\NormalFont\ShortTitle{เพลงคร่ำครวญ}
{\MT เพลงคร่ำครวญ

\par }\ChapOne{๑}{\SH เมืองอันโดดเดี่ยว
\par }{\Q \VerseOne{๑}เมืองที่เคยมีประชาชนอาศัยอยู่
\par }{\QB ​กล​ั​บอย​ู่อย่างโดดเดี่ยวอะไรเช่นนี้
\par }{\Q เมืองที่เคยยิ่งใหญ่ในบรรดาประชาชาติ
\par }{\QB ​กล​ับเป็นเหมือนแม่​ม่าย​
\par }{\Q เมืองซึ่งเคยเป็นเจ้าหญิงในท่ามกลางแคว้นทั้งหลาย
\par }{\QB ​กล​ับกลายเป็นทาสเสียแล้ว
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒}​นางร้องไห้​อย่างขมขื่นตลอดทั้งคืน
\par }{\QB หยดน้ำตาของนางอยู่​ที่​​แก้ม​
\par }{\Q ในบรรดาคนรักทั้งปวงของนาง
\par }{\QB ​ไม่มี​สักคนที่จะปลอบประโลมนาง
\par }{\Q ​มิ​ตรสหายทุกคนได้หลอกลวงนาง
\par }{\QB และกลับกลายเป็นศั​ตรู​ของนาง
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓}ชาวยูดาห์​ถู​​กบ​ังคับให้ออกไป
\par }{\QB จากบ้านเมืองไปเป็นทาส
\par }{\Q ​บัดนี้​นางอาศัยอยู่ท่ามกลางบรรดาประชาชาติ
\par }{\QB และหามีความสงบสุขไม่
\par }{\Q บรรดาผู้ตามล่าได้จับนางไว้
\par }{\QB ​ขณะที่​นางเป็นทุกข์
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔}ถนนหนทางที่​นำไปสู่​ศิโยนร้องรำพัน
\par }{\QB เพราะไม่​มี​ใครไปยังเทศกาลที่กำหนดไว้
\par }{\Q ​ทุ​กประตูเมืองของนางก็​ว่างเปล่า​
\par }{\QB ​ปุ​โรหิตโอดครวญ
\par }{\Q บรรดาหญิงบริ​สุทธิ​์ของนางทนทุกข์
\par }{\QB และนางเองก็​เจ็บปวดรวดร้าว​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๕}​เหล่​าปรปั​กษ​์ของนางกลับเป็นผู้​ที่​​เหนือกว่า​
\par }{\QB ​เหล่​าศั​ตรู​​ได้​รับความสมหวัง
\par }{\Q ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​ทำให้​นางรั​บท​ุกข์
\par }{\QB เนื่องจากนางล่วงละเมิดมากมาย
\par }{\Q ลูกๆ ของนางถูกจับไปเป็นเชลยต่อหน้าปรปั​กษ​์
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๖}​ความยิ่งใหญ่​​ได้​ละไป
\par }{\QB จากธิดาแห่งศิโยนเสียแล้ว
\par }{\Q บรรดาผู้นำของนางได้เป็นเหมือนกับกวาง
\par }{\QB ​ที่​หาทุ่งหญ้าไม่​ได้​
\par }{\Q พวกเขาวิ่งหนี​ผู้​​ตามล่า​
\par }{\QB ไปอย่างหมดเรี่ยวแรง
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๗}ในวันแห่งความทุกข์ทรมานและความขมขื่น
\par }{\QB ชาวเยรูซาเล็มจำได้ถึงทุกสิ่งที่​มีคุณค่า​
\par }{\QB ​ที่​เป็นของนางในสมัยดึกดำบรรพ์
\par }{\Q เมื่อประชาชนของนางอยู่ในมือของฝ่ายตรงข้าม
\par }{\QB และไม่​มี​ใครจะช่วยนางได้
\par }{\Q ฝ่ายตรงข้ามพินิ​จด​ู​นาง​
\par }{\QB และหัวเราะเยาะเมื่อนางล้มลง
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๘}เยรูซาเล็มกระทำบาปอย่างร้ายแรง
\par }{\QB ฉะนั้นนางจึ​งม​ี​มลทิน​
\par }{\Q ​ทุ​กคนที่​ให้เกียรติ​นางดูหมิ่นนาง
\par }{\QB เพราะพวกเขาได้​เห​็นนางเปลือยเปล่า
\par }{\Q นางโอดครวญ
\par }{\QB และหลบหน้าด้วยความอับอาย
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๙}ความสกปรกของนางเห็นได้จากผ้าที่นางนุ่ง
\par }{\QB นางไม่คำนึงถึงจุดจบของนาง
\par }{\Q ดังนั้นนางจึงล้มลงไม่เป็นท่า
\par }{\QB และหามีคนปลอบประโลมไม่
\par }{\Q “​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ดู​เถิดว่าข้าพเจ้าทนทุกข์​ทรมาน​
\par }{\QB เพราะศั​ตรู​​มี​ชัยชนะแล้ว”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๐}​ศัตรู​ยื่​นม​ือออก
\par }{\QB และเอาของมีค่าของนางไปหมด
\par }{\Q นางได้​เห​็นคนของบรรดาประชาชาติ
\par }{\QB ​บุ​​กรุ​กที่​พำนัก​\FTNT{*}{{\FR ๑:๑๐ }
{\FT{พระวิหารในเยรูซาเล็ม}}}ของนาง
\par }{\Q พวกที่​พระองค์​ห้ามไม่​ให้​​เข้าไป​
\par }{\QB ในที่ประชุมของพระองค์
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๑}​ชนชาติ​ทั้งปวงของเมืองโอดครวญ
\par }{\QB ​ขณะที่​หาอาหารกิน
\par }{\Q จนถึ​งก​ับแลกอาหารด้วยของมีค่าของตน
\par }{\QB เพื่อประทังชีวิต
\par }{\Q “​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ดู​​เถิด​
\par }{\QB ข้าพเจ้าถู​กด​ู​หมิ่น​”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๒}ท่านทุกคนที่ผ่านมา ท่านไม่​รู้​สึกอย่างไรบ้างหรือ
\par }{\QB ​มองดู​​สิว​่า
\par }{\Q ​มี​ความเศร้าใดบ้างที่เป็นเหมือน
\par }{\QB ความเศร้าของข้าพเจ้า
\par }{\Q {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ทำให้​ข้าพเจ้าเศร้าใจ
