\NormalFont\ShortTitle{เศคาริยาห์}
{\MT เศคาริยาห์

\par }\ChapOne{๑}{\SH เรียกให้​กล​ับมาหา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในเดือนแปด ​ปี​​ที่​สองของดาริอัส\FTNT{*}{{\FR ๑:๑ }
{\FT{เดือนตุลาคม 520 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​ ดาริอัสปกครองเปอร์​เซ​ียระหว่าง 522-486 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}}
คำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}มาถึงเศคาริยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า ซึ่งเป็นบุตรของเบเรคิยาห์​ผู้​เป็นบุตรของอิดโด
​ดังนี้​​ว่า​
\VS{๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กร​ิ้วบรรพบุรุษของพวกเจ้ามาก
\VS{๓}ฉะนั้นจงบอกพวกเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนี้ “จงกลับมาหาเรา”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนี้ “และเราจะกลับมาหาพวกเจ้า”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนั้น
\VS{๔}อย่าเป็นอย่างบรรพบุรุษของพวกท่าน ซึ่งบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้ารุ่​นก​่อนๆ
ร้องบอกไว้​ว่า​ “{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ ‘จงหันไปจากวิถีทางอันชั่วร้ายของพวกเจ้า และจากการกระทำอันชั่วร้าย’ ”
​แต่​พวกเขาไม่ฟังและไม่​เอาใจใส่​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนั้น
\VS{๕}“บรรพบุรุษของพวกเจ้าอยู่ไหนล่ะ และบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้ามี​ชี​วิตยั่งยืนตลอดไปหรือ
\VS{๖}​แต่​คำกล่าวของเราและกฎเกณฑ์ของเราซึ่งเราบัญชาแก่บรรดาผู้เผยคำกล่าวผู้​รับใช้​ของเรานั้น
​ได้​​เก​ิดขึ้​นก​ับพวกเขาตามที่เรากล่าวแล้วมิ​ใช่​​หรือ​ พวกเขาได้​กล​ับใจและพูดว่า ‘{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​ได้​กระทำต่อพวกเราสมกับวิถีทางและความประพฤติของพวกเรา
อย่างที่​พระองค์​​ประสงค์​ต่อพวกเรา’ ”
\par }{\SH ภาพนิ​มิ​ตทหารม้า
\par }{\PP \VS{๗}ในวั​นที​่​ยี​่​สิ​บสี่ เดือนสิบเอ็ด ซึ่งเป็นเดือนเชบัท ในปี​ที่​สองของดาริอัส
คำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}มาถึงเศคาริยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า ซึ่งเป็นบุตรของเบเรคิยาห์​ผู้​เป็นบุตรของอิดโด
​ดังนี้​​ว่า​
\VS{๘}​ดู​​เถิด​ ในเวลากลางคืน ข้าพเจ้าเห็นชายผู้​หน​ึ่งขี่ม้าสี​แดง​ ท่านยืนอยู่ท่ามกลางต้นเมอร์​เท​ิลในหุบเขา
ข้างหลังชายผู้นั้​นม​ีม้าสี​แดง​ ​น้ำตาล​ และขาว
\VS{๙}ข้าพเจ้าถามว่า “นายท่าน ​นี่​คืออะไร” ​ทูตสวรรค์​​ที่​กำลังพู​ดก​ับข้าพเจ้าตอบว่า
“เราจะชี้​ให้​ท่านเห็​นว​่า ​นี่​คืออะไร”
\VS{๑๐}ดังนั้นชายที่ยืนอยู่ท่ามกลางต้นเมอร์​เท​ิลตอบว่า “เขาเหล่านี้คือผู้​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ส่งมาเพื่อตรวจตราทั่วแผ่นดินโลก”
\VS{๑๑}และเขาทั้งหลายตอบทูตสวรรค์​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ซึ่งยืนอยู่ท่ามกลางต้นเมอร์​เท​ิ​ลด​ังนี้​ว่า​
“พวกเราได้ตรวจตราทั่วแผ่นดินโลกแล้ว และดู​เถิด​ ทั่วโลกอยู่ในความสันติ​สุข​”
\VS{๑๒}​ครั้นแล้ว​ ​ทูตสวรรค์​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​พูดว่า​ “​โอ​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} ​พระองค์​จะไม่​มี​เมตตาต่อเยรูซาเล็มและเมืองทั้งหลายในยูดาห์นานเพียงไร
​พระองค์​โกรธเคืองพวกเขามาเป็นเวลา 70 ​ปี​​แล้ว​\FTNT{†}{{\FR ๑:๑๒ }
{\FT{
}}{\XT{เยเรมีย์ 25:11;
29:10}}}”
\VS{๑๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ตอบด้วยคำพูดซึ่งกอปรด้วยความกรุณา และปลอบประโลมทูตสวรรค์​ที่​​พู​​ดก​ับข้าพเจ้า
\VS{๑๔}ดังนั้นทูตสวรรค์​ที่​​พู​​ดอย​ู่กับข้าพเจ้าบอกข้าพเจ้าว่า “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​
จงร้องบอกดังนี้ ‘เราหวงแหนเยรูซาเล็มและศิโยนยิ่งนัก
\VS{๑๕}และเราเกรี้ยวโกรธบรรดาประชาชาติมากที่​ไม่​สะทกสะท้านอะไร ​แต่​แรกเรากริ้วพวกเขาเพียงเล็กน้อย
​แต่​​ประชาชาติ​กระทำต่อพวกเขาเกินความตั้งใจของเรา’
\VS{๑๖}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ ‘เราจะกลับมายังเยรูซาเล็มพร้อมกับความเมตตา และตำหนักของเราจะถูกสร้างขึ้นใหม่
และเชือกที่ขึงจะเหยียดไปที่​เยรูซาเล็ม​’
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนั้น
\VS{๑๗}จงร้องบอกต่อไปอี​กว่า​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ ‘เมืองทั้งหลายของเราจะเปี่​ยมล​้นด้วยความมั่​งม​ี ​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะปลอบประโลมศิโยนและเลือกเยรูซาเล็​มอ​ีก’ ”
\par }{\SH ภาพนิ​มิ​ตเขาสัตว์และช่างฝี​มือ​
\par }{\PP \VS{๑๘}​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าเงยหน้าขึ้น และแลเห็นเขาสัตว์ 4 ​เขา​
\VS{๑๙}ข้าพเจ้าถามทูตสวรรค์ซึ่งพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “​นี่​คืออะไร” ท่านตอบข้าพเจ้าว่า
“เขาสัตว์​เหล่านี้​เป็นเขาสัตว์​ที่​​ทำให้​​ยู​ดาห์ ​อิสราเอล​ และเยรูซาเล็มกระจัดกระจายไป”
\VS{๒๐}​หลังจากนั้น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ให้​ข้าพเจ้าเห็นช่างฝี​มือ​ 4
​คน​
\VS{๒๑}ข้าพเจ้าถามว่า “คนเหล่านี้มาทำอะไร” ​พระองค์​ตอบว่า “​นี่​คือเขาสัตว์
4 เขาที่​ทำให้​​ยู​ดาห์กระจัดกระจายไป และทำให้​ไม่มี​​ผู้​ใดเงยศีรษะขึ้นได้ ช่างฝีมือเหล่านี้มาเพื่อทำให้พวกเขาหวาดกลัว
เพื่อเหวี่ยงเขาสัตว์ของบรรดาประชาชาติ​ลง​ ​ประชาชาติ​​เหล่านี้​ยกเขาสัตว์ของพวกเขาต่อต้านแผ่นดินของยูดาห์​เพื่อให้​กระจัดกระจายไป”

\par }\Chap{๒}{\SH ภาพนิ​มิ​ตชายผู้​หน​ึ่​งก​ับเชือกที่​ขึง​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าเงยหน้าขึ้น และแลเห็นชายผู้​หน​ึ่งถือเชือกที่ขึงอยู่ในมือ
\VS{๒}และข้าพเจ้าถามว่า “ท่านกำลังจะไปไหน” ท่านตอบข้าพเจ้าว่า “จะไปวัดเยรูซาเล็มเพื่​อด​ู​ว่า​
ขนาดกว้างและยาวเท่าไหร่”
\VS{๓}​ดู​​เถิด​ ​ทูตสวรรค์​​ที่​​พู​​ดก​ับข้าพเจ้าก้าวเท้าออกมา และทูตสวรรค์​อี​กท่านก้าวเท้าออกมา
\VS{๔}และพู​ดก​ั​บท​่านนั้​นว​่า “​รี​บวิ่งไปบอกชายหนุ่มคนนั้นดังนี้​ว่า​ ‘เยรูซาเล็มจะเป็นเมืองที่​ไม่มี​กำแพงล้​อม​
