\NormalFont\ShortTitle{YONA}

{\MT YONA



\par }\ChapOne{1}{\PP \VerseOne{1}Ve Yahve'nin\FTNT{*}{{\FR 1:1 }{\FT{“Yahve” Tanrı’nın asıl ismidir, diğer çevirilerde bazen “RAB=EFENDİ” (tamamı büyük harflerle) olarak çevrilir.}}} şu sözü Amittay oğlu Yona'ya geldi:

\VS{2}“Kalk, Ninova'ya, o büyük kente git ve ona karşı duyur; çünkü onların kötülükleri önüme kadar çıktı.”


\par }{\PP \VS{3}Ama Yona, Yahve'nin önünden Tarşiş'e kaçmak için kalktı. Yafa'ya indi ve Tarşiş'e giden bir gemi buldu; ücretini ödedi ve Yahve'nin önünden uzağa, Tarşiş'e onlarla birlikte gitmek için gemiye bindi.


\par }{\PP \VS{4}Ama Yahve denizin üzerine büyük bir rüzgâr gönderdi ve denizde öyle şiddetli bir fırtına oldu ki, gemi parçalanacaktı.

\VS{5}O zaman gemiciler korktular ve her adam kendi ilâhına feryat etti. Gemiyi hafifletmek için gemideki yükü denize attılar. Ama Yona geminin en iç kısmına inmişti, yatmış ve derin uykuya dalmıştı.

\VS{6}Gemi kaptanı yanına gelip, “Neyin var senin, ey uyuyan adam? Kalk, Tanrın'a\FTNT{†}{{\FR 1:6 }{\FT{veya ilahlar}}} feryat et! Belki senin Tanrın\FTNT{‡}{{\FR 1:6 }{\FT{veya ilahlar
}}} bizi fark eder de yok olmayız.” dedi.


\par }{\PP \VS{7}Hepsi birbirlerine, “Hadi, kura çekelim, başımıza gelen bu belanın sorumlusunu bilelim” dediler. Kura çektiler ve kura Yona’ya çıktı.

\VS{8}Sonra ona, “Lütfen söyle, başımıza gelen bu bela kimin yüzünden? Sen ne iş yaparsın? Nereden geliyorsun? Ülken neresi? Hangi halktansın?” diye sordular.


\par }{\PP \VS{9}Onlara, “Ben İbrani'yim, denizi ve karayı yaratan göğün Tanrısı\FTNT{§}{{\FR 1:9 }{\FT{“Tanrı” olarak tercüme edilen İbranice kelime “אֱלֹהִ֑ים” (Elohim)’dir.}}} Yahve'den korkarım” dedi.


\par }{\PP \VS{10}Adamlar çok korktular ve ona, “Ne yaptın?” dediler. Çünkü adamlar onun Yahve'nin önünden kaçmakta olduğunu biliyorlardı, çünkü onlara söylemişti.

\VS{11}O zaman ona, “Deniz bize karşı yatışsın diye sana ne yapalım?” dediler. Çünkü deniz gittikçe daha çok fırtınalı oluyordu.


\par }{\PP \VS{12}Onlara, “Beni kaldırın, denize atın” dedi. “O zaman deniz size karşı yatışır; çünkü biliyorum ki, benim yüzümden bu büyük fırtına sizin üzerinizdedir.”


\par }{\PP \VS{13}Yine de adamlar kendilerini karaya geri döndürmek için sıkı kürek çektiler; ama yapamadılar, çünkü deniz onlara karşı gittikçe daha çok fırtınalı oluyordu.

\VS{14}Bu yüzden Yahve'ye feryat edip, “Sana yalvarıyoruz, ey Yahve, sana yalvarıyoruz, bu adamın canından dolayı ölmeyelim, suçsuz kanı üzerimize yükleme; çünkü sen, ey Yahve, hoşnut olduğun gibi öyle yaptın” dediler.

\VS{15}Bunun üzerine Yona'yı tutup denize attılar; denizin hiddeti dindi.

\VS{16}O zaman adamlar Yahve'den çok korktular; ve Yahve'ye kurban kestiler ve adaklar adadılar.


\par }{\PP \VS{17}Yahve, Yona'yı yutmak için büyük bir balık hazırladı. Yona üç gün üç gece bu balığın karnında kaldı.




\par }\Chap{2}{\PP \VerseOne{1}O zaman Yona, balığın karnından Tanrısı Yahve'ye dua etti.

\VS{2}Ve dedi:

\par }{\Q “Sıkıntımın içinden Yahve'yi çağırdım.

\par }{\QB Bana yanıt verdi.

\par }{\Q Şeol'ün\FTNT{*}{{\FR 2:2 }{\FT{Şeol ölüler diyarıdır.}}} karnından haykırdım.

\par }{\QB Sen benim sesimi duydun.


\par }{\Q \VS{3}Çünkü beni derinliklere,

\par }{\QB denizlerin yüreğine attın.

\par }{\Q Seller çevremi sardı.

\par }{\QB Bütün dalgaların ve dev dalgaların üzerimden geçti.


\par }{\Q \VS{4}'Senin gözünden kovuldum,

\par }{\QB ama yine de kutsal tapınağına bakacağım' dedim.


