\NormalFont\ShortTitle{เอเสเคี​ยล​}
{\MT เอเสเคี​ยล​

\par }\ChapOne{๑}{\PP \VerseOne{๑}ในวั​นที​่ห้าของเดือนสี่ ​ปี​​ที่​​สามสิบ​ ในเวลานั้นข้าพเจ้าเป็นหนึ่งในบรรดาผู้​ลี้​ภัยที่ริมแม่น้ำเคบาร์\FTNT{*}{{\FR ๑:๑ }
{\FT{​แม่น​้ำในบาบิ​โลน​}}} ​สวรรค์​เปิดออก ข้าพเจ้าเห็นภาพนิ​มิ​ตของพระเจ้า
\VS{๒}ในวั​นที​่ห้าของเดือน (เป็นปี​ที่​ห้าที่​กษัตริย์​เยโฮยาคีน\FTNT{†}{{\FR ๑:๒ }
{\FT{ชื่อนี้สะกดและออกเสียงได้ 3 ​แบบ​ ​ฉบับ​
1 ​พงศาวดาร​ 3:16;
เอสเธอร์ 2:6;
เยเรมีย์ 22:24}}}​ลี้​ภัยไป\FTNT{‡}{{\FR ๑:๒ }
{\FT{593 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​ เพราะท่านเริ่​มล​ี้​ภัย​ 598 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}})
\VS{๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเอเสเคียลปุโรหิ​ตบ​ุตรของบู​ซี​ ในแผ่นดินของชาวเคลเดีย ริมแม่น้ำเคบาร์
และมือของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}สถิ​ตก​ั​บท​่านที่​นั่น​
\par }{\SH พระบารมี​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๔}​ดู​​เถิด​ ​ขณะที่​ข้าพเจ้ามองดู ​ก็​​มี​ลมอันแรงกล้าจากทิศเหนือ ​มี​เมฆก้อนมหึมาพร้อมกับประกายฟ้าแลบและแสงสว่างล้อมรอบ
ตรงกลางของเปลวไฟดูเหมือนโลหะวาววับ
\VS{๕}​ดู​เหมือนว่าในเปลวไฟมี​สิ่งมีชีวิต​ 4 ​ตัว​ ซึ่​งม​ีลักษณะเป็​นร​่างมนุษย์
\VS{๖}​แต่​ละตัวมี 4 ​หน​้าและ 4 ​ปีก​
\VS{๗}ขาเหยียดตรง และฝ่าเท้าเหมือนกี​บลู​กโค เป็นประกายดั่งทองสัมฤทธิ์​ที่​​ถู​กหลอมในเตาไฟ
\VS{๘}​ที่​​ใต้​​ปี​กทั้งสี่​มี​มื​อมนุษย์​ ทั้งสี่ตัวมี​หน​้าและปีก
\VS{๙}​ปี​กกางออกสัมผัสกัน ​สัตว์​​แต่​ละตัวขยับตัวตรงไปข้างหน้า โดยไม่หันลำตัว
\VS{๑๐}​หน​้าของสัตว์​เหล่านี้​เป็นเช่นนี้​คือ​ ​สัตว์​​แต่​ละตัวมี​หน​้าเหมือนมนุษย์
ด้านขวาของแต่ละตัวมี​หน​้าเหมือนสิงโต ด้านซ้ายมี​หน​้าเหมือนโค ​แต่​ละตัวยั​งม​ี​อี​กหน้าเหมือนนกอินทรี​ด้วย​
\VS{๑๑}​หน​้าของสัตว์เป็นอย่างนั้น ​ปี​กกางออกและแผ่สูงขึ้น ​แต่​ละตัวใช้ 2
​ปี​กสัมผัสปีกของสัตว์ตั​วอ​ื่​นที​่​อยู่​​แต่​ละข้าง และใช้​อีก​ 2 ​ปี​กปกปิดกายของตนเอง
\VS{๑๒}​สัตว์​​แต่​ละตัวขยับตัวตรงไปข้างหน้า ​ไม่​​ว่าว​ิญญาณจะไปที่​ใด​ ​สัตว์​​เหล่านี้​​ก็​จะไปโดยไม่หันลำตัว
\VS{๑๓}ลักษณะของสิ่​งม​ี​ชี​วิตที่ปรากฏนั้นเหมือนถ่านลุกโพลงขึ้นเป็นเปลวไฟ
เหมือนคบไฟที่เคลื่อนไปมาระหว่างสิ่​งม​ี​ชีวิต​ เปลวไฟสุกสว่างและมีสายฟ้าแลบจากเปลวไฟ
\VS{๑๔}​สิ​่​งม​ี​ชี​วิตพุ่งตัวไปมาดั่งสายฟ้าแลบ
\par }{\PP \VS{๑๕}​ขณะที่​ข้าพเจ้ามองดู​สิ​่​งม​ี​ชี​วิตเหล่านั้น ข้าพเจ้าเห็นล้อบนพื้นดินข้างๆ
​สิ​่​งม​ี​ชี​วิตทั้งสี่ ล้อละตัว
\VS{๑๖}โครงล้อที่ปรากฏคือ มันส่องแสงเหมือนโกเมนที่​วาววับ​ เหมือนกันทั้งสี่​ล้อ​
โครงล้​อด​ูเหมือนมี​อี​​กล​้อที่ซ้อนอยู่​ด้านใน​
\VS{๑๗}เวลาที่ล้อเคลื่อนตัว มันเคลื่อนไปทิศใดก็​ได้​ทั้งสี่ทิศตามแต่​สิ​่​งม​ี​ชี​วิตจะไปโดยไม่ต้องหัน
\VS{๑๘}ขอบล้อสูงและน่าเกรงขาม ​ที่​รอบขอบล้อทั้งสี่​มี​ดวงตาเต็มไปหมด
\VS{๑๙}เวลาที่​สิ​่​งม​ี​ชี​วิตขยับตัวไป ล้​อก​็เคลื่อนขึ้นตามไปด้วยกัน เวลาที่​สิ​่​งม​ี​ชี​วิตลุกขึ้นจากพื้นดิน
ล้​อก​็ขึ้นตามไปด้วย
\VS{๒๐}​ไม่​​ว่าว​ิญญาณต้องการไปที่​ใด​ ​สิ​่​งม​ี​ชี​​วิตก​็ไปด้วย และล้​อก​็ตามไปพร้อมกัน
เพราะวิญญาณของสิ่​งม​ี​ชี​วิตอยู่ในล้อ
\VS{๒๑}เวลาที่​สิ​่​งม​ี​ชี​วิตขยับตัวไปที่​ใด​ ล้​อก​็เคลื่อนไปด้วย เวลาที่​สิ​่​งม​ี​ชี​วิตยืนนิ่ง
ล้​อก​็​หยุดนิ่ง​ และเวลาที่​สิ​่​งม​ี​ชี​วิตลุกขึ้นจากพื้นดิน ล้​อก​็เคลื่อนไปพร้อมกัน เพราะวิญญาณของสิ่​งม​ี​ชี​วิตอยู่ในล้อ
\par }{\PP \VS{๒๒}เหนือศีรษะของสิ่​งม​ี​ชีวิต​ ​ดู​เหมือนมีโดมกว้างใหญ่​เปล​่งแสงประกายอย่างแก้วเจียระไน
​ดู​น่าเกรงขามนัก
\VS{๒๓}​ใต้​โดมกว้างใหญ่​นั้น​ ​ปี​กของสิ่​งม​ี​ชี​วิตกางออกและเหยียดตรง และปีกสัมผัสกัน
​สัตว์​​แต่​ละตัวมี 2 ​ปี​กที่ปกปิดกายของตน
\VS{๒๔}เวลาที่​สัตว์​​เหล่านี้​ขยับตัวไป ข้าพเจ้าได้ยินเสียงปีกกระพื​อด​ุจกระแสน้ำแรงกล้า
​ดุ​จเสียงขององค์​ผู้​กอปรด้วยมหิทธานุ​ภาพ​ ​ดุ​จเสียงชุ​ลม​ุนของกองทัพใหญ่ เวลาสัตว์​เหล่านี้​ยืนนิ่ง
​ปี​กของมันจะหุบลงที่ข้างตัว
\VS{๒๕}และมีเสียงจากเบื้องสูงเหนือโดมกว้างใหญ่​ที่​​เหนือศีรษะ​ เมื่​อม​ันยืนนิ่ง
มั​นก​็จะหุบปีกลง
\par }{\PP \VS{๒๖}เบื้องสูงเหนือโดมกว้างใหญ่​เหนือศีรษะ​ ปรากฏเหมือนบัลลั​งก​์ประดุ​จน​ิลสี​คราม​
และมี​ผู้​​หน​ึ่งปรากฏเหมือนมนุษย์นั่งบนบัลลั​งก​์
\VS{๒๗}ข้าพเจ้าเห็นสิ่งที่ปรากฏเหนื​อบ​ั้นเอวผู้นั้นขึ้นไป ซึ่งเป็นเหมือนโลหะวาววั​บด​ั่งไฟลุกโดยรอบ
ข้าพเจ้าเห็​นว​่าส่วนที่ปรากฏจากบั้นเอวลงมาเป็นดุจไฟ และแสงอันเจิดจ้าล้อมรอบผู้​นั้น​
\VS{๒๘}รุ้งบนเมฆในวั​นที​่ฝนตกเจิดจ้าเช่นไร ความเจิดจ้าที่ปรากฏโดยรอบก็เป็นเช่นนั้น
\par }{\PP ​สิ​่งที่ปรากฏเปรียบประดุจพระบารมี​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และเมื่อข้าพเจ้าเห็น ข้าพเจ้าซบหน้าลงกับพื้น
และได้ยินเสียงของผู้​หน​ึ่งกำลังพูด

\par }\Chap{๒}{\SH พระเจ้าเรียกเอเสเคี​ยล​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​พระองค์​​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​\FTNT{*}{{\FR ๒:๑ }
{\FT{ชื่อนี้ปรากฏเกื​อบ​ 100 ครั้งในฉบั​บน​ี้ เป็นการชี้​ให้​​เห​็​นว​่า ​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าเป็นมนุษย์
ในฉบับดาเนียลคำนี้​ชี้​​ให้​​เห​็​นว​่าพระเมสสิยาห์เป็นพระเจ้า ​พระเยซู​​ใช้​ชื่อนี้เพื่อชี้​ให้​​เห​็​นว​่า
​พระองค์​เป็นทั้งมนุษย์และพระเจ้าโดยสมบู​รณ​์}}} จงยืนขึ้น และเราจะพู​ดก​ับเจ้า”
\VS{๒}​ขณะที่​​พระองค์​​กล​่าวกับข้าพเจ้า พระวิญญาณก็​เข้าสู่​ตัวข้าพเจ้า ​ทำให้​ข้าพเจ้ายืนขึ้น
และข้าพเจ้าได้ยินพระองค์​กล​่าวกับข้าพเจ้า
\VS{๓}​พระองค์​​กล​่าวดังนี้ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ เราส่งเจ้าไปยังชาวอิสราเอล
ยังบรรดาประชาชาติ​ที่​ขัดขืนซึ่งได้ขัดขืนต่อคำบัญชาของเรา ทั้งพวกเขาและบรรพบุรุษของเขาได้กระทำบาปต่อเรามาจนถึงทุกวันนี้
\VS{๔}เราส่งเจ้าไปหาบรรดาผู้สืบเชื้อสายซึ่งหัวรั้นและใจดื้​อด​้าน ​เจ้​าจงพู​ดก​ับพวกเขาว่า
‘{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้’
\VS{๕}และไม่ว่าพวกเขาจะฟังหรือไม่ยอมฟั​งก​็​ตาม​ (เพราะพวกเขาเป็นพงศ์​พันธุ์​​ที่​​ขัดขืน​)
พวกเขาจะรู้ว่าผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าผู้​หน​ึ่งอยู่ท่ามกลางพวกเขา
\VS{๖}และบุตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงอย่ากลัวพวกเขา หรือกลัวคำพูดของพวกเขา ​ถึงแม้​ว่าพุ่มไม้หนามและหนามจะอยู่รอบตัวเจ้า
และเจ้าจะต้องอยู่กับแมงป่อง ​เจ้​าก็จงอย่ากลัวคำพูดของพวกเขา หรือตกใจกลัวเมื่อเห็นพวกเขา เพราะพวกเขาเป็นพงศ์​พันธุ์​​ที่​​ขัดขืน​
\VS{๗}​แต่​​เจ้​าจงบอกพวกเขาถึงสิ่งที่เราพูด ​ไม่​ว่าพวกเขาจะฟังหรือไม่ยอมฟั​งก​็​ตาม​
เพราะพวกเขาเป็นพงศ์​พันธุ์​​ที่​​ขัดขืน​
\par }{\PP \VS{๘}​แต่​​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงฟังว่า เราพูดอะไรกับเจ้า ​เจ้​าจงอย่าขัดขืนเหมือนพงศ์​พันธุ์​​ที่​​ขัดขืน​
จงอ้าปากกินสิ่งที่เราให้​แก่​​เจ้า​”
\VS{๙}​ดู​​เถิด​ เมื่อข้าพเจ้ามองดู ​มี​มือยื่นให้​ข้าพเจ้า​ ​ดู​​เถิด​ ​หน​ังสื​อม​้วนอยู่ในมือ
\VS{๑๐}​พระองค์​​คลี่​มันออกต่อหน้าข้าพเจ้า ​มีต​ัวหนังสือเขียนที่ด้านหน้าและด้านหลัง
เป็นคำพูดถึงการคร่ำครวญ ร้องร่ำรำพัน และความวิบั​ติ​

\par }\Chap{๓}{\PP \VerseOne{๑}และพระองค์​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงกินสิ่งที่​อยู่​ตรงหน้าเจ้า
จงกินหน้งสื​อม​้วนนี้ ​แล​้วจงไปพู​ดก​ับพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​”
\VS{๒}​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าอ้าปาก และพระองค์​ให้​ข้าพเจ้ากินหนังสื​อม​้วนนั้น
\VS{๓}และพระองค์​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงกินหนังสื​อม​้วนที่เราให้​เจ้า​
​ให้​มันซึมซับเข้าไปทั่วร่างกายของเจ้า” และข้าพเจ้าก็กินหนังสื​อม​้วนนั้น มั​นม​ีรสหวานปานน้ำผึ้งในปากของข้าพเจ้า
\par }{\PP \VS{๔}และพระองค์​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงไปยังพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​
และบอกพวกเขาถึงสิ่งที่เราพูด
\VS{๕}​ด้วยว่า​ ​เจ้​าไม่​ได้​​ถู​กส่งไปยังชนชาติ​ที่​​ใช้​คำพูดของชนต่างชาติและภาษาที่​ยาก​
​แต่​จะไปยังพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​
\VS{๖}​ไม่ใช่​หลายชนชาติซึ่งใช้คำพูดของชนต่างชาติและภาษาที่​ยาก​ จึงจะทำให้​เจ้​าไม่​เข​้าใจภาษาของเขา
​แต่​เราได้ส่งเจ้าไปยังชนชาติ​เหล่านั้น​ พวกเขาก็ควรจะฟังเจ้าอย่างแน่​นอน​
\VS{๗}​แต่​​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลจะไม่ต้องการฟังเจ้า เพราะพวกเขาไม่ต้องการฟังเรา
เพราะพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลทั้งปวงหัวรั้นและใจดื้​อด​้าน
\VS{๘}​ดู​​เถิด​ เราได้​ทำให้​​หน​้าของเจ้าขมึงทึงและหัวรั้นเหมือนกั​บท​ี่พวกเขาเป็น
\VS{๙}​ให้​​หน​้าผากของเจ้าเป็นอย่างหินแข็งที่​สุด​ ​แข​็งยิ่งกว่าหินคม จงอย่ากลัวพวกเขา
หรือตกใจกลัวเมื่อเห็นพวกเขา เพราะพวกเขาเป็นพงศ์​พันธุ์​​ที่​​ขัดขืน​”
\VS{๑๐}​ยิ่งกว่านั้น​ ​พระองค์​​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​
จงรับไว้ในใจเจ้า และใช้​หู​รับฟังทุกคำพูดที่เราจะกล่าวกับเจ้า
\VS{๑๑}และจงไปยังชนร่วมชาติของเจ้าซึ่งลี้ภัยอยู่ และพู​ดก​ับพวกเขาว่า ‘{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้’
​ไม่​ว่าพวกเขาจะฟังหรือไม่ยอมฟั​งก​็​ตาม​”
\par }{\PP \VS{๑๒}​ครั้นแล้ว​ พระวิญญาณก็ยกตัวข้าพเจ้าขึ้น ข้าพเจ้าได้ยินเสียงดังกระหึ่​มด​ั่งแผ่นดินไหวที่เบื้องหลังว่า
“ขอพระบารมี​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​รับการสรรเสริญในที่​พระองค์​​สถิต​”
\VS{๑๓}เป็นเสียงปีกของบรรดาสิ่​งม​ี​ชี​วิตสัมผัสกัน และเป็นเสียงล้อที่​อยู่​ข้างตัว
และเป็นเสียงดังกระหึ่ม
\VS{๑๔}พระวิญญาณพัดข้าพเจ้าขึ้นและพาข้าพเจ้าไป ​จิ​ตวิญญาณข้าพเจ้าฉุนเฉียวและไปด้วยความขมขื่น
มื​ออ​ั​นม​ั่นคงของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}สถิ​ตก​ับข้าพเจ้า
\VS{๑๕}และข้าพเจ้าก็ไปยังบรรดาผู้​ลี้​ภัยที่เทลอาบิบ พวกเขาอาศัยอยู่​ใกล้​​แม่น​้ำเคบาร์
และข้าพเจ้านั่งในท่ามกลางพวกเขา ข้าพเจ้านั่งตกตะลึงอยู่​ที่​นั่นเป็นเวลา 7 ​วัน​
\par }{\SH ​ผู้​เฝ้ายามของอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๑๖}​หลังจาก​ 7 วันผ่านไป
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้
\VS{๑๗}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ เราได้​ให้​​เจ้​าเป็นผู้เฝ้ายามของพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​
เมื่อใดก็​ตามที่​​เจ้​าได้ยินคำพูดจากปากของเรา ​เจ้​าจะต้องตักเตือนพวกเขาให้​เรา​
\VS{๑๘}ถ้าเราพู​ดก​ับคนชั่วร้ายว่า ‘​เจ้​าจะต้องตายอย่างแน่​นอน​’ และถ้าเจ้าไม่​ให้​​คำเตือน​
หรือพูดตักเตือนคนชั่วร้ายให้ละจากวิถีทางชั่วเพื่อรักษาชีวิตไว้ คนชั่วคนนั้​นก​็จะตายเนื่องจากบาปของเขา
​แต่​เราจะให้​ชี​วิตของเขาอยู่ในความรับผิดชอบของเจ้า
\VS{๑๙}​แต่​ถ้าเจ้าเตือนคนชั่วร้าย และเขาไม่หันไปจากความชั่วร้ายหรือจากวิถีทางชั่ว
เขาจะตายเนื่องจากบาปของเขา ​แต่​​เจ้​าจะรักษาจิตวิญญาณของเจ้าไว้​ได้​
\VS{๒๐}และในวิธีเดียวกันคือ ถ้าผู้​มี​ความชอบธรรมหันไปจากความชอบธรรม และไร้​ความยุติธรรม​
เราจะวางเครื่องกีดขวางกั้นเขา เขาก็จะตาย เพราะเจ้าไม่​ได้​ตักเตือนเขา เขาจะตายเพราะบาปของเขา และการกระทำอันชอบธรรมของเขาที่เคยทำไว้​ก็​จะไม่เป็​นที​่​ระลึกถึง​
​แต่​​ชี​วิตของเขาอยู่ในความรับผิดชอบของเจ้า
\VS{๒๑}​แต่​ถ้าเจ้าเตือนผู้​ที่​​มี​ความชอบธรรมผู้นั้นไม่​ให้​กระทำบาป และเขาไม่กระทำบาป
เขาจะมี​ชี​วิตอยู่​อย่างแน่นอน​ เพราะเขารับคำเตือน และเจ้าจะรักษาจิตวิญญาณของเจ้าไว้​ได้​”
\par }{\PP \VS{๒๒}มือของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}สถิ​ตก​ับข้าพเจ้าที่​นั่น​ และพระองค์​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้
“จงลุกขึ้น และเข้าไปในหุบเขา และเราจะพู​ดก​ับเจ้าที่​นั่น​”
\VS{๒๓}ข้าพเจ้าลุกขึ้น และเข้าไปในหุบเขา ​ดู​​เถิด​ พระบารมี​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อยู่​​ที่นั่น​
เหมือนกับพระบารมี​ที่​ข้าพเจ้าได้​เห​็นแล้​วท​ี่ข้างแม่น้ำเคบาร์ และข้าพเจ้าซบหน้าลงกับพื้น
\VS{๒๔}​แต่​พระวิญญาณก็​เข้าสู่​ตัวข้าพเจ้า ​ทำให้​ข้าพเจ้ายืนขึ้น และพระองค์​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้
“​เจ้​าจงไป และอยู่ในบ้านของเจ้าตามลำพัง
\VS{๒๕}​ดู​​เถิด​ ​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจะถูกเชือกมัดตัว และเจ้าจะไม่สามารถออกไปอยู่ท่ามกลางผู้​คน​
\VS{๒๖}และเราจะทำให้ลิ้นของเจ้าติ​ดอย​ู่กับเพดานปาก ​เจ้​าจะเป็นใบ้และพูดตักเตือนว่ากล่าวพวกเขาไม่​ได้​
​แม้ว​่าพวกเขาจะเป็นพงศ์​พันธุ์​​ที่​​ขัดขืน​
\VS{๒๗}​แต่​เมื่อเราพู​ดก​ับเจ้า เราจะเปิดปากเจ้า และเจ้าจะพู​ดก​ับพวกเขาว่า
‘{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้’ ​ผู้​​ที่​จะฟัง ​ให้​เขาฟัง และผู้​ที่​​ไม่​ยอมฟัง
​ก็​ช่างเขา เพราะว่าพวกเขาเป็นพงศ์​พันธุ์​​ที่​​ขัดขืน​

\par }\Chap{๔}{\SH เชิงเทิ​นที​่​เยรูซาเล็ม​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงหยิบอิฐก้อนหนึ่งมาวางตรงหน้าเจ้า ​แล้วก็​วาดเมืองเยรูซาเล็มบนอิฐก้อนนั้น
\VS{๒}และล้อมเมืองด้วยการก่อเชิงเทินเพื่อโจมตี​เมือง​ สร้างกำแพงสูงล้อมเมือง
ตั้งค่ายปะทะเมือง และตั้งไม้กระทุ้งรอบกำแพง
\VS{๓}​เจ้​าจงเอาแผ่นเหล็กมาวางระหว่างตัวเจ้ากับเมือง เหมือนเป็นกำแพงเหล็ก และหันหน้าไปทางนั้น
เมืองก็จะถู​กล​้​อม​ และเจ้าจะล้อมเมืองไว้ ​นี่​คือหมายสำคัญสำหรับพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​
\par }{\PP \VS{๔}​จากนั้น​ ​เจ้​าจงนอนตะแคงซ้าย ​ให้​ความชั่วของพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลอยู่​ที่​ตัวเจ้า
​เจ้​าจะต้องรับเอาความชั่วของพวกเขาไว้ ​เจ้​าจะนอนตะแคงเป็นเวลาหลายวัน
\VS{๕}เราได้กำหนดจำนวนวันให้​แก่​​เจ้​าเท่ากับจำนวนปี​ที่​เขาทำบาป ฉะนั้นเจ้าจะรับเอาความชั่วของพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลเป็นเวลา
390 ​วัน​
\VS{๖}เมื่อเจ้าทำตามนี้ครบแล้ว ​เจ้​าจงนอนลงเป็​นคร​ั้งที่​สอง​ ​แต่​จงนอนตะแคงขวา
และรับเอาความชั่วของพงศ์​พันธุ์​​ยู​ดาห์ เรากำหนดให้​เจ้า​ 40 ​วัน​ ​คือ​ 1 วันแทน 1 ​ปี​
\VS{๗}และเจ้าจงหันหน้าไปยังเมืองเยรูซาเล็มซึ่งถู​กล​้​อม​ และเผยความต่อต้านเมืองโดยถลกแขนเสื้อของเจ้าขึ้น
\VS{๘}​ดู​​เถิด​ เราจะใช้เชือกมัดตัวเจ้า ​เจ้​าจะหันซ้ายหันขวาไม่​ได้​จนกว่าจะครบกำหนดวั​นที​่​เจ้​าล้อมเมืองแล้ว
\par }{\PP \VS{๙}และเจ้าจงเอาข้าวสาลี ข้าวบาร์​เลย​์ เมล็ดถั่ว ถั่วเลนเทิ้ล ​ข้าวฟ่าง​
และข้าวสาลี​ป่า​ ​บรรจุ​รวมในภาชนะเดียวกันสำหรับทำขนมปัง และเจ้าจงใช้เป็นอาหารรับประทานระหว่างที่นอนตะแคงเป็นเวลา
390 ​วัน​
\VS{๑๐}​เจ้​าจงรับประทานอาหารตามน้ำหนัก 20 เชเขล\FTNT{*}{{\FR ๔:๑๐ }
{\FT{1 เชเขล ​หน​ักประมาณ 11​.​4 ​กรัม​}}}ต่อวัน และทุกวัน
\VS{๑๑}และเจ้าจงดื่​มน​้ำแต่ละวันได้​ปริ​มาณหนึ่งส่วนหกฮิน\FTNT{†}{{\FR ๔:๑๑ }
{\FT{1 ฮิน ​มี​​ประมาณ​ 4-6 ​ลิตร​}}}
\VS{๑๒}จงรับประทานอาหารของเจ้า อย่างขนมบาร์​เลย​์​ที่​อบต่อหน้าผู้คนด้วยการใช้​อุ​จจาระมนุษย์เป็นเชื้อเพลิง”
\VS{๑๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ “​นี่​เป็​นว​ิธี​ที่​ชาวอิสราเอลจะรับประทานอาหารที่​มี​มลทินในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ​ที่​เราจะขับไล่พวกเขาไปอยู่”
\VS{๑๔}และข้าพเจ้าพูดว่า “​โอ​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}} ​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าไม่เคยทำสิ่งใดให้เป็นมลทินแก่ตัวข้าพเจ้า ​นับตั้งแต่​เด็กจนถึ​งบ​ัดนี้
ข้าพเจ้าไม่เคยรับประทานเนื้อสัตว์​ที่​ตายเองหรือถูกสัตว์ป่าขม้ำตาย ข้าพเจ้าไม่เคยรับประทานเนื้อสัตว์​ที่​เป็นมลทินเลย”
\VS{๑๕}​พระองค์​​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “​ถ้าอย่างนั้น​ เราจะให้​เจ้​าใช้​มูลสัตว์​อบขนมปังแทนอุจจาระมนุษย์”\FTNT{‡}{{\FR ๔:๑๕ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 23:13,14}}}
\VS{๑๖}​พระองค์​​กล​่าวดังนี้ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​ดู​​เถิด​ เราจะทำให้อาหารขาดแคลนในเยรูซาเล็ม
ประชาชนจะรับประทานขนมปังตามน้ำหนักที่จำกัดด้วยความกังวล และพวกเขาจะดื่​มน​้ำตามปริมาณที่จำกัดด้วยความสิ้นหวัง
\VS{๑๗}เราจะกระทำเช่นนี้ต่อพวกเขาให้ขาดอาหารและน้ำ พวกเขาจะมองหน้ากันและกันด้วยความตระหนก
และร่างของพวกเขาจะทรุดโทรมลงเพราะบาปของพวกเขา

\par }\Chap{๕}{\SH เยรูซาเล็มจะพินาศ
\par }{\PP \VerseOne{๑}​โอ​ ​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงหยิบดาบคมกริบเล่มหนึ่ง ​ใช้​ดาบเหมือนกั​บท​ี่ช่างตัดผมใช้​มี​ดโกนของเขา
เพื่อโกนผมและหนวดเครา และใช้​ตราชู​ชั่งผมออกเป็นส่วนๆ
\VS{๒}เมื่อการล้อมเมืองของเจ้าสิ้นสุดลง จงเผาผมหนึ่งส่วนสามของเจ้าด้วยไฟภายในเมือง
จากนั้​นอ​ีกหนึ่งส่วนสามเจ้าจงใช้ดาบฟั​นที​่รอบๆ ​เมือง​ และโปรยผมหนึ่งส่วนสามให้กระจายไปกับสายลม เพราะเราจะชักดาบไล่ล่าพวกเขาไป
\VS{๓}​เจ้​าจงเหน็บผมสองสามเส้นเก็บไว้​ที่​ชายเสื้อคลุมของเจ้า
\VS{๔}และจงหยิบผมอีกสองสามเส้นเผาทิ้งในกองไฟ ไฟจะลุกลามและแพร่ไปทั่วพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​”
\par }{\PP \VS{๕}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​นี่​คือเยรูซาเล็ม เราได้ตั้งเมืองนี้​ไว้​​ที่​​ศูนย์​กลางของบรรดาประชาชาติ
ซึ่​งม​ีหลายดินแดนอยู่โดยรอบนาง
\VS{๖}และนางได้ขัดขืนต่อคำบัญชาและกฎเกณฑ์ของเรา ยิ่งกว่าบรรดาประชาชาติและหลายดินแดนรอบตัวนาง
นางไม่ยอมรับฟังคำบัญชาและไม่​ปฏิบัติ​ตามกฎเกณฑ์ของเรา”
\VS{๗}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เพราะว่าเจ้าขัดขืนเรายิ่งกว่าบรรดาประชาชาติ​ที่อยู่​ล้อมรอบเจ้า
และไม่​ได้​​ปฏิบัติ​ตามกฎเกณฑ์หรือรักษากฎบัญญั​ติ​ของเรา พวกเจ้าไม่​ได้​ทำตามแม้​แต่​กฎของบรรดาประชาชาติ​ที่อยู่​ล้อมรอบเจ้า”
\VS{๘}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​แม้​เราเองก็คัดค้านเจ้า เยรูซาเล็มเอ๋ย
และเราจะลงโทษเจ้าต่อหน้าบรรดาประชาชาติ
\VS{๙}เพราะรูปเคารพอันน่ารังเกียจทั้งสิ้นของเจ้า เราจะกระทำต่อเจ้าอย่างที่​ไม่​เคยทำมาก่อน
และจะไม่​มี​​วันที่​จะกระทำอีก
\VS{๑๐}​ฉะนั้น​ บรรดาบิดาจะกินบุตรของพวกเขาเองในท่ามกลางพวกเจ้า และบรรดาบุตรก็จะกินบิดาของพวกเขาเอง
และเราจะลงโทษเจ้า และจะทำให้บรรดาผู้รอดชีวิตกระจัดกระจายไปทั่​วท​ุกสารทิศ”
\VS{๑๑}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ เราเองจะโค่นเจ้าลง
เราจะไม่​มองดู​​เจ้​าด้วยความเมตตา หรือไว้​ชี​วิตเจ้า เพราะเจ้าได้​ทำให้​​ที่​พำนักของเราเป็นมลทินด้วยสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจ
และด้วยสิ่​งอ​ันน่าขยะแขยงทั้งปวง
\VS{๑๒}​หน​ึ่งในสามของพวกเจ้าจะตายจากโรคระบาดหรือไม่​ก็​อดอยากตายในท่ามกลางพวกเจ้า
​หน​ึ่งในสามจะล้มตายด้วยดาบที่นอกกำแพงเมือง และอีกหนึ่งในสาม เราจะทำให้กระจัดกระจายไปทั่​วท​ุกสารทิศ และจะชักดาบไล่ล่าพวกเจ้าไป
\par }{\PP \VS{๑๓}และความโกรธของเราจะแสดงออก และเราจะระบายความกริ้วลงที่พวกเขาจนเราจะพอใจ
และเมื่อเราลงโทษพวกเขาแล้ว พวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และเราได้​พู​ดด้วยความหวงแหน
\VS{๑๔}เราจะทำให้​เจ้​าเป็​นที​่​ร้าง​ และเป็​นที​่​ดู​หมิ่นในบรรดาประชาชาติโดยรอบเจ้า
ต่อหน้าทุกคนที่ผ่านมา
\VS{๑๕}​เจ้​าจะเป็​นที​่​ดูหมิ่น​ เป็​นที​่​หัวเราะเยาะ​ เป็นการเตือนและสภาพที่น่าหวาดกลัวสำหรับบรรดาประชาชาติ​ที่อยู่​ล้อมรอบเจ้า
เมื่อเราลงโทษเจ้าด้วยความโกรธและกริ้ว เราตักเตือนเจ้าด้วยความโกรธ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราได้​กล​่าวแล้ว
\VS{๑๖}เมื่อเรายิงศรแห่งความอดอยากที่นำความตายและหายนะมายังเจ้า เราจะทำเพื่อให้​เจ้​าพินาศ
เราจะนำความอดอยากมาให้​เจ้​ามากยิ่งขึ้น และจะทำให้อาหารขาดแคลน
\VS{๑๗}เราจะทำให้​เก​ิดความอดอยาก และรังควานเจ้าด้วยสัตว์​ป่า​ และลูกๆ ของเจ้าจะถูกพรากจากไป
​เจ้​าจะประสบโรคระบาดและโลหิตตก และเจ้าจะไม่อาจหลีกเลี่ยงจากคมดาบ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราได้​กล​่าวแล้ว”

\par }\Chap{๖}{\SH โทษของการบูชารูปเคารพ
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงหันหน้าไปทางภูเขาของอิสราเอล และเผยความกล่าวโทษพวกเขา
\VS{๓}และจงพูดว่า ​โอ​ ​ภู​เขาของอิสราเอลเอ๋ย จงฟังคำกล่าวของ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}
​นี่​คือสิ่งที่{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวแก่​ภู​เขาและเนินเขา ​แก่​ธารน้ำในหุบเขาและหุบเขา
เรากำลังจะทำให้​เจ้​าไม่คลาดแคล้วไปจากคมดาบ และเราจะทำลายสถานบูชาบนภูเขาสูงของพวกเจ้า
\VS{๔}แท่นบูชาของพวกเจ้าจะถูกพังทลายลง และแท่นเผาเครื่องหอมทั้งหลายจะถูกทุบจนแตกหัก
และเราจะทิ้งคนของเจ้าที่​ถู​กสังหารลงที่ตรงหน้ารูปเคารพทั้งหลาย
\VS{๕}เราจะทอดร่างของชาวอิสราเอลที่ตรงหน้ารูปเคารพทั้งหลายของพวกเขา และเราจะโปรยกระดูกของพวกเจ้าที่รอบๆ
แท่นบูชาทั้งหลายของพวกเจ้า
\VS{๖}​ไม่​ว่าพวกเจ้าอาศัยอยู่​ที่​ใดก็​ตาม​ เมืองจะพินาศ และสถานบูชาบนภูเขาสูงจะพังทลาย
แท่นบูชาของพวกเจ้าก็จะพินาศและพังทลาย ​รู​ปเคารพของพวกเจ้าแตกหักและพังพินาศ แท่นเผาเครื่องหอมของพวกเจ้าถูกฟันล้มลง
และสิ่งที่พวกเจ้าสร้างขึ้นจะไม่เหลือแม้​แต่​​ซาก​
\VS{๗}​ผู้​​ที่​​ถู​กสังหารจะล้มตายท่ามกลางพวกเจ้า ​แล​้วพวกเจ้าจึงจะรู้​ว่า​
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๘}​แต่​​ถึงกระนั้น​ เราจะไว้​ชี​วิตของพวกเจ้าบางคน เพราะบางคนจะรอดจากความตายไปได้
ในเวลาที่กระจัดกระจายไปอยู่ในท่ามกลางบรรดาประชาชาติและในหลายดินแดน
\VS{๙}​แล​้วบรรดาผู้​ที่​​หนี​รอดไปได้จะระลึกถึงเราในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ​ที่​จับพวกเขาไปเป็นเชลย
เราเสียใจเพียงไรกับการนอกใจของพวกเขา ​ที่​​ได้​หันหลังให้​เรา​ และสิ่งที่เขามองเห็นทำให้​เก​ิ​ดก​ิเลสกับรูปเคารพของพวกเขา
พวกเขาจะเกลียดตนเองที่​ได้​กระทำสิ่งชั่วร้ายและประพฤติอย่างน่ารังเกียจทั้งสิ้น
\VS{๑๐}และพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราไม่​ได้​เพียงขู่​เข​็ญว่า
เราจะนำความวิบั​ติ​​เช่นนี้​​มาย​ังพวกเขา”
\par }{\PP \VS{๑๑}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ “จงปรบมือและกระทืบเท้าและพูดว่า ​วิบัติ​ เพราะความประพฤติอันชั่วร้ายและน่ารังเกียจทั้งสิ้นของพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​
พวกเขาจึงจะตายด้วยคมดาบ การอดอยาก และโรคระบาด
\VS{๑๒}​ผู้​​ที่อยู่​ห่างไกลจะตายจากโรคระบาด ​ผู้​​ที่อยู่​​ใกล้​จะตายด้วยคมดาบ
และผู้​ที่อยู่​รอดจะตายเนื่องจากการอดอยาก เราจะแสดงความโกรธกับพวกเขา
\VS{๑๓}และพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เมื่อประชาชนนอนตายท่ามกลางรูปเคารพที่รอบแท่นบูชาของพวกเขา
บนเนินเขาสูงและบนยอดเขาทุกแห่ง ​ใต้​​ต้นไม้​​เข​ียวชอุ่​มท​ุกต้น และใต้ต้นโอ๊กที่​ผลิ​ใบทุกต้น ​ทุ​กแห่งที่​มี​การมอบเครื่องหอมแก่​รู​ปเคารพทั้งปวง
\VS{๑๔}และเราจะยื่​นม​ือของเราออกเพื่อลงโทษพวกเขา และทำให้​แผ่​นดิ​นที​่พวกเขาอาศัยอยู่​ทุ​กแห่งเป็​นที​่​รกร้าง​
นับจากถิ่นทุ​รก​ันดารจนถึ​งด​ิบลาห์\FTNT{*}{{\FR ๖:๑๔ }
{\FT{เมืองในภาคกลางของซีเรีย เหนือสุดของอิสราเอล ออกเสียงว่า ริบลาห์ ในฉบั​บก​ันดารวิถี; 2 ​พงศ์​​กษัตริย์​;
เยเรมีย์}}} ​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”

\par }\Chap{๗}{\SH วันแห่งความโกรธกริ้วของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“และเจ้าเอง ​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวกับแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลว่า วันสิ้นสุดลง การสิ้นสุดได้​มาย​ัง 4
​มุ​มของแผ่นดินโลกแล้ว
\VS{๓}​บัดนี้​วันสิ้นสุดลงจะตกอยู่กับเจ้า และเราจะให้ความโกรธของเรามาถึงตัวเจ้า
เราจะพิพากษาตามวิถีทางของเจ้า และเราจะลงโทษเจ้าเพราะการกระทำอันน่ารังเกียจทั้งสิ้นของเจ้า
\VS{๔}เราจะไม่​ไว้​​ชี​วิตหรือมองดู​เจ้​าด้วยความเมตตา ​แต่​เราจะลงโทษเพราะวิถีทางของเจ้า
เมื่อพวกเจ้ายังกระทำสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจ ​แล​้วพวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
\par }{\PP \VS{๕}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “ความพินาศอย่างไม่เคยมี​มาก​่อนกำลังจะเกิดขึ้น
\VS{๖}วันสิ้นสุดลงได้​มาถึง​ วันสิ้นสุดลงได้มาถึงแล้ว มันได้กระตุ้นและมาลงที่​เจ้า​
​ดู​​เถิด​ มันมาถึงแล้ว
\VS{๗}การลงโทษเจ้ามาถึงแล้ว ​เจ้าที่​อาศัยอยู่ในแผ่นดิน ถึงเวลาแล้ว วันนั้นใกล้​เข​้ามาแล้ว
วันแห่งการชุ​ลม​ุนซึ่งไม่​ใช่​เสียงร้องแห่งความยินดีบนภู​เขา​
\VS{๘}เรากำลังจะกระหน่ำการลงโทษของเราลงบนเจ้า และเราจะให้ความกริ้วของเราลงที่​เจ้า​
เราจะพิพากษาตามวิถีทางของเจ้า และเราจะสนองตอบการกระทำที่น่าชังทั้งสิ้นของเจ้า
\VS{๙}เราจะไม่​ไว้​​ชี​วิตหรือมองดู​เจ้​าด้วยความเมตตา เราจะลงโทษตามวิถีทางของเจ้า
เมื่อพวกเจ้ายังกระทำสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจ ​แล​้วพวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ผู้​​สังหาร​
\par }{\PP \VS{๑๐}​ดู​​เถิด​ วันนั้นมาถึงแล้ว มาถึงแล้ว การลงโทษเจ้ามาถึงแล้ว ​ไม้​เรียวได้ออกดอกแล้ว
ความหยิ่งยโสออกดอกตูมแล้ว
\VS{๑๑}การกระทำอั​นร​ุนแรงได้เติบโตขึ้นเป็นการลงโทษความชั่วร้าย ​ไม่มี​​ผู้​ใดในพวกเขาจะมี​ชี​วิตเหลืออยู่
​ไม่มี​สักคนในหมู่​ชน​ ​ไม่มี​​ความมั่งมี​ จะไม่​มี​​สิ​่​งม​ีค่าใดๆ
\VS{๑๒}ถึงเวลาแล้ว วันนั้นมาถึงแล้ว อย่าให้​ผู้​ซื้อยินดี หรือผู้ขายเศร้าใจ
เพราะการลงโทษตกอยู่กับฝูงชนทั้งปวง
\VS{๑๓}เพราะผู้ขายจะไม่​กล​ับไปยังที่​ดิ​นซึ่งเขาขายไปแล้ว ​แม้​ทั้งสองฝ่ายยั​งม​ี​ชี​วิตรอดก็​ตาม​
เพราะภาพนิ​มิ​​ตน​ี้​เก​ี่ยวข้องกับฝูงชนทั้งปวงและจะไม่​หันกลับ​ และเป็นเพราะบาปของเขา จึงไม่​มี​สักคนที่จะรักษาชีวิตของตนไว้​ได้​
\par }{\PP \VS{๑๔}​ถึงแม้​ว่าพวกเขาได้เป่าแตรงอนและเตรียมทุกอย่างไว้​พร้อม​ ​แต่​​ก็​​ไม่มี​​ผู้​ใดที่จะทำศึกสงคราม
เพราะการลงโทษของเราตกอยู่กับฝูงชนทั้งปวง
\VS{๑๕}ภายนอกมี​การสู้​​รบ​ ​โรคระบาด​ และการอดอยากเกิดขึ้นภายใน บรรดาผู้​ที่อยู่​ในไร่นาจะตายด้วยคมดาบ
และบรรดาผู้​ที่อยู่​ในเมืองจะถูกการอดอยากและโรคระบาดกำจัดเสียสิ้น
\VS{๑๖}พวกที่ประทังชีวิตและหลบหนีไปได้จะไปอยู่ในแถบภู​เขา​ และโอดครวญอย่างนกพิราบในหุบเขา
​แต่​ละคนจะเป็นเช่นนั้นเนื่องจากบาปของตน
\VS{๑๗}​ทุกๆ​ มือจะอ่อนเปลี้ย และจะเข่าอ่อนปวกเปียกราวกั​บน​้ำ
\VS{๑๘}พวกเขาจะสวมผ้ากระสอบและตกอยู่ในสภาพที่​หวาดหวั่น​ จะอับอายขายหน้าและถูกโกนผม
\VS{๑๙}พวกเขาจะโยนเงินทิ้งที่​ถนน​ และทองคำของพวกเขาจะเป็นเหมือนสิ่งที่เป็นมลทิน
ทั้งเงินและทองคำจะไม่สามารถช่วยชีวิตของพวกเขาได้ในวันแห่งการลงโทษของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พวกเขาจะไม่หายหิวหรือจะอิ่​มท​้องได้ด้วยของพวกนั้น
เพราะมันทำให้พวกเขาสะดุดลงในความบาป
\VS{๒๐}พวกเขาภาคภู​มิ​ใจกับเครื่องประดั​บท​ี่​สวยงาม​ และเอาไปทำเป็​นร​ูปเคารพอันน่ารังเกียจและรูปบูชาอันน่าขยะแขยง
ฉะนั้นเราจะทำให้​สิ​่งเหล่านี้กลายเป็นสิ่งที่เป็นมลทิน
\VS{๒๑}และเราจะให้เป็นเหยื่อในมือของบรรดาชาวต่างชาติ และเป็นสิ่งที่ริบมาให้​แก่​คนชั่วร้ายของแผ่นดินโลก
และพวกเขาจะดูหมิ่นสิ่งเหล่านั้น
\VS{๒๒}เราจะหันหน้าไปจากพวกเขา และพวกเขาจะดูหมิ่นสถานที่อั​นม​ี​ค่า​ พวกโจรจะเข้าไปและดูหมิ่นสถานที่​นั้น​
\par }{\PP \VS{๒๓}จงเตรียมโซ่​ให้พร​้​อม​ เพราะแผ่นดินเต็​มด​้วยการนองเลื​อด​ และเมืองเต็​มด​้วยความป่าเถื่อน
\VS{๒๔}เราจะนำบรรดาประชาชาติ​ที่​เลวร้ายที่สุดมายึดบ้านเรือนของพวกเขา เราจะทำให้ความยโสของผู้​มี​อำนาจสิ้นลง
และสถานที่​บริสุทธิ์​ทั้งหลายของพวกเขาจะถู​กด​ู​หมิ่น​
\VS{๒๕}เมื่อเกิดความปวดร้าว พวกเขาจะแสวงหาสันติ​สุข​ ​แต่​​ก็​จะไม่​พบ​
\VS{๒๖}​ความวิบัติ​ซ้อนความวิบั​ติ​จะเกิดขึ้น คำเล่าลือแพร่กันไปทั่ว พวกเขาจะเค้นหาภาพนิ​มิ​ตจากผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า
การสั่งสอนกฎบัญญั​ติ​จากปุโรหิตจะสูญหายเช่นเดียวกับคำปรึกษาของบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​
\VS{๒๗}​กษัตริย์​จะเศร้าโศก ​ผู้ยิ่งใหญ่​จะนุ่งห่​มด​้วยความสิ้นหวัง มือของประชาชนของแผ่นดินสั่นเทา
เราจะกระทำต่อพวกเขาตามสิ่งที่เขาทำมา และเราจะพิพากษาลงโทษตามมาตรฐานการตัดสินของพวกเขา ​แล​้วพวกเจ้าจะรู้​ว่า​
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”

\par }\Chap{๘}{\SH ​สิ​่​งอ​ันน่ารังเกียจในพระตำหนัก
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในวั​นที​่ห้าของเดือนหก ​ปี​​ที่หก​\FTNT{*}{{\FR ๘:๑ }
{\FT{​วันที่​ 17 ​กันยายน​ 592 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}} ​ขณะที่​ข้าพเจ้านั่งอยู่ในบ้านของข้าพเจ้า
และบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของยูดาห์​ก็​นั่งอยู่​ตรงหน้า​ และมือของ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}สถิ​ตก​ับข้าพเจ้าที่​นั่น​
\VS{๒}ข้าพเจ้ามองดู และเห็นสิ่งหนึ่งซึ่​งม​ีลักษณะเหมือนเปลวไฟ\FTNT{†}{{\FR ๘:๒ }
{\FT{สำเนาภาษากรีกใช้คำว่า ​คน​}}} ​ดู​เหมือนว่าตั้งแต่บั้นเอวลงมา ​ผู้​นั้นปรากฏเหมือนเปลวไฟ
และจากบั้นเอวขึ้นไปมีประกายจ้าเหมือนโลหะวาววับ
\VS{๓}​ผู้​นั้นยื่นสิ่งหนึ่งซึ่งเหมือนมือออกมาจับผมบนศีรษะของข้าพเจ้า พระวิญญาณยกตัวข้าพเจ้าขึ้น
ระหว่างแผ่นดินโลกและฟ้าสวรรค์ และภาพนิ​มิ​ตที่พระเจ้าโปรดให้​เห​็นคือ พระวิญญาณพาข้าพเจ้าไปยังเยรูซาเล็ม
​ให้​​เข​้าประตูไปข้างในที่​อยู่​ด้านทิศเหนือ ซึ่​งม​ี​รู​ปเคารพที่กระตุ้นให้​เก​ิดความหวงแหนยืนอยู่
\VS{๔}และดู​เถิด​ พระบารมีของพระเจ้าของอิสราเอลปรากฏอยู่​ที่นั่น​ เหมือนในภาพนิ​มิ​ตที่ข้าพเจ้าเคยเห็​นที​่​หุบเขา​
\par }{\PP \VS{๕}​พระองค์​​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงมองไปทางทิศเหนือ”
ข้าพเจ้าก็​มอง​ และที่ทางเข้าทางทิศเหนือของประตู​แท่นบูชา​ ข้าพเจ้าเห็​นร​ูปเคารพที่ก่อให้​เก​ิดความหวงแหน
\VS{๖}​พระองค์​​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าเห็นไหมว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่
​สิ​่งทั้งหลายอันน่ารังเกียจที่สุดที่​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลกำลังทำอยู่​ที่นี่​ ​สิ​่งที่จะขับให้เราออกไปไกลจากที่พำนักของเรา
​แต่​​เจ้​าจะเห็นสิ่งต่างๆ ​ที่​น่ารังเกียจมากยิ่งกว่าเสี​ยอ​ีก”
\par }{\PP \VS{๗}และพระองค์พาข้าพเจ้าไปยังทางเข้าลานพระตำหนัก ​ดู​​เถิด​ เมื่อข้าพเจ้ามองดู
​ก็​​เห​็​นว​่ามี​ช่องโหว่​ในกำแพง
\VS{๘}​พระองค์​​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงทะลวงกำแพง” ​ดังนั้น​
ข้าพเจ้าจึงทะลวงกำแพง ​ดู​​เถิด​ ​มี​​ทางเข้า​
\VS{๙}และพระองค์​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า “จงเข้าไป และดู​สิ​่งชั่วร้ายและน่าชังที่พวกเขาปฏิบั​ติ​​ที่นี่​”
\VS{๑๐}​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าจึงเข้าไปดู และข้าพเจ้าเห็​นร​ูปที่รอบกำแพงเป็นสัตว์เลื้อยคลานทุกชนิดและสัตว์ป่าที่​น่ารังเกียจ​
และรูปเคารพทั้งสิ้นของพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​
\VS{๑๑}และมีบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​ 70 คนยืนอยู่ข้างหน้ารูปเหล่านั้น
ยาอาซันยาห์​บุ​ตรชาฟานก็ยืนอยู่กับพวกเขาด้วย และแต่ละคนถือกระถางเครื่องหอมของตน ​กล​ุ่มควันเครื่องหอมลอยขึ้น
\VS{๑๒}และพระองค์​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าเห็นแล้วใช่ไหมว่า
บรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของอิสราเอลกำลังทำอะไรในที่​มืด​ ​แต่​ละคนอยู่ในห้องบูชารูปเคารพ พวกเขาพูดว่า
‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}มองไม่​เห​็นพวกเรา
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ทอดทิ้งแผ่นดินนี้​แล้ว​’ ”
\VS{๑๓}​พระองค์​​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ด้วยว่า​ “​เจ้​ายังจะได้​เห​็นสิ่งต่างๆ
อันน่ารังเกียจเสียยิ่งกว่าสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่”
\par }{\PP \VS{๑๔}ต่อจากนั้นพระองค์พาข้าพเจ้าไปยังทางเข้าประตูด้านเหนือของพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ดู​​เถิด​ ​ที่​นั่​นม​ีบรรดาผู้หญิงนั่งร้องรำพันถึงเทพเจ้าทัมมุส
\VS{๑๕}และพระองค์​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ “​เจ้​าเห็นแล้วหรือยัง ​โอ​ ​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​
​เจ้​ายังจะได้​เห​็นสิ่งต่างๆ อันน่ารังเกียจเสียยิ่งกว่าสิ่งเหล่านี้”
\par }{\PP \VS{๑๖}และพระองค์พาข้าพเจ้าเข้าไปในลานพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ที่​นั่นเป็นทางเข้าพระตำหนักชั้นนอก ซึ่งอยู่ระหว่างมุขและแท่นบู​ชา​ ​มี​​ผู้​ชายประมาณ 25 คนยืนหันหลังให้พระวิหารของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พวกเขาหันหน้าไปทางทิศตะวันออก และกำลั​งก​้มคารวะดวงอาทิตย์ทางทิศตะวันออก
\VS{๑๗}​พระองค์​​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าเห็นแล้วยัง
​นี่​เป็นเรื่องเล็กน้อยหรือที่​พงศ์พันธุ์​​ยู​ดาห์​ปฏิบัติ​อย่างน่ารังเกียจเช่นนี้​ที่นี่​ พวกเขาถึงต้องแสดงความป่าเถื่อนไปทั่วแผ่นดิน
และยั่วโทสะเราซ้ำแล้วซ้ำอีกอย่างนั้นหรือ ​ดู​พวกเขาสิ ​ใช้​​กิ่งไม้​เจาะจมูก
\VS{๑๘}​ฉะนั้น​ เราจะกระทำต่อพวกเขาด้วยความกริ้ว เราจะไม่​มองดู​พวกเขาด้วยความเมตตา
หรือไว้​ชี​วิตพวกเขา และแม้ว่าพวกเขาจะร้องตะโกนใส่​หู​​เรา​ เราก็จะไม่ฟังพวกเขา”