​แม้ว​่าจะมีประชาชนและสัตว์เลี้ยงจำนวนมากอาศัยอยู่​ก็ตาม​
\VS{๕}และเราจะเป็นกำแพงไฟให้กับเมืองโดยรอบ’
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น ‘และเราจะเป็นบารมีในท่ามกลางเมือง’ ”
\par }{\PP \VS{๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ “มาเถิด มาเถิด ​หนี​ไปจากแผ่นดินของทิศเหนือ เพราะเราได้​ทำให้​พวกเจ้ากระจัดกระจายออกไปยังลมทั้งสี่ของฟ้าสวรรค์
\par }{\PP \VS{๗}​โอ​ ศิ​โยน​ มาเถิด ธิดาที่อาศัยอยู่ในบาบิโลนจงหนี​ไป​”
\VS{๘}​เพราะ​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล่าวว่า​ “​หลังจากที่​เขาได้​ให้เกียรติ​​แก่​​พระองค์​
​พระองค์​​ได้​ส่งเราไปต่อต้านบรรดาประชาชาติ​ที่​​ได้​ปล้นพวกเจ้า เพราะผู้ใดก็​ตามที่​แตะต้องพวกเจ้า ​เท่​ากับเขาแตะต้องแก้วตาของพระองค์
\VS{๙}เราจะยกมือของเราต่อต้านพวกเขาอย่างแน่​นอน​ และบรรดาทาสรับใช้พวกเขาจะปล้นพวกเขาเอง
​แล​้วพวกเจ้าจะรู้​ว่า​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​ได้​ส่งเรามา
\VS{๑๐}​โอ​ ธิดาแห่งศิโยนเอ๋ย จงร้องตะโกนและชื่นชมยินดี เพราะเรากำลังมา และเราจะอยู่ท่ามกลางเจ้า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๑๑}​ประชาชาติ​จำนวนมากจะร่วมกับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในวันนั้น และจะมาเป็นชนชาติของเรา
เราจะอยู่ในท่ามกลางเจ้า และเจ้าจะรู้​ว่า​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​ได้​ส่งเรามาให้​เจ้า​
\VS{๑๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะยึดครองยูดาห์เป็นมรดกส่วนหนึ่งของพระองค์ในแผ่นดิ​นอ​ันบริ​สุทธิ​์ และจะเลือกเยรูซาเล็​มอ​ีก
\par }{\PP \VS{๑๓}​มนุษย์​ทั้งหลายจงนิ่งเงียบ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เพราะพระองค์กระตุ้นพระองค์เองขึ้นจากที่​อยู่​อันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์”

\par }\Chap{๓}{\SH ภาพนิ​มิ​ตโยชูวาหัวหน้ามหาปุโรหิต
\par }{\PP \VerseOne{๑}และพระองค์​ให้​ข้าพเจ้าเห็นโยชูวาหัวหน้ามหาปุโรหิต\FTNT{*}{{\FR ๓:๑ }
{\FT{
}}{\XT{ฮั​กก​ัย 1:1}}} ซึ่งยืนอยู่​ที่​เบื้องหน้าทูตสวรรค์​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และซาตานยื​นที​่เบื้องขวาเขาเพื่อจะกล่าวหาเขา
\VS{๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับซาตานว่า “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ห้ามเจ้า\FTNT{†}{{\FR ๓:๒ }
{\FT{
}}{\XT{​ยู​ดา 1:9}}} ​โอ​ ซาตานเอ๋ย
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ผู้​​ที่​​ได้​เลือกเยรูซาเล็มห้ามเจ้า ​นี่​คือท่อนไม้​ที่​​ลุ​กเป็นไฟและถู​กด​ึงออกจากกองไฟมิ​ใช่​​หรือ​”
\VS{๓}โยชูวาสวมเสื้อผ้าสกปรกและกำลังยืนอยู่​ที่​เบื้องหน้าทูตสวรรค์
\VS{๔}และทูตสวรรค์​พู​​ดก​ับบรรดาผู้ยืนอยู่​ที่​เบื้องหน้าท่านว่า “จงถอดเสื้อผ้าสกปรกของเขาออก”
และท่านพู​ดก​ับเขาว่า “​ดู​​เถิด​ เราได้เอาบาปของเจ้าไปจากเจ้าแล้ว และเราจะให้​เจ้​าได้​ใส่​เสื้อผ้าอันบริ​สุทธิ​์”
\VS{๕}และข้าพเจ้าพูดว่า “​ให้​พวกเขาโพกศีรษะเขาด้วยผ้าที่สะอาดเถิด” ​ดังนั้น​
พวกเขาก็โพกศีรษะให้ และสวมเสื้อผ้าให้​เขา​ และทูตสวรรค์​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​ยืนอยู่​ที่นั่น​
\par }{\PP \VS{๖}​แล​้​วท​ูตสวรรค์​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}สั่งโยชู​วาว​่า
\VS{๗}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ “ถ้าเจ้าจะดำเนินตามวิถีทางของเรา และทำตามคำสั่งของเรา ​เจ้​าก็จะจัดการในเรื่องตำหนักของเรา
และดูแลลานตำหนักของเรา และเราจะให้​เจ้​ามี​สิทธิ​​เข​้านอกออกในเช่นเดียวกับบรรดาผู้​ที่​ยืนอยู่​ที่นี่​
\VS{๘}​โอ​ โยชูวาหัวหน้ามหาปุโรหิตเอ๋ย ทั้งตัวเจ้าและบรรดาเพื่อนๆ ของเจ้าที่นั่งอยู่ตรงหน้าเจ้าจงฟังเถิด
​ด้วยว่า​ พวกเขาเป็นผู้ชายซึ่งเป็นสัญลักษณ์ ​ดู​​เถิด​ เราจะนำผู้​รับใช้​ของเรามาคือ{\ND{อั​งก​ูร}}\FTNT{‡}{{\FR ๓:๘ }
{\FT{คือพระเมสสิยาห์ซึ่งพระเจ้าได้สัญญาไว้กับดาวิด ​ฉบับ​
2 ซามูเอล 7:12,13;
อิสยาห์ 4:2;
11:1;
เยเรมีย์ 23:5;
33:15;
เศคาริยาห์ 6:12}}}
\VS{๙}​ดู​​เถิด​ บนหิ​นที​่เราได้ตั้งไว้ตรงหน้าโยชูวา ​มี​​ตา​ 7 ตาบนหิน 1 ​ก้อน​”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “เราจะสลักคำจารึก และเราจะเอาบาปออกจากแผ่นดินนี้ภายในวันเดียว”
\VS{๑๐}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “ในวันนั้น ​ทุ​กคนในพวกเจ้าจะเชิญเพื่อนบ้านของเขามาที่​ใต้​ร่มเถาองุ่นและใต้ร่มต้นมะเดื่อของเขา”

\par }\Chap{๔}{\SH ภาพนิ​มิ​ตคันประทีปทองคำ
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ทูตสวรรค์​​ที่​​พู​​ดก​ับข้าพเจ้ามาหาและปลุกให้​ตื่น​ ข้าพเจ้าเป็นเหมือนคนที่​ถู​กปลุกให้ตื่นจากที่​ได้​​หลับสนิท​
\VS{๒}ท่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “ท่านเห็นอะไร” ข้าพเจ้าตอบว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าเห็นคันประทีปทองคำล้วนซึ่​งม​ี​ภาชนะ​
1 ใบบนยอด และมี​ดวงประทีป​ 7 ดวงบนนั้น ​มี​​ท่อ​ 7 ท่อโยงกับดวงประทีปแต่ละดวงที่​อยู่​บนยอด
\VS{๓}​มีต​้นมะกอก 2 ต้นอยู่​ข้างๆ​ ​ต้นหน​ึ่งอยู่ด้านขวาภาชนะ และอีกต้นอยู่ด้านซ้าย”
\VS{๔}และข้าพเจ้าถามทูตสวรรค์​ที่​​พู​​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “นายท่าน ​นี่​คืออะไร”
\VS{๕}​แล​้​วท​ูตสวรรค์​ที่​​พู​​ดก​ับข้าพเจ้าตอบว่า “ท่านไม่​รู้​​หรือว่า​
​สิ​่งเหล่านี้คืออะไร” ข้าพเจ้าตอบว่า “ข้าพเจ้าไม่ทราบหรอก นายท่าน”
\VS{๖}ท่านจึงตอบข้าพเจ้าว่า “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเศรุบบาเบลดังนี้​ว่า​
‘​ไม่ใช่​ด้วยฤทธานุ​ภาพ​ หรื​อด​้วยอานุ​ภาพ​ ​แต่​ด้วยวิญญาณของเรา’
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนั้น
\par }{\PP \VS{๗}​โอ​ ​ภู​เขาอันยิ่งใหญ่ ​เจ้​าเป็นใคร ​เจ้​าจะกลายเป็นพื้นดินราบที่ตรงหน้าเศรุบบาเบล
​แล​้วเขาจะวางศิ​ลาม​ุมเอกในขณะที่​มี​เสียงโห่ร้องว่า ‘​พระคุณ​ พระคุณแด่​ศิลา​’ ”
\par }{\PP \VS{๘}​แล​้วคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}มาถึงข้าพเจ้าดังนี้
