İYOV.
21.
İyov şöyle karşılık verdi: 
“Sözümü dikkatle dinleyin. Sizin teselliniz bu olsun. 
Bırakın, ben de konuşayım. Ben konuştuktan sonra alay edin. 
Benim yakınmam insana mı? Neden sabırsızlanmayayım? 
Bana bakın da şaşın. Elinizi ağzınıza koyun. 
Hatırladıkça, sıkıntıya düşerim. Dehşet bedenimi ele geçiriyor.” 
“Kötüler neden yaşıyor, yaşlanıyor, evet, güçleri artıyor? 
Çocukları kendileriyle birlikte onların önlerinde, yavruları gözlerinin önünde pekişiyor. 
Evleri korkudan yana, güvenlik içindedir, Tanrı'nın sopası da üzerlerinde değildir. 
Boğaları çiftleşir ve hiç boşa gitmez, inekleri buzağılar ve düşük yapmaz. 
Yavrularını sürü gibi salarlar. Çocukları oynar. 
Tef ve çenk eşliğinde ezgi söyler, kaval sesine sevinirler. 
Günlerini bolluk içinde geçirirler. Bir anda Şeol'e inerler. 
Tanrı'ya, 'Bizden uzak dur, çünkü yollarını bilmek istemiyoruz' derler. 
'Her Şeye Gücü Yeten nedir ki, O'na hizmet edelim? O'na dua edersek ne kazancımız olur?' 
İşte, onların başarısı kendi ellerinde değildir. Kötülerin öğüdü benden uzak olsun.” 
“Kötülerin kandili kaç kez söndü, felaketleri başlarına geldi, Tanrı öfkesinde onlara pay olarak keder vermiştir? 
Kaç kez rüzgârın önündeki anız gibi, fırtınanın savurduğu saman çöpü gibi olmuşlardır? 
Siz, ‘Tanrı suçunu çocukları için saklıyor’ diyorsunuz. Bunu kendisi ödesin ki, bilsin. 
Kendi gözleri yıkımını görsün. Her Şeye Gücü Yeten’in gazabından içsin. 
Çünkü aylarının sayısı kesilince, kendisinden sonra evi için ne kaygısı olur?” 
“Kimse Tanrı’ya bilgi öğretebilir mi? Çünkü yüksektekilere O hükmeder. 
Birisi tam gücünde ölür, tümüyle rahat ve sakindir. 
Kovaları sütle doludur. Kemiklerinin iliği canlıdır. 
Birisi can acılığı içinde ölür, ve hiç iyilik tatmamıştır. 
Toprakta aynı şekilde yatarlar. Onları kurt kaplar.” 
“İşte, düşüncelerinizi, onlarla bana kötülük yapmak istediğiniz tasarıları biliyorum. 
Çünkü diyorsunuz ki, ‘Beyin evi nerede? Kötülerin yaşadığı çadır nerede?’ 
Yoldan geçenlere sormadın mı? Onların kanıtlarını bilmiyor musun? 
Kötü adam felaket gününe kadar saklıdır, gazap gününde onlara yol gösterilir. 
Kim kendi yolunu onun yüzüne bildirecek? Kim ona yaptıklarını ödeyecek? 
Ancak o mezara götürülecek. Mezarın başında bekçilik edecekler. 
Vadinin toprakları ona tatlı gelecek. Ondan önce sayısız olanlar gibi, bütün insanlar onun ardınca sürüklenecek. 
Öyleyse beni saçmalıklarla nasıl teselli edebilirsiniz, çünkü sizin yanıtlarınızdan geriye kalan yalnızca yalandır?” 
