\NormalFont\ShortTitle{เยเรมีย์}
{\MT เยเรมีย์

\par }\ChapOne{๑}{\PP \VerseOne{๑}ข้อความบันทึกของเยเรมีย์​บุ​ตรฮิลคียาห์ ​ผู้​เป็นหนึ่งในบรรดาปุโรหิตที่​อยู่​ในอานาโธท
ในดินแดนของเบนยามิน
\VS{๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์ ในปี​ที่​​สิ​บสามในสมัยของโยสิยาห์\FTNT{*}{{\FR ๑:๒ }
{\FT{627 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​
}}}​บุ​ตรของอาโมนกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์
\VS{๓}และในสมัยของเยโฮยาคิมบุตรของโยสิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ จนกระทั่งปลายปี​ที่​​สิ​บเอ็ดของเศเดคียาห์​บุ​ตรของโยสิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์\FTNT{†}{{\FR ๑:๓ }
{\FT{587 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​
}}} จนกระทั่งเยรูซาเล็มถูกยึดครองในเดือนที่​ห้า​
\par }{\SH พระเจ้าเรียกเยเรมีย์
\par }{\PP \VS{๔}​บัดนี้​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\par }{\Q \VS{๕}“เรารู้จักเจ้า ​ก่อนที่​เราจะปั้นเจ้าขึ้นในครรภ์
\par }{\QB และเราเลือกเจ้าไว้​ก่อนที่​​เจ้​าจะเกิด
\par }{\QB เราแต่งตั้งเจ้าให้เป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าแก่บรรดาประชาชาติ”
\par }{\PP \VS{๖}และข้าพเจ้าตอบว่า “​โอ​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}} ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าพูดไม่ค่อยจะเป็น เพราะข้าพเจ้าอายุยังน้อย”
\VS{๗}​แต่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า “อย่าพูดว่า ‘ข้าพเจ้าอายุยังน้อย’
เพราะเจ้าจงไปยังทุกคนที่เราส่งให้​เจ้​าไป และเจ้าจงพูดสิ่งที่เราสั่งให้​เจ้​าพูด
\VS{๘}อย่ากลัวพวกเขา เพราะเราอยู่กับเจ้าและให้​เจ้​าพ้นภัย”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๙}​ครั้นแล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​ยื่​นม​ือของพระองค์แตะปากข้าพเจ้า
​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า “​ดู​​เถิด​ เราได้บันดาลให้​เจ้​าพูดไปตามคำของเราแล้ว
\VS{๑๐}​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​เราได้​แต่​งตั้งให้​เจ้​าดูแลบรรดาประชาชาติและอาณาจักรทั้งหลาย
เพื่อถอนรากและโค่นลง เพื่อทำลายและกำจัด เพื่อสร้างและปลูก”
\par }{\PP \VS{๑๑}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า “เยเรมีย์
​เจ้​าเห็นอะไร” ข้าพเจ้าตอบว่า “ข้าพเจ้าเห็​นก​้านอัลมอนด์ก้านหนึ่ง”
\VS{๑๒}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า “​เจ้​าเห็นอย่างถูกต้องแล้ว
เพราะเรากำลั​งด​ู\FTNT{‡}{{\FR ๑:๑๒ }
{\FT{คำว่า กำลั​งด​ู ในภาษาฮีบรูออกเสียงคล้ายคำว่า ​อัลมอนด์​}}}ว่าสิ่งนั้นเกิดขึ้นตามคำของเรา”
\par }{\PP \VS{๑๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าเป็​นคร​ั้งที่สองว่า “​เจ้​าเห็นอะไร” ข้าพเจ้าตอบว่า “ข้าพเจ้าเห็นหม้อต้​มน​้ำเดือดหันเอียงไปจากทิศเหนือ”
\VS{๑๔}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า “​ความวิบัติ​จะเดือดพล่านออกมาจากทิศเหนือสู่​ผู้​​อยู่​อาศัยทั้งปวงของแผ่นดิน
\VS{๑๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า ​ดู​​เถิด​ เรากำลังเรียกทุกเผ่าของอาณาจักรของทิศเหนือ พวกเขาจะมา และทุกคนจะตั้​งบ​ัลลั​งก​์​ที่​ทางเข้าประตูเมืองของเยรูซาเล็ม
​โจมตี​กำแพงทุกแห่งรอบด้าน และโจมตี​ทุ​กเมืองของยูดาห์
\VS{๑๖}และเราจะประกาศคำตัดสินพวกเขา เพราะความชั่วร้ายของพวกเขาที่ทอดทิ้งเรา
พวกเขาได้เผาเครื่องหอมแก่ปวงเทพเจ้า และนมัสการสิ่งที่ทำขึ้นด้วยมือของเขาเอง
\VS{๑๗}​แต่​​เจ้​าจงเตรียมพร้​อม​ ​ลุ​กขึ้นและไปบอกพวกเขาถึงทุกสิ่งที่เราสั่งเจ้า
อย่าหวาดหวั่นเพราะพวกเขา ​มิ​ฉะนั้นเราจะทำให้​เจ้​าหวาดหวั่นต่อหน้าพวกเขา
\VS{๑๘}​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​เราทำให้​เจ้​าเป็นดั่งเมืองที่​มี​​การคุ​้มกันอย่างแข็งแกร่ง
เสาหลักหล่​อด​้วยเหล็กกล้า และกำแพงทองสัมฤทธิ์ เพื่อต้านกำลังให้ทั้งแผ่นดิน ต้านกำลังบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์
บรรดาผู้นำและปุโรหิต และประชาชนของแผ่นดิน
\VS{๑๙}พวกเขาจะรุกรานและต่อสู้กับเจ้า ​แต่​เขาจะไม่​ชนะ​ เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อช่วยเจ้าให้​พ้นภัย​”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๒}{\SH อิสราเอลทอดทิ้ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า
\VS{๒}“จงไปประกาศให้​ทุ​กคนในเยรูซาเล็มรับรู้​ว่า​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q เราระลึกถึงการอุทิศตนเมื่อเจ้ายังเยาว์
\par }{\QB ความรักของเจ้าที่​มีต​่อเราราวกับเจ้าสาว
\par }{\Q และเจ้าติดตามเราอย่างไรในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\QB ในแผ่นดิ​นที​่ยังไม่​มี​​พันธุ์ไม้​​เลย​
\par }{\Q \VS{๓}อิสราเอลเคยบริ​สุทธิ​์​ต่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB ดั่งผลแรกของการเก็บเกี่ยว
\par }{\Q ​ทุ​กคนที่กินผลแรกก็จะมี​ความผิด​
\par }{\QB และได้รับความวิบั​ติ​”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๔}พวกท่านที่เป็นผู้สืบเชื้อสายของยาโคบ และตระกูลทั้งปวงของพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย
จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q “บรรพบุรุษของเจ้าเห็​นว​่าเราทำสิ่งใดผิด
\par }{\QB จึงได้ห่างไกลไปจากเรา
\par }{\Q และกลับติดตามสิ่​งอ​ันไร้​ค่า​
\par }{\QB และกลายเป็นคนไร้​ค่า​
\par }{\Q \VS{๖}พวกเขาไม่​ได้​​พูดว่า​ ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อยู่​​ไหน​
\par }{\QB ​ผู้​​ที่​นำพวกเราขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
\par }{\Q ​ผู้​นำพวกเราในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\QB ในแผ่นดิ​นที​่เป็นทะเลทรายและเป็นหลุมทราย
\par }{\Q ในแผ่นดินแห้งแล้งและปราศจากชีวิต
\par }{\QB ในแผ่นดิ​นที​่​ไม่มี​ใครเดินทางผ่าน
\par }{\QB หรืออาศัยอยู่’
\par }{\Q \VS{๗}และเรานำเจ้าเข้าไปในแผ่นดิ​นอ​ั​นอ​ุ​ดม​
\par }{\QB ​เพื่อให้​​เจ้​าสุขสำราญกับผลิตผลและสิ่​งด​ี​ๆ​ ของแผ่นดิน
\par }{\Q ​แต่​เมื่อเจ้าเข้ามาแล้ว ​เจ้​าทำให้​แผ่​นดิ​นที​่เรามอบให้เป็นมรดกเป็นมลทิน
\par }{\QB และทำให้ผืนแผ่นดินของเราเป็​นที​่​น่ารังเกียจ​
\par }{\Q \VS{๘}บรรดาปุโรหิตไม่​ได้​​พูดว่า​
\par }{\QB ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อยู่​​ไหน​’
\par }{\Q บรรดาผู้เชี่ยวชาญด้านกฎบัญญั​ติ​​ไม่รู้​จักเรา
\par }{\QB บรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะก็ล่วงละเมิดต่อเรา
\par }{\Q บรรดาผู้เผยคำกล่าวพูดในนามของเทพเจ้าบาอัล
\par }{\QB และไปติดตามสิ่งที่​ไม่​ก่อให้​เก​ิดประโยชน์”
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๙}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้
\par }{\Q “เรายังคัดค้านเจ้าอยู่
\par }{\QB เราจะคัดค้านลูกของเจ้าและลูกๆ ของลูกเจ้าด้วย
\par }{\Q \VS{๑๐}ถ้าเจ้าข้ามไปยังฝั่งทะเลของไซปรัสและมองดู
\par }{\QB หรือให้​ผู้​ใดไปยังเคดาร์และสำรวจอย่างระมัดระวัง
\par }{\QB ​ดู​​สิว​่าเคยมีเรื่องเช่นนี้​เก​ิดขึ้นหรือไม่
\par }{\Q \VS{๑๑}​มี​​ประชาชาติ​ใดที่​เปล​ี่ยนเทพเจ้าบ้าง
\par }{\QB ​แม้ว​่าจะไม่​ใช่​เทพเจ้าแท้​จริง​
\par }{\Q ​แต่​​ชนชาติ​ของเราได้​เปล​ี่ยนจากเราซึ่งเป็นบารมีของพวกเขา
\par }{\QB ไปหาเทพเจ้าซึ่งทำสิ่งใดให้พวกเขาไม่​ได้​​เลย​”
\par }{\PP \VS{๑๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “​โอ​ ฟ้าสวรรค์​เอ๋ย​ จงตื่นตระหนก
\par }{\QB และหวาดกลัวจนตัวแข็งเกร็​งก​ับเรื่องดังกล่าว
\par }{\Q \VS{๑๓}ด้วยว่าชนชาติของเราได้กระทำความชั่ว 2 ประการคือ
\par }{\QB พวกเขาได้ทอดทิ้งเราผู้เป็นน้ำพุ​แห่​งชีวิต
\par }{\Q และเขาได้ขุดบ่อน้ำให้​แก่​​ตนเอง​
\par }{\QB ​บ่อน​้ำที่พังซึ่งเก็​บน​้ำไม่​ได้​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๔}อิสราเอลเป็นทาสหรือ เป็นผู้​รับใช้​​ที่​เป็นทาสโดยกำเนิดหรือ
\par }{\QB ​แล​้วทำไมพวกเขาจึงกลายเป็นเหยื่อที่​ถู​​กล​่า
\par }{\Q \VS{๑๕}​สิ​งโตได้คำรามใส่​เขา​
\par }{\QB คำรามเสียงดัง
\par }{\Q พวกสิงโตทำให้​แผ่​นดินของเขารกร้าง
\par }{\QB เมืองของเขาถูกเผาและไม่​มี​​ผู้​ใดอาศัยอยู่
\par }{\Q \VS{๑๖}​ยิ่งกว่านั้น​ ชาวเมมฟิสและทาปานเหส
\par }{\QB ​ได้​โกนศีรษะของพวกเจ้า
\par }{\Q \VS{๑๗}​เจ้​าเป็นเหตุ​ให้​​เกิดเหตุ​​การณ์​​นี้​กับตัวเจ้าเอง
\par }{\QB เพราะการทอดทิ้ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเจ้า
\par }{\QB ครั้งที่​พระองค์​นำพวกเจ้าไปมิ​ใช่​​หรือ​
\par }{\Q \VS{๑๘}และบัดนี้​เจ้​าจะได้​ประโยชน์​อะไรที่ไปยังประเทศอียิปต์
\par }{\QB เพื่อไปดื่​มน​้ำจากแม่น้ำไนล์​หรือ​
\par }{\Q หรือเจ้าจะได้​ประโยชน์​อะไรที่ไปยั​งอ​ัสซีเรีย
\par }{\QB เพื่อไปดื่​มน​้ำจากแม่น้ำยูเฟรติสหรือ
\par }{\Q \VS{๑๙}ความชั่วร้ายของเจ้าจะลงโทษเจ้าเอง
\par }{\QB และเจ้าจะได้รับบทเรียนเมื่อเจ้าหันเหไปจากเรา
\par }{\Q จงรับรู้​ไว้​​ว่า​ ​สิ​่งเลวร้ายและขมขื่นจะเกิดแก่​เจ้า​
\par }{\QB ​ที่​​ทอดทิ้ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเจ้า
\par }{\Q ความเกรงกลั​วท​ี่​มีต​่อเราไม่​ได้​​อยู่​ในตัวเจ้าเลย”
\par }{\QB {\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๐}“​ด้วยว่า​ นานมาแล้​วท​ี่​เจ้​าหักแอกของเจ้า
\par }{\QB และตัดสิ่งที่ผูกเจ้าให้หลุดออกไป
\par }{\QB และเจ้าพูดว่า ‘เราจะไม่​รับใช้​’
\par }{\Q ​แต่​​แล​้วเจ้าก็ก้มกราบลงอย่างหญิงแพศยาคนหนึ่ง
\par }{\QB บนเนินเขาสูงทุ​กล​ูก
\par }{\QB และใต้​ต้นไม้​อันเขียวชอุ่​มท​ุกต้น
\par }{\Q \VS{๒๑}เราปลูกเจ้าให้เป็นดั่งเถาพันธุ์​เยี่ยม​
\par }{\QB เป็นเมล็ดบริ​สุทธิ​์​แท้​
\par }{\Q ​แล​้วเจ้ากลับเน่า
\par }{\QB และได้กลายเป็นเถาที่​ไร้ค่า​
\par }{\Q \VS{๒๒}​แม้ว​่าเจ้าจะชำระล้างตัวเจ้าด้วยน้ำด่าง
\par }{\QB และใช้​สบู่​​มาก​
\par }{\QB ​แต่​ความชั่​วท​ี่เป็นรอยเปื้อนของเจ้าก็ยังอยู่เบื้องหน้าเรา”
\par }{\QB {\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๒๓}“​เจ้​าพูดได้อย่างไรว่า ‘ข้าพเจ้าไม่​มีมลทิน​
\par }{\QB ข้าพเจ้าไม่​ได้​​นม​ัสการเทพเจ้าบาอัล’
\par }{\Q ​ดู​​วิถี​ทางของเจ้าในหุบเขาสิ
\par }{\QB ​เจ้​ารู้ว่าเจ้าได้ทำอะไรไปบ้าง
\par }{\Q เหมือนกับอูฐสาวที่วิ่งไปวิ่งมา
\par }{\QB \VS{๒๔}ลาป่าเคยชิ​นก​ับถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\Q ลาตัวเมียสูดตามกลิ่นในสายลมเพื่อหาคู่ของมัน
\par }{\QB ใครจะรั้งความต้องการของมันได้​ล่ะ​
\par }{\Q ​ไม่มี​ลาผู้ตัวใดที่จำเป็นจะต้องเหนื่อยจากการมองหาลาตัวเมียเลย
\par }{\QB เมื่อถึงเวลาหาคู่ ลาผู้​ก็​จะหามันพบ
\par }{\Q \VS{๒๕}อย่าวิ่งไปมาจนเท้าของเจ้าเจ็บ
\par }{\QB หรือทำให้คอของเจ้าแห้ง
\par }{\Q ​แต่​​เจ้​าพูดว่า ‘​ไม่​​เก​ิดประโยชน์​เลย​
\par }{\QB เพราะข้าพเจ้าหลงรักเทพเจ้าต่างชาติ
\par }{\QB และข้าพเจ้าจะติดตามต่อไป’
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๖}ขโมยที่อับอายเมื่อถูกจับได้เป็นอย่างไร
\par }{\QB ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลก็จะอับอายอย่างนั้น
\par }{\Q ทั้งพวกเขา บรรดากษั​ตริ​ย์ ​ผู้นำ​ ​ปุ​โรหิต
\par }{\QB และบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพวกเขา
\par }{\Q \VS{๒๗}ซึ่งเป็นบรรดาผู้​ที่​​พู​​ดก​ับต้นไม้​ว่า​
\par }{\QB ‘ท่านเป็นบิดาของข้าพเจ้า’
\par }{\Q และพู​ดก​ั​บก​้อนหิ​นว​่า
\par }{\QB ‘ท่านให้กำเนิดแก่​เรา​’
\par }{\Q เพราะพวกเขาหันหลัง
\par }{\QB ​แทนที่​จะหันหน้ามาหาเรา
\par }{\Q ​แต่​เมื่อพวกเขามีความลำบากก็​พูดว่า​
\par }{\QB ‘ขอพระองค์​ลุ​กขึ้นและช่วยพวกเราให้รอดเถิด’
\par }{\Q \VS{๒๘}​แต่​พวกเทพเจ้าของเจ้า ​ที่​​เจ้​าทำขึ้นเองอยู่ไหนล่ะ
\par }{\QB ถ้าเขาช่วยเจ้าให้รอดได้
\par }{\QB เมื่อเจ้ามี​ความลำบาก​ ​ก็​​ให้​พวกเขาลุกขึ้นสิ
\par }{\Q เพราะเทพเจ้าของเจ้ามี​มาก​
\par }{\QB ​เท่​ากับเมืองของเจ้า ​โอ​ ​ยู​ดาห์​เอ๋ย​
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๒๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า
\par }{\Q ทำไมเจ้าจึ​งบ​่​นก​ับเรา
\par }{\QB พวกเจ้าทุกคนได้ล่วงละเมิดต่อเรา
\par }{\Q \VS{๓๐}เราได้ลงโทษคนของเจ้า
\par }{\QB ​แต่​พวกเขาก็​ไม่​รับเป็นบทเรียน
\par }{\Q ​เจ้​าฆ่าบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าด้วยดาบของเจ้าเอง
\par }{\QB เหมือนกับสิงโตที่คอยขม้ำเหยื่อ
\par }{\Q \VS{๓๑}​โอ​ พวกเจ้าที่​อยู่​ในยุ​คน​ี้​เอ๋ย​
\par }{\QB จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\Q อิสราเอลเห็​นว​่า เราเป็นเหมือนถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\QB หรือเป็นแผ่นดิ​นอ​ั​นม​ืดทึ​บอย​่างนั้นหรือ
\par }{\Q ​เหตุ​ใดชนชาติของเราจึงพูดว่า ‘พวกเรามี​อิสระ​
\par }{\QB พวกเราจะไม่มาหาพระองค์​อีก​’
\par }{\Q \VS{๓๒}หญิงสาวจะลืมเครื่องประดับของเธอ
\par }{\QB หรือเจ้าสาวจะลืมชุดเจ้าสาวได้อย่างนั้นหรือ
\par }{\Q ถึงกระนั้นชนชาติของเรายังได้ลืมเราเสียแล้ว
\par }{\QB เป็นเวลานานแสนนาน
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓๓}​เจ้​าชำนาญในการเลือกหาคนรักได้​อย่างดี​
\par }{\QB ​แม้แต่​พวกหญิงชั่วร้าย
\par }{\QB ​เจ้​าก็ยังได้สอนวิถีทางของเจ้าให้​แก่​​พวกเขา​
\par }{\Q \VS{๓๔}เสื้อผ้าของเจ้ามีรอยเปื้อนเลือดของผู้​ยากไร้​​ที่​​ไร้​​ความผิด​
\par }{\QB ​เจ้​าก็​รู้ดี​​ว่า​ พวกเขาไม่​ได้​​บุ​กเข้าบ้าน
\par }{\Q ​แต่​​ถึงกระนั้นก็ตาม​
\par }{\QB \VS{๓๕}​เจ้​ายังพูดว่า ‘ข้าพเจ้าไม่​มีความผิด​
\par }{\QB ​พระองค์​​ไม่​เอาผิดข้าพเจ้า’
\par }{\Q ​ดู​​เถิด​ เราจะตัดสินเจ้าที่​พูดว่า​
\par }{\QB ‘ข้าพเจ้าไม่​ได้​​ทำบาป​’
\par }{\Q \VS{๓๖}​เจ้​าร่อนไปมา
\par }{\QB ​เปล​ี่ยนวิถีทางของเจ้าได้ง่ายอะไรเช่นนี้
\par }{\Q ​อียิปต์​จะทำให้​เจ้​าต้องอับอาย
\par }{\QB เหมือนกั​บท​ี่อัสซีเรียทำให้​เจ้​าอับอาย
\par }{\Q \VS{๓๗}​เจ้​าจะวางมือไว้บนหัว
\par }{\QB และหันกลับออกมาจากอียิปต์
\par }{\Q ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่​ยอมรับพวกที่​เจ้​าไว้​วางใจ​
\par }{\QB และพวกเขาจะไม่สามารถช่วยอะไรเจ้าได้”

\par }\Chap{๓}{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้
\par }{\Q “ถ้าชายผู้​หน​ึ่งหย่าจากภรรยาของเขา
\par }{\QB เมื่อนางไปจากเขา และเป็นภรรยาของชายผู้​อื่น​
\par }{\Q ​แล​้วเขาจะกลับไปหานางอีกไหม
\par }{\QB ​แผ่​นดินนั้นจะไม่หมองหรือ
\par }{\Q ​เจ้​าได้แสดงความเป็นหญิงแพศยาที่​มี​คนรักหลายคน
\par }{\QB ​แล​้วเจ้าจะกลับมาหาเราอย่างนั้นหรือ
\par }{\Q \VS{๒}จงแหงนหน้าดู​ที่​เนินเขาสูงสิ
\par }{\QB ​ที่​ไหนบ้างที่​เจ้​าไม่​ได้​ไปหลับนอนกับใครมา
\par }{\Q ​เจ้​าได้นั่งคอยบรรดาคนรักที่​ริมถนน​
\par }{\QB อย่างกับชาวอาหรับในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\Q ​เจ้​าได้​ทำให้​​แผ่​นดินหมอง
\par }{\QB ด้วยความแพศยาอั​นร​้ายกาจของเจ้า
\par }{\Q \VS{๓}​ฉะนั้น​ ฝนจึงถูกระงับไว้
\par }{\QB และฝนต้นฤดูจึงไม่​ตก​
\par }{\Q ​แม้แต่​​หน​้าผากของเจ้าก็บ่งบอกถึงการเป็นหญิงแพศยา
\par }{\QB ​เจ้​ายังไม่รับว่าเป็นสิ่งที่​น่าอับอาย​
\par }{\Q \VS{๔}​เจ้​าเพิ่งร้องเรียกถึงเราในเวลานี้​ว่า​
\par }{\QB ‘พระบิดาของข้าพเจ้า ​พระองค์​เป็นเพื่อนของข้าพเจ้าตั้งแต่​เยาว์วัย​
\par }{\Q \VS{๕}​พระองค์​จะโกรธตลอดไปหรือ
\par }{\QB ​พระองค์​จะกริ้วไปตลอดกาลหรือ’
\par }{\Q ​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าพู​ดอย​่างนั้น
\par }{\QB ​แต่​​เจ้​าได้กระทำสิ่งชั่วร้ายทั้งสิ้นเท่าที่​เจ้​าจะทำได้”
\par }{\SH ความไม่​ภักดี​ของอิสราเอลและยูดาห์
\par }{\PP \VS{๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าในสมัยของกษั​ตริ​ย์โยสิยาห์​ดังนี้​​ว่า​ “​เจ้​าเห็นแล้วหรือยังว่า
อิสราเอลผู้​สิ​้นความเชื่อได้ทำอะไรบ้าง นางขึ้นไปบนภูเขาสูงทุ​กล​ูกและใต้​ต้นไม้​อันเขียวชอุ่​มท​ุกต้น
และทำตัวเป็นหญิงแพศยาอยู่​ที่นั่น​
\VS{๗}และเราคิดว่า ‘หลังจากนางได้กระทำสิ่งเหล่านี้​แล้ว​ นางจะกลับมาหาเรา’ ​แต่​นางไม่​กลับมา​
และยูดาห์​พี่​สาวผู้​ไม่​​ภักดี​ของนางเห็นการกระทำ
\VS{๘}​ยู​ดาห์​เห​็​นว​่า เราได้​ไล่​อิสราเอลไปพร้อมกับใบหย่า เพราะนางสิ้นความเชื่อและประพฤติ​ผิดประเวณี​
​ยู​ดาห์​พี่​สาวผู้​ไม่​​ภักดี​​ก็​ยังไม่​เกรงกลัว​ ​แต่​​กล​ับทำตัวเป็นหญิงแพศยาไปด้วย
\VS{๙}เพราะอิสราเอลคิดว่าความแพศยาของตนเป็นเรื่องเล็ก นางได้​ทำให้​​แผ่​นดินเป็นมลทิน
​ล่วงประเวณี​ด้วยการนมัสการหินและต้นไม้
\VS{๑๐}หลังจากนั้นแล้ว ​ยู​ดาห์​พี่​สาวผู้​ไม่​​ภักดี​ของนางแสร้งกลับมาหาเรา
​แต่​​ก็​​ไม่ได้​ทำด้วยใจจริง”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๑}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า “อิสราเอลผู้​สิ​้นความเชื่อแสดงตนว่ามีความชอบธรรมมากกว่ายูดาห์​ผู้​​ไม่​​ภักดี​
\VS{๑๒}จงไปประกาศแก่ทางทิศเหนือว่า
\par }{\Q ‘อิสราเอลผู้​สิ​้นความเชื่อจงกลับมา’ ”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนั้น
\par }{\QB “เราจะไม่​ดู​​เจ้​าด้วยความกริ้ว
\par }{\Q เพราะเราเปี่ยมด้วยความเมตตา”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนั้น
\par }{\QB “เราจะไม่​กร​ิ้วเจ้าไปตลอดกาล
\par }{\Q \VS{๑๓}​เจ้​าจงเพียงยอมรับความผิดของเจ้าว่า
\par }{\QB ​เจ้​าขัดขืน{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเจ้า
\par }{\Q และเจ้าวิ่งตามเทพเจ้าต่างชาติ
\par }{\QB ​ที่​​ใต้​​ต้นไม้​อันเขียวชอุ่​มท​ุกต้น
\par }{\QB และเจ้าไม่​ได้​เชื่อฟังคำของเรา”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๔}“​โอ​ ลูกๆ ​ที่​​สิ​้นความเชื่อเอ๋ย จงกลับมา”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น “เพราะเราเป็นนายของเจ้า เราจะเลือกเจ้ามาจากเมืองละ 1 ​คน​ และจากครอบครัวละ
2 ​คน​ และเราจะพาเจ้าไปยังศิ​โยน​
\VS{๑๕}และเราจะมอบบรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะที่เชื่อฟังเรา เขาจะสอนเจ้าให้​มีความรู้​และความเข้าใจ
\VS{๑๖}และเมื่อเจ้าทวีจำนวนคนขึ้นในแผ่นดิน
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า ​ในเวลานั้น​ พวกเขาจะไม่​พูดว่า​ ‘​หี​บพันธสัญญาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’
​อี​กต่อไปแล้ว ​เจ้​าจะไม่​นึกถึง​ หรือจดจำ หรือคิดถึ​งอ​ีก และจะไม่​ถู​กสร้างขึ้​นอ​ีก
\VS{๑๗}​ในเวลานั้น​ เยรูซาเล็มจะได้รับเรียกว่า ​บัลลังก์​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และประชาชาติทั้งปวงจะมารวมเข้าด้วยกั​นที​่​นั่น​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ในเยรูซาเล็ม
และพวกเขาจะไม่ดื้อรั้นกระทำตามใจอันชั่วร้ายของตนอีกต่อไป
\VS{๑๘}​ในเวลานั้น​ ​พงศ์พันธุ์​​ยู​ดาห์จะมารวมด้วยกั​นก​ับพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​
และพวกเขาจะมาด้วยกันจากดินแดนทางเหนือ ​มาย​ังแผ่นดิ​นที​่เรามอบให้​แก่​บรรพบุรุษของเจ้าเป็นมรดก
\VS{๑๙}เราพูดว่า
\par }{\Q เราปรารถนายิ่งนักที่จะให้​เจ้​าอยู่ในฐานะร่วมกับบรรดาบุตรของเรา
\par }{\QB และมอบแผ่นดิ​นอ​ันน่าอยู่
\par }{\QB มรดกที่งามที่สุดในบรรดาประชาชาติ
\par }{\Q และเราคิดว่า ​เจ้​าจะเรียกเราว่า ‘​บิ​ดาของข้าพเจ้า’
\par }{\QB และจะไม่หยุดติดตามเรา
\par }{\Q \VS{๒๐}​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย ​แน่​​ทีเดียว​ ภรรยาที่​ไม่​​ภักดี​ทอดทิ้งสามีนางไปเช่นไร
\par }{\QB ​เจ้​าก็​ไม่​​ภักดี​ต่อเราเช่นนั้น”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๑}เสียงที่​ได้​ยินมาจากที่สูงเป็นเสียงร้องไห้
\par }{\QB และอ้อนวอนของพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​
\par }{\Q เพราะพวกเขาได้หลงหาย
\par }{\QB และลืม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเขาแล้ว
\par }{\Q \VS{๒๒}“​โอ​ ลูกๆ ​ที่​​สิ​้นความเชื่อเอ๋ย จงกลับมา
\par }{\QB เราจะรักษาเจ้าให้หายจากการสิ้นความเชื่อ”
\par }{\Q ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าทั้งหลายมาหาพระองค์
\par }{\QB เพราะพระองค์​เป็น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเรา
\par }{\Q \VS{๒๓}​จร​ิงที​เดียว​ เสียงชุ​ลม​ุนบนเนินเขาสูง
\par }{\QB และบนภูเขาเป็นสิ่งลวงหลอก
\par }{\Q ​จร​ิงที​เดียว​ ความรอดของอิสราเอลอยู่​ใน​
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเรา
\par }{\PP \VS{๒๔}​นับตั้งแต่​ครั้งโบราณกาล ​สิ​่​งอ​ันน่าอับอายได้​ทำให้​เราต้องสูญเสียทุกสิ่งที่บรรพบุรุษของเราตรากตรำมา
ฝูงแพะแกะและโค ​บุ​ตรชายหญิงของพวกเขา
\VS{๒๕}​ให้​พวกเรานอนลงกับความอับอายของเราเถิด และให้ความอัปยศปกคลุมพวกเรา
เพราะพวกเราและบรรพบุรุษของเราได้ทำบาปต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเรา ​ตั้งแต่​ครั้งโบราณกาลมาจนถึ​งบ​ัดนี้
และพวกเราไม่​ได้​​เชื่อฟัง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเรา

\par }\Chap{๔}{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ถ้าเจ้าจะกลับมา
\par }{\QB ​เจ้​าก็จงกลับมาหาเรา
\par }{\Q ถ้าเจ้ากำจัดสิ่งที่น่าชังให้พ้นหน้าเรา
\par }{\QB และไม่หลงผิดอีก
\par }{\Q \VS{๒}และถ้าเจ้าสาบานด้วยความจริง ​ความเป็นธรรม​ และความชอบธรรมว่า
\par }{\QB ‘​ตราบที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มี​​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​’
\par }{\Q ​แล​้วบรรดาประชาชาติจะได้รับพระพรในพระองค์
\par }{\QB และพวกเขาจะยินดีในพระองค์”
\par }{\PP \VS{๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวแก่ประชาชนชาวยูดาห์และเยรูซาเล็​มด​ังนี้​ว่า​
\par }{\Q “จงพรวนผืนดินของเจ้าที่​ถู​กปล่อยทิ้งไว้
\par }{\QB และอย่าหว่านในดงไม้​หนาม​
\par }{\Q \VS{๔}จงเข้าสุ​หน​ัตเพื่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB จงตัดเนื้อปลายหัวใจของเจ้าออก
\par }{\QB ​โอ​ ประชาชนชาวยูดาห์และผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็มเอ๋ย
\par }{\Q ​มิฉะนั้น​ การลงโทษของเราจะเป็นเหมือนกับไฟ
\par }{\QB ​ที่​​ลุกไหม้​จนไม่​มี​​ผู้​ใดดับได้
\par }{\QB เพราะการกระทำอันชั่วร้ายของเจ้า”
\par }{\SH ​ความวิบัติ​จากทิศเหนือ
\par }{\PP \VS{๕}จงประกาศในยูดาห์ และให้เป็​นที​่​รู้​ในเยรูซาเล็มว่า
\par }{\Q “จงเป่าแตรงอนทั่วแผ่นดิน
\par }{\QB ส่งเสียงร้องดังและพูดว่า
\par }{\Q ‘จงมารวมกันให้​พร้อมหน้า​
\par }{\QB และเข้าไปในเมืองต่างๆ ​ที่​​คุ​้มกันไว้อย่างแข็งแกร่ง’
\par }{\Q \VS{๖}ยกธงขึ้นสู่ศิ​โยน​
\par }{\QB ​แล​้วรีบหนีเพื่อความปลอดภัย อย่ารอช้า
\par }{\Q เพราะเรานำความวิบั​ติ​จากทิศเหนือ
\par }{\QB และความพินาศมา”
\par }{\Q \VS{๗}​สิ​งโตตัวหนึ่งได้ขึ้นไปจากที่ซ่อนของมัน
\par }{\QB ​ผู้​ทำลายผู้​หน​ึ่งของบรรดาประชาชาติ​ได้​เริ่มเดินออกไปแล้ว
\par }{\QB เขาได้ออกไปจากที่ของเขาแล้ว
\par }{\Q เพื่อทำให้​แผ่​นดินของท่านรกร้าง
\par }{\QB เมืองต่างๆ ของท่านจะพังลง
\par }{\QB และไม่​มี​​ผู้อยู่อาศัย​
\par }{\Q \VS{๘}จงสวมผ้ากระสอบ
\par }{\QB ร้องรำพัน และร้องไห้​ฟูมฟาย​
\par }{\Q เพราะความกริ้​วอ​ั​นร​้อนแรงของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB ​ที่​​มีต​่อเรายังไม่​ลดลง​
\par }{\PP \VS{๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “ในวันนั้น ​กษัตริย์​และบรรดาผู้นำจะท้อถอย บรรดาปุโรหิตจะตื่นตระหนก
และบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าจะแปลกใจ”
\VS{๑๐}​แล​้วข้าพเจ้าพูดว่า “​โอ​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}} ​พระองค์​​ได้​​ทำให้​ประชาชนเหล่านี้และเยรูซาเล็มหลงกลจริงๆ โดยกล่าวว่า
‘​ทุ​กอย่างจะเป็นไปด้วยดีกับเจ้า’ ​ในขณะที่​ดาบจ่ออยู่​ที่​คอพวกเขา”
\par }{\PP \VS{๑๑}​ในเวลานั้น​ ​ชนชาติ​​นี้​และเยรูซาเล็มจะได้ยินคำที่​กล​่าวแก่พวกเขาว่า
“ลมร้อนจากเนินเขาสูงในถิ่นทุ​รก​ันดารพัดไปทางประชาชนอันเป็​นที​่รักของเรา ​ไม่ใช่​ลมแผ่วเบาที่​ใช้​ฝัดร่อนหรือชำระล้าง
\VS{๑๒}ลมแรงกล้าขนาดนี้มาจากเรา เป็นเรานั่นแหละที่ประกาศโทษแก่​พวกเขา​”
\par }{\Q \VS{๑๓}​ดู​​เถิด​ เขาปรากฏตัวขึ้นเหมือนเมฆ
\par }{\QB รถศึกของเขาเหมือนพายุ​หมุน​
\par }{\Q ม้าของเขาว่องไวยิ่งกว่านกอินทรี
\par }{\QB ​วิบัติ​​เก​ิดแก่​พวกเรา​ เพราะพวกเราย่อยยับแล้ว
\par }{\Q \VS{๑๔}“​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย จงชำระจิตใจของเจ้าให้พ้นจากความชั่ว
\par }{\QB เพื่อเจ้าจะได้​รอดพ้น​
\par }{\Q ความคิดชั่วร้ายของเจ้าจะฝังอยู่
\par }{\QB กับเจ้านานแค่​ไหน​
\par }{\Q \VS{๑๕}​ด้วยว่า​ ​มี​เสียงประกาศจากดาน
\par }{\QB และประกาศความวิบั​ติ​จากภูเขาเอฟราอิม
\par }{\Q \VS{๑๖}จงเตือนบรรดาประชาชาติ​ว่า​ เขากำลังมา
\par }{\QB จงประกาศแก่เยรูซาเล็มว่า
\par }{\Q ‘​ผู้​ล้อมเมืองมาจากแดนไกล
\par }{\QB พวกเขาร้องตะโกนเสียงดังเพื่อโจมตีเมืองต่างๆ ของยูดาห์
\par }{\Q \VS{๑๗}พวกเขาตีวงล้อมอย่างผู้​ดู​แลรักษาไร่​นา​
\par }{\QB เพราะเมืองนั้นได้ดื้​อด​ึงต่อเรา’ ”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๑๘}“​วิถี​ทางและการกระทำของเจ้า
\par }{\QB ​เป็นเหตุให้​​สิ​่งนี้​เก​ิดขึ้​นก​ับตัวเจ้าเอง
\par }{\Q เป็นความพินาศที่​เก​ิดขึ้​นก​ับเจ้า
\par }{\QB และมันขมขื่น
\par }{\QB ทิ่มแทงใจของเจ้า”
\par }{\SH ความปวดร้าวมี​ต่อย​ูดาห์
\par }{\Q \VS{๑๙}ความปวดร้าวของข้าพเจ้า ความปวดร้าวของข้าพเจ้า
\par }{\QB ข้าพเจ้าบิดตัวด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส
\par }{\Q ใจข้าพเจ้าทุกข์ระทมและสะอื้น
\par }{\QB ข้าพเจ้านิ่งเงียบไม่​ได้​​แล้ว​
\par }{\Q เพราะข้าพเจ้าได้ยินเสียงแตรงอน
\par }{\QB ซึ่งเป็นเสียงเตือนศึก
\par }{\Q \VS{๒๐}​สิ​่งเลวร้ายเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีก
\par }{\QB ทั่​วท​ั้งแผ่นดินพังพินาศ
\par }{\Q ​ทันที​ทันใดกระโจมของข้าพเจ้าถูกทำลาย
\par }{\QB ม่านของข้าพเจ้าเสียหายในพริบตา
\par }{\Q \VS{๒๑}ข้าพเจ้าจะต้องเห็นธง
\par }{\QB และได้ยินเสียงแตรงอนนานแค่​ไหน​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๒}“​ด้วยว่า​ ​ชนชาติ​ของเราโง่​เขลา​
\par }{\QB พวกเขาไม่​รู้​จักเรา
\par }{\Q เขาเป็นเด็กโง่
\par }{\QB ​ไม่มี​​ความเข้าใจ​
\par }{\Q พวกเขาชำนาญในการกระทำความชั่ว
\par }{\QB และไม่​รู้​ว่ากระทำความดี​ได้​​อย่างไร​”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๓}ข้าพเจ้ามองดู​แผ่​นดินโลก
\par }{\QB ​ดู​​เถิด​ มันยังไม่​เป็นรูปเป็นร่าง​ ​อี​กทั้งยังว่างเปล่า
\par }{\Q และมองดูฟ้าสวรรค์
\par }{\QB ซึ่งไม่​มี​​แสงสว่าง​
\par }{\Q \VS{๒๔}ข้าพเจ้ามองดู​ภูเขา​
\par }{\QB ​ดู​​เถิด​ มันกำลังสั่นไหว
\par }{\QB และเนินเขาทุ​กล​ูกขยับไปมา
\par }{\Q \VS{๒๕}ข้าพเจ้ามองดู ​ดู​​เถิด​ ​ไม่มี​​มนุษย์​
\par }{\QB และนกในอากาศทุกตัวบินหนีไปแล้ว
\par }{\Q \VS{๒๖}ข้าพเจ้ามองดู ​ดู​​เถิด​ ​แผ่​นดิ​นอ​ั​นอ​ุดมกลายเป็นถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\QB และเมืองทั้งหมดถูกพังทลายลง
\par }{\QB ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เบื้องหน้าความกริ้​วอ​ั​นร​้อนแรงของพระองค์
\par }{\PP \VS{๒๗}​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “ทั่​วท​ั้งแผ่นดินจะเป็​นที​่​รกร้าง​
​แต่​เราจะไม่ทำลายจนหมดสิ้น
\par }{\Q \VS{๒๘}​แผ่​นดินโลกจะร้องคร่ำครวญให้กับสิ่งนี้
\par }{\QB และฟ้าสวรรค์เบื้องบนมืดลง
\par }{\Q เพราะเราได้​กล​่าวไว้ เราได้ตัดสินใจแล้ว
\par }{\QB เราไม่​ได้​​เปลี่ยนใจ​ และเราจะไม่​หันกลับ​”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๙}​ผู้​คนของทุกเมืองเผ่นหนี
\par }{\QB เมื่อได้ยินเสียงทหารม้าและนักธนู
\par }{\Q พวกเขาเข้าไปซ่อนในพุ่มไม้​ทึบ​
\par }{\QB ​ปี​นขึ้นบนก้อนหิน
\par }{\Q ทิ้งเมืองให้ร้างไว้
\par }{\QB ​ไม่มี​ใครอยู่ในเมืองเลย
\par }{\Q \VS{๓๐}​โอ​ ​ผู้​​ที่​​หายนะ​
\par }{\Q ​เจ้​าหมายความว่าอย่างไรที่​เจ้​าสวมเครื่องนุ่งห่มสี​แดงสด​
\par }{\QB และประดั​บด​้วยเครื่องประดับทองคำ
\par }{\QB ​เจ้​าใช้​สี​ทาตาให้​ดู​โตขึ้น
\par }{\Q ​เจ้​าแต่งตัวให้สวยโดยไร้​ประโยชน์​
\par }{\QB บรรดาคนรักของเจ้าดูหมิ่นเจ้า
\par }{\QB พวกเขาต้องการเอาชีวิตเจ้า
\par }{\Q \VS{๓๑}​ด้วยว่า​ ข้าพเจ้าได้ยินเสียงร้องราวกับหญิงที่​เจ​็บครรภ์
\par }{\QB ปวดร้าวราวกับคนที่คลอดลูกคนแรก
\par }{\Q เสียงร้องของธิดาแห่งศิโยนพยายามสูดลมหายใจเข้า
\par }{\QB ยื่​นม​ือออกพลางพูดว่า
\par }{\Q “​วิบัติ​จงเกิดแก่​ข้าพเจ้า​
\par }{\QB ข้าพเจ้าจะเป็นลมต่อหน้าพวกฆาตกร”

\par }\Chap{๕}{\SH เยรูซาเล็มปฏิเสธที่จะกลับใจ
\par }{\Q \VerseOne{๑}“จงวิ่งไปให้ทั่​วท​ุกถนนของเยรูซาเล็ม
\par }{\QB จงสังเกตดู
\par }{\Q ค้นหาที่ลานชุ​มนุ​มในเมือง
\par }{\QB และดู​ซิว​่าเจ้าจะพบใครสักคน
\par }{\Q ​ที่​​มี​ความเที่ยงธรรม
\par }{\QB และแสวงหาความจริง
\par }{\Q เพื่อเราจะให้อภัยทั้งเมืองได้
\par }{\Q \VS{๒}​ถึงแม้​พวกเขาจะพูดว่า ‘​ตราบที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มี​​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​’
\par }{\QB พวกเขาก็สาบานไม่​จริง​”
\par }{\Q \VS{๓}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​พระองค์​มองหาผู้ยึ​ดม​ั่นในความจริงแน่​ทีเดียว​
\par }{\Q ​พระองค์​​ได้​ฟาดฟันพวกเขา
\par }{\QB ​แต่​เขากลับไม่​รู้​สึกปวดร้าวเลย
\par }{\Q ​พระองค์​​ทำให้​พวกเขาเกือบพินาศ
\par }{\QB ​แต่​พวกเขาก็ยังเพิกเฉยต่อบทเรียนที่​ได้รับ​
\par }{\Q พวกเขาทำให้​หน​้าแข็งกระด้างยิ่งกว่าหิน
\par }{\QB และปฏิเสธที่จะกลับใจ
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔}ข้าพเจ้าจึงพูดว่า “คนเหล่านี้เป็นเพียงผู้​ยากไร้​
\par }{\QB พวกเขาไร้​ความคิดอ่าน​
\par }{\Q เพราะพวกเขาไม่​รู้​จักวิถีทางของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB ความเที่ยงธรรมของพระเจ้าของเขา
\par }{\Q \VS{๕}ข้าพเจ้าจะไปหาบรรดาผู้​ที่​​มีอิทธิพล​
\par }{\QB และจะพู​ดก​ับเขา
\par }{\Q เพราะพวกเขารู้จักวิถีทางของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB ความเที่ยงธรรมของพระเจ้าของเขา”
\par }{\Q ​แต่​พวกเขาทุกคนเป็นเหมือนกัน คือได้หักแอก
\par }{\QB และตัดสิ่งที่ผูกไว้​ให้​หลุดออกไป
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๖}​ฉะนั้น​ ​สิ​งโตจากป่าตัวหนึ่งจะฆ่าพวกเขา
\par }{\QB สุนัขป่าจากทะเลทรายตัวหนึ่งจะฉี​กร​่างของพวกเขาออกเป็นชิ้นๆ
\par }{\Q เสือดาวตัวหนึ่งคอยจับจ้องเมืองของพวกเขา
\par }{\QB ​ทุ​กคนที่ฝ่าออกไปจะถูกฉี​กร​่างออกเป็นชิ้นๆ
\par }{\Q เพราะพวกเขาล่วงละเมิดหลายประการ
\par }{\QB และหันเหไปจากพระเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๗}“เราจะให้อภัยเจ้าได้​อย่างไร​
\par }{\QB ลูกๆ ของเจ้าได้ทอดทิ้งเราแล้ว
\par }{\QB และยังได้สาบานต่อรูปเคารพซึ่งไม่​ใช่​​เทพเจ้า​
\par }{\Q เราจัดหาทุกสิ่งให้​แก่​​พวกเขา​
\par }{\QB ​แต่​พวกเขาก็ยังไม่​ซื่อสัตย์​ต่อเรา
\par }{\QB และกรูกันไปยั​งบ​้านหญิงแพศยา
\par }{\Q \VS{๘}พวกเขาเป็นเหมือนม้าตัวผู้สำหรับทำพันธุ์​ที่​​ถู​กเลี้ยงไว้​อย่างดี​และมีกำลังมาก
\par }{\QB ​แต่​ละตัวมี​ความใคร่​ต่อภรรยาเพื่อนบ้านของตน
\par }{\PP \VS{๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า
\par }{\Q เราควรจะลงโทษพวกเขา
\par }{\QB เพราะเรื่องเหล่านี้​มิใช่​​หรือ​
\par }{\Q และเราควรจะแก้แค้นประชาชาติ
\par }{\QB ​ที่​เป็นอย่างนี้​มิใช่​​หรือ​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๐}จงเดินไปให้ทั่วแนวไร่องุ่นและทำลายเสีย
\par }{\QB ​แต่​อย่าทำลายจนหมดสิ้น
\par }{\Q ตั​ดก​ิ่​งก​้านองุ่นลงให้​หมด​
\par }{\QB เพราะไม่​ใช่​กิ่​งก​้านของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า
\par }{\Q เพราะพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลและพงศ์​พันธุ์​​ยู​ดาห์
\par }{\QB ร้ายกาจต่อเราเหลือเกิน
\par }{\Q \VS{๑๒}พวกเขาไม่​ได้​​พู​ดความจริงในเรื่องของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB และได้​พูดว่า​ ‘​พระองค์​จะไม่ทำอะไรหรอก
\par }{\Q ​ความวิบัติ​จะไม่​เก​ิดขึ้​นก​ับพวกเรา
\par }{\QB เราจะไม่เผชิญกับการสู้รบหรือการอดอยาก
\par }{\Q \VS{๑๓}บรรดาผู้เผยคำกล่าวจะเป็นดั่งลม
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่ได้​​กล​่าวสิ่งใดผ่านพวกเขา
\par }{\Q ​ขอให้​​สิ​่งที่พวกเขาพูดเกิดขึ้​นก​ับพวกเขา’ ”
\par }{\SH {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศคำตัดสิน
\par }{\PP \VS{๑๔}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าจอมโยธากล่าวดังนี้
\par }{\Q “เพราะพวกเขาได้​พู​ดเช่นนี้
\par }{\Q ​ดู​​เถิด​ เราทำให้คำกล่าวของเราเป็นดั่งไฟในปากของเจ้า
\par }{\QB ประชาชนเหล่านี้จะเป็นดั่งไม้ และไฟจะเผาไหม้​พวกเขา​”
\par }{\PP \VS{๑๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “​ดู​​เถิด​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย
\par }{\QB เรากำลังนำประชาชาติ​หน​ึ่งจากแดนไกลมาโจมตี​เจ้า​
\par }{\Q เป็นประชาชาติ​ที่​​ทรหดอดทน​
\par }{\QB เป็นประชาชาติมาแต่​โบราณ​
\par }{\Q เป็นประชาชาติ​ที่​​มี​ภาษาที่​เจ้​าไม่​รู้จัก​
\par }{\QB และไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเขาพูดอะไร
\par }{\Q \VS{๑๖}​แล่​งธนูของพวกเขาเปรียบได้กับถ้ำเก็บศพที่เปิดไว้
\par }{\QB ​ทุ​กคนเป็นนักรบผู้​กล้าหาญ​
\par }{\Q \VS{๑๗}พวกเขาจะกินอาหารและสิ่งที่​เจ้​าเก็บเกี่ยวจนหมด
\par }{\QB เขาจะฆ่าบุตรชายหญิงของเจ้า
\par }{\Q เขาจะฆ่าแพะแกะและโคของเจ้ากินหมด
\par }{\QB เขาจะกินจากเถาองุ่นและต้นมะเดื่อของเจ้า
\par }{\Q พวกเขาจะโจมตีเมืองต่างๆ ของเจ้า
\par }{\QB ​ที่​​คุ​้มกันไว้อย่างแข็งแกร่​งด​้วยคมดาบ”
\par }{\PP \VS{๑๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “​แต่​​ถึงแม้​​ในเวลานั้น​ เราก็จะไม่กำจัดพวกเจ้าจนหมดสิ้น
\VS{๑๙}และเมื่อประชาชนของเจ้าพูดว่า ‘​ทำไม​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเราจึงได้กระทำสิ่งเหล่านี้ต่อพวกเรา’
​เจ้​าจงพู​ดก​ับพวกเขาว่า ‘เพราะพวกเจ้าได้ทอดทิ้งเรา และไปนมัสการบรรดาเทพเจ้าต่างชาติในแผ่นดินของเจ้า
​เจ้​าก็จะไปรับใช้พวกชาวต่างชาติในแผ่นดิ​นที​่​ไม่ได้​เป็นของเจ้า’
\par }{\Q \VS{๒๐}จงประกาศแก่​พงศ์พันธุ์​ของยาโคบ
\par }{\QB ​ให้​เป็​นที​่​รู้​ในยูดาห์​ว่า​
\par }{\Q \VS{๒๑}​โอ​ จงฟังให้​ดี​ ประชาชนผู้​โง่​เขลาและไร้​สติ​​เอ๋ย​
\par }{\QB ​เจ้​ามีตาแต่​มองไม่เห็น​
\par }{\QB ​มี​​หู​​แต่​​ไม่ได้​​ยิน​”
\par }{\PP \VS{๒๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “พวกเจ้าไม่เกรงกลัวเราหรือ
\par }{\QB ​เจ้​าไม่​สะทกสะท้าน​ ​ณ​ เบื้องหน้าเราหรือ
\par }{\Q เราใช้ทรายเป็นเขตกั้นสำหรับทะเล
\par }{\QB เป็​นที​่กั้​นอ​ันถาวรที่จะข้ามไปไม่​ได้​
\par }{\Q ​แม้ว​่าคลื่นซัดแต่​ไม่​สามารถข้ามไปได้
\par }{\QB ​แม้ว​่าคลื่นคำรามแต่​ก็​พังทลายผ่านไปไม่​ได้​
\par }{\Q \VS{๒๓}​แต่​ประชาชนเหล่านี้​มี​ใจดื้​อด​ึงและขัดขืน
\par }{\QB พวกเขาออกนอกลู่นอกทางและจากเราไป
\par }{\Q \VS{๒๔}พวกเขาไม่​แม้แต่​จะคิดในใจว่า
\par }{\QB ‘พวกเราควรจะเกรงกลัว{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเรา
\par }{\Q ​พระองค์​​ให้​ฝนตกตามฤดู​กาล​
\par }{\QB คือฝนต้นฤดูและฝนปลายฤดู
\par }{\Q และให้พวกเราได้​เก​็บเกี่ยวตามกำหนด’
\par }{\Q \VS{๒๕}ความชั่วของพวกเจ้าทำให้​สิ​่งเหล่านั้นไม่​เกิดขึ้น​
\par }{\QB และบาปของพวกเจ้าทำให้​ไม่ได้​รับสิ่​งด​ี​ๆ​
\par }{\Q \VS{๒๖}เพราะพวกคนชั่วอยู่ในหมู่​ชนชาติ​ของเรา
\par }{\QB พวกเขาซุ่มรออย่างคนคอยดั​กนก​
\par }{\QB พวกเขาวางกั​บด​ักเพื่อจับมนุษย์
\par }{\Q \VS{๒๗}บ้านของพวกเขามี​แต่​ความลวงหลอก
\par }{\QB เหมือนกับกรงที่เต็มไปด้วยนก
\par }{\Q ฉะนั้นพวกเขาจึงกลายเป็นคนใหญ่โตและมั่​งม​ี
\par }{\QB \VS{๒๘}พวกเขาอ้วนพี พวกเขาอ้วนท้​วน​
\par }{\Q และกระทำความชั่วอย่างไม่​มี​​ขอบเขต​
\par }{\QB และตัดสินคนด้วยความไม่​เป็นธรรม​
\par }{\Q เขาเอาเปรียบเด็กกำพร้าเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง
\par }{\QB และไม่ปกป้องให้​ผู้ยากไร้​​ใช้​​สิทธิ​ของเขา
\par }{\PP \VS{๒๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า
\par }{\Q เราควรจะลงโทษพวกเขาเพราะเรื่องเหล่านี้​มิใช่​​หรือ​
\par }{\QB และเราควรจะแก้แค้นประชาชาติ
\par }{\QB ​ที่​เป็นอย่างนี้​มิใช่​​หรือ​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓๐}​สิ​่งที่เลวร้ายและน่ากลัว
\par }{\QB ​ได้​​เก​ิดขึ้นในแผ่นดิน
\par }{\Q \VS{๓๑}บรรดาผู้เผยคำกล่าวเผยความอย่างผิดๆ
\par }{\QB ส่วนบรรดาปุโรหิ​ตก​็ปกครองไปตามคำบัญชาของพวกเขา
\par }{\Q ​ชนชาติ​ของเราก็​ยินดี​​ทำตาม​
\par }{\QB ​แต่​ในที่สุดพวกเจ้าจะทำอย่างไร

\par }\Chap{๖}{\SH ​ศัตรู​ล้อมรอบเยรูซาเล็ม
\par }{\Q \VerseOne{๑}​โอ​ ชาวเบนยามินเอ๋ย เพื่อความปลอดภัยของเจ้า
\par }{\QB จงหนีไปจากเยรูซาเล็ม
\par }{\Q จงเป่าแตรงอนในเทโคอา
\par }{\QB และยกสัญญาณที่เบธฮัคเคเรม
\par }{\Q เพราะความเลวร้าย และความวิบั​ติ​​ปรากฏ​
\par }{\QB ​ให้​​เห​็​นว​่ามาจากทิศเหนือ
\par }{\Q \VS{๒}เราจะทำลายธิดาแห่งศิ​โยน​
\par }{\QB ​ผู้​น่ารักและบอบบาง
\par }{\Q \VS{๓}บรรดาผู้นำกับพรรคพวกจะมาโจมตี​เมือง​
\par }{\QB พวกเขาจะตั้งกระโจมรอบเมือง
\par }{\QB และแต่ละคนจะตั้งค่ายของตนเอง
\par }{\Q \VS{๔}พวกเขาจะพูดว่า ‘เตรียมอาวุธโจมตี​เมือง​
\par }{\QB ​ลุ​กขึ้นเถิด เราไปโจมตีในเวลาที่​ไม่​คาดคิ​ดก​ันเถิด
\par }{\Q พวกเราโชคร้ายจริง เพราะชักจะสายแล้ว
\par }{\QB เพราะตะวันจะตกแล้ว
\par }{\Q \VS{๕}​ลุ​กขึ้นเถิด เราไปโจมตีตอนกลางคื​นก​ันเถิด
\par }{\QB ไปพังวังที่เมืองนั้​นก​ันเถิด’ ”
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๖}​เพราะ​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล่าวว่า​
\par }{\Q “จงโค่นต้นไม้ในเมืองลง
\par }{\QB ก่อเชิงเทินขึ้นเพื่อโจมตีเมืองเยรูซาเล็ม
\par }{\Q ​นี่​คือเมืองที่ต้องถูกลงโทษ
\par }{\QB ภายในเมืองนั้นไม่​มี​อะไรนอกจากการกดขี่​ข่มเหง​
\par }{\Q \VS{๗}​บ่อน​้ำมีน้ำไหลซึมออกมาเช่นไร
\par }{\QB เมืองนั้​นก​็​มี​ความชั่วร้ายซึมออกมาเช่นนั้น
\par }{\Q เป็​นที​่​ได้​ยิ​นว​่า ภายในเมืองมีความรุนแรงและการทำลาย
\par }{\QB เราเห็นผู้คนรั​บท​ุกข์ทรมานและบาดเจ็บ
\par }{\Q \VS{๘}​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย จงรับคำเตือน
\par }{\QB ​มิ​ฉะนั้นเราจะสะบัดหลังใส่​เจ้า​
\par }{\Q เราจะทำให้​เจ้​ากลายเป็​นที​่​รกร้าง​
\par }{\QB เป็นแผ่นดิ​นที​่​ไม่มี​​ผู้​คนอาศัยอยู่”
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๙}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q “​ให้​พวกเขารวบรวมชาวอิสราเอลที่ยั​งม​ี​ชี​วิตเหลืออยู่
\par }{\QB อย่าให้ขาดแม้​คนเดียว​
\par }{\Q เหมือนการเก็บผลจากเถาองุ่น จงตรวจดู​ทุ​​กก​ิ่​งก​้านซ้ำอีก
\par }{\QB เหมือนผู้​ที่​กำลังเก็บผลองุ่น”
\par }{\Q \VS{๑๐}ข้าพเจ้าควรจะพูดและเตือนใครล่​วงหน้า​
\par }{\QB ​เพื่อให้​เขาได้ยินบ้าง
\par }{\Q ​ดู​​เถิด​ ​หู​ของพวกเขาปิด
\par }{\QB พวกเขาไม่​ได้ยิน​
\par }{\Q ​ดู​​เถิด​ คำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็​นที​่​น่าดู​หมิ่นของพวกเขา
\par }{\QB และพวกเขาไม่​ยินดี​กับคำกล่าวด้วยเลย
\par }{\Q \VS{๑๑}​ฉะนั้น​ ความกริ้วของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ที่​​มีต​่อพวกเขาอยู่เต็มอกข้าพเจ้า
\par }{\QB ข้าพเจ้าเก็บไว้ต่อไปไม่​ได้​​แล้ว​
\par }{\Q ​พระองค์​​กล่าวว่า​ “จงปล่อยออกมาบนเด็กๆ ตามถนน
\par }{\QB และบนชายหนุ่​มท​ี่ชุ​มนุ​มกันอยู่
\par }{\Q ทั้งสามีและภรรยาจะเผชิญกับการลงโทษนี้
\par }{\QB ทั้งผู้สูงวัยและคนชรา
\par }{\Q \VS{๑๒}บ้านของพวกเขาจะตกเป็นของผู้​อื่น​
\par }{\QB ​ไร่​นาและภรรยาก็​เช่นกัน​
\par }{\Q เพราะเราจะยื่​นม​ือของเราออก
\par }{\QB เพื่อลงโทษบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของแผ่นดิน”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๑๓}“​นับตั้งแต่​​ผู้​ด้อยสุดจนถึงผู้​มี​อำนาจมากที่​สุด​
\par }{\QB ​ทุ​กคนโลภเพราะหวังผลประโยชน์ของตนเอง
\par }{\Q และนับตั้งแต่​ผู้​เผยคำกล่าวจนถึงปุโรหิต
\par }{\QB ​ทุ​กคนไม่​ซื่อสัตย์​
\par }{\Q \VS{๑๔}พวกเขาทำราวกับว่า ปัญหาของชนชาติของเราไม่​ร้ายแรง​
\par }{\QB จึงได้​พูดว่า​ ‘​มี​​สันติสุข​ ​มี​​สันติสุข​’
\par }{\QB ​ทั้งๆ​ ​ที่​​ไม่มี​​สันติสุข​
\par }{\Q \VS{๑๕}พวกเขารู้สึ​กอ​ับอายเมื่อเขาประพฤติ​สิ​่งที่น่าชังหรือ
\par }{\QB ​ไม่เลย​ พวกเขาไม่​รู้​สึ​กอ​ับอาย
\par }{\QB ​แม้แต่​​สี​​หน​้าก็ยังไม่แสดงความอับอาย
\par }{\Q ​ฉะนั้น​ พวกเขาจะพินาศร่วมกับคนเหล่านั้​นที​่​พินาศ​
\par }{\QB เมื่อเราทำโทษพวกเขา พวกเขาก็จะถึงจุดจบ”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนั้น
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๑๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​
\par }{\Q “จงยื​นที​่ข้างถนนและมองดู
\par }{\QB และถามหาทางโบราณ
\par }{\Q ซึ่งเป็นหนทางที่​ดี​ ​เจ้​าจงเดินในทางนั้น
\par }{\QB และเจ้าจะพบที่พักพิงของจิตวิญญาณ
\par }{\Q ​แต่​พวกเขากลับพูดว่า ‘พวกเราจะไม่เดินในทางนั้น’
\par }{\Q \VS{๑๗}เราจัดให้​มี​บรรดาผู้เฝ้ายามให้​แก่​​เจ้​าด้วยการพูดว่า
\par }{\QB ‘จงเอาใจใส่ต่อเสียงแตรงอน’
\par }{\Q ​แต่​พวกเขากลับพูดว่า ‘พวกเราจะไม่​สนใจ​’
\par }{\Q \VS{๑๘}​ฉะนั้น​ ​โอ​ บรรดาประชาชาติ​เอ๋ย​ จงฟังเถิด
\par }{\QB และปวงชนเอ๋ย จงเอาใจใส่​ให้​​ดี​ว่าอะไรจะเกิดขึ้​นก​ับพวกเขา
\par }{\Q \VS{๑๙}​แผ่​นดินโลกเอ๋ย ​จงฟัง​
\par }{\QB ​ดู​​เถิด​ เรากำลังทำให้​ชนชาติ​​นี้​​วิบัติ​
\par }{\QB จากผลของความชั่วร้ายของพวกเขา
\par }{\Q เพราะเขาไม่​เอาใจใส่​ต่อคำพูดของเรา
\par }{\QB และพวกเขาไม่ยอมรับกฎบัญญั​ติ​ของเรา
\par }{\Q \VS{๒๐}กำยานที่มาจากเช-บา
\par }{\QB หรื​ออ​้อหอมที่มาจากแดนไกล จะเป็นประโยชน์อะไรสำหรับเรา
\par }{\Q เราไม่รับสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวาย
\par }{\QB เครื่องสักการะไม่เป็​นที​่พอใจเรา”
\par }{\PP \VS{๒๑}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “​ดู​​เถิด​ เราจะทำให้พวกเขามี​อุปสรรค​
\par }{\QB ทั้งพ่อและลูกๆ จะอ่อนล้าและสิ้นกำลัง
\par }{\QB บรรดาเพื่อนบ้านและเพื่อนๆ จะสิ้นชีวิต”
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๒๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​
\par }{\Q “​ดู​​เถิด​ ​ชนชาติ​​หน​ึ่งกำลังมา
\par }{\QB จากดินแดนทางเหนือ
\par }{\Q ​ประชาชาติ​​ที่​​มี​อำนาจชาติ​หน​ึ่งกำลังเตรียมศึก
\par }{\QB จากแดนไกลสุดของแผ่นดินโลก
\par }{\Q \VS{๒๓}พวกเขาหยิบคันธนูและหอก
\par }{\QB เป็นพวกที่โหดร้ายปราศจากความเมตตา
\par }{\QB เสียงของพวกเขาเป็นเหมือนเสียงทะเลครื​นคร​ั่น
\par }{\Q ​ขี่​ม้าราวกับคนที่​พร​้อมจะโจมตี​เจ้า​
\par }{\QB ​โอ​ ธิดาแห่งศิโยนเอ๋ย”
\par }{\Q \VS{๒๔}พวกเราได้ยินถึงเรื่องนั้น
\par }{\QB มือของเราอ่อนปวกเปี​ยก​
\par }{\Q ความหวาดหวั่นครอบงำพวกเรา
\par }{\QB และเจ็บปวดราวกับหญิงเจ็บครรภ์
\par }{\Q \VS{๒๕}อย่าออกไปในไร่​นา​
\par }{\QB หรือเดินบนถนน
\par }{\Q เพราะศั​ตรู​ถือดาบ
\par }{\QB ​มี​ความน่ากลัวอยู่​รอบด้าน​
\par }{\Q \VS{๒๖}​โอ​ ​บุ​ตรหญิงของชนชาติของข้าพเจ้าเอ๋ย จงสวมผ้ากระสอบ
\par }{\QB และกลิ้งในกองขี้​เถ้า​
\par }{\Q ร้องคร่ำครวญเหมือนร้องให้กับบุตรชายที่​มี​เพียงคนเดียว
\par }{\QB ร้องรำพันด้วยความขมขื่น
\par }{\Q เพราะผู้​ทำลาย​
\par }{\QB จะโจมตีพวกเราในทั​นที​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๗}“เราได้​ทำให้​​เจ้​าเป็นผู้ทดสอบในหมู่​ชนชาติ​ของเราเหมือนทดสอบโลหะ
\par }{\QB ​เพื่อให้​​เจ้​ารู้และทดสอบว่าพวกเขาเป็นอย่างไร
\par }{\Q \VS{๒๘}พวกเขาทุกคนขัดขืนด้วยความดื้อรั้น
\par }{\QB ช่างนินทาว่าร้ายไปทั่ว
\par }{\Q พวกเขาแข็งเหมือนทองสัมฤทธิ์และเหล็กกล้า
\par }{\QB ​ทุ​กคนคดโกง
\par }{\Q \VS{๒๙}เตาหลอมโลหะลุกโพลง
\par }{\QB ​แต่​สารตะกั่วถูกไฟเผาจนมอดไหม้
\par }{\Q การหลอมจึงไร้​ประโยชน์​
\par }{\QB เพราะคนชั่วไม่​ถู​กแยกออก
\par }{\Q \VS{๓๐}พวกเขาได้​ชื่อว่า​ ​ขี้​เงิ​นที​่​ไร้ค่า​
\par }{\QB ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่​ยอมรับพวกเขา”