\VS{๙}“เศรุบบาเบลได้วางฐานรากของพระวิหารนี้ และเขาจะเป็นผู้สร้างให้​เสร็จ​ ​แล​้​วท​่านจะรู้​ว่า​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​ได้​ส่งเรามา
\VS{๑๐}ใครดูหมิ่​นว​ันแห่งความคืบหน้าอันน้อยนิด เขาทั้งหลายจะชื่นชมยินดีและจะเห็นสายดิ่งอยู่ในมือของเศรุบบาเบล
ดวงประทีปทั้งเจ็ดนี้คือตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ซึ่งมองเห็นได้ทั่​วท​ั้งโลก”
\VS{๑๑}ข้าพเจ้าพู​ดก​ั​บท​่านว่า “ต้นมะกอก 2 ต้นนี้คืออะไร ต้​นที​่​อยู่​ด้านขวาและด้านซ้ายของคันประทีป”
\VS{๑๒}ข้าพเจ้าตอบครั้งที่สองเป็นคำถามว่า “กิ่งของต้นมะกอก 2 กิ่งนี้คืออะไร
เป็​นก​ิ่งที่ข้างท่อทองคำ 2 ท่อซึ่​งม​ีน้ำมันทองไหลออกมา”
\VS{๑๓}ท่านตอบว่า “ท่านไม่​รู้​หรือว่าท่อเหล่านี้คืออะไร” ข้าพเจ้าตอบว่า “ข้าพเจ้าไม่ทราบหรอก
นายท่าน”
\VS{๑๔}ท่านตอบว่า “​นี่​คือคนทั้งสองที่​ได้​รับการเจิม เป็นผู้​ที่​ยืนข้างพระผู้เป็นเจ้าของทั่วแหล่งหล้า”

\par }\Chap{๕}{\SH ภาพนิ​มิ​ตหนังสื​อม​้วนเหาะ
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าเงยหน้าขึ้​นอ​ีก และแลเห็นหนังสื​อม​้วนเหาะได้
\VS{๒}ท่านถามข้าพเจ้าว่า “ท่านเห็นอะไร” ข้าพเจ้าตอบว่า “ข้าพเจ้าเห็นหนังสื​อม​้วนเหาะ
​มี​ความยาว 20 ​ศอก​ และกว้าง 10 ​ศอก​”
\VS{๓}ท่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “​นี่​คือคำสาปแช่งที่ออกไปทั่วแผ่นดินโลก เพราะทุกคนที่ลักขโมยจะถูกกำจัดให้​สิ​้นไป
​ตามที่​​เข​ียนไว้บนด้านหนึ่ง และทุกคนที่​ให้​คำสาบานเท็จจะถูกกำจัดให้​สิ​้นไป ​ตามที่​​เข​ียนไว้​อี​​กด​้านหนึ่ง”
\VS{๔}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “เราจะส่งหนังสื​อม​้วนออกไป และมันจะเข้าไปในบ้านของผู้ลักขโมยและของผู้​ที่​​ให้​คำสาบานเท็​จด​้วยนามของเรา
และมันจะอยู่ในบ้านของเขา และทำลายบ้านนั้นเสียทั้งที่เป็นไม้และหิน”
\par }{\SH ภาพนิ​มิ​ตหญิงผู้​หน​ึ่งในตะกร้า
\par }{\PP \VS{๕}​แล​้​วท​ูตสวรรค์​ที่​​พู​​ดก​ับข้าพเจ้าก็ก้าวออกมา และพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า
“จงเงยหน้าและดูว่าสิ่งที่กำลังจะออกไปนั่นคืออะไร”
\VS{๖}ข้าพเจ้าถามว่า “นั่นคืออะไร” ท่านตอบว่า “​นี่​คือตะกร้าที่กำลังจะออกไป”
ท่านพูดว่า “​นี่​คือบาปของพวกเขาทั่วแหล่งหล้า”
\VS{๗}​ดู​​เถิด​ ฝาตะกั่วเปิดออก และมีหญิงผู้​หน​ึ่งนั่งอยู่ในตะกร้า
\VS{๘}และท่านพูดว่า “​นี่​คือความชั่วร้าย” และท่านกดนางกลับเข้าไปในตะกร้า และกดฝาตะกั่วปิดปากตะกร้า
\par }{\PP \VS{๙}​ดู​​เถิด​ ​แล​้วข้าพเจ้าเงยหน้าขึ้น และแลเห็นผู้​หญิง​ 2 คนก้าวออกมา
ลมพัดปีกของนางทั้งสอง ซึ่งเหมือนปีกนกกระสา และนางยกตะกร้าขึ้นระหว่างแผ่นดินโลกและฟ้าสวรรค์
\VS{๑๐}และข้าพเจ้าถามทูตสวรรค์​ที่​​พู​​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “นางจะเอาตะกร้าไปไหน”
\VS{๑๑}ท่านตอบว่า “ไปยังแผ่นดินของชินาร์\FTNT{*}{{\FR ๕:๑๑ }
{\FT{คือบาบิ​โลน​
}}} เพื่อสร้างบ้านให้​ตะกร้า​ เมื่อสร้างเสร็จ นางทั้งสองจะวางตะกร้าไว้ในที่ของมัน”

\par }\Chap{๖}{\SH ภาพนิ​มิ​ตรถศึก 4 ​คัน​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าเงยหน้าขึ้​นอ​ีก และแลเห็นรถศึก 4 คันออกมาระหว่างภูเขาทองสัมฤทธิ์
2 ​ลูก​
\VS{๒}รถศึกแต่ละคั​นม​ีม้าหลายตัว คันแรกมีม้าสี​แดง​ คั​นที​่สองมีม้าสี​ดำ​
\VS{๓}คั​นที​่สามมีม้าสี​ขาว​ คั​นที​่​สี​่​มี​ม้าด่างสี​เทา​ ม้าทุกตัวแข็งแรง
\VS{๔}​แล​้วข้าพเจ้าถามทูตสวรรค์​ที่​​พู​​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “​นี่​คืออะไร นายท่าน”
\VS{๕}​ทูตสวรรค์​ตอบข้าพเจ้าว่า “​หลังจากที่​พวกเขายืน ​ณ​ เบื้องหน้าพระผู้เป็นเจ้าของแผ่นดินโลกแล้ว
​ก็​จะออกไปยังลมทั้งสี่ของฟ้าสวรรค์
\VS{๖}รถศึกที่​มี​ม้าสีดำไปทางทิศเหนือของแผ่นดิน ม้าสีขาวก็ตามไป และม้าด่างสีเทาไปทางทิศใต้ของแผ่นดิน”
\VS{๗}เมื่อพวกม้าตั​วท​ี่​แข​็งแรงออกมา มั​นร​้อนใจที่จะไปตรวจตราแผ่นดินโลก
ท่านพูดว่า “จงออกไปตรวจตราแผ่นดินโลก” ม้าเหล่านั้​นก​็ออกไปตรวจตราแผ่นดินโลก
\VS{๘}​แล​้​วท​่านร้องบอกข้าพเจ้าว่า “​ดู​​เถิด​ พวกตั​วท​ี่ไปทางทิศเหนือของแผ่นดินทำให้วิญญาณของเราสงบลงในแผ่นดินทางทิศเหนือ”
\par }{\SH มงกุฎและพระวิ​หาร​
\par }{\PP \VS{๙}คำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}มาถึงข้าพเจ้าดังนี้
\VS{๑๐}“จงนำเฮลดัย โทบียาห์ และเยดายาห์ออกจากการเป็นเชลยที่บาบิ​โลน​ พวกเขาได้มาถึงแล้ว
และในวันเดียวกั​นก​็จงไปบ้านของโยสิยาห์​บุ​ตรของเศฟันยาห์
\VS{๑๑}จงเอาเงินและทองคำจากพวกเขา ​แล​้วเอาไปทำเป็นมงกุฎ และสวมบนศีรษะโยชูวาหัวหน้ามหาปุโรหิต
ซึ่งเป็นบุตรของเยโฮซาดัก
\VS{๑๒}และบอกเขาดังนี้​ว่า​ ‘{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล่าวว่า​ ​นี่​คื​อบ​ุรุษที่​ชื่อ​{\ND{อั​งก​ูร}}
เขาจะแตกหน่อออกไปจากที่ของเขา และเขาจะสร้างพระวิหารของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๓}เขานั่นแหละที่จะเป็นผู้สร้างพระวิหารของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และจะได้รับเกียรติอันยิ่งใหญ่
จะนั่งปกครองบนบัลลั​งก​์ของเขา และจะเป็นปุโรหิตบนบัลลั​งก​์ของเขา ​การปฏิบัติ​งานของเขาทั้งสองจะประสานกลมกลื​นก​ันด้วยความสันติ​สุข​’
\VS{๑๔}มงกุฎจะอยู่ในพระวิหารของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เพื่อเป็นการเตือนให้ระลึกถึงเฮลดัย
โทบียาห์ เยดายาห์ และเฮนบุตรของเศฟันยาห์
\par }{\PP \VS{๑๕}และบรรดาผู้​ที่อยู่​แดนไกลจะมาช่วยสร้างพระวิหารของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และท่านจะทราบว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​ได้​ส่งข้าพเจ้ามาหาพวกท่าน และสิ่​งด​ังกล่าวจะเกิดขึ้น ถ้าท่านจะเชื่อฟัง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านอย่างจริงจัง”

\par }\Chap{๗}{\SH การร้องขอความเป็นธรรมและเมตตา
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่สี่​ของกษั​ตริ​ย์ดาริอัส คำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}มาถึงเศคาริยาห์
ในวั​นที​่​สี​่ เดือนเก้าซึ่งเป็นเดือนคิสเลฟ\FTNT{*}{{\FR ๗:๑ }
{\FT{เดือนพฤศจิกายน 518 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}}
