\NormalFont\ShortTitle{VAHİY}

{\MT VAHİY



\par }\ChapOne{1}{\PP \VerseOne{1}Yeşua Mesih’in\FTNT{*}{{\FR 1:1 }{\FT{“Mesih” kelimesi “Meshedilmiş Olan” anlamına gelir.}}} vahyidir. Tanrı yakında olması gereken şeyleri hizmetkârlarına göstermesi için O’na bu vahyi verdi. O da gönderdiği meleği\FTNT{†}{{\FR 1:1 }{\FT{veya haberci (burada ve melekten söz edildiği her yerde)}}} aracılığıyla bunu hizmetkârı Yuhanna’ya bildirdi.

\VS{2}Yuhanna gördüklerinin tümüne, Tanrı sözüne ve Yeşua Mesih’in tanıklığına tanıklık etti.


\par }{\PP \VS{3}Ne mutlu bu peygamberlik sözlerini okuyana, işitene ve onda yazılanları tutana! Çünkü zamanı yakındır.


\par }{\PP \VS{4-6}Yuhanna, Asya İli’ndeki yedi kiliseye: Var olan, var olmuş ve gelecek olan Tanrı’dan, tahtının önünde bulunan yedi ruhtan ve ölüler arasında ilk doğan, dünya krallarının hükümdarı sadık tanık Yeşua Mesih’ten sizlere lütuf ve esenlik olsun. Yücelik ve hakimiyet sonsuzlara dek, bizi seven, kanıyla bizi günahlarımızdan arındıran ve bizi krallık haline getirip Babası Tanrı için kâhinler\XREF{✡}{{\XO 1:4-6 }{\XT{ÇIKIŞ 19:6; YEŞAYA 61:6
}}} yapmış olan Mesih’in olsun! Amin.


\par }{\PP \VS{7}İşte,\FTNT{‡}{{\FR 1:7 }{\FT{“ἰδοὺ” kelimesinden gelen “İşte” bakmak, farkına varmak, gözlemlemek, görmek veya dik dik bakmak anlamına gelir. Genellikle bir ünlem olarak kullanılır.}}} bulutlarla geliyor! O’nun bedenini deşmiş olanlar da dahil, her göz O’nu görecek. Yeryüzünün bütün kabileleri, O’nun için yas tutacak. Böyle olacak! Amin.


\par }{\PP \VS{8}Var olan, var olmuş ve gelecek olan, Her Şeye Gücü Yeten Efendi Tanrı,
{\WJ{‘‘Alfa ve Omega Ben’im”}} diyor.


\par }{\PP \VS{9}Mesih Yeşua’da baskıda, Krallık'da ve sabırda ortağınız olan ben Yuhanna Tanrı’nın sözü ve Yeşua Mesih’in tanıklığı nedeniyle Patmos denilen adadaydım.

\VS{10}Efendi’nin gününde Ruh’taydım. Arkamda boru sesine benzer yüksek bir ses işittim.

\VS{11}Ses,
{\WJ{“Gördüklerini kitaba yaz ve yedi kiliseye, yani Efes, Simirna, Bergama, Tiyatira, Sardes, Filadelfya ve Laodikya’ya gönder”}} dedi.


\par }{\PP \VS{12}Benimle konuşan sesi görmek için döndüm. Döndüğümde yedi altın kandillik gördüm.

\VS{13}Kandilliklerin arasında İnsanoğlu'na\XREF{✡}{{\XO 1:13 }{\XT{DANİEL 7:13
}}} benzeyen biri vardı. Giysileri ayağına kadar uzanmış, göğsüne altın bir kuşak sarınmıştı.

\VS{14}Başı ve saçları yün gibi ak, kar gibi beyazdı. Gözleri ateş alevine benziyordu.

\VS{15}Ayakları, ocakta ateşle arıtılmış parlak tunç gibiydi. Sesi, çok suların sesine benziyordu.

\VS{16}Sağ elinde yedi yıldız vardı. Ağzından iki ucu keskin bir kılıç çıktı. Yüzü bütün gücüyle parlayan güneş gibiydi.

\VS{17}O’nu görünce, ölü gibi ayaklarının dibine yığıldım.

\par }{\PP Sağ elini üzerime koyup,
{\WJ{“Korkma! İlk ve son Ben’im”}} dedi.

\VS{18}{\WJ{‘‘Diri Olan Ben’im. Ölmüştüm ve işte, sonsuzluklar boyunca diriyim. Amin. Ölümün ve Hades’in}}
\FTNT{§}{{\FR 1:18 }{\FT{veya Cehennem}}}
{\WJ{anahtarları bendedir.}}

\VS{19}{\WJ{Bu nedenle gördüklerini, şimdi olanları ve bundan sonra olacakları yaz.}}

\VS{20}{\WJ{Sağ elimde gördüğün yedi yıldızla yedi altın kandilliğin sırrı şudur: Yedi yıldız yedi kilisenin melekleridir.}}\FTNT{*}{{\FR 1:20 }{\FT{veya haberci (burada ve melekten söz edildiği her yerde)}}}
{\WJ{Yedi kandillik ise yedi kilisedir.’’}}




\par }\Chap{2}{\PP \VerseOne{1}{\WJ{“Efes’teki kilisenin meleğine yaz:}}

\par }{\PP {\WJ{“Yedi yıldızı sağ elinde tutan, yedi altın kandilliğin arasında yürüyen şunları söylüyor:}}


\par }{\PP \VS{2}{\WJ{“Senin işlerini, emeğini, sabrını, kötü insanlara katlanamadığını biliyorum. Elçi olmadıkları halde kendilerine elçi diyenleri sınadın ve onları yalancı buldun.}}

