I. SAMUEL.
2.
Hanna dua edip şöyle dedi: “Yüreğim Yahve'de sevinçle coşuyor! Boynuzum Yahve'de yükseldi. Ağzım düşmanlarıma karşı büyüdü, çünkü senin kurtarışınla seviniyorum. 
Yahve kadar kutsal kimse yoktur, çünkü senden başka kimse yoktur, Tanrımız gibi kaya da yoktur.” 
“Böyle aşırı gururla konuşmaya devam etme. Ağzından kibir çıkmasın, çünkü Yahve bilgi Tanrısı'dır. Eylemler O'nun tarafından tartılır.” 
“Güçlülerin yayları kırıldı. Tökezleyenler güçle kuşandı. 
Tok olanlar ekmek için kendilerini ücretli işçi ettiler. Aç olanlar doydu. Evet, kısır yedi çocuk doğurdu. Çok çocuğu olan kadın da cansızlaşıyor.” 
“Yahve öldürür ve diriltir. O, Şeol'e indirir ve çıkarır. 
Yahve yoksullaştırır ve zenginleştirir. Hem alçaltır, hem yükseltir. 
Beylerle birlikte otursunlar diye, yücelik tahtını miras alsınlar diye, yoksulları tozdan kaldırır. Muhtaçları gübre yığınından yükseltir. Çünkü yeryüzünün direkleri Yahve'nindir. Dünyayı onların üzerine kurdu. 
Kutsallarının ayaklarını koruyacak, ama kötüler karanlıkta susturulacaktır; çünkü hiç kimse güçle galip gelemeyecek. 
Yahve ile çekişenler paramparça olacaklar. Onların üzerine gökyüzünden gürleyecektir.” “Yahve yeryüzünün uçlarını yargılayacaktır. Kralı'na güç verecek, meshedilmişinin boynuzunu yükseltecek.” 
Elkana Rama'daki evine gitti. Çocuk, kâhin Eli'nin önünde Yahve'ye hizmet ediyordu. 
Eli'nin oğulları kötü adamlardı. Yahve'yi bilmiyorlardı. 
Kâhinlerin halkla olan âdeti şuydu: Birisi kurban sunduğunda, kâhinin hizmetkârı et haşlanırken elinde üç dişli bir çatalla gelirdi; 
ve onu tavaya, kaba, kazana ya da tencereye daldırırdı. Kâhin çatalın kendisi için çıkardığı her şeyi alırdı. Bunu Şilo'ya gelen bütün İsraelliler'e yaparlardı. 
Evet, iç yağını yakmadan önce kâhinin hizmetkârı gelip kurban kesen adama, “Kâhine kızartmalık et ver; çünkü senden haşlanmış et kabul etmeyecek, çiğ et alacak.” derdi. 
Eğer adam ona, “Önce iç yağı yakılsın, sonra canının istediği kadarını al” derse, o zaman, “Hayır, ama şimdi bana vereceksin; eğer vermezsen zorla alacağım” derdi. 
Gençlerin günahı Yahve'nin önünde çok büyüktü; çünkü Yahve'nin sunusunu hor görüyorlardı. 
Ama çocuk olan Samuel Yahve'nin önünde hizmet ediyordu, keten bir efod giyinmişti. 
Annesi de ona küçük bir kaftan yapardı ve her yıl kocasıyla birlikte yıllık kurbanı sunmak için geldiğinde ona getirirdi. 
Eli, Elkana'yı ve karısını kutsayıp, “Yahve, Yahve'den istenmiş olan dileğin yerine sana bu kadından bir soy versin” dedi. Sonra kendi evlerine gittiler. 
Yahve, Hanna'yı ziyaret etti ve Hanna gebe kalıp üç oğul ve iki kız doğurdu. Çocuk Samuel, Yahve'nin önünde büyüdü. 
Eli çok yaşlıydı ve oğullarının bütün İsrael'e yaptıklarını hepsini, Buluşma Çadırı'nın kapısında hizmet eden kadınlarla yattıklarını duyuyordu. 
Onlara, “Neden böyle şeyler yapıyorsunuz?” dedi, “Çünkü bütün bu halktan sizin kötü işlerinizi duyuyorum. 
Hayır oğullarım, çünkü duyduğum haber iyi değildir! Siz Yahve'nin halkını söz dinlememeye sevkediyorsunuz. 
Bir adam diğerine karşı günah işlerse, Tanrı onu yargılayacaktır; ama bir adam Yahve'ye karşı günah işlerse, kim onun için aracılık edecek?” Buna rağmen, babalarının sözünü dinlemediler, çünkü Yahve onları öldürmek niyetindeydi. 
Çocuk Samuel büyüyordu, hem Yahve'nin hem de insanların beğenisini kazanıyordu. 
Tanrı'nın bir adamı Eli'ye gelip ona, “Yahve diyor ki, 'Firavun'un evine köle olarak Mısır'da oldukları sırada, kendimi babanın evine göstermedim mi? 
Sunağıma çıkması, buhur yakması, önümde efod giymesi için İsrael'in bütün oymaklarından onu kâhin olarak seçmedim mi? İsrael'in çocuklarının ateşle yapılan bütün sunularını babanın evine vermedim mi? 
Evimde buyurduğum kurbanımı ve sunumu neden tepiyorsun da halkım İsrael'in en iyi sunularıyla kendinizi şişmanlatmak için oğullarını benden üstün sayıyorsun?'” 
“Bu nedenle İsrael'in Tanrısı Yahve diyor ki, 'Gerçekten senin evinin ve babanın evinin daima önümde yürüsünler demiştim.' Ama şimdi Yahve diyor ki, 'Bu benden uzak olsun; çünkü beni onurlandıranları onurlandıracağım, beni hor görenler lanetlenecek. 
İşte, senin ve babanın evinin kolunu keseceğim günler geliyor, öyle ki evinde yaşlı adam olmayacak. 
İsrael'e vereceğim bütün zenginlikte, sen konutumun sıkıntısını göreceksin. Evinde sonsuza dek yaşlı bir adam olmayacak. 
Sunaklarından kesip atmadığım senin adamın gözlerini söndürecek ve yüreğini kederlendirecek. Senin evinin bütün çocukları yaşlarının baharında ölecekler. 
Bu, iki oğlun Hofni ve Pinehas'ın üzerine gelecek belirti şu olacak: Bir günde ikisi de ölecek. 
Kendim için yüreğimde ve aklımda olanı yapacak sadık bir kâhin çıkaracağım. Ona sağlam bir ev yapacağım. Meshedilmişimin önünde sonsuza dek yürüyecek. 
Öyle olacak ki, evinde kalan herkes gelip bir parça gümüş ve bir somun ekmek için ona eğilecek ve, “Lütfen beni kâhinlik makamlarından birine koy da bir lokma ekmek yiyebileyim” diyecek.'” 