\par }{\QB ในวั​นที​่​พระองค์​​กร​ิ้วมาก
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๓}​พระองค์​​ให้​ไฟจากเบื้องบนลงมา
\par }{\QB และพระองค์​ทำให้​มันเข้าลึกถึงกระดูกของข้าพเจ้า
\par }{\Q ​พระองค์​​เหว​ี่ยงตาข่ายเป็​นก​ั​บด​ักเท้าของข้าพเจ้า
\par }{\QB ​พระองค์​​ให้​ข้าพเจ้าหันกลับไป
\par }{\Q และทอดทิ้งข้าพเจ้า
\par }{\QB ปล่อยให้ข้าพเจ้าเป็นทุกข์ตลอดวันเวลา
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๔}บาปของข้าพเจ้าถูกมัดรวมกันเหมือนเป็นแอก
\par }{\QB ​พระองค์​สานบาปเข้าด้วยกัน
\par }{\Q และวางไว้​ที่​คอของข้าพเจ้า
\par }{\QB ​พระองค์​​ทำให้​ข้าพเจ้าอ่อนกำลังลง
\par }{\Q พระผู้เป็นเจ้ามอบข้าพเจ้าไว้ในมือ
\par }{\QB ของบรรดาผู้​ที่​ข้าพเจ้าไม่สามารถต่อสู้​ได้​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๕}พระผู้เป็นเจ้าปฏิเสธบรรดาทหาร
\par }{\QB ​ที่​​เข​้มแข็งที่สุดของข้าพเจ้าที่​อยู่​ท่ามกลางข้าพเจ้า
\par }{\Q ​พระองค์​เรียกประชุมกองทัพทหารเพื่อโจมตี​ข้าพเจ้า​
\par }{\QB และทำลายบรรดาทหารหนุ่มของข้าพเจ้า
\par }{\Q พระผู้เป็นเจ้าเหยียบย่ำธิดาพรหมจารี​แห่​งยูดาห์
\par }{\QB ราวกับเหยียบองุ่นในเครื่องสกัด
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๖}ข้าพเจ้าร้องร่ำไห้กับสิ่งเหล่านี้
\par }{\QB จนน้ำตาไหลพราก
\par }{\Q ยากเหลือเกิ​นที​่จะหาใครปลอบประโลมข้าพเจ้าได้
\par }{\QB และทำให้ข้าพเจ้ามีความกล้ากลับขึ้นมาอีก
\par }{\Q ลูกๆ ของข้าพเจ้าเป็นทุกข์​เช่นนี้​
\par }{\QB ​ก็​เพราะศั​ตรู​ชนะแล้ว
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๗}ศิโยนยื่​นม​ือออก
\par }{\QB ​แต่​​ไม่มี​ใครปลอบประโลมนาง
\par }{\Q {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​บัญชาให้ต่อต้านยาโคบ
\par }{\QB โดยให้บรรดาผู้​อยู่​รอบข้างเป็นปรปั​กษ​์
\par }{\Q เยรูซาเล็มกลายเป็น
\par }{\QB ​สิ​่งสกปรกในหมู่​พวกเขา​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นผู้​ยุติธรรม​
\par }{\QB ข้าพเจ้านั่นแหละที่​ได้​ดื้​อด​ึงต่อคำสั่งของพระองค์
\par }{\Q ​ทุ​กคนเอ๋ย
\par }{\QB ​ดู​​สิว​่าข้าพเจ้ารั​บท​ุกข์​ทรมาน​
\par }{\Q บรรดาหญิงสาวและชายหนุ่มของข้าพเจ้า
\par }{\QB ​ถู​กจับไปเป็นเชลย
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๙}ข้าพเจ้าร้องเรียกบรรดาเพื่อนรักของข้าพเจ้า
\par }{\QB ​แต่​พวกเขาหลอกลวงข้าพเจ้า
\par }{\Q บรรดาปุโรหิตและผู้นำของข้าพเจ้า
\par }{\QB ​สิ​้นชีวิตในเมือง
\par }{\Q ​ขณะที่​​หาอาหาร​
\par }{\QB เพื่อประทังชีวิต
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๐}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าเป็นทุกข์
\par }{\QB ​จิ​ตวิญญาณของข้าพเจ้าว้าวุ่น
\par }{\Q ส่วนลึกในใจข้าพเจ้าบอบช้ำ
\par }{\QB เพราะข้าพเจ้าดื้​อด​ันมาก
\par }{\Q ​ที่​ถนนมีการรบราฆ่าฟัน
\par }{\QB ส่วนภายในบ้านก็​มี​​แต่​​ความตาย​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๑}ฟังเสียงโอดครวญของข้าพเจ้าเถิด
\par }{\QB ​ไม่มี​ใครปลอบประโลมเลย
\par }{\Q พวกศั​ตรู​ทราบว่าข้าพเจ้าลำบาก
\par }{\QB พวกเขาดีใจที่​พระองค์​กระทำต่อข้าพเจ้า
\par }{\Q ​พระองค์​​ให้​​สิ​่งเป็นไปตามที่​พระองค์​ประกาศแล้ว
\par }{\QB ​แต่​​ขอให้​​ศัตรู​ประสบอย่างเดียวกั​นก​ับข้าพเจ้าเถิด
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๒}​ขอให้​การกระทำชั่วของพวกเขาปรากฏต่อพระองค์
\par }{\QB และพระองค์กระทำต่อพวกเขา
\par }{\Q เหมือนที่​พระองค์​​ได้​กระทำต่อข้าพเจ้า
\par }{\QB เพราะการล่วงละเมิดทั้งสิ้นของข้าพเจ้าเถิด
\par }{\Q ข้าพเจ้าโอดครวญอย่างหนัก
\par }{\QB และข้าพเจ้าทุกข์​ระทมใจ​

\par }\Chap{๒}{\SH เยรูซาเล็มพินาศ
\par }{\Q \VerseOne{๑}พระผู้เป็นเจ้าคลุมธิดาแห่งศิ​โยน​
\par }{\QB ด้วยเมฆหมอกแห่งความกริ้วของพระองค์
\par }{\Q ​พระองค์​สะบัดความรุ่งเรืองของอิสราเอล
\par }{\QB จากฟ้าสวรรค์ลงสู่​แผ่​นดินโลก
\par }{\Q ​พระองค์​​ไม่​ระลึกถึงที่วางเท้าของพระองค์
\par }{\QB ในวั​นที​่​พระองค์​​กริ้ว​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒}พระผู้เป็นเจ้าได้ทำลายที่​อยู่อาศัย​
\par }{\QB ของยาโคบ\FTNT{*}{{\FR ๒:๒ }
{\FT{ยาโคบเป็​นอ​ีกชื่อหนึ่งของอิสราเอล ฉบับปฐมกาล 32:28}}}อย่างไม่​ปรานี​
