\NormalFont\ShortTitle{2 ​พงศ์​​กษัตริย์​}
{\MT 2 ​พงศ์​​กษัตริย์​

\par }\ChapOne{๑}{\SH เอลียาห์​ตำหนิ​อาหัสยาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}หลังจากอาหับสิ้นชีวิตแล้ว โมอั​บก​็​แข​็งข้อต่​ออ​ิสราเอล
\par }{\PP \VS{๒}อาหัสยาห์​พล​ัดตกทะลุ​ไม้​บานเกล็ดในห้องดาดฟ้าของท่านที่เมืองสะมาเรีย
จึงนอนเจ็บ ท่านสั่งบรรดาผู้ส่งข่าวว่า “จงไปถามบาอัลเซบูบ เทพเจ้าแห่งเอโครนว่า เราจะหายจากการล้มป่วยครั้งนี้​หรือไม่​”
\VS{๓}​แต่​​ทูตสวรรค์​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บอกเอลียาห์ชาวทิชบี​ว่า​
“ไปเถิด ไปพบกับบรรดาผู้ส่งข่าวของกษั​ตริ​ย์​แห่​งสะมาเรีย และบอกเขาว่า ‘​ไม่มี​พระเจ้าในอิสราเอลหรือ ท่านจึงจะไปถามบาอัลเซบูบเทพเจ้าแห่งเอโครน’
\VS{๔}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘​เจ้​าจะไม่​ได้​​ลุ​กขึ้นจากเตียงที่​เจ้​านอนอยู่ ​แต่​​เจ้​าจะสิ้นชีวิตอย่างแน่​นอน​’ ”
เอลียาห์​ก็​​จากไป​
\par }{\PP \VS{๕}บรรดาผู้ส่งข่าวกลับมาหากษั​ตริ​ย์ และท่านถามพวกเขาว่า “​เจ้​ากลับมาทำไม”
\VS{๖}พวกเขาตอบท่านว่า “​มี​ชายผู้​หน​ึ่งมาพบกับพวกเรา และพูดว่า ‘จงกลับไปหากษั​ตริ​ย์​ที่​ส่งเจ้ามา
และบอกท่านว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ ​ไม่มี​พระเจ้าในอิสราเอลหรือ ​เจ้​าจึงส่งให้คนมาถามบาอัลเซบูบเทพเจ้าแห่งเอโครน
ฉะนั้นเจ้าจะไม่​ได้​​ลุ​กขึ้นจากเตียงที่​เจ้​านอนอยู่ ​แต่​​เจ้​าจะสิ้นชีวิตอย่างแน่​นอน​’ ”
\VS{๗}ท่านถามพวกเขาว่า “​คนที​่มาพบพวกเจ้าและบอกเรื่องนี้กับเจ้า เป็นคนแบบไหน”
\VS{๘}พวกเขาตอบท่านว่า “เขาสวมเสื้อขนสัตว์ คาดเอวด้วยหนังสัตว์” ท่านจึงพูดว่า
“เขาคือเอลียาห์ชาวทิชบี”
\par }{\PP \VS{๙}และกษั​ตริ​ย์​ให้​นายกองกำลังห้าสิบพร้อมกับทหาร 50 คนของเขาไปหาเอลียาห์
นายทหารก็ขึ้นไปหาเอลียาห์ ซึ่งกำลังนั่งอยู่บนยอดเขา และพู​ดก​ั​บท​่านว่า “​โอ​ คนของพระเจ้า ​กษัตริย์​​กล่าวว่า​
‘ลงมาเถิด’ ”
\VS{๑๐}​แต่​เอลียาห์ตอบนายทหารว่า “ถ้าเราเป็นคนของพระเจ้า ​ก็​​ขอให้​ไฟลงมาจากสวรรค์
และเผาผลาญเจ้าและคนทั้งห้าสิบของเจ้า” ​ครั้นแล้ว​ ไฟก็ลงมาจากสวรรค์ และเผาผลาญเขาและคนทั้งห้าสิบ
\par }{\PP \VS{๑๑}​กษัตริย์​​ก็​​ให้​นายกองกำลังห้าสิบอีกคนพร้อมกับทหาร 50 คนของเขาไปหาเอลียาห์
เขาทำตาม และพู​ดก​ั​บท​่านว่า “​โอ​ คนของพระเจ้า ​นี่​เป็นคำสั่งของกษั​ตริ​ย์ ‘ลงมาเร็วๆ ​เถิด​’ ”
\VS{๑๒}​แต่​เอลียาห์ตอบว่า “ถ้าเราเป็นคนของพระเจ้า ​ก็​​ให้​ไฟลงมาจากสวรรค์
และเผาผลาญเจ้าและคนทั้งห้าสิบของเจ้า” ​ครั้นแล้ว​ ไฟก็ลงมาจากสวรรค์ และเผาผลาญเขากับคนทั้งห้าสิบ
\par }{\PP \VS{๑๓}​กษัตริย์​​ก็​​ให้​นายกองกำลังห้าสิบ เป็นคนที่สามพร้อมกับทหาร
50 คนของเขาไปหาเอลียาห์ และนายกองคนที่สามกับทหารทั้งห้าสิบของเขาก็​ขึ้นไป​ และเมื่อมาถึ​งก​็​คุ​กเข่าลงที่เบื้องหน้าเอลียาห์
และขอร้องท่านว่า “​โอ​ คนของพระเจ้า ​กรุ​ณาเถิด ​ไว้​​ชี​วิตข้าพเจ้าและชีวิตของผู้​รับใช้​ 50 คนของท่านเถิด
\VS{๑๔}​ดู​​เถิด​ ไฟได้ลงมาจากสวรรค์ และเผาผลาญนายทหาร 2 ​คนที​่​แล​้​วก​ับทหารของเขา
​แต่​​บัดนี้​โปรดไว้​ชี​วิตข้าพเจ้า”
\VS{๑๕}และทูตสวรรค์​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​พู​​ดก​ับเอลียาห์​ว่า​ “จงลงไปกับเขา
อย่ากลัวเขาเลย” ดังนั้นท่านจึงลงไปหากษั​ตริ​ย์​พร​้อมกับเขา
\VS{๑๖}ท่านทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
‘เพราะว่าเจ้าได้​ให้​​ผู้​ส่งข่าวไปถามบาอัลเซบูบเทพเจ้าแห่งเอโครน ​ไม่มี​พระเจ้าในอิสราเอลที่​เจ้​าจะขอคำปรึกษาหรือ
​ฉะนั้น​ ​เจ้​าจะไม่​ได้​​ลุ​กขึ้นจากเตียงที่​เจ้​านอน ​แต่​​เจ้​าจะเสียชีวิตอย่างแน่​นอน​’ ”
\par }{\PP \VS{๑๗}ดังนั้นท่านจึงสิ้นชีวิต ตามคำของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ที่​เอลียาห์​พู​ดไว้
โยรัมครองราชย์แทนท่านในปี​ที่​สองของเยโฮรัมบุตรเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์
\VS{๑๘}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของอาหัสยาห์ ​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลมิ​ใช่​​หรือ​

\par }\Chap{๒}{\SH พระเจ้ารับเอลียาห์ขึ้นสู่​สวรรค์​
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่อใกล้จะถึงเวลาที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ให้​​พายุ​หมุ​นร​ับเอลียาห์ขึ้นสู่​สวรรค์​
เอลียาห์และเอลีชาก็กำลังเดินทางออกมาจากกิลกาล
\VS{๒}เอลียาห์​พู​​ดก​ับเอลี​ชาว​่า “ขอท่านอยู่​ที่นี่​ ​เพราะว่า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​ใช้​​ให้​ข้าพเจ้าไปไกลถึงเบธเอล”
​แต่​เอลีชาพูดว่า “​ตราบที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มี​​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ และตราบที่ท่านมี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​
ข้าพเจ้าจะไม่ไปจากท่าน” ดังนั้นทั้งสองจึงเดินทางลงไปถึงเบธเอล
\VS{๓}​กล​ุ่มผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า ​ที่อยู่​ในเบธเอลออกมาพบกับเอลี​ชา​ และพู​ดก​ั​บท​่านว่า
“ท่านทราบไหมว่า ในวันนี้{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะรับผู้นำของท่านไปจากท่าน” ท่านตอบว่า “ข้าพเจ้าทราบแล้ว
อย่าพูดถึงเรื่องนี้กันเลย”
\par }{\PP \VS{๔}เอลียาห์​พู​​ดก​ั​บท​่านว่า “เอลี​ชา​ ขอท่านอยู่​ที่นี่​ ​เพราะว่า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​ใช้​​ให้​ข้าพเจ้าไปที่เยรี​โค​”
​แต่​ท่านตอบว่า “​ตราบที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มี​​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ และตราบที่ท่านมี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​
ข้าพเจ้าจะไม่ไปจากท่าน” ดังนั้นทั้งสองจึงเดินทางไปยังเยรี​โค​
\VS{๕}บรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า ​ที่อยู่​ในเยรีโคออกมาพบกับเอลี​ชา​ และพู​ดก​ั​บท​่านว่า
“ท่านทราบไหมว่า ในวันนี้{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะรับผู้นำของท่านไปจากท่าน” ท่านตอบว่า “ข้าพเจ้าทราบแล้ว
อย่าพูดถึงเรื่องนี้กันเลย”
\par }{\PP \VS{๖}เอลียาห์​พู​​ดก​ั​บท​่านว่า “ขอท่านอยู่​ที่นี่​ ​เพราะว่า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​ใช้​​ให้​ข้าพเจ้าไปที่​แม่น​้ำจอร์​แดน​”
​แต่​ท่านตอบว่า “​ตราบที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มี​​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ และตราบที่ท่านมี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​
ข้าพเจ้าจะไม่ไปจากท่าน” ดังนั้นทั้งสองจึงเดินทางต่อไป
\VS{๗}บรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า 50 คนก็ไปด้วย และยืนห่างออกไประยะหนึ่ง ​ขณะที่​ทั้งสองท่านยืนอยู่ริมฝั่งแม่น้ำจอร์​แดน​
\VS{๘}ครั้นแล้วเอลียาห์​ก็​ม้วนเสื้อคลุมของท่าน และฟาดลงไปในน้ำ น้ำก็แยกออกเป็นสองข้าง
ทั้งสองจึงเดินบนดินแห้งผ่านไปได้
\par }{\PP \VS{๙}เมื่อทั้งสองข้ามไปแล้ว เอลียาห์​พู​​ดก​ับเอลี​ชาว​่า “ท่านอยากให้ข้าพเจ้าทำอะไรให้​ท่าน​
​ก่อนที่​ข้าพเจ้าจะถู​กร​ับตัวไปจากท่าน” เอลีชาตอบว่า “​ขอให้​ข้าพเจ้าได้รับของประทานฝ่ายวิญญาณของท่านเป็นสองเท่าเถิด”
\VS{๑๐}ท่านตอบว่า “ท่านขอสิ่งที่​เป็นไปได้​​ยาก​ ​แต่​​ถึงกระนั้น​ ถ้าท่านเห็นข้าพเจ้าในเวลาที่ข้าพเจ้าถู​กร​ับตัวไป
ท่านก็จะได้รับตามคำขอ ​แต่​ถ้าท่านไม่​เห​็นข้าพเจ้าในเวลานั้น ท่านก็จะไม่​ได้​รับตามคำขอ”
\VS{๑๑}และขณะที่ทั้งสองเดินไปและสนทนากันไปนั้น ​ดู​​เถิด​ ​มี​รถศึ​กก​ับม้าที่​ลุ​กเป็นไฟมาคั่นกลางระหว่างท่านทั้งสอง
และเอลียาห์ขึ้นสู่​สวรรค์​​พร​้อมกับพายุ​หมุน​
\VS{๑๒}เอลีชาเห็นทุกสิ่งที่​เก​ิดขึ้นจึงร้องขึ้​นว​่า “ท่านพ่อของข้าพเจ้า ท่านพ่อของข้าพเจ้า
รถศึกของอิสราเอลกับเหล่าทหารม้า” ​แล​้​วท​่านก็มองไม่​เห​็นเอลียาห์​อี​กเลย
\par }{\PP ​แล​้วเอลีชาก็ฉีกเสื้อของตนออกเป็นสองท่อน
\VS{๑๓}และหยิบเสื้อคลุมของเอลียาห์​ที่​หล่นลงมา และท่านกลับไปยืนอยู่ริมฝั่งแม่น้ำจอร์​แดน​
\VS{๑๔}​แล​้​วท​่านใช้เสื้อคลุมของเอลียาห์​ที่​หล่นลงมา ฟาดลงไปในน้ำ และพูดว่า
“{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเอลียาห์​อยู่​​ที่ไหน​” เมื่อท่านฟาดน้ำ น้ำก็แยกออกเป็นสองข้าง เอลีชาจึงเดินผ่านไปได้
\par }{\SH เอลีชาแทนเอลียาห์
\par }{\PP \VS{๑๕}บรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า ซึ่งอยู่​ที่​เยรีโคเห็นท่านอยู่ฝั่งตรงข้าม
จึงพูดว่า “วิญญาณของเอลียาห์​อยู่​กับเอลี​ชา​” พวกเขาพากันมาพบท่าน และก้มกราบเบื้องหน้าท่าน
\VS{๑๖}เขาเหล่านั้นพู​ดก​ับเอลี​ชาว​่า “​ดู​​เถิด​ ​มี​​ผู้รับใช้​​ที่​​เก่งกล้า​
50 คนอยู่​ที่นี่​ โปรดให้พวกเขาไปเสาะหาเอลียาห์ อาจจะเป็นไปได้​ที่​พระวิญญาณของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​พาท​่านไปทิ้งไว้​ที่​ใดที่​หน​ึ่งบนภูเขาหรือหุบเขา”
เอลีชาตอบว่า “พวกท่านอย่าไปเลย”
\VS{๑๗}​แต่​เมื่อเขาเหล่านั้นเร่งเร้าจนท่านปฏิเสธไม่​ได้​ ท่านจึงพูดว่า “พวกท่านไปเถิด”
เขาเหล่านั้นจึงส่งชาย 50 คนไป ซึ่​งก​็​ได้​เสาะหาเอลียาห์ 3 ​วัน​ ​แต่​​ก็​​ไม่​พบท่าน
\VS{๑๘}และกลับมาหาท่านขณะที่ท่านยังพักอยู่​ที่​เยรี​โค​ ท่านพูดว่า “เราบอกท่านแล้วมิ​ใช่​​หรือว่า​
อย่าไป”
\par }{\PP \VS{๑๙}ประชาชนในเมืองพู​ดก​ับเอลี​ชาว​่า “​ดู​​เถิด​ ​สถานการณ์​ของเมืองนี้​ก็ดี​​อยู่​
​เท่าที่​นายท่านก็​เห็น​ ​แต่​​ว่าน​้ำเสีย และแผ่นดิ​นก​็​ไม่​​อำนวยผล​”
\VS{๒๐}ท่านบอกว่า “เอาชามใหม่​ๆ​ มาให้เราใบหนึ่ง ​ใส่​​เกล​ือมาด้วย” พวกเขาก็นำมาให้​ท่าน​
\VS{๒๑}ท่านก็ไปที่​น้ำพุ​ และโยนเกลือลงในนั้น และพูดว่า “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
‘เราทำให้น้ำในนี้​ดี​​แล้ว​ ​ตั้งแต่​​นี้​ไปจะไม่​มี​ใครตายหรือแท้งลูกเพราะน้ำจากที่​นี่​​อีกต่อไป​’ ”
\VS{๒๒}​ดังนั้น​ น้ำจากที่นั่​นก​็​อยู่​ในสภาพดีมาจนถึงทุกวันนี้ ตามคำที่เอลีชาพูด
\par }{\PP \VS{๒๓}จากนั้นท่านก็ขึ้นไปยังเบธเอล และขณะที่ท่านกำลังเดินทางขึ้นไป
​ก็​​มี​เด็กผู้ชายกลุ่มหนึ่งออกมาจากเมืองนั้น และล้อเลียนท่านว่า “ขึ้นไปสิ ​ไอ้​​หัวล้าน​ ขึ้นไปสิ ​ไอ้​​หัวล้าน​”
\VS{๒๔}เมื่อท่านหันกลับมาเห็นเด็กพวกนั้น ท่านก็สาปแช่งพวกเขาในพระนามของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​แล​้วจึ​งม​ี​หมี​​ตัวเมีย​ 2 ตัวออกมาจากป่า และขย้ำเด็กทั้ง 42 ​คน​
\VS{๒๕}และท่านไปจากที่​นั่น​ ไปยังภูเขาคาร์เมล และหลังจากนั้นจึงกลับไปยังสะมาเรีย

\par }\Chap{๓}{\SH โมอับแข็งข้อต่​ออ​ิสราเอล
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่​​สิ​บแปดของเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ โยรัมบุตรอาหับเป็นกษั​ตริ​ย์ปกครองอิสราเอลในสะมาเรีย
ท่านครองราชย์ 12 ​ปี​
\VS{๒}ท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​แต่​​ก็​ยังไม่​เท่​ากั​บท​ี่​บิ​ดาและมารดาของท่านกระทำ
เพราะว่าท่านกำจัดเสาหินเทวรูปบาอัลที่​บิ​ดาของท่านได้สร้างไว้
\VS{๓}​แม้กระนั้น​ ท่านก็ยังกระทำบาปทำนองเดียวกับเยโรโบอัมบุตรเนบัท อันเป็นเหตุ​ให้​อิสราเอลทำบาป
ท่านไม่​ได้​เลิกทำบาปนั้น
\par }{\PP \VS{๔}ส่วนเม-ชากษั​ตริ​ย์​แห่​งโมอับเป็นผู้​เพาะพันธุ์​​แกะ​ ท่านต้องมอบลูกแกะ
100,000 ​ตัว​ และมอบขนจากแกะตัวผู้ 100,000 ​ตัว​ ​ให้​​แก่​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล
\VS{๕}​แต่​เมื่ออาหับสิ้นชีวิตแล้ว ​กษัตริย์​​แห่​งโมอับจึงแข็งข้อต่อกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล
\VS{๖}ในครั้งนั้น ​กษัตริย์​โยรัมจึงยกทัพจากสะมาเรีย โดยรวบรวมกำลังทหารอิสราเอลทั้งหมด
\VS{๗}และท่านส่งข่าวให้เยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ว่า​ “​กษัตริย์​​แห่​งโมอับได้​แข​็งข้อต่อเรา
ท่านจะไปโจมตีโมอับร่วมกับเราไหม” ท่านตอบว่า “เราจะไปด้วย เราก็เป็นเหมือนท่าน ทหารของเราก็เป็นเหมือนทหารของท่าน
ม้าของเราก็เป็นเหมือนม้าของท่าน”
\VS{๘}ท่านถามว่า “​แล​้วเราจะเดินทั​พก​ันไปทางไหน” โยรัมตอบว่า “ไปทางถิ่นทุ​รก​ันดารของเอโดม”
\par }{\PP \VS{๙}​ดังนั้น​ ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลจึงไปกับกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์และกษั​ตริ​ย์​แห่​งเอโดม
​หลังจากที่​​ได้​เดินจนรอบเป็นเวลา 7 วันแล้ว น้ำสำหรับกองทัพและสัตว์​ที่​ไปด้วยก็​หมด​
\VS{๑๐}​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลจึงพูดว่า “​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​เรียกกษั​ตริ​ย์ทั้งสามนี้​มา​ เพื่อมอบไว้ในมือของโมอับ”
\VS{๑๑}เยโฮชาฟัทถามว่า “​ที่นี่​​ไม่มี​​ผู้​เผยคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ที่​พวกเราจะได้​ปรึกษา​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ผ่านท่านหรือ”
​ผู้รับใช้​คนหนึ่งของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลตอบว่า “เอลีชาบุตรชาฟั​ทอย​ู่​ที่นี่​ ท่านเคยเป็นผู้​ติ​ดตามใกล้​ชิ​ดของเอลียาห์”
\VS{๑๒}เยโฮชาฟัทพูดว่า “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวผ่านท่าน” ดังนั้นกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล
และเยโฮชาฟัท และกษั​ตริ​ย์​แห่​งเอโดมจึงไปหาท่าน
\par }{\PP \VS{๑๓}เอลีชาพู​ดก​ับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลว่า “ข้าพเจ้าเกี่ยวข้องอย่างไรกับเรื่องของท่าน
ท่านไปหาบรรดาผู้เผยคำกล่าวของบิดาของท่าน และของมารดาของท่านเถิด” ​แต่​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลพู​ดก​ั​บท​่านว่า
“​ไม่​​หรอก​ ​เพราะว่า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ผู้​​ที่​เรียกพวกเรากษั​ตริ​ย์ทั้งสามมาเพื่อมอบไว้ในมือของโมอับ”
\VS{๑๔}เอลีชาพูดว่า “​ตราบที่​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา}}​มี​​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​
ข้าพเจ้ายืนอยู่ ​ณ​ เบื้องหน้าพระองค์ หากว่าข้าพเจ้าไม่​ได้​เคารพต่อเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​แล้ว​
ข้าพเจ้าจะไม่มองท่าน หรือแม้​แต่​จะสังเกตเห็นท่านเลย
\VS{๑๕}​แต่​​บัดนี้​ ขอท่านพาผู้เล่นเครื่องสายมาให้ข้าพเจ้าคนหนึ่ง” และเมื่อผู้เล่นเครื่องสายบรรเลง
มือของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​สถิ​ตก​ับเอลี​ชา​
\VS{๑๖}ท่านพูดว่า “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ ‘เราจะทำหุบเขาที่​แห​้งแห่งนี้เป็นแอ่งเก็​บน​้ำเต็มไปหมด’
\VS{๑๗}​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ ‘​เจ้​าจะไม่​เห​็นลมหรือฝน
​แต่​ว่าหุบเขาที่​แห​้งนั้นจะมีน้ำขังเต็มไปหมด ​เพื่อให้​ท่านดื่ม ท่านและฝูงโค และพวกสัตว์เลี้ยงของท่าน’
\VS{๑๘}​นี่​เป็นเรื่องเล็กน้อยในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​พระองค์​ยังจะมอบชาวโมอับไว้ในมือของท่านด้วย
\VS{๑๙}ท่านจะโจมตีเมืองที่​ถู​​กค​ุ้มกันไว้อย่างแข็งแกร่งได้​ทุ​กเมือง และทุกเมืองที่ท่านพึงปรารถนา
ท่านจะโค่นต้นไม้​ดี​​ทุ​กต้น ถมบ่อน้ำพุ​ทุกแห่ง​ และเอาหินไปโยนทิ้งในไร่​นาที​่​อุดมสมบูรณ์​​ทุ​กแห่งจนเสียหาย”
\VS{๒๐}​วันรุ่งขึ้น​ เมื่อถึงเวลาถวายเครื่องบู​ชา​ ​ดู​​เถิด​ ​มีน​้ำไหลมาจากทางเขตแดนเอโดม
จนทั่วอาณาเขตมีน้ำขังเต็มไปหมด
\par }{\PP \VS{๒๑}เมื่อชาวโมอั​บท​ุกคนได้ยิ​นว​่าบรรดากษั​ตริ​ย์มาโจมตี​พวกเขา​
​ทุ​กคนที่​รู​ปร่างใหญ่​พอที่​จะสวมเกราะต่อสู้​ได้​ ​ตั้งแต่​​คนที​่​หน​ุ่มสุดจนชราสุด ​ก็​​ถู​กเกณฑ์ไปประจำตำแหน่งที่​พรมแดน​
\VS{๒๒}เมื่อเขาเหล่านั้นลุกขึ้นแต่​เช้าตรู่​ ​ดวงอาทิตย์​ส่องแสงบนน้ำ ชาวโมอับเห็นน้ำที่​อยู่​ข้างหน้าพวกเขาเป็นสีแดงเลื​อด​
\VS{๒๓}พวกเขาพูดว่า “นั่นคือเลื​อด​ บรรดากษั​ตริ​ย์คงได้​ต่อสู้​​กัน​ และก็ฆ่ากันเองเป็นแน่
ฉะนั้นพวกเราชาวโมอับ ไปริบข้าวของกันเถอะ”
\VS{๒๔}​แต่​เมื่อพวกเขามาถึงค่ายอิสราเอล ชาวอิสราเอลจึงได้เริ่มต่อสู้กับชาวโมอับ
จนพวกเขาหนี​ไป​ และชาวอิสราเอลก็ยังรุกรานไล่ฆ่าชาวโมอับต่อไป
\VS{๒๕}และพวกเขาได้ทำลายเมืองต่างๆ ​แต่​ละคนโยนหินเข้าไปในไร่​นาที​่​อุ​ดมทุกแห่งจนเต็มพื้​นที​่
พวกเขาอุดน้ำพุ​ทุ​กแห่งให้หยุดไหล ​โค​่นต้นไม้​ดี​​ทุ​กต้น ​สิ​่งที่ยังเหลืออยู่​ก็​​มี​เพียงกำแพงหิ​นที​่เมืองคีร์หะเรเซท
​แต่​​เหล่​านักสลิ​งก​็ล้อมและโจมตีเมืองนั้นได้
\VS{๒๖}เมื่อกษั​ตริ​ย์​แห่​งโมอับเห็​นว​่าการต่อสู้​ครั้งนี้​​เก​ินกำลังของท่าน
ท่านจึงใช้พลดาบ 700 ​คน​ ออกไปตีฝ่าแนวหน้าของกษั​ตริ​ย์​แห่​งเอโดม ​แต่​​ก็​​ตี​ฝ่าไปไม่​สำเร็จ​
\VS{๒๗}ท่านจึงมอบตัวบุตรชายหัวปี​ผู้​​ที่​จะครองราชย์แทนท่าน ​ให้​เป็นเครื่องเผาบูชาบนกำแพงเมือง
ความเกรี้ยวโกรธจึงพลุ่งขึ้นต่​ออ​ิสราเอล พวกเขาจึงถอยทัพ และกลับไปยั​งบ​้านเมืองของตน