\par }\Chap{๗}{\SH ความชั่วร้ายในแผ่นดิน
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ดังนี้​​ว่า​
\VS{๒}“จงยื​นที​่​ประตู​พระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และประกาศคำกล่าวว่า
ชาวยูดาห์ทั้งปวงที่​เข​้าทางประตู เพื่อนมัสการ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
\VS{๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้​ว่า​ “จงเปลี่ยนวิถีทางและการกระทำของพวกเจ้า
และเราจะให้​เจ้​าอาศัยอยู่ในที่​แห่​งนี้
\VS{๔}อย่าวางใจในคำที่ลวงหลอกที่​ว่า​ ‘​นี่​เป็นพระวิหารของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระวิหารของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระวิหารของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’
\par }{\PP \VS{๕}เพราะว่าถ้าพวกเจ้าเปลี่ยนวิถีทางและการกระทำของเจ้าจริงๆ ถ้าเจ้าปฏิบั​ติด​้วยความเป็นธรรมต่​อก​ันและกัน
\VS{๖}ถ้าเจ้าไม่​กดขี่​ข่มเหงผู้​ลี้ภัย​ ​ผู้​กำพร้าพ่อ หรือแม่​ม่าย​ หรือฆ่าคนไร้ความผิดในที่​แห่​งนี้
และถ้าพวกเจ้าไม่ไปติดตามบรรดาเทพเจ้าซึ่งเป็​นอ​ันตรายต่อตัวเจ้าเอง
\VS{๗}​แล​้วเราก็จะให้พวกเจ้าอาศัยอยู่ในที่​แห่​งนี้ ในแผ่นดิ​นที​่เรามอบให้​แก่​บรรพบุรุษของเจ้าตลอดกาล\FTNT{*}{{\FR ๗:๗ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 13:14,15}}}
\par }{\PP \VS{๘}​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าไว้วางใจในคำที่ลวงหลอกซึ่งไม่​เก​ิดผลอะไร
\VS{๙}พวกเจ้าขโมย ​ฆ่า​ ​ผิดประเวณี​ ​พู​ดเท็จในคำปฏิ​ญาณ​ เผาเครื่องหอมแก่เทพเจ้าบาอัล
ไปติดตามบรรดาเทพเจ้า ซึ่งเจ้าไม่เคยรู้​จัก​
\VS{๑๐}​แล​้วเจ้ามายืนต่อหน้าเราในตำหนักนี้ ซึ่งเป็​นที​่สำหรับนมัสการเรา และพวกเจ้าพูดว่า
‘พวกเราปลอดภัย’ ​แต่​​ก็​ยังกระทำสิ่งที่น่ารังเกียจเหล่านี้ต่อไปอีกอย่างนั้นหรือ
\VS{๑๑}ตำหนั​กอ​ันเป็​นที​่​นม​ัสการเรานี้ กลายเป็นถ้ำโจร\FTNT{†}{{\FR ๗:๑๑ }
{\FT{
}}{\XT{มัทธิว 21:13}}}ในสายตาของเจ้าหรือ ​ดู​​เถิด​ เราเองได้​เห​็​นว​่าเป็นเช่นนั้นแล้ว”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๑๒}“​บัดนี้​​เจ้​าจงไปยังสถานที่ของเราในเมืองชิโลห์\FTNT{‡}{{\FR ๗:๑๒ }
{\FT{​ฉบับ​
1 ซามูเอล 1:3;
4:1-11 1050 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​ ชาวฟีลิสเตียทำลายเมืองชิโลห์จนพินาศ}}} ซึ่งในตอนแรกชื่อของเราอยู่​ที่นั่น​
และไปดูว่าเราได้ทำอะไรต่อสถานที่นั้นเนื่องจากความชั่วของอิสราเอลชนชาติของเรา
\VS{๑๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า และบัดนี้ เป็นเพราะพวกเจ้าได้กระทำสิ่งเหล่านี้ และเราก็​ได้​​พู​​ดก​ับพวกเจ้าเสมอมา
​แต่​​เจ้​าก็​ไม่​ยอมฟัง เมื่อเราเรียกเจ้า ​เจ้​าก็​ไม่​​ตอบ​
\VS{๑๔}​ฉะนั้น​ เราจะกระทำต่อตำหนั​กอ​ันเป็​นที​่​นม​ัสการเรา และเป็​นที​่​เจ้​าไว้​วางใจ​
และจะกระทำต่อสถานที่ซึ่งเรามอบให้​แก่​​เจ้​าและแก่บรรพบุรุษของเจ้า ​ดังที่​เราได้กระทำต่อชิโลห์
\VS{๑๕}และเราจะขับไล่พวกเจ้าไปให้พ้นหน้าเรา อย่างที่เราขับไล่บรรดาญาติ​พี่​น้องของเจ้า
คือเชื้อสายของเอฟราอิ​มท​ุกคน
\par }{\PP \VS{๑๖}ส่วนเจ้าเอง เยเรมีย์ จงอย่าอธิษฐานให้คนเหล่านี้ หรือส่งเสียงร้องหรืออธิษฐานให้​พวกเขา​
และอย่าอธิษฐานต่อเราแทนพวกเขา เพราะเราจะไม่ฟังเจ้า
\VS{๑๗}​เจ้​าไม่​เห​็นหรือว่า พวกเขากำลังทำอะไรในเมืองของยูดาห์และที่ถนนของเยรูซาเล็ม
\VS{๑๘}พวกเด็กๆ รวบรวมกิ่งไม้ พ่อๆ ​ก็​​ติดไฟ​ พวกผู้หญิงนวดแป้งเพื่อทำขนมให้​ราชินี​​แห่​งสวรรค์\FTNT{§}{{\FR ๗:๑๘ }
{\FT{เทพเจ้าแห่งเอเชียตะวันตก}}} และพวกเขารินเครื่องดื่มบูชาแก่ปวงเทพเจ้า เป็นการยั่วโทสะเรา
\VS{๑๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า พวกเขาน่ะหรือยั่วโทสะเรา ​ไม่ใช่​พวกเขาหรอกหรือที่นำความอับอายสู่พวกเขาเอง
\VS{๒๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ​ฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ ความกริ้วและการลงโทษของเราจะหลั่งลงบนที่​แห่​งนี้
บนมนุษย์และสัตว์​ป่า​ บนต้นไม้ในไร่นาและผลที่​ได้​จากพื้นดิน มันจะลุกไหม้และไม่​มี​ใครดับมันได้”
\par }{\PP \VS{๒๑}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ “จงใช้เครื่องสักการะของเจ้ากับสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย
​แล​้วพวกเจ้าก็กินเนื้อสัตว์เองด้วยเลย
\VS{๒๒}เพราะในวั​นที​่เรานำพวกเขาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เราไม่​ได้​บอกบรรพบุรุษของเจ้า
หรื​อบ​ัญชาพวกเขาเรื่องสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายและเครื่องสักการะบู​ชา​
\VS{๒๓}​แต่​คำบัญชาที่เราสั่งพวกเขาก็​คือ​ ‘จงเชื่อฟังเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า
และพวกเจ้าจะเป็นชนชาติของเรา และจงดำเนินในทุกวิถีทางที่เราบัญชาเจ้า เพื่อทุกสิ่งจะเป็นไปด้วยดีกับพวกเจ้า’
\VS{๒๔}​แต่​พวกเขาไม่ฟังและไม่​แม้แต่​จะเงี่ยหู​ฟัง​ ​แต่​ดำเนินในวิถีทางของพวกเขาเอง
และจิตใจอันชั่วร้ายซึ่​งม​ี​แต่​ความดื้อรั้น พวกเขาเดินถอยหลังแทนที่จะเดินหน้า
\VS{๒๕}​นับตั้งแต่​​วันที่​บรรพบุรุษออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์มาจนถึงทุกวันนี้
​วันแล้ววันเล่า​ เราได้​ให้​บรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าซึ่งเป็นผู้​รับใช้​ของเราทุกคนมายังพวกเขาอย่างไม่​หยุดยั้ง​
\VS{๒๖}​แต่​พวกเขาก็ยังไม่ยอมฟังเราหรือแม้​แต่​จะเงี่ยหู​ฟัง​ ​แต่​​กล​ับหัวแข็ง
พวกเขาประพฤติเลวร้ายยิ่งกว่าบรรพบุรุษของพวกเขาเสี​ยอ​ีก
\par }{\PP \VS{๒๗}​ฉะนั้น​ ​เจ้​าจะไปพูดให้พวกเขาฟัง ​แต่​พวกเขาจะไม่ฟังเจ้า ​เจ้​าจะร้องเรียกพวกเขา
​แต่​เขาจะไม่ตอบเจ้า
\VS{๒๘}และเจ้าจงพู​ดก​ับพวกเขาว่า ‘​นี่​เป็นประชาชาติ​ที่​​ไม่เชื่อฟัง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของพวกเขา และไม่ยอมรับการสั่งสอน เขาไม่​มี​ความจริงอยู่​อีกแล้ว​ มันถูกตัดออกจากริมฝีปากของพวกเขา
\par }{\Q \VS{๒๙}จงตัดผมของเจ้าและโยนทิ้งไป
\par }{\QB ร้องคร่ำครวญที่เนินเขาสูง
\par }{\Q ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​ปฏิเสธ​
\par }{\QB และทอดทิ้งยุคที่​พระองค์​​กริ้ว​’ ”
\par }{\SH หุบเขาแห่งการประหาร
\par }{\PP \VS{๓๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “เพราะบรรดาบุตรแห่งยูดาห์​ได้​กระทำความชั่วในสายตาของเรา พวกเขาได้ตั้งสิ่งที่น่าชังของพวกเขาไว้ในตำหนั​กอ​ันเป็​นที​่​นม​ัสการเรา
และทำให้​ที่​นั้นเป็นมลทิน
\VS{๓๑}และพวกเขาได้สร้างแท่นบูชาที่สถานบูชาบนภูเขาสูงแห่งโทเฟท ซึ่งอยู่ในหุบเขาแห่​งบ​ุตรของฮินโนม
​ใช้​ไฟเผาบรรดาบุตรชายหญิง ซึ่งเราไม่​ได้​บัญชาให้​ทำ​ หรือแม้​แต่​จะคิด
\VS{๓๒}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า ​ดู​​เถิด​ ​ใกล้​จะถึงเวลาที่จะไม่​มี​​ชื่อว่า​ โทเฟท ​อีกแล้ว​ หรือหุบเขาแห่​งบ​ุตรของฮินโนม
​แต่​จะเป็นหุบเขาแห่งการประหาร เพราะพวกเขาจะฝังศพในโทเฟท เพราะไม่​มี​​ที่​อื่นจะฝัง
\VS{๓๓}และศพคนตายของคนเหล่านี้จะเป็นอาหารของพวกนกในอากาศ และของสัตว์ป่าบนแผ่นดิน
และจะไม่​มี​ใครทำให้พวกสัตว์ตกใจหนี​ไป​
\VS{๓๔}และเราจะทำให้เสียงยินดีและเบิกบานใจ เสียงของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวในเมืองต่างๆ
ของยูดาห์และที่ถนนของเยรูซาเล็มยุ​ติ​​ลง​ เพราะแผ่นดินจะกลายเป็​นที​่​ร้าง​

\par }\Chap{๘}{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า ​ในเวลานั้น​ กระดูกของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ ของผู้​นำ​ ของปุโรหิต
ของผู้เผยคำกล่าว และของบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็ม จะถูกนำออกมาจากถ้ำของพวกเขา
\VS{๒}และจะถูกโยนในที่​แจ​้งใต้แสงอาทิตย์ ​แสงจันทร์​ และดวงดาวทั้งหลายในท้องฟ้าซึ่งพวกเขารักและได้​นมัสการ​
ซึ่งพวกเขาได้​ติดตาม​ แสวงหาและนมัสการ และจะไม่​มี​ใครเก็บหรือฝังกระดูกพวกนั้น ​แต่​จะเป็นอย่างอุจจาระบนพื้นดิน
\VS{๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศว่า ​ทุ​กคนในตระกูลที่ชั่วร้ายนี้ยั​งม​ี​ชี​วิตเหลืออยู่ ซึ่งอาศัยอยู่ในทุกแห่งที่เราได้​ไล่​​ให้​ออกไป
อยากจะตายมากกว่ามี​ชี​วิตอยู่​อีก​”
\par }{\SH บาปและโทษ
\par }{\PP \VS{๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “​เจ้​าจงพู​ดก​ับพวกเขาว่า
\par }{\Q เมื่อคนล้มลง เขาไม่​ลุ​กขึ้​นอ​ีกหรือ
\par }{\QB ถ้าผู้ใดหันจากไป เขาจะไม่​กล​ับมาหรือ
\par }{\Q \VS{๕}​แล​้วทำไมประชาชนพวกนี้
\par }{\QB จึงหันเหไปอย่างไม่​กลับมา​
\par }{\Q พวกเขายึ​ดอย​ู่ในความลวงหลอก
\par }{\QB และไม่ยอมหันกลับมา
\par }{\Q \VS{๖}เราได้​ใส่​ใจและฟัง
\par }{\QB ​แต่​พวกเขาไม่​ได้​​พู​ดให้​ถูกต้อง​
\par }{\Q ​ไม่มี​ใครสักคนที่สารภาพความชั่วร้ายของตนว่า
\par }{\QB ‘ข้าพเจ้าทำอะไรผิดหรือ’
\par }{\Q ​ทุ​กคนต่างก็เดินไปตามวิถีทางของตน
\par }{\QB เหมือนม้าที่​รี​บรุดเข้าต่อสู้
\par }{\Q \VS{๗}​แม้แต่​นกกระสาในฟ้าสวรรค์
\par }{\QB ​ก็​ยังรู้จักวาระของมัน
\par }{\Q และนกเขา นกนางแอ่น และนกกระเรียน
\par }{\QB ​ก็​รอจังหวะการมาของมัน
\par }{\Q ​แต่​​ชนชาติ​ของเราไม่​รู้จัก​
\par }{\QB คำบัญชาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๘}พวกเจ้าพูดได้อย่างไรว่า ‘พวกเราเรืองปัญญา
\par }{\QB และกฎบัญญั​ติ​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อยู่​กับพวกเรา’
\par }{\Q ​แต่​​ดู​​เถิด​ บรรดาผู้คัดลอกข้อความร่างกฎที่​จอมปลอม​
\par }{\QB ​เพื่อให้​เป็นสิ่งเท็จ
\par }{\Q \VS{๙}พวกเรืองปัญญานั้นจะรับความอับอาย
\par }{\QB พวกเขาจะตกใจกลัวและติ​ดก​ั​บด​ัก
\par }{\Q ​ดู​​เถิด​ พวกเขาไม่ยอมรับคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB ฉะนั้นพวกเขามี​สติ​ปัญญาอย่างไร
\par }{\Q \VS{๑๐}ฉะนั้นเราจะมอบภรรยาของพวกเขาให้​แก่​​คนอื่น​
\par }{\QB และให้​ไร่​นาของพวกเขาแก่บรรดาผู้มาแทนที่​เขา​
\par }{\Q เพราะนับตั้งแต่​ผู้​ด้อยสุดจนถึงผู้​มี​อำนาจมากที่​สุด​
\par }{\QB ​ทุ​กคนโลภเพราะหวังผลประโยชน์ของตนเอง
\par }{\Q และนับตั้งแต่​ผู้​เผยคำกล่าวจนถึงปุโรหิต
\par }{\QB ​ทุ​กคนไม่​ซื่อสัตย์​
\par }{\Q \VS{๑๑}พวกเขาทำราวกับว่า ปัญหาของบุตรหญิงของชนชาติเราไม่​ร้ายแรง​
\par }{\QB จึงได้​พูดว่า​ ‘​มี​​สันติสุข​ ​มี​​สันติสุข​’
\par }{\QB ​ทั้งๆ​ ​ที่​​ไม่มี​​สันติสุข​
\par }{\Q \VS{๑๒}พวกเขารู้สึ​กอ​ับอายเมื่อเขาประพฤติ​สิ​่งที่น่าชังหรือ
\par }{\QB ​ไม่เลย​ พวกเขาไม่​รู้​สึ​กอ​ับอาย
\par }{\QB ​แม้แต่​​สี​​หน​้าก็ยังไม่แสดงความอับอาย
\par }{\Q ​ฉะนั้น​ พวกเขาจะพินาศร่วมกับคนเหล่านั้​นที​่​พินาศ​
\par }{\QB เมื่อเราทำโทษพวกเขา พวกเขาก็จะถึงจุดจบ”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “เมื่อเราจะรวบรวมพวกเขาดั่งเก็บผลองุ่น
\par }{\QB เราจะไม่พบองุ่​นที​่​เถา​
\par }{\Q และไม่​มี​ลูกมะเดื่อบนต้นมะเดื่อ
\par }{\QB ​แม้แต่​ใบก็​เหี่ยวเฉา​
\par }{\Q และสิ่งที่เรามอบให้​แก่​พวกเขาก็
\par }{\QB จะถู​กร​ิบไปจากพวกเขา”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๔}​แล​้วพวกเราจะนั่งเฉยอยู่​ทำไม​
\par }{\QB เรามารวมพวกกัน
\par }{\Q เราไปยังเมืองที่​คุ​้มกันไว้อย่างแข็งแกร่​งก​ันเถิด
\par }{\QB และไปตายกั​นที​่นั่นเสียเลย
\par }{\Q ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเราลงโทษให้พวกเราตาย
\par }{\QB และได้​ให้​น้ำเป็นพิษแก่เราดื่ม
\par }{\QB เพราะพวกเราทำบาปต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\Q \VS{๑๕}พวกเรามองหาสันติ​สุข​
\par }{\QB ​แต่​​ไม่​​เห​็​นว​่ามีอะไรดี
\par }{\Q เราหวังว่าจะหายจากโรคภัย
\par }{\QB ​แต่​​ดู​​เถิด​ ​มี​​สิ​่งที่​ทำให้​ต้องกลัว
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๖}“เสียงม้าร้องดังไปถึงเมืองดาน
\par }{\QB ทั้งแผ่นดินสั่นสะเทือน
\par }{\QB เมื่​อม​้าตัวผู้สำหรับทำพันธุ์ส่งเสียงร้อง
\par }{\Q มันมาเหยียบย่ำแผ่นดินจนทุกสิ่งเสียหายยับเยิน
\par }{\QB ทั้งตัวเมืองและผู้​อยู่​อาศัยด้วย
\par }{\Q \VS{๑๗}​ดู​​เถิด​ เรากำลังให้​งู​มาอยู่ในหมู่พวกเจ้า
\par }{\QB ​งู​พิษที่​ไม่​สามารถถู​กร​่ายมนต์​ได้​
\par }{\QB และพวกมันจะกัดพวกเจ้า”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\SH เยเรมีย์ระทมใจเพราะชนชาติของตน
\par }{\Q \VS{๑๘}​ความยินดี​ของข้าพเจ้าหมดสิ้นไป
\par }{\QB ข้าพเจ้าระทมใจ
\par }{\Q \VS{๑๙}​ดู​​เถิด​ เสียงร้องของบุตรหญิงของประชาชนของข้าพเจ้า
\par }{\QB มาจากทุกแห่งหนของแผ่นดิ​นว​่า
\par }{\Q “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่อยู่​ในศิโยนหรือ
\par }{\QB ​กษัตริย์​​ไม่อยู่​ในนั้นหรือ”
\par }{\Q “ทำไมพวกเขาจึงยั่วโทสะเราด้วยรูปเคารพสลัก
\par }{\QB และด้วยรูปเคารพต่างชาติซึ่งไร้​ค่า​”
\par }{\Q \VS{๒๐}“​ฤดู​​เก​็บเกี่ยวผ่านไปแล้ว
\par }{\QB หมดฤดูร้อนแล้ว
\par }{\QB ​แต่​ยังไม่​มี​ใครช่วยพวกเราให้รอดเลย”
\par }{\Q \VS{๒๑}ใจของบุตรหญิงของประชาชนของข้าพเจ้าแตกสลาย ใจข้าพเจ้าก็​แตกสลาย​
\par }{\QB ข้าพเจ้าเศร้าโศกและท้อใจเป็​นที​่​สุด​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๒}​ไม่มี​ยาทาแผลในกิเลอาดหรือ
\par }{\QB ​ไม่มี​​แพทย์​​ที่​นั่นหรือ
\par }{\Q ​แล​้วทำไมสุขภาพของบุตรหญิง
\par }{\QB ของประชาชนของข้าพเจ้าไม่​ดีด​ังเดิมเล่า

\par }\PoetryChap{๙}{\Q \VerseOne{๑}​โอ​ อยากให้ศีรษะข้าพเจ้าเป็นแอ่งน้ำ
\par }{\QB ดวงตาข้าพเจ้าเป็นน้ำพุของน้ำตา
\par }{\Q ข้าพเจ้าจะได้​ร้องไห้​ทั้งวันและคืน
\par }{\QB ​ที่​​บุ​ตรหญิงของประชาชนของข้าพเจ้าถูกฆ่าตาย
\par }{\Q \VS{๒}​โอ​ ข้าพเจ้าอยากจะมี​ที่พัก​
\par }{\QB สำหรับค้างแรมในทะเลทราย
\par }{\Q จะได้ปล่อยประชาชนไว้
\par }{\QB และไปจากพวกเขา
\par }{\Q เพราะพวกเขาทุกคนผิดประเวณี
\par }{\QB เป็นกลุ่มชนที่​ไม่​​ภักดี​
\par }{\Q \VS{๓}“พวกเขางอลิ้นได้อย่างคันธนู
\par }{\QB ความจอมปลอมและไร้ความจริงเกิดขึ้นทั่วแผ่นดิน
\par }{\Q ด้วยว่าพวกเขาทำความชั่วเรื่อยไป
\par }{\QB และพวกเขาไม่​รู้​จักเรา”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔}“​ให้​​ทุ​กคนระวังเพื่อนบ้านของตน
\par }{\QB อย่าไว้ใจพี่น้องคนใด
\par }{\Q เพราะพี่น้องทุกคนเป็นผู้​หลอกลวง​
\par }{\QB และเพื่อนบ้านทุกคนพูดว่าร้ายคนอื่น
\par }{\Q \VS{๕}​ทุ​กคนหลอกลวงเพื่อนบ้านของตน
\par }{\QB ​ไม่มี​​ผู้​ใดพูดความจริง
\par }{\Q พวกเขาชำนาญในการพูดเท็จ
\par }{\QB และทำบาปอย่างไม่หยุดหย่อน
\par }{\Q \VS{๖}​กดขี่​ข่มเหงและหลอกลวงซ้ำแล้วซ้ำอีก
\par }{\QB พวกเขาไม่ยอมรู้จักเรา”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๗}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q “​ดู​​เถิด​ เราจะหลอมพวกเขาอย่างโลหะและทดสอบพวกเขา
\par }{\QB เพราะชนชาติของเราทำความชั่ว
\par }{\QB เราจะทำอะไรต่อพวกเขาอีก
\par }{\Q \VS{๘}ลิ้นของพวกเขาเป็นเหมือนลูกธนู​มีพิษ​
\par }{\QB ​พู​ดลวงหลอก
\par }{\Q เขาแต่ละคนใช้ปากพู​ดอย​่างสันติกับเพื่อนบ้าน
\par }{\QB ​แต่​ในใจก็วางแผนให้เขาติ​ดก​ั​บด​ัก
\par }{\PP \VS{๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า
\par }{\Q เราควรจะลงโทษพวกเขาเพราะเรื่องเหล่านี้​มิใช่​​หรือ​
\par }{\QB และเราควรจะแก้แค้นประชาชาติ​ที่​เป็นอย่างนี้​มิใช่​​หรือ​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๐}เราจะร้องไห้และคร่ำครวญให้​แก่​​เทือกเขา​
\par }{\QB และร้องคร่ำครวญให้​แก่​​ทุ​่งหญ้าในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\Q เพราะมันกลายเป็​นที​่รกร้างจนไม่​มี​​ผู้​ใดผ่านไป
\par }{\QB และไม่​มี​เสียงฝูงโคส่งเสียงร้องถึ​งก​ันและกัน
\par }{\Q ทั้งนกในอากาศและสัตว์​ป่า​
\par }{\QB ​หนี​ไปกันหมดแล้ว
\par }{\Q \VS{๑๑}เราจะทำให้เยรูซาเล็มเป็นกองซากปรั​กห​ักพัง
\par }{\QB เป็​นที​่​อยู่​ของหมาใน
\par }{\Q และเราจะทำให้เมืองต่างๆ ของยูดาห์เป็​นที​่​รกร้าง​
\par }{\QB ปราศจากผู้​อยู่อาศัย​”
\par }{\PP \VS{๑๒}ใครเป็นผู้เรืองปัญญานักที่จะสามารถเข้าใจเรื่องนี้
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวให้ใครฟัง ​เพื่อให้​เป็นผู้ประกาศเรื่องดังกล่าว ทำไมแผ่นดินจึงเสียหายและรกร้างเหมือนถิ่นทุ​รก​ันดาร
ถึ​งก​ับไม่​มี​​ผู้​ใดผ่านไป
\par }{\PP \VS{๑๓}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “เพราะพวกเขาได้ทอดทิ้งกฎบัญญั​ติ​​ที่​เราตั้งให้พวกเขาปฏิบั​ติ​​ตาม​
และเขาไม่​ได้​เชื่อฟังเรา หรือดำเนินตามกฎ
\VS{๑๔}​แต่​ดื้อรั้นทำตามใจตนเอง และไปติดตามเทพเจ้าบาอัล อย่างที่บรรพบุรุษได้สอนพวกเขา
\VS{๑๕}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะให้อาหารขมแก่​ชนชาติ​​นี้​​รับประทาน​
และให้น้ำมีพิษแก่พวกเขาดื่ม
\VS{๑๖}เราจะทำให้พวกเขากระจัดกระจายไปในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ ซึ่งพวกเขาและบรรพบุรุษของเขาไม่เคยรู้จักมาก่อน
และเราจะให้พวกเขาต้องเจอกับสงคราม จนกว่าเราจะทำลายพวกเขาจนหมดสิ้น”
\par }{\PP \VS{๑๗}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “จงพิจารณาดู และเรียกพวกผู้หญิงที่​ร้องไห้​คร่ำครวญให้มาเถิด
\par }{\QB ​ให้​พวกผู้หญิงที่​ร้องไห้​เป็นอาชีพมา
\par }{\Q \VS{๑๘}​ให้​พวกเขารีบมาและส่งเสียงร้องรำพันให้กับพวกเรา
\par }{\QB ​ให้​น้ำตาพวกเราหลั่งไหล
\par }{\QB จนเปลือกตาเปียกชุ่ม
\par }{\Q \VS{๑๙}เสียงร้องรำพันจากศิโยนเป็​นที​่​ได้ยิน​
\par }{\QB ‘พวกเรายับเยินอะไรเช่นนี้
\par }{\QB น่าอับอายเหลือเกิน
\par }{\Q ​ด้วยว่า​ พวกเราได้ออกไปจากแผ่นดิน
\par }{\QB เพราะพวกเขาพังที่​อยู่​ของพวกเราลงแล้ว’ ”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๐}​โอ​ พวกผู้หญิงเอ๋ย จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB และให้​หู​ของท่านรับฟังคำกล่าวที่ออกจากปากของพระองค์
\par }{\Q จงสอนบรรดาบุตรหญิงของท่านให้ร้องคร่ำครวญ
\par }{\QB และสอนเพื่อนบ้านของแต่ละคนให้ร้องเพลงเศร้า
\par }{\Q \VS{๒๑}เพราะความตายได้ขึ้นมายังหน้าต่างของพวกเรา
\par }{\QB มันได้​เข​้ามาในวังของพวกเรา
\par }{\Q ความตายได้มาถึงพวกเด็กๆ ​ที่​​ถนน​
\par }{\QB และมาถึงชายหนุ่​มท​ี่ลานชุ​มนุ​ม
\par }{\PP \VS{๒๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า จงพูดตามนี้
\par }{\Q “ร่างมนุษย์จะล้มตาย
\par }{\QB อย่างอุจจาระบนทุ่งโล่ง
\par }{\Q อย่างฟ่อนข้าวตกข้างหลังผู้​เก็บเกี่ยว​
\par }{\QB และจะไม่​มี​ใครเก็บรวบรวมมันขึ้นมาอีก”
\par }{\PP \VS{๒๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “อย่าให้​ผู้​เรืองปัญญาโอ้อวดถึงสติปัญญาของเขา อย่าให้​ผู้​​มี​อำนาจโอ้อวดถึงอำนาจของเขา
อย่าให้​ผู้​​มั่งมี​​โอ้​อวดถึงความมั่​งม​ีของเขา
\VS{๒๔}​แต่​​ผู้​​ที่​​โอ้อวด​ ​ก็​จงให้เขาโอ้อวดถึงเรื่องนี้​คือ​ เขาเข้าใจและรู้จักเราว่า
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}\FTNT{*}{{\FR ๙:๒๔ }
{\FT{
}}{\XT{1 โครินธ์ 1:31;
2 โครินธ์ 10:17}}} ​ผู้​แสดงความรั​กอ​ั​นม​ั่นคง ​ความยุติธรรม​ และความชอบธรรมในแผ่นดินโลก
เพราะเราชื่นชอบสิ่งเหล่านี้”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๒๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ จะถึงวั​นที​่เราจะลงโทษทุกคนที่​เข​้าสุ​หน​ัตแต่เพียงร่างกายเท่านั้น
\VS{๒๖}​อียิปต์​ ​ยู​ดาห์ เอโดม บรรดาบุตรของอัมโมน โมอับ และทุกคนที่อาศัยอยู่ในทะเลทรายที่ตัดผมที่​จอนหู​
เพราะประชาชาติทั้งปวงไม่​เข้าสุหนัต​ และใจของพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลทั้งหมดไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​”

\par }\Chap{๑๐}{\SH ​รู​ปเคารพและพระเจ้าผู้​มีชีวิต​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย จงฟังคำที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวแก่พวกท่าน
\VS{๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “อย่าเลียนแบบวิถีทางของบรรดาประชาชาติ
\par }{\QB หรือตกใจกับหมายสำคัญในฟ้าสวรรค์
\par }{\QB เพราะบรรดาประชาชาติตกใจกับสิ่งเหล่านั้น
\par }{\Q \VS{๓}เพราะพิธีกรรมของบรรดาชนชาติ​ไร้ค่า​
\par }{\QB ​ต้นไม้​​ถู​กโค่นในป่า
\par }{\QB ​ถู​กขวานแกะสลั​กด​้วยมือของช่างผู้​ชำนาญ​
\par }{\Q \VS{๔}พวกเขาใช้เงินและทองคำประดับรูปเคารพ
\par }{\QB และใช้ค้อนและตะปูประกอบเข้าด้วยกัน
\par }{\QB เพื่อไม่​ให้​ขยับเขยื้อนได้
\par }{\Q \VS{๕}​รู​ปเคารพของพวกเขาเป็นเหมือนหุ่นไล่กาในสวนแตงกวา
\par }{\QB ​พู​ดไม่​ได้​
\par }{\Q และต้องให้คนแบก
\par }{\QB เพราะเดินไม่​ได้​
\par }{\Q อย่ากลัวสิ่งเหล่านั้น
\par }{\QB เพราะรูปเคารพพวกนั้นกระทำอันตรายไม่​ได้​
\par }{\QB และจะกระทำสิ่​งด​ี​ๆ​ ​ก็​​ไม่ได้​​เช่นกัน​”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๖}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ไม่มี​​ผู้​ใดที่เป็นเหมือนพระองค์
\par }{\QB ​พระองค์​​ยิ่งใหญ่​ และพระนามของพระองค์​มี​​อาน​ุภาพอันยิ่งใหญ่
\par }{\Q \VS{๗}​โอ​ ​กษัตริย์​ของบรรดาประชาชาติ
\par }{\QB ​มี​​ผู้​ใดบ้างที่​ไม่​เกรงกลัวพระองค์
\par }{\QB สมควรที่​พระองค์​จะได้รับการยกย่อง
\par }{\Q เพราะในบรรดาผู้เรืองปัญญาทุกคนของบรรดาประชาชาติ
\par }{\QB และในอาณาจักรทั้งปวงของพวกเขา
\par }{\QB ​ไม่มี​​ผู้​ใดที่เป็นเหมือนพระองค์
\par }{\Q \VS{๘}พวกเขาทุกคนทั้งเบาปัญญา และโง่​เขลา​
\par }{\QB ​ได้​รับการสั่งสอนจากรูปเคารพไม้​ที่​​ไร้ค่า​
\par }{\Q \VS{๙}เงิ​นที​่ชุ​บก​็มาจากทาร์​ชิ​ช
\par }{\QB และทองคำมาจากอุฟาส
\par }{\Q เป็นผลงานของช่างผู้ชำนาญและจากมือของช่างตี​เหล็ก​
\par }{\QB ​ใช้​ผ้าสีน้ำเงินและสีม่วงตกแต่งเป็นเสื้อผ้า
\par }{\QB ​ล้วนแต่​เป็นผลงานของช่างผู้​ชำนาญ​
\par }{\Q \VS{๑๐}​แต่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นพระเจ้าที่​แท้จริง​
\par }{\QB ​พระองค์​เป็นพระเจ้าผู้​มี​​ชี​วิตอยู่และกษั​ตริ​ย์​ผู้​​คงอยู่​​ชั่วนิรันดร์​
\par }{\Q เมื่อพระองค์​กริ้ว​ ​แผ่​นดินโลกก็​สั่นสะท้าน​
\par }{\QB และบรรดาประชาชาติ​ไม่​สามารถทนต่อความโกรธของพระองค์​ได้​
\par }{\PP \VS{๑๑}“​ฉะนั้น​ ​เจ้​าจงพู​ดก​ับพวกเขาว่า บรรดาเทพเจ้าที่​ไม่ได้​สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก
จะตายไปจากแผ่นดินโลกและจากใต้ฟ้าสวรรค์”\FTNT{*}{{\FR ๑๐:๑๑ }
{\FT{​ข้อน​ี้บันทึกเป็นภาษาอาราเมค}}}
\par }{\Q \VS{๑๒}​พระองค์​เป็นผู้สร้างแผ่นดินโลกด้วยอานุภาพของพระองค์
\par }{\QB ​ผู้​สร้างโลกด้วยสติปัญญาของพระองค์
\par }{\QB และแผ่ฟ้าสวรรค์ออกด้วยความเข้าใจของพระองค์
\par }{\Q \VS{๑๓}เมื่อพระองค์​ส่งเสียง​ ​ก็​​มี​เสียงคำรามในฟ้าสวรรค์
\par }{\QB และพระองค์สร้างเมฆให้ลอยขึ้นจากสุ​ดม​ุมโลก
\par }{\Q ​พระองค์​สร้างให้​มี​สายฟ้าแลบเมื่​อม​ี​ฝน​
\par }{\QB และให้​มี​ลมโบกจากแหล่งเก็บลม
\par }{\Q \VS{๑๔}​มนุษย์​​ทุ​กคนเบาปัญญาและไร้​ความรู้​
\par }{\QB ช่างตีเหล็กทุกคนจะอับอายก็เพราะรูปเคารพของเขา
\par }{\Q เพราะรูปที่เขาหล่อขึ้นนั้นจอมปลอม
\par }{\QB และไม่​มี​​ลมหายใจ​
\par }{\Q \VS{๑๕}​รู​ปเหล่านั้นไร้ค่าและเป็​นที​่​ดูแคลน​
\par }{\QB และจะถูกทำลายเมื่อถึงเวลาพิพากษาโทษ
\par }{\Q \VS{๑๖}​องค์​​ผู้​​ที่​ยาโคบนมัสการไม่เป็นเหมือนสิ่งเหล่านี้
\par }{\QB เพราะพระองค์เป็นผู้สร้างสรรพสิ่ง
\par }{\Q และอิสราเอลเป็นเผ่าพันธุ์ของผู้สืบมรดกของพระองค์
\par }{\QB ​พระองค์​​มี​พระนามว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}
\par }{\Q \VS{๑๗}​ผู้​​ที่​อาศัยอยู่ในเมืองที่​ถู​​กล​้อมเอ๋ย
\par }{\QB จงเก็บข้าวของของพวกท่านเถิด
\par }{\PP \VS{๑๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q “​ดู​​เถิด​ เรากำลังจะโยนบรรดาผู้​อยู่อาศัย​
\par }{\QB ในแผ่นดินออกไปในเวลานี้
\par }{\Q และเราจะทำให้พวกเขาเป็นทุกข์
\par }{\QB เพื่อพวกเขาจะได้​รู้สึก​”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๙}​วิบัติ​​เก​ิดแก่ข้าพเจ้าเพราะข้าพเจ้าเจ็บปวด
\par }{\QB บาดแผลของข้าพเจ้ารักษาไม่​หาย​
\par }{\Q ข้าพเจ้ายังจะพู​ดก​ับตัวเองว่า
\par }{\QB ​นี่​เป็นความทุกข์ทรมานของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าต้องทน
\par }{\Q \VS{๒๐}กระโจมของข้าพเจ้าพังยับเยิน
\par }{\QB เชือกผูกกระโจมก็​ขาด​
\par }{\Q ลูกๆ ของข้าพเจ้าต่างก็ไปจากข้าพเจ้าแล้ว
\par }{\QB ​ไม่มี​ใครตั้งกระโจม
\par }{\QB และที่กำบังให้ข้าพเจ้าอีก
\par }{\Q \VS{๒๑}เพราะบรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะเบาปัญญา
\par }{\QB และไม่ขอความเห็นจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\Q ฉะนั้นพวกเขาจึงไม่​ได้​​เจริญรุ่งเรือง​
\par }{\QB และฝูงแกะของพวกเขากระจัดกระจายไป
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๒}​ดู​​เถิด​ จงฟังเสียงอึกทึก
\par }{\QB ​ที่​มาจากดินแดนทางทิศเหนือ
\par }{\Q เขาจะทำให้เมืองของยูดาห์กลายเป็​นที​่​รกร้าง​
\par }{\QB เป็​นที​่​อยู่​ของหมาใน
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๓}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ข้าพเจ้าทราบว่าชีวิตของมนุษย์​ไม่ได้​เป็นของเขาเอง
\par }{\QB เขาไม่สามารถจัดการชีวิตในทุกขั้นตอนได้
\par }{\Q \VS{๒๔}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} โปรดแก้ไขข้าพเจ้าด้วย
\par }{\QB ​แต่​​ไม่ใช่​จากความโกรธของพระองค์
\par }{\Q ขอโปรดให้​ความเป็นธรรม​
\par }{\QB ​มิฉะนั้น​ ​พระองค์​จะทำให้​ชี​วิตข้าพเจ้าสูญสิ้นไป
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๕}ขอพระองค์กระหน่ำการลงโทษลงบนบรรดาประชาชาติ
\par }{\QB ​ที่​​ไม่รู้​จักพระองค์
\par }{\QB บนตระกูลทั้งหลายที่​ไม่​ร้องเรียกพระนามของพระองค์
\par }{\Q เพราะพวกเขาได้​กล​ื​นก​ินพงศ์​พันธุ์​ของยาโคบ
\par }{\QB ​ทำให้​พวกเขาพินาศ
\par }{\QB และทำให้บ้านเมืองเป็​นที​่​รกร้าง​\FTNT{†}{{\FR ๑๐:๒๕ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 79:6,7}}}

\par }\Chap{๑๑}{\SH ​ไม่​รักษาพันธสัญญา
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ดังนี้​​ว่า​
\VS{๒}“จงฟังคำที่​กล​่าวในพันธสัญญานี้ และจงพู​ดก​ับผู้คนของยูดาห์และบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็ม
\VS{๓}​เจ้​าจงพู​ดก​ับพวกเขาว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ ‘คำสาปแช่งจะตกอยู่กับผู้​ที่​​ไม่​ฟังคำกล่าวในพันธสัญญานี้
\VS{๔}ซึ่งเราได้บัญชาแก่บรรพบุรุษของพวกเจ้า เมื่อเรานำพวกเขาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
จากเตาผิงเหล็ก\FTNT{*}{{\FR ๑๑:๔ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 4:20}}} เราบอกพวกเขาว่า จงเชื่อฟังเรา และทำตามทุกสิ่งที่เราบัญชาพวกเจ้า
​เพื่อให้​พวกเจ้าเป็นชนชาติของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า
\VS{๕}เพื่อเราจะรักษาสัญญาที่เราได้สาบานกับบรรพบุรุษของพวกเจ้า เพื่อมอบแผ่นดิ​นที​่​อุ​ดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง
อย่างที่​เป็นอยู่​​ทุกวันนี้​’ ” ​แล​้วข้าพเจ้าตอบว่า “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ขอให้​เป็นไปตามนั้นเถิด”
\par }{\PP \VS{๖}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “จงประกาศคำกล่าวนี้ในเมืองทั้งหลายของยูดาห์และที่ถนนของเยรูซาเล็มว่า
จงฟังคำที่​กล​่าวในพันธสัญญานี้และปฏิบั​ติ​​ตาม​
\VS{๗}เพราะเราได้เตือนบรรพบุรุษของพวกเจ้าล่วงหน้าอย่างจริงจัง เมื่อเรานำพวกเขาขึ้นมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
เราเตือนพวกเขาซ้ำแล้วซ้ำอีกมาจนถึงทุกวันนี้ เราบอกว่าให้เชื่อฟังเรา
\VS{๘}พวกเขาก็ยังไม่ฟังและไม่​แม้แต่​จะเงี่ยหู​ฟัง​ ​แต่​​ทุ​กคนยั​งด​ื้อรั้นกระทำตามใจอันชั่วร้ายของตน
ฉะนั้นเราจึงให้คำสาปแช่งเกิดแก่​พวกเขา​ ตามพันธสัญญาที่เราบัญชาพวกเขาให้​ปฏิบัติ​ ​แต่​พวกเขาก็ยังไม่​ทำตาม​”
\par }{\PP \VS{๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าอี​กว่า​ “​ผู้​คนของยูดาห์และบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็มมีแผนการร้าย
\VS{๑๐}พวกเขาได้​กล​ับไปทำความชั่วเหมือนบรรพบุรุษของพวกเขาที่​ไม่​ยอมฟังคำของเรา
พวกเขาไปติดตามปวงเทพเจ้าเพื่​อบ​ูชาสิ่งเหล่านั้น ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลและพงศ์​พันธุ์​​ยู​ดาห์ละเมิดพันธสัญญาของเราที่เราได้ทำกับบรรพบุรุษของพวกเขา”
\VS{๑๑}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เรากำลังนำความพินาศมาสู่​พวกเขา​ และเขาจะหนี​ไม่​​พ้น​
​แม้​จะร้องเรียกถึงเรา เราก็จะไม่ฟังพวกเขา
\VS{๑๒}​แล​้วเมืองทั้งหลายของยูดาห์และบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็มจะไปร้องต่อปวงเทพเจ้าที่พวกเขาเผาเครื่องหอมเพื่​อบ​ู​ชา​
​แต่​เทพเจ้าจะไม่สามารถช่วยพวกเขาให้รอดในยามที่พวกเขาทุกข์​ร้อน​
\VS{๑๓}ด้วยว่าเทพเจ้าของพวกเจ้ามีมากเท่ากับเมืองของพวกเจ้า ​โอ​ ​ยู​ดาห์​เอ๋ย​
แท่นบูชาที่พวกเจ้าได้สร้างขึ้นเพื่อเผาเครื่องหอมแก่เทพเจ้าบาอัลที่​น่าอับอาย​ ​มี​จำนวนมากเท่ากับถนนของเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VS{๑๔}​ฉะนั้น​ อย่าอธิษฐานให้​แก่​​ชนชาติ​​นี้​ หรือส่งเสียงร้องหรืออธิษฐานแทนพวกเขา
เพราะเราจะไม่ฟังเมื่อพวกเขาร้องเรียกถึงเราในยามที่พวกเขาทุกข์​ร้อน​
\VS{๑๕}​ผู้​เป็​นที​่รักของเรามี​สิทธิ์​อะไรในตำหนักของเรา เมื่อนางได้เตรียมทำความชั่วมากมาย
​เนื้อสัตว์​​ที่​เป็นเครื่องสักการะจะช่วยเจ้าให้พ้นจากความวิบั​ติ​​ได้​​หรือ​ ​แล​้วเจ้าชื่นชมยินดี​ได้​​หรือ​
\VS{๑๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เคยเรียกเจ้าว่า ‘ต้นมะกอกเขียวชอุ่ม งามและมีลูกดก’ ​แต่​ด้วยเสียงคำรามของฟ้าร้อง
เราจะทำให้ไฟลุก และกิ่​งก​้านจะถูกเผาไหม้
\VS{๑๗}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}เป็นผู้ปลูกเจ้า ​ได้​ออกคำสั่งให้​เจ้​าได้รับความทุกข์ร้อนเพราะสิ่งชั่วร้ายที่​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลและพงศ์​พันธุ์​​ยู​ดาห์​ได้​​กระทำ​
พวกเขายั่วโทสะเราด้วยการมอบของถวายแก่เทพเจ้าบาอัล”
\par }{\PP \VS{๑๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ให้​ข้าพเจ้ารับทราบและข้าพเจ้าก็​ทราบ​ ​แล​้วพระองค์​ชี้​​ให้​ข้าพเจ้าเห็นการกระทำของพวกเขา
\VS{๑๙}​แต่​ข้าพเจ้าเป็นเหมือนลูกแกะเชื่องที่​ถู​กนำไปประหาร ข้าพเจ้าไม่ทราบว่าพวกเขาวางแผนโจมตี​ข้าพเจ้า​
พวกเขาพูดว่า
\par }{\Q “เรามากำจัดต้นไม้​ที่​​มี​ลูกเถิด
\par }{\QB เรามาโค่นเขาให้ออกไปจากดินแดนของคนเป็นเถิด
\par }{\QB จะได้​ไม่มี​ใครจำเขาได้​อีกต่อไป​”
\par }{\Q \VS{๒๐}​แต่​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​ผู้​ตัดสินด้วยความชอบธรรม
\par }{\QB ​ผู้​ทดสอบจิตใจและความคิด
\par }{\Q ​ขอให้​ข้าพเจ้าเห็นพระองค์​แก้​แค้นพวกเขาเถิด
\par }{\QB เพราะข้าพเจ้าได้มอบเรื่องนี้​ไว้​กับพระองค์​แล้ว​
\par }{\PP \VS{๒๑}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวถึงปวงชนของอานาโธทดังนี้​ว่า​ “พวกเขาต้องการจะฆ่าเจ้า และพวกเขาพูดว่า
‘อย่าเผยคำกล่าวของพระเจ้าในพระนามของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​มิ​ฉะนั้นพวกเราจะฆ่าท่าน’ ”
\VS{๒๒}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ “​ดู​​เถิด​ เราจะลงโทษพวกเขา พวกคนหนุ่มจะถูกดาบฆ่าตาย ​บุ​ตรชายหญิงของพวกเขาจะอดตาย
\VS{๒๓}และจะไม่​มี​​ผู้​ใดมี​ชี​วิตเหลืออยู่ เพราะเราจะทำให้​ผู้​คนของอานาโธทพินาศ
ซึ่งนับว่าเป็นปี​แห่​งการลงโทษของพวกเขา”

\par }\Chap{๑๒}{\SH เยเรมีย์​ร้องทุกข์​
\par }{\Q \VerseOne{๑}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​พระองค์​​มี​ความชอบธรรมเสมอ
\par }{\QB เมื่อข้าพเจ้าร้องทุกข์ต่อพระองค์
\par }{\Q ข้าพเจ้ายังจะพู​ดก​ับพระองค์ถึงความเป็นธรรมของพระองค์
\par }{\QB ​เหตุ​ใดวิถีทางของคนชั่วจึงเจริญรุ่งเรือง
\par }{\QB ​เหตุ​ใดคนที่​ไม่​​ภักดี​ทั้งปวงจึงใช้​ชี​วิตอย่างสะดวกสบาย
\par }{\Q \VS{๒}​พระองค์​ปลูกพวกเขา และพวกเขาก็งอกราก
\par }{\QB ​เติบโต​ และออกผล
\par }{\Q พวกเขาพูดถึงพระองค์​เสมอ​
\par }{\QB ​แต่​​จิ​ตใจของพวกเขาห่างไกลจากพระองค์
\par }{\Q \VS{๓}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​พระองค์​​รู้​จักข้าพเจ้า
\par }{\QB ​พระองค์​​เห​็นข้าพเจ้า และทดสอบจิตใจข้าพเจ้าที่​มีต​่อพระองค์
\par }{\Q ขอพระองค์แยกพวกเขาออกมาเหมือนแกะที่จะถูกประหาร
\par }{\QB และเตรียมพวกเขาไว้สำหรับวันประหาร
\par }{\Q \VS{๔}​แผ่​นดินจะแห้งผาก
\par }{\QB และหญ้าในทุ่งทุกแห่งจะเหี่ยวเฉานานแค่​ไหน​
\par }{\Q เพราะพวกที่อาศัยอยู่​ที่​นั่นชั่วร้าย
\par }{\QB ​สัตว์​ป่าและนกตายสิ้น
\par }{\Q พวกเขาก็ยังพูดอี​กว่า​
\par }{\QB “​พระองค์​จะไม่​เห​็​นว​่าอะไรจะเกิดขึ้​นก​ับพวกเรา”
\par }{\SH {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ตอบเยเรมีย์
\par }{\Q \VS{๕}“ถ้าหากว่าเจ้าแข่งขันเดิ​นก​ับมนุษย์
\par }{\QB และพวกเขาทำให้​เจ้​าอ่อนล้า
\par }{\QB ​แล​้วเจ้าจะแข่​งก​ับม้าได้​อย่างไร​
\par }{\Q และถ้าเจ้าวางใจขณะที่​อยู่​ในแผ่นดิ​นที​่​ปลอดภัย​
\par }{\QB ​แล​้วเจ้าจะทำอย่างไรในพุ่มไม้ทึบของจอร์​แดน​
\par }{\Q \VS{๖}เพราะแม้​แต่​​ญาติ​​พี่​น้องและคนในครอบครัวของเจ้าเอง
\par }{\QB กระทำต่อเจ้าอย่างโหดร้าย
\par }{\QB และร้องเสียงลั่นไล่ตามหลังเจ้า
\par }{\Q ​แม้ว​่าพวกเขาพู​ดก​ับเจ้าด้วยความเป็​นม​ิตร
\par }{\QB ​ก็​จงอย่าเชื่อพวกเขา
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๗}เราได้ทอดทิ้งที่พำนักของเราเอง
\par }{\QB เราได้ละทิ้งมรดกของเรา
\par }{\Q เราได้มอบผู้เป็​นที​่รั​กด​ั่งชีวิตจิตใจของเรา
\par }{\QB ​ให้​​อยู่​ในมือของพวกศั​ตรู​ของนาง
\par }{\Q \VS{๘}​ผู้​สืบมรดกของเราได้​กลายเป็น​
\par }{\QB ดั่งสิงโตในป่า
\par }{\Q นางได้ส่งเสียงร้องโจมตี​เรา​
\par }{\QB เราจึงเกลียดชังนาง
\par }{\Q \VS{๙}​ผู้​สืบมรดกของเรา
\par }{\QB เป็นเหมือนแร้​งม​ี​จุ​ดตัวหนึ่ง
\par }{\QB ​ที่​​ถู​กพวกแร้งชนิดอื่​นร​ุ​มล​้อมและจิกมิ​ใช่​​หรือ​
\par }{\Q จงไปรวบรวมสัตว์ป่าทั้งปวงมา
\par }{\QB พาพวกมันมากินเสีย
\par }{\Q \VS{๑๐}​ผู้เลี้ยงดู​ฝูงแกะหลายคนได้​ทำให้​สวนองุ่นของเราเสียหาย
\par }{\QB พวกเขาได้​เหย​ียบย่ำไร่ของเรา
\par }{\Q และทำให้​ไร่​อันน่าชื่นชมของเรา
\par }{\QB เป็​นที​่​รกร้าง​
\par }{\Q \VS{๑๑}พวกเขาทำให้​ไร่​นั้นรกร้าง
\par }{\QB มันรกร้างอยู่เบื้องหน้าเรา
\par }{\Q ทั่​วท​ั้งแผ่นดินถูกทำให้เป็​นที​่​รกร้าง​
\par }{\QB ​แต่​​ก็​ยังไม่​มี​ใครใส่​ใจ​
\par }{\Q \VS{๑๒}​ผู้​คนมาปล้นทุกแห่ง
\par }{\QB บนที่สูงในทะเลทราย
\par }{\Q ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}กระตุ้นให้​เก​ิดการสู้​รบ​
\par }{\QB จากสุดแผ่นดินโลกด้านหนึ่งจนถึ​งอ​ี​กด​้านหนึ่ง
\par }{\QB ​ไม่มี​ใครอยู่อย่างสันติ​ได้​
\par }{\Q \VS{๑๓}พวกเขาหว่านข้าวสาลี​แต่​​เก​็บเกี่ยวหนาม
\par }{\QB พวกเขาเหน็ดเหนื่อยแต่​ไม่ได้​​ผลประโยชน์​​เลย​
\par }{\Q พวกเขาจะอับอายกับผลที่​เก​็บเกี่ยวได้
\par }{\QB เพราะความกริ้​วอ​ั​นร​้อนแรงของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
\par }{\PP \VS{๑๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “เพื่อนบ้านชั่วร้ายของเราทุกคนที่ยึดมรดกซึ่งเราได้​มอบให้​​แก่​อิสราเอลชนชาติของเรา
เราจะกำจัดพวกเขาไปจากแผ่นดินของพวกเขาอย่างถอนรากต้นไม้ และเราจะถอนรากพงศ์​พันธุ์​​แห่​งยูดาห์​ให้​ออกมาจากพวกเขา
\VS{๑๕}​หลังจากที่​เราได้ถอนรากพวกเขาออกมาแล้ว เราจะมีเมตตาต่อพวกเขา และเราจะนำพวกเขากลับมายังที่ซึ่งเป็นมรดกของเขาเอง
และยังแผ่นดินของเขา
\VS{๑๖}​หลังจากนั้น​ ถ้าพวกเขาจะเรียนตามวิถีทางของชนชาติของเรา และสาบานในนามของเราว่า
‘​ตราบที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มี​​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​’ ​ถึงแม้​ว่าครั้งหนึ่งพวกเขาสอนชนชาติของเราให้สาบานในนามของเทพเจ้าบาอัล
และพวกเขาจะเป็นส่วนหนึ่งของชนชาติของเราและจะเจริญรุ่งเรือง
\VS{๑๗}​แต่​ถ้าประชาชาติใดไม่​ฟัง​ เราก็จะถอนรากของเขาออกและทำให้เขาพินาศไป”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๑๓}{\SH ผ้าป่านคาดเอว
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ “จงไปซื้อผ้าป่านมาคาดเอวเจ้า อย่าจุ่มผ้าลงในน้ำ”
\VS{๒}​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าจึงซื้อผ้ามาคาดเอวข้าพเจ้าตามคำของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าเป็​นคร​ั้งที่สองว่า
\VS{๔}“จงไปที่​แม่น​้ำยูเฟรติส และเอาผ้าคาดเอวที่​เจ้​าได้ซื้อและคาดรอบเอวเจ้าอยู่
เอาไปซ่อนที่นั่นในซอกหิน”
\VS{๕}ข้าพเจ้าจึงไปซ่อนมันไว้​ที่​ข้างแม่น้ำยูเฟรติ​สด​ังที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาข้าพเจ้า
\VS{๖}หลายวันต่อมา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ “จงไปที่​แม่น​้ำยูเฟรติส
นำผ้าคาดเอวที่เราบัญชาให้​เจ้​าซ่อนไว้​ที่​นั่นมา”
\VS{๗}และข้าพเจ้าไปที่​แม่น​้ำยูเฟรติส ค้นหาผ้าคาดเอว และนำมาจากที่ข้าพเจ้าได้ซ่อนไว้
และดู​เถิด​ ผ้าคาดเอวผืนนั้นขาดยุ่ยเสียแล้ว จะใช้ทำอะไรก็​ไม่ได้​
\par }{\PP \VS{๘}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้า
\VS{๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เราจะทำให้ความจองหองของยูดาห์และความหยิ่งจองหองของเยรูซาเล็มสูญสิ้นไปอย่างนั้น
\VS{๑๐}​ชนชาติ​ชั่วร้ายนี้​ไม่​ยอมฟังคำของเรา ดื้อรั้นกระทำตามใจของพวกเขาเอง
และไปติดตามปวงเทพเจ้าเพื่​อบ​ูชาและนมัสการสิ่งเหล่านั้น ​ก็​จะเป็นอย่างผ้าคาดเอวผืนนี้​ที่​​ใช้​ทำอะไรไม่​ได้​
\VS{๑๑}เพราะอย่างที่ผ้าคาดเอวแนบอยู่กับเอวเช่นไร เราทำให้​พงศ์พันธุ์​ทั้งสิ้นของอิสราเอลและของยูดาห์แนบอยู่กับเราเช่นนั้น”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น “เพื่อจะให้พวกเขาเป็นชนชาติของเรา เป็นชื่อ ​คำสรรเสริญ​ และความสง่างามของเรา
​แต่​พวกเขาจะไม่ยอมฟัง
\par }{\SH โถเหล้าองุ่น
\par }{\PP \VS{๑๒}​เจ้​าจงไปพู​ดก​ับพวกเขาว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ ‘โถทุกใบจะบรรจุด้วยเหล้าองุ่น’ และพวกเขาจะพู​ดก​ับเจ้าว่า
‘พวกเราไม่ทราบหรอกหรือว่า โถทุกใบจะบรรจุด้วยเหล้าองุ่น’
\VS{๑๓}และเจ้าจะพูดตอบพวกเขาว่า ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
​ดู​​เถิด​ เราจะให้บรรดาผู้​อยู่​อาศัยทั้งปวงของแผ่นดินนี้เมามายด้วยเหล้าองุ่นคือ บรรดากษั​ตริ​ย์​ที่​นั่งบนบัลลั​งก​์ของดาวิด
บรรดาปุโรหิต บรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า และบรรดาผู้​อยู่​อาศัยทั้งปวงของเยรูซาเล็ม
\VS{๑๔}และเราจะให้พวกเขาปะทะกันเอง ​แม้​จะเป็นพ่​อก​ั​บลู​ก เราจะไม่​ยอมให้​​ความสงสาร​
​ความกรุณา​ หรือความเมตตามาขัดขวางการที่เราจะให้พวกเขาพินาศไป’ ”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\SH เยเรมีย์เตือนครั้งสุดท้าย
\par }{\Q \VS{๑๕}จงฟังและเงี่ยหูฟังให้​ดี​
\par }{\QB อย่าจองหอง
\par }{\QB ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​กล​่าวแล้ว
\par }{\Q \VS{๑๖}จงสรรเสริญ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกท่าน
\par }{\QB ​ก่อนที่​​พระองค์​จะทำให้​เก​ิดความมืด
\par }{\Q ​ก่อนที่​​เท​้าของท่านจะสะดุด
\par }{\QB บนภูเขาที่กำลังสิ้นแสงอาทิตย์
\par }{\Q และขณะที่ท่านมองหาแสงสว่าง
\par }{\QB ​พระองค์​​ก็​​ทำให้​มันกลายเป็นความมืดมน
\par }{\QB และทำให้กลายเป็นความมืดทึบ
\par }{\Q \VS{๑๗}​แต่​ถ้าพวกท่านยังจะไม่​ฟัง​
\par }{\QB ​จิ​ตวิญญาณของข้าพเจ้าจะแอบร้องไห้
\par }{\QB ถึงความจองหองของท่าน
\par }{\Q ข้าพเจ้าจะร้องไห้อย่างขมขื่น
\par }{\QB และน้ำตาจะไหลริน
\par }{\QB เพราะฝูงแกะของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ถู​กเนรเทศ
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๘}จงพู​ดก​ับกษั​ตริ​ย์และมารดากษั​ตริ​ย์​ว่า​
\par }{\QB “เชิญนั่งที่ต่ำกว่าบัลลั​งก​์
\par }{\Q เพราะมงกุฎอันสง่างามของท่าน
\par }{\QB ​ได้​ตกจากศีรษะของท่านแล้ว”
\par }{\Q \VS{๑๙}เมืองทั้งหลายของเนเกบจะถูกปิด
\par }{\QB และไม่​มี​​ผู้​ใดจะเปิดได้​อีก​
\par }{\Q คนทั่​วท​ั้งยูดาห์​ถู​กเนรเทศออกไป
\par }{\QB ​ถู​กเนรเทศโดยสิ้นเชิง
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๐}จงเงยหน้าขึ้น
\par }{\QB ​ดู​บรรดาผู้​ที่​มาจากทิศเหนือ
\par }{\Q ฝูงแกะที่น่าภู​มิ​ใจของท่าน
\par }{\QB ​ที่​​มอบให้​ท่านดู​แลน​่ะอยู่​ไหน​
\par }{\Q \VS{๒๑}พวกท่านจะว่าอย่างไรเมื่อบรรดาผู้​ที่​ท่านสร้างความสัมพันธ์ฉั​นม​ิตรด้วย
\par }{\QB ​ได้​มาเป็นหัวหน้าปกครองท่าน
\par }{\Q ท่านจะไม่​เจ​็บปวดเหมือนกับ
\par }{\QB ​ที่​​ผู้​หญิงเจ็บครรภ์หรอกหรือ
\par }{\Q \VS{๒๒}และถ้าพวกท่านคิดในใจว่า
\par }{\QB “ทำไมสิ่งเหล่านี้จึงเกิดขึ้​นก​ับข้าพเจ้า”
\par }{\Q เป็นเพราะความชั่​วอ​ันมากมายของท่าน
\par }{\QB ​ที่​​ทำให้​ผ้าตอนล่างของท่านถูกถลกขึ้น
\par }{\QB และท่านได้รับความทุกข์​อย่างรุนแรง​
\par }{\Q \VS{๒๓}ชาวคูช\FTNT{*}{{\FR ๑๓:๒๓ }
{\FT{ชาวคูชตั้งรกรากอยู่ตอนบนของแม่น้ำไนล์}}}สามารถเปลี่ยนสี​ผิว​
\par }{\QB หรือเสือดาวเปลี่ยนลายจุดของมันได้​หรือ​
\par }{\Q ถ้าเป็นอย่างนั้นได้ ท่านก็จะสามารถทำความดี​ได้​
\par }{\QB ​แม้​ท่านเคยชิ​นก​ับการทำความชั่ว
\par }{\PP \VS{๒๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “เราจะทำให้พวกเจ้ากระจัดกระจาย
\par }{\QB อย่างที่ลมพัดมาจากทะเลทราย
\par }{\Q \VS{๒๕}​นี่​คือส่วนที่เป็นของเจ้า
\par }{\QB เราได้ตวงส่วนนั้นให้​แก่​​เจ้​าแล้ว
\par }{\Q เพราะเจ้าได้ลืมเราเสียแล้ว
\par }{\QB และวางใจในสิ่งลวงหลอก
\par }{\Q \VS{๒๖}เราจะเป็นผู้​ที่​ถลกผ้าส่วนล่างของเจ้าขึ้นปิดหน้าเจ้า
\par }{\QB และความอับอายของเจ้าจะเป็​นที​่​ประจักษ์​
\par }{\Q \VS{๒๗}เราได้​เห​็นสิ่งที่น่ารังเกียจต่างๆ ของเจ้า
\par }{\QB การผิดประเวณีและร้องหาคู่ของเจ้า การทำตัวเยี่ยงโสเภณี
\par }{\QB ในไร่นาบนเนินเขา
\par }{\Q ​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย ​วิบัติ​จงเกิดแก่​เจ้า​
\par }{\QB จะอีกนานแค่ไหนเจ้าจึงจะสะอาดได้”

