MATTA.
28.
Şabat’ın ardından, haftanın ilk günü şafak sökerken, Magdalalı Mariyam ve diğer Mariyam mezarı görmeye geldiler. 
İşte, büyük bir deprem oldu. Çünkü Efendi’nin bir meleği gökten indi ve gelip taşı kapıdan yuvarlayarak üzerine oturdu. 
Görünüşü şimşek gibi, giysisi de kar gibi beyazdı. 
Onun korkusundan nöbetçiler sarsıldılar ve ölü gibi oldular. 
Melek kadınlara şöyle yanıt verdi: “Korkmayın, çarmıha gerilmiş Yeşua’yı aradığınızı biliyorum. 
O burada değil, çünkü söylemiş olduğu gibi dirildi. Gelin, Efendi’nin yattığı yeri görün. 
Çabuk gidin ve öğrencilerine şöyle deyin: ‘O ölümden dirildi. İşte, sizden önce Galile’ye gidiyor; orada O’nu göreceksiniz.’ İşte, size söyledim.” 
Kadınlar korku ve büyük sevinç içinde hızla mezardan ayrıldılar. Yeşua’nın öğrencilerine haberi duyurmak için koştular. 
Öğrencilerine haber vermeye giderlerken, işte, Yeşua karşılarına çıktı ve onlara, “Sevinin!” dedi. Yeşua’nın ayaklarına sarılarak O’na tapındılar. 
Sonra Yeşua onlara, “Korkmayın. Gidip kardeşlerime haber verin, Galile’ye gitmelerini söyleyin, beni orada görecekler” dedi. 
Kadınlar yolda giderken, işte, nöbetçilerden bazıları kente giderek olan şeyleri başkâhinlere bildirdiler. 
Onlar ihtiyarlarla birlikte öğütleştikten sonra sonra askerlere yüklü gümüş vererek şöyle dediler: 
“Öğrencileri geceleyin gelip biz uyurken O’nun cesedini çalıp götürdüler diyeceksiniz. 
Bu, valinin kulağına gidecek olursa, onu biz ikna eder ve sizi kaygılandırmayız.” 
Böylece parayı aldılar ve kendilerine söylendiği gibi yaptılar. Bu söylenti bugüne dek Yahudiler arasında yayılmıştır. 
On bir öğrenci Galile’ye, Yeşua’nın kendilerini gönderdiği dağa gittiler. 
Yeşua’yı gördüklerinde O’nun önünde eğildiler. Ama bazıları şüphe içindeydi. 
Yeşua yanlarına geldi ve onlara söyleyip dedi: “Gökte ve yerde bütün yetki bana verildi. 
Gidin ve bütün ulusları öğrenci yapın; onları Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’un adıyla vaftiz edin; 
size buyurduğum her şeyi tutmalarını onlara öğretin. İşte ben, çağın sonuna dek her zaman sizinle birlikteyim.” Amin. 