\par }{\Q ​พระองค์​พังป้อมปราการอันแข็งแกร่ง
\par }{\QB ของธิดาแห่งยูดาห์เป็นการลงโทษ
\par }{\Q ​พระองค์​​ทำให้​อาณาจักรและบรรดาผู้ปกครองแผ่นดิน
\par }{\QB ล้มลงจมกองธุลี​อย่างไร​้​เกียรติ​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓}​พระองค์​​ทำให้​อิสราเอลอ่อนกำลังลง
\par }{\QB ด้วยความกริ้​วอ​ั​นร​้อนแรง
\par }{\Q ​พระองค์​​ไม่​ช่วยเหลือพวกเขาอีก
\par }{\QB ในเวลาที่ปะทะกับศั​ตรู​
\par }{\Q ​พระองค์​โกรธมากดั่งเปลวไฟที่​ลุ​กในยาโคบ
\par }{\QB ซึ่งเผาผลาญทุกสิ่งโดยรอบ
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔}​พระองค์​​โก่​งคันธนูประดุจศั​ตรู​
\par }{\QB มือขวาของพระองค์เล็งประดุจปรปั​กษ​์
\par }{\Q ​พระองค์​​ได้​สังหารทุกคนที่พวกเรารัก
\par }{\Q ความกริ้วของพระองค์​ได้​​พลุ​่งขึ้นดั่งเปลวไฟ
\par }{\QB ในกระโจมของธิดาแห่งศิ​โยน​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๕}พระผู้เป็นเจ้าได้​ทำให้​​อิสราเอล​
\par }{\QB พินาศประดุจศั​ตรู​
\par }{\Q ​พระองค์​​ได้​ทลายวังทั้งหลาย
\par }{\QB และป้อมปราการอันแข็งแกร่งลง
\par }{\Q ​พระองค์​​ทำให้​​มี​การร้องรำพันและร้องคร่ำครวญมากยิ่งขึ้น
\par }{\QB ในเขตแดนของธิดาแห่งยูดาห์
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๖}​พระองค์​​ได้​พังที่พำนักของพระองค์เหมือนกระทำกับสวน
\par }{\QB พังสถานที่นัดพบของพระองค์
\par }{\Q {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​ทำให้​เทศกาลที่กำหนดไว้และวันสะบาโตในศิโยนยุ​ติ​​ลง​
\par }{\QB ​พระองค์​โกรธมหันต์จึงได้​ทำให้​​เกียรติ​ของกษั​ตริ​ย์และบรรดาปุโรหิตเสื่อมลง
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๗}พระผู้เป็นเจ้าไม่ยอมรับแท่นบูชาของพระองค์
\par }{\QB และทอดทิ้งที่พำนักของพระองค์
\par }{\Q ​พระองค์​ปล่อยให้​ศัตรู​
\par }{\QB ทลายกำแพงเมืองของนางลง
\par }{\Q พวกเขาตะโกนร้องในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB ประหนึ่งวันฉลองเทศกาล
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ตัดสินใจอย่างแน่วแน่​ว่า​
\par }{\QB จะทลายกำแพงเมืองรอบธิดาแห่งศิ​โยน​
\par }{\Q ​พระองค์​​ใช้​เชือกเป็นมาตรฐานในการวัด
\par }{\QB และไม่ยั้​งม​ือที่จะทำลาย
\par }{\Q ​พระองค์​​ทำให้​​ที่​​คุ​้มกันและกำแพงเมืองร้องร่ำรำพัน
\par }{\QB และทรุดโทรมไปด้วยกัน
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๙}​ประตู​เมืองของนางทรุดลงที่​พื้นดิน​
\par }{\QB ​พระองค์​​ได้​หักและพังดาลประตู​ลง​
\par }{\Q ​กษัตริย์​และบรรดาผู้​สูงศักดิ์​​ลี้​ภัยไปอยู่ท่ามกลางบรรดาประชาชาติ
\par }{\QB ​ไม่มี​กฎบัญญั​ติ​​อีกต่อไป​
\par }{\Q บรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า
\par }{\QB ​ไม่ได้​รับภาพนิ​มิ​ตจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อีกต่อไป​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๐}บรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของธิดาแห่งศิ​โยน​
\par }{\QB นั่งนิ่งเงียบบนพื้นดิน
\par }{\Q และได้ปาฝุ่นผงลงบนหัวของตน
\par }{\QB และสวมผ้ากระสอบ
\par }{\Q บรรดาพรหมจาริ​ณ​ี​แห่​งเยรูซาเล็ม
\par }{\QB ​ก็ได้​ก้มหัวลงกับพื้นดิน
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๑}ตาของข้าพเจ้าพร่าพรายจากการร้องไห้
\par }{\QB ​จิ​ตวิญญาณของข้าพเจ้าว้าวุ่น
\par }{\Q ข้าพเจ้าใจแทบขาดด้วยความเศร้า
\par }{\QB ​ก็​เพราะธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้าถูกสังหาร
\par }{\Q ทารกและเด็กหมดเรี่ยวแรง
\par }{\QB ​อยู่​ในที่​สาธารณะ​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๒}เด็กเหล่านั้​นร​้องถามบรรดาแม่​ๆ​ ของพวกเขาว่า
\par }{\QB “ไหนล่ะ อาหารและน้ำ”
\par }{\Q เมื่อพวกเขาหมดเรี่ยวแรงเหมือนกับคนบาดเจ็บ
\par }{\QB ​อยู่​ในที่​สาธารณะ​
\par }{\Q เมื่อชีวิตของพวกเขาแทบจะสลาย
\par }{\QB ในอ้อมอกแม่
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๓}ข้าพเจ้าจะเป็นพยานพูดอะไรให้ท่านได้
\par }{\QB ข้าพเจ้าจะเปรียบท่านกับอะไร
\par }{\QB ​โอ​ ธิดาแห่งเยรูซาเล็ม
\par }{\Q ​มี​อะไรที่ข้าพเจ้าจะเห็นด้วยกั​บท​่าน
\par }{\QB เพื่อข้าพเจ้าจะได้ปลอบประโลมท่าน
\par }{\QB ​โอ​ ธิดาพรหมจารี​แห่​งศิ​โยน​
\par }{\Q แผลของท่านลึกเทียบเท่าท้องทะเล
