YEŞAYA.
65.
“Beni sormayanlar tarafından soruldum. Beni aramayanlar tarafından bulundum. Adımla çağırılmayan bir ulusa, ‘Beni görün, beni görün’ dedim. 
Ellerimi bütün gün, kendi düşünceleri ardınca, iyi olmayan bir yolda yürüyen asi bir halka uzattım. 
Bahçelerde kurban keserek, tuğlalarda buhur yakarak sürekli yüzüme karşı beni kışkırtan; 
mezarların arasında oturan, gizli yerlerde geceleyen, domuz eti yiyen, kaplarında da iğrenç şeylerin suyu bulunan; 
‘Yalnız kal, bana yaklaşma, çünkü ben senden daha kutsalım’ diyen bir halk. Bunlar burnumda duman, bütün gün yanan bir ateştir.” 
“İşte, önümde yazılıdır: Susmayacağım, ama ödeyeceğim, evet, onların koynuna ödeyeceğim 
kendi kötülüklerinizi ve atalarınızın kötülüklerini birlikte” diyor Yahve, “Onlar dağlar üzerinde buhur yakanlar, ve tepelerde bana küfür edenlerdir. Bu yüzden önce onların işlerini koynuna ölçeceğim.” 
Yahve diyor ki, “Yeni şarabın salkımda bulunduğu gibi, birinin, ‘Onu yok etme, çünkü içinde bereket var’ dediği gibi; ben de hepsini yok etmemek için, hizmetkârlarım uğruna öyle yapacağım. 
Yakov’dan bir soy, Yahuda’dan da dağlarımın mirasçısını çıkaracağım. Seçtiklerim onu miras alacak, hizmetkârlarım da orada oturacaklar. 
Beni arayan halkım için, Şaron sürülerin ağılı, Akor Vadisi de sürülerin yattığı yer olacak.” 
“Ama siz, Yahve'yi terk edenler, kutsal dağımı unutanlar, talih için sofra hazırlayanlar, kısmet için karışık şarap dolduranlar, 
sizi kılıca kısmet edeceğim, hepiniz boğazlanmak için eğileceksiniz; çünkü sizi çağırdığım zaman yanıt vermediniz. Konuştuğum zaman dinlemediniz; ama gözümde kötü olanı yaptınız, hoşlanmadığım şeyi seçtiniz.” 
Bu yüzden Efendi Yahve şöyle diyor: “İşte, hizmetkârlarım yiyecekler, ama siz aç kalacaksınız; işte, hizmetkârlarım içecekler, ama siz susuz kalacaksınız. İşte, hizmetkârlarım sevinecekler, ama siz hayal kırıklığına uğrayacaksınız. 
İşte, hizmetkârlarım yüreklerinin sevincinden ezgi söyleyecekler, ama siz yürek üzüntüsünden ağlayacak, ruh sıkıntısından uluyacaksınız. 
Adınızı seçilmişlerime lanet andı olarak bırakacaksınız, Efendi Yahve de sizi öldürecek. Hizmetkârlarını başka bir adla çağıracak, 
böylece yeryüzünde kendisini kutsayan kişi, gerçeğin Tanrısı'nda kendisini kutsayacak; yeryüzünde ant içen de, gerçeğin Tanrısı'yla ant içecek; çünkü önceki sıkıntılar unutuldu ve gözlerimden gizlendi.” 
“Çünkü işte, yeni gökler ve yeni bir yer yaratıyorum; önceki şeyler de hatırlanmayacak, akla gelmeyecek. 
Ama yaratmakta olduğumda sonsuza dek sevinin ve coşun; çünkü işte, Yeruşalem'i zevk kaynağı, ve halkını sevinç olarak yaratıyorum. 
Yeruşalem'de sevineceğim, halkımdan da hoşnut olacağım; artık onda ağlayış sesi ve feryat sesi duyulmayacak.” 
“Artık birkaç gün yaşayan bir bebek, günlerini doldurmayan bir ihtiyar olmayacak. Çünkü çocuk yüz yaşında ölecek, yüz yaşında olan günahkâr da lanetli olacak. 
Evler yapacaklar ve onda oturacaklar. Bağlar dikecekler ve ürününü yiyecekler. 
Onlar bina edip de başkası oturmayacak. Onlar dikip de başkası yemeyecek. Çünkü halkımın günleri ağacın günleri gibi olacak. Seçtiklerim de kendi ellerinin işinden uzun süre zevk alacaklar. 
Boşuna emek vermeyecekler, felaket için de doğurmayacaklar. Çünkü onlar, kendileriyle birlikte torunları da, Yahve'nin kutsanmışlarının soyudur. 
Öyle olacak ki, onlar çağırmadan önce ben yanıt vereceğim; ve onlar daha konuşurken ben işiteceğim. 
Kurtla kuzu birlikte otlayacak. Aslan öküz gibi saman yiyecek. Toprak yılanın yemeği olacak. Kutsal dağımın tümünde zarar vermeyecekler ve yok etmeyecekler.” diyor Yahve. 
