1. SELANİKLİLER
1
1 Pavlus, Silvanus ve Timoteos, Baba Tanrı’da ve Efendi Yeşua Mesih’te* olan Selanik kilisesine: Babamız Tanrı’dan ve Efendi Yeşua Mesih’ten sizlere lütuf ve esenlik olsun.
2 Dualarımızda sizleri anıyor, hepiniz için Tanrı’ya her zaman şükrediyoruz. 3 Tanrımız ve Babamız’ın önünde, iman işinizi, sevgiyle verdiğiniz emeğinizi ve Efendimiz Yeşua Mesih’e olan dayanıklı umudunuzu hiç durmadan hatırlıyoruz. 4 Tanrı’nın sevdiği kardeşlerim,† sizin seçilmiş olduğunuzu biliyoruz. 5 Çünkü duyurduğumuz Müjde size yalnız sözde değil, güçte, Kutsal Ruh’ta ve büyük güvenceyle ulaştı. Aranızda bulunduğumuz sırada sizin yararınıza nasıl bir yaşam sergilediğimizi bilirsiniz. 6 Siz de bizi ve Efendi’yi örnek aldınız. Karşılaştığınız büyük sıkıntılara karşın, Kutsal Ruh’un sevinciyle sözü kabul ettiniz. 7 Böylece Makedonya ve Ahaya’daki iman eden herkese örnek oldunuz. 8 Çünkü Efendi’nin sözü yalnız Makedonya ve Ahaya’dakilere sizden yayılmakla kalmadı, Tanrı’ya olan imanınız da her yere yayıldı. Artık bizim bir söz söylememize gerek kalmadı. 9-10 Çünkü onların hepsi bizi nasıl karşıladığınızı anlatıp duruyorlar. Diri ve gerçek Tanrı’ya hizmet etmek, O’nun ölümden dirilttiği ve bizleri gelecek gazaptan kurtaran Oğlu Yeşua’nın göklerden gelişini beklemek üzere putlardan Tanrı’ya nasıl döndüğünüzü anlatıyorlar.
* 1:1 “Mesih” kelimesi “Meshedilmiş Olan” anlamına gelir. † 1:4 Burada ve bağlamın izin verdiği ölçüde “kardeşler” için kullanılan kelime, doğru bir şekilde “kardeşler ve kız kardeşler” veya “kardeşler” olarak da çevrilebilir.