YEŞAYA.
38.
O günlerde Hizkiya hastaydı ve ölmek üzereydi. Amots'un oğlu Peygamber Yeşaya onun yanına gelip şöyle dedi: “Yahve, 'Evini düzene koy, çünkü öleceksin, yaşamayacaksın' diyor.” 
Bunun üzerine Hizkiya yüzünü duvara çevirdi ve Yahve'ye şöyle dua etti, 
“Ey Yahve, sana yalvarırım, senin önünde nasıl doğrulukla, kusursuz bir yürekle yürüdüğümü, gözünde iyi olanı yaptığımı şimdi hatırla.” Bunun üzerine Hizkiya acı acı ağladı. 
Bunun üzerine Yahve'nin sözü Yeşaya'ya geldi: 
“Git ve Hizkiya'ya de ki: 'Baban David'in Tanrısı Yahve şöyle diyor: Duanı işittim. Gözyaşlarını gördüm. İşte, ömrüne on beş yıl katacağım. 
Seni ve bu kenti Aşur Kralı'nın elinden kurtaracağım ve bu kenti savunacağım. 
Yahve'nin söylemiş olduğu bu şeyi yapacağına ilişkin Yahve tarafından senin için belirti şu olacak. 
İşte, Ahaz'ın güneş saatine göre güneşle birlikte inen güneş saatinin gölgesini on adım geriye döndüreceğim.''' Böylece güneş, üzerine indiği güneş saatine göre on adım geri döndü. 
Yahuda Kralı Hizkiya'nın hastalanıp iyileştiğinde yazdığı yazı: 
Dedim ki, “Hayatımın ortasında Şeol'ün kapılarından giriyorum. Yıllarımın geriye kalanından yoksun bırakıldım.” 
Dedim ki, “Yaşayanlar diyarında Yah'ı, Yah'ı görmeyeceğim. İnsanı artık dünya sakinleriyle görmeyeceğim. 
Oturduğum yer bir çoban çadırı gibi benden alınıp göçürülüyor. Hayatımı bir dokumacı gibi dürdüm. Beni tezgahtan kesip ayıracak. Gündüzden geceye kadar sonumu getireceksin. 
Sabaha dek sabırla bekledim. Aslan gibi bütün kemiklerimi kırıyor. Gündüzden geceye kadar sonumu getireceksin. 
Kırlangıç ya da turna kuşu gibi cıvıldaştım. Kumru gibi inledim. Gözlerim yukarıya bakmaktan zayıflıyor. Efendim, baskı altındayım. Kefilim ol.” 
Ne diyeyim? Hem bana söyledi hem de bunu kendisi yaptı. Canımın acısından dolayı bütün yıllarımca dikkatli yürüyeceğim. 
Ey Efendim, insanlar bunlarla yaşarlar; ruhum da hepsinde hayat bulur. Beni iyi et de beni yaşat. 
İşte, esenlik için büyük acılar çektim, ama sen canımı sevdiğin için çürüme çukurundan kurtardın; çünkü bütün günahlarımı arkana attın. 
Çünkü Şeol seni övemez. Ölüm seni anamaz. Çukura inenler senin gerçeğini umut edemezler. 
Diri olan, diri olan, benim bugün yaptığım gibi, seni o övecek. Baba senin gerçeğini çocuklara bildirecek. 
Yahve beni kurtaracak. Bu nedenle yaşamımızın bütün günlerinde, Yahve'nin evinde, ezgilerimi yaylı çalgılarla söyleyeceğiz. 
Yeşaya şöyle demişti: “Bir parça incir topağı alıp lapa olarak çıban üzerine koysunlar, o iyileşecektir.” 
Ayrıca Hizkiya, “Yahve'nin evine çıkacağımı gösteren belirti nedir?” demişti. 
