YEŞAYA.
53.
Haberimize kim inandı? Yahve'nin kolu kime açıklandı? 
Çünkü o, onun önünde körpe bir fidan gibi, kuru topraktan bir kök gibi büyüdü. Ne güzelliği ne de heybeti vardı. Ona baktığımızda onu arzulayalım diye hiçbir güzellik yoktu. 
O, insanlar tarafından hor görüldü ve reddedildi; hastalıkları yakından tanıyan acılar adamıydı. İnsanların kendisinden yüzlerini gizledikleri biri gibi hor görüldü; ve biz ona saygı duymadık. 
Kesin olarak hastalıklarımızı o üstlendi, acılarımızı da o taşıdı; bizse onun cezalandırıldığını, Tanrı tarafından vurulup acı çektiğini düşündük. 
Ama bizim suçlarımız yüzünden o yaralandı. Bizim kötülüklerimiz için o ezildi. Esenliğimizi getiren ceza onun üzerindeydi; ve onun yaralarıyla biz iyileştik. 
Koyunlar gibi hepimiz yoldan saptık. Herkes kendi yoluna döndü; Yahve de hepimizin kötülüğünü onun üzerine koydu. 
O zulme uğrayıp, ezildiyse de ağzını açmadı. Kesime götürülen kuzu gibi, kırkıcıların önünde sessiz duran koyun gibi, ağzını açmadı. 
Zulüm ve yargı yüzünden götürüldü. Onun kuşağına gelince, yaşayanlar diyarından kesilip atılmasının, vurulmasının halkımın başkaldırısı yüzünden olduğunu kim düşündü? 
Onun mezarını kötülerle birlikte yaptılar, ölümünde zengin adamla birlikteydi, oysa o hiç şiddete başvurmamıştı, ağzında da hiç hile yoktu. 
Yine de onu ezmek Yahve'yi hoşnut etti. Ona acı çektirdi. Onun canını günah sunusu yaptığında, kendi soyunu görecektir. Günlerini uzatacak, Yahve'nin isteği de onun elinde başaracaktır. 
Canının çektiği acılardan sonra ışığı görecek ve hoşnut olacak. Doğru hizmetkârım, kendi bilgisiyle birçoklarını aklayacaktır; onların kötülüklerini de o üstlenecek. 
Bu nedenle ona büyüklerle birlikte pay vereceğim. Ganimeti güçlülerle birlikte paylaşacak, çünkü canını ölüme döktü ve suçlularla sayıldı; yine de birçoklarının günahını o üstlendi ve günahkarlar için aracılık etti. 
