MEZMURLAR.
26.
David’in mezmuru Beni yargıla, ey Yahve, çünkü dürüstlüğümle yürüdüm. Sarsılmadan Yahve'ye güvendim. 
Beni dene, ey Yahve, sına beni. Yüreğimi ve aklımı yokla. 
Çünkü sevgi dolu iyiliğin gözlerimin önündedir. Senin gerçeğinde yürüdüm. 
Hilekâr adamlarla oturmadım, ikiyüzlülerin arasına da girmem. 
Kötülük yapanlar topluluğundan nefret ederim, kötülerle birlikte oturmam. 
Ellerimi masumiyetle yıkar, sunağının etrafında dönerim, ey Yahve, 
ta ki, şükran sesini duyurayım ve tüm harika işlerini anlatayım. 
Ey Yahve, oturduğun evi, görkeminin bulunduğu yeri severim. 
Canımı günahkârlarla, hayatımı kana susamış adamlarla bir araya getirme. 
Kötülük ellerindedir, sağ elleri rüşvetle doludur. 
Ama ben dürüstlüğümle yürüyeceğim. Beni kurtar ve bana merhamet et. 
Ayağım düzlükte durur. Topluluklarda Yahve'yi yücelteceğim. 