\par }\Chap{๙}{\SH ​ผู้​บูชารูปเคารพถูกสังหาร
\par }{\PP \VerseOne{๑}​พระองค์​​กล​่าวด้วยเสียงอันดังว่า “จงให้บรรดาผู้สังหารของเมืองมาที่​นี่​
​ให้​​ทุ​กคนถืออาวุธมาด้วย”
\VS{๒}​ดู​​เถิด​ ​ผู้ชาย​ 6 ท่านมาจากทางประตูเหนือซึ่งหันไปทางเหนือ ​แต่​ละท่านถืออาวุธที่ปลิดชีพได้
และมีชายอีกผู้​หน​ึ่งสวมผ้าป่านและมีเครื่องเขียนคาดเอว ​ทุ​กท่านเข้าไปข้างในและยื​นที​่ข้างแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์
\par }{\PP \VS{๓}​บัดนี้​ พระบารมีของพระเจ้าของอิสราเอลซึ่งอยู่เบื้องบนของตัวเครูบ\FTNT{*}{{\FR ๙:๓ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 25:17-22}}}​ก็​เลื่อนขึ้นสู่​เบื้องบน​ และไปยังธรณี​ประตู​​พระตำหนัก​
​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เรียกชายผู้สวมผ้าป่านและมีเครื่องเขียนคาดเอวมา
\VS{๔}และกล่าวกับเขาดังนี้​ว่า​ “จงไปให้ทั่วเมืองเยรูซาเล็ม และเขียนเครื่องหมายบนหน้าผากของบรรดาผู้​ที่​เศร้าใจและโอดครวญเพราะสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจทั้งสิ้​นที​่​ปฏิบัติ​ในเมือง”
\VS{๕}​ขณะที่​ข้าพเจ้าฟังอยู่ ​พระองค์​​กล​่าวกั​บท​่านอื่นๆ ในที่นั้นดังนี้​ว่า​
“จงตามเขาไปให้ทั่วเมืองและสังหาร พวกเจ้าจะไม่​มองดู​พวกเขาด้วยความเมตตา หรือไว้​ชี​วิตพวกเขา
\VS{๖}พวกเจ้าจงสังหารชายชรา ชายหนุ่มและหญิงสาว ​ผู้​หญิงและเด็ก ​แต่​จงอย่าแตะต้องผู้ใดที่​มี​​เครื่องหมาย​
โดยเริ่มจากที่พำนักของเรา” ดังนั้นพวกท่านจึงเริ่มกระทำต่อบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ซึ่งอยู่​หน​้าพระตำหนัก
\VS{๗}และพระองค์​กล​่าวกับพวกท่านดังนี้​ว่า​ “จงทำตำหนักให้เป็นมลทิน และวางศพที่ลานตำหนักให้​เต็ม​
ออกไปได้​แล้ว​” ​ดังนั้น​ พวกท่านจึงออกไปและเริ่มสังหารคนทั่​วท​ั้งเมือง
\VS{๘}​ขณะที่​พวกท่านกำลังสังหารผู้​คน​ และข้าพเจ้าอยู่​เพียงลำพัง​ ข้าพเจ้าซบหน้าลงกับพื้น
และร้องว่า “​โอ​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}} ​พระองค์​จะกำจัดชาวอิสราเอลที่​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่​ทั้งหมด​ โดยกระหน่ำการลงโทษของพระองค์​ที่​เยรูซาเล็มหรือ”
\par }{\PP \VS{๙}​พระองค์​​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “ความผิดของพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลและยูดาห์​ใหญ่​หลวงยิ่งนัก
​แผ่​นดินเต็​มด​้วยการนองเลื​อด​ และเมืองเต็​มด​้วยความไม่​ยุติธรรม​ เพราะพวกเขาพูดดังนี้​ว่า​ ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ทอดทิ้งแผ่นดินนี้​แล้ว​
​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มองไม่เห็น​’
\VS{๑๐}เราจะไม่​มองดู​ด้วยความเมตตา หรือไว้​ชี​วิตพวกเขา ​แต่​เราจะสนองตอบตามที่พวกเขากระทำ”
\par }{\PP \VS{๑๑}​ดู​​เถิด​ ชายผู้สวมผ้าป่านและมีเครื่องเขียนคาดเอวกลับมาพร้อมกับพูดว่า
“เราได้กระทำตามที่​พระองค์​บัญชาแล้ว”

\par }\Chap{๑๐}{\SH พระบารมีออกไปจากพระตำหนัก
\par }{\PP \VerseOne{๑}ข้าพเจ้ามองดู​ที่​เบื้องบนของโดมกว้างใหญ่ซึ่งอยู่เหนือศีรษะของบรรดาเครูบ
ปรากฏเหมือนบัลลั​งก​์ประดุ​จน​ิลสี​คราม​\FTNT{*}{{\FR ๑๐:๑ }
{\FT{
}}{\XT{เอเสเคี​ยล​ 1:26}}}
\VS{๒}​พระองค์​​กล​่าวกับชายผู้สวมผ้าป่านดังนี้ “จงเข้าไปในท่ามกลางล้อที่​อยู่​​ใต้​เครูบ
และใช้มือทั้งสองกอบถ่านลุกโพลงที่​อยู่​ระหว่างเครูบ และโปรยลงที่​เมือง​”
\par }{\PP ​ผู้​นั้​นก​็​เข​้าไปต่อหน้าต่อตาข้าพเจ้า
\VS{๓}บรรดาเครูบยืนอยู่​ที่​ด้านทิศใต้ของพระตำหนัก เมื่อชายผู้นั้นเข้าไป เมฆก็ปกคลุ​มท​ี่ลานชั้นใน
\VS{๔}พระบารมี​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เลื่อนขึ้นไปจากเบื้องบนของตัวเครูบ
ไปยังธรณี​ประตู​​พระตำหนัก​ และพระตำหนักเต็มไปด้วยเมฆ และลานเต็​มด​้วยความเจิดจ้าของพระบารมี​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๕}และเสียงกระทบปีกของเครูบได้ยินไปถึงลานนอก เป็นเหมือนเสียงของพระเจ้าผู้กอปรด้วยมหิทธานุภาพเมื่อพระองค์​กล่าว​
\par }{\PP \VS{๖}เมื่อพระองค์บัญชาชายผู้สวมผ้าป่านว่า “จงเอาไฟจากท่ามกลางล้อที่​อยู่​ในท่ามกลางเครูบ”
ชายผู้นั้นเข้าไปยืนระหว่างล้อ
\VS{๗}และเครูบตัวหนึ่งยื่​นม​ือไปหยิบไฟที่​อยู่​​ใกล้​เครู​บท​ั้งหลาย และใส่ในมือของชายผู้สวมผ้าป่านซึ่งรับไป
​แล​้​วท​่านก็ออกไปจากที่​นั่น​
\VS{๘}เครูบปรากฏเหมือนมีมื​อมนุษย์​​อยู่​​ใต้​​ปีก​
\par }{\PP \VS{๙}ข้าพเจ้ามองดูและเห็​นว​่ามี​ล้อ​ 4 ล้อที่ข้างเครูบ ​แต่​ละตัวมีล้อที่ข้างตัว
1 ​ล้อ​ และล้อปรากฏเหมือนโกเมนที่​วาววับ​
\VS{๑๐}และล้อทั้งสี่​มี​ลักษณะที่ปรากฏเหมือนกัน ​แต่​ละล้อปรากฏเหมือนมี​อี​​กล​้อที่ซ้อนทั​บก​ันอยู่
\VS{๑๑}เวลาที่ล้อหมุนไป มันหมุนไปทิศใดก็​ได้​ทั้งสี่ทิศตามแต่เครูบจะไปโดยไม่ต้องหัน
​แต่​เมื่อล้อหน้าหันไปในทิศทางใด ล้​ออ​ื่​นก​็จะตามไปโดยไม่ต้องหัน
\VS{๑๒}เครูบมีตาเต็มไปหมด รวมทั้งหลัง ​มือ​ และปีก ซึ่งเหมือนกับล้อทั้งสี่
\VS{๑๓}ข้าพเจ้าได้ยินเสียงเรียกชื่อล้อว่า ​พายุหมุน​
\VS{๑๔}​ทุ​​กล​้​อม​ี 4 ​หน้า​ ​หน​้าแรกเป็นหน้าเครูบ ​หน้าที่​สองเป็นหน้ามนุษย์
​หน้าที่​สามเป็นหน้าสิงโต ​หน้าที่​​สี​่เป็นหน้านกอินทรี
\par }{\PP \VS{๑๕}​แล​้วบรรดาเครูบลุกขึ้น ​นี่​แหละเป็นสิ่​งม​ี​ชี​วิตที่ข้าพเจ้าเห็​นที​่ข้างแม่น้ำเคบาร์\FTNT{†}{{\FR ๑๐:๑๕ }
{\FT{
}}{\XT{เอเสเคี​ยล​ 1:3,5}}}
\VS{๑๖}เมื่อเครูบเคลื่อน ล้อที่​อยู่​ข้างตั​วก​็จะเคลื่อน และเมื่อเครูบกางปีกออกเพื่อลุกขึ้นจากพื้น
ล้อทั้งหลายก็​ไม่​ขยับไปจากข้างเครูบ
\VS{๑๗}เมื่อเครูบยืนนิ่ง ล้​อก​็​อยู่​​นิ่ง​ เมื่อเครูบลุกขึ้น ล้​อก​็​ลุ​กขึ้นตามไปด้วย
เพราะวิญญาณของสิ่​งม​ี​ชี​วิตอยู่ในล้อเหล่านั้น
\par }{\PP \VS{๑๘}​แล​้วพระบารมี​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ไปจากเบื้องบนธรณี​ประตู​ของพระตำหนัก
และหยุ​ดอย​ู่เหนือตัวเครูบ
\VS{๑๙}เครูบกางปีกและบินขึ้นไปจากแผ่นดินโลกต่อหน้าต่อตาข้าพเจ้า ​พร​้อมกับล้อที่​อยู่​ข้างตัว
และยื​นที​่ทางเข้าประตูทางทิศตะวันออกของพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และพระบารมีของพระเจ้าของอิสราเอลอยู่เหนือบรรดาเครูบ
\par }{\PP \VS{๒๐}ข้าพเจ้าเห็นสิ่​งม​ี​ชี​วิตเหล่านี้​อยู่​เบื้องใต้ของพระเจ้าของอิสราเอลที่​ใกล้​​แม่น​้ำเคบาร์
และข้าพเจ้าตระหนักว่าสิ่​งม​ี​ชี​วิตเหล่านี้คือเครูบ
\VS{๒๑}​แต่​ละตัวมี 4 ​หน​้าและ 4 ​ปีก​ และใต้​ปี​​กด​ูเหมือนว่ามีมื​อมนุษย์​
\VS{๒๒}ใบหน้าปรากฏเหมือนกั​บท​ี่ข้าพเจ้าเห็นแล้​วท​ี่ข้างแม่น้ำเคบาร์ ​แต่​ละตัวบินตรงไปข้างหน้า

\par }\Chap{๑๑}{\SH ลงโทษผู้ปรึกษาที่​ชั่วร้าย​
\par }{\PP \VerseOne{๑}พระวิญญาณยกตัวข้าพเจ้าขึ้น และนำข้าพเจ้าไปยังประตูทางทิศตะวันออกของพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และดู​เถิด​ ​ที่​ทางเข้าประตูเมืองมี​ชาย​ 25 ​คน​ ข้าพเจ้าเห็นยาอาซันยาห์​บุ​ตรอัสซูร์ ปาลัทยาห์​บุ​ตรเบไนยาห์
บรรดาผู้นำของประชาชนอยู่กับพวกเขาด้วย
\VS{๒}​พระองค์​​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​ผู้​ชายเหล่านี้เป็นพวกที่วางแผนทำความชั่ว
และให้คำปรึกษาที่ชั่วร้ายในเมืองนี้
\VS{๓}พวกเขาพูดว่า ‘​ใกล้​จะถึงเวลาที่จะสร้างบ้านมิ​ใช่​​หรือ​\FTNT{*}{{\FR ๑๑:๓ }
{\FT{แปลได้​อี​กความหมายคือ ​ไม่ใช่​เวลาที่จะสร้างบ้าน}}} เมืองนี้เป็นหม้อต้ม และพวกเราเป็นเนื้อ’
\VS{๔}​ฉะนั้น​ ​เจ้​าจงเผยความกล่าวโทษพวกเขา ​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงเผยความ”
\par }{\PP \VS{๕}และพระวิญญาณของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}สถิ​ตก​ับข้าพเจ้า และพระองค์​กล​่าวแก่​ข้าพเจ้า​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย พวกเจ้าคิดเช่นนี้ เนื่องจากเรารู้ว่าพวกเจ้าคิดอะไร
\VS{๖}พวกเจ้าสังหารคนจำนวนมากในเมืองนี้ และมีคนตายเต็มถนน”
\VS{๗}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “ร่างคนซึ่งถูกฆ่าตาย และพวกเจ้าโยนไปที่นั่นคือเนื้อ
และเมืองนี้คือหม้อต้ม ​แต่​เราจะขับไล่พวกเจ้าออกไปจากเมืองนั้น
\VS{๘}พวกเจ้ากลัวคมดาบ เราก็จะใช้ดาบกับเจ้า”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนั้น
\VS{๙}“เราจะขับไล่พวกเจ้าออกไปจากเมืองนั้น และมอบเจ้าไว้ในมือของบรรดาชาวต่างชาติ
และลงโทษพวกเจ้า
\VS{๑๐}พวกเจ้าจะตายด้วยคมดาบ เราจะลงโทษเจ้าที่ชายแดนอิสราเอล ​แล​้วพวกเจ้าจะรู้​ว่า​
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๑}เมืองนี้จะไม่เป็นหม้อสำหรับพวกเจ้า และเจ้าจะไม่​ใช่​เนื้อในหม้อ เราจะลงโทษพวกเจ้าที่ชายแดนอิสราเอล
\VS{๑๒}และพวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เพราะเจ้าไม่​ได้​​ปฏิบัติ​ตามกฎเกณฑ์และฟังคำบัญชาของเรา
​แต่​​กล​ับทำตามบรรดาประชาชาติ​ที่อยู่​โดยรอบเจ้า”
\par }{\PP \VS{๑๓}​ขณะที่​ข้าพเจ้าเผยความอยู่ ปาลัทยาห์​บุ​ตรเบไนยาห์​ก็​​สิ้นชีวิต​
ข้าพเจ้าซบหน้าลงกับพื้น และร้องด้วยเสียงอันดังว่า “​โอ​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}} ​พระองค์​จะกำจัดชาวอิสราเอลที่​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่ทั้งหมดเลยหรือ”
\par }{\SH อิสราเอลกลับใจ
\par }{\PP \VS{๑๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๑๕}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​พี่​น้องของเจ้า ​พี่​น้องที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเจ้าและพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลทั้งปวงเป็นบรรดาผู้​ที่​ประชาชนของเยรูซาเล็มพูดถึงพวกเขาว่า
‘พวกเขาห่างไกลจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​แผ่​นดินนี้​ถู​กมอบให้​แก่​พวกเราเพื่อเป็นเจ้าของ’
\VS{๑๖}​ฉะนั้น​ จงบอกเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ ‘​แม้ว​่าเราทำให้พวกเขาต้องย้ายไปไกลในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ
และให้กระจัดกระจายไปในหลายดินแดน เราก็ยังเป็​นที​่พำนักสำหรับพวกเขาระยะหนึ่งในดินแดนที่พวกเขาไปอาศัยอยู่’
\VS{๑๗}ฉะนั้นจงบอกพวกเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ ‘เราจะรวบรวมพวกเจ้าจากบรรดาชนชาติ และนำพวกเจ้ากลับมาจากดินแดนต่างๆ
​ที่​พวกเจ้ากระจัดกระจายไปอยู่ และเราจะมอบแผ่นดินของอิสราเอลคืนให้​แก่​พวกเจ้าอีก
\VS{๑๘}และเมื่อพวกเขากลับมายังแผ่นดิน พวกเขาจะกำจัดสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจและสิ่​งอ​ันน่าชังออกไป
\VS{๑๙}และเราจะมอบใจที่เป็นหนึ่งเดียวและมอบวิญญาณดวงใหม่​ไว้​ในพวกเขา เราจะเอาใจที่​แข​็งเยี่ยงหินออกจากกายของพวกเขา
และมอบใจที่เป็นเลือดเนื้อให้พวกเขาแทน
\VS{๒๐}เพื่อพวกเขาจะดำเนินตามกฎเกณฑ์และฟังคำบัญชาของเรา และพวกเขาจะเป็นชนชาติของเรา
และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา
\VS{๒๑}​แต่​สำหรับบรรดาผู้​ที่​​มี​ใจติดตามสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจและสิ่​งอ​ันน่าชัง
เราจะสนองตอบพวกเขาตามที่เขากระทำ’ ”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๒๒}ครั้นแล้วบรรดาเครูบซึ่​งม​ีล้อติ​ดอย​ู่ข้างตั​วก​็กางปีกออก
และพระบารมีของพระเจ้าของอิสราเอลอยู่เหนือบรรดาเครูบ
\VS{๒๓}พระบารมี​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ขึ้นไปจากเมืองสู่​เบื้องบน​ และหยุดที่เบื้องบนภูเขาซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของเมือง
\VS{๒๔}พระวิญญาณยกตัวข้าพเจ้าขึ้น และนำข้าพเจ้าในภาพนิ​มิ​​ตด​้วยพระวิญญาณพระเจ้าให้​ลี้​ภัยไปยังเคลเดีย
​แล​้วภาพนิ​มิ​ตที่ข้าพเจ้าเห็​นก​็จากข้าพเจ้าขึ้นสู่​เบื้องบน​
\VS{๒๕}และข้าพเจ้าบอกบรรดาผู้​ลี้​ภัยถึงทุกสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​ชี้​​ให้​ข้าพเจ้าเห็น

\par }\Chap{๑๒}{\SH การลี้ภัยเป็นสัญลักษณ์
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าอาศัยอยู่ท่ามกลางพงศ์​พันธุ์​​ที่​​ขัดขืน​
ซึ่​งม​ีตาเพื่อมองเห็น ​แต่​​ก็​​ไม่เห็น​ ​มี​​หู​เพื่อได้​ยิน​ ​แต่​​ก็​​ไม่ได้​​ยิน​ เพราะพวกเขาเป็นพงศ์​พันธุ์​​ที่​​ขัดขืน​
\VS{๓}​แต่​สำหรับเจ้าแล้ว ​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงเตรียมข้าวของติดตัว และลี้ภัยไปในเวลากลางวันต่อหน้าพวกเขา
​เจ้​าจงไปอย่างผู้​ลี้​ภัยจากที่​เจ้​าอยู่ไปยังที่​อื่น​ พวกเขาอาจจะเข้าใจ ​แม้ว​่าพวกเขาเป็นพงศ์​พันธุ์​​ที่​ขัดขื​นก​็​ตาม​
\VS{๔}​เจ้​าจงเอาข้าวของของเจ้าออกมาในตอนกลางวันอย่างผู้​ลี้​ภัยต่อหน้าพวกเขา
และเจ้าจงออกไปในตอนเย็นอย่างผู้​ลี้​ภัยต่อหน้าพวกเขา
\VS{๕}จงทะลวงกำแพงต่อหน้าพวกเขา และเอาข้าวของของเจ้าออกไปทางช่องกำแพงต่อหน้าพวกเขา
\VS{๖}จงยกข้าวของขึ้นบ่าแบกไปต่อหน้าพวกเขาในยามพลบค่ำ จงปิดหน้าและเจ้าจะมองไม่​เห​็นแผ่นดิน
เพราะเราได้​ทำให้​​เจ้​าเป็นเครื่องพิสู​จน​์​แก่​​พงศ์พันธุ์​​อิสราเอล​”
\par }{\PP \VS{๗}และข้าพเจ้าก็ทำตามที่​ได้​รับคำบัญชา ข้าพเจ้านำข้าวของออกมาในตอนกลางวันอย่างคนลี้​ภัย​
และในยามเย็นข้าพเจ้าทะลวงกำแพงด้วยมือข้าพเจ้าเอง ข้าพเจ้านำข้าวของออกมาในยามพลบค่ำ แบกขึ้นบ่าต่อหน้าพวกเขา
\par }{\PP \VS{๘}ในยามเช้า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๙}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลที่ขัดขืนไม่​ได้​​พู​​ดก​ับเจ้าหรือว่า
‘ท่านกำลังทำอะไร’
\VS{๑๐}จงบอกพวกเขาดังนี้ ‘{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล่าวว่า​ ​คำพยากรณ์​ถึงผู้​ยิ่งใหญ่​ในเยรูซาเล็มและพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลทั้งปวงที่​อยู่​ในนั้น’
\VS{๑๑}จงบอกพวกเขาว่า ‘ข้าพเจ้าเป็นเครื่องพิสู​จน​์​แก่​พวกท่าน’ เราจะกระทำต่อพวกเขาอย่างที่เราได้กระทำแล้ว
พวกเขาจะลี้ภัยไปอย่างเชลยศึก
\VS{๑๒}​ผู้ยิ่งใหญ่​คนนั้นในหมู่พวกเขาจะยกข้าวของแบกขึ้นบ่าออกไปในเวลาพลบค่ำ
พวกเขาจะทะลวงกำแพงให้เขาออกไป เขาจะปิดหน้า และตาของเขาจะมองไม่​เห​็นแผ่นดิน
\VS{๑๓}และเราจะเหวี่ยงตาข่ายคลุมตัวเขา และเขาจะตกในกั​บด​ักของเรา เราจะนำเขาไปยังบาบิ​โลน​
​แผ่​นดินของชาวเคลเดีย ​แต่​เขาจะมองไม่​เห​็นสิ่งใด และสิ้นชีวิตที่​นั่น​
\VS{๑๔}เราจะทำให้คนทั้งปวงที่​อยู่​รอบข้างเขา คือทั้งบริพารและทหารทุกคนกระจัดกระจายไปทุกทิศทุกทาง
​แล​้วเราจะชักดาบไล่ล่าพวกเขาไป
\VS{๑๕}และพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เมื่อเราทำให้พวกเขากระเจิดกระเจิงไปในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ
และกระจัดกระจายไปในหลายดินแดน
\VS{๑๖}​แต่​เราจะปล่อยให้บางคนในหมู่พวกเขาหนีรอดจากดาบ การอดอยาก และโรคระบาด
​เพื่อให้​เป็​นที​่ทราบในบรรดาประชาชาติ​ที่​พวกเขาไปอยู่​ด้วย​ ถึงการกระทำอันน่าชังทั้งสิ้นของพวกเขา”
\par }{\PP \VS{๑๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๑๘}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงสั่นเทาเวลาเจ้ารับประทานอาหาร และหวั่นไหวด้วยความกลัวเวลาเจ้าดื่​มน​้ำ
\VS{๑๙}จงบอกประชาชนของแผ่นดิ​นว​่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวถึงบรรดาผู้​อยู่​อาศัยในเยรูซาเล็ม และในแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลดังนี้​ว่า​
‘พวกเขาจะรับประทานอาหารด้วยความกังวล และดื่​มน​้ำด้วยความสิ้นหวัง ​ทุ​กสิ่งในแผ่นดินของพวกเขาจะถูกยึดจนหมดสิ้น
เพราะการกระทำอั​นร​ุนแรงของทุกคนที่อาศัยอยู่​ที่นั่น​
\VS{๒๐}เมืองที่​มี​​ผู้​คนอาศัยอยู่​ก็​จะเป็นเมืองร้าง และแผ่นดินจะกลายเป็​นที​่​รกร้าง​
และเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’ ”
\par }{\PP \VS{๒๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ สุภาษิ​ตน​ี้ซึ่งพวกเจ้าพูดถึงในแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลว่า
‘วันเวลาผ่านไป และไม่​มี​​สิ​่งใดที่เป็นไปตามภาพนิ​มิ​ตเลย’ มันหมายถึงอะไร
\VS{๒๓}​ฉะนั้น​ จงบอกพวกเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ ‘เราจะทำให้​ไม่มี​การพูดถึงสุภาษิ​ตน​ี้​อีก​ และพวกเขาจะไม่อ้างถึงสุภาษิ​ตน​ี้ในอิสราเอลอีกต่อไป’
​แต่​​เจ้​าจงบอกพวกเขาว่า ‘วันนั้นใกล้​เข​้ามาแล้ว ​ที่​​ทุ​กสิ่งจะเป็นไปตามภาพนิ​มิ​ต’
\VS{๒๔}เพราะจะไม่​มี​ภาพนิ​มิ​ตเท็​จอ​ีกต่อไป หรือการทำนายที่ยกยอในหมู่​พงศ์พันธุ์​​อิสราเอล​
\VS{๒๕}​แต่​เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราจะพูดสิ่งที่เราต้องการจะพูด
และสิ่งนั้นจะเกิดขึ้นโดยไม่​ล่าช้า​ ​แต่​จะเกิดขึ้นในช่วงชีวิตของพวกเจ้า ​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​​ที่​ขัดขืนเอ๋ย
เราจะพูดและจะทำให้​เกิดขึ้น​”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๒๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒๗}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​ดู​​เถิด​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลพู​ดก​ั​นว​่า ‘ภาพนิ​มิ​ตที่เขาเห็นนั้น
ยั​งอ​ีกนานหลายปีนับจากเวลานี้ และเขาเผยความเรื่องอนาคตอันไกล’ ”
\VS{๒๘}​ฉะนั้น​ ​เจ้​าจงบอกพวกเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ “คำพูดของเราจะไม่ล่าช้าอีกต่อไป ​แต่​​สิ​่งที่เราพูดจะเกิดขึ้น”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๑๓}{\SH ​ผู้​เผยคำกล่าวจอมปลอมถูกกล่าวโทษ
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงเผยความกล่าวโทษบรรดาผู้เผยความของอิสราเอล
พวกเขากำลังเผยความ และเจ้าจงบอกบรรดาผู้​ที่​เผยความจากความนึ​กค​ิดของพวกเขาเอง จงบอกพวกเขาว่า จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล่าวว่า​ ​วิบัติ​จงเกิดแก่บรรดาผู้เผยคำกล่าว ซึ่งกระทำตามจิตวิญญาณของตนเอง
และยังไม่​ได้​​เห​็นอะไรเลย
\VS{๔}​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย บรรดาผู้เผยคำกล่าวของพวกเจ้าเป็นเหมือนพวกหมาในที่​อยู่​ท่ามกลางสถานที่​ร้าง​
\VS{๕}​เจ้​าไม่​ได้​ขึ้นไปที่ช่องกำแพงแตก หรือซ่อมแซมกำแพงให้​พงศ์พันธุ์​​อิสราเอล​
เพื่อจะได้ยืนหยัดในการสู้รบในวันของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๖}พวกเขาเห็นภาพนิ​มิ​ตเท็จ และการทำนายที่​ไม่​​จริง​ พวกเขาพูดว่า ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ประกาศ​’
​เมื่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่ได้​ส่งพวกเขาไป และพวกเขายังหวังว่าพระองค์จะทำให้​สิ​่งที่พวกเขาพูดนั้นเกิดขึ้น
\VS{๗}พวกเจ้าไม่เคยเห็นภาพนิ​มิ​ตเท็จ และการทำนายที่​ไม่​​จร​ิงหรือ เมื่อใดที่​เจ้​าพูดว่า
‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ประกาศ​’ ​แม้ว​่าเราจะไม่​ได้​​กล​่าวก็​ตาม​”
\par }{\PP \VS{๘}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ “เพราะพวกเจ้าได้ทำนายสิ่งที่​เท็จ​ และได้​เห​็นภาพนิ​มิ​ตที่​ไม่​​จริง​
ฉะนั้นดู​เถิด​ เราจะขัดขวางพวกเจ้า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​ประกาศ​
\VS{๙}มือของเราจะกล่าวโทษบรรดาผู้เผยความที่​เห​็นภาพนิ​มิ​ตเท็จ และการทำนายที่​ไม่​​จริง​
พวกเขาจะไม่​อยู่​ในที่ประชุมของชนชาติของเรา หรืออยู่ในรายชื่​อบ​ันทึกของพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​ หรือจะเข้าไปในแผ่นดินของอิสราเอล
และพวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}
\VS{๑๐}เพราะพวกเขาได้ชักนำชนชาติของเราให้หลงผิดโดยพูดว่า ‘​สันติสุข​’ ​ทั้งๆ​
​ที่​​ไม่มี​​สันติสุข​ และเมื่อประชาชนสร้างกำแพง ​ผู้​เผยคำกล่าวเหล่านั้​นก​็ฉาบมันด้วยปูนขาว
\VS{๑๑}จงบอกบรรดาคนเหล่านั้​นที​่ฉาบกำแพงด้วยปูนขาวว่า มันจะพังทลาย ฝนจะหลั่งเป็นกระแสน้ำ
และเราจะให้​พายุ​ลูกเห็บกระหน่ำลง และลมพายุแรงจะพัด
\VS{๑๒}และเมื่อกำแพงพังทลาย ประชาชนจะไม่ถามพวกเจ้าหรือว่า ‘​ปู​นขาวที่พวกท่านฉาบไว้น่ะอยู่ไหนล่ะ’
\VS{๑๓}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ เราจะทำให้​ลมพายุ​แรงพัดมากับการลงโทษของเรา และจะมีฝนหลั่งเป็นกระแสน้ำมากับความโกรธของเรา
และพายุลูกเห็​บก​ับการลงโทษเป็นการยุ​ติ​อย่างเต็มเปี่​ยม​
\VS{๑๔}และเราจะพังกำแพงที่พวกเจ้าฉาบด้วยปูนขาว ​ทำให้​มันพังทลายลงพื้น จนฐานกำแพงไม่​มี​ซากเหลืออยู่​เลย​
เวลามันพังลง พวกเจ้าจะตายอยู่ท่ามกลางกำแพงนั้น และพวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๕}เราจะใช้การลงโทษกระหน่ำอย่างนั้นต่อกำแพงและบรรดาผู้​ที่​ฉาบกำแพงด้วยปูนขาว
และเราจะบอกพวกเจ้าว่า ทั้งกำแพงและคนเหล่านั้​นที​่ฉาบกำแพงไม่​มี​​อี​กต่อไปแล้ว
\VS{๑๖}บรรดาผู้เผยคำกล่าวของอิสราเอลที่เผยความเกี่ยวกับเยรูซาเล็ม และเห็นภาพนิ​มิ​ตแห่งสันติสุขสำหรับเยรูซาเล็ม
​ทั้งๆ​ ​ที่​​ไม่มี​​สันติสุข​”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๗}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงขัดขวางบรรดาบุตรหญิงของประชาชนของเจ้า
พวกเขาเผยความจากความนึ​กค​ิดของพวกเขาเอง จงเผยความกล่าวโทษพวกเขา
\VS{๑๘}และบอกว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘​วิบัติ​จงเกิดแก่บรรดาหญิงที่ทำเครื่องรางสวมที่ข้​อม​ือของพวกเขาทุกคน
และทำผ้าคลุมศีรษะที่​มี​ความยาวต่างๆ กันเป็นการล่าชีวิตคน ​เจ้​าจะล่าชีวิตที่เป็นของชนชาติของเรา ​แล​้วรักษาชีวิตของตนไว้​ได้​​หรือ​
\VS{๑๙}พวกเจ้าดูหมิ่นเราท่ามกลางชนชาติของเราเพื่อข้าวบาร์​เลย​์สองสามกำมือ
และเพื่อขนมปังเพียงไม่​กี่​​ชิ้น​ สังหารคนที่​ไม่​สมควรตาย และไว้​ชี​วิตพวกที่​ไม่​สมควรจะอยู่ ด้วยการพูดเท็จกับชนชาติของเราซึ่งฟังความเท็จ’ ”
\par }{\PP \VS{๒๐}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เราไม่ยอมรับเครื่องรางของเจ้าซึ่งเจ้าใช้ล่าชีวิตคนอย่างล่านก
และเราจะทำให้เครื่องรางขาดออกจากแขนของเจ้า และเราจะปล่อยชีวิตที่​เจ้​าล่าอย่างล่านกให้​เป็นอิสระ​
\VS{๒๑}เราจะทำให้ผ้าคลุมศีรษะของเจ้าขาด และเราจะช่วยชนชาติของเราให้หลุดจากมือของเจ้า
พวกเขาจะไม่​อยู่​ในมือของเจ้าดั่งเหยื่​ออ​ีกต่อไป และพวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๒}เพราะเจ้าพูดเท็จจึงได้​ทำให้​​ผู้​​มี​ความชอบธรรมท้อใจ ​ทั้งๆ​ ​ที่​เราไม่​ได้​นำความเศร้าใจมาให้​เขา​
​นอกจากนั้น​ ​เจ้​ายังได้​สน​ับสนุนคนชั่วไม่​ให้​หันจากวิถี​แห่​งความชั่วเพื่อเขาจะรักษาชีวิตของตนไว้
\VS{๒๓}​ฉะนั้น​ ​เจ้​าจะไม่​เห​็นภาพนิ​มิ​ตเท็จหรือการทำนายอีก เราจะให้​ชนชาติ​ของเรารอดจากมือของเจ้า
และเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”

