MEZMURLAR.
116.
Yahve'yi seviyorum, çünkü sesimi, feryadımı merhametiyle duyar. 
Kulağını bana döndürdüğü için, yaşadığım sürece O’nu çağıracağım. 
Ölüm ipleri çevremi sarmıştı, Şeol'ün acıları beni ele geçirmişti. Sıkıntı ve keder buldum. 
O zaman Yahve’nin adını çağırdım: “Ey Yahve, sana yalvarıyorum, canımı kurtar.” 
Yahve lütufkâr ve doğrudur. Merhametlidir Tanrımız. 
Yahve saf insanı korur. Alçaltılmıştım ve O beni kurtardı. 
Ey canım, rahatına dön, çünkü Yahve sana cömertçe davrandı. 
Çünkü canımı ölümden, gözlerimi gözyaşından, ayaklarımı düşmekten kurtardın. 
Yaşayanlar diyarında Yahve’nin önünde yürüyeceğim. 
İman ettim, bu nedenle şöyle dedim: “Çok acı çektim.” 
Telaşla şöyle dedim: “Bütün insanlar yalancıdır.” 
Bana yönelik tüm iyiliklerine karşılık Yahve’ye ne vereyim? 
Kurtuluş kâsesini alıp Yahve’nin adını çağıracağım. 
Bütün halkının önünde, Yahve’ye adaklarımı yerine getireceğim. 
Yahve’nin gözünde kutsallarının ölümü değerlidir. 
Ey Yahve, gerçekten ben senin hizmetkârınım. Hizmetkârın, hizmetçi kızın oğluyum. Zincirlerimden beni sen serbest bıraktın. 
Sana şükran kurbanını sunacağım, Yahve’nin adını çağıracağım. 
Yahve’ye adaklarımı yerine getireceğim, bütün halkının önünde, 
Yahve'nin evinin avlularında, senin ortanda, ey Yeruşalem. Yah’ı övün! 