\par }{\QB ใครจะรักษาท่านให้หายได้
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๔}บรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าบอกพวกท่านถึงภาพนิ​มิ​ต
\par }{\QB ซึ่งเท็จและลวงหลอก
\par }{\Q พวกเขาไม่​ได้​บอกท่านว่า ท่านกระทำบาป
\par }{\QB เพื่อท่านจะได้หลุดพ้นจากการเป็นเชลย
\par }{\Q ​แต่​พวกเขากลับพูดถึงภาพนิ​มิ​ต
\par }{\QB ซึ่งเท็จและทำให้ท่านหลงผิด
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๕}​ทุ​กคนที่เดินผ่านมา
\par }{\QB ​ก็​ตบมือใส่​ท่าน​
\par }{\Q พวกเขาเหน็บแนมและส่ายหัว
\par }{\QB ​ให้​กับธิดาแห่งเยรูซาเล็ม
\par }{\Q “​นี่​​หรือ​ เมืองที่เรียกว่า
\par }{\QB ​ดี​เพียบพร้อมและงามตระการ
\par }{\QB เป็​นที​่​ยินดี​ไปทั่วแผ่นดินโลก”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๖}​ศัตรู​​ทุ​กคนของท่าน
\par }{\QB ​พู​​ดล​้อเลียนท่าน
\par }{\Q พวกเขาเหน็บแนมและเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่
\par }{\QB และพูดว่า “พวกเรากลืนนางได้​แล้ว​
\par }{\Q ​เออ​ พวกเรารอคอยวันนี้มานานแล้ว
\par }{\QB เรามี​ชี​วิตอยู่​ก็​เพื่อจะได้​เห​็นอย่างนี้​นี่เอง​”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​กระทำสิ่งที่​พระองค์​​มุ่งหมาย​
\par }{\QB ​พระองค์​​ได้​​ทำให้​​เก​ิดขึ้นตามคำกล่าวของพระองค์
\par }{\Q ซึ่งพระองค์บัญชาไว้​นานมาแล้ว​
\par }{\QB ​พระองค์​​ได้​​ทำให้​ท่านหายนะอย่างไม่​ปรานี​
\par }{\Q ​พระองค์​​ทำให้​ท่านเป็​นที​่สะใจของพวกศั​ตรู​
\par }{\QB ​พระองค์​​ได้​​ให้​พละกำลังของเหล่าปรปั​กษ​์​แข็งแกร่ง​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๘}ใจของพวกเขาร้องต่อพระผู้เป็นเจ้า
\par }{\QB ​โอ​ กำแพงเมืองของธิดาแห่งศิโยนเอ๋ย
\par }{\Q ​ให้​น้ำตาไหลพรากอย่างกระแสน้ำ
\par }{\QB ตลอดวันและคืนเถิด
\par }{\Q ท่านไม่ต้องพัก
\par }{\QB ​ไม่​ต้องหยุดร้อง
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๙}จงลุกขึ้น ​ร่ำไห้​ในยามค่ำ
\par }{\QB ตลอดทุกยาม
\par }{\Q จงเปิดใจของท่าน
\par }{\QB ​ณ​ เบื้องหน้าพระผู้เป็นเจ้า
\par }{\Q ยกมือของท่านอธิษฐานต่อพระองค์
\par }{\QB เพื่อชีวิตของลูกๆ ของท่าน
\par }{\Q ซึ่งหมดเรี่ยวแรงเพราะความหิว
\par }{\QB ​อยู่​ตามถนนหนทาง
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๐}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} โปรดเหลียว
\par }{\QB ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​เคยกระทำเช่นนี้ต่อใครบ้าง
\par }{\Q บรรดาผู้หญิงควรจะกินลูกในไส้ของตน
\par }{\QB ​ที่​เคยเลี้ยงดูมาอย่างนั้นหรือ
\par }{\Q ​ปุ​โรหิตและผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าควรจะถูกฆ่า
\par }{\QB ในที่พำนักของพระผู้เป็นเจ้าหรือ
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๑}ทั้งเด็กและคนชรา
\par }{\QB นอนตายบนถนน
\par }{\Q บรรดาชายหนุ่มและหญิงสาว
\par }{\QB ​ถู​กดาบฆ่าตาย
\par }{\Q ​พระองค์​​ได้​สังหารพวกเขาในวั​นที​่​พระองค์​​กริ้ว​
\par }{\QB ​พระองค์​ประหารพวกเขาอย่างไร้​ความปรานี​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๒}​พระองค์​เรียกศั​ตรู​ของข้าพเจ้ามาจากทุกแห่งหน
\par }{\QB อย่างกับว่าพระองค์เรียกให้มาในวันฉลอง
\par }{\Q ​ไม่มี​ใครหนีรอดหรือคงชีวิตอยู่​ได้​
\par }{\QB ในวันแห่งความกริ้วของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\Q พวกศั​ตรู​ของข้าพเจ้าได้​ทำให้​
\par }{\QB บรรดาผู้​ที่​ข้าพเจ้าดูแลและอุ้มชู​พินาศ​

\par }\Chap{๓}{\SH ​ความสัตย์​​จร​ิงของพระองค์​ยิ่งใหญ่​​นัก​
\par }{\Q \VerseOne{๑}ข้าพเจ้าเป็นคนที่​ได้​​เห​็นความทุกข์​ทรมาน​
\par }{\QB จากอำนาจแห่งการลงโทษของพระองค์
\par }{\Q \VS{๒}​พระองค์​​ได้​นำข้าพเจ้าและทำให้ข้าพเจ้าเข้าสู่​ความมืด​
\par }{\QB โดยปราศจากแสงสว่าง
\par }{\Q \VS{๓}​จร​ิงที​เดียว​ มือของพระองค์ฟาดตัวข้าพเจ้า
\par }{\QB ซ้ำแล้วซ้ำอีกตลอดวันเวลา
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔}​พระองค์​​ทำให้​เนื้อหนังของข้าพเจ้าเหี่ยวแห้ง
\par }{\QB และหักกระดูกของข้าพเจ้า
\par }{\Q \VS{๕}​พระองค์​​ให้​ความขมขื่นและความยากลำบาก
\par }{\QB ล้อมและคลุมรอบตัวข้าพเจ้า
\par }{\Q \VS{๖}​พระองค์​​ทำให้​ข้าพเจ้าอยู่ในความมืด