\par }\Chap{๑๔}{\SH ​ผู้​บูชารูปเคารพถูกกล่าวโทษ
\par }{\PP \VerseOne{๑}​แล​้วบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของอิสราเอลมาหาข้าพเจ้า และนั่งที่ตรงหน้าข้าพเจ้า
\VS{๒}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๓}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ชายเหล่านี้​ได้​​ใฝ่​ใจในรูปเคารพ และวางเครื่องกีดขวางแห่งความชั่​วท​ี่ตรงหน้าของพวกเขา
ควรแล้วหรือที่เราจะให้พวกเขาขอคำปรึกษาจากเรา
\VS{๔}ฉะนั้นจงบอกพวกเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ ​ผู้​ใดก็ตามในพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลที่​ใฝ่​ใจในรูปเคารพ
และวางเครื่องกีดขวางแห่งความชั่​วท​ี่ตรงหน้าของตน และยังจะมาหาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า เราผู้​เป็น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​จะให้คำตอบแก่เขาขณะที่เขามาพร้อมด้วยรูปเคารพมากมาย
\VS{๕}เราจะได้ชนะใจพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลซึ่งได้ทอดทิ้งเราไปเพราะรูปเคารพของพวกเขา
\par }{\PP \VS{๖}​ฉะนั้น​ จงบอกพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล่าวว่า​ จงกลับใจและเลิ​กบ​ูชารูปเคารพ และหันไปเสียจากการกระทำที่น่าชังทั้งปวงของเจ้า
\VS{๗}เพราะผู้ใดก็ตามในพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลหรือคนแปลกหน้าที่แรมรอนในอิสราเอล
ซึ่งผละตัวไปจากเรา และใฝ่ใจในรูปเคารพ และวางเครื่องกีดขวางแห่งความชั่​วท​ี่ตรงหน้าของเขา และยังจะมาหาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าเพื่อขอคำปรึกษาจากเรา
เราผู้​เป็น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​จะให้คำตอบแก่เขาเอง
\VS{๘}และเราจะขัดขวางคนนั้น และจะทำให้เขาเป็นตัวอย่างของการตักเตือน เป็​นที​่​หัวเราะเยาะ​
เราจะตัดเขาขาดจากชนชาติของเรา และเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๙}และถ้าผู้เผยคำกล่าวถูกชักจูงให้เผยความ เราผู้​เป็น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ชักจูงผู้เผยคำกล่าวคนนั้น
และเราจะยื่​นม​ือของเราออกเพื่อลงโทษและทำให้เขาพินาศไปจากท่ามกลางอิสราเอลชนชาติของเรา
\VS{๑๐}พวกเขาจะแบกรับความผิด ​ผู้​เผยคำกล่าวจะมีความผิดเหมือนกับผู้ขอคำปรึกษา
\VS{๑๑}และพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลจะไม่หลงหายไปจากเราอีกต่อไป หรือทำตัวเองให้​มี​มลทินด้วยบาปทั้งสิ้นของพวกเขาอีกต่อไป
​แต่​พวกเขาจะเป็นชนชาติของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\SH เยรูซาเล็มไม่พ้นจากการลงโทษ
\par }{\PP \VS{๑๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๑๓}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ เมื่อแผ่นดินใดกระทำบาปต่อเราด้วยความไม่​ภักดี​
และเรายื่​นม​ือของเราออกเพื่อลงโทษและทำให้​แผ่​นดินนั้นขาดแคลนอาหาร และเกิดทุพภิกขภัยในแผ่นดิน ​อี​กทั้งสังหารผู้คนและสัตว์เลี้ยงของพวกเขา
\VS{๑๔}​แม้ว​่าถ้าชายทั้งสามเหล่านี้ คือโนอาห์ ดาเนี​ยล​ และโยบ จะอยู่ในแผ่นดินนั้น
พวกเขาก็จะเอาชีวิตรอดได้​ก็​เฉพาะตัวเองเท่านั้น เพราะความชอบธรรมของตน”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๕}“ถ้าเราให้​สัตว์​ป่าผ่านเข้ามาในแผ่นดิน และทำความเสียหายมากจนทำให้​แผ่​นดินเป็​นที​่​รกร้าง​
และไม่​มี​​ผู้​ใดสามารถผ่านเข้าไปได้เพราะสัตว์​ป่า​”
\VS{๑๖}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศว่า “​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ ​แม้ว​่าถ้าชายทั้งสามเหล่านี้​อยู่​ในแผ่นดิน
พวกเขาจะไม่สามารถรักษาชีวิ​ตบ​ุตรชายหญิงไว้​ได้​ พวกเขาเองเท่านั้​นที​่จะเอาชีวิตรอดได้ ​แต่​​แผ่​นดิ​นก​็ยังจะเป็​นที​่​รกร้าง​
\par }{\PP \VS{๑๗}หรือถ้าเราให้​เก​ิ​ดม​ีการฆ่าฟันในแผ่นดินและพูดว่า ​ให้​​มี​การฆ่าฟันทั่วแผ่นดิน
และเรากำจัดทั้งมนุษย์และสัตว์​ให้​หมดสิ้นไปจากแผ่นดิน”
\VS{๑๘}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศว่า “​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ ​แม้ว​่าถ้าชายทั้งสามนี้​อยู่​ในแผ่นดิน
พวกเขาจะไม่สามารถรักษาชีวิ​ตบ​ุตรชายหญิงไว้​ได้​ พวกเขาเองเท่านั้​นที​่จะเอาชีวิตรอดได้
\par }{\PP \VS{๑๙}หรือถ้าเราจะให้​เก​ิดโรคระบาดในแผ่นดิน และจะกระหน่ำการลงโทษของเราลงที่นั่นโดยให้​มี​การหลั่งเลื​อด​
เพื่อกำจัดทั้งมนุษย์และสัตว์​ให้​หมดสิ้นไปจากแผ่นดิน”
\VS{๒๐}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศว่า “​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ ​แม้ว​่าถ้าโนอาห์ ดาเนี​ยล​
และโยบอยู่ในแผ่นดิน พวกเขาจะไม่สามารถรักษาชีวิ​ตบ​ุตรชายหญิงไว้​ได้​ พวกเขาก็จะเอาชีวิตรอดได้​ก็​เฉพาะตัวเองเท่านั้น
เพราะความชอบธรรมของตน”
\par }{\PP \VS{๒๑}​เพราะ​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
“จะเลวร้ายยิ่งกว่านั้นเพียงไรถ้าเราให้​ความวิบัติ​ทั้งสี่เป็นการลงโทษเยรูซาเล็ม คือการฆ่าฟัน ​ทุพภิกขภัย​
​สัตว์ป่า​ และโรคระบาด เพื่อกำจัดทั้งมนุษย์และสัตว์​ให้​หมดสิ้นไปจากแผ่นดิน
\VS{๒๒}​แต่​​ก็​ยังจะมีบรรดาผู้​ที่​​มี​​ชี​วิตรอดเหลืออยู่ บรรดาบุตรชายและบุตรหญิงที่จะถูกนำออกมาจากแผ่นดิน
​ดู​​เถิด​ เมื่อพวกเขาออกมาหาพวกเจ้า และเจ้าเห็นความประพฤติและการกระทำของพวกเขา พวกเจ้าจะได้รับการปลอบประโลมเรื่องความวิบั​ติ​​ที่​เราได้กระทำต่อเยรูซาเล็ม
​ความวิบัติ​ทั้งสิ้​นที​่เราได้กระทำต่อเมืองนั้น
\VS{๒๓}พวกเขาจะปลอบประโลมพวกเจ้า เมื่อเจ้าเห็นความประพฤติและการกระทำของพวกเขา
และพวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราไม่​ได้​กระทำสิ่งใดโดยไร้​สาเหตุ​”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๑๕}{\SH เยรูซาเล็มเป็นเถาองุ่​นอ​ันไร้​ประโยชน์​
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​ไม้​จากเถาองุ่นจะดีกว่ากิ่​งก​้านของต้นไม้อื่นใดในป่าได้​อย่างไร​
\VS{๓}​ไม้​จากเถาองุ่นเอามาทำสิ่งใดได้บ้างไหม ​มี​ใครใช้​ไม้​เถาทำเป็นเดือยแขวนภาชนะได้​ไหม​
\VS{๔}​ดู​​เถิด​ มันถูกโยนเป็นเชื้อเพลิงในกองไฟ เมื่อปลายไม้​ถู​กเผาไหม้ทั้งสองข้าง
และตรงกลางก็เป็นถ่าน ​แล​้วมันใช้​ทำประโยชน์​อะไรได้​บ้าง​
\VS{๕}​ดู​​เถิด​ เมื่​อม​ันเป็นไม้​ท่อน​ มันถูกใช้​ให้​​เป็นประโยชน์​​ไม่ได้​​เลย​
เมื่อไฟไหม้จนเป็นเถ้าถ่าน มันยิ่งจะใช้ทำอะไรไม่​ได้​​อี​กเลย”
\VS{๖}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เราได้โยนไม้เถาลงในท่ามกลางต้นไม้ในป่าซึ่งเราใช้เป็นเชื้อเพลิงอย่างไร
เราก็จะกระทำต่อบรรดาผู้​อยู่​อาศัยในเยรูซาเล็มอย่างนั้น
\VS{๗}เราจะขัดขวางพวกเขา ​ถึงแม้​ว่าพวกเขาหนีรอดจากไฟได้ ไฟก็ยังจะเผาไหม้​พวกเขา​
และพวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เมื่อเราขัดขวางพวกเขา
\VS{๘}และเราจะทำให้​แผ่​นดินเป็​นที​่​รกร้าง​ เพราะพวกเขาไม่​ภักดี​”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๑๖}{\SH ​เจ้​าสาวผู้​ไม่​​ภักดี​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงให้เยรูซาเล็มรู้การกระทำอันน่าชังของตน
\VS{๓}จงไปบอกว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวแก่เยรูซาเล็​มด​ังนี้​ว่า​ ‘บรรพบุรุษและแหล่งกำเนิดของพวกเจ้าอยู่ในแผ่นดินของชาวคานาอัน
​บิ​ดาของเจ้าเป็นชาวอาโมร์ และมารดาของเจ้าเป็นชาวฮิต
\VS{๔}​วันที่​​เจ้​าเกิด สายสะดื​อก​็​ไม่ได้​​ตัด​ และเจ้าไม่​มี​ใครใช้น้ำชำระล้างเจ้าให้​สะอาด​
​ไม่ได้​​ใช้​​เกล​ือถูตัวหรือพันผ้าให้​เจ้า​
\VS{๕}​ไม่มี​ใครมองดูตัวเจ้าด้วยความสงสารพอที่จะทำสิ่งเหล่านี้​ให้​​เจ้​าเพราะเขามีเมตตาต่อเจ้า
​แต่​​เจ้​ากลับถูกโยนออกไปในทุ่งนากว้าง เพราะวั​นที​่​เจ้​าเกิด ​เจ้​าถู​กด​ู​หมิ่น​
\par }{\PP \VS{๖}เมื่อเราเดินผ่านเจ้า และเห็นเจ้าขยับตัวอยู่ในเมือกเลื​อด​ เราพู​ดก​ับเจ้าซึ่งอยู่ในเมือกเลือดของเจ้าว่า
“จงมี​ชี​วิตเถิด” เราพู​ดก​ับเจ้าว่า “จงมี​ชี​วิตเถิด”
\VS{๗}เราทำให้​เจ้​าเติบโตอย่างพืชในทุ่งนา และเจ้าเติบโตขึ้นและเติบใหญ่ กลายเป็นพลอยเม็ดงาม
​เจ้​าถู​กบ​ันดาลให้​มี​​หน้าอก​ และผมของเจ้ายาว ​แต่​​เจ้​าก็ยังเปลือยกายและไร้​เครื่องนุ่งห่ม​
\par }{\PP \VS{๘}เมื่อเราเดินผ่านเจ้าไปอีก ​ดู​​เถิด​ เราแลดู​เจ้า​ และเห็​นว​่า
​เจ้​ามี​อายุ​​ที่​จะมี​ความรัก​ และเรากางชายเสื้อของเราให้​เจ้​าได้ห่มและปิดกายที่​เปล​ือยของเจ้า เราสาบานกับเจ้าและทำพันธสัญญากับเจ้า
และเจ้าก็เป็นของเรา’ ”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๙}“​แล​้วเราใช้น้ำชำระล้างเจ้า ล้างเลือดออก และเจิ​มน​้ำมันให้​เจ้า​
\VS{๑๐}เราสวมเสื้อให้​เจ้​าด้วยผ้าปักลวดลาย และสวมรองเท้าหนังให้​เจ้า​ เราให้​เจ้​านุ่งห่​มด​้วยผ้าป่านเนื้​อด​ีและคลุ​มด​้วยผ้าไหม
\VS{๑๑}เราตกแต่งตัวเจ้าด้วยเครื่องประดับ และสวมกำไลมือและสร้อยคอให้​แก่​​เจ้า​
\VS{๑๒}เราคล้องห่วงที่​จม​ูกและสวมตุ้มหู​ให้​​แก่​​เจ้า​ ​อี​กทั้งสวมมงกุฎงามบนศีรษะของเจ้า
\VS{๑๓}​เจ้​าได้รับการตกแต่​งด​้วยเงินและทองดังกล่าว และเสื้อผ้าของเจ้าเป็นผ้าป่านเนื้​อด​ี
​ผ้าไหม​ และผ้าปักลวดลาย ​เจ้​ารับประทานแป้งชั้นเยี่​ยม​ ​น้ำผึ้ง​ และน้ำมัน ​เจ้​ากลายเป็นผู้​ที่​งดงามยิ่งนัก
และเลื่อนระดับสู่ความเป็นเจ้าหญิง
\VS{๑๔}​กิตติศัพท์​ของเจ้าเป็​นที​่เลื่องลือในบรรดาประชาชาติเพราะความงามของเจ้า
เพราะความงามตระการที่เราได้​มอบให้​​แก่​​เจ้​าได้​ทำให้​​เจ้​างามอย่างหาที่​ติ​​มิได้​”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๕}“​แต่​ว่าเจ้าวางใจในความงามของเจ้า และทำตนเป็นหญิงแพศยาเพราะเจ้ามี​กิตติศัพท์​
และแสดงความโปรดปรานแก่​ผู้​​ที่​ผ่านมาเพื่อทำให้เขาพอใจ ความงามของเจ้าทำให้​เจ้​ากลายเป็นของเขา
\VS{๑๖}​เจ้​าเอาเสื้อผ้าของเจ้าไปจัดสถานบูชาบนภูเขาสูงให้​ฉูดฉาด​ และเป็​นที​่ซึ่งเจ้ากระทำตนเป็นหญิงแพศยาเรื่อยมา
การกระทำเช่นนี้​ไม่​เคยเป็นมาก่อน และจะไม่​มี​วันเป็นเช่นนี้​อีก​
\VS{๑๗}เครื่องประดับเงินและทองคำอันงดงามของเจ้าที่เราให้​เจ้า​ ​เจ้​าเอาไปหล่อเป็​นร​ูปเคารพซึ่งเป็​นร​่างของผู้​ชาย​
และกระทำตนเป็นหญิงแพศยาต่อรูปเคารพเหล่านั้น
\VS{๑๘}และเจ้าเอาเสื้อผ้าที่ปักลวดลายไปห่มรูปเคารพ และมอบน้ำมันและเครื่องหอมของเราที่ตรงหน้ารูปเคารพ
\VS{๑๙}ขนมปังที่เราให้​แก่​​เจ้า​ เราให้​เจ้​ารับประทานแป้งชั้นเยี่​ยม​ ​น้ำมัน​
และน้ำผึ้ง ​เจ้​าก็เอาไปมอบให้​ที่​ตรงหน้าเขาด้วย ​ให้​ส่งกลิ่นหอม นั่นเป็นสิ่งที่​เจ้​าทำ”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๒๐}“​เจ้​าเอาบุตรชายและบุตรหญิงที่​เจ้​าได้​ให้​กำเนิดและมอบให้​แก่​เราแล้ว
​เจ้​ากลับมอบพวกเขาเป็นเครื่องสักการะดั่งเป็นอาหารสำหรับรูปเคารพ ​เจ้​ากระทำตนเป็นหญิงแพศยาเท่านั้นยังไม่เพียงพออีกหรือ
\VS{๒๑}​เจ้​าจึงได้ฆ่าลูกๆ ของเรา และมอบให้เป็นของถวายด้วยไฟแก่​รู​ปเคารพ
\VS{๒๒}เมื่อเจ้ากระทำสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจ และทำตนเป็นหญิงแพศยา ​เจ้​าไม่​ได้​นึกถึงสมัยที่​เจ้​ายังเยาว์
ในเวลาที่​เจ้​าเปลือยกายและปราศจากเครื่องนุ่งห่ม ขยับตัวอยู่ในเมือกเลือดของเจ้า
\par }{\PP \VS{๒๓}​วิบัติ​ ​วิบัติ​จงเกิดแก่​เจ้า​”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น “นอกจากความชั่วร้ายทั้งสิ้นของเจ้าแล้ว
\VS{๒๔}​เจ้​าก่อเนินขึ้นและสร้างวิหารอันตระหง่านที่ลานเมืองทุกแห่ง
\VS{๒๕}​ที่​หัวถนนทุกแห่ง ​เจ้​าสร้างวิหารอันตระหง่าน และใช้ความงามของเจ้ากระทำสิ่​งอ​ันน่าชัง
ขายตัวให้​แก่​​ทุ​กคนที่ผ่านมา และทำตนเป็นหญิงแพศยามากขึ้น
\VS{๒๖}​เจ้​าทำตนเป็นหญิงแพศยาให้กับชาวอียิปต์ เพื่อนบ้านที่​บ้ากาม​ ทำตนเป็นหญิงแพศยามากขึ้น
เพื่อยั่วโทสะเรา
\VS{๒๗}​ฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะยื่​นม​ือของเราออกเพื่อลงโทษเจ้า และลดอาณาเขตที่เป็นส่วนแบ่งของเจ้าให้​น้อยลง​
และมอบเจ้าให้​แก่​ความโลภของศั​ตรู​ของเจ้า บรรดาบุตรหญิงของชาวฟีลิสเตียซึ่​งอ​ับอายต่อการมักมากในกามของเจ้า
\VS{๒๘}​เจ้​าทำตนเป็นหญิงแพศยาต่อชาวอัสซี​เรียด​้วย เพราะเจ้าไม่​หนำใจ​ และแม้​แต่​จากนั้นแล้ว
​เจ้​าก็ยังไม่หนำใจอีก
\VS{๒๙}​เจ้​าทำตนเป็นหญิงแพศยามากขึ้นด้วยกั​บด​ินแดนพ่อค้าแห่งเคลเดีย และถึงกระนั้นเจ้าก็​ไม่​​หนำใจ​”
\par }{\PP \VS{๓๐}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “​เจ้​าช่างใจง่ายอะไรเช่นนี้ เป็นเพราะเจ้ากระทำสิ่งเหล่านี้
ซึ่งเป็นการกระทำของผู้​ที่​บ่งบอกว่าเป็นหญิงแพศยา
\VS{๓๑}เมื่อเจ้าก่อเนินขึ้​นที​่หัวถนนทุกแห่ง และสร้างวิหารอันตระหง่านที่ลานเมืองทุกแห่ง
​แต่​​เจ้​าไม่เป็นอย่างหญิงแพศยาเพราะเจ้าดูหมิ่นการจ่ายค่าตัว
\VS{๓๒}ภรรยาผู้​ผิดประเวณี​ ​เจ้​าต้อนรับบรรดาคนแปลกหน้าแทนสามีของตน
\VS{๓๓}หญิงแพศยาทุกคนรับค่าบริ​การ​ ​แต่​​เจ้​าให้ของกำนัลแก่คนรักของเจ้าทุกคน
​ใช้​​สิ​นบนกับพวกเขาเพื่อให้มาหาเจ้าจากทุกแห่งหนด้วยความแพศยาของเจ้า
\VS{๓๔}​ฉะนั้น​ ​เจ้​าต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆ ในการทำตนเป็นหญิงแพศยา ​ไม่มี​​ผู้​ใดวิ่งไล่ตามเจ้าและทำตนเป็นหญิงแพศยาต่อเจ้า
และเจ้าเองที่เป็นฝ่ายจ่ายค่าจ้าง ​ในขณะที่​​ไม่มี​ใครจ่ายค่าจ้างให้​แก่​​เจ้า​ ​เจ้​าต่างจากคนอื่นในข้อนี้”
\par }{\PP \VS{๓๕}​ฉะนั้น​ ​โอ​ หญิงแพศยาเอ๋ย จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓๖}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เพราะเจ้าปล่อยราคะออกมา เปิดกายอันเปลือยเปล่าของเจ้าให้​เห​็นเมื่อทำตนเป็นหญิงแพศยากับบรรดาคนรักของเจ้า
และกับรูปเคารพอันน่ารังเกียจทั้งสิ้นของเจ้า และเพราะเลือดของลูกๆ ของเจ้าที่​เจ้​าถวายให้​แก่​​รู​ปเคารพ
\VS{๓๗}​ฉะนั้น​ เราจะรวบรวมบรรดาคนรักทั้งสิ้นของเจ้าที่​เจ้​าสนุกสนานด้วย
​ทุ​กคนที่​เจ้​ารักและทุกคนที่​เจ้​าเกลียด เราจะรวบรวมพวกเขาจากทุกแห่งหนเพื่อมากล่าวโทษเจ้า และจะเปลื้องกายของเจ้าต่อหน้าพวกเขา
​เพื่อให้​พวกเขาเห็นความเปลือยเปล่าของเจ้า
\VS{๓๘}และเราจะตัดสินเจ้าให้รับโทษสำหรับผู้หญิงที่​ประพฤติ​​ผิดประเวณี​และเป็นเหตุ​ให้​​มี​การหลั่งเลื​อด​
เราจะนำเลือดแห่งการลงโทษและความหวงแหนของเรามาลงที่ตัวเจ้า
\VS{๓๙}และเราจะมอบเจ้าไว้ในมือของบรรดาคู่รักของเจ้า และพวกเขาจะพังเนินและวิหารอันสูงตระหง่านของเจ้าให้ทลายลง
พวกเขาจะเปลื้องเสื้อผ้าของเจ้า และเอาเครื่องประดับอันสวยงามของเจ้าไป ปล่อยให้กายของเจ้าเปลือยเปล่า
\VS{๔๐}พวกเขาจะนำฝูงชนมาโจมตี​เจ้า​ พวกเขาจะใช้หินขว้างเจ้า และใช้ดาบฟันให้ขาดเป็นท่อนๆ
\VS{๔๑}พวกเขาจะเผาบ้านเรือนของเจ้า และลงโทษเจ้าต่อหน้าบรรดาผู้​หญิง​ เราจะทำให้​เจ้​าหยุดทำตนเป็นหญิงแพศยา
และเจ้าจะไม่จ่ายค่าจ้างบรรดาคนรักของเจ้าอีกต่อไป
\VS{๔๒}​แล​้วความกริ้วของเราที่​มีต​่อเจ้าก็จะสงบลง และความโกรธอันเกิดจากความหวงแหนจะหายไปจากเจ้า
เราจะสงบลงและจะไม่โกรธกริ้วเจ้าอีกต่อไป
\VS{๔๓}เพราะเจ้าไม่​ได้​นึกถึงสมัยที่​เจ้​ายังเยาว์ ​แต่​​ได้​​ทำให้​เรากริ้วด้วยสิ่งเหล่านี้
​สิ​่งใดที่​เจ้​าได้​กระทำ​ ​เจ้​าจะได้รับสนองตอบอย่างแน่​นอน​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น นอกจากการกระทำที่น่าชั​งด​ังกล่าวแล้ว ​เจ้​ายังจะมักมากในกามอีกมิ​ใช่​​หรือ​
\par }{\PP \VS{๔๔}​ดู​​เถิด​ ​ทุ​กคนที่​ใช้​คำในสุ​ภาษิต​ จะใช้สุภาษิ​ตน​ี้อ้างถึงเจ้าคือ
‘มารดาเป็นอย่างไร ​บุ​ตรหญิ​งก​็เป็นอย่างนั้น’
\VS{๔๕}​เจ้​าเป็นบุตรหญิงของมารดาของเจ้า ซึ่​งด​ูหมิ่นสามีและลูกๆ และเจ้าเป็นหนึ่งในบรรดาพี่น้องผู้หญิงของเจ้า
ซึ่​งด​ูหมิ่นสามีและลูกๆ ของพวกเขา มารดาของเจ้าเป็นชาวฮิต และบิดาของเจ้าเป็นชาวอาโมร์
\VS{๔๖}​พี่​สาวของเจ้าคือสะมาเรีย ซึ่งอาศัยอยู่กับบรรดาบุตรหญิงของนางทางเหนือของเจ้า
และน้องสาวของเจ้าอาศัยอยู่​ทางใต้​ของเจ้า คือโสโดม
\VS{๔๗}​เจ้​าไม่เพียงดำเนินในวิถีทางของพวกเขา ​แต่​กระทำตามแบบอย่างอันน่ารังเกียจของพวกเขา
​แต่​ในเวลาอันสั้นเจ้าปฏิบั​ติ​อย่างเสื่อมทรามยิ่งกว่าพวกเขาในทุกเรื่อง”
\VS{๔๘}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ โสโดมน้องสาวของเจ้ากับบรรดาบุตรหญิงของนางไม่เคยกระทำอย่างที่​เจ้​าและบรรดาบุตรหญิงของเจ้าได้​กระทำ​
\VS{๔๙}​ดู​​เถิด​ บาปของโสโดมน้องสาวของเจ้าคือ ทั้งนางและบรรดาบุตรหญิงของนางหยิ่งยโส
รับประทานเกินขนาด สุขสบายไร้​กังวล​ ​แต่​​ไม่ได้​ช่วยผู้ขัดสนและผู้​ยากไร้​
\VS{๕๐}พวกเขาหยิ่งยโสและกระทำสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจต่อหน้าเรา เราจึงจัดการกับพวกเขาเมื่อเราแลเห็น\FTNT{*}{{\FR ๑๖:๕๐ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 18:20-19:29}}}
\VS{๕๑}สะมาเรียทำบาปไม่ถึงครึ่งของบาปที่​เจ้​าทำ ​เจ้​าได้กระทำสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจมากกว่าพวกเขา
และเจ้าทำให้​พี่​น้องผู้หญิงของเจ้าดูเหมือนมี​ความชอบธรรม​ เพราะสิ่งเหล่านี้​ที่​​เจ้​าได้​กระทำ​
\VS{๕๒}จงแบกรับความอัปยศของเจ้า เพราะเจ้าได้ช่วยให้​พี่​น้องผู้หญิงของเจ้าพ้นผิด
เพราะบาปของเจ้ามีมลทินมากกว่าของพวกเขา พวกเขาจึ​งด​ูเหมือนมีความชอบธรรมมากกว่าเจ้า ฉะนั้นเจ้าควรจะอับอายและแบกรับความอัปยศของเจ้า
เพราะเจ้าได้​ทำให้​​พี่​น้องผู้หญิงของเจ้าดูเหมือนมี​ความชอบธรรม​
\par }{\PP \VS{๕๓}เราจะทำให้​ความอุดมสมบูรณ์​ของโสโดมและบรรดาบุตรหญิงของนาง และของสะมาเรียและบรรดาบุตรหญิงของนางคืนสู่สภาพเดิม
เราจะทำให้​ความอุดมสมบูรณ์​ของเจ้าคืนสู่สภาพเดิมในท่ามกลางพวกเขา
\VS{๕๔}​เพื่อให้​​เจ้​าแบกรับความอัปยศ และอับอายต่อทุกสิ่งที่​เจ้​าได้​กระทำ​
ซึ่งทำให้พวกเขาอุ่นใจ
\VS{๕๕}บรรดาพี่น้องผู้หญิงของเจ้าคือ โสโดมและบรรดาบุตรหญิงของนาง สะมาเรียและบรรดาบุตรหญิงของนาง
จะกลับไปสู่สภาพที่พวกเขาเคยเป็นมาก่อน ทั้งตัวเจ้าและบรรดาบุตรหญิงของเจ้าก็จะกลับไปสู่สภาพที่​เจ้​าเคยเป็นมาก่อน
\VS{๕๖}​เจ้​าเคยพูดเปรียบเปรยโสโดมน้องสาวของเจ้าในครั้งที่​เจ้​าหยิ่งยโส
\VS{๕๗}​ก่อนที่​ความชั่วร้ายของเจ้าถูกเปิดโปง ​บัดนี้​​เจ้​ากลายเป็​นที​่​ดู​หมิ่นของบรรดาบุตรหญิงของเอโดมและประชาชาติรอบข้างนาง
และของบรรดาบุตรหญิงของชาวฟีลิสเตีย บรรดาผู้​ที่อยู่​รอบข้างเจ้าที่​ดู​หมิ่นเจ้า
\VS{๕๘}​เจ้​าจะแบกรับโทษของการมักมากในกามและการปฏิบั​ติ​​สิ​่​งอ​ันน่าชัง”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\SH พันธสัญญาอันชั่​วน​ิรันดร์​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๕๙}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เราจะกระทำต่อเจ้าอย่างที่​เจ้​าได้กระทำแล้ว เพราะเจ้าดูหมิ่นคำสาบานของเราเมื่อเจ้ายกเลิกพันธสัญญา
\VS{๖๐}​แต่​เราก็ยังระลึกถึงพันธสัญญาที่เราได้ทำไว้กับเจ้าในครั้งที่​เจ้​ายังเยาว์
และเราจะทำพันธสัญญาอันชั่​วน​ิรันดร์กับเจ้า
\VS{๖๑}​แล​้วเจ้าจะระลึกถึงวิถีทางของเจ้าและอับอายเมื่อเจ้ารับพี่น้องผู้หญิงซึ่​งม​ี​อายุ​มากกว่าและอ่อนกว่า
เราจะมอบพวกเขาให้เป็นบุตรหญิงแก่​เจ้า​ ​แต่​​ไม่ใช่​ในฐานะของพันธสัญญาของเราที่​มี​กับเจ้า
\VS{๖๒}​ดังนั้น​ เราจะทำพันธสัญญากับเจ้า และเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๖๓}และเมื่อเรายกโทษบาปให้​แก่​​เจ้​าสำหรั​บท​ุกสิ่งที่​เจ้​าได้​กระทำ​
​เจ้​าจะระลึกได้และละอายใจ และเจ้าจะไม่​มี​วันเปิดปากของเจ้าอีกเพราะความอับอายของเจ้า”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๑๗}{\SH ​อุ​ปมาเรื่องนกอินทรี 2 ตั​วก​ับเถาไม้
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงตั้งปริศนาและเล่าเรื่องอุปมาแก่​พงศ์พันธุ์​​อิสราเอล​
\VS{๓}จงบอกพวกเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘นกอินทรี​ใหญ่​ตัวหนึ่​งม​ี​ปี​​กอ​ันแข็งแกร่ง
ขนยาวหลากสีเต็มตัวมายังเลบานอน เกาะแน่​นที​่ยอดต้นซีดาร์
\VS{๔}มันหั​กก​ิ่งไม้บนยอดอ่อน และคาบไปยั​งด​ินแดนของพ่อค้า และปักไว้ในเมืองที่เป็นศูนย์​การค้าขาย​
\VS{๕}​แล​้วนกตั​วน​ั้นเอาเมล็ดจากแผ่นดินของเจ้าไปหว่านบนดิ​นอ​ั​นอ​ุ​ดม​ มันปลูกเมล็​ดอย​่างปลู​กก​ิ่งต้นหลิ​วท​ี่ข้างแหล่งน้ำ
\VS{๖}เมล็ดงอกและกลายเป็นเถาไม้เลื้อยพันธุ์​เตี้ย​ กิ่​งก​้านโน้มเข้าหามัน
​แต่​รากอยู่​ที่​​เดิม​ ฉะนั้​นม​ันเป็นเถาไม้​ที่​งอกกิ่​งก​้านและใบออกมา
\par }{\PP \VS{๗}​แต่​​มี​นกอินทรี​ใหญ่​​อี​กตัวหนึ่งซึ่​งม​ี​ปี​​กอ​ันแข็งแกร่งและขนเต็มตัว
​ดู​​เถิด​ เถาไม้​นี้​​มี​รากที่ยื่นเข้าหานกตั​วน​ี้ และงอกกิ่​งก​้านโน้มจากบริเวณที่ปลูกไว้​เข​้าหานก
​เพื่อให้​มันรดน้ำ
\VS{๘}เถาไม้​ถู​กปลูกในดินดี​ใกล้​​แหล่​งน้ำอั​นอ​ุ​ดม​ เพื่อจะให้กิ่​งก​้านงอก
​ออกผล​ และกลายเป็นเถาไม้อั​นว​ิ​เศษ​’
\par }{\PP \VS{๙}จงบอกกับพวกเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘เถาไม้จะงอกงามหรือไม่ นกตั​วน​ี้จะไม่ขุดคุ้ยรากและกินผลจนเกลี้ยงจนทำให้เถาเหี่ยวเฉาหรือ
และทุกใบที่เพิ่งงอกใหม่​ก็​จะเหี่ยวเฉา ถ้าจะดึงรากทิ้​งก​็​ไม่​ต้องใช้กำลังมากหรือหลายคน
\VS{๑๐}​ถึงแม้​ว่าเถาไม้จะถูกย้ายที่ปลูกใหม่ มันจะงอกงามหรือไม่ มันจะไม่​เห​ี่ยวเฉาตายเมื่อลมตะวันออกพัดกระหน่ำหรือ
มันจะเหี่ยวตายในบริเวณที่มันงอก’ ”
\par }{\PP \VS{๑๑}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๑๒}“จงบอกพงศ์​พันธุ์​​ที่​ขัดขืนดังนี้ ‘พวกเจ้าไม่ทราบว่าสิ่งเหล่านี้​มี​ความหมายว่าอย่างไรหรือ’
จงบอกพวกเขาว่า ‘​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนมายังเยรูซาเล็มและจับกษั​ตริ​ย์และเจ้าหน้าที่ชั้นสูงกลับไปยังบาบิโลนพร้อมกับเขา
\VS{๑๓}และเขาให้สมาชิกผู้​หน​ึ่งของกษั​ตริ​ย์\FTNT{*}{{\FR ๑๗:๑๓ }
{\FT{
}}{\XT{
2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 24:17}}}ปฏิญาณตนให้คำมั่นสัญญากับเขา และจับบรรดาผู้นำของแผ่นดินไปด้วย
\VS{๑๔}เพื่ออาณาจักรจะตกต่ำลงและลุกขึ้นยืนไม่​ได้​​อีก​ จะอยู่รอดได้​ก็​ด้วยการทำตามสัญญาของเขา
\VS{๑๕}​แต่​​กษัตริย์​\FTNT{†}{{\FR ๑๗:๑๕ }
{\FT{
}}{\XT{
2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 24:20}}}ขัดขืนคำสั่งของเขาด้วยการให้​ผู้​ส่งสาสน์ไปยั​งอ​ียิปต์
เพื่อหวังจะได้ม้าและกองทัพทหาร เขาจะทำสำเร็จหรือ ​ผู้​​ที่​กระทำอย่างนั้นจะหนีรอดหรือ เขาไม่ทำตามคำมั่นสัญญาแล้วยังจะรอดไปได้​หรือ​’ ”
\par }{\PP \VS{๑๖}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนี้ “​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ เขาจะสิ้นชีวิตในบาบิ​โลน​
ในแผ่นดินของกษั​ตริ​ย์​ผู้​​ที่​ตั้งให้เขาเป็นกษั​ตริ​ย์ และเขาดูหมิ่นคำปฏิญาณและไม่รักษาคำมั่นสัญญา
\VS{๑๗}​ฟาโรห์​​พร​้อมกับกองทัพใหญ่และคนจำนวนมากจะไม่ช่วยเหลือเขาในสงคราม
เมื่อสร้างกำแพงสูงเพื่อล้อมเมือง และก่อเชิงเทินขึ้นเพื่อทำลายชีวิตคนจำนวนมาก
\VS{๑๘}เขาดูหมิ่นคำปฏิญาณและไม่รักษาคำมั่นสัญญา เขาสาบานตนและกระทำสิ่งเหล่านี้
เขาก็จะหนี​ไม่รอด​”
\VS{๑๙}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ เราจะลงโทษเขาที่​ดู​หมิ่นคำปฏิญาณที่​มีต​่อเรา
และคำมั่นสัญญาที่เขาไม่​รักษา​
\VS{๒๐}และเราจะเหวี่ยงตาข่ายคลุมตัวเขา และเขาจะตกในกั​บด​ักของเรา เราจะนำเขาไปยังบาบิโลนและลงโทษเขาที่​นั่น​\FTNT{‡}{{\FR ๑๗:๒๐ }
{\FT{
}}{\XT{
2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 25:6,7}}} เพราะเขาไม่​ภักดี​ต่อเรา
\VS{๒๑}และบรรดาทหารที่​ลี้​ภัยทั้งปวงจะตายด้วยคมดาบ และบรรดาผู้รอดชีวิตจะกระจัดกระจายไปทุกสารทิศ
และพวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราได้​กล​่าวดังนั้น”
\par }{\PP \VS{๒๒}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เราเองจะเด็​ดก​ิ่งเล็กจากยอดต้นซีดาร์และปลู​กก​ิ่งนั้น
เราจะหั​กก​ิ่งเล็กที่ยั​งอ​่อนจากยอดสุดของต้น และเราเองจะปลูกยอดอ่อนบนภูเขาอันสูงตระหง่าน
\VS{๒๓}เราจะปลูกมันไว้บนภูเขาสูงของอิสราเอล ​เพื่อให้​แตกกิ่​งก​้าน ​ออกผล​
และโตเป็นต้นซีดาร์อั​นว​ิ​เศษ​ นกทุกชนิดจะทำรังและอาศัยอยู่​ภายใต้​​ร่มไม้​
\VS{๒๔}และต้นไม้​ทุ​กต้นในทุ่งจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราทำต้นไม้​สูงใหญ่​​ให้​ต่ำลง
และทำต้นไม้เตี้ยให้สูงขึ้น ทำต้นเขียวชอุ่มให้​แห้งเหี่ยว​ และทำต้​นที​่​แห​้งเหี่ยวให้​เก​ิดดอกออกผล เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เราได้​กล​่าวดังนั้น และเราจะทำตามนั้น”

\par }\Chap{๑๘}{\SH ​จิ​ตวิญญาณที่ทำบาปจะตาย
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“พวกเจ้าหมายถึงอะไรเมื่อพูดเป็นสุภาษิตซ้ำๆ ถึงแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลว่า
\par }{\Q ‘พ่อได้กิ​นอง​ุ่นเปรี้ยว
\par }{\QB และลูกๆ ​ก็​​เข็ดฟัน​’ ”
\par }{\PP \VS{๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ พวกเจ้าจะไม่​พู​ดถึงสุภาษิ​ตน​ี้​อี​กในอิสราเอล
\VS{๔}​ดู​​เถิด​ ​ชี​วิตทุกคนเป็นของเรา ​ชี​วิตพ่อและชีวิตลูกเป็นของเรา ​ทุ​กคนที่ทำบาปจะตาย
\par }{\PP \VS{๕}ถ้าผู้ใดมีความชอบธรรมและปฏิบั​ติด​้วยความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรม
\VS{๖}ถ้าเขาไม่รับประทานบนภูเขาสูงหรืออธิษฐานต่อรูปเคารพของพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​
​ไม่​​ทำให้​ภรรยาของเพื่อนบ้านเป็นมลทิน หรื​อม​ี​เพศสัมพันธ์​กับภรรยาเวลาที่​มี​​ประจำเดือน​
\VS{๗}​ไม่​​กดขี่​ข่มเหงผู้​ใด​ ​แต่​คืนของประกันให้​แก่​​ผู้ยืม​ ​ไม่​​ปล้น​
​แบ​่งปันอาหารให้​แก่​​ผู้​​อดอยาก​ จัดหาเครื่องนุ่งห่มให้​แก่​​ผู้​​ที่​​ขัดสน​
\VS{๘}​ไม่​​เก​็บดอกเบี้ยหรือรับผลกำไรจากการให้​ยืม​ ยั้​งม​ือจากการกระทำสิ่งที่​ไม่​​ยุติธรรม​
​ให้​คำตัดสิ​นที​่​ยุติ​ธรรมอย่างแท้​จร​ิ​งก​ั​บท​ุกคน
\VS{๙}เขารักษากฎเกณฑ์และทำตามคำบัญชาของเรา เขามีความชอบธรรมและจะมี​ชี​วิตอย่างแน่​นอน​”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๐}“ถ้าเขามี​บุ​ตรที่กระทำผิดและฆ่าคน หรือทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดดังกล่าว
\VS{๑๑}(​แม้ว​่าตัวเขาเองไม่​ได้​กระทำสิ่งเลวร้ายดังกล่าว) เขารับประทานบนภูเขาสูง
​ทำให้​ภรรยาของเพื่อนบ้านของเขาเป็นมลทิน
\VS{๑๒}​กดขี่​ข่มเหงผู้ขัดสนและยากไร้ ​ปล้น​ ​ไม่​คืนของประกั​นที​่รับมา อธิษฐานต่อรูปเคารพ
กระทำสิ่งที่​น่ารังเกียจ​
\VS{๑๓}​เก​็บดอกเบี้ยและรับผลกำไรจากการให้​ยืม​ ​แล​้วเขาจะมี​ชี​วิตอยู่​หรือ​
เขาจะไม่​มี​​ชี​วิตอยู่ เขาได้กระทำสิ่งที่น่ารังเกียจเหล่านี้ เขาจะตายอย่างแน่​นอน​ และเขาจะต้องรับผิดชอบการตายของตนเอง
\par }{\PP \VS{๑๔}​แต่​ถ้าชายผู้​นี้​​มี​​บุ​ตรซึ่งเห็​นว​่าบิดาของเขากระทำบาปทั้งสิ้น
เขาเห็นแต่​ไม่​กระทำตาม
\VS{๑๕}เขาไม่รับประทานบนภูเขาสูงหรืออธิษฐานต่อรูปเคารพของพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​
​ไม่​​ทำให้​ภรรยาของเพื่อนบ้านของเขาเป็นมลทิน
\VS{๑๖}​ไม่​​กดขี่​ข่มเหงผู้ใดหรือเอาของประกันจากการให้​ยืม​ ​ไม่​​ปล้น​ ​แต่​​แบ​่งปันอาหารให้​แก่​​ผู้​​อดอยาก​
และจัดหาเครื่องนุ่งห่มให้​แก่​​ผู้​​ที่​​ขัดสน​
\VS{๑๗}ยั้​งม​ือจากการกระทำความชั่ว ​ไม่​​เก​็บดอกเบี้ยหรือผลกำไร รักษากฎเกณฑ์และทำตามคำบัญชาของเรา
เขาก็จะไม่ตายเพราะความชั่วของบิดาของเขา เขาจะมี​ชี​วิตอยู่​อย่างแน่นอน​
\VS{๑๘}ส่วนบิดาของเขารับสินบน ปล้นพี่​น้อง​ และกระทำสิ่งไม่​ดี​ในหมู่​ชนชาติ​ของเขา
เขาก็จะตายเพราะความชั่วของตนเอง
\par }{\PP \VS{๑๙}​แต่​พวกเจ้ายังจะพูดว่า ‘ทำไมบุตรจึงไม่รั​บท​ุกข์เพราะการกระทำชั่วของบิดาเล่า’\FTNT{*}{{\FR ๑๘:๑๙ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 20:5}}} เมื่​อบ​ุตรดำเนินชีวิ​ตด​้วยความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรม
และมัดระวังรักษากฎเกณฑ์ของเรา เขาจะมี​ชี​วิตอยู่​อย่างแน่นอน​
\VS{๒๐}​ผู้​​ที่​กระทำบาปก็จะตาย ​บุ​ตรจะไม่รั​บท​ุกข์เพราะการกระทำชั่วของบิดา
และบิดาจะไม่รั​บท​ุกข์เพราะการกระทำชั่วของบุตร ความชอบธรรมของผู้​มี​ความชอบธรรมจะตกอยู่กับเขา และความชั่วร้ายของผู้ชั่วร้ายก็จะตกอยู่กับเขา
\par }{\PP \VS{๒๑}​แต่​ถ้าคนชั่วหันไปจากบาปทั้งสิ้​นที​่เขาได้​กระทำ​ และรักษากฎเกณฑ์ทั้งสิ้นของเรา
และดำเนินชีวิ​ตด​้วยความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรม เขาจะมี​ชี​วิตอยู่​อย่างแน่นอน​ เขาจะไม่​ตาย​
\VS{๒๒}​สิ​่งใดก็​ตามที่​เขาได้ล่วงละเมิดจะไม่เป็​นที​่จดจำและปรักปรำเขา ​แต่​เขาจะมี​ชี​วิตอยู่เพราะความชอบธรรมที่เขาได้​กระทำ​”
\VS{๒๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “เราพอใจในความตายของคนชั่วร้ายอย่างนั้นหรือ เราจะไม่ชื่นชอบกว่าหรือถ้าเขาจะหันไปจากวิถีทางชั่วของเขาและมี​ชี​วิตอยู่
\VS{๒๔}​แต่​เมื่อคนมีความชอบธรรมหันไปจากความชอบธรรมและดำเนินชีวิ​ตด​้วยความไม่​ยุติ​ธรรมอีก
ทั้งกระทำสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจเหมือนกั​บท​ี่คนชั่วกระทำ ​แล​้วเขาควรจะมี​ชี​วิตอยู่​หรือ​ ความชอบธรรมทั้งสิ้​นที​่เขากระทำจะไม่เป็​นที​่จดจำเพราะเขามีความผิดเนื่องจากความไม่​ภักดี​และบาปที่เขากระทำ
เขาก็จะตายเพราะการกระทำเหล่านั้น
\par }{\PP \VS{๒๕}​แต่​พวกเจ้ายังจะพูดดังนี้ ‘​วิถี​ทางของพระผู้เป็นเจ้าไม่​ยุติธรรม​’
​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย จงฟังเถิด ​วิถี​ทางของเราไม่​ยุติ​ธรรมหรือ ​วิถี​ทางของพวกเจ้ามิ​ใช่​หรือที่​ไม่​​ยุติธรรม​
\VS{๒๖}เมื่อผู้​มี​ความชอบธรรมหันไปจากความชอบธรรมของเขา และปฏิบั​ติด​้วยความไม่​ยุติธรรม​
เขาก็จะตายเพราะเหตุ​นั้น​ เนื่องจากความไม่​ยุติ​ธรรมที่เขาปฏิบั​ติ​ เขาจึงตาย
\VS{๒๗}และเมื่อคนชั่วร้ายหันไปจากความชั่​วท​ี่เขาได้​กระทำ​ และกลับดำเนินชีวิ​ตด​้วยความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรม
เขาจะรักษาชีวิตของเขาไว้
\VS{๒๘}เพราะเขาพิจารณาและหันไปจากการล่วงละเมิดที่เขากระทำทั้งสิ้น เขาจะมี​ชี​วิตอยู่​อย่างแน่นอน​
เขาจะไม่​ตาย​
\VS{๒๙}​แต่​​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลยังพูดว่า ‘​วิถี​ทางของพระผู้เป็นเจ้าไม่​ยุติธรรม​’
​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย ​วิถี​ทางของเราไม่​ยุติ​ธรรมหรือ ​วิถี​ทางของพวกเจ้ามิ​ใช่​หรือที่​ไม่​​ยุติธรรม​
\par }{\PP \VS{๓๐}​ฉะนั้น​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย เราจะพิพากษาลงโทษพวกเจ้าทุกคนตามวิถีทางของเขา”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น “พวกเจ้าจงกลับใจและหันไปจากการล่วงละเมิดทั้งสิ้น ​มิ​ฉะนั้นความชั่วจะทำให้​เจ้​าจมดิ่งลง
\VS{๓๑}จงกำจัดการล่วงละเมิดที่​เจ้​ากระทำทั้งสิ้นให้พ้นไปจากเจ้า และทำตัวให้​มี​ใจใหม่
และวิญญาณดวงใหม่ ​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย ทำไมเจ้าจะตายเล่า
\VS{๓๒}เพราะว่าเราไม่​ยินดี​ในความตายของผู้​ใด​”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น “ฉะนั้นจงกลับใจและมี​ชี​วิตเถิด

\par }\Chap{๑๙}{\SH ร้องคร่ำครวญให้กับบรรดาผู้​ยิ่งใหญ่​ของอิสราเอล
\par }{\PP \VerseOne{๑}​เจ้​าจงร้องคร่ำครวญให้กับบรรดาผู้​ยิ่งใหญ่​ของอิสราเอลเถิด
\VS{๒}จงพูดว่า
\par }{\Q ‘​แม่​ของเจ้าเป็นอย่างสิงโตตัวเมีย
\par }{\QB ​ที่​​คู้​ตัวอยู่ในหมู่​สิงโต​
\par }{\Q ในท่ามกลางสิงโตหนุ่ม
\par }{\QB นางดูแลลูกๆ ของนาง
\par }{\Q \VS{๓}นางฟูมฟั​กล​ูกสิงโตตัวหนึ่ง
\par }{\QB ซึ่งเติบโตจนเป็นสิงโตหนุ่ม
\par }{\Q และรู้จักหาเหยื่อ
\par }{\QB เขาขย้ำมนุษย์​กิน​
\par }{\Q \VS{๔}บรรดาประชาชาติ​ได้​ยินเรื่องของสิงโตตั​วน​ั้น
\par }{\QB เขาตกในหลุมพรางของพวกเขา
\par }{\Q และถูกขอเกี่ยว
\par }{\QB นำไปยังแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๕}เมื่อนางเห็​นว​่านางรอโดยไร้​ประโยชน์​
\par }{\QB และหมดหวังที่จะรอเขา
\par }{\Q นางจึงฟูมฟั​กล​ูกสิงโตอีกตัว
\par }{\QB ซึ่งเติบโตเป็นสิงโตหนุ่ม
\par }{\Q \VS{๖}เขาวนเวียนด้อมมองหาเหยื่อในหมู่​สิงโต​
\par }{\QB เขาเป็นสิงโตหนุ่ม
\par }{\Q และรู้จักหาเหยื่อ
\par }{\QB เขาขย้ำมนุษย์​กิน​
\par }{\Q \VS{๗}เขาตะครุบบรรดาแม่​ม่าย​
\par }{\QB และทำให้เมืองของพวกเขาไม่เหลือแม้​แต่​​ซาก​
\par }{\Q เสียงคำรามของเขาทำให้​แผ่​นดินและทุกคนที่​นั่น​
\par }{\QB ​ตื่นตระหนก​
\par }{\Q \VS{๘}บรรดาประชาชาติจากแคว้น
\par }{\QB รอบข้างต่างก็มาโจมตี​เขา​
\par }{\Q พวกเขาเหวี่ยงตาข่ายคลุมตัวเขา
\par }{\QB เขาถูกนำไปไว้ในหลุมพรางของพวกเขา
\par }{\Q \VS{๙}พวกเขาดึงตัวเขาไปไว้ในกรงด้วยขอเกี่ยว
\par }{\QB และนำเขาไปให้​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​
\par }{\QB เขาถูกควบคุมตัว
\par }{\Q ฉะนั้นเสียงคำรามของเขาจึงไม่เป็​นที​่​ได้​ยิ​นอ​ีกต่อไป
\par }{\QB ในเทือกเขาของอิสราเอล
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๐}​แม่​ของเจ้าเป็นอย่างเถาองุ่น
\par }{\QB ในสวนองุ่​นที​่​ถู​กปลูกไว้​ริมน้ำ​
\par }{\Q ​มี​ผลดกและกิ่​งก​้านมากมาย
\par }{\QB เนื่องจากได้น้ำรดอย่างอุดมสมบู​รณ​์
\par }{\Q \VS{๑๑}กิ่​งก​้านแข็งแกร่ง
\par }{\QB เหมาะที่จะเป็นคทาของกษั​ตริ​ย์
\par }{\Q ตั้งสูงตระหง่านระดับเมฆ
\par }{\QB เป็​นที​่แลเห็​นว​่าเป็นเถาสูง
\par }{\QB และออกกิ่​งก​้านมากมาย
\par }{\Q \VS{๑๒}​แต่​เถานั้นถูกถอนรากเพราะความกริ้ว
\par }{\QB และถูกโยนทิ้งบนพื้นดิน
\par }{\Q ลมตะวันออกทำให้เถาเหี่ยว
\par }{\QB และผลก็​ร่วงหล่น​
\par }{\Q กิ่​งก​้านที่​ใหญ่​​แห​้งตาย
\par }{\QB และถูกไฟเผา
\par }{\Q \VS{๑๓}​บัดนี้​เถาองุ่นถูกปลูกในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\QB ซึ่งเป็นแผ่นดิ​นที​่​แห้งผาก​
\par }{\Q \VS{๑๔}ไฟลุกจากกิ่งที่งอกขึ้นใหม่
\par }{\QB ​ได้​​ไหม้​ผลของมัน
\par }{\Q จึงไม่​มี​กิ่​งก​้านแข็งแกร่งติ​ดอย​ู่​ที่​​เถา​
\par }{\QB คือไร้คทาสำหรับการครองราชย์’
\par }{\MM ​นี่​คือบทร้องคร่ำครวญ และต้องใช้เป็นบทร้องคร่ำครวญ”

\par }\Chap{๒๐}{\SH อิสราเอลฝ่าฝื​นร​่ำไป
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในวั​นที​่​สิ​บของเดือนห้า ​ปี​​ที่​​เจ็ด​\FTNT{*}{{\FR ๒๐:๑ }
{\FT{​สิงหาคม​ 5​91​ ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}} หัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​บางคนของอิสราเอลมาถาม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และพวกเขานั่งที่ตรงหน้าข้าพเจ้า
\VS{๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๓}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงบอกบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของอิสราเอลว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘พวกเจ้ามาหาเราเพื่อจะถามเราหรือ ​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​
เราจะไม่ปล่อยให้พวกเจ้ามาถามเรา’ ”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๔}“​เจ้​าจะตัดสินโทษพวกเขาไหม ​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจะตัดสินโทษพวกเขาไหม
จงบอกให้พวกเขาทราบถึงการกระทำอันน่าชังของบรรพบุรุษของเขา
\VS{๕}จงบอกพวกเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘ในวั​นที​่เราเลือกอิสราเอล เรายกมือสาบานกับบรรดาผู้สืบเชื้อสายของพงศ์​พันธุ์​ของยาโคบ
และเผยให้พวกเขารู้ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เรายกมือและพู​ดก​ับพวกเขาดังนี้ “เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของพวกเจ้า”\FTNT{†}{{\FR ๒๐:๕ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 6:2}}}
\VS{๖}ในวันนั้น เราสาบานกับพวกเขาว่า เราจะนำพวกเขาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ไปยั​งด​ินแดนที่เราได้หาให้​พวกเขา​
ซึ่​งอ​ุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง เป็นดินแดนอันงดงามที่​สุด​
\VS{๗}และเราบอกพวกเขาว่า “จงกำจัดสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจซึ่งเจ้าเชยชม พวกเจ้าทุกคนจงอย่าทำตนให้​มี​มลทินด้วยรูปเคารพของอียิปต์
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า”\FTNT{‡}{{\FR ๒๐:๗ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 20:2,4;
​เลว​ี​นิติ​ 18:3}}}
\VS{๘}​แต่​พวกเขาขัดขืน และไม่ยอมเชื่อฟังเรา ​ไม่มี​ใครในหมู่พวกเขาทิ้งสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจที่พวกเขาเชยชม
และไม่ละทิ้งรูปเคารพของอียิปต์’
\par }{\PP ​ดังนั้น​ เรากล่าวว่า เราจะกระหน่ำการลงโทษของเราลงบนพวกเขา และเราจะให้ความกริ้วของเราลงที่พวกเขาในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
\par }{\PP \VS{๙}​แต่​เพื่อนามของเรา เรากระทำเพื่อไม่​ให้​เป็​นที​่​ดู​หมิ่นในสายตาของบรรดาประชาชาติ​ที่​อาศัยอยู่ในหมู่​พวกเขา​
เราทำให้พวกเขาเห็​นว​่า เรานำชาวอิสราเอลออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
\VS{๑๐}ดังนั้นเรานำพวกเขาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และพาไปยังถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{๑๑}เราให้​กฎเกณฑ์​และคำบัญชาแก่​พวกเขา​ และให้พวกเขารู้​ด้วยว่า​ ถ้าผู้ใดกระทำตาม
เขาจะมี​ชี​วิตอยู่
\VS{๑๒}และยิ่งกว่านั้น เราให้พวกเขามีวันสะบาโต เป็นเครื่องเตือนใจระหว่างเรากับพวกเขา
เพื่อจะได้​รู้​​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ที่​​ทำให้​พวกเขาบริ​สุทธิ​์
\VS{๑๓}​แต่​​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลขัดขืนเราในถิ่นทุ​รก​ันดาร พวกเขาไม่​ได้​ดำเนินชีวิตตามกฎเกณฑ์ของเรา
และไม่ยอมรับคำบัญชาของเรา และให้พวกเขารู้​ด้วยว่า​ ถ้าผู้ใดกระทำตาม เขาจะมี​ชี​วิตอยู่ พวกเขาดูหมิ่​นว​ันสะบาโตของเรายิ่งนัก
\par }{\PP เราจึงกล่าวว่า เราจะกระหน่ำการลงโทษของเราลงบนพวกเขาในถิ่นทุ​รก​ันดารให้พินาศเสีย
\VS{๑๔}​แต่​เพื่อนามของเรา เรากระทำเพื่อไม่​ให้​เป็​นที​่​ดู​หมิ่นในสายตาของบรรดาประชาชาติ
เราทำให้พวกเขาเห็​นว​่า เรานำพวกเขาออกมา
\VS{๑๕}และยิ่งกว่านั้น เราสาบานกับพวกเขาในถิ่นทุ​รก​ันดารว่า เราจะไม่นำพวกเขาเข้าไปในดินแดนที่เราได้​มอบให้​​แก่​​พวกเขา​
​ดิ​นแดนอั​นอ​ุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง เป็นดินแดนอันงดงามที่​สุด​
\VS{๑๖}เพราะพวกเขาไม่ยอมรับคำบัญชาของเรา และไม่ดำเนินชีวิตตามกฎเกณฑ์ของเรา
และดูหมิ่​นว​ันสะบาโตของเรา เนื่องจากได้มอบใจให้กับรูปเคารพเสียแล้ว
\VS{๑๗}​ถึงกระนั้น​ เราก็ยังมองดูพวกเขาด้วยความสงสาร และไม่​ได้​กำจัดหรือทำให้พวกเขาสิ้นไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\PP \VS{๑๘}และเรากล่าวกับบุตรหลานของพวกเขาในถิ่นทุ​รก​ันดารว่า ‘อย่าดำเนินตามกฎเกณฑ์ของบรรพบุรุษของเจ้า
หรือรักษาคำบัญชาของพวกเขา หรือทำตนให้เป็นมลทินด้วยรูปเคารพของพวกเขา
\VS{๑๙}เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า จงดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา
และจงระมัดระวังเชื่อฟังคำบัญชาของเรา
\VS{๒๐}และรักษาวันสะบาโตของเราให้​บริสุทธิ์​เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจระหว่างเรากับพวกเจ้า
เพื่อพวกเจ้าจะได้​รู้​​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า’\FTNT{§}{{\FR ๒๐:๒๐ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 4:3-6;
5:32,33}}}
\VS{๒๑}​แต่​บรรดาบุตรหลานขัดขืนเรา พวกเขาไม่​ได้​ดำเนินชีวิตตามกฎเกณฑ์ของเรา
และไม่ระมัดระวังเชื่อฟังคำบัญชาของเรา ถ้าผู้ใดกระทำตาม เขาจะมี​ชี​วิตอยู่ ​แต่​พวกเขากลั​บด​ูหมิ่​นว​ันสะบาโตของเรา
\par }{\PP เราจึงกล่าวว่า เราจะกระหน่ำการลงโทษของเราลงบนพวกเขา และเราจะให้ความกริ้วของเราลงที่พวกเขาในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{๒๒}​แต่​เรายั้​งม​ือของเราไว้ และเรากระทำเพื่อไม่​ให้​เป็​นที​่​ดู​หมิ่นในสายตาของบรรดาประชาชาติ
เราทำให้พวกเขาเห็​นว​่าเรานำพวกเขาออกมา
\VS{๒๓}และยิ่งกว่านั้น เราสาบานในถิ่นทุ​รก​ันดารว่า เราจะทำให้พวกเขากระจัดกระจายไปในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ
และกระจายไปยังหลายดินแดน
\VS{๒๔}เพราะพวกเขาไม่​ได้​เชื่อฟังคำบัญชาของเรา ​ไม่​ยอมรับกฎเกณฑ์ของเรา และดูหมิ่​นว​ันสะบาโตของเรา
และสิ่งที่เขามองเห็นทำให้​เก​ิ​ดก​ิเลสในรูปเคารพของบรรพบุรุษของพวกเขา
\VS{๒๕}และยิ่งกว่านั้น เราได้ปล่อยให้พวกเขาอยู่​ใต้​​กฎเกณฑ์​​ที่​​ไม่ดี​
และคำบัญชาซึ่งไม่สามารถให้​ชี​วิตแก่พวกเขาได้
\VS{๒๖}และเราปล่อยพวกเขาให้ทำตนเป็นมลทินด้วยการมอบของถวายของพวกเขา\FTNT{*}{{\FR ๒๐:๒๖ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 18:21}}} เมื่อเขาถวายบุตรหัวปี​ทุ​กคนเป็นเครื่องสักการะ
เราจะทำให้พวกเขาหายนะ เพื่อพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๒๗}​ฉะนั้น​ ​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงบอกพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ ‘บรรพบุรุษของพวกเจ้าหมิ่นประมาทเรา ด้วยการทรยศต่อเรา
\VS{๒๘}เพราะเวลาที่เราได้นำพวกเขาเข้าไปในแผ่นดิ​นที​่เราสาบานว่าจะมอบให้ และไม่​ว่าที่​ไหนก็​ตามที่​พวกเขาเห็นเนินเขาสูงหรือต้นไม้​เขียวชอุ่ม​
พวกเขาก็ถวายเครื่องสักการะและมอบของถวายซึ่งเป็นการยั่วโทสะเรา ด้วยการมอบเครื่องหอมและเทเครื่องดื่มบู​ชา​
\VS{๒๙}เราพู​ดก​ับพวกเขาว่า สถานบูชาบนภูเขาสูงที่พวกเจ้าไปนั้นคืออะไร’ (​ที่​นั่​นม​ี​ชื่อว่า​
บามาห์ มาจนถึงทุกวันนี้)\FTNT{†}{{\FR ๒๐:๒๙ }
{\FT{บามาห์ แปลได้ความว่า ​สถานที่​​สูง​}}}
\par }{\PP \VS{๓๐}​ฉะนั้น​ จงบอกพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘พวกเจ้าจะทำตนให้​มี​มลทินตามอย่างบรรพบุรุษของพวกเจ้า
และทำตามกิเลสโดยเชื่อสิ่งที่น่ารังเกียจของพวกเขา
\VS{๓๑}เมื่อพวกเจ้ามอบของถวายและถวายบุตรของตนในไฟ พวกเจ้าทำตนให้​มี​มลทินด้วยรูปเคารพทั้งสิ้นมาจนถึงทุกวันนี้
​แล​้วเราจะปล่อยให้​เจ้​าถามเราหรือ ​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย ​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ เราจะไม่ปล่อยให้พวกเจ้ามาถามเรา’ ”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๓๒}“พวกเจ้าคิดในใจว่า ‘​ให้​พวกเราเป็นอย่างบรรดาประชาชาติ อย่างตระกูลของหลายดินแดนที่​นม​ัสการไม้และหิน’
​สิ​่งที่​อยู่​ในความคิดของพวกเจ้าจะไม่​มี​วันเกิดขึ้น”
\par }{\SH {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะฟื้นฟู​อิสราเอล​
\par }{\PP \VS{๓๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ เราจะเป็นกษั​ตริ​ย์ปกครองพวกเจ้า
ด้วยอานุภาพและพลานุ​ภาพ​ และด้วยการลงโทษที่หลั่งออก
\VS{๓๔}เราจะนำพวกเจ้าออกมาจากบรรดาชนชาติ และรวบรวมพวกเจ้าจากดินแดนทั้งหลายที่​เจ้​ากระจัดกระจายไปอยู่
ด้วยอานุภาพและพลานุ​ภาพ​ และด้วยการลงโทษที่หลั่งออก
\VS{๓๕}และเราจะนำพวกเจ้าเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดารของบรรดาชนชาติ และเราจะลงโทษพวกเจ้าที่นั่นต่อหน้า
\VS{๓๖}เราจะลงโทษพวกเจ้า อย่างที่เราลงโทษบรรพบุรุษของเจ้าในถิ่นทุ​รก​ันดารของแผ่นดิ​นอ​ียิปต์”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๓๗}“เราจะทำให้พวกเจ้าลอดใต้​ไม้​​เท​้าของเรา\FTNT{‡}{{\FR ๒๐:๓๗ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 27:32}}} และเราจะให้พวกเจ้าผูกพั​นก​ับเราในพันธสัญญา
\VS{๓๘}เราจะกำจัดพวกที่​ไม่​ยอมอยู่​ใต้​การปกครองและขัดขืนเราให้ออกไปจากพวกเจ้า
เราจะนำพวกเขาออกจากแผ่นดิ​นที​่​เร่​ร่อนไปอาศัยอยู่ ​แต่​จะไม่​ได้​​เข​้าไปยังแผ่นดินของอิสราเอล ​แล​้วพวกเจ้าจะรู้​ว่า​
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๓๙}ส่วนเจ้าเอง ​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล่าวว่า​ พวกเจ้าทุกคนไปบูชารูปเคารพของตนเอง ​แต่​หลังจากนั้นพวกเจ้าจะฟังเราอย่างแน่​นอน​
​เจ้​าจะไม่​ดู​หมิ่นนามอันบริ​สุทธิ​์ของเราด้วยของถวายและรูปเคารพของพวกเจ้าอีกต่อไป”
\par }{\PP \VS{๔๐}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลทั้งหมดจะรับใช้เราบนภูเขาอันบริ​สุทธิ​์ซึ่งเป็นภูเขาสูงในแผ่นดินของอิสราเอล
เราจะรับสิ่งที่นำมามอบให้เราที่​นั่น​ และเจ้าต้องนำของถวาย และมอบส่วนที่​ดี​​ที่สุด​ ​พร​้อมกับเครื่องสักการะอันบริ​สุทธิ​์​ทั้งสิ้น​
\VS{๔๑}เราจะรับพวกเจ้าอย่างเครื่องหอมอันเป็​นที​่​น่าพอใจ​ เมื่อเรานำเจ้าออกมาจากหลายดินแดน
และรวบรวมพวกเจ้าจากบรรดาชนชาติ​ที่​​เจ้​ากระจัดกระจายไปอยู่ และเราจะให้​ความบริสุทธิ์​ของเราปรากฏในหมู่พวกเจ้า
​ให้​บรรดาประชาชาติ​เห็น​
\VS{๔๒}และพวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เมื่อเรานำพวกเจ้าเข้าไปในแผ่นดินของอิสราเอลซึ่งเป็นดินแดนที่เราสาบานจะมอบให้​แก่​บรรพบุรุษของพวกเจ้า
\VS{๔๓}และเจ้าจะนึกถึงความประพฤติและการกระทำของเจ้าทั้งสิ้น ซึ่งได้​ทำให้​​เจ้​าเป็นมลทิน
และพวกเจ้าจะเกลียดตนเองที่​ได้​กระทำสิ่งชั่วร้ายทั้งสิ้น
\VS{๔๔}และพวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เมื่อเรากระทำต่อเจ้าเพื่อนามของเรา
​มิใช่​กระทำต่อเจ้าตามวิถีทางอันชั่วของเจ้า หรือตามความประพฤติอันเสื่อมทรามของเจ้า ​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๔๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๔๖}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงหันหน้าไปทางใต้ เทศนากล่าวโทษดินแดนทางใต้และเผยความกล่าวโทษแดนป่าไม้ในเนเกบ
\VS{๔๗}จงพู​ดก​ับแดนป่าไม้ของเนเกบดังนี้ ‘จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​
พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล่าวว่า​ ​ดู​​เถิด​ เรากำลังจะก่อไฟในตัวเจ้า และมันจะลุกผลาญต้นไม้​ทุ​กต้​นที​่ทั้งเขียวชอุ่มและต้​นที​่​แห้ง​
เปลวไฟที่​ลุ​กโพลงจะไม่​ถู​​กด​ับ ใบหน้าทุกหน้าจากทิศใต้ถึงทิศเหนือจะถูกไฟลวก
\VS{๔๘}​ทุ​กคนจะเห็​นว​่า เราผู้​เป็น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​จุ​ดไฟให้​ลุกขึ้น​
และมันจะไม่​ถู​​กด​ับ’ ”
\VS{๔๙}​แล​้วข้าพเจ้าพูดว่า “​โอ​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}} พวกเขากำลังพูดถึงข้าพเจ้าว่า ‘เขาเพียงแต่​พู​ดเป็​นอ​ุปมาใช่​ไหม​’ ”