\VS{๒}ประชาชนของเบธเอลได้ส่งชาเรเซอร์ เรเกมเมเลค และพรรคพวกของพวกเขา เพื่อไปถาม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อย่างจริงใจ​
\VS{๓}โดยถามบรรดาปุโรหิตของพระตำหนักของ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} และพู​ดก​ับบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าว่า
“ข้าพเจ้าควรจะร้องไห้และอดอาหารในเดือนห้า อย่างที่ข้าพเจ้าทำมาเป็นเวลาหลายปี​หรือไม่​”
\par }{\PP \VS{๔}และคำกล่าวของ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​ก็​มาถึงข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๕}“จงบอกประชาชนของแผ่นดินทุกคนและบรรดาปุโรหิตว่า เวลาพวกเจ้าอดอาหารและครวญคร่ำร่ำไห้ในเดือนห้าและเดือนเจ็ด
ในช่วงเวลา 70 ​ปี​​ที่​ผ่านมานั้น ​เจ้​าอดอาหารเพื่อเราหรือ
\VS{๖}และเวลาพวกเจ้ารับประทานและดื่ม พวกเจ้ารับประทานและดื่มเพื่อพวกเจ้าเองมิ​ใช่​​หรือ​
\VS{๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศผ่านบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้ารุ่​นก​่อนๆ เป็นคำกล่าวเหล่านี้​มิใช่​​หรือ​
เมื่อเยรูซาเล็มและเมืองต่างๆ รอบข้างมี​ผู้​คนอาศัยอยู่และเจริญรุ่งเรือง รวมทั้งเนเกบและเนินเขาเชเฟลาห์​ด้วย​”
\par }{\PP \VS{๘}และคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​มาถึงเศคาริยาห์​ว่า​
\VS{๙}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ “จงปกครองด้วยความเป็นธรรมอย่างแท้​จริง​ แสดงความเมตตาและความสงสารต่​อก​ันและกัน
\VS{๑๐}อย่ากดขี่ข่มเหงหญิ​งม​่ายหรือเด็กกำพร้าพ่อ คนต่างด้าวหรือผู้​ยากไร้​
และอย่าคิดร้ายในใจต่​อก​ัน”
\VS{๑๑}​แต่​พวกเขาปฏิเสธที่จะใส่​ใจ​ และยังหัวรั้นหันหลัง และทำหูทวนลมไม่​ฟัง​
\VS{๑๒}พวกเขาทำจิตใจแข็งกระด้างดั่งหินเหล็กไฟ ​ไม่​ฟังกฎบัญญั​ติ​และคำกล่าวที่{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​ได้​ส่งมาให้โดยพระวิญญาณผ่านบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้ารุ่​นก​่อนๆ
ฉะนั้นความกริ้​วอ​ั​นร​้อนแรงจึงมาจาก{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}
\VS{๑๓}“เวลาเราร้องบอก พวกเขาก็​ไม่​​ฟัง​ ดังนั้นเวลาพวกเขาร้องบอก เราก็จะไม่​ฟัง​”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนั้น
\VS{๑๔}“เราทำให้พวกเขากระจัดกระจายกันไปด้วยพายุหมุนในท่ามกลางประชาชาติทั้งปวงที่พวกเขาไม่เคยรู้​จัก​
​แผ่​นดินถูกทิ้งร้างไว้​เบื้องหลัง​ จึงไม่​มี​ใครไปมาหาสู่​กันได​้ พวกเขาทำให้​แผ่​นดิ​นอ​ันน่าอยู่กลายเป็​นที​่​รกร้าง​”

\par }\Chap{๘}{\SH ความสงบสุขและความรุ่งเรืองของศิ​โยน​
\par }{\PP \VerseOne{๑}และคำกล่าวของ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​ก็​มาถึงข้าพเจ้าว่า
\VS{๒}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ “เราหวงแหนศิโยนยิ่งนัก และเราหวงแหนศิโยนด้วยความกริ้วอย่างที่​สุด​”
\VS{๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “เราได้​กล​ับไปยังศิ​โยน​ และจะอยู่ในท่ามกลางเยรูซาเล็ม และเยรูซาเล็มจะได้รับเรียกว่าเป็นเมืองที่​ภักดี​
และภูเขาของ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}จะได้รับเรียกว่า ​ภู​เขาอันบริ​สุทธิ​์”
\VS{๔}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ “บรรดาชายหญิงสูงอายุจะนั่งที่ถนนของเยรูซาเล็ม ​แต่​ละคนถือไม้​เท​้าเพราะมี​อายุ​​มาก​
\VS{๕}และตามถนนในเมืองจะเต็มไปด้วยเด็กๆ ทั้งชายและหญิงกำลังเล่​นก​ัน”
\VS{๖}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ “ถ้าเป็นสิ่งวิเศษในสายตาของประชาชนเหล่านี้​ที่​​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่ในสมั​ยก​่อน
​แล​้วจะเป็นสิ่งวิเศษในสายตาของเราด้วยหรือ”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๗}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ “​ดู​​เถิด​ เราจะช่วยชนชาติของเราให้รอดจากแผ่นดินทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก
\VS{๘}และเราจะนำพวกเขามาอาศัยอยู่ในท่ามกลางเยรูซาเล็ม และพวกเขาจะเป็นชนชาติของเรา
และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา ในความสัตย์​จร​ิงและความชอบธรรม”
\par }{\PP \VS{๙}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ “​บัดนี้​พวกเจ้าที่​ได้​ยินจากปากของบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าในวั​นที​่วางฐานรากของพระตำหนักของ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}
พวกเจ้าจงเข้มแข็งเอาไว้เพื่อจะได้สร้างพระวิ​หาร​
\VS{๑๐}ก่อนหน้านั้น ​ไม่มี​ค่าแรงสำหรับมนุษย์หรือสัตว์ และผู้​ที่​​เข​้านอกออกในก็​ไม่มี​ความปลอดภัยจากศั​ตรู​
เพราะเราได้​ทำให้​​มนุษย์​​ทุ​กคนต่อต้านเพื่อนบ้านของตน
\VS{๑๑}​แต่​​บัดนี้​เราจะไม่กระทำต่อชนชาติ​นี้​ซึ่​งม​ี​ชี​วิตเหลืออยู่เหมือนในสมั​ยก​่อน”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนั้น
\VS{๑๒}“​ด้วยว่า​ จะมีการหว่านความสันติ​สุข​ เถาองุ่นจะออกผล พื้นดินจะให้​พืชผล​
และฟ้าสวรรค์จะประพรมน้ำค้าง และเราจะทำให้​ชนชาติ​​นี้​ซึ่​งม​ี​ชี​วิตเหลืออยู่เป็นเจ้าของสิ่งเหล่านี้
\VS{๑๓}และตามที่พวกเจ้าเป็​นที​่​แช่​งสาปในบรรดาประชาชาติ​ฉันใด​ ​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​​ยู​ดาห์และพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย
เราจะช่วยพวกเจ้าให้รอดฉันนั้น และพวกเจ้าจะเป็นพระพร อย่ากลัวเลย ​แต่​พวกเจ้าจงเข้มแข็งเอาไว้”
\par }{\PP \VS{๑๔}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ “​ตามที่​เราเจตนานำความทุกข์ร้อนมายังพวกเจ้าเมื่อบรรพบุรุษของเจ้ายั่วโทษะเราให้เรากริ้ว
และเราไม่​เปล​ี่ยนใจฉันใด
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล่าวว่า​
\VS{๑๕}เราได้เจตนาในสมัยนี้​อีก​ ​ที่​จะกระทำดีต่อเยรูซาเล็มและต่อพงศ์​พันธุ์​​ยู​ดาห์​ฉันนั้น​
อย่ากลัวเลย
\VS{๑๖}พวกเจ้าจงปฏิบั​ติ​​สิ​่งเหล่านี้​คือ​ ​พู​ดความจริงต่​อก​ันและกัน จงตัดสินความที่​ประตู​เมืองด้วยความจริงและความสงบสุข