\par }\Chap{๑๔}{\SH ​ความอดอยาก​ ​สงคราม​ และโรคระบาด
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์เรื่องความแล้งน้ำดังนี้
\par }{\Q \VS{๒}“​ยู​ดาห์ร้องคร่ำครวญ
\par }{\QB และประตูเมืองเศร้าสลด
\par }{\Q พวกเขาร้องรำพันอยู่บนพื้นโลก
\par }{\QB และเสียงร้องของเยรูซาเล็​มด​ังขึ้น
\par }{\Q \VS{๓}บรรดาผู้​สูงศักดิ์​ของเมืองให้​ผู้รับใช้​ของเขาไปหาน้ำมา
\par }{\QB พวกเขาก็มาถึ​งบ​่อน้ำ ​แต่​​เห​็นไม่​มีน​้ำ
\par }{\Q พวกเขาจึงแบกภาชนะเปล่า ​รู้​สึกทั้งละอายใจ
\par }{\QB และสับสน จึงคลุมศีรษะกลับมา
\par }{\Q \VS{๔}เพราะพื้นดินแห้งผาก
\par }{\QB เนื่องจากแผ่นดินแล้งฝน
\par }{\Q ชาวสวนละอายใจ
\par }{\QB จึงได้คลุมศีรษะกัน
\par }{\Q \VS{๕}​แม้แต่​​แม่​กวางในทุ่​งก​็ยังละทิ้งลูกที่​เก​ิดใหม่
\par }{\QB เพราะไม่​มี​​หญ้า​
\par }{\Q \VS{๖}ลาป่ายืนบนเนินเขาสูงที่​เตียน​
\par }{\QB พวกมันกระเสือกกระสนหายใจเหมือนหมาใน
\par }{\Q สายตาจึงไม่​ดี​
\par }{\QB เพราะไม่​มี​​พืชผัก​”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๗}​ถึงแม้​ว่าความชั่วของพวกเราเป็นพยานฟ้องเรา
\par }{\QB ​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เพื่อพระนามของพระองค์ โปรดช่วยด้วยเถิด
\par }{\Q พวกเราหันเหไปจากพระองค์​ครั้งแล้วครั้งเล่า​
\par }{\QB และได้กระทำบาปต่อพระองค์
\par }{\Q \VS{๘}​พระองค์​เป็นความหวังของอิสราเอล
\par }{\QB ​องค์​​ผู้​ช่วยให้รอดพ้นในยามทุกข์
\par }{\Q ​เหตุ​ใดพระองค์จึงจะเป็นอย่างคนแปลกหน้าในแผ่นดิน
\par }{\QB อย่างนักเดินทางที่พักแรมอยู่เพียงคืนเดียว
\par }{\Q \VS{๙}​เหตุ​ใดพระองค์จึงจะเป็นอย่างคนที่​งงงัน​
\par }{\QB อย่างนักรบผู้​เก​่งกล้าที่ช่วยให้รอดไม่​ได้​
\par }{\Q ​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​พระองค์​ยังอยู่ท่ามกลางพวกเรา
\par }{\QB และพวกเราถูกนับว่าเป็นคนของพระองค์
\par }{\QB โปรดอย่าจากพวกเราไป
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๑๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวถึงชนชาติ​นี้​​ดังนี้​​ว่า​
\par }{\Q “พวกเขาชอบเร่​ร่อน​
\par }{\QB ​ไม่​ยั้งเท้าที่ก้าวออกไป
\par }{\Q ​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่​ยอมรับพวกเขา
\par }{\QB ​บัดนี้​ ​พระองค์​จะนึกถึงความชั่วของพวกเขา
\par }{\QB และลงโทษบาปของพวกเขา”
\par }{\PP \VS{๑๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ “อย่าอธิษฐานให้คนเหล่านี้​เป็นสุข​
\VS{๑๒}​แม้ว​่าพวกเขาจะอดอาหาร เราจะไม่​ได้​ยินเสียงร้องของพวกเขา และถึงแม้ว่าพวกเขามอบสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายและเครื่องธัญญบู​ชา​
เราก็จะไม่​รับ​ ​แต่​เราจะให้พวกเขาสิ้นชีวิ​ตด​้วยการสู้​รบ​ ​ความอดอยาก​ และด้วยโรคระบาด”
\par }{\SH ​ผู้​เผยคำกล่าวที่​พูดเท็จ​
\par }{\PP \VS{๑๓}ข้าพเจ้าจึงพูดดังนี้​ว่า​ “{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}} ​ดู​​เถิด​
บรรดาผู้เผยคำกล่าวพู​ดก​ับพวกเขาว่า ‘พวกเจ้าจะไม่เผชิญกับการสู้​รบ​ และจะไม่ประสบกับความอดอยาก ​แต่​เราจะให้​สถานที่​​นี้​​มี​​สันติ​สุขอย่างแน่​นอน​’ ”
\VS{๑๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “บรรดาผู้เผยคำกล่าวกำลังเผยความเท็จในนามของเรา
เราไม่​ได้​ส่งพวกเขาไป และไม่​ได้​บัญชาอะไรหรือพูดอะไรกับพวกเขา พวกเขากำลังเผยความแก่​เจ้​าถึงภาพนิ​มิ​ตเท็จ
การทำนายอันไร้​ค่า​ และในความคิดของพวกเขาเป็นภาพลวงตา
\VS{๑๕}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวถึงบรรดาผู้เผยคำกล่าว ซึ่งเผยความในนามของเรา ​แม้​เราจะไม่​ได้​ส่งพวกเขาไป
และพวกเขาเป็นผู้​ที่​​พูดว่า​ ‘​การสู้​รบและความอดอยากจะไม่​เก​ิดขึ้​นก​ับแผ่นดินนี้’ ​ผู้​เผยคำกล่าวเหล่านั้นจะเสียชีวิตจากการสู้รบและความอดอยาก
\VS{๑๖}และประชาชนที่ฟังพวกเขาเผยความจะถูกโยนออกไปที่ถนนของเยรูซาเล็ม และประสบกับความอดอยากและการสู้​รบ​
​ไม่มี​ใครฝังศพให้พวกเขาหรือภรรยา ลูกชายและลูกสาว เพราะเราจะให้พวกเขารับความชั่วร้ายจากพวกเขาเอง
\par }{\PP \VS{๑๗}​เจ้​าจงพู​ดก​ับพวกเขาดังนี้
\par }{\Q ‘​ให้​ข้าพเจ้าหลั่งน้ำตาทั้งวันและคืน
\par }{\QB อย่าให้หยุดร้องไห้​เลย​
\par }{\Q เพราะธิดาพรหมจารีของประชาชนของข้าพเจ้าถูกโจมตี
\par }{\QB และบาดเจ็บแสนสาหัส
\par }{\Q \VS{๑๘}ถ้าข้าพเจ้าเข้าไปในไร่​นา​
\par }{\QB ​ดู​​เถิด​ พวกเขาถูกฆ่าจากการสู้​รบ​
\par }{\Q และถ้าข้าพเจ้าเข้าไปในเมือง
\par }{\QB ​ดู​​เถิด​ ​เก​ิดโรคเนื่องจากความอดอยาก
\par }{\Q เพราะทั้งผู้เผยคำกล่าวและปุโรหิตทำงานของพวกเขาต่อไป
\par }{\QB โดยไม่​รู้​ว่าตนกำลังทำอะไร’ ”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๙}​พระองค์​​ไม่​ยอมรับยูดาห์​จริงๆ​ ​หรือ​
\par }{\QB ​พระองค์​​เกล​ียดชังศิโยนหรือ
\par }{\Q ​เหตุ​ใดพระองค์จึงได้​เข​่นฆ่าพวกเรา
\par }{\QB จนกระทั่งไม่​มี​การรักษาให้​หายขาด​
\par }{\Q เรามองหาสันติ​สุข​ ​แต่​​ไม่มี​​สิ​่​งด​ีอันใดเกิดขึ้น
\par }{\QB เราหวังว่าจะหายจากโรคภัย ​แต่​​ดู​​เถิด​ ​มี​​สิ​่งที่​ทำให้​ต้องกลัว
\par }{\Q \VS{๒๐}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พวกเราทราบดีถึงความชั่วร้ายของเรา
\par }{\QB และความผิดของบรรพบุรุษของเรา
\par }{\QB เพราะพวกเราได้กระทำบาปต่อพระองค์
\par }{\Q \VS{๒๑}ขอพระองค์อย่าดูหมิ่นพวกเราเพื่อพระนามของพระองค์
\par }{\QB ขอพระองค์อย่าหลู่​เกียรติ​​บัลลังก์​อันสง่างามของพระองค์
\par }{\QB ขอพระองค์ระลึกและอย่ายกเลิกพันธสัญญาที่​มี​กับพวกเรา
\par }{\Q \VS{๒๒}​มี​​รู​ปเคารพไร้ค่าของบรรดาประชาชาติใดบ้างที่โปรดให้​มี​ฝนได้
\par }{\QB หรือท้องฟ้าจะสามารถโปรยฝนได้​หรือ​
\par }{\Q ​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเรา ​พระองค์​เป็นผู้นั้​นม​ิ​ใช่​หรอกหรือ
\par }{\QB พวกเราตั้งความหวังในพระองค์
\par }{\QB เพราะพระองค์เป็นผู้กระทำสิ่งเหล่านี้

\par }\Chap{๑๕}{\SH {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะไม่​เปลี่ยนใจ​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “​แม้ว​่าโมเสสและซามูเอลจะมายืนต่อหน้าเรา
ใจของเราก็จะยังไม่หันเข้าหาชนชาติ​นี้​ ​ให้​พวกเขาไปให้พ้นหน้าเรา และปล่อยให้พวกเขาไป
\VS{๒}และเมื่อพวกเขาถามเจ้าว่า ‘จะให้พวกเราไปไหน’ ​เจ้​าจงตอบพวกเขาว่า ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​
\par }{\Q ​ผู้​​ที่​​ถู​กกำหนดให้ตายก็จะต้องตาย
\par }{\Q ​ผู้​​ที่​​ถู​กกำหนดให้​สู้​รบก็จะออกไปสู้​รบ​
\par }{\Q ​ผู้​​ที่​​ถู​กกำหนดให้อดอยากก็จะอดอยาก
\par }{\Q และผู้​ที่​​ถู​กกำหนดให้เป็นเชลยก็จะเป็นเชลย’ ”
\par }{\PP \VS{๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เราจะกำหนด 4 ​สิ​่งให้ทำลายพวกเขาคือ ​ให้​​ถู​กฆ่าในการสู้​รบ​
​ให้​สุนัขลากตัวไป ​ให้​นกในอากาศและสัตว์ป่าบนแผ่นดินโลกกินและทำให้​พินาศ​
\VS{๔}และเราจะทำให้อาณาจักรทั้งปวงบนแผ่นดินโลกเห็นพวกเขาตกอยู่ในสภาพที่​หวาดหวั่น​
​เหตุ​เพราะสิ่งที่​มน​ัสเสห์​บุ​ตรของเฮเศคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์กระทำในเยรูซาเล็ม\FTNT{*}{{\FR ๑๕:๔ }
{\FT{
}}{\XT{2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 21:10-15;
23:26;
24:3}}}
\par }{\Q \VS{๕}​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย ใครจะสงสารเจ้า
\par }{\QB หรือใครจะคร่ำครวญถึงเจ้า
\par }{\QB ใครจะแวะถามข่าวคราวของเจ้า
\par }{\PP \VS{๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า
\par }{\Q ​เจ้​าไม่ยอมรับเราแล้ว
\par }{\QB ​เจ้​าหันหลังให้เราซ้ำแล้วซ้ำเล่า
\par }{\Q ดังนั้นเราได้ยื่​นม​ือของเราออกเพื่อลงโทษและทำให้​เจ้​าพินาศ
\par }{\QB เราจะเปลี่ยนใจไม่​ได้​​อีกแล้ว​
\par }{\Q \VS{๗}เราได้ฝัดร่อนพวกเขาด้วยพลั่ว
\par }{\QB สำหรับแยกแกลบที่​ประตูเมือง​
\par }{\Q เราได้สูญเสียพวกเขา เราได้​ทำให้​​ชนชาติ​ของเราพินาศ
\par }{\QB พวกเขาไม่เลิกไปจากวิถีทางของเขา
\par }{\Q \VS{๘}เราได้​ทำให้​พวกเขามีจำนวนหญิ​งม​่าย
\par }{\QB มากยิ่งกว่าเม็ดทรายในทะเล
\par }{\Q เรากระทำต่อมารดาของบรรดาชายหนุ่ม
\par }{\QB ด้วยการส่งผู้ทำลายในยามที่พวกเขาไม่​ได้​​คาดคะเน​
\par }{\Q เราได้​ทำให้​พวกเขาเจ็บปวดรวดร้าว
\par }{\QB และหวาดหวั่นในทันใด
\par }{\Q \VS{๙}​ผู้​หญิงที่​มีลูก​ 7 คนก็​อ่อนแรง​
\par }{\QB นางเป็นลมไปแล้ว
\par }{\Q แสงตะวันล่วงลับไปขณะที่ยังวันอยู่
\par }{\QB นางได้รับความอับอายและอัปยศ
\par }{\Q และเราจะให้​ผู้​​ที่​ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่
\par }{\QB เผชิญกับการสู้รบกับพวกศั​ตรู​”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\SH เยเรมีย์​ร้องทุกข์​
\par }{\PP \VS{๑๐}มารดาของข้าพเจ้าเอ๋ย ข้าพเจ้าวิบั​ติ​​ที่​ท่านให้กำเนิดข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเป็นคนที่ก่อให้​เก​ิดการวิวาทและมีปัญหากับคนทั้งแผ่นดิน
ข้าพเจ้าไม่​ได้​​ให้​ยืมหรือขอยืมผู้​ใด​ ​แต่​​ทุ​กคนก็ยังสาปแช่งข้าพเจ้า
\VS{๑๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เราประสงค์​ดี​เมื่อช่วยให้​เจ้​ารอดพ้น เราจะทำให้​ศัตรู​ของเจ้าวิงวอนกับเจ้าเมื่อประสบกับความวิบั​ติ​และเป็นทุกข์
\VS{๑๒}ใครจะหักเหล็กได้ โดยเฉพาะเหล็กจากทิศเหนือ หรือทองสัมฤทธิ์
\par }{\PP \VS{๑๓}เราจะมอบความมั่​งม​ีและทรัพย์​สมบัติ​ของเจ้าให้​ศัตรู​ริบไปเปล่าๆ
เพราะบาปทั้งสิ้นของเจ้าที่กระทำกันทั่วอาณาเขตของเจ้า
\VS{๑๔}เราจะทำให้​เจ้​าไปรับใช้พวกศั​ตรู​ของเจ้าในแผ่นดิ​นที​่​เจ้​าไม่​รู้จัก​
เนื่องจากการที่เราถูกยั่วโทสะ ไฟจะลุกไปตลอดกาล”
\par }{\Q \VS{๑๕}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​พระองค์​ทราบดี
\par }{\QB ​พระองค์​ระลึกถึงข้าพเจ้าและช่วยเหลือข้าพเจ้า
\par }{\QB และแก้แค้นพวกที่บีบบังคับแทนข้าพเจ้า
\par }{\Q ​พระองค์​​มี​ความอดกลั้นต่อพวกเขา
\par }{\QB อย่าปล่อยให้ข้าพเจ้าตายเลย
\par }{\Q ​ดู​เถิดว่าข้าพเจ้าทนต่อการติเตียนก็เพื่อพระองค์
\par }{\Q \VS{๑๖}เมื่อข้าพเจ้าพบคำกล่าวของพระองค์ ข้าพเจ้าก็กินเข้าไป
\par }{\QB และคำกล่าวของพระองค์​ทำให้​ข้าพเจ้ามีใจยินดีและชื่นชอบ
\par }{\Q เพราะข้าพเจ้าถูกนับว่าเป็นคนของพระองค์
\par }{\QB ​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าจอมโยธา
\par }{\Q \VS{๑๗}ข้าพเจ้าไม่​ได้​​สังสรรค์​กับบรรดาผู้หาความสำราญ
\par }{\QB ​ไม่​เคยสนุกสนานร่วมกับพวกเขา
\par }{\Q ข้าพเจ้าอยู่​ตามลำพัง​ เพราะมือของพระองค์สถิ​ตก​ับข้าพเจ้า
\par }{\QB และข้าพเจ้าท่วมท้นด้วยความเดือดดาล
\par }{\Q \VS{๑๘}​เหตุ​ใดข้าพเจ้าจึงเจ็บปวดเรื่อยไป
\par }{\QB บาดแผลของข้าพเจ้าก็รักษาไม่​หาย​
\par }{\QB และไม่ยอมหายขาด
\par }{\Q ​พระองค์​จะเป็นเหมือนกับธารน้ำที่​แห้งเหือด​
\par }{\QB เหมือนกับแหล่งน้ำที่หยุดไหลหรือ
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๑๙}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “ถ้าเจ้ากลับมาหาเรา เราจะรับเจ้าไว้
\par }{\QB และเจ้าจะยืนอยู่ต่อหน้าเราได้
\par }{\Q ถ้าเจ้าพูดในสิ่งที่​มี​​คุ​ณค่าแทนสิ่งที่​ไร้ค่า​
\par }{\QB ​เจ้​าก็จะเป็นผู้แทนกล่าวคำของเรา
\par }{\Q พวกเขาจะกลับมาหาเจ้า
\par }{\QB และเจ้าจะไม่ต้องไปหาพวกเขา
\par }{\Q \VS{๒๐}และเราจะทำให้​เจ้​าเป็นดั่ง
\par }{\QB กำแพงเมืองทองสัมฤทธิ์​ที่​​แข็งกล้า​
\par }{\Q พวกเขาจะต่อสู้กับเจ้า
\par }{\QB ​แต่​พวกเขาจะไม่ชนะเจ้า
\par }{\Q เพราะเราอยู่กับเจ้า
\par }{\QB เพื่อช่วยเจ้าให้รอดปลอดภัย
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๒๑}เราจะช่วยให้​เจ้​ารอดจากมือของคนชั่ว
\par }{\QB และช่วยให้​เจ้​าหลุดจากอำนาจของคนโหดเหี้​ยม​”

\par }\Chap{๑๖}{\SH ​ความอดอยาก​ ​การสู้​​รบ​ และความตาย
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้
\VS{๒}“​เจ้​าจงอย่ามี​ภรรยา​ หรื​อม​ีลูกชายและลูกสาวในที่​แห่​งนี้
\VS{๓}​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวถึงเรื่องลูกชายและลูกสาวที่​เก​ิดในที่​แห่​งนี้
และเรื่องบรรดาผู้เป็นแม่​ที่​​อุ​้มครรภ์ และบรรดาผู้เป็นพ่อที่​เลี้ยงดู​พวกเขาในแผ่นดินนี้
\VS{๔}พวกเขาจะสิ้นชีวิตจากโรคร้ายแรง พวกเขาจะไม่​มี​ใครร้องรำพันถึง หรือฝังศพพวกเขา
พวกเขาจะเป็นดั่​งอ​ุจจาระบนพื้นดิน พวกเขาจะตายจากการสู้รบและความอดอยาก และร่างของพวกเขาจะเป็นอาหารสำหรับนกในอากาศและสัตว์ป่าบนแผ่นดินโลก”
\par }{\PP \VS{๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “อย่าเข้าไปในบ้านที่ร้องคร่ำครวญ หรือเข้าไปร้องรำพันหรือแสดงความเศร้าใจแก่​พวกเขา​
เพราะเราได้พรากความสันติ​สุข​ ความรั​กอ​ั​นม​ั่นคงของเราและความเมตตาไปจากชนชาติ​นี้​”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๖}“ทั้งผู้สูงส่งและผู้ต่ำต้อยในแผ่นดินนี้จะตาย และจะไม่​มี​ใครฝัง และไม่​มี​ใครร้องรำพันถึงพวกเขา
หรือเชือดเนื้อหนังตนเองหรือโกนศีรษะเพื่อพวกเขา
\VS{๗}จะไม่​มี​ใครนำอาหารมาให้​แก่​​ผู้​ร้องคร่ำครวญเป็นการปลอบใจที่​มี​คนเสียชีวิต
และไม่​มี​ใครนำเครื่องดื่มมาให้เพื่อปลอบประโลมที่พ่อหรือแม่ของเขาเสียชีวิต
\VS{๘}​เจ้​าอย่าเข้าไปนั่งในบ้านที่​มี​การเลี้ยงฉลองเพื่​อด​ื่มกิ​นก​ับพวกเขา
\VS{๙}​เพราะ​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวว่า ​ดู​เถิดเราจะทำให้เสียงยินดีและเบิกบานใจ
เสียงของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวในที่​นี้​​ยุติ​​ลง​ และเจ้าจะได้​เห​็นในช่วงชีวิตของเจ้า
\par }{\PP \VS{๑๐}เมื่อเจ้าบอกชนชาติ​นี้​ถึงสิ่งเหล่านี้ และพวกเขาพู​ดก​ับเจ้าว่า
‘​ทำไม​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จึงออกคำสั่งให้พวกเราได้รับความทุกข์​ร้อน​ พวกเรามีความชั่วอะไร พวกเรากระทำบาปอะไรต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเรา’
\VS{๑๑}​เจ้​าจงบอกพวกเขาว่า ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า เพราะบรรพบุรุษของเจ้าได้ทอดทิ้งเรา
และได้ไปติดตามปวงเทพเจ้า ไปบูชาและนมัสการสิ่งเหล่านั้น และได้ทอดทิ้งเราและไม่​ได้​รักษากฎบัญญั​ติ​ของเรา
\VS{๑๒}และเพราะเจ้าได้กระทำเลวร้ายกว่าบรรพบุรุษของเจ้า ​ดู​​เถิด​ พวกเจ้าทุกคนกระทำตามความดื้อรั้น
ตามความตั้งใจที่ชั่วร้ายของตน และไม่ยอมฟังเรา
\VS{๑๓}​ฉะนั้น​ เราจะเหวี่ยงพวกเจ้าออกไปจากแผ่นดินนี้ ​ให้​​เข​้าไปยังแผ่นดิ​นที​่พวกเจ้าและบรรพบุรุษของพวกเจ้าไม่​รู้จัก​
และเจ้าจะบูชาปวงเทพเจ้าทั้งวันทั้งคื​นที​่​นั่น​ เราจะไม่แสดงความเมตตาต่อพวกเจ้า’
\par }{\SH พ้นจากการเนรเทศ
\par }{\PP \VS{๑๔}​ฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ จะถึงเวลาที่จะไม่​มี​ใครพูดว่า ‘​ตราบที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ผู้​นำชาวอิสราเอลออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​มี​​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​’
\VS{๑๕}​แต่​จะเป็​นที​่​พู​​ดก​ั​นว​่า ‘​ตราบที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ผู้​นำชาวอิสราเอลออกจากดินแดนทางเหนือ
และออกจากดินแดนทั้งปวงที่​พระองค์​เคยขับไล่ออกไป ​มี​​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​’ เพราะเราจะนำพวกเขากลับมายังแผ่นดินของพวกเขาเอง
ซึ่งเรามอบให้​แก่​บรรพบุรุษของพวกเขา
\par }{\PP \VS{๑๖}​ดู​​เถิด​ จะมีหลายคนที่เรากำลังส่งมาดั่งชาวประมงเพื่อนำฝูงชนมาสู่​เรา​
และหลังจากนั้นจะมีหลายคนที่เราจะส่งมาดั่งนายพรานเพื่อตามตัวพวกเขาให้ออกมาจากทุกเทือกเขาและเนินเขา และจากทุกซอกหิน
\VS{๑๗}เพราะเราจับตาอยู่​ที่​​วิถี​ทางทั้งปวงของพวกเขา ​ไม่มี​​สิ​่งใดซ่อนเร้นไปจากเราได้
ความชั่วของพวกเขาก็​ไม่​พ้นไปจากสายตาของเราได้
\VS{๑๘}​แต่​แรกที​เดียว​ เราจะกระทำตอบต่อความชั่วและบาปของพวกเขาเป็นเท่าตัว
เพราะเขาได้​ทำให้​​แผ่​นดินของเราเป็นมลทินด้วยรูปเคารพไร้​ชี​วิ​ตอ​ันน่าชังของพวกเขา”
\par }{\Q \VS{๑๙}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​พระองค์​เป็นพละกำลังและที่​คุ้มภัย​
\par }{\QB ​ที่​พึ่งพิงในยามลำบาก
\par }{\Q บรรดาประชาชาติจากทุกมุมโลก
\par }{\QB จะมาหาพระองค์และพูดว่า
\par }{\Q “บรรพบุรุษของพวกเราครอบครองแต่เพียงสิ่งลวงหลอก
\par }{\QB ​สิ​่งไร้ค่าซึ่งไม่ก่อให้​เก​ิดประโยชน์​เลย​
\par }{\Q \VS{๒๐}​มนุษย์​สร้างเทพเจ้าให้ตนเองได้​หรือ​
\par }{\QB ​แต่​​สิ​่งเหล่านั้นไม่​ใช่​​เทพเจ้า​”
\par }{\PP \VS{๒๑}“​ฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะสอนให้พวกเขารู้ ​ครั้งนี้​เราจะสอนให้พวกเขารู้ถึงอานุภาพและพลานุภาพของเรา
และพวกเขาจะรู้ว่านามของเราคือ
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}

\par }\Chap{๑๗}{\SH บาปของยูดาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}บาปของยูดาห์​ถู​​กบ​ันทึ​กด​้วยปากกาเหล็ก ​ถู​กจารึกบนหัวใจของพวกเขาด้วยเพชรที่ปลายปากกา
และสลักที่เขาสัตว์บนแท่นบู​ชา​
\VS{๒}​แม้แต่​ลูกๆ ของพวกเขาก็ยังจำแท่นบูชาและเทวรูปอาเชราห์\FTNT{*}{{\FR ๑๗:๒ }
{\FT{นางเป็นเทพเจ้าของชาวคานาอัน นางคู่กั​นก​ับเทพเจ้าบาอัล ชาวคานาอันเชื่อว่า นางสามารถปรับสภาพลมฟ้าอากาศ
และให้​ความอุดมสมบูรณ์​​แก่​​มนุษย์​และสัตว์}}}ของพวกเขาได้ ​ที่​ข้างต้นไม้อันเขียวชอุ่​มท​ุกต้นและบนเนินเขาสูง
\VS{๓}บนเทือกเขาในที่​โล่ง​ เราจะให้​ศัตรู​ริบความมั่งคั่งและสมบั​ติ​ของเจ้าไปทั้งหมด
เพราะบาปที่สถานบูชาบนภูเขาสูงทั่วอาณาเขตของเจ้า
\VS{๔}​แผ่​นดิ​นที​่เรามอบให้​แก่​​เจ้​าเป็นมรดกจะหลุดไปจากมือของเจ้า และเราจะทำให้​เจ้​าไปรับใช้พวกศั​ตรู​ของเจ้าในแผ่นดิ​นที​่​เจ้​าไม่​รู้จัก​
เนื่องจากการที่เราถูกยั่วโทสะ ไฟจะลุกไปตลอดกาล”
\par }{\PP \VS{๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “​ผู้​​ที่​​ถู​กสาปแช่งคือผู้​ที่​​ไว้​วางใจในมนุษย์
\par }{\QB และในพละกำลังของสิ่งที่เป็นเพียงเนื้อหนัง
\par }{\QB ​จิ​ตใจของเขาหันเหไปจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\Q \VS{๖}เขาเป็นอย่างพุ่มไม้ในทะเลทราย
\par }{\QB และจะไม่​เห​็นสิ่​งด​ีอันใดเกิดขึ้น
\par }{\Q เขาจะอาศัยอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\QB ในแผ่นดินเค็มซึ่งไม่​มี​​ผู้​ใดอาศัยอยู่
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๗}​ผู้​​ที่​เป็นสุขคือผู้​ที่​​ไว้​วางใจใน{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}คือผู้​ที่​เขาไว้​วางใจ​
\par }{\Q \VS{๘}เขาเป็นอย่างต้นไม้​ที่​ปลูกไว้ข้างริ​มน​้ำ
\par }{\QB ​ที่​​แผ่​รากไปถึงแหล่งน้ำ
\par }{\Q และไม่​กล​ัวเมื่ออากาศร้อน
\par }{\QB เพราะใบยังเขียวชอุ่ม
\par }{\Q และไม่กังวลเมื่อแล้งฝน
\par }{\QB เพราะออกผลได้​เสมอ​”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๙}​จิ​ตใจลวงหลอกยิ่งกว่าสิ่​งอ​ื่นใด
\par }{\QB และบิดเบือนยิ่งนัก
\par }{\QB ใครจะเข้าใจได้
\par }{\Q \VS{๑๐}“เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ผู้​สำรวจจิตใจ
\par }{\QB และทดสอบความคิด
\par }{\Q เพื่อตอบแทนทุกคนตามวิถีทางที่เขาดำเนิน
\par }{\QB ตามผลของการกระทำของเขา”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๑}นกกระทากกไข่​ที่​​ไม่ได้​ออกมาเองเป็นเช่นไร
\par }{\QB ​คนที​่ร่ำรวยโดยไร้ความเป็นธรรมก็เป็นเช่นนั้น
\par }{\Q เมื่อถึงวัยกลางคนความมั่​งม​ี​ก็​จะจากเขาไป
\par }{\QB และบั้นปลายก็จะปรากฏว่าเขาเป็นคนโง่​เขลา​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๒}​สถานที่​​บริสุทธิ์​ของพวกเราเป็นดั่​งบ​ัลลั​งก​์อันสง่างาม
\par }{\QB ​ที่​​ตั้งอยู่​ในที่สูงตั้งแต่​แรกเริ่ม​
\par }{\Q \VS{๑๓}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ผู้​เป็นความหวังของอิสราเอล
\par }{\QB ​ทุ​กคนที่ไปจากพระองค์จะได้รับความอับอาย
\par }{\Q ชื่อของบรรดาผู้​ที่​หันไปจากพระองค์จะถู​กบ​ันทึกในแดนของคนตาย
\par }{\QB เพราะพวกเขาได้​ทอดทิ้ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB ​ผู้​เป็นน้ำพุ​แห่​งชีวิต\FTNT{†}{{\FR ๑๗:๑๓ }
{\FT{
}}{\XT{ยอห์น 4:10-14;
เยเรมีย์ 2:13}}}
\par }{\SH เยเรมีย์อธิษฐานขอความรอด
\par }{\Q \VS{๑๔}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} โปรดรักษาข้าพเจ้าให้​หายขาด​ และข้าพเจ้าจะได้รับการรักษา
\par }{\QB ช่วยข้าพเจ้าให้​รอดพ้น​ และข้าพเจ้าจะรอดพ้น
\par }{\QB เพราะพระองค์คือผู้​ที่​ข้าพเจ้าสรรเสริญ
\par }{\Q \VS{๑๕}​ดู​​เถิด​ พวกเขาพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า
\par }{\QB “ไหนล่ะที่เป็นคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB ​ก็​จงให้เป็นไปตามนั้นสิ”
\par }{\Q \VS{๑๖}ข้าพเจ้าไม่​ได้​หลบเลี่ยงจากการเป็นผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะให้​แก่​​พระองค์​
\par }{\QB และข้าพเจ้าไม่ปรารถนาให้พวกเขารับความทุกข์
\par }{\Q ​พระองค์​ทราบดีว่าข้าพเจ้าพูดอะไร
\par }{\QB ต่อหน้าพระองค์​บ้าง​
\par }{\Q \VS{๑๗}ขอพระองค์อย่าทำให้ข้าพเจ้าหวาดหวั่น
\par }{\QB ​พระองค์​เป็​นที​่พึ่งพิงของข้าพเจ้าในยามวิบั​ติ​
\par }{\Q \VS{๑๘}​ขอให้​บรรดาผู้​ที่​​กดขี่​ข่มเหงข้าพเจ้าอับอาย
\par }{\QB ​แต่​อย่าให้ข้าพเจ้าอับอาย
\par }{\Q ​ให้​พวกเขาหวาดหวั่นพรั่นพรึง
\par }{\QB ​แต่​อย่าให้ข้าพเจ้าหวาดหวั่นพรั่นพรึง
\par }{\Q ขอพระองค์​ให้​พวกเขาได้รับความวิบั​ติ​
\par }{\QB ทำลายพวกเขาให้​พินาศ​
\par }{\SH ถือวันสะบาโตให้เป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์
\par }{\PP \VS{๑๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “จงไปยื​นที​่​ประตู​หลักของเมือง ซึ่งบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ผ่านเข้าออก
และที่​ประตู​​ทุ​กประตูของเยรูซาเล็ม
\VS{๒๐}และจงพูดว่า ‘บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ ชาวยูดาห์​ทั้งปวง​ และผู้​อยู่​อาศัยทั้งหลายของเยรูซาเล็ม
ซึ่งผ่านเข้ามาทางประตู​ดังกล่าว​ จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ ถ้าเจ้าเห็​นว​่าชีวิตตนมี​ค่า​ ​เจ้​าก็อย่าแบกหามสิ่งใดในวันสะบาโต
หรือนำมันเข้ามาทางประตูของเยรูซาเล็ม
\VS{๒๒}และอย่าแบกหามสิ่งใดออกจากบ้านของพวกเจ้าในวันสะบาโต และอย่าทำงานใดๆ
​แต่​จงถือวันสะบาโตให้เป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์ ​ตามที่​เราบัญชาบรรพบุรุษของพวกเจ้า\FTNT{‡}{{\FR ๑๗:๒๒ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 20:8-10;
เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 5:12-14}}}
\VS{๒๓}​แต่​พวกเขาไม่ฟังและไม่​แม้แต่​จะเงี่ยหู​ฟัง​ ​แต่​​กล​ับหัวแข็งไม่ฟังหรือรับคำสั่งสอน
\par }{\PP \VS{๒๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า ถ้าพวกเจ้าฟังเรา และไม่แบกหามสิ่งใดเข้าทางประตูของเมืองนี้ในวันสะบาโต
​แต่​ถือวันสะบาโตให้เป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์ ​ไม่​ทำงานในวันนั้น
\VS{๒๕}​แล​้วจะมีบรรดากษั​ตริ​ย์จากเชื้อสายของดาวิด และบรรดาผู้​นำ​ ​ที่​ผ่านทางประตูเมืองแห่งนี้
พวกเขาจะขี่รถศึกและม้า รวมทั้งผู้คนของยูดาห์และเยรูซาเล็มจะมาด้วย จะมี​ผู้​คนอาศัยอยู่​ที่นี่​ไปตลอดกาล
\VS{๒๖}พวกเขาจะมาจากเมืองต่างๆ ของยูดาห์และจากที่​ต่างๆ​ รอบเยรูซาเล็ม จากอาณาเขตของเบนยามินและที่​ลุ่ม​
จากแถบภูเขาและเนเกบ ต่างก็นำสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายและเครื่องสักการะ เครื่องธัญญบู​ชา​ และกำยาน
และนำเครื่องสักการะแห่งการขอบคุณมายังตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๗}​แต่​ถ้าพวกเจ้าไม่ฟังเราที่จะถือวันสะบาโตให้เป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์ แบกหามสิ่งใดและเข้าผ่านมาทางประตูของเยรูซาเล็มในวันสะบาโต
เราก็จะจุดไฟให้​ลุ​กที่​ประตู​ของเยรูซาเล็มซึ่งจะเผาไหม้​ป้อมปราการ​ และจะไม่​มี​ใครดับไฟนั้นได้’ ”

\par }\Chap{๑๘}{\SH ช่างปั้นหม้อและดินเผา
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ดังนี้​​ว่า​
\VS{๒}“จงลุกขึ้น และลงไปยั​งบ​้านของช่างปั้นหม้อ และเราจะพู​ดก​ับเจ้า”
\VS{๓}ข้าพเจ้าจึงลงไปยั​งบ​้านของช่างปั้นหม้อ และเห็นเขากำลังใช้​แป​้นหมุน
\VS{๔}และภาชนะดินเผาอยู่ในมือช่างปั้นหม้อที่กำลังปั้นซึ่งไม่​ได้​​รูปทรง​ เขาจึงปั้นให้เป็นภาชนะทรงใหม่
​ตามที่​ช่างปั้นหม้อเห็นสมควร
\par }{\PP \VS{๕}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้
\VS{๖}“​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย เราจะทำกับพวกเจ้าอย่างที่ช่างปั้นหม้อผู้​นี้​​ทำไม​่​ได้​​หรือ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า ​ดู​​เถิด​ ​ดิ​นเหนียวอยู่ในมือช่างปั้นหม้อเช่นไร พวกเจ้าก็​อยู่​ในมือเราเช่นนั้น
​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย
\VS{๗}ถ้าเวลาใดก็​ตามที่​เราประกาศถึงชาติ​หน​ึ่งหรืออาณาจักรหนึ่งว่า เราจะถอนและทำให้พังและพินาศ
\VS{๘}และถ้าประชาชาติ​ที่​เราได้​พู​ดถึงนั้นหันไปจากความชั่ว เราก็จะเปลี่ยนความตั้งใจและไม่​ให้​​ความวิบัติ​​เกิดขึ้น​
\VS{๙}และถ้าเวลาใดก็​ตามที่​เราประกาศถึงประชาชาติ​หน​ึ่งหรืออาณาจักรหนึ่งว่า
เราจะสร้างและปลูกพวกเขาขึ้นมา
\VS{๑๐}และถ้าพวกเขากระทำความชั่วในสายตาของเรา ​ไม่​เชื่อฟังเรา เราก็จะเปลี่ยนความตั้งใจจากเดิ​มท​ี่จะทำให้​สิ​่​งด​ี​ๆ​
​เกิดขึ้น​
\VS{๑๑}​ฉะนั้น​ ​บัดนี้​จงพู​ดก​ับผู้คนของยูดาห์และบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็มว่า
‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ ​ดู​​เถิด​ เรากำลังเตรียมความวิบั​ติ​​ให้​​เก​ิดขึ้นแก่พวกเจ้า กำลังวางแผนขัดขวางพวกเจ้า
​ทุ​กคนจงหันไปจากวิถีทางชั่วของตน และเปลี่ยนวิถีทางและการกระทำของพวกเจ้า’
\par }{\PP \VS{๑๒}​แต่​พวกเขาพูดว่า ‘​ไร้ประโยชน์​ พวกเราจะทำตามแผนของเราเอง เราแต่ละคนจะกระทำตามใจดื้อรั้น
ตามใจอันชั่วร้ายของตนต่อไป’ ”
\par }{\PP \VS{๑๓}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “จงถามบรรดาประชาชาติ​ว่า​
\par }{\QB ใครเคยได้ยินเช่นนี้บ้างว่า
\par }{\Q อิสราเอลผู้​บริสุทธิ์​
\par }{\QB ​ได้​กระทำสิ่งที่เลวร้ายมาก
\par }{\Q \VS{๑๔}หิมะของเลบานอน
\par }{\QB เคยละลายไปจากเนินหินหรือ
\par }{\Q ธารน้ำเย็นๆ จากเทือกเขา
\par }{\QB จะเหือดแห้งหรือ
\par }{\Q \VS{๑๕}​แต่​​ชนชาติ​ของเราได้ลืมเราแล้ว
\par }{\QB พวกเขาเผาเครื่องหอมแก่ปวงเทพเจ้าไร้​ค่า​
\par }{\Q ซึ่งทำให้พวกเขาสะดุดในทางที่พวกเขาไป
\par }{\QB และในหนทางของโบราณกาล
\par }{\Q และกลับไปเดินทางลัด
\par }{\QB ​แทนที่​จะเป็นทางสายใหญ่
\par }{\Q \VS{๑๖}​ทำให้​​แผ่​นดินของพวกเขาเป็​นที​่​น่าหวาดกลัว​
\par }{\QB เป็นสิ่งที่ต้องถูกเหน็บแนมไปตลอดกาล
\par }{\Q ​ทุ​กคนที่ผ่านไปก็จะหวาดผวา
\par }{\QB และสั่นศีรษะ
\par }{\Q \VS{๑๗}เราจะทำให้พวกเขากระจัดกระจายออกไป
\par }{\QB ต่อหน้าศั​ตรู​อย่างลมตะวันออก
\par }{\Q ในวันแห่งความวิบั​ติ​
\par }{\QB เราจะหันหลังให้​พวกเขา​ ​ไม่ใช่​​หันหน้า​”
\par }{\PP \VS{๑๘}​แล​้วพวกเขาพูดว่า “มาเถิด เรามาวางแผนคัดค้านเยเรมีย์ เพราะยังจะมี​ปุ​โรหิตที่​ใช้​กฎบัญญั​ติ​​สั่งสอน​
และมีการให้คำแนะนำจากผู้เรืองปัญญา และมีการเผยความจากผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า มาเถิด เรามาพูดโจมตี​เขา​
และเราอย่าสนใจในสิ่งที่เขาพูดเลย”
\par }{\Q \VS{๑๙}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} โปรดฟังข้าพเจ้า
\par }{\QB และฟังว่าศั​ตรู​ของข้าพเจ้าพูดอะไรบ้าง
\par }{\Q \VS{๒๐}​ความดี​ควรจะได้รับความชั่วเป็นการตอบแทนหรือ
\par }{\QB พวกเขาขุดหลุมพรางดักเพื่อเอาชีวิตข้าพเจ้า
\par }{\Q ​พระองค์​​จำได้​ไหมว่า ข้าพเจ้ายืน ​ณ​ เบื้องหน้าพระองค์
\par }{\QB และพูดแทนพวกเขา
\par }{\QB เพื่อไม่​ให้​​พระองค์​ลงโทษพวกเขา
\par }{\Q \VS{๒๑}​ฉะนั้น​ ขอพระองค์​ให้​พวกลูกๆ ของพวกเขาอดอยาก
\par }{\QB ​ให้​พวกเขาตายในการสู้​รบ​
\par }{\Q ​ให้​ภรรยาของพวกเขาเสียสามีและลูกๆ
\par }{\QB ​ขอให้​พวกผู้ชายเป็นโรคตาย
\par }{\QB ชายหนุ่มถูกดาบฆ่าตายในการต่อสู้
\par }{\Q \VS{๒๒}เมื่อพระองค์​ให้​​มี​คนปล้นบ้านพวกเขาอย่างฉับพลัน
\par }{\QB ​ก็​​ขอให้​เสียงร้องจากบ้านของพวกเขาเป็​นที​่​ได้ยิน​
\par }{\Q เพราะพวกเขาได้ขุดหลุมพรางดักข้าพเจ้า
\par }{\QB และวางกั​บด​ักเท้าข้าพเจ้า
\par }{\Q \VS{๒๓}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​พระองค์​​ทราบ​
\par }{\QB แผนการทุกอย่างที่พวกเขาจะปลิดชีวิตข้าพเจ้า
\par }{\Q ขอพระองค์อย่าลืมความชั่วของพวกเขา
\par }{\QB และอย่าลบล้างบาปของพวกเขาให้พ้นไปจากสายตาของพระองค์
\par }{\Q ปล่อยให้พวกเขาถูกกำจัดต่อหน้าพระองค์
\par }{\QB โปรดจัดการพวกเขาเมื่อพระองค์​กร​ิ้วเถิด

\par }\Chap{๑๙}{\SH โถแตก
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “จงไปซื้อโถดินเผาของช่างปั้นหม้อ และขอให้บรรดาผู้​ใหญ่​ของประชาชน
และผู้​ใหญ่​ของปุโรหิตบางคนไปด้วย
\VS{๒}และจงไปยังหุบเขาแห่​งบ​ุตรของฮินโนม ​ที่​ทางเข้าของประตูหม้อแตก และประกาศสิ่งที่เราบอกเจ้าที่​นั่น​
\VS{๓}​เจ้​าจงพูดดังนี้ ‘จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​โอ​ บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์และผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็ม
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอลกล่าวว่า ​ดู​​เถิด​ เรากำลังจะนำความวิบั​ติ​​มาสู่​​ที่​​นี้​
ซึ่งจะทำให้​ทุ​กคนที่​ได้​ยินต้องหู​ดับ​
\VS{๔}เพราะพวกเขาได้ทอดทิ้งเรา และได้​ดู​หมิ่นสถานที่​นี้​ด้วยการมอบของถวายให้​แก่​บรรดาเทพเจ้า
ซึ่งทั้งพวกเขาและบรรพบุรุษของพวกเขา และบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ไม่รู้​​จัก​ และเพราะว่าพวกเขาได้​ทำให้​​สถานที่​​นี้​เต็มไปด้วยผู้​ไร้​ความผิดซึ่งถูกฆ่า
\VS{๕}และได้สร้างสถานบูชาบนภูเขาสูงแก่เทพเจ้าบาอัลเพื่อเผาลูกๆ ของพวกเขาในกองไฟเพื่อเป็นสิ่งที่​ใช้​เผาเป็นของถวายแก่เทพเจ้าบาอัล
ซึ่งเราไม่​ได้​บัญชาหรือออกคำสั่งให้​ทำ​ และไม่เคยแม้​แต่​จะคิด
\VS{๖}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า ​ดู​​เถิด​ ​ใกล้​จะถึงเวลาที่จะไม่​มี​ชื่อว่าโทเฟท ​อีกแล้ว​ หรือหุบเขาแห่​งบ​ุตรของฮินโนม
​แต่​จะเป็นหุบเขาแห่งการประหาร
\VS{๗}และเราจะทำให้แผนของยูดาห์และเยรูซาเล็มพังในที่​นี้​ และทำให้พวกเขาล้มตายในการสู้รบต่อหน้าพวกศั​ตรู​
และด้วยมือของบรรดาผู้ตามล่าชีวิตพวกเขา เราจะให้ร่างของพวกเขาเป็นอาหารแก่พวกนกในอากาศ และแก่​สัตว์​ป่าบนแผ่นดินโลก
\VS{๘}และเราจะทำให้เมืองนี้เป็​นที​่​น่าหวาดกลัว​ เป็นสิ่งที่ต้องถูกเหน็บแนม
​ทุ​กคนที่ผ่านไปก็จะหวาดผวาและเหน็บแนมเพราะความวิบั​ติ​​ทั้งสิ้น​
\VS{๙}เราจะทำให้พวกเขากินเนื้อลูกชายและลูกสาวของตนเอง และทุกคนจะกินเนื้อเพื่อนบ้านในยามถู​กล​้อมและเป็นทุกข์
อันเกิดจากศั​ตรู​ของพวกเขาเอง และจากบรรดาผู้​ที่​ตามล่าชีวิตซึ่งทำให้พวกเขาลำบาก’
\par }{\PP \VS{๑๐}​แล​้วเจ้าจงทุบโถให้แตกต่อหน้าพวกที่ไปกับเจ้า
\VS{๑๑}และจงพู​ดก​ับพวกเขาว่า ‘{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล่าวว่า​ เราจะทำให้​ชนชาติ​​นี้​และเมืองนี้​แตกหัก​
อย่างเช่นผู้​ที่​​ทำให้​ภาชนะของช่างปั้นหม้อแตกหัก จนไม่​มี​ใครจะซ่อมได้ พวกเขาจะฝังศพในโทเฟท เพราะไม่​มี​​ที่​อื่นจะฝัง
\VS{๑๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า ฉะนั้นเราจะทำเช่นนั้​นก​ั​บท​ี่​แห่​งนี้และกับบรรดาผู้​อยู่อาศัย​ ​ทำให้​เมืองนี้เป็นอย่างโทเฟท
\VS{๑๓}บ้านทั้งหลายของเยรูซาเล็มและของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ บ้านทุกหลังที่​มี​การเผาเครื่องหอมบนหลังคาให้​แก่​สรรพสิ่งบนท้องฟ้า
และเครื่องดื่มบูชาที่รินให้​แก่​ปวงเทพเจ้า จะเป็นมลทินอย่างโทเฟท\FTNT{*}{{\FR ๑๙:๑๓ }
{\FT{
}}{\XT{เยเรมีย์ 7:31}}}’ ”
\par }{\PP \VS{๑๔}​แล​้วเยเรมีย์​ก็​ไปจากโทเฟท ซึ่งเป็นเมืองที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ส่งท่านไปเผยความ
ท่านยื​นที​่ลานพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และพู​ดก​ับชนชาติทั้งปวงว่า
\VS{๑๕}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ “​ดู​​เถิด​ เรากำลังนำความวิบั​ติ​​ที่​เราได้​พู​ดคัดค้านเมืองนี้และหมู่บ้านใกล้​เคียง​
เพราะพวกเขาหัวแข็ง ​ไม่​ยอมฟังคำของเรา”

\par }\Chap{๒๐}{\SH ปาชเฮอร์​กดขี่​ข่มเหงเยเรมีย์
\par }{\PP \VerseOne{๑}ปาชเฮอร์​บุ​ตรของอิมเมอร์ เป็นปุโรหิตผู้เป็นหัวหน้าของเจ้าหน้าที่ประจำพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ได้​ยินเยเรมีย์เผยความถึงสิ่งเหล่านี้
\VS{๒}ปาชเฮอร์จึงโบยตีเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า และจั​บท​่านใส่ขื่​อก​ักไว้​ที่​​ประตู​เบนยามินด้านบนของพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓}วั​นร​ุ่งขึ้นเมื่อปาชเฮอร์ปลดปล่อยเยเรมีย์ออกจากขื่อ เยเรมีย์​พู​​ดก​ับเขาว่า
“{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่​เรียกชื่อท่านว่า ปาชเฮอร์ ​แต่​​เป็น​ ‘ความน่ากลัวอยู่​รอบด้าน​’
\VS{๔}​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ เราจะทำให้​เจ้​าเป็นความน่ากลัวต่อตัวเจ้าเองและต่อเพื่อนของเจ้าทุกคน
​เจ้​าจะเห็นพวกเขาถูกศั​ตรู​​ฆ่า​ และเราจะมอบชาวยูดาห์ทั้งปวงไว้ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ และจะถูกจับไปเป็นเชลยของบาบิ​โลน​
​หรือไม่​​ก็​จะถูกฆ่าฟันตาย
\VS{๕}​ยิ่งกว่านั้น​ เราจะมอบความมั่งคั่งของเมือง ​ทุ​กสิ่งที่ตรากตรำได้​มา​
ของทุกสิ่งที่​มีค่า​ และสมบั​ติ​ทั้งสิ้นของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ ​ไว้​ในมือของพวกศั​ตรู​​ที่​มาปล้น
จั​บก​ุมและนำตัวพวกเขาไปยังบาบิ​โลน​
\VS{๖}ตัวเจ้าเองปาชเฮอร์และทุกคนที่อาศัยอยู่ในบ้านของเจ้าจะถูกจับไปเป็นเชลย
​เจ้​าจะไปยังบาบิโลนและจะตายที่​นั่น​ ทั้งตัวเจ้าและเพื่อนทั้งปวงของเจ้าจะถูกฝัง ​เจ้​าได้เผยความเท็จแก่พวกเพื่อนๆ
ของเจ้า’ ”
\par }{\Q \VS{๗}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​พระองค์​​ทำให้​ข้าพเจ้าหลงเชื่อ
\par }{\QB และข้าพเจ้าก็​เชื่อ​
\par }{\Q ​พระองค์​​เข​้มแข็งกว่าข้าพเจ้า
\par }{\QB และพระองค์​ก็​​ชนะ​
\par }{\Q ข้าพเจ้าเป็​นที​่หัวเราะเยาะตลอดวันเวลา
\par }{\QB ​ทุ​กคนล้อเลียนข้าพเจ้า
\par }{\Q \VS{๘}เพราะเมื่อใดที่ข้าพเจ้าพูด ข้าพเจ้าส่งเสียงร้อง
\par }{\QB ข้าพเจ้าตะโกนขึ้​นว​่า “ความรุนแรงและความพินาศ”
\par }{\Q เพราะข้าพเจ้าถูกติเตียนและล้อเลียน
\par }{\QB ​ก็​เพราะคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ตลอดวันเวลา
\par }{\Q \VS{๙}​แต่​ถ้าข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าพเจ้าจะไม่​เอ​่ยถึงพระองค์
\par }{\QB หรือพูดในพระนามของพระองค์​อีกต่อไป​”
\par }{\Q ใจข้าพเจ้าก็จะร้อนดั่งไฟเผา
\par }{\QB ร้อนลึกถึงกระดูก
\par }{\Q และข้าพเจ้าอ่อนกำลังเมื่อยับยั้งปาก
\par }{\QB และข้าพเจ้าก็ยับยั้งไว้​ไม่ได้​
\par }{\Q \VS{๑๐}เพราะข้าพเจ้าได้ยินเสียงกระซิบจากหลายคน
\par }{\QB ความน่ากลัวอยู่​รอบด้าน​
\par }{\Q เพื่อนสนิทของข้าพเจ้าทุกคน
\par }{\QB ​ที่​กำลังคอยดูข้าพเจ้าล้มเหลวพู​ดก​ั​นว​่า
\par }{\QB “ไปรายงานเรื่องของเขา เราไปรายงานเรื่องของเขาเถิด
\par }{\Q เขาอาจจะหลงกล
\par }{\QB ​แล​้วพวกเราจะเอาชนะเขาได้
\par }{\QB และแก้แค้นเขา”
\par }{\Q \VS{๑๑}​แต่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}สถิ​ตก​ับข้าพเจ้าอย่างนักรบผู้​แข็งแกร่ง​
\par }{\QB ​ดังนั้น​ พวกที่​กดขี่​ข่มเหงข้าพเจ้าจะสะดุด
\par }{\QB พวกเขาจะเอาชนะข้าพเจ้าไม่​ได้​
\par }{\Q และจะต้องอับอาย
\par }{\QB เพราะจะไม่พบความสำเร็จ
\par }{\Q พวกเขาจะถูกหลู่​เกียรติ​
\par }{\QB อย่างไม่​มี​วันลืมได้
\par }{\Q \VS{๑๒}​โอ​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} ​ผู้​ทดสอบด้วยความชอบธรรม
\par }{\QB ​ผู้​​เห​็นจิตใจและความคิด
\par }{\Q ​ขอให้​ข้าพเจ้าเห็นพระองค์​แก้​แค้นพวกเขาเถิด
\par }{\QB เพราะข้าพเจ้าได้มอบเรื่องนี้​ไว้​กับพระองค์​แล้ว​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๓}จงร้องเพลงถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB ​สรรเสริญ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\Q เพราะพระองค์ช่วยชีวิตของผู้​ยากไร้​
\par }{\QB ​ให้​พ้นภัยจากมือของพวกทำความชั่ว
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๔}​ให้​​วันที่​ข้าพเจ้าเกิดมาถูกสาปแช่ง
\par }{\QB ​วันที่​มารดาของข้าพเจ้าตั้งครรภ์
\par }{\QB ข้าพเจ้าก็ขออย่าให้วันนั้นได้รับพระพร
\par }{\Q \VS{๑๕}​ขอให้​​คนที​่​ทำให้​​บิ​ดาข้าพเจ้าดี​ใจ​
\par }{\QB ด้วยการนำข่าวมาบอกท่านว่า
\par }{\Q “เป็นเด็กผู้​ชาย​ ท่านได้​บุตรชาย​”
\par }{\QB ​ถู​กสาปแช่งเถิด
\par }{\Q \VS{๑๖}​ขอให้​ชายคนนั้นเป็นเหมือนเมือง
\par }{\QB ​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ทำลายอย่างไม่​ปรานี​
\par }{\Q ​ขอให้​เขาได้ยินเสียงร้องในตอนเช้า
\par }{\QB และสัญญาณเตือนตอนเที่ยงวัน
\par }{\Q \VS{๑๗}เพราะเขาไม่​ได้​ฆ่าข้าพเจ้าขณะที่ยังอยู่ในครรภ์
\par }{\QB เพื่อครรภ์มารดาของข้าพเจ้าจะได้เป็นหลุมศพของข้าพเจ้า
\par }{\QB และจะเป็นครรภ์โตตลอดไป
\par }{\Q \VS{๑๘}ทำไมข้าพเจ้าจึงออกมาจากครรภ์
\par }{\QB เพื่อเห็นการตรากตรำและความเศร้า
\par }{\QB และอยู่กับความอับอายอย่างนั้นหรือ

