MEZMURLAR.
49.
Müzik şefi için - Korahoğulları’nın mezmuru Ey bütün halklar, şunu işitin, ey bütün dünya sakinleri, 
hem aşağıdakiler hem yüksektekiler, zengin ve yoksul birlikte dinleyin. 
Ağzım bilgelik sözleri konuşacak. Yüreğim anlayış dile getirecek. 
Özdeyişe kulak vereceğim. Bilmecemi arpla çözeceğim. 
Kötü günlerde neden korkayım ki, alçakların kötülüğü beni kuşattığında? 
Mallarına güveniyorlar, zenginliklerinin çokluğuyla övünüyorlar; 
onların hiçbiri kardeşini kurtaramaz, Tanrı’ya onun için fidye veremez. 
Çünkü canlarının kurtuluşu pahalıdır, hiçbir şey bedelini karşılayamaz. 
Yoksa sonsuza dek yaşar insan, çürüme yüzü görmezdi. 
Çünkü insan bilgelerin öldüğünü görür; budala ve akılsız da aynı şekilde yok olur, mallarını başkalarına bırakırlar. 
İçlerindeki düşünce, meskenlerinin tüm kuşaklar boyunca, evlerinin daima kalacağıdır. Topraklarına kendi adlarını verirler. 
Ama insan zenginliğine rağmen dayanamaz. Yok olup giden hayvanlara benzer. 
Akılsızların, ve onların dediklerini onaylayanların varacakları yer budur. Selah. 
Onlar Şeol'e atanmış sürüye benzer. Ölüm onlara çobanlık edecektir. Doğrular sabahleyin onlara hâkim olacak. Konutlarından çok uzakta, güzellikleri Şeol'de çürüyecektir. 
Ama Tanrı canımı Şeol'ün ölüler elinden kurtaracak. Çünkü beni kabul edecektir. Selah. 
Bir adam zengin olursa, evinin görkemi artarsa korkma. 
Çünkü öldüğünde yanında hiçbir şey götüremez. Görkemi onun ardınca inmez. 
Gerçi yaşarken canını kutsadıysa da— kendin için iyilik ettiğinde insanlar seni överler— 
atalarının nesline gidecektir. Işığı bir daha göremeyecekler. 
Anlayıştan yoksun zenginlik sahibi olan insan, yok olup giden hayvanlara benzer. 
