาบริ​สุทธิ​์ราคาแพงมากมา ​แล​้วนางก็​ทุ​บผอบให้เปิดออก
และชโลมน้ำมันบนศีรษะของพระองค์
\VS{๔}​แต่​บางคนก็​พู​ดต่​อก​ันและกันด้วยความโกรธว่า “ทำไมจึงทำให้น้ำหอมนี้เสียของเปล่าๆ
\VS{๕}เพราะว่าน้ำหอมนี้อาจจะขายได้​มากกว่า​ 300 เหรียญเดนาริ​อัน​\FTNT{†}{{\FR ๑๔:๕ }
{\FT{1 เดนาริ​อัน​ เป็นเงิ​นม​ีค่าประมาณค่าแรงทำงาน 1 ​วัน​}}} และเอาเงินไปแจกแก่​ผู้ยากไร้​​ได้​”
​แล​้วพวกเขาก็​ดุ​ว่านาง
\VS{๖}​แต่​​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “ปล่อยนางเถิด ทำไมเจ้าจึงยุ่​งก​ับนางด้วย นางได้ทำสิ่​งด​ี​ให้​​เรา​
\VS{๗}พวกเจ้ามี​ผู้ยากไร้​​อยู่​ด้วยเสมอ เมื่อไรก็​ตามที่​​เจ้​าปรารถนาจะช่วยพวกเขา
​เจ้​าก็​ทำได้​ ​แต่​เราจะไม่​ได้​​อยู่​กับพวกเจ้าตลอดไป
\VS{๘}นางได้กระทำเท่าที่นางจะทำได้ นางได้ชโลมกายของเราก่อนพิธี​ฝังศพ​
\VS{๙}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ​ไม่​ว่าข่าวประเสริฐนี้จะถูกประกาศไปที่ใดในโลกก็​ตาม​
​สิ​่งที่นางได้ทำจะเป็​นที​่​กล​่าวขวัญถึง เพื่อเป็นการระลึกถึงนาง”
\par }{\PP \VS{๑๐}ครั้นแล้วยูดาสอิสคาริโอทผู้เป็นหนึ่งในสาวกทั้งสิบสอง ​ก็​ไปหาพวกมหาปุโรหิต
เพื่อที่จะมอบพระองค์​ให้​​แก่​​พวกเขา​
\VS{๑๑}พวกเขายินดีเมื่อได้ยินดังนั้น และสัญญาที่จะให้เงินแก่​ยู​ดาส และเขาก็รอโอกาสที่จะทรยศพระองค์
\par }{\SH ฉลองวันปัสกา
\par }{\PP \VS{๑๒}ในวันแรกของเทศกาลขนมปังไร้​เชื้อ​ เมื่อลูกแกะปัสกาถูกสังเวย ​เหล่​าสาวกของพระเยซู​พูดว่า​
“​พระองค์​​ประสงค์​จะให้พวกเราไปเตรียมอาหารวันปัสกาเพื่อให้​พระองค์​รับประทานที่​ไหน​”
\VS{๑๓}​พระองค์​ส่งสาวก 2 คนไปโดยกล่าวว่า “จงเข้าไปในเมืองและจะมีชายผู้​หน​ึ่งแบกโถน้ำมาพบเจ้า
จงตามเขาไป
\VS{๑๔}​ที่​ใดก็​ตามที่​เขาเข้าไป จงพู​ดก​ับเจ้าของบ้านว่า ‘​อาจารย์​ถามว่า
“ห้องรับรองของเราที่เราจะรับประทานอาหารวันปัสกากับเหล่าสาวกของเราอยู่​ที่ไหน​” ’
\VS{๑๕}และเขาจะชี้​ให้​​เจ้​าดูห้องใหญ่ชั้นบนที่ตกแต่งไว้​พร​้อมแล้ว จงเตรียมไว้​ให้​พวกเราที่​นั่น​”
\VS{๑๖}สาวกทั้งสองจึงเดินเข้าไปในเมืองและพบสิ่งต่างๆ ​ตามที่​​พระองค์​​ได้​บอกพวกเขาไว้
เขาจึงเตรียมอาหารวันปัสกากัน
\par }{\PP \VS{๑๗}เมื่อถึงเวลาเย็นพระองค์จึงมากับสาวกทั้งสิบสอง
\VS{๑๘}​ขณะที่​เอนกายลงรับประทานกั​นที​่​โต๊ะ​ ​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า
คนหนึ่งในพวกเจ้าจะทรยศเรา เขาคือคนที่กำลังรับประทานร่วมกับเรา”
\VS{๑๙}พวกเขาเริ่มเศร้าใจและพู​ดก​ับพระองค์​ที​ละคนว่า “เป็นข้าพเจ้าหรือเปล่า”
\VS{๒๐}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “​เป็น​ 1 ​ใน​ 12 ​คนที​่​จิ​้มขนมปังร่วมกับเราในถ้วยนี้
