MEZMURLAR.
132.
Hagga ilahisi Ey Yahve, David’i ve bütün sıkıntılarını hatırla, 
Yahve’ye nasıl ant içtiğini, Yakov'un Güçlüsü’ne olan adağını: 
“Gerçekten evimin içine girmeyeceğim, yatağıma çıkmayacağım, 
Gözlerime uyku, göz kapaklarıma uyuklama vermeyeceğim; 
Yahve’ye bir yer, Yakov'un Güçlüsü'ne bir mesken bulana dek.” 
İşte onun Efrata'da olduğunu duyduk. Onu Yaar kırında bulduk: 
“O’nun meskenine gidelim. O’nun ayağının taburesinde tapınalım. 
Sen ve gücünün sandığı, ey Yahve, kendi dinlenme yerine çık, 
kâhinleriniz doğrulukla giyinsin. Kutsallarınız sevinçle haykırsın!” 
Hizmetkârın David'in hatırı için, meshetmiş olduğuna yüz çevirme. 
Yahve David'e gerçekle ant içti. Ondan geri dönmez: “Senin bedeninin ürününü tahtına oturtacağım. 
Eğer çocukların antlaşmamı, onlara öğreteceğim tanıklığımı tutarsa, onların çocukları da daima senin tahtında oturacaklar.” 
Çünkü Yahve Siyon'u seçti. Kendine mesken olarak onu arzu etti. 
“Burası benim sonsuza dek dinlenme yerimdir. Burada yaşayacağım çünkü bunu ben arzuladım. 
Onun erzağını bol bol bereketleyeceğim. Yoksulunu ekmekle doyuracağım. 
Kâhinlerine de kurtuluş giydireceğim. Kutsalları sevinç içinde yüksek sesle haykıracaklar. 
Orada David'in boynuzunu yeşerteceğim. Meshedilmişim için bir kandil atadım. 
Düşmanlarını utançla örteceğim ama kendi üzerindeki tacı parlayacak.” 