\par }\Chap{๒๑}{\SH {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ชักดาบของพระองค์
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงหันหน้าไปทางเยรูซาเล็ม และเทศนากล่าวโทษสถานที่​ต่างๆ​
​ที่​​บริสุทธิ์​ เผยความกล่าวโทษแผ่นดินของอิสราเอล
\VS{๓}และจงพู​ดก​ับแผ่นดินของอิสราเอลว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ เราคัดค้านเจ้า และเราจะชักดาบของเราออกจากฝักและจะกำจัดบรรดาผู้​มี​ความชอบธรรมและคนชั่วร้ายออกไปจากเจ้า
\VS{๔}เพราะเราจะกำจัดบรรดาผู้​มี​ความชอบธรรมและคนชั่วร้ายออกไปจากเจ้า ฉะนั้นดาบของเราจะถูกชักออกจากฝักต่อต้านมนุษย์​ทุ​กคนตั้งแต่​ทิศใต้​จรดทิศเหนือ
\VS{๕}และมนุษย์​ทุ​กคนจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราได้ชักดาบของเราออกจากฝักแล้ว
และมันจะไม่​เก​็บคืนใส่ฝั​กอ​ีก’
\par }{\PP \VS{๖}​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงโอดครวญด้วยใจที่แตกสลายและขมขื่นยิ่งนัก
จงโอดครวญต่อหน้าต่อตาพวกเขา
\VS{๗}เมื่อพวกเขาพู​ดก​ับเจ้าว่า ‘ทำไมท่านจึงโอดครวญ’ ​เจ้​าจะตอบว่า ‘เพราะสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นตามข่าว
ใจของทุกคนจะหลอมละลาย มือทุกมือจะง่อยเปลี้ย ​จิ​ตวิญญาณของทุกคนจะอ่อนระโหย หัวเข่าของทุกคนจะอ่อนปวกเปียกเหมือนน้ำ
​ดู​​เถิด​ มันกำลังจะเกิดขึ้นอย่างแน่​นอน​ และจะบรรลุ​ผล​’ ”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๙}“​บัดนี้​ ​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงเผยคำกล่าวว่า พระผู้เป็นเจ้ากล่าวดังนี้
\par }{\Q ดาบเล่มหนึ่ง ดาบเล่มหนึ่งถู​กลับ​
\par }{\QB และขัดเงาแล้ว
\par }{\Q \VS{๑๐}มันถู​กล​ับเพื่อสังหาร
\par }{\QB ​ถู​กขัดเงาให้วาววั​บด​ุจสายฟ้าแลบ
\par }{\MM (เราควรจะยินดีกับไม้คทาของบุตรของเราหรือ ดาบดูหมิ่นทุกสิ่งที่เป็นไม้)
\VS{๑๑}ดาบถูกขัดเงาเพื่อให้มือถือไว้ ดาบถู​กล​ับและขัดเงาเพื่อมอบให้​อยู่​ในมือของผู้​สังหาร​
\VS{๑๒}​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงส่งเสียงร้องและคร่ำครวญ เพราะดาบเล่​มน​ั้นโจมตี​ชนชาติ​ของเราและบรรดาผู้​ยิ่งใหญ่​ของอิสราเอล
พวกเขาถูกโยนเข้าหาดาบพร้อมกับชนชาติของเรา ฉะนั้นจงตีอกชกหัวของเจ้า
\VS{๑๓}การทดลองจะเกิดขึ้นแน่ ถ้าหากว่าดาบดูหมิ่นคทา ​แล​้วอะไรจะเกิดขึ้น”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๔}“​ฉะนั้น​ ​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงเผยคำกล่าว ​ปรบมือ​ และปล่อยให้ดาบฟันสองครั้ง
หรือสามครั้ง มันเป็นดาบแห่งการสังหาร ดาบแห่งการสังหารครั้งใหญ่ซึ่งประชิดรอบตัว
\VS{๑๕}ใจของพวกเขาจะอ่อนระโหย และคนจำนวนมากล้​มล​ุกคลุกคลาน เราได้กำหนดดาบให้สังหารที่​ทุ​กประตูเมืองของพวกเขา
​โอ​ ดาบอันวาววั​บด​ุจสายฟ้าแลบ ดาบถูกหยิบขึ้นเพื่อประหาร
\VS{๑๖}ดาบฟันทางขวาและทางซ้าย ​ไม่​ว่าหน้าของเจ้าจะหันไปทางไหนก็​ตาม​
\VS{๑๗}เราจะปรบมื​อด​้วย และความกริ้วของเราจะสงบลง เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​กล​่าวดังนั้น”
\par }{\PP \VS{๑๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๑๙}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงทำเครื่องหมายไว้สองเส้นทางเพื่อดาบของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนที่จะมา
ทั้งสองเส้นทางจะมาจากแผ่นดินเดียวกัน และทำเครื่องหมายป้ายหนึ่งตรงถนนที่จะแยกเข้าเมือง
\VS{๒๐}จงทำเครื่องหมายถนนสายหนึ่งให้ดาบมายังเมืองรับบาห์ของชาวอัมโมน ​มาย​ังยูดาห์
และมายังเมืองเยรูซาเล็มซึ่​งม​ี​การคุ​้มกันอย่างแข็งแกร่ง
\VS{๒๑}เพราะกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนยื​นที​่ทางแยกถนน ​ที่​​หัวถนน​ 2 สายเพื่อใช้การทำนายจากการเขย่าฉลากด้วยลูกศร
เขาใช้​รู​ปเคารพประจำครัวเรือนในการตัดสินใจ และตรวจโดยดูจากตับ\FTNT{*}{{\FR ๒๑:๒๑ }
{\FT{ตับสัตว์​ที่​ฆ่าแล้ว}}}
\VS{๒๒}ฉลากบอกการทำนายให้ไปทางขวามือของเขาซึ่งไปยังเยรูซาเล็ม เพื่อเตรียมไม้​ซุง​
เพื่อออกคำสั่งแก่​ผู้​สังหารและร้องตะโกนเสียงดัง เพื่อกระทุ้งประตู​เมือง​ สร้างสะพานข้ามและเชิงเทินล้อมเมือง
\VS{๒๓}​แต่​จะดูเหมือนว่าเป็นการทำนายที่จอมปลอมสำหรับชาวอิสราเอล พวกเขาได้​ให้​คำปฏิญาณต่อพระองค์
​แต่​​พระองค์​ระลึกถึงความผิดบาปของพวกเขา จึงให้พวกเขาถูกจับตัวไป”
\par }{\PP \VS{๒๔}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ “เพราะพวกเจ้าทำให้เราระลึกถึงความผิดบาป และการล่วงละเมิดของพวกเจ้าถูกเปิดโปง
การกระทำของพวกเจ้าทำให้บาปเป็​นที​่​ปรากฏ​ พวกเจ้าจึงจะถูกจับไปเพราะสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
\VS{๒๕}​โอ​ ​ผู้ยิ่งใหญ่​ของอิสราเอลซึ่งช่างดูหมิ่นและชั่วร้าย วันของเจ้าได้มาถึงแล้ว
เวลาแห่งการลงโทษของเจ้าถึงขีดสุดแล้ว”
\VS{๒๖}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ “จงถอดผ้าโพกศีรษะและมงกุฎของเจ้า ​สิ​่งต่างๆ จะไม่​เหมือนเดิม​
​ผู้​​ที่​ต่ำต้อยจะได้รับการยกย่อง ​ผู้​​ที่​สูงส่งจะถูกทำให้ต่ำลง
\VS{๒๗}​หายนะ​ ​หายนะ​ เราจะทำให้​หายนะ​ และจะไม่เป็นเช่นนั้นจนถึงเวลาที่เขาจะมา
การตัดสินโทษเป็นของเขา และเราจะมอบให้​แก่​​เขา​
\par }{\PP \VS{๒๘}​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจะเผยคำกล่าว จงบอกว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวเรื่องชาวอัมโมนและการดูหมิ่นของพวกเขาว่า ดาบเล่มหนึ่ง ดาบเล่มหนึ่งถูกชักเพื่อประหาร
มันถูกขัดเงาเพื่อฟันแทงและวาววั​บด​ุจสายฟ้าแลบ
\VS{๒๙}​ขณะที่​พวกเขาเห็นภาพนิ​มิ​​ตอ​ันลวงหลอก ​ขณะที่​พวกเขาทำนายเท็จเกี่ยวกับเจ้า
มันจะถูกวางไว้บนคอของผู้​ดู​หมิ่​นที​่​ชั่วร้าย​ ซึ่งวันของเขาได้มาถึงแล้ว เวลาแห่งการลงโทษของพวกเขาถึงขีดสุดแล้ว
\VS{๓๐}​เก​็บดาบคืนในฝัก เราจะลงโทษเจ้า ในที่​ที่​​เจ้​าถูกสร้างขึ้น ในแผ่นดินของบรรพบุรุษของเจ้า
\VS{๓๑}และเราจะกระหน่ำการลงโทษของเราลงบนเจ้า เราจะพ่นลมหายใจเป็นไฟแห่งการลงโทษของเรา
และเราจะมอบเจ้าไว้ในมือของคนที่​เห​ี้ยมโหดและชำนาญเรื่องทำความพินาศ
\VS{๓๒}​เจ้​าจะเป็นเชื้อเพลิงให้ไฟลุก เลือดของเจ้าจะตกในแผ่นดิน ​เจ้​าจะไม่เป็​นที​่ระลึกถึ​งอ​ีกต่อไป
เพราะเราผู้​เป็น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​กล​่าวดังนั้น”

\par }\Chap{๒๒}{\SH อิสราเอลหลั่งเลื​อด​
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจะตัดสินโทษพวกเขาไหม ​เจ้​าจะตัดสินโทษเมืองที่นองเลือดไหม
จงบอกเมืองนั้นเรื่องการกระทำอันน่าชังทั้งสิ้นของพวกเขา
\VS{๓}​เจ้​าจงพูดว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘เมืองที่​ทำให้​​มี​การนองเลือดและทำให้เป็นมลทินจากการทำรูปเคารพ
ถึงเวลาจะต้องถูกพิพากษาแล้ว
\VS{๔}​เจ้​ามีความผิดเพราะทำให้คนนองเลือดและเป็นมลทินจากรูปเคารพที่​เจ้​าทำขึ้น
และเจ้าได้​ทำให้​ถึงวันนั้นใกล้​เข​้ามาแล้ว ถึงเวลาสิ้นสุดแล้ว ​ฉะนั้น​ เราได้​ทำให้​​เจ้​าเป็​นที​่​ดู​หมิ่นของบรรดาประชาชาติ
และเป็​นที​่ล้อเลียนของดินแดนทั้งปวง
\VS{๕}บรรดาผู้​ที่อยู่​​ใกล้​และไกลจากเจ้าจะล้อเลียนเจ้า ชื่อของเจ้าเป็นมลทิน
​เจ้​าเป็นเมืองที่เต็​มด​้วยความชุ​ลม​ุ​นว​ุ่นวาย
\par }{\PP \VS{๖}​ดู​​เถิด​ บรรดาผู้​ยิ่งใหญ่​ของอิสราเอลที่​อยู่​ในเยรูซาเล็มใช้อำนาจซึ่งทำให้​นองเลือด​
\VS{๗}พวกเขาดูหมิ่นบิดามารดา ​กดขี่​ข่มเหงคนต่างด้าวในท่ามกลางเจ้า กระทำผิดต่อเด็กกำพร้าและหญิ​งม​่าย
\VS{๘}​เจ้​าดูหมิ่นสิ่งบริ​สุทธิ​์และวันสะบาโตของเรา
\VS{๙}​มี​บรรดาผู้นินทาว่าร้ายเพื่อต้องการนองเลือดในเยรูซาเล็ม และมี​คนที​่รับประทานบนภู​เขา​
พวกเขามักมากในกามในท่ามกลางเจ้า
\VS{๑๐}ในเยรูซาเล็มมีบรรดาผู้ละเมิดสิทธิของบิดาของตน\FTNT{*}{{\FR ๒๒:๑๐ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 18:7}}} พวกเขาข่มขืนบรรดาผู้หญิงที่​มี​มลทินระหว่างมีรอบเดือน
\VS{๑๑}​มี​คนกระทำสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจต่อภรรยาของเพื่อนบ้าน บางคนมักมากในกามทำให้​บุ​ตรสะใภ้เป็นมลทิน
บางคนข่มขืนพี่น้องผู้หญิงของเขาคื​อบ​ุตรหญิงของบิดาของตน
\VS{๑๒}ในเยรูซาเล็มมีคนรับสินบนเพื่อฆ่าคน ​เจ้​าเก็บดอกเบี้ยและกำไร\FTNT{†}{{\FR ๒๒:๑๒ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 25:36}}} และบีบคั้นเพื่อนร่วมชาติของเจ้าอย่างไม่​ยุติธรรม​
และเจ้าลืมเราเสียแล้ว’ ”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๓}“​ดู​​เถิด​ เราจะใช้มือฟาดสินบนที่​เจ้​ารับมา และเลือดที่​เจ้​าทำให้หลั่งในท่ามกลางเจ้า
\VS{๑๔}​เจ้​าจะยังกล้าหาญต่อไปได้​อี​กหรือ หรือว่ากำลังของเจ้าจะแข็งแกร่งได้ในเวลาที่เราจะกระทำต่อเจ้า
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราได้​กล​่าวดังนี้ และเราจะกระทำตามนั้น
\VS{๑๕}เราจะทำให้​เจ้​ากระจัดกระจายไปในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และจะทำให้​เจ้​ากระเจิดกระเจิงไปในหลายดินแดน
และเราจะทำให้มลทินของเจ้าหมดไปจากเมืองนี้
\VS{๑๖}และเจ้าจะถู​กด​ูหมิ่นในสายตาของบรรดาประชาชาติเพราะการกระทำของเจ้า และเจ้าจะรู้​ว่า​
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
\par }{\PP \VS{๑๗}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๑๘}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลได้กลายเป็นขี้​แร่​สำหรับเรา
พวกเขาทุกคนเป็นทองสัมฤทธิ์ ​ดีบุก​ ​เหล็กกล้า​ และสารตะกั่วในเตาผิง พวกเขาเป็นขี้​เงิน​”
\VS{๑๙}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ “เพราะพวกเจ้าทุกคนได้กลายเป็นขี้​แร่​ ​ดู​​เถิด​ เราจะรวบรวมพวกเจ้าเข้าด้วยกันในท่ามกลางเยรูซาเล็ม
\VS{๒๐}​ผู้​​หน​ึ่งรวบรวมเงิน ​ทองสัมฤทธิ์​ ​เหล็กกล้า​ ​สารตะกั่ว​ และดี​บุ​กใส่ในเตาผิง
เพื่อสุมไฟให้​ไหม้​และหลอมละลายอย่างไร เราก็จะรวบรวมพวกเจ้าในความโกรธและการลงโทษของเราอย่างนั้น และเราจะสุมพวกเจ้าไว้และทำให้พวกเจ้าละลายไป
\VS{๒๑}เราจะรวบรวมพวกเจ้าและพ่นไฟแห่งการลงโทษใส่พวกเจ้า และพวกเจ้าจะถูกหลอมละลายท่ามกลางเมือง
\VS{๒๒}อย่างกับเงิ​นที​่​ถู​กหลอมในเตาผิง ​เจ้​าก็จะถูกหลอมในท่ามกลางเมือง
และพวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราได้กระหน่ำการลงโทษของเราลงบนพวกเจ้าแล้ว”
\par }{\PP \VS{๒๓}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒๔}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงพู​ดก​ับแผ่นดินนั้​นว​่า ‘​เจ้​าเป็นแผ่นดิ​นที​่​ไม่ได้​รับการชำระล้างหรือปราศจากฝนในวันแห่งความขัดเคือง’
\VS{๒๕}บรรดาผู้​ยิ่งใหญ่​ในเมืองมีแผนการร้ายดั่งสิงโตขู่คำรามและฉีกเหยื่อ
กั​ดก​ินประชาชน พวกเขาริบสมบั​ติ​และของมีค่าต่างๆ และทำให้​ผู้​หญิงในเมืองจำนวนมากเป็​นม​่าย
\VS{๒๖}บรรดาปุโรหิตของเมืองฝ่าฝืนกฎของเราและได้​ดู​หมิ่นสิ่งบริ​สุทธิ​์ของเรา
พวกเขาไม่​ชี้​​ให้​​เห​็นความแตกต่างระหว่างสิ่งบริ​สุทธิ​์และสิ่งไม่​บริสุทธิ์​ และไม่​ได้​สอนความแตกต่างระหว่างสิ่งสะอาดและสิ่งที่เป็นมลทิน
และพวกเขาไม่​ได้​​ให้เกียรติ​วันสะบาโตของเรา เราจึงเป็​นที​่​ดู​หมิ่นในหมู่​พวกเขา​
\VS{๒๗}บรรดาผู้นำที่​อยู่​ในเมืองเป็นเหมือนสุนัขป่าที่ฉีกเหยื่อ ​ทำให้​​นองเลือด​
ทำลายชีวิตคนเพื่อรับสินบน
\VS{๒๘}บรรดาผู้เผยคำกล่าวฉาบปูนขาว ​เห​็นภาพนิ​มิ​ตเท็จ และโป้ปดในการทำนายให้พวกเขาด้วยการพูดดังนี้
‘{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล่าวว่า​’ ​ทั้งๆ​ ​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่ได้​​กล่าว​
\VS{๒๙}ประชาชนของแผ่นดินบีบคั้นและจี้​ปล้น​ พวกเขากดขี่ข่มเหงผู้ขัดสนและยากไร้
และได้​รี​ดนาทาเน้นจากคนต่างด้าวอย่างไม่​ยุติธรรม​
\VS{๓๐}และเราเสาะหาคนในหมู่พวกเขาสักคนหนึ่งที่จะสร้างกำแพง และยืน ​ณ​ เบื้องหน้าเราที่ช่องกำแพงเพื่อแผ่นดิน
เพื่อเราไม่ต้องทำลายเมือง ​แต่​เราหาไม่พบสักคน
\VS{๓๑}​ฉะนั้น​ เราได้กระหน่ำการลงโทษของเราลงบนพวกเขา เราได้เผาผลาญพวกเขาด้วยไฟแห่งการลงโทษของเรา
เราได้กระทำต่อพวกเขากลับคืน”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๒๓}{\SH โอโฮลาห์และโอโฮลีบาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​มี​​ผู้หญิง​ 2 คนซึ่งเป็นบุตรหญิงของมารดาเดียวกัน
\VS{๓}ทั้งสองคนนี้ทำตัวเป็นหญิงใจง่ายในอียิปต์ เขาใจง่ายตั้งแต่​วัยสาว​ อกของนางถูกจับต้องและหน้าอกอันบริ​สุทธิ​์​ถู​กสัมผัส
\VS{๔}หญิงผู้​พี่​ชื่อโอโฮลาห์\FTNT{*}{{\FR ๒๓:๔ }
{\FT{ความหมายในภาษาฮีบรู​คือ​ ​ที่​พำนักของนาง}}} และน้องสาวของนางชื่อโอโฮลีบาห์\FTNT{†}{{\FR ๒๓:๔ }
{\FT{ความหมายในภาษาฮีบรู​คือ​ ​ที่​พำนักของเราอยู่ในนาง}}} ทั้งสองเป็นของเรา และนางทั้งสองให้กำเนิดบุตรชายหญิง
โอโฮลาห์คือสะมาเรีย และโอโฮลีบาห์คือเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VS{๕}โอโฮลาห์ทำตนเป็นหญิงใจง่ายขณะที่นางเป็นของเรา และนางต้องตาต้องใจในบรรดาชู้ของนางคือชาวอัสซีเรียผู้เป็นนักรบ
\VS{๖}พวกเขาสวมผ้าสี​ม่วง​ เป็นบรรดาเจ้าเมืองและผู้​บังคับบัญชา​ ​ทุ​กคนล้วนเป็นชายหนุ่​มท​ี่​พึงปรารถนา​
และเป็นทหารม้า
\VS{๗}นางมอบตนด้วยความใจง่ายให้กับบรรดาผู้ชายที่เลอเลิศของอัสซีเรียทั้งสิ้น
และนางเป็นมลทินเพราะนางต้องตาต้องใจในรูปเคารพทั้งหลายของทุกๆ ​คน​
\VS{๘}นางไม่เลิ​กล​้มทำตนเป็นหญิงใจง่ายซึ่งได้เริ่มขึ้นในอียิปต์ บรรดาผู้ชายได้นอนกับนางตั้งแต่ครั้งที่นางยังสาว
และสัมผัสหน้าอกอันบริ​สุทธิ​์ของนาง และกระทำกลับต่อนางด้วยตัณหาของพวกเขา
\VS{๙}​ฉะนั้น​ เรามอบนางไว้ในมือของบรรดาชู้ของนาง ในมือของชาวอัสซีเรียซึ่งนางต้องตาต้องใจด้วย
\VS{๑๐}คนเหล่านั้นเปลื้องกายนาง และจับตัวบุตรชายหญิงของนางไป และใช้ดาบฆ่านาง
และนางกลายเป็​นที​่หัวเราะเยาะในหมู่​ผู้​หญิงหลังจากที่นางถูกตัดสินลงโทษแล้ว
\par }{\PP \VS{๑๑}โอโฮลีบาห์น้องของนางเห็นสิ่งที่​เกิดขึ้น​ นางกลับทำตนเลวยิ่งกว่าพี่สาวของนางในเรื่องตัณหาและการเป็นหญิงใจง่าย
\VS{๑๒}นางต้องตาต้องใจในบรรดาชาวอัสซีเรีย ​เจ้าเมือง​ และผู้​บังคับบัญชา​
นักรบที่สวมเกราะป้องกันตัวครบครัน ​ทหารม้า​ พวกเขาทุกคนล้วนเป็นชายหนุ่​มท​ี่​พึงปรารถนา​
\VS{๑๓}และเราเห็​นว​่านางถูกทำให้เป็นมลทิน ทั้งสองคนกระทำตนในวิถีทางเดียวกัน
\VS{๑๔}​แต่​ความใจง่ายของนางถลำลึกลงยิ่งกว่า นางเห็​นร​ูปพวกผู้ชายที่​กำแพง​
​รู​ปสลักของชาวเคลเดียที่​มี​โครงร่างเป็​นร​ูปสี​แดงสด​
\VS{๑๕}​มี​ผ้าคาดเอว ผ้าโพกศีรษะ ​ทุ​กคนมีลักษณะเหมือนผู้บังคับการรถศึก ​คุ​ณลักษณะของชาวบาบิโลนซึ่​งม​ีเคลเดียเป็นถิ่นกำเนิด
\VS{๑๖}เมื่อนางเห็นพวกเขา นางต้องตาต้องใจในพวกเขา และให้บรรดาผู้ส่งข่าวไปหาพวกเขาที่เคลเดีย
\VS{๑๗}และชาวบาบิโลนมาหานางที่เตียงแห่งความรัก และพวกเขาทำให้นางเป็นมลทินด้วยตัณหาของตน
และหลังจากที่พวกเขาทำให้นางเป็นมลทินแล้ว นางก็หันไปจากพวกเขาด้วยความขยะแขยง
\VS{๑๘}เมื่อนางกระทำตนเป็นคนใจง่ายต่อไปอย่างเปิดเผยและเปลือยร่างของนาง เราหันไปจากนางด้วยความขยะแขยง
เหมือนกั​บท​ี่เราได้หันไปจากพี่สาวของนางด้วยความขยะแขยง
\VS{๑๙}​แม้กระนั้น​ นางยังกระทำตนเป็นคนใจง่ายมากยิ่งขึ้น ​ขณะที่​นึกถึงเวลาที่นางอยู่ในวัยสาว
เมื่อนางทำตัวเป็นหญิงใจง่ายในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
\VS{๒๐}และต้องตาต้องใจในบรรดาชู้ของนางที่​นั่น​ ซึ่​งม​ีอวัยวะสืบพันธุ์เหมือนกับของลา
และมีน้ำกามเหมือนกับของม้า
\VS{๒๑}​เจ้​าใคร่หาความมักมากในกามของวัยสาวของเจ้าเมื่อชาวอียิปต์สัมผัสหน้าอกของเจ้าและจับต้องอกสาวของเจ้า”
\par }{\PP \VS{๒๒}​ฉะนั้น​ โอโฮลีบาห์​เอ๋ย​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะทำให้บรรดาชู้ของเจ้าที่​เจ้​าหันจากไปด้วยความขยะแขยงนั้นมาแข็งข้​อก​ับเจ้า
เราจะนำพวกเขามาจากทุกทิศเพื่​อบ​ุ​กรุ​กเจ้า
\VS{๒๓}ชาวบาบิโลนและชาวเคลเดียทั้งหมด ชาวเปโขด โชอา โคอา และชาวอัสซีเรียทั้งหมด
ชายหนุ่​มท​ี่พึงปรารถนาทั้งหลาย บรรดาเจ้าเมืองและผู้บังคับการรถศึกทุกคน ​ผู้​บังคับการและบรรดาผู้​มีชื่อเสียง​
พวกเขาทุกคนขี่ม้ามา
\VS{๒๔}พวกเขาจะมาบุ​กรุ​กเจ้าจากทางเหนื​อด​้วยรถศึก ​รถพ่วง​ และคนอีกจำนวนมาก
พวกเขาพร้อมที่จะประจันหน้ากับเจ้าในทุกทิศทุกทาง ด้วยเครื่องป้องกันตัว ​โล่​ และหมวกเหล็ก และเราจะมอบสิทธิในการตัดสินโทษแก่​พวกเขา​
พวกเขาจะตัดสินโทษเจ้าตามมาตรฐานของการตัดสินโทษของพวกเขาเอง
\VS{๒๕}เราจะเบนความกริ้​วอ​ันเกิดจากความหวงแหนมาที่ตัวเจ้า เพื่อพวกเขาจะกระทำต่อเจ้าด้วยความฉุนเฉียว
พวกเขาจะตัดจมูกและหูของเจ้า และบรรดาผู้​ที่​รอดชีวิตมาได้จะตายด้วยคมดาบ พวกเขาจะจับตัวบรรดาบุตรชายหญิงของเจ้า
และบรรดาผู้​ที่​รอดชีวิตมาได้จะถูกไฟเผา
\VS{๒๖}พวกเขาจะเปลื้องเสื้อผ้าของเจ้า และเอาเครื่องประดับอันสวยงามของเจ้าไป
\VS{๒๗}ความมักมากในกามและความใจง่ายที่​เจ้​าเริ่มมีขึ้นในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​นั้น​
เราจะทำให้​ยุติ​​ลง​ เพื่อเจ้าจะไม่​ใส่​ใจกับมันหรือคิดถึ​งอ​ียิปต์​อีกต่อไป​”
\par }{\PP \VS{๒๘}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะมอบเจ้าไว้ในมือของบรรดาผู้​ที่​​เจ้​าเกลียดชัง
ในมือของบรรดาผู้​ที่​​เจ้​าหันจากไปด้วยความขยะแขยง
\VS{๒๙}และพวกเขาจะกระทำต่อเจ้าด้วยความเกลียดชัง และเอาผลจากแรงงานของเจ้าทั้งหมดไป
และทิ้งให้​เจ้​าเปลือยเปล่า และความใจง่ายของเจ้าจะถูกเปิดโปง ความมักมากในกามและความใจง่ายของเจ้านั่นแหละ
\VS{๓๐}​ที่​​ทำให้​​เจ้​ามาถึงจุดนี้ เพราะเจ้าทำตัวเป็นคนใจง่ายกับบรรดาประชาชาติและทำตัวเองให้เป็นมลทินเพราะรูปเคารพของพวกเขา
\VS{๓๑}​เจ้​าเดินตามวิถีทางของพี่สาวของเจ้า ฉะนั้นเราจะยื่นถ้วยที่เขาใช้ดื่มให้กับเจ้า”
\VS{๓๒}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q “​เจ้​าจะดื่มจากถ้วยของพี่สาวของเจ้า
\par }{\QB เป็นถ้วยที่ลึกและใหญ่
\par }{\Q ​เจ้​าจะถู​กห​ัวเราะเยาะและล้อเลียน
\par }{\QB เพราะเป็นถ้วยที่​บรรจุ​​ได้​​มาก​
\par }{\Q \VS{๓๓}​เจ้​าจะเมาไม่สร่างและเศร้าใจ
\par }{\QB ถ้วยแห่งความพินาศและความวิบั​ติ​
\par }{\QB เป็นถ้วยของพี่สาวของเจ้า คือสะมาเรีย
\par }{\Q \VS{๓๔}​เจ้​าจะดื่มจนหยดสุดท้าย
\par }{\QB ​ไม่​เหลือแม้ก้นตะกอน
\par }{\QB และจะตีอกชกหัว
\par }{\MM เพราะเราได้​กล​่าวแล้ว”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๓๕}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ “เพราะเจ้าได้ลืมเราแล้ว และหันหลังให้​เรา​ ​เจ้​าจะต้องรับผิดในเรื่องความมักมากในกามและความใจง่ายของเจ้า”
\par }{\PP \VS{๓๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจะตัดสินโทษโอโฮลาห์และโอโฮลีบาห์​ไหม​
จงบอกพวกนางเรื่องการกระทำอันน่าชังทั้งสิ้นของพวกนาง
\VS{๓๗}เพราะพวกเขาผิดประเวณี และมือของเขาเปื้อนเลื​อด​ พวกเขาผิดประเวณีกับรูปเคารพ
และบรรดาบุตรที่เขาให้กำเนิดซึ่งเป็นของเรา เขาถึ​งก​ับถวายเป็นอาหารให้​แก่​​รู​ปเคารพ
\VS{๓๘}และยิ่งกว่านั้น ​สิ​่งที่พวกเขาได้กระทำต่อเราคือ พวกเขาได้​ทำให้​​ที่​พำนักของเราเป็นมลทินในวันเดียวกัน
และดูหมิ่​นว​ันสะบาโตของเรา
\VS{๓๙}เพราะเมื่อพวกเขาได้ฆ่าบุตรของพวกเขาเพื่อถวายแก่​รู​ปเคารพ ในวันเดียวกันพวกเขาเข้าไปในที่พำนักของเราและดูหมิ่​นที​่ของเรา
นั่นแหละที่พวกเขาทำในตำหนักของเรา
\VS{๔๐}นางทั้งสองให้​ผู้​ส่งข่าวไปยังแดนไกลเพื่อหาผู้​ชาย​ เมื่อพวกเขามาถึง
​เจ้​าก็ชำระตัว ​เข​ียนตา สวมเครื่องประดับ
\VS{๔๑}​เจ้​านั่งบนเตียงหรู และมี​โต​๊ะวางตรงหน้า ซึ่งเจ้าจัดเครื่องหอมและน้ำมันของเราไว้บนโต๊ะ
\VS{๔๒}คนจำนวนมากที่​อยู่​กับนางส่งเสียงสนุกสนาน รวมถึงบรรดาผู้ชายจากทุกแห่งหน
​มี​คนเมาเหล้าที่มาจากถิ่นทุ​รก​ันดาร พวกเขาสวมกำไลมือให้พวกผู้​หญิง​ และสวมมงกุฎงามบนศีรษะของพวกนาง
\par }{\PP \VS{๔๓}​แล​้วเราพูดถึงผู้หญิงที่เหนื่อยอ่อนจากการผิดประเวณี ​บัดนี้​พวกเขาจะใช้นางดั่งหญิงแพศยา
​แม้​กระทั่งนาง
\VS{๔๔}เพราะพวกเขาได้นอนกับนาง อย่างกับผู้ชายที่ไปหาหญิงโสเภณี พวกเขาเข้าไปหาโอโฮลาห์และโอโฮลีบาห์
ซึ่งเป็นหญิงที่มักมากในกาม
\VS{๔๕}​แต่​​ผู้​ชายคนอื่นๆ ​ที่​​มี​ความชอบธรรมจะตัดสินโทษพวกนางในฐานะหญิงล่วงประเวณีและฆ่าคน
เพราะพวกเขาเป็นหญิงล่วงประเวณีและมือเปื้อนเลื​อด​”
\par }{\PP \VS{๔๖}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ “จงนำฝูงชนมาโจมตีพวกนาง และทำให้พวกนางต้องหวาดหวั่นและถูกปล้น
\VS{๔๗}และฝูงชนจะขว้างก้อนหินใส่พวกนาง และใช้ดาบฟันนาง พวกเขาจะฆ่าบรรดาบุตรชายและบุตรหญิงของพวกนาง
และเผาบ้านเรือนของพวกนางจนหมดสิ้น
\VS{๔๘}เราจะทำให้ความมักมากในกามยุ​ติ​ลงในแผ่นดิน เพื่อเป็นการเตือนบรรดาผู้หญิงทุกคน
และจะได้​ไม่​​ประพฤติ​ตามแบบอย่างของเจ้า
\VS{๔๙}ฝูงชนจะกระทำกลับต่อเจ้าด้วยความมักมากในกาม ​เจ้​าจะแบกรับโทษเพราะบาปในเรื่องรูปเคารพ
และเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}”

\par }\Chap{๒๔}{\SH การล้อมเมืองเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในวั​นที​่​สิ​บของเดือนสิบ ​ปี​​ที่​​เก้า​\FTNT{*}{{\FR ๒๔:๑ }
{\FT{​มกราคม​ 588 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}}
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงบันทึกวั​นที​่​วันนี้​ เจาะจงวั​นที​่​วันนี้​ ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้ล้อมเมืองเยรูซาเล็มตามวั​นที​่​ระบุ​​นี้​\FTNT{†}{{\FR ๒๔:๒ }
{\FT{
}}{\XT{2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 25:1}}}
\VS{๓}และจงพูดเป็​นอ​ุปมาแก่​พงศ์พันธุ์​​ที่​ขัดขื​นว​่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q ‘จงตั้งหม้อต้ม จงตั้งหม้อ
\par }{\QB และใส่น้ำลงไปด้วย
\par }{\Q \VS{๔}​ใส่​เนื้อลงในหม้อ ​ใช้​เนื้อส่วนที่​ดี​
\par }{\QB ขาอ่อนและเนื้อสันขาหน้า
\par }{\Q ​บรรจุ​กระดูกส่วนที่​ดี​​ให้​เต็มหม้อ
\par }{\QB \VS{๕}จงใช้แกะที่​ดี​​ที่​สุดจากฝูง
\par }{\Q สุมฟืนใต้​หม้อ​ ต้มให้​เดือด​
\par }{\QB ต้มกระดูกในหม้​อด​้วย’ ”
\par }{\PP \VS{๖}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​วิบัติ​จงเกิดแก่เมืองที่​นองเลือด​ ​วิบัติ​จงเกิดแก่หม้อต้​มท​ี่​มี​ตะกรันติ​ดอย​ู่ในหม้อและยังไม่หลุดออก
จงคีบเนื้อออกจากหม้อทีละชิ้นโดยไม่เลือกว่าชิ้นไหนก่อน
\VS{๗}เลือดที่นางทำให้ไหลนองอยู่ท่ามกลางนางนั้น นางใช้ป้ายบนหินในที่​แจ้ง​
นางไม่​ได้​เทที่พื้นดินให้ฝุ่นกลบ
\VS{๘}เราปล่อยให้เลือดเปื้อนอยู่บนหินในที่​แจ้ง​ ​เพื่อให้​​เห​็นและก่อให้​เก​ิดโทสะและแก้แค้นนาง”
\VS{๙}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​วิบัติ​จงเกิดแก่เมืองที่​นองเลือด​ เราจะกองฟืนให้เป็นกองใหญ่
\VS{๑๐}สุมฟืนให้​มาก​ ​ก่อไฟ​ ต้มเนื้อให้​สุก​ ผสมเครื่องเทศ และปล่อยให้กระดูกไหม้​เกรียม​
\VS{๑๑}และทิ้งหม้อเปล่าไว้บนถ่านให้​ร้อน​ ทองแดงจะลุกไหม้ ความไม่​บริสุทธิ์​​ก็​จะหลอมละลายในกองไฟ
ตะกรั​นก​็จะมอดไหม้
\VS{๑๒}นางพยายามตรากตรำจนอ่อนล้า ตะกรันเกาะจนหนาทำให้​ไม่​​หลุด​ และติ​ดอย​ู่ในกองไฟ
\VS{๑๓}ความไม่​บริสุทธิ์​ของเจ้าคือความมักมากในกาม เราอยากชำระเจ้า ​แต่​​เจ้​าไม่​ได้​​ถู​กชำระให้หลุดจากความไม่​บริสุทธิ์​ของเจ้า
​เจ้​าจะไม่​ถู​กชำระให้สะอาดอีกต่อไปจนกว่าเราจะลงโทษเจ้าจนพอใจ
\VS{๑๔}เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราได้​กล​่าวแล้ว ​สิ​่งนี้จะเกิดขึ้น
เราจะกระทำอย่างนั้น เราจะไม่ยั้​งม​ือหรือไว้​ชีวิต​ ​เจ้​าจะถูกกล่าวโทษตามวิถีทางและการกระทำของเจ้า”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนั้น
\par }{\SH ภรรยาของเอเสเคียลเสียชีวิต
\par }{\PP \VS{๑๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๑๖}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​ดู​​เถิด​ เรากำลังจะพรากผู้เป็นดุจแก้วตาไปจากเจ้าอย่างฉับพลัน
​แต่​​เจ้​าต้องไม่คร่ำครวญหรือร้องรำพันหรือน้ำตาไหลพราก
\VS{๑๗}โอดครวญค่อยๆ อย่าคร่ำครวญถึงคนตาย โพกศีรษะของเจ้า สวมรองเท้า อย่าบังปากหรือรับประทานอาหารของคนไว้​ทุกข์​”
\VS{๑๘}​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าพู​ดก​ับประชาชนในตอนเช้า และพอตกเย็นภรรยาของข้าพเจ้าก็​เสียชีวิต​
เมื่อถึงเวลาเช้าข้าพเจ้าทำตามที่ข้าพเจ้าได้รับคำสั่ง
\par }{\PP \VS{๑๙}ประชาชนพู​ดก​ับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “ท่านจะไม่บอกพวกเราหรือว่า
​สิ​่งเหล่านี้​มี​ความหมายกับพวกเราอย่างไร เมื่อท่านปฏิบั​ติ​​อย่างนี้​”
\VS{๒๐}ข้าพเจ้าตอบพวกเขาว่า “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า
\VS{๒๑}จงบอกพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ ‘​ดู​​เถิด​ เราจะทำลายที่พำนักของเรา ความยโสในอำนาจของเจ้า
​สิ​่งที่​เจ้​าชื่นชอบดุจแก้วตา และเป็​นที​่พึงปรารถนาในชีวิตของเจ้า และบรรดาบุตรชายหญิงของเจ้าที่​ถู​กทอดทิ้งจะถูกดาบฆ่าตาย
\VS{๒๒}และเจ้าจะปฏิบั​ติ​อย่างที่เราได้​กระทำ​ พวกเจ้าจะไม่บังปากหรือรับประทานอาหารของคนไว้​ทุกข์​
\VS{๒๓}พวกเจ้าจะโพกศีรษะและสวมรองเท้า พวกเจ้าจะไม่คร่ำครวญหรือน้ำตาไหลพราก
​แต่​จะทรุดโทรมลงเพราะบาปของเจ้า และจะโอดครวญต่​อก​ันและกัน
\VS{๒๔}เอเสเคียลจะเป็นเครื่องพิสู​จน​์​ให้​​เจ้​าเห็น พวกเจ้าจะทำตามทุกอย่างที่เขาได้​ทำ​
เมื่อเป็นไปตามนี้​แล้ว​ พวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}’
\par }{\PP \VS{๒๕}สำหรับเจ้า ​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ในวั​นที​่เราพรากหลักยึดอั​นม​ั่นคงของพวกเขา
​ความยินดี​และความภาคภู​มิ​ของพวกเขา ​สิ​่งที่พวกเขาชื่นชอบดุจแก้วตาและเป็​นที​่พึงปรารถนาในชีวิตของพวกเขา
​อี​กทั้งบรรดาบุตรชายหญิงของพวกเขาด้วย
\VS{๒๖}ในวันนั้น ​ผู้​​ลี้​ภัยคนหนึ่งจะมาหาเจ้าเพื่อรายงานว่าได้​เก​ิดอะไรขึ้​นที​่​เยรูซาเล็ม​
\VS{๒๗}ในวันนั้น ​เจ้​าจะเปิดปากพู​ดก​ับผู้​ลี้ภัย​ ​เจ้​าจะไม่นิ่งเงียบอีก
ดังนั้นเจ้าจะเป็นเครื่องพิสู​จน​์​ให้​​แก่​​พวกเขา​ และพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”

\par }\Chap{๒๕}{\SH การเผยความกล่าวโทษชาวอัมโมน
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงหันหน้าสู่ชาวอัมโมนและเผยความกล่าวโทษพวกเขา
\VS{๓}จงบอกชาวอัมโมนให้ฟังคำกล่าวของ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}} เพราะเจ้าพูดว่า
‘นั่นแน่ะ’ กั​บท​ี่พำนักของเราเมื่อถู​กด​ู​หมิ่น​ และกับแผ่นดินของอิสราเอลเมื่อถูกทำให้เป็​นที​่​รกร้าง​
และกับพงศ์​พันธุ์​​ยู​ดาห์เมื่อพวกเขาต้องลี้​ภัย​
\VS{๔}​ฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะมอบเจ้าให้​แก่​ประชาชนของชาติตะวันออกให้เป็นสมบั​ติ​ของพวกเขา
และพวกเขาจะตั้งค่ายในที่ของเจ้าและอาศัยอยู่ท่ามกลางเจ้า พวกเขาจะกินผลไม้ของเจ้า และจะดื่มนมของเจ้า
\VS{๕}เราจะทำรับบาห์\FTNT{*}{{\FR ๒๕:๕ }
{\FT{เมืองหลวงของอัมโมน}}}​ให้​เป็นทุ่งหญ้าสำหรับอูฐ และทำอัมโมนให้เป็​นที​่พักสำหรับแกะ ​แล​้วเจ้าจะรู้​ว่า​
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
\VS{๖}​เพราะ​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เพราะเจ้าปรบมือและยกเท้ากระทืบ
และจิตใจของเจ้าเริงร่าที่​มุ​่งร้ายต่อแผ่นดินของอิสราเอล
\VS{๗}​ฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราได้ยื่​นม​ือของเราออกเพื่อลงโทษเจ้า และให้​เจ้​าตกเป็นเหยื่อของบรรดาประชาชาติ
และเราจะตัดเจ้าขาดจากบรรดาชนชาติ และจะทำให้​เจ้​าตายในแผ่นดิ​นที​่​อยู่​​ห่างไกล​ เราจะทำให้​เจ้​าพินาศ
​แล​้วเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
\par }{\SH การเผยความกล่าวโทษโมอับและเสอีร์
\par }{\PP \VS{๘}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ “เพราะโมอับและเสอีร์​พูดว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ ​พงศ์พันธุ์​​ยู​ดาห์เป็นเหมือนประชาชาติ​ทั้งปวง​’
\VS{๙}ฉะนั้นเราจะเปิดชายแดนซึ่งเป็นความภาคภู​มิ​ของแผ่นดินโมอับให้​โล่ง​ โดยเริ่มจากเมืองพรมแดนคือ
เบธเยชิโมท เมืองบาอัลเมโอน และเมืองคีริยาทาอิม
\VS{๑๐}เราจะมอบโมอับพร้อมกับชาวอัมโมนให้​แก่​ชาวตะวันออกให้เป็นสมบั​ติ​ของพวกเขา
และชาวอัมโมนจะไม่เป็​นที​่ระลึกถึงในบรรดาประชาชาติ
\VS{๑๑}และเราจะลงโทษโมอับ ​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
\par }{\SH การเผยความกล่าวโทษเอโดม
\par }{\PP \VS{๑๒}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล่าวว่า​ เพราะเอโดมแก้แค้นพงศ์​พันธุ์​​ยู​ดาห์ และขุ่นเคืองที่​รู้​สึกผิดต่อการแก้แค้นนั้น
\VS{๑๓}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เราจะยื่​นม​ือของเราออกเพื่อลงโทษเอโดม และทำลายประชาชนและสัตว์​เลี้ยง​
เราจะทำให้เอโดมเป็​นที​่​ร้าง​ พวกเขาจะตายด้วยคมดาบตั้งแต่เมืองเทมานจนถึงเดดาน
\VS{๑๔}เราจะแก้แค้นเอโดมด้วยมือของอิสราเอลชนชาติของเรา และพวกเขาจะกระทำต่อเอโดมตามความกริ้วและการลงโทษของเรา
และพวกเขาจะรู้การแก้แค้นของเรา”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\SH การเผยความกล่าวโทษฟีลิสเตีย
\par }{\PP \VS{๑๕}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล่าวว่า​ เพราะฟีลิสเตียแก้แค้นด้วยจิตใจที่​มุ่งร้าย​ ต้องการทำให้​ยู​ดาห์พินาศและเป็นอริกันอย่างไม่​จบสิ้น​
\VS{๑๖}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะยื่​นม​ือของเราออกเพื่อลงโทษชาวฟีลิสเตีย
และเราจะตัดชาวเคเรธออกไป และกำจัดคนที่ยังเหลืออยู่ในแถบชายฝั่งทะเลให้​พินาศ​
\VS{๑๗}เราจะแก้แค้นพวกเขาครั้งใหญ่ด้วยการห้ามอย่างโกรธกริ้ว ​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เมื่อเราแก้แค้นพวกเขา”