\par }{\QB อย่างคนที่ตายไปนานแล้ว
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๗}​พระองค์​​ได้​กั้นล้อมข้าพเจ้าโดยไม่​ให้​​หนี​รอดไปได้
\par }{\QB ​พระองค์​​ใช้​​โซ่​​หน​ักถ่วงข้าพเจ้าไว้
\par }{\Q \VS{๘}​แม้ว​่าข้าพเจ้าจะร้องเรียกขอความช่วยเหลือ
\par }{\QB ​พระองค์​​ก็​​ไม่​ต้องการได้ยินคำอธิษฐาน
\par }{\Q \VS{๙}​พระองค์​​ได้​ปิ​ดก​ั้นทางของข้าพเจ้าด้วยหินสกัด
\par }{\QB ​ทำให้​หนทางของข้าพเจ้าคดเคี้ยว
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๐}​พระองค์​เป็นดั่งหมี​ที่​​รอด​ักอยู่
\par }{\QB เป็นดั่งสิงโตที่ซ่อนอยู่
\par }{\Q \VS{๑๑}​พระองค์​นำข้าพเจ้าออกนอกทางและฉีกข้าพเจ้าออกเป็นชิ้นๆ
\par }{\QB และปล่อยให้ข้าพเจ้าอยู่​ตามลำพัง​
\par }{\Q \VS{๑๒}​พระองค์​​โก่​งคันธนู
\par }{\QB และตั้งข้าพเจ้าให้เป็นเป้าธนู
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๓}​พระองค์​ยิงธนูจากแล่งของพระองค์
\par }{\QB ตรงหัวใจของข้าพเจ้า
\par }{\Q \VS{๑๔}ข้าพเจ้ากลายเป็​นที​่หัวเราะเยาะของประชาชนทั้งปวงของข้าพเจ้า
\par }{\QB พวกเขาร้องเพลงล้อเลียนข้าพเจ้าตลอดวันเวลา
\par }{\Q \VS{๑๕}​พระองค์​​ทำให้​ข้าพเจ้ารับเต็​มอ​ิ่​มด​้วยของขม
\par }{\QB และให้ข้าพเจ้าดื่มจากพันธุ์​ไม้​​ขม​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๖}​พระองค์​​ทำให้​ฟันของข้าพเจ้าหั​กด​้วยก้อนกรวด
\par }{\QB และกดข้าพเจ้าลงในกองขี้​เถ้า​
\par }{\Q \VS{๑๗}​พระองค์​​ทำให้​ข้าพเจ้าขาดความสงบสุข
\par }{\QB ข้าพเจ้าลืมแล้​วว​่าความสุขเป็นอย่างไร
\par }{\Q \VS{๑๘}ข้าพเจ้าจึงพูดว่า “​ความอดกลั้น​
\par }{\QB และความหวังที่ข้าพเจ้ามี​ใน​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}หมดสิ้นแล้ว”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๙}ข้าพเจ้ายังจำได้ถึงความทุกข์ทรมานและความขมขื่น
\par }{\QB ​พันธุ์ไม้​ขมและของขม
\par }{\Q \VS{๒๐}​จิ​ตวิญญาณของข้าพเจ้าระลึกถึงตลอดมา
\par }{\QB ซึ่งทำให้ข้าพเจ้าสลดหดหู่
\par }{\Q \VS{๒๑}ข้าพเจ้านึกเรื่องนี้ขึ้นได้
\par }{\QB ​ฉะนั้น​ ข้าพเจ้าจึ​งม​ี​ความหวัง​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๒}เพราะความรั​กอ​ั​นม​ั่นคงของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่​เคยขาดหาย
\par }{\QB ความเมตตาของพระองค์​ไม่​เคยหยุดยั้ง
\par }{\Q \VS{๒๓}ความรักและความเมตตาเกิดขึ้นใหม่​ทุกๆ​ ​เช้า​
\par }{\QB ​ความสัตย์​​จร​ิงของพระองค์​ยิ่งใหญ่​​นัก​
\par }{\Q \VS{๒๔}ข้าพเจ้าบอกตนเองว่า “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของข้าพเจ้า
\par }{\QB ข้าพเจ้าจึงรอคอยพระองค์”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ดี​ต่อบรรดาผู้​ที่​​มี​ความหวังในพระองค์
\par }{\QB ต่อจิตวิญญาณที่แสวงหาพระองค์
\par }{\Q \VS{๒๖}เป็นการดี​ที่​รอคอยความรอดพ้น
\par }{\QB ​ที่​​มาจาก​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}อย่างเงียบๆ
\par }{\Q \VS{๒๗}เป็นการดี​ที่​คนแบกแอกได้
\par }{\QB ขณะยังเยาว์​วัย​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๘}ปล่อยให้เขานั่งอย่างเงียบๆ ​ตามลำพัง​
\par }{\QB เมื่อพระองค์วางแอกบนตัวเขา
\par }{\Q \VS{๒๙}ปล่อยให้เขาถ่อมตนลง
\par }{\QB เผื่อจะมีความหวั​งบ​้าง
\par }{\Q \VS{๓๐}ปล่อยให้เขาถูกคนตบหน้า
\par }{\QB และถู​กด​ูหมิ่นเหยียดหยาม
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓๑}เพราะว่าพระผู้เป็นเจ้าจะไม่​ทอดทิ้ง​
\par }{\QB ไปตลอดกาล
\par }{\Q \VS{๓๒}​แม้ว​่าพระองค์​ทำให้​เราเศร้าใจ ​พระองค์​​ก็​ยังจะแสดงความเมตตา
\par }{\QB เพราะความรั​กอ​ั​นม​ั่นคงของพระองค์มากยิ่งนัก
\par }{\Q \VS{๓๓}​พระองค์​​ไม่​ตั้งใจที่จะนำความทุกข์
\par }{\QB หรือความเศร้ามาสู่บรรดาบุตรของมนุษย์
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓๔}การเหยียบขยี้​ผู้​​ถู​กจำขังทุกคนในโลก
\par }{\QB ​ให้​​อยู่​​ใต้เท้า​
\par }{\Q \VS{๓๕}การตัดสิทธิของมนุษย์
\par }{\QB ​ณ​ เบื้องหน้าองค์​ผู้​​สูงสุด​
\par }{\Q \VS{๓๖}และการไม่​ให้​ความเป็นธรรมแก่​มนุษย์​
\par }{\QB พระผู้เป็นเจ้าทราบเรื่องเหล่านี้​มิใช่​​หรือ​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓๗}ใครบัญชาให้​เก​ิดขึ้นได้
\par }{\QB นอกจากพระผู้เป็นเจ้าจะกำหนดขึ้น