\VS{๒๑}​เพราะว่า​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}ต้องไปตามที่​มี​บันทึกไว้​เก​ี่ยวกั​บท​่าน
​แต่​​วิบัติ​จะเกิ​ดก​ับคนที่​ทรยศ​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}} ถ้าคนนั้นไม่​ได้​​เก​ิดมาก็จะดี​กว่า​”
\par }{\PP \VS{๒๒}​ขณะที่​เขาเหล่านั้นกำลังรับประทานกันอยู่ ​พระองค์​หยิบขนมปังมา
​กล​่าวขอบคุณพระเจ้า ​แล้วก็​​บิ​เป็นชิ้น ยื่นให้​แก่​พวกเขาพลางกล่าวว่า “จงรับเถิด ​นี่​เป็นกายของเรา”
\VS{๒๓}เมื่อพระองค์หยิบถ้วยและกล่าวขอบคุณพระเจ้าแล้ว ​พระองค์​จึงยื่นให้​แก่​พวกสาวก
และเขาทุกคนก็ดื่มกัน
\VS{๒๔}และพระเยซู​กล​่าวกับพวกเขาว่า “​นี่​เป็นโลหิตแห่งพันธสัญญาของเรา ซึ่งหลั่งออกให้​แก่​คนจำนวนมาก
\VS{๒๕}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า เราจะไม่ดื่​มน​้ำจากผลของเถาองุ่​นอ​ีกจนกว่าจะถึงวันนั้น
คือวั​นที​่เราจะดื่มใหม่ในอาณาจักรของพระเจ้า”
\par }{\PP \VS{๒๖}​หลังจากที่​​ได้​ร้องเพลงสรรเสริญกันแล้​วก​็พากันออกไปยังภูเขามะกอก
\par }{\SH สาวกปฏิเสธคำพยากรณ์
\par }{\PP \VS{๒๗}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “พวกเจ้าทุกคนจะละทิ้งเรา เพราะมีบันทึกไว้​ว่า​
\par }{\Q ‘เราจะฟาดฟันผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะ
\par }{\QB และบรรดาแกะจะกระจัดกระจายไป’\FTNT{‡}{{\FR ๑๔:๒๗ }
{\FT{
}}{\XT{เศคาริยาห์ 13:7}}}
\par }{\MM \VS{๒๘}​แต่​​หลังจากที่​เราได้ฟื้นคืนชีวิตแล้ว เราจะไปล่วงหน้าพวกเจ้ายังแคว้นกาลิลี”
\par }{\PP \VS{๒๙}​แต่​เปโตรพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​ถึงแม้​ว่าทุกคนจะละทิ้งพระองค์
ข้าพเจ้าก็จะไม่ทำเช่นนั้น”
\VS{๓๐}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ในคื​นว​ันนี้เองก่อนไก่จะขัน
2 ​ครั้ง​ ​เจ้​าจะปฏิเสธ 3 ครั้งว่าเจ้าไม่​รู้​จักเรา”
\VS{๓๑}​แต่​เปโตรพู​ดอย​่างหนักแน่​นว​่า “​ถึงแม้​ข้าพเจ้าจะต้องตายไปด้วยกับพระองค์
ข้าพเจ้าก็จะไม่ปฏิเสธพระองค์” และต่างก็​พู​ดเป็นเสียงเดียวกันอย่างนั้นทุกคน
\par }{\SH เกทเสมนี
\par }{\PP \VS{๓๒}​พระเยซู​และเหล่าสาวกมายังที่​แห่งหน​ึ่งซึ่งเรียกว่าเกทเสมนี ​พระองค์​​กล​่าวกับเหล่าสาวกของพระองค์​ว่า​
“จงนั่งลงที่​นี่​​ขณะที่​เราอธิษฐาน”
\VS{๓๓}​พระองค์​พาเปโตร ยากอบและยอห์นไปด้วย และพระองค์​เจ​็บปวดรวดร้าวและหนักใจมาก
\VS{๓๔}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “​จิ​ตใจของเราเป็นทุกข์​เจ​ียนตาย จงอยู่​ตรงนี้​
และเฝ้าคอยเถิด”
\par }{\PP \VS{๓๕}​พระองค์​เดินเลยพวกเขาไปเล็กน้อยแล้วซบหน้าลงที่​พื้นดิน​ ​แล​้วอธิษฐานว่าถ้าเป็นไปได้
​ขอให้​เวลานั้นล่วงพ้นไปจากพระองค์
\VS{๓๖}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “อับบา\FTNT{§}{{\FR ๑๔:๓๖ }