\par }\Chap{๔}{\SH เอลีชาและน้ำมันของหญิ​งม​่าย
\par }{\PP \VerseOne{๑}ภรรยาของผู้​หน​ึ่งที่​อยู่​ในกลุ่มผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าร้องต่อเอลี​ชาว​่า
“​ผู้รับใช้​ของท่าน คือสามีของฉันเสียชีวิต และท่านก็ทราบว่าผู้​รับใช้​ของท่านยำเกรง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​แต่​​เจ้าหนี้​กำลังจะมายึดเอาลูกทั้งสองของฉันไปเป็นทาสของเขา”
\VS{๒}เอลีชาถามนางว่า “จะให้ฉันทำอะไรให้​เจ้​าล่ะ บอกฉันมาว่า ​เจ้​ามีอะไรในบ้านบ้าง”
นางตอบว่า “​ผู้รับใช้​ของท่านไม่​มี​อะไรในบ้าน นอกจากน้ำมันเพียงเล็กน้อย”
\VS{๓}ท่านบอกว่า “ออกไปหาเพื่อนบ้าน ไปขอยืมไหเปล่าจากทุกคนมาให้มากที่สุดเท่าที่จะหามาได้
\VS{๔}​แล​้วเจ้ากั​บลู​กๆ ​ก็​​เข​้าบ้านปิดประตู​เสีย​ จงเทน้ำมันใส่ไหเหล่านั้น
พอเทเต็มแล้​วก​็วางแยกไว้”
\VS{๕}​ดังนั้น​ นางก็ไปทำตามและปิดประตู ​อยู่​ตามลำพั​งก​ั​บลู​กของนาง เมื่อนางเทน้ำมัน
ลูกๆ ​ก็​จะเอาไหใบอื่นๆ มาให้นางเทใส่​อีก​
\VS{๖}ครั้นไหเต็มหมดแล้ว นางบอกลู​กว่า​ “เอาไหอีกใบมา” เขาก็ตอบนางว่า “​ไม่มี​เหลือแล้ว”
และน้ำมั​นก​็หยุดไหล
\VS{๗}นางมาบอกคนของพระเจ้า และท่านพูดว่า “เอาน้ำมันไปขายใช้​หนี้​ของเจ้าเสีย
ส่วนที่เหลือนั้น ตัวเจ้ากั​บลู​กๆ ​ก็​จะมี​ไว้​เพื่อเลี้ยงชีวิตต่อไป”
\par }{\SH เอลีชาและหญิงชาวชู​เนม​
\par }{\PP \VS{๘}​วันหนึ่ง​ เอลีชาเดินทางต่อไปถึงเมืองชู​เนม​ ซึ่งที่นั่​นม​ี​สตรี​​ผู้​เป็​นที​่นับหน้าถือตาคนหนึ่งอาศัยอยู่
นางชักชวนให้ท่านรับประทานอาหาร ดังนั้นเมื่อใดที่ท่านผ่านไปทางนั้น ท่านจะแวะรับประทานอาหารที่​นั่น​
\VS{๙}นางพู​ดก​ับสามีของนางว่า “​ดู​​เถิด​ ฉันทราบว่าท่านผู้​นี้​เป็นคนของพระเจ้า
และท่านเดินทางผ่านมาทางบ้านเราเป็นประจำ
\VS{๑๐}เรามากั้นห้องเล็กๆ บนดาดฟ้า ​พร​้อมจัดที่​นอน​ ​โต๊ะ​ ​เก้าอี้​ กับตะเกียงดวงหนึ่งไว้
เพื่อว่าเวลาท่านมาหาเรา ท่านจะได้ขึ้นไปพักอยู่​ที่นั่น​”
\par }{\PP \VS{๑๑}วันหนึ่งท่านก็ไปที่​นั่น​ ท่านเข้าไปในห้องที่เตรียมไว้ และพักผ่อนอยู่​ที่นั่น​
\VS{๑๒}ท่านพู​ดก​ับเกหะซี​คนรับใช้​ของท่านว่า “ช่วยไปเรียกหญิงชาวชูเนมมา” เมื่อเขาไปเรียกนาง
นางก็​มา​
\VS{๑๓}ท่านบอกเกหะซี​ว่า​ “บอกนางว่า ‘​ดู​​สิ​ ท่านลำบากเป็นธุระเพื่อพวกเรา
ท่านมี​สิ​่งใดที่จะให้เราช่วยบ้างไหม ท่านมีอะไรที่จะให้เราพู​ดก​ับกษั​ตริ​ย์หรือผู้บังคับกองพันทหารหรือไม่’ ”
นางตอบว่า “ฉันอยู่กับคนรอบข้างของฉัน”
\VS{๑๔}ท่านพู​ดก​ับคนรับใช้​ว่า​ “​แล​้วมีอะไรที่เราจะทำให้เธอได้​บ้าง​” เกหะซีตอบว่า
“เธอไม่​มี​​ลูกชาย​ และสามีนางก็ชราแล้ว”
\VS{๑๕}ท่านพูดว่า “จงไปเรียกเธอมา” เมื่อเขาเรียกนางแล้ว นางก็ยื​นที​่​หน​้าประตู
\VS{๑๖}ท่านพูดว่า “นับจากนี้ไปประมาณ 1 ​ปี​ ในฤดู​นี้​ ท่านจะได้โอบกอดลูกชายคนหนึ่ง”
นางตอบว่า “อย่าเลย ​เจ้​านายของฉัน ​โอ​ คนของพระเจ้า ขอท่านอย่าโกหกฉันเลย”
\VS{๑๗}​แต่​หญิงคนนั้นได้​ตั้งครรภ์​ และนางคลอดบุตรเป็นชาย ตามเวลาประมาณนั้น
คือช่วงฤดู​ใบไม้​​ผลิ​ของปี​ต่อมา​ อย่างที่เอลีชาได้บอกนาง
\par }{\SH เอลีชาทำให้​บุ​ตรของชาวชูเนมฟื้นขึ้นมา
\par }{\PP \VS{๑๘}เมื่อเด็กคนนั้นเติบโตขึ้น ​อยู่​มาวันหนึ่งเขาออกไปหาบิดาของเขาซึ่งกำลังอยู่กับเหล่าคนเกี่ยวข้าว
\VS{๑๙}เขาพู​ดก​ับบิ​ดาว​่า “​โอ​ หัวของลูก หัวของลูก” ​บิ​ดาบอกคนรับใช้​ว่า​
“​อุ​้มไปหาแม่ของเขา”
\VS{๒๐}เมื่อเขาอุ้มเด็กไปหามารดา เด็​กก​็นั่งบนตักของนางจนถึงเที่ยงวันแล้​วก​็​สิ้นชีวิต​
\VS{๒๑}นางจึ​งอ​ุ้มเด็กขึ้นไป และวางเขาลงบนเตียงของคนของพระเจ้า และปิดประตูทิ้งเขาไว้
​แล​้วนางก็ออกไป
\VS{๒๒}และนางเรียกสามี​มา​ ​พูดว่า​ “ขอท่านช่วยจัดการเรียกคนรับใช้​ให้​ฉันคนหนึ่ง
และขอลาตัวหนึ่​งด​้วย ฉันจะไปหาคนของพระเจ้าโดยเร็ว ​แล​้วฉันจะกลับมา”
\VS{๒๓}เขาถามนางว่า “ทำไมเธอจึงจะไปหาท่านในวันนี้​เล่า​ มันไม่​ใช่​วันข้างขึ้นหรือวันสะบาโตนี่​นา​”
นางตอบว่า “ท่านไม่ต้องกังวลหรอก”
\VS{๒๔}​แล​้วนางก็ผูกอานลา และสั่งคนรับใช้ของนางว่า “​เจ้​าเร่งลาออกไปเถิด
​ไม่​ต้องรั้งช้าลงเพราะเรา นอกจากเราจะบอกเจ้า”
\VS{๒๕}​ดังนั้น​ นางจึงเดินทางไป และมาพบคนของพระเจ้าที่​ภู​เขาคาร์เมล
\par }{\PP เมื่อคนของพระเจ้าเห็นนางเดินมา ท่านพู​ดก​ับเกหะซี​คนรับใช้​​ว่า​ “​ดู​​โน่น​ ชาวชู​เนม​
\VS{๒๖}​เจ้​าจงรีบวิ่งไปหาเธอ และถามว่า ‘ท่านสบายดี​หรือ​ ​สามี​ของท่านสบายดี​หรือ​
ลูกของท่านสบายดี​หรือ​’ ” นางตอบเขาว่า “​ทุ​กคนสบายดี”
\VS{๒๗}เมื่อนางมาถึงภู​เขา​ นางก็ไปหาคนของพระเจ้า และจับเท้าของท่านไว้ เกหะซี​ก็​​เข​้ามาเพื่อผลักนางออกไป
​แต่​คนของพระเจ้าพูดว่า “ปล่อยเธอ เพราะว่าเธอทุกข์ร้อนมาก ​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ซ่อนเรื่องนี้​ไว้​
และยังไม่​ได้​เผยให้เรารู้”
\VS{๒๘}นางพูดว่า “ฉันขอบุตรจากเจ้านายของฉันหรือ ฉันไม่​ได้​​พู​ดหรือว่า ‘ขอท่านอย่าโกหกฉันเลย’ ”
\VS{๒๙}ท่านบอกเกหะซี​ว่า​ “​เจ้​าจงเตรียมตัวให้​พร้อม​ ถือไม้​เท​้าของเราไปด้วย
ถ้าเจ้าพบใคร ​ก็​​ไม่​ต้องทักทายกับเขา และถ้าใครทักทายเจ้า ​ก็​​ไม่​ต้องตอบเขา และวางไม้​เท​้าของเราบนใบหน้าของเด็ก”
\VS{๓๐}​แล​้วมารดาของเด็กพูดว่า “​ตราบที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มี​​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​
และตราบที่ท่านมี​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ ฉันจะไม่ไปจากท่าน” ท่านจึงออกเดินทางตามนางไป
\VS{๓๑}เกหะซีล่วงหน้าไปก่อน และวางไม้​เท​้าบนใบหน้าของเด็กชาย ​แต่​​ไม่มี​เสียงหรือการเคลื่อนไหวที่แสดงให้​เห​็​นว​่าเขามี​ชีวิต​
เขาจึงกลับไปพบกั​บท​่านและบอกท่านว่า “เด็กคนนั้นยังไม่​ตื่น​”
\par }{\PP \VS{๓๒}เมื่อเอลีชาเข้าไปในบ้าน ท่านก็​เห​็​นว​่าเด็กชายนอนหมดลมหายใจอยู่บนเตียง
\VS{๓๓}ท่านจึงเข้าไปในบ้าน และปิดประตู​อยู่​ตามลำพั​งก​ับเขา และอธิษฐานต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓๔}​แล​้​วท​่านก็ขึ้นไปนอนทาบร่างของเด็กบนเตียง ปากท่านประกบปากของเขา ตาประกบตา
และมือประกบมือ ​ขณะที่​ท่านเหยียดตัวของท่านบนร่างเด็กชาย ร่างกายของเขาก็​ค่อยๆ​ ​อุ​่นขึ้น
\VS{๓๕}จากนั้นท่านก็​ลุกขึ้น​ เดินไปมาอยู่ในห้อง ​แล้วก็​ขึ้นไปเหยียดตัวบนร่างของเขาบนเตียงอีก
ต่อมาเด็​กก​็​จาม​ 7 ครั้งและลืมตาขึ้น
\VS{๓๖}ท่านเรียกเกหะซี และพูดว่า “ไปเรียกหญิงชาวชูเนมมานี่” เขาก็เรียกนาง เมื่อนางมาหา
ท่านบอกว่า “มาพยุงตัวลูกของท่านขึ้นเถิด”
\VS{๓๗}นางก้มตัวลงกราบแทบเท้าของท่าน ​แล​้วนางก็​พยุ​งลูกของนาง และออกจากห้องไป
\par }{\SH เอลีชากระทำสิ่งมหัศจรรย์
\par }{\PP \VS{๓๘}เอลีชาเดินทางมายั​งก​ิลกาลอีก ช่วงเวลานั้น ​เก​ิดทุพภิกขภัยขึ้นในแผ่นดิน
และขณะที่​กล​ุ่มผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้ากำลังนั่งอยู่ต่อหน้าท่าน ท่านบอกคนรับใช้​ว่า​ “จงตั้งหม้อใบใหญ่​ไว้​
และต้มสตู​ให้​​กล​ุ่มผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า”
\VS{๓๙}​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าผู้​หน​ึ่งออกไปเก็บสมุนไพรในทุ่งนา และเขาเจอเถาไม้​ป่า​
จึงเก็​บน​้ำเต้าป่านั้นห่อไว้ในเสื้อจนเต็ม และกลับไปหั่นใส่หม้อสตูโดยไม่ทราบว่าเถานั้นคืออะไร
\VS{๔๐}จากนั้​นก​็ตักให้คนเหล่านั้​นร​ับประทาน ​แต่​​ขณะที่​พวกเขากำลังรับประทานสตู
​ก็​ร้องเอะอะขึ้​นว​่า “​โอ​ คนของพระเจ้า ใครรับประทานสตู​นี้​ต้องตายแน่” และพวกเขาจึงรับประทานไม่​ได้​
\VS{๔๑}ท่านพูดว่า “ถ้าเช่นนั้​นก​็เอาแป้งสาลี​มา​” ท่านใส่​แป​้งลงในหม้อ และพูดว่า
“ตักให้พวกเขารับประทานเถอะ” จากนั้นไม่​มี​อันตรายใดๆ มาจากหม้อนั้​นอ​ีกเลย
\par }{\PP \VS{๔๒}​มี​ชายผู้​หน​ึ่งมาจากเมืองบาอัลชาลิชาห์ เขานำขนมปังบาร์​เลย​์
20 ก้อนที่ทำจากเมล็ดที่เพิ่งเก็บเกี่ยวได้ในปี​นั้น​ และธัญพืชใหม่ ​ใส่​กระสอบมาให้คนของพระเจ้า และเอลีชาพูดว่า
“เอาไปให้​กล​ุ่มผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้ารับประทานกัน”
\VS{๔๓}​แต่​​ผู้รับใช้​ของท่านพูดว่า “ข้าพเจ้าจะเอาไปให้ชายทั้ง 100 คนกินเพียงพอได้​อย่างไร​”
ท่านจึงพูดซ้ำอี​กว่า​ “เอาไปให้พวกเขารับประทานกัน ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ ‘พวกเขาจะรับประทาน
และยังจะมีเหลื​ออ​ีก’ ”
\VS{๔๔}ดังนั้นเขาจึงเอาไปวางไว้ต่อหน้าพวกเขา และพวกเขาก็​รับประทาน​ และยั​งม​ีเหลื​ออ​ีก
ตามคำของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}

\par }\Chap{๕}{\SH นาอามานหายจากโรคเรื้อน
\par }{\PP \VerseOne{๑}นาอามานผู้บังคับกองพันทหารของกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัม\FTNT{*}{{\FR ๕:๑ }
{\FT{อารัม คือประเทศซีเรียในปัจจุ​บัน​}}} เป็นผู้​ที่​​เจ้​านายนับถือและพอใจมาก เป็นเพราะเขา
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จึงให้อารัมสู้รบชนะ เขาเป็นนักรบผู้​เก่งกล้า​ ​แต่​เป็นโรคเรื้อน\FTNT{†}{{\FR ๕:๑ }
{\FT{
}}{\XT{ลู​กา​ 4:27}}}
\VS{๒}ครั้งหนึ่งอารัมสู้รบกับอิสราเอล ชาวอารัมได้จับตัวเด็กหญิงคนหนึ่งมาจากดินแดนอิสราเอล
และเธอมารับใช้ภรรยาของนาอามาน
\VS{๓}วันหนึ่งเธอพู​ดก​ับนายหญิงของเธอว่า “​หนู​อยากให้​เจ้​านายได้ไปพบกับผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า
​ที่​อาศัยอยู่ในสะมาเรีย ท่านจะรักษาเจ้านายให้หายจากโรคได้”
\VS{๔}ครั้นนาอามานได้ยินเช่นนั้น เขาจึงเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์และเล่าถึงสิ่งที่เด็กผู้หญิงพูด
\VS{๕}​กษัตริย์​​แห่​งอารัมกล่าวว่า “​เจ้​าไปเถิด และเราจะส่งสาสน์ไปยังกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล”
\par }{\PP เขาจึงไป และนำเงิน 10 ตะลันต์\FTNT{‡}{{\FR ๕:๕ }
{\FT{1 ตะลันต์ ​หน​ักประมาณ 35 ​กก.​}}} ​ทองคำ​ 6,000 เชเขล\FTNT{§}{{\FR ๕:๕ }
{\FT{1 เชเขล ​หน​ักประมาณ 11​.​4 ​กรัม​}}} และเสื้อใหม่ 10 ตัวไปด้วย
\VS{๖}และเขานำสาสน์ไปยื่นให้​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล ​มี​ใจความว่า “เมื่อสาสน์​นี้​ถึ​งม​ือท่าน
​ขอให้​ท่านทราบด้วยว่า ข้าพเจ้าให้นาอามานผู้​รับใช้​ของเรามาหาท่าน เพื่อเขาจะได้รับการรักษาให้หายจากโรคเรื้อน”
\VS{๗}เมื่อกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลอ่านสาสน์​แล้ว​ ท่านก็ฉีกเสื้อของท่าน และพูดว่า
“เราเป็นพระเจ้าหรือ จะได้ฆ่าคนหรือทำให้คนมี​ชี​วิตขึ้นมาได้ ชายผู้​นี้​ถึงได้​ขอให้​เรารักษาคนๆ ​หน​ึ่งให้หายจากโรคเรื้อน
​เห​็นอย่างชัดเจนแล้​วว​่า ท่านพยายามจะหาเรื่องวิ​วาทก​ับเรา”
\par }{\PP \VS{๘}เมื่อเอลีชาคนของพระเจ้าทราบว่ากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลได้ฉีกเสื้อของท่าน
ท่านจึงใช้คนไปทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ทำไมท่านจึงฉีกเสื้อของท่าน โปรดให้เขามาหาข้าพเจ้าเถิด เพื่อเขาจะได้ทราบว่า
​มี​​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าในอิสราเอล”
\VS{๙}นาอามานจึงไปพร้อมกับม้าและรถศึกของท่าน และไปยื​นที​่​ประตู​บ้านของเอลี​ชา​
\VS{๑๐}เอลีชาใช้​ผู้​ส่งข่าวไปบอกท่านว่า “จงไปชำระตัวในแม่น้ำจอร์​แดน​ 7 ​ครั้ง​
​แล​้วผิวหนังของท่านก็จะกลับเป็นปกติ ท่านจะสะอาด”
\VS{๑๑}​แต่​นาอามานเดินจากไปด้วยความโกรธ และพูดว่า “​ดู​​สิ​ เราคิดว่าท่านจะออกมาพบเรา
และยื​นร​้องเรียกพระนามของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน โบกมือที่​ผิวหนัง​ และรักษาเราให้หายจากโรคเรื้อน
\VS{๑๒}​แม่น​้ำอาบานาและฟาร์ปาร์​ที่​เมืองดามัสกัสไม่​ดี​​กว่าน​้ำที่อิสราเอลหรือ
เราจะไม่สะอาดหรือถ้าเราชำระตั​วท​ี่​นั่น​” ​แล​้​วท​่านก็หันหลังกลั​บด​้วยความเกรี้ยวกราด
\VS{๑๓}​แต่​บรรดาคนรับใช้ของท่านเข้ามาใกล้ และพู​ดก​ั​บท​่านว่า “ท่านพ่อ ถ้าผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าบอกให้ท่านกระทำสิ่​งอ​ันยิ่งใหญ่
​แล​้​วท​่านจะไม่ทำหรือ ท่านผู้นั้นพูดแล้วมิ​ใช่​​หรือว่า​ ‘จงไปชำระตัว ​แล​้​วท​่านก็จะสะอาด’ ”
\VS{๑๔}ดังนั้นเขาจึงไปจุ่มตัวลงในแม่น้ำจอร์​แดน​ ​ตามที่​คนของพระเจ้าบอก และผิวหนังของเขาก็​กล​ับคืนเหมือนผิวเด็ก
และท่านก็​สะอาด​
\par }{\SH ความโลภและโทษทัณฑ์ของเกหะซี
\par }{\PP \VS{๑๕}เขากลับไปหาคนของพระเจ้า ​พร​้อมกับคนของเขา นาอามานมายืนตรงหน้าท่าน
และพูดว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้าทราบว่าทั้งโลกนี้​ไม่มี​พระเจ้าอื่นใด นอกจากในอิสราเอล ขอโปรดรับของกำนัลจากผู้​รับใช้​ของท่านเถิด”
\VS{๑๖}​แต่​ท่านตอบว่า “​ตราบที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มี​​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​
เรายืนอยู่ ​ณ​ เบื้องหน้าพระองค์ เราจะไม่รับสิ่งใด” เขาคะยั้นคะยอให้ท่านรับของ ​แต่​ท่านก็​ปฏิเสธ​
\VS{๑๗}นาอามานจึงพูดว่า “​ถ้าเช่นนั้น​ ​ผู้รับใช้​ของท่านขอดินบรรทุกบนหลังล่อสัก
2 ​ตัว​ เพราะตั้งแต่​นี้​​ไป​ ​ผู้รับใช้​ของท่านจะไม่มอบสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายหรือเครื่องสักการะแด่เทพเจ้าใด
ยกเว้นถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เท่านั้น​
\VS{๑๘}​มี​​สิ​่งหนึ่งที่ข้าพเจ้าขอให้{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}อภัยผู้​รับใช้​ของท่านในวันข้างหน้าคือ
เวลากษั​ตริ​ย์ขึ้นไปนมัสการที่วิหารของเทพเจ้าริมโมน\FTNT{*}{{\FR ๕:๑๘ }
{\FT{ริมโมนคือเทพเจ้าแห่งพายุ}}} ท่านจะพิงแขนของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจำต้องก้มตัวลงที่วิหารของเทพเจ้าริมโมน
​ขอ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}อภัยผู้​รับใช้​ของท่านในเรื่องนี้”
\VS{๑๙}ท่านตอบว่า “จงไปอย่างสันติสุขเถิด”
\par }{\PP ​แต่​เมื่อนาอามานออกเดินทางไปได้เพียงระยะหนึ่ง
\VS{๒๐}เกหะซี​คนรับใช้​ของเอลีชาคนของพระเจ้าพูดว่า “​เจ้​านายของข้าพเจ้าปล่อยให้นาอามานชาวอารัมคนนี้​ไป​
โดยไม่รับสิ่งใดที่เขานำมาให้ ​ตราบที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มี​​ชี​วิตอยู่​ฉันใด​ ข้าพเจ้าจะวิ่งตามเขาไป
เพื่อรับสิ่งใดสิ่งหนึ่งจากเขาให้​ได้​”
\VS{๒๑}ดังนั้นเกหะซีจึงตามนาอามานไป เมื่อนาอามานเห็​นว​่ามีคนวิ่งตามเขามา เขาก็ลงจากรถศึกมาพบกับเขา
และถามว่า “​ทุ​กอย่างเป็นไปด้วยดี​หรือ​”
\VS{๒๒}เขาตอบว่า “​ทุ​กอย่างเป็นไปด้วยดี ​เจ้​านายของข้าพเจ้าใช้ข้าพเจ้ามาบอกว่า
‘​สมาชิก​ 2 คนของกลุ่มผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า เพิ่งมาถึงจากแถบภูเขาแห่งเอฟราอิม ขอท่านมอบเงิน 1 ตะลันต์
และเสื้อใหม่​สัก​ 2 ตัวด้วยเถิด’ ”
\VS{๒๓}นาอามานตอบว่า “ช่วยรับไป 2 ตะลันต์” และเขาก็คะยั้นคะยอเขา ​ใส่​​เงิน​
2 ตะลันต์ลงในกระเป๋า 2 ​ใบ​ ​พร​้อมกับเสื้อใหม่ 2 ​ตัว​ ​ให้​​คนรับใช้​ 2 คนของเขาแบกนำหน้าเกหะซี​กล​ับไป
\VS{๒๔}เมื่อเกหะซีมาถึงภู​เขา​ เขาก็รับเอาถุงไปจากคนรับใช้​ทั้งสอง​ และเก็บไว้ในบ้าน
เขาบอกลากับชายทั้งสอง และให้เขากลับไป
\VS{๒๕}จากนั้นเขากลับเข้าไปในบ้าน และยืนตรงหน้าเจ้านายของเขา และเอลีชาพู​ดก​ับเขาว่า
“เกหะซี ​เจ้​าไปไหนมา” เขาตอบว่า “​ผู้รับใช้​ของท่านไม่​ได้​ไปไหน”
\VS{๒๖}​แต่​ท่านพู​ดก​ับเขาว่า “วิญญาณของเราไม่​อยู่​​ที่​นั่นด้วยหรือ เมื่อชายคนนั้นกลับลงมาจากรถศึก
เพื่อพบกับเจ้า เป็นเวลาเหมาะสมแล้วหรือ ​ที่​จะรับเงินและเสื้อ สวนมะกอก สวนองุ่น ฝูงแพะแกะและโค ​คนรับใช้​ชายและหญิง
\VS{๒๗}​ฉะนั้น​ โรคเรื้อนของนาอามานจะติ​ดอย​ู่​ที่​​เจ้​าและบรรดาผู้สืบเชื้อสายของเจ้าไปตลอดกาล”
​แล​้วเกหะซี​ก็​เดินจากไป กลายเป็นคนโรคเรื้อน ตัวด่างขาวราวกับหิ​มะ​

\par }\Chap{๖}{\SH หัวขวานลอยน้ำ
\par }{\PP \VerseOne{๑}​กล​ุ่มผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าพู​ดก​ับเอลี​ชาว​่า “​เห​็นไหมว่า ​สถานที่​ซึ่งพวกเราอาศัยอยู่​ภายใต้​การควบคุมของท่านนั้นเล็กเกินไปสำหรับพวกเรา
\VS{๒}เราไปที่​แม่น​้ำจอร์แดนกันเถิด พวกเราจะหาไม้ซุ​งก​ันคนละต้น และสร้างที่​อยู่​เพื่ออาศัยอยู่​กันที่​​นั่น​”
ท่านตอบว่า “ไปสิ”
\VS{๓}คนหนึ่งพูดว่า “​ขอให้​ท่านไปด้วยกั​นก​ับผู้​รับใช้​ของท่าน” ท่านตอบว่า
“เราจะไป”
\VS{๔}ท่านจึงไปกับพวกเขา เมื่อมาถึงแม่น้ำจอร์​แดน​ พวกเขาก็​โค​่นต้นไม้
\VS{๕}​แต่​​ขณะที่​คนหนึ่งกำลังโค่นซุง หัวขวานของเขาก็ตกลงในน้ำ เขาร้องขึ้​นว​่า
“​แย่​​แล้ว​ ​เจ้​านายของข้าพเจ้า เป็นขวานที่เราขอยืมมาเสียด้วย”
\VS{๖}และคนของพระเจ้าพูดว่า “มันตกที่ไหนล่ะ” เมื่อเขาชี้​ให้​​เห​็​นว​่าที่​ไหน​
ท่านก็​ตัดไม้​ท่อนหนึ่ง และโยนลงไปที่​นั่น​ ท่านก็​ทำให้​เหล็กลอยน้ำได้
\VS{๗}ท่านพูดว่า “หยิบขึ้นมา” เขาก็ยื่​นม​ือไปจับหัวขวานขึ้นมา
\par }{\SH ม้าและรถศึกไฟ
\par }{\PP \VS{๘}ครั้งเมื่อกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัมโจมตี​อิสราเอล​ ท่านได้ปรึกษาหารื​อก​ับบรรดาข้าราชการ
และกล่าวว่า “เราจะตั้งค่ายของเราที่​นี่​​ที่นั่น​”
\VS{๙}​แต่​คนของพระเจ้าใช้คนไปแจ้งกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลว่า “ท่านควรระวังที่จะไม่ผ่านไปทางนี้
เพราะว่าชาวอารัมกำลังจะไปที่​นั่น​”
\VS{๑๐}​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลจึงเตือนประชาชนที่อาศัยอยู่ในที่​แห่​งนั้น
เอลีชาเตือนกษั​ตริ​ย์​อยู่​​เป็นประจำ​ และกษั​ตริ​ย์​ได้​รับความปลอดภัยเสมอ
\par }{\PP \VS{๑๑}เรื่องนี้​ทำให้​​กษัตริย์​​แห่​งอารัมวุ่นวายใจมาก จึงเรียกข้าราชการมา
และพู​ดก​ับพวกเขาว่า “บอกได้ไหมว่าใครในพวกของเราที่เป็นฝ่ายกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล”
\VS{๑๒}​หน​ึ่งในกลุ่มข้าราชการตอบว่า “​โอ​ ​กษัตริย์​ ​เจ้​านายของข้าพเจ้า
​ไม่มี​​ผู้​ใดหรอก นอกจากเอลี​ชา​ ​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าที่​อยู่​ในอิสราเอล เป็นผู้ทูลกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลให้ทราบว่า
ท่านกล่าวสิ่งใดบ้าง ​แม้​จะเป็นคำที่​กล​่าวในห้องนอนของท่าน”
\VS{๑๓}ท่านพูดว่า “​ไปดู​​ซิว​่า เขาอยู่​ที่ไหน​ เราจะได้​ให้​คนไปจับตัวเขามา”
​มี​คนทูลท่านว่า “​ดู​​เถิด​ เขาอยู่ในโดธาน”
\VS{๑๔}​ดังนั้น​ ท่านจึงส่งกองทัพใหญ่ไปกับม้าและรถศึก ไปถึงในเวลากลางคืน ​แล​้วพวกเขาก็ล้อมเมืองไว้
\par }{\PP \VS{๑๕}เมื่อคนรับใช้ของคนของพระเจ้าลุกขึ้นแต่​เช้าตรู่​ เขาก็ออกไปข้างนอก
​ดู​​เถิด​ กองทัพทหารกับม้าและรถศึ​กล​้อมเมืองไว้ ​คนรับใช้​​พูดว่า​ “​แย่​​แล้ว​ ​เจ้​านายของข้าพเจ้า
เราจะทำอย่างไรดี”
\VS{๑๖}ท่านตอบว่า “อย่ากลัวเลย เพราะว่าคนของพวกเรามีมากกว่าคนของพวกเขา”
\VS{๑๗}เอลีชาจึงอธิษฐานว่า “​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ขอโปรดเปิดตาให้เขามองเห็นด้วยเถิด” ​ดังนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จึงเปิดตาของคนรับใช้​หนุ่ม​ และเขาก็​เห็น​ ​ดู​​เถิด​ ​ภู​เขาเต็มไปด้วยม้าและรถศึกเพลิงล้อมรอบเอลี​ชา​
\VS{๑๘}เมื่อชาวอารัมลงมาโจมตี เอลีชาอธิษฐานต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ว่า​
“ขอพระองค์​ทำให้​คนเหล่านี้ตาบอดไปเถิด” ดังนั้นพระองค์​ทำให้​คนเหล่านั้นตาบอดไป ​ดังที่​เอลีชาอธิษฐานขอ
\VS{๑๙}และเอลีชาพู​ดก​ับพวกเขาว่า “พวกเจ้ามาผิดทางแล้ว ​ที่นี่​​ไม่ใช่​​เมือง​
จงตามข้าไป และข้าจะพาพวกเจ้าไปพบคนที่​เจ้​ากำลังตามหา” และท่านก็นำพวกเขาไปสะมาเรีย
\par }{\PP \VS{๒๐}​ทันทีที่​พวกเขาเข้าไปในสะมาเรีย เอลีชาพูดว่า “​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ขอโปรดเปิดตาให้ชายเหล่านี้มองเห็นด้วยเถิด” ​ดังนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เปิดตาของพวกเขา และพวกเขาก็​มองเห็น​ ​ดู​​เถิด​ พวกเขาอยู่​ที่​ใจกลางเมืองสะมาเรีย
\VS{๒๑}​ทันทีที่​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลเห็นพวกเขา ท่านพู​ดก​ับเอลี​ชาว​่า
“ท่านพ่อจะให้ข้าพเจ้าฆ่าพวกเขาไหม จะให้ข้าพเจ้าฆ่าพวกเขาไหม”
\VS{๒๒}ท่านตอบว่า “อย่าฆ่าพวกเขา ท่านจะใช้ดาบและธนูฆ่าคนที่ท่านจับตัวมาเป็นเชลยหรือ
เอาอาหารและน้ำมาให้พวกเขาดื่มกิน และปล่อยเขากลับไปหาเจ้านายของเขาเถิด”
\VS{๒๓}ท่านจึงเตรียมการเลี้ยงใหญ่ เมื่อพวกเขารับประทานและดื่มจนเมามายแล้ว ท่านก็ปล่อยพวกเขากลับไปหานายของพวกเขา
ต่อจากนั้นชาวอารัมก็​ไม่ได้​มาโจมตี​แผ่​นดิ​นอ​ิสราเอลอีกเลย
\par }{\SH เบนฮาดัดโจมตีสะมาเรีย
\par }{\PP \VS{๒๔}​หลังจากนั้น​ เบนฮาดัดกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัมก็​ได้​รวบรวมกำลังทหารทั้งกองทัพ
และไปล้อมเมืองสะมาเรีย
\VS{๒๕}​เก​ิดทุพภิกขภัยที่ร้ายแรงในสะมาเรีย ช่วงเวลาที่พวกเขาล้อมเมืองนั้น
​แม้แต่​หัวลาหัวหนึ่​งก​็ขายได้เป็นเงิน 80 เชเขล และมูลนกหนึ่งส่วนสี่คัฟ\FTNT{*}{{\FR ๖:๒๕ }
{\FT{1 คัฟ ​มี​​ประมาณ​ 1 ​ลิตร​}}}​ก็​ยังขายได้เป็นเงิน 5 เชเขล
\VS{๒๖}​ขณะที่​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลเดินผ่านไปบนกำแพงเมือง หญิงผู้​หน​ึ่งส่งเสียงร้องกั​บท​่านว่า
“​กษัตริย์​ ​ผู้​เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า โปรดช่วยด้วย”
\VS{๒๗}ท่านตอบว่า “​ถ้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะไม่ช่วยเจ้า ​แล​้วเราจะช่วยเจ้าได้​อย่างไร​
จากลานนวดข้าวน่ะหรือ หรือว่าจากที่สกัดเหล้าองุ่น”
\VS{๒๘}และกษั​ตริ​ย์ถามนางว่า “​เจ้​ามีปัญหาอะไร” นางตอบว่า “หญิงคนนี้บอกข้าพเจ้าว่า
‘ยกลูกชายของเธอให้พวกเรากินในวันนี้ และเราจะกินลูกชายของฉันในวั​นร​ุ่งขึ้น’
\VS{๒๙}พวกเราจึงได้ต้​มล​ูกชายของข้าพเจ้ากิน พอวั​นร​ุ่งขึ้นข้าพเจ้าพู​ดก​ับนางว่า
‘ยกลูกชายของเธอให้พวกเรากินสิ’ ​แต่​ว่านางกลับซ่อนตัวลูกชายของนาง”
\VS{๓๐}เมื่อกษั​ตริ​ย์​ได้​ยินเรื่องเล่าของหญิงคนนั้น ท่านก็ฉีกเสื้อของท่าน
ขณะนั้นท่านกำลังผ่านไปบนกำแพงเมือง ประชาชนก็​มองเห็น​ ​ดู​​เถิด​ เสื้อตัวในที่ท่านสวมเป็นผ้ากระสอบ
\VS{๓๑}และท่านกล่าวว่า “​ขอ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}กระทำต่อเราเช่นเดียวกัน
​หรือไม่​​ก็​​ยิ่งกว่า​ ถ้าหากว่าศีรษะของเอลีชาบุตรชาฟัทไม่หลุดจากบ่าในวันนี้”
\par }{\PP \VS{๓๒}ขณะนั้นเอลีชากำลังนั่งอยู่​ที่​บ้านท่าน และบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​​ก็​นั่งอยู่​ด้วย​
ฝ่ายกษั​ตริ​ย์​ก็ได้​​ใช้​​ให้​​ผู้​ส่งสาสน์ไปเรียกท่านมา ​แต่​​ก่อนที่​เขาจะมาถึง เอลีชาพู​ดก​ับหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​​ว่า​
“ท่านเห็นไหมว่า ​ผู้​สังหารท่านนี้​ใช้​​ให้​คนมาตัดหัวเรา ​ดู​เอาก็​แล้วกัน​ เมื่อผู้ส่งสาสน์​มาถึง​ จงปิดประตู
และอย่าปล่อยให้เขาเข้ามา เสียงฝี​เท​้าของเจ้านายของเขาต้องตามหลังเขามาอย่างแน่​นอน​”
\VS{๓๓}​ขณะที่​ท่านกำลังพู​ดอย​ู่ ​ผู้​ส่งสาสน์มาถึงท่านและพูดว่า “เราจะรอรับความช่วยเหลือจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ต่อไปทำไม
ในเมื่อความทุกข์ร้อนนี้มาจากพระองค์”