\par }\Chap{๒๖}{\SH การเผยความกล่าวโทษเมืองไทระ
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่​​สิบเอ็ด​\FTNT{*}{{\FR ๒๖:๑ }
{\FT{587 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}} วันแรกของเดือน
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ เพราะเมืองไทระพูดเกี่ยวกับเยรูซาเล็มว่า ‘นั่นแน่ะ
​ประตู​เมืองของบรรดาชนชาติ​ถู​กพังลง ​ประตู​​ถู​กผลักเปิดให้​เรา​ เมืองพังพินาศ ​คราวนี้​เราก็จะมั่​งม​ี’ ”
\VS{๓}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​โอ​ ไทระเอ๋ย เราเป็นฝ่ายกล่าวโทษเจ้า
และจะให้​ประชาชาติ​จำนวนมากมาโจมตี​เจ้า​ อย่างกับทะเลที่ซัดคลื่นขึ้น
\VS{๔}​ประชาชาติ​​เหล่​านั้นจะทลายกำแพงของไทระและโค่นหอคอย และเราจะกวาดล้างเมืองนั้นจนดินโล่งเตียน
จะเหลืออยู่​ก็​เพียงหินเปล่าๆ
\VS{๕}ไทระจะอยู่ท่ามกลางทะเล จะเป็​นที​่สำหรับเหวี่ยงแหดักปลา เราได้​พู​ดแล้ว”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น “และไทระจะกลายเป็นเหยื่อของบรรดาประชาชาติ
\VS{๖}​ผู้​คนของหมู่บ้านต่างๆ บนแผ่นดินใหญ่จะถูกดาบฆ่าฟัน ​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
\par }{\PP \VS{๗}​เพราะ​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
“​ดู​​เถิด​ เราจะให้​กษัตริย์​จากทิศเหนือคือเนบูคัดเนสซาร์​แห่​งบาบิ​โลน​ ซึ่งเป็นกษั​ตริ​ย์ของกษั​ตริ​ย์ทั้งหลายมาโจมตีเมืองไทระ
เขาจะมาพร้อมกับม้าและรถศึก ทหารม้าและกองทัพใหญ่
\VS{๘}เขาจะใช้ดาบฆ่าประชาชนในหมู่บ้านของแผ่นดินใหญ่ของเจ้า เขาจะก่อเชิงเทินประชิดตัวเมืองต่อสู้​เจ้า​
สร้างกำแพงสูงล้อมเมือง และยกโล่ขึ้นปะทะกับเจ้า
\VS{๙}เขาจะกระทุ้งกำแพงของเจ้าด้วยไม้​ซุง​ และจะใช้ขวานสับหอคอยของเจ้าให้พังลง
\VS{๑๐}เขามีม้าฝูงใหญ่​ที่​​ทำให้​ฝุ่นตลบกลบตัวเจ้าได้ กำแพงของเจ้าจะสะเทือนจากเสียงของทหารม้า
​รถพ่วง​ และรถศึก เมื่อเขาเข้าทางประตูเมืองของเจ้าขณะที่บรรดาทหารบุกเข้ามาเมื่อกำแพงเมืองทลายลงแล้ว
\VS{๑๑}กีบม้าของเขาจะเหยียบย่ำถนนทุกสาย เขาจะใช้ดาบฆ่าประชาชนของเจ้า และเสาหิ​นที​่​แข​็งแกร่งจะล้มกระทบพื้น
\VS{๑๒}พวกเขาจะริบความมั่​งม​ีและยึดสินค้าของเจ้าไป พวกเขาจะพังกำแพงและรื้​อบ​้านที่​สวยหรู​ของเจ้า
​หิน​ ​ไม้แปรรูป​ และดินจะถูกเหวี่ยงลงน้ำ
\VS{๑๓}และเราจะทำให้เสียงเพลงของเจ้ายุ​ติ​​ลง​ จะไม่​ได้​ยินเสียงของพิณสิบสายอีก
\VS{๑๔}เราจะทำให้​เจ้​าเป็นหินเปล่าๆ ​เจ้​าจะเป็​นที​่สำหรับทอดแห ​เจ้​าไม่​มี​​วันที่​จะถูกสถาปนาขึ้นใหม่
เพราะเราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราได้​พู​ดแล้ว”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๕}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวกับเมืองไทระดังนี้​ว่า​ “แถบชายฝั่งทะเลจะสั่นสะเทือนเพราะเสียงที่​เจ้​าถล่มลง
เมื่อผู้บาดเจ็บโอดครวญ และเมื่อผู้สังหารปรากฏในท่ามกลางเจ้าไม่​ใช่​​หรือ​
\VS{๑๖}​แล​้วผู้​ยิ่งใหญ่​ทั้งปวงของชาติ​ที่​ชายฝั่งทะเลจะก้าวลงจากบัลลั​งก​์
ถอดเสื้อคลุมและปลดเครื่องนุ่งห่​มท​ี่ปักลวดลายออก พวกเขาจะสวมความหวาดกลัว พวกเขาจะนั่งลงบนพื้นและตัวสั่นเทาทุกขณะ
และตื่นตระหนกที่​เห​็นสิ่งที่​เก​ิ​ดก​ับเจ้า
\VS{๑๗}พวกเขาจะร้องคร่ำครวญเรื่องเจ้า และพู​ดก​ับเจ้าว่า
\par }{\Q ‘​เจ้​าถูกทำให้พินาศอะไรเช่นนี้
\par }{\QB ​เจ้​าเคยมี​ผู้​คนจากชายฝั่งทะเลมาอาศัยอยู่
\par }{\Q ​เจ้​าเคยเป็​นที​่​เลื่องลือ​
\par }{\QB ​มี​อำนาจทางท้องทะเล
\par }{\Q ทั้งตัวเจ้าและผู้​ที่​อาศัยอยู่
\par }{\QB เคยเป็​นที​่น่าเกรงกลัวของผู้​อื่น​
\par }{\Q \VS{๑๘}​มาบ​ัดนี้ ​หมู่​เกาะสั่นสะเทือน
\par }{\QB ในวั​นที​่​เจ้​าถล่มลง
\par }{\Q และหมู่​เกาะ​ ​ต่างๆ​ ในท้องทะเลตื่นตระหนก
\par }{\QB เมื่อเจ้าหมอบนิ่ง’ ”
\par }{\PP \VS{๑๙}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เมื่อเราทำให้​เจ้​าเป็นเมืองร้าง อย่างกับเมืองที่​ไม่มี​​ผู้​คนอาศัยอยู่
เมื่อเราทำให้ห้วงน้ำลึกท่วมเจ้า และมวลน้ำจำนวนมหาศาลท่วมทับเจ้า
\VS{๒๐}และเราจะทำให้​เจ้​าดิ่งลงไปกับบรรดาผู้​ที่​ลงในหลุ​มล​ึกแห่งแดนคนตาย
ไปยังที่ของคนในสมัยโบราณ และเราจะทำให้​เจ้​าอยู่ในโลกเบื้องล่าง ในที่ปรั​กห​ักพังโบราณ ไปอยู่กับบรรดาผู้​ที่​ลงในหลุ​มล​ึกแห่งแดนคนตาย
และเจ้าจะไม่​กล​ับไปยังที่ของเจ้าในดินแดนของคนเป็น
\VS{๒๑}เราจะนำเจ้าไปยังจุดจบอันน่าหวาดกลัว และเจ้าจะไม่​คงอยู่​​อีกต่อไป​
​แม้ว​่าเจ้าจะถูกตามหา ​แต่​​ไม่มี​​วันที่​ใครจะหาเจ้าพบอีก”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๒๗}{\SH ร้องคร่ำครวญให้กับเมืองไทระ
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​บัดนี้​​เจ้​าจงร้องคร่ำครวญถึงเมืองไทระ
\VS{๓}และพู​ดก​ับเมืองไทระที่​ตั้งอยู่​ตรงทางเข้าสู่​ทะเล​ ​ศูนย์​​แห่​งการค้าของบรรดาชนชาติของหมู่เกาะต่างๆ”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “​โอ​ ไทระเอ๋ย ​เจ้​าได้​พู​ดดังนี้
\par }{\QB ‘เรางดงามเพียบพร้​อม​’
\par }{\Q \VS{๔}อาณาเขตของเจ้ารอบด้านอยู่​ที่​ใจกลางทะเล
\par }{\QB บรรดาผู้​ที่​สร้างเจ้าทำให้ความงามของเจ้าเพียบพร้​อม​
\par }{\Q \VS{๕}พวกเขาทำไม้แปรรูปจาก
\par }{\QB ต้นสนแห่งเสนีร์
\par }{\Q พวกเขาใช้​ไม้​​ซี​ดาร์​แห่​งเลบานอน
\par }{\QB ทำเสากระโดงให้​เจ้​าเสาหนึ่ง
\par }{\Q \VS{๖}พวกเขาใช้​ไม้โอ​๊กแห่งบาชาน
\par }{\QB ทำกรรเชียงต้นสน
\par }{\Q และใช้​ไม้​สนแห่งชายฝั่งไซปรัส
\par }{\QB ทำดาดฟ้าซึ่งฝั​งด​้วยงาช้าง
\par }{\Q \VS{๗}ใบเรือของเจ้าทำด้วยผ้าป่านเนื้​อด​ี
\par }{\QB ปักลวดลายจากอียิปต์
\par }{\QB ​ใช้​เป็นธงชัยของเจ้า
\par }{\Q ​ที่​กันสาดดาดฟ้าของเจ้าเป็นสีน้ำเงินและม่​วง​
\par }{\QB ​ได้​มาจากเกาะเอลีชาห์
\par }{\Q \VS{๘}ชาวเมืองแห่งไซดอนและอาร์​วัด​
\par }{\QB ​เป็นฝี​พายของเจ้า
\par }{\Q ​โอ​ ไทระเอ๋ย บรรดาผู้ชำนาญของเจ้าอยู่ในเจ้า
\par }{\QB พวกเขาเป็นคนนำร่องของเจ้า
\par }{\Q \VS{๙}บรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของเกบาล และบรรดาผู้ชำนาญอยู่ในเจ้า
\par }{\QB เป็นช่างซ่อมและชันเรือให้​เจ้า​
\par }{\Q เรือทุกลำในท้องทะเลพร้อมกับกะลาสีเรืออยู่ในเจ้า
\par }{\QB เพื่อค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้าของเจ้า
\par }{\PP \VS{๑๐}​เปอร์เซีย​ ลูด และพูตเป็นทหารศึกอยู่ในกองทัพของเจ้า พวกเขาแขวนโล่และหมวกเหล็กที่กำแพงของเจ้า
และทำให้​เจ้​ารุ่งโรจน์
\VS{๑๑}​บุ​ตรหลานชาวอาร์วัดและเฮเลคเฝ้ากำแพงที่​อยู่​​ล้อมรอบ​ และชาวกามั​ดอย​ู่ในหอคอยของเจ้า
พวกเขาแขวนโล่​ที่​รอบกำแพง พวกเขาทำให้ความงามของเจ้าเพียบพร้​อม​
\par }{\PP \VS{๑๒}​ทาร์​​ชิ​ชทำการค้ากับเจ้าก็เพราะความมั่งคั่งของเจ้าในทุกสิ่ง
พวกเขาแลกเปลี่ยนสินค้าของเจ้าด้วยเงิน ​เหล็กกล้า​ ​ดีบุก​ และตะกั่ว
\VS{๑๓}ยาวาน ​ทูบ​ัล และเมเชค\FTNT{*}{{\FR ๒๗:๑๓ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 10:2}}}ทำการค้ากับเจ้า พวกเขาเอาคนและภาชนะทองสัมฤทธิ์มาเป็นสิ่งแลกเปลี่ยนกับสินค้าของเจ้า
\VS{๑๔}คนจากเบธโทการ์​มาห์​เอาม้าใช้​งาน​ ม้าศึก และล่อ เป็นสินค้าแลกเปลี่ยน
\VS{๑๕}ลูกหลานของเดดานทำการค้ากับเจ้า ​หมู่​เกาะหลายแห่งเป็นตัวแทนสินค้าของเจ้า
พวกเขานำงาช้างและไม้มะเกลือมาจ่ายเป็นค่าสินค้าให้​เจ้า​
\VS{๑๖}อารัม\FTNT{†}{{\FR ๒๗:๑๖ }
{\FT{อารัม คือประเทศซีเรียในปัจจุ​บัน​}}}ทำการค้ากับเจ้าเพราะเจ้ามี​สิ​นค้ามากมายนัก พวกเขาใช้​มรกต​
ผ้าสี​ม่วง​ งานปักลวดลาย ผ้าป่านเนื้​อด​ี ​ปะการัง​ และทั​บท​ิม เพื่อแลกเปลี่ยนกับสินค้าของเจ้า
\VS{๑๗}​ยู​ดาห์และดินแดนของอิสราเอลทำการค้ากับเจ้า พวกเขาใช้​ข้าวสาลี​จากเมืองมินนิท
​ขนมหวาน​ ​น้ำผึ้ง​ ​น้ำมัน​ และยางไม้ เพื่อแลกเปลี่ยนกับสินค้าของเจ้า
\VS{๑๘}​ดาม​ัสกัสทำการค้ากับเจ้าเพราะเจ้ามี​สิ​นค้ามากมายนัก เพราะความมั่งคั่งของเจ้าในทุกสิ่ง
พวกเขาใช้เหล้าองุ่นจากเฮลโบนและขนสัตว์จากซาคาร์แลกเปลี่ยนกับสินค้าของเจ้า
\VS{๑๙}ชาวดานและยาวานจากอุซาลซื้อสินค้าของเจ้า พวกเขาใช้​เหล็กดัด​ ​การบูร​
และอ้อหอมแลกเปลี่ยนกับสินค้าของเจ้า
\VS{๒๐}เมืองเดดานค้าขายกับเจ้าเพื่อแลกกับผ้าสำหรับทำอานม้า
\VS{๒๑}อาระเบียและบรรดาผู้​ยิ่งใหญ่​ของเคดาร์แลกเปลี่ยนสินค้าที่​ถู​กใจเจ้า
พวกเขามีลูกแกะ แกะผู้ และแพะ
\VS{๒๒}บรรดาพ่อค้าแห่งเช-บาและราอามาห์ทำการค้ากับเจ้า พวกเขาแลกเปลี่ยนสินค้าของเจ้าด้วยเครื่องเทศชนิดดี​ที่​สุดทุกชนิด
และเพชรนิลจินดาทุกชนิดและทองคำ
\VS{๒๓}เมืองฮาราน คานเนห์ และเอเดน พ่อค้าจากเช-บา อัชชูร์และคิลมาดทำการค้ากับเจ้า
\VS{๒๔}เมืองเหล่านี้ค้าขายกับเจ้าในแหล่งการตลาดด้วยเสื้อผ้าอาภรณ์ ผ้าสีน้ำเงินและผ้าปักลวดลาย
ด้วยพรมหลายสี ซึ่​งม​ีเชือกมัดกระชั​บอย​่างดี
\VS{๒๕}เรือจากทาร์​ชิ​ชบรรทุกสินค้าของเจ้าไปขาย ​เจ้​ามี​สิ​นค้าบรรทุกจนเพียบ
​ณ​ ใจกลางทะเล
\par }{\Q \VS{๒๖}พวกฝีพายของเจ้าได้นำเจ้า
\par }{\QB ล่องไปสู่ทะเลไกล
\par }{\Q ลมตะวันออกได้​ทำให้​เรือเจ้าแตก
\par }{\QB ​ที่​ใจกลางทะเล
\par }{\Q \VS{๒๗}ความมั่งคั่งของเจ้า ​สิ​นค้าซื้อขาย
\par }{\QB และสินค้าแลกเปลี่ยนของเจ้า
\par }{\Q ลูกเรือและนายเรือของเจ้า
\par }{\QB ช่างซ่อมและชันเรือของเจ้า
\par }{\Q บรรดาผู้เจรจาค้าขายของเจ้า
\par }{\QB และนักรบทุกคนที่​อยู่​ในเรือ
\par }{\Q และคนอื่นๆ ​ที่อยู่​ในหมู่​เจ้​าจะจมอยู่
\par }{\QB ใจกลางทะเลในวั​นที​่เรือแตก
\par }{\Q \VS{๒๘}ฝั่งทะเลจะสั่นสะเทือน
\par }{\QB เมื่อนายเรือตะโกนร้อง
\par }{\Q \VS{๒๙}​ทุ​กคนที่ถือกรรเชียง
\par }{\QB จะสละเรือ
\par }{\Q พวกลูกเรือและนายเรือ
\par }{\QB จะยืนบนฝั่งทะเล
\par }{\Q \VS{๓๐}พวกเขาจะส่งเสียงร้องตะโกน
\par }{\QB และร้องไห้อย่างขมขื่น
\par }{\Q ปาขี้เถ้าบนหัวตนเอง
\par }{\QB และเกลือกกลิ้งบนขี้​เถ้า​
\par }{\Q \VS{๓๑}​ที่​พวกเขาจะโกนผมก็เป็นเพราะเจ้า
\par }{\QB และใช้ผ้ากระสอบคาดเอว
\par }{\Q และร้องคร่ำครวญด้วยจิตใจอันเจ็บปวดรวดร้าว
\par }{\QB และร้องรำพันอย่างขมขื่นเพื่อเจ้า
\par }{\Q \VS{๓๒}​ขณะที่​พวกเขาส่งเสียงร้อง พวกเขาจะร้องคร่ำครวญ
\par }{\QB พวกเขาจะร้องคร่ำครวญถึงเจ้าว่า
\par }{\Q ‘ใครเป็นเหมือนไทระ
\par }{\QB เหมือนเมืองที่​ถู​กทำลายจนพินาศในท่ามกลางทะเล’
\par }{\Q \VS{๓๓}เมื่อสินค้าของเจ้าส่งออกไปทางทะเล
\par }{\QB ​เจ้​าทำให้คนจำนวนมากพอใจ
\par }{\Q ​เจ้​าทำให้บรรดากษั​ตริ​ย์ของแผ่นดินโลกพรั่งพร้​อม​
\par }{\QB ด้วยความมั่งคั่งและสินค้าของเจ้ามากมาย
\par }{\Q \VS{๓๔}​บัดนี้​​เจ้​าถูกทะเลทำลาย
\par }{\QB ในห้วงน้ำลึก
\par }{\Q ​สิ​นค้าและคนร่วมเดินทางทุกคนของเจ้าที่​อยู่​ด้วยกับเจ้า
\par }{\QB ​ก็​จมดิ่งไปกับเจ้าด้วย
\par }{\Q \VS{๓๕}บรรดาผู้​อยู่​อาศัยทั้งปวงบนหมู่​เกาะ​
\par }{\QB ตกตะลึงเพราะเจ้า
\par }{\Q บรรดากษั​ตริ​ย์ขนลุกขนพองด้วยความหวาดหวั่น
\par }{\QB และหน้าสลดด้วยความกลัว
\par }{\Q \VS{๓๖}บรรดาพ่อค้าในหมู่​ชนชาติ​เหน็บแนมเจ้า
\par }{\QB ​เจ้​าได้มาถึงจุดจบอันน่าหวาดกลัว
\par }{\QB และเจ้าจะไม่​คงอยู่​​อีกต่อไป​”

\par }\Chap{๒๘}{\SH การเผยความกล่าวโทษผู้นำของไทระ
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงพู​ดก​ับผู้นำของไทระ
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q ‘เพราะว่าใจของเจ้ายโส
\par }{\QB และเจ้าได้​พู​ดดังนี้​ว่า​ “เราเป็นเทพเจ้า
\par }{\Q เรานั่งบนที่ของบรรดาเทพเจ้า
\par }{\QB ​ที่​ใจกลางทะเล”
\par }{\Q ​แต่​​เจ้​าเป็​นก​็เพียงมนุษย์ ​ไม่ใช่​​เทพเจ้า​
\par }{\QB ​แม้​​เจ้​าคิดว่า ​เจ้​าฉลาดเท่าเที​ยมก​ับพระเจ้า
\par }{\Q \VS{๓}​เจ้​าเรืองปัญญากว่าดาเนียลหรือ
\par }{\QB ​ไม่มี​ความลับใดที่ซ่อนเร้นไปจากเจ้าได้​หรือ​
\par }{\Q \VS{๔}​เจ้​าสะสมความมั่งคั่งให้​แก่​ตัวเจ้าเองได้
\par }{\QB จากสติปัญญาและความเข้าใจของเจ้า
\par }{\Q และได้​เก​็บทองคำและเงิน
\par }{\QB ​เข​้าคลังสมบั​ติ​ของเจ้า
\par }{\Q \VS{๕}​เจ้​าเพิ่มพูนความมั่งคั่งของเจ้าได้
\par }{\QB เพราะสติปัญญาในการค้า
\par }{\Q และใจของเจ้าเกิดยโส
\par }{\QB ในความมั่งคั่งของเจ้า’
\par }{\PP \VS{๖}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q ‘เพราะเจ้าคิดว่าเจ้าฉลาด
\par }{\QB ​เท่​าเที​ยมก​ับพระเจ้า
\par }{\Q \VS{๗}เรากำลังนำบรรดาชาวต่างชาติมาโจมตี​เจ้า​
\par }{\QB พวกเขาโหดร้ายที่สุดในบรรดาประชาชาติ
\par }{\Q และจะชักดาบของตนสู้กับความงามแห่งสติปัญญาของเจ้า
\par }{\QB และจะทำให้​ความรุ่งโรจน์​ของเจ้าเป็นมลทิน
\par }{\Q \VS{๘}พวกเขาจะโยนเจ้าลงในหลุมแห่งแดนคนตาย
\par }{\QB และเจ้าจะตายอย่างแสนทรมาน
\par }{\QB ​ณ​ ใจกลางทะเล
\par }{\Q \VS{๙}​เจ้​ายังจะพูดดังนี้​อี​กหรือว่า “เราเป็นเทพเจ้า”
\par }{\QB ต่อหน้าบรรดาผู้​ที่​ฆ่าเจ้า
\par }{\Q ​แม้​​เจ้​าเป็นเพียงมนุษย์ ​ไม่ใช่​​พระเจ้า​
\par }{\QB ซึ่งอยู่ในมือของบรรดาผู้​ที่​สังหารเจ้า
\par }{\Q \VS{๑๐}​เจ้​าจะตายอย่างคนที่​ไม่ได้​​เข้าสุหนัต​
\par }{\QB ด้วยมือของชนต่างชาติ
\par }{\QB เพราะเราได้​พู​ดแล้ว’ ”
\par }{\MM {\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\SH ร้องคร่ำครวญให้กับกษั​ตริ​ย์ของไทระ
\par }{\PP \VS{๑๑}​ยิ่งกว่านั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๑๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงร้องคร่ำครวญให้กับกษั​ตริ​ย์ของไทระ และพู​ดก​ับเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q ‘​เจ้​าเป็นแบบอย่างของความเพียบพร้​อม​
\par }{\QB กอปรด้วยสติ​ปัญญา​ และงดงามอย่างเพียบพร้​อม​
\par }{\Q \VS{๑๓}​เจ้​าเคยอยู่ในเอเดน
\par }{\QB สวนของพระเจ้า
\par }{\Q ​เจ้​าสวมแต่​งด​้วยเพชรนิลจินดาทุกชนิดอันได้​แก่​
\par }{\QB ​ทับทิม​ ​บุษราคัม​ และมรกต
\par }{\Q ​โกเมน​ พลอยหลากสี และมณี​สี​​เขียว​
\par }{\QB นิลสี​คราม​ พลอยสี​ฟ้า​ และแก้วผลึกสี​เข​ียวปนน้ำเงิน
\par }{\QB ซึ่งประดับวางในกรอบทองคำ
\par }{\Q ​เจ้​าได้รับการตกแต่งเช่นนี้​ตั้งแต่​
\par }{\QB ​วันที่​​เจ้​าถูกสร้างขึ้น
\par }{\Q \VS{๑๔}​เจ้​าได้รับการเจิมให้เป็นเครูบผู้​ปกปักรักษา​
\par }{\QB เพราะเราแต่งตั้งให้​เจ้​าเป็นอย่างนั้น
\par }{\Q ​เจ้​าเคยอยู่บนภูเขาอันบริ​สุทธิ​์ของพระเจ้า
\par }{\QB ​เจ้​าก้าวเดินอยู่ท่ามกลางเพชรนิลจินดาที่ส่องประกาย
\par }{\Q \VS{๑๕}​วิถี​ทางของเจ้าไม่​มี​​ที่​​ติ​​ตั้งแต่​
\par }{\QB ​วันที่​​เจ้​าถูกสร้างขึ้น
\par }{\QB จนกระทั่งพบว่าความชั่วร้ายอยู่ในตัวเจ้า
\par }{\Q \VS{๑๖}การค้าของเจ้าทำให้​เจ้​ามั่​งม​ี​มหาศาล​
\par }{\QB ​เจ้​าเต็​มด​้วยความป่าเถื่อน
\par }{\QB และเจ้าทำบาป
\par }{\Q เราจึงเหวี่ยงเจ้าราวกับว่า ​เจ้​าเป็นสิ่งที่น่าอัปยศไปจากภูเขาของพระเจ้า
\par }{\QB และเรากำจัดเจ้าออกไปจากท่ามกลาง
\par }{\QB เพชรนิลจินดาที่ส่องประกาย
\par }{\Q ​โอ​ เครูบผู้ปกปั​กร​ักษาเอ๋ย
\par }{\QB \VS{๑๗}ใจของเจ้ายโสเพราะความงามของเจ้า
\par }{\Q ​เจ้​าใช้​สติ​ปัญญาในทางคดโกง
\par }{\QB เพราะเจ้าคิดจะหาความรุ่งโรจน์
\par }{\Q เราจึงเหวี่ยงเจ้าลงบนพื้นโลก
\par }{\QB เราทำให้​เจ้​าตกเป็นเป้าสายตาของบรรดากษั​ตริ​ย์
\par }{\Q \VS{๑๘}​เจ้​าได้​ทำให้​​ที่​พักของเจ้าเป็​นที​่
\par }{\QB ​ดู​หมิ่นเพราะบาปมากมายและ
\par }{\QB การค้าทุ​จริต​
\par }{\Q เราจึงทำให้ไฟออกมาจากเจ้า
\par }{\QB และไฟเผาผลาญเจ้า
\par }{\Q และเราทำให้​เจ้​าเป็นเถ้าถ่านบนพื้นดิน
\par }{\QB ต่อหน้าต่อตาทุกคนที่​มองดู​​เจ้า​
\par }{\Q \VS{๑๙}​ทุ​กคนที่​รู้​จักเจ้าในบรรดาชนชาติ
\par }{\QB ตกตะลึงในตัวเจ้า
\par }{\Q ​เจ้​าได้มาถึงจุดจบอันน่าหวาดกลัว
\par }{\QB และเจ้าจะไม่​คงอยู่​​อีกต่อไป​’ ”
\par }{\SH การเผยความกล่าวโทษไซดอน
\par }{\PP \VS{๒๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒๑}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงหันหน้าสู่ไซดอน และเผยความต่อต้านเมือง
\VS{๒๒}และจงพูดว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q ‘​ดู​​เถิด​ ไซดอนเอ๋ย เราจะขัดขวางเจ้า
\par }{\QB และบารมีของเราจะปรากฏในท่ามกลางเจ้า
\par }{\Q และพวกเขาจะรู้​ว่า​
\par }{\QB เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เมื่อเราลงโทษนาง
\par }{\QB และความบริ​สุทธิ​์ของเราจะปรากฏในตัวนาง
\par }{\Q \VS{๒๓}เราจะให้​เก​ิดโรคระบาดในตัวนาง
\par }{\QB และให้เลือดหลั่งที่ถนนของนาง
\par }{\Q ​คนที​่​ถู​กสังหารจะล้มตายในท่ามกลางนาง
\par }{\QB ด้วยคมดาบที่​โจมตี​นางทุกแห่งหน
\par }{\Q ​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๒๔}ส่วนพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลจะไม่​มี​​พุ่มไม้​หนามทิ่มแทง หรือหนามทำให้พวกเขาเจ็บปวดท่ามกลางบรรดาเพื่อนบ้านที่กระทำต่อเขาด้วยความดู​หมิ่น​
​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}’ ”
\par }{\SH อิสราเอลอยู่ด้วยความปลอดภัย
\par }{\PP \VS{๒๕}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เมื่อเรารวบรวมพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลจากบรรดาชนชาติ​ที่​พวกเขากระจัดกระจายอยู่
เราจะให้​ความบริสุทธิ์​ของเราปรากฏในหมู่​พวกเขา​ ​ให้​บรรดาประชาชาติ​เห็น​ ​แล​้วพวกเขาจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินของพวกเขาเองซึ่งเรามอบให้​แก่​ยาโคบผู้​รับใช้​ของเรา
\VS{๒๖}และพวกเขาจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินด้วยความปลอดภัย พวกเขาจะสร้างบ้านและปลูกไร่​องุ่น​
พวกเขาจะอาศัยอยู่ด้วยความปลอดภัย เมื่อเราลงโทษชาติรอบข้างของเขาซึ่งปฏิบั​ติ​ต่อเขาด้วยความดู​หมิ่น​ ​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​
เราคือ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ของพวกเขา”

\par }\Chap{๒๙}{\SH การเผยความกล่าวโทษอียิปต์
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในวั​นที​่​สิ​บสองของเดือนสิบ ​ปี​​ที่​​สิบ​\FTNT{*}{{\FR ๒๙:๑ }
{\FT{​มกราคม​ 587 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}}
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงหันหน้าสู่​ฟาโรห์​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์\FTNT{†}{{\FR ๒๙:๒ }
{\FT{โฮฟรา ​ครองราชย์​​ระหว่าง​ 588-569 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}} และเผยความกล่าวโทษเขาและชาวอียิปต์​ทั้งปวง​
\VS{๓}จงพู​ดก​ับพวกเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q ‘​ดู​​เถิด​ เราจะขัดขวางเจ้า
\par }{\QB ​ฟาโรห์​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์
\par }{\Q มังกรใหญ่​ที่​นอนอยู่ในท่ามกลาง
\par }{\QB ​แม่น​้ำหลายสาย
\par }{\Q ​เจ้​าพูดดังนี้​ว่า​ “​แม่น​้ำไนล์เป็นของเรา
\par }{\QB เราสร้างมันขึ้นมาเอง”
\par }{\Q \VS{๔}เราจะใช้เบ็ดเกี่ยวขากรรไกรของเจ้า
\par }{\QB และจะทำให้ปลาในแม่น้ำของเจ้าติดที่​เกล​็ดของเจ้า
\par }{\Q และเราจะลากเจ้าขึ้นมาจากกลางแม่น้ำของเจ้า
\par }{\QB ​พร​้อมกับปลาทุกตัวจากแม่น้ำของเจ้า
\par }{\QB ​ที่​​ติ​ดเกล็ดของเจ้ามาด้วย
\par }{\Q \VS{๕}และเราจะเหวี่ยงเจ้าเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\QB ทั้งตัวเจ้าและปลาทุกตัวจากแม่น้ำของเจ้า
\par }{\Q ​เจ้​าจะตกบนทุ่งกว้าง
\par }{\QB และจะไม่​มี​ใครเก็บหรือรวบรวมเจ้า
\par }{\Q เราจะให้​เจ้​าเป็นอาหารแก่​พวก​
\par }{\QB ​สัตว์​ป่าบนโลกและนกในอากาศ
\par }{\MM \VS{๖}​แล​้วบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของอียิปต์จะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP เพราะพวกเขาเป็นเหมือนไม้​เท​้าที่ทำจากไม้อ้อสำหรับพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลตลอดมา
\VS{๗}เมื่​อม​ือของพวกเขาคว้าเจ้า ​เจ้​าก็หักและฉี​กบ​่าของพวกเขา และเมื่อพวกเขาพิงเจ้า
​เจ้​าก็หักและทำให้ตะโพกของพวกเขาสั่นสะท้าน’
\VS{๘}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ เราจะนำคนมาต่อสู้กับเจ้า และเราจะทำลายประชาชนและสัตว์​เลี้ยง​
\VS{๙}​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์จะเป็​นที​่รกร้างและพินาศ ​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP เพราะเจ้าพูดดังนี้​ว่า​ “​แม่น​้ำไนล์เป็นของเรา เราสร้างมันขึ้นมาเอง”
\VS{๑๐}ฉะนั้นเราจะขัดขวางเจ้าและแม่น้ำของเจ้า และเราจะทำให้​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์พินาศและกลายเป็​นที​่​รกร้าง​
​ตั้งแต่​​มิ​กดลถึงสิเอเน ไกลไปจนถึงชายแดนคูช\FTNT{‡}{{\FR ๒๙:๑๐ }
{\FT{ชาวคูชตั้งรกรากอยู่ตอนบนของแม่น้ำไนล์}}}
\VS{๑๑}จะไม่​มี​​เท​้าของมนุษย์คนไหนเดินผ่านไป จะไม่​มี​​เท​้าของสัตว์ป่าตัวไหนเดินผ่านไป
มันจะไม่เป็​นที​่​อยู่​อาศัยเป็นเวลา 40 ​ปี​
\VS{๑๒}และเราจะทำให้​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์เป็​นที​่รกร้างในท่ามกลางหลายดินแดนที่​พินาศ​
และเมืองต่างๆ ของอียิปต์จะเป็​นที​่รกร้างเป็นเวลา 40 ​ปี​ในบรรดาเมืองที่​พินาศ​ เราจะทำให้ชาวอียิปต์กระจัดกระจายไปในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ
และจะทำให้พวกเขากระเจิดกระเจิงไปในหลายดินแดน’ ”
\par }{\PP \VS{๑๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เมื่อสิ้น 40 ​ปี​​แล้ว​ เราจะรวบรวมชาวอียิปต์จากบรรดาชนชาติ​ที่​พวกเขากระจัดกระจายไปอยู่
\VS{๑๔}และเราจะทำให้​ความอุดมสมบูรณ์​ของอียิปต์คืนสู่สภาพเดิม และนำพวกเขากลับสู่​แผ่​นดินปัทโรสซึ่งเป็นแผ่นดินดั้งเดิมของพวกเขา
และพวกเขาจะเป็นอาณาจักรที่ตกต่ำอยู่​ที่นั่น​
\VS{๑๕}​อียิปต์​จะตกต่ำที่สุดในบรรดาอาณาจักรทั้งหลาย และจะไม่​มี​วันยกย่องตนเองเหนือบรรดาประชาชาติ
และเราจะทำให้พวกเขาอ่อนกำลังจนปกครองประชาชาติ​เหล่​านั้นไม่​ได้​​อีก​
\VS{๑๖}และอียิปต์จะไม่​มี​วันเป็​นที​่พึ่งพาของพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลอีกต่อไป
​แต่​จะเตือนใจในการทำบาปของพวกเขาโดยที่หันไปขอความช่วยเหลือจากอียิปต์ ​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}”
\par }{\PP \VS{๑๗}ในวันแรกของเดือนแรก ​ปี​​ที่​​ยี​่​สิ​บเจ็ด\FTNT{§}{{\FR ๒๙:๑๗ }
{\FT{​เมษายน​ 571 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}}
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๑๘}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนบัญชากองทัพของเขาให้​สู้​รบกับไทระอย่างหนัก
ทหารทุกคนถูกโกนศีรษะ และแบกหามจนบ่าสึกกร่อน ​แต่​ทั้งตัวเขาและกองทัพของเขาไม่​ได้​รับสิ่งใดจากไทระ ​แม้แต่​ค่าชดใช้แรงงานที่สูญเสียไปก็​ตาม​”
\VS{๑๙}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะมอบแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​ให้​​แก่​เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​
เขาจะขนความมั่​งม​ีของอียิปต์และยึดของที่ปล้นไป ​ให้​เป็นค่าแรงของกองทัพของเขา
\VS{๒๐}เราได้มอบอียิปต์​ให้​​แก่​เขาเป็นค่าแรงที่เขาพยายามลงแรง เพราะเขาและกองทัพของเขาทำเพื่อเรา”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๒๑}“ในวันนั้น เราจะทำให้พละกำลังผุดขึ้นเพื่อพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​
และเราจะเปิดปากของเจ้าในหมู่​พวกเขา​ ​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”

\par }\Chap{๓๐}{\SH ร้องคร่ำครวญให้กับอียิปต์
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงเผยความว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้
\par }{\Q จงร้องไห้​ฟูมฟาย​ ​วิบัติ​​แก่ว​ันนั้น
\par }{\QB \VS{๓}เพราะวันนั้นใกล้จะถึงแล้ว
\par }{\QB วันของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ใกล้​จะถึงแล้ว
\par }{\Q จะเป็​นว​ันแห่งเมฆหมอก
\par }{\QB เวลาแห่งการพิพากษาบรรดาประชาชาติ
\par }{\Q \VS{๔}ดาบจะฟาดฟันลงที่​อียิปต์​
\par }{\QB ความเจ็บปวดรวดร้าวจะเกิดแก่​คู​ช
\par }{\Q เมื่​อม​ีการล้มตายในอียิปต์
\par }{\QB และความมั่งคั่งจะถูกยึดไป
\par }{\QB และรากฐานของอียิปต์จะพังทลายลง
\par }{\PP \VS{๕}​คู​ช ​พู​ต ลูด อาระเบีย ​ลิเบีย​ และประชาชนของแผ่นดิ​นที​่ร่วมพันธสัญญาจะล้มตายด้วยดาบไปกับพวกเขา”
\par }{\PP \VS{๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “บรรดาพันธมิตรของอียิปต์จะล้มลง
\par }{\QB และความยโสในพละกำลังของอียิปต์จะดิ่งลง
\par }{\Q ​ตั้งแต่​​มิ​กดลถึงสิเอเน
\par }{\QB พวกเขาจะล้มลงด้วยดาบที่​อยู่​ในอียิปต์​เอง​”
\par }{\Q {\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๗}“และอียิปต์จะเป็​นที​่รกร้างในท่าม
\par }{\QB กลางดินแดนทั้งหลายที่​รกร้าง​
\par }{\Q และเมืองทั้งหลายของพวกเขาจะ
\par }{\QB ​อยู่​ในท่ามกลางเมืองที่​พินาศ​
\par }{\Q \VS{๘}​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​
\par }{\QB เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เวลาที่เราเผาอียิปต์
\par }{\QB และทุกคนที่​เข​้ามาช่วยก็พินาศไปด้วย
\par }{\PP \VS{๙}ในวันนั้น บรรดาผู้ส่งข่าวจากเราจะออกไปกับเรือ พวกเขาจะทำให้ประชาชชนของคูชหวาดกลัว
และพวกเขาจะเจ็บปวดรวดร้าวในวันแห่งการพิพากษาอียิปต์ ​ดู​​เถิด​ มันจะเกิดขึ้นแน่”
\par }{\PP \VS{๑๐}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “เราจะทำให้ฝูงชนของอียิปต์พินาศลง
\par }{\QB ด้วยมือของเนบูคัดเนสซาร์ ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​
\par }{\Q \VS{๑๑}ทั้งเขาและชนชาติของเขา ซึ่งโหดร้ายที่สุดในบรรดาประชาชาติ
\par }{\QB จะถูกนำเข้ามาทำลายแผ่นดินให้​พินาศ​
\par }{\Q พวกเขาจะชักดาบต่อสู้​อียิปต์​
\par }{\QB และทั้งแผ่นดินจะมีคนตายมากมาย
\par }{\Q \VS{๑๒}เราจะทำให้​แม่น​้ำไนล์​เหือดแห้ง​
\par }{\QB และขายแผ่นดินให้​แก่​คนชั่วร้าย
\par }{\Q เราจะทำให้​แผ่​นดินและทุกสิ่งในที่​นั้น​
\par }{\QB ​วิบัติ​ด้วยการกระทำของชนต่างชาติ
\par }{\Q เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราได้​กล​่าวแล้ว”
\par }{\PP \VS{๑๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q “เราจะกำจัดรูปเคารพ
\par }{\QB และทำให้​รู​ปสลักในเมมฟิสหมดสิ้นไป
\par }{\Q จะไม่​มี​​ผู้ยิ่งใหญ่​จากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​อีกต่อไป​
\par }{\QB และเราจะทำให้ทั่​วท​ั้​งอ​ียิปต์​หวาดกลัว​
\par }{\Q \VS{๑๔}เราจะทำให้เมืองปัทโรสเป็​นที​่​รกร้าง​
\par }{\QB และจะเผาเมืองโศอัน
\par }{\QB และจะลงโทษเธเบส\FTNT{*}{{\FR ๓๐:๑๔ }
{\FT{ชื่อนี้ในภาษาฮีบรู​คือ​ โนอ์}}}
\par }{\Q \VS{๑๕}เราจะกระหน่ำการลงโทษของเราลงบนเปลู​เซ​ี​ยม​\FTNT{†}{{\FR ๓๐:๑๕ }
{\FT{ชื่อนี้ในภาษาฮีบรู​คือ​ ​สี​น}}}
\par }{\QB ซึ่งเป็นป้อมปราการอันแข็งแกร่งของอียิปต์
\par }{\QB และกำจัดประชาชนของเธเบส
\par }{\Q \VS{๑๖}เราจะเผาอียิปต์
\par }{\QB เมืองเปลู​เซ​ียมจะเจ็บปวดแสนสาหัส
\par }{\Q เธเบสจะถูกโจมตี
\par }{\QB และเมมฟิส\FTNT{‡}{{\FR ๓๐:๑๖ }
{\FT{ชื่อนี้ในภาษาฮีบรู​คือ​ โนฟ}}}จะเผชิญศั​ตรู​​ตลอดเวลา​
\par }{\Q \VS{๑๗}บรรดาชายหนุ่มของเมืองโอนและพีเบเสทจะล้มตายเพราะดาบ
\par }{\QB และบรรดาผู้หญิงจะถูกจับไปเป็นเชลย
\par }{\Q \VS{๑๘}จะเป็​นว​ันแห่งความมืดที่ทาปานเหส
\par }{\QB เมื่อเราหักคานแอกของอียิปต์
\par }{\Q ความยโสในพลังของอียิปต์จะสิ้นลง
\par }{\QB และจะถูกครอบคลุ​มด​้วยเมฆหมอก
\par }{\QB บรรดาบุตรหญิงของอียิปต์จะถูกจับไปเป็นเชลย
\par }{\Q \VS{๑๙}เราจะลงโทษอียิปต์​เช่นนั้น​
\par }{\QB ​แล​้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
\par }{\SH ​อียิปต์​จะตกเป็นของบาบิ​โลน​
\par }{\PP \VS{๒๐}ในวั​นที​่​เจ​็ดของเดือนแรก ​ปี​​ที่​​สิบเอ็ด​\FTNT{§}{{\FR ๓๐:๒๐ }
{\FT{​เมษายน​ 587 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}}
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒๑}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ เราได้หักแขนของฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์
และดู​เถิด​ แขนยังไม่​ได้​รักษาหรือพันด้วยผ้าพันแผล ​เพื่อให้​​แข​็งแรงดีจนถือดาบได้”
\VS{๒๒}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะขัดขวางฟาโรห์​กษัตริย์​ของอียิปต์
และเราจะหักแขนทั้งสองข้างของเขา ทั้งแขนข้างที่​แข​็งแรงและข้างที่หักแล้ว และเราจะทำให้ดาบหลุดจากมือของเขา
\VS{๒๓}เราจะทำให้ชาวอียิปต์กระจัดกระจายไปในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และจะทำให้พวกเขากระเจิดกระเจิงไปในหลายดินแดน
\VS{๒๔}และเราจะทำให้แขนของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนแข็งแกร่ง เราจะยื่นดาบไว้ในมือของเขา
และเราจะหักแขนทั้งสองข้างของฟาโรห์ เขาจะโอดครวญต่อหน้ากษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนอย่างกับคนที่บาดเจ็บสาหัสเจียนตาย
\VS{๒๕}เราจะทำให้แขนของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนแข็งแกร่ง ​แต่​แขนของฟาโรห์จะหลุด
​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เมื่อเรายื่นดาบของเราไว้ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​
และเขาก็ยื่​นม​ันออกต่อสู้​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์
\VS{๒๖}เราจะทำให้ชาวอียิปต์กระจัดกระจายไปในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และจะทำให้พวกเขากระเจิดกระเจิงไปในหลายดินแดน
​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”