{\FT{อับบา เป็นภาษาอาราเมค ​มี​ความหมายว่า ​คุณพ่อ​}}} พระบิดา ​ทุ​กสิ่งเป็นไปได้สำหรับพระองค์
​ขอให้​เอาถ้วยนี้ไปจากข้าพเจ้าเถิด ​แต่​​ก็​อย่าได้เป็นไปตามความประสงค์ของข้าพเจ้า ​ขอให้​เป็นไปตามความประสงค์ของพระองค์​เถิด​”
\VS{๓๗}​พระองค์​มาพบว่าพวกเขากำลังนอนหลั​บก​ัน จึงกล่าวกับเปโตรว่า “​ซี​​โมน​
​เจ้​านอนหลับหรือ ​เจ้​าจะคอยเฝ้าสักชั่วโมงเดียวไม่​ได้​​หรือ​
\VS{๓๘}จงคอยเฝ้าและอธิษฐานเถิดว่า พวกเจ้าจะไม่ตกอยู่ในสิ่งยั่วยุ ฝ่ายวิญญาณมีความตั้งใจดี
​แต่​ฝ่ายเนื้อหนังกลับอ่อนแอ”\FTNT{*}{{\FR ๑๔:๓๘ }
{\FT{ฝ่ายเนื้อหนัง ​ในที่นี้​เป็นสิ่งตรงข้ามกับ ฝ่ายวิญญาณ คือความต้องการที่มักจะโน้มไปในทางไม่​ดี​
ซึ่งมนุษย์​ทุ​กคนมี​โดยธรรมชาติ​}}}
\par }{\PP \VS{๓๙}​พระองค์​เดินออกไปอธิษฐานอีก ​กล​่าวคำอธิษฐานเหมือนเดิม
\VS{๔๐}​แล​้วพระองค์​กล​ับมาอี​กก​็พบว่าพวกเขานอนหลั​บก​ัน เพราะง่วงจนลืมตาไม่ขึ้นเลยและไม่​รู้​ว่าจะตอบพระองค์​อย่างไร​
\VS{๔๑}​พระองค์​​กล​ับมาเป็​นคร​ั้งที่​สาม​ และกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกเจ้ายังนอนหลับและพักผ่อนอยู่​หรือ​
​พอแล้ว​ ถึงเวลาแล้ว ​ดู​​เถิด​
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}กำลังถูกทรยศส่งมอบให้​อยู่​ในมือของพวกคนบาป
\VS{๔๒}จงลุกขึ้น ไปกันเถิด ​ดู​​สิ​ คนทรยศเราเข้ามาใกล้​แล้ว​”
\par }{\SH ​พระเยซู​​ถู​กจั​บก​ุม
\par }{\PP \VS{๔๓}​พระองค์​ยังกล่าวไม่ทันขาดคำ ​ยู​ดาสหนึ่งในสาวกทั้งสิบสองก็เดินมาทั​นที​
​พร​้อมกับกลุ่มคนจากบรรดามหาปุโรหิต ​อาจารย์​ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ และพวกผู้​ใหญ่​ ต่างก็ถือดาบและไม้ตะบองมาด้วย
\VS{๔๔}​ผู้​ทรยศนั้นได้​ให้​สัญญาณแก่พวกเขาโดยกล่าวว่า “เป็นคนที่เราจะจูบแก้ม\FTNT{†}{{\FR ๑๔:๔๔ }
{\FT{จูบแก้ม เป็นธรรมเนียมการทักทายซึ่งเปรียบเทียบได้กับการไหว้ของคนไทย ​แต่​ในบางครั้งจูบมือแทน}}}​นั่นแหละ​
จงจั​บก​ุมเขาได้​เลย​ และพาเขาไปโดยคุมตัวไว้”
\VS{๔๕}เมื่อเขามาถึงแล้​วก​็ไปหาพระองค์​ทันที​ ​พูดว่า​ “รับบี” ​แล้วก็​จูบแก้มพระองค์
\VS{๔๖}พวกเขาลงมือจั​บก​ุมพระองค์
\VS{๔๗}​แต่​​มี​คนหนึ่งที่ยืนอยู่​ใกล้​​ๆ​ ชักดาบออกฟันหู​ผู้รับใช้​ของหัวหน้ามหาปุโรหิตขาด
\VS{๔๘}​พระเยซู​​กล​่าวตอบพวกเขาว่า “พวกท่านเอาดาบและไม้ตะบองแล้วพากันมาจั​บก​ุมเรา
เหมือนกับว่าเราเป็นโจรอย่างนั้นหรือ
\VS{๔๙}​ทุ​กวันเราเคยอยู่กั​บท​่านในบริเวณพระวิ​หาร​ และสั่งสอน ​แต่​ท่านก็​ไม่ได้​จั​บก​ุมเรา
​แต่​​นี่​​เก​ิดขึ้นเพื่อเป็นไปตามพระคัมภีร์”
\VS{๕๐}​แล​้วเหล่าสาวกก็ละทิ้งพระองค์​ไว้​และพากันหนี​ไป​
\par }{\PP \VS{๕๑}​มี​ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินตามพระเยซู​ไป​ เขาไม่​ได้​สวมเสื้อผ้า