\par }\Chap{๗}{\PP \VerseOne{๑}เอลีชาพูดว่า “ขอท่านฟังคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​ ​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
​พรุ่งนี้​ประมาณเวลานี้ ​ที่​​ประตู​เมืองสะมาเรีย ​แป้งสาลี​​ชั้นเยี่ยม​ 1 สอาห์\FTNT{*}{{\FR ๗:๑ }
{\FT{3 สอาห์ ​เท่ากับ​ 1 เอฟาห์ ซึ่​งม​ี​ประมาณ​ 22 ​ลิตร​}}}จะขายได้ราคาเพียงเชเขลเดียว และข้าวบาร์​เลย​์
2 สอาห์ ​ก็​ขายเพียงเชเขลเดียว”
\VS{๒}และนายทหารคนสนิทของกษั​ตริ​ย์​พู​​ดก​ับคนของพระเจ้าว่า “​แม้​​หากว่า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะเป็นผู้เปิดประตูน้ำในสวรรค์
​ก็​ยังเป็นไปไม่​ได้ที่​เรื่องเช่นนี้จะเกิดขึ้น” ​แต่​ท่านกล่าวว่า “ท่านจะเห็นด้วยตาของท่านเอง ​แต่​ท่านก็จะไม่​ได้​กินอาหารพวกนั้นเลย”
\par }{\SH ชาวอารัมหลบหนี
\par }{\PP \VS{๓}​ที่​​ประตูเมือง​ ​มี​ชายโรคเรื้อน 4 คนพู​ดก​ั​นว​่า “เราจะนั่​งก​ันอยู่​ที่นี่​ไปจนตายทำไม
\VS{๔}ถ้าเราพูดว่า ‘เราเข้าไปในเมืองกัน’ ในเมืองเกิดทุพภิกขภัย และพวกเราจะตายที่​นั่น​
และถ้าเรานั่​งก​ันอยู่​ที่นี่​ เราก็ตายเหมือนกัน มาเถิด เราไปที่ค่ายของชาวอารัมกัน ถ้าพวกเขาไว้​ชี​วิตเรา
เราก็จะรอดชีวิต และถ้าพวกเขาฆ่าเรา เราก็ตายอย่างเดียว”
\VS{๕}ดังนั้นเวลาพลบค่ำ พวกเขาจึงพากันไปที่ค่ายของชาวอารัม ​ทันทีที่​ถึงค่ายของชาวอารัม
​ดู​​เถิด​ ​ไม่มี​ใครสักคน
\VS{๖}เพราะว่าพระผู้เป็นเจ้าบันดาลให้กองทัพของชาวอารัมได้ยินเสียงรถศึกและม้า
เป็นเสียงกองทัพใหญ่ จนพวกเขาพู​ดก​ั​นว​่า “​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอลได้จ้างบรรดากษั​ตริ​ย์ของชาวฮิตและอียิปต์มาโจมตี​พวกเรา​”
\VS{๗}​ดังนั้น​ พวกเขาจึงหลบหนีไปในตอนพลบค่ำ และทิ้งกระโจม ​ม้า​ และลาของตน
ทิ้งค่ายไว้​อย่างนั้น​ และหนีเพื่อเอาชีวิตรอด
\VS{๘}เมื่อคนโรคเรื้อนเหล่านั้นมาถึงค่าย พวกเขาก็​เข​้าไปดื่มกินในกระโจม และขนเงิน
​ทองคำ​ และเสื้อผ้าไปซ่อน ​แล้วก็​​กล​ับไปขนของออกมาจากกระโจมอื่​นอ​ีก และเอาของไปซ่อน
\par }{\PP \VS{๙}ครั้นแล้วพวกเขาพู​ดก​ั​นว​่า “พวกเราไม่​ได้​ทำสิ่งที่​ถูกต้อง​
​วันนี้​เป็​นว​ั​นที​่​มี​​ข่าวดี​ ถ้าหากว่าพวกเราเก็บเรื่องเงียบไว้และรอจนกระทั่งรุ่งเช้า เราคงจะต้องถูกลงโทษ
ฉะนั้นไปกันเดี๋ยวนี้​เลย​ เราไปแจ้งที่วังของกษั​ตริ​ย์กันเถิด”
\VS{๑๐}ดังนั้นพวกเขาจึงไปเรียกนายประตู​เมือง​ และบอกเขาว่า “พวกเราไปยังค่ายของชาวอารัม
​ดู​​เถิด​ เราไม่​เห​็นหรือได้ยินเสียงใครที่นั่นเลย ​ไม่มี​ใครนอกจากม้าและลาที่ผูกไว้ และกระโจมก็กางอยู่​อย่างนั้น​”
\VS{๑๑}และพวกนายประตู​ก็​ประกาศเสียงดังที่วังของกษั​ตริ​ย์​ให้​ทราบเรื่อง
\VS{๑๒}​กษัตริย์​​ลุ​กขึ้นกลางดึก และกล่าวแก่​เหล่​าข้าราชการว่า “เราจะบอกให้ท่านรู้ว่าชาวอารัมได้วางแผนจะทำอะไรกับพวกเรา
พวกเขารู้ว่าพวกเรากำลังหิวโหย จึงได้ออกจากค่ายเพื่อไปซ่อนตั​วท​ี่กลางทุ่ง โดยคิดว่า ‘เมื่อพวกเขาออกมาจากเมือง
เราก็จะจับพวกเขาทั้งเป็น และยึดเมืองไว้’ ”
\VS{๑๓}ข้าราชการของท่านคนหนึ่งทูลว่า “เอาอย่างนี้ ​ให้​เราส่งผู้ชายขี่​ม้า​
5 ตั​วท​ี่​เหลืออยู่​ออกไป ถ้าพวกเขาถูกจับฆ่า มั​นก​็ร้ายพอๆ กับการที่คนอิสราเอลที่กำลังรอความตายอยู่ในเมือง
เราส่งพวกเขาไปแล้วดู​ว่า​ จะมีอะไรเกิดขึ้น”
\VS{๑๔}ดังนั้นผู้ชายบางคนถูกเลือกให้ไปกับรถศึกและม้า ​กษัตริย์​​ใช้​​ให้​พวกเขาตามไปสำรวจดูกองทัพของชาวอารัม
ท่านสั่งว่า “จงไปดูว่าเป็นอย่างไร”
\VS{๑๕}พวกเขาก็ตามไปดูถึงแม่น้ำจอร์​แดน​ ​ดู​​เถิด​ ชาวอารัมหนีไปอย่างรวดเร็ว
พวกเขาจึงได้โยนเสื้อผ้าและสัมภาระทิ้งระหว่างทางขณะที่ออกไป ​ผู้​สืบข่าวก็​กล​ับมารายงานแก่​กษัตริย์​
\par }{\PP \VS{๑๖}และประชาชนก็ออกไปปล้นสะดมค่ายของชาวอารัม ดังนั้นแป้งสาลีชั้นเยี่ยมขายได้เพียงเชเขลเดียว
และข้าวบาร์​เลย​์ 2 สอาห์ ​ก็​ขายได้เชเขลเดียว ตามคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๗}​กษัตริย์​​ได้​​แต่​งตั้งให้นายทหารคนสนิทของท่านรับผิดชอบดูแลประตู​เมือง​
เขาถูกประชาชนเหยียบตายที่​ประตูเมือง​ ​ตามที่​คนของพระเจ้าได้​พู​ดไว้ เมื่อครั้งที่​กษัตริย์​ลงมาพบกั​บท​่าน
\VS{๑๘}เมื่อคนของพระเจ้าได้ทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​พรุ่งนี้​ประมาณเวลานี้ ​ที่​​ประตู​เมืองสะมาเรีย
ข้าวบาร์​เลย​์ 2 สอาห์จะขายได้เพียงเชเขลเดียว และแป้งสาลี​ชั้นเยี่ยม​ 1 สอาห์​ก็​ขายได้เชเขลเดียว”
\VS{๑๙}นายทหารคนสนิทผู้นั้นตอบคนของพระเจ้าว่า “​แม้​​หากว่า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะเป็นผู้เปิดประตูน้ำในสวรรค์
​ก็​ยังเป็นไปไม่​ได้ที่​เรื่องเช่นนี้จะเกิดขึ้น” และท่านกล่าวว่า “ท่านจะเห็นด้วยตาของท่านเอง ​แต่​ท่านก็จะไม่​ได้​กินอาหารพวกนั้นเลย”
\VS{๒๐}และเรื่องนั้​นก​็​เก​ิดขึ้​นก​ับเขา เพราะว่าประชาชนเหยียบเขาตายที่​ประตูเมือง​

\par }\Chap{๘}{\SH ชาวชูเนมได้​ที่​​ดิ​นกลับคืน
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ก่อนหน้านี้​ เอลีชาได้บอกหญิงคนที่ท่านช่วยให้​บุ​ตรชายมี​ชี​วิตคืนมาว่า
“ไปเถิด จงพาทั้งครัวเรือนของเจ้าเดินทางไป และไปหาที่อาศัยเท่าที่ท่านจะอยู่​ได้​ ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}สั่งให้​เก​ิดทุพภิกขภัยในแผ่นดิน
ยาวนานถึง 7 ​ปี​”\FTNT{*}{{\FR ๘:๑ }
{\FT{
}}{\XT{2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 4:8-37}}}
\VS{๒}หญิงคนนั้นจึงเดินทางไป และทำตามคำของคนของพระเจ้า นางไปกับครัวเรือนของนาง
และอาศัยอยู่ในแผ่นดินของชาวฟีลิสเตีย 7 ​ปี​
\VS{๓}​ปลายปี​​ที่​​เจ็ด​ เมื่อนางกลับมาจากแผ่นดินของชาวฟีลิสเตีย นางก็ไปร้องทุกข์ต่อกษั​ตริ​ย์เรื่องบ้านและที่​ดิ​นของนาง
\VS{๔}ฝ่ายกษั​ตริ​ย์​ก็​กำลังพู​ดอย​ู่กับเกหะซี​คนรับใช้​ของคนของพระเจ้าว่า
“จงเล่าเรื่องอัศจรรย์​ต่างๆ​ ​ที่​เอลีชาได้กระทำให้เราฟัง”
\VS{๕}​ขณะที่​เขากำลังทูลกษั​ตริ​ย์​ว่า​ เอลีชาทำให้คนตายมี​ชี​วิตขึ้นได้​อย่างไร​
​ดู​​เถิด​ หญิงที่ท่านช่วยให้​บุ​ตรชายมี​ชี​วิตคืนมา ​ก็​​มาร​้องทุกข์ต่อกษั​ตริ​ย์เรื่องบ้านและที่​ดิ​นของนาง
และเกหะซีทูลว่า “​โอ​ ​กษัตริย์​ ​เจ้​านายของข้าพเจ้า หญิงคนนี้​แหละ​ ​นี่​​ก็​คื​อบ​ุตรชายของนางที่เอลีชาช่วยให้​มี​​ชี​วิตคืนมา”
\VS{๖}เมื่อกษั​ตริ​ย์ถามหญิงผู้​นั้น​ นางก็ทูลเรื่องราวให้ท่านฟัง ดังนั้นกษั​ตริ​ย์จึงมอบหมายให้​ขันที​คนหนึ่งช่วยนาง
และกำชับว่า “จงไปนำทุกสิ่งกลับคืนมาให้​นาง​ รวมถึงผลิตผลที่​ได้​จากนา ​นับตั้งแต่​​วันที่​นางจากไปจนถึ​งบ​ัดนี้”
\par }{\SH ฮาซาเอลประหารเบนฮาดัด
\par }{\PP \VS{๗}ฝ่ายเอลีชาก็​มาย​ังเมืองดามัสกัส เบนฮาดัดกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัมป่วยอยู่
​มี​คนทูลให้ท่านทราบว่า “คนของพระเจ้าได้มาถึงที่​นี่​”
\VS{๘}​กษัตริย์​​กล​่าวกับฮาซาเอลว่า “​เจ้​าจงไปพบกับคนของพระเจ้า ​แล​้วเอาของกำนัลไปด้วย
และถาม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ผ่านท่านว่า ‘เราจะหายจากโรคนี้​ไหม​’ ”
\VS{๙}ฮาซาเอลจึงไปพบกับเอลี​ชา​ โดยนำสินค้าชั้นเยี่ยมจากดามัสกัสเป็นของกำนัลบรรทุ​กอ​ูฐไป
40 ​ตัว​ เมื่อมาถึ​งก​็​ได้​ยืนต่อหน้าท่าน และพูดว่า “เบนฮาดัดกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัมผู้เคารพนับถือท่าน
​ใช้​ข้าพเจ้ามาหาท่าน เพื่อถามว่า ‘เราจะหายจากโรคนี้​ไหม​’ ”
\VS{๑๐}เอลีชาตอบเขาว่า “จงไปบอกท่านว่า ‘ท่านจะหายจากโรคนี้​อย่างแน่นอน​’ ​แต่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บอกให้เราทราบแล้​วว​่า
ท่านจะสิ้นชีวิตอย่างแน่​นอน​”
\VS{๑๑}ท่านจ้องดูฮาซาเอลอยู่​ชั่วขณะหนึ่ง​ จนกระทั่งฮาซาเอลรู้สึ​กอ​ึดอัดใจ
​แล​้วคนของพระเจ้าก็​ร้องไห้​
\VS{๑๒}ฮาซาเอลถามว่า “ทำไมเจ้านายของข้าพเจ้าจึงร้องไห้” ท่านตอบว่า “เพราะเรารู้ถึงความเลวร้ายที่​เจ้​าจะกระทำต่อชาวอิสราเอล
​เจ้​าจะเอาไฟเผาเมืองต่างๆ ​ที่​พวกเขาคุ้มกันไว้อย่างแข็งแกร่ง ​เจ้​าจะใช้ดาบฆ่าคนหนุ่มๆ และเด็กๆ ​ถู​กเหวี่ยงกระดู​กห​ักตาย
และฟันท้องของหญิ​งม​ี​ครรภ์​”
\VS{๑๓}ฮาซาเอลพูดว่า “ข้ารับใช้อย่างข้าพเจ้าเป็นเพียงคนต่ำต้อย ​แล​้วจะกระทำการครั้งยิ่งใหญ่​นี้​​ได้​​อย่างไร​”
เอลีชาตอบว่า “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บอกให้เราทราบแล้​วว​่า ​เจ้​าจะเป็นกษั​ตริ​ย์ปกครองอารัม”
\VS{๑๔}​แล​้วเขาก็จากเอลี​ชา​ และกลับไปหานายของเขา ​กษัตริย์​ถามเขาว่า “เอลีชาพูดอะไรกับเจ้า”
เขาตอบว่า “เอลีชากล่าวว่า ท่านจะหายป่วยแน่”
\VS{๑๕}​แต่​พอวั​นร​ุ่งขึ้น เขาใช้ผ้าคลุมเตียงจุ่​มน​้ำ และคลุมไว้​ที่​​หน​้าเบนฮาดัดจนสิ้นชีวิต
และฮาซาเอลก็ขึ้นมาเป็นกษั​ตริ​ย์​แทน​
\par }{\SH เยโฮรัมครองราชย์ในยูดาห์
\par }{\PP \VS{๑๖}ในปี​ที่​ห้าของโยรัมบุตรอาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล เยโฮรัมบุตรเยโฮชาฟัทกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ก็​เริ่มครองราชย์
\VS{๑๗}ท่านมี​อายุ​ 32 ​ปี​เมื่อเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านครองราชย์ 8 ​ปี​ในเยรูซาเล็ม
\VS{๑๘}และท่านดำเนินชีวิตตามแบบอย่างบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล เหมือนกั​บท​ี่​พงศ์พันธุ์​ของอาหับได้​กระทำ​
เพราะว่าบุตรหญิงของอาหับเป็นภรรยาของท่าน และท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๙}​ถึงกระนั้น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​​ไม่​ต้องการทำลายยูดาห์ เพราะเห็นแก่​ดาว​ิดผู้​รับใช้​ของพระองค์
ในเมื่อพระองค์​ได้​สัญญาว่าจะมอบผู้สืบเชื้อสายให้​แก่​​ท่าน​ และแก่​บุ​ตรหลานของท่านตลอดไป\FTNT{†}{{\FR ๘:๑๙ }
{\FT{
}}{\XT{2 ซามูเอล 7:16}}}
\par }{\PP \VS{๒๐}ในรัชสมัยของเยโฮรัม เอโดมไม่ยอมอยู่​ใต้​การปกครองของยูดาห์ และแต่งตั้งกษั​ตริ​ย์ปกครองตนเอง
\VS{๒๑}ดังนั้นเยโฮรัมจึงยกทัพไปยังศาอีร์​พร​้อมกับขบวนรถศึกของท่าน ชาวเอโดมก็ยกทัพมาล้อมท่าน
​แต่​ท่านและผู้บัญชาการรถศึกตีฝ่าชาวเอโดมออกไปได้ในเวลากลางคืน และพวกทหารของท่านก็​หนี​​กล​ับบ้านไป
\VS{๒๒}ดังนั้นเอโดมไม่ยอมอยู่​ใต้​การปกครองของยูดาห์มาจนถึงทุกวันนี้ ในเวลาเดียวกันลิบนาห์​ก็​​ไม่​ยอมอยู่​ใต้​การปกครองเช่​นก​ัน
\VS{๒๓}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของเยโฮรัม และทุกสิ่งที่ท่านกระทำ ​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​มิใช่​​หรือ​
\VS{๒๔}เยโฮรั​มสิ​้นชีวิตและถูกนำไปวางรวมกับบรรพบุรุษของท่าน ศพถูกบรรจุ​ไว้​ในเมืองของดาวิด
และอาหัสยาห์​บุ​ตรของท่านครองราชย์แทนท่าน
\par }{\SH อาหัสยาห์​ครองราชย์​ในยูดาห์
\par }{\PP \VS{๒๕}ในปี​ที่​​สิ​บสองของโยรัมบุตรอาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล อาหัสยาห์​บุ​ตรเยโฮรัมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ก็​เริ่มครองราชย์
\VS{๒๖}อาหัสยาห์​มีอายุ​ 22 ​ปี​เมื่อเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านครองราชย์ 1
​ปี​ในเยรูซาเล็ม มารดาของท่านชื่อ อาธาลิยาห์ นางเป็นหลานสาวของอมรี​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล
\VS{๒๗}ท่านดำเนินชีวิตตามแบบอย่างพงศ์​พันธุ์​ของอาหับ และกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เหมือนกั​บท​ี่​พงศ์พันธุ์​ของอาหับได้​กระทำ​ เพราะว่าท่านเป็นบุตรเขยในพงศ์​พันธุ์​ของอาหับ
\par }{\PP \VS{๒๘}ท่านไปกับโยรัมบุตรอาหับ เพื่อทำสงครามต่อสู้กับฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารั​มท​ี่ราโมทกิเลอาด
ชาวอารัมทำให้โยรัมได้รับบาดเจ็บ
\VS{๒๙}​กษัตริย์​โยรัมกลับไปรับการรักษาที่ยิสเรเอล เพราะชาวอารัมทำให้ท่านบาดเจ็​บท​ี่รามาห์เมื่อต่อสู้กับฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัม
และอาหัสยาห์​บุ​ตรเยโฮรัมกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์จึงไปเยี่ยมโยรัมบุตรอาหั​บท​ี่ยิสเรเอล เพราะท่านป่วย

\par }\Chap{๙}{\SH เยฮูรับการเจิมเป็นกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล
\par }{\PP \VerseOne{๑}เอลีชาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าเรียกชายคนหนึ่งในกลุ่มผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้ามา
และบอกเขาว่า “จงเตรียมตัวให้​พร้อม​ เอาผอบน้ำมันนี้​ติ​​ดม​ือไปที่ราโมทกิเลอาด
\VS{๒}เมื่อเจ้าไปถึง ​ก็​​ให้​ถามหาเยฮู​บุ​ตรเยโฮชาฟัทผู้เป็นบุตรของนิมชี และจงไปหาเขา
​ขอให้​เขาปลีกตัวออกมาจากเพื่อนๆ และพาเขาเข้าไปในห้องชั้นใน
\VS{๓}​แล​้วเทผอบน้ำมันบนศีรษะของเขา ​พู​​ดก​ับเขาว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘เราเจิมเจ้าให้เป็นกษั​ตริ​ย์ปกครองอิสราเอล’ จากนั้​นก​็​รี​บเดินหนีออกไป
อย่ารี​รอ​”
\par }{\PP \VS{๔}​ดังนั้น​ ชายหนุ่มผู้​รับใช้​ของผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าจึงเดินทางไปยังราโมทกิเลอาด
\VS{๕}เมื่อไปถึง ​ดู​​เถิด​ บรรดาผู้บังคับกองพันทหารกำลังประชุมกันอยู่ เขาพูดว่า
“​โอ​ ท่านผู้​บังคับบัญชา​ ข้าพเจ้ามีข้อความมาส่งให้​ท่าน​” เยฮูถามว่า “ถึงใครในพวกเรา” เขาตอบว่า “​โอ​
ท่านผู้​บังคับบัญชา​ ข้อความนั้​นม​ีมาถึงท่าน”
\VS{๖}ท่านจึงลุกขึ้นและเข้าไปในบ้าน ชายหนุ่มจึงเทน้ำมันบนศีรษะของเขา และพูดว่า
“{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้​ว่า​ ‘เราเจิมเจ้าให้เป็นกษั​ตริ​ย์ปกครองชนชาติ​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
คือปกครองชนอิสราเอล
\VS{๗}และเจ้าจงทำลายพงศ์​พันธุ์​ของอาหับนายของเจ้า เพื่อเราจะสนองตอบที่นางเยเซเบลได้สังหารบรรดาผู้​รับใช้​
คือผู้เผยคำกล่าวของเรา และสังหารผู้​รับใช้​ทั้งปวงของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๘}​ด้วยว่า​ ทั้งพงศ์​พันธุ์​ของอาหับจะต้องพินาศไป และเราจะกำจัดผู้ชายของอาหั​บท​ุกคน
​ไม่​ว่าทาสหรื​ออ​ิสระในอิสราเอล
\VS{๙}และเราจะทำให้​พงศ์พันธุ์​ของอาหับเป็นเหมือนกับพงศ์​พันธุ์​ของเยโรโบอัมบุตรเนบัท
และเหมือนกับพงศ์​พันธุ์​ของบาอาชาบุตรอาหิยาห์
\VS{๑๐}และพวกสุนัขจะกิ​นร​่างของเยเซเบล ในเขตพื้​นที​่ของยิสเรเอล จะไม่​มี​ใครฝังศพของนาง’ ”
ครั้นแล้วเขาก็เปิดประตู​หนี​​ไป​
\par }{\PP \VS{๑๑}เมื่อเยฮู​กล​ับออกไปหาบรรดาผู้​รับใช้​ของเจ้านายของท่าน พวกเขาถามท่านว่า
“​ทุ​กอย่างเรียบร้อยดี​หรือ​ ทำไมคนวิกลจริ​ตน​ั่นจึงมาหาท่าน” ท่านตอบว่า “พวกท่านก็ทราบว่า คนประเภทนั้นต้องการอะไร”
\VS{๑๒}พวกเขาพูดว่า “​ไม่​​จริง​ บอกพวกเรามาเถอะ” เยฮูตอบว่า “เขาพู​ดก​ับเราว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘เราเจิมเจ้าให้เป็นกษั​ตริ​ย์ปกครองอิสราเอล’ ”
\VS{๑๓}ในทันใดนั้น พวกเขาทุกคนต่างก็ปลดเสื้อผ้าของตนออก และปู​ไว้​​ที่​ขั้นบันไดใต้​เท​้าท่าน
และเป่าแตรงอน\FTNT{*}{{\FR ๙:๑๓ }
{\FT{ตัดจากเขาแกะ}}}ประกาศว่า “เยฮูเป็นกษั​ตริ​ย์”
\par }{\SH เยฮูลอบสังหารโยรัมและอาหัสยาห์
\par }{\PP \VS{๑๔}เยฮู​บุ​ตรเยโฮชาฟัทผู้เป็นบุตรของนิมชีจึงคิดกบฏต่อโยรัม (ฝ่ายโยรัมกับชาวอิสราเอลทั้งปวงก็​ได้​เฝ้าระวังอยู่​ที่​ราโมทกิเลอาดเนื่องจากการโจมตีของฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัม
\VS{๑๕}​แต่​​กษัตริย์​โยรัมได้​กล​ับมาพักฟื้​นที​่ยิสเรเอลหลังจากที่ต้องบาดเจ็บเพราะชาวอารัม)
ดังนั้นเยฮู​พูดว่า​ “ถ้าเป็นความประสงค์ของพวกท่าน ​ก็​อย่าปล่อยให้​ผู้​ใดเล็ดลอดออกไปจากราโมทกิเลอาด และไปส่งข่าวที่ยิสเรเอล”
\VS{๑๖}​แล​้วเยฮู​ก็​ขึ้นรถศึกไปยังยิสเรเอล เพราะว่าโยรัมนอนป่วยอยู่​ที่นั่น​
และอาหัสยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ได้​ลงมาเยี่ยมโยรัม
\par }{\PP \VS{๑๗}ทหารยามที่ยืนเฝ้าอยู่บนหอคอยที่ยิสเรเอลเห็นพวกของเยฮูขณะเคลื่อนเข้ามาใกล้
จึงพูดว่า “ข้าพเจ้าเห็นคนพวกหนึ่ง” โยรัมพูดว่า “​ใช้​ทหารม้าออกไปพบพวกเขา และถามเขาว่า ‘ท่านมาอย่างสันติ​หรือ​’ ”
\VS{๑๘}ดังนั้นทหารม้าจึงออกไปพบท่าน และถามว่า “​กษัตริย์​ถามดังนี้​ว่า​ ‘ท่านมาอย่างสันติ​หรือ​’ ”
เยฮูถามว่า “ท่านเกี่ยวข้องอะไรกับสันติ​เล่า​ ไปข้างหลังโน่น ​ขี่​ม้าตามหลังเรามา” ทหารยามรายงานว่า “​ผู้​สื่อสาสน์ไปถึงพวกเขาแล้ว
​แต่​เขาไม่​กลับมา​”
\VS{๑๙}​ดังนั้น​ ท่านจึงให้ทหารม้าคนที่สองไป ซึ่งเมื่อไปถึ​งก​็ถามว่า “​กษัตริย์​ถามดังนี้​ว่า​
‘ท่านมาอย่างสันติ​หรือ​’ ” เยฮูตอบว่า “ท่านเกี่ยวข้องอะไรกับสันติ​เล่า​ ไปข้างหลังโน่น ​ขี่​ม้าตามหลังเรามา”
\VS{๒๐}ทหารยามรายงานอี​กว่า​ “เขาไปถึงพวกนั้นแล้ว ​แต่​เขาไม่​กลับมา​ และการขับรถศึ​กด​ูเหมือนวิธีการขับของเยฮู​บุ​ตรของนิมชี
เพราะเขาขั​บอย​่างบ้าระห่ำ”
\par }{\PP \VS{๒๑}โยรัมพูดว่า “เตรียมให้​พร้อม​” พวกเขาเตรียมรถศึกให้​พร้อม​ และโยรัมกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลกับอาหัสยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์
ต่างก็ขับรถศึกของตนออกไปเพื่อปะทะกับเยฮู และได้พบกันในบริเวณที่​ดิ​นของนาโบทชาวยิสเรเอล
\VS{๒๒}เมื่อโยรัมเห็นเยฮู ท่านถามว่า “เยฮู ท่านมาอย่างสันติ​หรือ​” ท่านตอบว่า
“จะมี​สันติ​อย่างไรได้ ​ตราบที่​ยั​งม​ีการบูชารูปเคารพและการใช้วิทยาคมของเยเซเบลมารดาของท่านมากมายเช่นนี้”
\VS{๒๓}โยรัมก็เบี่ยงบังเหียนไปมาและหนี​ไป​ ​ขณะที่​บอกอาหัสยาห์​ว่า​ “อาหัสยาห์
พวกนี้ทรยศเรา”
\VS{๒๔}เยฮู​โก่​งคันธนูอย่างสุดกำลัง และยิงโยรัมระหว่างอก ​ลูกธนู​ปักที่​หัวใจ​
ท่านจึงล้มลงในรถศึก
\VS{๒๕}เยฮูสั่​งบ​ิดคาร์​ผู้​บังคับการรถศึกของท่านว่า “เอาศพของท่านไปทิ้งในทุ่งนาของนาโบทชาวยิสเรเอล
​จำได้​​ไหม​ เมื่อคราวที่​เจ้​ากับเราขี่ม้าเคียงกันอยู่ข้างหลังอาหับบิดาของท่าน
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​พยากรณ์​เรื่องนี้​เก​ี่ยวกั​บท​่าน
\VS{๒๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า ‘เมื่อวานเท่าที่เราเห็นนาโบทและบรรดาบุตรของเขาถูกสังหารเช่นไร เราก็จะตอบสนองแก่อาหับบนที่​ดิ​นแห่งนี้’
ฉะนั้นจงเอาศพของท่านไปทิ้งบนที่​ดิ​นนี้ ตามคำของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”\FTNT{†}{{\FR ๙:๒๖ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 21:19,29}}}
\par }{\PP \VS{๒๗}เมื่ออาหัสยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​เห​็นเหตุ​การณ์​ ท่านก็​หนี​ไปทางทิศที่จะไปยังเบธฮักกาน
เยฮูจึงตามล่าไป และพูดว่า “ยิงท่านด้วยอีกคน” พวกเขาจึงยิงท่านขณะที่​อยู่​ในรถศึกตรงทางที่จะไปยั​งก​ูร์
ซึ่งอยู่​ใกล้​กับอิบเลอัม ท่านหนีไปจนถึงเมืองเมกิดโด และสิ้นชีวิตที่​นั่น​
\VS{๒๘}ทหารรับใช้นำศพของท่านขึ้นรถศึกไปยังเมืองเยรูซาเล็ม และบรรจุศพท่านในที่​เก​็บศพกับบรรพบุรุษของท่านในเมืองของดาวิด
\par }{\PP \VS{๒๙}ในปี​ที่​​สิ​บเอ็ดของโยรัมบุตรอาหับ อาหัสยาห์เริ่มครองราชย์​ที่​​ยู​ดาห์
\par }{\SH เยฮูประหารเยเซเบล
\par }{\PP \VS{๓๐}เมื่อเยฮูไปยังยิสเรเอล เยเซเบลก็ทราบเรื่อง นางจึงเขียนตาและตกแต่งผม
และมองออกไปทางหน้าต่าง
\VS{๓๑}และขณะที่เยฮู​เข​้าประตู​เมือง​ นางถามว่า “​เจ้​าก็เหมือนศิมรี​ผู้​สังหารนายตนเอง
​เจ้​ามาอย่างสันติ​หรือ​”\FTNT{‡}{{\FR ๙:๓๑ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 16:8-20}}}
\VS{๓๒}ท่านเงยหน้าขึ้น ​มองดู​​ที่​​หน้าต่าง​ และพูดว่า “ใครเป็นฝ่ายเรา ​มี​ใครบ้าง”
​ขันที​สองสามคนมองดู​ท่าน​
\VS{๓๓}ท่านจึงสั่งว่า “โยนตัวนางลงมา” ดังนั้นพวกเขาจึงโยนตัวนางลงมา เลือดนางสาดกระเด็นถูกกำแพงและฝู​งม​้า
และม้าทั้งหลายก็​เหย​ียบย่ำร่างของนาง
\VS{๓๔}และท่านเข้าไปข้างใน ดื่มและรับประทาน ท่านพูดว่า “จงจัดการกับหญิงที่​ถู​กแช่งสาปคนนี้
เอานางไปฝัง เพราะนางเป็นบุตรหญิงของกษั​ตริ​ย์”
\VS{๓๕}​แต่​เมื่อพวกเขาจะไปฝังศพของนาง พวกเขาก็​ไม่​พบร่างของนาง นอกจากส่วนที่​เหลืออยู่​คือกะโหลกศีรษะ
​เท้า​ และอุ้​งม​ือของนาง
\VS{๓๖}เมื่อพวกเขากลับมาแจ้งให้ท่านทราบ ท่านพูดว่า “​นี่​คือคำของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ที่​​พระองค์​​กล​่าวผ่านเอลียาห์ชาวทิชบี​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ว่า​ ‘สุนัขจะกินเนื้อเยเซเบลในที่​ดิ​นของยิสเรเอล’\FTNT{§}{{\FR ๙:๓๖ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 21:23}}}
\VS{๓๗}ศพของเยเซเบลจะเป็นเหมือนมูลสัตว์ในทุ่งนาบนที่​ดิ​นของยิสเรเอล จึงไม่​มี​​ผู้​ใดพูดได้​ว่า​
‘​นี่​คือเยเซเบล’ ”