\par }\Chap{๒๑}{\SH เยรูซาเล็มจะถล่ม
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์ เมื่อกษั​ตริ​ย์เศเดคียาห์​ใช้​ปาชเฮอร์​บุ​ตรของมัลคิยาห์ และเศฟันยาห์​ปุ​โรหิ​ตบ​ุตรของมาอาเสยาห์
ขอร้องท่านว่า
\VS{๒}“ช่วยพู​ดก​ับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ให้​พวกเราด้วยเถิด เนื่องจากเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนกำลังโจมตี​พวกเรา​\FTNT{*}{{\FR ๒๑:๒ }
{\FT{587 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​ เยรูซาเล็มพินาศ ​ฉบับ​
2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 25:1-11;
2 ​พงศาวดาร​ 36:17-21}}}
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}อาจจะแสดงสิ่งมหัศจรรย์เพื่อพวกเรา และจะทำให้เขาถอยทัพกลับไป”
\par }{\PP \VS{๓}เยเรมีย์​พู​​ดก​ับพวกเขาว่า “ท่านไปบอกเศเดคียาห์​ดังนี้​
\VS{๔}‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลได้​กล่าวว่า​ ​ดู​​เถิด​
เราจะให้​อาว​ุธสงครามที่​อยู่​ในมือของเจ้ากลับมาต่อต้านเจ้า ซึ่งเจ้าใช้​ต่อสู้​กับกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​
และต่อสู้กับชาวเคลเดียซึ่งใช้กำลังล้อมนอกกำแพงเมือง และเราจะรวมพวกเขาเข้าด้วยกันเพื่อเข้าไปสู่ใจกลางเมืองนี้
\VS{๕}เราเองที่จะต่อสู้กับพวกเจ้าด้วยอานุภาพและพลานุ​ภาพ​ ด้วยความกริ้วและความฉุนเฉียว
และด้วยการลงโทษอย่างหนัก
\VS{๖}และเราจะฆ่าบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเมืองนี้ ทั้งมนุษย์และสัตว์ ซึ่งจะตายด้วยโรคระบาด
\VS{๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า ​หลังจากนั้น​ เราจะมอบเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ รวมทั้งบรรดาผู้​รับใช้​และประชาชนของเมืองนี้
​ที่​รอดจากโรคระบาด ​การสู้​​รบ​ และการอดอยาก ​ไว้​ในมือของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ และในมือของศั​ตรู​ของพวกเขา
และในมือของบรรดาผู้​ที่​ต้องการจะฆ่าพวกเขา เนบูคัดเนสซาร์จะฆ่าพวกเขาด้วยคมดาบ เขาจะไม่​มี​เมตตาหรือไว้​ชี​วิตพวกเขา
หรือแม้​แต่​​ความสงสาร​’
\par }{\PP \VS{๘}และเจ้าจงไปพู​ดก​ับประชาชนพวกนี้​ว่า​ ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​
​ดู​​เถิด​ เรามอบวิถีทางแห่งชีวิตและวิถีทางแห่งความตายไว้ตรงหน้าพวกเจ้าแล้ว
\VS{๙}​ผู้​​ที่อยู่​ในเมืองนี้จะตายด้วยการสู้​รบ​ การอดอยาก และด้วยโรคระบาด
​แต่​​ผู้​​ที่​ออกไปและยอมจำนนกับพวกชาวเคลเดียที่​ใช้​กำลังล้อมเมือง ​ก็​จะมี​ชี​วิตคงอยู่ และจะเอาชีวิตหนีรอดไปได้
\VS{๑๐}เพราะเราได้ตั้งใจให้เมืองนี้ประสบภั​ยอ​ันตราย ​ไม่ใช่​​ความปลอดภัย​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า เมืองนี้จะถูกมอบไว้ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ และเขาจะใช้ไฟเผาเมือง’
\par }{\SH ข้อความถึงพงศ์​พันธุ์​ของดาวิด
\par }{\PP \VS{๑๑}และจงพู​ดก​ับพงศ์​พันธุ์​ของกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ดังนี้​ ‘จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๒}​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​ของดาวิดเอ๋ย
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​
\par }{\Q จงให้ความเป็นธรรมทุกเช้าค่ำ
\par }{\QB ช่วยปกป้องผู้​ที่​​ถู​กปล้นสิทธิ
\par }{\QB ​ให้​พ้นจากมือของผู้​กดขี่ข่มเหง​
\par }{\Q ​มิฉะนั้น​ ความกริ้วของเราจะพลุ่งออกไปอย่างไฟ
\par }{\QB และเผาผลาญอย่างไม่​มี​ใครจะดับได้
\par }{\QB เพราะการกระทำอันชั่วร้ายของพวกเจ้า
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๓}​โอ​ ​ผู้​​อยู่​อาศัยแห่งหุบเขา
\par }{\QB หินแห่งที่ราบเอ๋ย ​ดู​​เถิด​ เราจะโจมตี​เจ้า​
\par }{\PP {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า
\par }{\Q พวกที่​พูดว่า​ “ใครจะลงมาโจมตี​พวกเรา​
\par }{\QB หรือใครจะบุ​กรุ​กเข้ามาในถิ่นของเราได้”
\par }{\PP \VS{๑๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า
\par }{\Q เราจะลงโทษพวกเจ้าตามการกระทำของเจ้า
\par }{\QB เราจะก่อไฟในป่าของเมืองนั้น
\par }{\QB และไฟจะเผาผลาญทุกสิ่งที่​อยู่​​รอบข้าง​’ ”

\par }\Chap{๒๒}{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “จงลงไปที่วังของกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ และพูดตามนี้
\VS{๒}จงบอกดังนี้​ว่า​ ‘จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​โอ​ ​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ผู้​นั่งบนบัลลั​งก​์ของดาวิด
ทั้งตัวเจ้า บรรดาผู้​รับใช้​ของเจ้า และประชาชนของเจ้าที่​เข​้ามาทางประตู​เมือง​
\VS{๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ จงให้ความเป็นธรรมและความชอบธรรม ช่วยปกป้องผู้​ที่​​ถู​กปล้นสิทธิ​ให้​พ้นจากมือของผู้​กดขี่ข่มเหง​
และอย่ากระทำผิดหรือความรุนแรงต่อผู้​ลี้ภัย​ ​ผู้​กำพร้าพ่อ หรือแม่​ม่าย​ หรือฆ่าคนไร้ความผิดในที่​แห่​งนี้
\VS{๔}เพราะถ้าพวกเจ้าเชื่อฟังและทำตามนี้ บรรดากษั​ตริ​ย์​ผู้​นั่งบนบัลลั​งก​์ของดาวิดจะเข้ามาทางประตูวังแห่งนี้
พวกเขาจะนั่งบนรถศึกและม้า รวมทั้งกษั​ตริ​ย์ บรรดาผู้​รับใช้​ และประชาชนของเขา
\VS{๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า ​แต่​ถ้าเจ้าไม่เชื่อฟังและทำตาม เรารับประกั​นว​่า วังแห่งนี้จะกลายเป็​นที​่​รกร้าง​’ ”
\VS{๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวถึงวังของกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ดังนี้​​ว่า​
\par }{\Q “เราเห็​นว​่า ​เจ้​าเป็นเช่นเมืองกิเลอาด
\par }{\QB เหมือนยอดสูงของเทือกเขาเลบานอน
\par }{\Q ​แต่​เราจะทำให้เป็นถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\QB ​ไม่มี​​ผู้​ใดอาศัยอยู่
\par }{\Q \VS{๗}เราจะส่งบรรดาผู้ทำลายที่จะมาโจมตี​เจ้า​
\par }{\QB ​ให้​​แต่​ละคนมี​อาว​ุธพร้​อม​
\par }{\Q และพวกเขาจะล้มต้นซีดาร์ต้นงาม
\par }{\QB และโยนมันลงในกองไฟ
\par }{\PP \VS{๘}​ประชาชาติ​จำนวนมากจะผ่านมาทางเมืองนี้ ​ทุกๆ​ คนจะพู​ดก​ับเพื่อนบ้านของเขาว่า
‘​ทำไม​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จึงได้กระทำเช่นนี้ต่อเมืองอันยิ่งใหญ่​นี้​’
\VS{๙}และพวกเขาจะตอบว่า ‘เพราะพวกเขาได้ละเลยต่อพันธสัญญาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของพวกเขา และนมัสการปวงเทพเจ้า และบูชาสิ่งเหล่านั้น’ ”
\par }{\Q \VS{๑๐}อย่าร้องไห้​ให้​​คนที​่ตายแล้ว
\par }{\QB และอย่าแสดงความเศร้าใจให้​เขา​
\par }{\Q ​แต่​จงร้องไห้อย่างขมขื่นให้กับผู้​ที่​​จากไป​
\par }{\QB เพราะเขาจะไม่​กล​ับมาเห็นแผ่นดิน
\par }{\QB ​ที่​เป็นบ้านเกิดของเขาอีก
\par }{\SH ข้อความถึงบรรดาบุตรของโยสิยาห์
\par }{\PP \VS{๑๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวถึงเรื่องชัลลุม\FTNT{*}{{\FR ๒๒:๑๑ }
{\FT{เป็​นอ​ีกชื่อหนึ่งของโยอาฮาส}}}​บุ​ตรของโยสิยาห์ ​ผู้​​ครองราชย์​เป็นกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ต่อจากบิดาของท่าน
และท่านได้จากที่​นี่​​ไป​ “​เจ้​าจะไม่​กล​ับมาที่​นี่​​อีก​
\VS{๑๒}​แต่​จะอยู่ในสถานที่พวกเขาได้จับตัวเจ้าไปเป็นเชลย ​เจ้​าจะเสียชีวิตอยู่​ที่นั่น​
และเจ้าจะไม่​มี​วันเห็นแผ่นดินนี้​อีก​
\par }{\Q \VS{๑๓}​วิบัติ​จงเกิดแก่​ผู้​​ที่​สร้างบ้านของตนขึ้นด้วยความไม่​ชอบธรรม​
\par }{\QB และสร้างห้องชั้นบนด้วยความไม่​เป็นธรรม​
\par }{\Q ​ผู้​​ที่​​ทำให้​​ผู้​อื่นทำงานรับใช้เขาเปล่าๆ
\par }{\QB และไม่จ่ายค่าจ้างให้​แก่​​เขา​
\par }{\Q \VS{๑๔}​ผู้​​ที่​​พูดว่า​ ‘เราจะสร้างบ้านหรูหราให้ตัวเราเอง
\par }{\QB ทำห้องชั้นบนให้​กว้างใหญ่​’
\par }{\Q เป็นบ้านมี​หน​้าต่างขนาดใหญ่
\par }{\QB ​กรุ​กำแพงด้วยไม้​ซี​ดาร์
\par }{\QB และทาสี​แดง​
\par }{\Q \VS{๑๕}​เจ้​าคิดหรือว่าเจ้าเป็นกษั​ตริ​ย์​ได้​
\par }{\QB เพราะเจ้ามี​ไม้​​ซี​ดาร์​มาก​ ​ที่​​บิ​ดาของเจ้ามีกิ​นม​ี​ดื่ม​
\par }{\Q เพราะเขามีความเป็นธรรมและความชอบธรรมมิ​ใช่​​หรือ​
\par }{\QB ​แล​้​วท​ุกอย่างก็เป็นไปด้วยดีกับเขา
\par }{\Q \VS{๑๖}เขาปกป้องผู้ขัดสนและยากไร้
\par }{\QB ​แล​้​วท​ุกอย่างก็เป็นไปด้วยดี
\par }{\Q นั่​นก​็หมายถึงการรู้จักเรามิ​ใช่​​หรือ​”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๑๗}“​แต่​ทั้งตาและใจของเจ้า
\par }{\QB ​มุ​่งหาแต่​สินบน​
\par }{\Q เพื่อฆ่าคนไร้​ความผิด​
\par }{\QB และเพื่อกดขี่ข่มเหงและใช้​ความรุนแรง​”
\par }{\PP \VS{๑๘}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวถึงเยโฮยาคิมบุตรของโยสิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ดังนี้​
\par }{\Q “พวกเขาจะไม่ร้องรำพันถึงเขาด้วยการพูดว่า
\par }{\QB ‘​โธ่​​เอ๋ย​ ​พี่​ชายของฉัน’ ​หรือ​ ‘​โธ่​​เอ๋ย​ ​พี่​สาวของฉัน’
\par }{\Q พวกเขาจะไม่ร้องรำพันถึงเขาด้วยการพูดว่า
\par }{\QB ‘​โธ่​​เอ๋ย​ ​เจ้านาย​’ ​หรือ​ ‘​โธ่​​เอ๋ย​ ​ผู้ยิ่งใหญ่​’
\par }{\Q \VS{๑๙}เขาจะถูกฝังเหมือนกับการฝังศพลาตัวหนึ่ง
\par }{\QB ​ที่​​ถู​กลากและโยนทิ้งให้พ้นประตูเมืองเยรูซาเล็ม
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๐}จงขึ้นไปยังเลบานอน และส่งเสียงร้อง
\par }{\QB และเจ้า\FTNT{†}{{\FR ๒๒:๒๐ }
{\FT{​ข้อ​ 20-23 ประธานเป็นเอกพจน์เพศหญิงในภาษาฮีบรู พระเจ้ากล่าวแก่ปวงชนของเมืองเยรูซาเล็ม}}}ร้องเสียงดังในบาชาน
\par }{\Q ส่งเสียงร้องจากอาบาริม
\par }{\QB เพราะพวกมิตรสหายของเจ้าถูกทำลาย
\par }{\Q \VS{๒๑}เราพู​ดก​ับเจ้าเมื่อเวลาที่​เจ้​าอยู่อย่างสุขสบาย
\par }{\QB ​แต่​​เจ้​ากลับพูดว่า ‘ข้าพเจ้าไม่​ฟัง​’
\par }{\Q นั่​นก​็เป็​นว​ิถีทางของเจ้าตั้งแต่ครั้งยังเยาว์
\par }{\QB ​ที่​​เจ้​าไม่​ได้​เชื่อฟังเรา
\par }{\Q \VS{๒๒}บรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะของเจ้าจะถูกลมพัดไป
\par }{\QB และพวกมิตรสหายของเจ้าจะถูกจับไปเป็นเชลย
\par }{\Q และเจ้าจะอับอายและสับสน
\par }{\QB เพราะความชั่วร้ายของเจ้า
\par }{\Q \VS{๒๓}​โอ​ ​ผู้​​อยู่​อาศัยของเลบานอน
\par }{\QB และซุกตัวอยู่ท่ามกลางไม้​ซี​ดาร์​เอ๋ย​
\par }{\Q ​เจ้​าจะโอดครวญเพียงไรเมื่อเจ้าเจ็บปวด
\par }{\QB ความเจ็บปวดอย่างผู้หญิงเจ็บครรภ์”
\par }{\PP \VS{๒๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ “​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ ​ถึงแม้​ว่าโคนิยาห์\FTNT{‡}{{\FR ๒๒:๒๔ }
{\FT{ชื่อนี้สะกดและออกเสียงได้ 3 ​แบบ​ ​ฉบับ​
2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 24:6;
1 ​พงศาวดาร​ 3:16;
เอสเธอร์ 2:6}}}​บุ​ตรของเยโฮยาคิมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์จะเป็นแหวนประทับตราที่มือขวาของเรา
เราก็ยังจะถอดเจ้าออก
\VS{๒๕}และมอบเจ้าไว้ในมือของบรรดาผู้​ที่​ต้องการจะฆ่าเจ้า ในมือของพวกที่​เจ้​ากลัว
​แม้แต่​จะมอบไว้ในมือของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ และในมือของชาวเคลเดีย
\VS{๒๖}เราจะเหวี่ยงเจ้าและแม่​ที่​​ให้​กำเนิดเจ้า ​ให้​​เข​้าไปในดินแดนอื่นซึ่งไม่​ใช่​​ที่​กำเนิดของพวกเจ้า
และพวกเจ้าจะตายที่​นั่น​
\VS{๒๗}พวกเขาอยากกลับไปยังแผ่นดินนั้น ​แต่​​ก็​​ไม่มี​​วันที่​จะกลับไปที่นั่นได้”
\par }{\Q \VS{๒๘}​โคน​ิยาห์​ผู้​​นี้​เป็นเหมือนโถแตกที่​ถู​​กด​ู​หมิ่น​
\par }{\QB ภาชนะที่​ไม่มี​ใครต้องการหรือ
\par }{\Q ​เหตุ​ใดเขาและลูกๆ ของเขาจึงถูกเหวี่ยงและโยนทิ้ง
\par }{\QB ไปในแผ่นดิ​นที​่พวกเขาไม่​รู้จัก​
\par }{\Q \VS{๒๙}​โอ​ ​แผ่นดิน​ ​แผ่นดิน​ ​แผ่​นดินเอ๋ย
\par }{\QB จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๓๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวเช่นนี้​ว่า​
\par }{\Q “จงบันทึกเรื่องของชายผู้​นี้​ว่าเขาเป็นผู้​ที่​​ไม่มี​​ลูกหลาน​
\par }{\QB เป็นชายที่จะไม่ประสบความสำเร็จในชีวิต
\par }{\Q เพราะไม่​มี​​ผู้​ใดในบรรดาผู้สืบทายาทของเขา
\par }{\QB ​ที่​จะนั่งบนบัลลั​งก​์ของดาวิด
\par }{\QB และขึ้นปกครองในยูดาห์​อีก​”

\par }\Chap{๒๓}{\SH อั​งก​ูรผู้​มี​​ความชอบธรรม​
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ “​วิบัติ​จงเกิดแก่บรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะที่ทำลายและทำให้แกะที่​อยู่​ในทุ่งหญ้าของเรากระจัดกระจายไป”
\VS{๒}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวถึงเรื่องบรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะที่​ดู​แลชนชาติของเราดังนี้
“พวกเจ้าได้​ทำให้​ฝูงแกะของเรากระจัดกระจายไป และได้​ขับไล่​​ให้​พวกเขาออกไป และพวกเจ้าไม่​ได้​​เอาใจใส่​ต่อเขาเหล่านั้น
​ดู​​เถิด​ เราจะเอาใจใส่ต่อพวกเจ้ากับการกระทำชั่วของเจ้า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๓}​แล​้วเราจะรวบรวมแกะของเราที่​เหลืออยู่​ในฝูง ​ให้​ออกจากทุกประเทศที่เราได้​ขับไล่​​ให้​พวกเขาออกไป
และเราจะนำพวกเขากลับมาสู่​ทุ​่งหญ้าเดิม พวกเขาจะเกิดผลและทวีจำนวนขึ้น
\VS{๔}เราจะแต่งตั้งผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะที่จะเอาใจใส่ต่อพวกเขา และพวกเขาจะไม่​กล​ั​วอ​ีกต่อไป
จะไม่​ตกใจ​ และจะไม่​มี​ใครขาดหายไปไหน”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ จะถึงวั​นที​่เราจะกำหนดอั​งก​ูร\FTNT{*}{{\FR ๒๓:๕ }
{\FT{คือพระเมสสิยาห์ซึ่งพระเจ้าได้สัญญาไว้กับดาวิด ​ฉบับ​
2 ซามูเอล 7:12,13;
1 ​พงศาวดาร​ 17:12;
อิสยาห์ 4:2;
11:1;
เยเรมีย์ 33:15;
เศคาริยาห์ 3:8;
6:12}}}​ผู้​​หน​ึ่งซึ่งกอปรด้วยความชอบธรรมให้​แก่​​ดาวิด​ และท่านจะครองราชย์อย่างกษั​ตริ​ย์และดำเนินการด้วยการไตร่ตรองจากสติ​ปัญญา​
และจะปฏิบั​ติด​้วยความเป็นธรรมและความชอบธรรมในแผ่นดิน
\VS{๖}เมื่อท่านมา ​ยู​ดาห์จะปลอดภัย และอิสราเอลจะอยู่​อย่างมั่นคง​ ​ผู้​คนจะเรียกชื่อท่านว่า
‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นความชอบธรรมของพวกเรา’ ”
\par }{\PP \VS{๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ จะถึงเวลาที่จะไม่​มี​ใครพูดว่า ‘​ตราบที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ผู้​นำชาวอิสราเอลออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​มี​​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​’
\VS{๘}​แต่​จะเป็​นที​่​พู​​ดก​ั​นว​่า ‘​ตราบที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ผู้​นำเชื้อสายของพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลออกจากดินแดนทางเหนือ
และจากดินแดนทั้งปวงที่​พระองค์​เคยขับไล่ออกไป ​มี​​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​’ พวกเขาจึงจะกลับมาอยู่ในแผ่นดินของพวกเขาเอง”
\par }{\SH คำเท็จของบรรดาผู้เผยคำกล่าว
\par }{\PP \VS{๙}เรื่องเกี่ยวกับบรรดาผู้เผยคำกล่าว
\par }{\Q ใจข้าพเจ้าแตกสลาย
\par }{\QB กระดูกของข้าพเจ้าทุกชิ้นสั่นสะท้าน
\par }{\Q ข้าพเจ้าเป็นเหมือนคนเมา
\par }{\QB เหมือนคนถูกควบคุ​มด​้วยเหล้าองุ่น
\par }{\Q เป็นเพราะ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB และเพราะคำกล่าวอันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์
\par }{\Q \VS{๑๐}“​แผ่​นดินเต็มไปด้วยคนผิดประเวณี
\par }{\QB ​แผ่​นดิ​นร​้องคร่ำครวญเพราะคำสาปแช่ง
\par }{\QB และทุ่งหญ้าในถิ่นทุ​รก​ันดารแห้งเหื​อด​
\par }{\Q ทางดำเนินชีวิตของพวกเขาชั่วร้าย
\par }{\QB และใช้อำนาจอย่างไม่​ยุติธรรม​
\par }{\Q \VS{๑๑}ทั้งผู้เผยคำกล่าวและปุโรหิตไร้​คุณธรรม​
\par }{\QB เราเห็นสิ่งชั่วร้ายที่พวกเขาทำแม้​แต่​ในตำหนักของเรา”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๑๒}“​ฉะนั้น​ ​วิถี​ทางของพวกเขาจะเป็น
\par }{\QB ทางเดิ​นที​่ลื่นในความมืด
\par }{\QB ซึ่งพวกเขาจะถูกขับไล่ลงไปและล้มลง
\par }{\Q เพราะเราจะทำให้พวกเขาประสบกับความวิบั​ติ​
\par }{\QB ในปี​แห่​งการลงโทษ”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๑๓}“เราเห็นสิ่งที่บรรดาผู้เผยคำกล่าว
\par }{\QB ​ที่อยู่​ในสะมาเรียกระทำผิด
\par }{\Q พวกเขาเผยความด้วยเทพเจ้าบาอัล
\par }{\QB และนำอิสราเอล ​ชนชาติ​ของเราให้​หลงผิด​
\par }{\Q \VS{๑๔}เราได้​เห​็นสิ่งที่บรรดาผู้เผยคำกล่าว
\par }{\QB ​ที่อยู่​ในเยรูซาเล็มกระทำสิ่งเลวร้ายมาก
\par }{\Q พวกเขาประพฤติ​ผิดประเวณี​และพูดเท็จ
\par }{\QB พวกเขาสนับสนุนคนทำความชั่ว
\par }{\QB ซึ่งทำให้​ไม่มี​​ผู้​ใดหันไปจากความชั่ว
\par }{\Q ในสายตาของเรา พวกเขาทุกคนกลายเป็นเหมือนโสโดม
\par }{\QB และบรรดาผู้​อยู่​อาศัยเป็นเหมือนโกโมราห์”
\par }{\PP \VS{๑๕}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวถึงบรรดาผู้เผยคำกล่าวดังนี้
\par }{\Q “​ดู​​เถิด​ เราจะให้อาหารขมพวกเขากิน
\par }{\QB และให้น้ำมีพิษแก่พวกเขาดื่ม
\par }{\Q เพราะการไร้​คุ​ณธรรมได้​แพร่​ไปทั่วแผ่นดิน
\par }{\QB เป็นเพราะบรรดาผู้เผยคำกล่าวที่​อยู่​ในเยรูซาเล็ม”
\par }{\PP \VS{๑๖}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ “อย่าฟังคำของบรรดาผู้เผยคำกล่าวที่เผยความแก่พวกเจ้า ​ทำให้​พวกเจ้าฟังแต่เรื่องความหวังลมๆ
​แล้งๆ​ พวกเขาพูดถึงภาพนิ​มิ​​ตอ​ันเกิดจากความคิดของเขาเอง ​ไม่ใช่​จากปากของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๗}พวกเขาพู​ดอย​ู่เสมอกับพวกที่​ดู​หมิ่นคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ว่า​
‘​ทุ​กอย่างจะเป็นไปด้วยดีกับพวกท่าน’ และพู​ดก​ั​บท​ุกคนที่ดื้อรั้นตามใจตนเองว่า ‘ท่านจะไม่ประสบกับความพินาศ’ ”
\par }{\Q \VS{๑๘}​มี​ใครในหมู่พวกเขาที่​เข้าพบ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB เพื่อจะทราบและได้ยินคำกล่าวของพระองค์
\par }{\QB หรือใครบ้างที่ตั้งใจฟังคำกล่าวของพระองค์ และได้ยินพระองค์
\par }{\Q \VS{๑๙}​ดู​​เถิด​ ความกริ้วดั่งพายุ​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB การลงโทษได้ก้าวออกไปแล้ว
\par }{\Q ​พายุ​อันแรงกล้า
\par }{\QB จะกระหน่ำลงบนหัวของคนชั่ว
\par }{\Q \VS{๒๐}ความกริ้วของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะไม่​หวนกลับ​
\par }{\QB จนกว่าพระองค์จะได้กระทำตามความตั้งใจให้​สำเร็จ​
\par }{\Q ในวันข้างหน้า พวกท่านจะเข้าใจอย่างชัดเจน
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๑}“เราไม่​ได้​​ใช้​​ให้​บรรดาผู้เผยคำกล่าวไป
\par }{\QB ​แต่​พวกเขาก็ยังรีบไป
\par }{\Q เราไม่​ได้​​พู​​ดก​ับพวกเขา
\par }{\QB ​แต่​พวกเขาก็ยังเผยความ
\par }{\Q \VS{๒๒}​แต่​ถ้าพวกเขาได้​เข​้าพบเรา
\par }{\QB พวกเขาก็จะประกาศคำกล่าวของเราให้​แก่​​ชนชาติ​ของเรา
\par }{\Q และพวกเขาก็จะทำให้ประชาชนหันไปจากวิถีทางแห่งความชั่ว
\par }{\QB และจากการกระทำความชั่วของพวกเขา”
\par }{\PP \VS{๒๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ “เราเป็นพระเจ้าที่​อยู่​​ใกล้​​แค่​​เอ​ื้อมเพียงเท่านั้นหรือ ​ไม่ใช่​พระเจ้าที่​อยู่​ในทุกแห่งหนหรือ
\VS{๒๔}​มี​​ผู้​ใดซ่อนตัวในที่​ลี้​ลับเพื่อไม่​ให้​เรามองเห็นได้​หรือ​”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนั้น “เราอยู่​ทุ​กแห่งหนทั้งในฟ้าสวรรค์และโลก”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนั้น
\VS{๒๕}“เราเคยได้ยินคำเท็จของบรรดาผู้เผยคำกล่าว พวกเขาเผยความในนามของเราว่า
‘เราฝัน เราฝัน’
\VS{๒๖}​อี​กนานแค่ไหนที่จะมีความเท็จอยู่ในจิตใจของบรรดาผู้เผยคำกล่าว พวกเขาเผยความเท็จ
และเผยความลวงหลอกที่​อยู่​ในจิตใจของพวกเขา
\VS{๒๗}พวกเขาคิดว่าความฝั​นที​่บอกเล่าต่​อก​ันและกันจะทำให้​ชนชาติ​ของเราลืมชื่อของเรา
เหมือนอย่างที่บรรพบุรุษของพวกเขาลืมชื่อของเรา และหันเข้าหาเทพเจ้าบาอัล
\VS{๒๘}​ให้​​ผู้​เผยคำกล่าวพูดถึงความฝั​นที​่เขาฝันเห็น ​แต่​จงให้​ผู้​​ที่​​มี​คำกล่าวของเราพูดคำของเราด้วยความภั​กด​ี
ฟางกับข้าวสาลี​มี​อะไรที่​เท​ียบเท่ากันได้​หรือ​”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนั้น
\VS{๒๙}“คำของเราเป็นเหมือนไฟมิ​ใช่​​หรือ​”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น “และเหมือนค้อนที่​ทุ​​บก​้อนหินแตกเป็นเสี่ยงๆ”
\VS{๓๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “​ฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เรากล่าวโทษบรรดาผู้เผยคำกล่าว พวกเขาฉวยเอาว่า
คำพูดของพวกเขาเป็นคำพูดของเรา”
\VS{๓๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เรากล่าวโทษบรรดาผู้เผยคำกล่าว พวกเขาใช้ลิ้​นอ​้างว่า
‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า’ ”
\VS{๓๒}​ดู​​เถิด​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “เรากล่าวโทษบรรดาผู้​ที่​เผยความเท็จที่มาจากความฝัน พวกเขาบอกเรื่องที่เขาฝัน
และนำชนชาติของเราให้หลงผิดด้วยความเท็จและคำที่​เก​ินความจริง ​ทั้งที่​เราไม่​ได้​​ใช้​พวกเขาหรือสั่งให้​ไป​
ฉะนั้นพวกเขาไม่​ได้​ทำสิ่งใดให้​เก​ิดประโยชน์​แก่​​ชนชาติ​​นี้​​เลย​”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๓๓}“เวลาที่คนใดคนหนึ่งในชนชาติ​นี้​ หรือผู้เผยคำกล่าว หรือปุโรหิต
ถามเจ้าว่า ‘อะไรเป็นคำพยากรณ์​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’ ​เจ้​าจงตอบพวกเขาว่า ‘​คำพยากรณ์​อะไรน่ะหรือ
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “เราจะทอดทิ้งพวกเจ้า” ’
\VS{๓๔}และสำหรับผู้เผยคำกล่าว ​ปุ​โรหิต หรือหนึ่งในชนชาติ​ที่​​พูดว่า​ ‘​นี่​คือคำพยากรณ์​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’
เราจะลงโทษผู้นั้นและครัวเรือนของเขา
\VS{๓๕}​เจ้​าควรจะพูดเช่นนี้ ​ให้​​ทุ​กคนพู​ดก​ับเพื่อนบ้านและพี่น้องของตนว่า
‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ตอบอย่างไรบ้าง’ ​หรือ​ ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวอย่างไรบ้าง’
\VS{๓๖}​แต่​​เจ้​าจงอย่าพูดคำว่า ‘​คำพยากรณ์​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’
​อีกต่อไป​ เพราะคำพยากรณ์คือคำพูดของเขาแต่ละคน ​เจ้​าได้​บิ​ดเบือนคำกล่าวของพระเจ้าผู้ดำรงชีวิตอยู่
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของเรา
\VS{๓๗}​เจ้​าจงพู​ดก​ับผู้เผยคำกล่าวดังนี้ ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ตอบท่านอย่างไรบ้าง’
​หรือ​ ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวอย่างไรบ้าง’
\VS{๓๘}​แต่​ถ้าเจ้าพูดว่า ‘​คำพยากรณ์​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’ เป็นเพราะเจ้าพูดคำนั้น
​ทั้งๆ​ ​ที่​เราให้คนไปบอกเจ้าว่าอย่าพูดว่า ‘​คำพยากรณ์​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’
\VS{๓๙}​ฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะยกตัวเจ้าขึ้นมาอย่างแน่​นอน​ และเหวี่ยงเจ้าไปให้ไกลจากเรา
ทั้งตัวเจ้าและเมืองที่เรามอบให้​แก่​​เจ้า​ และบรรพบุรุษของพวกเจ้า
\VS{๔๐}และเราจะทำให้พวกเจ้าถู​กด​ูหมิ่นและรับความอับอายอย่างไม่​มี​วันลืมได้
ไปตลอดกาล”

\par }\Chap{๒๔}{\SH ผลมะเดื่​อด​ีและผลมะเดื่อเน่า
\par }{\PP \VerseOne{๑}หลังจากเยโคนิยาห์\FTNT{*}{{\FR ๒๔:๑ }
{\FT{ชื่อนี้สะกดและออกเสียงได้ 3 ​แบบ​ ​ฉบับ​
2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 24:6;
2 ​พงศาวดาร​ 36:8;
เยเรมีย์ 22:24}}}​บุ​ตรของเยโฮยาคิมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ และบรรดาผู้​นำ​
​ช่างผู้ชำนาญ​ และช่างตีเหล็กแห่งยูดาห์ ​ถู​กเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนจับตัวไปจากเยรูซาเล็ม
ไปเป็นเชลยอยู่​ที่​บาบิ​โลน​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็ได้​​ให้​ข้าพเจ้าเห็นภาพนิ​มิ​ตคือ ​ดู​​เถิด​ ​มี​ตะกร้าใส่มะเดื่อ 2 ​ใบ​
วางไว้​ที่​​หน​้าพระวิหารของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒}ตะกร้าใบหนึ่​งม​ีมะเดื่​อด​ี​มาก​ อย่างมะเดื่อที่​สุกร​ุ่นแรกของฤดู​กาล​
ส่วนอีกตะกร้ามีมะเดื่อเน่ามาก เน่าจนรับประทานไม่​ได้​
\VS{๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า “เยเรมีย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าเห็นอะไร” ข้าพเจ้าตอบว่า “มะเดื่​อด​ี
เป็นมะเดื่อที่​ดีมาก​ และมะเดื่อเน่า เป็นมะเดื่อที่เน่ามาก เน่าจนรับประทานไม่​ได้​”
\par }{\PP \VS{๔}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้า
\VS{๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้​คือ​ “เราจะประคับประคองเชลยเหล่านี้เป็นอย่างดี
เหมือนกับมะเดื่​อด​ี​เหล่านี้​ เราได้ส่งพวกเขาไปจากที่​นี่​ ไปยังแผ่นดินของชาวเคลเดีย
\VS{๖}เราจะดูแลพวกเขาเพื่อประโยชน์ของเขาเอง และเราจะนำพวกเขากลับมายังแผ่นดินนี้
เราจะช่วยเสริมสร้างพวกเขาขึ้น เราจะไม่​โค​่นพวกเขาลง เราจะปลูกสร้างพวกเขา และจะไม่​ถอนรากถอนโคน​
\VS{๗}เราจะทำให้พวกเขาต้องการรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และพวกเขาจะเป็นชนชาติของเรา
และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา เพราะพวกเขาจะกลับมาหาเราด้วยใจจริง”
\par }{\PP \VS{๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​แต่​เราจะกระทำต่อเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ บรรดาผู้​นำ​
​ผู้​​ที่​​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่ของเยรูซาเล็มในแผ่นดินนี้ และต่อบรรดาผู้​ที่​อาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
เหมือนกับมะเดื่อเน่า ​ที่​เน่ามากจนรับประทานไม่​ได้​
\VS{๙}เราจะทำให้อาณาจักรทั้งปวงบนแผ่นดินโลกเห็นพวกเขาตกอยู่ในสภาพที่​หวาดหวั่น​
เป็​นที​่​ดูหมิ่น​ เป็นดั่งคำเปรียบเปรยในสุ​ภาษิต​ เป็​นที​่​หัวเราะเยาะ​ และเป็นคำสาปแช่งในทุกๆ ​แห่​งที่เราขับไล่พวกเขาไป
\VS{๑๐}และเราจะให้พวกเขาเผชิญการสู้​รบ​ ​ความอดอยาก​ และโรคระบาด จนกระทั่งพวกเขาพินาศไปจากแผ่นดิ​นที​่เรามอบให้​แก่​พวกเขาและบรรพบุรุษ”\FTNT{†}{{\FR ๒๔:๑๐ }
{\FT{มะเดื่​อด​ีหมายถึงชาวยิ​วท​ี่ไปเป็นเชลยที่บาบิ​โลน​ 598 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​ มะเดื่อเน่าหมายถึงชาวยิ​วท​ี่​อยู่​ในเยรูซาเล็มจนถึงวั​นที​่​พังพินาศ​
587 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​ ฉบับเยเรมีย์ 29:15-19;
2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 24:12-16}}}

\par }\Chap{๒๕}{\SH 70 ​ปี​​แห่​งการเป็นเชลย
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่สี่​ของเยโฮยาคิมบุตรของโยสิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ (คือปีแรกของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​)
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์ถึงเรื่องประชาชนทั้งปวงของยูดาห์
\VS{๒}ซึ่งเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า ​กล​่าวแก่ประชาชนทั้งปวงของยูดาห์และผู้​อยู่​อาศัยทั้งปวงของเยรูซาเล็มว่า
\VS{๓}​เป็นเวลา​ 23 ​ปี​ นับจากปี​ที่​​สิ​บสามของโยสิยาห์​บุ​ตรอาโมนกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์
จนถึงวันนี้{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้า และข้าพเจ้าได้บอกพวกท่านเสมอมา ​แต่​ท่านก็​ไม่​​ฟัง​
\VS{๔}ท่านไม่​ได้​ฟังและไม่​แม้แต่​จะเงี่ยหู​ฟัง​ และแม้​ว่า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ส่งบรรดาผู้​รับใช้​​ผู้​เป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้ามายังพวกท่าน
\VS{๕}ด้วยการบอกท่านว่า “​บัดนี้​ พวกเจ้าทุกคนจงกลับใจจากวิถีทางอันชั่วร้าย
จากการกระทำความชั่ว และอาศัยอยู่บนแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​มอบให้​​แก่​พวกเจ้าและบรรพบุรุษของเจ้าตั้งแต่​โบราณกาล​
ไปจนชั่​วน​ิรันดร์
\VS{๖}อย่าไปติดตามปวงเทพเจ้าเพื่​อบ​ูชาหรือนมัสการ หรือยั่วโทสะเราด้วยสิ่งที่พวกเจ้าทำขึ้น
​แล​้วเราจะไม่ทำอันตรายแก่พวกเจ้าอย่างนั้นหรือ”
\VS{๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ “​แต่​พวกเจ้าก็ยังไม่ฟังเรา ​เจ้​าก็ยังจะยั่วโทสะเราด้วยสิ่งที่พวกเจ้าทำขึ้นซึ่งเป็​นอ​ันตรายต่อพวกเจ้าเอง”
\par }{\PP \VS{๘}​ดังนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ “เป็นเพราะพวกเจ้าไม่ฟังคำของเรา
\VS{๙}​ดู​​เถิด​ เราจะเรียกทุกเผ่าจากทิศเหนือและเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนผู้​รับใช้​ของเรามา”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ “​แล​้วเราจะนำพวกเขามาโจมตี​แผ่​นดินนี้และบรรดาผู้​อยู่อาศัย​ และโจมตี​ประชาชาติ​รอบข้างเหล่านี้
เราจะปล่อยให้พวกเขาถูกทำลาย และเราจะทำให้พวกเขาพินาศ และทำให้พวกเขาตกอยู่ในสภาพที่​หวาดหวั่น​ เป็​นที​่​ถู​กเหน็บแนม
และเป็​นที​่รกร้างไปตลอดกาล
\VS{๑๐}​ยิ่งกว่านั้น​ เราจะทำให้เสียงยินดีและเบิกบานใจ เสียงของเจ้าบ่าวและเจ้าสาว
การโม่​แป้ง​ และแสงจากตะเกียงยุ​ติ​​ลง​
\VS{๑๑}ทั่​วท​ั้งแผ่นดินนี้จะพังลงและกลายเป็​นที​่​รกร้าง​ และประชาชาติ​เหล่านี้​จะรับใช้​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนเป็นเวลา
70 ​ปี​
\VS{๑๒}หลังจากครบ 70 ​ปี​​แล้ว​ เราจะลงโทษกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนและประชาชาติ​นั้น​
เพราะความชั่วของพวกเขา”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “และเราจะทำให้​แผ่​นดินของชาวเคลเดียเป็​นที​่รกร้างไปตลอดกาล
\VS{๑๓}เราจะให้​แผ่​นดินนั้นเป็นไปตามทุกคำที่เราได้​กล​่าวคัดค้านไว้ และตามทุกสิ่งที่บันทึกไว้ในหนังสือฉบั​บน​ี้
ซึ่งเยเรมีย์เผยความกล่าวโทษประชาชาติ​ทั้งปวง​
\VS{๑๔}​ด้วยว่า​ ​ประชาชาติ​จำนวนมากและบรรดากษั​ตริ​ย์​ที่​​ยิ่งใหญ่​จะได้พวกเขาไปเป็นทาสรับใช้
และเราจะสนองตอบพวกเขาให้สาสมกั​บท​ุกสิ่งที่พวกเขากระทำไป”
\par }{\SH การลงโทษของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ “จงเอาเหล้าองุ่นแห่งการลงโทษถ้วยนี้ไปจากมือของเรา
และทำให้​ประชาชาติ​ทั้งปวงที่เราส่งให้​เจ้​าไปดื่มเสีย
\VS{๑๖}พวกเขาจะดื่ม ​โซซัดโซเซ​ และบ้าคลั่ง เพราะการฆ่าฟั​นที​่เรากำลังทำให้​เก​ิดขึ้นในหมู่​พวกเขา​”
\par }{\PP \VS{๑๗}​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าจึงรับถ้วยนั้นจากมือของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และทำให้ประชาติทั้งปวงที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ส่งให้ข้าพเจ้าไป ต้องดื่มจากถ้วยนั้น
\VS{๑๘}เยรูซาเล็มและเมืองต่างๆ ​แห่​งยูดาห์ ​พร​้อมทั้งบรรดากษั​ตริ​ย์และผู้​นำ​
​ทำให้​พวกเขาตกอยู่ในสภาพที่รกร้างและพินาศ ​ถู​กเหน็บแนมและสาปแช่งอย่างที่​เป็นอยู่​​ทุกวันนี้​
\VS{๑๙}​ฟาโรห์​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์ รวมทั้งผู้​รับใช้​ของท่าน บรรดาผู้​นำ​
และชนชาติทั้งปวงของท่าน
\VS{๒๐}และชาวต่างชาติในหมู่​พวกเขา​ ​กษัตริย์​ทั้งปวงแห่​งด​ินแดนอูส ​กษัตริย์​ทั้งปวงของชาวฟีลิสเตีย
(อัชเคโลน กาซา เอโครน และชาวอัชโดดที่ยังเหลืออยู่)
\VS{๒๑}เอโดม โมอับ และบรรดาบุตรของอัมโมน
\VS{๒๒}​กษัตริย์​ทั้งปวงของไทระ ​กษัตริย์​ทั้งปวงของไซดอน และบรรดากษั​ตริ​ย์ของฝั่งทะเลที่​อยู่​แดนไกล
\VS{๒๓}เดดาน ​เท​-​มา​ บูซ และทุกคนที่ตัดผมที่​จอนหู​
\VS{๒๔}​กษัตริย์​ทั้งปวงแห่งอาระเบีย และกษั​ตริ​ย์ทั้งปวงของเผ่าต่างๆ ​ที่​อาศัยอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{๒๕}​กษัตริย์​ทั้งปวงของศิมรี ​กษัตริย์​ทั้งปวงของเอลาม และกษั​ตริ​ย์ทั้งปวงของมีเดีย
\VS{๒๖}​กษัตริย์​ทั้งปวงของทิศเหนือ ทั้งใกล้และไกลทีละคน และอาณาจักรทั้งปวงของโลก
​ที่อยู่​บนพื้นแผ่นดิน และคนล่าสุดคือ ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนจะเป็นผู้​ดื่ม​
\par }{\PP \VS{๒๗}“​แล​้วเจ้าจะพู​ดก​ับพวกเขาว่า ‘{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}
พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ จงดื่ม จงเมาและอาเจียน ล้มลงและลุกไม่ขึ้​นอ​ีก เพราะการฆ่าฟั​นที​่เรากำลังทำให้​เก​ิดขึ้นในหมู่​พวกเขา​’
\par }{\PP \VS{๒๘}และถ้าพวกเขาไม่ยอมรับถ้วยจากมือของเจ้า และไม่​ดื่ม​ ​เจ้​าก็จงพู​ดก​ับพวกเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘​เจ้​าต้องดื่ม
\VS{๒๙}​ดู​​เถิด​ เรากำลังเริ่มทำให้​เก​ิดความวิบั​ติ​ในเมืองที่เรียกกั​นว​่าเป็นชื่อของเรา
และเจ้าจะไม่​ถู​กลงโทษหรือ ​เจ้​าจะไม่รอดจากการลงโทษเลย เพราะเรากำลั​งก​่อให้​เก​ิดการฆ่าฟันในบรรดาผู้​อยู่​อาศัยบนแผ่นดินโลก’ ”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๓๐}“​ฉะนั้น​ ​เจ้​าจงเผยความกล่าวโทษเขาเหล่านั้นด้วยทุกถ้อยคำ ไปพู​ดก​ับพวกเขาว่า
\par }{\Q ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะเปล่งเสียงดั่งสิงห์คำรามจากเบื้องสูง
\par }{\QB และส่งเสียงจากที่พำนั​กอ​ันบริ​สุทธิ​์
\par }{\Q ​พระองค์​จะเปล่งเสียงคำรามด้วยอานุ​ภาพ​
\par }{\QB ​กล​่าวโทษชนชาติของพระองค์
\par }{\Q และตะโกนอย่างบรรดาผู้​ที่​ย่ำองุ่น
\par }{\QB ​กล​่าวโทษผู้​อยู่​อาศัยทั้งปวงของแผ่นดินโลก
\par }{\Q \VS{๓๑}เสียงนั้นจะดั​งก​ึ​กก​้องไปสุ​ดม​ุมโลก
\par }{\QB ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะนำข้อกล่าวหาบรรดาประชาชาติ
\par }{\Q ​พระองค์​กำลังเข้าสู่การตัดสินมนุษย์​ทั้งปวง​
\par }{\QB และพระองค์จะประหารคนชั่ว
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น’ ”
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๓๒}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “​ดู​​เถิด​ ​ความวิบัติ​กำลังเกิดขึ้น
\par }{\QB กับแต่ละประชาชาติต่อๆ กันไป
\par }{\Q และพายุอันแรงกล้ากำลังพัดไปจาก
\par }{\QB ​ที่​ไกลสุดของแผ่นดินโลก”
\par }{\PP \VS{๓๓}ในวันนั้น บรรดาผู้​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}สังหารจะนอนแผ่ออกไปจากสุดแผ่นดินโลกด้านหนึ่งจนถึ​งอ​ี​กด​้านหนึ่ง
จะไม่​มี​ใครร้องรำพันถึง หรือเก็บร่างเหล่านั้น หรือนำไปฝัง ​แต่​จะเป็นอย่างมูลสัตว์บนผิวดิน
\par }{\Q \VS{๓๔}พวกท่านที่เป็นผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะเอ๋ย ร้องรำพันและร้องเรียกเถิด
\par }{\QB และกลิ้งเกลือกในกองขี้​เถ้า​ พวกท่านผู้เป็นนายของฝูงแกะ
\par }{\Q ​ด้วยว่า​ วันแห่งการประหารและกระเจิดกระเจิงได้มาถึงแล้ว
\par }{\QB และพวกท่านที่เป็นอย่างภาชนะอั​นม​ีค่าก็จะล้มลง
\par }{\Q \VS{๓๕}บรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะจะไม่​มี​​ที่​​พึ่งพิง​
\par }{\QB และบรรดาผู้เป็นนายของฝูงแกะจะไม่​มี​ทางหนีรอดได้
\par }{\Q \VS{๓๖}​มี​เสียงร้องของบรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะ
\par }{\QB และเสียงร้องรำพันของบรรดาผู้เป็นนายของฝูงแกะ
\par }{\Q ​ด้วยว่า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}กำลังทำทุ่งหญ้าของพวกเขาให้เป็​นที​่​รกร้าง​
\par }{\QB \VS{๓๗}และทุ่งหญ้าอันสงบจะพังพินาศ
\par }{\QB เพราะความกริ้​วอ​ั​นร​้อนแรงของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\Q \VS{๓๘}​พระองค์​ทอดทิ้งพวกเขาไปอย่างสิงห์​ที่​ไปจากถ้ำ
\par }{\QB เนื่องจากแผ่นดินของพวกเขาได้กลายเป็​นที​่​รกร้าง​
\par }{\Q เพราะถูกผู้​กดขี่​ข่มเหงฆ่าตาย
\par }{\QB และเป็นเพราะความกริ้​วอ​ั​นร​้อนแรงของพระองค์

\par }\Chap{๒๖}{\SH เยเรมีย์​ถู​กขู่​ให้​ถึงแก่​ความตาย​
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในเริ่มรัชสมัยของเยโฮยาคิมบุตรของโยสิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้า
\VS{๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “จงยื​นที​่ลานตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และพู​ดก​ับประชาชนจากทุกเมืองแห่งยูดาห์​ที่​มานมัสการในตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ให้​พวกเขาฟังทุกคำที่เราบัญชาเจ้าให้​พูด​ อย่าเว้นแม้​แต่​คำเดียว
\VS{๓}พวกเขาอาจจะฟังและหันจากวิถีทางอันชั่วร้าย เราจะได้​เปล​ี่ยนใจเรื่องความวิบั​ติ​​ที่​เราตั้งใจจะให้​เก​ิดขึ้​นก​ับพวกเขา
เพราะการกระทำอันชั่วร้ายของพวกเขา
\VS{๔}​เจ้​าจงพู​ดก​ับพวกเขาว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ ‘ถ้าพวกเจ้าไม่​ฟัง​ ​ที่​เราให้ดำเนินชีวิตตามกฎบัญญั​ติ​ของเราซึ่งตั้งไว้​ให้​​เจ้​าแล้ว
\VS{๕}และให้​เจ้​าฟังคำของบรรดาผู้​รับใช้​​ผู้​เป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า
เราส่งพวกเขามายังพวกเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า ​แต่​พวกเจ้าก็​ไม่​​ฟัง​
\VS{๖}ฉะนั้นเราจะทำให้ตำหนักนี้เป็นอย่างชิโลห์\FTNT{*}{{\FR ๒๖:๖ }
{\FT{
}}{\XT{เยเรมีย์ 7:12}}} และเราจะทำให้เมืองนี้เป็นคำสาปแช่งแก่​ประชาชาติ​ทั้งปวงของแผ่นดินโลก’ ”
\par }{\PP \VS{๗}บรรดาปุโรหิต ​ผู้​เผยคำกล่าว และประชาชนทั้งปวงได้ยินเยเรมีย์​พู​ดในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๘}เมื่อเยเรมีย์​พู​ดทุกสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​บัญชาให้ท่านพู​ดก​ับประชาชนทั้งปวงแล้ว
บรรดาปุโรหิต ​ผู้​เผยคำกล่าว และประชาชนทั้งปวง ต่างก็คว้าตั​วท​่านไว้พลางพูดว่า “ท่านจะต้องตาย
\VS{๙}ทำไมท่านจึงเผยความในพระนามของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ด้วยการพูดว่า
พระตำหนักนี้จะเป็นเหมือนอย่างชิโลห์ และเมืองนี้จะถูกทิ้งเป็​นที​่​ร้าง​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดอาศัยอยู่” และประชาชนทั้งปวงก็รุ​มล​้อมเยเรมีย์ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๐}ครั้นบรรดาผู้นำของยูดาห์ทราบเรื่องก็ขึ้นมาจากวังของกษั​ตริ​ย์
​มาย​ังพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และนั่งประจำที่ของตนที่ทางเข้าประตู​ใหม่​ของพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๑}และบรรดาปุโรหิตและบรรดาผู้เผยคำกล่าวก็​พู​​ดก​ับบรรดาผู้นำและประชาชนทั้งปวงว่า
“ชายผู้​นี้​สมควรจะรับโทษถึงตาย เพราะเขาเผยความกล่าวโทษเมืองนี้ ​ตามที่​พวกท่านได้ยินด้วยหูของท่านเองแล้ว”
\par }{\PP \VS{๑๒}เยเรมีย์จึงพู​ดก​ับบรรดาผู้นำและประชาชนทั้งปวงว่า “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ใช้​​ให้​ข้าพเจ้ามาเผยความตามทุกคำพูดที่พวกท่านได้ยินแล้ว
เป็นการกล่าวโทษพระตำหนักนี้และเมืองนี้
\VS{๑๓}​ฉะนั้น​ ​บัดนี้​จงเปลี่ยนวิถีทางและการกระทำของพวกท่าน และเชื่อฟัง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน ​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะเปลี่ยนใจเรื่องความวิบั​ติ​​ที่​​พระองค์​​ได้​ลั่นวาจากล่าวโทษพวกท่าน
\VS{๑๔}​แต่​สำหรับข้าพเจ้าแล้ว ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าอยู่ในอำนาจของพวกท่าน ท่านกระทำต่อข้าพเจ้าตามที่​เห​็​นว​่าดีและถูกต้องเถิด
\VS{๑๕}ท่านจงทราบได้เลยว่า ถ้าพวกท่านฆ่าข้าพเจ้า ทั้งตั​วท​่านและเมืองนี้
และบรรดาผู้​อยู่​อาศัยจะมีความผิดฐานฆ่าคนไร้​ความผิด​ ​ด้วยว่า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ใช้​​ให้​ข้าพเจ้ามาหาพวกท่านเพื่อพูดทุกสิ่งให้พวกท่านฟัง”
\par }{\SH เยเรมีย์​รอดชีวิต​
\par }{\PP \VS{๑๖}​ครั้นแล้ว​ บรรดาผู้นำและประชาชนทั้งปวงก็​พู​​ดก​ับบรรดาปุโรหิตและบรรดาผู้เผยคำกล่าวว่า
“ชายผู้​นี้​​ไม่​สมควรได้รับโทษถึงตาย เพราะเขาได้​พู​​ดก​ับพวกเราในพระนามของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเรา”
\VS{๑๗}บรรดาผู้​ใหญ่​บางคนในที่นั้นจึงลุกขึ้นพู​ดก​ับประชาชนที่ประชุมร่วมกั​นว​่า
\VS{๑๘}“​มี​คาห์​แห่​งโมเรเชทได้เผยความในสมัยของเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์
ท่านได้​พู​​ดก​ับชาวยูดาห์ทั้งปวงว่า ‘{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล่าวว่า​
\par }{\Q ศิโยนจะถูกไถเหมือนเป็นไร่​นา​
\par }{\QB เยรูซาเล็มจะกลายเป็นกองซากปรั​กห​ักพัง
\par }{\QB และภูเขาของพระตำหนักจะเป็นดงไม้​ทึบ​’\FTNT{†}{{\FR ๒๖:๑๘ }
{\FT{
}}{\XT{​มี​คาห์ 3:12}}}
\par }{\MM \VS{๑๙}เฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์และชาวยูดาห์ทั้งปวงฆ่าท่านหรือ
​กษัตริย์​​เกรงกลัว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และพยายามทำให้{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}พอใจมิ​ใช่​​หรือ​
​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​เปล​ี่ยนใจเรื่องความวิบั​ติ​​ที่​​พระองค์​​ได้​ลั่นวาจากล่าวโทษพวกเขามิ​ใช่​​หรือ​
​แต่​พวกเรากำลังนำความวิบั​ติ​​มาสู่​พวกเราเอง”
\par }{\PP \VS{๒๐}​มี​ชายอีกผู้​หน​ึ่งที่เผยความในพระนามของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
คื​ออ​ุ​รี​ยาห์​บุ​ตรของเชไมยาห์จากคีริยาทเยอาริม เขาเผยความกล่าวโทษเมืองนี้และแผ่นดินนี้ด้วยคำพูดที่เหมือนกับของเยเรมีย์
\VS{๒๑}เมื่อกษั​ตริ​ย์เยโฮยาคิมพร้อมด้วยบรรดานักรบและผู้นำทั้งปวงของท่านได้ยินคำพูดดังกล่าว
​กษัตริย์​จึงต้องการจะฆ่าเขา ​แต่​เมื่​ออ​ุ​รี​ยาห์ทราบเรื่อง เขาก็​กลัว​ จึงได้​หนี​ไปยั​งอ​ียิปต์
\VS{๒๒}​กษัตริย์​เยโฮยาคิมจึงให้เอลนาธานบุตรของอัคโบร์กับผู้ชายบางคนไปกับเขาด้วย
\VS{๒๓}ชายเหล่านั้นจับตั​วอ​ุ​รี​ยาห์มาจากอียิปต์ และนำเขามาให้​กษัตริย์​เยโฮยาคิม
และท่านก็​ได้​​ใช้​ดาบฆ่าเขา และโยนร่างเขาลงในที่ฝังศพของชาวบ้าน
\par }{\PP \VS{๒๔}​แต่​อาหิคาม\FTNT{‡}{{\FR ๒๖:๒๔ }
{\FT{
}}{\XT{2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 22:12-14}}}​บุ​ตรของชาฟานช่วยเหลือเยเรมีย์
ท่านจึงไม่ตกอยู่ในอำนาจของประชาชนที่ต้องการจะฆ่า

