4
1 Ama bu Yona'nın çok hoşuna gitmedi ve öfkelendi. 2 Yahve'ye dua edip şöyle dedi: “Ah, ey Yahve, ben daha kendi ülkemdeyken bunu söylemedim mi? Bu yüzden Tarşiş'e kaçmak için acele ettim. Çünkü senin lütufkâr ve merhametli, geç öfkelenen, sevgi dolu iyiliği bol ve kötülük yapmaktan vazgeçen bir Tanrı olduğunu biliyordum. 3 Bu yüzden şimdi, ey Yahve, yalvarırım hayatımı benden al, çünkü benim için ölmek yaşamaktan daha iyidir.”
4 Yahve, “Öfkelenmen doğru mu?” dedi.
5 Yona kentten çıktı ve kentin doğu tarafında oturdu. Orada kendine bir çardak yaptı ve kentin başına ne geleceğini görmek için gölgede oturdu. 6 Yahve Tanrı bir asma hazırladı ve onu Yona'nın üzerine çıkardı, ta ki, başının üzerinde bir gölge olsun ve onu sıkıntısından kurtarsın. Böylece Yona asma yüzünden çok sevindi. 7 Ama Tanrı ertesi gün şafak vakti bir kurt hazırladı ve asmayı çiğnedi, o da kurudu. 8 Güneş doğduğunda, Tanrı sıcak bir doğu rüzgârı hazırladı; ve güneş Yona'nın başına vurdu, öyle ki bayıldı ve kendisi için ölmeyi diledi. “Yaşamaktansa ölmek benim için daha iyidir” dedi.
9 Tanrı Yona'ya, “Asma yüzünden öfkelenmen doğru mu?” dedi. “Ölüme kadar öfkelenmekte haklıyım” dedi.
10 Yahve, “Sen emek vermediğin ve büyütmediğin asmayı düşünüyorsun; o ki, bir gecede çıktı ve bir gecede yok oldu. 11 Ya ben içinde sağını solunu ayırt edemeyen yüz yirmi binden fazla insanın bulunduğu, çok hayvanın da olduğu o büyük kent Ninova'yı düşünmeyeyim mi?”