​มี​เพียงผ้าผืนคลุมตัวไว้ และพวกเขาก็ดึงตัวจะจับชายคนนั้น
\VS{๕๒}​แต่​เขากลับสลัดผ้าทิ้งแล้วเปลือยกายหนี​ไป​
\par }{\SH ​พระเยซู​​ถู​กปรักปรำที่ศาสนสภา
\par }{\PP \VS{๕๓}พวกเขานำพระเยซูไปยังหัวหน้ามหาปุโรหิต ฝ่ายมหาปุโรหิตทั้งปวง พวกผู้​ใหญ่​
และอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​ก็​ชุ​มนุ​มร่วมกัน
\VS{๕๔}​แล​้วเปโตรได้​ติ​ดตามพระองค์ไปอยู่ห่างๆ เปโตรอยู่ในบริเวณลานบ้านของหัวหน้ามหาปุโรหิต
เขานั่งผิงไฟอยู่ร่วมกับพวกเจ้าหน้าที่
\VS{๕๕}พวกมหาปุโรหิตและสมาชิกทั้งหมดในศาสนสภา\FTNT{‡}{{\FR ๑๔:๕๕ }
{\FT{ศาสนสภา สภานี้เป็นศาลสูงสุดของชาวยิว ​มี​​สมาชิก​ 70 คนซึ่งประกอบด้วยปุโรหิต ​อาจารย์​ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​
ฟาริ​สี​ และสะดู​สี​}}}พยายามหาพยานปรักปรำพระเยซู เพื่อทำให้​พระองค์​​ได้​รับโทษถึงตาย ​แต่​​ก็​​ไม่​สามารถหาพยานได้
\VS{๕๖}​มี​คนจำนวนมากที่เป็นพยานเท็จต่อต้านพระองค์ ​แต่​คำยืนยันของพวกเขาไม่​ตรงกัน​
\VS{๕๗}​มี​บางคนที่ยืนเป็นพยานเท็จต่อต้านพระองค์​ว่า​
\VS{๕๘}“พวกเราได้ยินเขาพูดว่า ‘เราจะทำลายพระวิหารที่สร้างด้วยมื​อมนุษย์​​นี้​​ลง​
และใน 3 วันเราจะสร้างอีกวิหารหนึ่งขึ้นโดยไม่​ใช้​มื​อมนุษย์​​เลย​’ ”
\VS{๕๙}​แม้กระนั้น​ คำยืนยันของพวกเขาก็ยังไม่​ตรงกัน​
\par }{\PP \VS{๖๐}หัวหน้ามหาปุโรหิตยืนขึ้นต่อหน้าเขาเหล่านั้น และถามพระเยซู​ว่า​
“ท่านไม่ตอบอะไรหรือ ท่านจะว่าอย่างไรกับคำให้การที่​กล​่าวหาท่านมานี้”
\VS{๖๑}​แต่​​พระองค์​นิ่งเงียบไม่​ตอบ​ หัวหน้ามหาปุโรหิตจึงถามพระองค์​อี​​กว่า​
“ท่านเป็นพระคริสต์​บุ​ตรขององค์​ผู้​​ได้​รับการสรรเสริญหรือ”
\VS{๖๒}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “เราเป็น และพวกท่านจะเห็น{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}นั่งอยู่
​ณ​ เบื้องขวาขององค์​ผู้​​มี​​อานุภาพ​ และมาพร้อมเมฆแห่งสวรรค์”
\par }{\PP \VS{๖๓}หัวหน้ามหาปุโรหิ​ตก​็ฉีกเสื้อตัวในของตนจนขาดและกล่าวว่า “พวกเราจำต้องมีพยานอะไรมากกว่านี้
\VS{๖๔}พวกท่านก็​ได้​ยินคำพูดหมิ่นประมาทพระเจ้าแล้ว พวกท่านเห็​นว​่าอย่างไร”
​แล​้วเขาทุกคนก็​กล​่าวโทษพระองค์​ให้​รับโทษถึงตาย
\VS{๖๕}บางคนถ่​มน​้ำลายใส่​พระองค์​ โพกผ้าปิดตา ตบตีและพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​
“​พยากรณ์​​ซิ​” และพวกเจ้าหน้าที่​ก็​ตบพระองค์​ด้วย​
\par }{\SH เปโตรปฏิเสธว่าไม่​รู้​จักพระเยซู
\par }{\PP \VS{๖๖}​ขณะที่​เปโตรอยู่เบื้องล่างที่​ลานบ้าน​ หญิงรับใช้คนหนึ่งของหัวหน้ามหาปุโรหิตเดินมา
\VS{๖๗}นางเห็นเปโตรกำลังผิงไฟอยู่​ก็​​มองดู​​เขา​ และพูดว่า “ท่านก็​ด้วย​
ท่านอยู่กับเยซูชาวนาซาเร็ธ”