\par }{\Q \VS{5}Sular beni canıma kadar kuşattı.

\par }{\Q Derinlik çevremi sardı.

\par }{\QB Yosunlar başıma dolandı.


\par }{\Q \VS{6}Dağların diplerine indim.

\par }{\QB Yeryüzü bana sonsuza dek yasaklandı;

\par }{\QB ama sen hayatımı çukurdan çıkardın, ey Tanrım Yahve.”


\par }{\Q \VS{7}“Canım içimde bayıldığında, Yahve'yi hatırladım.

\par }{\QB Duam sana, kutsal tapınağına ulaştı.


\par }{\Q \VS{8}Boş putlara bakanlar kendi merhametlerini terk ederler.


\par }{\Q \VS{9}Ama ben sana şükran sesiyle kurban sunacağım.

\par }{\QB Adamış olduğumu ödeyeceğim.

\par }{\Q Kurtuluş Yahve'ye aittir.”


\par }{\PP \VS{10}O zaman Yahve balığa konuştu ve balık Yona'yı kuru toprağa kustu.




\par }\Chap{3}{\PP \VerseOne{1}Yahve'nin sözü ikinci kez Yona'ya geldi ve dedi:

\VS{2}“Kalk, o büyük kent Ninova'ya git ve sana vereceğim sözü orada duyur.”


\par }{\PP \VS{3}Bunun üzerine Yona kalkıp, Yahve'nin sözü uyarınca Ninova'ya gitti. Ninova çok büyük bir kentti, içinden geçmek üç günlük bir yoldu.

\VS{4}Yona bir günlük yolculukla kente girmeye başladı ve haykırıp, “Kırk gün içinde Ninova yıkılacak!” dedi.


\par }{\PP \VS{5}Ninova halkı Tanrı'ya inandı; oruç ilan ettiler ve büyüğünden küçüğüne kadar çula sarındılar.

\VS{6}Bu haber Ninova Kralı'na ulaştı; tahtından kalktı, kaftanını çıkardı, çula sarındı ve küle oturdu.

\VS{7}Kral ve ileri gelenlerinin buyruğuyla Ninova'da bir bildiri yayınladı ve şöyle dedi: “Ne insan ne de hayvan, ne sığır ne de koyun hiçbir şey tatmasın; ne otlasınlar, ne de su içsinler.

\VS{8}Ancak hem insan hem de hayvan, çul sarınıp Tanrı'ya güçlü bir şekilde feryat etsinler. Evet, herkes kötü yolundan ve ellerindeki zorbalıktan dönsün.

\VS{9}Kim bilir? Belki Tanrı döner ve vazgeçer, kızgın öfkesinden döner de, mahvolmayız.”


\par }{\PP \VS{10}Tanrı onların işlerini, kötü yollarından dönmüş olduklarını gördü. Tanrı onlara yapacağını söylediği felaketten vazgeçti ve onu yapmadı.




\par }\Chap{4}{\PP \VerseOne{1}Ama bu Yona'nın çok hoşuna gitmedi ve öfkelendi.

\VS{2}Yahve'ye dua edip şöyle dedi: “Ah, ey Yahve, ben daha kendi ülkemdeyken bunu söylemedim mi? Bu yüzden Tarşiş'e kaçmak için acele ettim. Çünkü senin lütufkâr ve merhametli, geç öfkelenen, sevgi dolu iyiliği bol ve kötülük yapmaktan vazgeçen bir Tanrı olduğunu biliyordum.

\VS{3}Bu yüzden şimdi, ey Yahve, yalvarırım hayatımı benden al, çünkü benim için ölmek yaşamaktan daha iyidir.”


\par }{\PP \VS{4}Yahve, “Öfkelenmen doğru mu?” dedi.


\par }{\PP \VS{5}Yona kentten çıktı ve kentin doğu tarafında oturdu. Orada kendine bir çardak yaptı ve kentin başına ne geleceğini görmek için gölgede oturdu.

\VS{6}Yahve Tanrı bir asma hazırladı ve onu Yona'nın üzerine çıkardı, ta ki, başının üzerinde bir gölge olsun ve onu sıkıntısından kurtarsın. Böylece Yona asma yüzünden çok sevindi.

\VS{7}Ama Tanrı ertesi gün şafak vakti bir kurt hazırladı ve asmayı çiğnedi, o da kurudu.

\VS{8}Güneş doğduğunda, Tanrı sıcak bir doğu rüzgârı hazırladı; ve güneş Yona'nın başına vurdu, öyle ki bayıldı ve kendisi için ölmeyi diledi. “Yaşamaktansa ölmek benim için daha iyidir” dedi.


\par }{\PP \VS{9}Tanrı Yona'ya, “Asma yüzünden öfkelenmen doğru mu?” dedi. “Ölüme kadar öfkelenmekte haklıyım” dedi.


\par }{\PP \VS{10}Yahve, “Sen emek vermediğin ve büyütmediğin asmayı düşünüyorsun; o ki, bir gecede çıktı ve bir gecede yok oldu.

\VS{11}Ya ben içinde sağını solunu ayırt edemeyen yüz yirmi binden fazla insanın bulunduğu, çok hayvanın da olduğu o büyük kent Ninova'yı düşünmeyeyim mi?”


\par }