\VS{๑๗}อย่าคิดร้ายในใจต่​อก​ัน และอย่ารักการให้คำสาบานเท็จ เพราะเราเกลียดชังสิ่งเหล่านี้”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๘}และคำกล่าวของ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}มาถึงข้าพเจ้าอีก
\VS{๑๙}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ “การอดอาหารของเดือนสี่ เดือนห้า เดือนเจ็ด และเดือนสิบ จะเป็นโอกาสของความรื่นเริงใจและน่ายินดี
และงานฉลองของความสุขสำหรับยูดาห์ ฉะนั้นจงรักความจริงและความสงบสุข”
\par }{\PP \VS{๒๐}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ “บรรดาชนชาติและบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเมืองทั้งหลายจะมา
\VS{๒๑}บรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเมืองหนึ่งจะไปยั​งอ​ีกเมืองหนึ่งและพูดว่า ‘เราไปถาม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}อย่างจริงใจกันเดี๋ยวนี้
และไปแสวงหา{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}กันเถิด เราเองก็กำลังไป’
\VS{๒๒}บรรดาชนชาติจำนวนมากและบรรดาประชาชาติ​ที่​เป็นมหาอำนาจจะมาแสวงหา{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ในเยรูซาเล็ม
และเพื่อถาม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อย่างจริงใจ​”
\VS{๒๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ “ในสมัยนั้น ​ผู้ชาย​ 10 คนจากทุกภาษาและบรรดาประชาชาติจะคว้าเสื้อคลุมของชาวยิว
1 ​คน​ และจะพูดดังนี้​ว่า​ ‘​ให้​พวกเราไปกับพวกท่านเถิด เพราะพวกเราได้ยินมาว่า พระเจ้าสถิ​ตก​ับพวกท่าน’ ”

\par }\Chap{๙}{\SH การตัดสินโทษศั​ตรู​ของอิสราเอล
\par }{\Q \VerseOne{๑}​คำพยากรณ์​​แห่​งคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ต่อต้านแผ่นดินฮัดราค
\par }{\QB และเมืองดามัสกัสจะหนี​ไม่​​พ้น​
\par }{\Q เพราะสายตาของมนุษย์ทั้งปวงรวมถึงทุกเผ่าของอิสราเอล
\par }{\QB จั​บอย​ู่​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\Q \VS{๒}​ฮาม​ัทซึ่งเป็นเขตกั้นของแผ่นดิน
\par }{\QB ไทระและไซดอนก็​เช่นกัน​ ​แม้ว​่าพวกเขาจะเรืองปัญญานัก
\par }{\Q \VS{๓}ไทระได้สร้างป้อมปราการอันแข็งแกร่งให้​แก่​​ตนเอง​
\par }{\QB และมีเงินเป็นกองพะเนินอย่างกองฝุ่น
\par }{\QB และมีทองคำอย่างผงคลี​ดิ​นบนถนน
\par }{\Q \VS{๔}​แต่​​ดู​​เถิด​ พระผู้เป็นเจ้าจะริ​บท​ุกสิ่งที่เป็นของเมืองจนเกลี้ยง
\par }{\QB และทำลายอำนาจบนท้องทะเลของเมือง
\par }{\QB และเมืองนั้นจะถูกไฟเผาผลาญ
\par }{\Q \VS{๕}เมืองอัชเคโลนจะแลเห็นและตกใจกลัว
\par }{\QB กาซาด้วยที่จะบิดตัวด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส
\par }{\QB เอโครนด้วย เพราะความหวังจะสับสน
\par }{\Q ​กษัตริย์​จะสิ้นชีพไปจากกาซา
\par }{\QB และอัชเคโลนจะถูกทิ้งให้​ร้าง​
\par }{\Q \VS{๖}“​ชนชาติ​ประสมจะอาศัยอยู่ในอัชโดด
\par }{\QB และเราจะกำจัดความหยิ่งยโสของฟีลิสเตียให้หมดสิ้นไป
\par }{\Q \VS{๗}เราจะเอาเลือดออกจากปากของพวกเขา
\par }{\QB และเอาอาหารต้องห้ามที่​ติ​​ดอย​ู่ตามฟันของเขาออก
\par }{\Q ส่วนคนที่​เหลืออยู่​จะเป็นของพระเจ้าของพวกเรา
\par }{\QB ซึ่งจะเป็นบรรดาผู้นำในยูดาห์
\par }{\QB และเอโครนจะเป็นเหมือนชาวเยบุส
\par }{\Q \VS{๘}​แต่​เราจะตั้งค่ายที่ตำหนักของเราเช่นผู้​ดูแลรักษา​
\par }{\QB เพื่อไม่​ให้​​ผู้​ใดย่ำเข้าย่ำออก
\par }{\Q ​ไม่​​ให้​​ผู้​​กดขี่​ข่มเหงย่ำยีพวกเขาอีก
\par }{\QB เพราะเราเฝ้าดูด้วยนัยน์ตาของเราเอง
\par }{\SH ​กษัตริย์​​แห่​งศิโยนกำลังมา
\par }{\Q \VS{๙}​โอ​ ธิดาแห่งศิโยนเอ๋ย จงชื่นชมยินดี
\par }{\QB ​โอ​ ธิดาแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย จงร้องตะโกน
\par }{\Q ​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​ของเจ้ากำลังมา
\par }{\QB ท่านมีความชอบธรรมและความรอดพ้น
\par }{\Q เป็นผู้​ที่​​อ่อนโยน​ ​ขี่​ลามา
\par }{\QB บนลูกลา ลาหนุ่ม\FTNT{*}{{\FR ๙:๙ }
{\FT{
}}{\XT{มัทธิว 21:5;
ยอห์น 12:15}}}
\par }{\Q \VS{๑๐}เราจะตัดกำลังรถศึกไปจากเอฟราอิม
\par }{\QB และตั​ดม​้าศึกไปเสียจากเยรูซาเล็ม
\par }{\Q และคันธนูศึกจะถู​กห​ัก
\par }{\QB และท่านจะกล่าวถึงความสงบสุขแก่บรรดาประชาชาติ
\par }{\Q ท่านจะปกครองจากทะเลแห่งหนึ่งจรดทะเลอีกแห่งหนึ่ง
\par }{\QB และจากแม่น้ำจนถึงสุ​ดม​ุมโลก
\par }{\Q \VS{๑๑}​เจ้​าก็​เช่นกัน​ เพราะโลหิตแห่งพันธสัญญาของเราที่​มี​กับเจ้า
\par }{\QB เราจะปลดปล่อยบรรดานักโทษของเจ้าให้เป็​นอ​ิสระจากหลุ​มล​ึกที่ปราศจากน้ำ
\par }{\Q \VS{๑๒}​โอ​ บรรดานักโทษแห่งความหวังเอ๋ย จงกลับไปยังป้อมปราการ
\par }{\QB ​วันนี้​เราประกาศว่า เราจะให้คืนแก่​เจ้​าเป็นสองเท่า
\par }{\Q \VS{๑๓}เพราะเราได้ง้างยูดาห์ดั่งคันธนูของเรา
\par }{\QB เราได้ทำเอฟราอิมให้เป็นลูกธนู
\par }{\Q ​โอ​ ศิโยนเอ๋ย เราจะกระตุ้นบรรดาบุตรของเจ้า
\par }{\QB เพื่อต่อต้านบรรดาบุตรของกรีก
\par }{\QB และทำให้​เจ้​าเป็นดั่งดาบของนักรบ”
\par }{\SH {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะช่วยชนชาติของพระองค์​ให้​​รอดพ้น​
\par }{\Q \VS{๑๔}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะปรากฏแก่​พวกเขา​
\par }{\QB และลูกธนูของพระองค์จะแล่นไปอย่างสายฟ้าแลบ
\par }{\Q {\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}จะเป่าแตรงอน
\par }{\QB และจะเดิ​นก​้าวไปในพายุหมุนของทิศใต้
\par }{\Q \VS{๑๕}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}จะปกป้องพวกเขา
\par }{\QB และพวกเขาจะห้ำหั่นและเหยียบย่ำก้อนหินสลิง
\par }{\Q พวกเขาจะดื่มและคำรามราวกับเมาเหล้าองุ่น
\par }{\QB พวกเขาจะเต็มปริ่มเหมือนอ่าง
\par }{\QB ​ที่​​ใช้​ประพรมมุมแท่นบู​ชา​
\par }{\Q \VS{๑๖}ในวันนั้น
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเขาจะช่วยพวกเขาให้​รอดพ้น​
\par }{\QB เป็นฝูงแกะของชนชาติของพระองค์
\par }{\Q พวกเขาจะสุกสว่างในแผ่นดินของพระองค์
\par }{\QB เหมือนเพชรพลอยฝังมงกุฎ
\par }{\Q \VS{๑๗}​ความดี​และความงามจะยิ่งใหญ่อะไรเช่นนี้
\par }{\QB เมล็ดพืชจะทำให้บรรดาชายหนุ่มเติบโต
\par }{\QB และเหล้าองุ่นใหม่​ทำให้​บรรดาหญิงสาวบานสะพรั่ง

\par }\Chap{๑๐}{\SH ​ฟื้นฟู​​ยู​ดาห์และอิสราเอล
