YEREMYA.
10.
Ey İsrael evi, Yahve'nin size söylediği sözü dinleyin! 
Yahve şöyle diyor: “Ulusların yolunu öğrenmeyin, gökyüzü belirtilerinden korkmayın; çünkü uluslar onlardan korkar. 
Çünkü halkların gelenekleri boştur; çünkü biri ormandan bir ağaç keser, baltayla usta eli işidir. 
Onu gümüşle ve altınla süslerler. Çivilerle ve çekiçlerle sabitlerler, böylece yerinden oynamaz. 
Onlar tornacı işi palmiye ağacı gibidirler, ve konuşmazlar. Taşınmaları gerekir, çünkü hareket etmezler. Onlardan korkmayın; çünkü kötülük yapamazlar, onlarda iyilik yapmak da yoktur.” 
Senin gibisi yoktur, ey Yahve. Sen büyüksün, ve adın kudretinde büyüktür. 
Senden kim korkmaz, ey ulusların kralı? Çünkü bu sana aittir. Çünkü ulusların bütün bilgeleri ve bütün krallıkları arasında, senin gibisi yoktur. 
Ama onlar hem budala hem de akılsızdır, putlar tarafından eğitilmişlerdir! O yalnızca odundur. 
Tarşiş'ten dövülmüş gümüş levhalar, ve Ufaz'dan altın getirilir, oymacı ve kuyumcu eli işidir. Giysileri mavi ve mordur. Hepsi usta adamların işidir. 
Ama gerçek Tanrı Yahve'dir. O diri Tanrı ve ebedi Kral'dır. Gazabından yeryüzü titrer. Uluslar O'nun öfkesine dayanamazlar. 
“Onlara şöyle diyeceksin: ‘Gökleri ve yeri yaratmayan ilâhlar, yerden ve göklerin altından yok olacaklar.’” 
Tanrı, yeryüzünü kudretiyle yarattı. Dünyayı bilgeliğiyle kurdu, ve anlayışıyla gökleri gerdi. 
O ses verince göklerdeki sular gürler, ve buharları yeryüzünün uçlarından yükseltir. Yağmur için şimşekler yapar, ve hazinelerinden rüzgâr çıkarır. 
Herkes budala ve bilgisiz oldu. Her kuyumcu oyma suretinden dolayı hayal kırıklığına uğradı; çünkü dökme putu yalandır, ve onlarda soluk yoktur. 
Onlar boştur, aldatıcı bir iştir. Ziyaret edildikleri zaman yok olacaklar. 
Yakov'un payı bunlara benzemez; çünkü her şeyin yapıcısı O'dur; ve İsrael O'nun mirasının boyudur. Adı Ordular Yahvesi'dir. 
Ey kuşatma altında yaşayanlar, mallarınızı ülkeden toplayın. 
Çünkü Yahve şöyle diyor, “İşte, bu zamanda ülkenin sakinlerini sapanla atacağım, ve onları sıkıntıya sokacağım, böylece hissedecekler.” 
Yaram yüzünden vay halime! Yaram ciddi; ama dedim ki, “Gerçekten bu benim kederim ve buna katlanmalıyım.” 
Çadırım yıkıldı, ve bütün iplerim koptu. Çocuklarım benden uzaklaştı ve artık yoklar. Artık çadırımı gerecek, perdelerimi dikecek kimse yok. 
Çobanların hepsi budala oldu, ve Yahve’ye danışmadılar. Bu yüzden başarılı olmadılar ve bütün sürüleri dağıldı. 
İşte haber sesi geliyor, ve kuzey ülkesinden büyük bir kargaşalık, Yahuda kentlerini ıssız bırakmak, çakalların yurdu yapmak için. 
Ey Yahve, bilirim ki, insanın yolu kendi elinde değildir. Adımlarını doğrultmak yürüyen insanın elinde değildir. 
Ey Yahve, beni düzelt, ama yumuşak bir şekilde; öfkenle değil, yoksa beni hiçe indirirsin. 
Gazabını seni bilmeyen ulusların, ve adını çağırmayan boyların üzerine dök; çünkü Yakov'u onlar yediler, evet, onu yiyip tükettiler, ve onun yurdunu harap ettiler. 