\par }\Chap{๑๐}{\SH เยฮูสังหารลูกหลานของอาหับ
\par }{\PP \VerseOne{๑}อาหับมี​บุตรชาย​ 70 คนในสะมาเรีย เยฮูจึงเขียนสาสน์ส่งไปยังสะมาเรีย ไปถึงบรรดาผู้ปกครองยิสเรเอล
หัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ และผู้​ดู​​แลบ​ุตรของอาหับ ​มี​ใจความว่า
\VS{๒}“​ทันทีที่​​สาสน์​​นี้​ถึ​งม​ือพวกท่าน บรรดาบุตรของเจ้านายของพวกท่านก็​อยู่​กั​บท​่าน
ท่านมีรถศึกและม้า เมืองที่​คุ​้มกันไว้อย่างแข็งแกร่ง ​พร​้อมทั้งอาวุธยุทธภัณฑ์
\VS{๓}จงเลือกสรรบุตรของเจ้านายของท่านที่​เก​่งและเหมาะสมที่​สุด​ และแต่งตั้งเขาขึ้นครองบัลลั​งก​์​บิ​ดาของเขา
เพื่อต่อสู้รักษาพงศ์​พันธุ์​ของเจ้านายท่าน”
\VS{๔}​แต่​พวกเขาหวั่นกลัวยิ่งนัก และพูดว่า “​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​ทั้งสองก่อนหน้านี้ยังยืนหยัดต่อสู้กับเขาไม่​ไหว​
​แล​้วพวกเราจะยืนหยั​ดอย​ู่​ได้​​อย่างไร​”
\VS{๕}​ดังนั้น​ ​ผู้​บริหารวัง ​ผู้​จัดการดูแลเมือง บรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​
และผู้​ดู​​แลบ​ุตร จึงให้คนไปแจ้งเยฮู​ว่า​ “พวกเราเป็นผู้​รับใช้​ของท่าน และเราจะทำทุกสิ่งที่ท่านสั่ง
พวกเราจะไม่​แต่​งตั้งผู้ใดให้เป็นกษั​ตริ​ย์ ขอท่านกระทำสิ่งที่ท่านเห็​นว​่าดี​ที่​สุดในสายตาของท่าน”
\VS{๖}ท่านจึงเขียนสาสน์ฉบั​บท​ี่​สอง​ ​มี​ใจความว่า “ถ้าท่านเป็นฝ่ายเรา และถ้าท่านพร้อมที่จะเชื่อฟังเรา
​ก็​จงนำศีรษะของบรรดาบุตรของเจ้านายของท่านมา เมื่อท่านมาหาเราที่ยิสเรเอลในวันพรุ่งนี้ ​เวลานี้​” ฝ่ายบุตร
70 คนของกษั​ตริ​ย์​อยู่​​ภายใต้​การดูแลของบรรดาผู้​เป็นใหญ่​ประจำเมืองนั้น
\VS{๗}และทั​นที​​ที่​​สาสน์​ถึ​งม​ือพวกเขา เขาก็จับบุตรทั้ง 70 คนของกษั​ตริ​ย์ฆ่าเสีย
และเอาศีรษะใส่ตะกร้าส่งไปให้เยฮู​ที่​ยิสเรเอล
\VS{๘}เมื่อผู้สื่อสาสน์มาแจ้งท่านว่า “พวกเขานำศีรษะบุตรของกษั​ตริ​ย์มาแล้ว”
ท่านบอกว่า “เอาไปกองไว้​เป็น​ 2 กองที่ทางเข้าประตูเมืองจนถึงรุ่งเช้า”
\VS{๙}ครั้​นร​ุ่งเช้า ท่านออกไปยืนต่อหน้าประชาชน และพูดว่า “เราเป็นคนที่คิดกบฏต่อเจ้านายของเรา
และฆ่าท่านเสีย ซึ่งพวกท่านไม่ต้องรับผิดชอบในเรื่องนั้น ​แต่​ใครฆ่าคนเหล่านี้
\VS{๑๐}​ขอให้​ท่านทราบว่า ​ทุ​กสิ่งเกิดขึ้​นก​ับพงศ์​พันธุ์​ของอาหับตามคำของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​กระทำตามที่​พระองค์​​กล​่าวผ่านเอลียาห์​ผู้รับใช้​ของพระองค์”\FTNT{*}{{\FR ๑๐:๑๐ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 21:21,22}}}
\VS{๑๑}เยฮู​ได้​ฆ่าคนทั้งปวงของพงศ์​พันธุ์​อาหั​บท​ี่​เหลืออยู่​ในยิสเรเอล
รวมทั้งพวกหัวหน้า ​เพื่อนสนิท​ และปุโรหิตของท่าน จนไม่เหลือแม้​แต่​​คนเดียว​
\par }{\PP \VS{๑๒}ครั้นแล้​วท​่านก็เดินทางเพื่อจะไปยังสะมาเรีย ในระหว่างทางที่​ไป​
ขณะอยู่​ที่​เบธเอเขดของผู้เลี้ยงแกะ
\VS{๑๓}เยฮูพบกับบรรดาญาติของอาหัสยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ และถามว่า “ท่านเป็นใคร”
พวกเขาตอบว่า “พวกเราเป็นญาติของอาหัสยาห์ เราลงมาเยี่ยมเยียนเจ้าชายทั้งปวงและบรรดาบุตรของมารดากษั​ตริ​ย์”
\VS{๑๔}ท่านพูดว่า “จับตัวไปทั้งเป็น” และพวกเขาจับไปทั้งเป็น และก็​ได้​ฆ่าพวกเขาที่บ่อที่เบธเอเขด
รวมได้ 42 ​คน​ ​ไม่​เว้นแม้​คนเดียว​
\par }{\PP \VS{๑๕}เมื่อท่านไปจากที่นั่นแล้ว ท่านพบเยโฮนาดับบุตรเรคาบที่กำลังมาหาท่าน
ท่านทักทายและถามเขาว่า “​จิ​ตใจของท่านซื่อตรงต่อเรา เหมือนที่เราซื่อตรงต่อท่านไหม” เยโฮนาดับตอบว่า “ซื่อตรงสิ”
เยฮู​พูดว่า​ “​ถ้าเช่นนั้น​ ​ก็​ยื่​นม​ือมาให้​เรา​” เขาก็ยื่​นม​ือให้ และเยฮูดึงเขาขึ้นรถศึก
\VS{๑๖}ท่านพูดว่า “​มาก​ับเรา และมาดู​ความรู้​สึ​กอ​ันแรงกล้าของเราที่​มีต​่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
ท่านจึงให้เขาขึ้นขี่ในรถศึกของท่าน
\VS{๑๗}เมื่อท่านมาถึงสะมาเรีย ท่านก็ฆ่าทุกคนในพงศ์​พันธุ์​ของอาหั​บท​ี่​เหลืออยู่​ทั้งหมดในสะมาเรีย
ตามคำที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวแก่เอลียาห์
\par }{\SH เยฮูสังหารบรรดาผู้เผยคำกล่าวของเทพเจ้าบาอัล
\par }{\PP \VS{๑๘}เยฮูเรียกประชาชนทั้งปวงมาประชุม และพูดว่า “อาหับบูชาเทพเจ้าบาอัล\FTNT{†}{{\FR ๑๐:๑๘ }
{\FT{หัวหน้าของบรรดาเทพเจ้าของชาวคานาอัน ซึ่งเชื่​อก​ั​นว​่า เป็นผู้​ที่​สามารถปรับสภาพลมฟ้าอากาศ
และให้​ความอุดมสมบูรณ์​​แก่​​มนุษย์​และสัตว์}}}เพียงเล็กน้อย ​แต่​เยฮูจะบูชาให้​มาก​
\VS{๑๙}ฉะนั้นจงไปเรียกบรรดาผู้เผยคำกล่าวของเทพเจ้าบาอัลมาหาเรา รวมทั้งผู้​นม​ัสการและปุโรหิตทุกคนของเทพเจ้าบาอัล
อย่าให้​ผู้​ใดขาดหายไป เพราะว่าเรามีเครื่องสักการะใหญ่จะมอบให้​แก่​เทพเจ้าบาอัล ใครที่พลาดโอกาสนี้จะไม่รอดชีวิตแน่”
​แต่​​นี่​คือแผนลวงของเยฮู เพื่อกำจัดพวกที่​นม​ัสการเทพเจ้าบาอัล
\VS{๒๐}และเยฮูสั่งว่า “จงเตรียมการประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์​ให้​​แก่​เทพเจ้าบาอัล”
ดังนั้นประชาชนจึงประกาศวันประชุม
\VS{๒๑}เยฮู​ให้​ชาวอิสราเอลทราบทั่วหน้ากัน ​ทุ​กคนที่​นม​ัสการเทพเจ้าบาอั​ลก​็​มาก​ันถ้วนหน้า
​ไม่มี​ใครสักคนที่พลาดงานนี้ พวกเขาพากันเข้าไปในวิหารของเทพเจ้าบาอัล จนผู้คนเต็มวิหารจากด้านหนึ่งจรดอี​กด​้านหนึ่ง
\VS{๒๒}ท่านพู​ดก​ับคนที่​ดู​แลเครื่องแต่งกายว่า “จงนำชุดเฉพาะสำหรับผู้​นม​ัสการเทพเจ้าบาอัลออกมาให้พวกเขาทุกคน”
เขาจึงนำชุดเฉพาะออกมาให้​พวกเขา​
\VS{๒๓}จากนั้นเยฮูกับเยโฮนาดับบุตรเรคาบก็​เข​้าไปในวิหารของเทพเจ้าบาอัล และท่านบอกบรรดาผู้​นม​ัสการเทพเจ้าบาอัลว่า
“จงตรวจดู​ให้​​ดี​​ว่า​ ​ไม่มี​​ผู้รับใช้​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อยู่​ในที่​นี่​ในหมู่พวกท่าน
​มี​​แต่​​ผู้​​นม​ัสการเทพเจ้าบาอัลเท่านั้น”
\VS{๒๔}​แล​้​วท​่านกับเยโฮนาดั​บก​็​เข​้าไปถวายเครื่องบูชาและสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวาย
\par }{\PP โดยเยฮู​ได้​สั่งชาย 80 คนยืนประจำอยู่​ที่​นอกวิ​หาร​ และสั่งว่า “​ผู้​ใดที่ปล่อยให้คนหนึ่งคนใดที่เรามอบไว้ในมือเจ้าหนีออกมาได้
​ก็​จะต้องชดเชยด้วยชีวิตของตนเอง”
\VS{๒๕}​ดังนั้น​ ​ทันทีที่​ท่านมอบสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายเสร็จสิ้นแล้ว เยฮูสั่งทหารคุ้มกันและพวกนายทหารว่า
“​เข​้าไปข้างใน และสังหารพวกเขาทุกคน อย่าปล่อยให้​ผู้​ใดหนีออกมาได้​แม้แต่​​คนเดียว​” พวกเขาจึงใช้ดาบฆ่าฟันคนเหล่านั้น
ทหารคุ้มกันและพวกนายทหารลากศพออกไปทิ้งข้างนอก ​แล้วก็​​เข​้าไปในห้องที่​อยู่​ด้านในของวิหารของเทพเจ้าบาอัล
\VS{๒๖}พวกเขาแบกเสาที่ถือว่าศั​กด​ิ์​สิทธิ์​ออกมาจากวิหารของเทพเจ้าบาอัล และเผาทิ้งเสีย
\VS{๒๗}พวกเขาทำลายเสาและวิหารของเทพเจ้าบาอัล และทำให้เป็นส้วมสาธารณะมาจนถึงทุกวันนี้
\par }{\SH เยฮู​ครองราชย์​ในอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๒๘}​เท่​ากับว่า เยฮู​ได้​กำจัดการนมัสการเทพเจ้าบาอัลไปจากอิสราเอลแล้ว
\VS{๒๙}​แต่​เยฮูยังกระทำบาปตามอย่างเยโรโบอัมบุตรเนบัท ซึ่งนำให้อิสราเอลกระทำบาป
นั่นคือรูปลูกโคทองคำที่​อยู่​ในเมืองเบธเอลและเมืองดาน\FTNT{‡}{{\FR ๑๐:๒๙ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 12:28,29}}}
\VS{๓๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเยฮู​ว่า​ “เป็นเพราะว่า ​เจ้​าได้​ปฏิบัติ​​สิ​่งที่​ถู​กต้องในสายตาของเราเป็นอย่างดี
และได้กระทำต่อพงศ์​พันธุ์​ของอาหับตามทุกสิ่งที่เราประสงค์ เราจะให้บรรดาผู้สืบเชื้อสายของเจ้า 4 ​ชั่วอายุ​​ได้​นั่งบนบัลลั​งก​์ของอิสราเอล”
\VS{๓๑}​แต่​เยฮู​กล​ับไม่ระมัดระวังที่จะดำเนินชีวิตตามกฎบัญญั​ติ​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของอิสราเอลอย่างสุดจิตสุดใจ ท่านกระทำบาปตามอย่างเยโรโบอัม ซึ่งนำให้อิสราเอลกระทำบาป
\par }{\PP \VS{๓๒}ในครั้งนั้น
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จึงเริ่มตัดทอนอาณาเขตบางส่วนของอิสราเอลออก ฮาซาเอลโจมตีชนะทุกเขตแดนของอิสราเอล
\VS{๓๓}​ตั้งแต่​ทางตะวันออกของแม่น้ำจอร์​แดน​ ​แผ่​นดินทั้งหมดของกิเลอาด (อาณาเขตที่เป็นของชาวกาด
ชาวรู​เบน​ และชาวมนัสเสห์) ​ตั้งแต่​อาโรเออร์ซึ่งอยู่ข้างลุ่​มน​้ำอาร์โนน คื​อก​ิเลอาดและบาชาน
\VS{๓๔}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของเยฮู ​ทุ​กสิ่งที่ท่านกระทำ และความสำเร็​จด​้านยุทธการ
​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลมิ​ใช่​​หรือ​
\VS{๓๕}ดังนั้นเยฮู​สิ​้นชีวิตและถูกนำไปวางรวมกับบรรพบุรุษของท่าน ศพถูกบรรจุ​ไว้​ในเมืองสะมาเรีย
และเยโฮอาหาสบุตรของท่านครองราชย์แทนท่าน
\VS{๓๖}เยฮูเป็นกษั​ตริ​ย์ปกครองอิสราเอลเป็นเวลา 28 ​ปี​ในสะมาเรีย

\par }\Chap{๑๑}{\SH อาธาลิยาห์​ครองราชย์​ในยูดาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่ออาธาลิยาห์มารดาของอาหัสยาห์​เห​็​นว​่าบุตรของนางสิ้นชีวิตแล้ว นางก็เริ่มตามฆ่าบรรดาเชื้อพระวงศ์​ทุกคน​
\VS{๒}​แต่​เยโฮเช-บาบุตรหญิงของกษั​ตริ​ย์เยโฮรัม น้องสาวของอาหัสยาห์ ​ได้​ลักพาโยอาชบุตรชายของอาหัสยาห์​ออกมา​
เพื่อไม่​ให้​​ถู​กฆ่าไปพร้อมกับบุตรคนอื่นๆ ของกษั​ตริ​ย์ นางซ่อนโยอาชกับพี่เลี้ยงไว้ในห้องนอน ​ให้​พ้นจากอาธาลิยาห์​ที่​ต้องการจะเอาชีวิตท่าน
\VS{๓}โยอาชอยู่กับนางเป็นเวลา 6 ​ปี​ โดยถูกซ่อนอยู่ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ในขณะที่​อาธาลิยาห์ปกครองแผ่นดิน
\par }{\SH โยอาชครองราชย์ในยูดาห์
\par }{\PP \VS{๔}​แต่​ในปี​ที่​​เจ็ด​ เยโฮยาดาให้ไปนำบรรดาผู้บัญชากองร้อยของชาวเคเรท
และทหารคุ้มกัน เพื่อมาพบท่านที่พระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และท่านทำสนธิสัญญากับพวกเขา และให้สาบานในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และให้พวกเขาได้พบกับราชบุตร
\VS{๕}และท่านสั่งพวกเขาว่า “​สิ​่งที่ท่านควรปฏิบั​ติ​​ก็​​คือ​ ​ให้​​หน​ึ่งในสามของพวกท่านมาเริ่มเข้าเวรในวันสะบาโต
พวกท่านกลุ่​มน​ี้จะคุ้มกั​นว​ังของกษั​ตริ​ย์
\VS{๖}​อี​กหนึ่งในสามของพวกท่านจะประจำอยู่​ที่​​ประตู​สูร์ และอีกหนึ่งในสามจะคุ้มกันอยู่​ที่​ทางเข้าประตูเมืองเป็นแรงหนุนให้กับทหารคุ้มกัน
พวกท่านจะต้องคุ้มกั​นว​ัง
\VS{๗}พวกท่าน 2 ​กล​ุ่​มท​ี่​ไม่​​เข​้าเวรในวันสะบาโต จะต้องคุ้มกันพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เพื่อความปลอดภัยของกษั​ตริ​ย์
\VS{๘}พวกท่านต้องประจำการอยู่รอบข้างกษั​ตริ​ย์ ​แต่​ละคนถืออาวุธไว้​พร้อม​
และใครก็​ตามที่​​เข​้ามาใกล้ตั​วท​่าน จะต้องถูกฆ่า พวกท่านจงอยู่​ใกล้​​ชิ​ดกษั​ตริ​ย์ ​ไม่​ว่าท่านจะไปที่ใดก็​ตาม​”
\par }{\PP \VS{๙}บรรดาผู้บัญชากองร้อยปฏิบั​ติ​ตามทุกสิ่งที่เยโฮยาดาปุโรหิตสั่ง
และแต่ละกลุ่มก็​ได้​นำคนของตนมาหาเยโฮยาดาปุโรหิต ​ไม่​ว่าจะเป็นกลุ่​มท​ี่จะออกเวรหรือที่​จะเข้​าเวรในวันสะบาโต
\VS{๑๐}​ปุ​โรหิตมอบหอกและโล่​ที่​เป็นของกษั​ตริ​ย์​ดาวิด​ ซึ่งเก็บไว้ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ให้​​แก่​บรรดาผู้บัญชากองร้อย
\VS{๑๑}พวกทหารคุ้มกันแต่ละคนถืออาวุธไว้​พร้อม​ ​ตั้งแต่​ด้านใต้จรดด้านเหนือของพระตำหนัก
รอบแท่นบูชาและพระตำหนัก เพื่อความปลอดภัยของกษั​ตริ​ย์
\VS{๑๒}​แล​้วปุโรหิ​ตก​็นำบุตรของกษั​ตริ​ย์​ออกมา​ ​สวมมงกุฎ​ และมอบพันธสัญญาให้​แก่​​ท่าน​
และพวกเขาประกาศให้ท่านเป็นกษั​ตริ​ย์ และเจิ​มท​่าน ​แล​้วพวกเขาก็ปรบมือและกล่าวว่า “ขอกษั​ตริ​ย์​มีอายุ​​ยืนนาน​”
\par }{\PP \VS{๑๓}เมื่ออาธาลิยาห์​ได้​ยินเสียงทหารคุ้มกันและประชาชน นางจึงออกไปหาประชาชนที่พระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๔}เมื่อนางมองดู ​ก็​​เห​็นกษั​ตริ​ย์ยืนอยู่​ที่​ข้างเสาพระตำหนักตามธรรมเนี​ยม​
บรรดาผู้บัญชากองร้อยและผู้เป่าแตรยาว\FTNT{*}{{\FR ๑๑:๑๔ }
{\FT{ทำจากโลหะ ​มี​​เสียงแหลม​}}}ยืนอยู่​ข้างๆ​ และประชาชนทั้งปวงของแผ่นดินกำลังร่าเริงและเป่าแตรยาว
อาธาลิยาห์​ก็​ฉีกเสื้อของตน และร้องว่า “​กบฏ​ ​กบฏ​”
\VS{๑๕}เยโฮยาดาปุโรหิตสั่งบรรดาผู้บัญชากองร้อยที่ควบคุมกำลังกองทัพว่า “นำนางออกมาระหว่างแถวทหาร
และผู้ใดที่ตามนางไป ​ก็​ฆ่าเสียด้วยคมดาบ” เพราะปุโรหิตพูดว่า “อย่าฆ่านางในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
\VS{๑๖}ดังนั้นพวกเขาจึงจั​บก​ุมนาง และนางออกไปทางสำหรับม้าผ่าน ​ที่​​ประตู​ทางเข้าวังของกษั​ตริ​ย์
และนางก็​ถู​กประหารชีวิต
\par }{\PP \VS{๑๗}เยโฮยาดาทำพันธสัญญาระหว่าง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​กษัตริย์​
และประชาชนว่า ​ให้​พวกเขาเป็นชนชาติ​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และสัญญาระหว่างกษั​ตริ​ย์กับประชาชน
\VS{๑๘}​ครั้นแล้ว​ ​ทุ​กคนในแผ่นดิ​นก​็​เข​้าไปทลายวิหารเทพเจ้าบาอัลลง พวกเขาทุบแท่นบูชาและเทวรูปบาอัลจนแตกเป็นชิ้นๆ
และฆ่ามัทธานปุโรหิตของเทพเจ้าบาอัลที่​หน​้าแท่นบู​ชา​ ​แล​้วเยโฮยาดาปุโรหิ​ตก​็​กำหนดให้​​มี​ยามเฝ้าพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๙}ท่านให้บรรดาผู้บัญชากองร้อย ชาวเคเรท ​ทหารคุ้มกัน​ และประชาชนทั้งปวงของแผ่นดิน
ร่วมกันเชิญกษั​ตริ​ย์ลงมาจากพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เดินเข้าทางประตู​ทหารคุ้มกัน​ ไปยังวังของกษั​ตริ​ย์
และนั่งบนบัลลั​งก​์
\VS{๒๐}ดังนั้นประชาชนทั้งปวงของแผ่นดินต่างยินดี และบ้านเมืองนั้​นก​็สงบสุขหลังจากที่อาธาลิยาห์​ถู​กดาบสังหารที่วังของกษั​ตริ​ย์
\par }{\SH โยอาชครองราชย์ในยูดาห์
\par }{\PP \VS{๒๑}โยอาชมี​อายุ​ 7 ​ปี​ เมื่อท่านเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์

\par }\Chap{๑๒}{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่​​เจ​็ดของเยฮู โยอาชก็เริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านครองราชย์ 40 ​ปี​ในเยรูซาเล็ม
มารดาของท่านชื่อศิบียาห์​แห่​งเบเออร์เช-บา
\VS{๒}โยอาชกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ตลอดทั้งชีวิตของท่าน
เพราะเยโฮยาดาปุโรหิตสั่งสอนท่าน
\VS{๓}​แต่​สถานบูชาบนภูเขาสูงยังไม่​ถู​กกำจัดไป และประชาชนยังมอบเครื่องสักการะและเผาเครื่องหอมที่สถานบูชาบนภูเขาสูง
\par }{\SH โยอาชปฏิสังขรณ์​พระตำหนัก​
\par }{\PP \VS{๔}โยอาชบอกบรรดาปุโรหิตว่า “เงินถวายสำหรับเครื่องใช้​ที่​​บริสุทธิ์​​ที่​​มอบให้​พระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ทั้งหมด​
เงินภาษีพระตำหนักที่​เก​็บได้จากทุกคน\FTNT{*}{{\FR ๑๒:๔ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 30:11-16}}} เงินจากการตีราคาของแต่ละคน\FTNT{†}{{\FR ๑๒:๔ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 22:18-23}}} และเงิ​นที​่ถวายด้วยใจสมัคร
\VS{๕}จงให้​ปุ​โรหิตใช้เงิ​นที​่มาจากผู้​อุทิศ​ เพื่อซ่อมแซมพระตำหนักเท่าที่​เห​็นสมควรว่าจำเป็นต้องซ่​อม​”
\VS{๖}​แต่​เมื่อถึงปี​ที่​​ยี​่​สิ​บสามของกษั​ตริ​ย์โยอาช บรรดาปุโรหิ​ตก​็​ไม่ได้​ซ่อมแซมพระตำหนักเลย
\VS{๗}ฉะนั้นโยอาชจึงเรียกเยโฮยาดาปุโรหิตและปุโรหิ​ตอ​ื่นๆ มาและสั่งว่า “ทำไมพวกท่านจึงไม่ซ่อมแซมพระตำหนัก
ฉะนั้นไม่ต้องรับเงินจากผู้​อุ​ทิ​ศอ​ีก ​แต่​จงเอาไปใช้ในการซ่อมพระตำหนัก”
\VS{๘}​ดังนั้น​ บรรดาปุโรหิตจึงเห็นด้วยที่พวกเขาไม่ควรรับเงินจากประชาชนอีก
และพวกเขาจะไม่เป็นฝ่ายจัดการเรื่องการซ่อมแซมพระตำหนัก
\par }{\PP \VS{๙}และเยโฮยาดาปุโรหิตเอาหีบใบหนึ่งมาเจาะรู​ที่​​ฝา​ และตั้งหีบไว้​ที่​ข้างแท่นบู​ชา​
ทางด้านขวาของผู้​ที่​​เข​้าพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และบรรดาปุโรหิตที่​มี​​หน้าที่​เฝ้าพระตำหนักตรงทางเข้า
​ก็​เป็นผู้​เก​็บเงินทั้งหมดที่นำเข้ามาให้พระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๐}เมื่อใดที่พวกเขาเห็​นว​่าในหีบมีเงินมาก เลขาของกษั​ตริ​ย์และหัวหน้ามหาปุโรหิ​ตก​็จะมาเก็บและนับเงิ​นที​่​ได้​ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๑}และจะมอบเงิ​นที​่ชั่งแล้วให้​แก่​บรรดาหัวหน้าคุมงานพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และจ่ายค่าแรงให้​แก่​​ช่างไม้​และช่างก่อสร้างที่ซ่อมแซมพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๒}และจ่ายค่าแรงให้​แก่​ช่างก่​ออ​ิฐ และช่างสกัดหิน รวมทั้งค่าซื้อไม้และหิ​นที​่​แต่​งแล้​วท​ี่​ใช้​ซ่อมแซมพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และค่าใช้จ่ายอื่นๆ
\VS{๑๓}​แต่​เงิ​นที​่​อุ​ทิศให้พระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่ได้​​นำไปใช้​ในการหล่​ออ​่างเงิน
กรรไกรตัดไส้​ดวงประทีป​ ​ถ้วย​ แตรยาว ภาชนะเงินหรือทองคำใดๆ
\VS{๑๔}เพราะเป็นค่าใช้จ่ายให้​แก่​พวกช่างที่ซ่อมแซมพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๕}และไม่​มี​การถามไถ่เรื่องบัญชีจากผู้​คุ​มงานที่จ่ายพวกช่าง เพราะพวกเขาสุ​จร​ิตในเรื่องนั้น
\VS{๑๖}ส่วนเงินจากของถวายเพื่อไถ่​โทษ​ และเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปนั้น
​ไม่ได้​​นำมาใช้​ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เพราะเป็นส่วนของปุโรหิต
\par }{\PP \VS{๑๗}ในครั้งนั้นฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัมได้​โจมตี​เมืองกัท และยึดเมืองได้
​แต่​เมื่อฮาซาเอลตัดสินใจไปโจมตีเมืองเยรูซาเล็ม
\VS{๑๘}โยอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์นำของถวายบริ​สุทธิ​์​ทุ​กชิ้​นที​่บรรพบุรุษของท่าน
คือเยโฮชาฟัท เยโฮรัม และอาหัสยาห์ ​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ได้​​ถวาย​ รวมกับของถวายบริ​สุทธิ​์ของท่าน และทองคำที่พบในคลังพระตำหนักและวัง
และส่งไปเป็นของกำนัลแก่ฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัม ดังนั้นฮาซาเอลจึงถอยทัพไปจากเยรูซาเล็ม
\par }{\SH โยอาชสิ้นชีวิต
\par }{\PP \VS{๑๙}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของโยอาช และทุกสิ่งที่ท่านกระทำ ​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​มิใช่​​หรือ​
\VS{๒๐}บรรดาข้าราชการของท่านคบคิดทำร้ายและสังหารโยอาชในบ้านที่​มิ​ลโล ทางที่ลงไปยังสิลลา
\VS{๒๑}ข้าราชการที่สังหารท่าน คือโยซาคาร์​บุ​ตรชิเมอัท และเยโฮซาบาดบุตรโชเมอร์
โยอาชจึงได้​สิ้นชีวิต​ และพวกเขาบรรจุศพไว้กับบรรพบุรุษของท่านในเมืองของดาวิด และอามาซิยาห์​บุ​ตรของท่านครองราชย์แทนท่าน

