YEŞAYA.
48.
“Ey Yakov evi, İsrael adıyla çağrılan ve Yahuda sularından çıkan sizler, şunu dinleyin. Yahve'nin adıyla ant içersiniz, İsrael'in Tanrısı'ndan söz edersiniz, ama gerçekte ya da doğrulukta değil. 
Çünkü onlar kendilerini kutsal kentin yurttaşlarıyız derler, İsrael'in Tanrısı'na güvenirler; Ordular Yahvesi'dir O'nun adı. 
Eskiden beri geçmişin şeylerini bildirdim. Evet, bunlar ağzımdan çıktı, ben de onları ortaya çıkardım. Bunları ansızın yaptım ve oldular. 
Çünkü inatçı olduğunu, boynunun demirden sinir, alnının da tunç olduğunu biliyordum; 
bu nedenle bunu sana eskiden beri bildirdim; olmadan önce sana gösterdim; öyle ki, 'Onları benim putum yaptı. Oyulmuş suretim ve dökme suretim onları buyurdu' demeyesin. 
Bunu duydun. Şimdi bütün bunlara bak. Peki sen bunu bildirmeyecek misin?” “Şimdiden sana yeni şeyler gösterdim, hatta bilmediğin gizli şeyleri bile. 
Onlar eskiden değil, şimdi yaratıldılar. 'İşte, onları biliyordum' demeyesin diye bugünden önce onları duymadın. 
Evet, duymadın. Evet bilmedin. Evet, eskiden beri kulağın açılmadı, çünkü çok hain davrandığını, ana rahminden sana günahkâr dendiğini biliyordum. 
Adım uğruna öfkemi geciktireceğim, övgümden dolayı, seni kesip atmayayım diye, onu senin için geri tutacağım. 
İşte, seni arıttım ama gümüş gibi değil. Ben seni ızdırap ocağında seçtim. 
Kendim için, kendi hatırım için bunu yapacağım; adıma nasıl leke sürülür? Yüceliğimi bir başkasına vermeyeceğim.” 
“Dinle beni, ey Yakov ve çağırdığım İsrael: İlk benim. Son da benim. 
Evet, elim yeryüzünün temelini attı, sağ elim de gökleri yaydı. Ben onları çağırdığımda, hep birlikte ayağa kalkarlar.” 
“Hepiniz toplanın ve dinleyin! Onların arasında kim bu şeyleri bildirdi? Yahve'nin sevdiği kişi O'nun istediğini Babil'e yapacak, kolu Keldaniler'e karşı olacaktır. 
Ben, ben söyledim. Evet, onu çağırdım. Ben onu getirdim, o yolunda başarılı olacak.” 
“Yanıma gelin ve şunu dinleyin: Başlangıçtan beri gizlice söylemedim; gerçekleştiği zamandan beri oradaydım.” Şimdi Efendi Yahve beni Ruhu'yla gönderdi. 
Kurtarıcın, İsrael'in Kutsalı Yahve şöyle diyor: “Yararlı olanı sana öğreten, gitmen gereken yolda sana öncülük eden, ben Tanrın Yahve'yim. 
Keşke buyruklarımı dinleseydin! O zaman esenliğin ırmak gibi, doğruluğun da denizin dalgaları gibi olurdu. 
Soyun da kum gibi, bedeninden çıkan torunların da onun taneleri gibi olurdu. Onun adı benden kesilip atılmazdı, önümden yok olmazdı.” 
Babil'i terk edin! Keldaniler'den kaçın! Sevinç haykırışlarıyla bunu duyurun, dünyanın öbür ucuna kadar anlatın; “Yahve hizmetkârı Yakov'u fidye ile kurtardı!” deyin. 
Onları çöllerde götürürken susamadılar. Onlar için kayadan sular akıttı. Kayayı da yardı, sular da fışkırdı. 
Yahve, “Kötüler için esenlik yoktur” diyor. 
