DANİEL.
8.
Kral Belşatsar'ın krallığının üçüncü yılında, bana, Daniel'e, ilk başta bana görünenden sonra bir görüm göründü. 
Görümü gördüm. Ve öyle oldu ki, gördüğümde, Elam eyaletindeki Susa Kalesi'ndeydim. Görümde gördüm ve Ulay Irmağı'nın yanındaydım. 
O zaman gözlerimi kaldırdım ve baktım, işte, iki boynuzu olan bir koç, ırmağın önünde duruyordu. Bu iki boynuz yüksekti, ama biri diğerinden daha yüksekti ve daha yüksek olanı sonradan çıktı. 
Koçun batıya, kuzeye ve güneye doğru ittiğini gördüm. Hiçbir hayvan onun önünde duramıyordu. Onun elinden kurtarabilecek kimse yoktu, ama dilediğine göre yaptı ve kendini büyüttü. 
Ben düşünürken, işte, batıdan bütün yeryüzünün üzerinden gelen ve yere değmeyen bir teke vardı. Tekenin gözlerinin arasında belirgin bir boynuz vardı. 
Irmağın önünde durduğunu gördüğüm iki boynuzlu koçun yanına geldi ve kudretinin öfkesiyle ona doğru koştu. 
Koçun yanına yaklaştığını gördüm ve ona karşı öfkelendi, koça vurdu ve iki boynuzunu kırdı. Koçta onun önünde duracak güç yoktu; onu yere devirdi ve çiğnedi. Koçu onun elinden kurtarabilecek kimse yoktu. 
Teke kendini çok büyüttü. Güçlü olduğunda büyük boynuzu kırıldı; ve onun yerine gökyüzünün dört rüzgârına doğru dört belirgin boynuz çıktı. 
Bunlardan birinden güneye, doğuya ve görkemli ülkeye doğru çok büyüyen küçük bir boynuz çıktı. 
Gökyüzünün ordusuna kadar büyüdü; ordudan ve yıldızlardan bazılarını yere düşürdü ve onları çiğnedi. 
Evet, ordunun Hükümdarı'na kadar kendini büyüttü; ve ondan sürekli yakmalık sunuyu çekip aldı ve kutsal yerinin yeri yıkıldı. 
Ordu, itaatsizlik yüzünden sürekli yakılan kurbanla birlikte ona teslim edildi. Gerçeği yere attı ve isteğini yaptı ve başarılı oldu. 
O zaman kutsal birinin konuştuğunu duydum; ve o konuşana başka bir kutsal kişi şöyle dedi, “Hem kutsal yeri hem de orduyu ayaklar altında çiğnemeye vermek üzere, sürekli yakmalık sunu ve harap eden itaatsizlik hakkında olan bu görüm ne zamana kadar?” 
Bana, “İki bin üç yüz akşamla sabaha kadar. O zaman kutsal yer temizlenecek” dedi. 
Ben, ben Daniel, görümü gördüğümde, onu anlamaya çalıştım. O zaman işte, önümde insana benzeyen biri duruyordu. 
Ulay Kıyıları arasında bir adam sesi duydum. Adam, “Ey Gabriel, bu adama görümü anlat” diye seslendi. 
Böylece durduğum yere yaklaştı. Geldiğinde korktum ve yüzüstü düştüm. Ama o bana, “İnsanoğlu, anla, çünkü bu görüm sonun zamanına aittir” dedi. 
Benimle konuşurken, yüzüm yere doğru derin bir uykuya daldım. Ama o bana dokundu ve beni doğrulttu. 
Şöyle dedi: “İşte, sana gazabın son zamanlarında ne olacağını bildireceğim. Çünkü bu, sonun belirlenmiş zamanına aittir. 
Gördüğün iki boynuzu olan koç, Medya ve Pers krallarıdır. 
Sert teke, Grek Kralı'dır. Gözlerinin arasındaki büyük boynuz, birinci kraldır. 
Kırılmış ve yerine dört boynuz çıkmış olana gelince, uluslardan dört krallık yükselecek, ama onun gücüyle değil.” 
“Onların krallığının son zamanlarında, suçlular doruğa ulaşınca, sert yüzlü ve bilmeceleri anlayan bir kral yükselecek. 
Onun gücü büyük olacak, ama kendi gücüyle değil. Korkunç bir şekilde yok edecek ve yaptıklarında başarılı olacak. Güçlüleri ve kutsal halkı yok edecek. 
Siyasetiyle elinde hileyi başarılı kılacak. Yüreğinde kendini büyütecek ve güvenlik içinde olan birçok kişiyi yok edecek. Ayrıca hükümdarların Hükümdarı'na karşı ayaklanacak, ama insan eli olmadan kırılacak.” 
“Anlatılmış olan bu akşam ve sabah görümü gerçektir; ama görümü mühürle, çünkü çok günler sonrasına aittir.” 
Ben Daniel, bitkin düştüm ve günlerce hasta kaldım. Sonra kalktım ve kralın işini yaptım. Görüme şaştım, ama kimse anlamadı. 