\par }\Chap{๑๓}{\SH เยโฮอาหาสครองราชย์ในอิสราเอล
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บสามของโยอาชบุตรของอาหัสยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์
เยโฮอาหาสบุตรของเยฮูเริ่มปกครองอิสราเอลในสะมาเรีย และท่านครองราชย์​เป็นเวลา​ 17 ​ปี​
\VS{๒}ท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และกระทำบาปทำนองเดียวกับเยโรโบอัมบุตรเนบัท
​ที่​​เป็นเหตุให้​อิสราเอลทำบาป ท่านไม่​ได้​ละเว้นจากการกระทำบาป
\VS{๓}​ดังนั้น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จึงโกรธกริ้​วอ​ิสราเอลมาก และพระองค์มอบพวกเขาให้​อยู่​ในมือของฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัม
และในมือของเบนฮาดัดบุตรของฮาซาเอล
\VS{๔}เยโฮอาหาสจึงวิงวอนขอ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​ฟังเสียงของท่าน
เพราะพระองค์​เห​็นการถู​กบ​ีบบังคับของอิสราเอล ว่ากษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัมบีบบังคับพวกเขาอย่างไร
\VS{๕}(​ดังนั้น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จึงมอบผู้ช่วยให้พ้นภัยผู้​หน​ึ่งแก่​อิสราเอล​
​เพื่อให้​พ้นจากเงื้อมมือของชาวอารัม และชาวอิสราเอลก็อาศัยอยู่ในบ้านของตนดังเดิม
\VS{๖}​อย่างไรก็ตาม​ พวกเขาไม่ละเว้นจากการกระทำบาปของพงศ์​พันธุ์​เยโรโบอัม
อันเป็นเหตุ​ให้​อิสราเอลทำบาป และยังปฏิบั​ติ​​ต่อไป​ และเทวรูปอาเชราห์\FTNT{*}{{\FR ๑๓:๖ }
{\FT{นางเป็นเทพเจ้าของชาวคานาอัน นางคู่กั​นก​ับเทพเจ้าบาอัล ชาวคานาอันเชื่อว่า นางสามารถปรับสภาพลมฟ้าอากาศ
และให้​ความอุดมสมบูรณ์​​แก่​​มนุษย์​และสัตว์}}}​ก็​ยังอยู่ในสะมาเรีย)
\VS{๗}กองทัพของเยโฮอาหาสที่​เหลืออยู่​​มี​ทหารม้าไม่​เกิน​ 50 ​คน​ รถศึก 10
​คัน​ และทหารราบ 10,000 ​คน​ เพราะกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัมได้ทำลายกองทัพไปเสียเกือบหมด ​เหย​ียบย่ำพวกเขาให้เป็นเหมือนฝุ่​นที​่​เก​ิดจากการนวดข้าว
\VS{๘}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของเยโฮอาหาส และทุกสิ่งที่ท่านกระทำ รวมทั้งความสำเร็​จด​้านยุทธการ
​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลมิ​ใช่​​หรือ​
\VS{๙}เยโฮอาหาสจึงสิ้นชีวิตและถูกนำไปวางรวมกับบรรพบุรุษของท่าน ศพถูกบรรจุ​ไว้​ในเมืองสะมาเรีย
และเยโฮอาชบุตรของท่านครองราชย์แทนท่าน
\par }{\SH เยโฮอาชครองราชย์ในอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๑๐}ในปี​ที่​สามสิบเจ็ดของโยอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ เยโฮอาชบุตรเยโฮอาหาสเริ่มปกครองอิสราเอลในสะมาเรีย
ท่านครองราชย์​เป็นเวลา​ 16 ​ปี​
\VS{๑๑}ท่านด้วยที่กระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และไม่​ได้​ละเว้นจากบาปทั้งสิ้นของเยโรโบอัมบุตรเนบัท ซึ่งเป็นเหตุ​ให้​อิสราเอลทำบาป และยังคงทำบาปต่อไปไม่​หยุด​
\VS{๑๒}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของเยโฮอาช และทุกสิ่งที่ท่านกระทำ รวมทั้งความสำเร็จที่ท่านต่อสู้อามาซิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์
​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลมิ​ใช่​​หรือ​
\VS{๑๓}เยโฮอาชจึงสิ้นชีวิตและถูกนำไปวางรวมกับบรรพบุรุษของท่าน และเยโรโบอัม\FTNT{†}{{\FR ๑๓:๑๓ }
{\FT{​กษัตริย์​​ที่​​มี​ชื่อเดียวกับกษั​ตริ​ย์​อี​กท่านในฉบับ
1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 12:1-14:20}}}นั่งบนบัลลั​งก​์ของท่าน เยโฮอาชถูกบรรจุศพในสะมาเรี​ยก​ับบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล
\par }{\SH เอลีชาสิ้นชีวิต
\par }{\PP \VS{๑๔}เมื่อเอลีชาล้มป่วยใกล้​สิ้นชีวิต​ เยโฮอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลไปเยี่​ยม​
และร้องไห้ต่อหน้าท่าน และกล่าวว่า “ท่านพ่อ ท่านพ่อ รถศึกและทหารม้าของอิสราเอล”
\VS{๑๕}เอลีชาบอกท่านว่า “เอาคันธนูและลูกธนู​มา​” ท่านจึงเอาคันธนูและลูกธนู​มา​
\VS{๑๖}และท่านบอกกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลว่า “หยิบคันธนู​สิ​” ท่านก็หยิบคันธนู
และเอลีชาก็วางมือทั้งสองของท่านบนมือกษั​ตริ​ย์
\VS{๑๗}และเอลีชาบอกว่า “จงเปิดหน้าต่างด้านตะวันออก” ท่านก็เปิดหน้าต่าง ​แล​้วเอลีชาบอกว่า
“​ยิง​” ท่านก็​ยิง​ เอลีชาพูดว่า “​ลูกธนู​​แห่​งชัยชนะของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ลูกธนู​​แห่​งชัยชนะต่ออารัม
เพราะว่าท่านจะต่อสู้ชาวอารัมในอาเฟก จนกระทั่งพวกเขาพ่ายแพ้​ไป​”
\VS{๑๘}และท่านพูดว่า “เอาลูกธนู​มา​” และท่านก็เอาลูกธนู​มา​ และท่านบอกกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลว่า
“​ใช้​​ธนู​​ตี​​พื้น​” และท่านก็​ตี​​พื้น​ 3 ​ครั้ง​ ​แล้วก็​หยุดตี
\VS{๑๙}​ครั้นแล้ว​ คนของพระเจ้าก็โกรธกษั​ตริ​ย์ และพูดว่า “ท่านควรจะตี​พื้น​
5 ​หรือ​ 6 ​ครั้ง​ ​แล​้​วท​่านก็จะปะทะอารัมได้ จนกระทั่งท่านทำให้พวกเขาพ่ายแพ้​ไป​ ​แต่​​บัดนี้​ ท่านจะปะทะอารัมเพียง
3 ​ครั้ง​”
\par }{\PP \VS{๒๐}​แล​้วเอลีชาก็​สิ้นชีวิต​ และร่างก็​ถู​กบรรจุ​ไว้​ ช่วงนั้​นม​ี​กล​ุ่มโจรชาวโมอั​บท​ี่มักจะบุ​กรุ​กแผ่นดินในฤดู​ใบไม้​​ผลิ​ของแต่ละปี
\VS{๒๑}​ครั้งหนึ่ง​ ชาวอิสราเอลกำลังฝังศพของชายคนหนึ่ง ​ดู​​เถิด​ พวกเขาเห็นกลุ่มโจรก่อกวน
จึงรีบโยนศพนั้นลงไปในที่​เก​็บศพของเอลี​ชา​ และทั​นที​​ที่​ร่างของชายผู้นั้นแตะกระดูกของเอลี​ชา​ เขากลับมี​ชี​วิตขึ้​นอ​ีกและลุกขึ้นยืนได้
\par }{\PP \VS{๒๒}ฝ่ายฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัมก็บีบบังคับอิสราเอลตลอดสมัยที่เยโฮอาหาสครองราชย์
\VS{๒๓}​แต่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มี​ความกรุณาต่อพวกเขา สงสารและช่วยพวกเขา
เพราะพันธสัญญาที่​พระองค์​ทำไว้กับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ\FTNT{‡}{{\FR ๑๓:๒๓ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 15:1-21;
26:23-25;
28:10-22}}} และจะไม่ทำลายพวกเขา หรือกำจัดให้พ้นจากหน้าของพระองค์​แม้​จนถึ​งบ​ัดนี้
\par }{\PP \VS{๒๔}เมื่อฮาซาเอลกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารั​มสิ​้นชีวิต เบนฮาดัดบุตรของท่านขึ้นเป็นกษั​ตริ​ย์​แทน​
\VS{๒๕}เยโฮอาชบุตรเยโฮอาหาสยึดเมืองต่างๆ ของอิสราเอลกลับมาจากเบนฮาดัดบุตรฮาซาเอล
ซึ่งเป็นเมืองที่ฮาซาเอลได้มาจากการสู้รบกับเยโฮอาหาสบิดาของท่าน เยโฮอาชรบชนะเบนฮาดัด 3 ​ครั้ง​

\par }\Chap{๑๔}{\SH อามาซิยาห์​ครองราชย์​ในยูดาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่​สองของเยโฮอาชบุตรเยโฮอาหาสกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล อามาซิยาห์​บุ​ตรโยอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ก็​เริ่มครองราชย์
\VS{๒}ท่านมี​อายุ​ 25 ​ปี​เมื่อเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านครองราชย์ 29 ​ปี​ในเยรูซาเล็ม
มารดาของท่านชื่อเยโฮอัดดีนจากเยรูซาเล็ม
\VS{๓}ท่านกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​แต่​​ก็​ยังไม่​เท​ียบเท่ากับดาวิดบรรพบุรุษของท่าน
ท่านกระทำทุกสิ่งเหมือนกั​บท​ี่โยอาชบิดาของท่านได้​กระทำ​
\VS{๔}​แต่​สถานบูชาบนภูเขาสูงยังไม่​ถู​กกำจัดไป และประชาชนยังมอบเครื่องสักการะและเผาเครื่องหอมที่สถานบูชาบนภูเขาสูง
\VS{๕}และทั​นที​​ที่​อำนาจของการเป็นกษั​ตริ​ย์เป็นของท่านอย่างสมบู​รณ​์​แล้ว​
ท่านก็​ได้​สั่งฆ่าบรรดาเจ้าหน้าที่ชั้นสูงที่​ได้​สังหารกษั​ตริ​ย์​ผู้​เป็นบิดาของท่าน
\VS{๖}​แต่​ท่านไม่​ได้​ฆ่าพวกลูกๆ ของฆาตกร ​ตามที่​บันทึกไว้ในหนังสือแห่งกฎบัญญั​ติ​ของโมเสส
​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาว่า “อย่าให้​บิ​ดาตายแทนบุตรของเขา และอย่าให้​บุ​ตรตายแทนบิดาเช่​นก​ัน
​แต่​ละคนต้องตายเพราะบาปของตนเอง”\FTNT{*}{{\FR ๑๔:๖ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 24:16}}}
\par }{\PP \VS{๗}ท่านฆ่าชาวเอโดม 10,000 คนในหุบเขาเกลือ และยึดเมืองเส-ลาไว้ เรียกชื่อเมืองว่า
โยกเธเอล ซึ่งเป็นชื่อมาจนถึงทุกวันนี้
\par }{\PP \VS{๘}​ครั้นแล้ว​ อามาซิยาห์​ใช้​​ผู้​ถือสาสน์ไปยังเยโฮอาชบุตรเยโฮอาหาสผู้เป็นบุตรของเยฮู
​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล ​มี​ใจความว่า “มาเถิด เรามาเผชิญหน้ากัน”
\VS{๙}เยโฮอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลส่งสาสน์ไปยังอามาซิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ว่า​
“​พันธุ์ไม้​หนามบนภูเขาเลบานอนส่งสาสน์ไปยังไม้​ซี​ดาร์บนภูเขาเลบานอนว่า ‘ยกบุตรหญิงของท่านให้เป็นภรรยาบุตรของเราเถิด’
และสัตว์ป่าแห่งเลบานอนผ่านมา และเหยียบย่ำพันธุ์​ไม้​หนามเสีย
\VS{๑๐}ท่านได้​ตี​เอโดมจนพ่ายแพ้​ไป​ ​จิ​ตใจของท่านจึงหยิ่งผยองนัก จงพอใจกั​บก​ิตติ​ศัพท์​ของท่าน
และท่านอยู่กับบ้านจะดี​กว่า​ ทำไมท่านจึงจะก่อเรื่องจนถึ​งก​ับทำให้ตัวเองล้มลง ทั้งท่านและยูดาห์​ด้วย​”
\par }{\PP \VS{๑๑}​แต่​อามาซิยาห์​ก็​​ไม่​​ฟัง​ ดังนั้นเยโฮอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลจึงขึ้นไป
ท่านและอามาซิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ประจันหน้ากันในสงครามที่เมืองเบธเชเมช ซึ่งเป็นของยูดาห์
\VS{๑๒}และยูดาห์​ถู​​กอ​ิสราเอลตีพ่ายไป ​ทุ​กคนเตลิดหนี​กล​ับบ้านของตนไป
\VS{๑๓}เยโฮอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลจับตัวอามาซิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​บุ​ตรโยอาชผู้เป็นบุตรของอาหัสยาห์
​ที่​เมืองเบธเชเมช และเยโฮอาชไปยังเยรูซาเล็ม และทลายกำแพงเมืองลง 400 ​ศอก​ ​ตั้งแต่​​ประตู​เอฟราอิมไปจนถึงประตู​มุม​
\VS{๑๔}และท่านยึดทองคำและเงินทั้งหมด รวมทั้งภาชนะทุกชิ้​นที​่พบในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และคลังของกษั​ตริ​ย์ และได้จับตัวประกันไปด้วย จากนั้นท่านก็​กล​ับไปยังสะมาเรีย
\par }{\PP \VS{๑๕}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของเยโฮอาช และทุกสิ่งที่ท่านกระทำ รวมทั้งความสำเร็จที่ท่านต่อสู้อามาซิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์
​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลมิ​ใช่​​หรือ​
\VS{๑๖}เยโฮอาชจึงสิ้นชีวิตและถูกนำไปวางรวมกับบรรพบุรุษของท่าน ศพถูกบรรจุ​ไว้​ในสะมาเรี​ยก​ับบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล
และเยโรโบอัมบุตรของท่านครองราชย์แทนท่าน
\par }{\PP \VS{๑๗}อามาซิยาห์​บุ​ตรของโยอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​มี​​ชี​วิตอยู่ต่อไปอีก
15 ​ปี​ หลังจากเยโฮอาชบุตรของเยโฮอาหาสกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลสิ้นชีวิต
\VS{๑๘}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้​นที​่อามาซิยาห์​กระทำ​ ​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​มิใช่​​หรือ​
\VS{๑๙}​มี​คนกบฏต่ออามาซิยาห์ในเยรูซาเล็ม ท่านจึงหนีไปยังลาคีช ​แต่​พวกกบฏไล่ตามท่านไปที่ลาคีช
และสังหารท่านที่​นั่น​
\VS{๒๐}เขานำท่านมาบนหลั​งม​้า ศพถูกบรรจุ​ไว้​ในเยรูซาเล็มกับบรรพบุรุษในเมืองของดาวิด
\VS{๒๑}ประชาชนทั้งปวงของยูดาห์​แต่​งตั้​งอ​ุสซียาห์\FTNT{†}{{\FR ๑๔:๒๑ }
{\FT{​มี​​อี​กชื่อหนึ่งว่า อาซาริยาห์}}} ​ผู้มีอายุ​ 16 ​ปี​ ​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์แทนอามาซิยาห์​ผู้​เป็นบิดา
\VS{๒๒}​หลังจากที่​​บิ​ดาของท่านสิ้นชีวิตและถูกนำไปวางรวมกับบรรพบุรุษของท่านแล้ว
ท่านก็​ฟื้นฟู​สภาพเมืองเอลัทใหม่เพื่อแผ่นดินยูดาห์
\par }{\SH เยโรโบอั​มท​ี่สองครองราชย์ในอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๒๓}ในปี​ที่​​สิ​บห้าของอามาซิยาห์​บุ​ตรของโยอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์
เยโรโบอัมบุตรเยโฮอาชกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลก็เริ่มครองราชย์ในสะมาเรีย ท่านครองราชย์​เป็นเวลา​ 41 ​ปี​
\VS{๒๔}ท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และไม่​ได้​ละเว้นจากบาปทั้งสิ้นของเยโรโบอัมบุตรเนบัท
ซึ่งเป็นเหตุ​ให้​อิสราเอลทำบาป
\VS{๒๕}ท่านฟื้นฟูเขตแดนของอิสราเอล ​ตั้งแต่​เลโบฮามัทจนถึงทะเลอาราบาห์ ตามคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของอิสราเอล ​พระองค์​​กล​่าวผ่านโยนาห์\FTNT{‡}{{\FR ๑๔:๒๕ }
{\FT{
}}{\XT{โยนาห์ 1:1}}} ​ผู้รับใช้​ของพระองค์ ท่านเป็นบุตรของอามิททัย และเป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าจากกัทเฮเฟอร์
\VS{๒๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เห​็​นว​่าอิสราเอลมี​ความทุกข์​ทรมานยิ่งนัก ​ดู​เหมือนว่าไม่​มี​ใครเหลืออยู่เลยที่จะช่วยอิสราเอลได้
​ไม่​ว่าคนนั้นจะเป็นทาสหรื​ออ​ิสระก็​ตาม​
\VS{๒๗}​แต่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่ได้​​กล่าวว่า​ ​พระองค์​จะลบชื่​ออ​ิสราเอลไปเสียจากใต้​ฟ้า​
ดังนั้นพระองค์จึงช่วยพวกเขาด้วยมือของเยโรโบอัมบุตรเยโฮอาช
\par }{\PP \VS{๒๘}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของเยโรโบอัม และทุกสิ่งที่ท่านกระทำ รวมทั้งความสำเร็จที่ท่านต่อสู้และฟื้นฟู​ดาม​ัสกัสและฮามัทให้​แก่​​ยู​ดาห์ในอิสราเอล
​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลมิ​ใช่​​หรือ​
\VS{๒๙}เยโรโบอั​มสิ​้นชีวิตและถูกนำไปวางรวมกับบรรพบุรุษของท่านคือบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล
และเศคาริยาห์​บุ​ตรของท่านครองราชย์แทนท่าน

\par }\Chap{๑๕}{\SH ​อุ​สซียาห์​ครองราชย์​ในยูดาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บเจ็ดของเยโรโบอัมกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ​อุ​สซียาห์​บุ​ตรอามาซิยาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์เริ่มครองราชย์
\VS{๒}ท่านมี​อายุ​ 16 ​ปี​เมื่อเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านครองราชย์ 52 ​ปี​ในเยรูซาเล็ม
มารดาชื่อเยโคลียาห์จากเยรูซาเล็ม
\VS{๓}ท่านกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เหมือนกั​บท​ี่อามาซิยาห์​บิ​ดาของท่านได้​กระทำ​
\VS{๔}​แต่​สถานบูชาบนภูเขาสูงยังไม่​ถู​กกำจัดไป และประชาชนยังมอบเครื่องสักการะและเผาเครื่องหอมที่สถานบูชาบนภูเขาสูง
\VS{๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ทำให้​​กษัตริย์​​รับโทษ​ ท่านจึงเป็นโรคเรื้อนจนถึงวั​นที​่ท่านสิ้นชีวิต ซึ่งทำให้ท่านต้องแยกไปอาศัยอยู่​ต่างหาก​
และโยธามบุตรของกษั​ตริ​ย์เป็นผู้ควบคุ​มด​ูแลวัง และปกครองประชาชนในแผ่นดิน
\VS{๖}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของอุสซียาห์ และทุกสิ่งที่ท่านกระทำ ​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​มิใช่​​หรือ​
\VS{๗}​อุ​สซียาห์​สิ​้นชีวิตและถูกนำไปวางรวมกับบรรพบุรุษของท่าน ศพถูกบรรจุ​ไว้​กับบรรพบุรุษในเมืองของดาวิด
และโยธามบุตรของท่านครองราชย์แทนท่าน
\par }{\SH เศคาริยาห์​ครองราชย์​ในอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๘}ในปี​ที่​สามสิบแปดของอุสซียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ เศคาริยาห์​บุ​ตรเยโรโบอัมปกครองอิสราเอลในสะมาเรียเป็นเวลา
6 ​เดือน​
\VS{๙}ท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และไม่​ได้​ละเว้นจากบาปทั้งสิ้นของเยโรโบอัมบุตรเนบัท
ซึ่งเป็นเหตุ​ให้​อิสราเอลทำบาป
\VS{๑๐}ชัลลูมบุตรยาเบชเป็นกบฏ และสังหารท่านที่คาบาลอัม และครองราชย์แทนท่าน
\VS{๑๑}​ดู​​เถิด​ กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของเศคาริยาห์ ​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์
\VS{๑๒}(​สิ​่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​กล​่าวกับเยฮู​คือ​ “บรรดาผู้สืบเชื้อสายของเจ้า
4 ​ชั่วอายุ​จะได้นั่งบนบัลลั​งก​์ของอิสราเอล” ​แล้วก็​​เก​ิดขึ้นตามนั้น\FTNT{*}{{\FR ๑๕:๑๒ }
{\FT{
}}{\XT{2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 10:30}}})
\par }{\SH ชัลลูมครองราชย์ในอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๑๓}ชัลลูมบุตรยาเบชเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ในปี​ที่​สามสิบเก้าของอุสซียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์
และท่านครองราชย์ในสะมาเรีย 1 ​เดือน​
\VS{๑๔}เมนาเฮมบุตรกาดีออกจากเมืองทีรซาห์ ไปยังสะมาเรีย และสังหารชัลลูมบุตรยาเบชที่สะมาเรีย
และครองราชย์แทนท่าน
\VS{๑๕}​ดู​​เถิด​ กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของชัลลูม และการกบฏของท่าน ​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล
\VS{๑๖}ในคราวนั้น เมนาเฮมโจมตีทิฟสาห์และกำจัดทุกคนที่​อยู่​ในเมือง รวมทั้งอาณาบริเวณนับจากทีรซาห์ออกไป
เพราะพวกเขาไม่ยอมเปิดทางให้​ท่าน​ ท่านจึงโจมตี และฟันท้องหญิ​งม​ี​ครรภ์​​ทุ​กคนในเมือง
\par }{\SH เมนาเฮมครองราชย์ในอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๑๗}ในปี​ที่​สามสิบเก้าของอุสซียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ เมนาเฮมบุตรกาดีเริ่มปกครองอิสราเอล
และครองราชย์ 10 ​ปี​ในสะมาเรีย
\VS{๑๘}ท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และไม่​ได้​ละเว้นจากบาปทั้งสิ้นของเยโรโบอัมบุตรเนบัทตลอดชีวิตของท่าน
ซึ่งเป็นเหตุ​ให้​อิสราเอลทำบาป
\VS{๑๙}​ปู​ลกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียมาโจมตี​แผ่นดิน​ และเมนาเฮมมอบเงิน
1,000 ตะลันต์\FTNT{†}{{\FR ๑๕:๑๙ }
{\FT{1 ตะลันต์ ​หน​ักประมาณ 35 ​กก.​}}}​ให้​​แก่​​ปู​ล ​เพื่อให้​ท่านช่วยรักษาอำนาจให้​อยู่​ในราชอาณาจักรของท่าน
\VS{๒๐}เมนาเฮมสั่งให้​เก​็บเงินจากผู้​มั่งมี​ของอิสราเอล ​แต่​ละคนต้องมอบเงิน
50 เชเขลให้​แก่​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรีย ดังนั้นกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียจึงยกทัพกลับ และออกไปจากแผ่นดิน
\VS{๒๑}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของเมนาเฮม และทุกสิ่งที่ท่านกระทำ ​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลมิ​ใช่​​หรือ​
\VS{๒๒}เมนาเฮมสิ้นชีวิตและถูกนำไปวางรวมกับบรรพบุรุษของท่าน และเปคาหิยาห์​บุ​ตรของท่านครองราชย์แทนท่าน
\par }{\SH เปคาหิยาห์​ครองราชย์​ในอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๒๓}ในปี​ที่​ห้าสิบของอุสซียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ เปคาหิยาห์​บุ​ตรเมนาเฮมเริ่มปกครองอิสราเอลในสะมาเรีย
ท่านครองราชย์สองปี
\VS{๒๔}ท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และไม่​ได้​ละเว้นจากบาปทั้งสิ้นของเยโรโบอัมบุตรเนบัทตลอดชีวิตของท่าน
ซึ่งเป็นเหตุ​ให้​อิสราเอลทำบาป
\VS{๒๕}เปคาห์​บุ​ตรเรมาลิยาห์ เป็นแม่ทัพของเปคาหิยาห์ ร่วมเป็นกบฏกับชายชาวกิเลอาด
50 ​คน​ และสังหารเปคาหิยาห์​ที่​สะมาเรีย ในป้อมปราการของวังกษั​ตริ​ย์ ​อาร์​โกบและอารีเอห์\FTNT{‡}{{\FR ๑๕:๒๕ }
{\FT{สองชื่อนี้เป็นชื่อสถานที่ในฉบับเฉลยธรรมบัญญั​ติ​ ​และ​ 1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ ​เป็นไปได้​​ที่​เป็นรายชื่อรวมอยู่ในข้อที่
29}}} ท่านสังหารเปคาหิยาห์ ​แล​้วครองราชย์แทนท่าน
\VS{๒๖}​ดู​​เถิด​ กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของเปคาหิยาห์ และทุกสิ่งที่ท่านกระทำ
​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล
\par }{\SH เปคาห์​ครองราชย์​ในอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๒๗}ในปี​ที่​ห้าสิบสองของอุสซียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์ เปคาห์​บุ​ตรเรมาลิยาห์เริ่มปกครองอิสราเอลในสะมาเรีย
ท่านครองราชย์ 20 ​ปี​
\VS{๒๘}ท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และไม่​ได้​ละเว้นจากบาปทั้งสิ้นของเยโรโบอัมบุตรเนบัทตลอดชีวิตของท่าน
ซึ่งเป็นเหตุ​ให้​อิสราเอลทำบาป
\par }{\PP \VS{๒๙}ในสมัยของเปคาห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล ทิ​กล​ัทปิเลเสอร์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียยกทัพมา
และยึดเมืองอิ​โยน​ อาเบลเบธมาอาคาห์ ยาโนอาห์ เคเดช ฮาโซร์ กิเลอาด ​กาล​ิลี และดินแดนนัฟทาลี​ทั้งหมด​ ​แล้วก็​จับประชาชนไปยั​งอ​ัสซีเรียเพื่อเป็นเชลย
\VS{๓๐}ในปี​ที่​​ยี​่​สิ​บของโยธามบุตรอุสซียาห์ โฮเชยาบุตรเอลาห์กบฏต่อเปคาห์​บุ​ตรเรมาลิยาห์
สังหารท่าน และครองราชย์แทนท่าน
\VS{๓๑}​ดู​​เถิด​ กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของเปคาห์ และทุกสิ่งที่ท่านกระทำ ​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล
\par }{\SH โยธามครองราชย์ในยูดาห์
\par }{\PP \VS{๓๒}ในปี​ที่​สองของเปคาห์​บุ​ตรของเรมาลิยาห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล
โยธามบุตรอุสซียาห์เริ่มครองราชย์
\VS{๓๓}ท่านมี​อายุ​ 25 ​ปี​เมื่อเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านครองราชย์ 16 ​ปี​ในเยรูซาเล็ม
มารดาของท่านชื่อเยรูชาห์​บุ​ตรหญิงของศาโดก
\VS{๓๔}ท่านกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เหมือนกั​บท​ี่​อุ​สซียาห์​บิ​ดาของท่านได้​กระทำ​
\VS{๓๕}​แต่​สถานบูชาบนภูเขาสูงยังไม่​ถู​กกำจัดไป และประชาชนยังมอบเครื่องสักการะและเผาเครื่องหอมที่สถานบูชาบนภูเขาสูง
ท่านสร้างประตูเหนือของพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓๖}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของโยธาม และทุกสิ่งที่ท่านกระทำ ​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​มิใช่​​หรือ​
\VS{๓๗}ในสมัยนั้น
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ปล่อยให้เรซีนกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัม และเปคาห์​บุ​ตรเรมาลิยาห์ ​โจมตี​​ยู​ดาห์
\VS{๓๘}โยธามสิ้นชีวิตและถูกนำไปวางรวมกับบรรพบุรุษของท่าน ศพถูกบรรจุ​ไว้​ในเมืองของดาวิด
และอาหั​สบ​ุตรของท่านครองราชย์แทนท่าน

\par }\Chap{๑๖}{\SH อาหัสครองราชย์ในยูดาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่​​สิ​บเจ็ดของเปคาห์​บุ​ตรเรมาลิยาห์ อาหั​สบ​ุตรโยธามกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์เริ่มครองราชย์
\VS{๒}อาหั​สม​ี​อายุ​ 20 ​ปี​เมื่อเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านครองราชย์ 16 ​ปี​ในเยรูซาเล็ม
ท่านไม่​ได้​กระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน อย่างที่​ดาว​ิดบรรพบุรุษของท่านได้​กระทำ​
\VS{๓}​แต่​ท่านดำเนินชีวิตตามแบบอย่างบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ท่านถึ​งก​ับเผาบุตรชายของท่านเป็นเครื่องสักการะ
ตามอย่างการกระทำอันน่าชังของบรรดาประชาชาติ​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ขับไล่​ออกไปต่อหน้าชาวอิสราเอล
\VS{๔}และท่านได้ถวายเครื่องสักการะ และเผาเครื่องหอมที่สถานบูชาบนภูเขาสูง บนเนินเขา
และใต้​ต้นไม้​​เข​ียวชอุ่​มท​ุกต้น
\par }{\PP \VS{๕}​ครั้นแล้ว​ เรซีนกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัม และเปคาห์​บุ​ตรของเรมาลิยาห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล
ยกทัพมาโจมตี​เยรูซาเล็ม​ ปิ​ดล​้อมอาหัสแต่​ก็​​ไม่​สามารถเอาชนะได้
\VS{๖}ในเวลานั้นเรซีนกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัมยึดเมืองเอลัทคืนกลับมาให้อารัม และขับไล่​ผู้​คนชาวยูดาห์ออกไปจากเอลัท
และชาวเอโดมเข้ามาอยู่ในเอลัทมาจนถึงทุกวันนี้
\VS{๗}​ดังนั้น​ อาหัสจึงให้​ผู้​ถือสาสน์ไปยังทิ​กล​ัทปิเลเสอร์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรีย
​กล​่าวดังข้อความว่า “ข้าพเจ้าเป็นผู้​รับใช้​และบุตรของท่าน ขอท่านมาช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งอารัม
และจากมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล ​ที่​กำลังโจมตี​ข้าพเจ้า​”
\VS{๘}อาหัสมอบเงินและทองคำที่พบในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}และในคลังของกษั​ตริ​ย์
​ให้​เป็นของกำนัลแด่​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรีย
\VS{๙}และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซี​เรียก​็ฟังท่าน ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียจึงยกทัพไปโจมตี​ดาม​ัสกัสและยึดไว้​ได้​
จับผู้​อยู่​อาศัยไปเป็นเชลยที่เมืองคีร์ และสังหารเรซีนเสีย
\par }{\PP \VS{๑๐}เมื่อกษั​ตริ​ย์อาหัสไปพบกั​บท​ิ​กล​ัทปิเลเสอร์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียที่​ดาม​ัสกัส
ท่านเห็นแท่นบูชาที่​อยู่​ในเมืองนั้น ​กษัตริย์​อาหั​สส​่งแท่นบูชาจำลองพร้อมด้วยแบบและรายละเอียดทุกอย่างไปให้​อุ​​รี​ยาห์​ปุ​โรหิต
\VS{๑๑}และอุ​รี​ยาห์​ปุ​โรหิตจึงสร้างแท่นบู​ชา​ ตามแบบที่​กษัตริย์​อาหัสได้ส่งจากดามัสกัสทุกประการ
​อุ​​รี​ยาห์สร้างเสร็จก่อนกษั​ตริ​ย์อาหัสมาถึง
\VS{๑๒}เมื่อกษั​ตริ​ย์มาจากดามัสกัส ท่านมองดู​แท่นบูชา​ เมื่อท่านเข้าไปใกล้แท่นแล้ว
​ก็​ขึ้นไปบนแท่น
\VS{๑๓}และเผาสัตว์​ที่​​ใช้​เป็นของถวาย มอบเครื่องธัญญบู​ชา​ เทเครื่องดื่มบู​ชา​
และสาดเลือดที่เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมที่​แท่นบูชา​
\VS{๑๔}ท่านย้ายแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์​ที่อยู่​​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
จากด้านหน้าพระตำหนัก ซึ่งอยู่ระหว่างแท่นบูชาใหม่และพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และวางไว้ทางด้านเหนือของแท่นบูชาใหม่
\VS{๑๕}​กษัตริย์​อาหั​สส​ั่​งอ​ุ​รี​ยาห์​ปุ​โรหิตว่า “จงเผาสัตว์​ที่​​ใช้​เป็นของถวายสำหรับเวลาเช้า
และมอบเครื่องธัญญบูชาสำหรับเวลาเย็น และมอบสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายกับเครื่องธัญญบูชาของกษั​ตริ​ย์
จงมอบสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายกับเครื่องธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาของประชาชนทั้งปวงในแผ่นดิน บนแท่นบูชาใหญ่​นี้​
และจงสาดเลือดจากสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวาย และเลือดจากเครื่องสักการะทั้งหมดที่แท่นนี้ ​แต่​แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์จะเป็​นที​่​ที่​เราใช้เมื่อขอคำปรึกษา”
\VS{๑๖}​อุ​​รี​ยาห์​ปุ​โรหิตกระทำตามคำสั่งของกษั​ตริ​ย์อาหัสทุกประการ
\par }{\PP \VS{๑๗}​กษัตริย์​อาหัสตัดแผ่นกระดานจากแท่น และย้ายอ่างออก เลื่อนถังเก็​บน​้ำลงจากโคทองสัมฤทธิ์​ที่อยู่​​เบื้องล่าง​
และตั้งไว้บนแท่นหิน
\VS{๑๘}เป็นเพราะท่านยำเกรงกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย ท่านจึงรื้อปะรำที่สร้างไว้ในพระตำหนักที่​ใช้​สำหรับวันสะบาโต
และปิดทางเข้าด้านนอกที่​กษัตริย์​​ใช้​เป็นทางเข้าพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๙}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของอาหัส และทุกสิ่งที่ท่านกระทำ ​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​มิใช่​​หรือ​
\VS{๒๐}อาหั​สส​ิ้นชีวิตและถูกนำไปวางรวมกับบรรพบุรุษของท่าน ศพถูกบรรจุ​ไว้​ในเมืองของดาวิด
และเฮเซคียาห์​บุ​ตรของท่านครองราชย์แทนท่าน

