HOŞEA.
11.
“İsrael çocukken onu sevdim, ve oğlumu Mısır’dan çağırdım. 
Onları çağırdıkça, onlar uzaklaştı onlardan. Baallar'a kurban kestiler, ve oyma putlara buhur yaktılar. 
Ancak Efraim’e yürümeyi ben öğrettim. Onları kollarıma aldım, ama onları iyileştirenin ben olduğumu bilmediler. 
Onları insan ipleriyle, sevgi bağlarıyla çektim; ve onlara boyunlarındaki boyunduruğu kaldıran biri gibi oldum; ve eğilip onu besledim.” 
“Mısır diyarına dönmeyecekler; ama Aşurlu onların kralı olacak, çünkü tövbe etmeyi reddettiler. 
Kılıç onların kentleri üzerine inecek, ve kapılarının sürgülerini yok edecek, ve onların tasarılarına son verecek. 
Halkım benden dönmeye kararlı. En Yüce Olan'a seslenseler bile, kesinlikle onları yüceltmeyecek.” 
“Ey Efraim, senden nasıl vazgeçerim? Ey İsrael, seni nasıl teslim ederim? Seni nasıl Adma gibi yaparım? Seni nasıl Sevoim gibi yaparım? Yüreğim döndü, acımam kabardı. 
Öfkemin kızgınlığını yerine getirmeyeceğim. Efraim'i yok etmek için geri dönmeyeceğim. Çünkü ben Tanrı'yım, insan değilim; aranızdaki Kutsal Olan'ım. Gazapla gelmeyeceğim. 
Aslan gibi kükreyen Yahve'nin ardından yürüyecekler; çünkü O kükreyecek ve çocuklar batıdan titreyerek gelecekler. 
Mısır'dan bir kuş gibi, Aşur ülkesinden bir güvercin gibi titreyerek gelecekler; ve onları evlerine yerleştireceğim.” diyor Yahve. 
Efraim yalanla, İsrael evi de beni hileyle kuşattı. Yahuda hâlâ Tanrı'dan sapıyor, ve Kutsal Olan'a sadakatsizlik ediyor. 