\VS{3}{\WJ{Sabırlısın, adım uğruna dayandın ve yorulmadın.}}

\VS{4}{\WJ{Ama sana karşı bir şeyim var: İlk sevgini terk ettin.}}


\par }{\PP \VS{5}{\WJ{Onun için, nereden düştüğünü hatırla! Tövbe et ve ilk işlerini yap. Yoksa, tövbe etmezsen, hızla sana geleceğim ve kandilini yerinden kaldıracağım.}}

\VS{6}{\WJ{Ama sende şu var, Nikolas yanlılarının işlerinden nefret ediyorsun, ben de nefret ediyorum.}}

\VS{7}{\WJ{Kulağı olan, Ruh’un kiliselere ne dediğini işitsin. Galip gelene, Tanrım’ın cennetindeki yaşam ağacından yeme hakkını vereceğim.’’}}


\par }{\PP \VS{8}{\WJ{“Simirna’daki kilisenin meleğine yaz:}}

\par }{\MM {\WJ{“Ölmüş ve dirilmiş, İlk ve Son Olan şunları söylüyor:}}


\par }{\PP \VS{9}{\WJ{“Senin işlerini, sıkıntını ve yoksulluğunu biliyorum. Yine de zenginsin! Yahudi olduklarını söyleyen, ama Yahudi değil de Şeytan’ın havrası olanların sövgülerini biliyorum.}}

\VS{10}{\WJ{Çekmek üzere olduğun sıkıntılardan korkma! Bak, sınanmak için İblis içinizden bazılarını zindana atmak üzere. On gün zulüm göreceksiniz. Ölüme kadar sadık kal, sana yaşam tacını vereceğim.}}

\VS{11}{\WJ{Kulağı olan, Ruh’un kiliselere ne dediğini işitsin. Galip gelen, ikinci ölümden zarar görmeyecek.’’}}


\par }{\PP \VS{12}{\WJ{“Bergama’daki kilisenin meleğine yaz:}}

\par }{\PP {\WJ{“İki ağızlı keskin kılıca sahip olan şunları söylüyor:}}


\par }{\PP \VS{13}{\WJ{“Senin işlerini, nerede oturduğunu biliyorum; Şeytan’ın tahtı oradadır. Adımı sımsıkı tutuyorsun. Şeytan’ın oturduğu yerde aranızda öldürülen sadık tanığım Antipas’ın günlerinde bile bana olan imanını inkâr etmedin.}}

\VS{14}{\WJ{Ama sana karşı birkaç şeyim var: Çünkü orada Balam’ın öğretisini tutanlar var. Putlara sunulan kurbanların etini yemelerini, zina etmeleri için İsrael'in çocuklarının önüne tökez atmayı Balak’a öğreten Balam’dı.}}

\VS{15}{\WJ{Sizde de aynı şekilde Nikolas yanlılarının öğretisini tutanlar var.}}

\VS{16}{\WJ{Bunun için tövbe et! Yoksa yanınıza hızla gelir, ağzımdaki kılıçla onlara karşı savaşırım.}}

\VS{17}{\WJ{Kulağı olan, Ruh’un kiliselere ne dediğini işitsin. Galip gelene, saklı mandan}}\FTNT{*}{{\FR 2:17 }{\FT{Manna, İbranice'de “Bu nedir?” anlamına gelen doğaüstü bir yiyecektir. Bkz. Çıkış 11:7-9.}}}
{\WJ{vereceğim. Ona beyaz bir taş da vereceğim. Bu taşın üzerinde onu alandan başka kimsenin bilmediği yeni bir ad yazılıdır.”}}


\par }{\PP \VS{18}{\WJ{“Tiyatira’daki kilisenin meleğine yaz:}}

\par }{\PP {\WJ{“Gözleri ateş alevine, ayakları parlak tunca benzeyen Tanrı’nın Oğlu şunları söylüyor:}}


\par }{\PP \VS{19}{\WJ{“Senin işlerini, sevgini, imanını, hizmetini, sabrını ve son işlerinin ilkinden çok olduğunu biliyorum.}}

\VS{20}{\WJ{Ama sana karşı bir şeyim var: Kendine peygamber diyen İzebel adındaki kadını hoşgörüyorsun. Hizmetkârlarıma zina etmeyi ve putlara sunulan kurbanları yemeyi öğreten ve saptıran odur.}}

\VS{21}{\WJ{Tövbe etmesi için ona zaman verdim, ama zina etmekten tövbe etmeyi reddediyor.}}

\VS{22}{\WJ{Bak, onun işlerinden tövbe etmezlerse, onu ve onunla zina edenleri büyük bir sıkıntı yatağına atacağım.}}

\VS{23}{\WJ{Onun çocuklarını Ölüm ile öldüreceğim. O zaman bütün kiliseler bilecek ki, akılları ve yürekleri araştıran benim. Her birinize işlerinize göre karşılık vereceğim.}}

\VS{24}{\WJ{Ama size, yani Tiyatira’da bulunan diğerlerine, bu öğretiyi benimsememiş, Şeytan’ın sözde derin sırlarını bilmeyenlere söylüyorum. Üzerinize başka yük koymuyorum.}}

\VS{25}{\WJ{Bununla birlikte ben gelene dek sizde olana sıkıca tutunun.}}

\VS{26}{\WJ{Galip gelene ve işlerimi sonuna dek tutana uluslar üzerinde yetki vereceğim.}}

