2. TARİHLER.
6.
O zaman Solomon, “Yahve koyu karanlıkta otururum demişti” dedi, 
“Ama ben sana bir konut ve ev, daima oturacağın bir yer yaptım.” 
Kral yüzünü çevirdi ve bütün İsrael topluluğunu kutsadı. Bütün İsrael topluluğu ayakta duruyordu. 
Ve dedi, “Babam David'e ağzıyla söyleyen ve elleriyle yerine getiren İsrael'in Tanrısı Yahve'ye yücelik olsun; O, demişti, 
'Halkımı Mısır'dan çıkardığım günden beri, İsrael'in bütün oymaklarından adım orada olsun diye ev yapmak üzere hiçbir kent seçmedim. Halkım İsrael üzerine hükümdar olsun diye hiçbir adam da seçmedim. 
Ama şimdi adım orada olsun diye Yeruşalem'i seçtim. Halkım İsrael üzerinde olsun diye David'i seçtim.' 
Babam David'in yüreğinde İsrael'in Tanrısı Yahve adına bir ev yapmak vardı. 
Ama Yahve babam David'e dedi: 'Mademki adıma bir ev yapmak yüreğindeydi, yüreğinde olduğu için iyi yaptın. 
Ancak evi sen yapmayacaksın, ama bedeninden çıkacak olan oğlun adım için evi yapacak.'” 
“Yahve söylediği sözü yerine getirdi; çünkü babam David'in yerine kalktım ve Yahve'nin vaat ettiği gibi İsrael tahtına oturdum ve İsrael'in Tanrısı Yahve'nin adına evi yaptım. 
Oraya sandığı koydum, Yahve'nin İsrael'in çocuklarıyla yaptığı antlaşma onun içindedir.” 
Yahve'nin sunağının önünde, İsrael topluluğunun karşısında durdu ve ellerini açtı. 
(Çünkü Solomon beş arşın uzunluğunda, beş arşın genişliğinde ve üç arşın yüksekliğinde tunç bir iskele yapmış ve onu avlunun ortasına koymuştu; onun üzerine durdu ve bütün İsrael topluluğunun önünde diz çöktü ve ellerini göğe doğru açtı.) 
Sonra şöyle dedi: “İsrael'in Tanrısı ey Yahve, gökte ve yerde senin gibi bir Tanrı yoktur. Sen, bütün yürekleriyle senin önünde yürüyen hizmetkârlarına antlaşmayı ve sevgi dolu iyiliğini korursun. 
Hizmetkârın babam David'e verdiğin sözü tuttun. Evet, ağzınla söyledin ve bugün olduğu gibi elinle yerine getirdin.” 
“Şimdi, İsrael'in Tanrısı ey Yahve, hizmetkârın babam David'e verdiğin şu sözü tut: 'İsrael tahtına oturmak için gözümün önünde bir adamın eksik olmayacaktır. Yeter ki, çocukların kendi yollarına dikkat etsinler, sen önümde yürüdüğün gibi benim yasamda yürüsünler.' 
Şimdi, İsrael'in Tanrısı ey Yahve, hizmetkârın David'e söylediğin söz doğru çıksın.” 
“Ama Tanrı gerçekten yeryüzünde insanlarla birlikte mi oturacak? İşte, gökler ve göklerin gökleri seni alamaz; nerede kaldı ki, benim bu yaptığım ev! 
Yine de ey Tanrım Yahve, hizmetkârının senin önünde ettiği yakarışı ve duayı duymak için hizmetkârının duasını ve yakarışını say. 
Öyle ki, gözlerin gece gündüz bu eve, adını koyacağını söylediğin yere, hizmetkârının bu yere doğru edeceği duayı dinlemek için açık olsun. 
Bu yere doğru dua ettiklerinde, hizmetkârının ve halkın İsrael'in yakarışlarını dinle. Evet, oturduğun yerden, gökten işit; işittiğin de bağışla.” 