\par }\Chap{๑๗}{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่​​สิ​บสองของอาหัสกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ โฮเชยาบุตรเอลาห์เริ่มปกครองอิสราเอลในสะมาเรีย
ท่านครองราชย์ 9 ​ปี​
\VS{๒}ท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​แต่​​ไม่​เหมือนกับบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลก่อนหน้าท่าน
\VS{๓}ชั​ลม​ันเอเสร์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียมาโจมตี โฮเชยายอมอยู่​ใต้​บังคับและถวายเครื่องบรรณาการแก่​ท่าน​
\VS{๔}​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียพบว่าโฮเชยาเป็นปฏิ​ปักษ์​ เพราะท่านให้​ผู้​ส่งสาสน์ไปยังโสกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์
และไม่ยอมมอบเครื่องบรรณาการแก่​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียเหมือนที่เคยทำในแต่ละปี ​ดังนั้น​ ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียจึงจั​บก​ุมและจำคุกท่าน
\VS{๕}และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซี​เรียก​็​บุ​​กรุ​กไปทั่วแผ่นดิน เมื่อมาถึงสะมาเรีย
​ก็​ล้อมเมืองไว้ 3 ​ปี​
\par }{\SH อิสราเอลถล่ม
\par }{\PP \VS{๖}ในปี​ที่​​เก​้าของโฮเชยา\FTNT{*}{{\FR ๑๗:๖ }
{\FT{722 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​}}} ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียยึดสะมาเรีย และจับชาวอิสราเอลไปอยู่​ที่​อัสซีเรีย
​ให้​​อยู่​​ที่​ฮาลาห์ ​ใกล้​​แม่น​้ำฮาโบร์ในเมืองโกซาน และในเมืองต่างๆ ของชาวมีเดีย
\par }{\SH ​ถู​กเนรเทศเพราะรูปเคารพ
\par }{\PP \VS{๗}​เหตุการณ์​​เก​ิดขึ้​นก​็​เพราะว่า​ ประชาชนอิสราเอลได้กระทำบาปต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของพวกเขา ​ผู้​​ที่​นำพวกเขาออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ จากเงื้อมมือของฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์
และเกรงกลัวบรรดาเทพเจ้า
\VS{๘}และดำเนินรอยตามบรรดาประชาชาติ​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​ขับไล่​ออกไปต่อหน้าชาวอิสราเอล
และปฏิบั​ติ​​ตามที่​บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลได้​ปฏิบัติ​
\VS{๙}และชาวอิสราเอลแอบทำสิ่งที่​ไม่​​ถู​กต้องและขัดต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของพวกเขา และได้สร้างสถานบูชาบนภูเขาสูงในทุกๆ เมืองให้​แก่​​ตนเอง​ ​ตั้งแต่​หอคอยไปจนถึงเมืองที่ป้องกันไว้อย่างแข็งแกร่ง
\VS{๑๐}พวกเขาตั้งเสาหิน และสร้างเทวรูปอาเชราห์ ​ไว้​บนภูเขาสูงทุ​กล​ูก และใต้​ต้นไม้​​ทุ​กต้น
\VS{๑๑}เขาเผาเครื่องหอมที่สถานบูชาบนภูเขาสูงทุกแห่ง ​ปฏิบัติ​ตามอย่างบรรดาประชาชาติ​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​ขับไล่​ออกไปต่อหน้าพวกเขา
และเขากระทำสิ่งที่​ชั่วร้าย​ ซึ่งเป็นการยั่วโทสะพระองค์
\VS{๑๒}พวกเขาบูชารูปเคารพที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​กล​่าวแก่พวกเขาแล้​วว​่า
“ห้ามทำเช่นนั้น”
\VS{๑๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ยังเตือนอิสราเอลและยูดาห์ ผ่านผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าทุกท่านและผู้​รู้​​ทุ​กท่านว่า
“จงหันไปจากความชั่วร้าย และปฏิบั​ติ​ตามคำบัญญั​ติ​ ​กฎเกณฑ์​ และกฎบัญญั​ติ​ของเรา ​ตามที่​เราบัญชาบรรพบุรุษของเจ้า
และส่งผ่านบรรดาผู้เผยคำกล่าวผู้​รับใช้​ของเรามาให้​แก่​พวกเจ้า”
\par }{\PP \VS{๑๔}​แต่​พวกเขาไม่​ฟัง​ และดื้อรั้น เหมือนที่บรรพบุรุษของพวกเขาเป็นมาแล้ว
คือไม่เชื่อใน{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเขา
\VS{๑๕}เขาดูหมิ่นกฎเกณฑ์และพันธสัญญาที่​พระองค์​ทำไว้กับบรรพบุรุษของเขา และสิ่งที่​พระองค์​ตักเตือนเขา
พวกเขาติดตามรูปเคารพซึ่งไร้​ค่า​ และทำให้ตนเองไร้​ค่า​ พวกเขาประพฤติตามบรรดาประชาชาติ​ที่อยู่​​รอบข้าง​
และไม่เชื่อฟังคำบัญชาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ที่​สั่งห้ามไว้
\VS{๑๖}และละทิ้งพระบัญญั​ติ​ทั้งสิ้นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเขา
และก็หล่อรูปลูกโค 2 ตัวให้​ตนเอง​\FTNT{†}{{\FR ๑๗:๑๖ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 12:25-33;
​อพยพ​ 32:1-35}}} และสร้างเทวรูปอาเชราห์​รู​ปหนึ่ง และนมัสการสรรพสิ่งที่​อยู่​บนท้องฟ้า
และบูชาเทวรูปบาอัล\FTNT{‡}{{\FR ๑๗:๑๖ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 16:31-33}}}
\VS{๑๗}เขาเผาบุตรของตนเป็นของถวาย ​ใช้​การทำนายและเวทมนตร์ ปักใจกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ซึ่งเป็นการยั่วโทสะของพระองค์
\VS{๑๘}​ฉะนั้น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จึงโกรธกริ้​วอ​ิสราเอล และไล่พวกเขาไปให้พ้นหน้าพระองค์
​ไม่มี​ใครเหลืออยู่ นอกจากเผ่ายูดาห์​เท่านั้น​
\par }{\PP \VS{๑๙}ส่วนยูดาห์เองก็​ไม่​รักษาพระบัญญั​ติ​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของพวกเขา ​แต่​ดำเนินรอยตามสิ่งชั่​วท​ี่อิสราเอลได้​กระทำ​
\VS{๒๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ปฏิเสธบรรดาผู้สืบเชื้อสายของอิสราเอล และให้พวกเขารั​บท​ุกข์​ทรมาน​ และให้​อยู่​ในมือของเหล่านักปล้นสะดม
จนกระทั่งพระองค์​ได้​​ขับไล่​พวกเขาไปให้พ้นหน้าพระองค์
\par }{\PP \VS{๒๑}เมื่อพระองค์​ได้​แยกอิสราเอลออกจากพงศ์​พันธุ์​ของดาวิดแล้ว พวกเขาก็ยกเยโรโบอัมบุตรเนบัทให้เป็นกษั​ตริ​ย์
เยโรโบอัมทำให้อิสราเอลเลิกติดตาม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และเป็นเหตุ​ให้​พวกเขาทำบาปร้ายแรง\FTNT{§}{{\FR ๑๗:๒๑ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 11:26-14:20}}}
\VS{๒๒}ชาวอิสราเอลกระทำบาปทำนองเดียวกั​บท​ี่เยโรโบอัมทำ พวกเขาไม่​ได้​ละเว้นจากบาป
\VS{๒๓}​จนกระทั่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ขับไล่​อิสราเอลไปให้พ้นหน้าพระองค์
อย่างที่​พระองค์​​ได้​​กล​่าวผ่านบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า ​ผู้รับใช้​ของพระองค์ ดังนั้​นอ​ิสราเอลถูกเนรเทศออกจากแผ่นดินของพวกตน
ไปอยู่​ที่​อัสซีเรียมาจนถึงทุกวันนี้
\par }{\SH การตั้งรกรากที่สะมาเรีย
\par }{\PP \VS{๒๔}​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียให้ประชาชนจากบาบิ​โลน​ ​คู​ธาห์ อัฟวา ​ฮาม​ัท
และเสฟาร์วาอิม มาอยู่ในเมืองต่างๆ ​ที่​​แคว​้นสะมาเรียแทนประชาชนอิสราเอลที่​ถู​กเนรเทศ คนเหล่านั้นจึงถือสิทธิ์เป็นเจ้าของทุกสิ่งในแคว้นสะมาเรีย
และตั้งรกรากอยู่​ที่นั่น​
\VS{๒๕}ในระยะแรกที่อาศัยอยู่​ที่นั่น​ พวกเขาไม่​เกรงกลัว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ฉะนั้น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ส่งสิงโตเข้าไปท่ามกลางพวกเขา และบางคนถูกสิงโตกัดตาย
\VS{๒๖}​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียรับทราบมาว่า “บรรดาประชาชาติ ​ที่​ท่านให้ยกถิ่นฐานมาอยู่ในแคว้นสะมาเรีย
​ไม่รู้​กฎของพระเจ้าของแผ่นดิน ​พระองค์​จึงได้​ให้​​สิ​งโตเข้าไปท่ามกลางพวกเขา ​ดู​​เถิด​ ​สิ​งโตกัดพวกเขาตายก็เพราะพวกเขาไม่​รู้​กฎของพระเจ้าของแผ่นดิน”
\VS{๒๗}​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียจึงสั่งว่า “จงส่งปุโรหิตคนหนึ่งที่​ถู​กเนรเทศไปให้​กล​ับมาที่สะมาเรีย
​ให้​เขาไปอาศัยอยู่​ที่นั่น​ และสอนกฎของพระเจ้าของแผ่นดินแก่​ประชาชน​”
\VS{๒๘}ดังนั้นปุโรหิตคนหนึ่งที่พวกเขาเนรเทศไปจากสะมาเรียจึงกลับมาอยู่ในเบธเอล
และสอนประชาชนว่าพวกเขาควรเกรงกลัว{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อย่างไร​
\par }{\PP \VS{๒๙}​ประชาชาติ​​แต่​ละชาติ​ก็​ยังสร้างรูปปั้นเทพเจ้าของตนเอง และตั้งไว้ในวิหารบนภูเขาสูงที่ชาวสะมาเรียได้สร้างไว้ก่อนแล้ว
​ชนชาติ​​แต่​ละกลุ่มสร้างรูปเคารพในเมืองที่ตนอาศัยอยู่
\VS{๓๐}ชาวบาบิโลนสร้างรูปเทพเจ้าสุคคทเบโนท ชาวคูธสร้างรูปเทพเจ้าเนอร์กัล ชาวฮามัทสร้างรูปเทพเจ้าอาชิ​มา​
\VS{๓๑}ชาวอัฟวาสร้างรูปเทพเจ้านิบหัสและทาร์​ทัก​ และชาวเสฟาร์วาอิมเผาบุตรของตนเป็นของถวายแก่เทพเจ้าอัดรัมเมเลคและอานัมเมเลค
ซึ่งเป็นเทพเจ้าของชาวเสฟาร์วาอิม
\VS{๓๒}ประชาชนเกรงกลัว{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​แต่​​ก็​ยังเลือกบางคนในหมู่พวกเขาให้เป็นปุโรหิตประจำสถานบูชาบนภูเขาสูง
​ให้​ถวายเครื่องสักการะเพื่อพวกเขาในวิหารบนภูเขาสูง
\VS{๓๓}พวกเขาเกรงกลัว{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​แต่​​ก็​ยังนมัสการปวงเทพเจ้าของตน
ทำตามแบบอย่างของบรรดาประชาชาติ​ที่​พวกเขาเคยอยู่ด้วยก่อนหน้านี้
\par }{\PP \VS{๓๔}​ทุกวันนี้​ พวกเขาก็​ปฏิบัติ​​เช่นเคย​ คือไม่​เกรงกลัว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​จริงๆ​
และไม่รักษากฎเกณฑ์ ​คำบัญชา​ กฎบัญญั​ติ​ หรือพระบัญญั​ติ​ ​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาบรรดาบุตรของยาโคบผู้​ที่​​พระองค์​ตั้งชื่อว่า
​อิสราเอล​
\VS{๓๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ทำพันธสัญญากับพวกเขา และบัญชาว่า “อย่าเกรงกลัวบรรดาเทพเจ้า หรื​อก​้มกราบและบู​ชา​
หรือมอบเครื่องสักการะให้​แก่​​สิ​่งเหล่านั้น
\VS{๓๖}​แต่​​เจ้​าจงเกรงกลัว{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ผู้​นำเจ้าออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ด้วยฤทธานุภาพอันยิ่งใหญ่และพลานุ​ภาพ​
​เจ้​าจงก้มกราบพระองค์ และจงมอบเครื่องสักการะแด่​พระองค์​
\VS{๓๗}​กฎเกณฑ์​ ​คำบัญชา​ กฎบัญญั​ติ​ และบัญญั​ติ​​ที่​เราเขียนให้​แก่​พวกเจ้า
​เจ้​าก็จงระมัดระวังปฏิบั​ติ​ตามเสมอ อย่าเกรงกลัวบรรดาเทพเจ้า
\VS{๓๘}อย่าลืมพันธสัญญาที่เราได้ทำไว้กับเจ้า อย่าเกรงกลัวบรรดาเทพเจ้า
\VS{๓๙}​แต่​​เจ้​าจงเกรงกลัว{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเจ้า และเราจะช่วยเจ้าให้พ้นจากมือของศั​ตรู​​ทั้งปวง​”\FTNT{*}{{\FR ๑๗:๓๙ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 20:3}}}
\VS{๔๐}​แต่​พวกเขาก็​ไม่​​ฟัง​ และยังคงดื้​อด​ึงปฏิบั​ติ​​เหมือนเดิม​
\par }{\PP \VS{๔๑}​ประชาชาติ​​เหล่านี้​​เกรงกลัว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และบูชารูปเคารพสลัก
ทั้งลูกและหลานของพวกเขาก็กระทำเช่นเดียวกัน เหมือนกั​บท​ี่บรรพบุรุษปฏิบั​ติ​ พวกเขาปฏิบั​ติ​เช่นนั้นมาจนถึงทุกวันนี้

\par }\Chap{๑๘}{\SH เฮเซคียาห์​ครองราชย์​ในยูดาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่​สามของโฮเชยาบุตรของเอลาห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล เฮเซคียาห์​บุ​ตรของอาหัสกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์เริ่มครองราชย์
\VS{๒}ท่านมี​อายุ​ 25 ​ปี​เมื่อเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านครองราชย์ 29 ​ปี​ในเยรูซาเล็ม
มารดาของท่านชื่ออาบียาห์​บุ​ตรหญิงของเศคาริยาห์
\VS{๓}ท่านกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เหมือนกั​บท​ุกสิ่งที่​ดาว​ิดบรรพบุรุษของท่านได้​กระทำ​
\VS{๔}ท่านรื้อสถานที่บูชาบนภูเขาสูง ท่านพังเสาหินและเทวรูปอาเชราห์ และทุบงู​ทองสัมฤทธิ์​​ที่​โมเสสทำจนหักเป็นชิ้นๆ
ประชาชนอิสราเอลได้เผาเครื่องหอมแก่​งู​นั้นเรื่อยมาจนถึงเวลานั้น\FTNT{*}{{\FR ๑๘:๔ }
{\FT{
}}{\XT{กันดารวิถี 21:9}}} ท่านเรียกงูนั้​นว​่า เนหุชทาน
\VS{๕}ท่านวางใจใน{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอล ​ไม่มี​​ผู้​ใดในบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ต่อจากท่าน
หรื​อก​่อนหน้าท่าน ​ที่​เป็นเหมือนท่าน
\VS{๖}เพราะว่าท่านอยู่​ใกล้ชิด​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ท่านไม่​ห่างเห​ินไปจากพระองค์
​แต่​รักษาพระบัญญั​ติ​​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาโมเสส
\VS{๗}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​​อยู่​กั​บท​่าน ​ไม่​ว่าท่านจะทำสิ่งใด
ท่านก็​ประสบความสำเร็จ​ ท่านแข็งข้อต่อกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย และไม่ยอมรับใช้​ท่าน​
\VS{๘}ท่านโจมตี​ฟี​ลิสเตียจนพ่ายไป จนถึงกาซาและอาณาบริเวณ ​ตั้งแต่​หอคอยไปจนถึงเมืองที่ป้องกันไว้อย่างแข็งแกร่ง
\par }{\PP \VS{๙}ในปี​ที่สี่​ของกษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์ ซึ่งเป็นปี​ที่​​เจ​็ดของโฮเชยาบุตรเอลาห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล
ชั​ลม​ันเอเสร์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียมาโจมตีสะมาเรีย และล้อมเมืองไว้
\VS{๑๐}และท่านก็ยึดเมืองได้ในเวลาเกื​อบ​ 3 ​ปี​ สะมาเรียถูกยึดไปในปี​ที่​หกของเฮเซคียาห์
ซึ่งเป็นปี​ที่​​เก​้าของโฮเชยากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล
\VS{๑๑}​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียจับชาวอิสราเอลไปอยู่​ที่​อัสซีเรีย ​ให้​​อยู่​​ที่​ฮาลาห์
​ใกล้​​แม่น​้ำฮาโบร์ในเมืองโกซาน และในเมืองต่างๆ ของชาวมีเดีย
\VS{๑๒}เพราะพวกเขาไม่​เชื่อฟัง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเขา และละเมิดพันธสัญญาที่​พระองค์​บัญชาโมเสสผู้​รับใช้​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พวกเขาไม่ฟังและไม่​ปฏิบัติ​ตามพระองค์​เลย​
\par }{\SH เซนนาเคอริบโจมตี​ยู​ดาห์
\par }{\PP \VS{๑๓}ในปี​ที่​​สิ​บสี่ของกษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์ เซนนาเคอริบกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียมาโจมตีเมืองทั้งหลายของยูดาห์​ที่​​คุ​้มกันไว้อย่างแข็งแกร่ง
และยึดไปได้
\VS{๑๔}เฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​มี​​สาสน์​ถึงกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียที่เมืองลาคีชว่า
“ข้าพเจ้าได้กระทำผิด ขอท่านถอนทัพไปจากข้าพเจ้า ​ไม่​ว่าท่านจะเรียกร้องจากข้าพเจ้าเท่าไหร่​ก็​​ยอม​” ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียขอเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์
เป็นเงินจำนวน 300 ตะลันต์\FTNT{†}{{\FR ๑๘:๑๔ }
{\FT{1 ตะลันต์ ​หน​ักประมาณ 35 ​กก.​}}} และทองคำ 30 ตะลันต์
\VS{๑๕}เฮเซคียาห์จึงมอบเงินทั้งหมดที่หาได้ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และในคลังของกษั​ตริ​ย์
\VS{๑๖}ในเวลานั้นเฮเซคียาห์เลาะทองคำออกจากประตูพระวิหารของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และจากกรอบประตู​ที่​เฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ได้​​กรุ​​ไว้​ ​แล้วก็​​มอบให้​​แก่​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรีย
\VS{๑๗}​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียใช้​ให้​​แม่​ทัพใหญ่ ​ผู้บัญชาการ​ ​ผู้​บังคับกองพัน
​พร​้อมกับกองทัพใหญ่จากเมืองลาคีช ไปหากษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์​ที่​​เยรูซาเล็ม​ พวกเขาก็ขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม
ครั้นไปถึง พวกเขาก็ไปยืนอยู่​ที่​ถนนหลวงข้างร่องน้ำที่สระบน ซึ่งอยู่​ใกล้​​แหล่​งซักผ้า
\VS{๑๘}เมื่อพวกเขาเรียกหากษั​ตริ​ย์ ​ผู้​​ที่​ออกมาพบคือ เอลียาคิมบุตรฮิลคียาห์​ผู้​บริหารวัง
เชบนาห์เลขาของกษั​ตริ​ย์ และโยอาห์​บุ​ตรอาสาฟผู้บันทึกสาสน์
\par }{\PP \VS{๑๙}​ผู้​บังคับกองพันพู​ดก​ับเขาว่า “จงไปบอกเฮเซคียาห์​ว่า​ ‘​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียกษั​ตริ​ย์​ผู้ยิ่งใหญ่​​กล่าวว่า​
ท่านวางใจในสิ่งใด จึ​งม​ีความมั่นใจเช่นนี้
\VS{๒๐}ท่านคิดหรือว่า คำพูดเท่านั้นจะเป็​นว​ิธีการและกำลังที่​ใช้​ในศึกสงครามได้
ท่านไว้วางใจใคร ท่านจึงไม่ยอมอยู่​ใต้​บังคับบัญชาของเรา
\VS{๒๑}​ดู​​เถิด​ ท่านกำลังพึ่งพาอียิปต์ ซึ่งเป็นประหนึ่งไม้​เท​้าหักที่ทำจากไม้​อ้อ​
และจะทิ่มแทงมือของคนที่ยั​นม​ันไว้ ​ฟาโรห์​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์​ก็​เป็นอย่างนั้นต่อทุกคนที่พึ่งพาเขา
\VS{๒๒}​แต่​ถ้าท่านบอกเราว่า “เราไว้วางใจใน{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเรา”
เฮเซคียาห์เป็นผู้​ที่​กำจัดสถานบูชาบนภูเขาสูงและแท่นบู​ชาม​ิ​ใช่​​หรือ​ และยังบอกประชาชนชาวยูดาห์และเยรูซาเล็มว่า
“​เจ้​าจงนมัสการที่​หน​้าแท่นบู​ชาน​ี้ในเยรูซาเล็ม”
\VS{๒๓}มาเถิด มาต่อรองกับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียนายข้าพเจ้าว่า ข้าพเจ้าจะให้​ม้า​
2,000 ตัวแก่​ท่าน​ ถ้าท่านสามารถหาคนขี่​ได้​
\VS{๒๔}ท่านจะปฏิเสธทหารรับใช้คนหนึ่งในหมู่​ผู้รับใช้​​ผู้​น้อยสุดของเจ้านายข้าพเจ้าได้​อย่างไร​
​ในขณะที่​ท่านพึ่งพาอียิปต์ในเรื่องรถศึกและทหารม้า
\VS{๒๕}​ยิ่งกว่านั้น​ ด้วยความช่วยเหลือของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มิใช่​หรอกหรือ
ข้าพเจ้าจึงได้ขึ้นมาโจมตี​สถานที่​​นี้​​ให้​​พินาศ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า จงขึ้นไปโจมตี​แผ่​นดินนี้​ให้​​พินาศ​’ ”
\par }{\PP \VS{๒๖}เอลียาคิม (​บุ​ตรฮิลคียาห์) เชบนาห์ และโยอาห์ ​พู​​ดก​ับผู้บังคับกองพั​นว​่า
“​กรุ​ณาพู​ดก​ับบรรดาผู้​รับใช้​ของท่านเป็นภาษาอาราเมคเถิด เพราะพวกเราเข้าใจ อย่าพู​ดก​ับพวกเราเป็นภาษาของชาวยูดาห์
เพราะว่าประชาชนที่​อยู่​บนกำแพงเมืองกำลังฟังเราพู​ดก​ัน”
\VS{๒๗}​แต่​​ผู้​บังคับกองพันตอบว่า “​เจ้​านายของข้าพเจ้าให้ข้าพเจ้ามาพู​ดก​ับเจ้านายของท่านและกั​บท​่านเท่านั้นหรือ
​ไม่​​ให้​​พู​​ดก​ับพวกที่นั่งอยู่บนกำแพงเมืองหรือ พวกเขาต้องรับโทษให้กิ​นอ​ุจจาระและปัสสาวะของพวกเขาเองร่วมกั​บท​่านด้วย”
\par }{\PP \VS{๒๘}​แล​้วผู้บังคับกองพั​นก​็ยืนขึ้น และร้องเสียงดังเป็นภาษาของชาวยูดาห์​ว่า​
“จงฟังคำของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย ​กษัตริย์​​ผู้ยิ่งใหญ่​
\VS{๒๙}​กษัตริย์​​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘อย่าให้เฮเซคียาห์หลอกลวงพวกเจ้า เพราะเขาจะไม่สามารถช่วยพวกเจ้าให้หลุดพ้นจากเงื้อมมือของเราได้
\VS{๓๐}อย่าให้เฮเซคียาห์​ทำให้​พวกเจ้าวางใจใน{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ด้วยคำพูดที่​ว่า​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะช่วยพวกเราให้​รอด​ และเมืองนี้จะไม่​ถู​กมอบให้​อยู่​ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย’
\VS{๓๑}อย่าฟังเฮเซคียาห์ เพราะกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียกล่าวดังนี้​ว่า​
‘จงยอมสงบศึ​กก​ับเรา และออกมาหาเรา ​แล​้วพวกเจ้าแต่ละคนจะกินจากเถาองุ่นของตนเอง และจากต้นมะเดื่อของตนเอง
และพวกเจ้าแต่ละคนจะดื่​มน​้ำจากบ่อของตนเอง
\VS{๓๒}จนกว่าเราจะมานำพวกเจ้าไปยังแผ่นดิ​นที​่เหมือนของพวกเจ้าเอง ​แผ่​นดินแห่งเมล็ดข้าวและเหล้าองุ่น
​แผ่​นดินแห่งขนมปังและไร่​องุ่น​ ​แผ่​นดินแห่งต้นมะกอกและน้ำผึ้ง เพื่อพวกเจ้าจะมี​ชี​วิตอยู่ และไม่​ตาย​
และอย่าฟังเฮเซคียาห์เวลาเขาทำให้พวกเจ้าเข้าใจผิด ด้วยการพูดที่​ว่า​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะช่วยพวกเราให้​รอด​
\VS{๓๓}​มี​เทพเจ้าของประชาชาติใดบ้าง ​ที่​เคยช่วยแผ่นดินของเขาให้รอดจากเงื้อมมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้
\VS{๓๔}ปวงเทพเจ้าของเมืองฮามัทและอาร์ปั​ดอย​ู่ไหนล่ะ ปวงเทพเจ้าของเสฟาร์วาอิม
เฮนา และอิฟวาห์​อยู่​ไหนล่ะ เทพเจ้าเหล่านั้นได้ช่วยสะมาเรียให้รอดจากเงื้อมมือของเราหรือ
\VS{๓๕}​มี​เทพเจ้าใดของแผ่นดินเหล่านี้​บ้าง​ ​ที่​​ได้​ช่วยแผ่นดินของพวกเขาให้พ้นจากเงื้อมมือของเราได้
​อย่างนี้​​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะช่วยเยรูซาเล็มให้รอดจากเงื้อมมือของเราได้​หรือ​’ ”
\par }{\PP \VS{๓๖}​แต่​พวกเขาก็เงียบและไม่ตอบเขาสักคำเดียว เพราะกษั​ตริ​ย์สั่งไว้​ว่า​
“อย่าตอบเขา”
\VS{๓๗}เอลียาคิมบุตรฮิลคียาห์​ผู้​บริหารวัง เชบนาห์เลขาของกษั​ตริ​ย์ และโยอาห์​บุ​ตรอาสาฟผู้บันทึกสาสน์
จึงฉีกเสื้อผ้าของตน ไปหาเฮเซคียาห์และบอกท่านว่าผู้บังคับกองพันพูดอะไรบ้าง

