YEŞAYA.
50.
Yahve şöyle diyor: “Annenizi onunla bıraktığım boşanma belgesi nerede? Ya da sizi alacaklılarımdan hangisine sattım? İşte, kötülükleriniz nedeniyle satıldınız, anneniz de suçlarınız yüzünden bırakıldı. 
Ben geldiğim zaman neden kimse yoktu? Çağırdığımda neden yanıt verecek kimse yoktu? Elim, fidye ile kurtaramayacak kadar kısa mı? Ya da kurtaracak gücüm yok mu? İşte, azarlamamla denizi kuruturum. Irmakları çöle çeviririm. Balıkları su olmadığı için kokar ve susuzluktan ölür. 
Gökleri karanlıkla kaplarım. Ben onların örtüsünü çul ederim.” 
Efendi Yahve bana eğitilenlerin dilini verdi, öyle ki, yorgun olana sözlerle nasıl destek olacağımı bileyim. O, her sabah uyandırır, eğitilenler gibi duysun diye kulağımı uyandırır. 
Efendi Yahve kulağımı açtı. Ben isyankâr değildim. Geri dönmedim. 
Beni dövenlere sırtımı, saçımı yolanlara yanaklarımı verdim. Utançtan ve tükürükten yüzümü gizlemedim. 
Çünkü Efendi Yahve bana yardım edecek. Bu nedenle şaşkın değilim. Bu yüzden yüzümü çakmaktaşı gibi ettim, hayal kırıklığına uğramayacağımı da biliyorum. 
Beni aklayan yakındır. Kim bana karşı suçlamada bulunacak? Gelin birlikte ayağa kalkalım. Düşmanım kim? O bana yaklaşsın. 
İşte, Efendi Yahve bana yardım edecek! Beni suçlu çıkaracak olan kimdir? İşte onların hepsi bir elbise gibi eskiyecekler. Güveler onları yiyip bitirecek. 
Aranızda Yahve'den korkan, Hizmetkârının sözünü dinleyen kimdir? Karanlıkta yürüyen ve ışığı olmayan kişi, Yahve'nin adına güvensin ve Tanrısı'na güvensin. 
İşte, ateş tutuşturanlar, etrafındaki meşalelerle kendini süsleyen sizler, hepiniz ateşinizin alevinde, ve tutuşturduğunuz meşalelerin arasında yürüyün. Bunu elimden alacaksınız: Acı içinde yatacaksınız. 
