YEŞAYA.
41.
“Ey adalar, önümde sessiz olun da halklar güçlerini tazelesin. Yaklaşsınlar, sonra konuşsunlar. Yargı için bir araya gelelim. 
Doğudan birini kim yükseltti? Kim onu doğrulukla ayağa kaldırdı? Ulusları ona teslim eder ve krallara hükmetmesini sağlar. Onları toz gibi onun kılıcına, rüzgârın sürdüğü anız gibi onun yayına veriyor. 
Onları kovalıyor, hiç ayak basmamış olduğu bir yoldan da sağ salim geçiyor. 
Başlangıçtan beri kuşakları çağırarak bunu kim işledi ve yaptı? Ben, Yahve, birinci ve sonuncularla birlikteyim, Ben O'yum.” 
Adalar gördü ve korktu. Yeryüzünün uçları titriyor. Onlar yaklaşıp geliyorlar. 
Herkes komşusuna yardım ediyor. Kardeşlerine “Güçlü ol!” diyor. 
Böylece marangoz kuyumcuyu teşvik ediyor. Çekiçle düzelten, örse vuranı lehim için, “İyi oldu” diyerek cesaretlendiriyor; sarsılmasın diye onu çivilerle de sabitliyor. 
“Ama sen, ey hizmetkârım İsrael, seçtiğim Yakov, dostum Avraham'ın soyu, 
Seni dünyanın uçlarından tutup köşelerinden çağırdım, sana şöyle dedim, 'Sen benim hizmetkârımsın. Ben seni seçtim ve seni bir kenara atmadım.’ 
Korkma, çünkü ben seninleyim. Korkma, çünkü ben senin Tanrın'ım. Seni güçlendireceğim. Evet sana yardım edeceğim. Evet, doğruluğumun sağ eliyle sana destek olacağım. 
İşte, sana öfkelenenlerin hepsi hayal kırıklığına uğrayacak ve şaşkına dönecek. Seninle uğraşanlar bir hiç gibi olacaklar ve yok olacaklar. 
Onları, seninle çekişenleri arayacaksın ama bulamayacaksın. Sana karşı savaşanlar bir hiç gibi, hiç varolmamış gibi olacaklar. 
Çünkü ben, Tanrın Yahve, sağ elinden tutup sana, 'Korkma' diyeceğim. 'Ben sana yardım edeceğim.’ 
Korkma, ey Yakov, toprak kurdu ve siz İsraelliler. Ben sana yardım edeceğim” diyor Yahve. “Kurtarıcınız İsrael'in Kutsalı'dır. 
İşte, seni yeni, dişli, keskin bir harman döveni yaptım. Dağları dövecek, onları ufalayacak, tepeleri saman gibi edeceksin. 
Onları savuracaksın, rüzgâr onları götürecek, kasırga onları dağıtacak. Sen Yahve ile sevineceksin. İsrael'in Kutsalı'yla övüneceksin. 
Yoksullar ve muhtaçlar su arıyor ama yok. Susuzluktan dilleri kuruyor. Ben, Yahve onlara yanıt vereceğim. Ben, İsrael'in Tanrısı, onları bırakmayacağım. 
Çıplak tepeler üzerinde ırmaklar, vadilerin ortasında pınarlar açacağım. Çölü su havuzu, kuru toprakları su pınarları yapacağım. 
Çölde sedir, akasya, mersin ve zeytin ağaçları koyacağım. Bozkırda selvi, çam ve şimşir ağaçlarını birlikte dikeceğim; 
ta ki, bunu Yahve'nin elinin yaptığını, bunu İsrael'in Kutsalı'nın yarattığını görebilsinler, bilsinler, düşünsünler ve birlikte anlasınlar. 
Davanızı ortaya koyun” diyor Yahve. “Güçlü delillerinizi ortaya çıkarın!” Yakov'un Kralı diyor. 
“Ne olacağını bize duyursunlar ve bildirsinler! Önceki şeylerin ne olduğunu açıklayın, onları düşünelim de sonlarını bilelim; ya da bize gelecek şeyleri gösterin. 
Bundan sonra olacak şeyleri bildirin ki, sizin ilâhlar olduğunuzu bilelim. Evet, iyilik yapın ya da kötülük yapın ki, dehşete düşelim de bunu birlikte görelim. 
İşte, siz bir hiçsiniz, işiniz de bir hiçtir. Sizi seçen iğrençtir. 
“Kuzeyden birini yükselttim o da gün doğusundan geldi; adımı çağıran biri; o, çömlekçinin balçığı çiğnediği gibi, çamur üzerindeymiş gibi hükümdarların üzerine gelecek. 
Bilmemiz için bunu başlangıçtan kim bildirdi, öncesinden ki, 'O haklı' diyebilelim? Gerçekten bildiren kimse yok. Gerçekten gösteren kimse yok. Gerçekten senin sözlerini duyan kimse yok. 
Siyon'a, 'İşte, onlara bak' diyen ilk benim; ve Yeruşalem'e müjde getireni ben vereceğim. 
Baktığımda, kimse yok, sorduğumda bir söz yanıt verebilecek aralarında bir öğütçü yok. 
İşte onların bütün yaptıkları boştur ve hiçtir. Dökme suretleri rüzgâr ve karışıklıktır.” 