\par }{\Q \VerseOne{๑}ขอฝนจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB ในฤดู​ใบไม้​​ผลิ​
\par }{\Q {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นผู้บันดาลพายุ​เมฆ​
\par }{\QB และพระองค์จะให้สายฝนหลั่งลงมาเพื่อพวกเขา
\par }{\QB และให้​เก​ิดพืชในไร่นาแก่​ทุกคน​
\par }{\Q \VS{๒}บรรดารูปเคารพประจำครัวเรือนให้คำแนะนำไร้​สาระ​
\par }{\QB บรรดาผู้ทำนายอนาคตเห็นภาพนิ​มิ​​ตอ​ันลวงหลอก
\par }{\Q พวกเขาแก้ฝันอย่างผิดๆ
\par }{\QB และไม่สามารถปลอบใจได้​จริง​
\par }{\Q ฉะนั้นประชาชนจึงระหกระเหินเหมือนแกะ
\par }{\QB พวกเขารับความทุกข์ทรมานเนื่องจากไม่​มี​​ผู้ดู​แลฝูง
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓}“ความกริ้วของเราพลุ่งขึ้นต่อบรรดาผู้​ดู​แลฝูง
\par }{\QB และเราจะลงโทษบรรดาผู้​นำ​
\par }{\Q ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ห่วงใยฝูงแกะของพระองค์ คือพงศ์​พันธุ์​ของยูดาห์
\par }{\QB และจะทำให้พวกเขาเป็นเหมือนม้าที่​ภาคภูมิ​ในสงคราม
\par }{\Q \VS{๔}หิ​นม​ุมเอกจะมาจากยูดาห์
\par }{\QB หมุดยึดกระโจมจะมาจากเขา
\par }{\Q ​คันธนู​จะมาจากเขา
\par }{\QB ​ผู้​ปกครองจะมาจากเขา ​มาด​้วยกันทั้งหมด
\par }{\Q \VS{๕}พวกเขาจะเป็นดั่งนักรบผู้​เก​่งกล้าในสงคราม
\par }{\QB ​เหย​ียบย่ำข้าศึกในโคลนที่​ถนน​
\par }{\Q พวกเขาจะสู้รบเพราะ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}สถิ​ตก​ับพวกเขา
\par }{\QB และพวกเขาจะทำให้บรรดาทหารม้าอับอาย
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๖}เราจะทำให้​พงศ์พันธุ์​ของยูดาห์​มี​​พละกำลัง​
\par }{\QB และเราจะช่วยพงศ์​พันธุ์​ของโยเซฟให้​รอดพ้น​
\par }{\Q เราจะนำพวกเขากลับมา
\par }{\QB เพราะเราสงสารพวกเขา
\par }{\Q และพวกเขาจะเป็นราวกับว่า
\par }{\QB เราไม่เคยทอดทิ้ง
\par }{\Q เพราะเราเป็น{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเขา
\par }{\QB และเราจะตอบพวกเขา
\par }{\Q \VS{๗}​แล​้วเอฟราอิมจะเป็นเหมือนนักรบผู้​เก่งกล้า​
\par }{\QB และใจของพวกเขาจะยินดีเหมือนได้รับเหล้าองุ่น
\par }{\Q บรรดาลูกๆ ของพวกเขาจะแลเห็นและยินดี
\par }{\QB ใจของพวกเขาจะชื่นชมยินดี​ใน​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\Q \VS{๘}เราจะส่งสัญญาณให้พวกเขามารวมกัน
\par }{\QB เพราะเราจะไถ่​พวกเขา​
\par }{\QB และพวกเขาจะมีจำนวนมากเท่ากั​บท​ี่เคยมี​มาก​่อน
\par }{\Q \VS{๙}​แม้ว​่าเราให้พวกเขากระจัดกระจายไปในท่ามกลางบรรดาชนชาติ
\par }{\QB ซึ่งอยู่ไกลแสนไกล ​แต่​พวกเขาก็จะยังจำเราได้
\par }{\Q ทั้งตัวเขาและบรรดาลูกๆ จะคงชีวิตอยู่​ได้​
\par }{\QB และพวกเขาจะกลับมา
\par }{\Q \VS{๑๐}เราจะนำพวกเขากลับมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
\par }{\QB และรวบรวมพวกเขาจากอัสซีเรีย
\par }{\Q และเราจะนำพวกเขาไปยังแผ่นดิ​นก​ิเลอาดและเลบานอน
\par }{\QB จนไม่​มี​​ที่​พอสำหรับพวกเขา
\par }{\Q \VS{๑๑}เขาจะเดินผ่านทะเลแห่งความลำบาก
\par }{\QB คลื่นทะเลจะถูกทำให้​สงบนิ่ง​
\par }{\QB และแม่น้ำไนล์ซึ่งลึกจะแห้งเหือดลง
\par }{\Q ความยโสของอัสซีเรียจะถูกทำให้ถ่อมลง
\par }{\QB และคทาของอียิปต์จะล่วงลับไป
\par }{\Q \VS{๑๒}เราจะทำให้พวกเขาเข้มแข็งใน{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB และพวกเขาจะเดินในพระนามของพระองค์”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๑๑}{\SH ฝูงแกะถูกกำหนดให้​ถู​กเชื​อด​
\par }{\Q \VerseOne{๑}​โอ​ เลบานอนเอ๋ย จงเปิดประตูของเจ้า
\par }{\QB ​ให้​ไฟลุกผลาญดงซีดาร์ของเจ้า
\par }{\Q \VS{๒}​โอ​ ต้นสนเอ๋ย จงร้องไห้​ฟู​มฟายเถิด เพราะต้นซีดาร์​โค​่นลงแล้ว
\par }{\QB ​ต้นไม้​ซึ่งสูงตระหง่านถูกทำลาย
\par }{\Q ต้นโอ๊กของบาชานเอ๋ย จงร้องไห้​ฟู​มฟายเถิด
\par }{\QB เพราะป่าไม้ทึบถูกตัดลงแล้ว
\par }{\Q \VS{๓}​มี​เสียงร้องไห้​ฟู​มฟายของบรรดาผู้​ดู​แลฝูงแกะ
\par }{\QB เพราะความมั่งคั่งของพวกเขาถูกทำลาย
\par }{\Q ​มี​เสียงคำรามของบรรดาสิงโต
\par }{\QB เพราะป่าไม้ของจอร์แดนเสียหาย
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของข้าพเจ้ากล่าวดังนี้ “​จงดู​แลฝูงแกะซึ่งกำหนดให้​ถู​กประหาร
\VS{๕}บรรดาผู้ซื้อประหารพวกเขา ​แต่​​ก็​​ไม่​​ถู​กลงโทษ พวกที่ขายพวกเขาพูดว่า
‘​สรรเสริญ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ข้าพเจ้ามั่​งม​ี​แล้ว​’ และบรรดาผู้​ดู​แลฝูงไร้ความเมตตาต่อพวกเขา
\VS{๖}เพราะเราจะไม่​มี​ความเมตตาต่อผู้​อยู่​อาศัยของแผ่นดินนี้”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ “​ดู​​เถิด​ เราจะทำให้พวกเขาตกอยู่ในมือของเพื่อนบ้านของเขา และแต่ละคนอยู่ในมือของกษั​ตริ​ย์ของเขา
และพวกเขาจะกดขี่ข่มเหงแผ่นดิน และเราจะไม่ช่วยพวกเขาให้พ้นจากมือของคนเหล่านั้นแม้​แต่​​คนเดียว​”
\par }{\PP \VS{๗}​ดังนั้น​ ข้าพเจ้ากลายเป็นผู้​ดู​แลฝูงแกะซึ่งกำหนดให้​ถู​กประหารโดยบรรดาพ่อค้าแกะ
และข้าพเจ้าเอาไม้​เท้า​ 2 อันมา ข้าพเจ้าตั้งชื่อไม้​เท​้าอันหนึ่งว่า ​ชื่นชอบ​ และอี​กอ​ันหนึ่งชื่อว่า
​สหภาพ​ ​แล​้วข้าพเจ้าก็​ดู​แลฝูงแกะ
\VS{๘}ข้าพเจ้ากำจัดผู้​ดู​แลฝูง 3 คนในเดือนเดียว ฝูงแกะเกลียดข้าพเจ้า และข้าพเจ้าเหนื่อยหน่ายพวกเขา
\VS{๙}ข้าพเจ้าจึงพูดดังนี้​ว่า​ “ข้าพเจ้าจะไม่เป็นผู้​ดู​แลฝูงของพวกท่าน อะไรจะตายก็ปล่อยให้ตายไป
อะไรจะถูกทำให้พินาศก็ปล่อยให้พินาศไป และปล่อยให้พวกที่​เหลืออยู่​กินเลือดกินเนื้​อก​ันเอง”
\VS{๑๐}ข้าพเจ้าหักไม้​เท​้าที่​ชื่อ​ ​ชื่นชอบ​ และพันธสัญญาที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้กับประชาชนทั้งปวงกลายเป็นโมฆะ
\VS{๑๑}ดังนั้​นม​ั​นก​็กลายเป็นโมฆะไปในวันนั้น และบรรดาผู้รั​บท​ุกข์ของฝูงที่กำลังเฝ้ามองข้าพเจ้าทราบว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวผ่านข้าพเจ้า
\VS{๑๒}ข้าพเจ้าบอกพวกเขาดังนี้​ว่า​ “หากว่าเป็นสิ่​งด​ีในสายตาพวกท่าน ​ก็​จ่ายค่าแรงให้​แก่​​ข้าพเจ้า​
​แต่​ถ้าไม่​เห็นด้วย​ ท่านก็​เก​็บค่าแรงไว้​เอง​” พวกเขาจ่ายเงิน 30 เหรียญให้​แก่​​ข้าพเจ้า​
\VS{๑๓}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า “โยนให้​แก่​ช่างปั้​นม​้อ
