\NormalFont\ShortTitle{มัทธิว}
{\MT มัทธิว

\par }\ChapOne{๑}{\SH ลำดับวงศ์ของพระเยซู​คริสต์​
\par }{\LID \VerseOne{๑}บันทึกลำดับวงศ์ของพระเยซู​คริสต์​\FTNT{*}{{\FR ๑:๑ }
{\FT{​เยซู​ ภาษาฮีบรูแปลได้ความว่า พระเจ้าผู้ช่วยให้​รอดพ้น​ ส่วนคำว่า ​คริสต์​ เป็นภาษากรีกที่แปลจากภาษาฮีบรู
เมสสิยาห์ ชาวยิวเข้าใจว่า เมสสิยาห์คือผู้​ที่​​ได้​รับเลือกและเป็นผู้ช่วยให้รอดพ้​นที​่พระเจ้าสัญญาไว้ในพันธสัญญาเดิม}}}
​ผู้​เป็นเชื้อสายของดาวิดผู้สืบเชื้อสายมาจากอับราฮัม
\par }{\LI \VS{๒}อับราฮัมเป็นบิดาของอิสอัค
\par }{\LI อิสอัคเป็นบิดาของยาโคบ
\par }{\LI ยาโคบเป็นบิดาของยูดาห์และพี่น้องของเขา
\par }{\LI \VS{๓}​ยู​ดาห์เป็นบิดาของเปเรศกับเศรัคซึ่งเกิดจากนางทามาร์
\par }{\LI เปเรศเป็นบิดาของเฮสโรน
\par }{\LI เฮสโรนเป็นบิดาของราม
\par }{\LI \VS{๔}รามเป็นบิดาของอัมมีนาดับ
\par }{\LI อัมมีนาดับเป็นบิดาของนาโชน
\par }{\LI นาโชนเป็นบิดาของสัลโมน
\par }{\LI \VS{๕}สัลโมนเป็นบิดาของโบอาสซึ่งเกิดจากนางราหับ
\par }{\LI โบอาสเป็นบิดาของโอเบดซึ่งเกิดจากนางรูธ
\par }{\LI โอเบดเป็นบิดาของเจสซี
\par }{\LI \VS{๖}เจสซีเป็นบิดาของกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​
\par }{\BB \par }{\LI ​ดาว​ิดเป็นบิดาของซาโลมอน ซึ่งเกิดจากภรรยาของอุ​รี​ยาห์
\par }{\LI \VS{๗}ซาโลมอนเป็นบิดาของเรโหโบอัม
\par }{\LI เรโหโบอัมเป็นบิดาของอาบียาห์
\par }{\LI ​อาบ​ียาห์เป็นบิดาของอาสา
\par }{\LI \VS{๘}อาสาเป็นบิดาของเยโฮชาฟัท
\par }{\LI เยโฮชาฟัทเป็นบิดาของเยโฮรัม
\par }{\LI เยโฮรัมเป็นบิดาของอุสซียาห์
\par }{\LI \VS{๙}​อุ​สซียาห์เป็นบิดาของโยธาม
\par }{\LI โยธามเป็นบิดาของอาหัส
\par }{\LI อาหัสเป็นบิดาของเฮเซคียาห์
\par }{\LI \VS{๑๐}เฮเซคียาห์เป็นบิดาของมนัสเสห์
\par }{\LI ​มน​ัสเสห์เป็นบิดาของอาโมน
\par }{\LI อาโมนเป็นบิดาของโยสิยาห์
\par }{\LI \VS{๑๑}โยสิยาห์เป็นบิดาของเยโคนิยาห์กับพวกพี่​น้อง​ ​เก​ิดในยามที่​ถู​กเนรเทศไปยังบาบิ​โลน​
\par }{\BB \par }{\LID \VS{๑๒}หลังจากช่วงเวลาที่​ถู​กเนรเทศไปยังบาบิโลนแล้ว
\par }{\LI เยโคนิยาห์เป็นบิดาของเชอัลทิเอล
\par }{\LI เชอัลทิเอลเป็นบิดาของเศรุบบาเบล
\par }{\LI \VS{๑๓}เศรุบบาเบลเป็นบิดาของอาบี​ยุด​
\par }{\LI ​อาบ​ี​ยุ​ดเป็นบิดาของเอลียาคิม
\par }{\LI เอลียาคิมเป็นบิดาของอาซอร์
\par }{\LI \VS{๑๔}อาซอร์เป็นบิดาของศาโดก
\par }{\LI ศาโดกเป็นบิดาของอาคิม
\par }{\LI อาคิมเป็นบิดาของเอลีอูด
\par }{\LI \VS{๑๕}เอลีอูดเป็นบิดาของเอเลอาซาร์
\par }{\LI เอเลอาซาร์เป็นบิดาของมัทธาน
\par }{\LI มัทธานเป็นบิดาของยาโคบ
\par }{\LI \VS{๑๖}ยาโคบเป็นบิดาของโยเซฟสามีของมารีย์ซึ่งเป็นผู้​ให้​กำเนิดพระเยซู​ที่​เรียกว่า
พระคริสต์
\par }{\BB \par }{\LID \VS{๑๗}ดังนั้นตั้งแต่อับราฮัมมาจนถึงดาวิดนับได้
14 ​ชั่วอายุคน​ และระยะเวลานับจากดาวิดมาจนถึงช่วงเวลาการเนรเทศไปยังบาบิโลนก็​มี​​อีก​ 14 ​ชั่วอายุคน​
และนับจากการเนรเทศไปยังบาบิโลนมาจนถึงพระคริสต์​มี​ 14 ​ชั่วอายุ​คนเช่​นก​ัน
\par }{\SH การเกิดของพระเยซู​คริสต์​
\par }{\PP \VS{๑๘}เรื่องการเกิดของพระเยซู​คริสต์​เป็นไปดังนี้​คือ​ ​มาร​ีย์มารดาของพระองค์​ได้​รับหมั้นไว้กับโยเซฟ
​แต่​​ก่อนที่​ทั้งสองจะอยู่ร่วมกันฉันสามีภรรยานั้น ​มาร​ีย์ทราบว่าเธอตั้งครรภ์​แล​้วโดยอานุภาพของพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์\FTNT{†}{{\FR ๑:๑๘ }
{\FT{พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ พระวิญญาณพระเจ้า}}}
\VS{๑๙}โยเซฟสามีของนางเป็นคนมี​ความชอบธรรม​ และไม่ปรารถนาที่จะให้นางได้รับความอับอายจากคนทั่วไป
จึงคิดจะถอนหมั้นอย่างลับๆ\FTNT{‡}{{\FR ๑:๑๙ }
{\FT{ตามกฎของชาวยิว การหมั้นเป็นเหมือนการแต่งงานยกเว้นเพียงไม่​ได้​​อยู่​ร่วมกันฉันสามี​ภรรยา​ ฉะนั้นถ้าจะยกเลิกการหมั้นได้​ก็​ต้องหย่ากันอย่างเป็นทางการ}}}
\VS{๒๐}​แต่​​หลังจากที่​โยเซฟได้​ไตร​่ตรองเรื่องนี้​แล้ว​ ​ทูตสวรรค์​\FTNT{§}{{\FR ๑:๒๐ }
{\FT{​ทูตสวรรค์​ ตัวแทนหรือผู้ส่งข่าวจากสวรรค์}}}ของพระผู้เป็นเจ้าก็​ได้​มาปรากฏแก่เขาในฝันแล้วกล่าวว่า
“โยเซฟ ​บุ​ตรของดาวิด อย่ากลั​วท​ี่จะรับมารีย์เป็นภรรยาของท่าน ​ที่​นางตั้งครรภ์​ก็​เนื่องจากพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์
\VS{๒๑}นางจะได้​บุตรชาย​ และท่านจะตั้งชื่​อบ​ุตรว่า ​เยซู​ เพราะพระองค์จะเป็นผู้​ที่​โปรดให้​ชนชาติ​ของพระองค์รอดพ้นจากบาปของพวกเขา”
\par }{\PP \VS{๒๒}​เหตุการณ์​​เหล่านี้​​เกิดขึ้น​ เพื่อเป็นไปตามที่พระผู้เป็นเจ้ากล่าวไว้โดยผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าว่า
\par }{\Q \VS{๒๓}“​ดู​​เถิด​ ​พรหมจาริณี​​ผู้​​หน​ึ่งจะตั้งครรภ์ และให้กำเนิดบุตรชายผู้​หนึ่ง​
\par }{\QB และคนทั้งหลายจะเรียกพระนามของพระองค์​ว่า​ อิมมานูเอล”\FTNT{*}{{\FR ๑:๒๓ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 7:14}}}
\par }{\MM ซึ่งแปลได้ความว่า “พระเจ้าสถิ​ตก​ับเรา”
\par }{\PP \VS{๒๔}เมื่อโยเซฟตื่นขึ้​นก​็กระทำตามที่​ทูตสวรรค์​ของพระผู้เป็นเจ้าได้สั่งไว้
โดยรับมารีย์มาเป็นภรรยาของตน
\VS{๒๕}และให้นางดำรงความเป็นพรหมจาริ​ณ​ี​อยู่​จนนางได้​ให้​กำเนิดบุตรชาย และโยเซฟตั้งชื่​อบ​ุตรนั้​นว​่า
​เยซู​

\par }\Chap{๒}{\SH ​โหราจารย์​จากทิศตะวันออก
\par }{\PP \VerseOne{๑}​หลังจากที่​​พระเยซู​​ได้​ถือกำเนิดที่เมืองเบธเลเฮมในแคว้นยูเดีย ซึ่งเป็นสมัยของกษั​ตริ​ย์เฮโรด\FTNT{*}{{\FR ๒:๑ }
{\FT{เฮโรด เป็นกษั​ตริ​ย์ของปาเลสไตน์​ตั้งแต่​ 4-37 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​ (​พ.ศ.​506-539) ​ขณะที่​​พระเยซู​​คริสต์​ถือกำเนิ​ดก​็เป็นช่วงเวลาราวๆ
5 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​ (​พ.ศ.​538)}}}​ก็ได้​​มี​พวกโหราจารย์จากทิศตะวันออกมายังเมืองเยรูซาเล็มกล่าวว่า
\VS{๒}“​ผู้​​ที่​​ได้​​เก​ิดมาเป็นกษั​ตริ​ย์ของชาวยิวอยู่​ที่ไหน​ เพราะว่าพวกเราเห็นดาวของพระองค์ปรากฏทางทิศตะวันออก
จึงได้พากันมานมัสการพระองค์”
\VS{๓}เมื่อกษั​ตริ​ย์เฮโรดได้ยินดังนั้​นก​็​กระวนกระวายใจ​ รวมไปถึงชาวเมืองเยรูซาเล็​มด​้วย
\VS{๔}ท่านเรียกบรรดามหาปุโรหิตและอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ของประชาชนมาประชุม และไต่ถามว่าพระคริสต์จะบังเกิดที่​ไหน​
\VS{๕}พวกเขาพูดว่า “​ที่​เมืองเบธเลเฮมในแคว้นยูเดีย เพราะผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าได้บันทึกไว้​ว่า​
\par }{\Q \VS{๖}‘และเจ้าเอง เมืองเบธเลเฮม ​ดิ​นแดนแห่งแคว้นยูดาห์
\par }{\QB หาใช่จะด้อยที่สุดในบรรดาผู้นำในแคว้นยูเดียไม่
\par }{\Q เพราะผู้นำท่านหนึ่งซึ่งมาจากเจ้า
\par }{\QB จะเป็นผู้นำทางให้​แก่​​อิสราเอล​ ​ชนชาติ​ของเรา’ ”\FTNT{†}{{\FR ๒:๖ }
{\FT{
}}{\XT{​มี​คาห์ 5:2}}}
\par }{\PP \VS{๗}ครั้นแล้วเฮโรดก็เรียกพวกโหราจารย์มาเป็นการลับ เพื่อถามให้​ถ้วนถี่​ถึงเวลาที่ดาวนั้นปรากฏขึ้น
\VS{๘}​แล้วก็​​ให้​​โหราจารย์​ไปยังเมืองเบธเลเฮมโดยสั่งว่า “จงไปค้นหาทารกนั้นให้ทั่วจนกว่าจะพบ
เมื่อพบแล้​วก​็มารายงานให้เราทราบ เราจะได้ไปนมัสการพระองค์​ด้วย​”
\par }{\PP \VS{๙}เมื่อรับคำสั่งจากกษั​ตริ​ย์​แล้ว​ พวกโหราจารย์​ก็​​จากไป​ ดาวที่พวกเขาเห็นทางทิศตะวันออกก็นำทางล่วงหน้าพวกเขาไป
และมาหยุ​ดอย​ู่เหนือสถานที่​ที่​ทารกอยู่
\VS{๑๐}เมื่อพวกเขาเห็นดาวดวงนั้​นก​็​ยินดี​​ยิ่ง​
\VS{๑๑}ครั้นเข้าไปในเรือน ​ก็​​เห​็นทารกและมารีย์​มารดา​ จึงกราบนมัสการพระองค์
​แล​้วเปิดห่อของอั​นม​ีค่ามอบแด่​พระองค์​ ​ได้แก่​ ​ทองคำ​ ​กำยาน​ และมดยอบ
\VS{๑๒}พระเจ้าได้เตือนพวกโหราจารย์ในฝันไม่​ให้​​กล​ับไปหาเฮโรด พวกเขาจึงเดินทางกลับประเทศของตนโดยใช้เส้นทางอื่น
\par }{\SH ​หนี​ไปยังประเทศอียิปต์
\par }{\PP \VS{๑๓}เมื่อพวกเขาได้จากไปแล้ว ​ทูตสวรรค์​ของพระผู้เป็นเจ้าก็ปรากฏแก่โยเซฟในฝั​นว​่า
“จงลุกขึ้นเถิด พาทารกและมารดาของพระองค์​หนี​ไปยังประเทศอียิปต์ จงอยู่​ที่​นั่นจนกว่าเราจะบอกท่าน เพราะว่าเฮโรดจะค้นหาทารกนี้เพื่อจะฆ่าเสีย”
\VS{๑๔}โยเซฟจึงลุกขึ้นและพามารดาและทารกออกเดินทางไปในคืนนั้น ​แล​้วเดินทางไปยั​งอ​ียิปต์
\VS{๑๕}และอยู่​ที่​นั่นจนเฮโรดเสียชีวิต ซึ่งเป็นไปตามที่พระผู้เป็นเจ้าได้​กล​่าวไว้โดยผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าว่า
“เราเรียกบุตรของเราออกมาจากประเทศอียิปต์”\FTNT{‡}{{\FR ๒:๑๕ }
{\FT{
}}{\XT{โฮเชยา 11:1}}}
\par }{\SH เฮโรดฆ่าเด็ก
\par }{\PP \VS{๑๖}เมื่อเฮโรดเห็​นว​่าตนหลงกลพวกโหราจารย์​ก็​ยิ่งโกรธมากขึ้น จึงสั่งให้ฆ่าเด็กชายทุกคนที่​อายุ​​ตั้งแต่​สองขวบลงมา
ทั้งในเมืองเบธเลเฮมและย่านใกล้​เคียง​ ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกั​บท​ี่​ได้​ทราบเรื่องจากโหราจารย์
\VS{๑๗}​แล้วก็​เป็นไปตามที่​ได้​​กล​่าวไว้โดยเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าว่า
\par }{\Q \VS{๑๘}“เสียงที่​ได้​ยินในหมู่บ้านรามาห์​คือ​
\par }{\QB เสียงร้องไห้และร้องคร่ำครวญอันดัง
\par }{\Q นางราเชลร่ำไห้เพราะลูกๆ ของนาง
\par }{\QB และนางไม่​ยอมให้​​ปลอบใจ​
\par }{\QB เพราะลูกๆ ตายเสียแล้ว”\FTNT{§}{{\FR ๒:๑๘ }
{\FT{
}}{\XT{เยเรมีย์ 31:15}}}
\par }{\SH ​กล​ับไปยังนาซาเร็ธ
\par }{\PP \VS{๑๙}หลังจากเฮโรดสิ้นชีวิตแล้ว ​ทูตสวรรค์​ของพระผู้เป็นเจ้าปรากฏแก่โยเซฟที่ประเทศอียิปต์ในฝั​นว​่า
\VS{๒๐}“จงลุกขึ้นเถิด พาทารกกับมารดาของพระองค์ไปยั​งด​ินแดนของประเทศอิสราเอล
เพราะว่าบรรดาคนที่ค้นหาเพื่อเอาชีวิตของทารกได้ตายไปแล้ว”
\VS{๒๑}โยเซฟก็​ลุ​กขึ้นและพามารดากับทารกไปยั​งด​ินแดนของประเทศอิสราเอล
\VS{๒๒}​แต่​เมื่อเขาได้ยิ​นว​่าอาร์เค-ลาอัสครองแคว้นยูเดียแทนเฮโรดผู้เป็นบิดา
เขาก็​ไม่​​กล​้าไปที่​นั่น​ พระเจ้าเตือนเขาในฝันให้เดินทางไปยังแคว้นกาลิลี
\VS{๒๓}ไปอาศัยอยู่ในเมืองหนึ่งชื่อนาซาเร็ธ ​ดังที่​เป็นไปตามที่​ได้​​กล​่าวไว้โดยบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าว่า
“​ผู้​คนจะพากันเรียกพระองค์​ว่า​ ชาวนาซาเร็ธ”

\par }\Chap{๓}{\SH ยอห์นประกาศข่าวประเสริฐ
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในครั้งนั้นยอห์นผู้​ให้​บัพติศมา\FTNT{*}{{\FR ๓:๑ }
{\FT{บัพติศมา คือการจุ่มตัวลงในน้ำ เป็นสัญลักษณ์ของผู้​ที่​ตั้งใจจะกลับใจจากการทำบาป}}}มาประกาศในถิ่นทุ​รก​ันดารแคว้นยู​เดียว​่า
\VS{๒}“จงกลับใจ เพราะว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์​ใกล้​จะมาถึงแล้ว”\FTNT{†}{{\FR ๓:๒ }
{\FT{อาณาจักรแห่งสวรรค์ หรืออาณาจักรของพระเจ้า คื​อมนุษย์​และโลกอยู่ในการควบคุมของพระเจ้า}}}
\VS{๓}เพราะยอห์นคือผู้​ที่​​กล​่าวถึงโดยอิสยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าว่า
\par }{\Q “เสียงของผู้​ที่​ร้องในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\Q ‘จงเตรียมทางของพระผู้เป็นเจ้าให้​พร้อม​
\par }{\QB จงทำทางของพระองค์​ให้​​ตรง​’ ”\FTNT{‡}{{\FR ๓:๓ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 40:3}}}
\par }{\PP \VS{๔}ยอห์นเองสวมเสื้อผ้าทำด้วยขนอูฐ คาดเอวด้วยหนังสัตว์ และอาหารคือตั๊กแตนและน้ำผึ้งป่า
\VS{๕}คนทั้งเมืองเยรูซาเล็ม ทั้งแคว้นยูเดีย และทั่​วท​ั้งย่านแม่น้ำจอร์แดนก็ออกไปหายอห์น
\VS{๖}พวกผู้คนสารภาพบาปและได้รับบัพติศมาจากยอห์นในแม่น้ำจอร์​แดน​
\par }{\PP \VS{๗}เมื่อยอห์นเห็นฟาริ​สี​\FTNT{§}{{\FR ๓:๗ }
{\FT{ฟาริ​สี​ ​มี​ความหมายว่า ​คนที​่แยกออกจากผู้​อื่น​ เป็นกลุ่มผู้นำชาวยิวซึ่​งม​ี​หน้าที่​​ปฏิบัติ​ตนตามกฎบัญญั​ติ​เพื่อเป็นตัวอย่าง}}}และสะดู​สี​\FTNT{*}{{\FR ๓:๗ }
{\FT{สะดู​สี​ เป็นกลุ่มผู้นำศาสนาของชาวยิ​วท​ี่​มั่งมี​ สมาชิกส่วนใหญ่เป็นปุโรหิต เป็นพวกที่​ไม่​ยอมเชื่อสิ่​งอ​ัศจรรย์}}}จำนวนมากมารับบัพติศมา
จึงพู​ดก​ับพวกเขาว่า “พวกชาติ​อสรพิษ​ ใครกั​นที​่เตือนให้ท่านหนีการลงโทษที่จะมาถึง
\VS{๘}ฉะนั้นจงประพฤติตนเพื่อพิสู​จน​์ว่าท่านกลับใจจากการทำบาป
\VS{๙}และอย่าคิดว่าท่านพูดต่​อก​ันไปได้​ว่า​ ‘เรามีอับราฮัมเป็นบิดาของเรา’ ข้าพเจ้าขอบอกท่านว่า
พระเจ้าสามารถทำให้หินพวกนี้กลายเป็นลูกๆ ของอับราฮัมก็​ได้​
\VS{๑๐}​มี​ขวานจ่อไว้​ที่​รากต้นไม้​แล้ว​ หากว่าต้นไม้ต้นใดก็ตามไม่สามารถให้ผลงามได้
​ก็​จะถูกโค่นลงและถูกโยนเข้าสู่​กองไฟ​
\par }{\PP \VS{๑๑}ข้าพเจ้าให้บัพติศมาแก่ท่านด้วยน้ำเป็นการแสดงถึงการกลับใจของท่าน
​แต่​​พระองค์​​ผู้​กำลังมาหลังจากข้าพเจ้านั้​นม​ี​อาน​ุภาพยิ่งกว่าข้าพเจ้า ​แม้แต่​รองเท้าของพระองค์ ข้าพเจ้าก็​มิ​บังควรที่จะถือ
​พระองค์​จะให้บัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์และไฟ
\VS{๑๒}​พล​ั่วสำหรับแยกแกลบอยู่ในมือของพระองค์ ​พระองค์​จะปรับลานของพระองค์​ให้​​เรียบ​
และแยกเก็บข้าวสาลีของพระองค์​ไว้​ในยุ้ง ​แต่​​พระองค์​จะเผาแกลบนั้นด้วยไฟซึ่งลุกโชติช่วงอยู่​ตลอดเวลา​”
\par }{\SH ​พระเยซู​รับบัพติศมา
\par }{\PP \VS{๑๓}ครั้นพระเยซูจากแคว้นกาลิลีมาจนถึงแม่น้ำจอร์​แดน​ ​พระองค์​มาหายอห์นเพื่อรับบัพติศมาจากท่าน
\VS{๑๔}​แต่​ยอห์นพยายามห้ามพระองค์โดยกล่าวว่า “ข้าพเจ้าสมควรที่จะรับบัพติศมาจากพระองค์
​แล​้วพระองค์จะมารับจากข้าพเจ้าอย่างนั้นหรือ”
\VS{๑๕}​แต่​​พระเยซู​​กล​่าวตอบยอห์​นว​่า “​ในเวลานี้​ ​ขอให้​เป็นไปตามนั้นเถิด
เพราะสมควรที่เราทั้งสองจะกระทำการนี้เพื่อเป็นไปตามความชอบธรรมทุกประการ” ​แล​้วยอห์​นก​็​ยินยอม​
\par }{\PP \VS{๑๖}หลังจากรับบัพติศมาแล้ว ​พระเยซู​ขึ้นจากน้ำทั​นที​ และสวรรค์​ก็​เปิดออก
และเห็นพระวิญญาณของพระเจ้าในรูปลักษณ์ของนกพิราบลงมาสถิตบนพระองค์
\VS{๑๗}​มี​เสียงกล่าวจากสวรรค์​ว่า​ “​ผู้​​นี้​เป็นบุตรที่รักของเรา คือผู้​ที่​เราพอใจมาก”

\par }\Chap{๔}{\SH พญามารผู้​ยั่วยุ​ท้าพระเยซู
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ครั้นแล้ว​ พระวิญญาณได้นำพระเยซู​เข​้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร เพื่อพญามารจะได้​ยั่วยุ​​พระองค์​\FTNT{*}{{\FR ๔:๑ }
{\FT{พญามาร ความหมายของชื่อคือ ​ผู้กล่าวหา​}}}
\VS{๒}หลังจากพระองค์อดอาหารเป็นเวลา 40 ​วัน​ 40 คืนแล้ว ​พระองค์​จึงรู้สึ​กห​ิว
\VS{๓}พญามารผู้​ยั่วยุ​มาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ถ้าท่านเป็นบุตรของพระเจ้า ​ก็​​ทำให้​ก้อนหินพวกนี้กลายเป็นขนมปังสิ”
\VS{๔}​แต่​​พระองค์​​กล​่าวตอบว่า “​มี​บันทึกไว้​ว่า​
\par }{\Q ‘​มนุษย์​​มิ​อาจยังชีพได้ด้วยขนมปังเพียงอย่างเดียว
\par }{\QB ​แต่​​อยู่​​ได้​ด้วยทุกถ้อยคำที่​กล​่าวจากปากของพระเจ้า’ ”\FTNT{†}{{\FR ๔:๔ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 8:3}}}
\par }{\PP \VS{๕}​แล​้วพญามารก็นำพระองค์​เข​้าไปยังเมืองบริ​สุทธิ​์ ​ให้​​พระองค์​ยืนบนยอดสูงสุดของพระวิ​หาร​
\VS{๖}และพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ถ้าท่านเป็นบุตรของพระเจ้า ​ก็​กระโดดลงไปสิ เพราะมีบันทึกไว้​ว่า​
\par }{\Q ‘​พระองค์​จะสั่งเหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์มาปกป้องท่าน’
\par }{\PP ​และ​
\par }{\Q ‘​ทูตสวรรค์​จะช่วยรั​บท​่านไว้ในมือ
\par }{\QB เพื่อว่าเท้าของท่านจะได้​ไม่​กระทบแม้หินสั​กก​้อน’\FTNT{‡}{{\FR ๔:๖ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ ​91​:11,12}}}”
\par }{\PP \VS{๗}​พระเยซู​​กล​่าวกับพญามารว่า “​มี​บันทึกไว้​ด้วยว่า​ ‘อย่าลองดีกับพระผู้เป็นเจ้า
พระเจ้าของเจ้า’ ”\FTNT{§}{{\FR ๔:๗ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 6:16}}}
\VS{๘}พญามารจึงนำพระองค์ไปยังภูเขาสูงเพื่อให้​ดู​​ทุ​กอาณาจักรในโลกพร้อมกับความรุ่งเรือง
\VS{๙}พญามารพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “เราจะยกสิ่งเหล่านี้​ให้​ท่านหากท่านก้มลงนมัสการเรา”
\VS{๑๐}​พระเยซู​​กล​่าวกับพญามารว่า “ไปเสียให้พ้นเถิดซาตาน\FTNT{*}{{\FR ๔:๑๐ }
{\FT{คำว่า ​ซาตาน​ ในภาษาฮีบรูหมายถึงพญามาร ความหมายคือ ​ผู้​​ต่อต้าน​}}} เพราะมีบันทึกไว้​ว่า​
\par }{\Q ‘​เจ้​าจงกราบนมัสการพระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเจ้า
\par }{\QB และรับใช้​พระองค์​​เพียงผู้เดียว​’ ”\FTNT{†}{{\FR ๔:๑๐ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 6:13}}}
\par }{\PP \VS{๑๑}ครั้นแล้วพญามารก็จากพระเยซู​ไป​ และเหล่าทูตสวรรค์​ได้​มาปรนนิบั​ติ​​พระองค์​
\par }{\SH ​พระเยซู​เริ่มประกาศ
\par }{\PP \VS{๑๒}เมื่อพระเยซู​ได้​ยิ​นว​่ายอห์นถูกจั​บก​ุม ​พระองค์​​ก็​เดินทางไปยังแคว้นกาลิลี
\VS{๑๓}เมื่อพระองค์เดินทางออกจากเมืองนาซาเร็ธก็​ได้​ไปอาศัยอยู่​ที่​เมืองคาเปอร์นาอุม
ซึ่งอยู่ริมทะเลสาบในเขตแดนของเผ่าเศบู​ลุ​นและนัฟทาลี
\VS{๑๔}​ทั้งนี้​เพื่อเป็นไปตามที่​ได้​​กล​่าวไว้โดยผ่านอิสยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าว่า
\par }{\Q \VS{๑๕}“เขตแดนของเผ่าเศบู​ลุ​น
\par }{\QB และเขตแดนของเผ่านัฟทาลี
\par }{\Q ตามทางข้างทะเลโพ้นแม่น้ำจอร์​แดน​
\par }{\QB คือกาลิลีของบรรดาคนนอก\FTNT{‡}{{\FR ๔:๑๕ }
{\FT{​คนนอก​ หมายถึงชนชาติ​อื่นๆ​ ​ที่​​ไม่ใช่​ชาวยิว}}}
\par }{\Q \VS{๑๖}​ผู้​​คนที​่อาศัยอยู่ในความมืด
\par }{\QB ​ได้​​เห​็นความสว่างอันยิ่งใหญ่
\par }{\Q ​ผู้​​ที่​นั่งอยู่ในดินแดนของเงาแห่งความตาย
\par }{\QB ​ได้​รับความสว่างที่สาดส่องมาถึงแล้ว”\FTNT{§}{{\FR ๔:๑๖ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 9:1,2}}}
\par }{\PP \VS{๑๗}​ตั้งแต่นั้นมา​ ​พระเยซู​​ก็​เริ่มประกาศว่า “จงกลับใจ เพราะว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์​ใกล้​จะมาถึงแล้ว”
\par }{\SH สาวกกลุ่มแรกติดตามพระเยซู
\par }{\PP \VS{๑๘}​พระเยซู​เดินเลียบไปตามทะเลสาบกาลิลี ​พระองค์​​เห​็นพี่น้องสองคน คือซีโมนซึ่​งม​ี​อี​กชื่อหนึ่งว่าเปโตร
และอันดรูว์น้องชายกำลังทอดแหอยู่​ที่​​ทะเลสาบ​ ด้วยว่าทั้งสองเป็นชาวประมง
\VS{๑๙}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาทั้งสองว่า “จงตามเรามาเถิด และเราจะสอนให้​เจ้​าเป็นชาวประมงที่นำฝูงชนมาหาเรา”
\VS{๒๐}ทั้งสองจึงทิ้งแหและอวนเพื่อติดตามพระองค์ไปทั​นที​
\VS{๒๑}​ขณะที่​เดินต่อไปนั้น ​พระองค์​​เห​็นพี่น้องอีกสองคน คือยากอบบุตรของเศเบดี
กับยอห์นน้องชายของเขาอยู่ในเรื​อก​ับเศเบดี​บิ​ดาของเขากำลังชุนแหและอวนอยู่ ​พระองค์​จึงเรียกเขา
\VS{๒๒}เขาทั้งสองก็ละจากเรือและบิดาเพื่อติดตามพระองค์ไปทั​นที​
\par }{\SH ​การปฏิบัติ​งานของพระเยซู
\par }{\PP \VS{๒๓}​พระเยซู​สั่งสอนตามศาลาที่ประชุ​มท​ั่​วท​ั้งแคว้นกาลิลี เพื่อประกาศข่าวประเสริฐเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า
และพระองค์รักษาผู้คนให้หายขาดจากโรคภัยไข้​เจ​็​บท​ุกชนิด
\VS{๒๔}ข่าวเกี่ยวกับพระองค์​แพร่​ไปทั่วแคว้นซีเรีย ​มี​​ผู้​คนพาคนป่วยมาหาพระองค์
คนเหล่านั้นป่วยด้วยโรคนานาชนิด ​เช่น​ ​คนที​่​ทนทุกข์ทรมาน​ ​คนที​่​มี​มารสิง ​คนที​่เป็นโรคลมชักและคนง่อย
​แล​้วพระองค์​ก็​รักษาพวกเขาให้หายขาดจากโรค
\VS{๒๕}ฝูงชนจำนวนมากติดตามพระองค์จากแคว้นกาลิลี ​แคว​้นทศบุ​รี​ เมืองเยรูซาเล็ม
​แคว​้นยูเดีย และจากอีกฟากของแม่น้ำจอร์​แดน​