\VS{27}{\WJ{Onları demir çomakla yönetecek, kil çömlekler gibi paramparça edecek.}}
\XREF{✡}{{\XO 2:27 }{\XT{MEZMURLAR 2:9}}}
{\WJ{Benim de Babam’dan aldığım yetki gibi.}}

\VS{28}{\WJ{Ona sabah yıldızını da vereceğim.}}

\VS{29}{\WJ{Kulağı olan, Ruh’un kiliselere ne dediğini işitsin.’’}}




\par }\Chap{3}{\PP \VerseOne{1}{\WJ{“Sardes’teki kilisenin meleğine yaz.}}

\par }{\PP {\WJ{Tanrı’nın yedi Ruhu’na ve yedi yıldıza sahip olan şunları söylüyor:}}

\par }{\PP {\WJ{‘Senin işlerini biliyorum. Yaşıyor olmakla ün salmışsın, ama ölüsün.}}

\VS{2}{\WJ{Uyan! Geriye kalan, atılmak üzere olan şeyleri güçlendir. Çünkü hiçbir işinin Tanrım’ın önünde tamamlanmamış olduğunu buldum.}}

\VS{3}{\WJ{Bu nedenle nasıl aldığını ve nasıl işittiğini hatırla. Bunu tut ve tövbe et! Eğer uyanık kalmazsan, hırsız gibi geleceğim ve hangi saatte üzerine geleceğimi bilmeyeceksin.}}

\VS{4}{\WJ{Yine de Sardes’te giysilerini kirletmemiş birkaç isim var. Benimle birlikte beyazlar içinde yürüyecekler, çünkü buna layıktırlar.}}

\VS{5}{\WJ{Galip gelen beyaz giysiler giyecek ve onun adını yaşam kitabından hiçbir şekilde silmeyeceğim. Adını Babam’ın ve meleklerinin önünde açıkça dile getireceğim.}}

\VS{6}{\WJ{Kulağı olan, Ruh’un kiliselere ne dediğini işitsin.’ ”}}


\par }{\PP \VS{7}{\WJ{“Filadelfya’daki kilisenin meleğine yaz:}}

\par }{\PP {\WJ{Kutsal ve gerçek olan, David’in anahtarına sahip olan, açtığını kimsenin kapatamadığı, kapattığını kimsenin açamadığı kişi şunları söylüyor:}}


\par }{\PP \VS{8}{\WJ{‘Senin işlerini biliyorum. İşte, önüne kimsenin kapatamayacağı açık bir kapı koydum. Gücünün az olduğunu biliyorum; yine de sözümü tuttun ve adımı inkâr etmedin.}}

\VS{9}{\WJ{Bak, Şeytan’ın havrasından olanları, Yahudi olmadıkları halde Yahudi olduklarını söyleyen yalancıları ne yapacağımı gör! Onları önüne getirip ayaklarına kapandıracağım ve seni sevdiğimi anlamalarını sağlayacağım.}}

\VS{10}{\WJ{Sözümü tutarak dayandığın için, ben de seni yeryüzünde oturanları sınamak için bütün dünyanın üzerine gelecek olan denenme saatinden esirgeyeceğim.}}

\VS{11}{\WJ{Tez geliyorum! Sahip olduğuna sıkı tutun ki, tacını kimse almasın.}}

\VS{12}{\WJ{Galip geleni, Tanrım’ın Tapınağı’nda sütun yapacağım. Oradan bir daha çıkmayacak. Onun üzerine Tanrım’ın adını ve Tanrım’ın kentinin adını, Tanrım’ın yanından gökten inen yeni Yeruşalem’in adını ve kendi yeni adımı yazacağım.}}

\VS{13}{\WJ{Kulağı olan, Ruh’un kiliselere ne dediğini işitsin.’ ”}}


\par }{\PP \VS{14}{\WJ{“Laodikya’daki kilisenin meleğine yaz.}}

\par }{\PP {\WJ{Amin, Sadık ve Gerçek Tanık, Tanrı yaratılışının Başı}}
\FTNT{*}{{\FR 3:14 }{\FT{Kaynak veya Baş}}}
{\WJ{şunları söylüyor:}}


\par }{\PP \VS{15}{\WJ{‘Senin işlerini biliyorum, ne soğuk ne de sıcaksın. Keşke soğuk ya da sıcak olsaydın.}}

\VS{16}{\WJ{Madem ılıksın, ne sıcak ne de soğuk, seni ağzımdan kusacağım.}}

\VS{17}{\WJ{Çünkü, 'Zenginim, zenginleştim, hiçbir şeye ihtiyacım yok' diyorsun. Oysa zavallı, sefil, yoksul, kör ve çıplak olduğunu bilmiyorsun.}}

\VS{18}{\WJ{Zengin olabilmen için benden ateşte arıtılmış altın, giyinip çıplaklığını, ayıbını örtmen için beyaz giysiler, görebilmen için gözlerine sürmek üzere merhem satın almanı öğütlerim.}}

\VS{19}{\WJ{Ben sevdiklerimin hepsini azarlar, yola getiririm. Bu nedenle gayretli ol ve tövbe et.}}

\VS{20}{\WJ{İşte, kapıda duruyor ve çalıyorum. Eğer biri sesimi duyup kapıyı açarsa, o zaman ben onun yanına gireceğim ve onunla, o da benimle birlikte yemek yiyeceğiz.}}

\VS{21}{\WJ{Ben nasıl galip gelip Babam’la birlikte O'nun tahtına oturduysam, galip gelene de benimle birlikte tahtıma oturma hakkı vereceğim.}}

\VS{22}{\WJ{Kulağı olan, Ruh’un kiliselere ne dediğini işitsin.’ ”}}




\par }\Chap{4}{\PP \VerseOne{1}Bundan sonra baktım ve gökte bir kapının açıldığını gördüm. Benimle konuşan, boruya benzeyen ilk ses, “Buraya çık, bundan sonra olması gerekenleri sana göstereceğim” dedi.