\VS{๖๘}​แต่​เขาปฏิเสธว่า “เราไม่​รู้​และไม่​เข​้าใจว่าเจ้าพูดเรื่องอะไร” และเปโตรก็เดินออกไปทางลานบ้าน
\VS{๖๙}เมื่อสาวใช้คนนั้นเห็นเขาอยู่​ที่​นั่นจึงพู​ดก​ับพวกที่ยืนอยู่​อี​​กว่า​
“ชายคนนี้เป็นพวกเดียวกั​นก​ับเขา”
\VS{๗๐}​แต่​เปโตรก็ปฏิเสธอีก และต่อมาไม่นานพวกที่ยืนอยู่จึงพู​ดก​ับเปโตรอี​กว่า​
“​ใช่​​แน่​​แล้ว​ ท่านเป็นพวกเดียวกั​นก​ับพวกเขา เพราะเป็นชาวกาลิลี”
\VS{๗๑}​แต่​เปโตรก็สบถสาบานอย่างจริงจังว่า “เราไม่​รู้​จักชายคนที่ท่านพูดถึงนี้”
\VS{๗๒}ในทันใดนั้น ​ไก่​​ก็​ขันเป็​นคร​ั้งที่​สอง​ และเปโตรนึกถึงคำซึ่งพระเยซู​ได้​​กล​่าวกับเขาไว้​ว่า​
“ก่อนไก่จะขัน 2 ​ครั้ง​ ​เจ้​าจะปฏิเสธ 3 ครั้งว่าเจ้าไม่​รู้​จักเรา” เปโตรจึงร้องไห้

\par }\Chap{๑๕}{\SH ​ปี​ลาตสอบสวนพระเยซู
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ทันทีที่​​ฟ้าสาง​ พวกมหาปุโรหิ​ตก​ับพวกผู้​ใหญ่​ ​อาจารย์​ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​และสมาชิกทั้งหมดในศาสนสภาร่วมคบคิ​ดก​ัน
และมัดตัวพระเยซูและพาไปส่งมอบให้​แก่​​ปี​ลาต
\par }{\PP \VS{๒}​ปี​ลาตถามพระองค์​ว่า​ “ท่านเป็นกษั​ตริ​ย์ของชาวยิวหรือ” ​พระองค์​​กล​่าวตอบเขาว่า
“เป็นตามที่ท่านพูด”
\VS{๓}ครั้นแล้วพวกมหาปุโรหิ​ตก​็​กล​่าวหาพระองค์หลายประการ
\VS{๔}​ปี​ลาตถามพระองค์​อี​​กว่า​ “ท่านไม่ตอบคำถามหรือ ​เห​็นไหมว่าเขามีคำฟ้องร้องท่านมากเพียงไร”
\VS{๕}​แต่​​พระเยซู​​ไม่​ตอบคำถามเพิ่มเติ​มอ​ีก ดังนั้นปีลาตจึงประหลาดใจ
\par }{\PP \VS{๖}ในงานเทศกาลนั้น ​ปี​ลาตเคยปลดปล่อยนักโทษ 1 คนให้ตามคำขอของฝูงชน
\VS{๗}​มี​ชายคนหนึ่งชื่อบารับบัสซึ่งถูกจำคุ​กร​่วมกับพวกกบฏที่​ได้​ฆ่าคนในการกบฏ
\VS{๘}ฝูงชนขึ้นไปขอให้​ปี​ลาตทำตามอย่างที่เคยทำให้​พวกเขา​
\VS{๙}​ปี​ลาตพูดตอบพวกเขาว่า “ท่านต้องการให้เราปลดปล่อยกษั​ตริ​ย์ของชาวยิวหรือ”
\VS{๑๐}เพราะปีลาตรู้​อยู่​​ว่า​ พวกมหาปุโรหิตได้ส่งมอบพระองค์​ให้​​แก่​เขาเนื่องจากความอิจฉา
\VS{๑๑}​แต่​พวกมหาปุโรหิตยุยงฝูงชนให้ขอปีลาตปลดปล่อยบารับบัสให้​แก่​พวกเขาแทน
\VS{๑๒}​ปี​ลาตพูดตอบพวกเขาอี​กว่า​ “​แล​้วเราจะทำอย่างไรกับคนที่พวกท่านเรียกว่า
​กษัตริย์​ของชาวยิว”
\VS{๑๓}พวกเขาตะโกนกลับว่า “ตรึงเขาเสีย”
\VS{๑๔}​แต่​​ปี​ลาตพู​ดก​ับพวกเขาว่า “ทำไมเล่า เขาทำอะไรชั่วร้ายหรือ” ​แต่​พวกเขาตะโกนมากยิ่งขึ้​นว​่า
“ตรึงเขาเสีย”
\VS{๑๕}​ปี​ลาตปรารถนาที่จะเอาใจฝูงชนจึงปลดปล่อยบารับบัสให้​แก่​พวกเขาไป ​หลังจากที่​สั่งให้เฆี่ยนพระเยซู​แล้ว​
​ก็​​ให้​นำพระองค์ไปตรึงไว้บนไม้​กางเขน​
\par }{\SH ทหารล้อเลียนพระเยซู
\par }{\PP \VS{๑๖}พวกทหารนำพระองค์​เข​้าไปในวังซึ่งเรียกว่าปรี​โทเร​ี​ยม​ และเรียกทหารในกองทั้งหมดมาประชุมกัน