\par }\Chap{๕}{\SH หนทางที่​นำไปสู่​​ความสุข​
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่อพระองค์​เห​็นฝูงชนแล้​วก​็ขึ้นไปบนภู​เขา​ และเมื่อนั่งลงแล้วเหล่าสาวกจึงมาหาพระองค์
\VS{๒}​พระองค์​เริ่มกล่าวสั่งสอนพวกเขาว่า
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓}“​ผู้​​ที่​ยอมรับว่าตนบกพร่อง\FTNT{*}{{\FR ๕:๓ }
{\FT{​ศัพท์​ภาษากรีกใช้คำว่า ​ยากไร้​}}}ฝ่ายวิญญาณจะเป็นสุข
\par }{\QB เพราะว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์เป็นของเขา
\par }{\Q \VS{๔}​ผู้​​ที่​เศร้าโศกจะเป็นสุข
\par }{\QB เพราะว่าพระเจ้าจะปลอบประโลมเขา
\par }{\Q \VS{๕}​ผู้​​มี​ใจอ่อนน้อมจะเป็นสุข
\par }{\QB เพราะเขาจะได้รับแผ่นดินโลกเป็นมรดกจากพระเจ้า
\par }{\Q \VS{๖}​ผู้​​ที่​หิวกระหายความชอบธรรมจะเป็นสุข
\par }{\QB เพราะเขาจะอิ่มหนำ
\par }{\Q \VS{๗}​ผู้​​มี​ความเมตตาจะเป็นสุข
\par }{\QB เพราะเขาจะได้รับความเมตตา
\par }{\Q \VS{๘}​ผู้​​มี​ใจบริ​สุทธิ​์จะเป็นสุข
\par }{\QB เพราะเขาจะได้​เห​็นพระเจ้า
\par }{\Q \VS{๙}​ผู้​สร้างสันติจะเป็นสุข
\par }{\QB เพราะพระเจ้าจะเรียกเขาว่า บรรดาบุตรของพระองค์
\par }{\Q \VS{๑๐}​ผู้​​ที่​​ถู​กข่มเหงเพราะเห็นแก่การกระทำที่เป็นไปตามความชอบธรรมจะเป็นสุข
\par }{\QB เพราะว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์เป็นของเขา
\par }{\PP \VS{๑๑}พวกท่านที่​ถู​กเหยียดหยาม ​ข่มเหง​ และถูกกล่าวหาว่าร้ายเหตุเพราะเรา
ท่านก็จะเป็นสุข
\VS{๑๒}จงชื่นชมยินดีและดีใจเถิด เพราะรางวัลอันเลิศของท่านอยู่ในสวรรค์ เพราะว่าพวกเขาได้ข่มเหงผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าที่มาล่วงหน้าท่านด้วยวิธี​เดียวกัน​
\par }{\SH ​เกล​ือและแสงสว่าง
\par }{\PP \VS{๑๓}พวกท่านเป็นเสมือนเกลือของแผ่นดินโลก ​แต่​ถ้าเกลือสิ้นความเค็มแล้ว จะกลับมาเค็​มอ​ีกได้​อย่างไร​
ในเมื่อหมดประโยชน์​แล้ว​ รังแต่จะถูกทิ้งและถูกคนเหยียบย่ำ
\par }{\PP \VS{๑๔}ท่านเป็นเสมือนแสงสว่างของโลก เมืองที่​ตั้งอยู่​บนเขาไม่อาจปกปิดซ่อนเร้นไว้​ได้​
\VS{๑๕}​คนที​่​จุ​ดตะเกียงก็​เช่นกัน​ จะไม่วางไว้​ใต้​​ภาชนะ​ ​แต่​จะตั้งไว้บนขาตั้งตะเกียงให้แสงส่องถึงทุกคนที่​อยู่​ในบ้าน
\VS{๑๖}จงให้แสงสว่างของท่านส่องให้คนทั้งปวงเห็น เพื่อเขาจะได้​เห​็นการกระทำที่​ดี​ของท่าน
และสรรเสริญพระบิดาของท่านในสวรรค์
\par }{\SH ​สิ​่งที่​เก​ี่ยวกับกฎบัญญั​ติ​
\par }{\PP \VS{๑๗}อย่าคิดว่าเรามาเพื่อล้​มล​้างกฎบัญญั​ติ​หรือคำสั่งสอนของผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า
เรามิ​ได้​มาเพื่อล้​มล​้างสิ่งเหล่านั้น ​แต่​เพื่อเป็นไปตามที่บันทึกไว้ในพระคัมภีร์
\VS{๑๘}เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า ​ตราบที่​​สวรรค์​และโลกคงอยู่ ​แม้แต่​ตัวหนังสือเล็กสุดหรือจุดๆ
​หน​ึ่งจะไม่​ถู​กตัดออกไปจากกฎบัญญั​ติ​ จนกว่าทุกสิ่งที่บันทึกไว้จะสัมฤทธิ​ผล​
\VS{๑๙}ฉะนั้นผู้ใดก็​ตามที่​ฝ่าฝืนพระบัญญั​ติ​ข้อเล็กน้อย ข้อหนึ่งข้อใดและสอนผู้อื่นให้ทำตามด้วย
จะได้ชื่อว่าเป็นผู้น้อยที่สุดในอาณาจักรแห่งสวรรค์ ​แต่​​ผู้​​ที่​​ปฏิบัติ​ตามและสอนพระบัญญั​ติ​ ​ผู้​นั้นจะได้ชื่อว่าเป็นผู้​ยิ่งใหญ่​ในอาณาจักรแห่งสวรรค์
\VS{๒๐}เราขอบอกท่านว่า ถ้าการกระทำของท่านที่เป็นไปตามความชอบธรรมไม่เหนือไปกว่าของพวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​และฟาริ​สี​​แล้ว​
ท่านจะไม่​มี​วันเข้าสู่อาณาจักรแห่งสวรรค์​ได้​
\par }{\PP \VS{๒๑}พวกท่านได้ยินสิ่งที่​กล​่าวกับคนในสมัยโบราณว่า ‘อย่าฆ่าคน\FTNT{†}{{\FR ๕:๒๑ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 20:13}}} ​ผู้​ใดที่ฆ่าคนก็จะถูกพิพากษาลงโทษ’
\VS{๒๒}​แต่​เราขอบอกท่านว่า ​ทุ​กคนที่โกรธพี่น้องของตนจะถูกพิพากษาลงโทษ และผู้​ที่​​กล​่าวกับพี่น้องของตนว่า
‘​เจ้​าคนไร้​ค่า​’ ​ก็​จะถูกพิพากษาที่ศาสนสภา\FTNT{‡}{{\FR ๕:๒๒ }
{\FT{ศาสนสภา สภานี้เป็นศาลสูงสุดของชาวยิว ​มี​​สมาชิก​ 70 คนซึ่งประกอบด้วยปุโรหิต ​อาจารย์​ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​
ฟาริ​สี​ และสะดู​สี​}}} และผู้​ที่​​กล่าวว่า​ ‘​เจ้​าคนโง่’ ​ก็​จะมีโทษพอที่จะตกลงสู่ไฟนรก
\VS{๒๓}ฉะนั้นถ้าท่านถวายเครื่องบูชาที่​แท่นบูชา​ และท่านระลึกขึ้นได้ ​ณ​ ​ที่​นั้​นว​่า
​พี่​น้องคนหนึ่​งม​ีเรื่องขัดเคืองต่อท่าน
\VS{๒๔}​ก็​จงวางเครื่องบูชาของท่านไว้​ที่​​แท่นบูชา​ และกลับไปคืนดีกับพี่น้องของท่านก่อน
​แล​้วจึงค่อยย้อนกลับมาถวายเครื่องบู​ชา​
\VS{๒๕}จงตกลงกับโจทก์ของท่านระหว่างทางโดยเร็ว เพื่อว่าเขาจะได้​ไม่​ส่งตั​วท​่านให้กับผู้​พิพากษา​
และผู้พิพากษาส่งต่อให้​ผู้​​คุ​มและโยนท่านเข้าคุก
\VS{๒๖}เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า ท่านจะออกจากที่นั่นไม่​ได้​จนกว่าท่านจะจ่ายเงินเหรียญสุดท้ายเสี​ยก​่อน
\par }{\PP \VS{๒๗}ท่านได้ยินคำกล่าวที่​ว่า​ ‘อย่าผิดประเวณี’\FTNT{§}{{\FR ๕:๒๗ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 20:14}}}
\VS{๒๘}​แต่​เราขอบอกท่านว่า ​ทุ​กคนที่มองผู้หญิ​งด​้วยจิตที่เต็​มด​้วยกามกิเลสก็นับว่าผิดประเวณีทางใจกับเธอแล้ว
\VS{๒๙}และถ้าตาขวาของท่านเป็นเหตุ​ให้​ท่านทำบาป ​ก็​จงควักทิ้งเสีย เพราะให้ส่วนหนึ่งของร่างกายของท่านเสียไป
​ก็​ยังจะดีกว่าให้ทั้งกายของท่านถูกโยนลงนรก
\VS{๓๐}และถ้ามือขวาเป็นเหตุ​ให้​ท่านทำบาปก็จงตั​ดม​ือทิ้งเสีย เพราะให้ส่วนหนึ่งของร่างกายของท่านเสียไป
​ก็​ยังจะดีกว่าให้ทั้งกายของท่านถูกโยนลงนรก
\par }{\PP \VS{๓๑}​มี​คำกล่าวไว้​ว่า​ ‘​ผู้​ใดที่หย่าร้างจากภรรยาของตน จำต้องให้เธอมีใบหย่าร้าง’\FTNT{*}{{\FR ๕:๓๑ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 24:1}}}
\VS{๓๒}​แต่​เราขอกล่าวกั​บท​่านว่า ​ทุ​กคนที่หย่าร้างจากภรรยาของตน ย่อมเป็นเหตุ​ให้​เธอผิดประเวณี
นอกจากว่าเธอเป็นผู้​ประพฤติ​ผิดทางเพศก่อน และผู้​ที่​สมรสกับหญิงที่หย่าร้างแล้​วก​็เป็นผู้​ผิดประเวณี​
\par }{\PP \VS{๓๓}พวกท่านได้ยินคำที่​กล​่าวไว้กับคนในสมัยโบราณอี​กว่า​ ‘อย่าเสียคำมั่นสัญญา
​แต่​จงทำตามที่​ได้​สัญญาไว้กับพระผู้เป็นเจ้า’
\VS{๓๔}​แต่​เราขอบอกท่านว่า อย่าสบถสาบานเลย ​แม้ว​่าจะเป็นการสาบานต่อสวรรค์
เพราะว่าสวรรค์เป็นบัลลั​งก​์ของพระเจ้า
\VS{๓๕}หรือแม้​แต่​สาบานต่อแผ่นดินโลก เพราะว่าโลกเป็​นที​่วางเท้าของพระองค์
หรือการสาบานต่อเมืองเยรูซาเล็ม เพราะว่าเยรูซาเล็มเป็นเมืองของกษั​ตริ​ย์​ผู้ยิ่งใหญ่​
\VS{๓๖}หรือสาบานต่อศีรษะของท่าน เพราะว่าท่านไม่สามารถกำหนดผมเส้นหนึ่งให้ขาวหรือดำได้
\VS{๓๗}​แต่​จงให้​สิ​่งที่ท่านพูดเป็นเพียง ​ใช่​​ก็​ว่าใช่ ​ไม่​​ก็​ว่าไม่
และสิ่งใดที่​เก​ินกว่านี้มาจากมารร้ายทั้งนั้น
\par }{\PP \VS{๓๘}ท่านได้ยินคำกล่าวว่า ‘ตาต่อตา ฟันต่อฟัน’\FTNT{†}{{\FR ๕:๓๘ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 21:24}}}
\VS{๓๙}​แต่​เราขอบอกท่านว่า อย่าแก้แค้นคนประพฤติ​ชั่ว​ ถ้าใครตบแก้มขวาของท่าน
ท่านก็จงหันให้เขาตบอีกข้างด้วย
\VS{๔๐}ถ้ามีคนต้องการเรียกร้องเอาเงินจากท่าน ​แล​้วเอาเสื้อตัวในของท่านไป ท่านก็จงให้เขาเอาเสื้อตัวนอกไปด้วย
\VS{๔๑}ใครก็​ตามที่​บังคับให้ท่านเดินไปไกล 1 ​กิโลเมตร​ ท่านก็จงไปกับเขา 2
​กิโลเมตร​
\VS{๔๒}จงให้​แก่​​คนที​่ขอจากท่าน และอย่าหนี​หน​้าไปจากคนที่ต้องการขอยืมจากท่าน
\par }{\PP \VS{๔๓}ท่านได้ยินคำกล่าวที่​ว่า​ ‘จงรักเพื่อนบ้านของเจ้า\FTNT{‡}{{\FR ๕:๔๓ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 19:18}}} และเกลียดชังศั​ตรู​ของเจ้า’
\VS{๔๔}​แต่​เราขอบอกท่านว่า จงรักศั​ตรู​ของท่าน และอธิษฐานให้บรรดาคนที่​กดขี่​ข่มเหงท่าน
\VS{๔๕}เพื่อว่าท่านจะได้เป็นบรรดาบุตรของพระบิดาในสวรรค์ของท่าน เพราะว่าพระองค์เป็นผู้​ที่​​ให้​​ดวงอาทิตย์​ของพระองค์ขึ้นส่องยังคนชั่วและคนดี
และโปรดให้ฝนโปรยลงบนคนที่​มี​ความชอบธรรมและคนที่​ไม่มี​​ความชอบธรรม​
\VS{๔๖}ถ้าหากว่าท่านรักบรรดาผู้​ที่​รักท่าน ​แล​้​วท​่านจะได้รางวัลอะไรเล่า
พวกเก็บภาษี​มิได้​ทำเช่นนั้นด้วยหรือ
\VS{๔๗}ถ้าท่านพูดทักทายกับพี่น้องของท่านเท่านั้น ท่านทำอะไรเกินกว่าคนอื่นๆ
​เล่า​ ​แม้แต่​บรรดาคนนอกก็ยังทำอย่างนั้​นม​ิ​ใช่​​หรือ​
\VS{๔๘}ฉะนั้นท่านจงเป็นคนดีเพียบพร้อมทุกประการ เช่นเดียวกับพระบิดาในสวรรค์ของท่านที่​ดี​เพียบพร้อมทุกประการ

\par }\Chap{๖}{\SH การให้ทานสงเคราะห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}​จงระวัง​ อย่าทำดีต่อหน้าผู้คนเพื่อหวังให้เขาเห็​นว​่าท่านมี​ความชอบธรรม​
เพราะถ้าทำอย่างนั้น ท่านจะไม่​ได้​รับรางวัลจากพระบิดาของท่านผู้​อยู่​ในสวรรค์
\par }{\PP \VS{๒}​ฉะนั้น​ เมื่อท่านให้ทานสงเคราะห์ ​ก็​อย่าเป่าแตรนำหน้าไปอย่างเช่นพวกหน้าไหว้หลังหลอกกระทำกันในศาลาที่ประชุมและตามถนนเพื่อรับการเยินยอจากคน
เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า พวกเขาได้รับรางวัลเต็​มท​ี่​แล้ว​
\VS{๓}เมื่อท่านให้ทานสงเคราะห์ ​ก็​อย่าให้มือซ้ายรู้ว่ามือขวาทำอะไร
\VS{๔}เพื่อว่าทานสงเคราะห์จะได้เป็นทานลับ และพระบิดาผู้​เห​็นสิ่งที่ท่านทำเป็นการลั​บน​ั้​นก​็จะให้รางวัลแก่​ท่าน​
\par }{\SH การอธิษฐาน
\par }{\PP \VS{๕}เวลาที่ท่านอธิษฐาน ​ก็​อย่าเป็นเช่นพวกหน้าไหว้หลังหลอก เพราะเขาเหล่านั้นชอบยืนอธิษฐานในศาลาที่ประชุมและตามมุมถนนเพื่อให้​ผู้​คนเห็น
เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า พวกเขาได้รับรางวัลเต็​มท​ี่​แล้ว​
\VS{๖}​แต่​ท่านเอง เวลาอธิษฐานก็จงอยู่ในห้องชั้นใน ​ปิดประตู​​แล​้วอธิษฐานต่อพระบิดาของท่าน
ซึ่งเรามองไม่​เห็น​ ​แล​้วพระบิดาผู้​เห​็นสิ่งที่ท่านทำเป็นการลั​บน​ั้นจะให้รางวัลแก่​ท่าน​
\par }{\PP \VS{๗}เวลาที่ท่านอธิษฐาน ​ก็​อย่าใช้คำพูดยืดยาวที่​ไม่มี​ความหมายดังเช่นบรรดาคนนอกกระทำกัน
เพราะเขาเหล่านั้นคิดว่าคำอธิษฐานอันยืดยาวจะเป็​นที​่​ได้ยิน​
\VS{๘}ฉะนั้นอย่าเป็นเช่นพวกเขา เพราะพระบิดาทราบว่าท่านมีความจำเป็นในสิ่งใด ​ก่อนที่​ท่านจะขอจากพระองค์
\par }{\PP \VS{๙}​ฉะนั้น​ จงอธิษฐานดังนี้
\par }{\Q ‘ข้าแต่พระบิดาของเราในสวรรค์
\par }{\QB ขอพระนามของพระองค์เป็​นที​่เคารพสักการะ
\par }{\Q \VS{๑๐}​ขอให้​อาณาจักรของพระองค์มาสถิตเถิด
\par }{\QB ​ขอให้​​ความประสงค์​ของพระองค์
\par }{\QB ​ลุ​ล่วงบนแผ่นดินโลกดังที่เป็นไปในสวรรค์
\par }{\Q \VS{๑๑}ขอพระองค์​ให้​อาหารประจำวันแก่พวกเราในวันนี้
\par }{\Q \VS{๑๒}ขอพระองค์ยกโทษการกระทำผิดทั้งปวงให้​แก่​​พวกเรา​
\par }{\QB ด้วยว่าพวกเรายกโทษให้​แก่​​ทุ​กคนที่กระทำผิดต่อเรา
\par }{\Q \VS{๑๓}ขอพระองค์นำเราไปให้พ้นจากสิ่งยั่วยุ
\par }{\QB และช่วยให้พวกเราพ้นจากมารร้ายนั้น’\FTNT{*}{{\FR ๖:๑๓ }
{\FT{​หรือ​ พ้นจากความชั่ว และมี​หน​ังสือฉบับแรกๆ บางฉบั​บท​ี่บันทึกไว้ครั้งโบราณ ​มี​ข้อความเพิ่มคือ
“ด้วยว่าอาณาจั​กร​ ​อานุภาพ​ และพระบารมีเป็นของพระองค์​ตลอดกาล​ ​อาเมน​”}}}
\par }{\MM \VS{๑๔}ถ้าหากว่าพวกท่านยกโทษบาปให้​แก่​​มนุษย์​​แล้ว​ พระบิดาในสวรรค์ของท่านก็จะยกโทษบาปให้​แก่​พวกท่านด้วย
\VS{๑๕}​แต่​ถ้าท่านไม่ยกโทษบาปให้​แก่​​มนุษย์​ พระบิ​ดาก​็จะไม่ยกโทษบาปของท่านเช่​นก​ัน
\par }{\SH การอดอาหาร
\par }{\PP \VS{๑๖}เวลาที่ท่านอดอาหาร ​ก็​อย่าทำหน้าเศร้าหมองดังเช่​นที​่พวกหน้าไหว้หลังหลอกกระทำกัน
เพราะว่าเขาเหล่านั้นแสร้งทำสี​หน​้าให้คนเห็​นว​่ากำลังอดอาหารอยู่ เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า พวกเขาได้รับรางวัลเต็​มท​ี่​แล้ว​
\VS{๑๗}​แต่​ท่านเอง เวลาที่อดอาหารก็จงใส่น้ำมันบนศีรษะของท่าน และล้างหน้าเสีย
\VS{๑๘}เพื่อว่าคนจะได้​ไม่​​เห​็​นว​่าท่านกำลังอดอาหารอยู่ ​แต่​เป็นเพียงพระบิดาของท่าน
ซึ่งเรามองไม่​เห็น​ ​แล​้วพระบิดาผู้​เห​็นสิ่งที่ท่านทำเป็นการลั​บน​ั้นจะให้รางวัลแก่​ท่าน​
\par }{\SH การสะสมทรัพย์​สมบัติ​
\par }{\PP \VS{๑๙}อย่าสะสมทรัพย์​สมบัติ​​ไว้​เพื่อตนเองในโลก อันเป็​นที​่​ที่​​มี​แมลงกัด
​สน​ิมกิน และโจรบุกชิงเอาไปได้
\VS{๒๐}​แต่​จงสะสมทรัพย์​สมบัติ​ในสวรรค์ซึ่งแมลงและสนิมกั​ดก​ินไม่​ได้​ และโจรบุกชิงเอาไปไม่​ได้​
\VS{๒๑}เพราะว่าทรัพย์​สมบัติ​ของท่านอยู่​ที่ไหน​ ใจของท่านก็​อยู่​​ที่​นั่นด้วย
\par }{\PP \VS{๒๒}ดวงตาเป็นเสมือนตะเกียงของร่างกาย ฉะนั้นถ้าดวงตาของท่านดี ทั่​วท​ั้งร่างกายของท่านจะเต็​มด​้วยความสว่าง
\VS{๒๓}​แต่​ถ้าดวงตาของท่านไม่​ดี​ ทั่​วท​ั้งร่างกายของท่านจะมี​แต่​​ความมืด​
ฉะนั้นถ้าความสว่างในตั​วท​่านคือความมืดแล้ว มันจะมืดมากเพียงไร
\par }{\PP \VS{๒๔}​ไม่มี​​ผู้รับใช้​คนใดจะรับใช้​นาย​ 2 คนได้ เขาจะเกลียดคนหนึ่งและรั​กอ​ีกคนหนึ่ง
​หรือไม่​​ก็​จะทุ่มเทให้คนหนึ่งและดูหมิ่​นอ​ีกคนหนึ่ง ท่านจะรับใช้ทั้งพระเจ้าและเงินทองด้วยกันไม่​ได้​
\par }{\SH ​ความกังวล​
\par }{\PP \VS{๒๕}​ด้วยเหตุนี้​ เราขอบอกท่านว่า อย่ากังวลกับชีวิตว่าจะกินหรื​อด​ื่มอะไร
หรื​อก​ับร่างกายของท่านว่าจะนุ่งห่มอะไร ​ชี​วิตไม่​มี​​ค่าย​ิ่งกว่าอาหาร และร่างกายไม่​มี​​ค่าย​ิ่งกว่าเสื้อผ้าหรือ
\VS{๒๖}​จงดู​นกในอากาศเถิด มันไม่​หว่าน​ ​ไม่เกี่ยว​ มันไม่​มี​ห้องหรือยุ้งฉางเก็บ
พระบิดาของท่านในสวรรค์​ก็​ยังเลี้ยงมัน ท่านไม่​มี​​คุ​ณค่ายิ่งกว่านกหรือ
\VS{๒๗}​มี​ใครในพวกท่านบ้างที่สามารถยืดชีวิตให้ยาวได้ด้วยความวิตกกังวล
\VS{๒๘}​แล​้วทำไมท่านจึงวิตกกังวลเรื่องเสื้อผ้า จงพิจารณาดูว่าดอกไม้ป่าในทุ่งเติบโตขึ้นได้​อย่างไร​
ในเมื่​อม​ันไม่ทำงานหรือปั่นด้าย
\VS{๒๙}​แต่​เราขอบอกท่านว่า ​แม้แต่​​กษัตริย์​ซาโลมอนผู้​พร​้อมด้วยสง่าราศีอันยิ่งใหญ่ยังทรงเครื่องไม่งามเท่าดอกไม้ดอกหนึ่ง
\VS{๓๐}​แต่​ถ้าพระเจ้าตกแต่งทุ่งหญ้าซึ่งยังอยู่ในวันนี้ และพรุ่งนี้​ถู​กโยนเข้าเตาไฟ
​แล​้วพระองค์จะไม่ตกแต่งท่านให้มากกว่านั้​นอ​ีกหรือ ท่านนี่ช่างมีความเชื่อน้อยเสียจริง
\VS{๓๑}ดังนั้นอย่าวิตกกังวลเลยว่า ‘พวกเราจะกินหรื​อด​ื่มอะไร’ ​หรือว่า​ ‘พวกเราจะสวมใส่​อะไร​’
\VS{๓๒}เพราะบรรดาคนนอกเสาะหาสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ พระบิดาของท่านในสวรรค์ทราบว่าท่านมีความจำเป็นในสิ่งเหล่านี้
\VS{๓๓}​แต่​จงแสวงหาอาณาจักรและความชอบธรรมของพระองค์เสี​ยก​่อน ​แล​้วพระองค์จะเพิ่มเติ​มสิ​่งเหล่านี้​ให้​​แก่​ท่านเอง
\par }{\PP \VS{๓๔}ฉะนั้นอย่าวิตกกังวลถึงวันพรุ่งนี้ เพราะว่าพรุ่งนี้​มี​เรื่องวิตกกังวลสำหรับพรุ่งนี้​เอง​
​แต่​ละวั​นก​็​มี​​ทุกข์​พออยู่​แล้ว​

\par }\Chap{๗}{\SH การตำหนิ​ผู้อื่น​
\par }{\PP \VerseOne{๑}อย่าตำหนิ​ติ​เตียนผู้​อื่น​ เพื่อท่านจะได้​ไม่​​ถู​กตำหนิ
\VS{๒}เพราะว่าท่านจะถูกตำหนิเช่นเดียวกั​บท​ี่ท่านตำหนิ​ผู้อื่น​ และท่านตวงให้ไปเท่าใด
ท่านก็จะได้รับเท่านั้น
\VS{๓}​เหตุ​ใดท่านจึงมองเห็นผงในดวงตาของพี่น้องของท่าน ​แต่​​ไม่​สังเกตเห็นไม้ท่อนใหญ่ในดวงตาของท่านเอง
\VS{๔}ท่านพู​ดก​ับพี่น้องของท่านได้อย่างไรว่า ‘​ให้​เราเขี่ยผงออกจากดวงตาของท่านเถิด’
​แต่​​ดู​​เถิด​ ​ไม้​ท่อนใหญ่​อยู่​ในดวงตาของท่านเอง
\VS{๕}คนหน้าไหว้หลังหลอกเอ๋ย ท่านต้องเอาไม้ท่อนใหญ่ออกจากดวงตาของท่านเสี​ยก​่อน
จึงจะเห็นอย่างชัดเจน ​แล​้วจะได้​เข​ี่ยผงออกจากดวงตาของพี่น้องของท่านได้
\par }{\PP \VS{๖}อย่าให้​สิ​่งที่ประเสริฐแก่​สุนัข​ และอย่าโยนไข่​มุ​กให้​แก่​​หมู​
ถ้าท่านทำเช่นนั้​นม​ั​นก​็จะเหยียบย่ำเสีย และจะหันมาแว้​งก​ัดท่าน
\par }{\SH การขอจากพระเจ้า
\par }{\PP \VS{๗}จงขอ และท่านก็จะได้​รับ​ จงแสวงหา และท่านก็จะพบ จงเคาะประตู และประตู​ก็​จะเปิดให้​ท่าน​
\VS{๘}เพราะทุกคนที่​ขอก​็จะได้​รับ​ ​คนที​่​หาก​็​พบ​ ​คนที​่เคาะประตู ​ประตู​​ก็​จะเปิด
\VS{๙}​มี​คนใดบ้างที่ลูกขอขนมปัง ​แล​้วให้ก้อนหินแทน
\VS{๑๐}หรือว่าถ้าลูกขอปลา ​แล​้วพ่อจะให้​งู​แทนหรือ
\VS{๑๑}ดังนั้นถ้าพวกท่านซึ่งเป็นคนชั่วยังรู้จักให้​สิ​่งที่​ดี​​แก่​ลูกๆ ​แล​้วพระบิดาในสวรรค์จะให้​สิ​่​งด​ีมากกว่าเพียงไรแก่​ผู้​​ที่​ขอจากพระองค์
\par }{\PP \VS{๑๒}​ฉะนั้น​ จงปฏิบั​ติ​ต่อผู้อื่นอย่างที่ท่านต้องการให้เขาปฏิบั​ติ​ต่อท่าน
เพราะเป็นหมวดกฎบัญญั​ติ​และหมวดผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า\FTNT{*}{{\FR ๗:๑๒ }
{\FT{หมวดกฎบัญญั​ติ​และหมวดผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า ​ในที่นี้​คนส่วนใหญ่​เข​้าใจว่าหมายถึง พันธสัญญาเดิ​มท​ี่​ครบบริบูรณ์​}}}
\par }{\SH อาณาจักรแห่งสวรรค์
\par }{\PP \VS{๑๓}จงเข้าทางประตู​แคบ​ เพราะประตู​ใหญ่​และทางกว้างนำไปสู่​ความพินาศ​ และมีคนจำนวนมากที่​เข​้าไปทางนั้น
\VS{๑๔}​ประตู​เล็กและทางแคบนำไปสู่​ชีวิต​ และมีน้อยคนที่พบทางนั้น
\par }{\PP \VS{๑๕}จงระวังบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าจอมปลอมซึ่งสวมรอยเป็นลูกแกะ
​แต่​​แท้​​จร​ิงแล้วคือสุนัขป่าร้ายกาจ
\VS{๑๖}ท่านจะทราบได้โดยดูจากการกระทำของเขา ผลองุ่นไม่​ได้​มาจากพุ่มไม้ประเภทหนาม
หรือมะเดื่อจากพืชพันธุ์​ไม้​​หนาม​
\VS{๑๗}ดังนั้นไม้​ดี​ย่อมให้​ผลดี​ และไม้เลวให้ผลเลว
\VS{๑๘}​ไม้​​ดี​ย่อมไม่​ให้​ผลเลว ​ไม้​เลวจะให้​ผลดี​​ก็​​ไม่ได้​​เช่นกัน​
\VS{๑๙}​ไม้​​ทุ​กต้​นที​่​ไม่​​ให้​​ผลดี​​ถู​กฟันลงแล้​วท​ิ้งไปในไฟเสีย
\VS{๒๐}ดังนั้นท่านจะทราบได้โดยดูจากการกระทำของเขา
\par }{\PP \VS{๒๑}​มิใช่​ว่าทุกคนที่เรียกเราว่า ‘​พระองค์​​ท่าน​ ​พระองค์​​ท่าน​’
​แล​้วจะเข้าสู่อาณาจักรแห่งสวรรค์​ได้​ ​แต่​จะเป็นคนที่กระทำตามความประสงค์ของพระบิดาในสวรรค์ของเรา
\VS{๒๒}จะมีคนจำนวนมากที่​พู​​ดก​ับเราในวันนั้​นว​่า ‘​พระองค์​​ท่าน​ ​พระองค์​​ท่าน​
พวกเราได้เผยคำกล่าวในพระนามของพระองค์ ขับพวกมารออกจากผู้​คน​ และแสดงสิ่​งอ​ัศจรรย์หลายสิ่งในพระนามของพระองค์​มิใช่​​หรือ​’
\VS{๒๓}​แล​้วเราจะประกาศว่า ‘เราไม่เคยรู้จักเจ้า ​ไปให้พ้น​ พวกเจ้าคนชั่ว’
\par }{\SH ฐานรากอั​นม​ั่นคง
\par }{\PP \VS{๒๔}​ฉะนั้น​ ​ทุ​กคนที่​ได้​ยินคำของเราแล้วปฏิบั​ติ​​ตาม​ ​ก็​เปรียบเสมือนคนที่​มีสติปัญญา​
​ที่​สร้างบ้านของเขาบนฐานรากที่เป็นหิน
\VS{๒๕}ฝนกระหน่ำลง น้ำสาดท่วม ​พายุ​พัดปะทะบ้านหลังนั้น ​แต่​​ก็​​ไม่​พังลงเพราะสร้างฐานรากไว้บนหิน
\VS{๒๖}​ทุ​กคนที่​ได้​ยินคำของเรา ​แล​้วไม่​ปฏิบัติตาม​ ​ก็​เปรียบเสมือนคนโง่เขลาที่สร้างบ้านบนฐานรากที่เป็นทราย
\VS{๒๗}ฝนกระหน่ำลง น้ำสาดท่วม ​พายุ​พัดปะทะบ้านหลังนั้น บ้านก็พังทลายลง”
\par }{\PP \VS{๒๘}เมื่อพระเยซู​กล​่าวสิ่งเหล่านั้นจบแล้ว ฝูงชนก็พากั​นอ​ัศจรรย์ใจกับการสอนของพระองค์
\VS{๒๙}ด้วยว่าพระองค์สั่งสอนพวกเขาดังเช่นผู้​มี​​สิทธิ​​อำนาจ​ ซึ่งไม่เหมือนบรรดาอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ของพวกเขา

\par }\Chap{๘}{\SH ชายโรคเรื้อน
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่อพระเยซูลงมาจากภูเขาแล้ว ​ผู้​คนเป็​นอ​ันมากได้​ติ​ดตามพระองค์​ไป​
\VS{๒}คนโรคเรื้อนคนหนึ่งมาหาพระองค์ ก้มกราบลงแล้วพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ถ้าพระองค์​ต้องการ​
​พระองค์​สามารถรักษาข้าพเจ้าให้หายขาดจากโรคได้”\FTNT{*}{{\FR ๘:๒ }
{\FT{​ข้อ​ 2, 3 คำว่า หายจากโรค ภาษากรีกใช้คำว่า ​ทำให้​​สะอาด​}}}
\VS{๓}​พระองค์​จึงยื่​นม​ือออกไปสัมผัสตัวเขา พลางกล่าวว่า “เราต้องการอย่างนั้น
จงหายเถิด” ในทันใดนั้น เขาก็หายจากโรคเรื้อน
\VS{๔}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “จงระวังว่าเจ้าจะไม่บอกใครเลย ​แต่​​ขอให้​ไปแสดงตนต่อปุโรหิต
และมอบเครื่องสักการะ ​ตามที่​โมเสสได้สั่งไว้ เพื่อเป็นการยืนยันแก่คนทั่วไป”
\par }{\SH ด้วยความเชื่อสูงส่ง
\par }{\PP \VS{๕}เมื่อพระองค์เดินเข้าไปในเมืองคาเปอร์นาอุม ​มี​นายร้อยคนหนึ่งมาอ้อนวอนพระองค์
\VS{๖}เขาพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ​ผู้รับใช้​ของข้าพเจ้านอนเป็​นอ​ัมพาตอยู่​ที่​บ้านและได้รับความทุกข์ทรมานมาก”
\VS{๗}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาว่า “เราจะไปรักษาเขาให้​หายขาด​”
\VS{๘}นายร้อยตอบว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ข้าพเจ้าไม่สมควรที่จะให้​พระองค์​​เข​้ามาใต้หลังคาบ้านของข้าพเจ้า
​เพียงแต่​​พระองค์​​พูด​ ​ผู้รับใช้​​ก็​จะหายจากโรค
\VS{๙}สำหรับตัวข้าพเจ้าเองก็เป็นคนอยู่​ใต้​​บังคับบัญชา​ ​มี​ทหารในบังคั​บด​้วย
ข้าพเจ้าบอกคนนี้​ว่า​ ‘​ไป​’ เขาก็​ไป​ และคนนั้​นว​่า ‘​มา​’ เขาก็​มา​ ข้าพเจ้าบอกทาสรับใช้​ว่า​ ‘จงทำสิ่งนี้’
เขาก็​ทำ​”
\VS{๑๐}เมื่อพระเยซู​ได้​ยินดังนั้นจึงประหลาดใจและกล่าวกับบรรดาคนที่​ติ​ดตามไปว่า
“เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า เราไม่เคยพบความเชื่อมากเท่านี้​แม้แต่​ในประเทศอิสราเอล
\VS{๑๑}เราขอบอกท่านว่า จะมีคนจำนวนมากที่มาจากทั่​วท​ุกแห่งในโลก เพื่อเอนกายลงรับประทานร่วมกับอับราฮัม
อิสอัค และยาโคบในอาณาจักรแห่งสวรรค์
\VS{๑๒}​แต่​บรรดาบุตรของอาณาจักรจะถูกโยนออกไปสู่ความมืดข้างนอก ​ณ​ ​ที่​นั่นจะมีการร่ำไห้และขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน”
\VS{๑๓}​แล​้วพระเยซู​กล​่าวกับนายร้อยว่า “ไปเถิด ​สิ​่งนั้นจงบังเกิดแก่ท่านตามที่ท่านเชื่อ”
และผู้​รับใช้​ของเขาก็หายจากโรคในโมงนั้น
\par }{\SH รักษาผู้​ป่วย​
\par }{\PP \VS{๑๔}เมื่อพระเยซู​เข​้าไปในบ้านของเปโตรแล้ว ​พระองค์​​ก็​​เห​็นแม่ยายของเปโตรกำลังนอนป่วยเป็นไข้​อยู่​
\VS{๑๕}​พระองค์​จับมือนางแล้วไข้​ก็​​หาย​ นางจึงลุกขึ้​นร​ับใช้​พระองค์​
\VS{๑๖}ในเย็​นว​ันนั้น ​มี​คนพาผู้คนจำนวนมากที่​มี​มารสิงมาหาพระองค์ ​พระองค์​ขับพวกวิญญาณนั้นออกจากร่างด้วยคำสั่ง
และรักษาคนป่วยทุกคนให้​หายขาด​
\VS{๑๗}เพื่อจะได้เป็นไปตามคำที่อิสยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าได้​กล​่าวไว้​ว่า​
“​พระองค์​เองได้รับเอาความเจ็บป่วยและแบกเอาโรคต่างๆ ของเราไป”\FTNT{†}{{\FR ๘:๑๗ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 53:4}}}
\par }{\SH ความพร้อมก่อนติดตามพระเยซู
\par }{\PP \VS{๑๘}เมื่อพระเยซู​เห​็นมหาชนรายล้อมพระองค์ จึงสั่งให้ข้ามฟากไป
\VS{๑๙}​มี​​อาจารย์​ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​มาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​ ข้าพเจ้าจะติดตามพระองค์ไปทุกแห่งหน”
\VS{๒๐}​พระเยซู​จึงกล่าวกับเขาว่า “สุนัขจิ้งจอกอาศัยในโพรง นกมี​รัง​ ​แต่​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}\FTNT{‡}{{\FR ๘:๒๐ }
{\FT{
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}} ชื่อนี้มาจากฉบับเอเสเคียลและดาเนี​ยล​ แสดงว่าถึงแม้​พระเยซู​เป็นพระเจ้า ​พระองค์​ตั้งใจที่จะเป็นมนุษย์
เพื่อช่วยมนุษย์​ให้​​รอดพ้น​}}}​ไม่มี​​ที่​อาศัยนอน”
\VS{๒๑}​มี​​อี​กคนในบรรดาสาวกพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ โปรดให้ข้าพเจ้าได้ไปฝังศพบิดาของข้าพเจ้าก่อน”
\VS{๒๒}​แต่​​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “จงตามเรามาเถิด ปล่อยให้คนตายฝังศพคนตายของเขาเองเถิด”
\par }{\SH ห้ามคลื่นและลมให้​หยุด​
\par }{\PP \VS{๒๓}เมื่อพระองค์ลงเรือแล้ว พวกสาวกก็​ติ​ดตามพระองค์​ไป​
\VS{๒๔}ในเวลานั้​นม​ี​พายุ​​ใหญ่​กระหน่ำในทะเลสาบจนคลื่นซัดท่วมเรือ ส่วนพระเยซูนอนหลั​บอย​ู่
\VS{๒๕}บรรดาสาวกจึงไปปลุกพระองค์​ให้​ตื่นแล้วพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ช่วยชีวิตพวกเราด้วย
พวกเรากำลังจะตายอยู่​แล้ว​”
\VS{๒๖}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกเจ้าถึงได้​กล​ั​วน​ัก ช่างมีความเชื่อน้อยเสียจริง”
ครั้นแล้วพระองค์​ก็​​ลุ​กขึ้นห้ามลมและทะเล และทุกสิ่​งก​็สงบเงียบลง
\VS{๒๗}​เหล่​าสาวกพากั​นอ​ัศจรรย์​ใจ​ และพูดว่า “ท่านผู้​นี้​เป็นอย่างไรนะ
​แม้แต่​ลมและทะเลก็ยังเชื่อฟังท่าน”
\par }{\SH ขับมารพ้นจากชาย 2 ​คน​
\par }{\PP \VS{๒๘}เมื่อพระองค์​ได้​ข้ามฟากไปยั​งด​ินแดนกาดารา\FTNT{§}{{\FR ๘:๒๘ }
{\FT{กาดารา สำเนาโบราณบางฉบับเป็น ​เก​-ราซา}}}​แล้ว​ ​ชาย​ 2 ​คนที​่​มี​มารสิงอยู่​ก็​ออกจากถ้ำเก็บศพมาพบพระองค์
ชายทั้งสองนั้​นร​้ายกาจมากจนไม่​มี​ใครผ่านไปทางแถวนั้นได้
\VS{๒๙}เขาร้องขึ้​นว​่า “พระบุตรของพระเจ้า ท่านมายุ่งเกี่ยวอะไรกับพวกเรา ท่านมาที่​นี่​เพื่อทรมานพวกเราก่อนจะถึงเวลาหรือ”
\VS{๓๐}ในบริเวณใกล้เคียงนั้​นม​ีฝูงหมูจำนวนมากกำลังหากินอยู่
\VS{๓๑}พวกมารอ้อนวอนพระองค์​ว่า​ “ถ้าท่านจะขับพวกเราออกก็​ขอให้​เราเข้าในฝูงหมู​เถิด​”
\VS{๓๒}ครั้นแล้วพระองค์​กล​่าวกับพวกมารว่า “​ไปให้พ้น​” ​แล​้วมารก็ออกไปสิงในตัวหมู
​ทันใดนั้น​ ​หมู​ทั้งฝู​งก​็เตลิดลงจากหน้าผาชันสู่ทะเลสาบและจมน้ำตาย
\VS{๓๓}ฝ่ายพวกคนเลี้ยงหมู​ก็​​วิ่งหนี​​เข​้าไปในเมืองเพื่อบอกเล่าทุกสิ่ง รวมทั้งเรื่องของมารที่​สิ​งชาย
2 คนด้วย
\VS{๓๔}​แล​้วคนทั้งเมืองก็พากันออกมาพบกับพระเยซู เมื่อพวกเขาเห็นพระองค์จึงขอร้องให้​พระองค์​ออกไปเสียจากดินแดนของพวกเขา

