NEHEMYA.
6.
Sanballat, Tobiya, Arap Geşem ve diğer düşmanlarımıza, duvarı bina etmiş olduğumu ve onda hiç gedik kalmadığını haber verdiklerinde (o zamana kadar kapıların kanatlarını henüz takmamıştım), 
Sanballat ve Geşem bana haber gönderip, “Gel! Ono Ovası'ndaki köylerde buluşalım.” dediler. Ama bana zarar vermek istiyorlardı. 
Onlara ulaklar gönderip, “Ben büyük bir iş yapıyorum, bu yüzden aşağı inemem. Bırakıp yanınıza indiğimde iş neden dursun?” dedim. 
Bana dört kez böyle haber gönderdiler; ben de onlara aynı şekilde yanıt verdim. 
O zaman Sanballat elinde açık bir mektupla beşinci kez hizmetkârını bana aynı şekilde gönderdi. 
Şöyle yazıyordu: “Uluslar arasında bildirildiğine, Gaşmu’nun söylediğine göre, siz ve Yahudiler isyan etmeyi düşünüyormuşsunuz. Bu yüzden duvarı yapıyormuşsun. Bu sözlere göre sen onların kralı olacakmışsın. 
Yeruşalem'de senin hakkında, 'Yahuda'da bir kral var!' diye ilan etmeleri için peygamberler de atamışsın. Şimdi bu sözlere göre krala bildirilecektir. Şimdi gel de birlikte danışalım.” 
Sonra ona, “Senin söylediğin gibi şeyler olmamıştır, ama sen bunları kendi yüreğinden uyduruyorsun” diye haber gönderdim. 
Çünkü onların hepsi, “Elleri işten zayıflasın ve iş yapılmasın” diye, bizi korkutmak istiyorlardı. Ama şimdi ellerimi güçlendir. 
Eve kapanmış olan Mehetavel oğlu Delaya oğlu Şemaya'nın evine gittim; ve şöyle dedi, “Tanrı'nın evinde, tapınakta buluşalım, tapınağın kapılarını kapatalım; çünkü seni öldürmeye gelecekler. Evet, geceleyin seni öldürmeye gelecekler.” 
“Benim gibi bir adam kaçar mı?” dedim. “Kim benim yerimde olur da hayatını kurtarayım diye tapınağa girer? Girmeyeceğim”. 
Anladım ve işte, Tanrı onu göndermemişti, ama bana karşı bu peygamberliği ilan etmişti. Toviya ve Sanballat onu ücretle tutmuşlardı. 
Korkayım, öyle yapıp günah işleyeyim diye ücretle tutulmuştu, böylece beni kınamak için ellerinde kötü haber olacaktı. 
“Ey Tanrım, Toviya ve Sanballat’ı bu işlerine göre hatırla, ayrıca beni korkutmak isteyen Peygamber Noadiya’yı ve diğer peygamberleri de.” 
Böylece duvar Elul’un yirmi beşinci günü, elli iki günde tamamlandı. 
Bütün düşmanlarımız bunu duyunca, çevremizdeki bütün uluslar korktular ve güvenlerini yitirdiler; çünkü bu işin Tanrımız tarafından yapılmış olduğunu anladılar. 
Dahası o günlerde Yahuda ileri gelenleri Tobiya'ya birçok mektup gönderiyordu ve Tobiya'nın mektupları kendilerine geliyordu. 
Çünkü Yahuda'da ona ant içmiş olan birçok kişi vardı, çünkü o, Arah oğlu Şekanya'nın damadıydı; ve oğlu Yehohanan, Berekya oğlu Meşullam'ın kızını karı olarak almıştı. 
Onun iyi işlerini de benim önümde konuşuyorlardı ve benim sözlerimi ona bildiriyorlardı. Tobiya beni korkutmak için mektuplar gönderiyordu. 