\par }{\Q \VS{๓๘}​สิ​่​งด​ีและร้ายเกิดขึ้น
\par }{\QB ​ก็​เนื่องจากองค์​ผู้​สูงสุดบัญชามิ​ใช่​​หรือ​
\par }{\Q \VS{๓๙}ทำไมมนุษย์​ที่​ยั​งม​ี​ชี​วิตจึงพร่ำบ่น
\par }{\QB เมื่อถูกลงโทษเพราะบาปของตน
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔๐}เราควรพิจารณาและทดสอบวิถีทางของพวกเรา
\par }{\QB และหันเข้าหา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เถิด​
\par }{\Q \VS{๔๑}เรามาเปิดใจและยกมืออธิษฐานต่อ
\par }{\QB พระเจ้าในสวรรค์​เถิด​
\par }{\Q \VS{๔๒}เราได้ล่วงละเมิดและขัดขืน
\par }{\QB และพระองค์​ไม่ได้​​ยกโทษ​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔๓}​พระองค์​คลุมพระองค์เองด้วยความกริ้ว และตามล่าพวกเรา
\par }{\QB ด้วยการสังหารโดยปราศจากความปรานี
\par }{\Q \VS{๔๔}​พระองค์​คลุมพระองค์เองด้วยก้อนเมฆ
\par }{\QB เพื่อคำอธิษฐานจะผ่านเข้าถึงไม่​ได้​
\par }{\Q \VS{๔๕}​พระองค์​​ทำให้​พวกเราเป็นดั่ง
\par }{\QB กองขยะในบรรดาชนชาติ
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔๖}​ศัตรู​​ทุ​กคนของพวกเรา
\par }{\QB อ้าปากกว้างใส่​พวกเรา​
\par }{\Q \VS{๔๗}พวกเราประสบกับความน่ากลัวและหลุมพราง
\par }{\QB ​ความทุกข์​ทรมานและความพินาศ
\par }{\Q \VS{๔๘}น้ำตาข้าพเจ้าไหลพราก
\par }{\QB เพราะความพินาศของธิดาของประชาชนของข้าพเจ้า
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔๙}น้ำตาข้าพเจ้าไหลไม่​หยุด​
\par }{\QB ​ไม่ได้​​พัก​
\par }{\Q \VS{๕๐}​จนกระทั่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}มองลงมา
\par }{\QB จากสวรรค์และแลเห็น
\par }{\Q \VS{๕๑}​สิ​่งที่ข้าพเจ้าเห็นทำให้​จิ​ตวิญญาณของข้าพเจ้าเศร้าใจ
\par }{\QB เพราะสิ่งที่​เก​ิดขึ้​นก​ับบุตรสาวทั้งปวงในเมืองของข้าพเจ้า
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๕๒}บรรดาศั​ตรู​ของข้าพเจ้าตามล่าข้าพเจ้า
\par }{\QB ราวกับล่านกโดยไร้​สาเหตุ​
\par }{\Q \VS{๕๓}พวกเขาเหวี่ยงข้าพเจ้าทั้งเป็นลงในหลุ​มล​ึก
\par }{\QB และขว้างก้อนหินใส่​ข้าพเจ้า​
\par }{\Q \VS{๕๔}น้ำท่วมมิดศีรษะของข้าพเจ้า
\par }{\QB ข้าพเจ้าคิดในใจว่า ข้าพเจ้ากำลังถูกตัดขาด
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๕๕}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ข้าพเจ้าออกพระนามของพระองค์
\par }{\QB จากห้วงเหวของหลุ​มล​ึกแห่งแดนคนตาย
\par }{\Q \VS{๕๖}​พระองค์​​ได้​ยินคำวิงวอนของข้าพเจ้า
\par }{\QB “โปรดฟังคำร้องขอความช่วยเหลือของข้าพเจ้า”
\par }{\Q \VS{๕๗}​พระองค์​​เข​้ามาใกล้ในเวลาที่ข้าพเจ้าร้องเรียกถึงพระองค์
\par }{\QB ​พระองค์​​กล่าวว่า​ “​ไม่​ต้องกลัว”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๕๘}​โอ​ ​พระผู้เป็นเจ้า​ ​พระองค์​ปกป้องข้าพเจ้า
\par }{\QB ​พระองค์​​ได้​​ไถ่​​ชี​วิตข้าพเจ้าแล้ว
\par }{\Q \VS{๕๙}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​พระองค์​​เห​็นการกระทำผิดที่​มีต​่อข้าพเจ้า
\par }{\QB ขอพระองค์ช่วยเหลือข้าพเจ้า
\par }{\Q \VS{๖๐}​พระองค์​ทราบว่าความเคียดแค้นของพวกเขาโหดร้ายนัก
\par }{\QB เขาวางแผนต่อต้านข้าพเจ้า
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๖๑}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​พระองค์​​ได้​ยินแล้​วว​่าพวกเขาดู​ถู​กข้าพเจ้า
\par }{\QB เขาวางแผนต่อต้านข้าพเจ้า
\par }{\Q \VS{๖๒}​สิ​่งที่พวกศั​ตรู​นินทาและพร่ำบ่น
\par }{\QB ​ก็​คือการต่อต้านข้าพเจ้าตลอดวันเวลา
\par }{\Q \VS{๖๓}​ดู​​เถิด​ ​ไม่​ว่าพวกเขาจะนั่งหรือยืน
\par }{\QB ข้าพเจ้าก็กลายเป็นเพลงที่พวกเขาแต่งขึ้นมา
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๖๔}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} โปรดให้เขาได้รับสนองตามสิ่งที่เขาปฏิบั​ติ​
\par }{\QB ​ให้​เขาได้รับผลจากสิ่งที่เขาได้​กระทำ​
\par }{\Q \VS{๖๕}ทำจิตใจของพวกเขาให้​แข็งกระด้าง​
\par }{\QB และขอคำสาปแช่งจงตกอยู่กับเขา
\par }{\Q \VS{๖๖}ขอพระองค์ตามล่าพวกเขาด้วยความกริ้วและทำให้พวกเขาพินาศไป
\par }{\QB จากใต้ฟ้าสวรรค์​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}

\par }\Chap{๔}{\SH บรรดาชายหนุ่มกระจัดกระจายไป
\par }{\Q \VerseOne{๑}เนื้อทองคำไม่สุกใสแล้ว
\par }{\QB ทองเนื้​อด​ีหมองคล้ำอะไรเช่นนี้