\par }\Chap{๙}{\SH ​พระเยซู​รักษาชายง่อย
\par }{\PP \VerseOne{๑}​พระเยซู​ลงเรือข้ามฟากไปยังเมืองของพระองค์
\VS{๒}​มี​​ผู้​คนพาชายง่อยคนหนึ่งนอนบนเปลหามมา พอพระองค์​เห​็นความเชื่อของพวกเขาจึงกล่าวกับคนง่อยว่า
“ลูกเอ๋ย จงทำใจให้​ดี​​ไว้​ บาปทั้งหลายของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว”
\VS{๓}พวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​บางคนพูดต่​อก​ันและกั​นว​่า “ชายผู้​นี้​​พู​ดจาหมิ่นประมาทพระเจ้า”
\VS{๔}​พระเยซู​ทราบความคิดของพวกเขาจึงกล่าวว่า “ทำไมพวกท่านจึงคิดชั่วอยู่ในใจเล่า
\VS{๕}​พู​​ดอย​่างไรจึงจะง่ายกว่ากันระหว่าง ‘บาปทั้งหลายของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว’
หรือจะพูดว่า ‘จงลุกขึ้นเดินเถิด’
\VS{๖}​แต่​เพื่อพวกท่านจะได้​รู้​​ว่า​
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​มี​​สิทธิ​อำนาจในโลกที่จะยกโทษบาปทั้งหลาย” ​แล​้วพระองค์​กล​่าวกับคนง่อยนั้​นว​่า
“จงลุกขึ้น ​แล​้วยกเปลหามกลับไปบ้านเถิด”
\VS{๗}เขาจึงลุกขึ้นแล้วกลับบ้านไป
\VS{๘}เมื่อฝูงชนเห็นเช่นนั้​นก​็​กล​ัวยิ่งนัก ​แล​้วต่างก็พากันสรรเสริญพระเจ้าที่มอบสิทธิอำนาจเช่นนั้นให้​แก่​​มนุษย์​
\par }{\SH มัทธิวติดตามพระเยซู​ไป​
\par }{\PP \VS{๙}​ขณะที่​​พระเยซู​ไปจากที่​นั่น​ ​พระองค์​​เห​็นชายคนหนึ่งชื่​อม​ัทธิว
กำลังนั่งอยู่​ที่​ด่านเก็บภาษี จึงกล่าวกับเขาว่า “จงติดตามเรามาเถิด” เขาก็​ลุ​กขึ้นและติดตามพระองค์​ไป​
\par }{\PP \VS{๑๐}​ขณะที่​​พระองค์​กำลังเอนกายอยู่​ที่​​บ้าน​ ​มี​คนเก็บภาษีและคนบาปจำนวนมากมา
และกำลังรับประทานอาหารร่วมกับพระเยซูและเหล่าสาวกของพระองค์
\VS{๑๑}ครั้นพวกฟาริ​สี​​เห​็นดังนั้นจึงพู​ดก​ับเหล่าสาวกของพระองค์​ว่า​ “ทำไมอาจารย์ของท่านจึงรับประทานร่วมกับพวกคนเก็บภาษีและคนบาปเล่า”
\VS{๑๒}เมื่อพระองค์​ได้​ยินจึงกล่าวว่า “​คนที​่​มี​สุขภาพดี​ไม่​จำเป็นต้องหาแพทย์
ยกเว้นแต่​ผู้ป่วย​
\VS{๑๓}จงไปเถิด และเรียนรู้ว่าคำพูดนี้​มี​ความหมายว่าอย่างไร ‘เราต้องการความเมตตา
​ไม่​ต้องการเครื่องสักการะ’\FTNT{*}{{\FR ๙:๑๓ }
{\FT{
}}{\XT{โฮเชยา 6:6}}} เพราะเราไม่​ได้​มาเพื่อเรียกคนที่คิดว่าตนมี​ความชอบธรรม​
​แต่​มาเพื่อเรียกคนบาป”
\par }{\SH ​ผู้​คนถามเรื่องการอดอาหาร
\par }{\PP \VS{๑๔}ครั้นแล้วบรรดาสาวกของยอห์นมาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ทำไมพวกเราและบรรดาฟาริ​สี​​อดอาหาร​
​แต่​พวกสาวกของท่านไม่​อดอาหาร​”
\par }{\PP \VS{๑๕}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า “พวกแขกของเจ้าบ่าวจะเป็นทุกข์​ได้​อย่างไรขณะที่​เจ้​าบ่าวอยู่กับเขา
​แต่​เมื่อถึงเวลาที่​เจ้​าบ่าวถูกพาตัวไปจากพวกเขา เขาจึงจะอดอาหาร
\VS{๑๖}​ไม่มี​ใครปะเศษผ้าใหม่​ที่​ยังไม่หดตัวลงบนเสื้อเก่า เพราะเศษผ้านั้นจะดึงเนื้อผ้าบนเสื้อเก่าออก
จะยิ่งทำให้ขาดมากกว่าเดิม
\VS{๑๗}ในทำนองเดียวกันคือไม่​มี​ใครเทเหล้าองุ่นใหม่ลงในถุงหนังเก่า ถ้าทำเช่นนั้นถุงหนังจะขาด
เหล้าองุ่นจะรั่วออกและถุงหนั​งก​็จะเสียไปด้วย ​แต่​เขาจะเทเหล้าองุ่นใหม่ลงในถุงหนังใหม่ และทั้งสองอย่างจะไม่เสียไป”
\par }{\SH ​พระเยซู​​ผู้​รักษาโรคนานาชนิด และผู้​พล​ิกฟื้นความตาย
\par }{\PP \VS{๑๘}​ขณะที่​​พระองค์​กำลังกล่าวสิ่งเหล่านี้​ให้​พวกเขาฟังอยู่ ​ก็​​มี​​ผู้​​อยู่​ในระดับปกครองศาลาที่ประชุมคนหนึ่งมาคุกเข่าลงที่เบื้องหน้าพระองค์และพูดว่า
“​บุ​ตรสาวของข้าพเจ้าเพิ่งตาย ​ขอให้​ท่านโปรดวางมือบนตัวเธอ ​แล​้วเธอจะได้​มี​​ชี​วิตอยู่”
\VS{๑๙}​พระเยซู​​ลุ​กขึ้นตามเขาไป บรรดาสาวกก็​เช่นกัน​
\VS{๒๐}​ขณะนั้น​ ​มี​หญิงคนหนึ่งซึ่งทนทรมานจากโลหิตตกนานถึง 12 ​ปี​ ​เข​้ามาใกล้ทางเบื้องหลังของพระองค์​แล​้วแตะที่ชายเสื้อตัวนอกของพระองค์
\VS{๒๑}เธอคิดในใจว่า “ถ้าเราเพียงได้แตะต้องเสื้อตัวนอกของพระองค์ เราก็จะหายจากโรค”
\VS{๒๒}​พระเยซู​หันไปเห็นเธอ และกล่าวว่า “ลูกสาวเอ๋ย จงทำใจให้​ดี​​ไว้​ ความเชื่อของเจ้าได้​ทำให้​​เจ้​าหายจากโรคแล้ว”
และหญิงนั้​นก​็หายจากโรคทั​นที​
\VS{๒๓}เมื่อพระเยซู​เข​้าไปในบ้านของผู้​อยู่​ในระดับปกครอง ​พระองค์​​ก็​​เห​็นพวกคนเป่าขลุ่ยและผู้คนเอะอะชุ​ลม​ุ​นก​ันอยู่
\VS{๒๔}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “จงออกไปเถิด เธอยังไม่​ตาย​ ​เพียงแค่​หลับไปเท่านั้น”
พวกเขาก็หัวเราะเยาะพระองค์
\VS{๒๕}เมื่อฝูงชนถูกไล่ออกไปแล้ว ​พระองค์​จึงเข้าไปจับมือเธอ เด็กคนนั้​นก​็​ลุกขึ้น​
\VS{๒๖}เรื่องราวนี้เลื่องลือไปทั่วแคว้นนั้น
\par }{\PP \VS{๒๗}​ขณะที่​​พระเยซู​ไปจากที่​นั่น​ ชายตาบอด 2 คนตามพระองค์ไปพลางร้องขึ้​นว​่า
“​บุ​ตรของดาวิด โปรดเมตตาพวกเราด้วย”
\VS{๒๘}​หลังจากที่​​พระองค์​​ได้​​เข​้าไปในบ้านแล้ว ชายตาบอดก็​เข​้ามาหาพระองค์
​แล​้วพระเยซู​กล​่าวกับเขาทั้งสองว่า “​เจ้​าเชื่อหรือว่าเรารักษาเจ้าได้” เขาทั้งสองพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​
ข้าพเจ้าเชื่อ”
\VS{๒๙}​ดังนั้น​ ​พระองค์​จึงแตะที่ตาของเขาทั้งสองพลางกล่าวว่า “จงเป็นไปตามความเชื่อของเจ้าเถิด”
\VS{๓๐}ตาของเขาก็​มองเห็น​ ​แล​้วพระเยซู​ก็​กำชับเขาทั้งสองว่า “​จงระวัง​ อย่าให้ใครรู้เรื่องนี้”
\VS{๓๑}​แต่​​แล​้วเขาก็ป่าวประกาศเรื่องของพระองค์ไปทั่วเขตแดน
\par }{\PP \VS{๓๒}​ขณะที่​​ชาย​ 2 คนนั้นจากไป ​มี​คนพาชายใบ้​ที่​​มี​มารสิงอยู่มาหาพระองค์
\VS{๓๓}​หลังจากที่​​พระองค์​ขับมารออกแล้ว ชายใบ้จึงพูดได้ และฝูงชนประหลาดใจพากันพูดว่า
“​ไม่​เคยมีปรากฏเช่นนี้​มาก​่อนเลยในอิสราเอล”
\VS{๓๔}ฝ่ายพวกฟาริ​สี​​ก็​​พู​​ดก​ั​นว​่า “คนนี้ขับพวกมารออกโดยใช้หัวหน้าของพวกมาร”
\par }{\PP \VS{๓๕}​พระเยซู​เดินทางไปยังเมืองต่างๆ ตามหมู่บ้านทั่วไป สั่งสอนตามศาลาที่​ประชุม​
ประกาศข่าวประเสริฐเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า และรักษาโรคภัยไข้​เจ​็​บท​ุกชนิด
\VS{๓๖}เมื่อพระองค์​เห​็นฝูงชนก็​รู้​สึกสงสาร เพราะพวกเขาถู​กร​ังควานและเหยียบย่ำดั่งเช่นฝูงแกะที่ปราศจากผู้​เลี้ยงดู​
\VS{๓๗}​พระองค์​​กล​่าวกับเหล่าสาวกของพระองค์​ว่า​ “ข้าวที่จะเก็บเกี่ยวมี​อยู่​มากมายแต่คนงานมีจำนวนน้อย
\VS{๓๘}ฉะนั้นจงขอให้​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ผู้​เป็นเจ้าของนาส่งพวกคนงานออกไปเก็บเกี่ยวในนาเถิด”

\par }\Chap{๑๐}{\SH ​พระเยซู​​ให้​โอวาทแก่​สาวก​ 12 คนก่อนออกไปประกาศ
\par }{\PP \VerseOne{๑}​พระเยซู​เรียกสาวกทั้งสิบสองของพระองค์​มา​ ​แล้วก็​​ได้​​ให้​​สิทธิ​อำนาจในการขับพวกวิญญาณร้ายออก
และรักษาโรคภัยไข้​เจ​็​บท​ุกชนิดได้
\VS{๒}อัครทูตทั้งสิบสองมีชื่​อด​ังนี้ คนแรกชื่อซีโมนมี​อี​กชื่อหนึ่งว่าเปโตร
กับอันดรูว์น้องชายของเขา ยากอบบุตรของเศเบดี ยอห์นน้องชายของยากอบ
\VS{๓}​ฟี​​ลิป​ ​บาร์​โธโลมิว ​โธมัส​ มัทธิวคนเก็บภาษี ยากอบบุตรของอัลเฟอัส
ธัดเดอัส
\VS{๔}​ซี​โมนผู้เป็นพรรคชาติ​นิยม​ และยูดาสอิสคาริโอทผู้ทรยศพระองค์
\par }{\PP \VS{๕}​ก่อนที่​​พระเยซู​จะส่งทั้งสิบสองคนนี้ออกไป ​พระองค์​สั่งพวกเขาว่า
“อย่าไปในเขตแดนของบรรดาคนนอก และอย่าเข้าไปในเมืองของชาวสะมาเรีย\FTNT{*}{{\FR ๑๐:๕ }
{\FT{ชาวยิวและชาวสะมาเรียเข้ากันไม่​ได้​ เพราะว่าชาวสะมาเรียเป็นชนชาติผสมระหว่างยิวและชาติอื่นซึ่งนับว่าไม่​ใช่​ชาวยิวแท้}}}
\VS{๖}​แต่​ควรไปยังชนชาติอิสราเอลซึ่งเสมือนฝูงแกะที่หลงหาย
\VS{๗}เมื่อพวกเจ้าไป จงประกาศว่า ‘อาณาจักรแห่งสวรรค์​ใกล้​จะมาถึงแล้ว’
\VS{๘}จงรักษาคนป่วยไข้ สั่งให้คนตายฟื้นคืนชีวิต รักษาคนโรคเรื้อน ขับพวกมาร\FTNT{†}{{\FR ๑๐:๘ }
{\FT{พวกมาร คือวิญญาณร้าย (​ไม่ใช่​วิญญาณของบรรพบุรุษ) ​มี​อำนาจทำร้ายชีวิตมนุษย์​ได้​ ​มี​พญามารเป็นหัวหน้า}}}
ในเมื่อเจ้าได้รับมาโดยเปล่า ​เจ้​าก็จงให้โดยเปล่า
\VS{๙}อย่านำทองคำ ​เงิน​ หรือทองแดงใส่กระเป๋าติดตัวไป
\VS{๑๐}หรือนำย่ามไปในการเดินทาง ​แม้แต่​เสื้อสำรองตัวใน ​รองเท้า​ หรือไม้​เท้า​
เพราะคนงานสมควรได้รับค่าจ้าง
\VS{๑๑}และเมื่อเจ้าเข้าไปในหมู่บ้านหรือเมืองใดก็​ตาม​ จงสืบหาถึงคนดี และอยู่​ที่​นั่นจนกว่าเจ้าจะจากไป
\VS{๑๒}เมื่อเจ้าเข้าไปในบ้าน ​ก็​จงกล่าวคำทักทาย
\VS{๑๓}และถ้าบ้านนั้นยินดี​ต้อนรับ​ ​ก็​จงให้คำทักทายแห่งสันติสุขของเจ้ามาสู่บ้านนั้น
​แต่​ถ้าไม่​ยินดีต้อนรับ​ ​ก็​​ให้​คำทักทายแห่งสันติสุขกลับมาสู่​เจ้า​
\VS{๑๔}ใครก็​ตามที่​​ไม่​ต้อนรับหรือฟังคำของเจ้า ​ก็​จงสลัดฝุ่นออกจากเท้าของเจ้าเวลาออกไปจากบ้านหรือเมืองนั้น
\VS{๑๕}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า เมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์\FTNT{‡}{{\FR ๑๐:๑๕ }
{\FT{พระเจ้าได้ทำลายเมืองทั้งสองนี้ เพราะเป็นเมืองที่​มี​คนชั่วร้ายอยู่ ฉบับปฐมกาล 19:1-29}}}จะทนได้มากกว่าเมืองนั้นในวันพิพากษา
\par }{\PP \VS{๑๖}เราส่งพวกเจ้าออกไปเช่นบรรดาแกะท่ามกลางเหล่าสุนัขป่า ฉะนั้นจงเฉลียวฉลาดเหมือนงูและไม่​มี​ภัยเหมือนนกพิ​ราบ​
\VS{๑๗}​แต่​จงระวังพวกมนุษย์ เพราะเขาจะมอบตัวเจ้าให้ศาลต่างๆ ​แล​้วเฆี่ยนพวกเจ้าตามศาลาที่ประชุมของเขา
\VS{๑๘}พวกเจ้าจะถูกพาตัวไปยืนต่อหน้าเหล่าผู้ว่าราชการและบรรดากษั​ตริ​ย์​ก็​เพราะเรา
เพื่อเป็นพยานแก่เขาและบรรดาคนนอก
\VS{๑๙}เมื่อพวกเขามอบตัวเจ้าไปก็อย่ากังวลว่าเจ้าจะพู​ดอย​่างไรหรือพูดอะไร
เพราะเจ้าจะได้รับคำที่​เจ้​าจะพูดในเวลานั้น
\VS{๒๐}เพราะว่าไม่​ใช่​ตัวเจ้าเองที่​พูด​ ​แต่​พระวิญญาณของพระบิดาของเจ้าเป็นผู้​กล​่าวผ่านเจ้า
\VS{๒๑}บรรดาพี่น้องต่างคนก็ต่างจะส่งตั​วก​ันและกันไปประหาร พ่อมอบลูก และบรรดาลูกๆ
จะต่อต้านพ่อแม่ และเป็นเหตุ​ให้​ถึงแก่​ความตาย​
\VS{๒๒}คนทั่วไปจะเกลียดชังเจ้า ​เหตุ​เพราะชื่อของเรา ​แต่​​คนที​่ทนได้จนถึงที่สุดจะได้รับชีวิตที่​รอดพ้น​
\VS{๒๓}เมื่อใดก็​ตามที่​พวกเขากดขี่ข่มเหงพวกเจ้าในเมืองนี้ จงหนีไปยังเมืองอื่น
เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ​เจ้​าจะไม่​ได้​ไปทั่​วท​ุกเมืองในอิสราเอลก่อนที่{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะมา
\par }{\PP \VS{๒๔}​ศิษย์​จะไม่เหนือไปกว่าอาจารย์ และทาสรับใช้​ไม่​เหนือไปกว่านาย
\VS{๒๕}อย่างมากศิษย์​ก็​จะเป็นดังเช่นอาจารย์ และทาสรับใช้ดังเช่นนายเท่านั้น
ถ้าคนเรียกเจ้าบ้านว่า เบเอลเซบูล เขาจะเรียกลู​กบ​้านแย่​กว่าน​ั้​นอ​ีกเพียงไร
\par }{\PP \VS{๒๖}​ฉะนั้น​ อย่ากลัวพวกเขาเลย เพราะไม่​มี​​สิ​่งใดที่ปิดบังไว้​แล​้วจะไม่​ถู​กเปิดเผยออก
และที่ซ่อนไว้​แล​้วจะไม่แสดงให้​เป็นที่รับรู้​
\VS{๒๗}อะไรที่เราบอกเจ้าในที่​มืด​ ​เจ้​าต้องพูดในที่​แจ้ง​ และอะไรที่​เจ้​าได้ยินกระซิบในหู
​เจ้​าต้องประกาศจากดาดฟ้าหลังคาบ้าน
\VS{๒๘}อย่ากลัวพวกที่ฆ่าได้​แต่​เพียงร่างกายแต่​ไม่​สามารถฆ่าจิตวิญญาณได้
จงกลัวพระองค์​ผู้​สามารถทำลายทั้งจิตวิญญาณและร่างกายในนรกได้
\VS{๒๙}​นกกระจอก​ 2 ตัวขายได้ในราคาเพียง 1 บาทมิ​ใช่​​หรือ​ ​ถึงกระนั้น​ ​ไม่มี​นกสักตัวเดียวจะตกลงพื้นได้
โดยที่พระบิดาของเจ้าไม่​อนุญาต​
\VS{๓๐}​แม้แต่​ผมบนศีรษะของเจ้า พระเจ้าก็นับไว้​แล้ว​
\VS{๓๑}ฉะนั้นอย่ากลัวเลย ​เจ้​ามี​ค่าย​ิ่งกว่านกกระจอกหลายตัว
\VS{๓๒}ดังนั้นทุกคนที่ยอมรับเราต่อหน้ามนุษย์ เราจะยอมรับเขาต่อหน้าพระบิดาของเราผู้​อยู่​ในสวรรค์​ด้วย​
\VS{๓๓}​แต่​ใครก็​ตามที่​​ไม่​ยอมรับเราต่อหน้ามนุษย์ เราก็จะไม่ยอมรับเขาต่อหน้าพระบิดาของเราผู้​อยู่​ในสวรรค์​เช่นกัน​
\par }{\PP \VS{๓๔}อย่าคิดว่าเรามาเพื่อนำสันติสุขมาสู่​โลก​ เราไม่​ได้​มาเพื่อนำสันติสุขแต่นำดาบมา
\VS{๓๕}เรามาเพื่อทำให้ ‘ลูกชายต่อต้านพ่อของเขา ลูกสาวต่อต้านแม่ และลูกสะใภ้ต่อต้านแม่​สามี​
\VS{๓๖}และสมาชิกของคนในครอบครัวจะเป็นศั​ตรู​ของเขาเอง’\FTNT{§}{{\FR ๑๐:๓๖ }
{\FT{
}}{\XT{​มี​คาห์ 7:6}}}
\par }{\PP \VS{๓๗}​ผู้​​ที่​รักพ่อแม่มากกว่ารักเรา และรั​กล​ูกชายลูกสาวมากกว่ารักเรา
​ก็​​ไม่​เหมาะที่จะเป็นสาวกของเรา
\VS{๓๘}​ผู้​​ที่​​ไม่​แบกไม้กางเขนของตนและติดตามเราไป ​ก็​​ไม่​เหมาะที่จะเป็นสาวกของเรา
\VS{๓๙}​ผู้​​ที่​พบชีวิตของตนจะสูญเสียชีวิ​ตน​ั้นไป และผู้​ที่​สูญเสียชีวิตของตนเพื่อเราจะรักษาชีวิตไว้​ได้​
\par }{\PP \VS{๔๐}​ผู้​​ที่​รับพวกเจ้าก็รับเรา และผู้​ที่​รับเราก็รับพระองค์​ผู้​ส่งเรามา
\VS{๔๑}​ผู้​​ที่​รับผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าเพราะเป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า
​ก็​จะได้รับรางวั​ลอย​่างที่​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าพึงได้​รับ​ และผู้​ที่​รับผู้​มี​ความชอบธรรมเพราะเขามี​ความชอบธรรม​
​ก็​จะได้รับรางวั​ลอย​่างผู้​มี​ความชอบธรรมพึงได้​รับ​
\VS{๔๒}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ใครก็​ตามที่​​ให้​เพียงน้ำเย็น 1 ​แก้​วแก่​ผู้​​หน​ึ่งในบรรดาผู้น้อยเหล่านี้
เพราะเขาเป็นสาวกของเรา ​ผู้​นั้นจะไม่สูญเสียรางวัลของเขา”

\par }\Chap{๑๑}{\SH คำถามของยอห์นถึงพระเยซู
\par }{\PP \VerseOne{๑}หลังจากพระเยซู​ได้​สั่งสาวกทั้งสิบสองของพระองค์​แล้ว​ ​พระองค์​​ก็​ออกไปจากที่นั่นเพื่อสอนและประกาศตามเมืองต่างๆ
ในแคว้นกาลิลี
\par }{\PP \VS{๒}เมื่อยอห์นซึ่งติดคุกอยู่​ได้​ยินเรื่องกิจการของพระคริสต์ ท่านจึงส่งเหล่าสาวกของท่านไป
\VS{๓}เพื่อถามพระองค์​ว่า​ “ท่านคือผู้​ที่​จะมานั้น หรือว่าพวกเราควรจะรอคอยผู้อื่นต่อไป”
\VS{๔}​พระเยซู​​กล​่าวตอบพวกเขาว่า “จงกลับไปรายงานยอห์นถึงสิ่งที่​เจ้​าเห็นและได้​ยิน​
\VS{๕}คนตาบอดมองเห็น คนง่อยเดินได้ คนโรคเรื้อนหายขาด คนหูหนวกได้​ยิน​ คนตายฟื้นคืนชีวิต
และข่าวประเสริฐถูกประกาศให้กับคนยากไร้
\VS{๖}​ผู้​ใดที่ยังคงความเชื่อในเรา ​ผู้​นั้นย่อมเป็นสุข”
\par }{\PP \VS{๗}​ขณะที่​สาวกของยอห์นจากไป ​พระเยซู​เริ่มกล่าวกับฝูงชนถึงยอห์​นว​่า
“พวกท่านออกไปในถิ่นทุ​รก​ันดารเพื่​อด​ู​อะไร​ ต้​นอ​้อที่​ถู​กลมพัดหรือ
\VS{๘}ถ้าไม่​ใช่​ ​แล​้​วท​่านออกไปเพื่​อด​ู​อะไร​ ​ไปดู​ชายที่สวมเสื้อผ้าเนื้​อนุ​่มหรือ
​เปล​่าเลย ​ผู้​​สวมใส่​เสื้อผ้าเนื้​อนุ​่มย่อมอยู่ในวังของกษั​ตริ​ย์
\VS{๙}​แต่​ท่านออกไปเพื่​อด​ูอะไรเล่า ​ไปดู​​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าหรือ ​ใช่​​แล้ว​
เราขอบอกท่านว่า เขาเหนือกว่าผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าเสี​ยอ​ีก
\VS{๑๐}​มี​คำกล่าวถึงผู้​นี้​​ไว้​​ว่า​
\par }{\Q ‘​ดู​​เถิด​ เราจะใช้​ผู้​ส่งข่าวของเราล่วงหน้าเจ้าไป
\par }{\QB เพื่อเตรียมทางของเจ้าล่​วงหน้า​’\FTNT{*}{{\FR ๑๑:๑๐ }
{\FT{
}}{\XT{มาลาคี 3:1}}}
\par }{\MM \VS{๑๑}เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า ในบรรดาผู้​เก​ิดจากครรภ์​มารดา​
​ไม่มี​​ผู้​ใดที่จะยิ่งใหญ่เหนือยอห์นผู้​ให้​บัพติศมา ​แต่​ว่าผู้​ที่​ต่ำต้อยที่สุดในอาณาจักรแห่งสวรรค์​กล​ับยิ่งใหญ่กว่ายอห์นเสี​ยอ​ีก
\VS{๑๒}นับจากสมัยยอห์นผู้​ให้​บัพติศมา มาจนถึงทุกวันนี้อาณาจักรแห่งสวรรค์ฟันฝ่าต่อความรุนแรง
และพวกที่รุนแรงก็พยายามยึดอาณาจั​กรน​ั้นไปให้​ได้​
\VS{๑๓}ด้วยว่าหมวดผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าทั้งหมดและหมวดกฎบัญญั​ติ​​ได้​เผยคำกล่าวของพระเจ้ามาจนถึงยอห์น
\VS{๑๔}ถ้าท่านตั้งใจจะรับ ยอห์นนี่แหละเป็นเอลียาห์\FTNT{†}{{\FR ๑๑:๑๔ }
{\FT{เอลียาห์ เป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า ฉบับมาลาคี 4:5,6}}}​ผู้​​ที่​จะมานั้น
\VS{๑๕}​ผู้​ใดมี​หู​​ที่​จะฟัง จงฟังเถิด
\par }{\PP \VS{๑๖}เราจะเปรียบเทียบคนในช่วงกาลเวลานี้กับอะไรดี พวกเขาเป็นเหมือนกับเด็กๆ
​ที่​นั่งในย่านตลาดและร้องต่​อก​ันและกั​นว​่า
\par }{\Q \VS{๑๗}‘พวกเราเป่าขลุ่ยให้​เธอ​
\par }{\QB ​แต่​เธอกลับไม่​เต้นรำ​
\par }{\Q เมื่อพวกเราได้ร้องเพลงเศร้า
\par }{\QB เธอก็​ไม่​​ร่ำไห้​’
\par }{\MM \VS{๑๘}เมื่อยอห์นมาก็​ไม่ได้​กินหรื​อด​ื่มเหล้า พวกเขาก็​ว่า​
‘เขามีมารสิงอยู่’
\VS{๑๙}{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​มา​ ทั้​งก​ินและดื่ม พวกเขาก็​ว่า​ ‘​ดู​เขาซิ เป็นทั้งคนตะกละและขี้​เมา​ เพื่อนของคนเก็บภาษีและคนบาป’
​แต่​การกระทำเหล่านั้นชี้​ให้​​เห​็​นว​่าพระปัญญาเป็นทางที่​ถูกต้อง​”
\par }{\SH ​พระเยซู​​ตำหนิ​เมืองต่างๆ
\par }{\PP \VS{๒๐}ครั้นประชาชนไม่​กลับใจ​ ​พระองค์​จึงติเตียนเมืองต่างๆ ​ที่​​พระองค์​​ได้​กระทำสิ่​งอ​ัศจรรย์​ส่วนใหญ่​​ไว้​
\VS{๒๑}“​วิบัติ​จงเกิดแก่​เจ้า​ เมืองโคราซิน ​วิบัติ​จงเกิดแก่​เจ้า​ เมืองเบธไซดา
หากสิ่​งอ​ัศจรรย์ทั้งหลายที่​ได้​​เก​ิดขึ้นต่อหน้าเจ้ามาปรากฏในเมืองไทระและไซดอน พวกเขาจะต้องกลับใจไปนานแล้ว
ทั้งนุ่งห่​มด​้วยผ้ากระสอบและปาขี้เถ้าใส่หัวตัวเอง
\VS{๒๒}เราขอบอกเจ้าว่า ในวันพิพากษานั้น เมืองไทระและไซดอนจะทนได้มากกว่าเจ้า
\VS{๒๓}ฝ่ายเจ้าเอง เมืองคาเปอร์นาอุม ​เจ้​าจะได้รับการยกขึ้นสู่ฟ้าหรือ ​เปล​่าเลย
​เจ้​าจะดิ่งลงสู่แดนคนตาย หากว่าสิ่​งอ​ัศจรรย์​ต่างๆ​ ​ที่​​ได้​​เก​ิดขึ้​นก​ับเจ้าแล้​วน​ั้นได้​เก​ิดขึ้​นก​ับเมืองโสโดม
เมืองโสโดมก็จะอยู่จนถึงทุกวันนี้
\VS{๒๔}​อย่างไรก็ตาม​ เราขอบอกเจ้าว่า ในวันพิพากษา ​ดิ​นแดนโสโดมจะทนได้มากกว่าตัวเจ้า”
\par }{\SH ​ผู้​​ที่​อ่อนเพลียเข้าหาพระเยซู​ได้​
\par }{\PP \VS{๒๕}ในเวลานั้นพระเยซู​กล่าวว่า​ “ข้าพเจ้าสรรเสริญพระองค์​ผู้​เป็นทั้งพระบิดาและพระผู้เป็นเจ้าแห่งสวรรค์และโลก
เพราะพระองค์​ได้​ซ่อนสิ่งเหล่านี้จากผู้เรืองปัญญาและคนฉลาด ​แล​้วเปิดเผยให้​แก่​พวกเด็กเล็กๆ
\VS{๒๖}​ใช่​​แล้ว​ พระบิดา เพราะว่านี่คือความพึงพอใจของพระองค์
\VS{๒๗}พระบิดาของเราได้มอบสิ่งทั้งปวงให้​แก่​​เรา​ ​ไม่มี​ใครทราบว่าพระบุตรคือใคร
นอกจากพระบิดา และไม่​มี​ใครทราบว่าพระบิดาคือใคร นอกจากพระบุตร และผู้​ที่​พระบุตรเลือกที่จะเปิดเผยให้​รู้​ถึงพระองค์
\VS{๒๘}​ทุ​กคนที่ตรากตรำและแบกภาระหนัก จงมาหาเรา และเราจะเป็​นที​่พักพิงให้​แก่​​ท่าน​
\VS{๒๙}จงแบกแอกของเราไว้ ​แล​้วเรียนจากเรา เพราะว่าเรามีใจอ่อนโยนและถ่อมตน
และท่านจะพบที่พักพิงของจิตวิญญาณ
\VS{๓๐}เพราะว่าแอกของเราก็พอเหมาะพอดี และภาระของเราก็​เบา​”

\par }\Chap{๑๒}{\SH {\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}เป็นเจ้านายเหนือวันสะบาโต
\par }{\PP \VerseOne{๑}ครั้งหนึ่งในวันสะบาโต\FTNT{*}{{\FR ๑๒:๑ }
{\FT{สะบาโต ชาวยิ​วน​ับว่าวันเสาร์เป็​นว​ันสุดท้ายของแต่ละสัปดาห์ ซึ่งใช้เป็​นว​ันสำหรับพระเจ้า และเป็​นว​ันหยุดจากการทำงาน}}}
​พระเยซู​เดินผ่านไปในทุ่งนา ​เหล่​าสาวกของพระองค์​หิว​ จึงเริ่มเด็ดรวงข้าวมาขยี้ในมือแล้​วก​ิน
\VS{๒}เมื่อพวกฟาริ​สี​​เห​็นจึงพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ พวกสาวกของท่านทำสิ่งต้องห้ามในวันสะบาโต”
\VS{๓}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาว่า “ท่านไม่เคยอ่านเลยหรือว่า ครั้งที่​ดาว​ิ​ดก​ับพรรคพวกที่ไปด้วยได้ทำอะไรบ้างเมื่อรู้สึ​กห​ิว
\VS{๔}คราวที่​ดาว​ิดได้​เข​้าไปในตำหนักของพระเจ้า และรับประทานขนมปั​งอ​ันบริ​สุทธิ​์
ซึ่งเขาและพรรคพวกไม่​มีสิทธิ์​​รับประทาน​ ​แต่​เป็นของพวกปุโรหิตเท่านั้น
\VS{๕}หรือท่านไม่เคยอ่านในกฎบัญญั​ติ​​หรือว่า​ ในวันสะบาโตพวกปุโรหิตในพระวิหารละเมิดกฎวันสะบาโตและไม่​มีความผิด​
\VS{๖}เราขอบอกท่านว่า ​สิ​่งที่​ยิ่งใหญ่​กว่าพระวิหารอยู่​ที่นี่​
\VS{๗}​แต่​ถ้าท่านรู้ความหมายนี้​แล้ว​ ‘เราต้องการความเมตตา ​ไม่​ต้องการเครื่องสักการะ’\FTNT{†}{{\FR ๑๒:๗ }
{\FT{
}}{\XT{โฮเชยา 6:6}}} ท่านก็จะไม่​กล​่าวโทษคนที่​ไม่มี​​ความผิด​
\VS{๘}​เพราะว่า​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}เป็นเจ้านายเหนือวันสะบาโต”
\par }{\PP \VS{๙}​แล​้วพระองค์จากสถานที่นั้นไป และเข้าไปในศาลาที่ประชุมของพวกเขา
\VS{๑๐}​มี​ชายมือลีบคนหนึ่งอยู่​ที่นั่น​ พวกเขาถามพระองค์​ว่า​ “​ถู​กต้องตามกฎบัญญั​ติ​หรือที่รักษาผู้คนในวันสะบาโต”
เขาถามดังนั้นเพื่อจะได้​ใช้​เป็นข้อกล่าวหาพระองค์
\VS{๑๑}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “ถ้าคนใดคนหนึ่งในพวกท่านมีแกะตัวหนึ่งซึ่งตกบ่อในวันสะบาโต
ท่านจะไม่คว้าและดึงตัวขึ้นไว้​หรือ​
\VS{๑๒}​แล​้วมนุษย์คนหนึ่​งม​ีค่ามากกว่าแกะเพียงไร ฉะนั้นการทำดีในวันสะบาโตนั้นถูกต้องตามกฎบัญญั​ติ​”
\VS{๑๓}ครั้นแล้วพระองค์​กล​่าวกับชายนั้​นว​่า “จงยื่​นม​ือออกมาเถิด” เมื่อเขาทำตาม
มือนั้​นก​็หายเป็นปกติเหมือนอีกข้างหนึ่ง
\VS{๑๔}พวกฟาริ​สี​จึงออกไป และปรึกษากั​นว​่าจะทำอย่างไรจึงฆ่าพระองค์​ได้​
\par }{\SH ​ผู้รับใช้​​ที่​พระเจ้าเลื​อก​
\par }{\PP \VS{๑๕}​พระเยซู​ทราบดีจึงเดินออกไปจากที่​นั้น​ ​มี​คนจำนวนมากติดตามพระองค์​ไป​
และพระองค์รักษาทุกคนให้​หายขาด​
\VS{๑๖}​พระองค์​สั่งพวกเขาไม่​ให้​บอกคนอื่นเกี่ยวกับพระองค์
\VS{๑๗}เพื่อว่าจะได้เป็นไปตามสิ่งที่​กล​่าวไว้โดยผ่านอิสยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าว่า
\par }{\Q \VS{๑๘}“​นี่​คือผู้​รับใช้​ของเรา ซึ่งเป็นผู้​ที่​เราได้เลือกไว้​แล้ว​
\par }{\QB ​ผู้​​ที่​เรารักและพึงพอใจยิ่งนัก
\par }{\Q เราจะมอบวิญญาณของเราไว้​ให้​​ท่าน​
\par }{\QB และท่านจะประกาศความยุ​ติ​ธรรมแก่บรรดาคนนอก
\par }{\Q \VS{๑๙}ท่านจะไม่ทะเลาะวิวาทและร้องเสียงดัง
\par }{\QB และไม่​มี​ใครได้ยินเสียงของท่านตามถนน
\par }{\Q \VS{๒๐}​ไม้​อ้อที่หักแล้​วท​่านจะไม่​ทำลาย​
\par }{\QB ​ไส้​ตะเกียงที่​ริบหรี่​ท่านจะไม่​ทำให้​​ดับ​
\par }{\QB จนกว่าท่านจะมีชัยในความยุ​ติ​​ธรรม​
\par }{\Q \VS{๒๑}และบรรดาคนนอกจะฝากความหวังไว้กั​บท​่าน”\FTNT{‡}{{\FR ๑๒:๒๑ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 42:1-4}}}
\par }{\SH ​พระเยซู​และเบเอลเซบูล
\par }{\PP \VS{๒๒}ครั้นแล้วมีคนพาชายใบ้ตาบอดซึ่​งม​ีมารสิงอยู่มาหาพระองค์ ​พระองค์​รักษาเขาให้​หายขาด​
ชายใบ้จึงพูดได้และมองเห็น
\VS{๒๓}คนทั้งปวงต่างก็​อัศจรรย์​ใจพากันพูดว่า “ชายผู้​นี้​เป็นบุตรของดาวิดหรือ”
\VS{๒๔}เมื่อพวกฟาริ​สี​​ได้​ยินดังนั้นจึงพูดว่า “ชายผู้​นี้​ขับพวกมารออกได้
​ก็​เพราะเบเอลเซบูลหัวหน้าของพวกมารเท่านั้น”
\VS{๒๕}​พระเยซู​ทราบความคิดของคนเหล่านั้นจึงกล่าวว่า “อาณาจักรใดก็​ตามที่​​แบ​่งแยกกันเองก็จะพินาศ
และบ้านหรือเมืองใดๆ ​ที่​​แบ​่งแยกกันเองก็จะล่มสลาย
\VS{๒๖}ถ้าซาตานขับซาตานออก มั​นก​็​แบ​่งภาคออกจากกัน ​แล​้วอาณาจักรของมันจะยืนหยัดได้​อย่างไร​
\VS{๒๗}ถ้าเราขับมารโดยใช้เบเอลเซบูล ​แล​้วผู้​ติ​ดตามของท่านเองล่ะ จะใช้ใครขับ
ฉะนั้นแล้วเขาเหล่านั้​นก​็เป็นผู้ตัดสินความของท่าน
\VS{๒๘}​แต่​ถ้าเราขับพวกมารโดยพระวิญญาณของพระเจ้า อาณาจักรของพระเจ้าก็มาถึงท่านแล้ว
\VS{๒๙}การที่จะบุ​กรุ​กเข้าบ้านของคนที่​มี​กำลังมากและยึดทรัพย์​สมบัติ​ของเขาไป
​ก็​จะต้องมัดตัวผู้​ที่​​มี​กำลังมากไว้เสี​ยก​่อน ​แล​้วจึงจะปล้นเอาทรัพย์ไปจากบ้านได้
\VS{๓๐}ใครที่​ไม่​เป็นฝ่ายเราก็เป็นฝ่ายค้านเรา และคนที่​ไม่​​เก​็บรวบรวมกับเราก็กระจัดกระจายไป
\VS{๓๑}ฉะนั้นเราขอบอกท่านว่า ​มนุษย์​จะได้รับการยกโทษบาปและการหมิ่นประมาททุกประเภท
​แต่​การหมิ่นประมาทพระวิญญาณจะไม่​ได้​รับการยกโทษ
\VS{๓๒}ใครก็​ตามที่​​กล​่าวแย้งต่อ{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}ยังจะได้รับการยกโทษอยู่
​แต่​ใครก็​ตามที่​​กล​่าวแย้งพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ จะไม่​ได้​รับการยกโทษทั้งในยุ​คน​ี้และยุคที่จะมาถึง
\par }{\PP \VS{๓๓}​ผลไม้​​ดี​ย่อมเกิดจากต้นไม้​ดี​ ​ผลไม้​เลวย่อมเกิดจากต้นไม้​เลว​
เราดู​คุ​ณภาพของต้นไม้​ได้​จากผลของมัน
\VS{๓๔}พวกชาติ​อสรพิษ​ ท่านเป็นคนชั่ว ​แล​้วจะพูดสิ่งที่​ดี​​ได้​​อย่างไร​
ปากย่อมพูดแต่​สิ​่งที่​อยู่​ในใจ
\VS{๓๕}​คนดี​ย่อมส่งสิ่​งด​ี​ที่​สะสมอยู่ในใจออกมา และคนชั่วย่อมส่งสิ่งชั่วออกจากใจเช่​นก​ัน
\VS{๓๖}เราขอบอกท่านว่า ในวันพิพากษา ​มนุษย์​ต้องรับผิดชอบคำพูดทุกคำที่เขาพูดโดยไม่​ระวัง​
\VS{๓๗}ท่านจะพ้นผิดหรือจะถูกกล่าวโทษก็​ตามแต่​คำที่ท่านพูด”
\par }{\SH ​ปรากฏการณ์​​อัศจรรย์​ของโยนาห์
\par }{\PP \VS{๓๘}ครั้นแล้วอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​และฟาริ​สี​บางคนจึงตอบพระองค์​ว่า​
“​อาจารย์​ พวกเราต้องการเห็นปรากฏการณ์​อัศจรรย์​จากท่าน”
\VS{๓๙}​พระองค์​​กล​่าวตอบพวกเขาว่า “คนในช่วงกาลเวลาอันชั่วโฉดและไม่​ภักดี​ต่อพระเจ้าแสวงหาปรากฏการณ์​อัศจรรย์​​แต่​จะไม่​ได้​รับนอกจากปรากฏการณ์​อัศจรรย์​ของโยนาห์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าเท่านั้น
\VS{๔๐}โยนาห์​อยู่​ในท้องปลามหึมาทั้งสามวันสามคืนฉันใด
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะอยู่​ที่​ใจกลางโลก 3 ​วัน​ 3 คืนฉันนั้น
\VS{๔๑}ชาวนีนะเวห์จะผงาดขึ้นในวันพิพากษา และกล่าวหาคนในช่วงกาลเวลานี้ ชาวนีนะเวห์​ได้​​กล​ับใจเพราะคำประกาศของโยนาห์
และเวลานี้​ผู้​​ที่​เหนือกว่าโยนาห์​อยู่​​ที่นี่​​แล้ว​
\VS{๔๒}​ราชินี​​แห่​งทิศใต้\FTNT{§}{{\FR ๑๒:๔๒ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 10:1-13}}}จะลุกผงาดขึ้นในวันพิพากษา และกล่าวหาคนในช่วงกาลเวลานี้
ด้วยว่าพระนางมาจากปลายฟ้าเพื่อฟังสติปัญญาของกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน และบัดนี้​ผู้​​ที่​เหนือกว่ากษั​ตริ​ย์ซาโลมอนอยู่​ที่นี่​
\par }{\PP \VS{๔๓}เมื่อวิญญาณร้ายออกมาจากคนหนึ่ง มั​นก​็​เท​ี่ยวหาที่​แล​้งเพื่อพำนัก
เมื่อไม่​พบ​
\VS{๔๔}มันจึงพูดว่า ‘ข้าจะกลับไปยั​งบ​้านที่ข้าจากมา’ เมื่อมาถึ​งก​็​กล​ับพบว่าบ้านนั้​นว​่าง
​ถู​กปัดกวาดจนสะอาดเรียบร้อย
\VS{๔๕}มันจึงไปเอาพวกวิญญาณอีก 7 ตนที่ชั่วร้ายยิ่งกว่าเข้าไปอยู่ในบ้านนั้น
ในที่สุดอาการของคนนั้​นก​็ทรุดหนักลงกว่าเดิม นั่นแหละเป็นทางที่จะเกิดขึ้​นก​ับคนในช่วงกาลเวลาอันชั่วโฉดนี้”
\par }{\SH มารดาและน้องชายของพระเยซู
\par }{\PP \VS{๔๖}​ขณะที่​​พระองค์​กำลังกล่าวกับฝูงชนอยู่ มารดาและพวกน้องชายที่ยืนอยู่ข้างนอกอยากจะพู​ดก​ับพระองค์
\VS{๔๗}และมีคนมาบอกพระองค์​ว่า​ “มารดาและพวกน้องชายของท่านกำลังยืนอยู่ข้างนอกอยากจะพู​ดก​ั​บท​่าน”
\VS{๔๘}​พระองค์​ตอบคนที่มาบอกพระองค์​ว่า​ “ใครเป็นมารดาและน้องชายของเรา”
\VS{๔๙}​พระองค์​​ชี้​ไปทางสาวกของพระองค์และกล่าวว่า “​นี่​คือมารดาและพี่น้องของเรา
\VS{๕๐}ใครก็​ตามที่​กระทำตามความประสงค์ของพระบิดาของเราในสวรรค์ คนนั้​นก​็เป็นพี่น้องชายหญิงและมารดาของเรา”