\par }{\PP \VS{2}Birdenbire Ruh’taydım. İşte, gökte bir taht konulmuş ve taht üzerinde oturan biri vardı.

\VS{3}Tahtta oturan yeşime, kırmızı akik taşına benziyordu. Tahtın etrafında görünüşü zümrüdü andıran bir gökkuşağı vardı.

\VS{4}Tahtın çevresinde yirmi dört taht vardı. Bu tahtlarda başlarında altın taçlar bulunan, beyaz giysiler içinde yirmi dört ihtiyar oturuyordu.

\VS{5}Tahttan şimşekler çakıyor, sesler ve gök gürlemeleri çıkıyordu. Tahtının önünde alev alev yanan yedi meşale vardı. Bunlar Tanrı’nın yedi Ruhu’dur.

\VS{6}Tahtın önünde kristale benzer, sanki camdan bir deniz vardı. Tahtın ortasında ve çevresinde, önü ve arkası gözlerle dolu dört yaratık duruyordu.

\VS{7}Birinci yaratık aslana, ikinci yaratık danaya, üçüncü yaratığın yüzü insana, dördüncü yaratık da uçan kartala benziyordu.

\VS{8}Her birinin altışar kanadı vardı. İçleri ve dışları gözlerle doluydu. Gece gündüz durup dinlenmeden şöyle diyorlar: “Kutsal, kutsal, kutsaldır\FTNT{*}{{\FR 4:8 }{\FT{Hodges/Farstad MT “kutsal” kelimesini 3 yerine 9 kez kullanır.}}} Efendi Tanrı, Her Şeye Gücü Yeten, var olmuş, var olan ve gelecek olan!”


\par }{\PP \VS{9}Canlı yaratıklar tahtta oturana, sonsuza dek yaşayana yücelik, saygı ve şükran sununca,

\VS{10}yirmi dört ihtiyar tahtta oturanın önünde yere kapanıp sonsuza dek diri Olan’a tapınıyorlar ve taçlarını tahtın önüne atarak şöyle diyorlardı:

\VS{11}‘‘Ey Efendimiz ve Tanrımız, Kutsal Olan, Sen yüceliği, saygıyı ve gücü almaya layıksın. Çünkü her şeyi sen yarattın, hepsi senin arzunla yaratılıp var oldular!’’




\par }\Chap{5}{\PP \VerseOne{1}Tahtta oturanın sağ elinde içi dışı yazılı, yedi mühürle mühürlenmiş bir kitap gördüm.

\VS{2}Güçlü bir melek gördüm, yüksek sesle, “Kitabı açmaya ve mühürlerini kırmaya kim layıktır?” dedi.

\VS{3}Ne yukarıda gökte, ne yerde, ne de yer altında hiç kimse kitabı açıp içine bakamadı.

\VS{4}O zaman çok ağladım, çünkü kitabı açmaya, içine bakmaya layık kimse bulunmadı.

\VS{5}İhtiyarlardan biri bana, “Ağlama” dedi. “İşte, Yahuda oymağından, David’in Kökü olan Aslan galip geldi. Kitabı ve onun yedi mührünü açacak olan O'dur.”

\VS{6}Tahtın, dört canlı yaratığın ve ihtiyarların ortasında, boğazlanmış gibi duran, bir Kuzu gördüm. Yedi boynuzu ve yedi gözü vardı. Bunlar Tanrı’nın bütün yeryüzüne gönderilen yedi Ruhu’dur.

\VS{7}Sonra Kuzu gelip tahtta oturanın sağ elinden kitabı aldı.

\VS{8}Kitabı alınca, dört canlı yaratık ve yirmi dört ihtiyar, Kuzu’nun önünde yere kapandılar. Her birinin elinde birer arp kutsalların duaları olan buhur dolu altın taslar vardı.

\VS{9}Yeni bir ezgi söyleyerek şöyle dediler:

\par }{\Q “Kitabı almaya,

\par }{\QB mühürlerini açmaya layıksın!

\par }{\Q Çünkü öldürüldün,

\par }{\QB ve kanınla her oymaktan, her dilden,

\par }{\QB her halktan, her ulustan insanları Tanrı için satın aldın.


\par }{\Q \VS{10}Bizleri Tanrımız'a krallar ve kâhinleri yaptın;

\par }{\QB ve yeryüzünde hüküm süreceğiz.”


\par }{\PP \VS{11}Tahtın, canlı yaratıkların ve ihtiyarların çevresinde çok sayıda melek gördüm, seslerini duydum. Bunların sayısı binlerce binler, on binlerce on binlerdi.

\VS{12}Yüksek sesle şöyle diyorlardı: “Öldürülmüş Kuzu, gücü, zenginliği, bilgeliği, kudreti, saygıyı, yüceliği, övgüyü almaya layıktır.”


\par }{\PP \VS{13}Gökteki, yerdeki, yer altındaki, denizdeki bütün yaratıkların ve onlarda bulunan her şeyin şöyle dediğini duydum: “Övgü, saygı, yücelik ve hâkimiyet sonsuzlara dek taht üzerinde oturanın ve Kuzu’nun olsun! Amin!”\FTNT{*}{{\FR 5:13 }{\FT{TR “Amin!”i atlar}}}


\par }{\PP \VS{14}Dört yaratık, “Amin!” dediler. Sonra ihtiyarlar yere kapanıp tapındılar.