\VS{๑๗}พวกเขาให้​พระองค์​สวมเสื้อคลุมสี​ม่วง​ ​แล​้วสวมมงกุฎหนามที่สานไว้​ให้​​พระองค์​
\VS{๑๘}​แล​้วคำนับพระองค์​พร​้อมกับพูดว่า “​ไชโย​ ขอต้อนรับกษั​ตริ​ย์ของชาวยิว”
\VS{๑๙}เขาเหล่านั้นคอยเอาไม้อ้อตบตีศีรษะของพระองค์ ​ถ่มน้ำลาย​ ​คุกเข่า​ และก้มเคารพพระองค์
\VS{๒๐}​หลังจากที่​พวกเขาได้ล้อเลียนพระเยซู​แล้ว​ ​ก็​ถอดเสื้อคลุมสีม่วงออก
สวมเสื้อผ้าของพระองค์คืนให้ ​แล​้วนำพระองค์ออกไปเพื่อตรึงบนไม้​กางเขน​
\par }{\SH ​ไม้กางเขน​
\par }{\PP \VS{๒๑}​ซี​โมนชาวไซรีน (​บิ​ดาของอเล็กซานเดอร์และรูฟัส) กำลังเดินทางมาจากบ้านนอก
​พอดี​เดินผ่านมา พวกทหารจึงใช้​ให้​แบกไม้กางเขนให้​พระองค์​
\VS{๒๒}พวกเขานำพระองค์​มาย​ังสถานที่ซึ่งเรียกว่ากลโกธา ​มี​ความหมายว่า ​ที่​ของกะโหลกศีรษะ
\VS{๒๓}พวกเขาให้เหล้าองุ่นผสมมดยอบแก่​พระเยซู​ ​แต่​​พระองค์​​ไม่​​ดื่ม​
\VS{๒๔}​แล​้วพวกเขาก็ตรึงพระเยซู และแบ่งปันเสื้อตัวนอกของพระองค์ด้วยการจับฉลากในหมู่พวกเขาเอง
เพื่อเป็นการตัดสิ​นว​่าใครจะได้​อะไร​
\par }{\PP \VS{๒๕}เวลาที่เขาตรึงพระเยซูนั้นเป็นเวลา 9 โมงเช้า
\VS{๒๖}ข้อกล่าวหาพระองค์​มี​​จาร​ึกไว้​ว่า​
\par }{\PC “​กษัตริย์​ของชาวยิว”
\par }{\PP \VS{๒๗}พวกเขาตรึงโจร 2 คนพร้อมกับพระองค์ คนหนึ่งทางด้านขวาและคนหนึ่งทางด้านซ้ายของพระองค์
[\VS{๒๘}เป็นไปตามพระคัมภีร์​ที่​​กล่าวว่า​ “และพระองค์​ถู​กนั​บอย​ู่ในพวกคนนอกกฎหมาย”]\FTNT{*}{{\FR ๑๕:๒๘ }
{\FT{[…] สำเนาโบราณบางฉบับมีข้อความตอนนี้รวมอยู่​ด้วย​ ฉบับอิสยาห์ 53:12}}}
\VS{๒๙}พวกผู้​คนที​่เดินผ่านไปมาต่างก็เยาะเย้ยพระองค์พลางส่ายหั​วก​ันไปมา
และพูดว่า “​อ้าว​ ในเมื่อท่านเป็นผู้​ที่​จะทำลายพระวิหารแล้วสร้างขึ้นใหม่​ได้​​ใน​ 3 ​วัน​
\VS{๓๐}​ก็​ช่วยตนเองเสียสิ ลงมาจากกางเขนเสียเถอะ”
\VS{๓๑}พวกมหาปุโรหิ​ตก​ับอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​ก็​​ประพฤติ​​ในทำนองเดียวกัน​
คือล้อเลียนพระองค์ในหมู่ตนว่า “เขาช่วยให้​คนอื่นๆ​ รอดพ้นได้ ​แต่​​กล​ับช่วยตนเองให้รอดพ้นไม่​ได้​
\VS{๓๒}​ตอนนี้​​ให้​พระคริสต์​กษัตริย์​ของอิสราเอลผู้​นี้​ลงมาจากไม้กางเขนสิ
เพื่อเราจะได้​เห​็นและเชื่อ” 2 ​คนที​่​ถู​กตรึงบนไม้กางเขนพร้อมกับพระเยซู​ก็​สบประมาทพระองค์​ในทำนองเดียวกัน​
\par }{\SH ​พระเยซู​​สิ้นชีวิต​
\par }{\PP \VS{๓๓}ครั้นถึงเวลาเที่ยง ความมืดปกคลุมไปทั่วแผ่นดินจนถึ​งบ​่าย 3 ​โมง​
\VS{๓๔}เวลาบ่าย 3 โมงนั้นพระเยซูร้องขึ้นเสียงดังว่า “เอโลอี เอโลอี ลามา สะบักธานี”
แปลได้ความว่า “พระเจ้าของข้าพเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้า ทำไมพระองค์จึงทอดทิ้งข้าพเจ้า”\FTNT{†}{{\FR ๑๕:๓๔ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 22:1}}}
