İYOV.
8.
O zaman Şuahlı Bildad şöyle karşılık verdi: 
“Ne zamana dek bu şeyleri söyleyeceksin? Ağzının sözleri güçlü bir rüzgâr mı olacak? 
Tanrı adaleti mi saptırıyor? Yoksa Her Şeye Gücü Yeten doğruluğu mu saptırıyor? 
Çocukların O'na karşı günah işlediyse, onları itaatsizliklerinin eline teslim etti. 
Eğer Tanrı'yı gayretle aramak istiyorsan, yakarışını Her Şeye Gücü Yeten'e yap. 
Eğer sen temiz ve doğru olsaydın, O kesinlikle şimdi senin için uyanırdı ve doğruluğunun meskenini başarılı kılardı. 
Başlangıcın küçük olsa da, sonun çok büyük olacak.” 
“Lütfen geçmiş kuşaklara sor. Atalarının ne öğrendiğini bulup çıkar. 
(Çünkü biz daha dününkileriz, bir şey de bilmiyoruz, Çünkü yeryüzündeki günlerimiz bir gölgedir.) 
Sana öğretmezler mi, anlatmazlar mı, yüreklerinden sözler söylemezler mi?” 
“Papirüs bataklık olmadan büyür mü? Sazlar susuz büyür mü? 
Henüz yeşilken, kesilmeden, her kamıştan önce kurur. 
Tanrı'yı unutanların hepsinin yolları böyledir. Tanrısız adamın umudu yok olur, 
güvendiği şey paramparça olur, güvendiği bir örümcek ağıdır. 
Evine yaslanır, ama o ayakta durmaz. Ona yapışır, ama o dayanmaz. 
Güneşin önünde o yeşildir, Filizleri bahçesinin üzerine uzanır. 
Kökleri kaya yığınına sarılmıştır. Taşların yerini görür. 
Eğer yerinden yıkılırsa, o zaman o yer onu inkâr edecek ve 'Seni görmedim' diyecektir. 
İşte, O'nun yolunun sevinci budur. Yeryüzünden başkaları çıkacaktır.” 
“İşte, Tanrı kusursuz bir adamı kendisinden atmayacak, kötülük yapanlara destek olmayacaktır. 
Senin ağzını gülüşle, dudaklarını haykırışla dolduracaktır. 
Senden nefret edenler utançla örtülecek. Kötülerin çadırı artık olmayacaktır.” 