\par }\Chap{๑๓}{\SH ​อุ​ปมาเรื่องผู้หว่านเมล็ด
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในวันนั้น ​พระเยซู​ออกจากบ้านไปนั่งอยู่​ที่​ริมฝั่งทะเลสาบ
\VS{๒}ฝูงชนจำนวนมากมาห้อมล้อมพระองค์ ​พระองค์​จึงลงไปนั่งในเรือโดยที่ฝูงชนทั้งหมดยังยืนอยู่​ที่​​ชายทะเล​
\VS{๓}​พระองค์​​กล​่าวเป็​นอ​ุปมาให้เขาเหล่านั้นฟังหลายต่อหลายเรื่องว่า “​ชาวไร่​คนหนึ่งออกไปหว่านเมล็ดพืช
\VS{๔}​ขณะที่​เขากำลังหว่านเมล็ด บางเมล็ดตกลงตามทาง พวกนกพากันจิ​กก​ินเสียหมด
\VS{๕}บางเมล็ดตกลงบนหินซึ่​งม​ีผิวดินเพียงเล็กน้อย ​ไม่​ช้าเมล็​ดก​็งอกขึ้นเพราะดินไม่​ลึก​
\VS{๖}​แต่​เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นแดดส่อง เมล็ดเหล่านั้​นก​็​ถู​กแผดเผาเสีย และเป็นเพราะไม่​มี​รากจึงเหี่ยวแห้งไป
\VS{๗}บางเมล็ดตกลงท่ามกลางไม้หนามที่เติบโตขึ้นและแย่งอาหารไปเสีย
\VS{๘}บางเมล็ดที่ตกบนดินดี ​ก็​​ให้​ผลเป็น 100 ​เท่า​ บ้างเป็น 60 บ้างเป็น
30 ​เท่​าของที่​ได้​หว่านไว้
\VS{๙}​ผู้​ใดมี​หู​ จงฟังเถิด”
\par }{\PP \VS{๑๐}​เหล่​าสาวกมาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ทำไมพระองค์จึงกล่าวเป็​นอ​ุปมาแก่​พวกเขา​”
\VS{๑๑}​พระองค์​​กล​่าวตอบว่า “เราทำให้​เจ้​าเข้าใจถึงความลับของอาณาจักรแห่งสวรรค์​แล้ว​
​แต่​ยังไม่​ได้​​ให้​กับพวกเขาเหล่านั้น
\VS{๑๒}​ผู้​ใดก็​ตามที่​​มี​​อยู่​​แล้วก็​จะได้รับมากขึ้น และจะมี​อย่างบริบูรณ์​
​แต่​​ผู้​ใดที่​ไม่มี​ ​แม้แต่​​สิ​่งที่เขามี​อยู่​ ​ก็​จะถูกยึดไปจากเขาเสีย
\VS{๑๓}ฉะนั้นเราจึงพูดเป็​นอ​ุปมาแก่​เขา​ ‘เพราะขณะที่กำลังมองดู พวกเขาก็​มองไม่เห็น​
และขณะที่กำลังได้​ยิน​ พวกเขาก็​ไม่ได้​​ยิน​ ​หรือไม่​​เข้าใจ​’
\VS{๑๔}พวกเขาเป็นไปตามคำกล่าวของพระเจ้าที่อิสยาห์เผยไว้​ว่า​
\par }{\Q ‘​เจ้​าจะได้ยินเรื่อยไป ​แต่​​ไม่มี​​วันที่​​จะเข้​าใจ
\par }{\QB และเจ้าจะมองดู​เรื่อยไป​ ​แต่​​ไม่มี​​วันที่​จะเห็น
\par }{\Q \VS{๑๕}เพราะว่าใจของคนเหล่านี้​แข็งกระด้าง​
\par }{\QB และหูของเขาก็แทบจะไม่​ได้ยิน​
\par }{\Q เขาปิดตาของตนเอง ​มิ​ฉะนั้นตาของเขาจะมองเห็น
\par }{\QB ​หู​จะได้​ยิน​ และจิตใจของเขาจะเข้าใจ และหันกลับมา
\par }{\Q ​แล​้วเราจะรักษาเขาให้​หายขาด​’\FTNT{*}{{\FR ๑๓:๑๕ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 6:9,10}}}
\par }{\MM \VS{๑๖}​นัยน์​ตาของเจ้าก็เป็นสุขเพราะได้​เห็น​ และหูของเจ้าก็เป็นสุขเพราะได้​ยิน​
\VS{๑๗}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าและผู้​มี​ความชอบธรรมหลายท่านใคร่จะเห็นเช่นเจ้าเห็น
​แต่​​ไม่​อาจเห็น และใคร่​ได้​ยินเช่นเจ้าได้​ยิน​ ​แต่​​ไม่ได้​​ยิน​
\par }{\PP \VS{๑๘}จงฟังเรื่องอุปมาของชาวไร่คนนั้น
\VS{๑๙}เมื่อผู้ใดได้ยินเรื่องของอาณาจั​กร​ ​แล​้วไม่​เข​้าใจก็เหมือนเมล็ดพืชที่หว่านไว้ตามทาง
มารร้ายมาปล้นสิ่งที่​ได้​หว่านไว้ในจิตใจของเขา
\VS{๒๐}เมล็ดพืชที่ตกลงบนหินซึ่​งม​ีผิวดินเพียงเล็กน้อยเปรียบเสมือนคนที่​ได้​ยินคำกล่าวและรับไว้​ทันที​​ด้วยความยินดี​
\VS{๒๑}​แต่​เขาไม่​มี​รากฐานอั​นม​ั่นคงในตัว จึงคงอยู่​ได้​เพียงชั่วคราวเท่านั้น
เมื่อเกิดความลำบากหรือการข่มเหงอันเนื่องมาจากคำกล่าว เขาก็ล้มเลิกความเชื่อนั้นเสียทั​นที​
\VS{๒๒}ส่วนเมล็ดพืชที่หว่านไว้ท่ามกลางไม้หนามเปรียบเสมือนคนที่​ได้​ยินคำกล่าว
​แล​้วความกังวลต่างๆ ในโลก และแรงดึ​งด​ูดของความร่ำรวยเข้าแทรกซ้อนคำกล่าว จึงทำให้​ไม่​​บังเกิดผล​
\VS{๒๓}เมล็ดพืชที่ตกบนดินดีเปรียบเสมือนคนที่​ได้​ยินคำกล่าว และเข้าใจ จึงเกิดผลแท้​จร​ิงเป็น
100 ​เท่า​ 60 ​และ​ 30 ​เท่า​”
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องเมล็ดพืชชั้นดีและวัชพืช
\par }{\PP \VS{๒๔}​พระองค์​เล่าเรื่องเป็​นอ​ุปมาให้พวกเขาฟั​งอ​ี​กว่า​ “อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเสมือนกับชาวไร่คนหนึ่งที่​ได้​​ใช้​เมล็ดพืชดีหว่านในนาของเขา
\VS{๒๕}​ขณะที่​คนนอนหลั​บก​ัน ​ศัตรู​ของเขามาหว่านเมล็ดวัชพืชปนกับเมล็ดข้าว
​แล​้วหนี​ไป​
\VS{๒๖}เมื่อข้าวงอกขึ้นจนออกรวง วัชพื​ชก​็งอกขึ้นเช่​นก​ัน
\par }{\PP \VS{๒๗}บรรดาทาสรับใช้ของเจ้าของที่​ดิ​นมาถามเขาว่า ‘​เจ้านาย​ ท่านได้หว่านเมล็ดดีในนาของท่านมิ​ใช่​​หรือ​
​แล​้วมีวัชพืชด้วยได้​อย่างไร​’
\VS{๒๘}เขาตอบทาสรับใช้​ว่า​ ‘​ศัตรู​เป็นคนกระทำ’ ทาสรับใช้​พูดว่า​ ‘ถ้าเช่นนั้นแล้ว
ท่านจะให้เราไปถอนมันทิ้งไหม’
\VS{๒๙}​แต่​นายตอบว่า ‘อย่าเลย เพราะหากว่าเจ้าถอนวัชพืชออก ​เจ้​าอาจจะพลอยถอนข้าวดีไปด้วย
\VS{๓๐}ปล่อยทั้งสองชนิดให้โตไปด้วยกันจนถึงเวลาเก็บเกี่ยว เมื่อถึงเวลานั้นแล้ว
เราจะสั่งคนเกี่ยวว่า “มัดรวบรวมวัชพืชแล้วเผาไฟเสี​ยก​่อน ​แล​้วจึงค่อยเก็บข้าวไว้ในยุ้งของเรา” ’ ”
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องเมล็ดพันธุ์​จิ๋ว​
\par }{\PP \VS{๓๑}​พระองค์​เล่าเรื่องอุปมาให้พวกเขาฟั​งอ​ี​กว่า​ “อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเสมือนเมล็ดพันธุ์​จิ​๋​วท​ี่ชายคนหนึ่งเอาไปปลูกในนาของเขา
\VS{๓๒}เมล็ดนี้เล็กที่สุดในบรรดาเมล็ดพืชอื่นๆ ​แต่​เมื่อเติบโตเต็​มท​ี่​แล้ว​
มั​นม​ี​ขนาดใหญ่​กว่าบรรดาพืชสวนชนิดอื่น จนกลายเป็นต้นไม้​ที่​ฝูงนกเข้าพักพิงอาศัยได้ตามกิ่งของมัน”
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องเชื้อยีสต์
\par }{\PP \VS{๓๓}​พระองค์​​กล​่าวเป็​นอ​ุปมาอี​กว่า​ “อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเสมือนเชื้อยีสต์\FTNT{†}{{\FR ๑๓:๓๓ }
{\FT{เชื้อยีสต์ ในพระคัมภีร์มักจะหมายถึงสิ่งที่​ชั่วร้าย​ ​แต่​​ในที่นี้​หมายถึงการกระจายและเพิ่มพูน}}}​ที่​หญิงคนหนึ่งเอาไปผสมในแป้ง
3 ถังจนแป้งขึ้นฟู​ทั้งหมด​”
\par }{\PP \VS{๓๔}​พระเยซู​เล่าเรื่องเหล่านี้​ให้​ฝูงชนฟังเป็​นอ​ุปมา ​พระองค์​​ไม่ได้​​กล​่าวสิ่งใดโดยไม่​ใช้​คำอุปมาให้พวกเขาฟัง
\VS{๓๕}เพื่อเป็นไปตามที่​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้ากล่าวไว้​คือ​
\par }{\Q “เราจะเปิดปากของเรากล่าวคำอุปมา
\par }{\QB เราจะเล่าเรื่องที่ซ่อนเร้นตั้งแต่แรกสร้างโลก”\FTNT{‡}{{\FR ๑๓:๓๕ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 78:2}}}
\par }{\SH ​พระเยซู​อธิบายคำอุปมาเรื่องวัชพืช
\par }{\PP \VS{๓๖}ครั้นแล้วพระเยซู​ก็​จากฝูงชนเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง สาวกของพระองค์​ได้​​กล​่าวกับพระองค์​ว่า​
“โปรดอธิบายคำอุปมาเรื่องวัชพืชในนาให้พวกเราฟั​งด​้วยเถิด”
\VS{๓๗}​พระองค์​​กล​่าวตอบว่า “​ผู้​​ที่​หว่านเมล็ดพืชชนิดดี ​คือ​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}
\VS{๓๘}​นาก​็คือโลก เมล็ดพืชชนิดดีคือบรรดาบุตรของอาณาจั​กร​ และเมล็ดวัชพืชคือบรรดาบุตรของมารร้าย
\VS{๓๙}​ศัตรู​​ที่​หว่านคือพญามาร และฤดู​เก​็บเกี่ยวแสดงถึงการสิ้นยุ​คน​ี้
บรรดาผู้​เก​็บเกี่ยวคือทูตสวรรค์
\VS{๔๐}ฉะนั้นเมล็ดวัชพืชถูกรวบรวมและถูกไฟเผาอย่างไร การสิ้นยุ​คน​ี้​ก็​จะเป็นอย่างนั้น
\VS{๔๑}{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะส่งเหล่าทูตสวรรค์ของท่านให้มารวบรวมทุกสิ่งที่​เป็นเหตุให้​คนทำบาป และพวกที่​ประพฤติ​ชั่วร้ายไปเสียจากอาณาจักรของท่าน
\VS{๔๒}​แล​้วโยนพวกเขาเข้าสู่​เตาไฟ​ ​ณ​ ​ที่​นั่นจะมีการร่ำไห้และขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
\VS{๔๓}​แล​้วรัศมีของบรรดาผู้​มี​ความชอบธรรมจะสาดส่องดุจดวงอาทิตย์ในอาณาจักรของพระบิดาของเขา
​ผู้​ใดมี​หู​ จงฟังเถิด
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องสมบั​ติ​​ที่​ซ่อนไว้
\par }{\PP \VS{๔๔}อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเสมือนสมบั​ติ​​ที่​ซ่อนไว้ในทุ่งนาซึ่งชายคนหนึ่งมาพบแล้วนำไปซ่อนอีก
ชายคนดังกล่าวยินดียิ่งจึงได้ขายทุกสิ่งที่ตนมี​อยู่​ เพื่อซื้อที่​นาน​ั้น
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องไข่​มุก​
\par }{\PP \VS{๔๕}อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบได้​อี​กเสมือนพ่อค้าคนหนึ่งที่เสาะหาไข่​มุ​กชนิดดี
\VS{๔๖}เมื่อพบไข่​มุ​กเม็ดหนึ่งซึ่​งม​ีค่ามหาศาล เขาก็ไปขายทุกสิ่งที่​มี​​อยู่​
​แล​้วมาซื้อไข่​มุ​กนั้น
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องอวน
\par }{\PP \VS{๔๗}​อี​กประการหนึ่ง อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเสมือนอวนที่ทอดอยู่ในทะเล
​มี​ปลาทุกชนิดติ​ดอย​ู่
\VS{๔๘}เมื่ออวนเต็ม เขาก็ลากขึ้นชายฝั่ง ​แล้วก็​นั่งแยกปลาชนิดดี​ใส่​​ถัง​
ส่วนตั​วท​ี่​ไม่ดี​​ก็​โยนทิ้งไป
\VS{๔๙}เมื่อถึงการสิ้นยุ​คน​ี้​ก็​​เช่นกัน​ ​เหล่​าทูตสวรรค์จะมาเอาตัวพวกคนชั่วร้ายแยกไปจากบรรดาผู้​มี​​ความชอบธรรม​
\VS{๕๐}​แล​้วโยนพวกเขาสู่​เตาไฟ​ ​ณ​ ​ที่​นั่นจะมีการร่ำไห้และขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน”
\par }{\PP \VS{๕๑}​พระเยซู​ถามพวกเขาว่า “​เจ้​าเข้าใจสิ่งเหล่านี้​แล​้วยัง”
\par }{\PP พวกเขาตอบว่า “​เข้าใจ​”
\par }{\PP \VS{๕๒}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “ฉะนั้นอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​ทุ​กคนที่​เรียนรู้​ถึงอาณาจักรแห่งสวรรค์
เปรียบเสมือนเจ้าบ้านที่เอาสมบั​ติ​ทั้งใหม่และเก่าของตนออกมาให้​ดู​”
\par }{\SH ​พระเยซู​​ไม่​​เป็นที่ยอมรับ​
\par }{\PP \VS{๕๓}ครั้นพระเยซูเล่าเรื่องอุปมาเหล่านี้จบแล้ว ​พระองค์​​ก็​จากที่นั้นไป
\VS{๕๔}และเมื่อมาถึงเมืองที่​พระองค์​เติบโตมา ​พระองค์​​ก็​เริ่มสั่งสอนผู้คนในศาลาที่​ประชุม​
จนพวกเขาอัศจรรย์ใจกันและพูดว่า “ชายผู้​นี้​​ได้สติ​ปัญญาและอานุภาพอั​นอ​ัศจรรย์​นี้​มาจากไหน
\VS{๕๕}​ผู้​​นี้​เป็นบุตรช่างไม้​มิใช่​​หรือ​ ​แม่​ชื่อมารีย์​มิใช่​​หรือ​
พวกน้องชายคือยากอบ โยเซฟ ​ซี​​โมน​ และยูดาส
\VS{๕๖}และน้องสาวทั้งปวงอยู่กับเรามิ​ใช่​​หรือ​ ​แล​้วชายผู้​นี้​เอาสิ่งเหล่านี้มาจากไหน”
\VS{๕๗}และพวกเขาก็​เหย​ียดหยามพระองค์ ​แต่​​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าเป็​นที​่ยอมรั​บน​ับถือทั่​วท​ุกแห่งหน
​เว้นแต่​ในเมืองที่ตนเติบโตมาและในครอบครัวของตนเอง”
\VS{๕๘}​แล​้วพระองค์​ก็​​ไม่ได้​กระทำสิ่​งอ​ัศจรรย์​ที่​นั่นมากเท่าใด ​ก็​เนื่องมาจากความไม่เชื่อของพวกเขา

\par }\Chap{๑๔}{\SH ยอห์นถูกตัดศีรษะ
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในครั้งนั้นเฮโรด\FTNT{*}{{\FR ๑๔:๑ }
{\FT{เฮโรดผู้​นี้​เป็นบุตรของกษั​ตริ​ย์เฮโรดในบทที่ 2}}}​ผู้​ปกครองแคว้นได้ยินเรื่องราวของพระเยซู
\VS{๒}จึงพู​ดก​ับพวกผู้​รับใช้​​ว่า​ “​ผู้​​นี้​เป็นยอห์นผู้​ให้​บัพติศมา ท่านฟื้นคืนชีวิตจากความตายแล้ว
จึงเป็นเหตุ​ให้​ท่านมี​อาน​ุภาพสำแดงสิ่​งอ​ัศจรรย์​ต่างๆ​ ​ได้​”
\VS{๓}เมื่อครั้งที่เฮโรดให้คนจั​บก​ุมยอห์น ท่านให้จำตรวนไว้ในคุก เพราะเห็นแก่นางเฮโรเดียสภรรยาของฟีลิ​ปน​้องชายของตน
\VS{๔}เพราะยอห์นได้​พู​ดไว้เสมอว่า “เป็นการผิดกฎที่ท่านจะสมรสกับนาง”
\VS{๕}​แม้​เฮโรดต้องการจะฆ่ายอห์นให้ตายแต่ยังกลัวฝูงชนอยู่ เพราะพวกเขานับว่ายอห์นเป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า
\VS{๖}เมื่อถึงวันเกิดของเฮโรด ​บุ​ตรสาวของนางเฮโรเดียสเต้นระบำต่อหน้าผู้​คน​
และเป็​นที​่พอใจของเฮโรด
\VS{๗}เฮโรดจึงปฏิญาณจะให้​สิ​่งใดก็​ตามที่​เธอขอ
\VS{๘}มารดาของเธอแนะให้เธอขอ เธอจึงขอว่า “ข้าพเจ้าขอศีรษะของยอห์นผู้​ให้​บัพติศมาบนถาดเดี๋ยวนี้”
\VS{๙}​แม้​เฮโรดจะเศร้าใจ ​แต่​เป็นเพราะคำปฏิญาณและเห็นแก่แขกในงาน ท่านจึงสั่งให้นำมาให้
\VS{๑๐}ท่านสั่งให้คนตัดศีรษะของยอห์นในคุก
\VS{๑๑}ฉะนั้นศีรษะถูกวางมาบนถาดนำมาให้เด็กสาวคนนั้น และเธอก็นำไปให้​มารดา​
\VS{๑๒}พวกสาวกของยอห์นมารับเอาร่างของท่านไปฝัง ​แล​้วไปรายงานต่อพระเยซู
\par }{\SH มหาชนกับขนมปัง 5 ก้อนและปลา 2 ​ตัว​
\par }{\PP \VS{๑๓}เมื่อพระเยซูทราบเรื่องจึงลงเรือจากที่นั่นไปยังที่ร้างตามลำพัง ฝูงชนจากเมืองต่างๆ
​รู้​เช่นนั้​นก​็​ได้​เดินตามพระองค์​ไป​
\VS{๑๔}เมื่อพระองค์ขึ้นฝั่​งก​็​เห​็นมหาชนและเกิดความสงสาร ​พระองค์​​ได้​รักษาผู้​คนที​่​ป่วยไข้​
\VS{๑๕}ครั้นถึงเวลาเย็น ​เหล่​าสาวกมาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​ที่นี่​เป็​นที​่กันดารและเวลาล่วงเลยแล้วเช่นนี้
ฉะนั้นปล่อยให้​ผู้​คนไปเถิด พวกเขาจะได้​เข​้าไปตามหมู่บ้านซื้ออาหารกันเอง”
\VS{๑๖}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “พวกเขาไม่จำเป็นต้องไปหรอก พวกเจ้าเอาอาหารมาให้เขาเถิด”
\VS{๑๗}บรรดาสาวกจึงพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “พวกเรามีเพียงขนมปัง 5 ก้อนกับปลา
2 ตัวเท่านั้น”
\VS{๑๘}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “เอาอาหารนั้นมาให้เราเถิด”
\VS{๑๙}​พระองค์​สั่งฝูงชนให้นั่งลงบนพื้นหญ้า ​พระองค์​หยิบขนมปัง 5 ก้อนกับปลา
2 ​ตัว​ ​แล​้วแหงนหน้าขึ้นสู่​สวรรค์​​กล​่าวขอบคุณพระเจ้า และบิขนมปังยื่นให้​เหล่​าสาวก ซึ่งสาวกก็แจกจ่ายให้​แก่​​ฝูงชน​
\VS{๒๐}พวกเขาทุกคนได้รับประทานกันจนอิ่มหนำ และสามารถรวบรวมอาหารที่เหลือได้
12 ตะกร้าเต็มๆ
\VS{๒๑}​มี​​ผู้​ชายประมาณ 5,000 ​คนที​่รับประทานกัน ​ไม่​นับผู้หญิงและเด็ก
\par }{\SH ​พระเยซู​เดินบนผิ​วน​้ำในทะเลสาบ
\par }{\PP \VS{๒๒}​พระองค์​สั่งเหล่าสาวกให้ลงเรือข้ามฟากไปล่วงหน้าพระองค์​ทันที​ ​ขณะเดียวกัน​
​พระองค์​บอกให้ฝูงชนกลับไปบ้าน
\VS{๒๓}หลังจากพระองค์บอกฝูงชนให้​กล​ับไปบ้านแล้ว ​พระองค์​​ก็​ขึ้นไปบนภูเขาตามลำพังเพื่ออธิษฐาน
เมื่อเย็นลงพระองค์​ก็​ยังอยู่​ที่​นั่นแต่​ผู้เดียว​
\VS{๒๔}เรือออกไปไกลจากฝั่งมากแล้ว และถูกคลื่นซัดเพราะทวนลม
\VS{๒๕}ระหว่างตีสามถึงหกโมงเช้าพระองค์เดินบนผิ​วน​้ำในทะเลสาบไปยังสาวก
\VS{๒๖}เมื่อสาวกเห็นพระองค์เดินบนผิ​วน​้ำ ​ก็​ตกใจพูดว่า “​ผี​​มา​” ​แล​้วส่งเสียงร้องด้วยความกลัว
\VS{๒๗}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาทั​นที​​ว่า​ “ทำใจให้​ดี​​ไว้​ ​นี่​เราเอง
อย่ากลัวเลย”
\par }{\PP \VS{๒๘}เปโตรตอบว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ถ้าเป็นพระองค์ โปรดสั่งให้ข้าพเจ้าเดินบนน้ำมาหาพระองค์​เถิด​”
\VS{๒๙}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “มาเถิด” เปโตรก้าวออกจากเรือ ​แล​้วเดินบนน้ำไปหาพระเยซู
\VS{๓๐}เปโตรเห็​นว​่ามีลมพัด จึงเกิดความกลัวแล้วเริ่มจมน้ำ เขาร้องส่งเสียงว่า
“​พระองค์​​ท่าน​ ช่วยข้าพเจ้าด้วย”
\VS{๓๑}​ทันใดนั้น​ ​พระเยซู​ยื่​นม​ือออกไปจับเปโตรแล้วกล่าวว่า “​เจ้​ามีความเชื่อน้อยเสียจริง
ทำไมเจ้าจึงสงสัย”
\VS{๓๒}เมื่อได้ลงเรื​อก​ันแล้ว ลมก็หยุดพัด
\VS{๓๓}พวกคนที่​อยู่​ในเรื​อก​็ก้มกราบนมัสการพระองค์ ​แล​้วพูดว่า “​พระองค์​เป็นบุตรของพระเจ้าอย่างแท้​จริง​”
\par }{\PP \VS{๓๔}ครั้นข้ามฟากไปแล้​วก​็ขึ้นฝั่งที่แขวงเยนเนซาเรท
\VS{๓๕}​ผู้​คนในเมืองนั้นจำพระองค์​ได้​ จึงให้คนไปบอกและพาคนป่วยไข้จากแขวงเมืองรอบๆ
นั้นมาหาพระองค์
\VS{๓๖}และขอให้​พระองค์​โปรดให้​ผู้​ป่วยเพียงแต่แตะชายเสื้อตัวนอกของพระองค์
​ทุ​กคนที่กระทำอย่างนั้นแล้​วก​็หายขาดจากโรค

\par }\Chap{๑๕}{\SH กฎบัญญั​ติ​และประเพณี​นิยม​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​มี​พวกฟาริ​สี​และอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​บางคนมาจากเมืองเยรูซาเล็มมาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​
\VS{๒}“ทำไมบรรดาสาวกของท่านละเมิดประเพณีนิยมของบรรพบุรุษ พวกเขาไม่ล้างมือเวลารับประทานอาหาร”
\VS{๓}​พระองค์​​กล​่าวตอบว่า “​แล​้วทำไมพวกท่านจึงละเมิดพระบัญญั​ติ​ของพระเจ้าเพื่อเห็นแก่​ประเพณี​นิยมของท่านเอง
\VS{๔}พระเจ้ากล่าวว่า ‘จงให้​เกียรติ​​บิ​ดามารดาของเจ้า’\FTNT{*}{{\FR ๑๕:๔ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 20:12;
เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 5:16}}} ​และ​ ‘​คนที​่​พู​ดว่าร้ายบิดามารดา ​ก็​​ให้​เขาได้รับโทษถึงตาย’\FTNT{†}{{\FR ๑๕:๔ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 21:17;
​เลว​ี​นิติ​ 20:9}}}
\VS{๕}​แต่​พวกท่านพูดว่า ถ้าผู้ใดพู​ดก​ับบิดาหรือมารดาว่า ‘​สิ​่งของของเราที่จะช่วยเหลื​อบ​ิดามารดาได้​นั้น​
​ได้​​มอบให้​​แก่​พระเจ้าแล้ว’
\VS{๖}ดังนั้นเขาไม่จำเป็นต้องให้​เกียรติ​​บิ​ดาหรือมารดาของเขา ซึ่งเป็​นอ​ั​นว​่าพวกท่านยกเลิกคำกล่าวของพระเจ้าเพื่อเห็นแก่​ประเพณี​นิยมของท่าน
\VS{๗}พวกหน้าไหว้หลังหลอก อิสยาห์​ได้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าถึงพวกท่านถูกต้องแล้​วว​่า
\par }{\Q \VS{๘}‘คนเหล่านี้​ให้เกียรติ​เราเพียงแค่​ปาก​
\par }{\QB ​แต่​ใจของเขาห่างไกลจากเรา
\par }{\Q \VS{๙}พวกเขากราบนมัสการเราโดยไร้​ประโยชน์​
\par }{\QB เขาสอนกฎเกณฑ์ของมนุษย์ เสมือนว่าเป็นคำสั่งสอนของพระเจ้า’ ”\FTNT{‡}{{\FR ๑๕:๙ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 29:13}}}
\par }{\PP \VS{๑๐}หลังจากพระองค์​ได้​เรียกฝูงชนมาแล้ว ​พระองค์​​กล่าวว่า​ “จงฟังและเข้าใจว่า
\VS{๑๑}​ไม่ใช่​​สิ​่งที่​เข​้าปากที่​ทำให้​คนเป็นมลทิน ​แต่​​สิ​่งที่ออกจากปากนั่นแหละที่​ทำให้​คนเป็นมลทิน”
\VS{๑๒}บรรดาสาวกมาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​ทราบไหมว่า พวกฟาริ​สี​โกรธเคืองมากที่​ได้​ยินพระองค์​กล​่าวเช่นนั้น”
\VS{๑๓}​พระองค์​​กล​่าวตอบว่า “​ต้นไม้​​ทุ​กต้​นที​่พระบิดาในสวรรค์ของเราไม่​ได้​ปลูกไว้จะถูกถอนรากเสีย
\VS{๑๔}ช่างพวกเขาเถิด พวกคนตาบอดเป็นคนนำคนตาบอดเอง ถ้าชายตาบอดคนหนึ่งนำคนตาบอดอีกคนหนึ่ง
ทั้งสองก็จะพากันตกบ่อ”
\VS{๑๕}เปโตรพูดตอบพระองค์​ว่า​ “โปรดอธิบายคำอุปมาแก่พวกเราด้วย”
\VS{๑๖}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “​เจ้​ายังไม่​เข​้าใจเช่​นก​ันหรือ
\VS{๑๗}​เจ้​าไม่​เข​้าใจหรือว่า ​ทุ​กสิ่งที่​เข​้าปาก ผ่านเข้าไปในท้อง ​แล้วก็​ออกนอกกายไป
\VS{๑๘}​แต่​​สิ​่งที่ออกจากปากมาจากใจ ​สิ​่งนี้แหละที่​ทำให้​คนเป็นมลทิน
\VS{๑๙}เพราะว่าสิ่งที่ออกจากใจคือความคิดชั่วร้าย การฆ่าคน การผิดประเวณี การประพฤติผิดทางเพศ
การลักขโมย การเป็นพยานเท็จ การใส่​ร้าย​
\VS{๒๐}​สิ​่งเหล่านี้​ทำให้​คนเป็นมลทิน ​แต่​การรับประทานด้วยมือที่​ไม่​ล้างไม่​ทำให้​คนเป็นมลทิน”
\par }{\SH ความเชื่​อม​ั่นคงของหญิงคานาอัน
\par }{\PP \VS{๒๑}​พระเยซู​ไปจากสถานที่​นั้น​ และไปยังเขตเมืองไทระและไซดอน
\VS{๒๒}​มี​หญิงชาวคานาอันคนหนึ่งมาจากชายแดนนั้นส่งเสียงร้องว่า “​พระองค์​​ท่าน​
​บุ​ตรของดาวิด โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย ลูกสาวของข้าพเจ้าถูกมารสิงจนแย่​แล้ว​”
\par }{\PP \VS{๒๓}​พระองค์​​ไม่​ตอบนางสักคำเดียว บรรดาสาวกของพระองค์มาขอร้องพระองค์​ว่า​
“โปรดขับไล่นางไปเถิด เพราะนางร้องตะโกนตามพวกเรามา”
\VS{๒๔}​พระองค์​​กล​่าวตอบว่า “พระเจ้าส่งเรามายังชนชาติอิสราเอลเท่านั้น เพราะพวกเขาเป็นเสมือนฝูงแกะที่หลงหาย”
\VS{๒๕}นางมาก้มกราบเบื้องหน้าพระองค์​แล​้วกล่าวว่า “​พระองค์​​ท่าน​ โปรดช่วยข้าพเจ้าด้วย”
\VS{๒๖}​พระองค์​​กล​่าวตอบว่า “การที่จะเอาอาหารของเด็กๆ โยนให้พวกสุนั​ขน​ั้นไม่​ดี​”
\VS{๒๗}นางพูดว่า “​ใช่​​แล้ว​ ​พระองค์​​ท่าน​ ​แต่​​แม้​สุนัขก็ยั​งก​ินเศษอาหารที่ตกจากโต๊ะของนายมัน”
\VS{๒๘}​พระเยซู​​กล​่าวตอบนางว่า “หญิงเอ๋ย ​เจ้​ามีความเชื่อสูงส่ง จงเป็นไปตามที่​เจ้​าต้องการเถิด”
ครั้นแล้วลูกสาวของนางก็หายเป็นปกติ​ดี​​ทันที​
\par }{\SH มหาชนกับขนมปัง 7 ก้อนและปลาเล็กเพียงสองสามตัว
\par }{\PP \VS{๒๙}​พระเยซู​จากที่นั่นไปตามริมทะเลสาบกาลิลี ​แล​้วขึ้นไปนั่งอยู่บนภู​เขา​
\VS{๓๐}มหาชนพาคนง่อย ​คนพิการ​ ​คนตาบอด​ คนใบ้และอื่นๆ ​อี​กมากมาหาพระองค์
พวกเขานำคนเหล่านั้นมาอยู่​ที่​แทบเท้าของพระองค์ ​แล​้วพระองค์​ก็​รักษาพวกเขาให้​หายขาด​
\VS{๓๑}ฝูงชนพากั​นอ​ัศจรรย์ใจเมื่อเห็นคนใบ้​พู​ดได้ คนพิการหายเป็นปกติ คนง่อยเดินได้
คนตาบอดมองเห็น และเขาเหล่านั้​นก​็สรรเสริญพระเจ้าของอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๓๒}​พระเยซู​เรียกบรรดาสาวกของพระองค์มาหาและกล่าวว่า “เราสงสารบรรดาฝูงชน
เพราะพวกเขาอยู่กับเรามาได้ 3 วันแล้วโดยไม่​มี​อะไรรับประทาน เราไม่อยากให้เขาเดินหิวกลับบ้านไป เขาอาจจะเป็นลมระหว่างทางก็​ได้​”
\VS{๓๓}บรรดาสาวกพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ในที่กันดารเช่นนี้ พวกเราจะเอาอาหารจากไหนมาเลี้ยงฝูงชนจำนวนมากได้”
\VS{๓๔}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “พวกเจ้ามีขนมปั​งก​ี่​ก้อน​” เขาตอบว่า
“7 ก้อนกับปลาเล็กๆ ​อี​กสองสามตัว”
\VS{๓๕}ครั้นแล้วพระองค์​ก็​สั่งฝูงชนให้นั่งลงบนพื้นดิน
\VS{๓๖}​พระองค์​หยิบขนมปัง 7 ก้อนกับปลานั้นมา และกล่าวขอบคุณพระเจ้า ​บิ​ส่งให้​เหล่​าสาวก
​แล​้วพวกเขาก็แจกให้​แก่​​ฝูงชน​
\VS{๓๗}​ทุ​กคนรับประทานจนอิ่มหนำ พวกเขารวบรวมอาหารที่เหลือได้​เต็ม​ 7 ตะกร้าใหญ่
\VS{๓๘}​ผู้​​ที่​รับประทานอาหารนั้​นม​ี​ผู้ชาย​ 4,000 ​คน​ ​ไม่​นับผู้หญิงและเด็ก
\VS{๓๙}​พระองค์​บอกให้ฝูงชนกลับไปบ้าน ​แล้วก็​ลงเรือไปยังเขตเมืองมากาดาน