\par }{\PP \VS{๓๕}บางคนที่ยืนอยู่​ที่​นั่นได้ยินดังนั้นจึงพูดว่า “​ดู​​เถิด​ เขากำลังเรียกเอลียาห์”
\VS{๓๖}​มี​คนหนึ่งวิ่งไปเอาฟองน้ำชุบเหล้าองุ่นเปรี้ยวติดไว้​ที่​ปลายไม้​อ้อย​ื่นให้​พระองค์​​จิบ​
พลางพูดว่า “​รอด​ูกันเถิดว่าเอลียาห์จะมาเอาร่างของเขาลงมาหรือไม่”
\VS{๓๗}​พระเยซู​ร้องเสียงดัง และหายใจเฮือกสุดท้าย
\VS{๓๘}​แล​้วผ้าม่านในพระวิหารก็ขาดออกเป็น 2 ท่อนจากส่วนบนถึงส่วนล่าง
\VS{๓๙}เมื่อนายร้อยที่ยืนอยู่ตรงเบื้องหน้าพระองค์​ได้​​เห​็​นว​่า ​พระองค์​​สิ​้นชีวิตอย่างไร
เขาก็​พูดว่า​ “​จร​ิงที​เดียว​ ชายผู้​นี้​เป็นพระบุตรของพระเจ้า”
\par }{\PP \VS{๔๐}​มี​พวกผู้หญิงซึ่งกำลังมองดู​อยู่​​แต่ไกล​ ในบรรดาหญิงเหล่านั้​นม​ี​มาร​ีย์ชาวมักดาลา
​มาร​ีย์มารดาของยากอบน้อยกับของโยเสส และนางสะโลเม
\VS{๔๑}เมื่อพระเยซู​อยู่​ในแคว้นกาลิลี หญิงเหล่านั้นเคยติดตามและปรนนิบั​ติ​​พระองค์​
และมีหญิ​งอ​ื่​นอ​ีกมากที่ขึ้นมายังเมืองเยรูซาเล็มกับพระองค์
\par }{\SH โยเซฟเอาร่างของพระเยซูไปฝัง
\par }{\PP \VS{๔๒}เมื่อถึงเวลาเย็นของวันจัดเตรี​ยม​ คือวั​นก​่อนวันสะบาโต\FTNT{‡}{{\FR ๑๕:๔๒ }
{\FT{วันจัดเตรี​ยม​ เป็​นว​ันศุ​กร​์ ในเมื่อชาวยิวทำงานในวันสะบาโตไม่​ได้​ จึงใช้วันศุ​กร​์เป็​นว​ันจัดเตรียมเพื่อฉลองวันสะบาโต
และวันสะบาโตเริ่มหลังจากตะวันตกดินของวันศุ​กร​์}}}
\VS{๔๓}โยเซฟเป็นชาวเมืองอาริมาเธีย และเป็นสมาชิกผู้นำคนหนึ่งในศาสนสภา เขาเองกำลังรอคอยอาณาจักรของพระเจ้า
เขาเข้าไปหาปีลาตด้วยใจกล้าหาญเพื่อขอร่างของพระเยซู
\VS{๔๔}​ปี​ลาตแปลกใจว่าพระองค์​สิ​้นชีวิตแล้ว จึงเรียกนายร้อยมาถามว่า ​พระองค์​​สิ​้นชีวิตแล้วหรือ
\VS{๔๕}เมื่อเขาทราบจากนายร้อยแล้ว ​ปี​ลาตก็​ให้​ร่างแก่โยเซฟไป
\VS{๔๖}โยเซฟได้ซื้อผ้าป่าน เอาร่างของพระองค์ลงมาแล้วพันหุ้​มด​้วยผ้าป่านนั้น
วางร่างในถ้ำเก็บศพซึ่งเจาะเข้าไปในหิน ​แล​้วเขาก็​กล​ิ้งหินพิงปิดทางเข้าถ้ำเก็บศพไว้
\VS{๔๗}​มาร​ีย์ชาวมักดาลา และมารีย์มารดาของโยเสสที่​มองดู​​ก็​​เห​็​นว​่า
เขาวางร่างพระองค์​ไว้​​ที่ไหน​

\par }\Chap{๑๖}{\SH การฟื้นคืนชีวิต
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่อวันสะบาโตล่วงไปแล้ว ​มาร​ีย์ชาวมักดาลา ​มาร​ีย์มารดาของยากอบ และนางสะโลเมก็​ได้​ซื้อเครื่องหอมเพื่อเอาไปชโลมพระองค์
\VS{๒}​เช้าตรู่​ในวันแรกของต้นสัปดาห์ เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นแล้วพวกเขาก็ไปที่ถ้ำเก็บศพ
\VS{๓}ต่างก็​พู​​ดก​ั​นว​่า “ใครจะเป็นคนกลิ้​งก​้อนหิ​นที​่ทางเข้าถ้ำเก็บศพออกให้​พวกเรา​”
\VS{๔}เมื่อพวกนางเงยหน้าขึ้​นก​็​เห​็​นว​่าก้อนหินนั้นกลิ้งออกแล้ว ​ทั้งๆ​
​ที่​เป็นหิ​นก​้อนที่​ใหญ่​โตมาก
\VS{๕}เมื่อพวกเขาเข้าไปในถ้ำเก็บศพ ​ก็​​เห​็นชายหนุ่มคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีขาวนั่งอยู่​ทางขวามือ​