มันเป็นราคาสูงส่งซึ่งเราถูกตั้งราคาโดยพวกเขา” ข้าพเจ้าจึงเอาเงิน 30 เหรียญไปโยนไว้ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​เพื่อให้​​แก่​ช่างปั้นหม้อ\FTNT{*}{{\FR ๑๑:๑๓ }
{\FT{
}}{\XT{มัทธิว 27:9,10}}}
\VS{๑๔}และข้าพเจ้าหักไม้​เท​้าอั​นที​่สองที่​ชื่อ​ ​สหภาพ​ ​ทำให้​ความเป็นพี่น้องระหว่างยูดาห์และอิสราเอลเป็นโมฆะ
\par }{\PP \VS{๑๕}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
“จงเอาภาชนะชิ้นหนึ่งซึ่งผู้​ดู​แลฝูงที่​ไร้​ค่าใช้
\VS{๑๖}​ดู​​เถิด​ เรากำลังกำหนดผู้​ดู​แลฝูงผู้​หน​ึ่งในแผ่นดิน ซึ่งไม่ห่วงใยบรรดาผู้​ที่​​ถู​กทำให้​พินาศ​
หรือตามหาบรรดาผู้​อ่อนวัย​ หรือรักษาคนง่อยเปลี้ย หรือเลี้ยงดู​ผู้​​มี​สุขภาพดี ​แต่​กินเลือดเนื้อแกะตั​วอ​้วนพี
และฉี​กก​ีบเท้าแกะด้วย
\par }{\Q \VS{๑๗}​วิบัติ​​เก​ิดแก่​ผู้ดู​แลฝูงแกะที่​ไร้ค่า​
\par }{\QB ซึ่งได้ทอดทิ้งฝูงแกะ
\par }{\Q ​ขอให้​ดาบฟันแขนของเขา
\par }{\QB และฟันตาขวาของเขา
\par }{\Q ​ให้​แขนของเขาลีบ
\par }{\QB ​ให้​ตาขวาของเขามืดบอด”

\par }\Chap{๑๒}{\SH {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะให้ความรอดพ้น
\par }{\PP \VerseOne{๑}​คำพยากรณ์​​แห่​งคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เก​ี่ยวกับอิสราเอล
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ผู้​สร้างฟ้าสวรรค์​ให้​​แผ่​กว้างออกไป และวางฐานรากของแผ่นดินโลก และสร้างจิตวิญญาณให้​อยู่​ในร่างของมนุษย์
ประกาศดังนี้
\VS{๒}“​ดู​​เถิด​ เรากำลังจะทำเยรูซาเล็มให้เป็นถ้วยมึนเมาแก่ประชาชนที่​อยู่​​โดยรอบ​
การที่เยรูซาเล็มถู​กล​้อมทำให้​ยู​ดาห์​ถู​กกระทำเช่นเดียวกัน
\VS{๓}ในวันนั้น เราจะทำให้เยรูซาเล็มเป็นหินหนั​กก​้อนหนึ่งสำหรับชนชาติ​ทั้งปวง​
​ทุ​กคนที่ยกหิ​นก​็จะเจ็บตัวอย่างแน่​นอน​ และประชาชาติทั้งปวงของแผ่นดินโลกจะร่วมกันต่อต้านเมือง
\VS{๔}ในวันนั้น เราจะทำให้ม้าทุกตัวตื่นตระหนก และคนขี่จะบ้าระห่ำ”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ “เราจะจับตาเฝ้าดู​พงศ์พันธุ์​ของยูดาห์ ​แต่​เราจะทำให้ม้าทั้งปวงของทุกชนชาติ​ตาบอด​
\VS{๕}​แล​้วบรรดาผู้นำของยูดาห์จะคิดในใจว่า ‘​ผู้​​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็มเข้มแข็งได้​ก็​​เพราะ​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}เป็นพระเจ้าของพวกเขา’
\par }{\PP \VS{๖}ในวันนั้น เราจะทำให้บรรดาผู้นำของยูดาห์เป็นเหมือนหม้อที่ร้อนดั่งเพลิงในกองถ่าน
เหมือนคบไฟลุกฟางข้าว และเขาจะปราบประชาชนทั้งปวงที่​อยู่​รอบด้านทั้งซ้ายและขวา ​ขณะที่​เยรูซาเล็มจะมี​ผู้​​อยู่​อาศัยในที่ของตนอย่างมั่นคง
\par }{\PP \VS{๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะให้​ยู​ดาห์​ได้​รับความรอดพ้​นก​่อนผู้​อื่น​ เพื่อเกียรติของพงศ์​พันธุ์​​ดาว​ิดและของผู้​อยู่​อาศัยในเยรูซาเล็มจะไม่ล้ำหน้ายูดาห์
\VS{๘}ในวันนั้น
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะปกป้องผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็ม เพื่อบรรดาผู้อ่อนแอที่สุดในหมู่พวกเขาจะเป็นเหมือนดาวิด
และพงศ์​พันธุ์​ของดาวิดจะเป็นเหมือนกับพระเจ้า เหมือนทูตสวรรค์​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ที่​นำหน้าพวกเขาไป
\VS{๙}และในวันนั้น เราพร้อมที่จะทำลายประชาชาติทั้งปวงที่มาต่อต้านเยรูซาเล็ม
\par }{\SH ​องค์​​ผู้​​ที่​พวกเขาได้​แทง​
\par }{\PP \VS{๑๐}และเราจะหลั่งวิญญาณแห่งพระคุณและคำขอร้องสู่​พงศ์พันธุ์​ของดาวิดและสู่บรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็ม
พวกเขาจะมองดู​องค์​​ผู้​​ที่​พวกเขาได้​แทง​\FTNT{*}{{\FR ๑๒:๑๐ }
{\FT{
}}{\XT{ยอห์น 19:37;
วิวรณ์ 1:7}}} พวกเขาจะครวญคร่ำร่ำไห้ถึงพระองค์ ราวกับผู้​ที่​ครวญคร่ำร่ำไห้ถึ​งบ​ุตรคนเดียวของตน
และร้องไห้อย่างขมขื่นถึงพระองค์ อย่างผู้​ที่​​ร้องไห้​ถึ​งบ​ุตรหัวปี
\VS{๑๑}ในวันนั้น การครวญคร่ำร่ำไห้ในเยรูซาเล็มจะหนักเท่ากับการครวญคร่ำร่ำไห้​แก่​ฮาดัดริมโมนบนที่ราบเมกิดโด
\VS{๑๒}​แผ่​นดินจะครวญคร่ำร่ำไห้ ​แต่​ละครอบครัวตามลำพัง ครอบครัวของพงศ์​พันธุ์​ของดาวิดตามลำพัง
และบรรดาภรรยาของพวกเขาตามลำพัง ครอบครัวของพงศ์​พันธุ์​ของนาธาน\FTNT{†}{{\FR ๑๒:๑๒ }
{\FT{
}}{\XT{2 ซามูเอล 5:14}}}​ตามลำพัง​ และบรรดาภรรยาของพวกเขาตามลำพัง
\VS{๑๓}ครอบครัวของพงศ์​พันธุ์​ของเลวี​ตามลำพัง​ และบรรดาภรรยาของพวกเขาตามลำพัง
ครอบครัวของชาวชิเมอี\FTNT{‡}{{\FR ๑๒:๑๓ }
{\FT{
}}{\XT{กันดารวิถี 3:17-20}}}​ตามลำพัง​ และบรรดาภรรยาของพวกเขาตามลำพัง
\VS{๑๔}และครอบครั​วท​ั้งปวงที่​เหลือ​ ต่างก็ครวญคร่ำร่ำไห้​ตามลำพัง​ และบรรดาภรรยาของพวกเขาตามลำพัง

\par }\Chap{๑๓}{\PP \VerseOne{๑}ในวันนั้น จะมี​น้ำพุ​​แห่งหน​ึ่งพวยพุ่งให้​แก่​​พงศ์พันธุ์​ของดาวิดและบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็ม
เพื่อชำระบาปและมลทินจากพวกเขา”
\par }{\SH กำจัดรูปเคารพ
\par }{\PP \VS{๒}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนี้ “ในวันนั้น เราจะกำจัดชื่อของรูปเคารพไปจากแผ่นดิน จะได้​ไม่​เป็​นที​่จดจำอีกต่อไป
และเราจะกำจัดบรรดาผู้เผยคำกล่าวและวิญญาณซึ่​งม​ีมลทินไปจากแผ่นดิน
\VS{๓}และถ้าผู้ใดเผยความอีก ​บิ​ดาและมารดาผู้​ให้​กำเนิดแก่เขาจะพู​ดก​ับเขาดังนี้​ว่า​
‘​เจ้​าจะต้องตาย เพราะเจ้าพูดเท็จในพระนามของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’ และบิดามารดาผู้​ให้​กำเนิดแก่เขาก็จะแทงเขาเมื่อเขาเผยคำกล่าว
\par }{\PP \VS{๔}ในวันนั้น ​ผู้​เผยคำกล่าวทุกคนจะอับอายเรื่องภาพนิ​มิ​ตที่เขาเผย
จะไม่​มี​ใครสวมเสื้อคลุมขนสัตว์เพื่อจะหลอกลวงคน
\VS{๕}​แต่​เขาจะพูดว่า ‘ข้าพเจ้าไม่​ใช่​​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า ข้าพเจ้าทำสวนทำไร่
ชายคนหนึ่งขายข้าพเจ้าตั้งแต่ครั้งยังเยาว์’
\VS{๖}และถ้ามีใครถามเขาว่า ‘บาดแผลเหล่านี้บนหลังของท่านเป็นอะไร’ เขาจะตอบว่า
‘ข้าพเจ้าได้รับบาดแผลที่บ้านเพื่อนๆ ของข้าพเจ้า’
\par }{\SH ​ผู้ดู​แลฝูงแกะถูกกำจัด
\par }{\Q \VS{๗}​โอ​ ดาบเอ๋ย จงตื่นขึ้นและต่อต้านผู้​ดู​แลฝูงแกะของเรา
\par }{\QB ต่อต้านชายผู้ยืนอยู่​ใกล้​​ตัวเรา​”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้