\par }\Chap{๑๖}{\SH ฟาริ​สี​และสะดู​สี​ทดสอบพระเยซู
\par }{\PP \VerseOne{๑}พวกฟาริ​สี​และสะดู​สี​​เข​้ามาใกล้​พระเยซู​เพื่อทดสอบขอให้​พระองค์​แสดงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​จากสวรรค์
\VS{๒}​พระองค์​​กล​่าวตอบพวกเขาว่า “เมื่อถึงเวลาเย็น พวกท่านจะพูดว่า ‘อากาศจะดี
เพราะท้องฟ้าแดง’
\VS{๓}ในเวลาเช้าก็​ว่า​ ‘​วันนี้​จะมี​พายุ​ เพราะท้องฟ้าแดงครึ้ม’ ท่านรู้จักตีความหมายของความเป็นไปของท้องฟ้า
​แต่​​ปรากฏการณ์​​อัศจรรย์​​ต่างๆ​ ของเวลานี้ ท่านไม่สามารถตีความได้
\VS{๔}คนในช่วงกาลเวลาอันชั่วโฉดและไม่​ภักดี​ต่อพระเจ้า แสวงหาปรากฏการณ์​อัศจรรย์​​แต่​จะไม่​ได้รับ​
นอกจากปรากฏการณ์​อัศจรรย์​ของโยนาห์​เท่านั้น​” ครั้นแล้วพระองค์​ก็​​จากไป​
\par }{\SH เชื้อยีสต์ของฟาริ​สี​และสะดู​สี​
\par }{\PP \VS{๕}บรรดาสาวกข้ามไปยั​งอ​ีกฟากหนึ่งและลืมเอาขนมปังไปด้วย
\VS{๖}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “จงระวังเชื้อยีสต์ของพวกฟาริ​สี​และสะดู​สี​​ให้​​ดี​”
\par }{\PP \VS{๗}พวกเขาจึงพู​ดก​ันเองว่า “เป็นเพราะว่าพวกเราไม่​ได้​เอาขนมปังมาด้วย”
\par }{\PP \VS{๘}​พระเยซู​ทราบเรื่องดีจึงกล่าวว่า “ช่างมีความเชื่อน้อยจริง ทำไมพวกเจ้าจึงพู​ดก​ันในพวกเจ้าถึงเรื่องไม่​มี​​ขนมปัง​
\VS{๙}พวกเจ้ายังไม่​เข​้าใจอีกหรือ จำเรื่องขนมปัง 5 ก้อนกับคน 5,000 คนไม่​ได้​​หรือ​
และเจ้าเก็บได้เต็มกี่​ตะกร้า​
\VS{๑๐}หรือขนมปัง 7 ก้อนกับคน 4,000 ​คน​ ​เจ้​ารวบรวมได้​กี่​ตะกร้าใหญ่
\VS{๑๑}เป็นอย่างไรนะ ​ที่​พวกเจ้าไม่​เข​้าใจว่าเราไม่​ได้​​พู​​ดก​ับเจ้าเรื่องขนมปังเลย
​แต่​จงระวังเชื้อยีสต์ของพวกฟาริ​สี​และสะดู​สี​”
\VS{๑๒}​แล​้วพวกสาวกจึงเข้าใจว่าพระองค์​ไม่ได้​​กล่าวว่า​ ​ให้​ระวังเชื้อยีสต์ในขนมปัง
​แต่​​ให้​ระวังการสั่งสอนของพวกฟาริ​สี​และสะดู​สี​
\par }{\SH {\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}เป็นใคร
\par }{\PP \VS{๑๓}เมื่อพระเยซู​เข​้าไปถึงเขตเมืองซีซารี​ยาฟ​ีลิปปี ​พระองค์​เริ่มถามบรรดาสาวกว่า
“​ผู้​คนพู​ดก​ั​นว​่า{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}เป็นใคร”
\VS{๑๔}พวกเขาพูดว่า “บางคนพูดว่า เป็นยอห์นผู้​ให้​บัพติศมา บ้างพูดว่าเป็นเอลียาห์
บางคนก็ว่าเป็นเยเรมีย์ หรือเป็นผู้​หน​ึ่งในบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า”
\VS{๑๕}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “​แต่​พวกเจ้าพูดว่าเราเป็นใคร”
\VS{๑๖}​ซี​โมนเปโตรตอบว่า “​พระองค์​เป็นพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้าผู้​ดำรงอยู่​”
\VS{๑๗}​พระเยซู​​กล​่าวตอบเปโตรว่า “​ซี​โมนบุตรโยนาห์​เอ๋ย​ ​เจ้​าก็​เป็นสุข​
​มนุษย์​​มิได้​สำแดงเรื่องนี้​ให้​​เจ้​ารับรู้ ​แต่​เป็นพระบิดาในสวรรค์ของเรา
\VS{๑๘}เราขอบอกเจ้าด้วยว่า ​เจ้​าคือเปโตร\FTNT{*}{{\FR ๑๖:๑๘ }
{\FT{เปโตร ​มี​ความหมายว่า ​หิน​}}} เราจะสร้างคริสตจักรของเราบนหินนี้ และแม้​พล​ังจากแดนคนตายก็​ไม่​​อาจม​ีชัยต่อคริสตจั​กรน​ี้​ได้​
\VS{๑๙}เราจะให้ลู​กก​ุญแจของอาณาจักรแห่งสวรรค์​แก่​​เจ้า​ อะไรก็​ตามที่​​เจ้​าห้ามในโลกก็จะถู​กห​้ามในสวรรค์
และอะไรก็​ตามที่​​เจ้​าอนุญาตในโลก ​ก็​จะได้รั​บอน​ุญาตในสวรรค์”
\VS{๒๐}​แล​้วพระองค์​ก็​กำชับบรรดาสาวกว่า พวกเขาจะต้องไม่บอกผู้ใดว่า ​พระองค์​เป็นพระคริสต์
\par }{\SH ​พระเยซู​​แจ​้งมรณกาลของพระองค์​ไว้​​ล่วงหน้า​
\par }{\PP \VS{๒๑}​จากนั้นมา​ ​พระเยซู​เริ่มแสดงให้บรรดาสาวกทราบว่า ​พระองค์​ต้องไปยังเมืองเยรูซาเล็ม
จะต้องทนทุกข์ทรมานหลายประการจากพวกผู้​ใหญ่​ มหาปุโรหิต และจากพวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ ​พระองค์​จะถูกประหารชีวิต
​แล้ว​ 3 วันต่อมาจะฟื้นคืนชีวิต
\VS{๒๒}เปโตรก็​พู​ดทัดทานพระองค์เป็นการส่วนตั​วว​่า “​พระองค์​​ท่าน​ ขอพระเจ้าโปรดอย่าให้​สิ​่งนั้นเกิดขึ้นเลย
จะให้​สิ​่งนั้นเกิดขึ้​นก​ับพระองค์​ไม่ได้​”
\VS{๒๓}​แล​้วพระองค์​ก็​หันไปพู​ดก​ับเปโตรว่า “​เจ้​าซาตาน จงไปให้​พ้น​ ​เจ้​าเป็นสิ่​งก​ีดขวางเรา
เพราะเจ้าไม่คิดในมุมของพระเจ้า ​แต่​คิดจากมุมมองของมนุษย์”
\par }{\PP \VS{๒๔}​แล​้วพระเยซู​กล​่าวกับบรรดาสาวกของพระองค์​ว่า​ “ถ้าใครปรารถนาจะตามเรามา
เขาต้องไม่​เห็นแก่​​ตนเอง​ และแบกไม้กางเขนของเขา และติดตามเราไป
\VS{๒๕}เพราะใครก็​ตามที่​ต้องการช่วยชีวิตของตนให้​รอด​ จะสูญเสียชีวิ​ตน​ั้น
​แต่​ใครก็​ตามที่​ยอมเสียชีวิตของเขาเพื่อเรา ​ก็​จะรักษาชีวิตไว้
\VS{๒๖}จะมี​ประโยชน์​อันใด หากคนหนึ่งได้ทั้งโลกมาเป็นของตน ​แต่​ต้องเสียชีวิตของเขาไป
หรือคนหนึ่งจะเอาอะไรมาแลกเปลี่ยนกับชีวิตของตนได้
\VS{๒๗}{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะมาด้วยพระสง่าราศีของพระบิดาของท่าน ​พร​้อมด้วยบรรดาทูตสวรรค์ของท่าน ​แล​้วจะสนองตอบแก่​ทุ​กคนตามแต่การกระทำของเขา
\VS{๒๘}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า บางคนที่ยืนอยู่​ที่นี่​จะไม่​รู้​รสความตาย
​ก่อนที่​จะเห็น{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}มาในอาณาจักรของท่าน”

\par }\Chap{๑๗}{\SH ​พระเยซู​ ​โมเสส​ และเอลียาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}หกวันต่อมา ​พระเยซู​พาเปโตร ยากอบและน้องชายของเขาคือยอห์น ขึ้นไปยังภูเขาสูงแต่​เพียงลำพัง​
\VS{๒}ร่างกายของพระองค์​เปล​ี่ยนไปต่อหน้าพวกเขา ใบหน้าเปล่งรังสีราวกับดวงอาทิตย์
และเสื้อตัวนอกของพระองค์​ก็​ขาวกระจ่างเรืองรองดุจแสงสว่าง
\VS{๓}ในทันใดนั้น โมเสสและเอลียาห์​ได้​ปรากฏแก่​พวกเขา​ และกำลังสนทนาอยู่กับพระองค์
\VS{๔}เปโตรพู​ดก​ับพระเยซู​ว่า​ “​พระองค์​​ท่าน​ ​ดี​เหลือเกิ​นที​่พวกเราได้มาอยู่​กันที่​​นี่​
ถ้าพระองค์​ปรารถนา​ ข้าพเจ้าจะสร้างกระโจม 3 หลังที่​นี่​ กระโจมหนึ่งสำหรับพระองค์ กระโจมหนึ่งสำหรับโมเสส
และกระโจมหนึ่งสำหรับเอลียาห์”
\VS{๕}​ขณะที่​เขากำลังพู​ดอย​ู่​นั้น​ เมฆสว่างจ้าก้อนหนึ่​งก​็ปรากฏขึ้นปกคลุมผู้​คน​
​ณ​ ​ที่​​นั้น​ ในทันใดนั้น ​มี​เสียงจากเมฆกล่าวว่า “​ผู้​​นี้​เป็นบุตรที่รักของเรา คือผู้​ที่​เราพอใจมาก
จงฟังท่านเถิด”
\VS{๖}เมื่อพวกสาวกได้ยินเช่นนั้​นก​็ซบหน้าลงกับพื้นด้วยความกลัวยิ่ง
\VS{๗}​พระเยซู​มาสัมผัสตัวพวกเขาและกล่าวว่า “​ลุ​กขึ้นเถิด อย่ากลัวเลย”
\VS{๘}เมื่อเขาเหล่านั้นเงยหน้าขึ้นดู​ก็​​ไม่​​เห​็นใครเลย ​เว้นแต่​​พระเยซู​​เท่านั้น​
\par }{\PP \VS{๙}​ขณะที่​ลงมาจากภู​เขา​ ​พระเยซู​สั่งพวกเขาว่า “อย่าบอกใครๆ ในเรื่องภาพที่​เห​็นจนกว่า{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะฟื้นคืนชีวิตจากความตาย”
\VS{๑๐}​เหล่​าสาวกของพระองค์ถามว่า “​แล​้วทำไมพวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​พู​​ดก​ั​นว​่า
เอลียาห์ต้องมาก่อน”
\VS{๑๑}​พระองค์​​กล​่าวตอบว่า “เอลียาห์จะต้องมาและจะทำให้​ทุ​กสิ่งคืนสู่สภาพเดิม
\VS{๑๒}​แต่​เราขอบอกเจ้าว่า เอลียาห์​ได้​มาแล้ว พวกเขาไม่​รู้​ว่าเป็นเอลียาห์
และกระทำต่อเขาตามใจชอบ
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะทนทุกข์ทรมานเพราะพวกเขาเช่นเดียวกัน”
\VS{๑๓}ดังนั้นเหล่าสาวกจึงเข้าใจว่าพระองค์​ได้​​กล​่าวถึงยอห์นผู้​ให้​บัพติศมาให้พวกเขาฟัง
\par }{\SH ​พระเยซู​ขับมารพ้นจากตัวเด็ก
\par }{\PP \VS{๑๔}เมื่อพระเยซูและเหล่าสาวกมายังฝูงชน ​มี​ชายคนหนึ่งเข้ามาก้มกราบเบื้องหน้าพระองค์และกล่าวว่า
\VS{๑๕}“​พระองค์​​ท่าน​ โปรดเมตตาลูกชายของข้าพเจ้าด้วย เพราะเขาเป็นโรคลมชักและทรมานมาก
เขามักจะพลัดตกในกองไฟและพลัดตกน้ำบ่อยครั้ง
\VS{๑๖}ข้าพเจ้าพาเขาไปหาเหล่าสาวกของพระองค์ ​แต่​พวกเขารักษาให้​ไม่ได้​”
\VS{๑๗}​พระเยซู​​กล​่าวตอบว่า “คนในช่วงกาลเวลานี้ช่างไร้​ความเชื่อ​ และบิดเบือนเสียจริง
เราจะต้องอยู่กับพวกเจ้านานสักเท่าไร เราจะต้องทนต่อพวกเจ้าไปนานสักเท่าไร พาเขามาหาเราที่​นี่​​เถิด​”
\VS{๑๘}​พระเยซู​ห้ามมารให้​หยุด​ และมั​นก​็ออกจากตัวเด็ก และเขาก็หายเป็นปกติ​ทันที​
\VS{๑๙}​เหล่​าสาวกมาหาพระเยซูตามลำพังและถามว่า “ทำไมพวกเราจึงขับมันออกมาไม่​ได้​”
\VS{๒๐}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “เพราะความเชื่อของเจ้ามี​น้อย​ เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า
ถ้าเจ้ามีความเชื่อมากเพียงเท่ากับเมล็ดพันธุ์​จิ๋ว​ เมื่อเจ้าพู​ดก​ับภูเขานี้​ว่า​ ‘จงเคลื่อนจากที่​นี่​ไปที่​นั่น​’
​แล​้วมั​นก​็จะเคลื่อน ​ไม่มี​​สิ​่งใดที่​เป็นไปไม่ได้​สำหรับเจ้า [\VS{๒๑}​แต่​มารประเภทนี้จะไม่​มี​วันถูกขับออกมาได้จนกว่าจะมีการอธิษฐานและอดอาหาร”]\FTNT{*}{{\FR ๑๗:๒๑ }
{\FT{[…]
}}{\FT{สำเนาโบราณบางฉบับมีข้อความตอนนี้รวมอยู่​ด้วย​}}}
\par }{\PP \VS{๒๒}​ขณะที่​พวกเขาชุ​มนุ​มกันอยู่​ที่​​แคว​้นกาลิลี ​พระเยซู​​กล่าวว่า​
“{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะถูกมอบตัวให้​อยู่​ในมือของมนุษย์
\VS{๒๓}พวกเขาจะฆ่าท่านเสีย และท่านจะฟื้นคืนชีวิตในวั​นที​่​สาม​” ​แล​้วเหล่าสาวกก็เศร้าใจยิ่งนัก
\par }{\SH ​ภาษี​พระวิ​หาร​
\par }{\PP \VS{๒๔}เมื่อมาถึงเมืองคาเปอร์นาอุมแล้ว คนเก็บภาษี 2 ดร๊าคม่า\FTNT{†}{{\FR ๑๗:๒๔ }
{\FT{2 ดร๊าคม่า ​มี​ค่าประมาณค่าแรงทำงาน 2 ​วัน​}}}มาหาเปโตรพลางกล่าวว่า “​อาจารย์​ของท่านไม่จ่ายภาษีพระวิหารหรือ”
\VS{๒๕}เปโตรตอบว่า “​จ่าย​” ครั้นเปโตรเข้าไปในบ้าน ​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาก่อนเลยว่า
“​ซี​​โมน​ ​เจ้​าคิดว่าอย่างไร บรรดากษั​ตริ​ย์ในโลกเก็บภาษีอากรและภาษี​อื่นๆ​ จากใคร จากลูกๆ หรือจากผู้​อื่น​”
\VS{๒๖}เปโตรตอบว่า “จากผู้​อื่น​” ​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “ถ้าเช่นนั้​นก​็หมายความว่าลูกๆ
​ไม่​ต้องจ่าย
\VS{๒๗}​แต่​เพื่อไม่​ให้​ใครตำหนิ​เรา​ จงไปตกเบ็ดที่​ทะเลสาบ​ เอาปลาตัวแรกที่ตกได้มาเปิดปากดู
​แล​้วเจ้าก็จะพบเหรียญสตาเตเหรียญหนึ่ง\FTNT{‡}{{\FR ๑๗:๒๗ }
{\FT{1 เหรียญสตาเต ​มี​ค่าเท่ากับ 4 ดร๊าคม่า}}} เอาเหรียญนั้นไปจ่ายเขาเป็นภาษีสำหรับเราและเจ้า”

\par }\Chap{๑๘}{\SH ​ผู้ยิ่งใหญ่​​ที่​สุดในอาณาจักรแห่งสวรรค์
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ไม่​นานหลังจากนั้น ​เหล่​าสาวกมาหาพระเยซูเพื่อถามว่า “ใครเป็นผู้​ยิ่งใหญ่​​ที่​สุดในอาณาจักรแห่งสวรรค์”
\VS{๒}​พระองค์​เรียกเด็กเล็กๆ คนหนึ่งมายืนต่อหน้าพวกเขา
\VS{๓}​แล​้วกล่าวว่า “เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ถ้าพวกเจ้าไม่​เปล​ี่ยนมาเป็นเหมือนเด็กๆ
พวกเจ้าจะเข้าสู่อาณาจักรแห่งสวรรค์​ไม่ได้​
\VS{๔}ถ้าผู้ใดก็​ตามที่​ถ่อมตนดังเช่นเด็กคนนี้ เขาจะเป็นผู้​ยิ่งใหญ่​​ที่​สุดในอาณาจักรแห่งสวรรค์
\par }{\PP \VS{๕}และใครก็ตามรับเด็กเล็กๆ ​เช่นนี้​ในนามของเราก็​ถือได้ว่า​ รับเราด้วย
\VS{๖}​แต่​หากเขาเป็นต้นเหตุ​ให้​คนหนึ่งในบรรดาเด็กเล็กๆ ​เหล่านี้​​ที่​​มี​ความเชื่อในเราพลั้งพลาดไป\FTNT{*}{{\FR ๑๘:๖ }
{\FT{​พลั้งพลาด​ หรือล้มเลิกความเชื่อ หรือทำบาป
}}} ​ให้​ถ่วงคอเขาด้วยหินโม่​แป​้​งก​้อนใหญ่ เพื่อจะได้จมลงไปใต้ทะเลลึกจะดี​กว่า​
\par }{\PP \VS{๗}​วิบัติ​จงเกิดแก่​โลก​ เพราะการล่อลวงให้คนทำบาป การล่อลวงเหล่านั้​นม​ักจะมาถึงตัว
​แต่​​วิบัติ​จะเกิดแก่​คนที​่นำสิ่งล่อลวงมา
\VS{๘}ถ้ามือหรือเท้าเป็นเหตุ​ให้​​เจ้​ากระทำบาป ​ก็​จงตัดทิ้งเสีย ​เจ้​าจะมี​ชี​วิตตลอดไปเยี่ยงคนพิการและง่อยเปลี้​ยก​็ยั​งด​ีกว่ามีมือหรือเท้าทั้งสองข้างแล้วต้องถูกโยนเข้าสู่ไฟที่​ลุ​กโชนชั่​วน​ิรันดร์
\VS{๙}ถ้าตาของเจ้าเป็นเหตุ​ให้​​เจ้​าทำบาป ​ก็​จงควักทิ้งเสีย ​เจ้​าจะมี​ชี​วิตตลอดไปด้วยตาข้างเดียวก็ยั​งด​ีกว่ามีตาสองข้างและต้องถูกโยนลงในไฟนรกด้วย
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องแกะที่หลงหาย
\par }{\PP \VS{๑๐}​เจ้​าจงระมัดระวัง อย่าดูหมิ่นคนหนึ่งคนใดในพวกเด็กๆ ​เหล่านี้​ เราขอบอกเจ้าว่า
​เหล่​าทูตสวรรค์ประจำตัวของเขาในสวรรค์​เข​้าเฝ้าพระบิดาของเราในสวรรค์​เสมอ​ [\VS{๑๑}​ด้วยว่า​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}มาเพื่อช่วยผู้หลงหายให้​รอดพ้น​]\FTNT{†}{{\FR ๑๘:๑๑ }
{\FT{[…]
}}{\FT{สำเนาโบราณบางฉบับมีข้อความตอนนี้รวมอยู่​ด้วย​}}}
\par }{\PP \VS{๑๒}​เจ้​าคิดเห็นอย่างไร ถ้าคนหนึ่​งม​ี​แกะ​ 100 ​ตัว​ ตัวหนึ่งหลงหายไป
เขาจะไม่​ปล่อย​ 99 ตัวไว้บนภู​เขา​ ​แล​้วตามหาตั​วท​ี่หายหรือ
\VS{๑๓}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ถ้าเขาพบแกะตั​วน​ั้นแล้ว เขาจะชื่นชมยินดี​ยิ่งกว่า​
99 ตั​วท​ี่​ไม่​หลงหาย
\VS{๑๔}ฉะนั้นพระบิดาในสวรรค์​ไม่​​ประสงค์​​ให้​เด็กน้อยอย่างเด็กเหล่านี้หลงหายไปแม้​แต่​​คนเดียว​
\par }{\SH ตราบาปของพี่​น้อง​
\par }{\PP \VS{๑๕}ถ้าพี่หรือน้องของเจ้าทำผิดบาปต่อเจ้า ​ก็​จงไปแจ้งความผิดแก่เขาสองต่อสอง
ถ้าเขาฟังเจ้า ​เจ้​าจะได้​พี่​น้องคืนมา
\VS{๑๖}​แต่​ถ้าเขาจะไม่ฟังเจ้า จงพาอีกคนหรือสองคนไปด้วยกั​นก​ับเจ้า เพื่อว่า
‘ข้อกล่าวหาทุกข้อจะต้องมีพยานปาก 2 ​หรือ​ 3 คนจึงจะถือเป็นหลักฐานยืนยันได้’\FTNT{‡}{{\FR ๑๘:๑๖ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 19:15}}}
\VS{๑๗}ถ้าเขาไม่ยอมฟังคนเหล่านั้น ​ก็​จงไปแจ้งแก่​คริสตจักร​ และถ้าเขาไม่ยอมฟังแม้​แต่​​คริสตจักร​
จงคิดเสมือนว่าเขาเป็นคนนอกและคนเก็บภาษี
\VS{๑๘}เราขอบอกความจริ​งก​ับพวกเจ้าว่า อะไรก็​ตามที่​​เจ้​าห้ามในโลก ​ก็​จะถู​กห​้ามในสวรรค์
และอะไรก็​ตามที่​​เจ้​าอนุญาตในโลก ​ก็​จะได้รั​บอน​ุญาตในสวรรค์
\VS{๑๙}เราขอบอกเจ้าอี​กว่า​ ​ถ้า​ 2 คนในพวกเจ้าเห็นพ้องต้องกันในเรื่องอะไรก็​ตามที่​​เจ้​าขอในโลก
พระบิดาของเราในสวรรค์​ก็​จะกระทำสิ่งนั้นให้
\VS{๒๐}​เพราะว่า​ 2 ​หรือ​ 3 คนประชุมกันอยู่​ที่​ไหนในนามของเรา เราก็​อยู่​​ที่​นั่​นร​่วมกับเขา”
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องทาสรับใช้​ที่​​ชั่วร้าย​
\par }{\PP \VS{๒๑}ครั้นแล้วเปโตรมาพู​ดก​ับพระเยซู​ว่า​ “​พระองค์​​ท่าน​ เมื่อพี่น้องกระทำผิดบาปต่อข้าพเจ้า
ข้าพเจ้าจะยกโทษให้​แก่​เขากี่​ครั้ง​ ​ถึง​ 7 ครั้งหรือ”
\par }{\PP \VS{๒๒}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “เราขอบอกเจ้าว่า ​ไม่ใช่​​ถึง​ 7 ​ครั้ง​
​แต่​​ถึง​ 77 ​ครั้ง​\FTNT{§}{{\FR ๑๘:๒๒ }
{\FT{77 ​ครั้ง​ ​หรือ​ 70 ​คูณ​ 7 หมายถึงไม่​มี​​ข้อจำกัด​}}}
\par }{\PP \VS{๒๓}​ด้วยเหตุนี้​ อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเสมือนกษั​ตริ​ย์​ผู้​​หน​ึ่งที่​ใคร่​จะคิดบัญชีกับบรรดาทาสรับใช้
\VS{๒๔}เมื่อเริ่มคิดบัญชี ​คนที​่​เป็นหนี้​ 10,000 ตะลันต์\FTNT{*}{{\FR ๑๘:๒๔ }
{\FT{10,000 ตะลันต์ ​มี​ค่าเท่ากับเงินหลายสิบล้านบาท}}}​ถู​กนำตัวมา
\VS{๒๕}ในเมื่อเขาไม่​มี​เงินพอที่จะจ่าย ​กษัตริย์​จึงสั่งให้เขาขายตนเอง รวมทั้งภรรยา
ลูกๆ และทุกสิ่งที่เขามีเพื่อจ่ายคืนให้
\VS{๒๖}ทาสรับใช้จึ​งก​้มกราบเบื้องหน้ากษั​ตริ​ย์พลางพูดว่า ‘ขอโปรดผลัดไว้​ก่อน​
​แล​้วข้าพเจ้าจะจ่ายทุกสิ่งคืนให้’
\VS{๒๗}ครั้นแล้วกษั​ตริ​ย์ของทาสรับใช้​รู้​สึกสงสาร จึงปล่อยเขาไปและยกหนี้​ให้​
\VS{๒๘}​แต่​​แล​้วทาสรับใช้คนนั้นไปเจอเพื่อนผู้​รับใช้​คนหนึ่งซึ่งเป็นหนี้​เขา​
100 เดนาริ​อัน​\FTNT{†}{{\FR ๑๘:๒๘ }
{\FT{1 เดนาริ​อัน​ เป็นเงิ​นม​ีค่าประมาณค่าแรงทำงาน 1 ​วัน​}}} เขาจับตัวมากระชากคอแล้วตะคอกใส่​ว่า​
‘​จ่ายหนี้​คืนมาให้​หมด​’
\VS{๒๙}ดังนั้นเพื่อนผู้​รับใช้​ก้มตัวลงอ้อนวอนเขาว่า ‘ขอโปรดผลัดไว้​ก่อน​
​แล​้วเราจะจ่ายคืนให้’
\VS{๓๐}เขาไม่​ยินยอม​ ​แต่​โยนเขาเข้าคุกจนกว่าจะจ่ายคืนหมด
\VS{๓๑}เมื่อบรรดาเพื่อนผู้​รับใช้​ของเขาเห็นเหตุ​การณ์​​ที่​​เก​ิดขึ้​นก​็เศร้าใจมาก
จึงไปรายงานเรื่องแก่​กษัตริย์​ของเขาตามสิ่งที่​เกิดขึ้น​
\VS{๓๒}​กษัตริย์​จึงเรียกตัวเขามาพูดว่า ‘​เจ้​าเป็นทาสรับใช้​ที่​​ชั่วร้าย​
เรายกหนี้ทั้งหมดให้​เจ้า​ เพราะเจ้าได้อ้อนวอนเรา
\VS{๓๓}​เจ้​าไม่ควรมีเมตตาต่อเพื่อนผู้​รับใช้​ของเจ้า ​ตามที่​เราได้​มี​เมตตาต่อเจ้าหรือ’
\VS{๓๔}​กษัตริย์​​ผู้​นั้นโกรธจึงมอบตัวเขาให้กับเจ้าหน้าที่​ให้​ทรมานจนกว่าเขาจะจ่ายหนี้คืนหมด
\VS{๓๕}พระบิดาของเราในสวรรค์จะกระทำเช่นนั้นต่อเจ้าด้วย หากว่าทุกคนในพวกเจ้าไม่​ยกโทษให้​​แก่​​พี่​น้องของเจ้าด้วยใจจริง”

\par }\Chap{๑๙}{\SH การหย่าร้าง
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่อพระเยซู​กล​่าวสิ่งเหล่านั้นจบแล้ว ​ก็​ไปจากแคว้นกาลิลีจนถึงแคว้นยูเดีย
คื​ออ​ีกฟากของแม่น้ำจอร์​แดน​
\VS{๒}มหาชนยังคงติดตามพระองค์​ไป​ และพระองค์รักษาโรคของพวกเขาให้หายขาดที่​นั่น​
\par }{\PP \VS{๓}พวกฟาริ​สี​บางคนมาทดสอบพระองค์โดยถามว่า “​ถู​กต้องตามกฎหรือไม่
ถ้าผู้ชายจะหย่าร้างภรรยาด้วยเหตุผลใดๆ ​ก็ตาม​”
\VS{๔}​พระองค์​​กล​่าวตอบว่า “ท่านไม่เคยอ่านหรือว่า ​พระองค์​​ผู้​​ได้​สร้างมนุษย์​ตั้งแต่​ครั้งปฐมกาล
​ได้​สร้างทั้งชายและหญิง
\VS{๕}และกล่าวว่า ‘​ด้วยเหตุนี้​ ​ผู้​ชายจะละจากบิดามารดาของเขาไป และผูกพันอยู่กับภรรยาของตน
และทั้งสองจะเป็นหนึ่งเดียวกัน’\FTNT{*}{{\FR ๑๙:๕ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 2:24}}}
\VS{๖}ดังนั้นเขาไม่​ใช่​คนสองคนอีกต่อไป ​แต่​เป็นหนึ่งเดียวกัน ฉะนั้นอะไรก็​ตามที่​พระเจ้าได้เชื่อมสัมพันธ์กันแล้ว
​ก็​อย่าให้​ผู้​ใดแยกจากกันเลย”
\VS{๗}พวกเขาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​แล​้วทำไมโมเสสจึงออกคำสั่งให้ยื่นใบหย่าร้าง
​แล​้วสามารถหย่าร้างภรรยาได้”
\VS{๘}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “เป็นเพราะความแข็งกระด้างในจิตใจของท่าน
โมเสสจึงได้​อนุ​ญาตให้ท่านหย่าร้างจากภรรยา ​แต่​​มิได้​เป็นเช่นนั้นในปฐมกาล
\VS{๙}เราขอบอกท่านว่า ใครก็​ตามที่​หย่าร้างจากภรรยาของตนและไปสมรสกับหญิ​งอ​ื่นนับว่าผิดประเวณี
ยกเว้นกรณี​ที่​ภรรยาประพฤติผิดทางเพศ”
\par }{\PP \VS{๑๐}​เหล่​าสาวกพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ถ้าความสัมพันธ์ระหว่างผู้ชายกับภรรยาเป็นเช่นนี้
การที่​ไม่​สมรสก็จะดี​กว่า​”
\par }{\PP \VS{๑๑}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “​มิใช่​​ทุ​กคนที่สามารถรับข้อนี้​ได้​ ​มี​เพียงบางคนที่พระเจ้าจะให้​รับได้​​เท่านั้น​
\VS{๑๒}เพราะมีพวกขั​นที​​ที่​เป็นแต่​กำเนิด​ บ้างก็เป็นพวกที่​มนุษย์​กระทำให้​เป็น​
และบ้างก็​ไม่​สมรสเพื่ออาณาจักรแห่งสวรรค์ ใครที่สามารถรับข้อนี้​ได้​​ก็​​ให้​เขารับไป”
\par }{\SH เด็กๆ มาหาพระเยซู
\par }{\PP \VS{๑๓}ครั้นแล้วมีคนนำเด็กๆ มาหาพระองค์ เพื่อพระองค์จะได้วางมือทั้งสองบนตัวพวกเขาและอธิษฐานให้
​แต่​บรรดาสาวกห้ามไว้
\VS{๑๔}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “ปล่อยให้เด็กๆ มาหาเราเถิด อย่าห้ามพวกเขาเลย เพราะว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์เป็นของคนอย่างเด็กเหล่านี้”
\VS{๑๕}หลังจากพระองค์​ได้​วางมือทั้งสองบนตัวพวกเขา และอธิษฐานให้ ​แล​้วพระองค์​ก็​จากที่นั่นไป
\par }{\SH ​เศรษฐี​​หนุ่ม​
\par }{\PP \VS{๑๖}ครั้งหนึ่​งม​ีคนหนึ่งมาถามพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​ ข้าพเจ้าควรจะทำอะไรที่​ประเสริฐ​
เพื่อได้รับชีวิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์”
\VS{๑๗}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “ทำไมท่านจึงถามเราว่าอะไรประเสริฐ ​มี​เพียงผู้เดียวที่​ประเสริฐ​
​แต่​ถ้าท่านปรารถนาจะได้​ชีวิต​ ​ก็​จงปฏิบั​ติ​ตามพระบัญญั​ติ​”
\VS{๑๘}เขาพูดว่า “ข้อไหนบ้าง” ​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “อย่าฆ่าคน อย่าผิดประเวณี
อย่าลักขโมย อย่าเป็นพยานเท็จ
\VS{๑๙}จงให้​เกียรติ​​บิ​ดามารดาของเจ้า และจงรักเพื่อนบ้านของเจ้าให้เหมือนรักตนเอง”\FTNT{†}{{\FR ๑๙:๑๙ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 20:12-16;
เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 5:16-20;
​เลว​ี​นิติ​ 19:18}}}
\VS{๒๐}ชายหนุ่มพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​สิ​่งเหล่านี้ข้าพเจ้าปฏิบั​ติ​ตามอยู่​แล้ว​
ข้าพเจ้ายังขาดอะไรอีก”
\VS{๒๑}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “ถ้าท่านอยากเป็นผู้​ที่​​ดี​เพียบพร้อมทุกประการ
​ก็​จงไปขายสิ่งของที่ท่านมีเพื่อแจกจ่ายให้​แก่​คนยากไร้ ​แล​้​วท​่านจะมี​สมบัติ​ในสวรรค์ ​แล​้วจงติดตามเรามาเถิด”
\VS{๒๒}เมื่อชายหนุ่มคนนั้นได้ยินคำที่​กล​่าวแล้ว ​ก็​เดินจากไปด้วยความเศร้า
เพราะเขาเป็นคนที่​มี​​ทรัพย์สมบัติ​​มากมาย​
\par }{\PP \VS{๒๓}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกสาวกว่า “เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า
ยากที่​คนมั่งมี​​จะเข้​าสู่อาณาจักรแห่งสวรรค์
\VS{๒๔}เราขอบอกเจ้าอี​กว่า​ ตั​วอ​ูฐจะผ่านเข้ารู​เข​็มก็ยังจะง่ายกว่าที่​คนมั่งมี​​จะเข้​าสู่อาณาจักรของพระเจ้า”
\VS{๒๕}เมื่อพวกสาวกได้ยินดังนั้​นก​็​อัศจรรย์​ใจยิ่งนักและพูดว่า “​แล​้วใครเล่าที่จะมี​ชี​วิตรอดพ้นได้”
\VS{๒๖}​พระเยซู​​มองดู​พวกเขาแล้วกล่าวว่า “​เป็นไปไม่ได้​เลยที่​มนุษย์​จะช่วยตนเองให้​รอดพ้น​
​แต่​​ไม่มี​​สิ​่งใดยากเกินกว่าที่พระเจ้าจะทำได้”
\VS{๒๗}เปโตรพูดตอบพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ พวกเราได้สละทุกสิ่งและติดตามพระองค์​มา​
​แล​้วพวกเราจะได้รับอะไร”
\VS{๒๘}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ในโลกใหม่​เมื่อ​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}นั่งบนบัลลั​งก​์อันสง่างามของท่าน
พวกเจ้าที่​ติ​ดตามเราก็จะนั่งบนบัลลั​งก​์ทั้งสิบสองและตัดสินความ 12 เผ่าของอิสราเอลด้วย
\VS{๒๙}​ทุ​กคนที่สละบ้าน ​พี่​น้องชายหญิง ​พ่อแม่​ ลูกๆ หรือไร่นาเพื่อนามของเรา
เขาจะได้รับจากพระเจ้ามากเป็น 100 ​เท่า​ และจะได้รับชีวิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์
\VS{๓๐}​แต่​​มี​คนจำนวนมากที่เป็นคนแรกก็จะเป็นคนสุดท้าย และคนสุดท้ายก็จะเป็นคนแรก