“Bir adam komşusuna karşı günah işlerse ve yemin etmesi için üzerine bir ant yüklenirse ve gelip bu evde sunağın önünde yemin ederse, 
o zaman gökten işit, davran ve kendi yolunu kendi başına getirip kötüyü cezalandırarak, doğruyu doğruluğuna göre verip onu haklı çıkararak hizmetkârlarına hükmet.” 
“Halkın İsrael, sana karşı günah işledikleri için düşman önünde vurulursa ve tekrar dönüp adını itiraf ederlerse ve bu evde senin önünde dua edip yalvarırlarsa, 
o zaman göklerden işit, halkın İsrael'in günahını bağışla ve onları kendilerine ve atalarına verdiğin ülkeye geri getir.” 
“Sana karşı günah işledikleri için gökyüzü kapandığında ve yağmur yağmadığında, eğer bu yere doğru dua ederler, adını itiraf ederler ve onları sıkıntıya soktuğun zaman günahlarından dönerlerse, 
o zaman gökten işit ve hizmetkârlarının, halkın İsrael'in günahını bağışla. Onlara yürümeleri gereken iyi yolu öğret ve halkına miras olarak verdiğin ülkelerine yağmur gönder.” 
“Eğer ülkede kıtlık olursa, veba olursa, samyeli ya da küf, çekirge ya da tırtıl olursa; düşmanları onları kentlerinin diyarında kuşatırsa; hangi bela ve hangi hastalık olursa olsun, 
herhangi bir adam tarafından ya da bütün halkın İsrael tarafından bir dua yada yakarış olursa, her biri kendi belasını ve kendi acısını bilip ellerini bu eve doğru açarsa, 
o zaman gökten, oturduğun yerden işit ve bağışla ve yüreğini bildiğin herkese bütün yollarına göre karşılık ver, (çünkü sen, yalnız sen, insan çocuklarının yüreğini bilirsin), 
böylece atalarımıza verdiğin ülkede yaşadıkları sürece senin yollarında yürümek için senden korksunlar.” 
“Dahası halkın İsrael'den olmayan yabancı, senin büyük adın, kudretli elin ve uzanmış kolun uğruna uzak bir ülkeden geldiğinde, gelip bu eve doğru dua ettiklerinde, 
o zaman gökten, oturduğun yerden işit ve yabancının sana yalvardığı her şeye göre yap; ta ki yeryüzünün bütün halkları senin adını bilsin ve halkın İsrael gibi senden korksunlar ve yaptığım bu evin senin adınla anıldığını bilsinler.” 
“Eğer halkın, onları gönderdiğin bir yoldan düşmanlarına karşı savaşa çıkarsa, ve sana, seçtiğin bu kente ve adına yaptırdığım eve doğru dua ederlerse; 
o zaman gökten dualarını ve yakarışlarını işit ve onların davasını savun.” 
“Eğer sana karşı günah işlerlerse (çünkü günah işlemeyen kimse yoktur), ve sen onlara öfkelenirsen ve onları düşmana teslim edersen, onun için onları uzak ya da yakın bir ülkeye sürgün olarak götürürlerse; 
ama sürgün edildikleri ülkede akılları başlarına gelir de, dönüp sürgün edildikleri ülkede sana yalvarıp, 'Günah işledik, sapkınlık ettik, kötülük yaptık' derlerse; 
eğer sürgün edildikleri ülkede, bütün yürekleriyle, bütün canlarıyla sana dönerlerse, atalarına verdiğin ülkeye, seçtiğin kente ve adına yaptırdığım eve doğru dua ederlerse; 
o zaman gökten, oturduğun yerden dualarını ve yakarışlarını işit, davalarını savun ve sana karşı günah işleyen halkını bağışla.” 
“Şimdi, Tanrım, yalvarırım, bu yerde edilen duayı, gözlerin görsün, kulakların duysun.” 
“Şimdi, ey Yahve Tanrı, sen ve gücünün sandığı dinlenme yerine çık. Ey Yahve Tanrı, kâhinlerin kurtuluşla giyinsinler ve kutsalların iyilikle sevinsinler.” 
“Ey Yahve Tanrı, meshedilmişinin yüzünü geri çevirme. Hizmetkârın David'e olan sevgi dolu iyiliklerini hatırla.” 