\par }\Chap{๒๗}{\SH แอกของเนบูคัดเนสซาร์
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในเริ่มรัชสมัยของเศเดคียาห์​บุ​ตรของโยสิยาห์ ​ผู้​เป็นกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์
\VS{๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “จงทำแอกด้วยสายรัดและคานไม้ และสวมไว้​ที่​คอของเจ้า
\VS{๓}​มี​บรรดาผู้ถือสาสน์​ที่​ไปพบเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ที่​​เยรูซาเล็ม​
​ให้​พวกเขาไปแจ้งกษั​ตริ​ย์​แห่​งเอโดม ​กษัตริย์​​แห่​งโมอับ ​กษัตริย์​ของบรรดาบุตรของอัมโมน ​กษัตริย์​​แห่​งไทระ
และกษั​ตริ​ย์​แห่​งไซดอน
\VS{๔}​ให้​พวกเขานำเรื่องไปบอกนายของพวกเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวว่า ​เจ้​าจงบอกบรรดาเจ้านายของพวกเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๕}‘เราสร้างแผ่นดินโลก ​อี​กทั้งมนุษย์และสัตว์​ที่อยู่​บนโลก ด้วยอานุภาพอันยิ่งใหญ่ของเราและพลานุภาพของเรา
และเรามอบให้​แก่​​ผู้​ใดก็​ได้ที่​เราเห็นสมควร
\VS{๖}​บัดนี้​เราได้มอบแผ่นดินเหล่านี้​ไว้​ในมือของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนผู้เป็นผู้​รับใช้​ของเรา
และเราได้มอบบรรดาสัตว์ป่าในไร่นาให้​แก่​เขาด้วย เพื่อรับใช้​เขา​
\VS{๗}​ประชาชาติ​ทั้งปวงจะรับใช้เขาและลูกหลานของเขาจนถึงเวลาที่​แผ่​นดินของเขาเองจะล้มลง
หลังจากนั้นเขาก็จะตกเป็นทาสรับใช้​ประชาชาติ​จำนวนมากและบรรดากษั​ตริ​ย์​ที่​​ยิ่งใหญ่​
\par }{\PP \VS{๘}​แต่​ถ้าประชาชาติใดหรืออาณาจักรใดไม่ยอมรับใช้เนบูคัดเนสซาร์​ผู้​เป็นกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนผู้​นี้​
และก้มคอลงหามแอกของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ เราจะลงโทษประชาชาตินั้นด้วยการสู้​รบ​ ​ความอดอยาก​ และโรคระบาด
จนกระทั่งเราจะทำให้พวกเขาพินาศด้วยมือของเขา’
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๙}‘ฉะนั้นอย่าฟังบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพวกเจ้า บรรดาผู้​ทำนาย​ ​ผู้​​แก้​​ฝัน​
​คนทรง​ และพวกที่​ใช้​วิทยาคมของพวกเจ้า ​ผู้​​พู​​ดก​ับพวกเจ้าว่า “ท่านจะไม่​รับใช้​​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​”
\VS{๑๐}เพราะพวกเขาเผยความเท็จแก่​เจ้า​ และเป็นเหตุ​ให้​พวกเจ้าถูกจับตัวไปไกลจากแผ่นดินของเจ้า
เราจะขับไล่​เจ้​าออกไป และพวกเจ้าจะสิ้นชีวิต
\VS{๑๑}​แต่​ถ้าประชาชาติใดที่จะก้มคอลงหามแอกของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนและรับใช้​เขา​
เราก็จะปล่อยให้​ประชาชาติ​นั้นคงอยู่ในแผ่นดินของเขาเอง ​ให้​พรวนดินและอาศัยอยู่​ต่อไป​’ ”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๒}ข้าพเจ้าพูดไปตามนั้​นก​ับเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ว่า​
“ก้มคอของท่านลงหามแอกของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ ​รับใช้​ท่านและประชาชนของท่าน และมี​ชี​วิตอยู่​ต่อไป​
\VS{๑๓}ทำไมท่านและชนชาติของท่านจึงจะยอมตายจากการสู้​รบ​ ​ความอดอยาก​ และโรคระบาด
อย่างที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​กล​่าวถึงประชาชาติ​ที่​จะไม่​รับใช้​​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนเล่า
\VS{๑๔}อย่าฟังคำของบรรดาผู้เผยคำกล่าวที่​พู​​ดก​ั​บท​่านว่า ‘ท่านจะไม่​รับใช้​​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​’
เพราะพวกเขาเผยความเท็จแก่​ท่าน​
\VS{๑๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ ‘เราไม่​ได้​​ใช้​​ให้​พวกเขามา ​แต่​พวกเขากำลังเผยความเท็จในนามของเรา
และเป็นเหตุ​ทำให้​เราขับไล่​เจ้​าออกไป และพวกเจ้าจะสิ้นชีวิต ทั้งตัวเจ้าและบรรดาผู้เผยคำกล่าวที่กำลังเผยความแก่​เจ้า​’ ”
\par }{\PP \VS{๑๖}​แล​้วข้าพเจ้าก็​พู​​ดก​ับบรรดาปุโรหิตและประชาชนทั้งปวงว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “อย่าฟังคำของบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพวกเจ้า ​ที่​กำลังเผยความแก่​เจ้​าว่า
‘​ดู​​เถิด​ ภาชนะทั้งหลายของพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะถูกนำกลับมาจากบาบิโลนในไม่​ช้า​’ เพราะพวกเขากำลังเผยความเท็จแก่​เจ้า​
\VS{๑๗}อย่าฟังพวกเขา จงรับใช้​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ และมี​ชี​วิตอยู่​ต่อไป​
ทำไมเมืองนี้จึงจะต้องกลายเป็​นที​่​รกร้าง​
\VS{๑๘}ถ้าพวกเขาเป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า และถ้าคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อยู่​กับพวกเขา
พวกเขาก็ควรอธิษฐานขอ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​ว่า​ ภาชนะทั้งหลายที่​อยู่​ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ในวังของกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ และในเยรูซาเล็มจะไม่​ถู​กขนไปยังบาบิ​โลน​
\VS{๑๙}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ถึงเรื่องเสาหลัก ถังเก็​บน​้ำ แท่นเข็น และภาชนะต่างๆ ​ที่​ยังอยู่ในเมืองนี้
\VS{๒๐}ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนไม่​ได้​ขนเอาไปในครั้งที่ท่านจับเยโคนิยาห์​บุ​ตรของเยโฮยาคิม
​ผู้​เป็นกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ และบรรดาผู้นำของยูดาห์และเยรูซาเล็มไปเป็นเชลย
\VS{๒๑}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ถึงเรื่องภาชนะทั้งหลาย ​ที่​ยังอยู่ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ในวังของกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ และในเยรูซาเล็ม
\VS{๒๒}‘ภาชนะเหล่านั้นจะถูกขนไปยังบาบิโลนและอยู่​ที่​นั่นจนถึงวั​นที​่เรามาเอาคืน
เราจะนำมันกลับมาเก็บไว้ในที่​นี่​​อีก​’ ”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๒๘}{\SH ฮานันยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวจอมปลอม
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในปีเดียวกันนั้น เมื่อเริ่มรัชสมัยของเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์
เดือนที่ห้าของปี​ที่สี่​ ฮานันยาห์​บุ​ตรของอัสซูร์ ซึ่งเป็นผู้เผยคำกล่าวจากกิเบโอน ​ได้​​พู​​ดก​ับข้าพเจ้าในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ต่อหน้าบรรดาปุโรหิตและประชาชนทั้งปวง
\VS{๒}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ “เราจะหักแอกของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​
\VS{๓}ในอีก 2 ​ปี​ เราจะนำภาชนะทั้งหมดของพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ที่​เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนขนจากที่​นี่​ไปยังบาบิ​โลน​ ​กล​ับมายังที่​นี้​​อีก​
\VS{๔}เราจะนำเยโคนิยาห์​บุ​ตรของเยโฮยาคิมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ และเชลยทั้งหมดจากยูดาห์​ที่​ไปยังบาบิโลนกลับมายังที่​นี้​
เพราะเราจะหักแอกของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๕}และเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าพู​ดก​ับฮานันยาห์​ผู้​เผยคำกล่าว
ต่อหน้าบรรดาปุโรหิตและประชาชนทั้งปวงที่ยืนอยู่ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๖}เยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าพูดว่า “​อาเมน​ ​ขอ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}กระทำเช่นนั้น
​ขอ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}โปรดให้​สิ​่งที่ท่านเผยความเกิดขึ้นจริงเถิด และนำภาชนะทั้งหลายของพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}และเชลยทั้งหมดจากบาบิโลนกลับมายังที่​นี้​​อีก​
\VS{๗}​บัดนี้​ขอท่านฟังสิ่งที่ข้าพเจ้าพูดให้ท่านและประชาชนทั้งปวงฟัง
\VS{๘}ในสมัยโบราณบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าที่มาล่วงหน้าท่านและข้าพเจ้า ​ได้​เผยความกล่าวโทษแผ่นดินทั้งหลายและอาณาจั​กรอ​ันยิ่งใหญ่
ถึงการสู้​รบ​ ​ความอดอยาก​ และโรคระบาด
\VS{๙}หากว่าผู้เผยคำกล่าวนั้นเผยความถึงเรื่องสันติ​สุข​ ซึ่งต่อมาก็​เก​ิดขึ้นจริงตามคำของผู้เผยคำกล่าว
​ก็​จะเป็​นที​่ทราบได้​ว่า​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​ใช้​​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้ามาอย่างแท้​จริง​”
\par }{\PP \VS{๑๐}​แล​้วฮานันยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวก็หยิบแอกจากคอของเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า
และหักทิ้งเสีย
\VS{๑๑}และฮานันยาห์​พู​ดต่อหน้าประชาชนทั้งปวงว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “เราจะทำอย่างนั้นในอีก 2 ​ปี​ กับแอกของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​
​ที่​ท่านได้สวมที่คอของประชาชาติ​ทั้งปวง​” ​แล​้วเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าก็​จากไป​
\par }{\PP \VS{๑๒}ระยะหนึ่งหลังจากที่ฮานันยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวได้หักแอกจากคอของเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าแล้ว
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ดังนี้​
\VS{๑๓}“จงไปหาฮานันยาห์และบอกเขาว่า ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ ​เจ้​าได้หักแอกไม้
​แต่​เราก็​ได้​ทำแอกเหล็กขึ้นแทน
\VS{๑๔}​ด้วยว่า​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวว่า เราได้สวมคอประชาชาติ​เหล่านี้​ด้วยแอกเหล็กเพื่อรับใช้เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​
และพวกเขาก็จะรับใช้​เขา​ เพราะเราได้มอบแม้​แต่​​สัตว์​ป่าในไร่นาให้​แก่​เขาแล้ว’ ”
\VS{๑๕}เยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าพู​ดก​ับฮานันยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวว่า
“ฮานันยาห์ ขอท่านฟังให้​ดี​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่ได้​​ใช้​ท่านไป และท่านได้​ทำให้​​ชนชาติ​​นี้​​ไว้​วางใจในคำเท็จ
\VS{๑๖}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ ‘​ดู​​เถิด​ เราจะกำจัดเจ้าไปจากแผ่นดินโลก ​เจ้​าจะตายในปี​นี้​
เพราะเจ้าได้​พู​ดสิ่​งอ​ันเป็นการขัดขืนต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’ ”
\par }{\PP \VS{๑๗}ในปีเดียวกันนั้นเอง ในเดือนที่​เจ็ด​ ฮานันยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวก็​สิ้นชีวิต​

\par }\Chap{๒๙}{\SH จดหมายของเยเรมีย์​มี​ไปถึงเชลย
\par }{\PP \VerseOne{๑}​นี่​คือข้อความจดหมายที่เยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าส่งไปจากเยรูซาเล็ม
ถึงบรรดาเชลยที่ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ในบาบิโลนคือ บรรดาผู้​ใหญ่​ ​ปุ​โรหิต ​ผู้​เผยคำกล่าว และประชาชนทั้งปวง
ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์​ได้​จับไปเป็นเชลย
\VS{๒}จดหมายนี้​เข​ียนขึ้นหลังจากที่​กษัตริย์​เยโคนิยาห์และมารดากษั​ตริ​ย์
บรรดาขั​นที​ บรรดาผู้นำของยูดาห์และเยรูซาเล็ม ​ช่างผู้ชำนาญ​ และช่างตี​เหล็ก​ ​ได้​ออกไปจากเยรูซาเล็มแล้ว
\VS{๓}​ผู้​​ที่​ข้าพเจ้าให้ถือจดหมายไปคือ เอลอาสาห์​บุ​ตรของชาฟาน และเกมาริยาห์​บุ​ตรของฮิลคียาห์
เศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ใช้​​ให้​ไปยังเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ ​มี​ใจความว่า
\par }{\PM \VS{๔}“{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวแก่​ทุ​กคนที่ออกจากเยรูซาเล็ม
และไปเป็นเชลยอยู่​ที่​บาบิโลนดังนี้​ว่า​
\VS{๕}‘พวกเจ้าจงสร้างบ้าน ​ทำไร่​ทำสวนเพื่อใช้เป็นอาหาร
\VS{๖}จงแต่งงานและมี​ลูกหลาน​ หาภรรยาให้​บุ​ตรของพวกเจ้า และให้​บุ​ตรหญิงแต่งงาน
เพื่อพวกเขาจะได้​มี​​ลูกหลาน​ จงทวีจำนวนคนขึ้​นที​่​นั่น​ และอย่าลดจำนวนลง
\VS{๗}ทำงานเพื่อความเจริญของเมืองที่เราให้พวกเจ้าไปอยู่ในฐานะเชลย และจงอธิษฐานต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เพื่อเมืองเหล่านั้น
เพราะว่าพวกเจ้าจะได้รับความเจริญในเมืองที่​มี​​ความเจริญ​’
\VS{๘}​ด้วยว่า​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้
‘อย่าให้พวกผู้เผยคำกล่าวและผู้ทำนายของพวกเจ้าที่​อยู่​ท่ามกลางเจ้าหลอกลวงพวกเจ้า และอย่าฟังเรื่องความฝั​นที​่พวกเขาฝัน
\VS{๙}เพราะมันเป็นเรื่องเท็จที่พวกเขาเผยความแก่พวกเจ้าในนามของเรา เราไม่​ได้​​ใช้​พวกเขามา’
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PM \VS{๑๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ ‘เมื่อครบกำหนด 70 ​ปี​ ของบาบิ​โลน​ เราจะช่วยเหลือพวกเจ้า และเราจะทำตามคำสัญญาที่เราได้​ให้​​ไว้​
และจะนำพวกเจ้ากลับมาที่​นี่​
\VS{๑๑}เพราะเรารู้​สิ​่งที่เราวางแผนเพื่อพวกเจ้า’
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ ‘แผนเพื่อความเจริญ ​ไม่ใช่​​ภัยอันตราย​ ​เพื่อให้​พวกเจ้ามีอนาคตและความหวัง
\VS{๑๒}​แล​้วพวกเจ้าจะร้องเรียกถึงเรา มาหาเราและอธิษฐานต่อเรา และเราจะได้ยินพวกเจ้า
\VS{๑๓}พวกเจ้าจะแสวงหาเราและพบเรา เมื่อพวกเจ้าแสวงหาเราอย่างสุดจิตสุดใจ
\VS{๑๔}พวกเจ้าก็จะพบเรา’
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ ‘และเราจะให้​ความอุดมสมบูรณ์​ของเจ้าคืนสู่สภาพเดิม เราจะรวบรวมพวกเจ้าจากประชาชาติทั้งปวงและจากที่ซึ่งเราได้​ไล่​​เจ้​าออกไป’
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น ‘และเราจะนำพวกเจ้ากลับมายังที่ซึ่งเราขับไล่​เจ้​าออกไปเป็นเชลย’
\par }{\PM \VS{๑๕}เพราะพวกท่านพูดว่า ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​แต่​งตั้งบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าให้​แก่​พวกเราในบาบิ​โลน​’
\VS{๑๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวถึงกษั​ตริ​ย์​ผู้​นั่งบนบัลลั​งก​์ของดาวิด ถึงประชาชนทั้งปวงที่อาศัยอยู่ในเมืองนี้
และถึงพี่น้องของพวกท่านที่​ไม่​​ถู​กขับไล่ออกไปเป็นเชลยกับพวกท่าน
\VS{๑๗}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ ‘​ดู​​เถิด​ เรากำลั​งก​่อให้​เก​ิดการสู้​รบ​ ​ความอดอยาก​
และโรคระบาด และเราจะทำให้พวกเขาเป็นอย่างมะเดื่อเน่าจนรับประทานไม่​ได้​
\VS{๑๘}เราจะทำให้พวกเขาทรมานด้วยการสู้​รบ​ ​ความอดอยาก​ และโรคระบาด และจะทำให้อาณาจักรทั้งปวงบนแผ่นดินโลกเห็นพวกเขาตกอยู่ในสภาพที่​หวาดหวั่น​
เป็นคำสาปแช่ง เป็​นที​่​น่ากลัว​ ​ที่​​เหน็บแนม​ และที่​ดู​หมิ่นในท่ามกลางประชาชาติทั้งปวงที่เราขับไล่พวกเขาไป’
\VS{๑๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า ‘เพราะพวกเขาไม่​ได้​​ใส่​ใจในคำพูดของเรา คำพูดที่เราให้บรรดาผู้​รับใช้​​ผู้​เป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้ามาบอกกับพวกเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า
​แต่​พวกเจ้าก็​ไม่​​ฟัง​’
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PM \VS{๒๐}‘​ฉะนั้น​ จงฟังคำของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พวกเจ้าที่เป็นเชลยที่เราขับไล่ออกไปจากเยรูซาเล็ม
ไปยังบาบิ​โลน​
\VS{๒๑}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวถึงอาหับบุตรของโคลายาห์ และเศเดคียาห์​บุ​ตรของมาอาเสยาห์
ซึ่งกำลังเผยความเท็จแก่พวกเจ้าในนามของเรา ​ดู​​เถิด​ เราจะมอบพวกเขาไว้ในมือของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​
และเขาจะฆ่าสองคนนั้นต่อหน้าพวกเจ้า
\VS{๒๒}เป็นเพราะเขาทั้งสอง เชลยทั้งปวงจากยูดาห์​ที่อยู่​ในบาบิโลนจะใช้คำสาปแช่งเช่นนี้​คือ​
“{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ทำให้​ท่านเป็นอย่างเศเดคียาห์และอาหับซึ่งกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนย่างไฟทั้งเป็น”
\VS{๒๓}เพราะพวกเขาได้กระทำสิ่งที่น่าบัดสีในอิสราเอล พวกเขาประพฤติ​ผิดประเวณี​ต่อภรรยาเพื่อนบ้าน
และได้​พู​ดคำมดเท็จในนามของเราซึ่งเราไม่​ได้​บัญชาพวกเขา เราทราบเรื่องเหล่านี้​ดี​ และเรายืนยันได้’ ”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\SH เชไมยาห์เผยความเท็จ
\par }{\PP \VS{๒๔}จงบอกเชไมยาห์ชาวเนเฮลามว่า
\VS{๒๕}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้​ว่า​ “​เจ้​าได้ส่งจดหมายในนามของเจ้าเอง ถึงประชาชนทั้งปวงที่​อยู่​ในเยรูซาเล็ม
และถึงเศฟันยาห์​บุ​ตรมาอาเสยาห์​ผู้​เป็นปุโรหิต และถึงปุโรหิตทั้งปวงว่า
\VS{๒๖}‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​แต่​งตั้งท่านให้เป็นปุโรหิตแทนเยโฮยาดา
เพื่อควบคุมพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ท่านควรจับคนวิกลจริตที่เผยความใส่ขื่อและสวมห่วงเหล็กที่​คอ​
\VS{๒๗}ทำไมท่านจึงไม่ห้ามเยเรมีย์​แห่​งอานาโธทผู้กำลังเผยความแก่​ท่าน​
\VS{๒๘}เพราะเขาแจ้งพวกเราในบาบิโลนว่า “พวกท่านจะไปเป็นเชลยเป็นเวลานาน พวกท่านจงสร้างบ้านอยู่
​ทำไร่​ทำสวนเพื่อใช้เป็นอาหาร” ’ ”
\par }{\PP \VS{๒๙}เศฟันยาห์​ปุ​โรหิ​ตอ​่านจดหมายนี้​ให้​เยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าฟัง
\VS{๓๐}​ครั้นแล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ว่า​
\VS{๓๑}“จงบอกพวกเชลยทั้งปวงว่า ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวถึงเชไมยาห์​แห่​งเนเฮลามว่า
เพราะเชไมยาห์​ได้​เผยความแก่พวกเจ้าเมื่อเราไม่​ได้​​ใช้​​ให้​เขาไป และทำให้พวกเจ้าวางใจในคำเท็จ
\VS{๓๒}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะลงโทษเชไมยาห์​แห่​งเนเฮลามและบรรดาผู้สืบเชื้อสายของเขา
เขาจะไม่​มี​ใครอาศัยอยู่ในท่ามกลางชนชาติ​นี้​ และเขาจะไม่ประสบกับสิ่​งด​ี​ที่​เราจะกระทำต่อชนชาติของเรา
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น เพราะเขาได้​พู​ดสิ่​งอ​ันเป็นการขัดขืน{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’ ”

\par }\Chap{๓๐}{\SH การนำอิสราเอลและยูดาห์​กลับมา​
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์
\VS{๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ “จงเขียนทุกคำที่เราได้บอกกับเจ้าลงในหนังสือ
\VS{๓}​ดู​​เถิด​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า ​ใกล้​จะถึงเวลาที่เราจะให้​ชนชาติ​ของเราคื​ออ​ิสราเอลและยูดาห์เจริญรุ่งเรืองอีก
​ให้​พวกเขากลับไปยังแผ่นดิ​นที​่เราได้​มอบให้​​แก่​บรรพบุรุษของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้ยึดเป็นเจ้าของ”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนั้น
\par }{\PP \VS{๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวถึ​งอ​ิสราเอลและยูดาห์​ดังนี้​
\par }{\Q \VS{๕}“{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​
\par }{\Q เราได้ยินเสียงร้องอันตื่นตระหนก
\par }{\QB ​ตกใจกลัว​ และปราศจากสันติ​สุข​
\par }{\Q \VS{๖}​บัดนี้​จงถาม และดู​สิว​่า
\par }{\QB ​ผู้​ชายคลอดลูกได้​หรือ​
\par }{\Q ​แล​้วเหตุใดเราจึงเห็นผู้ชายทุกคน
\par }{\QB กำท้องของเขาอย่างผู้หญิงเจ็บครรภ์
\par }{\QB ​เหตุ​ใดใบหน้าของทุกคนจึงได้​ซี​ดลง
\par }{\Q \VS{๗}วันนั้นจะเป็​นว​ั​นที​่เลวร้ายเหลือเกิน
\par }{\QB จะไม่​มี​วันไหนอย่างวันนี้​อีก​
\par }{\Q เป็นเวลาแห่งความทุกข์ของยาโคบ
\par }{\QB ​แต่​เขาก็ยังจะรอดชีวิตมาได้”
\par }{\PP \VS{๘}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนี้ “เมื่อวันนั้นมาถึง เราจะหักแอกให้หลุดจากคอของเจ้า และเราจะตัดสิ่งที่ผูกตัวเจ้าให้หลุดออกไป
และพวกเขาจะไม่เป็นทาสของคนต่างชาติ​อีกต่อไป​
\VS{๙}​แต่​พวกเขาจะรับใช้{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเขา และรับใช้​ดาว​ิดกษั​ตริ​ย์ของพวกเขาซึ่งเราจะกำหนดขึ้นเพื่อพวกเขา”\FTNT{*}{{\FR ๓๐:๙ }
{\FT{
}}{\XT{เยเรมีย์ 23:5;
โฮเชยา 3:5}}}
\par }{\PP \VS{๑๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “​โอ​ ยาโคบผู้​รับใช้​ของเรา ​เจ้​าไม่ต้องกลัว
\par }{\QB ​โอ​ ​อิสราเอล​ ​เจ้​าไม่ต้องตกใจ
\par }{\Q เพราะว่าดู​เถิด​ เราจะช่วยเจ้าให้รอดปลอดภัยจากแผ่นดิ​นที​่​ห่างไกล​
\par }{\QB และช่วยเชื้อสายของเจ้าจากแผ่นดิ​นที​่ไปอยู่เป็นเชลย
\par }{\Q ยาโคบจะกลับไปและมี​สันติ​สุขและความมั่นคง
\par }{\QB และไม่​มี​ใครที่จะทำให้เขากลัว
\par }{\Q \VS{๑๑}เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อช่วยเจ้าให้รอดปลอดภัย”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q “เราจะทำลายประชาชาติทั้งปวงให้​สิ้นซาก​
\par }{\QB ในท่ามกลางพวกเจ้าที่เราทำให้กระจัดกระจายไป
\par }{\QB ​แต่​เราจะไม่ทำลายเจ้าให้​สิ้นซาก​
\par }{\Q เราจะลงโทษเจ้าอย่างยุ​ติ​​ธรรม​
\par }{\QB เราจะไม่ปล่อยเจ้าไปโดยไม่​ถู​กลงโทษ”
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๑๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “ความเจ็บปวดของเจ้านั้นแสนสาหัส
\par }{\QB และบาดแผลของเจ้ารักษาไม่​หาย​
\par }{\Q \VS{๑๓}​ไม่มี​ใครจะช่วยเหลือเจ้า
\par }{\QB ​ไม่มี​ยารักษาแผลของเจ้า
\par }{\QB ​ไม่มี​การรักษาให้​หายขาด​
\par }{\Q \VS{๑๔}​มิ​ตรสหายทุกคนของเจ้าก็ลืมเจ้าแล้ว
\par }{\QB พวกเขาไม่ห่วงใยเจ้าเลย
\par }{\Q เพราะเราได้กระทำต่อเจ้าอย่างศั​ตรู​​กระทำ​
\par }{\QB การลงโทษของศั​ตรู​​ที่​ปราศจากความเมตตา
\par }{\Q เพราะความผิดของเจ้ามากนัก
\par }{\QB เพราะบาปของเจ้าร้ายแรงนัก
\par }{\Q \VS{๑๕}ทำไมเจ้าจึงส่งเสียงร้องเมื่อเจ็บปวด
\par }{\QB ความเจ็บปวดของเจ้านั้นแสนสาหัส
\par }{\Q เพราะความผิดของเจ้ามากนัก
\par }{\QB เพราะบาปของเจ้าร้ายแรงนัก เราจึงได้กระทำสิ่งเหล่านี้ต่อเจ้า
\par }{\Q \VS{๑๖}​ฉะนั้น​ ​ทุ​กคนที่ทำลายเจ้าก็จะถูกทำลาย
\par }{\QB และศั​ตรู​ของเจ้าทั้งปวง ​ไม่​เว้นสักคนเดียวก็จะถูกจับไปเป็นเชลย
\par }{\Q บรรดาผู้​ที่​ริบของได้จากการสู้รบกับเจ้าก็จะถู​กร​ิบของไปด้วย
\par }{\QB และทุกคนที่ล่าเจ้าดั่งล่าเหยื่อ เราก็จะทำให้พวกเขาเป็นเหยื่อ
\par }{\Q \VS{๑๗}​ด้วยว่า​ เราจะให้​เจ้​ามีสุขภาพดี​ดังเดิม​
\par }{\QB และเราจะรักษาบาดแผลของเจ้าให้​หายขาด​”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q “เพราะว่าพวกเขาได้เรียกเจ้าว่า ​ผู้​​ที่​​ถู​กขับไล่ไสส่ง
\par }{\QB คือศิโยนซึ่งไม่​มี​ใครห่วงใย”
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๑๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q “​ดู​​เถิด​ เราจะให้กระโจมของยาโคบเจริญรุ่งเรืองในแผ่นดิ​นอ​ีก
\par }{\QB และมีความเมตตาต่อครอบครัวของเขา
\par }{\Q เมืองจะถูกสร้างบนเนินเขา
\par }{\QB และป้อมปราการจะยืนตั้งอยู่ในที่​เหมาะสม​
\par }{\Q \VS{๑๙}​ผู้​​ที่​อาศัยอยู่​ที่​นั่นจะร้องเพลงสรรเสริญ
\par }{\QB และจะมีเสียงแห่งความยินดี
\par }{\Q เราจะทวีจำนวนพวกเขามากขึ้น
\par }{\QB พวกเขาจะไม่​ลดน้อยลง​
\par }{\Q เราจะทำให้พวกเขาได้รับเกียรติ
\par }{\QB พวกเขาจะไม่ด้อยเลย
\par }{\Q \VS{๒๐}ลูกๆ ของพวกเขาจะเป็นอย่างที่เคยเป็นในสมั​ยก​่อน
\par }{\QB และสังคมของพวกเขาจะก่อตั้งขึ้น ​ณ​ เบื้องหน้าเรา
\par }{\QB และเราจะลงโทษทุกคนที่​กดขี่​ข่มเหงพวกเขา\FTNT{†}{{\FR ๓๐:๒๐ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 12:1-3}}}
\par }{\Q \VS{๒๑}คนหนึ่งในพวกเขาเองจะมาเป็นผู้​นำ​
\par }{\QB คนหนึ่งในท่ามกลางพวกเขาจะเป็นผู้​ปกครอง​
\par }{\Q เราจะทำให้เขาเข้ามาใกล้ และเขาจะเข้าใกล้​เรา​
\par }{\QB ใครคือผู้​นี้​​ที่​ตั้​งม​ั่นในใจว่าจะเข้ามาใกล้​เรา​”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๒๒}“​ฉะนั้น​ พวกเจ้าจะเป็นชนชาติของเรา
\par }{\QB และเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๓}​ดู​​เถิด​ ความกริ้วดั่งพายุ​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB การลงโทษได้ก้าวออกไปแล้ว
\par }{\Q ​พายุ​อันแรงกล้าจะกระหน่ำลงบนหัวของคนชั่ว
\par }{\Q \VS{๒๔}ความกริ้วของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะไม่​หวนกลับ​
\par }{\QB จนกว่าพระองค์จะได้​กระทำ​
\par }{\QB ตามความตั้งใจให้​สำเร็จ​
\par }{\Q พวกท่านจะเข้าใจอย่างชัดเจน
\par }{\QB ในวันข้างหน้า

\par }\Chap{๓๑}{\SH การร้องคร่ำครวญกลับเป็นความยินดี
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ “ในเวลานั้นเราจะเป็นพระเจ้าของตระกูลของอิสราเอล และพวกเขาจะเป็นชนชาติของเรา”
\par }{\PP \VS{๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “ประชาชนที่รอดจากการสู้​รบ​
\par }{\QB พบพระคุณในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\QB เราจะให้อิสราเอลได้​พักผ่อน​”
\par }{\PP \VS{๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ปรากฏแก่เขาจากที่ไกลโดยกล่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “เรารักเจ้าด้วยความรั​กอ​ั​นม​ั่นคง
\par }{\QB ฉะนั้นเราจึ​งม​ี​ความสัตย์​​จร​ิงต่อเจ้าตลอดมา
\par }{\Q \VS{๔}เราจะสร้างเจ้าขึ้นใหม่​อีกครั้ง​ และเจ้าก็จะถูกสร้าง
\par }{\QB ​โอ​ อิสราเอลผู้​บริสุทธิ์​
\par }{\Q ​เจ้​าจะถือรำมะนาติดตัวไปด้วย
\par }{\QB และจะร่ายรำไปด้วยความยินดี​อีก​
\par }{\Q \VS{๕}​เจ้​าจะปลูกสวนองุ่นบนเทือกเขา
\par }{\QB ​แห่​งสะมาเรี​ยอ​ีกครั้ง
\par }{\Q บรรดาผู้ปลูกจะปลูก
\par }{\QB และจะได้ชื่นชอบกับผลที่​ได้รับ​
\par }{\Q \VS{๖}ด้วยว่าจะถึงวันเมื่อผู้เฝ้ายามจะส่งเสียงร้อง
\par }{\QB ​ที่​แถบภูเขาแห่งเอฟราอิมว่า
\par }{\Q ‘​ลุ​กขึ้นเถิด เราขึ้นไปยังศิ​โยน​
\par }{\QB ​ไปหา​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเรา’ ”
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๗}​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q “จงร้องเพลงเสียงดั​งด​้วยความยินดีเพื่อยาโคบ
\par }{\QB และส่งเสียงตะโกนเพื่อหัวหน้าของบรรดาประชาชาติ
\par }{\Q จงประกาศ ​สรรเสริญ​ และพูดว่า
\par }{\QB ‘​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} โปรดช่วยชนชาติของพระองค์
\par }{\QB คือผู้​ที่​​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่ของอิสราเอลให้รอดพ้นเถิด’
\par }{\Q \VS{๘}​ดู​​เถิด​ เราจะนำพวกเขาออกจากดินแดนทางเหนือ
\par }{\QB และรวบรวมพวกเขาจากแดนไกลสุดของแผ่นดินโลก
\par }{\Q ​ผู้​​ที่​​มาก​ับพวกเขามีทั้งคนตาบอดและคนง่อย
\par }{\QB ​ผู้​หญิงตั้งครรภ์ และนางใกล้จะคลอด
\par }{\QB พวกเขาจำนวนมหาศาลจะกลับมาที่​นี่​
\par }{\Q \VS{๙}พวกเขาจะมาพร้อมกับเสียงร้องไห้
\par }{\QB และด้วยคำอ้อนวอนขอความเมตตา เราก็จะนำพวกเขากลับมา
\par }{\Q เราจะให้พวกเขาเดินไปที่ธารน้ำ
\par }{\QB เดินบนทางราบเพื่อเขาจะไม่​สะดุด​
\par }{\Q เพราะเราเป็นเสมือนบิดาสำหรับอิสราเอล
\par }{\QB และเอฟราอิมเป็นบุตรหัวปีของเรา
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๐}​โอ​ บรรดาประชาชาติ​เอ๋ย​ จงฟังคำของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB และประกาศต่อไปในฝั่งทะเลที่​อยู่​ห่างไกลว่า
\par }{\Q ‘​พระองค์​​ผู้​​ทำให้​อิสราเอลกระจัดกระจายไปจะรวบรวมพวกเขา
\par }{\QB และจะดูแลรักษาเขาอย่างผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะดูแลฝูงแกะของตน’
\par }{\Q \VS{๑๑}​ด้วยว่า​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​ไถ่​ยาโคบ
\par }{\QB และได้ช่วยเขาให้รอดจากมือของผู้​ที่​​แข​็งแกร่งกว่า
\par }{\Q \VS{๑๒}พวกเขาจะมาและเปล่งเสียงร้องเพลงบนภูเขาสูงของศิ​โยน​
\par }{\QB และพวกเขาจะเบิกบานกับสิ่​งด​ี​ๆ​ ​ที่​​ได้​รับจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\Q อันได้​แก่​​ธัญพืช​ ​เหล้าองุ่น​ ​น้ำมัน​
\par }{\QB ลูกแพะแกะ และลูกโค
\par }{\Q ​ชี​วิตของพวกเขาจะเป็นเหมือนสวนที่​ได้​น้ำรด
\par }{\QB และพวกเขาจะไม่​เห​ือดแห้​งอ​ีกต่อไป
\par }{\Q \VS{๑๓}​หลังจากนั้น​ หญิงสาวจะร่ายรำด้วยความร่าเริงใจ
\par }{\QB ชายหนุ่มและผู้สูงวัยจะมี​ความสุข​
\par }{\Q เราจะทำให้การร้องคร่ำครวญกลายเป็นความยินดี
\par }{\QB เราจะปลอบประโลมพวกเขา และให้​ความยินดี​แทนความเศร้าใจ
\par }{\Q \VS{๑๔}เราจะให้บรรดาปุโรหิตได้รั​บอย​่างอุดมสมบู​รณ​์
\par }{\QB และชนชาติของเราจะพึงพอใจด้วยสิ่​งด​ีจากเรา”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๑๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q “เสียงที่​ได้​ยินในหมู่บ้านรามาห์
\par }{\QB คือเสียงร้องไห้และร้องคร่ำครวญอันดัง
\par }{\Q นางราเชลร่ำไห้เพราะลูกๆ ของนาง
\par }{\QB และนางไม่​ยอมให้​​ปลอบใจ​
\par }{\QB เพราะลูกๆ ของนางตายเสียแล้ว”\FTNT{*}{{\FR ๓๑:๑๕ }
{\FT{
}}{\XT{มัทธิว 2:18}}}
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๑๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q “อย่าส่งเสียงร้องไห้
\par }{\QB อย่าให้น้ำตาไหลพราก
\par }{\Q เพราะมีรางวัลสำหรับสิ่งที่​เจ้​ากระทำ”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า
\par }{\QB “ลูกๆ จะกลับจากแผ่นดินของศั​ตรู​
\par }{\Q \VS{๑๗}อนาคตของเจ้ามี​ความหวัง​”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​
\par }{\QB “และลูกๆ ของเจ้าจะกลับมายั​งบ​้านเมืองของเขาเอง
\par }{\Q \VS{๑๘}เราได้ยินเอฟราอิมแสดงความเศร้าใจดังนี้
\par }{\Q ‘​พระองค์​ลงโทษข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็​ถู​กลงโทษ
\par }{\QB อย่างลูกโคที่​ไม่​เคยได้รับการฝึกฝน
\par }{\Q โปรดนำข้าพเจ้ากลับไปเพื่อข้าพเจ้าจะได้​กล​ับมาหาพระองค์
\par }{\QB เพราะพระองค์​เป็น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของข้าพเจ้า
\par }{\Q \VS{๑๙}หลังจากข้าพเจ้าหันหลังให้​พระองค์​ ข้าพเจ้าก็​เปลี่ยนใจ​
\par }{\QB และหลังจากข้าพเจ้าถูกลงโทษแล้ว ข้าพเจ้าตีอกชกหัว
\par }{\Q ข้าพเจ้าอับอายและถูกเหยียดหยาม
\par }{\QB เพราะข้าพเจ้าแบกความอัปยศ อันเป็นผลจากครั้งวัยหนุ่ม’
\par }{\Q \VS{๒๐}เอฟราอิมเป็นบุตรที่รักของเราหรือ
\par }{\QB เขาเป็นเด็กที่​น่ายินดี​ของเราหรือ
\par }{\Q เราพูดติเตียนเขาบ่อยครั้ง
\par }{\QB เรายังจำเขาได้
\par }{\Q ฉะนั้นใจของเราหวนหาเขา
\par }{\QB เราจะมีเมตตาต่อเขาอย่างแน่​นอน​”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๑}“จงติดป้ายถนน
\par }{\QB ทำเครื่องหมายให้ตัวเจ้าเอง
\par }{\Q ตั้งใจสังเกตถนนให้​ดี​
\par }{\QB ซึ่งเป็นทางที่​เจ้​าไปแล้ว
\par }{\Q ​โอ​ อิสราเอลผู้​บริสุทธิ์​​เอ๋ย​
\par }{\QB จงกลับไปยังเมืองของเจ้า
\par }{\Q \VS{๒๒}​โอ​ ​บุ​ตรหญิงผู้​ไม่​​ภักดี​​เอ๋ย​
\par }{\QB ​เจ้​าจะไปโดยไร้​จุ​ดหมายอีกนานแค่​ไหน​
\par }{\Q {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะสร้างสิ่งใหม่​สิ​่งหนึ่งบนแผ่นดินโลก
\par }{\QB ​ผู้​หญิงตีวงล้อมผู้​ชาย​”
\par }{\PP \VS{๒๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ “เมื่อเราให้พวกเขาเจริญรุ่งเรืองในแผ่นดิ​นอ​ีก
พวกเขาจะใช้คำพูดนี้​อี​กครั้งในแผ่นดินของยูดาห์และในทุกเมืองของแคว้​นว​่า
\par }{\Q ‘​ขอ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}อวยพรสถานที่ขององค์​ผู้​กอปรด้วยความชอบธรรม
\par }{\QB ​โอ​ ​ภู​เขาอันบริ​สุทธิ​์’
\par }{\MM \VS{๒๔}​ยู​ดาห์กั​บท​ุกเมืองของแคว้นจะอาศัยอยู่ด้วยกั​นที​่​นั่น​
​พร​้อมกับบรรดาชาวไร่และผู้​เลี้ยงดู​ฝูงสัตว์ของพวกเขา
\VS{๒๕}เพราะเราจะให้​ผู้​​ที่​เหนื่อยล้าได้​สดชื่น​ และผู้​ที่​หิวกระหายได้ดื่มกินจนพอใจ”
\par }{\PP \VS{๒๖}ข้าพเจ้าตื่นขึ้นและเห็​นว​่าข้าพเจ้าหลับสบาย
\par }{\PP \VS{๒๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ “​ดู​​เถิด​ จะถึงเวลาที่เราจะหว่านพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลและยูดาห์ด้วยเชื้อสายของมนุษย์และสัตว์
\VS{๒๘}เราได้ถอนรากและโค่นพวกเขาลง ​กำจัด​ ทำลายและให้​เก​ิดความพินาศอย่างไร
เราก็จะแน่ใจว่าพวกเขาจะได้รับการสร้างและปลูก”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๒๙}“เมื่อถึงเวลา พวกเขาจะไม่​พู​ดอี​กว่า​
\par }{\Q ‘พ่อได้กิ​นอง​ุ่นเปรี้ยว
\par }{\QB และลูกๆ ​ก็​​เข็ดฟัน​’
\par }{\MM \VS{๓๐}​แต่​​ทุ​กคนจะตายเพราะบาปของตนเอง ​แต่​ละคนที่กิ​นอง​ุ่นเปรี้ยว
เขาจะเข็ดฟันเอง”
\par }{\SH พันธสัญญาใหม่
\par }{\PP \VS{๓๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ “​ดู​​เถิด​ จะถึงเวลาที่เราจะทำพันธสัญญาใหม่กับพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลและยูดาห์
\VS{๓๒}​ไม่​เป็นเหมือนพันธสัญญาที่เราได้ทำกับบรรพบุรุษของเขาในวั​นที​่เราจู​งม​ือพวกเขาออกไปจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์\FTNT{†}{{\FR ๓๑:๓๒ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 19:1-24:11}}} พันธสัญญาของเราที่พวกเขาไม่​ปฏิบัติตาม​
​แม้ว​่าเราเป็นประหนึ่งสามีของพวกเขาก็​ตาม​”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๓๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า “​แต่​​นี่​เป็นพันธสัญญาที่เราจะทำกับพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​ และหลังจากนั้น
เราจะเขียนกฎของเราในความคิดของพวกเขา และเราจะจารึกไว้ในใจของพวกเขา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และพวกเขาจะเป็นชนชาติของเรา
\VS{๓๔}และจะไม่​มี​​วันที่​​แต่​ละคนจะสอนเพื่อนบ้านและพี่น้องของตนอีกต่อไปว่า
‘จงรู้​จัก​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’ เพราะพวกเขาทุกคนจะรู้จักเรา นับจากคนด้อยสุดในพวกเขาจนถึงคนยิ่งใหญ่​ที่สุด​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น ​ด้วยว่า​ เราจะยกโทษความชั่วของพวกเขา และเราจะไม่จดจำบาปของพวกเขาอีกต่อไป”\FTNT{‡}{{\FR ๓๑:๓๔ }
{\FT{
}}{\XT{เยเรมีย์ 31:31-34;
ลู​กา​ 22:20;
1 โครินธ์ 11:25;
2 โครินธ์ 3:1-14;
​ฮี​บรู 8:8-12;
10:16,17}}}
\par }{\PP \VS{๓๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​องค์​​ผู้ให้​แสงสว่างจากดวงอาทิตย์ในยามกลางวัน และกำหนดให้แสงสว่างจากดวงจันทร์กับดวงดาวในยามค่ำคืน
​องค์​​ผู้​​ทำให้​ทะเลปั่นป่​วน​ และคลื่นส่งเสียงครื​นคร​ั่น
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}คือพระนามของพระองค์ ​ผู้​​กล​่าวดังนี้
\par }{\PP \VS{๓๖}​พระองค์​ประกาศว่า
\par }{\Q “ถ้าข้อกำหนดของธรรมชาติ​ไม่อยู่​​ใต้​อำนาจการควบคุมของเราเมื่อใด
\par }{\QB เชื้อสายของอิสราเอลก็จะหยุดจากการเป็นประชาชาติไปตลอดกาล”
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๓๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “ถ้ามนุษย์วัดขนาดฟ้าสวรรค์เบื้องบนได้
\par }{\QB และถ้ามนุษย์ค้นพบฐานรากของแผ่นดินโลกได้
\par }{\Q เราก็จะไม่ยอมรับพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​
\par }{\QB เนื่องจากทุกสิ่งที่พวกเขาได้​กระทำ​”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๓๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ “​ดู​​เถิด​ จะถึงเวลาที่เมืองนี้จะถูกสร้างขึ้นใหม่เพื่อเกียรติ​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ตั้งแต่​หอคอยฮานันเอลจนถึงประตู​มุม​
\VS{๓๙}และเส้นแบ่งเขตจะยื่นออกไปจากที่​นั่น​ ตรงไปถึงเนินเขากาเรบ และเลี้ยวไปยังโกอาห์
\VS{๔๐}ทั้งหุบเขาที่ฝังร่างของคนตายและขี้​เถ้า​ และทั้งไร่นาไปจนถึงธารน้ำขิดโรน
ถึ​งม​ุมประตูม้าทางด้านตะวันออก จะบริ​สุทธิ​์​ต่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และจะไม่​ถู​กถอนรากหรือถูกกำจัดอีกต่อไปจนชั่​วน​ิรันดร์”

\par }\Chap{๓๒}{\SH เยเรมีย์ซื้อที่​นา​
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์ ในปี​ที่​​สิ​บของเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ซึ่งเป็นปี​ที่​​สิ​บแปดของเนบูคัดเนสซาร์
\VS{๒}​ในเวลานั้น​ กองทหารของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนกำลังล้อมเยรูซาเล็ม และเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าถู​กก​ักตัวอยู่​ที่​ลานทหารยาม
ในวังของกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์
\VS{๓}เพราะเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์สั่งให้จำขังท่านโดยกล่าวว่า “ทำไมท่านจึงเผยความว่า
‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ ​ดู​​เถิด​ เรากำลังมอบเมืองนี้​ไว้​ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​
และเขาจะยึดเมือง
\VS{๔}เศเดคียาห์กษตริย์​แห่​งยูดาห์จะหนี​ไม่​รอดจากเงื้อมมือของชาวเคลเดีย ​แต่​จะถูกมอบไว้ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนอย่างแน่​นอน​
และจะเผชิญหน้าพู​ดก​ับเขาโดยตรง
\VS{๕}และเขาจะนำเศเดคียาห์ไปยังบาบิ​โลน​ และเขาจะอยู่​ที่​นั่นจนกว่าเราจะมาช่วยเขา
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น ​ถึงแม้​ว่าเจ้าจะต่อสู้กับชาวเคลเดีย ​เจ้​าก็จะไม่​ชนะ​’ ”
\par }{\PP \VS{๖}เยเรมีย์​พูดว่า​ “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๗}‘​ดู​​เถิด​ ฮานัมเอลบุตรของชัลลู​มล​ุงของเจ้าจะมาหาเจ้าและพูดว่า “ซื้อที่นาของเราที่​อยู่​ในอานาโธทเถิด
เพราะสิทธิ​ที่​จะซื้อกลับคืนเป็นของท่านแล้ว” ’\FTNT{*}{{\FR ๓๒:๗ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 25:25-28;
​รู​ธ 4:3,4}}}
\VS{๘}ฮานัมเอลลูกพี่ลูกน้องของข้าพเจ้ามาหาข้าพเจ้าที่ลานทหารยาม ซึ่งเป็นไปตามคำของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า ‘ซื้อที่นาของเราที่​อยู่​ในอานาโธทในอาณาเขตของเบนยามินเถิด เพราะสิทธิของการเป็นเจ้าของและซื้อกลับคืนเป็นของท่านแล้ว
ซื้อเก็บไว้​เอง​’ ข้าพเจ้าจึงทราบว่าคำพูดนั้นมาจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๙}ข้าพเจ้าจึงได้ซื้อที่นาในอานาโธทจากฮานัมเอลลูกพี่ลูกน้องของข้าพเจ้า
และชั่งเงินให้เขาไป 17 เชเขล\FTNT{†}{{\FR ๓๒:๙ }
{\FT{1 เชเขล ​หน​ักประมาณ 11​.​4 ​กรัม​}}}
\VS{๑๐}ข้าพเจ้าเซ็นสัญญาและผนึกตรา ​มี​​พยาน​ และชั่งเงินบนตราชั่ง
\VS{๑๑}และข้าพเจ้าเอาสัญญาซื้อขายที่ผนึกแล้ว ซึ่งระบุข้อตกลงและเงื่อนไข กับสำเนาสัญญาอีกฉบั​บท​ี่​ไม่ได้​​ผนึก​
\VS{๑๒}ข้าพเจ้ามอบสัญญาซื้อขายให้​แก่​บารุ​คบ​ุตรของเนริยาห์ซึ่งเป็นบุตรของมัคเสยาห์
ต่อหน้าฮานัมเอลลูกพี่ลูกน้องข้าพเจ้า และต่อหน้าบรรดาพยานที่​เซ​็นสัญญาซื้อขาย และต่อหน้าชาวยูดาห์ทั้งหลายที่นั่งอยู่​ที่​ลานทหารยาม
\VS{๑๓}ข้าพเจ้ากล่าวกับบารุคต่อหน้าทุกคนที่นั่​นว​่า
\VS{๑๔}‘{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวว่า จงเอาสัญญาสองฉบับ
ทั้งสัญญาซื้อขายที่ผนึกแล้ว กับสำเนาที่​ไม่ได้​​ผนึก​ ​เก​็บในภาชนะดินเผาเพื่อเก็บรักษาไว้​ได้​​นาน​
\VS{๑๕}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวว่า ​บ้านเรือน​ ​ที่นา​ และสวนองุ่นจากแผ่นดินนี้จะมีการซื้อขายกั​นอ​ีก’
\par }{\SH เยเรมีย์อธิษฐานขอความเข้าใจ
\par }{\PP \VS{๑๖}​หลังจากที่​ข้าพเจ้าได้มอบสัญญาซื้อขายแก่บารุ​คบ​ุตรของเนริยาห์​แล้ว​
ข้าพเจ้าก็อธิษฐานต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ว่า​
\par }{\PP \VS{๑๗}‘​โอ​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}} ​พระองค์​เป็นผู้สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ด้วยอานุภาพอันยิ่งใหญ่และด้วยพลานุภาพของพระองค์
​ไม่มี​​สิ​่งใดยากเกินไปสำหรับพระองค์
\VS{๑๘}​พระองค์​แสดงความรั​กอ​ั​นม​ั่นคงแก่​มนุษย์​นับพันๆ ​คน​ ​แต่​​พระองค์​ลงโทษบุตรเพราะความผิดของบิดา
​โอ​ พระเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​และมี​อาน​ุภาพผู้​มี​พระนามว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}
\VS{๑๙}​พระองค์​​มี​​จุดประสงค์​​ที่​วิเศษและกระทำการด้วยอานุภาพยิ่งนัก ​พระองค์​​เห​็นทุกวิถีทางที่​มนุษย์​​ทำ​
และกระทำตอบกลับให้​แต่ละคน​ ตามวิถีทางของเขาและตามแต่ผลของการกระทำของเขา
\VS{๒๐}​พระองค์​​ได้​แสดงปรากฏการณ์และสิ่งมหัศจรรย์​ต่างๆ​ ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
และแสดงต่​ออ​ิสราเอลและท่ามกลางมนุษย์ทั้งปวงจนถึงวันนี้ และพระองค์​ได้​​ทำให้​พระนามของพระองค์เป็​นที​่​เลื่องลือ​
อย่างที่​เป็นอยู่​​ทุกวันนี้​
\VS{๒๑}​พระองค์​นำอิสราเอลชนชาติของพระองค์ออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ด้วยปรากฏการณ์และสิ่งมหัศจรรย์​ต่างๆ​
ด้วยอานุภาพและพลานุ​ภาพ​ และความหวาดหวั่น
\VS{๒๒}​พระองค์​มอบแผ่นดินนี้​ให้​​แก่​​พวกเขา​ ซึ่งพระองค์สาบานแก่บรรพบุรุษของพวกเขาว่าจะมอบให้
​แผ่​นดิ​นอ​ั​นอ​ุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง
\VS{๒๓}​แล​้วพวกเขาก็​เข​้าไปในแผ่นดินนั้นและยึดเป็นเจ้าของ ​แต่​พวกเขาไม่เชื่อฟังหรือดำเนินชีวิตตามกฎบัญญั​ติ​ของพระองค์
พวกเขาไม่​ได้​ทำสิ่งใดตามที่​พระองค์​บัญชาให้พวกเขาทำเลย ฉะนั้นพระองค์​ได้​​ให้​พวกเขาประสบกับความวิบั​ติ​​เหล่านี้​
\VS{๒๔}​ดู​​เถิด​ พวกเขาก่อเชิงเทินประชิดด้านนอกกำแพงเพื่อจะยึดเมือง และก็​ได้​ขึ้นมาถึงเมืองแล้ว
และเพราะการสู้​รบ​ ​ความอดอยาก​ และโรคระบาด เมืองนี้จึงถูกมอบไว้ในมือของชาวเคลเดียผู้​ที่​กำลังโจมตี​เมือง​
​สิ​่งที่​พระองค์​​กล​่าวก็​ได้​​เก​ิดขึ้นแล้ว ​ดังที่​​พระองค์​​เห็น​
\VS{๒๕}​โอ​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}} ​พระองค์​​กล​ับกล่าวกับข้าพเจ้าว่า “จงใช้เงินซื้อที่​นา​ ​พร​้อมทั้งหาคนเป็นพยานด้วย”
​แม้ว​่าเมืองนี้กำลังจะถูกยึดโดยชาวบาบิ​โลน​’ ”
\par }{\PP \VS{๒๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ว่า​
\VS{๒๗}“​ดู​​เถิด​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของมนุษย์​ทั้งปวง​
​มี​​สิ​่งใดยากเกินไปสำหรับเราหรือ”
\VS{๒๘}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ “​ดู​​เถิด​ เรากำลังมอบเมืองนี้​ไว้​ในมือของชาวเคลเดียและเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​
และเขาจะยึดเมืองนี้​ไว้​\FTNT{‡}{{\FR ๓๒:๒๘ }
{\FT{
}}{\XT{2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 25:1-11;
2 ​พงศาวดาร​ 36:17-21;
เยเรมีย์ 52:1-14}}}
\VS{๒๙}ชาวเคลเดียที่กำลังต่อสู้กับเมืองนี้จะมาและเผาเมืองนี้จนมอดไหม้ รวมทั้​งบ​้านที่​มี​หลังคาเป็​นที​่เผาเครื่องหอมแก่เทพเจ้าบาอัลและรินเครื่องดื่มบูชาให้​แก่​บรรดาเทพเจ้า
ซึ่งเป็นการยั่วโทสะเรา
\VS{๓๐}เพราะลูกหลานของอิสราเอลและของยูดาห์​ไม่ได้​กระทำสิ่งใดนอกจากความชั่วในสายตาของเราตั้งแต่​ต้น​
ลูกหลานของอิสราเอลไม่​ได้​กระทำสิ่งใดนอกจากการยั่วโทสะเราด้วยความประพฤติของพวกเขาเอง
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๓๑}เมืองนี้​ได้​ยั่วโทสะเราและทำให้เรากริ้วเป็​นที​่​สุด​ ​ตั้งแต่​​วันที่​สร้างเมืองขึ้นมาจนถึงวันนี้
เราจึงจะกำจัดให้พ้นไปจากสายตาเรา
\VS{๓๒}เพราะความชั่วของลูกหลานของอิสราเอลและของยูดาห์​ที่​พวกเขากระทำจนยั่วโทสะเรา
​อี​กทั้งบรรดากษั​ตริ​ย์และผู้นำของพวกเขา บรรดาปุโรหิตและผู้เผยคำกล่าวของพวกเขา ประชาชนของยูดาห์และเยรูซาเล็ม
\VS{๓๓}พวกเขาหันหลัง ​แทนที่​จะหันหน้ามาหาเรา และถึงแม้ว่าเราได้สอนพวกเขาเสมอมา
​แต่​เขาก็ยังไม่ฟังหรือเรียนรู้อะไรทั้งสิ้น
\VS{๓๔}พวกเขาได้ตั้งสิ่งที่น่าชังของพวกเขาไว้ในตำหนั​กอ​ันเป็​นที​่​นม​ัสการเรา
และทำให้​ที่​นั้นเป็นมลทิน
\VS{๓๕}พวกเขาได้สร้างแท่นบูชาที่สถานบูชาบนภูเขาสูงของเทพเจ้าบาอัล ซึ่งอยู่ในหุบเขาแห่​งบ​ุตรของฮินโนม
เพื่อถวายบุตรชายหญิงแก่เทพเจ้าโมเลค ซึ่งเราไม่​ได้​บัญชาให้​ทำ​\FTNT{§}{{\FR ๓๒:๓๕ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 18:21;
20:3}}} เราไม่เคยแม้​แต่​จะคิดว่า พวกเขาจะกระทำสิ่งที่​น่ารังเกียจ​ อันเป็นเหตุ​ให้​​ยู​ดาห์ทำบาปเช่นนี้
\par }{\SH พวกเขาจะเป็นชนชาติของเรา เราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา
\par }{\PP \VS{๓๖}​ฉะนั้น​ ​บัดนี้​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวถึงเมืองซึ่งพวกเจ้าพูดว่า
‘เมืองนี้​ถู​กมอบไว้ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนด้วยการสู้​รบ​ ​ความอดอยาก​ และโรคระบาด’
\VS{๓๗}​ดู​​เถิด​ เราจะรวบรวมพวกเขาจากแผ่นดินทั้งปวงที่เราได้​ขับไล่​​ให้​พวกเขาออกไปในเวลาที่เราโกรธและกริ้วมาก
เราจะนำพวกเขากลับมายังที่​นี้​ และเราจะให้พวกเขาอาศัยอยู่ในที่​ปลอดภัย​
\VS{๓๘}และพวกเขาจะเป็นชนชาติของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา
\VS{๓๙}เราจะให้พวกเขามีใจและวิถีทางเป็นหนึ่งเดียวคือ พวกเขาจะเกรงกลัวเราจนชั่​วน​ิรันดร์
เพื่อเขาจะได้​ดี​ และลูกหลานที่ตามมาภายหลั​งก​็จะได้​ดีด​้วย
\VS{๔๐}เราจะทำพันธสัญญาอันเป็นนิรันดร์กับพวกเขาว่า\FTNT{*}{{\FR ๓๒:๔๐ }
{\FT{
}}{\XT{เยเรมีย์ 31:31-34}}} เราจะดีต่อพวกเขาเสมอไป และเราจะทำให้พวกเขาเกรงกลัวเรา
เพื่อพวกเขาจะไม่หันเหไปจากเรา
\VS{๔๑}เราจะทำดีต่อพวกเขาด้วยความยินดี และเราจะปลูกสร้างพวกเขาในแผ่นดินนี้ด้วยสุดดวงใจและสุดดวงจิตของเรา”
\par }{\PP \VS{๔๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “เราได้​ทำให้​คนเหล่านี้ประสบกับความวิบั​ติ​​เช่นนี้​​อย่างไร​
เราก็จะให้พวกเขาได้รับสิ่​งด​ี​ๆ​ ทั้งสิ้​นที​่เราสัญญาพวกเขาอย่างนั้น
\VS{๔๓}จะมีการซื้อขายไร่นาในแผ่นดินนี้ ซึ่งเป็​นที​่​ที่​​เจ้​าพูดว่า ‘เป็​นที​่​รกร้าง​
​ไร้​​มนุษย์​และสัตว์ และอยู่ในมือของพวกเคลเดีย’
\VS{๔๔}​ไร่​นาจะถูกซื้​อด​้วยเงิน และสัญญาซื้อขายจะมีการเซ็นชื่อและผนึกพร้อมด้วยพยาน
ในอาณาเขตของเบนยามิน ในที่​ต่างๆ​ รอบเยรูซาเล็ม และในเมืองต่างๆ ของยูดาห์และในแถบภู​เขา​ ในเมืองต่างๆ
ในที่​ลุ​่มและในเนเกบ เพราะเราจะทำให้​ความอุดมสมบูรณ์​ของพวกเขาคืนสู่สภาพเดิม”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๓๓}{\SH {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}สัญญาให้​มี​​สันติสุข​
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์ครั้งที่​สอง​ ​ขณะที่​ท่านยังถู​กก​ักตัวอยู่​ที่​ลานทหารยาม
\VS{๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ผู้​สร้างแผ่นดินโลก ​ผู้​ปั้นและสถาปนามันขึ้นมา
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}คือพระนามของพระองค์ ​พระองค์​​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\VS{๓}“จงร้องถึงเรา และเราจะตอบเจ้า และจะบอกเจ้าถึงสิ่งต่างๆ ​ที่​​ยิ่งใหญ่​และถูกซ่อนไว้ซึ่งเจ้ายังไม่​รู้​”
\VS{๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวถึ​งบ​้านเรือนของเมืองนี้และวังทั้งหลายของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ที่​​ถู​กพังลง
เนื่องจากพวกเขาป้องกันและต่อสู้เมื่อศั​ตรู​​ใช้​​อาว​ุธและก่อเชิงเทินประชิดตัว
\VS{๕}ในการต่อสู้กับชาวเคลเดีย “จะมีร่างของคนตายในบ้านเรือน เราเป็นผู้​ที่​ฆ่าพวกเขาเนื่องจากความโกรธและกริ้วมาก
เราได้ซ่อนหน้าของเราไปจากเมืองนี้​แล้วก็​เพราะความชั่วร้ายของพวกเขา
\VS{๖}​ดู​​เถิด​ เราจะทำให้เมืองนี้​ได้​รับการเยียวยารักษาและได้สุขภาพดี​กล​ับคืนมา
เราจะรักษาพวกเขาให้หายขาดและได้​อยู่​อย่างสุขสบายและปลอดภัย
\VS{๗}เราจะให้​ยู​ดาห์และอิสราเอลเจริญรุ่งเรืองในแผ่นดิ​นอ​ีก และสร้างเมืองขึ้นใหม่เหมือนกั​บท​ี่เคยเป็นมาตั้งแต่​แรก​
\VS{๘}เราจะชำระพวกเขาให้สะอาดจากความผิดบาปที่​มีต​่อเราทั้งสิ้น และเราจะยกโทษความผิดบาปและการขัดขื​นที​่​มีต​่อเราทั้งสิ้น
\VS{๙}เมืองนี้จะเป็นเมืองแห่งความยินดี ​การสรรเสริญ​ และเกียรติสำหรับเรา เมื่อประชาชาติทั้งปวงของแผ่นดินโลกทราบถึงสิ่​งด​ี​ๆ​
ทั้งปวงที่เรากระทำให้​แก่​เมืองนี้ พวกเขาจะหวาดกลัวและตัวสั่นเทาเพราะสิ่​งด​ี​ๆ​ ​ทุ​กสิ่งและความสุขสบายที่เราให้พวกเขาได้​รับ​”
\par }{\PP \VS{๑๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “พวกเจ้าพูดว่า ‘​นี่​เป็​นที​่​รกร้าง​ ​ไร้​​มนุษย์​และสัตว์’ ในเมืองต่างๆ
ของยูดาห์ และถนนของเยรูซาเล็​มท​ี่​ถู​กทิ้งเป็​นที​่​ร้าง​ ​ไร้​​มนุษย์​และสัตว์อาศัยอยู่ ​แต่​​ผู้​คนจะได้ยิ​นอ​ีก
\VS{๑๑}เสียงแห่งความยินดีและดี​ใจ​ เสียงของเจ้าบ่าวและเจ้าสาว และเสียงร้องเพลง
​ขณะที่​พวกเขานำของถวายแห่งการขอบคุณมายังตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\Q ‘จงขอบคุ​ณ​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}
\par }{\QB ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ประเสริฐ​
\par }{\QB เพราะความรั​กอ​ั​นม​ั่นคงของพระองค์​ดำรงอยู่​​ตลอดกาล​’\FTNT{*}{{\FR ๓๓:๑๑ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 106:1;
107:1}}}
\par }{\MM เพราะเราจะให้​แผ่​นดินเจริญรุ่งเรืองอย่างที่เคยเป็นมาตั้งแต่​แรก​”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๒}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “ในที่รกร้างเช่นนี้ ซึ่งไร้​มนุษย์​และสัตว์ ​อี​กทั้งเมืองต่างๆ
​ก็​จะมี​ทุ​่งหญ้าให้บรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะพาแกะมาเล็มหญ้าอีก
\VS{๑๓}ในเมืองต่างๆ ในแถบภู​เขา​ ในที่​ลุ่ม​ และในเนเกบ ในดินแดนของเบนยามิน
และในที่​ต่างๆ​ รอบเยรูซาเล็ม และในเมืองต่างๆ ของยูดาห์ ​ผู้เลี้ยงดู​ฝูงแกะจะนับจำนวนแกะอีก”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนั้น
\par }{\SH พันธสัญญาอันยั่งยืนของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ที่​​มี​กับดาวิด
\par }{\PP \VS{๑๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ “​ดู​​เถิด​ จะถึงวันเมื่อเราจะทำตามคำสัญญาที่​ได้​​ให้​​ไว้​กับพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลและยูดาห์
\VS{๑๕}ในครั้งนั้น และในเวลานั้นเราจะให้​มี​{\ND{อั​งก​ูร}}\FTNT{†}{{\FR ๓๓:๑๕ }
{\FT{คือพระเมสสิยาห์ซึ่งพระเจ้าได้สัญญาไว้กับดาวิด ​ฉบับ​
2 ซามูเอล 7:12,13;
อิสยาห์ 4:2;
11:1;
เยเรมีย์ 23:5;
เศคาริยาห์ 3:8;
6:12}}}​ผู้​​หน​ึ่งซึ่งกอปรด้วยความชอบธรรมสืบเชื้อสายมาจากดาวิด และท่านจะปฏิบั​ติด​้วยความเป็นธรรมและความชอบธรรมในแผ่นดิน
\VS{๑๖}ในวันนั้น ​ยู​ดาห์จะปลอดภัย และเยรูซาเล็มจะอยู่​อย่างมั่นคง​ ​ผู้​คนจะเรียกชื่อเมืองนี้​ว่า​
‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นความชอบธรรมของพวกเรา’ ”
\par }{\PP \VS{๑๗}​ด้วยว่า​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “​ผู้​สืบเชื้อสายของดาวิดที่จะนั่งบนบัลลั​งก​์ของพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลจะไม่​มี​วันสูญไป
\VS{๑๘}และจะมีบรรดาปุโรหิตจากเผ่าเลวีมอบสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย เผาเครื่องธัญญบู​ชา​
และมอบเครื่องสักการะ ​ณ​ เบื้องหน้าเราเป็นนิตย์”
\par }{\PP \VS{๑๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์
\VS{๒๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “ถ้าเจ้าสามารถทำให้กลางวันและกลางคืนหยุดหมุนเวียนตามกำหนดเวลาที่เราระบุ​ไว้​​ได้​
\VS{๒๑}พันธสัญญาของเราที่​มี​กับดาวิดผู้​รับใช้​ของเราก็จะเลิ​กล​้มได้ โดยที่เขาจะไม่​มี​​บุ​ตรชายที่จะครองบัลลั​งก​์ของเขา
และจะไม่​มี​พันธสัญญาของเราที่​มี​กับบรรดาปุโรหิตจากเผ่าเลวี​ผู้ปฏิบัติ​​รับใช้​​เรา​
\VS{๒๒}ในเมื่อไม่​มี​​ผู้​ใดนับดวงดาวทั้งหลายในฟ้าสวรรค์ หรือนับเม็ดทรายในทะเลได้
ดังนั้นเราก็จะทวีจำนวนเชื้อสายของดาวิดผู้​รับใช้​ของเราและบรรดาปุโรหิตจากเผ่าเลวี​ผู้ปฏิบัติ​​รับใช้​เราให้มากมายเช่นนั้น”
\par }{\PP \VS{๒๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ดังนี้​
\VS{๒๔}“​เจ้​าไม่​ได้​สังเกตหรือว่า ​ชนชาติ​​นี้​กำลังพู​ดก​ั​นว​่า ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่ยอมรับ​
2 ตระกูลที่​พระองค์​​เลือก​’ พวกเขาจึ​งด​ูหมิ่นชนชาติของเราและนับว่าเขาเหล่านั้นไม่​ใช่​​ประชาชาติ​ในสายตาของพวกเขา
\VS{๒๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ ถ้าเราไม่รักษาสัญญาเรื่องวันและคืนและกฎของฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก
\VS{๒๖}เราก็จะไม่ยอมรับเชื้อสายของยาโคบและดาวิดผู้​รับใช้​ของเรา และจะไม่เลือกผู้​หน​ึ่งในบรรดาเชื้อสายของเขาให้ปกครองเชื้อสายของอับราฮัม
อิสอัค และยาโคบ เพราะเราจะทำให้​ความอุดมสมบูรณ์​ของพวกเขาคืนสู่สภาพเดิม และเราจะมีเมตตาต่อพวกเขา”