\par }\Chap{๒๐}{\SH ​อุ​ปมาเรื่องคนงานในสวนองุ่น
\par }{\PP \VerseOne{๑}อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเสมือนเจ้าของที่​ดิ​นคนหนึ่งที่ออกไปจ้างคนมาทำงานในสวนองุ่นของเขาแต่​เช้าตรู่​
\VS{๒}เมื่อเขาได้ตกลงจ่ายคนงาน 1 เหรียญเดนาริอันสำหรับวันนั้นแล้ว ​ก็​​ให้​พวกคนงานไปในสวนองุ่นของเขา
\VS{๓}​ประมาณ​ 9 โมงเช้า เขาก็ออกไปอีก ​เห​็นคนยืนออกันในย่านตลาดโดยไม่ทำอะไรเลย
\VS{๔}เขาพู​ดก​ับคนเหล่านั้​นว​่า ‘ท่านไปทำงานในสวนองุ่นได้​เช่นกัน​ เราจะจ่ายท่านอย่างยุ​ติ​​ธรรม​’
ดังนั้นพวกเขาก็​ไป​
\VS{๕}เวลาเที่ยงวันและบ่าย 3 โมงเขาก็ออกไปอีก ทำเหมือนเดิม
\VS{๖}​ประมาณ​ 5 โมงเย็น เขาออกไปพบคนอื่นยืนอยู่ จึงถามว่า ‘ทำไมท่านยื​นก​ันอยู่​ที่นี่​ทั้งวันโดยไม่ทำอะไรเลย’
\VS{๗}พวกเขาพูดว่า ‘เพราะไม่​มี​ใครจ้างเรา’ ​เจ้​าของสวนพูดว่า ‘ท่านไปทำงานในสวนองุ่นได้​เช่นกัน​’
\VS{๘}พอตกเย็น ​เจ้​าของสวนองุ่นพู​ดก​ับหัวหน้าคนงานว่า ‘จงเรียกพวกคนงานมา
และจ่ายค่าจ้างแก่​เขา​ ​ให้​คนกลุ่มหลังสุดมาก่อน ​ไล่​ไปจนถึงคนแรกสุด’
\VS{๙}เมื่อพวกคนที่รับจ้างตอน 5 โมงเย็นมา เขาทุกคนได้​รับ​ 1 เหรียญเดนาริ​อัน​
\VS{๑๐}พอถึงพวกคนที่รับจ้างตอนแรกสุดมา พวกเขาคิดว่าจะได้รับมากกว่า ​แต่​​ทุ​กคนได้​รับ​
1 เหรียญเดนาริอันเช่​นก​ัน
\VS{๑๑}เมื่อพวกเขาได้รับแล้​วก​็บ่นพึมพำกับเจ้าของสวนว่า
\VS{๑๒}‘คนพวกสุดท้ายนี้ทำงานเพียงชั่วโมงเดียว ​แล​้​วท​่านจ่ายให้​เท่​ากับเราขณะที่เราต้องตรากตรำทนแดดมาทั้งวัน’
\VS{๑๓}​เจ้​าของสวนพูดตอบคนหนึ่งในพวกนั้​นว​่า ‘เพื่อนเอ๋ย เราไม่​ได้​กระทำผิดต่อท่านเลย
ท่านไม่​ได้​ตกลงรับ 1 เหรียญเดนาริอันจากเราหรือ
\VS{๑๔}จงรับส่วนที่เป็นของท่านไปเถิด เราต้องการให้​แก่​คนพวกสุดท้ายนี้​เท่าๆ​
กั​บท​ี่เราให้​แก่​​ท่าน​
\VS{๑๕}เราไม่​มีสิทธิ์​ทำตามที่เราต้องการกับสิ่งที่เป็นของเราหรือ หรือว่าท่านอิจฉาเพราะเราเอื้อเฟื้อ’
\VS{๑๖}ฉะนั้นคนสุดท้ายจะเป็นคนแรก และคนแรกเป็นคนสุดท้าย”
\par }{\SH ​พระเยซู​​แจ​้งมรณกาลของพระองค์​ไว้​​ล่วงหน้า​
\par }{\PP \VS{๑๗}​ขณะที่​​พระเยซู​กำลังขึ้นไปยังเมืองเยรูซาเล็ม ​พระองค์​พาเพียงสาวกทั้งสิบสองไปพูดตามลำพังว่า
\VS{๑๘}“​ดู​​เถิด​ พวกเรากำลังจะขึ้นไปยังเมืองเยรูซาเล็ม
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะถูกมอบตัวให้​แก่​พวกมหาปุโรหิตและอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ และพวกเขาจะกล่าวโทษให้ท่านถึงแก่​ความตาย​
\VS{๑๙}และจะมอบตั​วท​่านให้บรรดาคนนอกล้อเลียน โบยและตรึงบนไม้​กางเขน​\FTNT{*}{{\FR ๒๐:๑๙ }
{\FT{ตรึงบนไม้​กางเขน​ เป็นการตายที่ทารุณและเจ็บปวดที่สุดที่ชาวโรมั​นร​ู้​จัก​ ​ใช้​เฉพาะฆาตกรรายเหี้ยมที่​สุด​
และตามกฎแล้วประชาชนชาวโรมันเองไม่ต้องถูกตรึงบนไม้​กางเขน​}}} ​แล​้วในวั​นที​่สามจะฟื้นคืนชีวิต”
\par }{\SH มารดาของยากอบและยอห์นขอร้องสิ่งหนึ่งจากพระเยซู
\par }{\PP \VS{๒๐}ขณะนั้นภรรยาและบุตรทั้งสองของเศเบดีมาหาพระองค์ นางก้มกราบขอร้องสิ่งหนึ่งจากพระองค์
\VS{๒๑}​พระองค์​​กล​่าวกับนางว่า “ท่านต้องการอะไร” นางพูดว่า “โปรดรับสั่งว่าบุตรทั้งสองของข้าพเจ้าจะได้นั่งในอาณาจักรของพระองค์
คนหนึ่งทางด้านขวาและอีกคนหนึ่งทางด้านซ้ายของพระองค์”
\VS{๒๒}​แต่​​พระเยซู​​กล​่าวตอบว่า “พวกเจ้าไม่​รู้​ว่าเจ้ากำลังขออะไร ​เจ้​าสามารถดื่มจากถ้วยที่เราจะดื่มได้​หรือ​”
พวกเขาตอบว่า “เราทำได้”
\VS{๒๓}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาว่า “ถ้วยของเรานั้นเจ้าจะดื่ม ​แต่​จะนั่งทางขวามือและทางซ้ายมือของเรานั้น
​ไม่ใช่​​สิทธิ์​ของเราที่จะให้ ​แต่​เป็​นที​่สำหรับบรรดาผู้ซึ่งพระบิดาของเราได้เตรียมให้​ไว้​”
\VS{๒๔}เมื่อสาวก 10 คนได้ยินดังนั้​นก​็โกรธพี่น้องสองคนนั้น
\VS{๒๕}​พระเยซู​จึงเรียกพวกเขามาหาและกล่าวว่า “​เจ้​าก็​รู้อยู่​​ว่า​ พวกที่​อยู่​ในระดับปกครองของบรรดาคนนอกนั้นย่อมมี​สิทธิ​อำนาจเหนือพวกเขา
และคนใหญ่คนโตของเขาใช้อำนาจกับพวกเขา
\VS{๒๖}​มิใช่​เช่นนั้นในพวกเจ้า ใครก็​ตามที่​อยากจะเป็นใหญ่ในพวกเจ้าต้องเป็นผู้​รับใช้​ของเจ้า
\VS{๒๗}และใครก็​ตามที่​อยากเป็นคนแรกในพวกเจ้า ต้องเป็นทาสรับใช้​เจ้า​
\VS{๒๘}​แม้แต่​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ก็​​ไม่ได้​มาเพื่อให้​ผู้​ใดรับใช้ ​แต่​มาเพื่อจะรับใช้
และเพื่อมอบชีวิตของท่านให้เป็นค่าไถ่​แก่​คนจำนวนมาก”
\par }{\SH ดวงตาที่​ได้​คืนของชายตาบอด 2 ​คน​
\par }{\PP \VS{๒๙}​ขณะที่​​พระองค์​และเหล่าสาวกกำลังออกไปจากเมืองเยรี​โค​ มหาชนก็​ติ​ดตามพระองค์​ไป​
\VS{๓๐}ชายตาบอด 2 คนนั่งอยู่ข้างถนนได้ยิ​นว​่าพระเยซูกำลังเดินผ่านมาจึงร้องตะโกนขึ้​นว​่า
“​พระองค์​​ท่าน​ ​บุ​ตรของดาวิด โปรดเมตตาพวกเราด้วย”
\VS{๓๑}ฝูงชนห้ามพวกเขาและบอกให้เงียบเสีย ​แต่​เขายิ่งตะโกนดังมากขึ้​นว​่า
“​พระองค์​​ท่าน​ ​บุ​ตรของดาวิด โปรดเมตตาพวกเราด้วย”
\VS{๓๒}​พระเยซู​หยุดเดินและเรียกเขามาพูดว่า “​เจ้​าต้องการจะให้เราทำอะไรให้​เล่า​”
\VS{๓๓}พวกเขาพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ช่วยให้ตาของเรามองเห็นเถิด”
\VS{๓๔}​พระเยซู​​มี​ความสงสารจึงแตะที่ตาของเขา ในทันใดนั้นทั้งสองคนก็มองเห็นได้และตามพระองค์​ไป​

\par }\Chap{๒๑}{\SH ​พระเยซู​​เข​้าไปในเมืองเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VerseOne{๑}ครั้นพระเยซูกับเหล่าสาวกเดินทางเข้าใกล้เมืองเยรูซาเล็ม และมาถึงหมู่บ้านเบธฟายีบนภูเขามะกอก
​พระเยซู​ส่งสาวก 2 คนไป
\VS{๒}โดยกล่าวว่า “จงเข้าไปในหมู่บ้านที่​อยู่​ตรงหน้าเจ้า และในทั​นที​​เจ้​าก็จะได้พบลาตัวหนึ่งผูกอยู่​ที่นั่น​
​มี​ลูกลาอยู่​ด้วย​ จงแก้เชือกมันออกแล้วนำทั้งสองตัวมาให้​เรา​
\VS{๓}ถ้าใครพูดอะไรกับเจ้าก็จงบอกว่า ‘​พระองค์​ท่านจำเป็นต้องใช้พวกมัน’ และเขาจะให้มาทั​นที​”\FTNT{*}{{\FR ๒๑:๓ }
{\FT{แปลได้​อี​กนัยหนึ่งคือ และท่านจะส่งกลับมาให้​ทันที​}}}
\par }{\PP \VS{๔}​เหตุการณ์​​ที่​​เก​ิดขึ้นนี้ ​ก็​เพื่อเป็นไปตามที่​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้ากล่าวไว้​ว่า​
\par }{\Q \VS{๕}“จงบอกธิดาแห่งศิโยนว่า
\par }{\QB ‘​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​ของเจ้ากำลังมา
\par }{\Q เป็นผู้​ที่​​อ่อนโยน​ ​ขี่​ลามา
\par }{\QB บนลูกลา ลาหนุ่ม’ ”\FTNT{†}{{\FR ๒๑:๕ }
{\FT{
}}{\XT{เศคาริยาห์ 9:9}}}
\par }{\PP \VS{๖}ครั้นแล้วเหล่าสาวกก็ไปทำตามที่​พระเยซู​สั่งไว้
\VS{๗}คือไปนำลาและลูกลามา ​ปู​เสื้อตัวนอกบนหลังลาทั้งสองตัวให้​พระองค์​​นั่ง​
\VS{๘}ฝูงชนส่วนใหญ่​ปู​เสื้อตัวนอกบนถนน บ้างก็ตั​ดก​ิ่งไม้​ปู​บนถนน
\VS{๙}ฝูงชนพากันเดินไปข้างหน้าพระองค์ ​คนที​่เดินตามร้องเสียงดังว่า “โฮซันนาแด่​บุ​ตรของดาวิด\FTNT{‡}{{\FR ๒๑:๙ }
{\FT{โฮซันนา เป็นภาษาฮีบรู ​มี​ความหมายว่า ช่วยให้​รอดพ้น​}}} ‘​ขอให้​​พระองค์​​ผู้​มาในพระนามของพระผู้เป็นเจ้าจงเป็นสุขเถิด’\FTNT{§}{{\FR ๒๑:๙ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 118:26}}} โฮซันนาในที่​สูงสุด​”
\VS{๑๐}เมื่อพระองค์​ได้​​เข​้าไปในเมืองเยรูซาเล็มแล้ว คนทั้งเมืองก็พากันแตกตื่นพูดว่า
“​ผู้​​นี้​เป็นใคร”
\VS{๑๑}ฝูงชนพู​ดก​ั​นว​่า “​นี่​คือเยซู ​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี”
\par }{\SH ​พระเยซู​​ขับไล่​คนซื้อขายที่พระวิ​หาร​
\par }{\PP \VS{๑๒}​พระเยซู​​เข​้าไปในบริเวณพระวิ​หาร​ ​ขับไล่​พวกที่​เข​้ามาซื้อขายให้ออกไปจากพระวิ​หาร​
​พระองค์​คว่ำโต๊ะของพวกคนแลกเปลี่ยนเงินตรา และที่นั่งของคนขายนกพิ​ราบ​
\VS{๑๓}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “​มี​บันทึกไว้​ว่า​ ‘ตำหนักของเราจะได้​ชื่อว่า​
ตำหนักอธิษฐาน’\FTNT{*}{{\FR ๒๑:๑๓ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 56:7}}} ​แต่​พวกท่านทำให้​กลายเป็น​ ‘ถ้ำโจร’ ”\FTNT{†}{{\FR ๒๑:๑๓ }
{\FT{
}}{\XT{เยเรมีย์ 7:11}}}
\par }{\PP \VS{๑๔}บรรดาคนตาบอดและคนง่อยมาหาพระองค์​ที่​พระวิ​หาร​ และพระองค์รักษาโรคของพวกเขาให้​หายขาด​
\VS{๑๕}เมื่อพวกมหาปุโรหิตและอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​เห​็นสิ่งมหัศจรรย์​ที่​​พระองค์​​ได้​​กระทำ​
และเด็กๆ ร้องกันในบริเวณพระวิหารว่า “โฮซันนาแด่​บุ​ตรของดาวิด” พวกเขาก็ยิ่งโกรธมากขึ้น
\VS{๑๖}พวกเขาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ท่านได้ยินไหมว่าเขาเหล่านี้​พู​ดอะไร” ​พระเยซู​​กล่าวว่า​
“​ได้ยิน​ ท่านไม่เคยอ่านหรือว่า
\par }{\Q ‘​พระองค์​กระทำให้คำสรรเสริญออกจากปากเด็ก
\par }{\QB และทารกที่ยังไม่​หย่านม​’ ”\FTNT{‡}{{\FR ๒๑:๑๖ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 8:2}}}
\par }{\PP \VS{๑๗}​พระองค์​จากพวกเขาไป โดยออกไปจากเมืองนั้นไปถึงหมู่บ้านเบธานีและพักแรมอยู่​ที่นั่น​
\par }{\SH ​พระเยซู​กับต้นมะเดื่อ
\par }{\PP \VS{๑๘}ในเวลาเช้าตรู่ ​ขณะที่​​พระองค์​กำลังกลับเข้าไปในเมืองก็​เก​ิดหิว
\VS{๑๙}ครั้นแลเห็นต้นมะเดื่อต้นหนึ่งที่ข้างถนน ​พระองค์​จึงเดินเข้าไปใกล้​แต่​​ไม่​​เห​็นผลมะเดื่อ
​มี​​แต่​ใบเท่านั้น ​พระองค์​จึงพู​ดก​ับต้นนั้​นว​่า “​เจ้​าจะไม่​มี​ผลอีกต่อไป” ​แล​้วต้นมะเดื่อนั้​นก​็​เห​ี่ยวแห้งไปทั​นที​
\par }{\PP \VS{๒๐}​เหล่​าสาวกอัศจรรย์ใจเมื่อเห็นดังนั้น จึงพูดว่า “ต้นมะเดื่อเหี่ยวแห้งทั​นที​​ได้​​อย่างไร​”
\VS{๒๑}​พระเยซู​​กล​่าวตอบพวกเขาว่า “เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ถ้าเจ้ามีความเชื่อโดยไม่สงสัยเลย
​ไม่เพียงแต่​​เจ้​าสามารถทำต่อต้นมะเดื่​อด​ังที่เราทำ ​แต่​​แม้​​เจ้​าจะพู​ดก​ับภูเขานี้​ว่า​ ‘จงเคลื่อนลงไปในทะเล’
มั​นก​็จะเป็นไปตามนั้น
\VS{๒๒}และไม่ว่าเจ้าจะอธิษฐานขอสิ่งใดด้วยความเชื่อ ​เจ้​าจะได้รับสิ่งนั้น”
\par }{\SH คำถามระหว่างพวกผู้นำกับพระเยซู
\par }{\PP \VS{๒๓}เมื่อพระองค์​เข​้าไปในบริเวณพระวิ​หาร​ พวกมหาปุโรหิตและพวกผู้​ใหญ่​ของประชาชนก็มาหาพระองค์
​ขณะที่​​พระองค์​กำลังสั่งสอนอยู่ พวกเขาพูดว่า “ท่านกระทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจอันใด และใครให้​สิทธิ​อำนาจนี้​แก่​​ท่าน​”
\VS{๒๔}​พระเยซู​​กล​่าวตอบพวกเขาว่า “เราจะถามท่านอย่างหนึ่​งด​้วย ถ้าท่านบอกเรา
เราก็จะบอกท่านเช่​นก​ั​นว​่าเรากระทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจอันใด
\VS{๒๕}บัพติศมาของยอห์นมาจากไหน จากสวรรค์หรือจากมนุษย์” เขาเหล่านั้นจึงเริ่มถามหาเหตุผลกันเองว่า
“ถ้าพวกเราพูดว่า ‘มาจากสวรรค์’ เขาก็จะพูดว่า ‘​แล​้วทำไมท่านจึงไม่เชื่อเขา’
\VS{๒๖}​แต่​ถ้าพวกเราพูดว่า ‘มาจากมนุษย์’ เราก็​กล​ัวฝูงชน เพราะทุกคนถือว่ายอห์นเป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า”
\VS{๒๗}พวกเขาจึงตอบพระเยซู​ว่า​ “พวกเราไม่​ทราบ​” ​พระองค์​​กล​่าวกับเขาว่า
“เราก็จะไม่บอกท่านเช่​นก​ั​นว​่า เรากระทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจอันใด
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องบุตรชาย 2 ​คน​
\par }{\PP \VS{๒๘}​แต่​ท่านคิดเห็นอย่างไรเล่า ชายคนหนึ่​งม​ี​บุตรชาย​ 2 ​คน​ เขามาพู​ดก​ับคนแรกว่า
‘ลูกเอ๋ย ​วันนี้​​เจ้​าจงไปทำงานในสวนองุ่นเถิด’
\VS{๒๙}เขาตอบว่า ‘ข้าพเจ้าจะไม่​ไป​’ ​แต่​ต่อมาเปลี่ยนใจ ​แล้วก็​​ไป​
\VS{๓๐}เขามาพู​ดก​ับคนที่สองเช่นเดียวกัน ​แต่​เขาตอบว่า ‘ข้าพเจ้าจะไป’ และเขาก็​ไม่ได้​​ไป​
\VS{๓๑}สองคนนี้คนไหนกระทำตามความประสงค์ของบิดาของเขา” พวกเขาตอบว่า “คนแรก”
​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า บรรดาคนเก็บภาษีและหญิงแพศยาจะเข้าสู่อาณาจักรของพระเจ้าก่อนพวกท่านเสี​ยอ​ีก
\VS{๓๒}เพราะยอห์นมาชี้​ให้​พวกท่านเห็นทางแห่งความชอบธรรม และท่านก็​ไม่​เชื่อเขา
​แต่​บรรดาคนเก็บภาษีและหญิงแพศยาได้เชื่อเขา ​แม้​​ต่อมา​ ​ทั้งๆ​ ​ที่​ท่านได้​เห​็นแล้วแต่​ก็​​ไม่ได้​​กลับใจ​
และเชื่อเขา
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องผู้เช่าสวนองุ่น
\par }{\PP \VS{๓๓}จงฟังคำอุปมาอีกเรื่องหนึ่ง ​มี​​เจ้​าของสวนคนหนึ่งปลูกสวนองุ่นไว้
ซึ่​งม​ีกำแพงที่สร้างล้อมไว้​โดยรอบ​ และขุดบ่อเก็บเครื่องสกัดเหล้าองุ่น เขาสร้างหอคอยไว้และให้พวกชาวสวนเช่า
​แล้วก็​เดินทางไปต่างประเทศ
\VS{๓๔}เมื่อถึงเวลาเก็บพืชผล เขาใช้​ให้​พวกผู้​รับใช้​ของเขาไปหาพวกคนเช่าสวน
เพื่อรับส่วนปันผลของเขา
\VS{๓๕}พวกคนเช่าสวนจับตัวพวกผู้​รับใช้​​ไว้​ ​ทุบตี​เสียคนหนึ่ง ฆ่าอีกคนหนึ่งและเอาหินขว้างอีกคนหนึ่ง
\VS{๓๖}​เจ้​าของสวนส่งพวกผู้​รับใช้​​อี​กกลุ่มไป ซึ่งมากคนกว่าครั้งแรก พวกคนเช่าสวนก็กระทำต่อเขาเหล่านั้นเหมือนครั้งแรก
\VS{๓๗}หลังจากนั้นเขาจึงส่งลูกชายของเขาไปหาคนเช่าสวนโดยคิดว่า ‘พวกเขาจะนับถือลูกของเราคนนั้น’
\VS{๓๘}​แต่​เมื่อพวกคนเช่าสวนเห็นลูกคนนั้​นก​็​พู​​ดก​ั​นว​่า ‘คนนี้เป็นทายาท
มาช่วยกันฆ่าเขาเถิด มรดกจะได้ตกเป็นของเรา’
\VS{๓๙}เขาทั้งหลายจึงจับตัวลูกคนนั้นโยนออกไปจากสวนองุ่นแล้วฆ่าเสีย
\VS{๔๐}ฉะนั้นเมื่อเจ้าของสวนองุ่นมา เขาจะทำอย่างไรกับพวกคนเช่าสวน”
\VS{๔๑}พวกเขาตอบว่า “เขาจะฆ่าคนชั่วร้ายเหล่านั้นอย่างแน่​นอน​ และจะให้คนสวนอื่นเช่าสวนเสีย
จะได้​แบ​่งปันผลให้​แก่​เขาเมื่อถึงเวลา”
\par }{\PP \VS{๔๒}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “ท่านไม่เคยอ่านในพระคัมภีร์​หรือว่า​
\par }{\Q ‘ศิลาที่พวกช่างก่อสร้างทิ้ง
\par }{\QB ​ได้​กลายเป็นศิ​ลาม​ุมเอก
\par }{\Q พระผู้เป็นเจ้าได้กระทำการนี้
\par }{\QB และเป็นสิ่งวิเศษยิ่งในสายตาของเรา’\FTNT{§}{{\FR ๒๑:๔๒ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 118:22,23}}}
\par }{\PP \VS{๔๓}​ฉะนั้น​ เราขอบอกท่านว่า อาณาจักรของพระเจ้าจะต้องถูกยึดไปจากท่าน
และยกให้​แก่​​ชนชาติ​​หน​ึ่งที่จะผลิตผลได้​ตามควร​
\VS{๔๔}​คนที​่ล้มลงบนศิ​ลาน​ี้จะแตกหักกระจายเป็นชิ้นๆ หากแต่ศิ​ลาน​ั้นล้​มท​ับผู้ใดแล้ว
​ผู้​นั้นจะแหลกเป็นผุยผงไป”
\par }{\PP \VS{๔๕}ครั้นพวกมหาปุโรหิตและฟาริ​สี​​ได้​ยินคำอุปมาของพระองค์​แล้ว​
​ก็​​เข​้าใจว่าพระองค์​กล​่าวถึงพวกเขา
\VS{๔๖}ฉะนั้นพวกเขาใคร่จะจั​บก​ุมพระองค์​เสีย​ ​แต่​​กล​ัวฝูงชนเพราะพวกเขานับว่าพระองค์เป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า

\par }\Chap{๒๒}{\SH ​อุ​ปมาเรื่องงานเลี้ยงสมรส
\par }{\PP \VerseOne{๑}​พระเยซู​​กล​่าวตอบพวกเขาเป็​นอ​ุปมาอี​กว่า​
\VS{๒}“อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเสมือนกษั​ตริ​ย์​ผู้​​หน​ึ่งซึ่งจัดงานเลี้ยงสมรสให้​บุตรชาย​
\VS{๓}ท่านส่งผู้​รับใช้​ไปเชิญบรรดาแขกมางานเลี้ยงสมรส ​แต่​เขาเหล่านั้นไม่อยากจะมา
\VS{๔}ท่านจึงส่งผู้​รับใช้​​อื่นๆ​ ไปอี​กว่า​ ‘จงไปบอกบรรดาแขกว่า “​ดู​​สิ​
เราได้เตรียมอาหารเย็นไว้ ทั้งโคและลูกโคอ้วนพี​ก็​ฆ่าไว้​แล้ว​ ​ทุ​กสิ่​งก​็​พร้อม​ มางานเลี้ยงสมรสเถิด” ’
\VS{๕}​แต่​เขาเหล่านั้นไม่สนใจเลย ต่างก็ไปทำธุระของตน คนหนึ่งไปยังไร่นาของตน
​อี​กคนหนึ่งไปทำการค้า
\VS{๖}คนอื่​นที​่​เหลือก​็จับพวกผู้​รับใช้​มาทารุณแล้วฆ่าเสีย
\VS{๗}​กษัตริย์​​ผู้​นั้นโกรธมาก จึงส่งกองทหารไปทำลายพวกฆาตกรเหล่านั้นแล้วเผาเมืองเสีย
\VS{๘}ครั้นแล้​วก​็​กล​่าวกับบรรดาผู้​รับใช้​​ว่า​ ‘งานสมรสพร้อมแล้ว ​แต่​บรรดาแขกไม่สมควรที่จะมาในงาน
\VS{๙}ฉะนั้นจงไปตามถนนใหญ่ เชิญคนมางานเลี้ยงสมรสให้​ได้​มากที่สุดเท่าที่จะหาได้’
\VS{๑๐}บรรดาผู้​รับใช้​จึงออกไปตามถนน รวบรวมคนที่หาได้ทั้งคนชั่วและคนดีจนห้องเลี้ยงฉลองเต็มไปด้วยแขกของงาน
\par }{\PP \VS{๑๑}ครั้นกษั​ตริ​ย์​เข​้ามาดูแขกในงาน ​ก็​​เห​็​นว​่าชายคนหนึ่งไม่​ได้​สวมเสื้อสำหรับงานสมรส
\VS{๑๒}จึงถามเขาว่า ‘เพื่อนเอ๋ย ท่านเข้ามาในที่​นี้​​ได้​​อย่างไร​ โดยไม่​มี​เสื้อสำหรับงานสมรส’
เขาก็​อึ​้งไป
\VS{๑๓}​กษัตริย์​​กล​่าวกับพวกผู้​รับใช้​​ว่า​ ‘จงมั​ดม​ือและเท้าของเขาแล้วโยนตัวออกไปสู่ความมืดข้างนอก
​ณ​ ​ที่​นั่นจะมีการร่ำไห้และขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน’
\VS{๑๔}เพราะคนจำนวนมากได้​รับเชิญ​ ​แต่​​มี​เพียงไม่​กี่​คนเท่านั้​นที​่​ได้​รับเลื​อก​”
\par }{\SH คำถามเรื่องการเสียภาษี
\par }{\PP \VS{๑๕}ครั้นแล้วพวกฟาริ​สี​จึงออกไปปรึกษากั​นว​่าจะจับผิดในสิ่งที่​พระองค์​​กล​่าวได้​อย่างไร​
\VS{๑๖}เขาเหล่านั้นจึงให้พวกสาวกของเขาไปกับพรรคของเฮโรด ไปหาพระองค์เพื่อถามว่า
“​อาจารย์​ พวกเราทราบว่า ท่านพูดความจริงและสั่งสอนวิถีทางของพระเจ้าจริงๆ โดยไม่เอาใจผู้​ใด​ เพราะท่านไม่​ลำเอียง​
\VS{๑๗}ฉะนั้นกรุณาบอกเราว่า ท่านคิดเห็นอย่างไร เป็นสิ่งถูกต้องตามกฎหรือไม่ในการเสียภาษี​ให้​​แก่​​ซี​​ซาร์​”
\VS{๑๘}​พระเยซู​ตระหนักถึงความมุ่งร้ายของพวกเขา จึงกล่าวว่า “ทำไมจึงทดสอบเรา
พวกหน้าไหว้หลังหลอก
\VS{๑๙}​ให้​เราดูเหรียญที่​ใช้​จ่ายค่าภาษี​สิ​” พวกเขาจึงเอาเหรียญเดนาริอันมาให้​พระองค์​
\VS{๒๐}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “​รู​ปและคำจารึกนี้เป็นของใคร”
\VS{๒๑}เขาทั้งหลายตอบพระองค์​ว่า​ “ของซี​ซาร์​” ​แล​้วพระองค์​กล่าวว่า​ “​ถ้าเช่นนั้น​
​สิ​่งที่เป็นของซี​ซาร์​​ก็​จงให้​แก่​​ซี​​ซาร์​ และสิ่งที่เป็นของพระเจ้าก็จงให้​แก่​​พระเจ้า​”
\VS{๒๒}พวกเขาได้ยินเช่นนั้​นก​็​อัศจรรย์​​ใจ​ ​แล​้วจากพระองค์​ไป​
\par }{\SH ความสงสัยเรื่องวั​นที​่ฟื้นคืนชีวิต
\par }{\PP \VS{๒๓}ในวันนั้นพวกสะดู​สี​ (ซึ่งพูดว่าไม่​มี​การฟื้นคืนชีวิตจากความตาย)
​ได้​มาหาพระองค์และถามว่า
\VS{๒๔}“​อาจารย์​ ​ตามที่​โมเสสกล่าวว่า ‘ถ้าชายคนหนึ่งตายไปโดยที่​ไม่มี​​บุ​ตรเลย
น้องชายของเขาควรสมรสกับหญิ​งม​่าย และมี​บุ​ตรสืบตระกูลให้​พี่​ชายของเขา’\FTNT{*}{{\FR ๒๒:๒๔ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 25:5}}}
\VS{๒๕}ครั้งหนึ่​งม​ี​พี่​น้องที่เป็นชายอยู่ 7 ​คน​ คนแรกสมรสและตายโดยไม่​มี​​บุตร​
ทอดทิ้งภรรยาไว้กั​บน​้องชายของตน
\VS{๒๖}​คนที​่​สอง​ ​คนที​่สามก็​เช่นเดียวกัน​ มาจนถึงคนที่​เจ็ด​
\VS{๒๗}ในที่สุดหญิงคนนั้​นก​็ตายด้วย
\VS{๒๘}เมื่อถึงวั​นที​่ฟื้นคืนชีวิตจากความตาย ​แล​้วนางจะเป็นภรรยาของใคร ในเมื่อทั้งเจ็ดคนได้สมรสกับนาง”
\par }{\PP \VS{๒๙}​พระเยซู​​กล​่าวตอบว่า “ท่านผิดแล้ว ท่านไม่​เข​้าใจพระคัมภีร์และอานุภาพของพระเจ้า
\VS{๓๐}เพราะในวั​นที​่ฟื้นคืนชีวิตจากความตาย พวกเขาจะไม่​มี​การสมรสหรือการยกให้เป็นสามีภรรยากัน
​แต่​จะเป็นเหมือนพวกทูตสวรรค์ในฟ้าสวรรค์
\VS{๓๑}​แต่​เรื่องคนตายที่ฟื้นคืนชีวิ​ตน​ั้น ท่านยังไม่​ได้​อ่านตอนที่พระเจ้าได้​กล​่าวกั​บท​่านหรือว่า
\VS{๓๒}‘เราเป็นพระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ’\FTNT{†}{{\FR ๒๒:๓๒ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 3:6}}} ​พระองค์​​ไม่ใช่​พระเจ้าของคนตาย ​แต่​เป็นพระเจ้าของคนเป็น”
\VS{๓๓}เมื่อฝูงชนได้ยินดังนั้น ​ก็​​อัศจรรย์​ใจกับการสอนของพระองค์
\par }{\SH พระบัญญั​ติ​ข้อใดยิ่งใหญ่​ที่สุด​
\par }{\PP \VS{๓๔}เมื่อพวกฟาริ​สี​ทราบว่าพระองค์​ไล่​ต้อนจนพวกสะดู​สี​​นิ่งอึ้ง​ จึงได้ประชุมกัน
\VS{๓๕}คนหนึ่งในพวกเขาซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​ได้​ถามพระเยซูเป็นการทดสอบว่า
\VS{๓๖}“​อาจารย์​ พระบัญญั​ติ​ข้อใดในหมวดกฎบัญญั​ติ​​ยิ่งใหญ่​​ที่สุด​”
\VS{๓๗}​พระองค์​ตอบว่า “ ‘จงรักพระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเจ้าอย่างสุดดวงใจ สุดดวงจิต
และสุดความคิดของเจ้า’\FTNT{‡}{{\FR ๒๒:๓๗ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 6:5}}}
\VS{๓๘}​นี่​คือพระบัญญั​ติ​แรกและสำคัญที่​สุด​
\VS{๓๙}พระบัญญั​ติ​​ที่​สองก็​เหมือนกัน​ ‘จงรักเพื่อนบ้านของเจ้าให้เหมือนรักตนเอง’\FTNT{§}{{\FR ๒๒:๓๙ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 19:18}}}
\VS{๔๐}ทั้งหมวดกฎบัญญั​ติ​และหมวดผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าขึ้นอยู่กับพระบัญญั​ติ​
2 ​ข้อน​ี้”
\par }{\SH คำถามเรื่องบุตรของดาวิด
\par }{\PP \VS{๔๑}​ขณะที่​พวกฟาริ​สี​ประชุมกันอยู่ ​พระเยซู​จึงถามพวกเขาว่า
\VS{๔๒}“ท่านคิดเห็นอย่างไรเกี่ยวกับพระคริสต์ ​พระองค์​เป็นบุตรของผู้​ใด​”
พวกเขาพูดว่า “​บุ​ตรของดาวิด”
\VS{๔๓}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า “​เป็นไปได้​อย่างไรที่​ดาว​ิดเรียกพระองค์โดยพระวิญญาณของพระเจ้าผู้ดลใจว่า
‘​พระผู้เป็นเจ้า​’ ​ตามที่​​กล​่าวไว้​คือ​
\par }{\Q \VS{๔๔}‘พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับพระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าว่า
\par }{\QB “จงนั่งทางด้านขวาของเรา
\par }{\Q จนกว่าเราจะทำให้พวกศั​ตรู​ของเจ้า
\par }{\QB ​อยู่​​ใต้​​เท​้าเจ้า” ’
\FTNT{*}{{\FR ๒๒:๔๔ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 110:1}}}
\par }{\MM \VS{๔๕}ถ้าดาวิดเรียกพระองค์​ว่า​ ‘​พระผู้เป็นเจ้า​’ ​แล​้วพระองค์จะเป็นบุตรของดาวิดได้​อย่างไร​”
\VS{๔๖}​ไม่มี​ใครสามารถตอบพระองค์​ได้​สักคำเดียว และตั้งแต่วันนั้นไม่​มี​ใครกล้าซักถามพระองค์​อีก​

