SOLOMON'UN EZGİSİ.
3.
Geceleyin yatağımın üzerinde, onu, canımın sevdiğini aradım. Aradım, ama onu bulamadım. 
Şimdi kalkıp kenti dolaşayım; sokaklarda ve meydanlarda onu, canımın sevdiğini arayayım. Aradım, ama onu bulamadım. 
Kentte dolaşan bekçiler beni buldular; “Onu, canımın sevdiğini gördünüz mü?” 
Onlardan ayrılır ayrılmaz, onu, canımın sevdiğini buldum. Onu tuttum ve bırakmadım; ta ki onu annemin evine, bana gebe kalan kadının odasına götürene dek. 
Ey Yeruşalem kızları, dişi ceylanlar ve kırın dişi geyikleri üzerine size ant ettiriyorum ki, sevgiyi ayıltmayın ve uyandırmayın, ta ki o arzu edene kadar. 
Duman sütunları gibi çölden çıkan, mür ve günlükle, tüccarın bütün baharatlarıyla kokulandırılmış olan bu kimdir? 
İşte, Solomon'un arabası! İsrael'in yiğitlerinden, altmış yiğit onun çevresinde. 
Hepsi kılıç kullanır ve savaşta ustadır. Gecenin dehşetinden, her birinin kılıcı belindedir. 
Kral Solomon, kendine Lübnan ağacından bir araba yaptı. 
Sütunlarını gümüşten, tabanını altından, koltuğunu mordan yaptı, içi Yeruşalem kızlarından sevgiyle döşendi. 
Ey Siyon kızları, çıkın, Kral Solomon'u, düğünü gününde, yüreğinin sevinci gününde, annesinin ona giydirdiği taçla görün. 