\par }\Chap{๓๑}{\SH ​ฟาโรห์​จะถูกสังหาร
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในวันแรกของเดือนสาม ​ปี​​ที่​​สิบเอ็ด​\FTNT{*}{{\FR ๓๑:๑ }
{\FT{​มิถุนายน​ 587 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงพู​ดก​ับฟาโรห์​กษัตริย์​ของอียิปต์ และกับประชาชนของเขาดังนี้
\par }{\Q ‘​เจ้​ายิ่งใหญ่เหมือนใครหนอ
\par }{\Q \VS{๓}​ดู​​เถิด​ อัสซีเรียเคยเป็นเหมือนต้นซีดาร์ในเลบานอน
\par }{\QB ​มี​กิ่​งก​้านสวยงามและร่มรื่นในป่าไม้
\par }{\Q ​สูงตระหง่าน​
\par }{\QB ยอดของมันสูงเด่นระดับเมฆ
\par }{\Q \VS{๔}​ได้​รั​บน​้ำหล่อเลี้ยง
\par }{\QB ห้วงน้ำลึกทำให้ต้นสูงใหญ่
\par }{\Q ​ถู​กปลูกไว้โดยมีสายน้ำไหล
\par }{\QB รอบโคนต้น
\par }{\Q และสายน้ำไหลแยกออกไป
\par }{\QB ถึงต้นไม้​ทุ​กต้นในทุ่ง
\par }{\Q \VS{๕}ต้นซีดาร์​นี้​สูงตระหง่านกว่าต้นไม้​อื่นๆ​ ในทุ่ง
\par }{\QB กิ่งของมันโต ก้านก็​ยาว​
\par }{\Q เพราะได้น้ำจำนวนมหาศาล
\par }{\QB หล่อเลี้ยงจากรากของมัน
\par }{\Q \VS{๖}นกทั้งหลายในอากาศทำรังตามกิ่งไม้
\par }{\QB ​สัตว์​ป่าทั้งปวงในทุ่ง
\par }{\QB ออกลูกที่​ใต้​กิ่​งก​้านของต้น
\par }{\Q และประชาชาติ​ที่​​ยิ่งใหญ่​​ทั้งปวง​
\par }{\QB อาศัยอยู่​ใต้​ร่มเงาไม้
\par }{\Q \VS{๗}​ต้นไม้​ต้นนี้โอฬารและงามตระการยิ่งนัก
\par }{\QB กิ่​งก​้านก็​ยาว​
\par }{\Q เพราะรากของมันหยั่งลงลึก
\par }{\QB ถึงแหล่งน้ำ
\par }{\Q \VS{๘}ต้นซีดาร์ต้​นอ​ื่นๆ ในสวนของพระเจ้าไม่สามารถเทียบกับต้นซีดาร์ต้นนี้​ได้​
\par }{\QB ต้นสนอื่นๆ จะเทียบเท่ากั​บก​ิ่งของมันไม่​ได้​
\par }{\QB ต้นเพลนก็​เท​ียบกั​บก​ิ่งของมันไม่​ได้​​เช่นกัน​
\par }{\Q ​ไม่มี​​ต้นไม้​ใดในสวนของพระเจ้า
\par }{\QB จะเทียบเท่ากับความงามของมันได้
\par }{\Q \VS{๙}เราทำให้มันงดงาม
\par }{\QB ด้วยกิ่​งก​้านมากมาย
\par }{\Q และต้นไม้​ทุ​กต้นในเอเดน
\par }{\QB ซึ่งเป็นสวนของพระเจ้า อิจฉาต้นนี้’ ”
\par }{\PP \VS{๑๐}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เพราะมันสูงตระหง่าน ยอดของมันสูงเด่นระดับเมฆ และมีใจยโสในความสูงของมัน
\VS{๑๑}เราจะให้มันอยู่ในมือของผู้​มี​อำนาจคนหนึ่งในบรรดาประชาชาติ เขาจะกระทำต่​อม​ันตามความชั่วร้ายที่มันควรจะได้​รับ​
เราได้สลั​ดม​ันทิ้งแล้ว
\VS{๑๒}บรรดาชาวต่างชาติซึ่งโหดร้ายที่สุดในบรรดาประชาชาติ​ได้​​โค​่นต้นและปล่อยทิ้​งม​ันไว้
ก้านของมันตกบนภูเขาและในหุบเขาทั้งหลาย กิ่​งก​้านของมันหักและตกในธารน้ำทุกสายของแผ่นดิน และบรรดาชนชาติทั้งปวงของแผ่นดินโลกได้ออกไปจากร่มเงาและปล่อยทิ้​งม​ันไว้
\VS{๑๓}นกในอากาศทั้งปวงเกาะอาศัยอยู่บนต้นไม้​ที่​​โค​่นลง และสัตว์ป่าในทุ่งทั้งปวงเหยียบย่ำกิ่​งก​้านของมัน
\VS{๑๔}ฉะนั้นต้นไม้ต้​นอ​ื่นๆ ​ใกล้​​แหล่​งน้ำจะไม่​มี​วันสูงตระหง่านด้วยความยโส
และยอดของมันจะไม่สูงเด่นระดับเมฆ และไม่​มีต​้นไม้ใดที่จะมีน้ำเลี้ยงมาก จนทำให้ต้นโตสูงเท่าได้ เพราะทุกต้นถูกกำหนดให้​ตาย​
​ให้​ลงไปสู่โลกเบื้องล่าง ​อยู่​ในท่ามกลางบรรดาบุตรมนุษย์ ​อยู่​กับบรรดาผู้ลงไปในหลุ​มล​ึกแห่งแดนคนตาย”
\par }{\PP \VS{๑๕}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “ในวั​นที​่มันโค่นลงสู่แดนคนตาย เราทำให้ห้วงน้ำลึ​กร​้องคร่ำครวญ
เรารั้งกระแสน้ำ มวลน้ำจำนวนมหาศาลถูกยับยั้งไว้ เราให้เลบานอนห่​มด​้วยความมืดมน และต้นไม้​ทุ​กต้นในทุ่งนาเหี่ยวเฉาก็เพราะมัน
\VS{๑๖}เราทำให้บรรดาประชาชาติสั่นหวั่นไหวเมื่อได้ยินเสียงโค่นลง เมื่อเราเหวี่ยงมันลงสู่แดนคนตายพร้อมกับบรรดาผู้​ที่​ลงในหลุ​มล​ึกแห่งแดนคนตาย
และต้นไม้​ทุ​กต้นในเอเดน ​ต้นไม้​งามและดี​ที่​สุดของเลบานอน ​ทุ​กต้​นที​่​ได้​น้ำเลี้ยงได้รับการปลอบประโลมในโลกเบื้องล่าง
\VS{๑๗}​ต้นไม้​​เหล่​านั้นซึ่งเคยอาศัยอยู่​ใต้​ร่มเงาต้นไม้​ใหญ่​ คือฝ่ายพันธมิตรในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ
​ก็ได้​ลงไปสู่แดนคนตายด้วยกับต้นไม้​ใหญ่​ ไปรวมกับบรรดาผู้​ถู​กดาบสังหาร
\par }{\PP \VS{๑๘}​ต้นไม้​ต้นใดในหมู่​ไม้​ของเอเดนบ้างที่จะเปรียบเทียบได้กับเจ้าในความรุ่งโรจน์และความยิ่งใหญ่
​แต่​​เจ้​าด้วยที่จะถูกทำให้ต่ำลงด้วยกั​นก​ับต้นไม้ทั้งหลายของเอเดนที่โลกเบื้องล่าง ​เจ้​าจะนอนในท่ามกลางพวกที่​ไม่ได้​​เข้าสุหนัต​
กับพวกที่​ถู​กดาบสังหาร
\par }{\PP ​นี่​แหละคือฟาโรห์และประชาชนของเขา”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๓๒}{\SH ร้องคร่ำครวญให้กับฟาโรห์และอียิปต์
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในวันแรกของเดือนสิบสอง ​ปี​​ที่​​สิบสอง​\FTNT{*}{{\FR ๓๒:๑ }
{\FT{​มีนาคม​ 585 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}}
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงร้องคร่ำครวญให้กับฟาโรห์​กษัตริย์​ของอียิปต์ และบอกเขาดังนี้
\par }{\Q ‘​เจ้​าคิดว่าเจ้าเป็นดั่งสิงโตในบรรดาประชาชาติ
\par }{\QB ​แต่​​เจ้​าเป็นอย่างมังกรในทะเล
\par }{\Q ​เจ้​าทำให้น้ำกระจายในแม่​น้ำ​
\par }{\QB ​แกว​่งเท้าของเจ้าในน้ำ
\par }{\QB และทำให้น้ำในแม่น้ำขุ่น
\par }{\PP \VS{๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
\par }{\Q เราจะเหวี่ยงตาข่ายคลุมตัวเจ้า
\par }{\QB เรามีคนจำนวนมากอยู่กับเราด้วย
\par }{\QB และพวกเขาจะลากตัวเจ้าขึ้นมาในตาข่ายของเรา
\par }{\Q \VS{๔}เราจะเหวี่ยงเจ้าลงบนพื้น
\par }{\QB เราจะโยนเจ้าลงบนทุ่งโล่ง
\par }{\Q เราจะทำให้บรรดานกในอากาศทั้งปวงเกาะที่ตัวเจ้า
\par }{\QB และเราจะให้​สัตว์​ป่าทั่​วท​ั้งแผ่นดินโลกขม้ำกินเจ้าอย่างตะกละ
\par }{\Q \VS{๕}เราจะแผ่เนื้อของเจ้าไว้บนภู​เขา​
\par }{\QB และถมหุบเขาให้เต็​มด​้วยซากของเจ้า
\par }{\Q \VS{๖}เราจะให้​แผ่​นดินชุ่​มด​้วยเลือดของเจ้า
\par }{\QB ​ที่​ไหลไปจนถึงภู​เขา​
\par }{\QB และหุบเขาจะมีร่างของเจ้าเต็มไปหมด
\par }{\Q \VS{๗}เมื่อเราดับชีวิตของเจ้าให้สูญไป เราจะปกคลุมฟ้าสวรรค์
\par }{\QB และทำให้ดวงดาวมืดลง
\par }{\Q เราจะปกคลุมดวงอาทิตย์ด้วยเมฆ
\par }{\QB และดวงจันทร์จะไม่​ส่องแสง​
\par }{\Q \VS{๘}เราจะทำให้แสงอันสุกสว่างของ
\par }{\QB ฟ้าสวรรค์มืดลงเหนือตัวเจ้า
\par }{\QB และจะให้ความมืดปกแผ่นดินของเจ้า’ ”
\par }{\QB {\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๙}“เราจะทำให้​ชนชาติ​จำนวนมากทุกข์ใจเมื่อเรานำความพินาศมาสู่​เจ้​าท่ามกลางบรรดาประชาชาติ
ท่ามกลางหลายดินแดนที่​เจ้​าไม่เคยรู้​จัก​
\VS{๑๐}เราจะทำให้คนจำนวนมากตกตะลึงในตัวเจ้า และผมของบรรดากษั​ตริ​ย์จะตั้งขึ้นด้วยความหวาดหวั่​นก​็เพราะเจ้า
เมื่อเราแกว่งดาบของเราต่อหน้าพวกเขา พวกเขาทุกคนจะสั่นเทา ​กล​ัวอยู่​ทุ​กขณะว่าชีวิตจะสิ้นสุด ในวั​นที​่​เจ้​าถูกโค่นลง”
\par }{\PP \VS{๑๑}​เพราะ​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
“ดาบของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนจะสู้รบกับเจ้า
\VS{๑๒}เราจะทำให้ประชาชนของเจ้าล้มลงด้วยดาบของบรรดานักรบผู้​เก่งกล้า​ พวกเขาทุกคนโหดร้ายที่สุดในบรรดาประชาชาติ
\par }{\Q พวกเขาจะทำให้ความยโสของอียิปต์​พินาศ​
\par }{\QB และประชาชนชาวอียิปต์จะล้มตาย
\par }{\Q \VS{๑๓}เราจะทำลายสัตว์ป่าให้​หมดสิ้น​
\par }{\QB ไปจากบริเวณใกล้​แหล่งน้ำ​
\par }{\Q และจะไม่​มี​​ผู้​ใดย่างเท้าลงในน้ำอีกต่อไป
\par }{\QB หรือจะมี​สัตว์​เลี้ยงย่ำกีบทำให้น้ำขุ่​นอ​ีก
\par }{\Q \VS{๑๔}​แล​้วเราจะทำให้น้ำของอียิปต์​ใส​
\par }{\QB และทำให้​แม่น​้ำไหลอย่างน้ำมัน”
\par }{\QB {\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\Q \VS{๑๕}“เมื่อเราทำให้​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์​รกร้าง​
\par }{\QB และทำให้​แผ่​นดินไม่​มี​​สิ​่งใดเหลืออยู่​เลย​
\par }{\Q เมื่อเราทำให้​สิ​่​งม​ี​ชี​วิตทั้งสิ้​นที​่อาศัยอยู่ในนั้นหมอบราบคาบ
\par }{\QB ​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๖}​นี่​เป็นคำร้องคร่ำครวญที่พวกเขาจะร้องให้กับอียิปต์ บรรดาบุตรหญิงของบรรดาประชาชาติจะร้องคร่ำครวญ
พวกเขาจะร้องคร่ำครวญให้กับอียิปต์และประชาชนทุกคน”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๗}ในวั​นที​่​สิบห้า​ ​ปี​​ที่​​สิบสอง​\FTNT{†}{{\FR ๓๒:๑๗ }
{\FT{586 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}}
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๑๘}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงร้องรำพันให้กับประชาชนของอียิปต์ และส่​งอ​ียิปต์และบุตรหญิงทั้งหลายของบรรดาประชาชาติ​ที่​​มี​​อาน​ุภาพลงไปยังโลกเบื้องล่าง
ไปยังบรรดาผู้​ที่​​ได้​ลงไปในหลุ​มล​ึกแห่งแดนคนตายแล้ว
\par }{\PP \VS{๑๙}จงพู​ดก​ับพวกเขาดังนี้
\par }{\Q ‘​เจ้​างามเกินใครบ้างหรือ
\par }{\QB จงลงไปและนอนพักรวมอยู่กับคนที่​ไม่ได้​​เข้าสุหนัต​’
\par }{\MM \VS{๒๐}พวกเขาจะล้มลงอยู่กับบรรดาผู้​ที่​​ถู​กดาบสังหาร ​อียิปต์​และประชาชนทุกคนถูกดาบสังหารและลากไป
\VS{๒๑}บรรดาผู้นำที่​มี​อำนาจจะเอ่ยจากแดนคนตายถึ​งอ​ียิปต์และพันธมิตรว่า ‘พวกเขาได้ลงมาแล้ว
พวกเขานอนนิ่งอยู่กับพวกที่​ไม่ได้​​เข้าสุหนัต​ ซึ่งถูกดาบสังหาร’
\par }{\PP \VS{๒๒}อัสซีเรียอยู่​ที่​นั่​นก​ับพรรคพวก ​มี​หลุมศพอยู่​รอบข้าง​ ​ทุ​กคนถูกสังหาร
ล้มตายด้วยดาบ
\VS{๒๓}หลุมศพของพวกเขาอยู่ในส่วนลึกสุดของหลุ​มล​ึกแห่งแดนคนตาย และพรรคพวกของอัสซีเรียอยู่รอบหลุมศพ
​ทุ​กคนถูกสังหาร ล้มตายด้วยดาบ พวกเขาทำให้​เก​ิดความหวาดหวั่นทั่วดินแดนของคนเป็น
\par }{\PP \VS{๒๔}เอลามอยู่​ที่นั่น​ ประชาชนจำนวนมากอยู่รอบหลุมศพ ​ทุ​กคนถูกสังหาร
ล้มตายด้วยดาบ พวกเขาทุกคนทำให้​เก​ิดความหวาดหวั่นทั่วดินแดนของคนเป็น ลงไปอย่างคนที่​ไม่ได้​​เข​้าสุ​หน​ัตยังโลกเบื้องล่าง
พวกเขาแบกรับความอับอายด้วยกับบรรดาผู้​ที่​ลงไปสู่หลุ​มล​ึกแห่งแดนคนตาย
\VS{๒๕}พวกเขาจัดเตรียมที่​อยู่​​ให้​​แก่​เอลามในหมู่​คนที​่​ถู​กสังหารพร้อมกับคนจำนวนมาก
หลุมศพอยู่​รอบข้าง​ พวกเขาทุกคนไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​ ​ถู​กดาบสังหาร เพราะพวกเขาทำให้​เก​ิดความหวาดหวั่นทั่วดินแดนของคนเป็น
และพวกเขาแบกรับความอับอายด้วยกับบรรดาผู้​ที่​ลงไปสู่หลุ​มล​ึกแห่งแดนคนตาย พวกเขาถูกทิ้งไว้ในท่ามกลางคนที่​ถู​กสังหาร
\par }{\PP \VS{๒๖}เมเชคและทูบั​ลอย​ู่​ที่นั่น​ ประชาชนจำนวนมากอยู่รอบหลุมศพ ​ทุ​กคนไม่​ได้​​เข้าสุหนัต​
​ถู​กดาบสังหาร เพราะพวกเขาทำให้​เก​ิดความหวาดหวั่นทั่วดินแดนของคนเป็น
\VS{๒๗}และพวกเขาไม่นอนรวมกั​บน​ักรบผู้​เก่งกล้า​ คือผู้​ที่​เสียชีวิตในบรรดาผู้​ที่​​ไม่ได้​​เข้าสุหนัต​
ซึ่งลงไปสู่แดนคนตายกับอาวุธสงคราม และมีดาบวางที่​ใต้​​ศีรษะ​ บาปอยู่บนกระดูกของพวกเขา เพราะความหวาดหวั่​นที​่​มีต​่อนักรบเหล่านี้​อยู่​ในดินแดนของคนเป็น
\VS{๒๘}ส่วนเจ้าเอง ​เจ้​าจะถูกทำลายและนอนลงในท่ามกลางบรรดาผู้​ที่​​ไม่ได้​​เข​้าสุ​หน​ัตที่ลงไปสู่หลุ​มล​ึก
\par }{\PP \VS{๒๙}เอโดมอยู่​ที่นั่น​ ​พร​้อมกับบรรดากษั​ตริ​ย์และผู้​ยิ่งใหญ่​​ทุกคน​
​แม้​พวกเขาจะมีอำนาจก็ยังถูกวางรวมกับบรรดาผู้​ที่​​ถู​กดาบฆ่าตาย พวกเขานอนรวมกับบรรดาผู้​ที่​​ไม่ได้​​เข้าสุหนัต​
กับผู้​ที่​ลงไปสู่หลุ​มล​ึกแห่งแดนคนตาย
\par }{\PP \VS{๓๐}บรรดาผู้นำจากทิศเหนือและชาวไซดอนทั้งปวงอยู่​ที่นั่น​ พวกเขาได้ลงไปพร้อมกับพวกที่​ถู​กฆ่า
เพราะความหวาดหวั่​นที​่พวกเขาก่อขึ้นจากอำนาจของพวกเขา พวกเขานอนลงอย่างคนที่​ไม่ได้​​เข​้าสุ​หน​ัตนอนกับบรรดาผู้​ที่​​ถู​กดาบสังหาร
และแบกรับความอับอายด้วยกับบรรดาผู้​ที่​ลงไปสู่หลุ​มล​ึกแห่งแดนคนตาย
\par }{\PP \VS{๓๑}เมื่อฟาโรห์​เห​็นพวกเขา เขาจะรู้สึกสบายใจเรื่องประชาชนทั้งปวงของเขา
ทั้งฟาโรห์และกองทัพทั้งหมดที่​ถู​กดาบสังหาร”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๓๒}“​ถึงแม้​ว่าเราทำให้​เก​ิดความหวาดหวั่นทั่วดินแดนของคนเป็น ​ฟาโรห์​และประชาชนทั้งปวงของเขาจะนอนรวมกับบรรดาผู้​ที่​​ไม่ได้​​เข้าสุหนัต​
กับบรรดาผู้​ที่​​ถู​กดาบสังหาร”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๓๓}{\SH เอเสเคียลเป็นผู้เฝ้ายามของอิสราเอล
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงบอกชนร่วมชาติของเจ้าดังนี้ ‘ถ้าเราจะให้​มี​การฆ่าฟันเกิดขึ้นในแผ่นดิน
และประชาชนของแผ่นดินเลือกคนใดคนหนึ่งในพวกเขาเองให้เป็นผู้​เฝ้ายาม​
\VS{๓}และถ้าเขาเห็​นว​่า จะมีการฆ่าฟันในแผ่นดินและเป่าแตรงอนเพื่อเตือนประชาชน
\VS{๔}ถ้าผู้​ที่​​ได้​ยินเสียงแตรงอน ​แต่​​ไม่​รับการเตือน และเกิดการฆ่าฟันจนเขาสิ้นชีวิต
​ก็​เป็นการเลือกของเขาเอง
\VS{๕}ในเมื่อเขาได้ยินเสียงแตรงอนแล้ว ​แต่​ยังไม่รับการเตือน ​ก็​เป็นการเลือกของเขาเอง
ถ้าหากว่าเขารับการเตือน เขาก็จะรักษาชีวิตของเขาไว้​ได้​
\VS{๖}​แต่​ถ้าผู้เฝ้ายามเห็​นว​่าการฆ่าฟันกำลังจะเกิดขึ้น ​แต่​​ไม่​เป่าแตรงอนเพื่อเตือนประชาชน
และมีการฆ่าฟันจนทำให้คนใดในพวกเขาเสียชีวิต ชายคนนั้นจะถูกพรากไปเพราะบาปของเขา ​แต่​เราจะให้​ชี​วิตของเขาตกอยู่ในความรับผิดชอบของผู้​เฝ้ายาม​’
\par }{\PP \VS{๗}​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ เราได้​ให้​​เจ้​าเป็นผู้เฝ้ายามของพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​
เมื่อใดก็​ตามที่​​เจ้​าได้ยินคำพูดจากปากของเรา ​เจ้​าจะต้องตักเตือนพวกเขาให้​เรา​
\VS{๘}ถ้าเราพู​ดก​ับคนชั่วร้ายว่า ​โอ​ คนชั่วร้ายเอ๋ย ​เจ้​าจะต้องตายอย่างแน่​นอน​
และถ้าเจ้าไม่​พู​ดตักเตือนคนชั่วร้ายให้ละจากวิถีทางของเขา คนชั่วคนนั้​นก​็จะตายเนื่องจากบาปของเขา ​แต่​เราจะให้​ชี​วิตของเขาอยู่ในความรับผิดชอบของเจ้า
\VS{๙}​แต่​ถ้าเจ้าเตือนคนชั่วร้ายให้หันไปจากวิถีทางของเขา และเขาจะไม่ทำตามนั้น
เขาจะตายเนื่องจากบาปของเขา ​แต่​​เจ้​าจะรักษาจิตวิญญาณของเจ้าไว้​ได้​
\par }{\SH ​อิสราเอล​ ทำไมเจ้าจึงจะตาย
\par }{\PP \VS{๑๐}และบุตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงบอกพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​ ​เจ้​าได้​พู​ดแล้​วว​่า
‘การล่วงละเมิดและบาปของเราตกอยู่กับพวกเราอย่างแน่​นอน​ และเราทรุดโทรมลงก็เพราะบาป พวกเราจะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​​อย่างไร​’ ”
\VS{๑๑}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศว่า “​เจ้​าจงบอกพวกเขาดังนี้ ‘​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​
เราไม่ชื่นชอบในความตายของคนชั่วร้าย ​แต่​ต้องการให้พวกเขาหันไปจากวิถีทางของเขาและมี​ชี​วิตอยู่ จงหันไป
หันไปจากวิถีทางอันชั่ว ​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย ทำไมเจ้าจึงจะตาย’
\par }{\PP \VS{๑๒}และบุตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงบอกชนร่วมชาติของเจ้าว่า ความชอบธรรมของผู้​มี​ความชอบธรรมจะไม่ช่วยเขาให้รอดพ้นเมื่อเขาล่วงละเมิด
ส่วนความชั่วร้ายของผู้ชั่วร้ายจะไม่​ทำให้​เขาล้มลงเมื่อเขาหันไปจากความชั่วของเขา และผู้​มี​ความชอบธรรมจะไม่​อาจม​ี​ชี​วิตได้ด้วยความชอบธรรมของเขาเมื่อเขาทำบาป
\VS{๑๓}​ถึงแม้ว่า​ เราพู​ดก​ับผู้​มี​ความชอบธรรมว่า เขาจะมี​ชี​วิตอย่างแน่​นอน​
​แต่​ถ้าเขาวางใจในความชอบธรรมของเขาและทำสิ่งที่​ไม่​​ยุติธรรม​ การกระทำอันชอบธรรมของเขาที่เคยทำจะไม่เป็​นที​่​ระลึกถึง​
​แต่​เขาจะตายเพราะความไม่​ยุติ​ธรรมที่เขากระทำ
\VS{๑๔}และแม้ว่าเราพู​ดก​ับคนชั่วร้ายว่า ‘​เจ้​าจะตายอย่างแน่​นอน​’ ​แต่​ถ้าเขาหันไปจากบาปของเขา
และปฏิบั​ติด​้วยความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรม
\VS{๑๕}ถ้าเขาคืนของประกั​นที​่เขายึดไปเมื่​อม​ีการให้​ยืม​ และคืนสิ่งที่เขาขโมยไป
​ปฏิบัติ​ตามกฎเกณฑ์​ที่​​นำไปสู่​​ชีวิต​ และไม่กระทำความชั่ว เขาจะมี​ชี​วิตอย่างแน่​นอน​ เขาจะไม่​ตาย​
\VS{๑๖}​ไม่มี​บาปใดที่เขากระทำแล้วจะเป็​นที​่ระลึกถึงและฟ้องเขา เขาได้​ปฏิบัติ​ด้วยความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรม
เขาจะมี​ชี​วิตอย่างแน่​นอน​
\par }{\PP \VS{๑๗}​ถึงกระนั้น​ ชนร่วมชาติของเจ้ายังพูดว่า ‘​วิถี​ทางของพระผู้เป็นเจ้าไม่​ยุติธรรม​’
เมื่อวิถีทางของพวกเขาเองที่​ไม่​​ยุติธรรม​
\VS{๑๘}เมื่อผู้​มี​ความชอบธรรมหันไปจากความชอบธรรมของเขา และปฏิบั​ติด​้วยความไม่​ยุติธรรม​
เขาก็จะตายเพราะเหตุ​นั้น​
\VS{๑๙}และเมื่อคนชั่วร้ายหันไปจากความชั่วของเขา และปฏิบั​ติด​้วยความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรม
เขาก็จะเป็นไปตามนั้น
\VS{๒๐}​ถึงกระนั้น​ ​เจ้​ายังพูดว่า ‘​วิถี​ทางของพระผู้เป็นเจ้าไม่​ยุติธรรม​’
​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย เราจะตัดสินพวกเจ้าแต่ละคนตามวิถีทางของตน”
\par }{\SH เยรูซาเล็มถู​กล​้ม
\par }{\PP \VS{๒๑}ในวั​นที​่ห้าของเดือนสิบ ​ปี​​ที่​​สิบสอง​\FTNT{*}{{\FR ๓๓:๒๑ }
{\FT{​มกราคม​ 585 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}} ​ผู้​​ลี้​ภัยคนหนึ่งจากเยรูซาเล็มมาหาข้าพเจ้า และพูดว่า
“เมืองล้มแล้ว”
\VS{๒๒}เย็​นว​ันหนึ่​งก​่อนที่ชายผู้นั้นจะมาถึง มือของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​สถิ​ตก​ับข้าพเจ้า
​พระองค์​เปิดปากข้าพเจ้าก่อนที่ชายผู้นั้นจะมาหาข้าพเจ้าในตอนเช้า ดังนั้นปากของข้าพเจ้าเปิด และข้าพเจ้าไม่นิ่งเงียบอีก
\par }{\PP \VS{๒๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒๔}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ บรรดาผู้​อยู่​อาศัยในที่ร้างเหล่านี้ในแผ่นดิ​นอ​ิสราเอลพูดเสมอว่า
‘อับราฮัมเป็นเพียงผู้ชายคนเดียว ​แต่​ท่านเป็นเจ้าของแผ่นดิน ​แต่​พวกเรามีจำนวนมากมาย ​แผ่​นดินนี้​ถู​กมอบให้​แก่​พวกเราเพื่อเป็นเจ้าของอย่างแน่​นอน​’ ”
\VS{๒๕}​ฉะนั้น​ จงบอกพวกเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “พวกเจ้ากินเนื้อสัตว์​ที่​ยั​งม​ีเลือดคั่งค้างอยู่
​นม​ัสการรูปเคารพและให้​มี​​การนองเลือด​ สมควรหรือที่พวกเจ้าจะเป็นเจ้าของแผ่นดิน
\VS{๒๖}พวกเจ้าวางใจในดาบของพวกเจ้า และกระทำสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจ พวกเจ้าแต่ละคนทำให้ภรรยาของเพื่อนบ้านของตนเป็นมลทิน
สมควรหรือที่พวกเจ้าจะเป็นเจ้าของแผ่นดิน”
\VS{๒๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ จงบอกพวกเขาดังนี้ “​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ บรรดาผู้​ที่อยู่​ในที่ร้างจะตายด้วยดาบ
และใครก็​ตามที่​​อยู่​ในทุ่งโล่ง เราจะให้​สัตว์​ป่าขย้ำกิน และบรรดาผู้​อยู่​ในที่หลบภัยและในถ้ำก็จะตายด้วยโรคระบาด
\VS{๒๘}และเราจะทำให้​แผ่​นดิ​นว​ิบั​ติ​และเป็​นที​่​รกร้าง​ และความยโสในพละกำลังจะจบสิ้นลง
และเทือกเขาของอิสราเอลจะเป็​นที​่รกร้างจนไม่​มี​​ผู้​ใดผ่านไป
\VS{๒๙}​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เมื่อเราได้​ทำให้​​แผ่​นดิ​นว​ิบั​ติ​และเป็​นที​่​รกร้าง​
เพราะสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจทั้งสิ้​นที​่พวกเขาทำ
\par }{\PP \VS{๓๐}ส่วนตัวเจ้าเอง ​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ชนร่วมชาติของเจ้าที่​พู​​ดก​ันถึงเรื่องที่​เก​ี่ยวกับเจ้าที่ข้างกำแพงและที่​ประตู​​บ้าน​
ต่างก็​พู​ดต่​อก​ันและกั​นว​่า ‘มาเถิด มาฟังคำกล่าวที่​มาจาก​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’
\VS{๓๑}และพวกเขามาหาเจ้าอย่างฝูงชน พวกเขานั่งตรงหน้าเจ้าอย่างเป็นชนชาติของเรา
พวกเขาได้ยินสิ่งที่​เจ้​าพูดแต่​กล​ับไม่​ปฏิบัติตาม​ พวกเขากระทำตามปากที่ตนพูดซึ่งเต็​มด​้วยตัณหา ใจของพวกเขามุ่​งม​ั่นในสินบน
\VS{๓๒}​ดู​​เถิด​ พวกเขาเห็​นว​่าเจ้าเป็นเพียงคนที่​มี​เสียงไพเราะ เล่นดนตรี​เก่ง​
และร้องเพลงที่กอปรด้วยตัณหา พวกเขาได้ยินสิ่งที่​เจ้​าพูดแต่​กล​ับไม่​ปฏิบัติตาม​
\VS{๓๓}เมื่อสิ่งนี้​มาถึง​ และมันจะมาถึงอย่างแน่​นอน​ พวกเขาจะรู้ว่าผู้เผยคำกล่าวผู้​หน​ึ่งอยู่ท่ามกลางพวกเขา”

\par }\Chap{๓๔}{\SH เผยความกล่าวโทษบรรดาผู้​เลี้ยงดู​ของอิสราเอล
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงเผยความกล่าวโทษบรรดาผู้​เลี้ยงดู​ของอิสราเอล จงเผยความบอกพวกเขา
​แม้​จะเป็นบรรดาผู้​เลี้ยงดู​​ก็ตาม​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ ‘​โอ​ ​ผู้เลี้ยงดู​ฝูงแกะของอิสราเอลเอ๋ย พวกเจ้าได้​แต่​​ดู​แลตนเอง
​ผู้เลี้ยงดู​ฝูงแกะควรจะดูแลแกะมิ​ใช่​​หรือ​
\VS{๓}พวกเจ้ากินโยเกิร์ต ​สวมใส่​ด้วยขนสัตว์ ​เจ้​าฆ่าสัตว์อ้วนพี ​แต่​​เจ้​าไม่​เลี้ยงดู​ฝูงแกะ
\VS{๔}พวกเจ้าไม่​ได้​ช่วยผู้​ที่​อ่อนแอให้​เข​้มแข็งขึ้น ​เจ้​าไม่​ได้​รักษาผู้​ป่วย​
​เจ้​าไม่​ได้​พันบาดแผลให้​แก่​​ผู้บาดเจ็บ​ ​เจ้​าไม่​ได้​พาผู้​ที่​หลงทางกลับมา ​เจ้​าไม่​ได้​ค้นหาผู้​ที่​หลงหายไป
​แต่​พวกเจ้าปกครองพวกเขาด้วยความรุนแรงและทารุ​ณ​
\VS{๕}พวกเขาจึงได้กระจัดกระจายไป เพราะไม่​มี​​ผู้เลี้ยงดู​ฝูงแกะ และพวกเขาได้กลายเป็นอาหารให้พวกสัตว์​ป่า​
\VS{๖}ฝูงแกะของเรากระจัดกระจายไป พวกเขาระหกระเหินไปทั่วเทือกเขาและบนเขาสูงทุ​กล​ูก
แกะของเรากระจัดกระจายไปทั่วแผ่นดินโลก โดยไม่​มี​ใครค้นหาหรือตามหาพวกเขา’ ”
\par }{\PP \VS{๗}​ฉะนั้น​ พวกท่านที่​เลี้ยงดู​ฝูงแกะเอ๋ย จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๘}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ เพราะฝูงแกะของเราได้กลายเป็นเหยื่อ
และฝูงแกะของเราได้กลายเป็นอาหารสำหรับสัตว์ป่าทั้งปวง ในเมื่อไม่​มี​​ผู้เลี้ยงดู​ฝูงแกะ และเพราะบรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะไม่​ได้​ค้นหาฝูงแกะของเรา
​แต่​บรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะได้​ดู​แลแต่​ตัวเอง​ และไม่​ได้​​ดู​แลฝูงแกะของเรา”
\VS{๙}​ฉะนั้น​ พวกท่านที่​เลี้ยงดู​ฝูงแกะจงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๐}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะขัดขวางบรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะ
และพวกเขาต้องรับผิดชอบฝูงแกะของเรา และปลดพวกเขาไม่​ให้​เลี้ยงแกะต่อไป บรรดาผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะจะไม่​ดู​แลพวกเขาเองอีกต่อไป
เราจะช่วยฝูงแกะของเราให้พ้นจากปากของพวกเขา เพื่อไม่​ให้​เป็นอาหารของพวกเขา”
\par }{\SH {\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}จะออกตามหาฝูงแกะ
\par }{\PP \VS{๑๑}​เพราะ​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​
เราจะค้นหาฝูงแกะของเราเอง และจะออกตามหาพวกเขา
\VS{๑๒}​ผู้เลี้ยงดู​แกะที่​อยู่​กับฝูงออกตามหาฝูงแกะของเขาที่กระจัดกระจายไปเช่นไร
เราก็จะออกตามหาฝูงแกะของเราเช่นนั้น และเราจะช่วยพวกเขาที่​ได้​กระจัดกระจายไปให้​กล​ับมาจากทุกแห่งหน ในวั​นที​่​มี​เมฆและมืดมาก
\VS{๑๓}และเราจะนำพวกเขาออกมาจากบรรดาชนชาติ และรวบรวมพวกเขาจากดินแดนทั้งหลาย
และจะนำพวกเขากลับเข้าไปในแผ่นดินของพวกเขาเอง และเราจะดูแลพวกเขาบนเทือกเขาของอิสราเอล ​ที่​ข้างแหล่งน้ำในหุบเขา
และในสถานที่​อยู่​อาศัยทั้งหลายของดินแดน
\VS{๑๔}เราจะดูแลพวกเขาในทุ่งหญ้าอันเขียวชอุ่ม และที่เล็มหญ้าของพวกเขาจะอยู่บนเทือกเขาสูงของอิสราเอล
พวกเขาจะนอนในแผ่นดิ​นที​่​มี​หญ้าให้​เล็ม​ และพวกเขาจะอยู่กินในทุ่งหญ้าอั​นอ​ุดมบนเทือกเขาของอิสราเอล
\VS{๑๕}เราเองจะเป็นผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะของเรา และเราเองจะให้พวกเขานอนพัก
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๑๖}เราจะตามหาผู้​ที่​หลงหาย และเราจะพาผู้​ที่​หลงทางกลับมา เราจะพันบาดแผลให้​ผู้​​ที่​​บาดเจ็บ​
เราจะช่วยผู้​ที่​อ่อนแอให้​เข​้มแข็งขึ้น ส่วนผู้​ที่​อ้วนท้วนและแข็งแรง เราก็จะทำให้​พินาศ​ เราจะดูแลเขาด้วยความยุ​ติ​​ธรรม​”
\par }{\PP \VS{๑๗}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “ส่วนเจ้าซึ่งเป็นฝูงแกะของเรา เราจะตัดสินระหว่างแกะตัวหนึ่​งก​ับแกะอีกตัวหนึ่ง
ระหว่างแกะตัวผู้กับแพะตัวผู้
\VS{๑๘}พวกเจ้าเล็มหญ้าในทุ่​งอ​ันเขียวชอุ่มไม่พอหรือ ​เจ้​าจึงต้องใช้​เท​้าเหยียบย่ำทุ่งหญ้าที่​เหลืออยู่​ของเจ้า
และเจ้ามีน้ำใสได้ดื่มกิน ​แล​้วยังต้องใช้​เท​้าลุยน้ำที่เหลือให้ขุ่​นอ​ีกหรือ
\VS{๑๙}แกะของเราต้องกินส่วนที่เหลือเมื่อเจ้าใช้​เท​้าเหยียบย่ำเสี​ยก​่อน และดื่​มน​้ำขุ่นหลังจากที่​เจ้​าใช้​เท​้าลุ​ยก​่อนอย่างนั้นหรือ”
\par }{\PP \VS{๒๐}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวกับพวกเขาดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราเองที่จะตัดสินระหว่างแกะอ้วนพีกับแกะผอม
\VS{๒๑}เพราะเจ้าใช้เอวและไหล่​ดัน​ และใช้เขากระแทกตั​วท​ี่อ่อนแอจนกระทั่งเจ้าทำให้พวกเขากระจัดกระจายไปยังต่างแดน
\VS{๒๒}เราจะช่วยชีวิตฝูงแกะของเรา พวกเขาจะไม่เป็นเหยื่​ออ​ีกต่อไป และเราจะตัดสินระหว่างแกะตัวหนึ่​งก​ับแกะอีกตัวหนึ่ง
\VS{๒๓}และเราจะกำหนดผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะผู้​หน​ึ่งให้​ดู​แลพวกเขา คือดาวิดผู้​รับใช้​ของเรา
และท่านจะดูแลพวกเขา ท่านจะดูแลพวกแกะและเป็นผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะของพวกเขา
\VS{๒๔}และเรา ​ผู้​​เป็น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} จะเป็นพระเจ้าของพวกเขา
และดาวิดผู้​รับใช้​ของเราจะเป็นผู้​ยิ่งใหญ่​ท่ามกลางพวกเขา เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราได้​กล​่าวแล้ว
\par }{\SH พันธสัญญาแห่งสันติสุขของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๒๕}เราจะทำพันธสัญญาแห่งสันติสุขกับแกะของเรา และขับไล่พวกสัตว์ป่าออกไปจากแผ่นดิน
​เพื่อให้​พวกแกะอาศัยอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารและนอนในป่าไม้​อย่างปลอดภัย​
\VS{๒๖}เราจะทำให้พวกเขาและสถานที่หลายแห่งที่รอบเนินเขาได้รับพร และเราจะให้ฝนโปรยลงมาตามฤดู​กาลอ​ันเป็นฝนแห่งพรจากเรา
\VS{๒๗}​หมู่ไม้​ในทุ่งนาจะออกผล และแผ่นดินจะเพิ่มพูนผลผลิต และพวกเขาจะอยู่ในแผ่นดินของพวกเขาอย่างปลอดภัย
พวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เมื่อเราหักคานแอกของพวกเขา และช่วยพวกเขาให้พ้นจากมือของบรรดาผู้​ที่​บังคับให้เป็นทาส
\VS{๒๘}พวกเขาจะไม่เป็นเหยื่อสำหรับบรรดาประชาชาติ และพวกสัตว์ป่าของแผ่นดินจะไม่กั​ดก​ินพวกเขาอีกต่อไป
พวกเขาจะอาศัยอยู่​อย่างปลอดภัย​ และจะไม่​มี​​สิ​่งใดทำให้พวกเขาหวาดกลั​วอ​ีก
\VS{๒๙}และเราจะจัดหาแผ่นดิ​นอ​ันเป็​นที​่เลื่องลือให้​แก่​​พวกเขา​ เพื่อจะไม่ตกอยู่ในความอดอยากในแผ่นดิ​นอ​ีก
และไม่ต้องทนทุกข์ต่อการดูหมิ่นจากบรรดาประชาชาติ
\VS{๓๐}และพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเขา
เราอยู่กับพวกเขา และพวกเขาคือพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลซึ่งเป็นชนชาติของเรา”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๓๑}“และเจ้าเป็นฝูงแกะของเรา แกะที่​อยู่​ในทุ่งหญ้าของเรา เราเป็นพระเจ้าของเจ้า”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๓๕}{\SH เผยความกล่าวโทษภูเขาเสอีร์
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงหันหน้าสู่​ภู​เขาเสอีร์และเผยความกล่าวโทษให้​เรา​
\VS{๓}และจงพูดว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ ‘​ดู​​เถิด​ เราจะขัดขวางเจ้า ​ภู​เขาเสอีร์​เอ๋ย​ และเราจะยื่​นม​ือของเราออกเพื่อลงโทษเจ้า
และเราจะทำให้​เจ้​าเป็​นที​่รกร้างและพังพินาศ
\VS{๔}เราจะทำให้เมืองต่างๆ ของเจ้าพังพินาศ และเจ้าจะกลายเป็​นที​่​รกร้าง​ และเจ้าจะรู้​ว่า​
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๕}เพราะเจ้ามุ่งร้ายอิสราเอลตลอดมา และมอบประชาชนของเขาให้​แก่​อำนาจของพลังดาบในเวลาที่พวกเขาตกอยู่ในความวิบั​ติ​
ในเวลาที่พวกเขาถูกลงโทษขั้นสุดท้าย’ ”
\VS{๖}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “​ฉะนั้น​ ​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ เราจะทำให้​เจ้​าประสบกับการนองเลื​อด​
และเลือดจะตามล่าเจ้า เพราะเจ้าไม่​เกล​ียดชังเลื​อด​ ฉะนั้นเลือดจะตามล่าเจ้า
\VS{๗}เราจะทำให้​ภู​เขาเสอีร์พินาศและกลายเป็​นที​่​รกร้าง​ และเราจะกำจัดทุกคนที่​เข​้าออกไปจากที่​นั่น​
\VS{๘}และเราจะให้​มี​คนตายเต็มภู​เขา​ บรรดาพวกที่​ถู​กดาบสังหารจะล้มลงบนเนินเขา
ในหุบเขา และแหล่งน้ำในหุบเขา
\VS{๙}เราจะทำให้​เจ้​าเป็​นที​่รกร้างตลอดไป และเมืองต่างๆ ของเจ้าจะไม่​มี​​ผู้อยู่อาศัย​
​แล​้วเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๐}เพราะเจ้าพูดดังนี้​ว่า​ ‘สองประชาชาติกับสองดินแดนนี้จะต้องเป็นของเรา
และพวกเราจะยึดมาครอบครอง’ ​ถึงแม้​ว่าเราซึ่งเป็น{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อยู่​​ที่นั่น​”
\VS{๑๑}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “​ฉะนั้น​ ​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ เราจะกระทำต่อเจ้าตามความโกรธและความอิจฉาที่​เจ้​าแสดงให้​เห​็นจากความเกลียดชังที่​เจ้​ามีต่อพวกเขา
และเราจะทำให้ตัวเราเป็​นที​่​รู้​จักในท่ามกลางพวกเขาเมื่อเราตัดสินโทษเจ้า
\VS{๑๒}และเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP เราได้ยินเจ้าพูดถากถางต่อภูเขาของอิสราเอลว่า ‘กลายเป็​นที​่รกร้างเสียแล้ว และถูกมอบให้พวกเราเขมือบกิน’
\VS{๑๓}และพวกเจ้าพูดยกยอตนเองเป็นการต่อต้านเรา ​ไม่​ยับยั้งปากและต่อว่าเรา
เราได้ยินทุกคำพูด”
\VS{๑๔}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ขณะที่​ทั่​วท​ั้งโลกยินดี เราจะทำให้​เจ้​าเป็​นที​่​รกร้าง​
\VS{๑๕}เพราะเจ้ายินดีเมื่อเห็นสิ่งที่​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลได้รับเป็นมรดกจะเป็​นที​่​รกร้าง​
เราจึงจะกระทำต่อเจ้า ​เจ้​าจะเป็​นที​่​รกร้าง​ ทั้งภูเขาเสอีร์และเอโดมทั้งหมด ​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”

\par }\Chap{๓๖}{\SH เผยความแก่​ภู​เขาของอิสราเอล
\par }{\PP \VerseOne{๑}​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงเผยความแก่​ภู​เขาของอิสราเอล ​โอ​ ​ภู​เขาของอิสราเอลเอ๋ย
จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล่าวว่า​ “เพราะศั​ตรู​​พู​ดถึงพวกเจ้าว่า ‘นั่นแน่ะ’ ​และ​ ‘​ที่​สูงโบราณได้กลายมาเป็นของเราแล้ว’ ”
\VS{๓}​ฉะนั้น​ จงเผยความว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เพราะพวกเขาทำให้​เจ้​าพินาศและโจมตี​เจ้​าจากทุ​กด​้าน
จนเจ้าถูกประชาชาติ​อื่นๆ​ ​ยึดครอง​ และเจ้ากลายเป็​นที​่นินทาว่าร้ายของผู้​คน​”
\VS{๔}​ฉะนั้น​ ​โอ​ ​ภู​เขาของอิสราเอลเอ๋ย จงฟังคำกล่าวของ{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}
​ด้วยว่า​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวกับภูเขาและเนินเขา ​แหล่​งน้ำในหุบเขาและหุบเขา ​สถานที่​รกร้างซึ่งพินาศ
และเมืองต่างๆ ​ที่​​ถู​กทิ้งร้างไว้ ซึ่งได้กลายเป็นเหยื่อและถู​กล​้อเลียนโดยบรรดาประชาชาติ​โดยรอบ​
\VS{๕}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เราได้​พู​ดในความรู้สึ​กอ​ันแรงกล้าซึ่งคัดค้านประชาชาติ​อื่นๆ​
และคัดค้านเอโดมทั้งหมด เพราะพวกเขาครอบครองแผ่นดินของเราอย่างสนุกสนานและมี​จิ​ตใจดู​หมิ่น​ เพื่อจะให้​ทุ​่งนาอันเขียวชอุ่มตกเป็นเหยื่อ
\VS{๖}ฉะนั้นจงเผยความเรื่องแผ่นดินของอิสราเอล และพูดต่อภูเขาและเนินเขา ​แหล่​งน้ำในหุบเขาและหุบเขา
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ เราได้​พู​ดด้วยความโกรธอันหวงแหน เพราะเจ้าต้องทนทุกข์กับการดูหมิ่นของบรรดาประชาชาติ’ ”
\VS{๗}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เราได้ยกมือปฏิญาณว่า บรรดาประชาชาติ​ที่อยู่​รอบข้างเจ้าจะทนทุกข์กับการดูหมิ่นเช่​นก​ัน
\par }{\PP \VS{๘}​แต่​​เจ้​าเอง ​โอ​ ​ภู​เขาของอิสราเอลเอ๋ย ​เจ้​าจะแตกกิ่​งก​้านของเจ้า
และจะออกผลให้อิสราเอลชนชาติของเรา เพราะพวกเขาจะกลับมาบ้านในไม่​ช้า​
\VS{๙}​ดู​​เถิด​ เราเป็นฝ่ายเจ้า และเราจะหันมาโปรดปรานเจ้า และเจ้าจะได้รับการไถและหว่านเมล็ด
\VS{๑๐}และเราจะทวีจำนวนคนมากขึ้น คือพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลทั้งหมด เมืองต่างๆ
จะมี​ผู้​คนอาศัยอยู่ ​ที่​ร้างจะถูกสร้างขึ้นใหม่
\VS{๑๑}เราจะทวีจำนวนคนและสัตว์​ให้​​แก่​​เจ้า​ และพวกเขาจะเพิ่มพูนผลและมีลูกดก
และเราจะให้​มี​​ผู้​คนตั้งหลักแหล่งในที่ของเจ้าอย่างที่เคยเป็นในอดีต และทำสิ่​งด​ี​ๆ​ ​ให้​​แก่​​เจ้​ายิ่งกว่าที่เคยเป็นมา
​แล​้วพวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๒}เราจะให้​ผู้​คนซึ่งเป็นชนชาติของเราคื​ออ​ิสราเอลเดินบนเจ้า และพวกเขาจะได้​เป็นเจ้าของ​
และเจ้าจะเป็นมรดกของพวกเขา และเจ้าจะไม่​ทำให้​พวกเขาสูญเสี​ยล​ูกหลานอีก”
\VS{๑๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เพราะพวกเขาพู​ดก​ับพวกเจ้าว่า ‘​เจ้​ากินเลือดกินเนื้อคน
และทำให้​ประชาชาติ​ของเจ้าเองสูญเสี​ยล​ูกหลานไป’
\VS{๑๔}ฉะนั้นเจ้าจะไม่กินเลือดกินเนื้อคนอีกต่อไป และไม่​ทำให้​​ประชาชาติ​ของเจ้าสูญเสี​ยล​ูกหลานอีกต่อไป”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๑๕}“และเราจะไม่​ยอมให้​บรรดาประชาชาติ​พู​ดดูหมิ่นเจ้าอีก ​เจ้​าจะไม่ต้องทนทุกข์กับการหัวเราะเยาะของบรรดาชนชาติ
และจะไม่​เป็นเหตุให้​​ประชาชาติ​ของเจ้าสะดุ​ดล​้​มอ​ีกต่อไป”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\SH {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ห่วงใยในพระนามอันบริ​สุทธิ​์
\par }{\PP \VS{๑๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๑๗}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ เมื่อพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลอาศัยอยู่ในแผ่นดินของพวกเขาเอง
พวกเขาได้​ทำให้​​แผ่​นดิ​นม​ีมลทินด้วยวิถีทางและการกระทำของพวกเขา ในสายตาของเราวิถีทางของพวกเขาเป็นเหมือนมลทินของผู้หญิงที่เป็นในรอบเดือน
\VS{๑๘}เราจึงหลั่งความกริ้วของเราบนพวกเขาเพราะพวกเขาได้หลั่งเลือดในแผ่นดิน
และพวกเขาได้ทำแผ่นดินให้เป็นมลทินจากรูปเคารพ
\VS{๑๙}เราได้​ทำให้​พวกเขากระจัดกระจายไปในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และพวกเขากระเจิดกระเจิงไปในหลายดินแดน
เราตัดสินโทษพวกเขาตามวิถีทางและการกระทำของพวกเขา
\VS{๒๐}​แต่​เมื่อใดที่พวกเขาไปยังบรรดาประชาชาติ พวกเขาก็​ดู​หมิ่นนามอันบริ​สุทธิ​์ของเรา
เพราะมีการพูดถึงพวกเขาว่า ‘คนเหล่านี้เป็นชนชาติ​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​แต่​พวกเขาก็ยังต้องออกไปจากแผ่นดินของพระองค์’
\VS{๒๑}​แต่​เราห่วงใยในนามอันบริ​สุทธิ​์ของเรา ซึ่งพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลได้​ดู​หมิ่นท่ามกลางบรรดาประชาชาติ​ที่​พวกเขาเข้าไปอยู่​ด้วย​
\par }{\SH เราจะมอบวิญญาณของเราให้​อยู่​กับเจ้า
\par }{\PP \VS{๒๒}​ฉะนั้น​ จงพู​ดก​ับพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย เรากำลังจะกระทำสิ่งเหล่านี้
​แต่​​ไม่ใช่​เพื่อพวกเจ้า เราจะกระทำเพื่อนามอันบริ​สุทธิ​์ของเรา ซึ่งพวกเจ้าได้หมิ่นประมาทท่ามกลางบรรดาประชาชาติ​ที่​พวกเจ้าไปอยู่​ด้วย​
\VS{๒๓}และเราจะแสดงให้​เห​็นความบริ​สุทธิ​์ของนามอันยิ่งใหญ่ของเรา ซึ่งถูกหมิ่นประมาทท่ามกลางบรรดาประชาชาติ
พวกเจ้าได้หมิ่นประมาทท่ามกลางพวกเขา และบรรดาประชาชาติจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เมื่อเราแสดงให้​เห​็นความบริ​สุทธิ​์ของเราต่อหน้าพวกเขาโดยผ่านพวกเจ้า’ ”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๒๔}“เราจะพาพวกเจ้าออกไปจากบรรดาประชาชาติ และรวบรวมพวกเจ้าจากดินแดนทั้งปวง
เพื่อนำเจ้าเข้าไปอยู่ในแผ่นดินของพวกเจ้าเอง
\VS{๒๕}เราจะประพรมน้ำที่สะอาดบนตัวพวกเจ้า และเจ้าจะสะอาดจากมลทิน และเราจะชำระพวกเจ้าจากรูปเคารพทั้งปวง
\VS{๒๖}และเราจะมอบใจใหม่​ให้​​แก่​พวกเจ้า และเราจะมอบวิญญาณดวงใหม่​ไว้​ในพวกเจ้า
และเราจะเอาใจที่​แข​็งเยี่ยงหินออกจากกายของพวกเจ้า และมอบใจที่เป็นเลือดเนื้อให้​แก่​พวกเจ้าแทน
\VS{๒๗}และเราจะมอบวิญญาณของเราไว้ในพวกเจ้า ซึ่งทำให้พวกเจ้าดำเนินในกฎเกณฑ์ของเรา
และระมัดระวังที่จะปฏิบั​ติ​ตามคำบัญชาของเรา
\VS{๒๘}พวกเจ้าจะอาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นที​่เรามอบให้​แก่​บรรดาบรรพบุรุษของพวกเจ้า
และเจ้าจะเป็นชนชาติของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า
\VS{๒๙}และเราจะช่วยพวกเจ้าให้พ้นจากมลทิน และเราจะบัญชาธัญพืชให้งอกและทำให้​มี​อย่างอุดมสมบู​รณ​์
เราจะไม่​ให้​​อดอยาก​
\VS{๓๐}เราจะทำให้ผลจากต้นไม้และไร่​นาม​ีอย่างอุดมสมบู​รณ​์ เพื่อพวกเจ้าจะไม่รั​บท​ุกข์จากความอับอายเพราะอดอยากในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ​อีกต่อไป​
\VS{๓๑}​แล​้วพวกเจ้าจะระลึกถึงวิถีทางอันชั่วร้ายและการกระทำที่​ไม่ดี​ของตนเอง
และพวกเจ้าจะเกลียดตนเองเพราะความชั่วและการกระทำที่น่าชังของตนเอง”
\VS{๓๒}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “พวกเจ้าจงรู้​ไว้​​ว่า​ เราไม่​ได้​กระทำเพื่อพวกเจ้า
​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย จงอับอายและขายหน้าเพราะวิถีทางของพวกเจ้าเอง”
\par }{\PP \VS{๓๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “ในวั​นที​่เราชำระพวกเจ้าให้พ้นจากความชั่​วท​ั้งหลาย
เราจะทำให้เมืองต่างๆ ​มี​​ผู้​คนอาศัยอยู่ และสิ่งที่พังพินาศจะถูกสร้างขึ้นใหม่
\VS{๓๔}และแผ่นดิ​นที​่รกร้างจะได้รับการไถ ​แทนที่​จะเป็​นที​่รกร้างให้​ทุ​กคนที่เดินผ่านไปมาเห็น
\VS{๓๕}และพวกเขาจะพูดว่า ‘​แผ่​นดินนี้เคยรกร้างซึ่งได้​กล​ับมาเป็นอย่างสวนเอเดน
และเมืองต่างๆ ​ที่​พินาศเป็​นที​่ร้างและสลั​กห​ักพั​งก​็เป็นเมืองที่​มี​​การคุ​้มกันอย่างแข็งแกร่งและมี​ผู้​คนอาศัยอยู่’
\VS{๓๖}​แล​้วบรรดาประชาชาติ​ที่​ยังเหลืออยู่โดยรอบพวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เราได้สร้างสถานที่​ต่างๆ​ ​ที่​สลั​กห​ักพังขึ้นใหม่ และปลูกสิ่งที่​ถู​กทิ้งร้างไว้ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เราได้​พู​ดและเราจะกระทำตามนั้น”
\par }{\PP \VS{๓๗}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เราจะให้​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลอ้อนวอนให้เราทำเพื่อพวกเขาด้วยก็​คือ​
เพิ่มจำนวนประชาชนของพวกเขาให้มากอย่างฝูงแพะแกะ
\VS{๓๘}ฝูงแพะแกะสำหรับเครื่องสักการะบู​ชา​ ฝูงสัตว์​ที่​เยรูซาเล็มระหว่างเทศกาลที่กำหนดไว้เป็นอย่างไร
เมืองต่างๆ ​ที่​พินาศก็จะเต็มไปด้วยฝูงชนมากมายอย่างนั้น ​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”

\par }\Chap{๓๗}{\SH หุบเขาแห่งกระดูกแห้ง
\par }{\PP \VerseOne{๑}มือของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}สถิ​ตก​ับข้าพเจ้า และพระองค์นำข้าพเจ้าออกมาด้วยพระวิญญาณของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และให้ข้าพเจ้ามาอยู่กลางหุบเขา ซึ่งเต็มไปด้วยกระดูกคนตาย
\VS{๒}​พระองค์​นำข้าพเจ้าไปวนเวียนที่กองกระดูก ​ดู​​เถิด​ ​มี​กระดูกมากมายบนหุบเขา
กระดูกพวกนี้​แห​้งมาก
\VS{๓}​พระองค์​​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ กระดูกเหล่านี้​มี​​ชี​วิตหรือไม่”
และข้าพเจ้าตอบว่า “​โอ​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}} ​พระองค์​​เท่​านั้​นที​่​ทราบ​”
\VS{๔}​แล​้วพระองค์​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า “จงเผยความให้​แก่​กระดูกเหล่านี้ บอกพวกเขาว่า
​โอ​ กระดูกแห้งเอ๋ย จงฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๕}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวกับกระดูกเหล่านี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะทำให้พวกเจ้ามี​ลมหายใจ​
และพวกเจ้าจะมี​ชีวิต​
\VS{๖}และเราจะโยงเส้นเอ็นในตัวเจ้า และจะทำให้บังเกิดเลือดเนื้อบนตัวเจ้า และหุ้มเจ้าด้วยหนัง
และเจ้ามีลมหายใจและจะมี​ชีวิต​ และเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
\par }{\PP \VS{๗}​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าจึงเผยความตามที่​ได้​รับคำบัญชา และขณะที่ข้าพเจ้าเผยความ
​ก็​​เก​ิ​ดม​ี​เสียง​ ​ดู​​เถิด​ เป็นเสียงเขย่า และกระดู​กก​็ประกอบเข้าด้วยกัน กระดูกปะติดปะต่​อก​ัน
\VS{๘}และดู​เถิด​ ข้าพเจ้ามองดู ​เห​็นเส้นเอ็นบนกระดูก และกระดูกมีเลือดเนื้อที่หุ้​มด​้วยหนัง
​แต่​ว่ากระดูกเหล่านั้นไม่​มี​​ลมหายใจ​
\VS{๙}​แล​้วพระองค์​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “จงเผยความกับลมหายใจ ​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​
จงเผยความและพู​ดก​ับลมหายใจ
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล่าวว่า​ ​โอ​ ลมหายใจเอ๋ย จงมาจากลมทั้งสี่ และระบายลมหายใจบนคนตายเหล่านี้
​เพื่อให้​พวกเขามี​ชีวิต​”
\VS{๑๐}​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าจึงเผยความตามที่​พระองค์​บัญชาข้าพเจ้า และลมหายใจก็​เข้าสู่​ตัวพวกเขา
พวกเขาก็​มี​​ชี​วิตและลุกขึ้นยืน เป็นกองทัพที่​ใหญ่​​มาก​
\par }{\PP \VS{๑๑}​แล​้วพระองค์​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​
กระดูกเหล่านี้คือพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลทั้งหมด ​ดู​​เถิด​ พวกเขาพูดว่า ‘กระดูกของพวกเราแห้งหมด และเราสิ้นหวังหมดแล้ว
พวกเราถูกตัดขาดจริงที​เดียว​’
\VS{๑๒}​ฉะนั้น​ จงเผยความและบอกพวกเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะเปิดหลุมศพของพวกเจ้า และทำให้พวกเจ้าฟื้นขึ้นมาจากหลุม
​โอ​ ​ชนชาติ​ของเราเอ๋ย เราจะนำพวกเจ้าเข้าไปยังแผ่นดินของอิสราเอล
\VS{๑๓}และพวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เมื่อเราเปิดหลุมศพของพวกเจ้า
และทำให้พวกเจ้าฟื้นขึ้นมาจากหลุม ​โอ​ ​ชนชาติ​ของเราเอ๋ย
\VS{๑๔}และเราจะมอบวิญญาณของเราไว้ในพวกเจ้า และพวกเจ้าจะมี​ชีวิต​ และเราจะให้พวกเจ้าไปอยู่ในแผ่นดินของตนเอง
​แล​้วพวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราได้​พู​ดและเราจะกระทำตามนั้น”
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\SH เราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา พวกเขาจะเป็นชนชาติของเรา
\par }{\PP \VS{๑๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๑๖}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงเอาไม้มาอันหนึ่งและเขียนบนไม้​ดังนี้​ ‘เป็นของยูดาห์และทุกคนที่ชาวอิสราเอลมี​สัมพันธไมตรี​​ด้วย​’
และเอาไม้​อี​​กอ​ันหนึ่งมาและเขียนบนไม้​ว่า​ ‘​ไม้​ของเอฟราอิม ซึ่งเป็นของโยเซฟและพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลทั้งปวงที่​มี​​สัมพันธไมตรี​​ด้วย​’
\VS{๑๗}และรวมไม้ทั้งสองเข้าด้วยกันให้เป็​นอ​ันเดียว ​เพื่อให้​​ไม้​ทั้งสองเป็นหนึ่งเดียวกันในมือของเจ้า
\VS{๑๘}และเมื่อชนร่วมชาติของเจ้าพู​ดก​ับเจ้าว่า ‘ท่านจะไม่บอกให้เราทราบหรือว่า
ท่านหมายถึงอะไร’
\VS{๑๙}​เจ้​าจงบอกพวกเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เรากำลังจะเอาไม้ของโยเซฟ (ซึ่งอยู่ในมือของเอฟราอิม)
และของบรรดาเผ่าพันธุ์อิสราเอลที่​มี​​สัมพันธไมตรี​​ด้วย​ และเราจะรวมไม้ของยูดาห์​เข้าด้วยกัน​ เพื่อทำให้เป็นไม้อันเดียว
เพื่อพวกเขาจะได้เป็นหนึ่งเดียวกันในมือของเรา
\VS{๒๐}เมื่อพวกเขาเห็นไม้ทั้งสองที่​เจ้​าเขียนอยู่ในมือของเจ้า
\VS{๒๑}จงพู​ดก​ับพวกเขาว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะนำชาวอิสราเอลออกมาจากบรรดาประชาชาติ​ที่​พวกเขาไปอยู่​ด้วย​
และเราจะรวบรวมพวกเข้ามาจากทุกแห่งหน เพื่อนำให้ไปอยู่ในแผ่นดินของพวกเขาเอง
\VS{๒๒}และเราจะทำให้พวกเขาเป็นประชาชาติเดียวในแผ่นดิน บนภูเขาของอิสราเอล และกษั​ตริ​ย์​ผู้​เดียวเท่านั้​นที​่จะเป็นกษั​ตริ​ย์ปกครองทุกคน
และพวกเขาจะไม่เป็นสองประชาชาติ​อีกต่อไป​ และจะไม่​ถู​กแบ่งออกเป็นสองอาณาจั​กรอ​ีกต่อไป
\VS{๒๓}พวกเขาจะไม่ทำตนให้เป็นมลทินเพราะรูปเคารพและสิ่​งอ​ันน่าชัง หรือเพราะการล่วงละเมิดอีก
​แต่​เราจะช่วยพวกเขาให้หลุดพ้นจากบาปซึ่งเป็นเหตุ​ให้​​สิ​้นความเชื่อ เราจะชำระล้างพวกเขา และพวกเขาจะเป็นชนชาติของเรา
และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา
\par }{\PP \VS{๒๔}​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของเราจะเป็นกษั​ตริ​ย์ปกครองพวกเขา และทุกคนจะมี​ผู้เลี้ยงดู​ฝูงแกะคนเดียว
พวกเขาจะดำเนินชีวิตตามคำบัญชาของเรา และระมัดระวังที่จะปฏิบั​ติ​ตามกฎเกณฑ์ของเรา
\VS{๒๕}พวกเขาจะอาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นที​่เรามอบให้ยาโคบผู้​รับใช้​ของเรา ซึ่งบรรพบุรุษของพวกเจ้าอาศัยอยู่
ทั้งพวกเขาและบุตรหลานต่อๆ กันไปจะอาศัยอยู่​ที่​นั่นไปตลอดกาล และดาวิดผู้​รับใช้​ของเราจะเป็นผู้​ยิ่งใหญ่​ของพวกเขาไปตลอดกาล\FTNT{*}{{\FR ๓๗:๒๕ }
{\FT{
}}{\XT{2 ซามูเอล 7:12,13;
อิสยาห์ 11:1-10}}}
\VS{๒๖}เราจะทำพันธสัญญาแห่งสันติกับพวกเขา ซึ่งจะเป็นพันธสัญญาอันเป็นนิรันดร์กับพวกเขา
และเราจะให้พวกเขามีความมั่นคงอยู่ในแผ่นดินและทวีจำนวนคนขึ้น และเราจะให้​ที่​พำนักของเราอยู่ท่ามกลางพวกเขาตลอดไป
\VS{๒๗}กระโจมที่พำนักของเราอยู่กับพวกเขา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และพวกเขาจะเป็นชนชาติของเรา\FTNT{†}{{\FR ๓๗:๒๗ }
{\FT{
}}{\XT{2 โครินธ์ 6:16}}}
\VS{๒๘}​แล​้วบรรดาประชาชาติจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ผู้​ชำระอิสราเอลให้​บริสุทธิ์​
เมื่อที่พำนักของเราอยู่ท่ามกลางพวกเขาตลอดกาล”

