YEREMYA.
48.
Moav hakkında. İsrael'in Tanrısı, Ordular Yahvesi şöyle diyor: “Vay başına Nevo! Çünkü harap oldu. Kiryatayim hayal kırıklığına uğradı. Alındı. Misgav utandırıldı, ve yıkıldı. 
Moav'ın övgüsü artık yok. Heşbon'da ona karşı kötülük tasarladılar: 'Gelin! Onu bir ulus olmaktan çıkaralım.' Sen de, ey Madmen, susturulacaksın. Seni kılıç kovalayacak. 
Horonayim'den feryat sesi, harabe ve büyük yıkım! 
Moav yıkıldı. Yavrularının feryadı duyuldu. 
Çünkü Luhit yokuşundan ağlaya ağlaya çıkıyorlar. Çünkü Horonayim'in inişinde yıkım çığlığının sıkıntısını duydular. 
Kaçın! Hayatınızı kurtarın! Çöldeki ardıç çalısı gibi olun. 
Çünkü kendi işlerine ve hazinelerine güvendiğin için sen de alınacaksın. Kemoş, kâhinleri ve beyleri ile birlikte Sürgüne çıkacak. 
Yıkıcı her kentin üzerine gelecek, ve hiçbir kent kaçıp kurtulmayacak; vadi de yok olacak ve ova harap olacak, Yahve'nin söylemiş olduğu gibi. 
Moav'a kanat verin de uçup kaçabilsin; ve onun kentleri harap olacak, içlerinde oturacak kimse kalmayacak.” 
“Yahve'nin işini savsaklayarak yapana lanet olsun; ve kılıcını kandan alıkoyana lanet olsun.” 
“Moav gençliğinden beri rahattı, ve tortusuna yerleşti, ve kaptan kaba boşaltılmadı, ve sürgüne gitmedi; bu yüzden tadı onda kaldı, ve kokusu değişmedi. 
Bu yüzden işte,” diyor Yahve, “ona dökenleri göndereceğim günler geliyor, ve onu dökecekler; kaplarını boşaltacaklar, ve kaplarını parçalayacaklar. 
İsrael evi güvendikleri Beytel'den nasıl utandılarsa, Moav da Kemoş'tan öyle utanacak.” 
“Nasıl, ‘Biz yiğitleriz, ve savaş için cesur adamlarız’ diyorsunuz? 
Moav harap oldu, ve kentlerine çıktılar, seçme gençleri boğazlanmak için indiler.” diyor adı Ordular Yahvesi olan Kral. 
“Moav'ın felaketi yaklaşıyor, ve sıkıntısı hızla geliyor. 
Ey onun etrafındaki herkes, ve onun adını bilenlerin hepsi, onun için ağıt yakın, 'Güçlü asa, güzel değnek nasıl da kırıldı!'” 
“Ey sen, Divon’da oturan kız, görkeminden aşağı in, ve susuz yerde otur; Çünkü Moav’ın yıkıcısı sana karşı çıktı. Senin kalelerini yıktı. 
Ey sen, Aroer’de oturan, yol kenarında dur da gözetle. Kaçan adama ve kaçıp kurtulan kadına sor: ‘Ne oldu?’ de. 
Moav hayal kırıklığına uğradı; çünkü yıkıldı. Ağla ve feryat et! Arnon’un yanında Moav’ın harap olduğunu söyle. 
Yargı ovaya geldi: Holon'a, Yahzah'a, Mefaat'a, 
Divon'a, Nevo'ya, Beyt Diblatayim'e, 
Kiryatayim'e, Beyt Gamul'a, Beyt Meon'a, 
Keriyot'a, Bosra'ya, ve Moav ülkesinin uzak ya da yakın bütün kentlerine. 
Moav'ın boynuzu kesildi, kolu kırıldı,” diyor Yahve. 
“Onu sarhoş edin, çünkü Yahve'ye karşı kendini yüceltti. Moav kendi kusmuğunda yuvarlanacak, ve o da alay konusu olacak. 
Çünkü İsrael senin için alay konusu mu oldu? Hırsızlar arasında mı bulundu? Çünkü ondan söz ettikçe, baş sallıyorsun. 
Ey sizler, Moav sakinleri, kentleri terk edin de kayada oturun. Uçurumun ağzında yuvasını yapan güvercin gibi olun.” 
“Moav'ın övüncünü duyduk. Kendini beğenmişliğiyle, gururu, küstahlığı, ve yüreğinin büyüklenmesi çok kibirli. 
Onun gazabını bilirim,” diyor Yahve, “bir hiçtir; övünmeleri bir şey yapmadı. 
Bu yüzden Moav için ağlayacağım. Evet, bütün Moav için feryat edeceğim. Kir Heres halkı için yas tutacaklar. 
Senin için Yazer'in ağlayışından daha fazla ağlayacağım, ey Sivma asması. Dalların denizi aştı. Yazer denizine kadar ulaştı. Yok edici yaz meyvelerinin ve bağ bozumunun üzerine düştü. 
Verimli tarladan ve Moav ülkesinden sevinç ve neşe kaldırıldı. Üzüm sıkma çukurundan şarabı kestim. Kimse bağırarak üzüm çiğnemeyecek. O bağırış olmayacak. 
Heşbon'un feryadından Elealeh'e, Yahaz'a kadar, Tsoar'dan Horonayim'e, Eglat Şelişiya'ya kadar seslerini duyurdular; çünkü Nimrim suları da harap olacak. 
Üstelik Moav'da,” diyor Yahve, yüksek yerde kurban sunanı, ve ilâhlarına buhur yakanı sona erdireceğim. 
Bu yüzden yüreğim Moav için ney gibi inliyor, yüreğim Kir Heresliler için ney gibi inliyor. Bu yüzden kazandığı bolluk yok oldu. 
Çünkü her baş kel, her sakal kesilmiş. Bütün ellerde kesikler, belde çul var. 
Moav'ın bütün damlarında, ve sokaklarında her yerde ağıt var; çünkü Moav'ı kimsenin beğenmediği bir kap gibi kırdım.” diyor Yahve. 
“Nasıl yıkıldı! Nasıl da ağlıyorlar! Moav utançtan nasıl da sırtını döndü! Böylece Moav çevresindekilerin hepsine alay konusu ve dehşet olacak.” 
Çünkü Yahve şöyle diyor: “İşte, kartal gibi uçacak, ve kanatlarını Moav'a karşı gerecek. 
Keriyot alındı, kaleler ele geçirildi. O gün Moav'ın yiğitlerinin yüreği, sancı çeken bir kadının yüreği gibi olacak. 
Moav, Yahve'ye karşı kendini yücelttiği için, bir halk olmaktan çıkacak. 
Ey Moav sakini, dehşet, çukur ve tuzak senin üzerindedir.” diyor Yahve. 
“Dehşetten kaçan çukura düşecek; çukurdan çıkan da tuzağa tutulacak, çünkü onun üzerine, Moav'ın üzerine, ziyaretleri yılını getireceğim” diyor Yahve. 
“Kaçanlar Heşbon’un gölgesinde güçsüzce duruyorlar; çünkü Heşbon’dan ateş çıktı, Sihon’un ortasından alev, Moav’ın köşesini ve gürültücülerin başlarının tepesini yiyip bitirdi. 
Vay haline ey Moav! Kemoş halkı mahvoldu; çünkü oğulların sürgüne götürüldü, kızların tutsaklığa gönderildi.” 
“Ama son günlerde Moav’ın sürgününü geri döndüreceğim” diyor Yahve. Moav’ın yargısı buraya kadardır. 