\par }\Chap{6}{\PP \VerseOne{1}Kuzu’nun yedi mühürden birini açtığını gördüm. Dört canlı yaratıktan birinin, gök gürültüsünü andıran bir sesle, “Gel de gör!” dediğini duydum.

\VS{2}Sonra beyaz bir at göründü. Binicisinin yayı vardı. Ona bir taç verildi ve galip gelsin diye galip gelerek çıktı.


\par }{\PP \VS{3}İkinci mührü açtığında, ikinci canlı yaratığın, “Gel!” dediğini duydum.

\VS{4}Kızıl renkli başka bir at çıktı. Binicisine insanlar birbirini öldürsünler diye dünyadan barışı kaldırma yetkisi verildi. Ona büyük bir kılıç verildi.


\par }{\PP \VS{5}Üçüncü mührü açtığında, üçüncü canlı yaratığın, “Gel de gör!” dediğini duydum. İşte, siyah bir at gördüm. Binicisinin elinde bir terazi vardı.

\VS{6}Dört canlı yaratığın ortasında bir sesin şöyle dediğini duydum: “Bir ölçek\FTNT{*}{{\FR 6:6 }{\FT{Buradaki ölçü, bir litreden (bir quart'tan) biraz daha fazla olan bir kuru hacim ölçüsüdür.}}} buğday bir dinara, üç ölçek arpa bir dinara! Yağa ve şaraba zarar verme!”


\par }{\PP \VS{7}Dördüncü mührü açtığında, dördüncü canlı yaratığın, “Gel de gör!” dediğini duydum.

\VS{8}İşte, soluk renkli bir at gördüm. Binicisinin adı Ölüm’dü. Hades\FTNT{†}{{\FR 6:8 }{\FT{veya Cehennem}}} onu takip ediyordu. Ona kılıçla, kıtlıkla, ölümle ve yeryüzünün vahşi hayvanlarıyla öldürmek üzere yeryüzünün dörtte biri üzerinde yetki verildi.


\par }{\PP \VS{9}Beşinci mührü açtığında, sunağın altında, Tanrı’nın Sözü ve Kuzu’ya ettikleri tanıklık uğruna öldürülenlerin canlarını gördüm.

\VS{10}Yüksek sesle, “Kutsal ve gerçek olan ey Efendimiz! Yeryüzünde oturanları ne zaman yargılayacak, onlardan kanımızın öcünü ne zaman alacaksın?” dediler.

\VS{11}Onların her birine uzun beyaz birer kaftan verildi. Kendileri gibi öldürülecek olan hizmet arkadaşlarının ve kardeşlerinin\FTNT{‡}{{\FR 6:11 }{\FT{Burada ve bağlamın izin verdiği ölçüde “kardeşler” için kullanılan kelime, doğru bir şekilde “kardeşler ve kız kardeşler” veya “kardeşler” olarak da çevrilebilir.}}} devirlerini tamamlayana dek bir süre daha dinlenmeleri gerektiği söylendi.


\par }{\PP \VS{12}Altıncı mührü açtığında, büyük bir deprem olduğunu gördüm. Güneş keçi kılından yapılmış siyah bir çul gibi karardı. Ay tümüyle kan gibi oldu.

\VS{13}Gökyüzünün yıldızları, büyük bir rüzgârla sarsılan incir ağacının ham incirlerini dökmesi gibi, yeryüzüne düştü.

\VS{14}Gökyüzü dürülen bir tomar gibi yerinden söküldü. Her dağ ve ada yerinden kaldırıldı.

\VS{15}Dünyanın kralları, ileri gelenleri, komutanları, zengini, güçlüsü, kölesi ve özgürü mağaralara, dağların kovuklarına gizlendiler.

\VS{16}Dağlara ve kayalara, “Üzerimize yıkılın” dediler, “Tahtta oturanın yüzünden ve Kuzu’nun gazabından bizi saklayın.

\VS{17}Çünkü O’nun gazabının büyük günü geldi. Buna kim dayanabilir?”




\par }\Chap{7}{\PP \VerseOne{1}Bundan sonra, yeryüzünün dört köşesinde duran dört melek gördüm. Bunlar karaya, denize, herhangi bir ağaca esmesin diye, yeryüzünün dört rüzgârını tutuyorlardı.

\VS{2}Diri Tanrı’nın mührüne sahip olan başka bir meleğin gün doğusundan yükseldiğini gördüm. Karaya ve denize zarar vermekle görevlendirilen dört meleğe yüksek sesle bağırıp dedi:

\VS{3}“Biz Tanrımız’ın hizmetkârlarını alınlarından mühürleyinceye dek karaya, denize, ağaçlara zarar vermeyin!”

\VS{4}İsrael'in çocuklarının her oymağından mühürlenenlerin sayısını yüz kırk dört bin olarak duydum.


\par }{\Q \VS{5}Yahuda oymağından on iki bin kişi mühürlendi.

\par }{\Q Ruven oymağından on iki bin,

\par }{\Q Gad oymağından on iki bin,


\par }{\Q \VS{6}Aşer oymağından on iki bin,

\par }{\Q Naftali oymağından on iki bin,

\par }{\Q Manaşşe oymağından on iki bin,


\par }{\Q \VS{7}Şimon oymağından on iki bin,

\par }{\Q Levi oymağından on iki bin,

\par }{\Q İssakar oymağından on iki bin,


\par }{\Q \VS{8}Zevulun oymağından on iki bin,

\par }{\Q Yosef oymağından on iki bin,

\par }{\Q Benyamin oymağından on iki bin kişi mühürlendi.