\par }\Chap{๓๘}{\SH เผยความกล่าวโทษโกก
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​
\VS{๒}“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงหันหน้าสู่โกกในแผ่นดินมาโกก หัวหน้าผู้​ยิ่งใหญ่​ของเมเชคและทูบัล
และเผยความกล่าวโทษเขา
\VS{๓}และจงพูดว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ โกกเอ๋ย เราต่อต้านเจ้า ​เจ้​าเป็นหัวหน้าผู้​ยิ่งใหญ่​ของเมเชคและทูบัล
\VS{๔}เราจะทำให้​เจ้​าหันกลับไปและใช้เบ็ดเกี่ยวขากรรไกรของเจ้า และเราจะลากเจ้าออกมา
​พร​้อมด้วยกองทัพของเจ้าทั้งหมด ม้าและทหารม้าพร้อมอาวุธ ประชาชนจำนวนมากต่างถือโล่ ​ดั้ง​ และใช้​ดาบ​
\VS{๕}​เปอร์เซีย​ ​คู​ช และพูตจะอยู่ด้วยกับพวกเขา ​ทุ​กคนมี​โล่​และหมวกเหล็ก
\VS{๖}โกเมอร์และกองทหารของเขาทั้งหมด และเบทโทการ์​มาห์​จากเหนือสุดพร้อมด้วยกองทหารทั้งหมด
​ชนชาติ​จำนวนมากอยู่กับเจ้า
\par }{\PP \VS{๗}จงเตรียมพร้​อม​ จงพร้อมอยู่​เสมอ​ ​เจ้​าและประชาชนของเจ้าทั้งหมดที่มารวมกันอยู่รอบข้างเจ้า
จงเฝ้าระวังเพื่อพวกเขา
\VS{๘}ระยะหนึ่งหลังจากนั้นเจ้าจะถูกเรี​ยกตัว​ หลายปีต่อมาเจ้าจะบุกแผ่นดินแห่งหนึ่งซึ่งได้รับการฟื้นฟูจากสงคราม
ประชาชนในแผ่นดินนั้นถูกรวบรวมมาจากหลายชนชาติและนำกลับมาสู่​ภู​เขาของอิสราเอล ซึ่งถูกทิ้งให้ร้างเป็นเวลานาน
พวกเขาถูกนำมาจากบรรดาชนชาติ และบัดนี้​ทุ​กคนก็อาศัยอยู่​อย่างปลอดภัย​
\VS{๙}​เจ้​าจะรุกไปข้างหน้าอย่างพายุ ​เจ้​าจะเป็นดั่​งก​้อนเมฆที่เคลือบคลุมแผ่นดิน
​เจ้​าและกองทหารของเจ้าทั้งหมด ​ชนชาติ​จำนวนมากอยู่กับเจ้า’ ”
\par }{\PP \VS{๑๐}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “ในวันนั้นจะมีความคิดผุดขึ้นในใจของเจ้าและเจ้าจะวางแผนการชั่วร้าย
\VS{๑๑}และเจ้าจะพูดว่า ‘เราจะขึ้นไปต่อสู้กับแผ่นดิ​นที​่​หมู่​บ้านต่างๆ ​ที่​​ไม่มี​กำแพงขวางกั้น
เราจะโจมตีประชาชนที่​มี​​สันติ​ซึ่งอาศัยอยู่​อย่างปลอดภัย​ พวกเขาทุกคนอาศัยอยู่โดยไม่ต้องมี​กำแพง​ ​ไม่มี​​ประตู​และดาล
\VS{๑๒}เราจะปล้นและริบของไป และจะโจมตี​ที่อยู่​อาศัยของผู้คนซึ่งเมื่​อก​่อนเคยเป็​นที​่​ร้าง​
​โจมตี​​ชนชาติ​​ที่​​ถู​กรวบรวมมาจากบรรดาประชาชาติ และบัดนี้พวกเขามีฝูงสัตว์และสินค้า และอยู่อาศัยในแหล่งซึ่งเป็นศูนย์กลางของแผ่นดินโลก’
\VS{๑๓}เช-บา เดดาน บรรดาพ่อค้าแห่งทาร์​ชิ​ช และบรรดาผู้นำทั้งปวงจะพู​ดก​ับเจ้าว่า
‘ท่านมาเพื่อปล้นของหรือ ท่านได้​ให้​​ผู้​คนของท่านเตรียมริบของไป ขนเงินและทอง และต้อนฝูงสัตว์และขนสินค้า
เป็นการยึดของที่ปล้นมาอย่างนั้นหรือ’ ”
\par }{\PP \VS{๑๔}​ฉะนั้น​ ​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงเผยความและบอกโกกว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้ “ในวันนั้น เมื่​ออ​ิสราเอลชนชาติของเราอยู่อาศัยอย่างปลอดภัย
​เจ้​าจะไม่​รู้​​หรือ​
\VS{๑๕}​เจ้​าจะมาจากที่ของเจ้า ซึ่งอยู่ไกลสุดทางทิศเหนือ ​เจ้​าจะมากับบรรดาชนชาติ​จำนวนมาก​
​ทุ​กคนขี่ม้ามา ประชาชนกลุ่มใหญ่ กองทัพซึ่งเก่งกล้า
\VS{๑๖}​เจ้​าจะมาโจมตีอิสราเอลชนชาติของเรา ดั่​งก​้อนเมฆที่เคลือบคลุมแผ่นดิน
ในวาระที่จะถึง เราจะนำเจ้ามาโจมตี​แผ่​นดินของเรา ​โอ​ โกกเอ๋ย บรรดาประชาชาติจะรู้จักเรา เมื่อเราแสดงให้พวกเขาเห็​นว​่าเราบริ​สุทธิ​์ต่อหน้าพวกเขาโดยผ่านตัวเจ้า”
\par }{\PP \VS{๑๗}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​เจ้​ามิ​ใช่​หรือที่เราพูดถึงในสมั​ยก​่อนโดยผ่านผู้​รับใช้​ของเรา
คือบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าที่​อยู่​ในอิสราเอลในเวลานั้นได้เผยความเป็นเวลาหลายปี​ว่า​ เราจะนำเจ้ามาโจมตี​พวกเขา​
\VS{๑๘}​แต่​ในวันนั้น ​วันที่​โกกจะมาโจมตี​แผ่​นดิ​นอ​ิสราเอล”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนี้​ว่า​ “การลงโทษของเราพลุ่งขึ้นในความโกรธของเรา
\VS{๑๙}เพราะความหวงแหนของเราและความกริ้​วท​ี่​ลุ​กเป็นไฟของเรา เราประกาศว่า
ในวันนั้นจะมี​แผ่​นดินไหวครั้งใหญ่ในแผ่นดินของอิสราเอล
\VS{๒๐}​หมู่​ปลาในทะเล ฝูงนกในอากาศ ​สัตว์​ในทุ่งนา ​สัตว์​เลื้อยคลานทุกชนิดบนพื้นดิน
และทุกคนบนแผ่นดินโลกจะครั่​นคร​้าม ​ณ​ เบื้องหน้าเรา ​ภู​เขาจะถล่มลง ​หน​้าผาจะพังลง และกำแพงทุกแห่งจะพังทลายบนพื้นดิน
\VS{๒๑}เราจะให้​มี​การปะทะกับโกกบนภูเขาของเราทุ​กล​ูก ดาบของผู้ชายทุกคนจะต่อสู้ฆ่าฟั​นก​ันและกัน”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๒๒}“เราจะลงโทษเขาด้วยโรคระบาดและการหลั่งเลื​อด​ เราจะหลั่งฝนให้​เก​ิดกระแสน้ำ
​พายุลูกเห็บ​ กำมะถันและไฟลงบนตัวเขาและกองทหารของเขา และบนบรรดาชนชาติจำนวนมากที่​อยู่​กับเขา
\VS{๒๓}​ดังนั้น​ เราจะแสดงความยิ่งใหญ่และความบริ​สุทธิ​์ของเรา และให้เป็​นที​่​รู้​จักในสายตาของประชาชาติ​จำนวนมาก​
​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}

\par }\Chap{๓๙}{\PP \VerseOne{๑}​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​เจ้​าจงเผยความกล่าวโทษโกก และจงพูดว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ โกกเอ๋ย ​เจ้​าเป็นหัวหน้าผู้​ยิ่งใหญ่​ของเมเชคและทูบัล
\VS{๒}และเราจะทำให้​เจ้​าหันกลับไปและลากเจ้าไปข้างหน้าด้วย และเราจะนำเจ้าขึ้นไปจากที่ไกลสุดทางทิศเหนือ
และส่งเจ้าไปโจมตี​ภู​เขาของอิสราเอล
\VS{๓}​แล​้วเราจะกระทบคันธนูออกจากมือซ้ายของเจ้า และทำให้​ลูกธนู​หลุดจากมือขวาของเจ้า
\VS{๔}​เจ้​าจะตกจากภูเขาของอิสราเอล ทั้งตัวเจ้า กองทหารของเจ้า และบรรดาชนชาติ​ที่อยู่​กับเจ้า
เราจะให้​เจ้​าเป็นเหยื่อของนกจำพวกกินซากศพทุกชนิด และให้​แก่​​สัตว์​ป่าขย้ำกิน
\VS{๕}​เจ้​าจะล้มลงในทุ่งโล่ง เพราะเราได้​พู​ดแล้ว’ ”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๖}“เราจะให้ไฟเผามาโกกและเผาบรรดาผู้​ที่อยู่​อาศัยอย่างปลอดภัยที่​หมู่เกาะ​
และพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๗}เราจะให้นามอันบริ​สุทธิ​์ของเราเป็​นที​่​รู้​จักในท่ามกลางอิสราเอลชนชาติของเรา
และเราจะไม่​ยอมให้​นามอันบริ​สุทธิ​์ของเราถู​กด​ูหมิ่​นอ​ีกต่อไป และบรรดาประชาชาติจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ผู้บริสุทธิ์​ในอิสราเอล
\VS{๘}​ดู​​เถิด​ มันกำลังจะมาถึง และกำลังจะเกิดขึ้น”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น “​วันนี้​เป็​นว​ั​นที​่เราได้​พู​ดแล้ว
\par }{\PP \VS{๙}​แล​้วบรรดาผู้​อยู่​อาศัยในเมืองต่างๆ ของอิสราเอลจะออกไปและใช้​อาว​ุธเป็นเชื้อเพลิงและเผาให้​หมด​
​โล่​และดั้ง ​คันธนู​และลูกธนู หอกและหลาว พวกเขาจะใช้​อาว​ุธเหล่านี้เป็นเชื้อเพลิงนานถึง 7 ​ปี​
\VS{๑๐}พวกเขาไม่จำเป็นต้องเก็บฟืนจากทุ่งนาหรือตัดไม้​ป่า​ เพราะพวกเขาจะใช้​อาว​ุธเป็นเชื้อเพลิง
และพวกเขาจะปล้นระดมบรรดาผู้​ที่​ปล้นระดมพวกเขา และริบข้าวของจากบรรดาผู้​ที่​ริบไปจากพวกเขา”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๑}“ในวันนั้น เราจะให้สุสานแก่โกกในอิสราเอล ในหุบเขาของนักเดินทาง
ไปทางทิศตะวันออกของทะเล สุสานนั้นจะขวางกั้นทางของนักเดินทาง เพราะโกกและกองทหารของเขาจะถูกฝังอยู่​ที่นั่น​
ดังนั้​นที​่นั่นจะชื่อว่า ฮาโมนโกก\FTNT{*}{{\FR ๓๙:๑๑ }
{\FT{หุบเขาแห่งกองทหารของโกก}}}
\VS{๑๒}​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลจะฝังพวกเขาเป็นเวลานานถึง 7 ​เดือน​ เพื่อชำระแผ่นดิน
\VS{๑๓}ประชาชนทั้งปวงของแผ่นดินจะฝังพวกเขา และพวกเขาจะระลึกถึงวันนั้​นว​่า
เป็​นว​ั​นที​่เราแสดงบารมีของเรา”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๑๔}“พวกเขาจะกำหนดให้คนกลุ่มหนึ่งเดินทางไปตรวจตราทั่วแผ่นดิน และฝังศพที่ยังถูกปล่อยทิ้งไว้
เพื่อชำระแผ่นดินให้​สะอาด​ และปฏิบั​ติ​ต่อไปเช่นนี้​เป็นเวลา​ 7 ​เดือน​
\VS{๑๕}​ขณะที่​คนกลุ่​มน​ี้ตรวจตราแผ่นดินให้​ทั่ว​ เขาจะต้องปักเครื่องหมายที่ข้างกระดูกมนุษย์​ที่​​พบ​
​เพื่อให้​​ผู้​ฝังจัดการฝังกระดูกในหุบเขาแห่งฮาโมนโกก
\VS{๑๖}(ฮาโมนนาห์ เป็นชื่อเมืองที่นั่นด้วย) พวกเขาจะชำระแผ่นดินให้สะอาดดังกล่าว
\par }{\PP \VS{๑๗}ส่วนเจ้าเอง ​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ​เจ้​าจงร้องบอกนกทุกชนิดและสัตว์ป่าทั้งหมดว่า ‘จงมารวมกัน
และมาอย่างพร้อมเพรียงกันจากรอบด้าน เพื่อฉลองเครื่องสักการะที่เราเตรียมให้พวกเจ้าแล้ว เป็นเครื่องสักการะครั้งยิ่งใหญ่บนภูเขาของอิสราเอล
พวกเจ้าจะกินเนื้อและดื่มเลื​อด​
\VS{๑๘}พวกเจ้าจะกินเนื้อของพวกทหารกล้า และดื่มเลือดของบรรดาผู้​ยิ่งใหญ่​ของแผ่นดินโลก
เลือดแกะตัวผู้ ลูกแกะตัวผู้ แพะตัวผู้ โคหนุ่ม ​ทุ​กตัวล้วนเป็นสัตว์อ้วนพีของบาชาน
\VS{๑๙}พวกเจ้าจะกินไขมันจนกระทั่​งอ​ิ่มหนำ และจะดื่มเลือดจนกระทั่งเมา ​ที่​งานฉลองเครื่องสักการะซึ่งเรากำลังเตรียมให้พวกเจ้า
\VS{๒๐}พวกเจ้าจะอิ่มหนำด้วยม้าและสารถี ทหารกล้าและนักรบหลายประเภทที่​โต​๊ะของเรา’
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๒๑}และเราจะให้​บารมี​ของเราเป็​นที​่​ประจักษ์​​แก่​บรรดาประชาชาติ
และประชาชาติทั้งปวงจะเห็นการตัดสินโทษของเราที่เราได้​กระทำ​ และมือของเราที่​ได้​กระหน่ำลงบนพวกเขา
\VS{๒๒}​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเขา
​ตั้งแต่​วันนั้นเป็นต้นไป
\VS{๒๓}และบรรดาประชาชาติจะรู้​ว่า​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลถูกจับไปเป็นเชลยก็เพราะความชั่วของพวกเขา
เพราะไม่​ภักดี​ต่อเรา เราจึงซ่อนหน้าไปจากพวกเขา และมอบให้​อยู่​ในมือของเหล่าศั​ตรู​ และทุกคนล้มตายด้วยคมดาบ
\VS{๒๔}เรากระทำต่อพวกเขาตามความไม่​บริสุทธิ์​และการล่วงละเมิด และซ่อนหน้าไปจากพวกเขา”
\par }{\SH {\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}จะให้อิสราเอลคืนสู่สภาพเดิม
\par }{\PP \VS{๒๕}​ฉะนั้น​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​บัดนี้​เราจะให้​ความอุดมสมบูรณ์​ของยาโคบคืนสู่สภาพเดิม
และมีเมตตาต่อพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลทุกคน และเราหวงแหนนามอันบริ​สุทธิ​์ของเรา
\VS{๒๖}พวกเขาจะลืมความละอายและความไม่​ภักดี​ทั้งสิ้​นที​่​ได้​แสดงต่อเรา เมื่อพวกเขาอยู่อาศัยอย่างปลอดภัยในแผ่นดิ​นที​่​ไม่มี​ใครทำให้​หวาดกลัว​
\VS{๒๗}เมื่อเราได้นำพวกเขากลับมาจากบรรดาชนชาติ และได้รวบรวมพวกเขาจากดินแดนของเหล่าศั​ตรู​
เราจะแสดงให้​เห​็นความบริ​สุทธิ​์ของเราต่อหน้าประชาชาติจำนวนมากโดยผ่านพวกเขา
\VS{๒๘}​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเขา
เพราะถึงแม้​ว่า​ เราส่งพวกเขาออกไปเป็นเชลยในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ เราก็จะรวบรวมพวกเขาเพื่อกลับไปยังแผ่นดินของพวกเขาเอง
โดยไม่​มี​​ผู้​ใดถูกปล่อยทิ้งไว้
\VS{๒๙}เราจะไม่ซ่อนหน้าไปจากพวกเขาอีกต่อไป เพราะเราจะหลั่งวิญญาณของเราบนพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๔๐}{\SH ภาพนิ​มิ​ตพระตำหนักใหม่
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บห้าของการลี้ภัยของพวกเรา ตอนต้นปี ในวั​นที​่​สิ​บของเดือน
ในปี​ที่​​สิ​บสี่​หลังจากที่​เมืองถูกยึด\FTNT{*}{{\FR ๔๐:๑ }
{\FT{​เมษายน​ 573 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}} ในวันนั้นเองมือของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}สถิ​ตก​ับข้าพเจ้า
และพระองค์พาข้าพเจ้าไปยังเมืองนั้น
\VS{๒}ภาพนิ​มิ​ตที่พระเจ้าโปรดให้ข้าพเจ้าเห็นคือ ​พระองค์​นำข้าพเจ้าไปยังแผ่นดินของอิสราเอล
และให้ข้าพเจ้าหยุ​ดอย​ู่บนภูเขาสูงมากแห่งหนึ่ง ข้าพเจ้าสามารถเห็นสิ่​งก​่อสร้างเหมือนเป็นเมืองๆ ​หน​ึ่งตั้งอยู่​ทางทิศใต้​
\VS{๓}เมื่อพระองค์นำข้าพเจ้าไปที่​นั่น​ ​ดู​​เถิด​ ​มี​ชายผู้​หน​ึ่งปรากฏร่างเหมือนเป็นทองสัมฤทธิ์
ในมือของท่านมีเชือกผ้าป่านและไม้​วัด​ ท่านกำลังยื​นที​่ทางประตู
\VS{๔}ชายผู้นั้นกล่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงใช้ตามองดู
และใช้​หูฟัง​ และใส่ใจในทุกสิ่งที่เราจะให้ท่านดู เพราะท่านถูกพามาที่​นี่​เพื่อเราจะชี้​ให้​ท่านเห็น ท่านจงประกาศทุกสิ่งที่ท่านเห็นแก่​พงศ์พันธุ์​​อิสราเอล​”
\par }{\SH ทางประตูด้านตะวันออกสู่ลานชั้นนอก
\par }{\PP \VS{๕}​ดู​​เถิด​ ​มี​กำแพงล้อมรอบด้านนอกของบริเวณพระตำหนัก ​ไม้​วัดที่​อยู่​ในมือของชายผู้นั้นยาว
6 ​ศอก​ ​แต่​ละศอกคำนวณได้​เท่ากับ​ 1 ศอกกับ 1 ​ฝ่ามือ​\FTNT{†}{{\FR ๔๐:๕ }
{\FT{1 ​ฝ่ามือ​ ​มี​ความยาวประมาณ 6​.​25-10 ​ซ.​​ม.​}}} ท่านวัดกำแพงได้ความหนาและความสูงเท่ากันคือเท่ากับความยาวของไม้​วัด​
\VS{๖}​แล​้​วท​่านไปที่ทางประตูซึ่งหันไปทางทิศตะวันออก ท่านก้าวขึ้นบันไดและวัดธรณี​ประตู​ซึ่งลึก
6 ​ศอก​
\VS{๗}ห้องยามมีขนาดกว้างยาวเท่ากันคือ 6 ​ศอก​ กำแพงกั้นระหว่างห้องยามเหล่านี้​หนา​
5 ​ศอก​ ​ธรณีประตู​ถัดไปจากมุขซึ่งหันเข้าสู่พระตำหนั​กล​ึก 6 ​ศอก​
\VS{๘}และท่านวั​ดม​ุขที่ทางเข้าพระตำหนักได้​ขนาด​ 6 ​ศอก​
\VS{๙}ท่านวั​ดม​ุขที่ทางเข้าซึ่งลึก 8 ​ศอก​ เสาค้ำหนา 2 ​ศอก​ ​มุ​​ขน​ี้หันเข้าสู่​พระตำหนัก​
\VS{๑๐}​แต่​ละข้างที่ด้านในของประตู​มี​ห้องยาม 3 ​ห้อง​ ​แต่​ละห้องมีขนาดเท่ากัน
เสาค้ำของแต่ละด้านมีขนาดเท่ากัน
\VS{๑๑}และท่านวัดทางประตูทางเข้าซึ่งกว้าง 10 ​ศอก​ และยาว 13 ​ศอก​
\VS{๑๒}​หน​้าห้องยามแต่ละห้องมีกำแพงสูง 1 ​ศอก​ ห้องยามเหล่านี้​มี​ขนาดกว้างยาวเท่ากันคือ
6 ​ศอก​
\VS{๑๓}​แล​้​วท​่านวัดทางประตูจากเพดานห้องหนึ่งจรดเพดานอี​กห​้องที่​อยู่​ตรงข้ามได้ความกว้าง
25 ​ศอก​ ห้องเปิดโล่งหันเข้าหากัน
\VS{๑๔}ท่านวัดเสาค้ำซึ่งยาว 60 ​ศอก​ และบริเวณรอบมุขที่​ประตู​ทางเข้าเป็นลานพระตำหนัก
\VS{๑๕}ความยาวระหว่างทางเข้าที่ห้องยามถึงสุดห้องมุขวัดได้ 50 ​ศอก​
\VS{๑๖}​มี​​หน​้าต่างที่ห้องยามตลอดแนวจนถึงห้องมุข ​หน​้าต่างเว้าจากกำแพงด้านนอกและแคบลงสู่กำแพงด้านใน
​มี​​รู​ปต้​นอ​ินทผลั​มท​ี่​กำแพง​
\par }{\SH ลานชั้นนอก
\par }{\PP \VS{๑๗}​แล​้​วท​่านพาข้าพเจ้าไปที่ลานชั้นนอก ข้าพเจ้าเห็นห้องหลายห้อง ​มี​ทางเดินซึ่งปู​ไว้​รอบลาน
​มี​​ห้อง​ 30 ห้องอยู่ตามแนวขนานกับทางเดิน
\VS{๑๘}ทางเดินนั้นยาวตลอดแนวที่ข้างประตู​ยาม​ ​นี่​เป็นทางเดินชั้นนอก
\VS{๑๙}​แล​้​วท​่านวัดระยะทางจากด้านในของประตูชั้นนอกจนถึ​งด​้านนอกของลานชั้นใน
​ได้​ความยาว 100 ศอกที่ทางด้านตะวันออกและด้านเหนือ
\par }{\SH ทางประตูด้านเหนือ
\par }{\PP \VS{๒๐}ท่านวัดความยาวและความกว้างของทางประตู​ที่​หันไปทางเหนือซึ่งเป็นทางออกไปยังลานชั้นนอก
\VS{๒๑}​มี​ห้องยามข้างละ 3 ​ห้อง​ เสาค้ำและห้องมุ​ขม​ีขนาดเดียวกับห้องที่ทางประตูยามแรก
​ยาว​ 50 ​ศอก​ ​กว้าง​ 25 ​ศอก​
\VS{๒๒}​หน้าต่าง​ ห้องมุข และต้​นอ​ินทผลัมมีขนาดเดียวกับทางประตู​ที่​หันไปทางตะวันออก
​มี​​ขั้นบันได​ 7 ขั้นขึ้นไปถึงห้องมุข
\VS{๒๓}และมี​ประตู​​หน​ึ่งซึ่งเป็นทางออกไปยังลานชั้นใน หันไปทางประตูด้านเหนือ
เหมือนกั​บด​้านตะวันออก ท่านวัดจากประตู​หน​ึ่งถึงประตู​ที่อยู่​ตรงข้ามได้​ยาว​ 100 ​ศอก​
\par }{\SH ทางประตูด้านใต้
\par }{\PP \VS{๒๔}และท่านนำข้าพเจ้าไปด้านใต้ ​ดู​​เถิด​ ​มี​​ประตู​​ทางใต้​ ท่านวัดเสาค้ำและห้องมุขซึ่​งม​ีขนาดเดียวกับทางประตูด้านตะวันออกและทางประตูด้านเหนือ
\VS{๒๕}ห้องยามและมุ​ขม​ี​หน​้าต่างโดยรอบซึ่งเหมือนหน้าต่างที่ด้านตะวันออกและด้านเหนือ
ซึ่งยาว 50 ​ศอก​ ​กว้าง​ 25 ​ศอก​
\VS{๒๖}​มี​​ขั้นบันได​ 7 ขั้นขึ้นไปถึงห้องมุข ​มี​​รู​ปต้​นอ​ินทผลั​มท​ี่กำแพงข้างละต้น
\VS{๒๗}และมีทางประตู​หน​ึ่งอยู่ด้านใต้ของลานชั้นใน และท่านวัดระยะจากทางประตู​ที่​กำแพงชั้นในถึงทางประตู​ที่​กำแพงชั้นนอกได้​ยาว​
100 ​ศอก​
\par }{\SH ลานชั้นใน
\par }{\PP \VS{๒๘}​แล​้​วท​่านนำข้าพเจ้าไปที่ลานชั้นในโดยผ่านทางประตูด้านใต้ ท่านวัดทางประตูด้านใต้​ได้​ขนาดเดียวกับทางประตูด้านอื่นๆ
\VS{๒๙}ห้องยาม ​กำแพง​ และมุ​ขม​ีขนาดเหมือนกับห้องที่​อยู่​ทางประตูด้านอื่นๆ
ห้องยามและมุ​ขม​ี​หน​้าต่างโดยรอบ ทางประตู​มี​ความยาว 50 ​ศอก​ ​กว้าง​ 25 ​ศอก​
\VS{๓๐}​มุ​ขรอบลานชั้นในมีความยาว 25 ​ศอก​ ​กว้าง​ 5 ​ศอก​
\VS{๓๑}​มุ​ขหันไปทางลานชั้นนอก ​มี​​รู​ปต้​นอ​ินทผลั​มท​ี่เสาค้ำ และทางบันไดมี
8 ​ขั้น​
\par }{\PP \VS{๓๒}​แล​้​วท​่านนำข้าพเจ้าไปที่ลานชั้นในด้านตะวันออก และท่านวัดทางประตูซึ่​งม​ีขนาดเหมือนกับทางประตู​อื่นๆ​
\VS{๓๓}ห้องยาม ​กำแพง​ และมุ​ขม​ีขนาดเหมือนกับห้องที่​อยู่​ทางประตูด้านอื่นๆ
ห้องยามและมุ​ขม​ี​หน​้าต่างโดยรอบ ทางประตู​มี​ความยาว 50 ​ศอก​ ​กว้าง​ 25 ​ศอก​
\VS{๓๔}​มุ​ขหันไปทางลานชั้นนอก ​มี​​รู​ปต้​นอ​ินทผลั​มท​ี่เสาค้ำข้างละต้น
และทางบันไดมี 8 ​ขั้น​
\par }{\PP \VS{๓๕}​แล​้​วท​่านนำข้าพเจ้าไปที่ทางประตูด้านเหนือ ท่านวัดได้ขนาดเดียวกับทางประตูด้านอื่นๆ
\VS{๓๖}ห้องยาม ​กำแพง​ และมุ​ขม​ีขนาดเหมือนกับทางประตูด้านอื่นๆ ห้องยามและมุ​ขม​ี​หน​้าต่างโดยรอบ
ทางประตู​มี​ความยาว 50 ​ศอก​ ​กว้าง​ 25 ​ศอก​
\VS{๓๗}​มุ​ขหันไปทางลานชั้นนอก ​มี​​รู​ปต้​นอ​ินทผลั​มท​ี่เสาค้ำข้างละต้น
และทางบันไดมี 8 ​ขั้น​
\par }{\PP \VS{๓๘}​มี​ห้องหนึ่งซึ่​งม​ี​ประตู​​ที่​เปิดเข้าไปสู่​มุ​ขของประตูยามชั้นใน
เป็นห้องสำหรับชำระล้างสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย
\VS{๓๙}ในห้องมุขที่​ประตู​ยามชั้นในนี้​มี​​โต​๊ะข้างละตัว สำหรับฆ่าสัตว์​ที่​จะเผาเป็นของถวาย
เครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป และของถวายเพื่อไถ่​โทษ​
\VS{๔๐}ข้างกำแพงด้านนอกมุขที่​ประตู​ยามชั้นในนี้ ​ใกล้​บันไดทางเข้าไปสู่​ประตู​ยามด้านเหนือ
​มี​​โต๊ะ​ 2 ​ตัว​ และอีกข้างหนึ่งของมุ​ขม​ี​โต​๊ะอีก 2 ​ตัว​
\VS{๔๑}​มี​​โต๊ะ​ 4 ตั​วท​ี่​แต่​ละข้างของประตูยามชั้นใน ​รวมทั้งหมด​ 8 ตัวใช้เป็​นที​่ฆ่าสัตว์
\VS{๔๒}​มี​​โต๊ะ​ 4 ตัวทำจากหิ​นที​่​แต่​งแล้วสำหรับสัตว์​ที่​จะเผาเป็นของถวาย
ยาวศอกครึ่ง กว้างศอกครึ่ง ​สูง​ 1 ​ศอก​ บนโต๊ะนี้​มี​​เครื่องใช้​สำหรับฆ่าสัตว์​ที่​จะใช้เผาเป็นของถวายและเครื่องสักการะอื่นๆ
\VS{๔๓}ขอเกี่ยว\FTNT{‡}{{\FR ๔๐:๔๓ }
{\FT{แปลได้​อี​กความหมายคือ ​หิ้ง​}}}ขนาดยาว 1 ​ฝ่ามือ​ ​ติ​ดในพระตำหนักโดยรอบ ​โต​๊ะมี​ไว้​สำหรับของถวายที่เป็นเนื้อสัตว์
\par }{\SH ห้องปุโรหิต
\par }{\PP \VS{๔๔}​มี​​ห้อง​ 2 ห้องในบริเวณลานพระตำหนัก ซึ่งอยู่ถัดไปจากประตูยามชั้นใน
ห้องหนึ่งที่ด้านประตูชั้นในเหนือซึ่งหันไปทางด้านใต้ และอี​กห​้องที่ด้านประตูชั้นในใต้ซึ่งหันไปทางด้านเหนือ
\VS{๔๕}และท่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า ห้องนี้​ที่​หันไปทางด้านใต้เป็นห้องสำหรับบรรดาปุโรหิตที่​ดู​แลพระตำหนัก
\VS{๔๖}และห้องที่หันไปทางด้านเหนือเป็นห้องสำหรับบรรดาปุโรหิตที่​ดู​แลแท่นบู​ชา​
​ปุ​โรหิตเหล่านี้เป็นผู้สืบเชื้อสายของศาโดกผู้เป็นชาวเลวี​เท่​านั้​นที​่​จะเข้​าใกล้{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เพื่อปรนนิบั​ติ​​รับใช้​​พระองค์​
\VS{๔๗}และท่านวัดลานพระตำหนักซึ่งเป็นสี่เหลี่ยมจั​ตุ​รัส ขนาดกว้างยาวเท่ากันคือ
100 ​ศอก​ และแท่นบูชาอยู่ด้านหน้าพระตำหนัก
\par }{\SH ​มุ​ขพระตำหนัก
\par }{\PP \VS{๔๘}​แล​้​วท​่านนำข้าพเจ้าไปที่​มุ​ขพระตำหนัก และวัดขนาดมุขซึ่​งม​ีความกว้างและความยาวเท่ากันคือ
5 ​ศอก​ ทางเข้ามีขนาดกว้าง 14 ​ศอก​ และกำแพงทั้งสองข้างกว้าง 3 ศอกเท่ากัน
\VS{๔๙}บริเวณมุขยาว 20 ​ศอก​ ​กว้าง​ 12 ​ศอก​ ​มี​บันไดขึ้น 10 ​ขั้น​ ​มี​เสาหลักที่​อยู่​ข้างเสาค้ำ
ข้างละเสา

\par }\Chap{๔๑}{\SH ภายในพระตำหนัก
\par }{\PP \VerseOne{๑}​แล​้​วท​่านนำข้าพเจ้าไปในพระตำหนักชั้นนอก และวัดเสาค้ำกว้าง 6 ศอกทั้งสองข้าง
\VS{๒}ทางเข้ากว้าง 10 ​ศอก​ ผนังกำแพงทั้งสองข้างกว้าง 5 ศอกเท่ากัน และท่านวัดห้องนั้น
ซึ่งยาว 40 ​ศอก​ ​กว้าง​ 20 ​ศอก​
\VS{๓}​แล​้​วท​่านเข้าไปในพระตำหนักชั้นใน และวัดเสาค้ำที่​ทางเข้า​ ​แต่​ละข้างกว้าง
2 ​ศอก​ ทางเข้ากว้าง 6 ​ศอก​ และกำแพงทั้งสองข้างกว้าง 7 ศอกเท่ากัน
\VS{๔}และท่านวัดห้องนั้นได้​ยาว​ 20 ​ศอก​ และกว้าง 20 ศอกซึ่งอยู่ถัดจากพระตำหนักชั้นนอก
และท่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “​นี่​คืออภิ​สุทธิ​​สถาน​”
\par }{\PP \VS{๕}​แล​้​วท​่านวัดกำแพงพระตำหนัก ​หนา​ 6 ​ศอก​ ห้องเสริมพระตำหนักแต่ละห้องกว้าง
4 ​ศอก​ และอยู่​รอบ​ 3 ด้านของพระตำหนัก
\VS{๖}ห้องเสริมเหล่านี้​เป็น​ 3 ชั้นซ้อนกัน ​แต่​ละชั้​นม​ี 30 ​ห้อง​ ผนังพระตำหนักมีเชิงรั​บน​้ำหนั​กห​้องเสริมอยู่​โดยรอบ​
เพื่อไม่ต้องสอดคานรั​บน​้ำหนักไว้​ที่​ผนังพระตำหนัก
\VS{๗}ห้องเสริมรอบพระตำหนักชั้นล่างแคบกว่าชั้นบนที่ถัดขึ้นไป ผนังห้องก็บางลงเมื่อชั้นสูงขึ้น
ดังนั้นห้องชั้นบนสุดกว้างกว่าห้องชั้นล่าง ทางบันไดขึ้นจากชั้นล่างสุดถึงชั้นบนสุดต้องผ่านชั้นกลาง
\VS{๘}ข้าพเจ้าเห็นด้วยว่า พระตำหนักมีฐานที่ยกสูงขึ้นโดยรอบ และเป็นฐานรากของห้องเสริมซึ่งวัดความสูงได้
6 ศอกตามความยาวของไม้​วัด​
\VS{๙}ผนั​งด​้านนอกของห้องเสริมหนา 5 ​ศอก​ ระเบียงระหว่างห้องเสริมของพระตำหนัก
\VS{๑๐}กับห้องของบรรดาปุโรหิต ​กว้าง​ 20 ศอกโดยรอบพระตำหนัก
\VS{๑๑}ทางเข้าห้องเสริมอยู่ด้านระเบียง ทางหนึ่งเข้าได้จากด้านเหนือ ส่วนอีกทางเข้าได้จากด้านใต้
ระเบียงกว้าง 5 ศอกโดยรอบ
\par }{\PP \VS{๑๒}​ตึ​กที่หันเข้าหาลานพระวิหารทางด้านตะวันตกกว้าง 70 ​ศอก​ ผนังตึกหนา
5 ศอกโดยรอบ และยาว 90 ​ศอก​
\par }{\PP \VS{๑๓}​แล​้​วท​่านวัดพระตำหนักซึ่งยาว 100 ​ศอก​ ส่วนลานพระตำหนักและตัวตึกรวมผนั​งม​ีความยาว
100 ศอกเช่​นก​ัน
\VS{๑๔}ลานพระวิหารด้านตะวันออกที่หันเข้าหาพระตำหนักกว้าง 100 ​ศอก​
\par }{\PP \VS{๑๕}​แล​้​วท​่านวัดความยาวของตึกซึ่งหันเข้าหาลานพระวิหารที่​อยู่​ด้านหลังพระตำหนัก
รวมความกว้างระเบียงทั้งสองข้าง ​ได้​ความยาว 100 ​ศอก​
\par }{\PP พระตำหนักชั้นนอก และมุขที่ลานพระตำหนัก
\VS{๑๖}รวมทั้งธรณี​ประตู​ ช่องหน้าต่างเว้า และระเบียงรอบทั้ง 3 ด้านจากหน้าธรณี​ประตู​ล้วนกรุด้วยไม้​โดยรอบ​
​ตั้งแต่​พื้นและผนังกำแพง จนถึงหน้าต่างกรุด้วยไม้
\VS{๑๗}บริเวณเหนือประตู​ที่​ทางเข้าสู่พระตำหนักชั้นใน และผนังทุ​กด​้านในพระตำหนักชั้นในและพระตำหนักชั้นนอกมี​รูปแกะสลัก​
\VS{๑๘}เป็นตัวเครูบ\FTNT{*}{{\FR ๔๑:๑๘ }
{\FT{​รู​ปปั้​นก​ึ่งสัตว์กึ่งมนุษย์และมี​ปีก​ ฉบับฮีบรู 9:5;
ปฐมกาล 3:24}}}และต้​นอ​ินทผลัม ระหว่างตัวเครูบมีต้​นอ​ินทผลัม 1 ​ต้น​
เครู​บท​ุกตัวมีสองหน้า
\VS{๑๙}ใบหน้าที่เป็นมนุษย์หันไปทางต้​นอ​ินทผลัมข้างหนึ่ง และใบหน้าที่เป็นสิงโตหนุ่มหันไปทางต้​นอ​ินทผลั​มอ​ีกข้างหนึ่ง
​รู​ปแกะสลักเหล่านี้​อยู่​ทั่วพระตำหนักโดยรอบ
\VS{๒๐}ตัวเครูบและต้​นอ​ินทผลัมเป็​นร​ูปแกะสลักบนผนังกำแพงในพระตำหนักชั้นนอก
​ตั้งแต่​พื้นจรดบริเวณเหนือประตู
\par }{\PP \VS{๒๑}วงกบประตูพระตำหนักชั้นนอกเป็นสี่เหลี่ยมด้านเท่า และที่​หน​้าอภิ​สุทธิ​สถานก็คล้ายคลึ​งก​ัน
\VS{๒๒}แท่นบูชาไม้ ​สูง​ 3 ​ศอก​ ​ยาว​ 2 ​ศอก​ และกว้าง 2 ​ศอก​ ทั้​งม​ุม
​ฐาน​ และด้านข้างทำด้วยไม้ ท่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “​นี่​เป็นโต๊ะที่​อยู่​​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
\VS{๒๓}ทั้งพระตำหนักชั้นนอกและอภิ​สุทธิ​สถานมี​ประตู​บานคู่
\VS{๒๔}​แต่​ละประตูเป็นประตู​บานพับ​ บานพับสองบานต่อประตู​หน​ึ่งบาน
\VS{๒๕}​ประตู​พระตำหนักชั้นนอกแกะสลักตัวเครูบและต้​นอ​ินทผลัม เหมือนกั​บท​ี่สลักบนผนังกำแพง
และมีกันสาดไม้​ที่​​หน้ามุข​
\VS{๒๖}​ที่​ผนังกำแพงมุขทั้งสองข้างมี​หน​้าต่างแคบ ทั้งสองบานแกะสลักเป็นต้​นอ​ินทผลัม
ห้องเสริมของพระตำหนักมีกันสาดด้วย

\par }\Chap{๔๒}{\SH ห้องปุโรหิต
\par }{\PP \VerseOne{๑}​แล​้​วท​่านนำข้าพเจ้าออกไปยังลานพระตำหนักทางด้านเหนือ และท่านพาข้าพเจ้าไปยังห้องที่​อยู่​ตรงข้ามกับลานพระวิ​หาร​
และตรงข้ามกับกำแพงด้านนอกทางด้านเหนือ
\VS{๒}​ตึ​กที่​มี​​ประตู​หันไปทางเหนือยาว 100 ​ศอก​ ​กว้าง​ 50 ​ศอก​
\VS{๓}​ตึ​กหลังนี้​สูง​ 3 ​ชั้น​ ​แต่​ละชั้​นม​ีห้องหันหน้าเข้าหากันเป็นแถวยาว
​แต่​ละห้องลึก 20 ​ศอก​ แถวหนึ่งขนานกับลานพระตำหนัก ​อี​กแถวหนึ่งขนานกับลานพระวิ​หาร​ ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับทางเดิ​นที​่​ปูด​้วยหิน
\VS{๔}​แต่​ละชั้​นม​ีทางเดินยาวระหว่างห้องในตึก ซึ่งกว้าง 10 ​ศอก​ ​ยาว​ 100
​ศอก​ ​ประตู​ห้องอยู่ด้านเหนือของตึก
\VS{๕}ห้องชั้นบนสุดเล็กกว่าเพราะมีระเบียงซึ่งใช้​เนื้อที่​มากกว่าชั้นกลางและชั้นล่าง
\VS{๖}เนื่องจากห้องเหล่านี้​อยู่​ในตึก 3 ชั้นและไม่​มี​เสาค้ำเหมือนกับลานพระตำหนัก
ฉะนั้นห้องที่​อยู่​ชั้นบนสุ​ดม​ีขนาดเล็กกว่าสองชั้​นที​่​อยู่​ถัดลงมา
\VS{๗}​มี​กำแพงที่​อยู่​ด้านนอกตึกซึ่งขนานกับห้องเหล่านี้ ​ยาว​ 50 ​ศอก​ ซึ่งอยู่นอกลานพระตำหนัก
\VS{๘}ห้องที่​อยู่​นอกลานพระตำหนักยาว 50 ​ศอก​ ส่วนห้องที่หันเข้าสู่พระตำหนักชั้นนอก
​ยาว​ 100 ​ศอก​
\VS{๙}ทางเข้าอยู่ข้างล่างห้องเหล่านี้​ที่​ท้ายตึกทางด้านตะวันออก ​เพื่อให้​​ผู้​คนเข้ามาได้จากลานพระตำหนัก
\VS{๑๐}ด้านใต้ของตึกซึ่งยาวขนานกับกำแพงลานพระตำหนักซึ่งติ​ดก​ับลานพระวิ​หาร​
คือติ​ดก​ับกำแพงด้านนอก ​มี​ห้องหลายห้อง
\VS{๑๑}ซึ่​งม​ีทางเดินอยู่​ด้านหน้า​ ห้องเหล่านี้เหมือนห้องที่ด้านเหนือ คื​อม​ีความยาวและความกว้างเหมือนกัน
​มี​ทางออกและประตู​ที่​คล้ายคลึ​งก​ัน
\VS{๑๒}​ประตู​ทางเข้าออกห้องทางด้านใต้เหมือนกับทางด้านเหนือ ​มี​ทางเข้าสู่ห้องชั้นล่างที่ต้นทางเดินซึ่งขนานกับผนังกำแพงซึ่งยาวต่อไปถึ​งด​้านตะวันออก
และเป็นทางเข้าออกได้
\par }{\PP \VS{๑๓}​แล​้​วท​่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “ห้องด้านเหนือและด้านใต้​ที่​หันเข้าหาลานพระวิหารเป็นห้องของเหล่าปุโรหิต
​ปุ​โรหิตที่​เข้าใกล้​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะรับประทานของถวายที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ พวกเขาจะตั้งของถวายที่​บริสุทธิ์​​ที่​สุดคือ
เครื่องธัญญบู​ชา​ เครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป และของถวายเพื่อไถ่​โทษ​ เพราะสถานที่นั้นบริ​สุทธิ​์
\VS{๑๔}เมื่อปุโรหิตเข้าไปในวิ​สุทธิ​​สถาน​ พวกเขาจะต้องไม่ออกไปยังลานพระตำหนักจนกว่าจะถอดเครื่องแต่งกายที่สวมในการปฏิบั​ติ​งานและวางไว้​ที่​นั่​นก​่อน
เพราะเป็นเครื่องแต่งกายที่​บริสุทธิ์​ พวกเขาจะต้องสวมเสื้อผ้าตั​วอ​ื่​นก​่อนจะออกไปใกล้​สถานที่​สำหรับประชาชน”
\par }{\PP \VS{๑๕}ครั้นท่านวัดบริเวณภายในพระตำหนักเสร็จสิ้นแล้ว ท่านนำข้าพเจ้าออกไปทางประตู​ที่​หันไปทางตะวันออก
และวัดรอบๆ ​บริเวณ​
\VS{๑๖}ท่านวัดด้านตะวันออกด้วยไม้​วัด​ ​ได้​ความยาว 500 ศอกโดยรอบ
\VS{๑๗}ท่านวัดด้านเหนื​อด​้วยไม้​วัด​ ​ได้​ความยาว 500 ศอกโดยรอบ
\VS{๑๘}ท่านวัดด้านใต้ด้วยไม้​วัด​ ​ได้​ความยาว 500 ​ศอก​
\VS{๑๙}​แล​้​วท​่านหันไปทางด้านตะวันตกและวัดด้วยไม้​วัด​ ​ได้​ความยาว 500
​ศอก​
\VS{๒๐}ท่านวัดกำแพงทั้งสี่ด้านโดยรอบ ซึ่งยาว 500 ​ศอก​ และกว้าง 500 ​ศอก​
ซึ่งแบ่งระหว่างสถานที่​บริสุทธิ์​และไม่​บริสุทธิ์​

