34
David’in mezmuru Avimelek’in önünde kendini deli gibi gösterip kovulduğu, Gittiği zaman
1 * Yahve’yi her zaman öveceğim.
O’nun övgüsü hep ağzımda olacak.
2 Canım Yahve ile övünür.
Alçakgönüllüler bunu duyup sevinsin.
3 Yahve'yi benimle birlikte övün.
Adını hep birlikte yüceltelim.
4 Yahve’yi aradım ve bana yanıt verdi,
ve beni tüm korkularımdan kurtardı.
5 O’na baktılar, ışıl ışıl parladılar.
Yüzlerini asla utanç kaplamayacak.
6 Bu yoksul adam yakardı ve Yahve onu duydu,
ve onu bütün sıkıntılarından kurtardı.
7 Yahve’nin meleği kendisinden korkanların çevresinde,
ordugâh kurar, onları kurtarır.
8 Tadın ve görün, Yahve ne iyidir.
Ne mutlu O'na sığınan insana.
9 Yahve'den korkun, ey O’nun kutsalları,
çünkü O'ndan korkanların eksiği olmaz.
10 Genç aslanlar muhtaç olur, açlık çekerler,
ama Yahve’yi arayanlar hiçbir iyilikten yoksun kalmaz.
11 Gelin ey çocuklar, beni dinleyin.
Size Yahve korkusunu öğreteyim.
12 Kimdir yaşamı arzulayan kişi,
iyilik görmek için uzun günler seven?
13 Dilini kötülükten,
dudaklarını yalan söylemekten uzak tutsun.
14 Kötülükten uzak durun, iyilik yapın.
Esenliği arayın ve ardınca gidin.
15 Yahve’nin gözleri doğruların üzerindedir.
Kulakları onların feryadını duyar.
16 Yahve’nin yüzü kötülük yapanlara karşıdır,
onların anılarını yeryüzünden kesip atar.
17 Doğrular feryat eder, Yahve duyar,
onları bütün sıkıntılarından kurtarır.
18 Yahve yüreği kırık olanlara yakındır,
ruhu ezilmiş olanları kurtarır.
19 Doğrunun dertleri çoktur,
ama Yahve onu hepsinden kurtarır.
20 Bütün kemiklerini korur.
Onlardan hiçbiri kırılmaz.
21 Kötüyü kötülük öldürür.
Doğru kişiden nefret edenler mahkûm olurlar.
22 Yahve hizmetkârının canını kurtarır.
O’na sığınanların hiçbiri mahkûm olmaz.
* 34:1 Mezmurlar 34, her ayetin alfabedeki bir harfle başladığı (Alef'ten Tav'a doğru sıralanmış) bir akrostiş şiirdir.