\par }{\PP \VS{9}Bundan sonra baktım ve işte, her ulustan, her oymaktan, her halktan, her dilden kimsenin sayamayacağı kadar büyük bir kalabalık tahtın ve Kuzu’nun önünde duruyordu. Ellerinde palmiye dallarıyla beyaz kaftanlar giyinmişlerdi.

\VS{10}Yüksek sesle, “Kurtarış, tahtta oturan Tanrımız’a ve Kuzu’ya özgüdür!” dediler.


\par }{\PP \VS{11}Bütün melekler tahtın, ihtiyarların ve dört canlı yaratığın çevresinde duruyorlardı. Tahtın önünde yüzüstü yere kapandılar ve Tanrı’ya tapındılar.

\VS{12}Şöyle diyorlardı: “Amin! Övgü, yücelik, bilgelik, şükran, saygı, güç ve kudret sonsuzlara dek Tanrımız’ın olsun! Amin.”


\par }{\PP \VS{13}İhtiyarlardan biri bana karşılık verip, “Beyaz kaftanlar kuşanmış olan bu kişiler kim, nereden geldiler?” dedi.


\par }{\PP \VS{14}Ona, “Efendim, sen bunu biliyorsun” dedim.

\par }{\PP Bana şöyle dedi: “Bunlar büyük sıkıntıdan\FTNT{*}{{\FR 7:14 }{\FT{veya baskıdan}}} çıkanlardır. Kaftanlarını yıkadılar ve Kuzu’nun kanında beyaz ettiler.

\VS{15}Bu nedenle, Tanrı’nın tahtı önündedirler ve tapınağında gece gündüz O’na hizmet ediyorlar. Tahtta oturan, çadırını onların üzerine kuracak.

\VS{16}Artık acıkmayacaklar, susamayacaklar. Ne güneş ne de kavurucu sıcak çarpacak onları.

\VS{17}Çünkü tahtın ortasında olan Kuzu onları güdecek ve yaşam veren suların pınarlarına götürecek. Tanrı onların gözlerinden bütün gözyaşlarını silecek.”




\par }\Chap{8}{\PP \VerseOne{1}Yedinci mührü açtığında, gökte yarım saat kadar sessizlik oldu.

\VS{2}Tanrı’nın önünde duran yedi meleği gördüm ve onlara yedi boru verildi.


\par }{\PP \VS{3}Başka bir melek geldi, elinde altın bir buhurdanla sunağın başında durdu. Tahtın önündeki altın sunakta bütün kutsalların dualarına katsın diye ona bol buhur verildi.

\VS{4}Kutsalların dualarıyla buhurun dumanı meleğin elinden Tanrı’nın önünde yükseldi.

\VS{5}Melek buhurdanı aldı, sunağın ateşiyle doldurup yeryüzüne attı. Bunu gök gürlemeleri, sesler, şimşekler ve bir deprem izledi.


\par }{\PP \VS{6}Ellerinde yedi boru olan yedi melek borularını çalmaya hazırlandı.


\par }{\PP \VS{7}Birincisi boru çaldı. Ardından kanla karışık dolu ve ateş yeryüzüne atıldı. Yeryüzünün üçte biri, ağaçların üçte biri ve bütün yeşil otlar yandı.


\par }{\PP \VS{8}İkinci melek boru çaldı. Alev alev yanan, büyük bir dağa benzer bir şey denize atıldı. Denizin üçte biri kan oldu.

\VS{9}Denizdeki canlıların üçte biri öldü. Gemilerin üçte biri yok oldu.


\par }{\PP \VS{10}Üçüncü melek boru çaldı. Meşale gibi yanan büyük bir yıldız gökyüzünden ırmakların üçte birinin üzerine ve su pınarlarının üzerine düştü.

\VS{11}Bu yıldızın adı “Pelin” diye bilinir. Suların üçte biri peline dönüştü. Pek çok insan acılaşan sulardan öldü.


\par }{\PP \VS{12}Dördüncü melek boru çaldı. Güneşin üçte biri, ayın üçte biri ve yıldızların üçte biri vuruldu. Böylece ışıkların üçte biri karardı; gündüz ve gecenin üçte biri aynı biçimde karardı.

\VS{13}Baktım, göğün ortasında uçan bir kartalın yüksek sesle, “Vay! Vay! Henüz borularını çalmamış olan öteki üç meleğin boru sesleri yüzünden yeryüzünde yaşayanların vay haline!” dediğini duydum.




\par }\Chap{9}{\PP \VerseOne{1}Beşinci melek boru çaldı. Gökten yeryüzüne düşmüş bir yıldız gördüm. Abis çukurunun anahtarı ona verildi.

\VS{2}Abis çukurunu açtı. Çukurdan ocaktan çıkarcasına duman yükseldi. Çukurun dumanından güneş ve hava karardı.

\VS{3}Dumanın içinden yeryüzüne çekirgeler geldi. Onlara yeryüzündeki akreplerin gücüne benzer bir güç verildi.

\VS{4}Çekirgelere yeryüzündeki otlara, hiçbir yeşile, hiçbir ağaca zarar vermemeleri, yalnızca alınlarında Tanrı’nın mührü olmayan insanlara zarar vermeleri söylendi.

\VS{5}Onlara insanları öldürmeleri için değil, beş ay süreyle işkence etmeleri için yetki verildi. İşkenceleri akrebin insanı soktuğu zamanki acıya benziyordu.