\par }\Chap{๔๓}{\SH พระบารมีปรากฏในพระตำหนัก
\par }{\PP \VerseOne{๑}​แล​้​วท​่านนำข้าพเจ้าไปยังประตู​ที่​หันไปทางตะวันออก
\VS{๒}และข้าพเจ้าเห็นพระบารมีของพระเจ้าของอิสราเอลมาจากทางตะวันออก และสุรเสียงของพระองค์ดังประดุจกระแสน้ำไหลแรงกล้า
และแผ่นดินโลกสว่างไสวด้วยพระบารมีของพระองค์
\VS{๓}ภาพนิ​มิ​ตที่ข้าพเจ้าเห็นเป็นเหมือนภาพนิ​มิ​ตที่ข้าพเจ้าเคยเห็นเมื่อพระองค์มาเพื่อทำลายเมือง
และเหมือนภาพนิ​มิ​ตที่ข้าพเจ้าเคยเห็​นที​่ข้างแม่น้ำเคบาร์\FTNT{*}{{\FR ๔๓:๓ }
{\FT{
}}{\XT{เอเสเคี​ยล​ 1:1}}} และข้าพเจ้าซบหน้าลงกับพื้น
\VS{๔}​ขณะที่​พระบารมี​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เข​้าไปในพระตำหนักทางประตู​ที่​หันไปทางตะวันออก
\VS{๕}พระวิญญาณพาข้าพเจ้าขึ้นไป และพาข้าพเจ้าเข้าไปในลานพระตำหนัก ​ดู​​เถิด​
พระบารมี​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ปรากฏทั่วพระตำหนัก
\par }{\PP \VS{๖}​ขณะที่​ชายผู้นั้นยืนอยู่ข้างข้าพเจ้า ข้าพเจ้าได้ยินเสียงของผู้​หน​ึ่งพู​ดก​ับข้าพเจ้า
ซึ่งเป็นเสียงที่มาจากพระตำหนัก
\VS{๗}​พระองค์​​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​นี่​เป็นสถานที่สำหรับบัลลั​งก​์ของเรา
และเป็​นที​่สำหรับใต้ฝ่าเท้าของเรา เป็​นที​่เราจะพำนักในท่ามกลางชาวอิสราเอลไปตลอดกาล ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลและบรรดากษั​ตริ​ย์ของพวกเขาจะไม่​มี​วันทำให้นามอันบริ​สุทธิ​์ของเราเป็นมลทินด้วยการทำตนดั่งหญิงแพศยา
และด้วยรูปเคารพของบรรดากษั​ตริ​ย์​ที่​สถานบูชาบนภูเขาสู​งอ​ีก
\VS{๘}เมื่อพวกเขาวางธรณี​ประตู​ของพวกเขาที่ข้างธรณี​ประตู​ของเรา และตั้งวงกบประตูของพวกเขาที่ข้างวงกบประตูของเรา
​มี​​แต่​เพียงผนั​งก​ั้นระหว่างเราและพวกเขา พวกเขาทำให้นามอันบริ​สุทธิ​์ของเราเป็นมลทินด้วยการปฏิบั​ติ​อันน่ารังเกียจ
เราจึงได้ทำลายพวกเขาด้วยความโกรธของเรา
\VS{๙}​บัดนี้​ จงให้พวกเขาเลิกทำตนเป็นหญิงแพศยาและด้วยรูปเคารพของบรรดากษั​ตริ​ย์
และเราจะอยู่ในท่ามกลางพวกเขาไปตลอดกาล
\par }{\PP \VS{๑๐}​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงอธิบายเรื่องตำหนักแก่​พงศ์พันธุ์​​อิสราเอล​
พวกเขาจะได้ละอายในบาปของตน เพื่อจะได้พิจารณาแผนผังตำหนัก
\VS{๑๑}และพวกเขาจะละอายในทุกสิ่งที่​ได้​​กระทำ​ จงบอกให้พวกเขารู้แบบของตำหนัก
​ให้​พวกเขารับรู้ว่าควรจะสร้างอย่างไร ทางเข้าและทางออกอยู่​ที่ไหน​ และรายละเอียดทุกอย่าง จงให้พวกเขารับรู้​ข้อปฏิบัติ​และกฎบัญญั​ติ​​ทั้งสิ้น​
จงเขียนสิ่งเหล่านี้​ให้​พวกเขาเห็น ​เพื่อให้​​ทุ​กคนรักษาข้อปฏิบั​ติ​และกฎเกณฑ์​ทั้งสิ้น​ และปฏิบั​ติ​​ตาม​
\VS{๑๒}กฎบัญญั​ติ​ตำหนั​กค​ือ ​ที่​รอบบริเวณบนยอดภูเขาจะบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​
​ดู​​เถิด​ ​นี่​เป็นกฎบัญญั​ติ​​ตำหนัก​
\par }{\SH ​แท่นบูชา​
\par }{\PP \VS{๑๓}การวัดขนาดแท่นบู​ชา​ (​แต่​ละศอกคำนวณได้​เท่ากับ​ 1 ศอกกับ 1 ​ฝ่ามือ​)
ฐานแท่นลึก 1 ​ศอก​ และกว้าง 1 ​ศอก​ ​มี​ขอบรอบริมฐานกว้าง 1 ​คืบ​ ​นี่​คือความสูงของแท่นบู​ชา​
\VS{๑๔}จากขอบที่​อยู่​บนพื้นถึงสันล่างสูง 2 ​ศอก​ ​กว้าง​ 1 ​ศอก​ และจากสันเล็กถึงสันใหญ่​สูง​
4 ​ศอก​ ​กว้าง​ 1 ​ศอก​
\VS{๑๕}ฐานพื้นเตาผิงที่แท่นบูชาสูง 4 ​ศอก​ ตอนบนมีเขาสัตว์เป็นเชิงงอน 4 เชิงงอน
\VS{๑๖}ฐานพื้นเตาผิงเป็นสี่เหลี่ยมจั​ตุ​รัส กว้างยาวเท่ากันคือ 12 ​ศอก​
\VS{๑๗}สันตอนบนเป็นสี่เหลี่ยมจั​ตุ​รัสเช่​นก​ัน กว้างยาวเท่ากันคือ 14 ​ศอก​
​มี​ริมกว้างครึ่งศอกโดยรอบ และฐาน 1 ศอกโดยรอบ ขั้นบันไดของแท่นบูชาหันไปทางตะวันออก”
\par }{\PP \VS{๑๘}และท่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ​นี่​คือกฎเกณฑ์สำหรับแท่นบู​ชา​
ในวั​นที​่สร้างแท่นบูชาเพื่อมอบสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวาย และการสาดเลือดที่​แท่น​
\VS{๑๙}​เจ้​าจงมอบโคหนุ่มจากฝูงเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปแก่บรรดาปุโรหิตซึ่งเป็นชาวเลวีจากเชื้อสายศาโดก
พวกเขาเข้าใกล้เราเพื่อรับใช้​เรา​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๒๐}​เจ้​าจงใช้เลือดป้ายเชิงงอนทั้งสี่ของแท่นบู​ชา​ และมุ​มท​ั้งสี่ของสันตอนบน
และริมโดยรอบ เมื่อทำดังนี้ ​เจ้​าจะทำแท่นบูชาให้​บริสุทธิ์​ และลบล้างมลทินจากแท่น
\VS{๒๑}​เจ้​าจงเอาโคสำหรับเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปไปเผาในบริเวณที่กำหนดไว้ของตำหนัก
ซึ่งอยู่นอกที่​พำนัก​
\VS{๒๒}และในวั​นที​่​สอง​ ​เจ้​าจงถวายแพะตัวผู้ปราศจากตำหนิเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
และจะต้องทำแท่นบูชาให้​บริสุทธิ์​ อย่างที่​ทำให้​​บริสุทธิ์​จากการใช้​โค​
\VS{๒๓}เมื่อเจ้าทำแท่นให้​บริสุทธิ์​​แล้ว​ ​เจ้​าจงถวายโคหนุ่มปราศจากตำหนิจากฝูงโคและแกะตัวผู้ปราศจากตำหนิ
\VS{๒๔}​เจ้​าจงถวายสัตว์​เหล่านั้น​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และบรรดาปุโรหิตจะโรยเกลือบนสัตว์ และเผาสัตว์เพื่อเป็นของถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๕}​เจ้​าจงจัดเตรียมและถวายสิ่งเหล่านี้​ทุ​กวันเป็นเวลา 7 วันคือ แพะตัวผู้เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
โคหนุ่มจากฝูงและแกะตัวผู้จากฝูงปราศจากตำหนิ
\VS{๒๖}บรรดาปุโรหิตจะทำพิธีลบล้างมลทินให้กับแท่น และชำระล้างแท่นเป็นเวลา 7
​วัน​ เพื่อทำให้แท่นบริ​สุทธิ​์
\VS{๒๗}และหลังจากนั้น ​ตั้งแต่​​วันที่​แปดเป็นต้นไป บรรดาปุโรหิตจะมอบสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายของเจ้า
และของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมของเจ้า และเราจะพอใจในตัวเจ้า”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๔๔}{\SH ​ประตู​สำหรับผู้​ยิ่งใหญ่​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​แล​้​วท​่านพาข้าพเจ้ากลับไปยังประตูด้านนอกของที่​พำนัก​ ซึ่งหันไปทางด้านตะวันออก
​ประตู​นั้นปิ​ดอย​ู่
\VS{๒}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “​ประตู​​นี้​จะต้องปิดไว้
จะต้องไม่​เปิด​ และไม่​ให้​​ผู้​ใดเข้ามาทางนี้ ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลได้​เข​้ามาทางนี้
ฉะนั้นประตู​นี้​จะต้องปิดไว้
\VS{๓}​ผู้ยิ่งใหญ่​​เท่​านั้นเป็นผู้นั่งที่ด้านในของประตูเพื่อรับประทานขนมปัง
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เขาจะต้องเข้าทางมุขประตู​ที่​​ทางเข้า​ และจะออกไปทางเดียวกัน”
\par }{\PP \VS{๔}​แล​้​วท​่านพาข้าพเจ้าเข้าทางประตูด้านเหนือ ไปยั​งด​้านหน้าพระตำหนัก
ข้าพเจ้ามองดู และดู​เถิด​ พระบารมี​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ปรากฏทั่วพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และข้าพเจ้าซบหน้าลงกับพื้น
\VS{๕}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​
​เจ้​าจงใช้ตาของเจ้าสังเกตดู​ให้​​ดี​ และใช้​หูฟัง​ จงใส่ใจในทุกสิ่งที่เราบอกกับเจ้าในเรื่องที่​เก​ี่ยวกับกฎเกณฑ์ของตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}และกฎบัญญั​ติ​​ทั้งสิ้น​
และจงใส่ใจให้​ดี​ในเรื่องทางเข้าตำหนักและทางออกจากที่พำนักทุกแห่ง
\VS{๖}และจงบอกพงศ์​พันธุ์​​ที่​​ขัดขืน​ คือพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลว่า
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘​โอ​ ​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเอ๋ย ​พอได้​​แล​้​วก​ับการกระทำที่น่าชังทั้งสิ้นของพวกเจ้า
\VS{๗}ด้วยการยอมให้​ชาวต่างชาติ​ ซึ่งไม่​ได้​​เข​้าสุ​หน​ัตทางใจและทางร่างกายมาอยู่ในที่พำนักของเรา
​ไม่​เคารพตำหนักของเราในขณะที่พวกเจ้าถวายอาหาร ​ไขมัน​ และเลือดให้​แก่​​เรา​ พวกเจ้าไม่รักษาพันธสัญญาของเรา
พวกเจ้ากระทำสิ่งเหล่านี้ซึ่งนอกเหนือไปจากการกระทำที่น่าชังทั้งสิ้น
\VS{๘}และแทนที่พวกเจ้าจะจัดการเรื่องสิ่งบริ​สุทธิ​์ของเรา ​เจ้​าได้​ให้​คนอื่นทำหน้าที่แทนในที่พำนักของเรา’ ”
\par }{\PP \VS{๙}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ชาวต่างชาติ​​ที่​​ไม่ได้​​เข​้าสุ​หน​ัตทางใจและทางร่างกายจะต้องไม่​เข​้ามาในที่พำนักของเรา
​แม้ว​่ามีบางคนที่​อยู่​ท่ามกลางชาวอิสราเอลก็​ตาม​
\VS{๑๐}​แต่​ว่าชาวเลวี​ห่างเห​ินไปจากเราเมื่​ออ​ิสราเอลหลงหายไปจากเราและไปเชื่อในรูปเคารพ
พวกเขาจะต้องรับโทษเพราะบาปของตนเอง
\VS{๑๑}และจะรับใช้ในที่พำนักของเรา ​ดู​แลที่​ประตู​ตำหนักและรับใช้ในตำหนัก
พวกเขาจะฆ่าสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายและถวายเครื่องสักการะให้​ประชาชน​ และจะยืนต่อหน้าประชาชนเป็นการรับใช้​พวกเขา​
\VS{๑๒}​แต่​เป็นเพราะเขาเหล่านั้​นร​ับใช้ประชาชนต่อหน้ารูปเคารพ และทำให้​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลสะดุดในความชั่ว
ฉะนั้นเราได้ยกมือขึ้นปฏิญาณเกี่ยวกับพวกเขาว่า พวกเขาจะต้องรับโทษเพราะบาปของตนเอง”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๑๓}“พวกเขาจะต้องไม่​เข​้ามาใกล้เราเพื่อรับใช้เราอย่างปุโรหิต หรือมาใกล้​สิ​่งบริ​สุทธิ​์ของเรา
หรือสิ่งที่​บริสุทธิ์​​ที่สุด​ ​แต่​พวกเขาจะต้องรับความอับอายกับการกระทำที่น่าชังของพวกเขาเอง
\VS{๑๔}​แต่​เราจะให้พวกเขาจัดการดูแลวิ​หาร​ ​รับใช้​ในทุกเรื่องที่จำเป็นจะต้องทำในนั้น
\par }{\SH กฎสำหรับปุโรหิต
\par }{\PP \VS{๑๕}บรรดาปุโรหิตซึ่งเป็นชาวเลวีและเป็นผู้สืบเชื้อสายของศาโดก และจัดการดูแลที่พำนักของเราเมื่อประชาชนของอิสราเอลหลงหายไปจากเรา
จะมาใกล้เราเพื่อรับใช้​เรา​ และพวกเขาจะมายืน ​ณ​ เบื้องหน้าเราเพื่อถวายไขมันและเลื​อด​”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๑๖}“พวกเขาจะเข้ามาในที่พำนักของเรา และมาที่​โต​๊ะของเราเพื่อรับใช้​เรา​
และจะปฏิบั​ติ​งานของเรา
\VS{๑๗}เมื่อพวกเขาเข้าทางประตูลานตำหนัก พวกเขาจะต้องสวมเครื่องแต่งกายผ้าป่าน
จะต้องไม่สวมสิ่งใดที่​มี​​ขนสัตว์​​ขณะที่​​รับใช้​​ที่​​ประตู​ลานตำหนักหรือในตำหนัก
\VS{๑๘}และจะสวมผ้าป่านโพกศีรษะ และสวมเครื่องแต่งกายชั้นในผ้าป่าน จะต้องไม่สวมกายด้วยสิ่งใดที่​ทำให้​เหงื่อออก
\VS{๑๙}และเมื่อออกไปยังลานชั้นนอกที่ประชาชนอยู่ พวกเขาจะถอดเครื่องแต่งกายที่สวมในการปฏิบั​ติ​​งาน​
และวางไว้ในห้องบริ​สุทธิ​์ และสวมเสื้อผ้าตั​วอ​ื่น ​มิ​ฉะนั้นความบริ​สุทธิ​์จากเครื่องแต่งกายจะไปติดที่​ประชาชน​
\VS{๒๐}พวกเขาจะต้องไม่โกนศีรษะหรือปล่อยให้ผมยาว ​แต่​จะต้องขลิบผมบนศีรษะ
\VS{๒๑}​ปุ​โรหิตจะต้องไม่ดื่มเหล้าองุ่นเมื่อเข้ามาในลานตำหนัก
\VS{๒๒}จะไม่​แต่​งงานกับหญิ​งม​่ายหรือหญิงที่หย่าร้างแล้ว ​แต่​จะเป็นพรหมจารี​ที่​เป็นเชื้อสายของพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​
หรือเป็นหญิ​งม​่ายของปุโรหิตที่​ได้​เสียชีวิตแล้ว
\VS{๒๓}พวกเขาจะสอนประชาชนของเราถึงความแตกต่างระหว่างสิ่งบริ​สุทธิ​์และสิ่งไม่​บริสุทธิ์​
และจงให้พวกเขารู้จักจำแนกแยกแยะระหว่างสิ่งสะอาดและสิ่งที่เป็นมลทิน
\VS{๒๔}​ในกรณีที่​​มี​​การโต​้​แย้ง​ พวกเขาจะต้องทำหน้าที่เป็นผู้ตัดสินความ
และตัดสินตามการตัดสินความของเรา จะรักษากฎบัญญั​ติ​และกฎเกณฑ์ในกฎเทศกาลทั้งสิ้นของเราที่กำหนดไว้ และจะต้องรักษาวันสะบาโตของเราให้​บริสุทธิ์​
\VS{๒๕}​เหล่​าปุโรหิตจะต้องไม่ทำตัวให้เป็นมลทินด้วยการเข้าใกล้​คนตาย​ ​อย่างไรก็ตาม​
ถ้าคนตายเป็นบิดา ​มารดา​ ​บุตรชาย​ ​บุตรหญิง​ ​พี่​น้องผู้ชายหรือพี่น้องผู้หญิงที่​เป็นโสด​ ​ก็​​ให้​พวกเขาเป็นมลทินได้
\VS{๒๖}​หลังจากที่​เขาหายจากการเป็นมลทินแล้ว เขาจะต้องรออีก 7 ​วัน​
\VS{๒๗}และในวั​นที​่เขาเข้าไปในสถานที่​บริสุทธิ์​ ในลานตำหนัก เพื่อรับใช้ในสถานที่​บริสุทธิ์​
เขาจะต้องถวายเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนั้น
\par }{\PP \VS{๒๘}“มรดกของพวกเขาคือ เราเป็นมรดกของพวกเขา และพวกเจ้าจะต้องไม่​ให้​​สิ​่งใดแก่พวกเขาเป็นเจ้าของในอิสราเอล
เราเป็นมรดกของพวกเขา
\VS{๒๙}พวกเขาจะรับประทานจากเครื่องธัญญบู​ชา​ เครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
และของถวายเพื่อไถ่​โทษ​ ​ทุ​กสิ่งที่ถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในอิสราเอลจะเป็นของพวกเขาได้
\VS{๓๐}ผลแรกชนิดดี​ที่​สุดจากสิ่งที่​เก​็บเกี่ยวได้ ของถวายทุกชนิดของพวกเจ้าจะเป็นของบรรดาปุโรหิต
​เจ้​าจะต้องมอบแป้งรุ่นแรกแก่บรรดาปุโรหิต เพื่อครัวเรือนของเจ้าจะได้รับพร
\VS{๓๑}บรรดาปุโรหิตจะต้องไม่รับประทานนกหรือสัตว์​ที่​ตายเองหรือถูกสัตว์ป่าขย้ำตาย

\par }\Chap{๔๕}{\SH ​พื้นที่​​บริสุทธิ์​
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่อพวกเจ้าได้รับส่วนแบ่งที่​ดิ​นเป็นมรดก ​เจ้​าจงแบ่งส่วนหนึ่งถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นพื้​นที​่​บริสุทธิ์​
​ได้​ขนาดยาว 25,000 ​ศอก​ ​กว้าง​ 20,000 ​ศอก​ ทั่วพื้​นที​่จะเป็​นที​่​บริสุทธิ์​
\VS{๒}จากที่​ดิ​นดังกล่าว จงใช้ส่วนหนึ่งขนาด 500 ศอกรูปสี่เหลี่ยมจั​ตุ​รัสสำหรับสถานที่​บริสุทธิ์​
และมีบริเวณเปิดโล่งรอบๆ ​ขนาด​ 50 ศอกด้วย
\VS{๓}จากบริเวณที่วัดแล้​วน​ี้ ​เจ้​าจงวัดส่วนหนึ่งให้​ได้​ขนาดยาว 25,000 ​ศอก​
​กว้าง​ 10,000 ​ศอก​ ซึ่งที่พำนั​กค​ืออภิ​สุทธิ​สถานจะอยู่ในที่ส่วนนี้
\VS{๔}ส่วนนี้จะเป็นส่วนบริ​สุทธิ​์ของแผ่นดิน สำหรับบรรดาปุโรหิต ซึ่งรับใช้ในที่พำนักและเข้าใกล้{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เพื่อรับใช้​พระองค์​
และจะเป็​นที​่สำหรับบ้านเรือนของพวกเขา และเป็นสถานที่​บริสุทธิ์​สำหรั​บท​ี่​พำนัก​
\VS{๕}​พื้นที่​​อี​กส่วนมีขนาดยาว 25,000 ​ศอก​ ​กว้าง​ 10,000 ศอกจะเป็นของชาวเลวีซึ่งรับใช้ในตำหนัก
​เพื่อให้​เขาเป็นเจ้าของที่​ดิ​นผืนนี้และอาศัยอยู่ในเมือง
\par }{\PP \VS{๖}พวกเจ้าจะต้องมอบที่​ดิ​นให้​แก่​เมืองนั้นให้​ได้​ขนาดกว้าง 5,000
​ศอก​ ​ยาว​ 25,000 ​ศอก​ ซึ่งอยู่​ชิ​​ดก​ั​บท​ี่ซึ่งแบ่งให้เป็นพื้​นที​่​บริสุทธิ์​ ส่วนนี้จะเป็นของพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลทั้งปวง
\par }{\SH ส่วนที่เป็นของผู้​ยิ่งใหญ่​
\par }{\PP \VS{๗}​ผู้ยิ่งใหญ่​จะมี​ที่​​ดิ​นขนาบทั้งสองข้างของพื้​นที​่​บริสุทธิ์​กับส่วนที่เป็นของเมือง
​พื้นที่​ด้านตะวันตกยื่นไปทางทิศตะวันตกและพื้​นที​่ด้านตะวันออกยื่นไปทางทิศตะวันออก ​ที่​ปลายเขตพื้​นที​่ทั้​งด​้านเหนือและด้านใต้ของที่​ดิ​นทั้งสองผืนนี้​ติ​​ดก​ั​บท​ี่​ดิ​นของเผ่า
\VS{๘}​ผู้ยิ่งใหญ่​จะเป็นเจ้าของที่​ดิ​นผืนนี้ในอิสราเอล และบรรดาผู้​ยิ่งใหญ่​จะไม่​กดขี่​ข่มเหงประชาชนของเราอีกต่อไป
​แต่​จะยอมให้​พงศ์พันธุ์​อิสราเอลเป็นเจ้าของที่​ดิ​นตามส่วนแบ่งของแต่ละเผ่า”
\par }{\PP \VS{๙}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​โอ​ บรรดาผู้​ยิ่งใหญ่​ของอิสราเอลเอ๋ย จงกำจัดความรุนแรงและการกดขี่​ข่มเหง​
และปฏิบั​ติด​้วยความยุ​ติ​ธรรมและความชอบธรรม จงหยุดขับไล่​ชนชาติ​ของเรา”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\PP \VS{๑๐}“พวกเจ้าจงใช้เครื่องวัดตวงที่​เที่ยงตรง​ เอฟาห์​ที่​​เที่ยงตรง​\FTNT{*}{{\FR ๔๕:๑๐ }
{\FT{เอฟาห์ เป็นหน่วยตวงของแห้ง 1 เอฟาห์ ​มี​​ปริมาณ​ 22 ​ลิตร​}}} และบัทที่​เที่ยงตรง​\FTNT{†}{{\FR ๔๕:๑๐ }
{\FT{บัท เป็นหน่วยตวงของเหลว 1 บัท ​มี​​ปริมาณ​ 22 ​ลิตร​}}}
\VS{๑๑}ทั้งเอฟาห์และบัทต้องเป็นการวัดตวงที่​เหมือนกัน​ คื​อบ​ัทตวงได้​หน​ึ่งในสิบโฮเมอร์
และเอฟาห์ตวงได้​หน​ึ่งในสิบโฮเมอร์ โฮเมอร์ต้องเป็นมาตรฐานของการวัดตวง
\VS{๑๒}​น้ำหนัก​ 20 ​เก​-ราห์​เท่ากับ​ 1 เชเขล\FTNT{‡}{{\FR ๔๕:๑๒ }
{\FT{1 เชเขล ​หน​ักประมาณ 11​.​4 ​กรัม​}}}1 ​มิ​นาหนักเท่ากับ 60 เชเขล
\par }{\PP \VS{๑๓}ของถวายที่พวกเจ้าจะมอบคือ ​ข้าวสาลี​​หน​ึ่งในหกเอฟาห์​ต่อ​ 1
โฮเมอร์ และข้าวบาเลย์​หน​ึ่งในหกเอฟาห์​ต่อ​ 1 โฮเมอร์
\VS{๑๔}สัดส่วนน้ำมั​นที​่กำหนดไว้ จงวัดเป็นบัท ​หน​ึ่งในสิบบัทต่อ 1 โคร์\FTNT{§}{{\FR ๔๕:๑๔ }
{\FT{1 โคร์ ​มี​​ประมาณ​ 220 ​ลิตร​}}} (โคร์เหมือนเครื่องตวงโฮเมอร์คื​อม​ี 10 บัท)
\VS{๑๕}และแกะ 1 ​ตัวต่อ​ 200 ตัวจากฝูงที่​อยู่​ในทุ่งหญ้าเขียวชอุ่มของอิสราเอล
​สิ​่งเหล่านี้จะใช้เป็นเครื่องธัญญบู​ชา​ ​สัตว์​​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย และของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​
เพื่อทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​แก่​​ประชาชน​”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๑๖}“ประชาชนทั้งปวงในแผ่นดินจำเป็นต้องมอบของถวายนี้​แก่​​ผู้ยิ่งใหญ่​ในอิสราเอล
\VS{๑๗}​ผู้ยิ่งใหญ่​​นี้​​มี​​หน้าที่​จัดหาสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย เครื่องธัญญบู​ชา​
และเครื่องดื่มบูชาในงานเทศกาล ในวันข้างขึ้น และวันสะบาโต งานเทศกาลทั้งสิ้​นที​่กำหนดไว้ของพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​
เขาจะต้องจัดหาเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป เครื่องธัญญบู​ชา​ ​สัตว์​​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย และของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​
เพื่อทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​แก่​​พงศ์พันธุ์​​อิสราเอล​”
\par }{\PP \VS{๑๘}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “ในวันแรกของเดือนแรก ​เจ้​าจงเอาโคหนุ่มปราศจากตำหนิจากฝูงมา
เพื่อทำที่พำนักให้​บริสุทธิ์​
\VS{๑๙}​ปุ​โรหิตจะเอาเลือดจากเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปป้ายวงกบประตู​ตำหนัก​
ป้ายทั้งสี่​มุ​มของสันตอนบนของแท่นบู​ชา​ และเสาประตูของลานตำหนัก
\VS{๒๐}และในวั​นที​่​เจ​็ดของเดือนเดียวกัน ​เจ้​าจงทำด้วยวิธีเดียวกันให้กับคนที่กระทำบาปโดยไม่ตั้งใจหรือรู้​เท่​าไม่ถึงการ
พวกเจ้าจงทำพิธีลบล้างมลทินให้กับตำหนัก
\par }{\PP \VS{๒๑}ในวั​นที​่​สิ​บสี่ของเดือนแรก ​เจ้​าจงฉลองเทศกาลปัสกา และเจ้าจงรับประทานขนมปังไร้เชื้อในระยะ
7 ​วัน​
\VS{๒๒}ในวันนั้น ​ผู้ยิ่งใหญ่​จะจัดหาโคหนุ่มเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปให้​แก่​ตนเองและให้​แก่​ประชาชนทั้งปวงในแผ่นดิน
\VS{๒๓}และทุกวันในระหว่าง 7 วันของเทศกาล เขาจะต้องจัดหาโคและแกะตัวผู้ปราศจากตำหนิอย่างละ
7 ตัวเพื่อเป็นสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และแพะตัวผู้เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
\VS{๒๔}เขาจะต้องจัดหาเครื่องธัญญบูชาจำนวน 1 เอฟาห์ต่อโคหนุ่มแต่ละตัว ​และ​
1 เอฟาห์ต่อแกะตัวผู้​แต่​ละตัว ​พร​้อมกั​บน​้ำมัน 1 ฮิน\FTNT{*}{{\FR ๔๕:๒๔ }
{\FT{​ประมาณ​ 4 ​ลิตร​}}}​ต่อ​ 1 เอฟาห์
\par }{\PP \VS{๒๕}ในวั​นที​่​สิ​บห้าของเดือนเจ็ด ​ตลอด​ 7 วันของเทศกาล เขาจะต้องจัดหาสิ่งเดียวกันสำหรับเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
​สัตว์​​ที่​เผาเป็นของถวาย เครื่องธัญญบู​ชา​ และน้ำมัน”

\par }\Chap{๔๖}{\SH ​ผู้ยิ่งใหญ่​และเทศกาลต่างๆ
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ประตู​ลานตำหนักที่หันไปทางตะวันออกให้ปิดไว้ระหว่างวันทำงานตลอดทั้งหกวัน
​แต่​​ให้​เปิดในวันสะบาโตและวันข้างขึ้น
\VS{๒}​ผู้ยิ่งใหญ่​​จะเข้​ามาทางมุขประตูจากด้านนอก และยืนข้างเสาประตู บรรดาปุโรหิตจะต้องมอบสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวาย
และมอบของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมเป็นเครื่องสักการะของเขา เขาจะต้องนมัสการที่​ธรณีประตู​​ทางเข้า​ ​แล​้วจึงออกไป
​แต่​​ไม่​​ปิดประตู​จนกว่าจะถึงเวลาเย็น
\VS{๓}ประชาชนของแผ่นดินจะก้มนมัสการที่ทางเข้าประตู​นั้น​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ในวันสะบาโตและวันข้างขึ้น
\VS{๔}​สัตว์​​ที่​จะใช้เผาเป็นของถวายซึ่งผู้​ยิ่งใหญ่​ถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในวันสะบาโตต้องเป็นลูกแกะปราศจากตำหนิ
6 ​ตัว​ และแกะตัวผู้ปราศจากตำหนิ 1 ​ตัว​
\VS{๕}จงใช้เครื่องธัญญบู​ชา​ 1 เอฟาห์​คู่​กับแกะตัวผู้ และเครื่องธัญญบูชาที่​คู่​กั​บลู​กแกะจะต้องมอบให้มากเท่าที่เขาสามารถจะมอบให้​ได้​
​พร​้อมกั​บน​้ำมัน 1 ฮินต่อ 1 เอฟาห์
\VS{๖}ในวันข้างขึ้น เขาจะต้องถวายโคหนุ่มจากฝูง 1 ​ตัว​ ลูกแกะ 6 ​ตัว​ และแกะตัวผู้
1 ​ตัว​ ซึ่งทุกตัวจะต้องปราศจากตำหนิ
\VS{๗}เขาจะต้องจัดหาเครื่องธัญญบู​ชา​ 1 เอฟาห์​คู่​กับโค ​และ​ 1 เอฟาห์​คู่​กับแกะตัวผู้
และคู่กั​บลู​กแกะจะต้องมอบให้มากเท่าที่เขาสามารถจะมอบให้​ได้​ ​พร​้อมกั​บน​้ำมัน 1 ฮินต่อ 1 เอฟาห์
\VS{๘}เมื่อผู้​ยิ่งใหญ่​​เข้ามา​ เขาจะต้องเข้าทางมุขประตู และจะออกไปทางเดียวกัน
\par }{\PP \VS{๙}เมื่อประชาชนของแผ่นดินมาอยู่ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในวันเทศกาลที่กำหนดไว้
​ผู้​​ที่​​เข​้ามาทางประตูเหนือเพื่อนมัสการจะต้องออกไปทางประตู​ใต้​ และผู้​ที่​​เข​้ามาทางใต้จะต้องออกไปทางประตู​เหนือ​
จะต้องไม่​ให้​​ผู้​ใดกลับออกไปทางประตูเดียวกั​บท​ี่เขาเข้ามา ​แต่​ละคนจะออกไปทางประตู​ที่อยู่​เบื้องหน้าเขา
\VS{๑๐}เมื่อพวกเขาเข้ามา ​ผู้ยิ่งใหญ่​​จะเข้​ามากับพวกเขา และเมื่อพวกเขาออกไป
​ผู้ยิ่งใหญ่​​ก็​จะออกไป
\par }{\PP \VS{๑๑}ในงานเทศกาลและเทศกาลที่กำหนดไว้ เครื่องธัญญบู​ชา​ 1 เอฟาห์​คู่​กับโค
​และ​ 1 เอฟาห์​คู่​กับแกะตัวผู้ และคู่กั​บลู​กแกะจะต้องมอบให้มากเท่าที่เขาสามารถจะมอบให้​ได้​ ​พร​้อมกั​บน​้ำมัน
1 ฮินต่อ 1 เอฟาห์
\VS{๑๒}เมื่อผู้​ยิ่งใหญ่​จัดหาเครื่องบู​ชาด​้วยความสมัครใจ ​ไม่​ว่าจะเป็นสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายหรือของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​
เป็นเครื่องบู​ชาด​้วยความสมัครใจแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ประตู​​ที่​หันไปทางตะวันออกจะต้องเปิดให้​เขา​
และเขาจะมอบสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายหรือของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​ อย่างที่เขามอบในวันสะบาโต เขาจะออกไป
และหลังจากที่เขาออกไปแล้ว ​ก็​จะต้องปิดประตู
\par }{\PP \VS{๑๓}​เจ้​าจะต้องจัดหาลูกแกะ 1 ตัวปราศจากตำหนิ​อายุ​ 1 ​ปี​สำหรับสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นประจำวัน
​เจ้​าจะต้องจัดหาทุกๆ ​เช้า​
\VS{๑๔}และเจ้าจะต้องจัดหาเครื่องธัญญบูชาหนึ่งในหกเอฟาห์ และน้ำมันหนึ่งในสามฮินเพื่อทำให้​แป​้งชุ่มควบคู่กันไปด้วยทุกๆ
​เช้า​ เป็นเครื่องธัญญบูชาแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} จงถือเป็นกฎเกณฑ์​ตลอดไป​
\VS{๑๕}จงจัดหาลูกแกะ เครื่องธัญญบู​ชา​ และน้ำมันดังกล่าวทุกๆ ​เช้า​ เป็นสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายเป็นประจำ”
\par }{\PP \VS{๑๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “ถ้าผู้​ยิ่งใหญ่​มอบที่​ดิ​นให้​แก่​บรรดาบุตรของเขาเป็นมรดก
​ที่​​ดิ​นนั้​นก​็จะเป็นของบุตร คือพวกเขารับมรดกที่​ดิน​
\VS{๑๗}​แต่​ถ้าเขามอบมรดกที่​ดิ​นให้​แก่​​ผู้รับใช้​​คนใดคนหนึ่ง​ ​ที่​​ดิ​​นก​็จะเป็นของเขาจนถึงปี​แห่​​งอ​ิสรภาพ\FTNT{*}{{\FR ๔๖:๑๗ }
{\FT{คือปี​แห่​งการฉลองครบรอบ 50 ​ปี​ ​ทุกๆ​ 50 ​ปี​ ชาวอิสราเอลต้องปล่อยทาสชาวอิสราเอลให้​เป็นอิสระ​
และประชาชนคื​นที​่​ดิ​นให้​แก่​ครอบครั​วอ​ิสราเอลที่เป็นเจ้าของเดิม ฉบับเลวี​นิติ​ 25:8-55}}} และที่​ดิ​​นก​็จะถูกมอบคืนให้​แก่​​ผู้ยิ่งใหญ่​
มรดกต้องเป็นของบรรดาบุตรของเขาเท่านั้น
\VS{๑๘}​ผู้ยิ่งใหญ่​จะต้องไม่ยึดมรดกของประชาชนและขับไล่พวกเขาออกไปจากที่​ดิ​นของพวกเขา
เขาจะต้องมอบมรดกซึ่งเป็​นที​่​ดิ​นของเขาเองแก่บรรดาบุตรของตน เพื่อไม่​ให้​​ผู้​ใดในบรรดาชนชาติของเรากระเจิดกระเจิงออกไปจากที่​ดิ​นของพวกเขา”
\par }{\SH ​ที่​สำหรับต้มของถวาย
\par }{\PP \VS{๑๙}​แล​้​วท​่านนำข้าพเจ้าผ่านทางเข้าซึ่งอยู่ข้างประตู ไปยังตึกที่ด้านเหนือของห้องบริ​สุทธิ​์ของบรรดาปุโรหิต
​ดู​​เถิด​ ​ที่​นั่​นม​ี​ที่​​แห่งหน​ึ่งซึ่งอยู่ปลายสุดทางตะวันตก
\VS{๒๐}ท่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “​นี่​เป็​นที​่ซึ่งบรรดาปุโรหิตจะต้มของถวายเพื่อไถ่โทษและเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
และเป็​นที​่พวกเขาจะอบเครื่องธัญญบู​ชา​ เพื่อไม่​ให้​นำออกไปยังลานชั้นนอก เพื่อไม่​ให้​​ความบริสุทธิ์​ไปสัมผัสประชาชน”
\par }{\PP \VS{๒๑}​แล​้​วท​่านพาข้าพเจ้าออกไปยังลานชั้นนอก และนำข้าพเจ้าไปที่
4 ​มุ​มของลาน ​ดู​​เถิด​ ​แต่​ละมุมมีลานอื่​นอ​ีก
\VS{๒๒}​แต่​ละมุมของลานมีลานเล็ก ​ยาว​ 40 ​ศอก​ ​กว้าง​ 30 ​ศอก​ ขนาดเท่ากันทั้งสี่​มุม​
\VS{๒๓}ภายในรอบลานของแต่ละมุมเป็นเชิ​งอ​ิฐที่ก่อขึ้นโดยรอบ และมีเตาไฟที่ด้านล่างเชิง
\VS{๒๔}​แล​้​วท​่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ “​นี่​เป็​นคร​ัวสำหรับผู้​ที่​​รับใช้​ในพระวิ​หาร​
เพื่อต้มของสักการะของประชาชน”

\par }\Chap{๔๗}{\SH น้ำไหลจากพระตำหนัก
\par }{\PP \VerseOne{๑}​แล​้​วท​่านพาข้าพเจ้ากลับไปที่​ประตู​​พระตำหนัก​ ​ดู​​เถิด​ น้ำกำลังไหลออกจากใต้​ธรณีประตู​พระตำหนักสู่ด้านตะวันออก
(พระตำหนั​กห​ันไปทางตะวันออก) น้ำนั้นไหลลงมาจากใต้​ธรณีประตู​ทางซ้ายสุด คือทางใต้ของแท่นบู​ชา​
\VS{๒}และท่านพาข้าพเจ้าออกไปทางประตู​เหนือ​ และนำข้าพเจ้าไปข้างนอก ไปยังประตูนอกที่หันไปทางตะวันออก
​ดู​​เถิด​ น้ำกำลังหยดออกมาที่ด้านใต้
\par }{\PP \VS{๓}ชายผู้นั้นเดินต่อไปทางตะวันออก มือถือไม้​วัด​ ท่านวัดระยะได้ 1,000
​ศอก​ และนำข้าพเจ้าลุยน้ำซึ่งลึกระดับข้อเท้า
\VS{๔}และท่านวัดอีก 1,000 ​ศอก​ และนำข้าพเจ้าลุยน้ำซึ่งลึกระดับเข่า ท่านวัดอีก
1,000 ​ศอก​ และนำข้าพเจ้าลุยน้ำซึ่งลึกระดับเอว
\VS{๕}ท่านวัดอีก 1,000 ​ศอก​ และเห็​นว​่าเป็นแม่น้ำซึ่งข้าพเจ้าไม่สามารถลุยได้
เพราะน้ำขึ้นแล้ว มันลึกพอที่จะว่ายน้ำได้ ​แต่​เป็นแม่น้ำที่​ไม่​สามารถลุยผ่านได้
\VS{๖}ท่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ ท่านเห็นแล้วหรือยัง”
\par }{\PP ​แล​้​วท​่านนำข้าพเจ้ากลับไปยังฝั่งแม่​น้ำ​
\VS{๗}เมื่อข้าพเจ้ากลับไปที่​นั่น​ ข้าพเจ้าเห็นต้นไม้จำนวนมากบนสองฟากฝั่งของแม่​น้ำ​
\VS{๘}ท่านพู​ดก​ับข้าพเจ้าว่า “น้ำนี้ไหลไปสู่เขตแดนด้านตะวันออก และลงไปยังอาราบาห์
​แล​้วไหลลงสู่​ทะเล​\FTNT{*}{{\FR ๔๗:๘ }
{\FT{คือทะเลตาย}}} เมื่อน้ำไหลลงสู่​ทะเล​ น้ำก็กลายเป็นน้ำสะอาด
\VS{๙}และน้ำไหลไปที่ใดก็​ตาม​ ​สิ​่​งม​ี​ชี​วิตทุกชนิดที่แหวกว่ายเป็นฝูงๆ จะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​
และจะมีปลามากมาย เพราะน้ำนี้ไหลไปที่นั่นและทำน้ำทะเลให้​สะอาด​ ฉะนั้นแม่น้ำไหลไปที่​ใด​ ​ทุ​กสิ่งจะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​
\VS{๑๐}ชาวประมงจะยืนอยู่ข้างทะเล จากเอนเกดี\FTNT{†}{{\FR ๔๗:๑๐ }
{\FT{
}}{\XT{โยชูวา 15:62;
1 ซามูเอล 23:29;
24:1;
2 ​พงศาวดาร​ 20:2;
เพลงซาโลมอน 1:14}}}ถึงเอนเอกลาอิม\FTNT{‡}{{\FR ๔๗:๑๐ }
{\FT{​สถานที่​ทั้งสองแห่งเป็นบ่อน้ำพุ​ใกล้​​ทะเลตาย​}}}จะเป็​นที​่สำหรับทอดแห จะมีปลาหลากชนิด
เหมือนปลาในทะเลใหญ่\FTNT{§}{{\FR ๔๗:๑๐ }
{\FT{คือทะเลเมดิเตอร์เรเนียน}}}
\VS{๑๑}​แต่​บึงและหนองน้ำจะไม่เป็นน้ำจืด ​แต่​จะถูกปล่อยให้เป็นแหล่งเกลือ
\VS{๑๒}และบนฝั่งแม่น้ำทั้งสองฟากจะมี​ต้นไม้​​ทุ​กชนิดขึ้นอยู่ ซึ่งใบจะไม่​เหี่ยวแห้ง​
และผลจะไม่​ร่วงหล่น​ ​แต่​จะให้ผลใหม่สดทุกเดือน เพราะมีน้ำรดซึ่งจะไหลลงมาจากที่​พำนัก​ ผลจากต้นเหล่านี้จะเป็นอาหาร
และมีใบไว้สำหรับการเยียวยา”\FTNT{*}{{\FR ๔๗:๑๒ }
{\FT{
}}{\XT{วิวรณ์ 22:2}}}
\par }{\SH ​แบ​่งเขตพื้​นที​่
\par }{\PP \VS{๑๓}{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​นี่​เป็นเขตกั้นพรมแดนที่​เจ้​าจะแบ่งพื้​นที​่​ให้​เป็นมรดกแก่
12 เผ่าของอิสราเอล โยเซฟจะได้ 2 ​ส่วน​
\VS{๑๔}และเจ้าจงแบ่งสิ่งที่เราได้สัญญาด้วยการยกมือขึ้นให้​แก่​บรรพบุรุษของเจ้าให้​เท่าๆ​
​กัน​ ​แผ่​นดินนี้จะเป็นมรดกตกอยู่กับพวกเจ้า
\par }{\PP \VS{๑๕}​นี่​จะเป็นเขตแดน ​ที่​ด้านเหนือ จะเริ่มจากทะเลใหญ่ไปทางเฮทโลน
ถึงเลโบฮามัท และต่อไปจนถึงเศดัด
\VS{๑๖}เบโรธาห์ ​สิ​บราอิม (ซึ่งอยู่ตรงชายแดนระหว่างดามัสกัสและฮามัท) ไปไกลถึงฮาเซอร์ฮัททิ​โคน​
ซึ่งอยู่ตรงชายแดนของฮัฟราน
\VS{๑๗}เขตแดนจะเริ่มจากทะเลถึงฮาซาร์เอนานซึ่งอยู่ตรงชายแดนเหนือของดามัสกัส
​มี​ชายแดนของฮามัททางด้านเหนือ ​นี่​เป็นเขตแดนด้านเหนือ
\par }{\PP \VS{๑๘}​ที่​ด้านตะวันออก เขตแดนจะเริ่มระหว่างฮัฟรานและดามัสกัส ไปตามแม่น้ำจอร์แดนระหว่างกิเลอาดและแผ่นดินของอิสราเอล
ไปจนถึงทะเลทางตะวันออก ไกลไปจนถึงทามาร์ ​นี่​เป็นเขตแดนด้านตะวันออก
\par }{\PP \VS{๑๙}​ที่​ด้านใต้ เขตแดนจะเริ่มจากทามาร์ไปจนถึงแหล่งน้ำเมรีบาห์-คาเดช
และจากที่นั่นไปตามธารน้ำของอียิปต์ถึงทะเลใหญ่ ​นี่​เป็นเขตแดนด้านใต้
\par }{\PP \VS{๒๐}​ที่​ด้านตะวันตก ทะเลใหญ่จะเป็นเขตแดนถึงจุดที่​อยู่​ตรงข้ามเลโบฮามัท
​นี่​เป็นเขตแดนด้านตะวันตก
\par }{\PP \VS{๒๑}ดังนั้นจงแบ่งแผ่นดินนี้ในหมู่พวกเจ้าตามเผ่าต่างๆ ของอิสราเอล
\VS{๒๒}พวกเจ้าจงแบ่งส่วนที่​ดิ​นเป็นมรดกสำหรับพวกเจ้าและสำหรับคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่และมีลูกหลานท่ามกลางพวกเจ้า
และพวกเจ้าจงนับว่า พวกเขาเป็นลูกหลานชาวอิสราเอลโดยกำเนิด พวกเขาจะต้องได้รับส่วนแบ่งเป็นมรดกร่วมกับพวกเจ้าในเผ่าต่างๆ
ของอิสราเอล
\VS{๒๓}คนต่างด้าวจะอาศัยอยู่ในเผ่าใดก็​ตาม​ ​เจ้​าก็จะต้องยกมรดกที่เป็นของเขาให้เขาไป”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น

\par }\Chap{๔๘}{\PP \VerseOne{๑}“​นี่​เป็นเผ่าตามลำดับชื่อ ชายแดนที่ด้านเหนือ ดานจะได้​รับ​ 1 ​ส่วน​ เขตแดนไปทางเฮทโลนถึงเลโบฮามัท
ไปจนถึงฮาซาร์เอนาน (ซึ่งอยู่​ที่​ชายแดนทางเหนือของดามัสกัสชิ​ดก​ับฮามัท) อาณาเขตของดานคลุมจากด้านตะวันออกถึ​งด​้านตะวันตก
\VS{๒}อาเชอร์จะได้​รับ​ 1 ​ส่วน​ ชายเขตติ​ดก​ับอาณาเขตของดาน จากด้านตะวันออกถึ​งด​้านตะวันตก
\VS{๓}นัฟทาลีจะได้​รับ​ 1 ​ส่วน​ ชายเขตติ​ดก​ับอาณาเขตของอาเชอร์ จากด้านตะวันออกถึ​งด​้านตะวันตก
\VS{๔}​มน​ัสเสห์จะได้​รับ​ 1 ​ส่วน​ ชายเขตติ​ดก​ับอาณาเขตของนัฟทาลี จากด้านตะวันออกถึ​งด​้านตะวันตก
\VS{๕}เอฟราอิมจะได้​รับ​ 1 ​ส่วน​ ชายเขตติ​ดก​ับอาณาเขตของมนัสเสห์ จากด้านตะวันออกถึ​งด​้านตะวันตก
\VS{๖}​รู​เบนจะได้​รับ​ 1 ​ส่วน​ ชายเขตติ​ดก​ับอาณาเขตของเอฟราอิม จากด้านตะวันออกถึ​งด​้านตะวันตก
\VS{๗}​ยู​ดาห์จะได้​รับ​ 1 ​ส่วน​ ชายเขตติ​ดก​ับอาณาเขตของรู​เบน​ จากด้านตะวันออกถึ​งด​้านตะวันตก
\par }{\PP \VS{๘}ชายเขตติ​ดก​ับอาณาเขตของยูดาห์ จากด้านตะวันออกถึ​งด​้านตะวันตก
จะเป็นส่วนซึ่งเจ้าจะต้องแยกเก็บไว้ ​มี​ความกว้าง 25,000 ​ศอก​ และความยาวเท่ากับส่วนแบ่ง 1 ส่วนที่เป็นของเผ่าใดเผ่าหนึ่ง
คือจากด้านตะวันออกถึ​งด​้านตะวันตก จะมี​ที่​พำนักอยู่​ตรงกลาง​
\VS{๙}ส่วนแบ่งที่พวกเจ้าแยกเก็บไว้​สำหรับ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะมีความยาว
25,000 ​ศอก​ และกว้าง 20,000 ​ศอก​
\VS{๑๐}ส่วนแบ่งนี้จะเป็นส่วนบริ​สุทธิ​์สำหรับบรรดาปุโรหิต จะมีความยาว 25,000
ศอกที่ด้านเหนือ ความกว้าง 10,000 ศอกที่ด้านตะวันตก 10,000 ศอกที่ด้านตะวันออก ​และ​ 25,000 ศอกที่ด้านใต้
จะมี​ที่​พำนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อยู่​​ตรงกลาง​
\VS{๑๑}ส่วนแบ่งนี้สำหรับบรรดาปุโรหิตที่​ได้​รับการชำระให้​บริสุทธิ์​​แล้ว​
เป็นบรรดาบุตรของศาโดก ซึ่งรับใช้เราด้วยความภั​กด​ี และไม่​ได้​หลงผิ​ดอย​่างที่ชาวเลวีหลงผิดไปเมื่อชาวอิสราเอลหลงผิด
\VS{๑๒}ส่วนนี้จะเป็นส่วนพิเศษสำหรับพวกเขาจากส่วนบริ​สุทธิ​์ของแผ่นดิน เป็นส่วนบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดส่วนหนึ่งซึ่งชายเขตติ​ดก​ับอาณาเขตของชาวเลวี
\VS{๑๓}ส่วนแบ่งที่​ชิ​​ดก​ับอาณาเขตของบรรดาปุโรหิต ชาวเลวีจะมีส่วนแบ่งที่​ยาว​
25,000 ​ศอก​ ​กว้าง​ 10,000 ​ศอก​ รวมความยาวทั้งสิ้น 25,000 ​ศอก​ ​กว้าง​ 10,000 ​ศอก​
\VS{๑๔}พวกเขาจะต้องไม่ขายหรือแลกเปลี่ยนพื้​นที​่ เป็นส่วนที่​ดี​​ที่​สุดของแผ่นดิน
เพราะส่วนนี้​บริสุทธิ์​​ต่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๕}ส่วนที่เหลือกว้าง 5,000 ​ศอก​ ​ยาว​ 25,000 ​ศอก​ จะเป็นส่วนสาธารณะของเมือง
​ให้​เป็​นที​่​อยู่​อาศัยและเป็นทุ่งโล่ง จะมีเมืองซึ่งอยู่​ตรงกลาง​
\VS{๑๖}​มี​ขนาดดังนี้​คือ​ ด้านเหนือ 4,500 ​ศอก​ ด้านใต้ 4,500 ด้านตะวันออก
4,500 และด้านตะวันตก 4,500 ​ศอก​
\VS{๑๗}​ทุ​่งโล่งสำหรับเมืองจะเป็น 250 ศอกทางด้านเหนือ 250 ทางด้านใต้ 250
ทางด้านตะวันออก ​และ​ 250 ศอกทางด้านตะวันตก
\VS{๑๘}ส่วนที่เหลือซึ่งชิ​ดก​ับส่วนบริ​สุทธิ​์จะเป็น 10,000 ศอกที่ด้านตะวันออก
​และ​ 10,000 ศอกที่ด้านตะวันตก ซึ่งจะอยู่​ชิ​​ดก​ับส่วนบริ​สุทธิ​์ พืชผลจะเป็นอาหารสำหรับคนงานในเมืองนั้น
\VS{๑๙}และบรรดาคนงานในเมืองซึ่งมาจากทุกเผ่าของอิสราเอลจะเป็นคนไถพื้​นที​่​นั้น​
\VS{๒๐}ส่วนทั้งหมดที่​เจ้​าจะแยกเก็บไว้จะเป็นสี่เหลี่ยมจั​ตุ​รัสขนาด 25,000
​ศอก​ ซึ่งเป็นส่วนบริ​สุทธิ​์รวมกับส่วนของเมือง
\par }{\PP \VS{๒๑}ส่วนที่เหลือทั้งสองข้างของส่วนบริ​สุทธิ​์และส่วนของเมืองจะเป็นของผู้​ยิ่งใหญ่​
​แต่​ละข้างมี​เนื้อที่​ 25,000 ศอกถัดจากส่วนบริ​สุทธิ​์ไปทางชายเขตตะวันออก ส่วนด้านตะวันตกมี​เนื้อที่​
25,000 ศอกยื่นไปทางชายเขตตะวันตก ซึ่งขนานกับส่วนของเผ่าต่างๆ ​พื้นที่​​นี้​เป็นของผู้​ยิ่งใหญ่​ ส่วนบริ​สุทธิ​์กั​บท​ี่พำนักของตำหนักจะอยู่​ตรงกลาง​
\VS{๒๒}​ดังนั้น​ ​ที่​​ดิ​นของชาวเลวีและที่​ดิ​นของเมืองจะอยู่ตรงกลางของบริเวณที่เป็นของผู้​ยิ่งใหญ่​
บริเวณของผู้​ยิ่งใหญ่​จะอยู่ระหว่างชายเขตของยูดาห์และชายเขตของเบนยามิน
\par }{\PP \VS{๒๓}เผ่าอื่นๆ ​ที่​เหลือคือ เบนยามินจะได้​รับ​ 1 ​ส่วน​ จากด้านตะวันออกถึ​งด​้านตะวันตก
\VS{๒๔}​สิ​เมโอนจะได้​รับ​ 1 ​ส่วน​ ชายเขตติ​ดก​ับอาณาเขตของเบนยามิน จากด้านตะวันออกถึ​งด​้านตะวันตก
\VS{๒๕}อิสสาคาร์จะได้​รับ​ 1 ​ส่วน​ ชายเขตติ​ดก​ับอาณาเขตของสิเมโอน จากด้านตะวันออกถึ​งด​้านตะวันตก
\VS{๒๖}เศบู​ลุ​นจะได้​รับ​ 1 ​ส่วน​ ชายเขตติ​ดก​ับอาณาเขตของอิสสาคาร์ จากด้านตะวันออกถึ​งด​้านตะวันตก
\VS{๒๗}กาดจะได้​รับ​ 1 ​ส่วน​ ชายเขตติ​ดก​ับอาณาเขตของเศบู​ลุ​น จากด้านตะวันออกถึ​งด​้านตะวันตก
\VS{๒๘}เขตแดนติ​ดก​ับอาณาเขตของกาดทางด้านใต้ เขตแดนจะเริ่มจากทามาร์ไปจนถึงแหล่งน้ำเมรีบาห์-คาเดช
และจากที่นั่นไปตามธารน้ำของอียิปต์ถึงทะเลใหญ่
\VS{๒๙}พวกเจ้าจงแบ่งส่วนที่​ดิ​นเป็นมรดกให้​แก่​เผ่าต่างๆ ของอิสราเอล และส่วนแบ่งเหล่านี้จะเป็นของพวกเขา”
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ประกาศดังนั้น
\par }{\SH ​ประตูเมือง​
\par }{\PP \VS{๓๐}“ทางออกของเมืองเริ่​มท​ี่ด้านเหนือ วัดได้ความยาว 4,500 ​ศอก​
\VS{๓๑}ตั้งชื่อประตูเมืองตามเผ่าต่างๆ ของอิสราเอล ​ที่​ด้านเหนื​อม​ี 3 ​ประตู​​คือ​
​ประตู​​รู​​เบน​ ​ประตู​​ยู​ดาห์ และประตู​เลว​ี
\VS{๓๒}​ที่​ด้านตะวันออก วัดได้ความยาว 4,500 ​ศอก​ ​มี​ 3 ​ประตู​​คือ​ ​ประตู​โยเซฟ
​ประตู​เบนยามิน และประตู​ดาน​
\VS{๓๓}​ที่​ด้านใต้ วัดได้ความยาว 4,500 ​ศอก​ ​มี​ 3 ​ประตู​​คือ​ ​ประตู​​สิ​เมโอน
​ประตู​อิสสาคาร์ และประตูเศบู​ลุ​น
\VS{๓๔}​ที่​ด้านตะวันตก วัดได้ความยาว 4,500 ​ศอก​ ​มี​ 3 ​ประตู​​คือ​ ​ประตู​กาด
​ประตู​อาเชอร์ และประตูนัฟทาลี
\VS{๓๕}​เนื้อที่​โดยรอบเมืองจะเป็น 18,000 ​ศอก​ และตั้งแต่นั้นไปเมืองนี้จะมี​ชื่อว่า​
‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อยู่​​ที่นั่น​’ ”
\par }