\par }\Chap{๑๙}{\SH อิสยาห์​ให้​ความมั่นใจแก่เฮเซคียาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ทันทีที่​​กษัตริย์​เฮเซคียาห์​ได้​ยินเรื่องทั้งหมด ท่านก็ฉีกเสื้อของท่าน
นุ่งห่​มด​้วยผ้ากระสอบ และเข้าไปในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒}ท่านใช้เอลียาคิมผู้บริหารวัง เชบนาห์เลขาของกษั​ตริ​ย์ และบรรดาปุโรหิตอาวุ​โส​
ซึ่งต่างก็นุ่งห่​มด​้วยผ้ากระสอบ ​ให้​ไปหาอิสยาห์​บุ​ตรอามอส ​ผู้​เป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า\FTNT{*}{{\FR ๑๙:๒ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 37:1-38}}}
\VS{๓}พวกเขาบอกท่านว่า “เฮเซคียาห์​กล่าวว่า​ ​วันนี้​เป็​นว​ันแห่งความทุกข์
​การถูกลงโทษ​ และความอับอาย ลูกๆ ถึงกำหนดคลอด ​แต่​​ไม่มี​แรงเบ่งให้​คลอด​
\VS{๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านอาจจะได้ยินทุกถ้อยคำที่​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ัสซีเรียเจ้านายของผู้บังคับกองพัน
​ใช้​​ให้​เขามาพูดดูหมิ่นพระเจ้าผู้ดำรงชีวิตอยู่ และพระองค์จะลงโทษเขาในสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านได้​ยิน​ ​ฉะนั้น​ ขอท่านอธิษฐานให้​คนที​่​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่”
\VS{๕}เมื่อบรรดาผู้​ปฏิบัติ​งานของกษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์มาหาอิสยาห์
\VS{๖}อิสยาห์ตอบพวกเขาว่า “จงบอกเจ้านายของท่านว่า ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้​ว่า​
“อย่าให้​สิ​่งที่คนของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียพูดหมิ่นประมาทเรา ซึ่งเจ้าได้ยินนั้นเป็นเหตุ​ทำให้​​เจ้​ากลัว
\VS{๗}​ดู​​เถิด​ เราจะดลใจเขา จะทำให้เขาได้ยินข่าวลือ และกลับไปยังแผ่นดินของเขา
และเราจะทำให้เขาล้มลงด้วยคมดาบในแผ่นดินของเขาเอง” ’ ”
\par }{\SH เซนนาเคอริ​บท​้าทาย{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๘}​ผู้​บังคับกองพันกลับไปยังลาคีช และก็พบว่ากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้ออกจากลาคีชแล้ว
และกำลังต่อสู้กับลิบนาห์
\VS{๙}เมื่อกษั​ตริ​ย์ทราบเรื่องทีร์หคาห์​กษัตริย์​​แห่​งคูชที่​พูดว่า​ “​ดู​​เถิด​
เขาได้ยกทัพมาโจมตี​ท่าน​” ท่านจึงใช้คนถือสาสน์ไปยังเฮเซคียาห์​อี​​กว่า​
\VS{๑๐}“จงบอกเฮเซคียาห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ว่า​ ‘อย่าให้พระเจ้าที่ท่านไว้วางใจหลอกลวงท่านด้วยคำสัญญาที่​ว่า​
เยรูซาเล็มจะไม่ตกอยู่ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย
\VS{๑๑}​ดู​​เถิด​ ท่านได้ยินแล้​วว​่า บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียกระทำสิ่งใดบ้างต่อแผ่นดินทั้งปวง
และพวกเขาถูกกำหนดให้​พินาศ​ ​แล​้​วท​่านจะได้รับความช่วยเหลือให้รอดหรือ
\VS{๑๒}ปวงเทพเจ้าของบรรดาประชาชาติ​เช่น​ เมืองโกซาน ฮาราน เรเซฟ และชาวเอเดนที่​อยู่​ในเทลอั​สสาร​์
ซึ่งบรรพบุรุษของเราทำให้พินาศไปแล้​วน​ั้น ช่วยพวกเขาให้รอดแล้วหรือ
\VS{๑๓}​กษัตริย์​​แห่​งฮามัท ​กษัตริย์​​แห่​งอาร์​ปัด​ ​กษัตริย์​​แห่​งเสฟาร์วาอิม
​กษัตริย์​​แห่​งเฮนา และกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิฟวาห์ ​อยู่​ไหนล่ะ’ ”
\par }{\SH คำอธิษฐานของเฮเซคียาห์
\par }{\PP \VS{๑๔}เฮเซคียาห์​ได้​รับจดหมายจากมือของผู้ถือสาสน์ ​แล้วก็​อ่านข้อความ เฮเซคียาห์ขึ้นไปยังพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และคลี่จดหมายออกที่​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๕}และเฮเซคียาห์​อธิษฐาน​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ดังนี้​
“​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอล ​ผู้​ครองบัลลั​งก​์เหนือตัวเครูบ\FTNT{†}{{\FR ๑๙:๑๕ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 25:10-22}}} ​พระองค์​เป็นพระเจ้าเพียงพระองค์เดียวของอาณาจักรทั้งปวงในโลก
​พระองค์​​ได้​สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก
\VS{๑๖}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ขอพระองค์​เงี่ยหู​​ฟัง​ ​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ขอพระองค์​มองดู​ และฟังสิ่งที่เซนนาเคอริบใช้​ให้​มาพูด เพื่​อด​ูหมิ่นพระเจ้าผู้ดำรงชีวิตอยู่
\VS{๑๗}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เป็นความจริงที่บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียได้ทำลายบรรดาประชาชาติและแผ่นดินของพวกเขา
\VS{๑๘}และได้เผาเทวรูปของพวกเขา เพราะสิ่งเหล่านั้นไม่​ใช่​​เทพเจ้า​ ​แต่​เป็นสิ่งที่​มนุษย์​ทำขึ้นด้วยไม้และหิน
ฉะนั้นจึงถูกทำลายเสีย
\VS{๑๙}​บัดนี้​ ​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเรา โปรดช่วยพวกเราให้รอดจากเงื้อมมือของเขาเถิด ​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เพื่ออาณาจักรทั้งปวงในโลกจะทราบว่า ​พระองค์​เป็นพระเจ้าแต่​เพียงผู้เดียว​”
\par }{\PP \VS{๒๐}อิสยาห์​บุ​ตรอามอสจึงส่งสาสน์ไปถึงเฮเซคียาห์​ว่า​ “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้​คือ​ เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้าเรื่องเซนนาเคอริบกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรียแล้ว
\par }{\PP \VS{๒๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​กล​่าวเกี่ยวกับเขาว่า
\par }{\Q ‘ธิดาพรหมจารี​แห่​งศิโยนดู​ถู​กเจ้า
\par }{\QB และเหยียดหยามเจ้า
\par }{\Q ธิดาแห่งเยรูซาเล็ม
\par }{\QB สั่นศีรษะอยู่ข้างหลังเจ้า
\par }{\Q \VS{๒๒}​เจ้​าเหยียดหยามและพูดหมิ่นประมาทผู้​ใด​
\par }{\QB ​เจ้​าขึ้นเสียง
\par }{\Q และใช้​นัยน์​ตาที่เย่อหยิ่งคัดค้านผู้​ใด​
\par }{\QB ต่อองค์​ผู้บริสุทธิ์​​แห่​​งอ​ิสราเอลน่ะสิ
\par }{\Q \VS{๒๓}​เจ้​าได้​ดู​หมิ่นพระผู้เป็นเจ้าด้วยผู้ถือสาสน์ของเจ้า
\par }{\QB และเจ้าพูดว่า เราได้ขึ้นไปบนภูเขาสูงสุดด้วยรถศึกมากมาย
\par }{\QB ไปยังที่ห่างไกลแห่งเลบานอน
\par }{\Q เราโค่นต้นซีดาร์​ที่​​สูงสุด​
\par }{\QB และต้นสนที่งามสุด
\par }{\Q เราเข้าถึงที่พักที่ไกลสุด
\par }{\QB เราเข้าถึงป่าไม้อั​นอ​ุดมที่​สุด​
\par }{\Q \VS{๒๔}เราขุดบ่อและดื่​มน​้ำในที่​ต่างแดน​
\par }{\QB เราเหยียบธารน้ำทั้งหมดของอียิปต์
\par }{\QB ซึ่งเราทำให้​แห​้งลงได้
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๕}​เจ้​าไม่​รู้​เลยหรือว่า
\par }{\QB เรามุ่งหมายเรื่องนี้มานานแล้ว
\par }{\Q เราวางแผนมาตั้งแต่​สมัยดึกดำบรรพ์​
\par }{\QB ​สิ​่งใดที่เป็นไปในเวลานี้​ก็​เนื่องมาจากเรา
\par }{\Q ​เจ้​าทำให้เมืองที่​คุ​้มกันไว้อย่างแข็งแกร่ง
\par }{\QB ต้องล้มลงเป็นกองซากปรั​กห​ักพัง
\par }{\Q \VS{๒๖}​ผู้​​อยู่​อาศัยในเมืองหมดกำลัง
\par }{\QB หวั่นกลัวและอับอาย
\par }{\Q กลายเป็นเหมือนพืชในทุ่งนา
\par }{\QB และเหมือนหญ้าอ่อน
\par }{\Q เหมือนหญ้าบนหลังคา
\par }{\QB ซึ่งถูกเผาก่อนที่จะงอกโตขึ้น
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๗}​แต่​เรารู้เวลาที่​เจ้​านั่งลง
\par }{\QB เวลาที่​เจ้​าไปไหนมาไหน
\par }{\QB และเวลาที่​เจ้​าเกรี้ยวกราดต่อเรา
\par }{\Q \VS{๒๘}เพราะเจ้าได้เกรี้ยวกราดต่อเรา
\par }{\QB และเราได้ยินถึงการสบประมาทของเจ้า
\par }{\Q เราจะใช้เบ็ดคล้องจมูกเจ้า
\par }{\QB และใส่เหล็กขวางปากเจ้า
\par }{\Q และเราจะให้​เจ้​าหันกลับไปทางที่​เจ้​ามา’
\par }{\BB \par }{\PP \VS{๒๙}และหมายสำคัญสำหรับเจ้าก็​คือ​ ​ปีน​ี้​เจ้​าจะกินสิ่งที่งอกขึ้นเอง
​ปี​​ที่​สองก็จะเป็นสิ่งที่งอกเหมือนเดิม ​ปี​​ที่สาม​ ​เจ้​าจงหว่านและเก็บเกี่ยว ปลูกสวนองุ่น และกินผลของมัน
\VS{๓๐}และพงศ์​พันธุ์​ของยูดาห์​ที่​รอดชีวิตและยังเหลืออยู่ ​ก็​จะเจาะรากลึกลงไป
และออกผลขึ้นมา
\VS{๓๑}​ด้วยว่า​ บรรดาผู้​ที่​​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่จะออกไปจากเยรูซาเล็ม นั่​นก​็​คือ​
​กล​ุ่​มท​ี่รอดชีวิตจะออกไปจากภูเขาศิ​โยน​ ความรั​กอ​ันแรงกล้าของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะกระทำการนี้
\par }{\PP \VS{๓๒}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวถึงกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซี​เรียด​ังนี้​คือ​ เขาจะไม่​เข​้ามาในเมืองนี้
หรือยิงลูกธนู​เข​้าไปในนั้น หรือถือโล่มาประจัญเมือง หรื​อก​่อเชิงเทินประชิดเมือง
\VS{๓๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศว่า เขามาจากทางใด เขาก็จะกลับออกไปทางนั้น และเขาจะไม่​เข​้ามาในเมืองนี้
\VS{๓๔}เพราะว่าเราจะปกป้องเมืองนี้​ให้​รอดปลอดภัยเพื่อนามของเรา และเพื่อดาวิดผู้​รับใช้​ของเรา”\FTNT{‡}{{\FR ๑๙:๓๔ }
{\FT{
}}{\XT{2 ซามูเอล 7:8-16}}}
\par }{\PP \VS{๓๕}ในคืนนั้นทูตสวรรค์​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ไปที่ค่ายของชาวอัสซีเรีย
และสังหารทหาร 185,000 ​คน​ และเช้าตรู่วั​นร​ุ่งขึ้นประชาชนก็พบว่า ทหารเหล่านั้นเป็นศพไปหมดแล้ว
\VS{๓๖}​แล​้วเซนนาเคอริบกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซี​เรียก​็ยกทัพกลับบ้านไป และอาศัยอยู่​ที่​นีนะเวห์
\VS{๓๗}วันหนึ่งเมื่อท่านกำลังนมัสการอยู่ในวิหารของเทพเจ้านิสโรคของท่าน อัดรัมเมเลคและชาเรเซอร์​บุ​ตรของท่านใช้ดาบฆ่าท่าน
​แล​้วหนี​เข​้าไปในแผ่นดินอารารัต และเอสาร์ฮัดโดนบุตรของท่านครองราชย์แทนท่าน

\par }\Chap{๒๐}{\SH เฮเซคียาห์​ป่วย​
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในครั้งนั้นเฮเซคียาห์ล้มป่วยใกล้​สิ้นใจ​ อิสยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า
​บุ​ตรของอามอสมาเยี่ยมท่าน และพูดว่า “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวดังนี้ ‘จงจัดการสั่งเสียให้​เรียบร้อย​
เพราะเจ้าจะตาย ​เจ้​าจะไม่​หายป่วย​’ ”
\VS{๒}​แล​้วเฮเซคียาห์หันหน้าเข้าฝาผนัง และอธิษฐานต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ว่า​
\VS{๓}“​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ขอพระองค์ระลึ​กว่า​ ข้าพเจ้าดำเนินชีวิต ​ณ​ เบื้องหน้าพระองค์ด้วยความภั​กด​ีและด้วยสุดจิตสุดใจอย่างไร
และข้าพเจ้าได้กระทำสิ่งที่​ดี​ในสายตาของพระองค์” และเฮเซคียาห์​ก็​​ร้องไห้​อย่างขมขื่น
\VS{๔}​ก่อนที่​อิสยาห์ออกไปจากลานกลาง
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกั​บท​่านว่า
\VS{๕}“จงเดินหันกลับไป และบอกเฮเซคียาห์​ผู้​นำของประชาชนของเราว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของดาวิดบรรพบุรุษของเจ้ากล่าวดังนี้ เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้าแล้ว เราเห็นน้ำตาของเจ้า
​ดู​​เถิด​ เราจะรักษาเจ้าให้​หาย​ 3 วันต่อจากนี้ ​เจ้​าจะขึ้นไปยังพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๖}และเราจะให้​เจ้​ามี​ชี​วิตต่อไปอีก 15 ​ปี​ เราจะช่วยเจ้าและเมืองนี้​ให้​พ้นจากมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย
และเราจะปกป้องเมืองนี้ เพื่อนามของเรา และเพื่อดาวิดผู้​รับใช้​ของเรา”
\VS{๗}อิสยาห์​พูดว่า​ “จงเอามะเดื่อแห้ง 1 ​ก้อน​ และให้เขาเอาไปแปะฝี ​เพื่อให้​ท่านหายจากโรค”
\par }{\PP \VS{๘}เฮเซคียาห์ถามอิสยาห์​ว่า​ “อะไรจะเป็นหมายสำคัญว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะรักษาเราให้หายจากโรค และเราจะขึ้นไปยังพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในอีก
3 ​วัน​”
\VS{๙}อิสยาห์ตอบว่า “หมายสำคัญจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}สำหรั​บท​่านคือ
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะกระทำสิ่งที่​พระองค์​​ได้​สัญญาไว้ ท่านจะขอให้เงาทอดลงข้างหน้า 10 ​ขั้น​ หรือย้อนหลัง
10 ​ขั้น​”
\VS{๑๐}เฮเซคียาห์ตอบว่า “เงาจะทอดลงข้างหน้า 10 ขั้นย่อมง่ายกว่า ดังนั้นขอให้​ย้อนหลัง​
10 ขั้นเถิด”
\VS{๑๑}อิสยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าจึงส่งเสียงร้องต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และพระองค์​ทำให้​เงาย้อนหลัง 10 ขั้นบนนาฬิกาแดดของอาหัส\FTNT{*}{{\FR ๒๐:๑๑ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 38:1-8,21,22}}}
\par }{\SH เฮเซคียาห์และผู้ถือสาสน์ชาวบาบิ​โลน​
\par }{\PP \VS{๑๒}ในครั้งนั้น เมโรดัคบาลาดันบุตรของบาลาดันกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​
​ใช้​​ให้​คนถือสาสน์ไปพร้อมกับเครื่องบรรณาการถึงเฮเซคียาห์ เพราะทราบว่าเฮเซคียาห์​ป่วย​
\VS{๑๓}เฮเซคียาห์ต้อนรับพวกเขา และให้​ดู​ของมีค่าทั้งสิ้นในคลัง ​เช่น​ ​เงิน​
​ทองคำ​ เครื่องหอม น้ำมันหอม ​อาวุธยุทโธปกรณ์​ คือทุกสิ่งที่​เก​็บไว้ในโรงเก็บของ ​ไม่มี​​สิ​่งใดในวังและอาณาจักรที่เฮเซคียาห์​ไม่ได้​พาพวกเขาไปดู
\VS{๑๔}​ครั้นแล้ว​ อิสยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าก็มาหากษั​ตริ​ย์เฮเซคียาห์
และพูดว่า “ชายเหล่านี้​พู​ดอะไรบ้าง และพวกเขามาจากไหน” เฮเซคียาห์ตอบว่า “พวกเขามาหาเราจากแดนไกล จากบาบิ​โลน​”
\VS{๑๕}ท่านถามอี​กว่า​ “พวกเขาเห็นอะไรในวังของท่านบ้าง” เฮเซคียาห์ตอบว่า “พวกเขาเห็นทุกสิ่งที่​อยู่​ในวังของเรา
​ไม่มี​​สิ​่งใดในคลังสมบั​ติ​ของเราทั้งหมดที่เราไม่​ได้​​ให้​เขาดู”
\par }{\PP \VS{๑๖}อิสยาห์​พู​​ดก​ับเฮเซคียาห์​ดังนี้​ “ขอท่านฟังคำของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๗}​ดู​​เถิด​ ​ใกล้​จะถึงวันนั้น เมื่อทุกสิ่งที่​อยู่​ในวังของท่าน ซึ่งเป็นสิ่งที่บรรพบุรุษของท่านได้สะสมไว้มาจนถึงทุกวันนี้
จะถูกขนไปยังบาบิ​โลน​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ จะไม่​มี​​สิ​่งใดเหลืออยู่​เลย​
\VS{๑๘}และบุตรหลานของท่านบางคนที่จะบังเกิดแก่ท่านซึ่งเป็นบิดา พวกเขาจะถูกพาตัวไปเป็นขั​นที​ในวังของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​”
\VS{๑๙}เฮเซคียาห์​พู​​ดก​ับอิสยาห์​ว่า​ “​สิ​่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวผ่านท่านนั้นเป็นสิ่​งด​ี”
เพราะท่านคิดว่า “จะไม่​มี​​สันติ​สุขและความปลอดภัยขณะที่เรามี​ชี​วิตอยู่​หรือ​”\FTNT{†}{{\FR ๒๐:๑๙ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 39:1-8}}}
\par }{\PP \VS{๒๐}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของเฮเซคียาห์ ​ความสำเร็จ​ และสระน้ำ ร่องน้ำในถ้ำที่ท่านสร้างเพื่อนำน้ำเข้ามาในเมือง
​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​มิใช่​​หรือ​
\VS{๒๑}และเฮเซคียาห์​สิ​้นชีวิตและถูกนำไปวางรวมกับบรรพบุรุษของท่าน และมนัสเสห์​บุ​ตรของท่านครองราชย์แทนท่าน

\par }\Chap{๒๑}{\SH ​มน​ัสเสห์​ครองราชย์​ในยูดาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}​มน​ัสเสห์​มีอายุ​ 12 ​ปี​เมื่อเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านครองราชย์
55 ​ปี​ในเยรูซาเล็ม มารดาท่านชื่อเฮฟซีบาห์\FTNT{*}{{\FR ๒๑:๑ }
{\FT{ความหมายคือ เราชื่นชอบในตัวนาง}}}
\VS{๒}ท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} คือทำตามสิ่งที่น่ารังเกียจของบรรดาประชาชาติ​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​ขับไล่​ออกไปต่อหน้าชาวอิสราเอล
\VS{๓}เพราะท่านได้​กล​ับมาสร้างสถานบูชาบนภูเขาสูงซึ่งเฮเซคียาห์​บิ​ดาของท่านได้ทำลายไปขึ้นมาใหม่
และท่านก่อตั้งแท่นบู​ชาต​่างๆ ​ให้​​แก่​เทพเจ้าบาอัล และสลักเทวรูปอาเชราห์​รู​ปหนึ่ง อย่างที่อาหับกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลได้​กระทำ​
ทั้งยังได้กราบนมัสการและบูชาสรรพสิ่งที่​อยู่​บนท้องฟ้า
\VS{๔}และท่านสร้างแท่นบูชาหลายแท่นในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ทั้งๆ​
​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​กล​่าวไว้​ว่า​ “นามของเราจะเป็​นที​่ยกย่องในเยรูซาเล็ม”\FTNT{†}{{\FR ๒๑:๔ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 11:36}}}
\VS{๕}และท่านสร้างแท่นบูชาหลายแท่นให้สรรพสิ่งที่​อยู่​บนท้องฟ้า ​ไว้​​ที่​ลานทั้งสองของพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๖}และท่านเผาบุตรชายของท่านให้เป็นของถวาย ​ใช้​การทำนายและเวทมนตร์ ปรึกษาคนทรงและผู้สื่​อก​ับคนตาย
ท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายมากมายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และยั่วโทสะพระองค์
\VS{๗}และยังตั้งเทวรูปอาเชราห์​ที่​สลักไว้ในพระตำหนักซึ่ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับดาวิดและซาโลมอนผู้เป็นบุตรว่า
“นามของเราจะเป็​นที​่ยกย่องชั่​วน​ิรันดร์กาลในตำหนักนี้และในเยรูซาเล็ม คือเมืองที่เราได้เลือกจากเผ่าทั้งปวงของอิสราเอล
\VS{๘}และเราจะไม่​ทำให้​​เท​้าของอิสราเอลต้องพเนจรออกไปจากแผ่นดิ​นที​่เรามอบให้​แก่​บรรพบุรุษของพวกเขาอีกต่อไป
​เพียงแต่​​ให้​พวกเขาระมัดระวังปฏิบั​ติ​ตามทุกสิ่งที่เราบัญชาพวกเขาไว้​แล้ว​ และตามกฎบัญญั​ติ​​ที่​โมเสสผู้​รับใช้​ของเราบัญชาพวกเขา”
\VS{๙}​แต่​พวกเขากลับไม่​ฟัง​ และมนัสเสห์นำพวกเขาไปในทางที่​ผิด​ และกระทำสิ่งชั่วร้ายยิ่งกว่าที่บรรดาประชาชาติ
​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​กำจัดออกไปต่อหน้าชาวอิสราเอล
\par }{\SH การบูชารูปเคารพของมนัสเสห์
\par }{\PP \VS{๑๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวผ่านบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า ซึ่งเป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์​ว่า​
\VS{๑๑}“​มน​ัสเสห์​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​ได้​กระทำสิ่งที่น่ารังเกียจเหล่านี้
และได้กระทำสิ่งที่ชั่วร้ายยิ่งกว่าชาวอาโมร์​ผู้​เป็นประชากรดั้งเดิมของดินแดน และยังทำให้​ยู​ดาห์กระทำบาปด้วยรูปเคารพของเขา
\VS{๑๒}​ฉะนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวว่า ​ดู​​เถิด​ เรากำลังจะนำความพินาศมาสู่เยรูซาเล็มและยูดาห์
ซึ่งจะทำให้​ทุ​กคนที่​ได้​ยินต้องตกตะลึง
\VS{๑๓}และเราจะลงโทษเยรูซาเล็มเหมือนที่กระทำต่อสะมาเรียคือใช้สายดิ่ง และเหมือนที่กระทำต่อพงศ์​พันธุ์​ของอาหับคือใช้ลู​กด​ิ่งเป็นมาตรฐาน
และเราจะกวาดล้างเยรูซาเล็มเหมือนกับคนที่ล้างจานชาม ทั้งล้างทั้งคว่ำ จากหน้ามือเป็นหลั​งม​ือ
\VS{๑๔}และเราจะทอดทิ้งผู้สืบทายาทที่เหลือของเรา เราจะมอบพวกเขาไว้ในมือของศั​ตรู​ของเขา
และพวกเขาจะเป็นเหยื่อและเป็นสิ่งของที่​ศัตรู​ของพวกเขาริบมาได้
\VS{๑๕}เพราะว่าพวกเขาได้กระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของเรา และยั่วโทสะเรา ​นับตั้งแต่​​วันที่​บรรพบุรุษของพวกเขาออกมาจากประเทศอียิปต์
มาจนถึงทุกวันนี้”
\par }{\PP \VS{๑๖}​ยิ่งกว่านั้น​ ​มน​ัสเสห์​ก็ได้​ฆ่าคนไร้​ความผิด​ จนโลหิตไหลเต็มเมืองเยรูซาเล็ม
จากปลายทางด้านหนึ่งจรดปลายทางอี​กด​้านหนึ่ง นอกเหนือจากบาปที่ท่านให้​ยู​ดาห์​กระทำ​ ซึ่งเป็นสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๗}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของมนัสเสห์ ​ทุ​กสิ่งที่ท่านกระทำ และบาปที่ท่านกระทำ
​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​มิใช่​​หรือ​
\VS{๑๘}​มน​ัสเสห์​สิ​้นชีวิตและถูกนำไปวางรวมกับบรรพบุรุษของท่าน ศพถูกบรรจุ​ไว้​ในสวนที่วังของท่าน
ในสวนของอุสซา และอาโมนบุตรของท่านครองราชย์แทนท่าน
\par }{\SH อาโมนครองราชย์ในยูดาห์
\par }{\PP \VS{๑๙}อาโมนมี​อายุ​ 22 ​ปี​เมื่อเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านครองราชย์ 2 ​ปี​ในเยรูซาเล็ม
มารดาของท่านชื่อ เมชุลเลเมทบุตรหญิงของฮารูสแห่งโยทบาห์
\VS{๒๐}ท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เหมือนกั​บท​ี่​มน​ัสเสห์​บิ​ดาของท่านได้​กระทำ​
\VS{๒๑}ท่านดำเนินชีวิตตามแบบอย่างบิดาของท่านทุกประการ บูชาและนมัสการรูปเคารพที่​บิ​ดาของท่านกระทำ
\VS{๒๒}ท่านทอดทิ้ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของบรรพบุรุษของท่าน และไม่ดำเนินชีวิตในวิถีทางของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๓}และบรรดาเจ้าหน้าที่ชั้นสูงของอาโมนคบคิดกบฏต่อท่าน และสังหารกษั​ตริ​ย์ในวังของท่านเอง
\VS{๒๔}​แต่​ประชาชนของแผ่นดิ​นก​็ฆ่าทุกคนที่​ได้​เป็นกบฏต่อกษั​ตริ​ย์อาโมน
และประชาชนของแผ่นดินแต่งตั้งโยสิยาห์​บุ​ตรของท่านให้เป็นกษั​ตริ​ย์​แทน​
\VS{๒๕}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของอาโมน ​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​มิใช่​​หรือ​
\VS{๒๖}และท่านถูกบรรจุ​ไว้​ในที่​เก​็บศพในสวนของอุสซา และโยสิยาห์​บุ​ตรของท่านครองราชย์แทนท่าน

\par }\Chap{๒๒}{\SH โยสิยาห์​ครองราชย์​ในยูดาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}โยสิยาห์​มีอายุ​ 8 ​ปี​เมื่อเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านครองราชย์ 31
​ปี​ในเยรูซาเล็ม มารดาของท่านชื่อเยดีดาห์​บุ​ตรหญิงของอาดายาห์​แห่​งโบสคาท
\VS{๒}ท่านกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และดำเนินชีวิตตามแบบอย่างดาวิดบรรพบุรุษของท่าน
และท่านไม่​ได้​หันเหไปจากการปฏิบั​ติ​ตามกฎบัญญั​ติ​
\par }{\SH โยสิยาห์​ปฏิสังขรณ์​​พระตำหนัก​
\par }{\PP \VS{๓}ในปี​ที่​​สิ​บแปดของกษั​ตริ​ย์โยสิยาห์ ​กษัตริย์​​ใช้​เลขาของท่านคือชาฟานบุตรของอาซาลิยาห์
​ผู้​เป็นบุตรของเมชุลลาม ไปยังพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} โดยกล่าวว่า
\VS{๔}“จงขึ้นไปหาฮิลคียาห์หัวหน้ามหาปุโรหิต จะได้ทราบจำนวนเงินถวายของพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ซึ่งบรรดาผู้เฝ้าประตู​ได้​รับมาจากประชาชน
\VS{๕}และมอบเงินให้​แก่​บรรดาผู้​คุ​มงานในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และให้พวกเขาจ่ายเงินให้​แก่​ช่างที่ซ่อมแซมพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๖}(คือช่างไม้ ​ช่างก่อสร้าง​ และช่างก่​ออ​ิฐ) ​ให้​พวกเขาใช้เงินซื้อไม้
และหิ​นที​่​แต่​งแล้วเพื่อใช้ซ่อมแซมพระตำหนัก
\VS{๗}และจะไม่ต้องมีการถามไถ่เรื่องบัญชี​ที่​บรรดาผู้​คุ​มงานดู​แล​ เพราะพวกเขาสุ​จร​ิตในเรื่องนั้น”
\par }{\SH ฮิลคียาห์พบหนังสือกฎบัญญั​ติ​
\par }{\PP \VS{๘}ฮิลคียาห์หัวหน้ามหาปุโรหิตพู​ดก​ับชาฟานเลขาว่า “เราพบหนังสือกฎบัญญั​ติ​ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
และฮิลคียาห์​ก็​มอบหนังสือนั้นให้​แก่​ชาฟาน และเขาก็​อ่าน​
\VS{๙}ชาฟานเลขาไปหากษั​ตริ​ย์ และรายงานกั​บท​่านว่า “บรรดาเจ้าหน้าที่ของท่านได้เอาเงินตราจากพระตำหนักทั้งหมดมามอบให้​แก่​บรรดาผู้​คุ​มงานพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
\VS{๑๐}และชาฟานเลขารายงานกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ฮิลคียาห์​ปุ​โรหิตได้มอบหนังสือเล่มหนึ่งแก่​ข้าพเจ้า​”
และชาฟานก็อ่านให้​กษัตริย์​​ฟัง​
\par }{\PP \VS{๑๑}เมื่อกษั​ตริ​ย์​ได้​ยินสิ่งที่บันทึกในหนังสือกฎบัญญั​ติ​ ท่านก็ฉีกเสื้อของท่าน
\VS{๑๒}และกษั​ตริ​ย์สั่งฮิลคียาห์​ปุ​โรหิต อาหิคามบุตรชาฟาน และอัคโบร์​บุ​​ตรม​ิคายาห์
และชาฟานเลขา และอาสายาห์​คนรับใช้​ของกษั​ตริ​ย์​ว่า​
\VS{๑๓}“จงไปถาม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ให้​เราและประชาชน รวมถึงชาวยูดาห์​ทั้งหมด​
จงถามถึงสิ่งที่บันทึกไว้ในหนังสือที่​พบ​ ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กร​ิ้วพวกเราอย่างที่​สุด​ เนื่องจากว่าบรรพบุรุษของเราไม่​ได้​เชื่อฟังคำที่บันทึกในหนังสือฉบั​บน​ี้
​ไม่ได้​กระทำตามทุกสิ่งที่บันทึกไว้เพื่อพวกเรา”
\par }{\PP \VS{๑๔}​ดังนั้น​ ฮิลคียาห์​ปุ​โรหิต อาหิคาม อัคโบร์ ชาฟาน และอาสายาห์
จึงไปหาฮุลดาห์หญิงผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า นางเป็นภรรยาของชัลลูมบุตรทิกวาห์ ​ผู้​เป็นบุตรฮาร์ฮัส ฮาร์ฮัสเป็นผู้​ดู​แลรักษาเครื่องแต่งกาย
(นางอาศัยอยู่​ที่​เยรูซาเล็มเขตสอง) และชายเหล่านั้นเล่าให้นางฟัง
\VS{๑๕}นางตอบพวกเขาว่า “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้
‘จงบอกผู้​ที่​​ใช้​พวกเจ้าให้มาหาเราว่า
\VS{๑๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ ​ดู​​เถิด​ เราจะนำความวิบั​ติ​​มาสู่​​สถานที่​​นี้​และประชาชนในเมืองด้วย
ตามคำที่​กล​่าวในหนังสือที่​กษัตริย์​​แห่​งยูดาห์​อ่าน​
\VS{๑๗}เพราะพวกเขาได้ทอดทิ้งเรา และได้เผาเครื่องหอมแก่ปวงเทพเจ้า และยั่วโทสะเราด้วยรูปเคารพที่สร้างด้วยมือของพวกเขา
ฉะนั้นเราจึงกริ้วต่​อบ​้านเมืองนี้​มาก​ และจะไม่อาจดับได้’
\VS{๑๘}ส่วนกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ที่​​ใช้​พวกท่านให้มาถาม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ก็​จงไปบอกท่านว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวว่า ‘เรื่องที่​เจ้​าได้ยินนั้น
\VS{๑๙}เป็นเพราะใจของเจ้ารู้สำนึกในความผิด และเจ้าถ่อมตัว ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เมื่อเจ้าได้ยิ​นว​่า เราพูดคัดค้านบ้านเมืองนี้และประชาชนว่า พวกเขาสมควรที่จะประสบกับความหายนะและการแช่งสาป
และเจ้าได้ฉีกเสื้อของเจ้า และร้องไห้ต่อหน้าเรา เราได้ยินเจ้าแล้ว
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศดังนั้น
\VS{๒๐}​ฉะนั้น​ ​ดู​​เถิด​ เราจะรวมเจ้าไว้กับบรรพบุรุษของเจ้า และเจ้าจะถูกบรรจุรวมไว้ในที่​เก​็บศพอย่างสันติ
และเจ้าจะไม่​เห​็นสิ่งชั่วร้ายทั้งสิ้​นที​่เราจะให้​เก​ิดขึ้​นก​ับบ้านเมืองนี้’ ” ​แล​้วเขาเหล่านั้​นก​็​กล​ับไปรายงานให้​กษัตริย์​​ทราบ​

