17
1 Yahve Moşe'ye şöyle konuştu: 2 “Aron'la, oğullarıyla ve tüm İsrael'in çocuklarıyla konuş ve onlara de: 'Yahve'nin buyruğu şudur: 3 İsrael evinden kim olursa olsun, ordugâhta bir boğayı, kuzuyu ya da keçiyi kesen ya da ordugâhın dışında kesen kişi, 4 Yahve'nin Konutu'nun önünde Yahve'ye sunu olarak sunmak üzere onu Buluşma Çadırı'nın kapısına getirmemişse; kanı o insana sayılacaktır; kan dökmüştür; o kişi halkının arasından atılacaktır. 5 Bu, İsrael'in çocuklarının kırda kestikleri kurbanlarını Yahve'ye, Buluşma Çadırı'nın kapısına, kâhine getirebilmeleri ve onları Yahve'ye esenlik sunuları kurbanı olarak sunabilmeleri içindir. 6 Kâhin kanı Buluşma Çadırı'nın kapısındaki Yahve'nin sunağı üzerine serpecek ve yağını Yahve'ye hoş koku olarak yakacaktır. 7 Artık ardlarınca zina ettikleri keçi putlarına kurban kesmeyecekler. Bu, onlara kuşaklar boyunca daima geçerli olacak bir kural olacak.'”
8 “Onlara diyeceksiniz ki, 'İsrael evinden ya da aralarında yabancı olarak yaşayan yabancılardan biri yakmalık sunu ya da kurban sunar, 9 eğer kurbanı Yahve'ye sunmak üzere Buluşma Çadırı'nın kapısına getirmezse, o kişi halkının arasından atılacaktır.'”
10 “'İsrael evinden ya da onların arasında yabancı olarak yaşayan yabancılardan her kim herhangi bir çeşit kan yerse, kan yiyen cana karşı yüzümü çevireceğim ve onu kendi halkının arasından atacağım. 11 Çünkü etin yaşamı kandadır. Ben onu sunak üzerinde canlarınıza kefaret etmek için size verdim; çünkü yaşamdan ötürü kefaret eden kandır. 12 Bu nedenle İsrael'in çocuklarına dedim: “Aranızda hiç kimse kan yemesin, aranızda yabancı olarak yaşayan hiçbir yabancı da kan yemesin.”
13 “'İsrael'in çocuklarından ya da aralarında yabancı olarak yaşayan yabancılardan kim olursa olsun, yenilebilir bir hayvan ya da kuş avlarsa, onun kanını akıtacak ve onu toprakla örtecektir. 14 Çünkü her etin yaşamına gelince, onun kanı yaşamıyladır. Bu nedenle İsrael'in çocuklarına şöyle dedim: “Hiçbir çeşit etin kanını yemeyeceksiniz; çünkü her çeşit etin yaşamı onun kanıdır. Onu her yiyen atılacaktır.”
15 “'İster yerli ister yabancı olsun, kendiliğinden ölen ya da hayvanların parçaladığı hayvanı yiyen herkes giysilerini yıkayacak, suda yıkanacak ve akşama kadar kirli olacaktır. O zaman temiz olacaktır. 16 Ancak eğer onları yıkamaz ya da bedenini yıkamazsa, o zaman kötülüğünü taşıyacaktır.'”