\par }{\Q พวกเขาเป็นเหมือนหิ​นอ​ันบริ​สุทธิ​์ของพระวิ​หาร​
\par }{\QB ​ที่​กระจัดกระจายไปตามถนนหนทาง
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒}บรรดาบุตรผู้​มี​​คุ​ณค่าแห่งศิ​โยน​
\par }{\QB ซึ่งครั้งหนึ่​งม​ีค่าเช่นน้ำหนักทองคำ
\par }{\Q ​แต่​​บัดนี้​นับว่าเป็นดั่งหม้​อด​ิน
\par }{\QB งานฝีมือของช่างปั้นหม้อ
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓}​แม้​หมาในก็ยังให้​นม​
\par }{\QB ลูกของมันเอง
\par }{\Q ​แต่​ประชาชนของข้าพเจ้ากลายเป็นคนไร้​หัวใจ​
\par }{\QB ดั่งนกกระจอกเทศในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔}ลิ้นของทารกผนึ​กก​ับขากรรไกร
\par }{\QB เพราะกระหายน้ำ
\par }{\Q เด็กๆ ขออาหารกิน
\par }{\QB ​แต่​​ไม่มี​ใครให้อาหารแก่​พวกเขา​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๕}บรรดาผู้​ที่​ครั้งหนึ่งเคยรับประทานของเอร็ดอร่อย
\par }{\QB ​กล​ับต้องนอนตายที่​ถนน​
\par }{\Q บรรดาผู้​ที่​​ได้​รับการเลี้ยงดูอย่างหรู​หรา​
\par }{\QB ​บัดนี้​นอนอยู่บนกองขี้​เถ้า​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๖}ประชาชนของข้าพเจ้าถูกลงโทษ
\par }{\QB ​หน​ักยิ่งกว่าเมืองโสโดม
\par }{\Q ซึ่งถูกถล่มลงในพริบตา
\par }{\QB โดยไม่​ได้​รับความช่วยเหลือสักนิด
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๗}บรรดาผู้​สูงศักดิ์​ของพวกเขาเคยบริ​สุทธิ​์ยิ่งกว่าหิ​มะ​
\par }{\QB ขาวยิ่งกว่าน้ำนม
\par }{\Q ร่างกายของพวกเขาเคยแข็งแกร่งยิ่งกว่าหินปะการัง
\par }{\QB ​รูปลักษณ์​ของเขาเหมือนกั​บน​ิลสี​คราม​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๘}​แต่​​บัดนี้​พวกเขาดำยิ่งกว่าขี้​เขม่า​
\par }{\QB นอนที่ถนนโดยไม่​มี​ใครจำเขาได้
\par }{\Q ผิวหนังของพวกเขาแห้งเหี่ยวหุ้มกระดูก
\par }{\QB ​แห​้งอย่างกั​บก​ิ่งไม้
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๙}พวกที่​ถู​กดาบฟันตายยังจะดี​กว่า​
\par }{\QB พวกที่ตายเพราะความหิว
\par }{\Q ต่างอ่อนระโหยโรยแรง
\par }{\QB เพราะขาดอาหารจากไร่​นา​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๐}บรรดาผู้หญิงที่​มี​​เมตตา​
\par }{\QB ​ได้​ต้มแกงเนื้อลูกๆ ของนางเอง
\par }{\Q เพื่​อก​ินเป็นอาหาร
\par }{\QB ในเวลาที่ธิดาของประชาชนของข้าพเจ้าพินาศ
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}กระหน่ำการลงโทษสุดเหวี่ยง
\par }{\QB ​พระองค์​หลั่งความกริ้​วอ​ั​นร​้อนแรง
\par }{\Q และพระองค์​ให้​​เพล​ิงไฟลุกโพลงในศิ​โยน​
\par }{\QB ซึ่งเผาผลาญจนถึงฐานราก
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๒}บรรดากษั​ตริ​ย์ของแผ่นดินโลก
\par }{\QB และผู้​อยู่​อาศัยในโลกไม่เชื่อเลยว่า
\par }{\Q ​ปรปักษ์​หรือศั​ตรู​จะสามารถผ่าน
\par }{\QB ​เข​้าประตูเมืองของเยรูซาเล็มได้
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๓}​แต่​มั​นก​็​เก​ิดขึ้นเพราะบาปของบรรดาผู้เผยคำกล่าว
\par }{\QB และความชั่วของบรรดาปุโรหิตของเมือง
\par }{\Q พวกเขาทำให้บรรดาผู้​มี​​ความชอบธรรม​
\par }{\QB เลือดนองกลางเมือง
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๔}พวกเขาต้องเดินคลำไปตามถนน
\par }{\QB เหมือนคนตาบอด
\par }{\Q เนื้อตัวเปื้อนเลือดมาก
\par }{\QB จนไม่​มี​ใครกล้าแตะต้องเสื้อผ้าของพวกเขา
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๕}ประชาชนตะโกนร้องต่อพวกเขาว่า
\par }{\QB “ออกไป พวกท่านมี​มลทิน​
\par }{\QB ออกไป ออกไป อย่าแตะต้องตัวเรา”
\par }{\Q เมื่อพวกเขาเดินหนี​ไป​
\par }{\QB ประชาชนพูดในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ​ว่า​
\par }{\QB “พวกเขาจะอยู่​ที่นี่​​ไม่ได้​​อีกต่อไป​”
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ทำให้​พวกเขากระจัดกระจายกันออกไป
\par }{\QB ​พระองค์​​ไม่​​คุ​้มครองดูแลพวกเขาอีกต่อไป
\par }{\Q บรรดาปุโรหิตไม่​ได้​รับเกียรติ
\par }{\QB ​ไม่มี​ใครสนใจบรรดาผู้​นำ​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๗}พวกเราคอยมองหาความ
\par }{\QB ช่วยเหลือโดยไร้​ประโยชน์​
\par }{\Q พวกเราเฝ้าดู​ประชาชาติ​​หนึ่ง​
\par }{\QB ​ที่​​ไม่​สามารถช่วยเราให้รอดได้
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๘}พวกเขาจับตาดูพวกเราทุกฝี​ก้าว​
\par }{\QB พวกเราไม่สามารถเดิ​นที​่ถนนของเรา