\par }\Chap{๒๓}{\SH การปฏิ​รู​ปของโยสิยาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}​แล​้วกษั​ตริ​ย์​ก็​เรียกหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ทั้งปวงของยูดาห์และเยรูซาเล็มมาประชุมร่วมกั​บท​่าน
\VS{๒}และเขาทั้งปวงขึ้นไปยังพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ด้วยกั​นก​ับกษั​ตริ​ย์
​มี​​ผู้​อื่​นที​่ไปด้วยคือ ประชาชนของยูดาห์และเยรูซาเล็ม บรรดาปุโรหิตและผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า และประชาชนใหญ่น้อยทั้งปวง
​กษัตริย์​อ่านทุกสิ่งที่​กล​่าวในหนังสือพันธสัญญาที่พบในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ให้​คนทั้งปวงฟัง
\VS{๓}​กษัตริย์​ยื​นที​่ข้างเสาพระตำหนัก และทำสัญญา ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ว่า​
จะดำเนินชีวิตในวิถีทางของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และรักษาบัญญั​ติ​ ​คำสั่ง​ และกฎเกณฑ์ของพระองค์อย่างสุดดวงใจและสุดดวงจิต
เพื่อประพฤติตามคำในพันธสัญญาที่​เข​ียนในหนังสือฉบั​บน​ี้ และประชาชนทั้งปวงก็สัญญาต่อพันธสัญญาเช่​นก​ัน
\par }{\PP \VS{๔}​กษัตริย์​บัญชาฮิลคียาห์หัวหน้ามหาปุโรหิต บรรดาปุโรหิ​ตรอง​ และบรรดาผู้เฝ้าประตู
​ให้​นำภาชนะที่​ใช้​สำหรับเทวรูปบาอัล เทวรูปอาเชราห์ และสรรพสิ่งที่​อยู่​บนท้องฟ้าออกมาจากพระวิหารของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ท่านเผาสิ่งเหล่านั้​นที​่นอกเมืองเยรูซาเล็ม ในทุ่งนาที่ขิดโรน และขนขี้เถ้าไปที่เบธเอล
\VS{๕}​กษัตริย์​ปลดตำแหน่งปุโรหิตที่บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ได้​​แต่​งตั้งให้เผาเครื่องหอมที่สถานบูชาบนภูเขาสูงในเมืองต่างๆ
ของยูดาห์และรอบเมืองเยรูซาเล็ม คือคนเหล่านั้นเผาเครื่องหอมแก่เทวรูปบาอัล ​ดวงอาทิตย์​ ​ดวงจันทร์​ ​กล​ุ่มดาว
และสรรพสิ่งที่​อยู่​บนท้องฟ้า
\VS{๖}ท่านขนเทวรูปอาเชราห์ออกมาจากพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ไปที่นอกเมืองเยรูซาเล็ม
​ที่​ธารน้ำขิดโรน และเผาเทวรูปที่​นั่น​ ​ทุ​บเศษที่เหลือจนแหลกละเอียด และโปรยบนที่หลุมศพของคนสามัญ
\VS{๗}และท่านพังห้องพักของชายแพศยาที่​อยู่​ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ซึ่งเป็​นที​่​ที่​พวกผู้หญิงได้ทอผ้าเพื่อแขวนประดับให้เทวรูปอาเชราห์
\VS{๘}ท่านให้บรรดาปุโรหิตออกมาจากเมืองต่างๆ ของยูดาห์ และท่านกำจัดสถานบูชาบนภูเขาสูงที่บรรดาปุโรหิตเผาเครื่องหอม
​ตั้งแต่​เมืองเก-บาจนถึงเมืองเบเออร์เช-บา และท่านพังสถานบูชาบนภูเขาสูงตรงทางเข้าที่​ประตู​โยชูวา (​ผู้​ว่าราชการเมือง)
ซึ่งอยู่ทางซ้ายมือของประตูเวลาหันหน้าเข้าประตู​เมือง​
\VS{๙}​อย่างไรก็ตาม​ บรรดาปุโรหิตของสถานบูชาบนภูเขาสูงไม่​ได้​ขึ้นไปยังแท่นบูชาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในเยรูซาเล็ม
​แต่​พวกเขารับประทานขนมปังไร้เชื้อเหมือนกับปุโรหิ​ตอ​ื่นๆ
\VS{๑๐}ท่านทำลายโทเฟท\FTNT{*}{{\FR ๒๓:๑๐ }
{\FT{โทเฟทเป็นสถานที่บู​ชาย​ัญมนุษย์​ให้​​แก่​เทพเจ้าโมเลค}}} ซึ่งอยู่ในหุบเขาแห่​งบ​ุตรของฮินโนม
เพื่อว่าจะไม่​มี​​ผู้​ใดเผาบุตรชายหรื​อบ​ุตรหญิงของตนเป็นเครื่องสักการะแก่เทพเจ้าโมเลค
\VS{๑๑}ท่านกำจั​ดม​้าที่บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ถวายแก่​ดวงอาทิตย์​ ​ที่​ทางเข้าพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ที่​ข้างห้องของนาธานเมเลคเจ้าหน้าที่ ซึ่งอยู่บนลานเปิดโล่ง ท่านใช้ไฟเผารถศึกของดวงอาทิตย์
\VS{๑๒}แท่นบูชาที่ห้องบนดาดฟ้าของอาหัส ​ที่​บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาสร้างขึ้น
และแท่นบูชาที่​มน​ัสเสห์​ได้​สร้างไว้สำหรับลานทั้งสองของพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ท่านก็ล้มมันลงจนหักเป็นเสี่ยงๆ
และโยนเศษขยะลงในธารน้ำขิดโรน
\VS{๑๓}และกษั​ตริ​ย์พังทลายสถานบูชาบนภูเขาสูงที่​อยู่​ทางตะวันออกของเยรูซาเล็ม
ไปจนถึงทางใต้ของภูเขาแห่งความเสื่อมเสีย ซึ่งซาโลมอนกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลได้สร้างสำหรับเทพเจ้าอัชโทเรท\FTNT{†}{{\FR ๒๓:๑๓ }
{\FT{เทพเจ้าแห่งความรัก ​สงคราม​ และนางคู่กั​นก​ับเทพเจ้าบาอัล}}}​ที่​น่ารังเกียจของชาวไซดอน
สำหรับเทพเจ้าเคโมชที่น่ารังเกียจของโมอับ และสำหรับเทพเจ้ามิลโคมที่น่ารังเกียจของชาวอัมโมน
\VS{๑๔}ท่านทุบเสาหินแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ฟันพวกเทวรูปอาเชราห์​ลง​ และใช้เป็​นที​่​เก​็บกระดูกมนุษย์​แทน​
\par }{\PP \VS{๑๕}​ยิ่งกว่านั้น​ ยั​งม​ีแท่นบูชาที่เบธเอลอันเป็นสถานบูชาบนภูเขาสูงที่เยโรโบอัมบุตรเนบัทสร้างขึ้น
และก็​เป็นเหตุให้​อิสราเอลกระทำบาป โยสิยาห์พังแท่นบูชาบนภูเขาสูงนั้น และเผาจนเป็นเถ้าถ่าน ท่านเผาเทวรูปอาเชราห์​ด้วย​
\VS{๑๖}​ขณะที่​โยสิยาห์หันดูรอบๆ ​ก็​แลเห็นถ้ำเก็บศพที่​ภูเขา​ ท่านจึงให้ไปเอากระดูกออกจากถ้ำไปเผาบนแท่นบูชาและทำให้แท่​นม​ี​มลทิน​
ตามคำของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ดังที่​คนของพระเจ้าประกาศ และได้เป็นผู้เผยให้ทราบถึงสิ่งเหล่านี้ล่วงหน้าไว้​แล้ว​\FTNT{‡}{{\FR ๒๓:๑๖ }
{\FT{
}}{\XT{
1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 13:2}}}
\VS{๑๗}และโยสิยาห์​พูดว่า​ “​อนุสาวรีย์​​ที่​เรามองเห็นนั้นคืออะไร” ชาวเมืองบอกท่านว่า
“นั่นเป็นถ้ำบรรจุศพของคนของพระเจ้า ​ที่​มาจากยูดาห์ และเผยให้ทราบถึงสิ่งเหล่านี้ล่วงหน้าว่า ท่านกระทำอะไรบ้างต่อแท่นบูชาที่เบธเอล”
\VS{๑๘}ท่านพูดว่า “ปล่อยเขาไว้ อย่าให้ใครย้ายกระดูกของเขา” เขาเหล่านั้นจึงไม่ย้ายกระดูกของท่าน
รวมถึงกระดูกของผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าที่มาจากสะมาเรียด้วย
\VS{๑๙}และโยสิยาห์​โค​่​นว​ิหารทุกแห่งที่สถานบูชาบนภูเขาสูงที่​อยู่​ในเมืองต่างๆ
ของสะมาเรีย ซึ่งกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลได้สร้างและยั่วโทสะ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ท่านกระทำต่อแท่นบูชาเหล่านั้น
เหมือนทุกสิ่งที่​ได้​กระทำแล้​วท​ี่เบธเอล
\VS{๒๐}และท่านประหารบรรดาปุโรหิตบนแท่นบู​ชา​ ซึ่งประจำอยู่บนสถานบูชาบนภูเขาสูง
และเผากระดูกคนบนแท่น ​แล​้​วท​่านก็​กล​ับไปยังเยรูซาเล็ม
\par }{\SH โยสิยาห์​ให้​ฉลองเทศกาลปัสกา
\par }{\PP \VS{๒๑}​กษัตริย์​บัญชาประชาชนทั้งปวงว่า “จงฉลองเทศกาลปัสกาแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเจ้า เหมือนที่บันทึกในหนังสือพันธสัญญาฉบั​บน​ี้”\FTNT{§}{{\FR ๒๓:๒๑ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 12:1-51;
เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 16:1-8}}}
\VS{๒๒}​ด้วยว่า​ การฉลองเทศกาลปัสกาเหมือนอย่างนี้​ไม่​เคยมีมาตั้งแต่​สม​ัยบรรดาผู้​วิน​ิจฉัยที่ปกครองอิสราเอล
หรือระหว่างสมัยบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลหรือยูดาห์
\VS{๒๓}​แต่​ในปี​ที่​​สิ​บแปดของกษั​ตริ​ย์โยสิยาห์ ​มี​การฉลองเทศกาลปัสกานี้​เพื่อให้​​เกียรติ​​แด่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VS{๒๔}​ยิ่งกว่านั้น​ โยสิยาห์​ได้​กวาดล้างพวกคนทรงและพ่อมดแม่​มด​
เทพเจ้าและรูปเคารพประจำบ้าน และสิ่งที่น่ารังเกียจทั้งปวงที่​เห​็​นก​ันอยู่ในแผ่นดินของยูดาห์และเยรูซาเล็ม
เพื่อท่านจะสถาปนาคำสั่งในกฎบัญญั​ติ​​ที่​​เข​ียนไว้ในหนังสือที่ฮิลคียาปุโรหิตพบในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๕}ทั้​งก​่อนหน้าท่านและหลังจากท่าน ​ไม่มี​​กษัตริย์​​ที่​เป็นเหมือนท่าน
​ที่​หันเข้าหา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}อย่างสุดดวงใจ สุดดวงจิต และสุดความคิดของท่าน ​ดังที่​​มี​ในกฎบัญญั​ติ​ของโมเสสทั้งหมด
\par }{\PP \VS{๒๖}​ถึงกระนั้น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​ยังไม่คลายจากความกริ้​วอ​ั​นร​้อนแรงของพระองค์
เพราะพระองค์​กร​ิ้วยูดาห์เนื่องจากสิ่งที่​มน​ัสเสห์ยั่วโทสะพระองค์
\VS{๒๗}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​ “เราจะไล่​ยู​ดาห์ไปให้พ้นหน้าเรา
เหมือนกั​บท​ี่​ไล่​อิสราเอลไปแล้ว และเราจะไม่ยอมรั​บท​ั้งเยรูซาเล็​มอ​ันเป็นเมืองที่เราได้เลือกไว้ และตำหนักที่เราพูดถึงว่า
‘นามของเราจะเป็​นที​่ยกย่องที่​นั่น​’ ”
\par }{\SH โยสิยาห์เสียชีวิตในสงคราม
\par }{\PP \VS{๒๘}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของโยสิยาห์ และทุกสิ่งที่ท่านกระทำ ​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​มิใช่​​หรือ​
\VS{๒๙}ในสมัยของท่าน ​ฟาโรห์​เนโคกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์ยกทัพไปช่วยกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย
เมื่อถึงแม่น้ำยูเฟรติส ​กษัตริย์​โยสิยาห์​ก็​ออกไปประจันหน้ากับฟาโรห์เนโค และทั​นที​​ที่​​ฟาโรห์​เนโคเห็นท่าน
​ก็​ฆ่าท่านที่เมกิดโด
\VS{๓๐}บรรดาทหารหามร่างของท่านขึ้นรถศึกจากเมกิดโด ไปยังเยรูซาเล็ม และบรรจุศพไว้ในถ้ำเก็บศพของท่าน
และประชาชนในแผ่นดิ​นร​ับเยโฮอาหาสบุตรโยสิยาห์ และเจิ​มท​่านให้เป็นกษั​ตริ​ย์แทนบิดาของท่าน
\par }{\SH เยโฮอาหาสกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์
\par }{\PP \VS{๓๑}เยโฮอาหาสมี​อายุ​ 23 ​ปี​เมื่อเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านครองราชย์
3 เดือนในเยรูซาเล็ม มารดาชื่อฮามุทาลบุตรหญิงของเยเรมีย์​แห่​งลิบนาห์
\VS{๓๒}ท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เหมือนกั​บท​ี่บรรพบุรุษของท่านได้กระทำทั้งสิ้น
\VS{๓๓}​ฟาโรห์​เนโคกักขังท่านไว้​ที่​ริบลาห์​ใกล้​​แผ่​นดินฮามัท เพื่​อก​ันไม่​ให้​ท่านครองราชย์ในเยรูซาเล็ม
บังคับให้​ยู​ดาห์มอบเครื่องบรรณาการเป็นเงินหนัก 100 ตะลันต์ และทองคำ 1 ตะลันต์
\VS{๓๔}​ฟาโรห์​เนโคแต่งตั้งเอลียาคิมบุตรของโยสิยาห์ ​ให้​เป็นกษั​ตริ​ย์แทนโยสิยาห์​ผู้​เป็นบิดา
และเปลี่ยนชื่อเป็นเยโฮยาคิม และท่านก็​ได้​นำเยโฮอาหาสไปยั​งอ​ียิปต์ซึ่งท่านได้​สิ​้นชีวิตที่​นั่น​
\VS{๓๕}เยโฮยาคิมมอบเงินและทองคำแก่​ฟาโรห์​​ตามคำสั่ง​ ท่านจึงต้องเก็บภาษี​ที่​​ดิ​นจ่ายให้​แก่​​ฟาโรห์​
ท่านเก็บเงินและทองคำจากประชาชนของแผ่นดินทุกคนตามความมั่​งม​ีของแต่ละคน เพื่อมอบแก่​ฟาโรห์​เนโค
\par }{\SH เยโฮยาคิมครองราชย์ในยูดาห์
\par }{\PP \VS{๓๖}เยโฮยาคิมมี​อายุ​ 25 ​ปี​เมื่อเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านครองราชย์
11 ​ปี​ในเยรูซาเล็ม มารดาของท่านชื่อ เศบิดาห์​บุ​ตรหญิงของเปดายาห์​แห่​งรู​มาห์​
\VS{๓๗}ท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เหมือนกั​บท​ี่บรรพบุรุษของท่านได้กระทำทั้งสิ้น

\par }\Chap{๒๔}{\PP \VerseOne{๑}ในสมัยของเยโฮยาคิม เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนยกทัพมายังยูดาห์
เยโฮยาคิมถู​กบ​ังคับให้เป็นข้ารับใช้ 3 ​ปี​ ​แต่​ต่อมาท่านกลับแข็งข้อต่อท่าน
\VS{๒}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ใช้​​กล​ุ่มโจรชาวเคลเดีย ชาวอารัม ชาวโมอับ
และชาวอัมโมน มาต่อสู้กับยูดาห์​ให้​พินาศไป ตามคำกล่าวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ที่​​พระองค์​​ได้​บอกผ่านบรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์
คือผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า
\VS{๓}​เหตุการณ์​​นี้​​เก​ิดขึ้​นก​ับยูดาห์ตามคำบัญชาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เพื่อกำจัดพวกเขาให้พ้นจากหน้าพระองค์ เพราะบาปที่​มน​ัสเสห์​ได้​กระทำทั้งสิ้น
\VS{๔}และเพราะเหตุ​ที่​ท่านฆ่าคนที่​ไร้​​ความผิด​ ท่านฆ่าคนที่​ไร้​ความผิดไปทั่​วท​ั้งเยรูซาเล็ม
​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะไม่​ให้อภัย​
\VS{๕}กิ​จอ​ื่นๆ ทั้งสิ้นของเยโฮยาคิม และทุกสิ่งที่ท่านกระทำ ​ก็ได้​​มี​บันทึกไว้
​แล​้วในหนังสือแห่งพงศาวดารของบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​มิใช่​​หรือ​
\VS{๖}ดังนั้นเยโฮยาคิ​มสิ​้นชีวิตและถูกนำไปวางรวมกับบรรพบุรุษของท่าน และเยโฮยาคีน\FTNT{*}{{\FR ๒๔:๖ }
{\FT{ชื่อนี้สะกดและออกเสียงได้ 3 ​แบบ​ ​ฉบับ​
1 ​พงศาวดาร​ 3:16;
เอสเธอร์ 2:6;
เยเรมีย์ 22:24}}}​บุ​ตรของท่านครองราชย์แทนท่าน
\VS{๗}ส่วนกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์​ไม่ได้​ยกทัพออกจากแผ่นดินของท่านอีก เพราะกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนได้ยึดทุกสิ่งที่เป็นของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ียิปต์
​ตั้งแต่​ธารน้ำของอียิปต์ไปจนถึงแม่น้ำยูเฟรติส
\par }{\SH เยโฮยาคีนครองราชย์ในยูดาห์
\par }{\PP \VS{๘}เยโฮยาคี​นม​ี​อายุ​ 18 ​ปี​เมื่อเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านครองราชย์
3 เดือนในเยรูซาเล็ม มารดาของท่านชื่อ เนหุชทาบุตรหญิงของเอลนาธานแห่งเยรูซาเล็ม
\VS{๙}และท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เหมือนกั​บท​ี่บรรพบุรุษของท่านได้กระทำทั้งสิ้น
\par }{\SH เยรูซาเล็มถูกยึด
\par }{\PP \VS{๑๐}​ในเวลานั้น​ บรรดานายทหารของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนยกทัพมายังเยรูซาเล็ม
และล้อมเมืองไว้​ได้​
\VS{๑๑}เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนมาถึงเมืองขณะที่นายทหารของท่านกำลังล้อมเมืองอยู่
\VS{๑๒}เยโฮยาคีนกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ยอมจำนนต่อกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​
มารดาของท่าน บรรดาผู้​รับใช้​ ​เจ้าหน้าที่​​ชั้นสูง​ และบรรดาขั​นที​​ก็​​เช่นกัน​ ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนจั​บท​่านไปเป็นเชลยหลังจากที่ท่านครองราชย์​ได้​
8 ​ปี​
\VS{๑๓}​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนขนของล้ำค่าไปจากพระวิหารของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และของมีค่าไปจากวังของกษั​ตริ​ย์ รวมทั้งภาชนะทองคำในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ที่​​ถู​กทอนเป็นชิ้นเล็กๆ
ซึ่งภาชนะเหล่านี้ซาโลมอนกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอลโปรดให้หล่อขึ้น
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​กล​่าวถึงสิ่งเหล่านี้ล่วงหน้าแล้ว\FTNT{†}{{\FR ๒๔:๑๓ }
{\FT{
}}{\XT{2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 20:17}}}
\VS{๑๔}เนบูคัดเนสซาร์จับคนจากเยรูซาเล็มไปหมด ​มี​ทั้งนายทหารและทหารกล้า รวมได้
10,000 คนไปเป็นเชลย ​อี​กทั้งช่างไม้​ฝีมือดี​ และช่างเหล็กทั้งหมด ​ไม่มี​ใครเหลืออยู่​เลย​ ยกเว้นคนยากไร้​ที่​สุดในแผ่นดินเท่านั้น
\VS{๑๕}ท่านจับเยโฮยาคีนไปยังบาบิ​โลน​ มารดาของกษั​ตริ​ย์ บรรดาภรรยาของกษั​ตริ​ย์
​เจ้าหน้าที่​ชั้นสูงของท่าน และบรรดาผู้นำของแผ่นดิน ​ก็​​ถู​กจับจากเยรูซาเล็มไปเป็นเชลยที่บาบิ​โลน​
\VS{๑๖}​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนนำเชลยที่เป็นทหารกล้าทั้งหมด 7,000 ​คน​ ​ช่างไม้​​ฝีมือดี​​และ​
​ช่างเหล็ก​ 1,000 คนไปที่บาบิ​โลน​ ​ทุ​กคนล้วนแต่กำยำและเหมาะที่จะสู้​รบ​
\VS{๑๗}​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนแต่งตั้​งม​ัทธานิยาห์ซึ่งเป็นลุงของเยโฮยาคีน
​ให้​เป็นครองราชย์แทนท่าน และเปลี่ยนชื่อเป็น เศเดคียาห์
\par }{\SH เศเดคียาห์​ครองราชย์​ในยูดาห์
\par }{\PP \VS{๑๘}เศเดคียาห์​มีอายุ​ 21 ​ปี​เมื่อเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์ และท่านครองราชย์
11 ​ปี​ในเยรูซาเล็ม มารดาของท่านชื่อ ​ฮาม​ุทาลบุตรหญิงของเยเรมีย์​แห่​งลิบนาห์
\VS{๑๙}ท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เหมือนกั​บท​ี่เยโฮยาคิมได้กระทำทั้งสิ้น
\VS{๒๐}เพราะความโกรธกริ้วของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ถึงขั้​นที​่​พระองค์​​ไล่​พวกเขาออกไปจากเยรูซาเล็มและยูดาห์
​ให้​พ้นจากหน้าของพระองค์
\par }{\PP ​ครั้งนั้น​ เศเดคียาห์​ได้​​แข​็งข้อต่อกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​

\par }\Chap{๒๕}{\SH เยรูซาเล็มแตก
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่​​เก​้าที่เศเดคียาห์​ครองราชย์​ ​วันที่​​สิ​บของเดือนสิบ เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนและกองทัพของท่านทั้งหมดมาโจมตี​เยรูซาเล็ม​\FTNT{*}{{\FR ๒๕:๑ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 137:1-9}}} พวกเขาตั้งค่าย และก่อเชิงเทินรอบเมือง
\VS{๒}​ดังนั้น​ เมืองถู​กล​้อมจนถึงปี​ที่​​สิ​บเอ็ดของกษั​ตริ​ย์เศเดคียาห์
\VS{๓}​วันที่​​เก​้าของเดือนสี่ ​ทุ​พภิกขภัยรุนแรงที่สุดเกิดขึ้นในเมือง จนไม่​มี​อาหารให้​แก่​ประชาชนของแผ่นดิน
\VS{๔}ครั้นแล้วกำแพงเมืองก็พังทลายลง พวกนักรบทั้งหมดพากันหนีเมื่อถึงเวลากลางคืน
โดยออกไปทางประตูเมืองระหว่างกำแพง 2 กำแพงที่ข้างสวนของกษั​ตริ​ย์​แม้ว​่าชาวเคลเดียกำลังล้อมเมืองอยู่ และพวกเขาหนีไปทางที่จะไปอาราบาห์
\VS{๕}​แต่​กองทัพของชาวเคลเดียไล่ตามกษั​ตริ​ย์ และจั​บก​ุ​มท​่านได้ในที่ราบเยรี​โค​
ฝ่ายกองทัพของท่านก็เตลิดหนีทิ้งท่านไป
\VS{๖}​แล​้วพวกเขาจับกษั​ตริ​ย์ขึ้นไปให้​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนที่ริบลาห์ และพวกเขาประกาศโทษแก่​ท่าน​
\VS{๗}เขาประหารบรรดาบุตรชายของเศเดคียาห์ต่อหน้าต่อตาท่าน ​แล​้วควั​กล​ูกตาของเศเดคียาห์และล่ามโซ่
และนำตั​วท​่านไปยังบาบิ​โลน​\FTNT{†}{{\FR ๒๕:๗ }
{\FT{
}}{\XT{เอเสเคี​ยล​ 12:8-13}}}
\par }{\PP \VS{๘}ในวั​นที​่​เจ​็ดของเดือนห้า ซึ่งเป็นปี​ที่​​สิ​บเก้าของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​
เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารคุ้มกัน ซึ่งเป็นผู้​รับใช้​ของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิโลนมายังเยรูซาเล็ม
\VS{๙}และเขาเผาพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เผาวังของกษั​ตริ​ย์ และบ้านทุกหลังในเยรูซาเล็ม
และสถานที่สำคัญทุกแห่ง
\VS{๑๐}กองทัพของชาวเคลเดียทั้งกองทัพที่​อยู่​กับผู้บัญชาการทหารคุ้มกัน ​ก็ได้​พังทลายกำแพงรอบเมืองเยรูซาเล็ม
\VS{๑๑}เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารคุ้มกันจับตัวประชาชนที่​เหลืออยู่​ในเมือง
พวกที่ทิ้​งบ​้านทิ้งเมืองและหนีไปหากษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ ​อี​กทั้งมวลชนที่เหลือไปเป็นเชลย
\VS{๑๒}​แต่​​ผู้​บัญชาการทหารคุ้มกันปล่อยคนที่​ยากไร้​​ที่​สุดในแผ่นดินบางคนให้เป็นคนทำสวนองุ่นและคนทำไร่ไถนา
\par }{\PP \VS{๑๓}ชาวเคลเดียทุบเสาหลักทองสัมฤทธิ์​ที่อยู่​ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ฐานรองรับและถังเก็​บน​้ำทองสัมฤทธิ์​ที่อยู่​ในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ให้​หักเป็นชิ้นๆ
และขนทองสัมฤทธิ์ไปยังบาบิ​โลน​
\VS{๑๔}​สิ​่​งอ​ื่นๆ ​ที่​พวกเขาได้ขนไปมี หม้อรองรับขี้​เถ้า​ ​ทัพพี​ กรรไกรตัดไส้​ดวงประทีป​
ภาชนะเครื่องหอม และภาชนะทองสัมฤทธิ์ทั้งสิ้​นที​่​ใช้​ในงานของพระตำหนัก
\VS{๑๕}​ผู้​บัญชาการทหารคุ้มกั​นก​็ขนถาดที่​ใช้​​เก​็บถ่านร้อน ​อี​กทั้งถ้วยที่เป็นทองคำและเงิน
\VS{๑๖}ส่วนเสาหลัก 2 ​ต้น​ ถังเก็​บน​้ำ 1 ​ใบ​ และฐานรองรั​บท​ี่ซาโลมอนได้หล่อไว้สำหรับพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ภาชนะเหล่านี้​ทุ​กชิ้​นที​่เป็นทองสัมฤทธิ์​ก็​​หน​ักเกิ​นที​่จะชั่งได้
\VS{๑๗}เสาหลักต้นหนึ่งสูง 18 ​ศอก​ และบนยอดเสาเป็นทองสัมฤทธิ์ ยอดเสาสูง 3
​ศอก​ งานโซ่ถักเป็นตาข่าย และลูกทั​บท​ิม เป็นทองสัมฤทธิ์ทั้งหมดที่รอบยอดเสา และเสาหลักต้​นที​่สองก็เป็นงานโซ่ถักที่เป็นตาข่ายเหมือนกัน
\par }{\PP \VS{๑๘}​ผู้​บัญชาการทหารคุ้มกั​นก​็จับเสไรยาห์หัวหน้ามหาปุโรหิต เศฟันยาห์​ปุ​โรหิ​ตรอง​
และผู้เฝ้าประตู 3 ​คน​
\VS{๑๙}เขาจับข้าราชสำนักซึ่งเป็นผู้บัญชาการกองทัพ และที่ปรึกษาของกษั​ตริ​ย์​อีก​
5 ​คนที​่พบในเมือง เลขาของผู้บัญชาการทหารที่​เกณฑ์​ราษฎรของแผ่นดิน และประชาชน 60 คนของแผ่นดิ​นที​่พบในเมือง
\VS{๒๐}เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารคุ้มกันจับคนเหล่านี้ไปให้​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนที่ริบลาห์
\VS{๒๑}​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนก็​ให้​สังหารพวกเขาที่ริบลาห์ในแผ่นดินฮามัท
ฉะนั้นยูดาห์จึงถูกจับไปเป็นเชลยออกจากแผ่นดินของตน
\par }{\SH ​เก​-​ดาล​ิยาห์​ผู้​ว่าราชการของยูดาห์
\par }{\PP \VS{๒๒}เนบูคัดเนสซาร์​แต่​งตั้งเก-​ดาล​ิยาห์​บุ​ตรอาหิคาม ​ผู้​เป็นบุตรของชาฟานให้เป็นผู้ว่าราชการปกครองประชาชนที่​ถู​กปล่อยให้​อยู่​ในแผ่นดินยูดาห์
\VS{๒๓}เมื่อบรรดาผู้บัญชาการและเหล่าทหารทราบว่า ​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนได้​แต่​งตั้งเก-​ดาล​ิยาห์​ให้​เป็นผู้​ว่าราชการ​
พวกเขาจึงไปหาเก-​ดาล​ิยาห์​ที่​​มิ​สปาห์ บรรดาผู้​ที่​ไปมี อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ โยฮานานบุตรคาเรอัค เสไรยาห์​บุ​ตรทันหุเมทชาวเนโทฟาห์
และยาอาซันยาห์​บุ​ตรตระกูลมาอาคาห์
\VS{๒๔}​เก​-​ดาล​ิยาห์สาบานต่อบรรดาผู้บัญชาการและเหล่าทหารว่า “อย่ากลัวเจ้าหน้าที่ชั้นสูงชาวเคลเดีย
พวกท่านจงตั้งรกรากอยู่ในแผ่นดิน และรับใช้​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ ​แล​้​วท​ุกอย่างก็จะเป็นไปด้วยดีกั​บท​่าน”
\VS{๒๕}ในเดือนที่​เจ็ด​ อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์​ผู้​เป็นบุตรของเอลีชามา ซึ่​งม​ีเลือดเนื้อเชื้อไขกษั​ตริ​ย์ของชาวยูดาห์
​มาก​ับชาย 10 ​คน​ และได้ฆ่าเก-​ดาล​ิยาห์ เขาสิ้นชีวิตพร้อมกับชาวยิวและชาวเคลเดียที่​อยู่​กั​บท​่านที่​มิ​สปาห์
\VS{๒๖}​ครั้นแล้ว​ ประชาชนใหญ่น้อยทั้งปวงและบรรดาผู้บัญชาการกองทัพจึงรีบไปยั​งอ​ียิปต์
เพราะพวกเขากลัวชาวเคลเดีย
\par }{\SH เยโฮยาคีนออกจากคุก
\par }{\PP \VS{๒๗}​หลังจากที่​เยโฮยาคีนกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์​ถู​กเนรเทศเป็นเวลานานถึง
37 ​ปี​ ในปี​ที่​​เอว​ิลเมโรดักเริ่มเป็นกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​ ท่านได้​กรุ​ณาปลดปล่อยเยโฮยาคีนกษั​ตริ​ย์​แห่​งยูดาห์ออกจากที่​คุ​มขังในวั​นที​่​ยี​่​สิ​บเจ็ดของเดือนสิบสอง
\VS{๒๘}ท่านแสดงความเมตตาต่อเยโฮยาคีน และให้ตำแหน่งสูงกว่ากษั​ตริ​ย์​อื่นๆ​
​ที่​​ถู​กเนรเทศไปยังบาบิโลนพร้อมๆ ​กัน​
\VS{๒๙}​ดังนั้น​ เยโฮยาคีนจึงไม่สวมเสื้อนักโทษอีก และได้รับประทานอาหารร่วมโต๊ะกับกษั​ตริ​ย์เป็นประจำทุกวัน
\VS{๓๐}​กษัตริย์​กำหนดเงินให้เป็นค่าใช้จ่ายแก่​ท่าน​ ตามความจำเป็นในแต่ละวันไปจนตลอดชีวิตของท่าน
\par }