MEZMURLAR.
115.
Bize değil, ey Yahve, bize değil. Ama sevgi dolu iyiliğin ve gerçeğin uğruna, kendi adına yücelik ver. 
Neden uluslar: “Şimdi, onların Tanrısı nerede?” desin. 
Ama Tanrımız göklerdedir. Ne isterse onu yapar. 
Onların putları gümüş ve altındır, insan ellerinin işi. 
Ağızları var ama konuşmazlar. Gözleri var ama görmezler. 
Kulakları var ama duymazlar. Burunları var ama koku almazlar. 
Elleri var ama hissetmezler. Ayakları var ama yürümezler, boğazlarıyla da konuşmazlar. 
Onları yapanlar ve onlara güvenen herkes, onlar gibi olacak. 
Ey İsrael, Yahve’ye güven! O’dur onların yardımcısı ve kalkanı. 
Ey Aron Evi, Yahve’ye güvenin! O’dur onların yardımcısı ve kalkanı. 
Ey sizler Yahve’den korkanlar, Yahve’ye güvenin! O’dur onların yardımcısı ve kalkanı. 
Yahve bizi hatırlar. O bizi kutsayacak. İsrael'in evini kutsayacak. Aron'un evini kutsayacak. 
Yahve'den korkanları, küçüğü de büyüğü de kutsayacak. 
Yahve sizi, sizi ve çocuklarınızı fazlasıyla artırsın. 
Göğü ve yeri yaratan Yahve sizi kutsasın. 
Gökler Yahve’nin gökleridir, ama yeryüzünü insanoğullarına verdi. 
Ölüler, sessizliğin içine inenler, Yah'ı övmezler. 
Ama biz şimdiden sonsuza dek, Yah’ı öveceğiz, Yah’ı övün! 