\VS{6}O günlerde insanlar ölümü arayacaklar, ama hiçbir şekilde bulamayacaklar. Ölmeyi arzulayacaklar, ama ölüm onlardan kaçacak.


\par }{\PP \VS{7}Çekirgelerin görünüşü savaşa hazırlanmış atlara benziyordu. Başlarında altın taçlara benzer bir şey vardı ve yüzleri insan yüzlerine benziyordu.

\VS{8}Saçları kadın saçı gibi, dişleri aslan dişleri gibiydi.

\VS{9}Demirden yapılmış zırhlara benzer göğüs zırhları vardı. Kanatlarının sesi savaş arabalarının, savaşa koşan birçok atın sesine benziyordu.

\VS{10}Akrep gibi kuyrukları ve iğneleri vardı. Kuyruklarında, beş ay boyunca insanlara zarar verme güçleri vardı.

\VS{11}Başlarında kral olarak dipsiz derinliklerin meleği vardı. İbranicedeki adı “Avaddon”,\FTNT{*}{{\FR 9:11 }{\FT{“Avaddon”, “yıkım”, veya “yıkım diyarı” anlamına gelen İbranice bir kelimedir“}}} Grekçe adıysa “Apolyon”\FTNT{†}{{\FR 9:11 }{\FT{“Apolyon” “Yıkıcı” anlamına gelir.}}} dur.


\par }{\PP \VS{12}İlk “vay” geçti. Bakın, bundan sonra iki “vay” daha geliyor.


\par }{\PP \VS{13}Altıncı melek boru çaldı. Tanrı’nın önündeki altın sunağın boynuzlarından bir ses duydum.

\VS{14}Ses, elinde boru olan altıncı meleğe, “Büyük Fırat Irmağı’nın yanında bağlı olan dört meleği çöz!” dedi.


\par }{\PP \VS{15}İnsanların üçte birini öldürmek üzere o saat, o gün, o ay ve o yıl için hazır tutulan dört melek serbest bırakıldı.

\VS{16}Atlı ordularının sayısı iki yüz milyondu.\FTNT{‡}{{\FR 9:16 }{\FT{tam anlamıyla, “on binlerce on bin”}}} Sayılarını duydum.

\VS{17}Görümde atları ve binicilerini böyle gördüm. Göğüs zırhlarının ateş kırmızısı, gökyakut ve kükürt sarısı olduğunu gördüm. Atların başları aslan başına benziyordu. Ağızlarından ateş, duman ve kükürt fışkırıyordu.

\VS{18}İnsanların üçte biri şu üç beladan öldü: Ağızlarından fışkıran ateş, duman ve kükürt.

\VS{19}Çünkü atların gücü ağızlarında ve kuyruklarındadır. Kuyrukları yılana benzer, başları vardır ve bunlarla zarar verirler.


\par }{\PP \VS{20}Bu belalarla ölmeyen insanların geri kalanı, kendi ellerinin işlerinden dönüp tövbe etmediler. İblislere ve göremeyen, işitemeyen, yürüyemeyen altın, tunç, taş, tahta putlara tapmaktan vazgeçmediler.

\VS{21}Öldürmekten, büyücülükten,\FTNT{§}{{\FR 9:21 }{\FT{“Büyü” (farmakeia) kelimesi aynı zamanda iksirlerin, zehirlerin ve ilaçların kullanımını da ima eder}}} fuhuştan, hırsızlık yapmaktan tövbe etmediler.




\par }\Chap{10}{\PP \VerseOne{1}Gökyüzünden inen güçlü başka bir melek gördüm. Buluta sarınmıştı, başının üzerinde gökkuşağı vardı. Yüzü güneşe benziyordu, ayakları ateşten sütunlar gibiydi.

\VS{2}Elinde küçük, açık bir kitap vardı. Sağ ayağını denize, sol ayağını karaya koydu.

\VS{3}Aslan kükremesini andıran yüksek sesle bağırdı. O bağırınca, yedi gök gürlemesi seslerini çıkardı.

\VS{4}Yedi gök gürültüsü duyulunca yazmak üzereydim ki, gökten bir ses işittim: “Yedi gök gürlemesinin söylediklerini mühürle ve onları yazma” dedi.


\par }{\PP \VS{5}Denizde ve karada durduğunu gördüğüm melek sağ elini gökyüzüne kaldırdı.

\VS{6}Göğü ve onda olanları, yeri ve onda olanları, denizi ve onda olanları yaratanın, sonsuzluklar boyunca yaşayanın hakkı için ant içip dedi, “Artık gecikme olmayacak.

\VS{7}Yedinci meleğin sesinin günlerinde, boru çalmak üzereyken, o zaman Tanrı’nın sırrı da tamamlanacak. Tanrı bunu hizmetkârı olan peygamberlere bildirmişti.’’


\par }{\PP \VS{8}Gökten işittiğim ses yine benimle konuştu: “Git, denizde ve karada duran meleğin elindeki açık kitabı al” dedi.


\par }{\PP \VS{9}Bunun üzerine meleğe gittim, kitabı bana vermesini istedim.

\par }{\PP Bana, “Al ve ye” dedi. ‘‘Midende acılık yapacak, ama ağzına bal gibi tatlı olacak.”


\par }{\PP \VS{10}Küçük kitabı meleğin elinden alıp yedim. Ağzımda bal gibi tatlıydı. Ama onu yiyince midem apacı oldu.

\VS{11}Bana, “Birçok halk, ulus, dil ve kral hakkında yine peygamberlik etmelisin” dediler.




