11
1 “İsrael çocukken onu sevdim,
ve oğlumu Mısır’dan çağırdım.
2 Onları çağırdıkça, onlar uzaklaştı onlardan.
Baallar'a kurban kestiler,
ve oyma putlara buhur yaktılar.
3 Ancak Efraim’e yürümeyi ben öğrettim.
Onları kollarıma aldım,
ama onları iyileştirenin ben olduğumu bilmediler.
4 Onları insan ipleriyle, sevgi bağlarıyla çektim;
ve onlara boyunlarındaki boyunduruğu kaldıran biri gibi oldum;
ve eğilip onu besledim.”
5 “Mısır diyarına dönmeyecekler;
ama Aşurlu onların kralı olacak,
çünkü tövbe etmeyi reddettiler.
6 Kılıç onların kentleri üzerine inecek,
ve kapılarının sürgülerini yok edecek,
ve onların tasarılarına son verecek.
7 Halkım benden dönmeye kararlı.
En Yüce Olan'a seslenseler bile,
kesinlikle onları yüceltmeyecek.”
8 “Ey Efraim, senden nasıl vazgeçerim?
Ey İsrael, seni nasıl teslim ederim?
Seni nasıl Adma gibi yaparım?
Seni nasıl Sevoim gibi yaparım?
Yüreğim döndü, acımam kabardı.
9 Öfkemin kızgınlığını yerine getirmeyeceğim.
Efraim'i yok etmek için geri dönmeyeceğim.
Çünkü ben Tanrı'yım, insan değilim;
aranızdaki Kutsal Olan'ım.
Gazapla gelmeyeceğim.
10 Aslan gibi kükreyen
Yahve'nin ardından yürüyecekler;
çünkü O kükreyecek ve çocuklar batıdan titreyerek gelecekler.
11 Mısır'dan bir kuş gibi,
Aşur ülkesinden bir güvercin gibi titreyerek gelecekler;
ve onları evlerine yerleştireceğim.” diyor Yahve.
12 Efraim yalanla,
İsrael evi de beni hileyle kuşattı.
Yahuda hâlâ Tanrı'dan sapıyor,
ve Kutsal Olan'a sadakatsizlik ediyor.