YEŞAYA.
57.
Doğru kişi yok oluyor, ama kimse bunu yüreğine koymuyor. Merhametliler alınıp götürülüyor, ama kimse doğrunun kötülüğün önünden alınıp götürüldüğünü görmüyor. 
O esenliğe giriyor. Doğrulukla yürüyenler, yataklarında dinleniyorlar. 
Ama buraya yaklaşın, ey büyücünün oğulları, ey zina edenlerin ve fahişelerin soyu. 
Kiminle alay ediyorsunuz? Ağzınızı kime açıyorsunuz ve dil çıkarıyorsunuz? Siz başkaldırı çocukları ve yalanın soyu değil misiniz? 
Siz ki, meşelerin arasında, her yeşil ağacın altında kendinizi kızıştırır, vadilerde, kayaların kovukları altında çocukları öldürürsünüz. 
Vadinin düzgün taşları arasında senin payın var. Onlar, onlar senin hissendir. Onlara dökmelik sunu bile döktün. Sunu sundun. Bu şeylerden ötürü yatışacak mıyım? 
Yüksek ve yüce bir dağa yatağını yerleştirdin. Kurban sunmak için de oraya çıktın. 
Kapıların ve sövelerinin arkasına kendi anıtını koydun, çünkü kendini benden başkasına soydun ve yukarı çıktın. Yatağını genişlettin ve onlarla bir antlaşma yaptın. Onların yatağında gördüklerini sevdin. 
Krala güzel kokulu yağla gittin, güzel kokularını çoğalttın, elçilerini uzaklara gönderdin ve kendini Şeol'e kadar alçalttın. 
Yollarının uzunluğundan yoruldun; yine de, 'Boşuna' demedin. Gücünün canlanmasını buldun; bu yüzden bitkin düşmedin. 
“Kimden korktun ve çekindin ki, yalan söylüyorsun, beni anmadın ve kendi yüreğine bunu koymadın? Uzun zamandır suskun kalmadım mı, benden de korkmuyor musun? 
Doğruluğunu ilan edeceğim, ama işlerine gelince, onlar sana yarar sağlamayacak. 
Feryat ettiğin zaman, şu topladıkların seni kurtarsın, ama rüzgâr onları alıp götürecek. Bir soluk hepsini alıp götürecek, ama bana sığınan ülkeyi mülk edinecek, kutsal dağımı da miras alacak.” 
“Kur, kur, yolu hazırla! Halkımın yolundan tökezleme taşını kaldır.” diyecek. 
Çünkü yüce ve ulu Olan, sonsuzlukta yaşayan, adı Kutsal olan şöyle diyor: “Ben yüksek ve kutsal yerde otururum, alçakgönüllülerin ruhunu canlandırmak, ve ezilmişlerin yüreğini canlandırmak için ezilmiş ve alçakgönüllü ruhlu olanla da birlikteyim. 
Çünkü daima çekişmeyeceğim, sürekli öfkeli de olmayacağım; çünkü yarattığım canlar ve ruh benim önümde hali bayılırdı. 
Onun açgözlülüğünün kötülüğünden ötürü öfkelendim ve onu vurdum. Kendimi gizledim ve öfkelendim; ve o yüreğinin yolunda döneklik etmeye devam etti. 
Onun yollarını gördüm ve onu iyileştireceğim. Ona öncülük edeceğim, ve ona ve yas tutanlarına avunmalarını geri vereceğim. 
Dudakların ürününü yaratıyorum: Esenlik, esenlik, uzakta olana ve yakında olana” diyor Yahve; ve onları iyileştireceğim.” 
Ama kötüler çalkantılı deniz gibidir; çünkü rahat duramaz ve suları pislik ve çamur atar. 
“Kötülere esenlik yoktur” diyor Tanrım. 
