MEZMURLAR.
30.
Tapınak adanırken söylenen bir ilahi Seni överim, ey Yahve, çünkü beni ayağa kaldırdın, düşmanlarımı bana sevindirmedin. 
Ey Yahve Tanrım, sana seslendim, ve bana şifa verdin. 
Ey Yahve, canımı Şeol'den çıkardın. Çukura inmeyeyim diye beni hayatta tuttun. 
Ey O’nun kutsalları, Yahve’yi ilahilerle övün. O'nun kutsal adına şükredin. 
Çünkü öfkesi bir an içindir. Lütfu ise bir ömür. Ağlayış bir gece kalabilir, ama sabahleyin sevinç gelir. 
Bense, bolluk içinde şöyle dedim: “Asla sarsılmayacağım.” 
Ey Yahve, lütfunla dağımı sağlamlaştırdın; ama sen yüzünü gizleyince sıkıntı duydum. 
Ey Yahve, sana seslendim. Efendime rica ettim: 
“Eğer çukura inersem, yıkımımın ne yararı olur? Toprak seni över mi? Senin gerçeğini ilan eder mi? 
Duy, ey Yahve, bana merhamet et. Yardımcım ol, ey Yahve!” 
Yasımı benim için raksa çevirdin. Çulumu çıkardın ve bana sevinç giydirdin, 
ta ki yüreğim seni ilahilerle övsün ve susmasın. Ey Yahve Tanrım, sana daima şükredeceğim! 