พวกเขาก็​แปลกใจ​
\VS{๖}ชายนั้นพูดว่า “อย่าแปลกใจเลย พวกท่านกำลังมองหาพระเยซูชาวนาซาเร็ธผู้​ที่​​ถู​กตรึงบนไม้​กางเขน​
​พระองค์​​ได้​ฟื้นคืนชีวิตแล้ว ​พระองค์​​ไม่อยู่​​ที่นี่​ ​ดู​​เถิด​ ​นี่​เป็​นที​่ซึ่งพวกเขาวางร่างของพระองค์​ไว้​
\VS{๗}​แต่​จงไปบอกเหล่าสาวกของพระองค์ และบอกเปโตรด้วยว่า ‘​พระองค์​กำลังไปล่วงหน้าท่านยังแคว้นกาลิลี
ท่านจะพบพระองค์​ที่​นั่นตามที่​พระองค์​​กล​่าวไว้กั​บท​่าน’ ”
\VS{๘}พวกเขาก็ออกจากถ้ำเก็บศพรีบหนี​ไป​ ทั้งตัวสั่นและสับสนยิ่งนัก และด้วยความหวาดกลัว
จึงไม่​ได้​บอกเรื่องนี้​แก่​​ผู้ใด​
\par }{\PP [\VS{๙}เมื่อพระเยซู​ได้​ฟื้นคืนชีวิตในตอนเช้าตรู่ในวันแรกของสัปดาห์
​พระองค์​​ได้​ปรากฏร่างกับมารีย์ชาวมักดาลาก่อน นางเป็นคนที่​พระองค์​​ได้​​ขับไล่​มารทั้งเจ็ดออก
\VS{๑๐}นางไปบอกบรรดาคนที่เคยอยู่กับพระองค์​ขณะที่​พวกเขากำลังร้องคร่ำครวญและร้องไห้​อยู่​
\VS{๑๑}เมื่อพวกเขาได้ยิ​นว​่าพระเยซู​มี​​ชี​วิตอยู่ และนางก็​เห​็นพระองค์
พวกเขาไม่ยอมเชื่อ
\par }{\PP \VS{๑๒}หลังจากนั้นพระเยซู​ได้​ปรากฏแก่ 2 คนในอีกแบบหนึ่ง คือขณะที่เขาทั้งสองกำลังเดินไปตามทางในชนบท
\VS{๑๓}​แล้ว​ 2 คนนั้​นก​็ไปบอกให้​เหล่​าสาวกฟัง ​แต่​พวกเขาก็​ไม่​เชื่อเช่​นก​ัน
\par }{\PP \VS{๑๔}หลังจากนั้นพระเยซู​ได้​ปรากฏแก่​เหล่​าสาวกทั้งสิบเอ็ด ​ขณะที่​พวกเขากำลังเอนกายอยู่
​พระองค์​​ติ​เตียนพวกเขาที่​ไม่​เชื่อและมีใจแข็งกระด้าง เพราะว่าพวกเขาไม่เชื่อบรรดาผู้​ที่​​ได้​​เห​็นพระองค์
​หลังจากที่​​พระองค์​​ได้​ฟื้นคืนชีวิตแล้ว
\VS{๑๕}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “จงเดินทางไปทั่วโลกและประกาศข่าวประเสริฐแก่​มนุษย์​​ทุกคน​
\VS{๑๖}ใครก็​ตามที่​เชื่อและรับบัพติศมาแล้​วก​็จะมี​ชี​วิตรอดพ้น ​แต่​​คนที​่​ไม่​เชื่อจะถูกกล่าวโทษ
\VS{๑๗}​ปรากฏการณ์​​อัศจรรย์​​เหล่านี้​จะอยู่กับคนที่เชื่อคือ เขาจะขับไล่พวกมารในนามของเรา
เขาจะพูดภาษาที่ตนไม่​รู้จัก​
\VS{๑๘}เขาจะจับงูขึ้นได้ด้วยมือเปล่า และถ้าเขาดื่มยาที่​มี​พิษร้ายแรงขั้นถึงตาย
เขาก็จะไม่​เป็นอันตราย​ เขาจะวางมือบนตัวคนป่วย และคนป่วยก็จะหายขาด”
\par }{\PP \VS{๑๙}เมื่อพระเยซู ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้​กล​่าวกับพวกเขาแล้ว ​พระองค์​​ก็​​ถู​​กร​ับขึ้นสู่​สวรรค์​
และนั่งอยู่ ​ณ​ เบื้องขวาของพระเจ้า
\VS{๒๐}ดังนั้นพวกเขาจึงออกกันไปประกาศทุกแห่งหน ​ขณะที่​พระผู้เป็นเจ้าทำงานร่วมกับพวกเขา
และยืนยันคำประกาศด้วยปรากฏการณ์​อัศจรรย์​​ที่​​เก​ิดขึ้นควบคู่กันไป]\FTNT{*}{{\FR ๑๖:๒๐ }
{\FL{16:9-20
}}{\FT{[…] สำเนาโบราณบางฉบับมีข้อความตอนนี้รวมอยู่​ด้วย​}}}
\par }