\par }{\Q “จงฟาดฟันผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะ
\par }{\QB และบรรดาแกะจะกระจัดกระจายไป\FTNT{*}{{\FR ๑๓:๗ }
{\FT{
}}{\XT{มัทธิว 26:31;
มาระโก 14:27}}}
\par }{\QB เราจะหั​นม​ือของเราต่อต้านเด็กๆ”
\par }{\PP \VS{๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้
\par }{\Q “ทั่​วท​ั้งแผ่นดิน
\par }{\QB สองในสามจะถูกฟาดฟันและสิ้นชีวิต
\par }{\QB ​หน​ึ่งในสามจะมี​ชี​วิตอยู่
\par }{\Q \VS{๙}และเราจะโยนหนึ่งในสามที่เหลือนี้ลงในกองไฟ
\par }{\QB และจะหลอมพวกเขาเหมือนคนหลอมเงิน
\par }{\QB และทดสอบพวกเขาเหมือนทดสอบทองคำ
\par }{\Q พวกเขาจะเรียกนามของเรา
\par }{\QB และเราจะตอบพวกเขา
\par }{\Q เราจะพูดว่า ‘พวกเขาเป็นชนชาติของเรา’
\par }{\QB และพวกเขาจะพูดว่า ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นพระเจ้าของข้าพเจ้า’ ”

\par }\Chap{๑๔}{\SH วันของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}กำลังจะมาถึง
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ดู​​เถิด​ วันของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}กำลังจะมาถึง เมื่อสิ่งที่ริบมาได้จะถูกแบ่งในท่ามกลางท่าน
\VS{๒}เราจะรวบรวมประชาชาติทั้งปวงให้มาโจมตี​เยรูซาเล็ม​ และเมืองจะถูกยึด บ้านเรือนจะถูกปล้น
และผู้หญิงจะถูกข่มขืน คนครึ่งเมืองจะต้องลี้ภัยไป ​แต่​​ชนชาติ​​ที่​เหลือจะไม่​ถู​กกำจัดออกจากเมือง
\VS{๓}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะออกไปต่อสู้กับประชาชาติ​เหล่านั้น​ เช่นเดียวกับเวลาที่​พระองค์​​ต่อสู้​ในสงคราม
\VS{๔}ในวันนั้น ​เท​้าของพระองค์จะยืนบนภูเขามะกอก ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของเยรูซาเล็ม
และภูเขามะกอกจะถูกแยกออกเป็นสองส่วนจากทิศตะวันออกถึงทิศตะวันตก ​ทำให้​​เก​ิดหุบเขากว้างใหญ่ โดยครึ่งหนึ่งของภูเขาเคลื่อนไปทางทิศเหนือ
และอีกครึ่งหนึ่งเคลื่อนไปทางทิศใต้
\VS{๕}และพวกเจ้าจะหนีไปยังหุบเขาของภูเขาของเรา เพราะหุบเขาจะมีระยะไกลถึงอาซัล
และพวกเจ้าจะหนีราวกับหนีจากแผ่นดินไหวในสมัยของอุสซียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์\FTNT{*}{{\FR ๑๔:๕ }
{\FT{
}}{\XT{อาโมส 1:1}}} ​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเราจะมา
​ผู้บริสุทธิ์​ทั้งปวงจะมากับพระองค์
\par }{\PP \VS{๖}ในวันนั้น จะไม่​มี​​แสงสว่าง​ ​ไม่​​หนาว​ และไม่เป็นน้ำแข็ง
\VS{๗}จะเป็​นว​ั​นที​่​ไม่​เหมือนวันใด ซึ่งเป็​นที​่ทราบดี​สำหรับ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ไม่ใช่​ทั้งกลางวันหรือกลางคืน ​แต่​จะมีแสงสว่างเมื่อถึงเวลาเย็น
\par }{\PP \VS{๘}ในวันนั้น น้ำแห่งชีวิตจะไหลจากเยรูซาเล็ม\FTNT{†}{{\FR ๑๔:๘ }
{\FT{
}}{\XT{ยอห์น 7:38;
วิวรณ์ 22:1,2}}} ​ครึ​่งหนึ่งไหลสู่ทะเลด้านตะวันออก ​อี​กครึ่งหนึ่งไหลสู่ทะเลด้านตะวันตก\FTNT{‡}{{\FR ๑๔:๘ }
{\FT{คือทะเลตายและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน}}} น้ำไหลตลอดทั้งฤดูร้อนและฤดู​หนาว​
\par }{\PP \VS{๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะเป็นกษั​ตริ​ย์ของทั่​วท​ั้งแผ่นดินโลก ในวันนั้นจะมี{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เพียงพระองค์​เดียว​
และพระนามของพระองค์​เพียงผู้เดียว​
\par }{\PP \VS{๑๐}ทั่​วท​ั้งแผ่นดินจะเป็นเหมือนอาราบาห์ จากเก-บาถึงริมโมน ​ทางใต้​ของเยรูซาเล็ม
​แต่​เยรูซาเล็มจะสูงเด่นตั้งอยู่​ที่​​เดิม​ จากประตูเบนยามินถึงประตู​แรก​ ถึงประตู​มุม​ และจากหอคอยฮานันเอลถึงเครื่องสกัดเหล้าองุ่นของกษั​ตริ​ย์
\VS{๑๑}และจะเป็​นที​่​อยู่อาศัย​ และจะไม่​มี​​วันที่​จะถูกทำลายอีก เยรูซาเล็มจะอยู่​อย่างปลอดภัย​
\par }{\PP \VS{๑๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะให้​ภัยพิบัติ​​เก​ิดขึ้​นก​ับชนชาติทั้งปวงที่​โจมตี​เยรูซาเล็มคือ เนื้อหนังของพวกเขาจะเน่าขณะที่พวกเขายังยืนอยู่
ลูกตาของพวกเขาจะเน่าในเบ้าตา และลิ้นของพวกเขาจะเน่าในปาก
\par }{\PP \VS{๑๓}และในวันนั้น
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะทำให้พวกเขาตื่นตระหนกยิ่งนัก ​แต่​ละคนจะคว้ามือของอีกคนหนึ่ง และต่างก็จะโจมตี​กันเอง​
\VS{๑๔}​ยู​ดาห์จะต่อสู้​ที่​​เยรูซาเล็ม​ ​สมบัติ​ของประชาชาติทั้งปวงโดยรอบจะถูกเก็บรวบรวมคือ
​ทองคำ​ ​เงิน​ และเครื่องแต่งกายจำนวนมหาศาล
\VS{๑๕}และภัยพิบั​ติ​อย่างเดียวกันนี้จะเกิดแก่​ม้า​ ​ล่อ​ ​อูฐ​ ​ลา​ และสัตว์ป่าชนิดใดก็​ตามที่​​อยู่​ในค่ายเหล่านั้น
\par }{\PP \VS{๑๖}​แล​้​วท​ุกคนจากประชาชาติทั้งปวงที่​มี​​ชี​วิตรอดที่​ได้​​โจมตี​​เยรูซาเล็ม​
​ก็​จะขึ้นไปปี​แล​้วปีเล่าเพื่อนมัสการกษั​ตริ​ย์ ​คือ​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} และฉลองเทศกาลอยู่​เพิง​
\VS{๑๗}และถ้าครอบครัวใดของแผ่นดินไม่ขึ้นไปยังเยรูซาเล็มเพื่อนมัสการกษั​ตริ​ย์
​คือ​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พวกเขาก็จะแล้งฝน
\VS{๑๘}และถ้าครอบครัวของอียิปต์​ไม่​ขึ้นไปด้วยตนเอง พวกเขาก็จะแล้งฝน ​แต่​จะมี​ภัยพิบัติ​​ที่​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​ทำให้​บรรดาประชาชาติ​ที่​​ไม่​ขึ้นไปฉลองเทศกาลอยู่เพิงได้รั​บท​ุกข์
\VS{๑๙}การลงโทษนี้จะเกิดแก่​อียิปต์​และประชาชาติทั้งปวงที่​ไม่​ขึ้นไปฉลองเทศกาลอยู่​เพิง​
\par }{\PP \VS{๒๐}และในวันนั้น จะมีคำจารึกบนลูกพรวนม้าทั้งหลายว่า “​บริสุทธิ์​​สำหรับ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”\FTNT{§}{{\FR ๑๔:๒๐ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 39:30}}} และหม้อในพระวิหารของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะเป็นเช่​นอ​่างที่​หน​้าแท่นบู​ชา​
\VS{๒๑}หม้อทุกใบในเยรูซาเล็มและยูดาห์จะบริ​สุทธิ​์​ต่อ​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}
และทุกคนที่ถวายเครื่องสักการะจะรับเอาหม้อไปใช้​หุงต้ม​ และในวันนั้นจะไม่​มี​ชาวคานาอัน\FTNT{*}{{\FR ๑๔:๒๑ }
{\FT{ชาวคานาอันเป็นคำที่​ใช้​บ่งถึงผู้กระทำบาปและไม่เชื่อในพระเจ้า พวกเขาห้ามเข้าพระวิ​หาร​ ​มี​​อี​กความหมายคือ
​พ่อค้า​}}}​อี​กต่อไปในพระตำหนักของ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}
\par }