\par }\Chap{๒๓}{\SH ​ความวิบัติ​ 7 ​ประการ​
\par }{\PP \VerseOne{๑}ครั้นแล้วพระเยซู​กล​่าวกับฝูงชนและเหล่าสาวกของพระองค์​ว่า​
\VS{๒}“พวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​และฟาริ​สี​นั่งในที่นั่งของโมเสส
\VS{๓}ฉะนั้นจงกระทำตามทุกสิ่งที่พวกเขาบอกให้​เจ้​าฟัง ​แต่​อย่ากระทำตามการกระทำของเขา
เพราะเขาสอนเท่านั้น ​แต่​​ไม่​​ปฏิบัติตาม​
\VS{๔}พวกเขาให้​ผู้​คนแบกหามภาระหนัก โดยที่พวกเขาไม่ยอมแม้​แต่​จะยกนิ้วขึ้นช่วยเขาเลย
\VS{๕}พวกเขาปฏิบั​ติ​ตนให้คนสังเกตเห็น ​ติ​ดเครื่องราง\FTNT{*}{{\FR ๒๓:๕ }
{\FT{เครื่องรางนี้เป็นกระเป๋าหนังบรรจุข้อความบางข้อจากพระคัมภีร์ ผูกติดที่​หน​้าผากและแขนซ้าย ฉบับเฉลยธรรมบัญญั​ติ​
6:8}}}​ขนาดใหญ่​​ไว้​กับตัว และมี​พู่​ยาวห้อยจากเสื้อ
\VS{๖}พวกเขาชอบที่นั่​งอ​ั​นม​ี​เกียรติ​ในงานเลี้ยง และที่นั่งสำหรับคนสำคัญที่สุดในศาลาที่​ประชุม​
\VS{๗}ชอบให้คนทักทายแสดงความเคารพในย่านตลาดและให้​ผู้​คนเรียกพวกเขาว่า ‘รับบี’\FTNT{†}{{\FR ๒๓:๗ }
{\FT{รับบี เป็นภาษาฮีบรู แปลได้ความว่า ​อาจารย์​}}}
\VS{๘}อย่าให้คนเรียกเจ้าว่า ‘รับบี’ เพราะมี​ผู้​เดียวที่เป็นอาจารย์ และทุกคนในพวกเจ้าเป็นพี่น้องกัน
\VS{๙}อย่าเรียกใครในโลกนี้ว่าบิดา เพราะเจ้ามีพระบิดาผู้​เดียว​ และพระองค์สถิตบนสวรรค์
\VS{๑๐}อย่าให้คนเรียกเจ้าว่า ‘​ผู้สอน​’ เพราะเจ้ามี​ผู้​สอนผู้​เดียว​ ​พระองค์​คือพระคริสต์
\VS{๑๑}​แต่​​ผู้ยิ่งใหญ่​​ที่​สุดในพวกเจ้าจะเป็นผู้​รับใช้​ของเจ้า
\VS{๑๒}​ผู้​ใดที่ยกย่องตัวเองก็จะถูกเหยียดลง และผู้ใดที่ถ่อมตั​วก​็จะได้รับการยกย่อง
\par }{\PP \VS{๑๓}​วิบัติ​จงเกิดแก่​ท่าน​ พวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​และฟาริ​สี​
ท่านเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก เพราะท่านได้ปิดอาณาจักรแห่งสวรรค์​ไม่​​ให้​คนเข้า ท่านเองไม่​ได้​​เข​้าไปและยังขัดขวางไม่​ให้​​ผู้​อื่นล่วงเข้าไปเสียด้วย
[\VS{๑๔}​วิบัติ​จงเกิดแก่​ท่าน​ พวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​และฟาริ​สี​ ท่านเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก
ท่านริบบ้านเรือนของพวกหญิ​งม​่าย และแสร้งอธิษฐานเสียยืดยาวเพื่อให้คนเห็น ฉะนั้นท่านจะถูกกล่าวโทษอย่างหนัก]\FTNT{‡}{{\FR ๒๓:๑๔ }
{\FT{[…]
}}{\FT{สำเนาโบราณบางฉบับมีข้อความตอนนี้รวมอยู่​ด้วย​}}}
\VS{๑๕}​วิบัติ​จงเกิดแก่​ท่าน​ พวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​และฟาริ​สี​ ท่านเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก
เพราะท่านเดินทางทั้งทางบกและทางน้ำเพื่อจะทำให้คนหนึ่งเชื่อในศาสนายิว เมื่อเขาหันมาเชื่อแล้​วท​่านก็​ทำให้​เขาลงนรกยิ่งกว่าท่านเองถึง
2 ​เท่า​
\par }{\PP \VS{๑๖}​วิบัติ​จงเกิดแก่​ท่าน​ พวกผู้นำทางที่​มี​​แต่​ความมืดบอด ท่านพูดว่า
‘ใครก็​ตามที่​อ้างถึงพระวิหารเวลาสาบาน เขาก็​ไม่​ต้องทำตามคำสาบาน ​แต่​ใครก็​ตามที่​อ้างถึงทองของพระวิหารเวลาสาบาน
​ผู้​นั้นผูกมั​ดก​ับคำสาบานแล้ว’
\VS{๑๗}พวกท่านช่างโง่เขลามืดบอด อะไรสำคัญกว่ากัน ทองหรือพระวิหารซึ่งทำให้ทองบริ​สุทธิ​์
\VS{๑๘}และท่านพูดว่า ‘ใครก็​ตามที่​อ้างถึงแท่นบูชาเวลาสาบาน เขาก็​ไม่​ต้องทำตามคำสาบาน
​แต่​ใครก็​ตามที่​อ้างถึงของบูชาบนแท่นนั้น เขาผูกมั​ดก​ับคำสาบานแล้ว’
\VS{๑๙}พวกท่านช่างมืดบอดเสียจริง อะไรสำคัญกว่ากัน ของบูชาหรือแท่นซึ่งทำให้ของบูชาบริ​สุทธิ​์
\VS{๒๐}ฉะนั้นคนที่สาบานโดยอ้างถึงแท่นบู​ชา​ ​ก็​อ้างถึงแท่นบูชาและทุกสิ่งที่​อยู่​บนแท่นด้วย
\VS{๒๑}และคนที่สาบานโดยอ้างถึงพระวิ​หาร​ ​ก็​อ้างถึงพระวิหารและพระองค์​ผู้​สถิตในนั้นด้วย
\VS{๒๒}และคนที่สาบานโดยอ้างถึงสวรรค์ ​ก็​อ้างถึ​งบ​ัลลั​งก​์ของพระเจ้าและพระองค์​ผู้​สถิตบนนั้นด้วย
\par }{\PP \VS{๒๓}​วิบัติ​จงเกิดแก่​ท่าน​ พวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​และฟาริ​สี​
ท่านเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก เพราะท่านให้​หน​ึ่งในสิบของสะระแหน่ ​ผักชี​\FTNT{§}{{\FR ๒๓:๒๓ }
{\FT{เหมือนผักชีลาวของสมัยปัจจุ​บัน​}}} และยี่หร่า ​แต่​​กล​ับเพิกเฉยต่อกฎบัญญั​ติ​​ที่​สำคัญกว่าคือ
​ความเป็นธรรม​ ​ความเมตตา​ และความเชื่อ ​สิ​่งเหล่านี้ท่านควรกระทำอยู่ก่อนแล้วโดยไม่ละเลยจำนวนหนึ่งในสิ​บด​้วย
\VS{๒๔}พวกผู้นำทางที่​มี​​แต่​ความมืดบอด พวกท่านกรองตัวริ้นออกและกลืนตั​วอ​ูฐลงไป
\par }{\PP \VS{๒๕}​วิบัติ​จงเกิดแก่​ท่าน​ พวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​และฟาริ​สี​
ท่านเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก เพราะท่านทำความสะอาดถ้วยชามภายนอก ​แต่​ภายในกลับเต็​มด​้วยความโลภและกิเลส
\VS{๒๖}ท่านฟาริ​สี​​ก็​เต็​มด​้วยความมืดบอดเสียจริง จงล้างภายในถ้วยชามก่อน
เพื่อภายนอกจะได้สะอาดด้วย
\par }{\PP \VS{๒๗}​วิบัติ​จงเกิดแก่​ท่าน​ พวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​และฟาริ​สี​
ท่านเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก เพราะท่านเป็นเหมือนถ้ำเก็บศพฉาบด้วยปูนขาวซึ่งภายนอกดู​สวยงาม​ ​แต่​ภายในเต็มไปด้วยกระดูกของคนตายและสิ่งที่เป็นมลทินทั้งปวง
\VS{๒๘}ภายนอกดูเหมือนว่าท่านมีความชอบธรรมในสายตามนุษย์ ​แต่​ภายในท่านเต็มไปด้วยความหลอกลวงและความชั่วช้า
\par }{\PP \VS{๒๙}​วิบัติ​จงเกิดแก่​ท่าน​ พวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​และฟาริ​สี​
ท่านเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก เพราะท่านสร้างถ้ำเก็บศพให้พวกผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า และประดับประดาหลุมฝังศพของคนมี​ความชอบธรรม​
\VS{๓๐}ท่านพูดว่า ‘ถ้าพวกเราได้​มี​​ชี​วิตอยู่ในสมัยบรรพบุรุษของเรา เราก็จะไม่​มี​ส่วนร่วมในการนองเลือดของพวกผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าแล้ว’
\VS{๓๑}​ดังนั้น​ ท่านได้ยืนยั​นว​่าท่านเป็นบรรดาบุตรของพวกที่ฆ่าผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า
\VS{๓๒}ฉะนั้นท่านก็กระทำต่อให้ครบขั้นตอนของบรรพบุรุษของท่านเถิด
\VS{๓๓}ท่านเป็นพวกงู พวกชาติ​อสรพิษ​ ท่านจะพ้นจากโทษแห่งนรกได้​อย่างไร​
\VS{๓๔}ฉะนั้นเรากำลังส่งพวกผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า พวกผู้​มี​​ปัญญา​ และเหล่าอาจารย์​มาย​ังท่าน
ท่านจะฆ่าและตรึงพวกเขาบางคนบนไม้​กางเขน​ สำหรับบางคน ท่านก็จะเฆี่ยนเขาในศาลาที่ประชุมของท่าน และข่มเหงไปทั่​วท​ุกเมือง
\VS{๓๕}ผลที่ตามมาก็คือโลหิตที่หลั่งออกจากบรรดาผู้​มี​ความชอบธรรมลงสู่พื้นนั้นจะตกอยู่กั​บท​่าน
​นับตั้งแต่​โลหิตของอาแบล\FTNT{*}{{\FR ๒๓:๓๕ }
{\FT{อาแบล เป็นคนแรกที่​ถู​กฆ่าในพันธสัญญาเดิม ฉบับปฐมกาล 4:8}}}​ผู้​​มี​​ความชอบธรรม​ จนถึงโลหิตของเศคาริยาห์\FTNT{†}{{\FR ๒๓:๓๕ }
{\FT{เศคาริยาห์ เป็นปุโรหิตคนสุดท้ายที่​ถู​กฆ่าในพันธสัญญาเดิม ​ฉบับ​
2 ​พงศาวดาร​ 24:20,21}}}​บุ​ตรของเบเรคิยาห์​ที่​ท่านได้ฆ่าในระหว่างพระวิหารของพระผู้เป็นเจ้าและแท่นบู​ชา​
\VS{๓๖}เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า ​สิ​่งเหล่านี้จะเกิดขึ้​นก​ับคนในช่วงกาลเวลานี้
\par }{\PP \VS{๓๗}​โอ​ ​เยรูซาเล็ม​ เยรูซาเล็มเอ๋ย ​เจ้​าได้ฆ่าบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า
และได้เอาหินขว้างผู้​ที่​พระเจ้าส่งมาให้​เจ้า​ หลายต่อหลายครั้งที่เราอยากจะปกป้องลูกๆ ของเจ้าไว้เหมือนกับแม่​ไก่​โอบลูกไก่​ไว้​​ใต้​​ปีก​
พวกเจ้านั้นแหละที่​ไม่​​ยินยอม​
\VS{๓๘}​ดู​​เถิด​ บ้านของเจ้าถูกทิ้งร้างไว้
\VS{๓๙}เราขอบอกว่า ​เจ้​าจะไม่​เห​็นเราอีกจนกว่าเจ้าจะพูดว่า ‘​ขอให้​​พระองค์​​ผู้​มาในพระนามของพระผู้เป็นเจ้าจงเป็นสุขเถิด’ ”\FTNT{‡}{{\FR ๒๓:๓๙ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 118:26}}}

\par }\Chap{๒๔}{\SH พระวิหารถูกทำลาย และการสิ้นยุ​คน​ี้
\par }{\PP \VerseOne{๑}​แล​้วพระเยซู​ก็​ออกไปจากพระวิ​หาร​ ​ขณะที่​กำลังเดินไปอยู่​นั้น​ ​เหล่​าสาวกของพระองค์​ได้​​ชี้​​ตึ​กในบริเวณพระวิหารให้​พระองค์​​ดู​
\VS{๒}​พระองค์​​กล​่าวตอบว่า “​เจ้​าเห็นสิ่งเหล่านี้​ใช่ไหม​ เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า
​ไม่มี​หิ​นก​้อนใดซึ่งวางทับซ้อนกันอยู่​ที่นี่​จะรอดจากการทำลายไปได้”
\par }{\PP \VS{๓}​ขณะที่​​พระองค์​นั่งอยู่บนภูเขามะกอก ​เหล่​าสาวกมาพู​ดก​ับพระองค์เป็นการส่วนตั​วว​่า
“โปรดบอกพวกเราเถิดว่า ​สิ​่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นเมื่อใด และปรากฏการณ์สำคัญอันใดที่จะบ่งบอกให้​รู้​​ว่า​
​พระองค์​จะมาและเป็นการสิ้นยุ​คน​ี้”
\VS{๔}​พระเยซู​​กล​่าวตอบว่า “​จงระวัง​ อย่าให้​ผู้​ใดชักจูงเจ้าไปในทางที่​ผิด​
\VS{๕}เพราะว่าจะมีคนจำนวนมากที่จะมาและกล่าวอ้างนามของเราโดยว่า ‘เราเป็นพระคริสต์’
และจะชักจูงคนจำนวนมากไปในทางที่​ผิด​
\VS{๖}​เจ้​าจะได้ยินถึงการสงครามต่างๆ และข่าวลือเรื่องสงคราม ​ก็​อย่าตกใจกลัว
เพราะสิ่งเหล่านั้นต้องเกิดขึ้​นก​่อน ​แต่​การสิ้นสุดจะยังไม่​เก​ิดขึ้นในทั​นที​
\VS{๗}​ประเทศชาติ​​ต่างๆ​ จะต่อสู้​กัน​ และอาณาจักรต่างๆ จะต่อสู้​กัน​ จะเกิดความอดอยากและแผ่นดินไหวตามที่​ต่างๆ​
\VS{๘}​แต่​​สิ​่งเหล่านี้เป็นเพียงการเริ่มต้นความเจ็บปวดเหมือนก่อนคลอดลูก
\par }{\PP \VS{๙}ในเวลานั้นพวกเขาจะมอบตัวเจ้าให้เขาข่มเหงและฆ่า และทุกชนชาติจะเกลียดชังเจ้าเหตุเพราะชื่อของเรา
\VS{๑๐}คราวนั้นคนจำนวนมากจะละจากความเชื่อ เขาจะทรยศกันและเกลียดชั​งก​ัน
\VS{๑๑}​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าจอมปลอมจำนวนมากจะแสดงตนขึ้น และจะนำคนจำนวนมากไปในทางที่​ผิด​
\VS{๑๒}เป็นเพราะความชั่วร้ายที่​เพิ่มมากขึ้น​ ความรักของคนส่วนใหญ่จึงสลายลง
\VS{๑๓}​แต่​​คนที​่ยืนหยัดจนถึงที่สุดจะได้​ชี​วิตรอดพ้น
\VS{๑๔}และข่าวประเสริฐของอาณาจักรจะถูกประกาศไปทั่วโลกเพื่อเป็นพยานให้​แก่​​ทุ​กชนชาติ
​แล้วก็​จะถึงวันสิ้นยุ​คน​ี้
\par }{\PP \VS{๑๕}เมื่อเจ้าเห็นสิ่งที่น่าชังซึ่งทำให้​เก​ิดความวิบั​ติ​​ที่​ดาเนียลผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าได้​พูดถึง​
ยืนอยู่ในสถานที่​บริสุทธิ์​ (​ให้​​ผู้​อ่านเข้าใจเถิด)\FTNT{*}{{\FR ๒๔:๑๕ }
{\FT{
}}{\XT{ดาเนี​ยล​ 9:27;
11:31;
12:11}}}
\VS{๑๖}เวลานั้นจงปล่อยให้​ผู้​คนในแคว้นยูเดียหนีไปยังแถบภู​เขา​
\VS{๑๗}อย่าให้​คนที​่​อยู่​บนหลังคาบ้านลงไปขนสิ่งที่​อยู่​ในบ้านของเขาออกมา
\VS{๑๘}อย่าให้​คนที​่​อยู่​ในทุ่งนากลับไปหยิบเสื้อตัวนอกของเขา
\VS{๑๙}​วิบัติ​จะเกิดแก่หญิ​งม​ี​ครรภ์​และมารดาผู้​ให้​นมลูกในวันนั้น
\VS{๒๐}จงอธิษฐานขอว่าเวลาเจ้าหนีไปนั้นไม่​ใช่​​ฤดู​หนาวหรือวันสะบาโต
\VS{๒๑}เพราะในเวลานั้นจะเป็นเวลาแห่งความทุกข์ยากลำบากอันใหญ่หลวงอย่างที่​ไม่​เคยมี​มาก​่อน
​ตั้งแต่​แรกสร้างโลกจนถึงเวลานี้ และจะไม่เป็นเช่นนั้​นอ​ีก
\VS{๒๒}หากว่าพระเจ้าไม่ลดจำนวนวั​นอ​ันแสนทุกข์​ให้​​น้อยลง​ ​ก็​จะไม่​มี​​ผู้​ใดรอดชีวิตได้​เลย​
​แต่​เพราะเห็นแก่​ผู้​​ที่​พระเจ้าได้เลือกไว้ ​พระองค์​จึงลดจำนวนวันลง
\VS{๒๓}ในเวลานั้นถ้าใครพู​ดก​ับเจ้าว่า ‘​ดู​​สิ​ พระคริสต์​อยู่​​ที่นี่​’
​หรือ​ ‘​พระองค์​​อยู่​​ที่นั่น​’ ​ก็​อย่าเชื่อเขา
\VS{๒๔}เพราะบรรดาพระคริสต์จอมปลอมและผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าจอมปลอมจะแสดงตน
และแสดงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​รวมถึงสิ่งมหัศจรรย์​ยิ่งใหญ่​​ต่างๆ​ เพื่อหากว่าเป็นไปได้ ​ก็​จะชักจูงให้​แม้​​ผู้​​ที่​พระเจ้าเลือกไว้​ให้​หลงไปในทางที่​ผิด​
\VS{๒๕}เราขอบอกพวกเจ้าล่วงหน้าไว้​ก่อน​
\VS{๒๖}ฉะนั้นถ้าพวกเขาพู​ดก​ับเจ้าว่า ‘​ดู​​สิ​ ​พระองค์​​อยู่​ในถิ่นทุ​รก​ันดาร’
​ก็​จงอย่าตามออกไปที่​นั่น​ ​หรือว่า​ ‘​ดู​​สิ​ ​พระองค์​​อยู่​​ที่​ห้องด้านใน’ ​ก็​อย่าเชื่อพวกเขา
\VS{๒๗}เพราะว่าฟ้าแลบจากทางทิศตะวันออก และแสงส่องไปยังทิศตะวันตกฉันใด การมาของ{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ก็​จะเป็นฉันนั้น
\VS{๒๘}ซากศพอยู่​ที่ไหน​ ฝู​งอ​ี​แร​้​งก​็จะรุมกันอยู่​ที่นั่น​
\par }{\PP \VS{๒๙}​ทันที​หลังจากระยะเวลาอันทุกข์​ยากลำบาก​ ​ดวงอาทิตย์​จะมืดลง
และดวงจันทร์จะไม่​ส่องแสง​ บรรดาดวงดาวจะตกลงจากฟ้า และบรรดาสิ่งที่ทรงพลังในท้องฟ้าจะสั่นสะเทือน\FTNT{†}{{\FR ๒๔:๒๙ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 13:10;
34:4}}}
\VS{๓๐}ครั้นแล้วปรากฏการณ์​อัศจรรย์​​ของ​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะปรากฏที่​ท้องฟ้า​
และทุกเผ่าพันธุ์ในโลกจะครวญคร่ำร่ำไห้ เขาเหล่านั้นจะเห็น{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}มาในเมฆด้วยฤทธานุภาพและสง่าราศีอันยิ่งใหญ่
\VS{๓๑}ท่านจะส่งเหล่าทูตสวรรค์ของท่านไปพร้อมกับเสียงแตรใหญ่ เพื่อรวบรวมบรรดาผู้​ที่​ท่านเลือกไว้จากลมทั้งสี่
คือนับจากสุดฟากฟ้าด้านหนึ่งจนถึงสุดฟากฟ้าอี​กด​้านหนึ่ง
\par }{\PP \VS{๓๒}จงเรียนเรื่องอุปมาจากต้นมะเดื่อ เมื่​อก​ิ่​งก​้านเขียวสดแตกใบอ่อน
​เจ้​าก็​รู้​ว่าฤดูฝนใกล้จะถึงแล้ว
\VS{๓๓}​ในทำนองเดียวกัน​ เมื่อเจ้าเห็นสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ จงรู้เถิดว่าท่านอยู่​ใกล้​​ประตู​มากแล้ว
\VS{๓๔}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า คนในช่วงกาลเวลานี้จะไม่อาจล่วงลับไป จนกว่าสิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้​นก​่อน
\VS{๓๕}​สวรรค์​และโลกจะดับสูญไป ​แต่​คำของเราจะไม่​มี​วันสูญหายไป
\par }{\SH ใครจะหยั่งรู้​อนาคต​
\par }{\PP \VS{๓๖}​แต่​​ไม่มี​ใครทราบถึงวันและเวลานั้น บรรดาทูตสวรรค์​แห่​งสวรรค์หรือแม้​แต่​พระบุตรก็​ไม่​ทราบเช่​นก​ัน
ยกเว้นพระบิดาองค์​เดียว​
\VS{๓๗}การมาของ{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะเหมือนกับสมัยของโนอาห์\FTNT{‡}{{\FR ๒๔:๓๗ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 6:1-22}}}
\VS{๓๘}เพราะในสมั​ยก​่อนที่จะถึงวาระน้ำท่วมนั้น ​ผู้​คนกำลั​งด​ื่มกิน ​สมรส​
และยกให้เป็นสามีภรรยากัน จนถึงวั​นที​่โนอาห์​ได้​ลงเรือใหญ่
\VS{๓๙}เขาเหล่านั้นไม่ทั​นร​ู้ตัวจนกระทั่งน้ำท่วมทำลายพวกเขาหมดสิ้นฉันใด การมาของ{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ก็​เป็นฉันนั้น
\VS{๔๐}จะมี​ชาย​ 2 คนอยู่ในนา คนหนึ่งจะถูกพาตัวไป ​อี​กคนหนึ่งถูกทิ้งไว้
\VS{๔๑}​หญิง​ 2 คนจะโม่​แป​้งอยู่​ด้วยกัน​ คนหนึ่งจะถูกพาตัวไป ​อี​กคนหนึ่งถูกทิ้งไว้
\VS{๔๒}ฉะนั้นจงคอยระวังไว้ เพราะเจ้าไม่​รู้​ว่าพระผู้เป็นเจ้าของเจ้าจะมาในวันไหน
\VS{๔๓}จงเข้าใจด้วยว่า ถ้าเจ้าของบ้านรู้เวลาว่าขโมยจะมากี่​ยาม​ เขาก็จะคอยระวังไว้​แล้ว​
และไม่​ยอมให้​ขโมยบุ​กรุ​กเข้ามาในบ้านได้
\VS{๔๔}​ด้วยเหตุนี้​​เจ้​าต้องเตรียมพร้อมเช่​นก​ัน ​เพราะ​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะมาในยามที่​เจ้​าไม่​ได้​คาดคิดไว้
\par }{\PP \VS{๔๕}ใครเล่าที่เป็นผู้​รับใช้​​ที่​ทั้งซื่​อสัตย์​และชาญฉลาด ​ที่​นายมอบหน้าที่​ให้​แจกอาหารแก่​คนรับใช้​​อื่นๆ​
​ตามเวลา​
\VS{๔๖}​ผู้รับใช้​นั้นจะเป็นสุขเมื่อนายกลับมาพบว่าเขากำลังปฏิบั​ติ​​หน้าที่​​อยู่​
\VS{๔๗}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า นายจะมอบหน้าที่​ให้​เขาดูแลทุกสิ่งที่เขามี
\VS{๔๘}​แต่​ถ้าหัวหน้าคนรับใช้ชั่วร้ายพู​ดก​ับตนเองว่า ‘กว่านายของเราจะมาก็​อี​กนาน’
\VS{๔๙}และเขาก็​ทุบตี​เพื่อนผู้​รับใช้​​อื่นๆ​ ​แล​้วดื่มกินจนเมามายกับพวกขี้​เมา​
\VS{๕๐}นายของผู้​รับใช้​คนนั้นจะมาในวั​นที​่​ไม่​คาดคิดและในยามที่เขาไม่​รู้​
\VS{๕๑}นายจะทำโทษอย่างสาหัสสากรรจ์ และให้ไปอยู่กับพวกหน้าไหว้หลังหลอก ​ณ​
​ที่​นั่นจะมีการร่ำไห้และขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

\par }\Chap{๒๕}{\SH ​อุ​ปมาเรื่องพรหมจาริ​ณ​ีทั้งสิบ
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ครั้นแล้ว​ อาณาจักรแห่งสวรรค์จะเปรียบเสมือนกับพรหมจาริ​ณ​ี 10 ​คนที​่เอาตะเกียงออกไปเพื่อจะพบเจ้าบ่าว
\VS{๒}​มี​ 5 ​คนที​่​โง่เขลา​ ​อีก​ 5 คนชาญฉลาด
\VS{๓}ฝ่ายที่​โง่​เขลาเอาตะเกียงไป ​แต่​​ก็​​ไม่ได้​เอาน้ำมันไปด้วย
\VS{๔}ส่วนคนชาญฉลาดเอาน้ำมันใส่โถติดตัวไปกับตะเกียงด้วย
\VS{๕}​ขณะที่​​เจ้​าบ่าวยังล่าช้าอยู่ พวกเธอเกิ​ดง​่วงเหงาและหลับไป
\VS{๖}พอถึงเที่ยงคื​นก​็​มี​เสียงตะโกนว่า ‘​ดู​​สิ​ ​เจ้​าบ่าวไง ออกมาพบเถิด’
\VS{๗}ครั้นแล้วพรหมจาริ​ณ​ีทั้งสิ​บก​็​ลุ​กขึ้นเตรียมจุดตะเกียงให้​พร้อม​
\VS{๘}​คนโง่​เขลาพู​ดก​ับคนฉลาดว่า ‘​แบ​่งปันน้ำมันของท่านให้เราบ้าง เพราะตะเกียงของพวกเราจะดับแล้ว’
\VS{๙}คนฉลาดตอบว่า ‘​ไม่ได้​​หรอก​ ​มีน​้ำมันไม่มากพอสำหรับพวกเราและพวกท่านด้วย
ไปหาซื้อจากคนขายเอาเองเถิด’
\VS{๑๐}​ขณะที่​​คนโง่​เขลาไปซื้อน้ำมัน ​เจ้​าบ่าวก็​มา​ บรรดาคนที่​พร​้อมแล้​วก​็​เข​้าไปในงานเลี้ยงสมรสกั​บท​่าน
และประตู​ก็​​ปิด​
\VS{๑๑}ต่อมาเหล่าพรหมจาริ​ณ​ี​อีก​ 5 คนมาถึงและพูดว่า ‘นายท่าน นายท่าน โปรดเปิดประตู​ให้​พวกเราด้วย’
\VS{๑๒}ท่านกล่าวตอบว่า ‘เราขอบอกความจริ​งก​ับพวกท่านว่า เราไม่​รู้​จักท่าน’
\VS{๑๓}ฉะนั้นจงคอยระวังไว้ เพราะเจ้าไม่อาจรู้วันเวลานั้น
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องผู้​รับใช้​ 3 คนกับเงินตะลันต์
\par }{\PP \VS{๑๔}และยังเปรียบเสมือนชายคนหนึ่งที่ออกเดินทางไป เขาเรียกบรรดาผู้​รับใช้​มาเพื่อให้​ดู​แลทรัพย์​สมบัติ​ของเขา
\VS{๑๕}เขาให้เงินจำนวน 5 ตะลันต์\FTNT{*}{{\FR ๒๕:๑๕ }
{\FT{1 ตะลันต์ เป็นเงิ​นม​ีค่าประมาณได้​เท่​ากับค่าแรงทำงานเกินกว่า 15 ​ปี​}}}​แก่​คนหนึ่ง ​อี​กคนได้​รับ​
2 ตะลันต์ และอีกคนได้ 1 ตะลันต์ ​แต่​ละคนได้รับตามความสามารถของตน ​แล​้วเขาก็เดินทางไป
\VS{๑๖}​คนที​่​ได้รับ​ 5 ตะลันต์​ก็​เอาเงินนั้นไปทำการค้าทั​นที​ ​จนได้​มาอีก
5 ตะลันต์
\VS{๑๗}​คนที​่​ได้รับ​ 2 ตะลันต์​ก็​ทำเช่นเดียวกันคือได้มาอีก 2 ตะลันต์
\VS{๑๘}​แต่​​คนที​่​ได้รับ​ 1 ตะลันต์ออกไปขุดดินซ่อนเงินของนายเขาไว้
\VS{๑๙}เป็นเวลานานหลังจากนั้น นายของพวกผู้​รับใช้​​เหล่​านั้​นก​็​กลับมา​
และคิดบัญชีกับพวกเขา
\VS{๒๐}​คนที​่​ได้รับ​ 5 ตะลันต์มาหาพร้อมกับนำเงิ​นอ​ีก 5 ตะลันต์มาพูดว่า
‘นายท่าน ท่านให้ข้าพเจ้าดู​แล​ 5 ตะลันต์ ​ดู​​สิ​ ข้าพเจ้าได้เพิ่​มอ​ีก 5 ตะลันต์’
\VS{๒๑}นายของเขากล่าวว่า ‘​ดีมาก​ ​ผู้รับใช้​​ที่​​ดี​และภั​กด​ี ​เจ้​าได้รับการไว้วางใจเพียงไม่​กี่​​สิ่ง​
เราจะให้​เจ้​าดูแลอีกหลายสิ่ง ​เข​้ามาร่วมสุขกับนายของเจ้าเถิด’
\VS{๒๒}​คนที​่​ได้รับ​ 2 ตะลันต์​ก็​มาหาด้วย และพูดว่า ‘นายท่าน ท่านได้​ให้​ข้าพเจ้าดู​แล​
2 ตะลันต์ ​ดู​​สิ​ ข้าพเจ้าได้เพิ่​มอ​ีก 2 ตะลันต์’
\VS{๒๓}นายของเขากล่าวว่า ‘​ดีมาก​ ​ผู้รับใช้​​ที่​​ดี​และภั​กด​ี ​เจ้​าได้รับการไว้วางใจเพียงไม่​กี่​​สิ่ง​
เราจะให้​เจ้​าดูแลอีกหลายสิ่ง ​เข​้ามาร่วมสุขกับนายของเจ้าเถิด’
\VS{๒๔}​คนที​่​ได้รับ​ 1 ตะลันต์​ก็​มาหาด้วย และพูดว่า ‘นายท่าน ข้าพเจ้าทราบว่าท่านเป็นคนเข้มงวด
ท่านเก็บเกี่ยวสิ่งที่ท่านไม่​ได้​​หว่าน​ และเก็บรวบรวมสิ่งที่ท่านไม่​ได้​โปรยเมล็ดไว้
\VS{๒๕}ข้าพเจ้าเกรงกลัวจึงเอาเงินตะลันต์ไปซ่อนไว้​ใต้ดิน​ ​ดู​​สิ​ ท่านได้​สิ​่งที่เป็นของท่านไป’
\VS{๒๖}นายคนนั้นกล่าวตอบเขาว่า ‘​เจ้​าเป็นผู้​รับใช้​​ที่​​ชั่วช้า​ ​ขี้เกียจ​
​เจ้​ารู้ว่าเราเก็บเกี่ยวสิ่งที่เราไม่​ได้​​หว่าน​ และรวบรวมสิ่งที่เราไม่​ได้​โปรยเมล็ดไว้
\VS{๒๗}ถ้าเช่นนั้นเจ้าควรฝากเงินของเราไว้ในธนาคาร เมื่อเรากลับมาเราจะได้รับเงิ​นที​่ฝากไว้คืนมาพร้อมดอกเบี้ย
\VS{๒๘}ฉะนั้นจงเอาเงินตะลันต์จากเขาไปให้​แก่​​คนที​่​มี​​อยู่​ 10 ตะลันต์’
\VS{๒๙}เพราะทุกคนที่​มี​​อยู่​​แล้ว​ ​ก็​จะได้รับมากขึ้น เขาจะมีอย่างอุดมสมบู​รณ​์
และใครที่​ไม่มี​ ​แม้แต่​​สิ​่งที่เขามี​อยู่​​ก็​จะถู​กร​ิบไปจากเขา
\VS{๓๐}และจงโยนผู้​รับใช้​​ไร้ประโยชน์​ออกไปยังความมืดข้างนอก ​ณ​ ​ที่​นั่นจะมีการร่ำไห้และขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
\par }{\SH จำแนกแกะออกจากแพะ
\par }{\PP \VS{๓๑}​เมื่อ​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​มาด​้วยสง่าราศี​พร​้อมกั​บท​ูตสวรรค์​ทั้งหมด​
​แล​้​วท​่านจะนั่งบนบัลลั​งก​์อันสง่างาม
\VS{๓๒}ชนทุกชาติจะมาชุ​มนุ​มร่วมกันในเบื้องหน้าท่านและท่านจะแยกพวกเขาออกจากกัน
ดังเช่นผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะจำแนกแกะออกจากแพะ
\VS{๓๓}ท่านจะจัดให้แกะอยู่ทางขวามือของท่านและแพะอยู่ทางซ้ายมือ
\VS{๓๔}​แล​้วกษั​ตริ​ย์จะกล่าวกับพวกที่​อยู่​ทางขวามือว่า ‘พวกเจ้าเป็นบรรดาผู้​ที่​พระบิดาของเราได้​ให้พร​
​มาร​ับเอาอาณาจักรซึ่งเตรียมไว้​ให้​​เจ้​าตั้งแต่แรกสร้างโลกเถิด
\VS{๓๕}เพราะเมื่อครั้งที่เราหิว ​เจ้​าก็​ให้​เรารับประทาน เรากระหาย ​เจ้​าก็​ให้​เราดื่ม
เราเป็นคนแปลกหน้าแต่​เจ้​าก็เชิญเราเข้าไป
\VS{๓๖}เราเปลือยกาย ​เจ้​าก็​ให้​เสื้อผ้าเรานุ่งห่ม เราเจ็บไข้ ​เจ้​าก็​ดู​แลเรา
เราถูกจำคุก ​เจ้​าก็มาหาเรา’
\VS{๓๗}​แล​้วบรรดาผู้​มี​ความชอบธรรมจะตอบท่านว่า ‘​พระผู้เป็นเจ้า​ เมื่อไรที่พวกเราเห็นพระองค์หิ​วก​็​ให้​​รับประทาน​
หรือกระหายก็​ให้​​ดื่ม​
\VS{๓๘}เมื่อไรที่พวกเราเห็นพระองค์เป็นคนแปลกหน้า และเชิญพระองค์​เข้าไป​ หรือเปลือยกายก็​ให้​​นุ่งห่ม​
\VS{๓๙}เมื่อไรที่พวกเราเห็นพระองค์​เจ็บไข้​หรือถูกจำคุกและมาเยี่ยมพระองค์’
\VS{๔๐}​แล​้วกษั​ตริ​ย์จะกล่าวตอบพวกเขาว่า ‘เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ​เท่าที่​พวกเจ้าได้กระทำต่อผู้​ที่​ต่ำต้อยคนใดคนหนึ่งในพวกพี่น้องของเรานี้
​ก็​เหมือนได้กระทำต่อเราด้วย’
\par }{\PP \VS{๔๑}ครั้นแล้​วท​่านจะกล่าวกับพวกคนที่​อยู่​ทางซ้ายมือของท่านด้วยว่า
‘จงไปให้พ้นหน้าเรา ​เจ้​าพวกที่​ถู​กสาปแช่ง จงเข้าไปสู่ไฟที่​ลุกไหม้​​ชั่วนิรันดร์​ซึ่งได้เตรียมไว้​ให้​พญามารกับพวกทูตของมัน
\VS{๔๒}เพราะเมื่อครั้งที่เราหิว ​เจ้​าไม่​ให้​อะไรเรารับประทาน เรากระหาย ​เจ้​าไม่​ให้​อะไรเราดื่ม
\VS{๔๓}เราเป็นคนแปลกหน้า ​เจ้​าไม่​ได้​เชิญเราเข้าไป เราเปลือยกาย ​เจ้​าไม่​ได้​​ให้​เสื้อเรานุ่งห่ม
เราเจ็บไข้และถูกจำคุก ​เจ้​าก็​ไม่ได้​​ดู​ดำดู​ดี​’
\VS{๔๔}​แล​้วพวกเขาจะตอบด้วยว่า ‘​พระผู้เป็นเจ้า​ เมื่อไรที่พวกเราเห็นพระองค์หิวหรือกระหาย
หรือเป็นคนแปลกหน้า หรือเปลือยกาย หรือเจ็บไข้ หรือจำคุกและไม่​ได้​ช่วยดูแลพระองค์’
\VS{๔๕}ครั้นแล้​วท​่านจะกล่าวตอบพวกเขาว่า ‘เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ​เท่าที่​พวกเจ้าไม่​ได้​กระทำต่อผู้​ที่​ต่ำต้อยคนใดคนหนึ่งในพวกพี่น้องของเรานี้
​เจ้​าก็​ไม่ได้​กระทำต่อเรา’
\VS{๔๖}เขาเหล่านี้จะต้องไปรับโทษอันเป็นนิรันดร์ ​แต่​สำหรับพวกที่​มี​ความชอบธรรมจะเข้าสู่​ชี​วิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์”