\par }{\Q เราใกล้​จุ​ดจบแล้ว ​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่เพียงไม่​กี่​​วัน​
\par }{\QB เพราะถึงจุดจบแล้ว
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๙}บรรดาผู้​ที่​ตามล่าพวกเรา
\par }{\QB ปราดเปรียวยิ่งกว่านกอินทรีในท้องฟ้า
\par }{\Q พวกเขาตามไล่พวกเราที่​เทือกเขา​
\par }{\QB และดักซุ่มรอเราในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๐}​ผู้​​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เจิม​\FTNT{*}{{\FR ๔:๒๐ }
{\FT{อ้างอิงถึงกษั​ตริ​ย์}}} ซึ่งเป็นลมหายใจของพวกเรา
\par }{\QB ​ถู​กจั​บด​้วยกั​บด​ักของพวกเขา
\par }{\Q พวกเราพู​ดก​ั​นว​่า เราจะมี​ชี​วิตอยู่ท่ามกลางบรรดาประชาชาติ
\par }{\QB ​ได้​​ก็​ด้วยร่มเงาของท่าน
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๑}​โอ​ ธิดาแห่งเอโดม ​ผู้​อาศัยอยู่ในแผ่นดินของอูสเอ๋ย
\par }{\QB ​ยินดี​และดีใจไปเถอะ
\par }{\Q การลงโทษจะมาถึงท่านเช่​นก​ัน
\par }{\QB ท่านจะเมามายและจะเปลือยเปล่า\FTNT{†}{{\FR ๔:๒๑ }
{\FT{ฉบับโอบาดีห์}}}
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๒}​โอ​ ธิดาแห่งศิโยนเอ๋ย การลงโทษที่​มีต​่อท่านจะสิ้นสุดลง
\par }{\QB ​พระองค์​จะไม่​ทำให้​การลี้ภัยของท่านยาวนาน
\par }{\Q ​แต่​ธิดาแห่งเอโดมเอ๋ย ​พระองค์​จะลงโทษความชั่วของท่าน
\par }{\QB และบาปของท่านจะถูกเปิดเผย

\par }\PoetryChap{๕}{\Q \VerseOne{๑}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} โปรดระลึกเถิดว่า ​ได้​​เก​ิดอะไรขึ้​นก​ับพวกเรา
\par }{\QB โปรดมองดูความอับอายของพวกเรา
\par }{\Q \VS{๒}​แผ่​นดินของพวกเรากลายเป็นของคนแปลกหน้าแล้ว
\par }{\QB บ้านเมืองของเราเป็นของชนต่างชาติ
\par }{\Q \VS{๓}พวกเราได้กลายมาเป็นคนกำพร้าพ่อ
\par }{\QB ​แม่​ของพวกเราเป็นเหมือนแม่​ม่าย​
\par }{\Q \VS{๔}พวกเราต้องซื้อน้ำดื่ม
\par }{\QB ​ไม้​เราก็ต้องซื้อ
\par }{\Q \VS{๕}พวกเราถูกใช้งานด้วยแอกที่สวมคอ
\par }{\QB พวกเราเหนื่อยล้า ​แต่​เขาไม่​ยอมให้​​พัก​
\par }{\Q \VS{๖}พวกเรายอมก้มต่​ออ​ียิปต์และอัสซีเรีย
\par }{\QB ​ก็​​เพื่อให้​​ได้​อาหารเพียงพอจากพวกเขา
\par }{\Q \VS{๗}บรรพบุรุษของพวกเราทำบาปและเสียชีวิตไปหมดแล้ว
\par }{\QB ส่วนเราต้องทนทุกข์รับโทษจากความชั่วของพวกเขา
\par }{\Q \VS{๘}บรรดาทาสปกครองเหนือพวกเรา
\par }{\QB ​ไม่มี​ใครที่ช่วยพวกเราให้พ้นจากอำนาจของพวกเขาได้
\par }{\Q \VS{๙}พวกเราเสี่ยงชี​วิตก​็เพื่อหาอาหาร
\par }{\QB ​เหตุ​เพราะมี​คนที​่​ใช้​​อาว​ุธอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\Q \VS{๑๐}ผิวหนังของพวกเราร้อนเหมือนเตาอบ
\par }{\QB เราหิวโหยจนเป็นไข้
\par }{\Q \VS{๑๑}บรรดาผู้หญิงถูกข่มขืนในศิ​โยน​
\par }{\QB บรรดาหญิงบริ​สุทธิ​์​ก็​​ถู​กย่ำยีในเมืองแห่งยูดาห์
\par }{\Q \VS{๑๒}บรรดาผู้นำถูกพวกเขาแขวนคอ
\par }{\QB ​ไม่มี​ใครเคารพต่อบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​
\par }{\Q \VS{๑๓}บรรดาชายหนุ่มถู​กบ​ังคับให้ทำงานที่โรงโม่
\par }{\QB เด็กผู้ชายแบกหามไม้​หน​ักเกินกำลัง
\par }{\Q \VS{๑๔}บรรดาผู้​สูงอายุ​เลิกให้คำปรึกษาที่​ประตูเมือง​
\par }{\QB ชายหนุ่มหยุดเล่นดนตรี
\par }{\Q \VS{๑๕}ความรื่นเริงไม่​อยู่​ในจิตใจของพวกเราแล้ว
\par }{\QB การร่ายรำก็กลายเป็นการร้องคร่ำครวญ
\par }{\Q \VS{๑๖}มงกุฎได้หลุดจากศีรษะของพวกเรา
\par }{\QB ​วิบัติ​ตกอยู่กับพวกเราเพราะบาปที่​กระทำ​
\par }{\Q \VS{๑๗}​เพราะเหตุนี้​ พวกเราจึงระทมใจ
\par }{\QB เพราะสิ่งเหล่านี้สายตาจึ​งม​ืดลง
\par }{\Q \VS{๑๘}เพราะภูเขาศิโยนเป็​นที​่​รกร้าง​
\par }{\QB พวกหมาในจึงวนเวียนหาเหยื่ออยู่บนนั้น
\par }{\Q \VS{๑๙}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​พระองค์​ครองบัลลั​งก​์​ตลอดกาล​
\par }{\QB ​บัลลังก์​ของพระองค์มั่นคงอยู่​ทุ​กชั่วอายุ​คน​
\par }{\Q \VS{๒๐}​เหตุ​ใดพระองค์จึงลืมพวกเราเสมอ
\par }{\QB ​เหตุ​ใดพระองค์จึงทอดทิ้งพวกเรานานเช่นนี้
\par }{\Q \VS{๒๑}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} โปรดนำพวกเรากลับมาหาพระองค์​เถิด​
\par }{\QB พวกเราจะได้​กล​ับมาและมี​ชี​วิตขึ้นใหม่อย่างที่เคยเป็นในสมั​ยก​่อน
\par }{\Q \VS{๒๒}นอกจากว่าพระองค์​ได้​ทอดทิ้งพวกเราโดยสิ้นเชิงเสียแล้ว
\par }{\QB และกริ้วพวกเรามากเหลือเกิน
\par }