LEVİLİLER.
22.
Yahve Moşe'ye şöyle dedi: 
“Aron'la oğullarına söyle, İsrael'in çocuklarının bana kutsal kıldıkları kutsal şeylerden kendilerini sakınsınlar ve kutsal adıma saygısızlık etmesinler. Ben Yahve'yim.” 
“Onlara söyle, 'Kuşaklarınız boyunca bütün soyunuzdan her kim, İsrael'in çocuklarının Yahve'ye kutsal kıldığı kutsal şeylere kirliliği üzerinde olarak yaklaşırsa, o can benim önümden atılacaktır. Ben Yahve'yim.'” 
“'Aron'un soyundan cüzzamlı ya da akıntısı olan kişi temiz oluncaya dek kutsal şeylerden yemeyecek. Kim ölü nedeniyle kirli olmuş bir şeye, ya da meni çıkmış bir adama dokunursa, 
ya da kim kendisini kirletecek sürünen bir şeye, ya da kirliliği ne olursa olsun insanı kirleten bir insana dokunursa, 
böyle bir şeye dokunan akşama kadar kirli sayılacak ve bedenini suda yıkamadıkça kutsal şeylerden yemeyecektir. 
Güneş battığında temiz olacak; ondan sonra kutsal şeylerden yiyecektir, çünkü bu onun ekmeğidir. 
Kendiliğinden ölmüş, ya da hayvanlar tarafından parçalanmış hayvanın leşini, onunla kendisini kirletmek üzere yemeyecektir. Ben Yahve'yim.'” 
“'Bu nedenle, buyruğumu bozarlarsa günah yüklenmesinler ve onun içinde ölmesinler diye, buyruklarımı izleyecekler. Onları kutsal kılan Yahve benim.'” 
“'Hiçbir yabancı kutsal şeyden yemeyecek; kâhinlerin yanında yaşayan bir yabancı, ya da ücretli bir hizmetçi kutsal şeyden yemeyecek. 
Ancak eğer kâhin, kendi parasıyla bir hizmetçi satın alırsa, ondan yiyecektir; onun evinde doğanlar onun ekmeğinden yiyeceklerdir. 
Bir kâhinin kızı yabancı biriyle evliyse, kutsal şeylerin kaldırma sunularından yemeyecek. 
Ama bir kâhinin kızı dulsa ya da boşanmışsa, çocuğu yoksa ve gençliğinde olduğu gibi babasının evine dönmüşse, babasının ekmeğinden yiyebilir; ama hiçbir yabancı ondan yemeyecektir.'” 
“'Eğer bir kişi bilmeden kutsal bir şey yerse, o zaman ona değerinin beşte birini ekleyecek ve kutsal şeyi kâhine verecektir. 
Kâhinler İsrael'in çocuklarının Yahve'ye sundukları kutsal şeyleri bozmayacaklar, 
böylece kutsal şeyleri yediklerinde suçluluk duygusu getirecek kötülüğü onlara yükletirler; çünkü onları kutsal kılan Yahve benim.'” 
Yahve Moşe'ye şöyle konuştu: 
“Aron'la, oğullarıyla ve bütün İsrael'in çocuklarıyla konuş ve onlara söyle: 'İsrael evinden ve İsrael'de olan yabancılardan kim olursa olsun, Yahve'ye yakmalık sunu olarak sundukları, ister adaklarından biri olsun, ya da ister gönüllü sunularından biri olsun, sunusunu sunduğu zaman, 
kabul edilesiniz diye, boğalardan, koyunlardan, ya da keçilerden kusursuz bir erkek sunacaksınız. 
Ama kusurlu olanı sunmayacaksınız; çünkü o sizin için kabul edilebilir olmayacaktır. 
Kim bir adak ödemek için, Yahve'ye esenlik sunuları, ya da sığır, ya da davardan gönüllü bir kurban sunarsa, kabul edilmesi için kusursuz olacaktır. Hiçbir kusuru olmayacaktır. 
Kör, yaralı, sakat, siğilli, iltihaplı ya da yarası açık olanı Yahve'ye sunmayacaksınız; bunları sunak üzerinde Yahve'ye ateşle sunmayacaksınız. 
Herhangi bir parçası fazla ya da eksik olan boğayı, ya da kuzuyu gönüllü sunulan sunu olarak sunabilirsiniz; ancak adak olarak kabul edilmeyecektir. 
Testisleri vurulmuş, ezilmiş, burulmuş ya da kesilmiş olanı Yahve'ye sunmayacaksınız. Bunu diyarınızda yapmamalısınız. 
Bunlardan hiçbirini bir yabancının elinden Tanrınız'ın ekmeği olarak sunmayacaksınız; çünkü onların bozukluğu kendilerindedir. Onlarda kusur vardır. Bunlar sizin için kabul edilmeyecektir.'” 
Yahve Moşe'ye şöyle konuştu: 
“Bir buzağı, kuzu ya da oğlak doğduğunda, annesiyle birlikte yedi gün kalacak. Sekizinci günden itibaren Yahve'ye ateşle yapılan sunu olarak kabul edilecektir. 
İster inek, ister koyun olsun, onu ve yavrusunu aynı günde kesmeyeceksiniz.” 
“Yahve'ye şükran kurbanı kurban edeceğiniz zaman, kabul edilesiniz diye onu kurban edeceksiniz. 
Aynı günde yenilecektir; hiçbirini sabaha kadar bırakmayacaksınız. Ben Yahve'yim.” 
“Bu nedenle buyruklarımı tutacak ve yapacaksınız. Ben Yahve'yim. 
Kutsal adıma saygısızlık etmeyeceksiniz, ama İsrael'in çocukları arasında kutsal kılınacağım. Seni kutsal kılan Yahve benim, 
Tanrın olmak için seni Mısır'dan çıkardım. Ben Yahve'yim.” 