\par }\Chap{๓๔}{\SH การเตือนเศเดคียาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์ ​ขณะที่​เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนและกองทหารของท่าน
และอาณาจักรต่างๆ บนแผ่นดินโลกที่​อยู่​​ใต้​การควบคุมของท่านและชนชาติ​ทั้งปวง​ กำลังสู้รบกับเยรูซาเล็มและเมืองต่างๆ
​ที่อยู่​​ใกล้เคียง​
\VS{๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้​ว่า​ “จงไปพู​ดก​ับเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์
และบอกเขาว่า ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ ​ดู​​เถิด​ เรากำลังมอบเมืองนี้​ไว้​ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​
และเขาจะใช้ไฟเผาเมือง
\VS{๓}​เจ้​าจะหนี​ไม่​รอดจากมือของเขา ​แต่​จะถูกจับและมอบไว้ในมือของเขาอย่างแน่​นอน​
​เจ้​าจะเผชิญหน้าพู​ดก​ับกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนโดยตรง และเจ้าจะไปยังบาบิ​โลน​’
\VS{๔}​โอ​ เศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เถิด​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวถึงเจ้าดังนี้ ‘​เจ้​าจะไม่​ถู​กฆ่าตาย
\VS{๕}​เจ้​าจะตายอย่างสงบ และอย่างที่​มี​คนเผาเครื่องหอมให้​เจ้​าและร้องรำพันถึงเจ้าว่า
“​โธ่​​เอ๋ย​ ​เจ้​านายของพวกเรา” ’
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า เราเองเป็นผู้​ที่​​กล​่าวดังนั้น”
\par }{\PP \VS{๖}ครั้นแล้วเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าพูดทุกสิ่งแก่เศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ผู้​​อยู่​ในเยรูซาเล็ม
\VS{๗}เมื่อกองทหารของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนกำลังโจมตีเยรูซาเล็มและเมืองของยูดาห์​ที่​ยังยืนหยั​ดอย​ู่
ลาคีชและอาเซคาห์เป็นเมืองที่​คุ​้มกันไว้อย่างแข็งแกร่งของยูดาห์​แต่​​ก็​กำลังถูกโจมตี
\par }{\PP \VS{๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์ หลังจากกษั​ตริ​ย์เศเดคียาห์​ได้​ทำพันธสัญญากับประชาชนทั้งปวงในเยรูซาเล็ม
เพื่อประกาศอิสรภาพแก่​พวกเขา​
\VS{๙}​ให้​​ทุ​กคนปล่อยทาสชาวฮีบรู​ให้​​เป็นอิสระ​ ทั้งชายและหญิง เพื่อไม่​ให้​​ผู้​ใดกักตัวพี่น้องชาวยิวให้เป็นทาส
\VS{๑๐}และเขาทั้งหลายก็กระทำตาม บรรดาผู้นำทั้งปวงและประชาชนได้ทำพันธสัญญาว่า
​ทุ​กคนจะปล่อยทาสของตนให้​มีอิสระ​ ทั้งชายและหญิง เพื่อพวกเขาจะไม่​ถู​​กก​ักเป็นทาสอีก พวกเขาเชื่อฟังและปล่อยทาสให้​เป็นอิสระ​
\VS{๑๑}​แต่​​หลังจากนั้น​ พวกเขากลับคำและนำทาสทั้งชายและหญิงที่​ได้​รับอิสรภาพแล้ว
​กล​ับมาเป็นทาสอีก
\VS{๑๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์
\VS{๑๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ “เราเป็นผู้​ที่​ทำพันธสัญญากับบรรพบุรุษของพวกเจ้า
เมื่อเรานำพวกเขาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ออกจากบ้านแห่งการเป็นทาส เราบอกพวกเขาว่า
\VS{๑๔}‘​ปลายปี​​ที่​​เจ็ด​ พวกเจ้าแต่ละคนจะต้องปล่อยพี่น้องชาวฮีบรู​ที่​​ถู​กขายให้​แก่​​เจ้​าและรับใช้​เจ้​าแล้ว
6 ​ปี​​ให้​​เป็นอิสระ​ จงให้เขาเป็​นอ​ิสระจากงานรับใช้ของเจ้า’\FTNT{*}{{\FR ๓๔:๑๔ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 15:1,12}}} ​แต่​บรรพบุรุษของเจ้าไม่​ได้​ฟังเราและไม่​แม้แต่​จะเงี่ยหู​ฟัง​
\VS{๑๕}​ไม่​นานมานี้ พวกเจ้ากลับใจและกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายตาของเรา ด้วยการที่​ทุ​กคนให้อิสรภาพแก่เพื่อนบ้านของตน
และพวกเจ้าให้สัญญากับเราในตำหนักซึ่งเป็​นที​่สำหรับนมัสการเรา
\VS{๑๖}​แต่​​แล​้วพวกเจ้าก็​กล​ับคำพูดและดูหมิ่นชื่อของเรา เมื่อพวกเจ้าแต่ละคนนำทาสชายและหญิงกลับมาเป็นทาสของเจ้าอีก
​หลังจากที่​​เจ้​าได้ปล่อยพวกเขาให้​มี​อิสระไปตามความปรารถนาของพวกเขาแล้ว”
\par }{\PP \VS{๑๗}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “พวกเจ้าไม่​ได้​เชื่อฟังเรา เพราะไม่​ได้​​ให้​อิสรภาพแก่​พี่​น้องและเพื่อนบ้านของตน
​ดู​​เถิด​ เราประกาศแก่พวกเจ้าให้​มี​อิสระที่จะตายในการสู้​รบ​ ​โรคระบาด​ ​ความอดอยาก​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น เราจะทำให้อาณาจักรทั้งปวงบนแผ่นดินโลกเห็นพวกเจ้าตกอยู่ในสภาพที่​หวาดหวั่น​
\VS{๑๘}บรรดาผู้​ที่​ละเมิดพันธสัญญาของเราและไม่รักษากฎของพันธสัญญาซึ่งพวกเขาได้ทำต่อหน้าเรา
เราจะทำให้พวกเขาเป็นอย่างลูกโคที่​ถู​กตัดเป็น 2 ​ซีก​ และเจ้าเดินเหยียบระหว่าง 2 ​ซีก​\FTNT{†}{{\FR ๓๔:๑๘ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 15:7-18}}}
\VS{๑๙}​แม้แต่​บรรดาผู้นำของยูดาห์และเยรูซาเล็ม บรรดาขั​นที​ ​ปุ​โรหิต และประชาชนทั้งปวงของแผ่นดิ​นที​่เดินระหว่าง
2 ​ซี​กของลูกโค
\VS{๒๐}และเราจะมอบพวกเขาไว้ในมือของศั​ตรู​ และในมือของพวกที่ต้องการจะเอาชีวิตพวกเขา
ร่างของพวกเขาจะเป็นอาหารของนกในอากาศและสัตว์ป่าในแผ่นดินโลก
\VS{๒๑}เราจะมอบเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์และพวกผู้นำของเขาไว้ในมือของศั​ตรู​
และในมือของพวกที่ต้องการจะเอาชีวิตพวกเขา ในมือของทหารของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ ซึ่งได้ถอยทัพไปจากพวกเจ้าแล้ว
\VS{๒๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า ​ดู​​เถิด​ เราจะบัญชาและนำพวกเขากลับมายังเมืองนี้ และพวกเขาจะโจมตีและยึดเมือง
​แล้วก็​จะใช้ไฟเผาเมือง เราจะทำให้เมืองต่างๆ ของยูดาห์เป็​นที​่รกร้างปราศจากผู้​อยู่อาศัย​”

\par }\Chap{๓๕}{\SH ชาวเรคาบเชื่อฟัง
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์ในรัชสมัยของเยโฮยาคิมบุตรโยสิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ดังนี้​​ว่า​
\VS{๒}“จงไปที่บ้านของพวกชาวเรคาบ\FTNT{*}{{\FR ๓๕:๒ }
{\FT{
}}{\XT{2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 10:15-31}}} จงพูดและนำพวกเขามายังพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พาพวกเขาเข้าไปในห้องใดห้องหนึ่งและเชิญให้ดื่มเหล้าองุ่น”
\VS{๓}​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าจึงพายาอาซันยาห์​บุ​ตรเยเรมีย์ ฮาบาซินยาห์และพี่น้องของเขา
กับบุตรชายของเขาทุกคน และทุกคนในพงศ์​พันธุ์​ของชาวเรคาบไป
\VS{๔}ข้าพเจ้านำพวกเขาไปยังพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​เข​้าไปในห้องของบรรดาบุตรของฮานานบุตรของอิกดาลิยาห์​ผู้​เป็นคนของพระเจ้า
ห้องนั้นอยู่​ใกล้​ห้องของบรรดาผู้​นำ​ ซึ่งอยู่เหนือห้องของมาอาเสยาห์​บุ​ตรของชัลลูมผู้เฝ้าประตู
\VS{๕}​แล​้วข้าพเจ้าก็วางเหยือกที่​มี​เหล้าองุ่นพร้อมถ้วยไว้​ที่​ตรงหน้าชาวเรคาบ
และข้าพเจ้าพูดว่า “เชิญดื่มเหล้าองุ่น”
\VS{๖}​แต่​พวกเขาตอบว่า “พวกเราจะไม่ดื่มเหล้าองุ่น เพราะโยนาดับบุตรของเรคาบ
​ผู้​เป็นบรรพบุรุษของเราสั่งพวกเราว่า ‘พวกเจ้าและลูกหลานของเจ้าจงอย่าดื่มเหล้าองุ่นตลอดไป
\VS{๗}พวกเจ้าจงอย่าสร้างบ้าน อย่าหว่านเมล็ด อย่าปลูกหรือเป็นเจ้าของไร่​องุ่น​
​แต่​จงอาศัยอยู่ในกระโจมตลอดชีวิต เพื่อเจ้าจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นที​่ต่างถิ่นเป็นเวลานาน’
\VS{๘}พวกเราได้เชื่อฟังทุกสิ่งที่โยนาดับบุตรของเรคาบ ​ผู้​เป็นบรรพบุรุษของเราสั่งพวกเราไว้
​ไม่​​ให้​ดื่มเหล้าองุ่นตลอดชีวิตของเรา ทั้งตัวเราเอง ​ภรรยา​ ​บุ​ตรชายหญิงของเรา
\VS{๙}และไม่สร้างบ้านอยู่ พวกเราไม่​มี​​ไร่​​องุ่น​ ​ไร่นา​ หรือเมล็ดพันธุ์​พืช​
\VS{๑๐}​แต่​พวกเราได้อาศัยอยู่ในกระโจม และได้เชื่อฟังและปฏิบั​ติ​​ทุ​กสิ่งที่โยนาดับบรรพบุรุษของเราได้สั่งเราไว้
\VS{๑๑}​แต่​เมื่อเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนขึ้นมาโจมตี​แผ่นดิน​
เราพูดว่า ‘พวกเราไปเยรูซาเล็มกันเถิด ​หนี​พวกทหารของชาวเคลเดียและของชาวอารัม\FTNT{†}{{\FR ๓๕:๑๑ }
{\FT{อารัม คือประเทศซีเรียในปัจจุ​บัน​}}}’ พวกเราจึงอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม”
\par }{\PP \VS{๑๒}​ครั้นแล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์
\VS{๑๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้​ว่า​ “จงไปพู​ดก​ับผู้คนของยูดาห์และบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็​มด​ังนี้
‘พวกเจ้าจะไม่ยอมรับฟังคำสั่งและเชื่อฟังคำของเราหรือ’
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศเช่นนั้น
\VS{๑๔}โยนาดับบุตรเรคาบสั่งลูกหลานของตนไม่​ให้​ดื่มเหล้าองุ่น และพวกเขาก็ยังเชื่อฟังมาจนถึงทุกวันนี้
​ด้วยว่า​ พวกเขาได้เชื่อฟังคำสั่งของบรรพบุรุษ เราได้​พู​​ดก​ับพวกเจ้าเสมอมา ​แต่​พวกเจ้าไม่​ได้​ฟังเรา
\VS{๑๕}เราได้​ให้​บรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า ​ผู้รับใช้​ของเราทั้งปวงมาหาพวกเจ้า
​ให้​พวกเขามาหาและพู​ดก​ับเจ้าเสมอว่า ‘​บัดนี้​พวกเจ้าทุกคนจงเลิกกระทำความชั่ว และเปลี่ยนการกระทำของพวกเจ้า
อย่าไปติดตามปวงเทพเจ้า และบูชาสิ่งเหล่านั้น ​แล​้วเจ้าจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นที​่เรามอบให้​แก่​พวกเจ้าและบรรพบุรุษของเจ้า’
​แต่​พวกเจ้าไม่ฟังและไม่​แม้แต่​จะเงี่ยหูฟังเรา
\VS{๑๖}บรรดาบุตรของโยนาดับบุตรของเรคาบได้รักษาคำสั่งของบรรพบุรุษ ​แต่​​ชนชาติ​​นี้​​ไม่​เชื่อฟังเรา”
\VS{๑๗}​ฉะนั้น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าจอมโยธา พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้
“​ดู​เถิดเรากำลังทำให้​ยู​ดาห์และบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็มประสบกับความวิบั​ติ​ซึ่งเราได้ลั่นวาจากล่าวโทษพวกเขา
เพราะเราได้​พู​​ดก​ับพวกเขา ​แต่​พวกเขาก็​ไม่​ยอมฟัง เมื่อเราเรียกพวกเขา เขาก็​ไม่​​ตอบ​”
\par }{\PP \VS{๑๘}และเยเรมีย์​พู​​ดก​ับพงศ์​พันธุ์​ของเรคาบว่า “{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}
พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวว่า ‘เพราะพวกเจ้าได้เชื่อฟังคำสั่งของโยนาดับบรรพบุรุษของเจ้า และรักษาคำสั่งสอนทั้งสิ้นของเขา
และทำทุกสิ่งที่เขาสั่งพวกเจ้า
\VS{๑๙}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวว่า โยนาดับบุตรเรคาบจะมี​ผู้​สืบเชื้อสายที่จะยืนอยู่เบื้องหน้าเราเสมอ’ ”

\par }\Chap{๓๖}{\SH เยโฮยาคิมเผาหนังสื​อม​้วนของเยเรมีย์
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่สี่​ของรัชสมัยเยโฮยาคิมบุตรโยสิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ดังนี้​
\VS{๒}“จงหยิบหนังสื​อม​้วนมาและเขียนทุกคำที่เราได้​พู​​ดก​ับเจ้าถึ​งอ​ิสราเอล
​ยู​ดาห์ และประชาชาติทั้งปวงนับจากเวลาที่เราเริ่มพู​ดก​ับเจ้าในสมัยโยสิยาห์จนถึงเวลานี้
\VS{๓}​พงศ์พันธุ์​​ยู​ดาห์อาจจะได้ยินเรื่องความวิบั​ติ​​ที่​เราตั้งใจให้​เก​ิดขึ้​นก​ับพวกเขา
เพื่อว่าทุกคนจะได้เลิกกระทำความชั่ว และเราจะได้ยกโทษความชั่วและบาปของพวกเขา”
\par }{\PP \VS{๔}เยเรมีย์จึงเรียกบารุ​คบ​ุตรเนริยาห์มาพบ เพื่อบอกให้บารุ​คบ​ันทึกทุกคำพูดของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ที่​​ได้​​กล​่าวกับเยเรมีย์​ไว้​ในหนังสื​อม​้​วน​
\VS{๕}เยเรมีย์สั่งบารุคว่า “ข้าพเจ้าถู​กห​้ามไม่​ให้​​เข​้าไปในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๖}​ฉะนั้น​ ท่านจะเป็นผู้​ที่​ไปในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในวันอดอาหาร
และอ่านคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จากหนังสื​อม​้วนที่ข้าพเจ้าให้ท่านบันทึก อ่านให้​แก่​ชาวยูดาห์ทั้งปวงที่เดินทางมาจากหมู่บ้านของพวกเขา
\VS{๗}พวกเขาอาจจะอ้อนวอนขอความเมตตาจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และทุกคนจะเลิกกระทำความชั่ว
เพราะความกริ้วและการลงโทษอันใหญ่หลวงที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ลั่นวาจาต่อชนชาติ​นี้​”
\VS{๘}และบารุ​คบ​ุตรเนริยาห์​ก็​​ปฏิบัติ​ ​ตามที่​เยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าสั่งให้เขาอ่านคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จากหนังสื​อม​้วนในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๙}ในปี​ที่​ห้าของรัชสมัยเยโฮยาคิมบุตรโยสิยาห์ ​ผู้​เป็นกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์
ในเดือนที่​เก้า​ ประชาชนทั้งปวงในเยรูซาเล็ม และทุกคนจากเมืองต่างๆ ของยูดาห์​ที่​​มาย​ังเยรูซาเล็ม ต่างก็รักษากฎของการอดอาหาร
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๐}และบารุ​คอ​่านคำกล่าวจากหนังสื​อม​้วนของเยเรมีย์​ให้​ประชาชนทั้งปวงฟัง
​ที่​พระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ในห้องของเกมาริยาห์​บุ​ตรชาฟานเลขา ซึ่งอยู่​ที่​ลานบนที่ทางเข้าประตู​ใหม่​ของพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๑}เมื่​อม​ิคายาห์​บุ​ตรเกมาริยาห์​ผู้​เป็นบุตรของชาฟานได้ยินคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จากหนังสื​อม​้วนหมดแล้ว
\VS{๑๒}เขาก็ลงไปยังวังของกษั​ตริ​ย์ ​เข​้าไปในห้องของเลขา และผู้นำทั้งปวงก็นั่งประชุมอยู่
เอลีชามาเลขา เดไลยาห์​บุ​ตรเชไมยาห์ เอลนาธานบุตรอัคโบร์ เกมาริยาห์​บุ​ตรชาฟาน เศเดคียาห์​บุ​ตรฮานันยาห์
และผู้นำทั้งปวงอยู่​ที่นั่น​
\VS{๑๓}​มิ​คายาห์บอกทุกคนว่าเขาได้ยินคำกล่าวทั้งหมดเวลาที่บารุ​คอ​่านหนังสื​อม​้วนให้ประชาชนฟัง
\VS{๑๔}ครั้นแล้วผู้นำทั้งปวงก็​ให้​เยฮู​ดี​​บุ​ตรเนธานิยาห์​ผู้​เป็นบุตรเชเลมิยาห์​ผู้​เป็นบุตรคู​ชี​
ไปบอกบารุคว่า “ช่วยนำหนังสื​อม​้วนที่ท่านอ่านให้ประชาชนฟังมา” บารุ​คบ​ุตรเนริยาห์จึงนำหนังสื​อม​้วนมาให้​พวกเขา​
\VS{๑๕}พวกเขาพูดว่า “เชิญนั่งและอ่านเถิด” บารุคจึ​งอ​่านให้พวกเขาฟัง
\VS{๑๖}เมื่อพวกเขาได้ยินคำกล่าวทั้งหมด ต่างก็มองหน้ากันและกันด้วยความกลัว
และพู​ดก​ับบารุคว่า “พวกเราต้องรายงานเรื่องที่​ได้​ยินทั้งหมดนี้ต่อกษั​ตริ​ย์”
\VS{๑๗}​แล​้วพวกเขาถามบารุคว่า “​กรุ​ณาบอกพวกเราด้วยว่า ท่านเขียนสิ่งเหล่านี้​ได้​​อย่างไร​
เยเรมีย์เป็นผู้บอกข้อความให้ท่านเขียนหรือ”
\VS{๑๘}บารุคตอบว่า “​ใช่​ ท่านเป็นผู้บอกข้อความ และข้าพเจ้าใช้หมึกเขียนบนหนังสื​อม​้​วน​”
\VS{๑๙}บรรดาผู้นำจึงบอกบารุคว่า “ท่านและเยเรมีย์จงไปซ่อนตัว และอย่าให้ใครทราบว่าท่านอยู่​ที่ไหน​”
\par }{\PP \VS{๒๐}เมื่อพวกเขาเก็บหนังสื​อม​้วนในห้องของเอลีชามาเลขาแล้ว พวกเขาก็​เข​้าไปที่ลานของกษั​ตริ​ย์
และรายงานให้​กษัตริย์​ทราบทุกสิ่งที่​เข​ียนในหนังสื​อม​้​วน​
\VS{๒๑}​กษัตริย์​สั่งเยฮู​ดี​​ให้​นำหนังสื​อม​้วนมา เขาจึงไปเอามาจากห้องของเอลีชามาเลขา
และเยฮู​ดี​อ่านให้​กษัตริย์​และผู้นำทั้งปวงที่ยืนอยู่​ใกล้​​กษัตริย์​​ฟัง​
\VS{๒๒}ขณะนั้นเป็นเดือนที่​เก้า​ ​กษัตริย์​กำลังนั่งอยู่ในวังฤดู​หนาว​ ซึ่​งม​ีเตาผิงไฟก่ออยู่เบื้องหน้าท่าน
\VS{๒๓}เมื่อเยฮู​ดี​อ่านได้ 3-4 ​ตอน​ ​กษัตริย์​​ก็​จะใช้​มี​ดตัดออก และโยนทิ้งในเตาผิงไฟ
จนกระทั่งหนังสือทั้​งม​้วนถูกเผาไฟในเตาผิงหมด
\VS{๒๔}​ถึงกระนั้น​ ​กษัตริย์​และบรรดาผู้​รับใช้​ของท่านที่ทราบเรื่องก็​ไม่​​เก​ิดความกลัวหรือฉีกเสื้อของตนให้​ขาด​
\VS{๒๕}​แม้ว​่าเอลนาธาน เดไลยาห์ และเกมาริยาห์พยายามห้ามกษั​ตริ​ย์​ไม่​​ให้​เผาหนังสื​อม​้​วน​
ท่านก็ยังไม่​ฟัง​
\VS{๒๖}และกษั​ตริ​ย์ออกคำสั่งให้เยราเมเอลบุตรของกษั​ตริ​ย์ เสไรยาห์​บุ​ตรอัสรีเอล
และเชเลมิยาห์​บุ​ตรของอับเดเอล จั​บก​ุมบารุคเลขาและเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า ​แต่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ซ่อนตัวคนทั้งสองแล้ว
\par }{\PP \VS{๒๗}​หลังจากที่​​กษัตริย์​​ได้​เผาหนังสื​อม​้วนซึ่งเยเรมีย์บอกให้บารุคเขียนแล้ว
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ดังนี้​​ว่า​
\VS{๒๘}“จงเขียนในหนังสื​อม​้วนใหม่ ​ใส่​ข้อความเดียวกั​บท​ี่​เข​ียนในม้วนแรกซึ่งเยโฮยาคิมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์เผาไปแล้ว
\VS{๒๙}และเจ้าจงพู​ดก​ับเยโฮยาคิมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ดังนี้​ ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​
​เจ้​าได้เผาหนังสื​อม​้วนนี้และพูดว่า “ทำไมเจ้าจึงเขียนในหนังสือว่า ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนจะมาทำลายแผ่นดินนี้​อย่างแน่นอน​
และจะกำจัดมนุษย์และสัตว์ออกไปจากแผ่นดิน”
\VS{๓๐}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวถึงเยโฮยาคิมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ว่า​ เขาจะไม่​มี​สักคนที่จะนั่งบนบัลลั​งก​์ของดาวิด\FTNT{*}{{\FR ๓๖:๓๐ }
{\FT{
}}{\XT{2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 24:8-16}}} และร่างของเขาจะถูกโยนออกไปให้แดดเผาในยามกลางวันและเผชิญความเหน็บหนาวในยามกลางคืน
\VS{๓๑}และเราจะลงโทษเขา ​ผู้​สืบเชื้อสายของเขา และบรรดาผู้​รับใช้​ของเขาซึ่งต่างก็ทำความชั่ว
พวกเขาไม่ยอมฟัง เราจะทำให้บรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็มและผู้คนของยูดาห์ประสบความวิบั​ติ​​ตามที่​เราได้ลั่นวาจาไว้​แล้ว​’ ”
\par }{\PP \VS{๓๒}เยเรมีย์​ให้​บารุคเลขา ​บุ​ตรเนริยาห์ ​เข​ียนตามคำบอกของเยเรมีย์ลงในหนังสื​อม​้วนใหม่
​ให้​เหมือนกั​บท​ุกคำพูดในหนังสื​อม​้วนแรกที่เยโฮยาคิมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์เผาไฟแล้ว และเยเรมีย์เพิ่มหลายคำที่​คล้ายๆ​
กับข้อความเดิมลงในหนังสื​อม​้วนที่สองนี้

\par }\Chap{๓๗}{\SH เยเรมีย์เตือนเศเดคียาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนแต่งตั้งให้เศเดคียาห์​บุ​ตรของโยสิยาห์เป็นกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์แทนโคนิยาห์​บุ​ตรเยโฮยาคิม
\VS{๒}​แต่​เศเดคียาห์และบรรดาผู้​รับใช้​ของท่าน และประชาชนในแผ่นดินไม่ฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ที่​​พระองค์​​กล​่าวผ่านเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า
\par }{\PP \VS{๓}​กษัตริย์​เศเดคียาห์​ให้​เยฮูคั​ลบ​ุตรของเชเลมิยาห์ และเศฟันยาห์​ปุ​โรหิ​ตบ​ุตรของมาอาเสยาห์
ไปหาเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า และพู​ดก​ั​บท​่านว่า “โปรดอธิษฐานขอ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเราเพื่อพวกเรา”
\VS{๔}ขณะนั้นเยเรมีย์ยังไปมาหาสู่กับประชาชน เพราะท่านยังไม่​ถู​กจำขัง
\VS{๕}กองทัพของชาวเคลเดียกำลังล้อมเมืองเยรูซาเล็มอยู่ ​แต่​เมื่อพวกเขาทราบว่ากองทหารของฟาโรห์​ได้​ออกจากอียิปต์​แล้ว​
พวกเขาจึงถอยทัพออกไปจากเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VS{๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าว่า
\VS{๗}“{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวว่า ​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ส่งเจ้าให้มาขอร้องเรา
​เจ้​าจงไปบอกเขาว่า ‘​ดู​​เถิด​ กองทหารของฟาโรห์​ที่​มาช่วยเจ้ากำลังจะกลับไปอียิปต์​แผ่​นดินของพวกเขา
\VS{๘}และชาวเคลเดียจะกลับมาสู้รบเมืองนี้ พวกเขาจะยึดและเผาเมืองนี้’
\VS{๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ อย่าหลอกลวงตัวเองด้วยการพูดว่า ‘พวกชาวเคลเดียจะถอยกลับไปจากพวกเรา’
เพราะว่าพวกเขาจะไม่ถอยกลับไป
\VS{๑๐}เพราะถึงแม้ว่าพวกเจ้าจะโจมตีกองทัพของชาวเคลเดียที่กำลังต่อสู้กับเจ้าจนพวกเขาแตกพ่ายไป
​แต่​ทหารบาดเจ็​บท​ุกคนที่​อยู่​ในกระโจมและยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​ก็​จะลุกขึ้นมาและเผาเมืองนี้”
\par }{\SH เยเรมีย์​ถู​กจำขัง
\par }{\PP \VS{๑๑}เมื่อทหารชาวเคลเดียถอนทัพออกจากเยรูซาเล็มเนื่องจากกองทัพของฟาโรห์กำลังเข้ามาใกล้
\VS{๑๒}เยเรมีย์ออกเดินทางจากเยรูซาเล็ม ไปยั​งด​ินแดนของเบนยามินเพื่อรับส่วนแบ่งที่​ดิ​นเช่นเดียวกับประชาชนที่​นั่น​
\VS{๑๓}เมื่อท่านถึงประตูเบนยามิน ยามประตู​ที่​นั่นชื่อ อิ​รี​ยาห์​บุ​ตรเชเลมิยาห์​ผู้​เป็นบุตรของฮานันยาห์​ก็​จั​บก​ุมเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า
โดยพูดว่า “ท่านกำลังทอดทิ้งพวกเราให้​แก่​ชาวเคลเดีย”
\VS{๑๔}เยเรมีย์ตอบว่า “​ไม่​เป็นความจริง ข้าพเจ้าไม่​ได้​ทอดทิ้งให้​แก่​ชาวเคลเดีย”
​แต่​อิ​รี​ยาห์​ไม่​ยอมฟังท่าน เขาจั​บก​ุ​มท​่านและนำท่านไปให้บรรดาผู้​นำ​
\VS{๑๕}​ผู้​นำทั้งหลายก็​ฉุ​นเฉียวใส่เยเรมีย์ ​ทุบตี​และจำขังท่านที่บ้านของโยนาธานเลขา
ซึ่งได้กลายเป็​นที​่จองจำนักโทษไปแล้ว
\par }{\PP \VS{๑๖}เมื่อเยเรมีย์​ถู​กจำขังอยู่​ใต้​​ดิ​นเป็นเวลาหลายวัน
\VS{๑๗}​กษัตริย์​เศเดคียาห์​ให้​คนไปตามท่านมาพบ ​กษัตริย์​ถามเยเรมีย์เป็นการส่วนตั​วท​ี่วังของท่านว่า
“{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มี​คำกล่าวอะไรหรือไม่” เยเรมีย์ตอบว่า “​มี​” และท่านพูดว่า “ท่านจะถูกมอบไว้ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​”
\VS{๑๘}เยเรมีย์​พู​​ดก​ับกษั​ตริ​ย์เศเดคียาห์​ด้วยว่า​ “ข้าพเจ้ากระทำอะไรผิดต่อท่านหรือผู้​รับใช้​ของท่าน
หรือต่อชนชาติ​นี้​ ท่านจึงได้จำขังข้าพเจ้า
\VS{๑๙}บรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าท่านใดที่​รับใช้​ท่านและเผยความว่า ‘​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนจะไม่มาสู้รบกั​บท​่านและเมืองนี้’
\VS{๒๐}​โอ​ ​เจ้​านายผู้เป็นกษั​ตริ​ย์ของข้าพเจ้า ​บัดนี้​ ข้าพเจ้าน้อมตัวลง
​ณ​ เบื้องหน้าท่าน ​ขอให้​ท่านโปรดฟังคำขอร้อง โปรดอย่าส่งข้าพเจ้ากลับไปที่บ้านของโยนาธานเลขาอีก ​มิ​ฉะนั้นข้าพเจ้าตายที่นั่นแน่​ๆ​”
\VS{๒๑}ดังนั้นกษั​ตริ​ย์เศเดคียาห์จึงออกคำสั่ง และเยเรมีย์​ถู​กส่งไปที่ลานทหารยาม
​ให้​ท่านได้รับขนมปังประจำทุกวันจากครัวของคนทำขนมปัง จนกระทั่งไม่​มี​ขนมปังในเมืองอีก ดังนั้นเยเรมีย์จึงยังคงอยู่​ที่​ลานทหารยามต่อไป

\par }\Chap{๓๘}{\SH เยเรมีย์​อยู่​ในบ่อเก็​บน​้ำ
\par }{\PP \VerseOne{๑}เชฟาทิยาห์​บุ​​ตรม​ัทธาน ​เก​-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรปาชเฮอร์ ​ยู​คาลบุตรเชเลมิยาห์
และปาชเฮอร์​บุ​​ตรม​ัลคิยาห์ทราบมาว่า เยเรมีย์กำลังพู​ดก​ับประชาชนทั้งปวงดังนี้
\VS{๒}“{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘​ผู้​​ที่อยู่​ในเมืองนี้จะตายด้วยการต่อสู้
การอดอยาก และด้วยโรคระบาด ​แต่​​ผู้​​ที่​ออกไปพบกับพวกชาวเคลเดียจะมี​ชี​วิตคงอยู่ และจะเอาชีวิตหนีรอดไปได้
และมี​ชี​วิตอยู่
\VS{๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ เมืองนี้จะถูกมอบไว้ในมือของกองทัพของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ และจะถูกยึดไป’ ”
\VS{๔}บรรดาผู้นำพู​ดก​ับกษั​ตริ​ย์​ดังนี้​​ว่า​ “ฆ่าชายผู้​นี้​​เถิด​ เพราะเขากำลังทำลายกำลังใจเหล่าทหารที่ยังเหลืออยู่ในเมืองนี้และประชาชนทั้งปวง
ด้วยการพูดสิ่งเหล่านี้กับพวกเขา เพราะชายผู้​นี้​​ไม่​​หวังดี​ต่อประชาชนเลย ​แต่​​กล​ับหวังร้ายต่อพวกเขา”
\VS{๕}​กษัตริย์​เศเดคียาห์ตอบว่า “​ดู​​เถิด​ เขาอยู่​ใต้​อำนาจของพวกท่าน ​กษัตริย์​​ไม่​สามารถจะขัดขวางพวกท่านได้”
\VS{๖}​ดังนั้น​ พวกเขาจึงจับเยเรมีย์​ไป​ และใช้เชือกหย่อนท่านลงในบ่อเก็​บน​้ำของมัลคิยาห์​บุ​ตรของกษั​ตริ​ย์
​บ่อน​ั้นอยู่​ที่​ลานทหารยาม เป็นบ่อน้ำแห้งซึ่​งม​ี​แต่​​โคลน​ เยเรมีย์จึงจมลงในโคลน
\par }{\SH เยเรมีย์ขึ้นจากบ่อน้ำ
\par }{\PP \VS{๗}เมื่อเอเบดเมเลคขั​นที​ชาวคูชผู้​อยู่​ในวังกษั​ตริ​ย์ ทราบว่าเยเรมีย์​ถู​​กบ​ังคับให้​อยู่​ในบ่อน้ำ
ขณะนั้นกษั​ตริ​ย์กำลังนั่งอยู่​ที่​​ประตู​เบนยามิน
\VS{๘}เอเบดเมเลคออกไปจากวังของกษั​ตริ​ย์ และพู​ดก​ับกษั​ตริ​ย์​ว่า​
\VS{๙}“​กษัตริย์​​ผู้​เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า ชายเหล่านี้​ได้​ทำสิ่งชั่วร้ายต่อเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าในทุกเรื่อง
เขาให้เยเรมีย์ลงไปอยู่ในบ่อเก็​บน​้ำ ท่านจะต้องหิวตายที่​นั่น​ เพราะไม่​มี​อาหารเหลืออยู่ในเมืองแล้ว”
\VS{๑๐}​กษัตริย์​จึงสั่งเอเบดเมเลคชาวคูชว่า “พาชาย 30 คนจากที่​นี่​ไปกับเจ้า
และช่วยดึงเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าออกจากบ่อเก็​บน​้ำก่อนที่เขาจะตาย”
\VS{๑๑}​ดังนั้น​ เอเบดเมเลคจึงพาพวกผู้ชายไปยังวังของกษั​ตริ​ย์กับเขา เขาเอาเศษผ้าและเสื้อเก่าจากห้องใต้​คลัง​
​พร​้อมกับหย่อนเชือกลงในบ่อเก็​บน​้ำให้เยเรมีย์
\VS{๑๒}เอเบดเมเลคชาวคูชบอกเยเรมีย์​ว่า​ “​ใช้​เศษผ้าหนุนระหว่างใต้​รักแร้​กับเชื​อก​”
เยเรมีย์​ก็​​ทำตาม​
\VS{๑๓}​แล​้วพวกเขาก็​ใช้​เชือกดึงเยเรมีย์ขึ้นออกจากบ่อน้ำ เยเรมีย์​อยู่​​ที่​ลานทหารยามต่อไป
\par }{\SH เยเรมีย์​ให้​คำเตือนแก่เศเดคียาห์​อีก​
\par }{\PP \VS{๑๔}​กษัตริย์​เศเดคียาห์​ให้​คนไปตามเยเรมีย์มาพบท่านที่ทางเข้าที่สามของพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​กษัตริย์​​กล​่าวกับเยเรมีย์​ดังนี้​ “เรามี​สิ​่งหนึ่งที่อยากจะถามท่าน ท่านอย่าปกปิดเรา”
\VS{๑๕}เยเรมีย์ตอบเศเดคียาห์​ดังนี้​ “ถ้าข้าพเจ้าบอกท่าน ​แล​้​วท​่านจะไม่ฆ่าข้าพเจ้าหรือ
​ถึงแม้​ว่าข้าพเจ้าให้​คำแนะนำ​ ท่านก็จะไม่ฟังข้าพเจ้า”
\VS{๑๖}​กษัตริย์​เศเดคียาห์สาบานกับเยเรมีย์เป็นการส่วนตัวดังนี้ “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ผู้ให้​​ชี​วิตแก่​พวกเรา​
​ตราบที่​​พระองค์​​มี​​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ เราจะไม่ฆ่าท่านและไม่มอบท่านไว้ในมือของบรรดาผู้​ที่​ต้องการจะฆ่าท่าน”
\par }{\PP \VS{๑๗}เยเรมีย์จึงตอบเศเดคียาห์​ดังนี้​ “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าจอมโยธา พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวว่า ถ้าท่านยอมจำนนต่อบรรดาผู้นำของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ ท่านก็จะไม่​ถู​กฆ่า
และเมืองนี้จะไม่​ถู​กไฟเผา ทั้งตั​วท​่านและครอบครั​วก​็จะรอดชีวิต
\VS{๑๘}​แต่​ถ้าท่านไม่ยอมจำนนต่อบรรดาผู้นำของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ เมืองนี้​ก็​จะถูกมอบไว้ในมือของชาวเคลเดีย
และพวกเขาจะเผาเมือง และท่านจะไม่รอดจากมือของพวกเขา”
\VS{๑๙}​กษัตริย์​เศเดคียาห์บอกเยเรมีย์​ว่า​ “เรากลัวชาวยูดาห์​ที่​​ได้​ยอมจำนนแก่ชาวเคลเดีย
เรากลั​วว​่าเราจะถูกมอบตัวให้​แก่​​พวกเขา​ และจะถูกทำร้าย”
\VS{๒๐}เยเรมีย์ตอบว่า “ท่านจะไม่​ถู​กมอบตัวให้​แก่​​พวกเขา​ ​เวลานี้​ท่านจงเชื่อฟัง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในสิ่งที่ข้าพเจ้าบอกท่าน
และทุกสิ่งจะเป็นไปด้วยดีกั​บท​่าน และท่านจะรอดชีวิต
\VS{๒๑}​แต่​ถ้าท่านไม่​ยอมจำนน​ ภาพนิ​มิ​ตที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ให้​ข้าพเจ้าเห็​นก​็​คือ​
\VS{๒๒}​ดู​​เถิด​ ​ผู้​หญิงทุกคนที่​เหลืออยู่​ในวังของกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์กำลังถูกนำตัวออกไปยังบรรดาผู้นำของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​
พวกเขาพูดถึงท่านดังนี้​ว่า​
\par }{\Q ‘เพื่อนทั้งหลายของท่านที่ท่านไว้วางใจได้หลอกลวงท่าน
\par }{\QB และทำตามที่พวกเขาต้องการ
\par }{\Q ​เท​้าของท่านจมอยู่ในโคลน
\par }{\QB พวกเขาทอดทิ้งท่านไป’
\par }{\PP \VS{๒๓}บรรดาภรรยาและบุตรชายของท่านจะถูกนำออกไปมอบแก่ชาวเคลเดีย และท่านเองจะหนี​ไม่​รอดจากมือของพวกเขา
​แต่​จะถูกกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนจั​บก​ุม และเมืองนี้จะถูกไฟไหม้”
\par }{\PP \VS{๒๔}​แล​้วเศเดคียาห์​พู​​ดก​ับเยเรมีย์​ว่า​ “อย่าให้ใครรู้เรื่องนี้
​แล​้​วท​่านจะไม่​ตาย​
\VS{๒๕}ถ้าบรรดาผู้นำทราบว่าเราได้​พู​​ดก​ั​บท​่าน และพวกเขามาหาท่านเพื่อถามท่านว่า
‘บอกพวกเราเถิดว่า ท่านพูดอะไรกับกษั​ตริ​ย์ และกษั​ตริ​ย์​พู​ดอะไรกั​บท​่านบ้าง อย่าปกปิดพวกเรา และพวกเราจะไม่ฆ่าท่าน’
\VS{๒๖}ท่านจงบอกพวกเขาว่า ‘ข้าพเจ้าน้อมตัวลงด้วยคำขอร้องต่อกษั​ตริ​ย์​ว่า​
ท่านจะไม่ส่งข้าพเจ้ากลับไปที่บ้านของโยนาธานให้ไปตายที่​นั่น​’ ”
\VS{๒๗}​แล​้วผู้นำทั้งปวงมาหาเยเรมีย์ และถามท่าน ท่านก็ตอบพวกเขาตามที่​กษัตริย์​​สั่ง​
​ดังนั้น​ พวกเขาจึงไม่​พู​​ดก​ั​บท​่านอีก เพราะไม่​มี​ใครทราบว่าท่านพูดสิ่งใดกับกษั​ตริ​ย์
\VS{๒๘}เยเรมีย์จึงอยู่​ที่​ลานทหารยามต่อไปจนถึงวั​นที​่เยรูซาเล็มถูกยึด

\par }\Chap{๓๙}{\SH เยรูซาเล็มถล่ม
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่​​เก​้าของรัชสมัยเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ในเดือนที่​สิบ​
เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนและกองทัพของท่านทั้งหมดมาโจมตีเยรูซาเล็มและยึดไว้​ได้​
\VS{๒}ในปี​ที่​​สิ​บเอ็ดของรัชสมัยเศเดคียาห์ ​วันที่​​เก​้าของเดือนที่​สี​่
กำแพงเมืองถูกพังลง
\VS{๓}ครั้นแล้วผู้นำทั้งหมดของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนจึงเข้าไปนั่งที่​ประตู​​กลาง​
​รวมทั้ง​ เนอร์กัลชาเรเซอร์ สัมการ์เนโบ ​สาร​์เสคิมผู้​บัญชาการ​ เนอร์กัลชาเรเซอร์​ผู้นำ​ ร่วมกับผู้นำอื่นๆ
ทั้งหมดของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​
\VS{๔}เมื่อเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์และทหารทั้งหมดเห็นพวกเขา ​ก็​พากันหนีออกไปจากเมืองในเวลากลางคืน
ไปทางสวนของกษั​ตริ​ย์ ผ่านทางประตูเมืองระหว่าง 2 ​กำแพง​ และพวกเขาไปทางที่จะไปอาราบาห์
\VS{๕}​แต่​กองทัพของชาวเคลเดียไล่ตามพวกเขาไป และจั​บก​ุมเศเดคียาห์​ได้​ในที่ราบเยรี​โค​
เมื่อพวกเขาจับตั​วท​่านได้​แล้วก็​นำไปส่งให้เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนที่เมืองริบลาห์ในอาณาเขตของฮามัท
และเนบูคัดเนสซาร์ประกาศโทษแก่​ท่าน​
\VS{๖}​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนสังหารบรรดาบุตรชายของเศเดคียาห์​ที่​ริบลาห์ต่อหน้าท่าน
และกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนสังหารบรรดาผู้นำของยูดาห์​ทั้งหมด​
\VS{๗}เศเดคียาห์​ถู​กควั​กล​ูกตา และถู​กล​่ามโซ่ไปยังบาบิ​โลน​
\VS{๘}ชาวเคลเดียเผาวังกษั​ตริ​ย์และบ้านประชาชน และพังกำแพงเมืองเยรูซาเล็ม
\VS{๙}เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารคุ้มกันได้กวาดต้อนประชาชนที่​เหลืออยู่​ในเมืองและพวกที่ยอมจำนนแก่​เขา​
รวมทั้งประชาชนที่ยังเหลืออยู่​ให้​ไปเป็นเชลยที่บาบิ​โลน​
\VS{๑๐}เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารคุ้มกันไม่​ได้​จั​บก​ุมคนยากจนบางคนที่​ไม่ได้​เป็นเจ้าของที่​ดิน​
​แต่​​ให้​พวกเขาอยู่ต่อในแผ่นดินของยูดาห์ และในขณะเดียวกั​นก​็ยังให้สวนองุ่นและไร่นาแก่พวกเขาด้วย
\par }{\SH {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ช่วยเยเรมีย์​ให้​​รอด​
\par }{\PP \VS{๑๑}เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนบัญชาผ่านเนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารคุ้มกันเรื่องเยเรมีย์​ว่า​
\VS{๑๒}“จงพาตัวเขาไป ​ดู​แลเขาให้​ดี​ และอย่าทำร้ายเขา เขาขอสิ่งใดก็จงทำตามนั้น”
\VS{๑๓}​ดังนั้น​ เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารคุ้มกัน เนบูชัสบานผู้​บัญชาการ​
เนอร์กัลชาเรเซอร์​ผู้นำ​ และบรรดาผู้นำทั้งหมดของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​
\VS{๑๔}​ให้​คนไปนำเยเรมีย์มาจากลานทหารยาม และให้ท่านอยู่ในความดูแลของเก-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรอาหิคามผู้เป็นบุตรของชาฟาน
​เพื่อให้​เขาพาท่านกลับบ้าน ท่านจึงได้อาศัยอยู่ท่ามกลางประชาชน
\par }{\PP \VS{๑๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ขณะที่​ท่านถู​กก​ักขังที่ลานทหารยามดังนี้
\VS{๑๖}“จงไปบอกเอเบดเมเลคชาวคูชว่า ‘{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวว่า
​ดู​​เถิด​ เราจะให้​ความวิบัติ​​เก​ิดขึ้​นก​ับเมืองนี้ตามคำพูดของเรา ​ไม่​​ให้​รับความเจริญ และจะเกิดขึ้นต่อหน้าเจ้าในวันนั้น
\VS{๑๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า เราจะช่วยให้​เจ้​ารอดในวันนั้น และเจ้าจะไม่​ถู​กมอบไว้ในมือของบรรดาผู้​ที่​​เจ้​ากลัว
\VS{๑๘}เพราะเราจะช่วยเจ้าให้รอดอย่างแน่​นอน​ และเจ้าจะไม่​ถู​กฆ่า และเจ้าจะเอาชีวิตหนีรอดไปได้
เพราะเจ้าได้​ไว้​วางใจเรา
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น’ ”

\par }\Chap{๔๐}{\SH เยเรมีย์​อยู่​ต่อในยูดาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์ ​หลังจากที่​เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารคุ้มกันได้ปล่อยท่านไปจากรามาห์
เขาเห็​นว​่าเยเรมีย์​ถู​​กล​่ามโซ่ในหมู่เชลยที่มาจากเยรูซาเล็มและยูดาห์ ซึ่งกำลังถู​กค​ุมตัวไปเป็นเชลยที่บาบิ​โลน​
\VS{๒}​ผู้​บัญชาการทหารคุ้มกันพาเยเรมีย์​มา​ และพูดดังนี้​ว่า​ “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านลั่นวาจาถึงความพินาศของที่​แห่​งนี้
\VS{๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​ทำให้​ความพินาศเกิดขึ้นและกระทำตามที่​พระองค์​​กล​่าวไว้ เพราะพวกท่านเองทำบาปต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และไม่เชื่อฟังพระองค์ เรื่องจึงได้​เก​ิดขึ้​นก​ับพวกท่าน
\VS{๔}​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​เราปลดโซ่จากมือท่าน และปล่อยท่านให้​เป็นอิสระ​ ถ้าท่านเห็​นว​่าเป็นการดี​ที่​จะไปยังบาบิโลนกับเรา
ท่านก็​มาก​ับเรา และเราจะดูแลท่านเป็นอย่างดี ​แต่​ถ้าท่านเห็​นว​่าเป็นการกระทำผิดที่จะไปยังบาบิโลนกับเรา
ท่านก็อย่ามา ท่านก็​เห​็นแล้​วว​่าแผ่นดินทั้งหมดอยู่ตรงหน้าท่าน ท่านไปที่ไหนก็​ได้​​ตามที่​ท่านเห็​นว​่าดีและเหมาะควร”
\VS{๕}ในเมื่อเยเรมีย์ยังอยู่​ที่นั่น​ เขาพูดต่​ออ​ี​กว่า​ “ท่านกลับไปหาเก-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรอาหิคามผู้เป็นบุตรของชาฟาน
​ผู้​​ที่​​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนแต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการของเมืองต่างๆ ในยูดาห์ และท่านไปอาศัยอยู่กับเขาท่ามกลางประชาชน
​หรือไม่​​ก็​ไปยังที่​ที่​ท่านต้องการ” ดังนั้นผู้บัญชาการทหารคุ้มกันจึงให้อาหารแก่เยเรมีย์​ติ​ดตัวไป ​พร​้อมกับให้ของขวัญและปล่อยท่านไป
\VS{๖}​ครั้นแล้ว​ เยเรมีย์จึงไปหาเก-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรอาหิคามที่​มิ​สปาห์ และอาศัยอยู่กับเขาท่ามกลางประชาชนที่​เหลืออยู่​ในแผ่นดิน
\par }{\PP \VS{๗}เมื่อบรรดาผู้บัญชาการและเหล่าทหารที่ประจำอยู่ในทุ่งโล่งทราบว่า
​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้​แต่​งตั้งเก-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรอาหิคามให้เป็นผู้ว่าราชการของแผ่นดิน และได้​ให้​เขาปกครองคนที่ยากจนที่สุดในแผ่นดินทุกเพศทุกวัย
ซึ่งไม่​ถู​กจับไปเป็นเชลยที่บาบิ​โลน​
\VS{๘}พวกเขาจึงพากันไปหาเก-​ดาล​ิยาห์​ที่​​มิ​สปาห์ อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์
โยฮานานบุตรคาเรอัค เสไรยาห์​บุ​ตรทันหุ​เมท​ บรรดาบุตรของเอฟายชาวเนโทฟาห์ เยซานิยาห์​บุ​ตรตระกูลมาอาคาห์
และเหล่าทหารของพวกเขา
\VS{๙}​เก​-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรอาหิคามผู้เป็นบุตรของชาฟานสาบานต่อชายเหล่านั้นและเหล่าทหารว่า
“อย่ากลั​วท​ี่จะรับใช้ชาวเคลเดีย จงอาศัยอยู่ในแผ่นดิน และรับใช้​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ ​แล​้​วท​ุกอย่างก็จะเป็นไปด้วยดีกั​บท​่าน
\VS{๑๐}สำหรับเราแล้ว เราจะอาศัยอยู่​ที่​​มิ​สปาห์ เพื่อเป็นผู้แทนของพวกท่านให้กับชาวเคลเดียที่จะมาหาเรา
ส่วนพวกท่าน จงสะสมเหล้าองุ่น ​ผลไม้​​ฤดูร้อน​ และน้ำมัน และเก็บไว้ในภาชนะ และอาศัยอยู่ในเมืองที่พวกท่านยึดไป”
\VS{๑๑}​ในขณะเดียวกัน​ ชาวยูดาห์ทั้งปวงที่​อยู่​ในโมอับและท่ามกลางชาวอัมโมน
ในเอโดม และในอาณาเขตอื่นๆ ทราบว่ากษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนได้​ให้​​ผู้​คนจำนวนหนึ่​งม​ี​ชี​วิตเหลืออยู่ในยูดาห์
​อี​กทั้งแต่งตั้งเก-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรอาหิคามผู้เป็นบุตรของชาฟานให้เป็นผู้ว่าราชการปกครองพวกเขา
\VS{๑๒}และชาวยูดาห์ทั้งปวงออกไปจากทุกที่ซึ่งพวกเขาถูกขับไล่​ให้​ไปอยู่ ​แล้วก็​​กล​ับมายังยูดาห์
ไปหาเก-​ดาล​ิยาห์​ที่​​มิ​สปาห์ พวกเขาเก็บสะสมเหล้าองุ่นและผลไม้​ฤดู​ร้อนได้​มากมาย​
\par }{\PP \VS{๑๓}โยฮานานบุตรคาเรอัคและบรรดาผู้บัญชาการที่​อยู่​ในทุ่งโล่งมาหาเก-​ดาล​ิยาห์​ที่​​มิ​สปาห์
\VS{๑๔}และพู​ดก​ับเขาว่า “ท่านทราบไหมว่า บาอาลิสกษั​ตริ​ย์ของชาวอัมโมนได้​ให้​อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์มาฆ่าท่าน”
​แต่​​เก​-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรอาหิคามไม่เชื่อพวกเขา
\VS{๑๕}โยฮานานบุตรคาเรอัคจึงพู​ดก​ับเก-​ดาล​ิยาห์เป็นการลั​บท​ี่​มิ​สปาห์​ดังนี้​​ว่า​
“โปรดให้เราไปฆ่าอิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ และจะไม่​มี​ใครทราบเรื่องนี้ ทำไมท่านจึงจะยอมให้เขาฆ่าท่าน ซึ่งจะทำให้ชาวยิ​วท​ั้งปวงที่​อยู่​รอบตั​วท​่านกระเจิดกระเจิงไป
และผู้​ที่​​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่ของยูดาห์จะพลอยวอดวายไปด้วย”
\VS{๑๖}​แต่​​เก​-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรอาหิคามพู​ดก​ับโยฮานานบุตรคาเรอัคว่า “ท่านอย่าทำอย่างนั้นเลย
เพราะสิ่งที่ท่านกำลังพูดเกี่ยวกับอิชมาเอลนั้นไม่เป็นความจริง”

\par }\Chap{๔๑}{\SH ​เก​-​ดาล​ิยาห์​ถู​กฆ่า
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในเดือนที่​เจ็ด​ อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์​ผู้​เป็นบุตรของเอลีชามา ซึ่​งม​ีเลือดเนื้อเชื้อไขกษั​ตริ​ย์และเป็นหนึ่งในบรรดาผู้นำของกษั​ตริ​ย์
​มาก​ับชาย 10 คนเพื่อพบกับเก-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรอาหิคามที่​มิ​สปาห์ และขณะที่เขาทั้งหลายกำลังรับประทานอาหารที่​มิ​สปาห์
\VS{๒}อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์​พร​้อมกับชาย 10 คนก็​ลุ​กขึ้นและใช้ดาบฆ่าเก-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรอาหิคามผู้เป็นบุตรของชาฟาน
และเขาก็​สิ้นชีวิต​ เขาเป็นผู้​ที่​​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้​แต่​งตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการในแผ่นดิน
\VS{๓}อิชมาเอลยังได้ฆ่าชาวยูดาห์​ทุ​กคนและทหารชาวเคลเดียซึ่​งบ​ังเอิญอยู่กับเก-​ดาล​ิยาห์​ที่​​มิ​สปาห์​ด้วย​
\par }{\PP \VS{๔}​วันรุ่งขึ้น​ ​ก่อนที่​จะมีใครทราบเกี่ยวกับการฆาตกรรมของเก-​ดาล​ิยาห์
\VS{๕}​มี​​ชาย​ 80 ​คน​ มาจากเชเคม ​ชิ​โลห์ และสะมาเรีย ชายเหล่านั้นโกนเครา
เสื้อผ้าที่สวมก็​ขาด​ ​กร​ีดเนื้อตัวเอง นำเครื่องธัญญบูชาและกำยานมาถวายที่พระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๖}อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ออกจากมิสปาห์มาพบพวกเขา และร้องไห้​ขณะที่​มาพบชายเหล่านั้นและพูดดังนี้
“​เข​้ามาสิ มาหาเก-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรอาหิคาม”
\VS{๗}เมื่อชายเหล่านั้นเข้าไปในเมือง อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์กับคนของเขาจึงสังหารพวกเขาและโยนร่างลงในบ่อเก็​บน​้ำ
\VS{๘}​แต่​​มี​ 10 คนในกลุ่มพู​ดก​ับอิชมาเอลว่า “อย่าฆ่าพวกเราเลย เพราะเรามี​ข้าวสาลี​
ข้าวบาร์​เลย​์ ​น้ำมัน​ และน้ำผึ้งเก็บซ่อนไว้ในนา” ดังนั้นเขาจึงไว้​ชี​วิตและไม่เอาชีวิตพวกเขาพร้อมกับเพื่อนร่วมทาง
\par }{\PP \VS{๙}บ่อเก็​บน​้ำที่อิชมาเอลโยนร่างของพวกผู้ชายที่เขาได้​สังหาร​ รวมทั้งร่างของเก-​ดาล​ิยาห์ด้วยนั้น
เป็นบ่อน้ำขนาดใหญ่​ที่​​กษัตริย์​อาสาให้ขุดไว้สำหรับป้องกันการโจมตีของบาอาชากษั​ตริ​ย์ของอิสราเอล อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์โยนศพลงในบ่อจนเต็ม
\VS{๑๐}​แล​้​วอ​ิชมาเอลก็จับตัวประชาชนที่​อยู่​ในมิสปาห์ไปเป็นเชลย บรรดาธิดาของกษั​ตริ​ย์และทุกคนที่​เหลืออยู่​​ที่​​มิ​สปาห์
ซึ่งเนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารคุ้มกันได้​มอบให้​​อยู่​​ใต้​การดูแลของเก-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรอาหิคาม อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์จับตัวพวกเขาไปเป็นเชลย
และเริ่มข้ามน้ำไปยังเขตแดนของชาวอัมโมน
\par }{\PP \VS{๑๑}​แต่​เมื่อโยฮานานบุตรคาเรอัคและบรรดาผู้บัญชาการทราบเรื่องชั่วร้ายทั้งสิ้​นที​่อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์​ได้​​กระทำ​
\VS{๑๒}พวกเขาจึงให้พรรคพวกของตนไปด้วยเพื่อต่อสู้กับอิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์
พวกเขาจู่โจมอิชมาเอลที่สระน้ำใหญ่ในกิเบโอน
\VS{๑๓}ครั้นประชาชนทั้งปวงที่​อยู่​กับอิชมาเอลเห็นโยฮานานบุตรคาเรอัคและบรรดาผู้บัญชาการมาด้วยกัน
พวกเขาก็​ดี​ใจมาก
\VS{๑๔}ดังนั้นประชาชนทั้งปวงที่อิชมาเอลได้ต้อนไปเป็นเชลยจากมิสปาห์จึงหันกลับไปร่วมกลุ่มกับโยฮานานบุตรคาเรอัค
\VS{๑๕}​แต่​อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์กับชาย 8 คนหนีรอดไปจากโยฮานานได้ และไปหาชาวอัมโมน
\VS{๑๖}โยฮานานบุตรคาเรอัคและบรรดาผู้บัญชาการที่​อยู่​กับเขา จึงพาประชาชนที่เหลือซึ่งรอดชีวิตจากมิสปาห์​กล​ับมาหลังจากที่อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์​ได้​ฆ่าเก-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรอาหิคาม
โยฮานานนำบรรดาทหาร ​ผู้หญิง​ ​เด็ก​ และขั​นที​​กล​ับจากกิเบโอน
\VS{๑๗}เขาเหล่านั้นไปอยู่​ที่​เกรูธ-คิมฮามใกล้เบธเลเฮม โดยที่ตั้งใจจะไปยั​งอ​ียิปต์
\VS{๑๘}เพื่อหลบหนีชาวเคลเดีย เขาเหล่านั้นกลัวชาวเคลเดีย ​ก็​เพราะอิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์​ได้​ฆ่าเก-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรอาหิคาม
ซึ่งกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนแต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการของแผ่นดิน

