HEZEKİEL.
17.
Yahve'nin sözü bana geldi ve şöyle dedi: 
“Ey insanoğlu, İsrael evine bir bilmece söyle ve bir benzetme anlat. 
Ve de, ‘Efendi Yahve şöyle diyor: “Büyük kanatlı, uzun tüylü, üzeri renk renk tüylerle dolu büyük bir kartal Lübnan'a geldi ve sedirin tepesini aldı. 
Körpe dallarının en üstünü koparıp ticaret yapılan bir ülkeye götürdü ve onu tüccarların kentine dikti.”'” 
“‘“O ülkenin tohumundan da alıp verimli toprağa ekti. Bol suların yanına koydu. Söğüt ağacı gibi dikti. 
Büyüdü ve dalları ona doğru dönen, kökleri de altında olan, alçak boylu, yayılan bir asma oldu. Böylece bir asma oldu, dallar verdi ve filizler çıkardı.”'” 
“‘“Büyük kanatlı, çok tüylü, başka bir büyük kartal daha vardı. İşte, bu asma köklerini ona doğru eğdi ve sulasın diye dallarını dikildiği yerden ona doğru uzattı. 
Dal versin, meyve çıkarsın, iyi bir asma olsun diye, bol suların olduğu iyi bir toprağa dikildi.”'” 
“Söyle, ‘Efendi Yahve şöyle diyor: “Asma gelişecek mi? Kuruyup, taze filizlenen bütün yaprakları solsun diye onun köklerini söküp onun meyvesini koparmayacak mı? Güçlü bir kol ya da çok halk onu köklerinden kaldıramaz. 
Evet, işte, dikildikten sonra gelişecek mi? Doğu rüzgârı ona dokunduğunda tümüyle kurumayacak mı? Evet büyüdüğü yerde kuruyacak.”'” 
Ve Yahve'nin sözü bana geldi ve şöyle dedi: 
“Şimdi o asi eve de, ‘Bunların ne anlama geldiğini bilmiyor musunuz?’ Onlara de, ‘İşte, Babil Kralı Yeruşalem'e geldi, onun kralını ve onun beylerini alıp Babil'e, kendi yanına götürdü. 
Kralın soyundan birini alıp onunla bir antlaşma yaptı. Ona ant da içirip ülkenin güçlü adamlarını götürdü. 
Ta ki, krallık alçalsın, kendini yükseltmesin, ama antlaşmasını yerine getirerek ayakta kalabilsin. 
Ama kendisine atlar ve çok sayıda adam versinler diye elçilerini Mısır'a göndererek ona isyan etti. Başarılı olacak mı? Bu şeyleri yapan kurtulur mu? Antlaşmayı bozup da kurtulacak mı?”' 
“'Varlığımın hakkı için' diyor Efendi Yahve, 'Kesinlikle, kendisini kral etmiş olan, andını hor görüp antlaşmasını bozduğu o kralın oturduğu yerde, Babil'in içinde, onun yanında ölecek. 
Birçok kişiyi yok etmek için rampalar kurup kaleler bina ettikleri zaman, Firavun güçlü ordusu ve büyük topluluğuyla savaşta ona yardım etmeyecek. 
Çünkü andı hor gördü, antlaşmayı bozdu; ve işte, elini uzatmışken yine bütün bu şeyleri yaptı. Kaçıp kurtulamayacak.”' 
“Bu yüzden Efendi Yahve şöyle diyor: 'Varlığımın hakkı için, kesinlikle hor gördüğü andımı ve bozduğu antlaşmamı onun kendi başına getireceğim. 
Ağımı onun üzerine atacağım, tuzağıma tutulacak. Onu Babil'e getireceğim ve orada bana karşı işlediği suçtan ötürü onunla yargıya gireceğim. 
Onun bütün ordusu arasında kaçaklarının hepsi kılıçla düşecek, kalanlar her rüzgâra dağılacak. O zaman bileceksiniz ki, ben, Yahve söyledim.”' 
“Efendi Yahve şöyle diyor: 'Ben de sedirin yüksek tepesinden bir parça alıp dikeceğim. Genç dallarının en tepesinden taze bir dal koparıp yüksek ve yüce bir dağın üzerine dikeceğim. 
Onu İsrael'in yüksek dağına dikeceğim; dal sürüp meyve verecek ve iyi bir sedir olacak. Dallarının gölgesinde her çeşit kuş barınacak. 
Kırdaki bütün ağaçlar, ben, Yahve'nin yüksek ağacı alçalttığımı, alçak ağacı yükselttiğimi, yeşil ağacı kuruttuğumu ve kuru ağacı yeşerttiğimi bilecek.”' “‘Ben, Yahve, söyledim ve yaptım.’” 