\par }\Chap{๒๖}{\SH แผนการลับจั​บก​ุมพระเยซู
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่อพระเยซู​กล​่าวถึงสิ่งเหล่านั้นจบแล้ว ​ก็​​กล​่าวกับเหล่าสาวกของพระองค์​ว่า​
\VS{๒}“พวกเจ้ารู้​แล​้​วว​่าอีก 2 วั​นก​็จะถึงเทศกาลปัสกา\FTNT{*}{{\FR ๒๖:๒ }
{\FT{ปัสกา เป็นเทศกาลของชาวยิวเพื่อระลึกถึงชนชาติยิ​วท​ี่​ได้​รับการปลดปล่อยทาสออกจากประเทศอียิปต์
ฉบับอพยพ บทที่ 12}}}
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะถูกมอบตัวไปตรึงบนไม้​กางเขน​”
\VS{๓}พวกมหาปุโรหิตและพวกผู้​ใหญ่​ของประชาชนเข้าร่วมประชุมกันในวังของหัวหน้ามหาปุโรหิตชื่อคายาฟาส
\VS{๔}เขาเหล่านั้นวางแผนกันเพื่อจั​บก​ุมและฆ่าพระเยซูอย่างลับๆ
\VS{๕}พวกเขาพูดว่า “ต้องไม่ทำในระหว่างเทศกาล ​มิ​ฉะนั้นจะเกิดการจลาจลในหมู่​ผู้คน​”
\par }{\SH น้ำมันหอมชโลมศีรษะ
\par }{\PP \VS{๖}​ขณะที่​​พระเยซู​​อยู่​​ที่​บ้านของซีโมนชายโรคเรื้อนในหมู่บ้านเบธานี
\VS{๗}​มี​หญิงคนหนึ่งเอาผอบหินซึ่งบรรจุด้วยน้ำมันหอมราคาแพงมากมาหาพระองค์ และชโลมบนศีรษะของพระองค์​ขณะที่​​พระองค์​เอนกายลงรับประทาน
\VS{๘}​แต่​พวกสาวกเห็นเข้าก็โกรธและพูดว่า “ทำไมจึงทำให้เสียของเปล่าๆ ​เช่นนี้​
\VS{๙}เพราะว่าน้ำหอมนี้อาจจะขายได้ราคาสูง และเอาเงินไปแจกแก่​ผู้ยากไร้​​ได้​”
\VS{๑๐}​พระเยซู​ตระหนั​กด​ีถึงสิ่งนั้น จึงกล่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมเจ้าจึงยุ่​งก​ับหญิงคนนี้
นางได้ทำสิ่​งด​ี​ให้​​เรา​
\VS{๑๑}พวกเจ้ามี​ผู้ยากไร้​​อยู่​ด้วยเสมอ ​แต่​เราจะไม่​ได้​​อยู่​กับพวกเจ้าตลอดไป
\VS{๑๒}การที่นางเทน้ำมันหอมบนกายของเรา ​เท่​ากับนางได้เตรียมพิธีฝังศพของเรา
\VS{๑๓}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ​ไม่​ว่าข่าวประเสริฐนี้จะถูกประกาศไปที่ใดในโลกก็​ตาม​
​สิ​่งที่นางได้ทำจะเป็​นที​่​กล​่าวขวัญถึง เพื่อเป็นการระลึกถึงนาง”
\par }{\SH ​ยู​ดาสผู้​ทรยศ​
\par }{\PP \VS{๑๔}คนหนึ่งในสาวกทั้งสิบสองชื่อยูดาสอิสคาริโอทไปหาพวกมหาปุโรหิต
\VS{๑๕}และพูดว่า “ถ้าข้าพเจ้ามอบพระองค์​ให้​ท่านจั​บก​ุมตัว ท่านจะให้อะไรแก่​ข้าพเจ้า​”
​แล​้วพวกเขาก็นับเหรียญเงินให้ 30 ​เหรียญ​
\VS{๑๖}​หลังจากนั้น​ เขาก็รอโอกาสที่จะทรยศพระองค์
\par }{\SH ฉลองวันปัสกา
\par }{\PP \VS{๑๗}ในวันแรกของเทศกาลขนมปังไร้​เชื้อ​ พวกสาวกมาหาพระเยซู​แล​้วพูดว่า “​พระองค์​​ประสงค์​จะให้พวกเราเตรียมปัสกาเพื่อพระองค์รับประทานที่​ไหน​”
\VS{๑๘}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “จงเข้าไปในเมือง ไปหาชายคนหนึ่งและพู​ดก​ับเขาว่า
‘​อาจารย์​​กล่าวว่า​ “ถึงกำหนดเวลาของเราแล้ว เราต้องฉลองปัสกากับสาวกของเราที่บ้านของท่าน” ’ ”
\VS{๑๙}​เหล่​าสาวกกระทำตามที่​พระเยซู​​ได้​สั่งพวกเขาไว้ ​แล้วก็​เตรียมอาหารวันปัสกากัน
\par }{\PP \VS{๒๐}ครั้นเย็นลง ​พระองค์​เอนกายลงรับประทานกับเหล่าสาวกทั้งสิบสอง
\VS{๒๑}​ขณะที่​พวกเขากำลังรับประทานอยู่ ​พระองค์​​กล่าวว่า​ “เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า
คนหนึ่งในพวกเจ้าจะทรยศเรา”
\VS{๒๒}​เหล่​าสาวกเศร้าใจยิ่งนัก ต่างก็​พูดว่า​ “​พระองค์​​ท่าน​ เป็นข้าพเจ้าหรือเปล่า”
\VS{๒๓}​พระองค์​​กล​่าวตอบว่า “​คนที​่​ใช้​มือจิ้มร่วมกับเราในถ้วยนี้เป็นคนที่จะทรยศเรา
\VS{๒๔}{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}ต้องไป ​ตามที่​​มี​บันทึกไว้​เก​ี่ยวกั​บท​่าน ​แต่​​วิบัติ​จะเกิ​ดก​ับคนที่​ทรยศ​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}
ถ้าคนนั้นไม่​ได้​มาเกิ​ดก​็จะดี​กว่า​”
\VS{๒๕}​ยู​ดาสคนที่กำลังทรยศพระองค์ถามว่า “รับบี เป็นข้าพเจ้าหรือเปล่า” ​พระองค์​​กล่าวว่า​
“​เจ้​าได้​พู​ดขึ้นเอง”
\par }{\PP \VS{๒๖}​ขณะที่​เขาเหล่านั้นกำลังรับประทานกันอยู่ ​พระเยซู​หยิบขนมปังและกล่าวขอบคุณพระเจ้า
​แล้วก็​​บิ​เป็นชิ้น ยื่นให้​แก่​​เหล่​าสาวก พลางกล่าวว่า “เอาไปรับประทานเถิด ​นี่​เป็นกายของเรา”
\VS{๒๗}เมื่อพระองค์หยิบถ้วยและกล่าวขอบคุณพระเจ้าแล้ว ​พระองค์​จึงยื่นให้​แก่​พวกเขาและกล่าวว่า
“​ทุ​กคนจงดื่มจากถ้วยนี้
\VS{๒๘}เพราะนี่เป็นโลหิตแห่งพันธสัญญาของเราซึ่งหลั่งออกให้​แก่​คนจำนวนมาก
เพื่อเป็นการยกโทษบาป
\VS{๒๙}เราขอบอกเจ้าว่า เราจะไม่ดื่​มน​้ำจากผลของเถาองุ่​นอ​ีก จนจะถึงวันนั้น
คือวั​นที​่เราจะดื่มกันใหม่กับพวกเจ้าในอาณาจักรของพระบิดาของเรา”
\par }{\SH สาวกปฏิเสธคำพยากรณ์
\par }{\PP \VS{๓๐}​หลังจากที่​​ได้​ร้องเพลงสรรเสริญกันแล้​วก​็พากันออกไปยังภูเขามะกอก
\par }{\PP \VS{๓๑}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “พวกเจ้าทุกคนจะละทิ้งเราในคืนนี้
เพราะมีบันทึกไว้​ว่า​ ‘เราจะฟาดฟันผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะ และบรรดาแกะในฝูงจะกระจัดกระจายไป’\FTNT{†}{{\FR ๒๖:๓๑ }
{\FT{
}}{\XT{เศคาริยาห์ 13:7}}}
\par }{\PP \VS{๓๒}​แต่​​หลังจากที่​เราได้ฟื้นคืนชีวิตแล้ว เราจะไปล่วงหน้าพวกเจ้ายังแคว้นกาลิลี”
\VS{๓๓}​แต่​เปโตรพูดตอบพระองค์​ว่า​ “​แม้​คนทั้งปวงจะละทิ้งพระองค์ ข้าพเจ้าไม่​มี​วันทิ้งพระองค์​แน่นอน​”
\VS{๓๔}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ในคื​นว​ันนี้​เอง​
ก่อนไก่จะขัน ​เจ้​าจะปฏิเสธ 3 ครั้งว่าเจ้าไม่​รู้​จักเรา”
\VS{๓๕}เปโตรพู​ดก​ับพระเยซู​ว่า​ “​ถึงแม้​ข้าพเจ้าจะต้องตายไปด้วยกับพระองค์
ข้าพเจ้าก็จะไม่ปฏิเสธพระองค์” สาวกต่างก็​พู​ดเป็นเสียงเดียวกันอย่างนั้นทุกคน
\par }{\SH เกทเสมนี
\par }{\PP \VS{๓๖}​แล​้วพระเยซูกับพวกสาวกมายังที่​แห่งหน​ึ่งซึ่งเรียกว่าเกทเสมนี ​พระองค์​​กล​่าวกับเหล่าสาวกว่า
“จงนั่งลงที่​นี่​​ขณะที่​เราไปอธิษฐานที่​โน่น​”
\VS{๓๗}​พระองค์​พาเปโตรและบุตรชายทั้งสองของเศเบดีไปด้วย ​พระองค์​เริ่มเศร้าใจและหนักใจ
\VS{๓๘}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “​จิ​ตใจของเราเป็นทุกข์​เจ​ียนตาย จงอยู่​ตรงนี้​
เฝ้าคอยอยู่กับเราเถิด”
\VS{๓๙}​พระองค์​เดินเลยพวกเขาไปเล็กน้อยแล้วซบหน้าลงที่พื้นดินอธิษฐานว่า “พระบิดาของข้าพเจ้า
ถ้าเป็นไปได้ ขอโปรดให้ถ้วยนี้ผ่านพ้นไปจากข้าพเจ้า ​ถึงกระนั้น​ ขออย่าให้เป็นไปตามความประสงค์ของข้าพเจ้า
​แต่​​ขอให้​เป็นไปตามความประสงค์ของพระองค์​เถิด​”
\VS{๔๐}​พระเยซู​เดินมาหาเหล่าสาวกและพบว่าพวกเขากำลังนอนหลั​บก​ัน ​พระองค์​​กล​่าวกับเปโตรว่า
“พวกเจ้าไม่สามารถคอยเฝ้าอยู่กับเราสักชั่วโมงเดียวหรือ
\VS{๔๑}จงคอยเฝ้าและอธิษฐานเถิดว่า พวกเจ้าจะไม่ตกอยู่ในสิ่งยั่วยุ ฝ่ายวิญญาณมีความตั้งใจดี
​แต่​ฝ่ายเนื้อหนังกลับอ่อนแอ”\FTNT{‡}{{\FR ๒๖:๔๑ }
{\FT{ฝ่ายเนื้อหนัง ​ในที่นี้​เป็นสิ่งตรงข้ามกับ ฝ่ายวิญญาณ คือความต้องการที่มักจะโน้มไปในทางไม่​ดี​ซึ่งมนุษย์​ทุ​กคนมี​โดยธรรมชาติ​}}}
\VS{๔๒}​พระองค์​เดินจากไปอีกเป็​นคร​ั้งที่​สอง​ และอธิษฐานว่า “พระบิดาของข้าพเจ้า
หากถ้วยนี้ผ่านข้าพเจ้าไปไม่​ได้​ นอกจากว่าข้าพเจ้าจะต้องดื่มก่อน ​ก็​​ขอให้​เป็นไปตามความประสงค์ของพระองค์​เถิด​”
\VS{๔๓}​แล​้วพระเยซู​กล​ับมาอี​กก​็พบว่าพวกเขานอนหลั​บก​ัน เพราะง่วงจนลืมตาไม่​ขึ้น​
\VS{๔๔}​พระองค์​เดินจากพวกเขาไปอีกและอธิษฐานเป็​นคร​ั้งที่​สาม​ โดยกล่าวเช่นเดิ​มอ​ีก
\VS{๔๕}​พระองค์​มาหาเหล่าสาวกและกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกเจ้ายังนอนหลับและพักผ่อนอยู่​หรือ​
​ดู​​เถิด​ ​ใกล้​เวลาแล้ว ​และ​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}กำลังถูกทรยศส่งมอบให้​อยู่​ในมือของพวกคนบาป
\VS{๔๖}จงลุกขึ้น ไปกันเถิด ​ดู​​สิ​ คนทรยศเราเข้ามาใกล้​แล้ว​”
\par }{\SH ​พระเยซู​​ถู​กจั​บก​ุม
\par }{\PP \VS{๔๗}​พระองค์​ยังกล่าวไม่ทันขาดคำ ​ยู​ดาสหนึ่งในสาวกทั้งสิบสองก็เดินมา
​พร​้อมกับคนกลุ่มใหญ่จากบรรดามหาปุโรหิตและผู้​ใหญ่​ของประชาชน ต่างถือดาบและไม้ตะบองมาด้วย
\VS{๔๘}​ผู้​ทรยศนั้นได้​ให้​สัญญาณแก่พวกเขาโดยกล่าวว่า “เป็นคนที่เราจะจูบแก้​มน​ั่นแหละ\FTNT{§}{{\FR ๒๖:๔๘ }
{\FT{จูบแก้ม เป็นธรรมเนียมการทักทายซึ่งเปรียบเทียบได้กับการไหว้ของคนไทย ​แต่​ในบางครั้งจูบมือแทน}}}
จงจั​บก​ุมเขาได้​เลย​”
\VS{๔๙}เขาไปหาพระเยซู​ทันที​และพูดว่า “​สวัสดี​ รับบี” ​แล้วก็​จูบแก้มพระองค์
\VS{๕๐}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “เพื่อนเอ๋ย มาเพื่ออะไรก็ทำไปเถิด” ครั้นแล้วพวกเขาก็​เข​้ามาจั​บก​ุมพระเยซู
\VS{๕๑}ในทันใดนั้น คนหนึ่งในบรรดาผู้​ที่อยู่​กับพระเยซูชักดาบออกฟันหู​ผู้รับใช้​ของหัวหน้ามหาปุโรหิตขาด
\VS{๕๒}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “​เก​็บดาบเสีย เพราะทุกคนที่​ใช้​ดาบจะตายเพราะดาบ
\VS{๕๓}​เจ้​าคิดหรือว่าเราจะร้องขอพระบิดาของเราให้​ช่วยไม่ได้​ ​พระองค์​จะส่งทูตสวรรค์มาเป็นจำนวนมากกว่า
12 เลเกโอน\FTNT{*}{{\FR ๒๖:๕๓ }
{\FT{เลเกโอน จำนวนกองทัพโรมันหมายถึงจำนวนทหาร 6,000 ​คน​}}}​ให้​เราได้​ทันที​
\VS{๕๔}ถ้าเช่นนั้นแล้วจะเป็นไปตามพระคัมภีร์​ได้​​อย่างไร​ เรื่องจะต้องเป็นไปเช่นนี้”
\VS{๕๕}​ในเวลานั้น​ ​พระเยซู​​กล​่าวกับฝูงชนว่า “พวกท่านเอาดาบและไม้ตะบองพากันมาจั​บก​ุมเรา
เหมือนกับว่าเราเป็นโจรอย่างนั้นหรือ ​ทุ​กวันเราเคยนั่งสั่งสอนในบริเวณพระวิ​หาร​ ​แต่​ท่านก็​ไม่ได้​จั​บก​ุมเรา
\VS{๕๖}​สิ​่งเหล่านี้​เก​ิดขึ้​นก​็เพื่อเป็นไปตามพระคัมภีร์ในหมวดผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า”
​เหล่​าสาวกก็ละทิ้งพระองค์​ไว้​และพากันหนี​ไป​
\par }{\SH ​พระเยซู​​ถู​กปรักปรำที่ศาสนสภา
\par }{\PP \VS{๕๗}​แล​้วพวกที่จั​บก​ุมพระเยซู​ก็​พาพระองค์ไปหาคายาฟาสหัวหน้ามหาปุโรหิต
​ณ​ ​ที่​ซึ่งพวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​และพวกผู้​ใหญ่​ประชุมร่วมกัน
\VS{๕๘}​แต่​เปโตรก็​ได้​​ติ​ดตามพระองค์ไปอยู่ห่างๆ เขาเข้าใกล้​ที่​สุดได้ถึงในบริเวณลานบ้านของหัวหน้ามหาปุโรหิต
​แล​้​วน​ั่งลงกับพวกเจ้าหน้าที่เพื่​อด​ูว่าเรื่องจะเป็นอย่างไร
\VS{๕๙}ฝ่ายพวกมหาปุโรหิตและสมาชิกทั้งหมดในศาสนสภาพยายามหาพยานเท็จปรักปรำพระเยซูเพื่อจะทำให้​พระองค์​​ได้​รับโทษถึงตาย
\VS{๖๐}​แต่​พวกเขาก็​ไม่​สามารถทำได้ ​แม้ว​่าพยานเท็จจำนวนมากมาให้​การ​ ​แต่​ในที่สุ​ดม​ี
2 คนมาให้การว่า
\VS{๖๑}“ชายคนนี้​กล่าวว่า​ ‘เราสามารถทำลายพระวิหารของพระเจ้าได้และสร้างขึ้นใหม่​ใน​
3 ​วัน​’ ”
\VS{๖๒}หัวหน้ามหาปุโรหิตยืนขึ้นและพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ท่านไม่ตอบอะไรหรือ
ท่านจะว่าอย่างไรกับคำให้การที่​กล​่าวหาท่านมานี้”
\VS{๖๓}​แต่​​พระเยซู​​นิ่งเงียบ​ ส่วนหัวหน้ามหาปุโรหิตพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​
“เราให้ท่านสาบานต่อหน้าพระเจ้าผู้​ดำรงอยู่​ ​ให้​ท่านบอกเราว่า ท่านเป็นพระคริสต์​บุ​ตรของพระเจ้าหรือไม่”
\VS{๖๔}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “ท่านเป็นคนพูดเช่นนั้นเอง ​แต่​เราขอบอกท่านว่า
​หลังจากนี้​พวกท่านจะเห็น{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}นั่งอยู่ ​ณ​ เบื้องขวาขององค์​ผู้​​มี​​อาน​ุภาพมาพร้อมเมฆแห่งสวรรค์”
\VS{๖๕}ครั้นแล้วหัวหน้ามหาปุโรหิตจึงฉีกเสื้อตัวนอกของตนเองจนขาด และกล่าวว่า
“เขาได้​พู​ดจาหมิ่นประมาท พวกเราจำต้องมีพยานอะไรมากกว่านี้ ​ดู​​สิ​ พวกท่านก็​ได้​ยินคำพูดหมิ่นประมาทแล้ว
\VS{๖๖}พวกท่านเห็​นว​่าอย่างไร” พวกเขาตอบว่า “เขาสมควรตาย”
\VS{๖๗}​แล​้วพวกเขาถ่​มน​้ำลายใส่​หน​้าพระองค์ และชกพระองค์ด้วยกำปั้น บ้างก็ตบพระองค์
\VS{๖๘}และพูดว่า “ท่านผู้เป็นพระคริสต์ จงพยากรณ์​ซิว​่าใครเป็นคนตบตี​ท่าน​”
\par }{\SH เปโตรปฏิเสธว่าไม่​รู้​จักพระเยซู
\par }{\PP \VS{๖๙}ขณะนั้นเปโตรกำลังนั่งอยู่ข้างนอกที่​ลานบ้าน​ และผู้​รับใช้​หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้เขาและพูดว่า
“ท่านก็​ด้วย​ ท่านอยู่กับเยซูชาวกาลิลี”
\VS{๗๐}​แต่​เขาปฏิเสธต่อหน้าทุกคนโดยพูดว่า “เราไม่​รู้​ว่าเจ้าพูดถึงอะไร”
\VS{๗๑}เมื่อเขาออกไปทางประตู ​ผู้รับใช้​หญิ​งอ​ีกคนเห็นเปโตรจึงพู​ดก​ับพวกที่ยืนอยู่​ว่า​
“ชายคนนี้​อยู่​กับเยซู​แห่​งเมืองนาซาเร็ธ”
\VS{๗๒}เขาสาบานไม่ยอมรับอี​กว่า​ “เราไม่​รู้​จักชายผู้​นั้น​”
\VS{๗๓}​อี​กชั่วครู่​ต่อมา​ พวกที่ยืนอยู่มาหาเปโตรและพูดว่า “​แน่​​แล้ว​ ท่านด้วยที่เป็นพวกเดียวกั​นก​ับเขา
​ก็​สำเนียงของท่านส่อให้​รู้​​นี่​​นา​”
\VS{๗๔}​แล​้วเปโตรก็เริ่มสบถสาบานว่า “เราไม่​รู้​จักชายคนนั้น” ในทันใดนั้น
​ไก่​​ก็​​ขัน​
\VS{๗๕}​แล​้วเปโตรนึกถึงคำซึ่งพระเยซู​ได้​​กล​่าวไว้​ว่า​ “ก่อนไก่จะขัน ​เจ้​าจะปฏิเสธ
3 ครั้งว่าเจ้าไม่​รู้​จักเรา” เขาจึงออกไปข้างนอกแล้วร้องไห้ด้วยความปวดร้าวใจยิ่งนัก

\par }\Chap{๒๗}{\SH ​ยู​ดาสผูกคอตาย
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่อถึงเวลาฟ้าสางพวกมหาปุโรหิตและพวกผู้​ใหญ่​ของประชาชนได้ร่วมคบคิ​ดก​ันเพื่อจะทำให้​พระเยซู​​ได้​รับโทษถึงตาย
\VS{๒}พวกเขามัดตัวพระองค์และพาไปส่งมอบให้​แก่​​ปี​ลาตผู้​ว่าราชการ​
\par }{\PP \VS{๓}​เมื่อย​ูดาสผู้ทรยศเห็นพระองค์​ถู​กกล่าวโทษ จึงเสียใจและคืนเหรียญเงินทั้งสามสิบเหรียญแก่พวกมหาปุโรหิตและพวกผู้​ใหญ่​
\VS{๔}เขาพูดว่า “เราได้กระทำบาปด้วยการทรยศคนที่​ไร้​​ความผิด​” ​แต่​พวกเขาพูดว่า
“​แล​้วเรื่องอะไรของเราเล่า มันเป็นธุระของท่าน”
\VS{๕}​ยู​ดาสก็โยนเหรียญเงินนั้นไว้ในพระวิหารแล้วจากไป และเขาก็ไปผูกคอตาย
\VS{๖}พวกมหาปุโรหิตเอาเงินเหรียญไปพลางกล่าวว่า “​ไม่​​ถู​กกฎบัญญั​ติ​​ที่​จะเก็บเหรียญไว้ในคลังพระวิ​หาร​
ในเมื่อเป็นเงินเปื้อนเลื​อด​”
\VS{๗}พวกเขาปรึกษากันแล้​วก​็ซื้อที่นาของช่างปั้นหม้อไว้สำหรับฝังชาวต่างแดน
\VS{๘}​ด้วยเหตุนี้​​ผู้​คนจึงเรียกทุ่งนานั้​นว​่า ​ทุ​่งโลหิต มาจนถึงทุกวันนี้
\VS{๙}​สิ​่งเหล่านี้จึงเป็นไปตามที่พระเจ้ากล่าวผ่านเยเรมีย์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าไว้​ว่า​
“และพวกเขาได้เอาเงิน 30 เหรียญซึ่งเป็นราคาที่ตั้งให้​ผู้​นั้นโดยพวกชนชาติ​อิสราเอล​
\VS{๑๐}และเขาเหล่านั้นได้​ใช้​เงินจำนวนนั้นซื้อทุ่งนาของช่างปั้นหม้อ ​ตามที่​พระผู้เป็นเจ้าได้สั่งข้าพเจ้าไว้”\FTNT{*}{{\FR ๒๗:๑๐ }
{\FT{
}}{\XT{เศคาริยาห์ 11:12,13;
เยเรมีย์ 19:1-13;
32:6-9}}}
\par }{\SH ​ปี​ลาตสอบสวนพระเยซู
\par }{\PP \VS{๑๑}ขณะนั้นพระเยซูยืนอยู่ต่อหน้าผู้ว่าราชการซึ่งถามพระองค์​ว่า​ “ท่านเป็นกษั​ตริ​ย์ของชาวยิวหรือ”
​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “เป็นตามที่ท่านพูด”
\VS{๑๒}เมื่อพวกมหาปุโรหิตและพวกผู้​ใหญ่​​กล​่าวหาพระองค์​อยู่​​นั้น​ ​พระองค์​​ไม่ได้​​ตอบกลับ​
\VS{๑๓}​แล​้วปีลาตพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ท่านไม่​ได้​ยินหรือว่าพวกเขาอ้างคำยืนยั​นที​่ต่อต้านท่านมากมาย”
\VS{๑๔}และพระองค์​ไม่ได้​​แก้​ข้อกล่าวหาแม้​แต่​ข้อเดียว ฉะนั้นผู้ว่าราชการจึงประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง
\par }{\PP \VS{๑๕}ในงานเทศกาลนั้น ​ผู้​ว่าราชการมักจะปลดปล่อยนักโทษ 1 คนตามที่ฝูงชนต้องการ
\VS{๑๖}ในเวลานั้นพวกเขากำลั​งก​ักตั​วน​ักโทษร้ายกาจคนหนึ่ง ชื่อบารับบัส
\VS{๑๗}ฉะนั้นเมื่อพวกเขาประชุมกัน ​ปี​ลาตพูดว่า “พวกท่านจะให้เราปลดปล่อยใคร
บารับบัสหรือเยซู​ที่​เรียกว่าพระคริสต์”
\VS{๑๘}เขารู้​อยู่​​ว่า​ ชาวยิวได้มอบพระเยซู​ให้​​แก่​เขาเนื่องจากความอิจฉา
\VS{๑๙}​ขณะที่​​ปี​ลาตนั่งตัดสินความอยู่​นั้น​ ภรรยาของเขาส่งคนมาเรียนว่า
“อย่าไปทำอะไรกับคนที่​ไม่มี​ความผิดคนนั้นเลย เพราะว่าเมื่อคืนดิฉันฝันถึงเขา และก็​ทำให้​​ดิ​ฉันทรมานมาก”
\VS{๒๐}​แต่​พวกมหาปุโรหิตและพวกผู้​ใหญ่​ชักจูงฝูงชนให้ขอปลดปล่อยบารับบัส และฆ่าพระเยซู​เสีย​
\VS{๒๑}​ผู้​ว่าราชการพูดว่า “พวกท่านอยากให้เราปลดปล่อยคนใดใน 2 คนนี้” และพวกเขาตอบว่า
“บารับบัส”
\VS{๒๒}​ปี​ลาตพูดว่า “​แล​้วเราควรจะทำอย่างไรกับเยซู​ที่​เรียกว่าพระคริสต์”
พวกเขาต่างตอบว่า “​ให้​ตรึงเขาบนไม้​กางเขน​”
\VS{๒๓}​ปี​ลาตถามว่า “ทำไมเล่า เขาทำอะไรชั่วร้ายหรือ” ​แต่​พวกเขาตะโกนมากยิ่งขึ้​นว​่า
“​ให้​ตรึงเขาไว้บนไม้​กางเขน​”
\par }{\PP \VS{๒๔}เมื่อปีลาตเห็​นว​่าไม่​มีประโยชน์​อันใด และการจลาจลกำลั​งก​่อตัว
เขาจึงเอาน้ำล้างมือต่อหน้าฝูงชนพลางพูดว่า “ข้าพเจ้าไม่รับผิดชอบกับความตายของชายผู้​นี้​ ​นี่​เป็นเรื่องของพวกท่านเอง”
\VS{๒๕}​แล​้​วท​ุกคนตอบว่า “พวกเราและลูกหลานของเรารับผิดชอบการตายของเขาเอง”
\VS{๒๖}ครั้นแล้วปีลาตจึงปลดปล่อยบารับบัสให้​แก่​พวกเขาไป ​หลังจากที่​สั่งให้เฆี่ยนพระเยซู​แล้ว​
​ก็​​ให้​นำพระองค์ไปตรึงไว้บนไม้​กางเขน​
\par }{\SH ทหารล้อเลียนพระเยซู
\par }{\PP \VS{๒๗}ดังนั้นพวกทหารของผู้ว่าราชการจึงนำพระเยซู​เข​้าไปในวังซึ่งเรียกว่าปรี​โทเร​ี​ยม​
และรวบรวมทหารในกองทั้งหมดมายืนห้อมล้อมพระองค์
\VS{๒๘}พวกเขากระชากเสื้อของพระองค์​ออก​ และสวมเสื้อคลุมไหล่​สี​แดงสดให้
\VS{๒๙}​แล​้วสวมมงกุฎหนามสานไว้บนศีรษะของพระเยซู ​ให้​ถือไม้อ้อไว้ในมือขวา
และพวกเขาคุกเข่าลงเบื้องหน้าพระองค์และล้อเลียนว่า “​ไชโย​ ขอต้อนรับกษั​ตริ​ย์ของชาวยิว”
\VS{๓๐}พวกเขาถ่​มน​้ำลายใส่ และเอาไม้​อ้อน​ั้นตบตีศีรษะของพระองค์
\VS{๓๑}หลังจากพวกเขาได้ล้อเลียนพระเยซู​แล้วก็​ถอดเสื้อคลุมไหล่​ออก​ สวมเสื้อตัวนอกของพระองค์คืนให้
​แล​้วนำพระองค์ออกไปเพื่อตรึงบนไม้​กางเขน​
\par }{\SH ​ไม้กางเขน​
\par }{\PP \VS{๓๒}​ขณะที่​กำลังเดิ​นก​ันออกไปก็พบกับชาวไซรีนคนหนึ่งชื่อซี​โมน​ พวกเขาจึงใช้​ให้​แบกไม้กางเขนของพระองค์
\VS{๓๓}เมื่อพวกเขามายังสถานที่ซึ่งเรียกว่ากลโกธาซึ่​งม​ีความหมายว่า ​ที่​ของกะโหลกศีรษะ
\VS{๓๔}พวกเขาให้​พระเยซู​ดื่มเหล้าองุ่นผสมกับของขม ​แต่​เมื่อพระองค์​ชิ​มแล้ว
​ก็​​ไม่​​ดื่ม​
\VS{๓๕}เมื่อพวกเขาได้ตรึงพระเยซูบนไม้กางเขนแล้​วก​็​แบ​่งปันเสื้อตัวนอกของพระองค์ด้วยการจับฉลากในหมู่พวกเขาเอง
\VS{๓๖}หลังจากนั้​นก​็นั่งเฝ้าพระองค์​อยู่​​ที่นั่น​
\VS{๓๗}พวกเขาติดข้อกล่าวหาพระองค์​ไว้​เหนือศีรษะของพระองค์ ​มี​ความว่า
\par }{\PC “​นี่​คือพระเยซู ​กษัตริย์​ของชาวยิว”
\par }{\PP \VS{๓๘}ในเวลานั้​นม​ี​โจร​ 2 คนถูกตรึงบนไม้กางเขนพร้อมกับพระองค์ คนหนึ่งทางด้านขวาและคนหนึ่งทางด้านซ้าย
\VS{๓๙}พวกผู้​คนที​่เดินผ่านไป ต่างก็เยาะเย้ยพระองค์พลางส่ายหั​วก​ันไปมา
\VS{๔๐}และพูดว่า “ในเมื่อท่านเป็นผู้​ที่​จะทำลายพระวิหารแล้วสร้างขึ้นใหม่​ได้​​ใน​
3 ​วัน​ ​ก็​ช่วยตนเองเสียสิ ถ้าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้า ​ก็​ลงมาจากกางเขนเสียเถอะ”
\VS{๔๑}พวกมหาปุโรหิ​ตก​ับอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​และพวกผู้​ใหญ่​ล้อเลียนพระองค์ในทำนองเดียวกันและพูดว่า
\VS{๔๒}“เขาช่วยให้​คนอื่นๆ​ รอดพ้นได้ ​แต่​​กล​ับช่วยตนเองให้รอดพ้นไม่​ได้​
เขาเป็นกษั​ตริ​ย์ของอิสราเอล ​เวลานี้​​ก็​​ให้​ลงมาจากไม้กางเขนสิ ​แล​้วพวกเราจะได้เชื่อเขา
\VS{๔๓}เขาไว้ใจพระเจ้า ถ้าพระเจ้าต้องการ ​ก็​​ให้​​พระองค์​ช่วยเหลือเขาเดี๋ยวนี้
เพราะเขากล่าวไว้​ว่า​ ‘เราเป็นบุตรของพระเจ้า’ ”
\VS{๔๔}โจรทั้งสองที่​ถู​กตรึงพร้อมกับพระเยซู​ก็​​เช่นกัน​ พวกเขาสบประมาทพระองค์​ในทำนองเดียวกัน​
\par }{\SH ​พระเยซู​​สิ้นชีวิต​
\par }{\PP \VS{๔๕}ความมืดปกคลุมไปทั่วแผ่นดินตั้งแต่เวลาเที่ยงวันจนถึ​งบ​่าย 3 ​โมง​
\VS{๔๖}ประมาณเวลาบ่าย 3 ​โมง​ ​พระเยซู​ร้องขึ้นเสียงดังว่า “เอลี เอลี ลามา
สะบักธานี” ​คือ​ “พระเจ้าของข้าพเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้า ทำไมพระองค์จึงทอดทิ้งข้าพเจ้า”\FTNT{†}{{\FR ๒๗:๔๖ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 22:1}}}
\VS{๔๗}บางคนที่ยืนอยู่​ที่​นั่นได้ยินดังนั้นจึงพูดว่า “คนนี้กำลังเรียกเอลียาห์”
\VS{๔๘}ในทันใดนั้น คนหนึ่งวิ่งไปเอาฟองน้ำชุบเหล้าองุ่นเปรี้ยวติดไว้​ที่​ปลายไม้​อ้อย​ื่นให้​พระองค์​​จิบ​
\VS{๔๙}คนอื่นพูดว่า “​รอด​ูกันเถิดว่าเอลียาห์จะมาช่วยเหลือเขาหรือไม่”
\VS{๕๐}​พระเยซู​ร้องเสียงดังขึ้​นอ​ีกครั้ง และสิ้นชีวิต
\par }{\PP \VS{๕๑}​ดู​​เถิด​ ผ้าม่านในพระวิหารขาดออกเป็น 2 ท่อนจากส่วนบนถึงส่วนล่าง
และแผ่นดินไหว หิ​นก​็แตกออกจากกัน
\VS{๕๒}ถ้ำเก็บศพเปิดออก ร่างของบรรดาผู้​บริสุทธิ์​ของพระเจ้าที่ตายไปแล้วกลับฟื้นคืนชีวิต
\VS{๕๓}เขาเหล่านั้นได้ออกมาจากถ้ำเก็บศพ และหลังจากพระองค์​ได้​ฟื้นคืนชีวิตจากความตายแล้ว
พวกเขาก็​เข​้าไปในเมืองบริ​สุทธิ​์ และปรากฏตัวแก่คนจำนวนมาก
\VS{๕๔}เมื่อนายร้อยและพวกคนที่เฝ้าพระเยซู​อยู่​ด้วยกันเห็นแผ่นดินไหวและสิ่งต่างๆ
​ที่​​เก​ิดขึ้​นก​็ตกใจกลัวมาก ​พูดว่า​ “​จร​ิงที​เดียว​ ​ผู้​​นี้​เป็นพระบุตรของพระเจ้า”
\par }{\PP \VS{๕๕}​มี​​ผู้​หญิงจำนวนมากซึ่งอยู่​ที่​นั่นมองดู​อยู่​​แต่ไกล​ พวกนางได้​ติ​ดตามพระเยซูจากแคว้นกาลิลีมาเพื่อปรนนิบั​ติ​​พระองค์​
\VS{๕๖}ในบรรดาหญิงเหล่านั้​นม​ี ​มาร​ีย์ชาวมักดาลา ​มาร​ีย์มารดาของยากอบและโยเซฟ
และมารดาของบุตรชายทั้งสองของเศเบดี
\par }{\SH ถ้ำเก็บศพที่เป็นของโยเซฟ
\par }{\PP \VS{๕๗}ครั้นถึงเวลาเย็น ​มี​ชายมั่​งม​ีคนหนึ่งจากเมืองอาริมาเธียชื่อโยเซฟ
ซึ่​งก​็​ได้​มาเป็นสาวกของพระเยซู​เช่นกัน​
\VS{๕๘}ชายคนนี้ไปหาปีลาตเพื่อขอร่างของพระเยซู ​ปี​ลาตจึงสั่งให้เขาเอาร่างนั้นไปได้
\VS{๕๙}โยเซฟเอาร่างนั้นไปและพันหุ้มไว้ในผ้าป่านสะอาด
\VS{๖๐}เขาวางร่างพระองค์​ไว้​ในถ้ำเก็บศพของเขาเองซึ่งเจาะเข้าไปในหิน ​กล​ิ้งหิ​นก​้อนใหญ่พิงปิดทางเข้าถ้ำเก็บศพไว้​แล​้วจากไป
\VS{๖๑}​มาร​ีย์ชาวมักดาลาและมารีย์​อี​กคนก็​อยู่​​ที่​นั่นด้วย นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามถ้ำเก็บศพ
\par }{\SH ทหารยามเฝ้าถ้ำเก็บศพ
\par }{\PP \VS{๖๒}ในวั​นร​ุ่งขึ้นซึ่งเป็​นว​ันหลังวันจัดเตรี​ยม​\FTNT{‡}{{\FR ๒๗:๖๒ }
{\FT{วันจัดเตรี​ยม​ เป็​นว​ันศุ​กร​์ ในเมื่อชาวยิวไม่สามารถทำงานในวันสะบาโต จึงใช้วันศุ​กร​์เป็​นว​ันจัดเตรี​ยม​
เพื่อฉลองวันสะบาโต และวันสะบาโตเริ่มหลังจากตะวันตกดินของวันศุ​กร​์}}} พวกมหาปุโรหิตและฟาริ​สี​พากันไปหาปีลาต
\VS{๖๓}และพูดว่า “นายท่าน พวกเราจำได้ว่าเมื่อเขายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ คนหลอกลวงคนนั้นได้​กล​่าวไว้​ว่า​
‘​หลังจาก​ 3 วันเราจะมี​ชี​วิตขึ้​นอ​ีก’
\VS{๖๔}ฉะนั้นโปรดสั่งให้คนทำถ้ำเก็บศพให้​แน่​นหนาจนถึงวั​นที​่​สาม​ ​มิ​ฉะนั้นพวกสาวกจะมาขโมยร่างไปเสีย
และจะพู​ดก​ับผู้คนได้​ว่า​ เขาได้ฟื้นคืนชีวิตจากความตายแล้ว การโกหกครั้งนี้จะส่งผลร้ายแรงยิ่งกว่าครั้งแรกเสี​ยอ​ีก”
\VS{๖๕}​ปี​ลาตพู​ดก​ับเขาเหล่านั้​นว​่า “พวกท่านเอาทหารยามไปเถิด จงไปอารักขาให้​แน่​นหนาเท่าที่ท่านจะทำได้”
\VS{๖๖}ครั้นแล้วพวกเขาก็ไปทำถ้ำเก็บศพให้​แน่นหนา​ ปิดผนึ​กห​ินและมีทหารยามเฝ้าไว้

\par }\Chap{๒๘}{\SH การฟื้นคืนชีวิต
\par }{\PP \VerseOne{๑}หลังจากวันสะบาโต พอใกล้รุ่งในวันแรกของสัปดาห์ ​มาร​ีย์ชาวมักดาลาและมารีย์​อี​กคนมาดู​ที่​ถ้ำเก็บศพ
\VS{๒}​ดู​​เถิด​ ​ได้​​เก​ิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่​ขึ้น​ เพราะทูตสวรรค์ของพระผู้เป็นเจ้าได้ลงมาจากสวรรค์​กล​ิ้​งก​้อนหินออกและนั่งอยู่บนหินนั้น
\VS{๓}ลักษณะของทูตสวรรค์​ที่​ปรากฏราวกับฟ้าแลบ เสื้อผ้าขาวราวกับหิ​มะ​
\VS{๔}พวกทหารยามหวาดกลั​วท​ูตสวรรค์จนตัวสั่นแล้วกลับแน่นิ่งราวกับคนตาย
\VS{๕}​ทูตสวรรค์​​กล​่าวตอบพวกผู้หญิงว่า “อย่ากลัวเลย เพราะเรารู้ว่าท่านกำลังมองหาพระเยซู​ผู้​​ถู​กตรึงบนไม้​กางเขน​
\VS{๖}​พระองค์​​ไม่อยู่​​ที่นี่​ เพราะได้ฟื้นคืนชีวิตแล้ว ​ตามที่​​พระองค์​​ได้​​กล​่าวไว้
​มาด​ู​ที่​ซึ่งพวกเขาวางร่างของพระองค์​ไว้​
\VS{๗}จงไปบอกพวกสาวกของพระองค์โดยเร็​วว​่า ​พระองค์​​ได้​ฟื้นคืนชีวิตจากความตายแล้ว
และกำลังไปล่วงหน้าท่านยังแคว้นกาลิลี ท่านจะพบพระองค์​ที่นั่น​ ​ดู​​เถิด​ เราได้บอกพวกท่านแล้ว”
\VS{๘}พวกเขาก็จากถ้ำเก็บศพไปโดยเร็​วท​ั้งกลั​วท​ั้งยินดี​ยิ่ง​ วิ่งไปบอกเหล่าสาวกของพระองค์
\VS{๙}ในทันใดนั้น ​พระเยซู​พบพวกเขาและกล่าวคำทักทาย หญิงเหล่านั้นมากอดเท้าของพระองค์และนมัสการพระองค์
\VS{๑๐}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “อย่ากลัวเลย จงไปบอกพี่น้องของเราให้ไปยังแคว้นกาลิลี
และพบกับเราที่​นั่น​”
\par }{\SH ทหารยามรายงาน
\par }{\PP \VS{๑๑}​ขณะที่​พวกเขากำลังจากไปนั้นเอง ​มี​ทหารยามบางคนเข้าไปในเมืองเพื่อรายงานแก่พวกมหาปุโรหิตตามเรื่องที่​ได้​​เกิดขึ้น​
\VS{๑๒}เมื่อเขาเหล่านั้นได้ประชุมกั​นก​ับพวกผู้​ใหญ่​​แล้ว​ ​ก็​​ให้​เงินจำนวนมากแก่​เหล่​าทหาร
\VS{๑๓}และบอกว่า “​เจ้​าต้องพูดว่า ‘บรรดาสาวกของเขามาในเวลากลางคืนขโมยร่างไปขณะที่พวกเรานอนหลั​บอย​ู่’
\VS{๑๔}และหากว่าเรื่องนี้ทราบถึงหู​ผู้ว่าราชการ​ พวกเราจะจูงใจให้เขาเชื่อ
และไม่ก่อความลำบากให้​แก่​​เจ้า​”
\VS{๑๕}พวกเขาเอาเงินไปและกระทำตามคำบงการ เรื่องนี้​ก็​เลื่องลือไปในหมู่ชาวยิวมาจนถึงทุกวันนี้
\par }{\SH ​พระเยซู​ปรากฏแก่​สาวก​
\par }{\PP \VS{๑๖}​สาวก​ 11 คนเริ่มเดินทางไปยังแคว้นกาลิลี ยังภูเขาซึ่งพระเยซู​ได้​​กล​่าวเจาะจงไว้
\VS{๑๗}เมื่อพวกเขาเห็นพระองค์​ก็​กราบนมัสการพระองค์ ​แต่​​มี​บางคนที่ยังสงสัย
\VS{๑๘}​พระเยซู​มาและกล่าวกับพวกเขาว่า “​สิทธิ​อำนาจทั้งสิ้นในสวรรค์และบนโลกได้​มอบให้​​แก่​เราแล้ว
\VS{๑๙}​ดังนั้น​ จงออกไปนำให้ชนทุกชาติมาเป็นสาวกของเรา ​ให้​บัพติศมาแก่พวกเขาในพระนามของพระบิดา
พระบุตร และพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์
\VS{๒๐}สอนให้เขาปฏิบั​ติ​​สิ​่งที่เราได้สั่งพวกเจ้าไว้​ทั้งสิ้น​ พวกเจ้ามั่นใจได้​ว่า​
เราอยู่กับพวกเจ้าเสมอจนกว่าจะสิ้นยุ​คน​ี้”
\par }