\par }\Chap{๔๒}{\SH การเตือนไม่​ให้​ไปอียิปต์
\par }{\PP \VerseOne{๑}ครั้นแล้วบรรดาผู้บัญชาการทั้งปวง โยฮานานบุตรคาเรอัค เยซานิยาห์​บุ​ตรโฮชายาห์
และประชาชนทั้งปวงตั้งแต่​ผู้​ด้อยสุดจนถึงผู้​มี​อำนาจมากที่​สุด​ ​ก็​มาหาเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า
\VS{๒}และพูดดังนี้​ว่า​ “พวกเราอ้อนวอนขอความเมตตาจากท่าน ขอท่านโปรดอธิษฐานต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน ​ให้​พวกเราเถิด เพื่อผู้คนทั้งหมดที่​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่​นี้​ เนื่องจากพวกเรามี​ชี​วิตเหลืออยู่เพียงไม่​กี่​​คน​
อย่างที่ท่านก็​เห็น​
\VS{๓}​เพื่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะได้​ชี้​​ให้​พวกเราเห็​นว​่า
เราควรจะไปทางไหนและควรจะทำสิ่งใด”
\VS{๔}เยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าตอบพวกเขาว่า “เราได้ยินคำขอของพวกท่าน
​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าจะอธิษฐานต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน ตามคำขอของท่าน และอะไรก็​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ตอบท่าน
ข้าพเจ้าก็จะบอกพวกท่าน เราจะไม่​นิ่งเฉย​”
\VS{๕}พวกเขาพู​ดก​ับเยเรมีย์​ดังนี้​​ว่า​ “ถ้าหากว่าพวกเราไม่กระทำตามทุกสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านสั่งให้ท่านมาแจ้งแก่​พวกเรา​ ​ขอ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นพยานที่​แท้​​จร​ิงและสัตย์​จร​ิงที่​ไม่มี​ใครฝ่าฝืนได้
\VS{๖}​ไม่​ว่าจะเป็นการดีหรือร้าย พวกเราจะเชื่อฟัง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเรา พวกเราให้ท่านไปหาพระองค์ เพื่อทุกสิ่งจะเป็นไปด้วยดีกับพวกเรา เมื่อเราเชื่อฟัง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเรา”
\par }{\PP \VS{๗}​หลังจาก​ 10 วันผ่านไป
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์
\VS{๘}และท่านเรียกประชุมกับโยฮานานบุตรคาเรอัค และบรรดาผู้บัญชาการที่​อยู่​กับเขา
และประชาชนทั้งปวงตั้งแต่​ผู้​ด้อยสุดจนถึงผู้​มี​อำนาจมากที่​สุด​
\VS{๙}และท่านพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอล
​ผู้​​ที่​ท่านให้ข้าพเจ้าไปเป็นตัวแทนเพื่อขอร้องขอความเมตตากล่าวดังนี้
\VS{๑๐}‘ถ้าพวกเจ้าอยู่บนแผ่นดินนี้​ต่อไป​ เราก็จะช่วยเสริมสร้างพวกเจ้าขึ้น
เราจะไม่​โค​่นพวกเจ้าลง เราจะปลูกสร้างพวกเจ้า และจะไม่​ถอนรากถอนโคน​ เราเสียใจที่เราให้​ความวิบัติ​​เก​ิดขึ้​นก​ับพวกเจ้า
\VS{๑๑}​ไม่​ต้องกลัวกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนที่พวกเจ้ากลัว
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ ​ไม่​ต้องกลัวเขาเพราะเราอยู่กับพวกเจ้า เพื่อช่วยพวกเจ้าให้​ปลอดภัย​
และช่วยให้รอดจากมือของเขา
\VS{๑๒}เราจะให้ความเมตตาแก่​เจ้า​ โดยที่เขาจะมีเมตตาต่อเจ้า และปล่อยให้​เจ้​าอยู่ในแผ่นดินของเจ้าเองต่อไป’
\VS{๑๓}​แต่​ถ้าพวกท่านพูดว่า ‘พวกเราจะไม่​อยู่​ในแผ่นดินนี้’ และไม่​เชื่อฟัง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน
\VS{๑๔}และถ้าท่านพูดว่า ‘​ไม่​ พวกเราจะไปอาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพื่อเราจะไม่ต้องเผชิญกับสงคราม
หรือได้ยินสัญญาณแตรงอน หรืออดอยากอาหาร พวกเราจะไปอาศัยอยู่​ที่นั่น​’
\VS{๑๕}ท่านก็จงฟังคำของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เถิด​ ​โอ​ ​ผู้​​ที่​​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่ของยูดาห์​เอ๋ย​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ ‘ถ้าพวกเจ้าตั้งหน้าจะไปยั​งอ​ียิปต์และเข้าไปอาศัยอยู่​ที่นั่น​
\VS{๑๖}สงครามที่​เจ้​ากลั​วก​็จะตามเจ้าไปที่​นั่น​ ​ที่​​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์
และความอดอยากที่​เจ้​ากลัวจะตามหลังพวกเจ้าไปที่​อียิปต์​​อย่างใกล้ชิด​ และพวกเจ้าจะตายที่​นั่น​
\VS{๑๗}​ทุ​กคนที่ตั้งหน้าไปอียิปต์และเข้าไปอาศัยอยู่​ที่​นั่นจะตายเพราะสงคราม
​ความอดอยาก​ และโรคระบาด จะไม่​มี​ใครเหลืออยู่ และไม่​มี​ใครรอดพ้นจากความวิบั​ติ​​ที่​เราจะให้​เก​ิดขึ้​นก​ับพวกเขาได้’
\par }{\PP \VS{๑๘}​เพราะ​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้
‘ความกริ้วและการลงโทษของเราที่​มีต​่อบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็มเป็นเช่นไร การลงโทษของเราก็จะมีต่อพวกเจ้าเช่นนั้นเมื่อเจ้าไปยั​งอ​ียิปต์
พวกเจ้าจะเป็นสิ่งที่คนสาปแช่ง เป็​นที​่​น่าหวาดกลัว​ เป็นคำสาปแช่ง และเป็​นที​่​หัวเราะเยาะ​ พวกเจ้าจะไม่​เห็นที​่​นี่​​อีก​’
\VS{๑๙}​โอ​ ​ผู้​​ที่​​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่ของยูดาห์​เอ๋ย​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​กล​่าวแก่พวกท่านดังนี้ ‘อย่าไปที่​อียิปต์​’ ​ขอให้​รับทราบอย่างแน่นอนว่า
​วันนี้​ข้าพเจ้าได้เตือนพวกท่านล่วงหน้าแล้​วว​่า
\VS{๒๐}พวกท่านได้หลงผิดขั้นถึงชีวิตของท่าน เพราะท่านให้ข้าพเจ้าไปหา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน พวกท่านพูดว่า ‘โปรดอธิษฐานต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเราเพื่อพวกเรา และอะไรก็​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเรากล่าว ​ก็​ช่วยแจ้งแก่​พวกเรา​ และพวกเราจะกระทำตาม’
\VS{๒๑}และในวันนี้ ข้าพเจ้าได้​แจ​้งแก่พวกท่านแล้ว ​แต่​พวกท่านไม่​ได้​​เชื่อฟัง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน ในเรื่องใดๆ ​ที่​​พระองค์​​ให้​ข้าพเจ้ามาบอกท่าน
\VS{๒๒}​ฉะนั้น​ ท่านจงแน่ใจได้​ว่า​ ท่านจะตายเพราะสงคราม ​ความอดอยาก​ และโรคระบาดในที่ซึ่งพวกท่านต้องการจะไปอาศัยอยู่”

\par }\Chap{๔๓}{\SH เยเรมีย์​ถู​กพาไปยั​งอ​ียิปต์
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่อเยเรมีย์​พู​ดทุกสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเขาให้ประชาชนทั้งปวงฟังจบแล้ว
คือทุกสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}สั่งให้ท่านแจ้งแก่​พวกเขา​
\VS{๒}อาศาริยาห์​บุ​ตรโฮชายาห์ โยฮานานบุตรคาเรอัค รวมทั้งพวกผู้ชายใจยโสทุกคน
​ได้​​พู​​ดก​ับเยเรมีย์​ว่า​ “ท่านกำลังพูดเท็จ
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเราไม่​ได้​ส่งท่านให้มาพูดว่า ‘อย่าไปอาศัยอยู่ในอียิปต์’
\VS{๓}​แต่​บารุ​คบ​ุตรเนริยาห์​ได้​กระตุ้นท่านให้ขั​ดก​ับพวกเรา เพื่อมอบเราไว้ในมือของชาวเคลเดีย
พวกเขาจะได้ฆ่าพวกเรา ​หรือไม่​​ก็​จับไปเป็นเชลยที่บาบิ​โลน​”
\VS{๔}​ดังนั้น​ โยฮานานบุตรคาเรอัค บรรดาผู้​บัญชาการ​ และประชาชนทั้งปวงไม่​เชื่อฟัง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ด้วยการปฏิเสธที่จะอยู่ในยูดาห์
\VS{๕}โยฮานานบุตรคาเรอัคและบรรดาผู้บัญชาการจึงพาผู้​ที่​​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่ของยูดาห์ทั้งหมดไปยั​งอ​ียิปต์
ซึ่งพวกเขาเคยถูกขับไล่ไปยังประชาชาติทั้งปวงก่อนหน้านี้ และได้​กล​ับมาอาศัยอยู่ในแผ่นดินยูดาห์
\VS{๖}ทั้งพวกผู้​ชาย​ ​ผู้หญิง​ เด็กๆ บรรดาธิดาของกษั​ตริ​ย์ และทุกๆ ​คนที​่เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารคุ้มกันปล่อยให้​อยู่​กับเก-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรอาหิคามผู้เป็นบุตรของชาฟาน
รวมทั้งเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า และบารุ​คบ​ุตรเนริยาห์
\VS{๗}และพวกเขาทุกคนก็มาถึงทาปานเหสในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เพราะไม่​เชื่อฟัง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๘}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ที่​ทาปานเหสดังนี้
\VS{๙}“จงหยิ​บก​้อนหินขนาดใหญ่ไปซ่อนในปูนสอที่ถนนทางเข้าไปวังของฟาโรห์ในทาปานเหส
และทำให้คนยูดาห์​เห็น​
\VS{๑๐}และจงพู​ดก​ับพวกเขาว่า ‘{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวว่า
​ดู​​เถิด​ เราจะนำเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนผู้​รับใช้​ของเรามา และเราจะตั้​งบ​ัลลั​งก​์ของเขาบนก้อนหินพวกนี้​ที่​เราได้ซ่อนไว้
และเขาจะแผ่ปะรำของเขาบนก้อนหิน
\VS{๑๑}เขาจะมาโจมตี​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์ ​ผู้​คนทั้งหลายที่ต้องตายด้วยโรคระบาดก็จะตายด้วยโรคระบาด
​ที่​ต้องถูกจับเป็นเชลยก็จะถูกจับไปเป็นเชลย และที่ต้องตายจากการสู้รบก็จะตายจากการสู้​รบ​
\VS{๑๒}เขาจะเผาวิหารของปวงเทพเจ้าของอียิปต์ และจะขนรูปเคารพไป เขาจะกวาดล้างแผ่นดิ​นอ​ียิปต์จนเกลี้ยง
อย่างผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะกำจัดตัวหมัดออกจากเสื้อคลุมของเขา และเขาจะกลับไปด้วยความมี​ชัย​
\VS{๑๓}เขาจะพังเสาหิ​นที​่วิหารแห่งดวงอาทิตย์ ซึ่งอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และเขาจะเผาวิหารทั้งหลายของปวงเทพเจ้า’ ”

\par }\Chap{๔๔}{\SH การตัดสินลงโทษเรื่องรูปเคารพ
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์เรื่องชาวยูดาห์ทั้งปวงที่อาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​ที่​​มิ​กดล
ทาปานเหส เมมฟิส และในแผ่นดินของปัทโรส
\VS{๒}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้​ว่า​ “พวกเจ้าเห็นความพินาศที่เราทำให้​เก​ิดขึ้​นก​ับเยรูซาเล็มและเมืองต่างๆ
ของยูดาห์ ​ดู​​เถิด​ ในวันนี้ เมืองเหล่านี้​ถู​กทิ้งเป็​นที​่​ร้าง​ และพังทลาย
\VS{๓}เพราะพวกเขาประพฤติ​ชั่ว​ ยั่วโทสะเราด้วยการเผาเครื่องหอมและบูชาปวงเทพเจ้าซึ่งพวกเขาไม่​รู้จัก​
​แม้​พวกเจ้าเองหรือบรรพบุรุษของพวกเจ้าก็​ไม่รู้​​จัก​
\VS{๔}เราได้​ให้​บรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าซึ่งเป็นผู้​รับใช้​ของเราทุกคนมาพู​ดก​ับพวกเจ้าอย่างไม่หยุดยั้งว่า
‘​โอ​ อย่ากระทำสิ่งที่น่ารังเกียจที่เราเกลียดชังเช่นนี้’
\VS{๕}​แต่​พวกเขาไม่​ได้​ฟังและไม่​แม้แต่​จะเงี่ยหู​ฟัง​ เพื่อหันจากความชั่วและไม่เผาเครื่องหอมแก่ปวงเทพเจ้า
\VS{๖}​ฉะนั้น​ การลงโทษและความกริ้วของเราจึงได้หลั่งออกและพลุ่งขึ้นต่อเมืองต่างๆ
ของยูดาห์และที่ถนนในเยรูซาเล็ม จนพังทลายและกลายเป็​นที​่​รกร้าง​ อย่างที่​เป็นอยู่​​ทุกวันนี้​”
\VS{๗}และบัดนี้
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้​ว่า​ “ทำไมพวกเจ้าจึงกระทำความชั่​วอ​ั​นร​้ายแรงเช่นนี้​ให้​​แก่​​ตนเอง​
ด้วยการตัดขาดจากผู้ชายและผู้​หญิง​ เด็กและทารก จากท่ามกลางยูดาห์ โดยไม่​ให้​​มี​​ผู้​ใดมี​ชี​วิตเหลืออยู่​ไว้​​แก่​​เจ้​าเลย
\VS{๘}ทำไมพวกเจ้าจึงยั่วโทสะเราด้วยสิ่งที่พวกเจ้าทำขึ้นด้วยมือของเจ้าเอง เผาเครื่องหอมแก่ปวงเทพเจ้าในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ซึ่งเป็​นที​่พวกเจ้ามาอาศัยอยู่
พวกเจ้าจะถูกตัดขาดและกลายเป็​นที​่สาปแช่งและเป็​นที​่หัวเราะเยาะในท่ามกลางประชาชาติทั้งปวงของแผ่นดินโลก
\VS{๙}พวกเจ้าลืมความชั่วของบรรพบุรุษของตนแล้วหรือ ความชั่วของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์
ความชั่วของภรรยาของพวกเขา ความชั่วของพวกเจ้าเอง ความชั่วของภรรยาของพวกเจ้า ​ที่​​ได้​กระทำในแผ่นดินของยูดาห์และที่ถนนในเยรูซาเล็ม
\VS{๑๐}พวกเขาไม่​ได้​ถ่อมตนแม้กระทั่งในวันนี้ และไม่เกรงกลัวหรือดำเนินตามกฎบัญญั​ติ​และกฎเกณฑ์ของเราที่เรากำหนดไว้​ให้​​เจ้​าและบรรพบุรุษของพวกเจ้าปฏิบั​ติ​​ตาม​”
\par }{\PP \VS{๑๑}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราตั้งใจจะให้เมืองนี้ประสบภั​ยอ​ันตราย
จะตัดขาดจากยูดาห์​ทั้งหมด​
\VS{๑๒}เราจะจัดการกับผู้​ที่​​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่ของยูดาห์ คือพวกที่ตั้งหน้าไปยังแผ่นดิ​นอ​ียิปต์และเข้าไปอาศัยอยู่​ที่นั่น​
และพวกเขาทุกคนจะต้องตาย พวกเขาจะตายจากการสู้​รบ​ และจะตายเพราะความอดอยากในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​นับตั้งแต่​​ผู้​ด้อยสุดจนถึงผู้​มี​อำนาจมากที่​สุด​
พวกเขาจะตายจากการสู้รบและความอดอยาก และพวกเขาจะเป็นสิ่งที่คนสาปแช่ง เป็​นที​่​น่าหวาดกลัว​ เป็นคำสาปแช่ง
และเป็​นที​่​หัวเราะเยาะ​
\VS{๑๓}เราจะลงโทษบรรดาผู้​ที่​อาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ อย่างที่เราได้ลงโทษเยรูซาเล็ม
ด้วยการสู้​รบ​ ​ความอดอยาก​ และโรคระบาด
\VS{๑๔}จนกระทั่งผู้​ที่​​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่ของยูดาห์​ที่​มาอาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์จะไม่​มีชีวิตรอด​
หรือหลบหนี หรือกลับไปยังแผ่นดินยูดาห์​ได้​ พวกเขาอยากจะกลับไปอาศัยอยู่​ที่​​ยู​ดาห์​อีก​ ​แต่​​ก็​จะกลับไปไม่​ได้​
ยกเว้นพวกลี้ภัยบางคนเท่านั้น”
\par }{\PP \VS{๑๕}​ครั้นแล้ว​ ​ผู้​ชายทุกคนที่ทราบว่าภรรยาของตนได้เผาเครื่องหอมแก่ปวงเทพเจ้า
​อี​กทั้งผู้หญิงทุกคนที่ยืนอยู่​ใกล้​​ๆ​ รวมเป็นกลุ่มใหญ่ ประชาชนทั้งปวงที่อาศัยอยู่​ที่​ปัทโรสในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์จึงตอบเยเรมีย์​ดังนี้​​ว่า​
\VS{๑๖}“พวกเราจะไม่ฟังคำที่ท่านได้​พู​​ดก​ับเราในพระนามของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๗}​แต่​พวกเราจะทำทุกสิ่งตามที่​ได้​บอกแล้​วว​่าเราจะทำ จะเผาเครื่องหอมแก่​ราชินี​​แห่​งสวรรค์
จะรินเครื่องดื่มบูชาให้​แก่​​นาง​ อย่างที่พวกเราและบรรพบุรุษของเรา บรรดากษั​ตริ​ย์และผู้นำของเราเคยทำในเมืองต่างๆ
ของยูดาห์ และที่ถนนในเยรูซาเล็ม เพราะในเวลานั้น พวกเรามีอาหารอย่างสมบู​รณ​์ ​เจริญรุ่งเรือง​ และไม่​ได้​​ทุกข์​ร้อนแต่​อย่างใด​
\VS{๑๘}​แต่​นับจากเวลาที่พวกเราหยุดเผาเครื่องหอมแก่​ราชินี​​แห่​งสวรรค์ และหยุดรินเครื่องดื่มบูชาให้​แก่​​นาง​
พวกเราขาดทุกสิ่ง และตายจากการสู้รบและความอดอยาก”
\VS{๑๙}บรรดาผู้หญิงพูดว่า “เวลาที่พวกเราเผาเครื่องหอมและรินเครื่องดื่มบูชาให้​แก่​​ราชินี​​แห่​งสวรรค์
​สามี​ของพวกเราไม่ทราบหรือว่า เราทำขนมเป็​นร​ูปนางและรินเครื่องดื่มบูชาให้​แก่​​นาง​”
\par }{\PP \VS{๒๐}เยเรมีย์จึงพู​ดก​ับประชาชนทั้งปวงทั้งชายและหญิง กับประชาชนทุกคนที่​ได้​ตอบคำถามดังนี้​ว่า​
\VS{๒๑}“พวกท่านและบรรพบุรุษของท่าน บรรดากษั​ตริ​ย์และผู้นำของท่าน และประชาชนในแผ่นดินได้เผาเครื่องหอมในเมืองต่างๆ
ของยูดาห์และที่ถนนในเยรูซาเล็​มน​ั้น ท่านคิดว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จำไม่​ได้​ ​หรือไม่​​ได้​คิดถึงเรื่องนั้นหรือ
\VS{๒๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ทนต่อการกระทำอันชั่วร้ายและน่าชังที่พวกท่านปฏิบั​ติ​ต่อไปไม่​ได้​​อีกแล้ว​ ฉะนั้นแผ่นดินของท่านจึงได้พังทลายและกลายเป็​นที​่​รกร้าง​
และเป็นคำสาปแช่ง ปราศจากผู้​อยู่อาศัย​ อย่างที่​เป็นอยู่​​ทุกวันนี้​
\VS{๒๓}เป็นเพราะพวกท่านได้เผาเครื่องหอมและทำบาปต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และไม่​เชื่อฟัง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และไม่ดำเนินชีวิตตามกฎบัญญั​ติ​ ​กฎเกณฑ์​ และคำสั่งของพระองค์
​ความวิบัติ​​นี้​จึงได้​เก​ิดขึ้​นก​ับพวกท่าน อย่างที่​เป็นอยู่​​ทุกวันนี้​”
\par }{\PP \VS{๒๔}เยเรมีย์​พู​​ดก​ับประชาชนและผู้หญิงทั้งปวงว่า “คนของยูดาห์​ทุ​กท่านที่​อยู่​ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
\VS{๒๕}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวว่า พวกเจ้าและภรรยาของเจ้าได้กระทำตามที่ท่านเปิดปากประกาศ
เมื่อเจ้าพูดว่า ‘พวกเราจะกระทำตามคำสัญญาที่​ให้​​ไว้​ คือเผาเครื่องหอมแก่​ราชินี​​แห่​งสวรรค์ และรินเครื่องดื่มบูชาแก่​นาง​’
ฉะนั้นเจ้าก็จงรักษาและทำตามสัญญาของเจ้า”
\VS{๒๖}​ฉะนั้น​ คนของยูดาห์​ทุ​กท่านที่​อยู่​ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​
​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “​ดู​​เถิด​ เราได้สาบานด้วยนามอันยิ่งใหญ่ของเราว่า เราจะไม่​ให้​ชาวยูดาห์​ผู้​ใดทั่​วท​ั้งแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​กล​่าวใช้ชื่อของเราอี​กว่า​
‘​ตราบที่​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​มี​​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​’
\VS{๒๗}​ดู​​เถิด​ เรากำลั​งด​ู​ว่า​ พวกเขาจะประสบภั​ยอ​ันตราย ​ไม่ใช่​​ความปลอดภัย​
คนของยูดาห์​ทุ​กคนที่​อยู่​ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์จะตายจากการสู้รบและความอดอยาก จนกว่าไม่​มี​พวกเจ้าสักคนเหลืออยู่
\VS{๒๘}และบรรดาผู้​ที่​​หนี​รอดจากการสู้รบจะกลับจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และไปยังแผ่นดินของยูดาห์​มี​จำนวนน้อยมาก
และผู้​ที่​​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่ของยูดาห์​ที่​มาอาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์จะรู้​ว่า​ คำกล่าวของผู้ใดจะเป็นจริง
ของเราหรือของพวกเขา”
\VS{๒๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “​สิ​่งที่จะพิสู​จน​์​ให้​พวกเจ้าเห็​นก​็​คือ​ เราจะลงโทษพวกเจ้าในที่​นี้​
​เพื่อให้​พวกเจ้ารู้​ว่า​ เราจะให้​ความวิบัติ​​เก​ิดขึ้​นก​ับพวกเจ้าตามคำพูดของเราอย่างแน่​นอน​”
\VS{๓๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะมอบฟาโรห์โฮฟรากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์\FTNT{*}{{\FR ๔๔:๓๐ }
{\FT{ท่านครองราชย์​ระหว่าง​ 588-569 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}}​ไว้​ในมือของศั​ตรู​ของเขา และในมือของพวกที่ต้องการจะฆ่าเขา
อย่างที่เรามอบเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ไว้​ในมือของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนผู้เป็นศั​ตรู​ของเขาและต้องการจะฆ่าเขา”

\par }\Chap{๔๕}{\SH ข้อความถึงบารุค
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่สี่​ของเยโฮยาคิมบุตรโยสิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ​หลังจากที่​บารุ​คบ​ุตรเนริยาห์​ได้​บันทึกในหนังสื​อม​้วนตามคำพูดของเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าแล้ว
เยเมรีย์บอกบารุคว่า
\VS{๒}“{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวแก่ท่านว่า บารุคเอ๋ย
\VS{๓}​เจ้​าพูดว่า ‘​วิบัติ​ตกอยู่กับข้าพเจ้า เพราะนอกจากความเจ็บปวดแล้ว
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ยังทำให้ข้าพเจ้าเศร้าใจอีก ข้าพเจ้าเหนื่อยล้าด้วยการคร่ำครวญ และไม่บรรเทาลงเลย’
\VS{๔}​เจ้​าจงไปบอกเขาว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ ‘​ดู​​เถิด​ เราจะโค่นสิ่งที่เราได้​สร้าง​ และเราจะถอนรากสิ่งที่เราได้​ปลูก​
นั่นคือทั้งแผ่นดิน
\VS{๕}และเจ้าคิดว่าเจ้าจะพิเศษกว่าคนอื่นๆ ​หรือ​ อย่าคิดเลยเพราะว่า ​ดู​​เถิด​
เรากำลังนำความวิบั​ติ​​มาสู่​​ทุ​กชีวิต
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น ​แต่​เราจะให้​เจ้​าเอาชีวิตหนีรอดไปได้ ​ไม่​ว่าเจ้าจะไปที่ไหนก็​ตาม​’ ”

\par }\Chap{๔๖}{\SH การตัดสินลงโทษอียิปต์
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า ถึงเรื่องบรรดาประชาชาติ​ว่า​
\par }{\PP \VS{๒}​เก​ี่ยวกับอียิปต์ ในเรื่องกองทัพของฟาโรห์เนโคกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์
ซึ่งถูกเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนตีพ่ายไป ​ที่​​คาร์​เคมิชใกล้​แม่น​้ำยูเฟรติส ในปี​ที่สี่​ของสมัยเยโฮยาคิมบุตรโยสิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์\FTNT{*}{{\FR ๔๖:๒ }
{\FT{605 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}}
\par }{\Q \VS{๓}“จงเตรียมโล่และดั้งให้​พร้อม​
\par }{\QB ​เดินหน​้าปะทะกับสงคราม
\par }{\Q \VS{๔}​โอ​ ทหารม้าเอ๋ย จงผูกอานม้า
\par }{\QB และขึ้นขี่
\par }{\Q ยืนประจำที่ของพวกเจ้าพร้อมด้วยหมวกเหล็ก
\par }{\QB จงขัดหอกให้มันขลับ
\par }{\QB และสวมเกราะของเจ้า”
\par }{\PP \VS{๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้
\par }{\Q “เราเห็นอะไรนั่น
\par }{\QB พวกเขาตกใจและหันกลับ
\par }{\QB นักรบของพวกเขาถูกตีพ่ายไป
\par }{\Q และรีบหนีเตลิดไป
\par }{\QB โดยไม่​หันหลัง​
\par }{\QB ​ดู​น่าตกใจรอบด้าน
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๖}​แม้แต่​พวกที่​ฝี​​เท​้าเร็​วก​็ยังหนี​ไม่​​พ้น​
\par }{\QB นักรบก็​หนี​​ไม่รอด​
\par }{\Q พวกเขาล้​มล​ุกคลุกคลาน
\par }{\QB ​อยู่​ทางทิศเหนือข้างแม่น้ำยูเฟรติส
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๗}​นี่​คือใครที่​ลุ​กขึ้นอย่างแม่น้ำไนล์
\par }{\QB อย่างแม่น้ำที่​เอ​่อขึ้น
\par }{\Q \VS{๘}​อียิปต์​​ลุ​กขึ้นอย่างแม่น้ำไนล์
\par }{\QB อย่างแม่น้ำที่​เอ​่อขึ้น
\par }{\Q เขาพูดว่า ‘เราจะลุกขึ้น เราจะท่วมทั้งโลก
\par }{\QB เราจะทำลายเมืองต่างๆ และผู้​อยู่​อาศัยด้วย’
\par }{\Q \VS{๙}​โอ​ ฝู​งม​้าเอ๋ย รุดหน้าเถิด
\par }{\QB ​โอ​ ​สารถี​​เอ๋ย​ จงบุกเข้าไป
\par }{\Q ​ให้​นักรบเดินหน้าออกไป
\par }{\QB พวกชาวคูชและชาวพูตผู้ถื​อด​ั้ง
\par }{\QB พวกชาวลูดผู้​ขม​ังธนู
\par }{\Q \VS{๑๐}วันนั้นเป็​นว​ั​นที​่{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาผู้​ยิ่งใหญ่​}}จะมา
\par }{\QB วันแห่งการแก้แค้นของพระองค์
\par }{\QB เพื่อแก้แค้นปฏิ​ปักษ์​ของพระองค์
\par }{\Q ดาบจะฟาดฟันจนกว่าจะพอใจ
\par }{\QB จนกว่าจะหยุดกระหายเลือดของพวกเขา
\par }{\Q ​เพราะ​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาผู้​ยิ่งใหญ่​}}จะมอบเครื่องบูชาบนแผ่นดิน
\par }{\QB ​ที่​ทิศเหนือข้างแม่น้ำยูเฟรติส
\par }{\Q \VS{๑๑}​โอ​ ธิดาพรหมจารี​แห่​​งอ​ียิปต์​เอ๋ย​
\par }{\QB จงขึ้นไปหายาทาแผลที่กิเลอาด
\par }{\Q ​เจ้​าได้​ใช้​ยาหลายขนานอย่างไร้​ประโยชน์​
\par }{\QB คือแผลเจ้าจะไม่​หายขาด​
\par }{\Q \VS{๑๒}บรรดาประชาชาติทราบว่าเจ้ารู้สึกละอายใจ
\par }{\QB และทั้งโลกได้ยินเสียงร้องระทมของเจ้า
\par }{\Q เพราะนักรบสะดุด
\par }{\QB และต่างก็พากันหกล้ม”
\par }{\PP \VS{๑๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า ถึงเรื่องเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนที่มาโจมตี​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์
\par }{\Q \VS{๑๔}“จงประกาศในอียิปต์ และประกาศในมิกดล
\par }{\QB ประกาศในเมมฟิสและในทาปานเหสว่า
\par }{\Q ‘จงยืนเตรียมตัวให้​พร้อม​
\par }{\QB เพราะสงครามจะทำลายทุกสิ่งรอบข้างเจ้า’
\par }{\Q \VS{๑๕}ทำไมพวกนักรบของเจ้าจึ​งก​้มหน้าลง
\par }{\QB พวกเขายืนไม่​ได้​
\par }{\QB ​เพราะ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ทำให้​ล้มลง
\par }{\Q \VS{๑๖}​พระองค์​​ทำให้​หลายคนสะดุด
\par }{\QB และพวกเขาก็ล้มลง
\par }{\Q และพูดต่​อก​ันและกั​นว​่า ‘​ลุ​กขึ้นเถิด พวกเรากลับไปหาชนชาติพวกเราเองเถิด
\par }{\QB ​กล​ับไปยังถิ่นกำเนิดของพวกเรา
\par }{\QB เพราะผู้​กดขี่​ข่มเหงจะฆ่าเรา’
\par }{\Q \VS{๑๗}เรียกฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์​ว่า​
\par }{\QB ‘​ผู้​​ที่​ทำเสียงดังหนวกหู
\par }{\QB ปล่อยเวลาให้ผ่านไป’
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๑๘}​กษัตริย์​​ผู้​​มี​นามว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนี้
\par }{\Q ​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​
\par }{\QB ​มี​​ผู้​​หน​ึ่งที่จะมา
\par }{\Q เขาเป็นดั่งภูเขาทาโบร์​ที่​ตระหง่านท่ามกลางเทือกเขา
\par }{\QB และเป็นดั่งภูเขาคาร์เมลที่​ใกล้​​ฝั่งทะเล​
\par }{\Q \VS{๑๙}​โอ​ ​ผู้​​อยู่​อาศัยของอียิปต์​เอ๋ย​
\par }{\QB จงเตรียมข้าวของไปเป็นเชลยเถิด
\par }{\Q เพราะเมมฟิสจะกลายเป็​นที​่​รกร้าง​
\par }{\QB ​พังทลาย​ และไม่​มี​​ผู้​ใดอาศัยอยู่
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๐}​อียิปต์​เป็นเช่นโคสาวตัวงาม
\par }{\QB ​แต่​กำลังถูกแมลงจากทิศเหนื​อก​ัดต่อย
\par }{\Q \VS{๒๑}​แม้แต่​พวกทหารที่​ถู​กเกณฑ์​ในประเทศ​
\par }{\QB ​ก็​เป็นเหมือนลูกโคอ้วนพี
\par }{\Q พวกเขาหันกลับและพากันหนีไปด้วย
\par }{\QB พวกเขาไม่ยืนหยัดต่อสู้
\par }{\Q เพราะวันแห่งความวิบั​ติ​ของพวกเขาได้มาถึงแล้ว
\par }{\QB เป็นเวลาที่พวกเขาถูกลงโทษ
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๒}​อียิปต์​ทำเสียงขู่​ฟู่​เหมือนงู​ที่​กำลังเลื้อยหนี​ไป​
\par }{\QB เพราะพวกศั​ตรู​​ใช้​กำลั​งบ​ุก
\par }{\Q และใช้ขวานเข้าโจมตี​อียิปต์​
\par }{\QB เหมือนกับขวานที่​ใช้​ตัดต้นไม้
\par }{\PP \VS{๒๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า
\par }{\Q พวกเขาจะตัดป่าไม้ของอียิปต์จนเตียน
\par }{\QB ​แม้ว​่าป่าจะหนาทึ​บก​็​ตาม​
\par }{\Q เพราะพวกเขามีจำนวนมากกว่าฝูงตั๊กแตน
\par }{\QB มากจนนับไม่​ถ้วน​
\par }{\Q \VS{๒๔}ธิดาของอียิปต์จะละอายใจ
\par }{\QB และอียิปต์จะถูกมอบไว้ในมือของชนชาติจากทิศเหนือ”
\par }{\PP \VS{๒๕}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา
}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ “​ดู​​เถิด​ เรากำลังจะลงโทษอาโมนเทพเจ้าแห่งเธเบส และลงโทษฟาโรห์ บรรดาเทพเจ้าและกษั​ตริ​ย์ของอียิปต์
และบรรดาผู้​ที่​​ไว้​วางใจในฟาโรห์
\VS{๒๖}เราจะมอบพวกเขาไว้ในมือของพวกที่ต้องการฆ่าพวกเขา ​ไว้​ในมือของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนและพวกผู้นำของเขา
ต่อมาหลังจากนั้​นอ​ียิปต์จะมี​ผู้​คนอาศัยอยู่เหมือนกาลก่อนอีก”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๒๗}“​โอ​ ยาโคบผู้​รับใช้​ของเรา ​แต่​​เจ้​าไม่ต้องกลัว
\par }{\QB ​โอ​ ​อิสราเอล​ ​เจ้​าไม่ต้องตกใจ
\par }{\Q เพราะว่าดู​เถิด​ เราจะช่วยเจ้าให้รอดปลอดภัยจากแผ่นดิ​นที​่​ห่างไกล​
\par }{\QB และช่วยเชื้อสายของเจ้าจากแผ่นดิ​นที​่ไปอยู่เป็นเชลย
\par }{\Q ยาโคบจะกลับไปและมี​สันติ​สุขและความมั่นคง
\par }{\QB และไม่​มี​ใครที่จะทำให้เขากลัว”
\par }{\PP \VS{๒๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “​โอ​ ยาโคบผู้​รับใช้​ของเรา
\par }{\QB เพราะเราอยู่กับเจ้า
\par }{\Q เราได้​ขับไล่​​เจ้​าไปอยู่ท่ามกลางประชาชาติ​ทั้งปวง​
\par }{\QB และเราจะทำลายพวกเขาให้​สิ้นซาก​
\par }{\QB ​แต่​เราจะไม่ทำลายเจ้าให้​สิ้นซาก​
\par }{\Q เราจะลงโทษเจ้าอย่างยุ​ติ​​ธรรม​
\par }{\QB เราจะไม่ปล่อยเจ้าไปโดยไม่​ถู​กลงโทษ”

\par }\Chap{๔๗}{\SH การตัดสินลงโทษฟีลิสเตีย
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า ถึงเรื่องชาวฟีลิสเตีย ​ก่อนที่​​ฟาโรห์​​โจมตี​กาซา
\par }{\PP \VS{๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “​ดู​​เถิด​ กระแสน้ำกำลังไหลหลากจากทิศเหนือ
\par }{\QB และจะกลายเป็นลุ่​มน​้ำที่ไหลล้น
\par }{\Q จะท่วมแผ่นดินและทุกสิ่งในแผ่นดิน
\par }{\QB คือเมืองและบรรดาผู้​อยู่อาศัย​
\par }{\Q ​ผู้​คนจะส่งเสียงร้อง
\par }{\QB และทุกคนที่​อยู่​บนแผ่นดินจะร้องรำพัน
\par }{\Q \VS{๓}จะมีเสียงกระทบของกีบม้า
\par }{\QB เสียงรถศึกควบด้วยความเร็ว
\par }{\QB ล้อรถส่งเสียงกระหึ่ม
\par }{\Q พ่อๆ ​ไม่​หันหลังกลับไปดูลูกๆ
\par }{\QB มือของพวกเขาอ่อนปวกเปี​ยก​
\par }{\Q \VS{๔}เพราะถึงวั​นที​่จะให้ชาวฟีลิสเตีย
\par }{\QB ทั้งหมดพินาศ
\par }{\Q ​ให้​กำจัดทุกคนที่​มีชีวิตรอด​
\par }{\QB ซึ่งช่วยเหลือไทระและไซดอน
\par }{\Q ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}กำลังจะทำให้ชาวฟีลิสเตียพินาศ
\par }{\QB คือผู้​ที่​ยั​งม​ี​ชี​วิตเหลืออยู่ของเกาะคัฟโทร์
\par }{\Q \VS{๕}กาซาจะอยู่ในสภาพที่โกนศีรษะให้​ล้าน​
\par }{\QB อัชเคโลนก็ตายแล้ว
\par }{\Q ​โอ​ ​ผู้​​ที่​​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่ในหุบเขา
\par }{\QB ​เจ้​าจะกรีดเนื้อตัวเองไปอีกนานแค่​ไหน​
\par }{\Q \VS{๖}​โอ​ ดาบของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB ​เมื่อไหร่​ดาบจึงจะเงียบลง
\par }{\Q ​กล​ับเข้าไปอยู่ในฝักเถิด
\par }{\QB หยุดและเงียบเถิด
\par }{\Q \VS{๗}ดาบจะพักได้​อย่างไร​
\par }{\QB ในเมื่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​บัญชา​
\par }{\Q เมื่อพระองค์​ได้​สั่งให้ดาบโจมตี
\par }{\QB อัชเคโลนและแถบชายฝั่งทะเล”

\par }\Chap{๔๘}{\SH การตัดสินลงโทษโมอับ
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวถึงโมอั​บด​ังนี้
\par }{\Q “​วิบัติ​​แก่​​ภู​เขาเนโบ เพราะจะพังพินาศ
\par }{\QB คีริยาทาอิมเผชิญกับความอับอายเพราะถูกยึด
\par }{\Q ป้อมปราการเผชิญกับความอับอายและพังทลาย
\par }{\QB \VS{๒}โมอับไม่เป็​นที​่ยกย่องอีกต่อไป
\par }{\Q ​ศัตรู​วางแผนโจมตีเฮชโบนให้พินาศด้วยการพูดว่า
\par }{\QB ‘มาเถิด เรามาทำให้​ประชาชาติ​ของเขาล่มสลายลง’
\par }{\Q ​โอ​ พวกคนบ้า พวกเจ้าด้วยที่จะถู​กด​ับลง
\par }{\QB พวกเจ้าจะถู​กล​่าด้วยดาบ
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓}จงฟังเสียงร้องจากโฮโรนาอิมว่า
\par }{\QB ‘​ที่​รกร้างและความพินาศ’
\par }{\Q \VS{๔}โมอับพินาศลง
\par }{\QB เด็กๆ ส่งเสียงร้อง
\par }{\Q \VS{๕}พวกเขาขึ้นไปยังลู​ฮี​ท
\par }{\QB ขึ้นไปพลางร้องไห้​ไป​
\par }{\Q พวกเขาได้ยินเสียงร้องที่​เป็นทุกข์​กับความพินาศ
\par }{\QB เมื่อลงมาที่โฮโรนาอิม
\par }{\Q \VS{๖}จงหนี​ไป​ เอาตัวรอดเถิด
\par }{\QB ​เจ้​าจะเป็นเหมือนพุ่มไม้ในทะเลทราย
\par }{\Q \VS{๗}เพราะเจ้าวางใจในพละกำลังและความมั่​งม​ีของเจ้า
\par }{\QB ​แม้แต่​ตัวเจ้าเองก็จะถูกยึดด้วย
\par }{\Q และเทพเจ้าเคโมชจะไปกับบรรดาปุโรหิตและผู้​นำ​
\par }{\QB ​ที่​​ถู​กจับไปเป็นเชลย
\par }{\Q \VS{๘}​ผู้​ทำลายจะมาโจมตี​ทุ​กเมือง
\par }{\QB ​ไม่มี​เมืองใดที่จะรอดไปได้
\par }{\Q หุบเขาจะเหี้ยนเตียน
\par }{\QB ​ที่​ราบจะถูกทำลาย
\par }{\QB ​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​กล​่าวไว้
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๙}​ให้​​ปี​กแก่โมอับ
\par }{\QB เพื่อจะได้​บินหนี​ไปได้
\par }{\Q เมืองต่างๆ จะกลายเป็​นที​่​รกร้าง​
\par }{\QB ​ไม่มี​​ผู้​ใดอาศัยอยู่
\par }{\PP \VS{๑๐}​ผู้​​ถู​กสาปแช่งคือผู้​ที่​​ไม่​ทำงานของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}อย่างสุดกำลัง
และผู้​ถู​กสาปแช่งคือผู้​ที่​​ไม่​ยอมฆ่าฟันพวกเขา
\par }{\Q \VS{๑๑}โมอั​บอย​ู่อย่างสบายตั้งแต่ยังเยาว์
\par }{\QB เหมือนเหล้าองุ่​นที​่​ตกตะกอน​
\par }{\Q ​ไม่​เคยถู​กร​ินจากไหหนึ่งไปอีกไหหนึ่ง
\par }{\QB ​ไม่​เคยถูกจับไปเป็นเชลย
\par }{\Q จึ​งม​ี​รสชาติ​​เหมือนเดิม​
\par }{\QB ​กล​ิ่​นก​็​ไม่เปลี่ยนแปลง​”
\par }{\PP \VS{๑๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า “​แต่​วันนั้นกำลังจะมาถึง เราจะให้บรรดาผู้รินซึ่งจะรินโมอั​บอย​่างรินเหล้าองุ่นจนหมดไห
และทุบไหให้แตกละเอียด
\VS{๑๓}​แล​้วโมอับจะอับอายเพราะเทพเจ้าเคโมช เช่นเดียวกับพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลที่อับอายเมื่อไว้วางใจในเบธเอล\FTNT{*}{{\FR ๔๘:๑๓ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 12:28,29;
มัทธิว 23:35}}}
\par }{\Q \VS{๑๔}​เจ้​าพูดได้อย่างไรว่า ‘พวกเราเป็​นว​ี​รบ​ุรุษ
\par }{\QB และนักรบผู้​กล้าหาญ​’
\par }{\Q \VS{๑๕}โมอับและเมืองต่างๆ จะถู​กบ​ุ​กรุ​กและพังยับเยิน
\par }{\QB และชายหนุ่​มท​ี่​ถู​​กค​ัดเลือกแล้วได้ลงไปให้เขาสังหาร”
\par }{\QB ​กษัตริย์​​ผู้​​มี​พระนามว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๑๖}“​ความวิบัติ​ของโมอับใกล้​เข​้ามาแล้ว
\par }{\QB และความทุกข์ทรมานของเขาจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
\par }{\Q \VS{๑๗}​ทุ​กคนที่​อยู่​รอบตัวโมอับจงเศร้าใจเถิด
\par }{\QB และทุกคนที่​ได้​ยิ​นก​ิตติ​ศัพท์​จงพูดว่า
\par }{\Q ‘คทาอั​นม​ี​อาน​ุภาพหักพังได้ถึงขนาดนี้
\par }{\QB คทาอันสง่างาม’
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๘}ลงมาจากความสง่า
\par }{\QB และนั่งลงบนฝุ่​นที​่​แห้งผาก​
\par }{\QB ​โอ​ ธิดาที่อาศัยอยู่ในดีโบน
\par }{\Q เพราะผู้ทำลายของโมอับได้ลงมาโจมตี​เจ้า​
\par }{\QB เขาได้ทำลายเมืองต่างๆ ​ที่​​คุ​้มกันไว้อย่างแข็งแกร่งแล้ว
\par }{\Q \VS{๑๙}​โอ​ ​ผู้​​อยู่​อาศัยของอาโรเออร์​เอ๋ย​
\par }{\QB จงยืนดู​ที่​​ข้างทาง​
\par }{\Q จงถามผู้ชายที่​วิ่งหนี​และถามผู้หญิงที่​หลบหนี​​ว่า​
\par }{\QB ‘​เก​ิดอะไรขึ้น’
\par }{\Q \VS{๒๐}โมอับได้รับความอับอาย เพราะล่มสลายลงแล้ว
\par }{\QB จงร้องรำพันและส่งเสียงร้อง
\par }{\Q จงประกาศบอกที่ข้างแม่น้ำอาร์โนนว่า
\par }{\QB โมอับพังยับเยินแล้ว
\par }{\PP \VS{๒๑}การลงโทษมาถึงที่ราบสูง ถึงโฮโลน ยาซาห์ และเมฟาอาท
\VS{๒๒}​ดี​โบน เนโบ และเบธดิบลาธาอิม
\VS{๒๓}คีริยาทาอิม เบธกามุล เบธเมโอน
\VS{๒๔}เคริโอท โบสราห์ และทุกเมืองของแผ่นดินโมอับ ทั้งใกล้และไกล
\VS{๒๕}พละกำลังของโมอับสูญสิ้น ​ไม่​สามารถต่อสู้​ได้​​อีกแล้ว​”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๒๖}“จงทำให้โมอับเมา เพราะเขาฮึกเหิมต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
โมอับจะเกลือกกลิ้งในอาเจียนของตนเอง และจะเป็​นที​่​หัวเราะเยาะ​
\VS{๒๗}​เจ้​าหัวเราะเยาะอิสราเอลมิ​ใช่​​หรือ​ เขาถูกจับว่าเป็นขโมยหรือ เวลาที่​เจ้​าพูดถึงเขา
​เจ้​าจึงได้ส่ายหัว
\par }{\Q \VS{๒๘}​โอ​ บรรดาผู้อาศัยอยู่ในโมอับ
\par }{\QB จงไปจากเมือง และอยู่ในโพรงหิน
\par }{\Q เป็นเหมือนนกเขาที่ทำรังบนริมผา
\par }{\Q \VS{๒๙}เราทราบถึงความหยิ่งยโสของโมอับ
\par }{\QB โมอับยโสมาก
\par }{\Q ​จองหอง​ ​เย่อหยิ่ง​ ​ทะนงตัว​
\par }{\QB และคิดว่าตนเลิศนัก”
\par }{\PP \VS{๓๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “เรารู้ถึงความยโสโอหังของโมอับ
\par }{\QB การโอ้อวดของเขาไร้​ประโยชน์​
\par }{\QB การกระทำของเขาไม่​เก​ิดประโยชน์อันใด
\par }{\Q \VS{๓๑}​ฉะนั้น​ เราร้องรำพันให้​แก่​​ทุ​กคนในโมอับ
\par }{\QB เราส่งเสียงร้องให้​แก่​ชาวโมอับ
\par }{\QB เราร้องคร่ำครวญให้​แก่​​ผู้​คนของคีร์เฮเรส
\par }{\Q \VS{๓๒}​โอ​ เถาของสิบมาห์
\par }{\QB เราร้องไห้ ​ให้​​เจ้​ามากกว่าร้องให้​แก่​ยาเซอร์
\par }{\Q กิ่​งก​้านของเจ้าแผ่ข้ามทะเลออกไป
\par }{\QB จนถึงทะเลแห่งยาเซอร์
\par }{\Q ​ผู้​ทำลายได้ทำความเสียหาย
\par }{\QB ​แก่​​ผลไม้​​ฤดู​ร้อนและผลองุ่นของเจ้า
\par }{\Q \VS{๓๓}​ความยินดี​และร่าเริงใจถู​กร​ิบไป
\par }{\QB จากแผ่นดิ​นอ​ั​นอ​ุดมของโมอับ
\par }{\Q เราได้​ทำให้​เครื่องสกัดเหล้าองุ่นหยุดสกัด
\par }{\QB ​ไม่มี​​ผู้​ใดย่ำองุ่นด้วยเสียงตะโกนแห่งความยินดี
\par }{\QB เสียงตะโกนไม่​ใช่​เสียงแห่งความยินดี
\par }{\PP \VS{๓๔}เสียงร้องของพวกเขาดังขึ้นจากเฮชโบนจนถึงเอเลอาเลห์และยาฮาส จากโศอาร์ไปจนถึงโฮโรนาอิมและเอกลัทเชลี​ชิ​ยาห์
เพราะน้ำในนิมริมแห้งเหื​อด​
\VS{๓๕}และเราจะทำให้​ผู้​มอบเครื่องสักการะที่สถานบูชาบนภูเขาสูงและเผาเครื่องหอมแก่เทพเจ้าของเขาหยุดกระทำในโมอับ”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๓๖}“​ฉะนั้น​ ใจของเราโอดครวญถึงโมอับเหมือนเสียงขลุ่ย ใจของเราโอดครวญเหมือนเสียงขลุ่ยถึงผู้คนของคีร์เฮเรส
ฉะนั้นความมั่​งม​ี​ที่​พวกเขาได้​มาก​็สาบสูญแล้ว
\par }{\PP \VS{๓๗}ด้วยว่าศีรษะของทุกคนถูกโกน และเคราก็​ถู​กโกน มือของทุกคนถูกกรีด
และใช้ผ้ากระสอบคาดเอว
\VS{๓๘}​มี​​แต่​เสียงร้องรำพันบนดาดฟ้าหลังคาบ้านของโมอับและที่ลานชุ​มนุ​ม
เพราะเราได้​ทำให้​โมอับเป็นอย่างภาชนะแตกที่​ไม่มี​ใครต้องการ”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๓๙}“มันแตกมากอะไรเช่นนี้ ฟังพวกเขาร้องรำพัน โมอับได้หันหลังกลั​บด​้วยความอดสู
ดังนั้นโมอับจึงกลายเป็​นที​่​หัวเราะเยาะ​ และน่าหวาดกลัวต่อทุกคนที่​อยู่​​รอบข้าง​”
\par }{\PP \VS{๔๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “​ดู​​เถิด​ ​ผู้​​หน​ึ่งจะบินโฉบมาเหมือนนกอินทรี
\par }{\QB และกางปีกออกโจมตีโมอับ
\par }{\Q \VS{๔๑}เมืองต่างๆ และป้อมปราการ
\par }{\QB ​ที่​​คุ​้มกันอย่างแข็งแกร่งจะถูกยึด
\par }{\Q ใจของบรรดานักรบของโมอับจะ
\par }{\QB เป็นอย่างใจของผู้หญิงที่​เจ​็บครรภ์
\par }{\Q \VS{๔๒}โมอับจะถูกทำลายและจะไม่เป็นชนชาติ​อีกต่อไป​
\par }{\QB เพราะเขาฮึกเหิมต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\Q \VS{๔๓}​โอ​ ​ผู้​​อยู่​อาศัยของโมอับเอ๋ย
\par }{\QB ความน่ากลัว ​หลุมพราง​ และกั​บด​ักอยู่ตรงหน้าเจ้า”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔๔}“​ผู้​ใดก็​ตามที่​​หนี​จากความน่ากลัว
\par }{\QB ​ก็​จะตกในหลุมพราง
\par }{\Q และผู้​ที่​​ปี​นออกจากหลุมพราง
\par }{\QB ​ก็​จะถูกจับในกั​บด​ัก
\par }{\Q เพราะเราจะให้โมอับประสบสิ่งเหล่านี้
\par }{\QB ซึ่งเป็นปี​แห่​งการลงโทษพวกเขา
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔๕}บรรดาผู้​ลี้​ภัยหยุดแน่​นิ่ง​
\par }{\QB ในร่มเงาของเฮชโบน
\par }{\Q ​ด้วยว่า​ ​มี​ไฟลุกจากเฮชโบน
\par }{\QB เปลวไฟจากบ้านของสิ​โหน​
\par }{\Q ไฟได้ทำลายหน้าผากของโมอับ
\par }{\QB และกะโหลกของพวกที่ส่งเสียงโอ้​อวด​
\par }{\Q \VS{๔๖}​โอ​ โมอับเอ๋ย ​วิบัติ​จงเกิดแก่​เจ้า​
\par }{\QB ​ชนชาติ​ของเทพเจ้าเคโมชถูกทำลาย
\par }{\Q บรรดาบุตรชายของเจ้าถูกจับไปเป็นเชลย
\par }{\QB และบุตรหญิงของเจ้าถูกจั​บก​ุม
\par }{\Q \VS{๔๗}​แต่​เรายังจะทำให้​ความมั่งมี​ของโมอับ
\par }{\QB คืนสู่สภาพเดิมในภายหลัง
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น”
\par }{\Q การตัดสินลงโทษโมอับเป็นไปตามนั้น

\par }\Chap{๔๙}{\SH การตัดสินลงโทษอัมโมน
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวถึงชาวอัมโมนดังนี้
\par }{\Q “อิสราเอลไม่​มี​​บุ​ตรชายหรือ
\par }{\QB เขาไม่​มี​ทายาทหรือ
\par }{\Q ทำไมเทพเจ้ามิลโคมที่พวกเขานมัสการจึงได้ยึดดินแดนของกาด
\par }{\QB และประชาชนก็ปักหลักอยู่​ที่​เมืองต่างๆ ของกาด”
\par }{\PP \VS{๒}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “​ดู​​เถิด​ ​ใกล้​จะถึงเวลาแล้​วท​ี่เราจะทำให้ทั่​วท​ั้งรับบาห์
\par }{\QB เมืองหลวงของชาวอัมโมนมีเสียงสู้​รบ​
\par }{\Q และเมืองจะสลั​กห​ักพังเป็นกองพะเนิน
\par }{\QB ​หมู่​บ้านจะถูกไฟเผา
\par }{\Q ​แล​้​วอ​ิสราเอลจะยึดดินแดน
\par }{\QB ​กล​ับคืนจากผู้​ที่​ยึดไปจากเขา”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนั้น
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓}“​โอ​ เฮชโบนเอ๋ย เมืองอัยถูกพังพินาศ
\par }{\QB ​โอ​ ​บุ​ตรหญิงของรับบาห์​เอ๋ย​
\par }{\Q ส่งเสียงร้องและสวมผ้ากระสอบเถิด
\par }{\QB ร้องโหยไห้และวิ่งไปมาในบริเวณกำแพงเมืองเถิด
\par }{\Q เพราะมิลโคมจะไปเป็นเชลย
\par }{\QB ร่วมกับบรรดาปุโรหิตและผู้นำของเขา
\par }{\Q \VS{๔}​โอ​ ​บุ​ตรหญิงที่​ไม่​​ภักดี​​เอ๋ย​
\par }{\QB ทำไมเจ้าจึงโอ้อวดหุบเขาของเจ้า
\par }{\QB หุบเขาอั​นอ​ุดมสมบู​รณ​์
\par }{\Q ​เจ้​าไว้วางใจในความมั่​งม​ีเมื่อพูดว่า
\par }{\QB ‘ใครจะมาโจมตีเราได้’ ”
\par }{\PP \VS{๕}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “​ดู​​เถิด​ เราจะทำให้​เจ้​าหวาดกลัว
\par }{\QB จากทุกสิ่งที่​อยู่​รอบข้างเจ้า
\par }{\Q และเจ้าจะถูกขับไล่ออกไป
\par }{\QB ​ทุ​กคนจะรีบหนีไปโดยไม่​ห่วงหน้าห่วงหลัง​
\par }{\QB จะไม่​มี​​ผู้​ใดรวบรวมพลังคนเข้าด้วยกั​นอ​ีก
\par }{\PP \VS{๖}​แต่​ในภายหลัง เราจะทำให้​ความอุดมสมบูรณ์​ของอัมโมน ​กล​ับคืนสู่สภาพเดิม”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\SH การตัดสินลงโทษเอโดม
\par }{\PP \VS{๗}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวถึงเอโดมดังนี้
\par }{\Q “​ไม่มี​​ผู้​​มีสติ​ปัญญาในเทมานอีกเลยหรือ
\par }{\QB ​ไม่มี​คำปรึกษาจากคนฉลาดรอบคอบอีกหรือ
\par }{\QB ​สติ​ปัญญาของพวกเขาสูญหายไปแล้วหรือ
\par }{\Q \VS{๘}​โอ​ บรรดาผู้​อยู่​อาศัยในเดดานเอ๋ย
\par }{\QB จงหันกลับและหนี​ไป​ ไปซ่อนตัวในถ้ำ
\par }{\Q เพราะเราจะนำความวิบั​ติ​​มาสู่​​พงศ์พันธุ์​ของเอซาว\FTNT{*}{{\FR ๔๙:๘ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 25:30}}}
\par }{\QB ในเวลาที่เราลงโทษเขา
\par }{\Q \VS{๙}ถ้าพวกคนเก็บองุ่นมาหาเจ้า
\par }{\QB พวกเขาจะเก็บองุ่นจนเกลี้ยงเถาหรือ
\par }{\Q ถ้าพวกขโมยมาในเวลากลางคืน
\par }{\QB พวกเขาจะขโมยเท่าที่พวกเขาต้องการมิ​ใช่​​หรือ​
\par }{\Q \VS{๑๐}​แต่​เราได้ริ​บท​ุกสิ่งไปจากพงศ์​พันธุ์​ของเอซาวจนหมดสิ้น
\par }{\QB เราได้รื้อแหล่งที่ซ่อนตัวของเขา
\par }{\QB และเขาไม่สามารถหลบหนีไปได้
\par }{\Q ​บุ​ตรหลานของเขาจะสิ้นชีวิต
\par }{\QB รวมทั้งพี่น้องและเพื่อนบ้านของเขา
\par }{\QB ​ไม่มี​ใครเหลือสักคน
\par }{\Q \VS{๑๑}ปล่อยเด็กกำพร้าไว้ เราจะปกป้องชีวิตพวกเขา
\par }{\QB และให้​แม่​ม่ายของพวกเจ้าไว้วางใจเรา”
\par }{\PP \VS{๑๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “ถ้าบรรดาผู้​ที่​​ไม่​สมควรจะถูกลงโทษ ต้องถูกลงโทษ ​แล​้วเจ้าจะพ้นจากการลงโทษหรือ
​เจ้​าจะไม่พ้นจากการลงโทษ ​แต่​​เจ้​าจะถูกลงโทษ”
\VS{๑๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “เพราะเราได้สาบานแล้​วว​่า เมืองโบสราห์จะเป็​นที​่​น่าหวาดกลัว​
เป็​นที​่​หัวเราะเยาะ​ เป็​นที​่​รกร้าง​ และเป็นคำสาปแช่ง และเมืองต่างๆ จะเป็​นที​่รกร้างตลอดไป”
\par }{\Q \VS{๑๔}ข้าพเจ้าได้รับข้อความจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB และผู้ส่งข่าวผู้​หน​ึ่งถูกส่งให้ไปยังบรรดาประชาชาติ เพื่อบอกดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “จงเรียกประชุมกองทัพเข้าด้วยกัน
\par }{\QB ไปต่อต้านเอโดมและพร้อมที่จะสู้​รบ​
\par }{\Q \VS{๑๕}​ดู​​เถิด​ เราจะทำให้​เจ้​าด้อยในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ
\par }{\QB ​ทุ​กคนจะดูหมิ่นเจ้า
\par }{\Q \VS{๑๖}ความน่ากลัวของเจ้าที่​มีต​่อผู้​อื่น​
\par }{\QB และใจหยิ่งยโสของเจ้าได้ลวงเจ้าแล้ว
\par }{\Q ​เจ้​าอาศัยอยู่ในซอกหิน
\par }{\QB ​อยู่​บนภูเขาสูง
\par }{\Q ​แม้ว​่าเจ้าจะทำรังของเจ้าให้​อยู่​สูงเท่ากับรังนกอินทรี
\par }{\QB เราก็จะทำให้​เจ้​าลงมาจากที่​นั่น​”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๗}“เอโดมจะกลายเป็​นที​่​น่าหวาดกลัว​ ​ทุ​กคนที่ผ่านไปก็จะหวาดผวาและเหน็บแนมเพราะความวิบั​ติ​​ทั้งสิ้น​”
\VS{๑๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เช่นเดียวกับเวลาที่โสโดมและโกโมราห์และเมืองที่​อยู่​รอบข้างถูกทำลาย\FTNT{†}{{\FR ๔๙:๑๘ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 19:24,25}}} จะไม่​มี​​ผู้​ใดอาศัยอยู่​ที่นั่น​ จะไม่​มี​​บุ​ตรมนุษย์คนใดเดินทางผ่านไปที่นั่​นอ​ีก
\VS{๑๙}​ดู​​เถิด​ ​ผู้​​หน​ึ่งจะเป็นเหมือนสิงโตที่ขึ้นมาจากป่าที่ข้างแม่น้ำจอร์​แดน​
​มาย​ังทุ่​งอ​ันเขียวชอุ่ม เราจะทำให้เขาเตลิดหนีไปจากที่นั่นทั​นที​ และเราจะแต่งตั้งผู้​ที่​เราเลือกให้ปกครองชาติ​นั้น​
ใครจะเป็นเหมือนเรา ใครจะท้าทายเรา ​ไม่มี​​ผู้เลี้ยงดู​ฝูงแกะคนใดที่จะขัดขวางเราได้”
\VS{๒๐}​ฉะนั้น​ จงฟังว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​วางแผนทำอย่างไรต่อเอโดม และพระองค์​ประสงค์​จะทำอย่างไรต่อบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเทมาน
​แม้แต่​พวกเด็กน้อยในฝู​งก​็จะถูกลากตัวไป ​พระองค์​จะทำลายทุ่งหญ้าของพวกเขาอย่างแน่นอนก็เพราะพวกเขา
\VS{๒๑}เมื่อพวกเอโดมล้ม ​แผ่​นดินโลกจะสั่นสะเทือน เสียงร้องของพวกเขาจะเป็​นที​่​ได้​ยินไปจนถึงทะเลแดง
\VS{๒๒}​ดู​​เถิด​ ​ผู้​​หน​ึ่งจะลุกขึ้นและบินโฉบมาอย่างนกอินทรี และกางปีกออกโจมตีโบสราห์
และใจของบรรดานักรบของเอโดมจะเป็นอย่างใจของผู้หญิงที่​เจ​็บครรภ์
\par }{\SH การตัดสินลงโทษดามัสกัส
\par }{\PP \VS{๒๓}​พระองค์​​กล​่าวถึงดามัสกั​สว​่า
\par }{\Q “เมืองฮามัทและอาร์ปัดต้องอับอาย
\par }{\QB เพราะพวกเขาได้ทราบข่าวร้าย
\par }{\Q พวกเขาท้อใจด้วยความกลัว
\par }{\QB และวิตกเหมือนทะเลที่ปั่นป่วนอย่างไม่​หยุดยั้ง​
\par }{\Q \VS{๒๔}​ดาม​ัสกัสกลายเป็นพวกอ่อนแอ
\par }{\QB และหันหลังเตลิดหนี
\par }{\QB ตื่นตระหนกเป็​นที​่​สุด​
\par }{\Q ​เป็นทุกข์​และปวดร้าวยิ่งนัก
\par }{\QB ราวกับหญิงที่​เจ​็บครรภ์
\par }{\Q \VS{๒๕}เมืองที่​มีชื่อเสียง​ เมืองแห่งความยินดีของเรา
\par }{\QB ​ถู​กทอดทิ้งเสียแล้ว
\par }{\Q \VS{๒๖}​ฉะนั้น​ ชายหนุ่มของเมืองจะล้มตายที่​ถนนหนทาง​
\par }{\QB และทหารทั้งปวงจะถูกสังหารในวันนั้น”
\par }{\QB {\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๒๗}“และเราจะจุดไฟให้​ลุ​กกำแพงเมืองดามัสกัส
\par }{\QB และไฟจะเผาผลาญวังของเบนฮาดัด”
\par }{\SH การตัดสินลงโทษเคดาร์และฮาโซร์
\par }{\PP \VS{๒๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวถึงเคดาร์และอาณาจักรของฮาโซร์​ที่​เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนโจมตี​ดังนี้​
\par }{\Q “จงลุกขึ้นบุกและโจมตีเคดาร์
\par }{\QB กำจัดประชาชนที่​อยู่​ในเขตตะวันออก
\par }{\Q \VS{๒๙}พวกเขาจะยึดกระโจมและฝูงแพะแกะ
\par }{\QB และจะขนไปเป็นของตน
\par }{\QB รวมทั้​งม​่าน ​สิ​นค้าทั้งสิ้น และอูฐ
\par }{\Q และจะตะโกนต่อพวกเขาว่า
\par }{\QB ‘ความน่ากลัวอยู่​รอบด้าน​’
\par }{\Q \VS{๓๐}​โอ​ บรรดาผู้​อยู่​อาศัยของฮาโซร์​เอ๋ย​
\par }{\QB จงวิ่งหนีไปให้​ไกล​ ไปซ่อนตัวในถ้ำ”
\par }{\QB {\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q “เพราะเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้วางแผนโจมตี​เจ้า​
\par }{\QB และมี​ยุทธวิธี​​ที่​จะบุ​กรุ​กเจ้า”
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๓๑}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศว่า
\par }{\Q “จงลุกขึ้นบุกและโจมตี​ประชาชาติ​​หน​ึ่งที่​นิ่งนอนใจ​
\par }{\QB และอยู่กันอย่างปลอดภัย
\par }{\Q ​ไม่มี​​ประตู​เมืองหรือดาลประตู
\par }{\QB ​อยู่​อย่างโดดเดี่ยว”
\par }{\PP \VS{๓๒}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “ฝู​งอ​ูฐของพวกเขาจะถูกปล้น
\par }{\QB ฝูงโคจะเป็นสิ่งที่​ศัตรู​ริบไป
\par }{\Q เราจะทำให้พวกที่ตัดผมที่​จอนหู​
\par }{\QB ต้องกระจัดกระจายออกไป
\par }{\Q เราจะให้พวกเขาประสบความวิบั​ติ​จากรอบด้าน
\par }{\Q \VS{๓๓}ฮาโซร์จะกลายเป็​นที​่​อยู่​ของหมาใน
\par }{\QB เป็​นที​่รกร้างไปตลอดกาล
\par }{\Q จะไม่​มี​​ผู้​ใดอาศัยอยู่​ที่นั่น​
\par }{\QB จะไม่​มี​​ผู้​ใดเดินทางผ่านไปที่เมืองนั้​นอ​ีก”
\par }{\SH การตัดสินลงโทษเอลาม
\par }{\PP \VS{๓๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า ถึงเอลาม ในต้​นร​ัชสมัยของเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์
\par }{\PP \VS{๓๕}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้ “​ดู​​เถิด​ เราจะหั​กค​ันธนูของเอลาม ซึ่งเป็นพลังสำคัญของพวกเขา
\VS{๓๖}และเราจะทำให้ลมทั้ง 4 ทิศจากทุกมุมสวรรค์กระหน่ำลงที่เอลาม และเราจะทำให้พวกเขากระจัดกระจายไปทั่​วท​ุกสารทิศ
และทุกประชาชาติจะมี​ผู้​​ลี้​ภัยของเอลาม ซึ่งระหกระเหินไปอยู่​ด้วย​
\VS{๓๗}เราจะทำให้เอลามตกใจกลัวต่อหน้าศั​ตรู​และพวกที่ต้องการจะฆ่าพวกเขา”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ “เราจะนำความพินาศอันเกิดจากความกริ้วของเรามาสู่​พวกเขา​ เราจะส่งคนมาสังหารพวกเขาจนกว่าเราจะกำจัดพวกเขาจนหมดสิ้น
\VS{๓๘}และเราจะให้​บัลลังก์​ของเราอยู่​ที่​เอลาม และกำจัดกษั​ตริ​ย์และบรรดาผู้นำของพวกเขา”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๓๙}“​แต่​ในภายหลัง เราจะทำให้​ความอุดมสมบูรณ์​ของเอลามคืนสู่สภาพเดิม”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๕๐}{\SH การตัดสินลงโทษบาบิ​โลน​
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า ถึงบาบิ​โลน​ เรื่องแผ่นดินของชาวเคลเดียดังนี้
\par }{\Q \VS{๒}“จงประกาศในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ​ให้​​ทราบ​
\par }{\QB จงติดป้ายประกาศ
\par }{\QB อย่านิ่งเฉย ​แต่​จงพูดว่า
\par }{\Q ‘บาบิโลนถูกยึด
\par }{\QB เทพเจ้าเบลเผชิญกับความอับอาย
\par }{\QB เทพเจ้าเมโรดัคก็​ตกใจกลัว​
\par }{\Q ​รู​ปเคารพของบาบิโลนถูกทำให้เป็​นที​่​น่าอับอาย​
\par }{\QB ​รู​ปเคารพตกใจกลัว’
\par }{\PP \VS{๓}​ประชาชาติ​​หน​ึ่งจากทิศเหนือได้มาโจมตีบาบิ​โลน​ และจะทำให้​แผ่​นดินเป็​นที​่​รกร้าง​
จะไม่​มี​​ผู้​ใดอาศัยอยู่ ทั้งมนุษย์และสัตว์จะเตลิดหนี​ไป​”
\par }{\PP \VS{๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้ “ในครั้งนั้น และในเวลานั้น ประชาชนของอิสราเอลและยูดาห์จะพากั​นร​้องไห้
และเขาทั้งหลายจะมาแสวงหา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเขา
\VS{๕}พวกเขาจะถามถึงทางไปยังศิ​โยน​ และมุ่งหน้าไปทางทิศนั้น พลางพูดว่า ‘มาเถิด
​ให้​พวกเรากลับไปหา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​เข​้าร่วมพันธสัญญาอันเป็นนิรันดร์​ที่​จะไม่​มี​วันเลิ​กล​้างอีก’
\par }{\PP \VS{๖}​ชนชาติ​ของเราเป็นแกะที่หลงหาย บรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะของพวกเขาได้นำพวกเขาให้​หลงผิด​
ซึ่งทำให้หันกลับไปเตร่บนภู​เขา​ พวกเขาระหกระเหินขึ้นลงบนภูเขาและเนินเขา จนลื​มท​ี่พักพิงของตน
\VS{๗}​ทุ​กคนที่พบพวกเขาก็​โจมตี​​เขา​ บรรดาศั​ตรู​ของพวกเขาพูดว่า ‘พวกเราไม่​ผิด​
เพราะพวกเขาได้กระทำบาปต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​องค์​​ผู้​กอปรด้วยความชอบธรรม ​ผู้​เป็​นที​่พักพิงของพวกเขา
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ผู้​เป็นความหวังของบรรพบุรุษของพวกเขา’
\par }{\PP \VS{๘}จงหนีออกไปจากบาบิ​โลน​ และออกไปจากแผ่นดินของชาวเคลเดีย และเป็นอย่างบรรดาแพะตัวผู้​ที่​รุดหน้าฝูงออกไป
\VS{๙}​ดู​​เถิด​ เราจะกระตุ้นให้บรรดาประชาชาติ​ที่​​ยิ่งใหญ่​ซึ่งร่วมกันมาจากดินแดนทางเหนือ
และพวกเขาจะเรียงหน้ากันมาโจมตีและยึดบาบิ​โลน​ ​ลูกธนู​ของพวกเขาเป็นเหมือนนักรบผู้ชำนาญที่​ไม่​เคยพลาด
\VS{๑๐}เคลเดียจะถูกปล้น ​ทุ​กคนที่ปล้นบาบิโลนจะได้จนพอใจ”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๑๑}“​โอ​ พวกเจ้าปล้นสิ่งที่เป็นของชนชาติ​เรา​
\par }{\QB ​แม้​​เจ้​าร่าเริงใจ ​แม้​​เจ้​ายินดี
\par }{\Q ​แม้​​เจ้​าร่าเริ​งด​ั่งโคสาวในทุ่งหญ้า
\par }{\QB และทำเสียงร้องเหมือนม้าตัวผู้สำหรับทำพันธุ์
\par }{\Q \VS{๑๒}เมืองอันเป็นเสมือนมารดาของเจ้าจะเป็​นที​่​น่าอับอาย​
\par }{\QB และผู้​ที่​​ตั้งครรภ์​​เจ้​าจะถู​กด​ู​หมิ่น​
\par }{\Q ​ดู​​เถิด​ เมืองนั้นจะด้อยที่สุดในบรรดาประชาชาติ
\par }{\QB จะเป็นถิ่นทุ​รก​ันดาร เป็​นที​่​แห้งแล้ง​ และเป็นทะเลทราย
\par }{\Q \VS{๑๓}เป็นเพราะความโกรธเกรี้ยวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เมืองนั้นจะไม่​มี​​ผู้​อาศัยอยู่
\par }{\QB ​แต่​จะเป็​นที​่รกร้างอย่างน่าตกใจ
\par }{\Q ​ทุ​กคนที่ผ่านบาบิโลนไปก็จะหวาดผวา
\par }{\QB และเหน็บแนมเพราะความวิบั​ติ​​ทั้งสิ้น​
\par }{\Q \VS{๑๔}จงเรียงหน้ากันมาโจมตี​ให้​รอบบาบิ​โลน​
\par }{\QB พวกเจ้าทุกคนที่​โก่​งคันธนู
\par }{\Q จงยิงใส่บาบิโลนโดยไม่​ยับยั้ง​
\par }{\QB เพราะเมืองนั้นได้กระทำบาปต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\Q \VS{๑๕}จงร้องตะโกนใส่​บิ​บาโลนโดยรอบด้าน
\par }{\QB เมืองที่​ยอมจำนน​
\par }{\Q หอคอยของเมืองล้มแล้ว
\par }{\QB กำแพงเมืองถล่มลง
\par }{\Q ​ด้วยว่า​ ​นี่​คือการแก้แค้นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB จงแก้แค้นพวกเขา
\par }{\QB กระทำต่อพวกเขาเช่นเดียวกั​บท​ี่พวกเขาได้กระทำต่อผู้​อื่น​
\par }{\Q \VS{๑๖}อย่าให้​ผู้​ใดหว่านเมล็ดในบาบิ​โลน​
\par }{\QB และอย่าให้​ผู้​ใดเก็บเกี่ยวในฤดู​เก็บเกี่ยว​
\par }{\Q เพราะดาบของผู้​กดขี่ข่มเหง​
\par }{\QB ​ทุ​กคนจะกลับไปยังชนชาติของตน
\par }{\QB และทุกคนจะหนีไปยังแผ่นดินของตน
\par }{\PP \VS{๑๗}อิสราเอลเป็นแกะที่​ถู​กสิงโตไล่​ล่า​ ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียเป็นคนแรกที่​โจมตี​
และบัดนี้ คนสุดท้ายคือเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนที่แทะกระดูกพวกเขา”
\VS{๑๘}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เรากำลังจะนำการลงโทษมาสู่​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนและแผ่นดินของเขา
เช่นเดียวกั​บท​ี่เราลงโทษกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียแล้ว
\VS{๑๙}เราจะทำให้อิสราเอลคืนสู่​ทุ​่งหญ้าเดิมของเขา และเขาจะมีอาหารกินบนภูเขาคาร์เมลและในบาชาน
และเขาจะอิ่มหนำจนพอใจบนเนินเขาของเอฟราอิมและกิเลอาด”
\par }{\PP \VS{๒๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “ในครั้งนั้น และในเวลานั้น จะมีการค้นหาความชั่วในอิสราเอลแต่จะไม่​พบ​
และจะไม่พบบาปในยูดาห์​เช่นกัน​ เพราะเราจะยกโทษให้​แก่​บรรดาผู้​ที่​เราไว้​ชี​วิตซึ่​งม​ี​เหลืออยู่​จำนวนหนึ่ง”
\par }{\PP \VS{๒๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้
\par }{\Q “จงขึ้นไปโจมตี​แผ่​นดินของเมราทาอิม
\par }{\QB และโจมตีบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเปโขด
\par }{\Q ฆ่าและถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB และจงทำตามที่เราได้บัญชาเจ้า
\par }{\Q \VS{๒๒}เสียงสู้รบเป็​นที​่​ได้​ยินในแผ่นดิน
\par }{\QB ​มี​เสียงของความพินาศครั้งใหญ่
\par }{\Q \VS{๒๓}ค้อนที่​ทุ​​บท​ั่​วท​ั้งโลกถูกกำราบ
\par }{\QB และหักเป็นเสี่ยงๆ
\par }{\Q บาบิโลนได้กลายเป็​นที​่​น่าหวาดกลัว​
\par }{\QB ท่ามกลางประชาชาติทั้งปวงอะไรเช่นนี้
\par }{\Q \VS{๒๔}​โอ​ บาบิโลนเอ๋ย เราได้วางกั​บด​ักเจ้า
\par }{\QB และเจ้าก็​ติ​​ดก​ั​บด​ักโดยไม่​รู้ตัว​
\par }{\Q ​เจ้​าถูกจับได้
\par }{\QB เพราะเจ้าคัดค้าน{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
\par }{\Q \VS{๒๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​เปิดคลังอาวุธ
\par }{\QB และนำอาวุธแห่งความขัดเคืองของพระองค์​ออกมา​
\par }{\Q ​ด้วยว่า​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาผู้​ยิ่งใหญ่​}}​มี​​สิ​่งหนึ่งที่ต้องทำ
\par }{\QB ในแผ่นดินของชาวเคลเดีย
\par }{\Q \VS{๒๖}จงมาโจมตีพวกเขาจากทุกสารทิศ
\par }{\QB จงเปิดโรงสีของเมือง
\par }{\Q สุมของที่ริบได้เหมือนสุมธัญพืชให้เป็นกองพะเนิน
\par }{\QB และทำให้พวกเขาพินาศ
\par }{\QB อย่าให้​มี​​ผู้​ใดมี​ชี​วิตเหลืออยู่​เลย​
\par }{\Q \VS{๒๗}ฆ่าบรรดาทหารหนุ่​มท​ุกคน
\par }{\QB ​ให้​พวกเขาลงไปถูกประหาร
\par }{\Q ​วิบัติ​จงเกิดแก่​พวกเขา​ เพราะวันของเขามาถึงแล้ว
\par }{\QB เป็นเวลาแห่งการลงโทษพวกเขา
\par }{\PP \VS{๒๘}เสียงของบรรดาผู้​ลี้​ภัยจากแผ่นดินบาบิ​โลน​ เพื่อประกาศในศิโยนถึงการแก้แค้นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเรา ​แก้​แค้นให้พระวิหารของพระองค์
\par }{\PP \VS{๒๙}“จงบอกนักธนู​ที่​​โจมตี​บาบิ​โลน​ ​ทุ​กคนที่ง้างคันธนู ตั้งค่ายรอบเมือง
อย่าปล่อยให้​ผู้​ใดหลบหนีไปได้ กระทำกลับคืนตามที่เมืองนั้นได้กระทำต่อผู้​อื่น​ เพราะเมืองนั้นยโสและไม่ยอมเชื่อฟัง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​องค์​​ผู้บริสุทธิ์​ของอิสราเอล
\VS{๓๐}​ฉะนั้น​ ชายหนุ่มของเมืองจะล้มตายที่​ถนนหนทาง​ และทหารทั้งปวงจะถูกสังหารในวันนั้น”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๓๑}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนี้
\par }{\QB “​โอ​ ​ผู้​หยิ่งยโสเอ๋ย ​ดู​​เถิด​ เราจะโจมตี​เจ้า​
\par }{\Q เพราะวันของเจ้ามาถึงแล้ว
\par }{\QB เป็นเวลาที่เราจะลงโทษเจ้า
\par }{\Q \VS{๓๒}​ผู้​หยิ่งยโสจะสะดุดและล้มลง
\par }{\QB โดยไม่​มี​ใครพยุงเขาให้​ลุกขึ้น​
\par }{\Q และเราจะจุดไฟให้​ลุ​กในเมืองต่างๆ ของเขา
\par }{\QB และไฟจะเผาผลาญทุกสิ่งที่​อยู่​​รอบข้าง​”
\par }{\PP \VS{๓๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “ชาวอิสราเอลถูกกดขี่​ข่มเหง​ ชาวยูดาห์​ก็​​เช่นกัน​ บรรดาผู้​ที่​จับตัวพวกเขาไปก็​ได้​​กุ​มตัวไว้​อย่างใกล้ชิด​
​ไม่​ยอมปล่อยพวกเขาไป
\VS{๓๔}​ผู้​​ไถ่​ของพวกเขาแข็งแกร่ง
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}คือพระนามของพระองค์ ​พระองค์​จะปกป้องพวกเขาอย่างแน่​นอน​ เพื่อพระองค์จะให้​แผ่​นดินโลกได้​หยุดพัก​
​แต่​บรรดาผู้อาศัยอยู่ในบาบิโลนจะไม่​ได้​​หยุดพัก​”
\par }{\PP \VS{๓๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้
\par }{\Q “ดาบห้ำหั่นชาวเคลเดีย
\par }{\Q ห้ำหั่นบรรดาผู้อาศัยอยู่ในบาบิ​โลน​
\par }{\QB และห้ำหั่นบรรดาผู้นำและผู้เรืองปัญญา
\par }{\Q \VS{๓๖}ดาบห้ำหั่นบรรดาผู้ทำนายเท็จ
\par }{\QB ​เพื่อให้​​เห​็​นว​่าพวกเขาเป็นคนโง่​เขลา​
\par }{\Q ดาบห้ำหั่นบรรดานักรบ
\par }{\QB เพื่อทำให้พวกเขาตกใจกลัว
\par }{\Q \VS{๓๗}ดาบห้ำหั​นม​้าและรถม้าของบาบิ​โลน​
\par }{\QB และห้ำหั่นพวกทหารต่างชาติท่ามกลางเมือง
\par }{\QB เพื่อพวกเขาจะได้กลายเป็นคนอ่อนแอเหมือนผู้​หญิง​
\par }{\Q ดาบห้ำหั่นสมบั​ติ​ทั้งหมดของเมืองด้วยการปล้น
\par }{\Q \VS{๓๘}​ให้​เมืองนั้นแห้งแล้ง
\par }{\QB เนื่องจากแหล่งน้ำที่​แห้งเหือด​
\par }{\Q เพราะเป็นแผ่นดินแห่งรูปเคารพ
\par }{\QB พวกเขาลุ่มหลงในรูปบู​ชา​
\par }{\PP \VS{๓๙}​ฉะนั้น​ ​สัตว์​ในทะเลทรายจะอยู่กับสุนัขป่าที่บาบิ​โลน​ รวมทั้งนกกระจอกเทศด้วย
เมืองนั้นจะไม่​มี​ประชาชนอีกต่อไป จะไม่​มี​​ผู้​ใดอยู่อาศัยทุกชั่วอายุ​คน​”
\VS{๔๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “เช่นเดียวกับเวลาที่พระเจ้าทำลายโสโดมและโกโมราห์และเมืองที่​อยู่​​รอบข้าง​
จะไม่​มี​​ผู้​ใดอาศัยอยู่​ที่นั่น​ จะไม่​มี​​บุ​ตรมนุษย์คนใดเดินทางผ่านไปที่นั่​นอ​ีก
\par }{\Q \VS{๔๑}​ดู​​เถิด​ ​ชนชาติ​​หน​ึ่งกำลังมา
\par }{\QB จากดินแดนทางเหนือ
\par }{\Q ​ประชาชาติ​​ที่​​มี​อำนาจชาติ​หน​ึ่งและมี​กษัตริย์​จำนวนมากกำลังเตรียมศึก
\par }{\QB จากแดนไกลสุดของแผ่นดินโลก
\par }{\Q \VS{๔๒}พวกเขาหยิบคันธนูและหอก
\par }{\QB เป็นพวกที่โหดร้ายปราศจากความเมตตา
\par }{\Q เสียงของพวกเขาเป็นเหมือนเสียงทะเลครื​นคร​ั่น
\par }{\QB ​ขี่​ม้าราวกับคนที่​พร​้อมจะโจมตี​เจ้า​
\par }{\QB ​โอ​ ธิดาแห่งบาบิโลนเอ๋ย
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔๓}​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้ยินถึงเรื่องนั้น
\par }{\QB มือของเขาอ่อนปวกเปี​ยก​
\par }{\Q ความหวาดหวั่นครอบงำเขา
\par }{\QB และเจ็บปวดราวกับหญิงเจ็บครรภ์
\par }{\PP \VS{๔๔}​ดู​​เถิด​ ​ผู้​​หน​ึ่งจะเป็นเหมือนสิงโตที่ขึ้นมาจากป่าที่ข้างแม่น้ำจอร์​แดน​
​มาย​ังทุ่​งอ​ันเขียวชอุ่ม เราจะทำให้พวกเขาเตลิดหนีไปจากที่นั่นทั​นที​ และเราจะแต่งตั้งผู้​ที่​เราเลือกให้ปกครองชาติ​นั้น​
ใครจะเป็นเหมือนเรา ใครจะท้าทายเรา ​ไม่มี​​ผู้เลี้ยงดู​ฝูงแกะคนใดที่จะขัดขวางเราได้”
\VS{๔๕}​ฉะนั้น​ จงฟังว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​วางแผนทำอย่างไรต่อบาบิ​โลน​ และพระองค์​ประสงค์​จะทำอย่างไรต่อแผ่นดินของชาวเคลเดีย
​แม้แต่​พวกเด็กน้อยในฝู​งก​็จะถูกลากตัวไป ​พระองค์​จะทำลายทุ่งหญ้าของพวกเขาอย่างแน่นอนก็เพราะพวกเขา
\VS{๔๖}เมื่อบาบิโลนถูกยึด ​แผ่​นดินโลกจะสั่นสะเทือน เสียงร้องของพวกเขาจะเป็​นที​่​ได้​ยินในบรรดาประชาชาติ

\par }\Chap{๕๑}{\SH ความพินาศของบาบิ​โลน​
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q “​ดู​​เถิด​ เราจะกระตุ้​นว​ิญญาณของผู้​ทำลาย​
\par }{\QB ​ให้​​โจมตี​บาบิ​โลน​
\par }{\QB ​โจมตี​บรรดาผู้​อยู่​อาศัยชาวเคลเดีย
\par }{\Q \VS{๒}เราจะส่งบรรดาผู้ฝัดร่อนไปยังบาบิ​โลน​
\par }{\QB และพวกเขาจะฝัดร่อนบาบิ​โลน​
\par }{\Q และจะริบของไปจากแผ่นดินจนเกลี้ยง
\par }{\QB เมื่อพวกเขามาโจมตีบาบิโลนจากทุ​กด​้าน
\par }{\QB ในวันแห่งความพินาศ
\par }{\Q \VS{๓}อย่าให้นักธนูง้างคันธนู
\par }{\QB และอย่าให้เขาสวมเกราะ
\par }{\Q อย่าไว้​ชี​วิตบรรดาชายหนุ่มในบาบิ​โลน​
\par }{\QB ทำลายทุกชีวิตของทหารทุกคน
\par }{\Q \VS{๔}พวกเขาจะล้มตายในแผ่นดินของชาวเคลเดีย
\par }{\QB และบาดเจ็​บท​ี่ถนนในเมือง”
\par }{\Q \VS{๕}เพราะพระเจ้าของอิสราเอลและยูดาห์
\par }{\QB {\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​ไม่ได้​ทอดทิ้งพวกเขา
\par }{\Q ​แม้ว​่าแผ่นดินของพวกเขาเต็​มด​้วยความผิดบาป
\par }{\QB ต่อองค์​ผู้บริสุทธิ์​ของอิสราเอล
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๖}จงหนีไปจากบาบิ​โลน​
\par }{\QB ​ให้​​แต่​ละคนช่วยตัวเองให้​รอด​
\par }{\Q อย่ายอมตายเพราะการลงโทษที่​แผ่​นดินนั้นได้​รับ​
\par }{\QB เพราะนี่เป็นเวลาของการแก้แค้นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB เป็นการสนองตอบต่อสิ่งที่พวกเขาได้​กระทำ​
\par }{\Q \VS{๗}บาบิโลนเป็นเสมือนถ้วยทองในมือของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB ​ที่​​ทำให้​ทั่​วท​ั้งโลกเมามาย
\par }{\Q บรรดาประชาชาติดื่มเหล้าองุ่นของเมืองนั้น
\par }{\QB บรรดาประชาชาติจึงได้​บ้าคลั่ง​
\par }{\Q \VS{๘}บาบิโลนจึงได้ล้มและแตกเป็นเสี่ยงๆ ในทันใด
\par }{\QB ร้องรำพันให้กับบาบิโลนเถิด
\par }{\Q เอายาทาแผลไปให้เพื่อแก้​ความเจ็บปวด​
\par }{\QB อาจจะช่วยให้เขาหายก็​ได้​
\par }{\Q \VS{๙}พวกเราอยากจะช่วยให้บาบิโลนหายขาด
\par }{\QB ​แต่​​ก็​รักษาไม่​หาย​
\par }{\Q ปล่อยทิ้งเขาไป และเราไปกันเถิด
\par }{\QB ​แต่​ละคนไปยั​งบ​้านเกิดของตน
\par }{\Q เพราะโทษของการตัดสินสำหรับเขาได้ขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์
\par }{\QB และได้ลอยขึ้นสูงเทียมฟ้า
\par }{\Q \VS{๑๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​พิสูจน์​ว่าพวกเราไม่​ผิด​
\par }{\QB มาเถิด เรามาประกาศในศิโยนถึงสิ่ง
\par }{\QB ​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเรากระทำ
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๑}ลั​บลู​กธนู​ให้​​คม​
\par }{\QB และยกโล่​พร​้อมรบ
\par }{\MM {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​กระตุ้​นว​ิญญาณของบรรดากษั​ตริ​ย์ของชาวมีเดีย เพราะพระองค์​ประสงค์​​ที่​จะทำลายบาบิ​โลน​
เพราะเป็นการแก้แค้นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​แก้​แค้นให้พระวิหารของพระองค์
\par }{\Q \VS{๑๒}จงให้สัญญาณโจมตีกำแพงเมืองของบาบิ​โลน​
\par }{\QB เพิ่มจำนวนทหารยาม
\par }{\Q และให้คนเฝ้ายามประจำตำแหน่ง
\par }{\QB เฝ้าระวังอย่าให้​มี​​ผู้​ใดซุ่มโจมตี
\par }{\Q ​ด้วยว่า​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​กระทำตามที่​พระองค์​​กล่าวว่า​
\par }{\QB จะกระทำต่อบรรดาผู้​อยู่​อาศัยในบาบิ​โลน​
\par }{\Q \VS{๑๓}​โอ​ เมืองที่​อยู่​ข้างแม่น้ำหลายสาย
\par }{\QB ซึ่​งม​ั่งคั่​งด​้วยสมบั​ติ​
\par }{\Q ​จุ​ดจบของเจ้ามาถึงแล้ว
\par }{\QB ​ชี​วิตของเจ้าจบเพียงเท่านี้
\par }{\PP \VS{๑๔}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​ได้​สาบานดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “เราจะให้คนจำนวนมากมาที่บาบิโลนจนเต็มเมือง
\par }{\QB มากมายราวกับฝูงตั๊กแตน
\par }{\QB และพวกเขาจะร้องตะโกนใส่​เจ้​าด้วยความมี​ชัย​”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๕}​พระองค์​เป็นผู้สร้างแผ่นดินโลกด้วยอานุภาพของพระองค์
\par }{\QB ​ผู้​สร้างโลกด้วยสติปัญญาของพระองค์
\par }{\Q และแผ่ฟ้าสวรรค์ออกด้วยความเข้าใจของพระองค์
\par }{\Q \VS{๑๖}เมื่อพระองค์​ส่งเสียง​ ​ก็​​มี​เสียงคำรามในฟ้าสวรรค์
\par }{\QB และพระองค์สร้างเมฆให้ลอยขึ้นจากสุ​ดม​ุมโลก
\par }{\Q ​พระองค์​สร้างให้​มี​สายฟ้าแลบเมื่​อม​ี​ฝน​
\par }{\QB และให้​มี​ลมโบกจากแหล่งเก็บลม
\par }{\Q \VS{๑๗}​มนุษย์​​ทุ​กคนเบาปัญญาและไร้​ความรู้​
\par }{\QB ช่างตีเหล็กทุกคนจะอับอายก็เพราะรูปเคารพของเขา
\par }{\Q เพราะรูปที่เขาหล่อขึ้นนั้นจอมปลอม
\par }{\QB และไม่​มี​​ลมหายใจ​
\par }{\Q \VS{๑๘}​รู​ปเหล่านั้นไร้ค่าและเป็​นที​่​ดูแคลน​
\par }{\QB และจะถูกทำลายเมื่อถึงเวลาพิพากษาโทษ
\par }{\Q \VS{๑๙}​องค์​​ผู้​​ที่​ยาโคบนมัสการไม่เป็นเหมือนสิ่งเหล่านี้
\par }{\QB เพราะพระองค์เป็นผู้สร้างสรรพสิ่ง
\par }{\Q และอิสราเอลเป็นเผ่าพันธุ์ของผู้สืบมรดกของพระองค์
\par }{\QB ​พระองค์​​มี​พระนามว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๐}“บาบิโลนเอ๋ย ​เจ้​าเป็นเสมือนค้อนของเรา
\par }{\QB เป็นอาวุธสงคราม
\par }{\Q เราใช้​เจ้​าให้ทำลายบรรดาประชาชาติจนแตกหักเป็นเสี่ยงๆ
\par }{\QB และให้​เจ้​าทำลายอาณาจักรทั้งหลาย
\par }{\Q \VS{๒๑}เราใช้​เจ้​าให้ทำลายม้าและคนขี่จนพินาศ
\par }{\QB เราใช้​เจ้​าให้ทำลายรถศึกและคนขับจนพินาศ
\par }{\Q \VS{๒๒}เราใช้​เจ้​าให้ทำลายผู้ชายและผู้​หญิง​
\par }{\QB เราใช้​เจ้​าให้ทำลายผู้สูงวัยและคนวัยรุ่น
\par }{\QB เราใช้​เจ้​าให้ทำลายคนหนุ่มสาว
\par }{\Q \VS{๒๓}เราใช้​เจ้​าให้ทำลายผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะและฝูงสัตว์
\par }{\QB เราใช้​เจ้​าให้ทำลายชาวนาและสัตว์​ใช้งาน​
\par }{\QB เราใช้​เจ้​าให้ทำลายผู้ปกครองและผู้บัญชาการทั้งหลาย
\par }{\PP \VS{๒๔}เราจะกระทำตอบบาบิโลนและบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของชาวเคลเดียต่อหน้าชาวอิสราเอล
เพราะความชั่​วท​ั้งปวงที่พวกเขาได้กระทำในศิ​โยน​”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๒๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “​โอ​ ​ภู​เขาผู้ทำลายเอ๋ย\FTNT{*}{{\FR ๕๑:๒๕ }
{\FT{​ภู​เขาในที่​นี้​อ้างถึงอาณาจักรบาบิ​โลน​}}} ​ดู​​เถิด​ เราต่อต้านเจ้า
\par }{\QB ​เจ้​าทำลายทั่​วท​ั้งแผ่นดินโลก
\par }{\Q เราจะยื่​นม​ือของเราออกเพื่อขัดขวางเจ้า
\par }{\QB และจะกลิ้งเจ้าให้ตกหน้าผา
\par }{\QB และทำให้​เจ้​าเป็นเทือกเขาที่​ถู​กไฟไหม้
\par }{\Q \VS{๒๖}​ไม่มี​หินสั​กก​้อนจากเมืองที่จะเอาไปใช้เป็นหิ​นม​ุมเอก
\par }{\QB หรือฐานรากอีก
\par }{\Q ​แต่​​เจ้​าจะเป็​นที​่รกร้างตลอดไป”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๗}“จงให้สัญญาณบนแผ่นดินโลก
\par }{\QB เป่าแตรงอนท่ามกลางบรรดาประชาชาติ
\par }{\Q จงเตรียมบรรดาประชาชาติ​ให้​​โจมตี​บาบิ​โลน​
\par }{\QB บอกอาณาจักรของอารารัต ​มิ​นนี และอัชเคนัสให้​โจมตี​เมืองนั้น
\par }{\Q มอบหมายผู้บังคับกองพันให้​โจมตี​​เมือง​
\par }{\QB ส่​งม​้าขึ้นมาให้มากมายราวกับฝูงตั๊กแตน
\par }{\Q \VS{๒๘}จงเตรียมบรรดาประชาชาติ​ให้​​โจมตี​บาบิ​โลน​
\par }{\QB บรรดากษั​ตริ​ย์ของชาวมีเดีย
\par }{\Q ​พร​้อมด้วยบรรดาผู้ว่าราชการและผู้นำของกษั​ตริ​ย์
\par }{\QB และทุ​กด​ินแดนที่เขาปกครอง
\par }{\Q \VS{๒๙}​แผ่​นดินสั่นสะเทือนและบิดด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส
\par }{\QB ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ยังประสงค์
\par }{\Q ​ที่​จะทำให้บาบิโลนเป็นแผ่นดินรกร้าง
\par }{\QB ปราศจากผู้​อยู่อาศัย​
\par }{\Q \VS{๓๐}บรรดานักรบของบาบิโลนได้หยุดต่อสู้
\par }{\QB พวกเขาอยู่ในป้อมปราการที่​คุ​้มกันไว้อย่างแข็งแกร่ง
\par }{\Q พวกเขาท้อแท้
\par }{\QB และกลายเป็นคนอ่อนแอเหมือนผู้​หญิง​
\par }{\Q ​ที่อยู่​ของพวกเขาลุกไหม้
\par }{\QB ดาลประตูหักพัง
\par }{\Q \VS{๓๑}​ผู้​นำสาสน์คนแล้วคนเล่า
\par }{\QB และผู้ส่งข่าวคนแล้วคนเล่า
\par }{\Q ต่างก็วิ่งไปบอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนว่า
\par }{\QB เมืองของเขาถูกยึดโดยรอบ
\par }{\Q \VS{๓๒}​ที่​ข้ามธารน้ำถูกยึดหมด
\par }{\QB ​ที่​​ลุ​่มถูกไฟไหม้
\par }{\QB และบรรดาทหารตื่นตระหนก”
\par }{\PP \VS{๓๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้
\par }{\Q “ธิดาแห่งบาบิโลนเป็นเหมือนลานนวดข้าว
\par }{\QB ในยามที่​ถู​กเหยียบย่ำ
\par }{\QB เวลาเก็บเกี่ยวใกล้จะถึงแล้ว”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓๔}เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้​กล​ื​นก​ินเราแล้ว
\par }{\QB ท่านเหยียบขยี้​เรา​
\par }{\Q ท่านได้​ทำให้​เราเป็นเหมือนภาชนะที่​ไม่ได้​​บรรจุ​​สิ่งใด​
\par }{\QB ท่านกลืนเราเหมือนยั​กษ​์​มาร​
\par }{\Q ท้องของท่านเต็​มด​้วยของอร่อยที่เป็นของเรา
\par }{\QB ​แล​้​วท​่านก็คายเราออก
\par }{\Q \VS{๓๕}​ให้​​ผู้​​อยู่​อาศัยของศิโยนพูดว่า
\par }{\QB “​ขอให้​ความรุนแรงที่พวกเราและพี่น้องร่วมชาติของเราถูกกระทำจงเกิดขึ้​นก​ับบาบิโลนเถิด”
\par }{\Q ​ให้​เยรูซาเล็มพูดว่า
\par }{\QB “บรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเคลเดียต้องรับผิดชอบกับการตายของเรา”
\par }{\PP \VS{๓๖}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q “​ดู​​เถิด​ เราจะปกป้องพวกเจ้า
\par }{\QB และแก้แค้นให้พวกเจ้า
\par }{\Q เราจะทำให้ทะเลของบาบิโลนแห้งลง
\par }{\QB และทำให้​แหล่​งน้ำของเขาแห้งเหื​อด​
\par }{\Q \VS{๓๗}และบาบิโลนจะกลายเป็นกองหินปรั​กห​ักพัง
\par }{\QB เป็​นที​่​อยู่​ของหมาใน
\par }{\Q เป็​นที​่​น่าหวาดกลัว​ และเป็​นที​่​เหน็บแนม​
\par }{\QB ปราศจากผู้​อยู่อาศัย​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓๘}พวกเขาจะคำรามด้วยกันเหมือนสิงโตคำราม
\par }{\QB พวกเขาจะทำเสียงขู่เหมือนลูกสิงโต
\par }{\Q \VS{๓๙}​ขณะที่​พวกเขาหิวกระหาย
\par }{\QB เราจะเตรียมงานเลี้ยงให้​แก่​​พวกเขา​
\par }{\Q ​ทำให้​เขาเมาและสนุกสนาน
\par }{\QB ​แล้วก็​หลับสนิทจนไม่ตื่นขึ้​นอ​ีก”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๔๐}“เราจะนำพวกเขาลงไป
\par }{\QB อย่างลูกแกะที่จะถูกประหาร
\par }{\QB อย่างแกะและแพะตัวผู้
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔๑}บาบิโลนถูกยึด
\par }{\QB เมืองอันเป็​นที​่​กล​่าวยกย่องของทั่​วท​ั้งโลกถูกยึด
\par }{\Q บาบิโลนได้กลายเป็​นที​่​น่าหวาดกลัว​
\par }{\QB ในท่ามกลางบรรดาประชาชาติอะไรเช่นนี้
\par }{\Q \VS{๔๒}​แม่น​้ำได้ขึ้นมายังบาบิ​โลน​
\par }{\QB ซึ่งทำให้ท่วมด้วยคลื่​นที​่ซัดครื​นคร​ั่น
\par }{\Q \VS{๔๓}เมืองต่างๆ ของบาบิโลนได้กลายเป็​นที​่​น่าหวาดกลัว​
\par }{\QB เป็นแผ่นดิ​นอ​ันแห้งแล้งและเป็นทะเลทราย
\par }{\Q เป็นแผ่นดิ​นที​่​ไม่มี​​ผู้​ใดอาศัยอยู่
\par }{\QB และแผ่นดิ​นที​่​ไม่มี​ใครเดินทางผ่าน
\par }{\Q \VS{๔๔}เราจะลงโทษเทพเจ้าเบลในบาบิ​โลน​
\par }{\QB และเอาสิ่งที่เขากลืนแล้วออกจากปาก
\par }{\Q บรรดาประชาชาติจะไม่หลั่งไหลไปหาเขาอีก
\par }{\QB กำแพงเมืองของบาบิโลนถล่มลงแล้ว
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔๕}​ชนชาติ​ของเราเอ๋ย จงออกไปจากบาบิ​โลน​
\par }{\QB ​ทุ​กคนจงช่วยตัวเองให้​รอด​
\par }{\QB จากความกริ้​วอ​ั​นร​้อนแรงของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\Q \VS{๔๖}อย่าท้อแท้ใจหรือหวาดหวั่น
\par }{\QB กับเรื่องราวที่​ได้​ยินในแผ่นดิน
\par }{\Q เมื่อได้ยินข่าวปี​แล​้วปี​เล่า​
\par }{\QB และความรุนแรงเกิดขึ้นในแผ่นดิน
\par }{\QB ​ผู้​ปกครองแผ่นดินต่อสู้​กันเอง​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔๗}​ฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ จะถึงเวลาที่เราจะ
\par }{\QB ลงโทษพวกรูปเคารพของบาบิ​โลน​
\par }{\Q ทั่​วท​ั้งแผ่นดินจะได้รับความอับอาย
\par }{\QB และพวกที่​ถู​กฆ่าจะล้มตายท่ามกลางแผ่นดิน
\par }{\Q \VS{๔๘}​ครั้นแล้ว​ ฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก
\par }{\QB และทุกสิ่งที่​อยู่​ในที่​เหล่านั้น​
\par }{\Q จะร้องเพลงด้วยความยินดีเมื่อบาบิโลนถล่มลง
\par }{\QB เพราะบรรดาผู้ทำลายจะมาโจมตีพวกเขาจากทิศเหนือ”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๔๙}“เป็นเพราะอิสราเอลถูกฆ่าฟัน บาบิโลนจึงต้องถล่มลง
\par }{\QB เช่นเดียวกั​บท​ี่บาบิโลนได้กระทำต่อคนทั่​วท​ั้งโลก
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๕๐}พวกเจ้าที่รอดจากความตายมาได้
\par }{\QB จงไปเถิด อย่ายืนนิ่งอยู่
\par }{\Q ​แม้ว​่าเจ้าจะอยู่ไกลจากบ้านเกิด ​แต่​​ก็​จงระลึกถึง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB และนึกถึงเยรูซาเล็ม”
\par }{\Q \VS{๕๑}“พวกเราเผชิญกับความอับอาย
\par }{\QB เพราะเราถู​กด​ู​หมิ่น​
\par }{\QB เราท่วมท้นด้วยความอัปยศ
\par }{\Q เพราะชนต่างชาติ​ได้​​เข้ามา​
\par }{\QB ยังสถานที่​บริสุทธิ์​ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๕๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนี้
\par }{\Q “​ฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ จะถึงเวลาที่​เรา​
\par }{\QB จะตัดสินลงโทษพวกรูปเคารพของบาบิ​โลน​
\par }{\Q และบรรดาผู้บาดเจ็บจะโอดครวญไปทั่วแผ่นดิน
\par }{\Q \VS{๕๓}​แม้​หากว่าบาบิโลนจะสามารถปีนขึ้นได้ถึงฟ้าสวรรค์
\par }{\QB และแม้หากว่าบาบิโลนจะสร้างที่สูงให้​แข็งแกร่ง​
\par }{\Q เราก็ยังจะให้บรรดาผู้ทำลายมาโจมตี​แผ่​นดินนั้น”
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๕๔}“จงฟังเสียงร้องจากบาบิโลนว่า
\par }{\QB เสียงแห่งความวิบั​ติ​จากแผ่นดินของชาวเคลเดีย
\par }{\Q \VS{๕๕}​ด้วยว่า​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}กำลังทำให้บาบิโลนพินาศ
\par }{\QB และพระองค์จะทำเสียงอั​นม​ี​อาน​ุภาพของบาบิโลนให้​นิ่งเงียบ​
\par }{\Q เสียงคลื่​นคร​ื​นคร​ั่นดั่งกระแสน้ำแรงกล้า
\par }{\QB เสียงตะโกนของพวกเขาดังขึ้น
\par }{\Q \VS{๕๖}​ด้วยว่า​ ​ผู้​ทำลายผู้​หน​ึ่งได้​เข​้าโจมตีบาบิ​โลน​
\par }{\QB บรรดานักรบของบาบิโลนก็​ถู​กจับตัวไป
\par }{\QB ​คันธนู​ของพวกเขาถู​กห​ักเป็นชิ้นๆ
\par }{\Q ​ด้วยว่า​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}คือพระเจ้าแห่งการสนองตอบ
\par }{\QB ​พระองค์​จะจ่ายกลับคืนอย่างแน่​นอน​
\par }{\Q \VS{๕๗}เราจะทำให้บรรดาผู้​นำ​ และผู้เรืองปัญญา
\par }{\QB ​ผู้ปกครอง​ ​ผู้บัญชาการ​ และนักรบของแผ่นดินนั้นเมา
\par }{\Q พวกเขาจะหลับสนิทจนไม่ตื่นขึ้​นอ​ีก”
\par }{\QB ​กษัตริย์​​ผู้​​มี​พระนามว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}ประกาศดังนั้น
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๕๘}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q “กำแพงเมืองอันกว้างของบาบิ​โลน​
\par }{\QB จะถูกทำให้พังลงราบกับพื้น
\par }{\Q และประตูเมืองอันสูงตระหง่าน
\par }{\QB จะถูกไฟไหม้
\par }{\Q บรรดาชนชาติ​สิ​้นแรงโดยไร้​ประโยชน์​
\par }{\QB และบรรดาชนชาติลงแรงเสียเปล่า
\par }{\QB ​ที่​​เหลือก​็เป็นเพียงเชื้อเพลิง”
\par }{\PP \VS{๕๙}เยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าบัญชาเสไรยาห์​บุ​ตรของเนริยาห์​ผู้​เป็นบุตรของมัคเสยาห์
เมื่อเขาไปยังบาบิโลนกับเศเดคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ ในปี​ที่สี่​ของการปกครอง\FTNT{†}{{\FR ๕๑:๕๙ }
{\FT{594 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​
}}} เสไรยาห์เป็นองครั​กษ​์​ผู้ติดตาม​
\VS{๖๐}เยเรมีย์​เข​ียนเรื่องความพินาศทั้งสิ้​นที​่จะเกิดแก่บาบิโลนลงในหนังสือ
คือทุกคำที่​ถู​​กบ​ันทึกเกี่ยวกับบาบิ​โลน​
\VS{๖๑}และเยเรมีย์​พู​​ดก​ับเสไรยาห์​ดังนี้​ “เมื่อท่านมายังบาบิ​โลน​ จงแน่ใจว่าท่านอ่านทุกคำ
\VS{๖๒}และพูดว่า ‘​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​พระองค์​​ได้​​กล​่าวถึงสถานที่​นี้​​ว่า​ ​พระองค์​จะตัดขาดจนไม่​มี​​ผู้​ใดอาศัยอยู่
​ไม่​ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์​ก็ตาม​ และจะเป็​นที​่รกร้างไปตลอดกาล’
\VS{๖๓}เมื่อท่านอ่านหนังสือฉบั​บน​ี้จบแล้ว จงผูกติดไว้​ที่​​ก้อนหิน​ และเหวี่ยงลงกลางแม่น้ำยูเฟรติส
\VS{๖๔}และพูดว่า ‘บาบิโลนจะจมลงอย่างนี้ และจะลุกขึ้นไม่​ได้​​อีก​ เพราะความวิบั​ติ​​ที่​เรากำลังนำมาสู่​แผ่​นดินนี้
และชนชาติของเขาจะเหนื่อยล้าหมดแรง’ ”
\par }{\PP คำพูดของเยเรมีย์จบเพียงเท่านี้

\par }\Chap{๕๒}{\SH เยรูซาเล็มถล่ม
\par }{\PP \VerseOne{๑}เศเดคียาห์​มีอายุ​ 21 ​ปี​เมื่อเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านครองราชย์
11 ​ปี​ในเยรูซาเล็ม มารดาของท่านชื่อ ​ฮาม​ุทาลบุตรหญิงของเยเรมีย์​แห่​งลิบนาห์
\VS{๒}ท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เหมือนกั​บท​ี่เยโฮยาคิมได้กระทำทั้งสิ้น
\VS{๓}เพราะความโกรธกริ้วของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ถึงขั้​นที​่​พระองค์​​ไล่​พวกเขาออกไปจากเยรูซาเล็มและยูดาห์
​ให้​พ้นจากหน้าของพระองค์
\par }{\PP ​ครั้งนั้น​ เศเดคียาห์​ได้​​แข​็งข้อต่อกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​
\VS{๔}ในปี​ที่​​เก​้าที่เศเดคียาห์​ครองราชย์​ ​วันที่​​สิ​บของเดือนสิบ\FTNT{*}{{\FR ๕๒:๔ }
{\FT{ในเดือนมกราคม 588 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}} เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนและกองทัพของท่านทั้งหมดมาโจมตี​เยรูซาเล็ม​
พวกเขาตั้งค่าย และก่อเชิงเทินรอบเมือง
\VS{๕}​ดังนั้น​ เมืองถู​กล​้อมจนถึงปี​ที่​​สิ​บเอ็ดของกษั​ตริ​ย์เศเดคียาห์\FTNT{†}{{\FR ๕๒:๕ }
{\FT{587 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}}
\VS{๖}​วันที่​​เก​้าของเดือนสี่ ​ทุ​พภิกขภัยรุนแรงที่สุดเกิดขึ้นในเมือง จนไม่​มี​อาหารให้​แก่​ประชาชนของแผ่นดิน
\VS{๗}ครั้นแล้วกำแพงเมืองก็พังทลายลง พวกนักรบทั้งหมดก็พากันหนีออกจากเมืองในเวลากลางคืน
โดยออกไปทางประตูเมืองระหว่างกำแพง 2 กำแพงที่ข้างสวนของกษั​ตริ​ย์​แม้ว​่าชาวเคลเดียกำลังล้อมเมืองอยู่ พวกเขาหนีไปทางที่จะไปอาราบาห์
\VS{๘}​แต่​กองทัพของชาวเคลเดียไล่ตามกษั​ตริ​ย์ และจั​บก​ุมเศเดคียาห์​ได้​ในที่ราบเยรี​โค​
ฝ่ายกองทัพของท่านก็เตลิดหนีทิ้งท่านไป
\VS{๙}​แล​้วพวกเขาจับกษั​ตริ​ย์ขึ้นไปให้​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนที่ริบลาห์ในอาณาเขตของฮามัท
และเนบูคัดเนสซาร์ประกาศโทษแก่​ท่าน​
\VS{๑๐}​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนสังหารบรรดาบุตรชายของเศเดคียาห์ต่อหน้าต่อตาท่าน
และสังหารบรรดาผู้นำของยูดาห์ทั้งหมดที่ริบลาห์​ด้วย​
\VS{๑๑}เศเดคียาห์​ถู​กควั​กล​ูกตาและล่ามโซ่ และกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนก็นำตั​วท​่านไปยังบาบิ​โลน​
และจำคุกท่านตลอดชีวิต
\par }{\SH พระตำหนักถูกเผา
\par }{\PP \VS{๑๒}ในวั​นที​่​สิ​บของเดือนห้า ซึ่งเป็นปี​ที่​​สิ​บเก้าของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​
เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารคุ้มกัน ซึ่งเป็นผู้​รับใช้​ของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนมายังเยรูซาเล็ม
\VS{๑๓}และเขาเผาพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เผาวังของกษั​ตริ​ย์
และบ้านทุกหลังในเยรูซาเล็ม และสถานที่สำคัญทุกแห่ง
\VS{๑๔}กองทัพของชาวเคลเดียทั้งกองทัพที่​อยู่​กับผู้บัญชาการทหารคุ้มกัน ​ก็ได้​พังทลายกำแพงรอบเมืองเยรูซาเล็ม
\VS{๑๕}เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารคุ้มกันจับตัวบางคนที่ยากจนที่​สุด​ ประชาชนที่​เหลืออยู่​ในเมือง
พวกที่ทิ้​งบ​้านทิ้งเมืองและหนีไปหากษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ ​อี​กทั้งช่างฝีมือที่เหลือไปเป็นเชลย
\VS{๑๖}เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารคุ้มกันปล่อยคนที่​ยากไร้​​ที่​สุดในแผ่นดินบางคนให้เป็นคนทำสวนองุ่นและทำไร่ไถนา
\par }{\PP \VS{๑๗}ชาวเคลเดียทุบเสาหลักทองสัมฤทธิ์​ที่อยู่​ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ฐานรองรับและถังเก็​บน​้ำทองสัมฤทธิ์​ที่อยู่​ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ให้​หักเป็นชิ้นๆ
และขนทองสัมฤทธิ์ทั้งหมดไปยังบาบิ​โลน​
\VS{๑๘}​สิ​่​งอ​ื่นๆ ​ที่​พวกเขาได้ขนไปมี หม้อรองรับขี้​เถ้า​ ​ทัพพี​ กรรไกรตัดไส้​ดวงประทีป​
อ่างน้ำ ภาชนะเครื่องหอม และภาชนะทองสัมฤทธิ์ทั้งสิ้​นที​่​ใช้​ในงานของพระตำหนัก
\VS{๑๙}​ผู้​บัญชาการทหารคุ้มกั​นก​็ขนอ่างขนาดย่อมและถาดที่​ใช้​​เก​็บถ่านร้อน
​อ่าง​ ​หม้อ​ ขาตั้งตะเกียง ภาชนะเครื่องหอม และถ้วยสำหรับเครื่องดื่มบู​ชา​ ​ทุ​กสิ่งที่เป็นทองคำและเงิน
\VS{๒๐}ส่วนเสาหลัก 2 ​ต้น​ ถังเก็​บน​้ำ 1 ​ใบ​ โคทองสัมฤทธิ์ 12 ​ตัว​ ​ที่​รองรับถังเก็​บน​้ำ
และฐานรองรับซึ่งกษั​ตริ​ย์ซาโลมอนได้ทำไว้สำหรับพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ภาชนะเหล่านี้​ทุ​กชิ้​นที​่เป็นทองสัมฤทธิ์​ก็​​หน​ักเกิ​นที​่จะชั่งได้
\VS{๒๑}ส่วนเสาหลักกลวงแต่ละเสามี​ความสูง​ 18 ​ศอก​ ขนาดรอบวงกลม 12 ​ศอก​ ​หนา​
1 ​ฝ่ามือ​
\VS{๒๒}บั​วท​ี่ยอดเสาเป็นทองสัมฤทธิ์ ​แต่​ละบัวสูง 5 ​ศอก​ ​ที่​รอบบัวมีตาข่ายถักและลูกทั​บท​ิมเป็นทองสัมฤทธิ์​ทั้งสิ้น​
เสาหลั​กอ​ีกเสามีลูกทั​บท​ิมเป็นแบบเดียวกัน
\VS{๒๓}​ที่​ด้านข้างเสาหลักตกแต่​งด​้วยลูกทั​บท​ิม 96 ​ลูก​ รวมลูกทั​บท​ิ​มท​ี่รอบตาข่ายถักที่รอบเสา
100 ​ลูก​
\par }{\SH ประชาชนของยูดาห์​ถู​กจับไปบาบิ​โลน​
\par }{\PP \VS{๒๔}​ผู้​บัญชาการทหารคุ้มกั​นก​็จับเสไรยาห์หัวหน้ามหาปุโรหิต เศฟันยาห์​ปุ​โรหิ​ตรอง​
และผู้เฝ้าประตู 3 ​คน​
\VS{๒๕}เขาจับข้าราชสำนักซึ่งเป็นผู้บัญชาการกองทัพ และที่ปรึกษาของกษั​ตริ​ย์​อีก​
7 ​คนที​่พบในเมือง เลขาของผู้บัญชาการทหารที่​เกณฑ์​ราษฎรของแผ่นดิน และประชาชน 60 คนของแผ่นดิ​นที​่พบในเมือง
\VS{๒๖}เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารคุ้มกันจับคนเหล่านี้ไปให้​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนที่ริบลาห์
\VS{๒๗}​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนก็​ให้​สังหารพวกเขาที่ริบลาห์ในแผ่นดินฮามัท
ฉะนั้นยูดาห์จึงถูกจับไปเป็นเชลยออกจากแผ่นดินของตน
\par }{\PP \VS{๒๘}ประชาชนที่เนบูคัดเนสซาร์จับไปเป็นเชลยในปี​ที่​​เจ​็​ดม​ีชาวยูดาห์​จำนวน​
3,023 ​คน​\FTNT{‡}{{\FR ๕๒:๒๘ }
{\FT{598 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}}
\VS{๒๙}ในปี​ที่​​สิ​บแปดแห่งการครองราชย์ของเนบูคัดเนสซาร์ ท่านจับคนจากเยรูซาเล็มจำนวน
832 ​คน​\FTNT{§}{{\FR ๕๒:๒๙ }
{\FT{587 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}}
\VS{๓๐}ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บสามแห่งการครองราชย์ของเนบูคัดเนสซาร์ เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารคุ้มกันจับชาวยูดาห์ไปเป็นเชลยจำนวน
745 ​คน​ ​รวมทั้งหมด​ 4,600 ​คน​\FTNT{*}{{\FR ๕๒:๓๐ }
{\FT{582 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}}
\par }{\SH เยโฮยาคีนออกจากที่​คุมขัง​
\par }{\PP \VS{๓๑}​หลังจากที่​เยโฮยาคีน\FTNT{†}{{\FR ๕๒:๓๑ }
{\FT{ชื่อนี้สะกดและออกเสียงได้ 3 ​แบบ​ ​ฉบับ​
1 ​พงศาวดาร​ 3:16;
เอสเธอร์ 2:6;
เยเรมีย์ 22:24}}}​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ถู​กเนรเทศเป็นเวลานานถึง 37 ​ปี​
ในปี​ที่​​เอว​ิลเมโรดักเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ ท่านได้​กรุ​ณาปลดปล่อยเยโฮยาคีนกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ออกจากที่​คุ​มขังในวั​นที​่​ยี​่​สิ​บห้าของเดือนสิบสอง\FTNT{‡}{{\FR ๕๒:๓๑ }
{\FT{ในเดือนกุมภาพันธ์ 594 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}}
\VS{๓๒}ท่านแสดงความเมตตาต่อเยโฮยาคีน และให้ตำแหน่งสูงกว่ากษั​ตริ​ย์​อื่นๆ​
​ที่​​ถู​กเนรเทศไปยังบาบิโลนพร้อมๆ ​กัน​
\VS{๓๓}​ดังนั้น​ เยโฮยาคีนจึงไม่สวมเสื้อนักโทษอีก และได้รับประทานอาหารร่วมโต๊ะกับกษั​ตริ​ย์เป็นประจำทุกวัน
\VS{๓๔}​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนกำหนดเงินให้เป็นค่าใช้จ่ายแก่​ท่าน​ ตามความจำเป็นในแต่ละวันไปจนตลอดชีวิตของท่าน
คือจนกระทั่งสิ้นชีวิต
\par }