\par }\Chap{11}{\PP \VerseOne{1}Bana değneğe benzer bir kamış verildi. Birisi, “Kalk ve Tanrı’nın tapınağını, sunağı ölç ve orada tapınanları say” dedi.

\VS{2}‘‘Tapınağın dışındaki avluyu ölçme, onu ayrı bırak. Çünkü orası uluslara verilmiştir. Uluslar kırk iki ay kutsal kenti ayaklar altında çiğneyecekler.

\VS{3}İki tanığıma güç vereceğim ve çula sarınmış olarak bin iki yüz altmış gün peygamberlik edecekler.”


\par }{\PP \VS{4}Bunlar, yeryüzünün Efendisi’nin önünde duran iki zeytin ağacıyla iki kandildir.

\VS{5}Eğer kim onlara zarar vermek isterse, ağızlarından ateş fışkıracak ve düşmanlarını yiyip bitirecek. Onlara zarar vermek isteyen herkesin bu şekilde öldürülmesi gerekir.

\VS{6}Onlar gökyüzünü kapatma yetkisine sahiptir. Öyle ki, peygamberlik ettikleri günler boyunca yağmur yağmasın. Suları kana dönüştürme, yeryüzünü kaç kez isterlerse her türlü bela ile vurma yetkisine sahiptirler.


\par }{\PP \VS{7}Tanıklıklarını bitirdiklerinde, Abis'ten çıkan canavar onlarla savaşacak, onları yenip öldürecek.

\VS{8}Cesetleri, ruhsal olarak Sodom ve Mısır olarak adlandırılan ve Efendileri’nin de çarmıha gerildiği büyük kentin caddesinde olacak.

\VS{9}Her halktan, oymaktan, dilden ve ulustan insan üç buçuk gün cesetlerini seyredecek, cesetlerinin mezara konulmasına izin vermeyecekler.

\VS{10}Yeryüzünde oturanlar onların bu durumuna sevinip memnun olacaklar. Birbirlerine hediyeler verecekler. Çünkü bu iki peygamber yeryüzünde oturanlara eziyet etti.


\par }{\PP \VS{11}Üç buçuk gün sonra onların içine Tanrı’dan yaşam soluğu girdi ve ayakları üzerine dikildiler. Onları görenlerin üzerine büyük bir korku düştü.

\VS{12}Gökten onlara, “Buraya çıkın!” diyen yüksek bir ses duydum. Düşmanları bakarken onlar bulutun içinde göğe yükseldiler.

\VS{13}O gün büyük bir deprem oldu ve kentin onda biri yıkıldı. Depremde yedi bin kişi öldü. Geri kalanlar dehşete kapılıp göğün Tanrısı’nı yücelttiler.


\par }{\PP \VS{14}İkinci “vay” geçti. Bakın, üçüncü “vay” tez geliyor.


\par }{\PP \VS{15}Yedinci melek boru çaldı. Gökteki yüksek sesler bunun ardından şöyle dediler: “Dünyanın krallığı Efendimiz’in ve O’nun Mesihi’nin oldu. O sonsuzlara dek hüküm sürecek!”


\par }{\PP \VS{16}Tanrı’nın tahtı önünde tahtlarda oturan yirmi dört ihtiyar yüzüstü yere kapanarak Tanrı’ya tapındılar.

\VS{17}Şöyle diyorlardı: ‘‘Sana şükrederiz. Her Şeye Gücü Yeten, var olan, var olmuş olan Efendi Tanrı! Çünkü büyük gücünü eline alıp hüküm sürmeye başladın.

\VS{18}Uluslar öfkelenmişti, gazabın geldi. Ölülerin yargılanma, sana bağlı hizmetkârların olan peygamberlerin, kutsalların, küçüğünden büyüğüne adından korkanların ödüllendirilme ve yeryüzünü mahvedenlerin mahvolma zamanı geldi.’’


\par }{\PP \VS{19}Tanrı’nın gökteki tapınağı açıldı ve tapınağında Efendi’nin Antlaşma Sandığı göründü. Bunu şimşekler, sesler, gök gürlemeleri, yer sarsıntısı ve şiddetli bir dolu izledi.




\par }\Chap{12}{\PP \VerseOne{1}Gökte büyük bir belirti görüldü: Güneşe sarınmış bir kadın, ayaklarının altında ay ve başında on iki yıldızdan oluşan bir taç vardı.

\VS{2}Karnında çocuk taşıyor, doğum sancısıyla kıvranarak haykırıyordu.


\par }{\PP \VS{3}Gökte başka bir belirti görüldü. İşte, yedi başı, on boynuzu ve başında yedi tacı olan büyük bir kızıl ejderha vardı.

\VS{4}Kuyruğu gökyüzündeki yıldızların üçte birini sürükleyip yeryüzüne fırlattı. Ejderha, doğum yapmak üzere olan kadının önünde durdu. Böylece kadın doğum yapınca çocuğunu yutabilecekti.

\VS{5}Kadın bütün ulusları demir asayla yönetecek bir erkek çocuk doğurdu. Çocuğu hemen alınıp Tanrı’ya, O'nun tahtına götürüldü.

\VS{6}Kadın çöle kaçtı. Orada bin iki yüz altmış gün onu beslemeleri için Tanrı tarafından hazırlanmış bir yeri vardı.


\par }{\PP \VS{7}Gökyüzünde savaş oldu. Mikael ile melekleri ejderhaya karşı savaştılar. Ejderha da melekleriyle birlikte savaştı.

\VS{8}Ama galip gelmediler. Gökte artık onlar için yer bulunmadı.

\VS{9}İblis ve Şeytan denilen, bütün dünyayı saptıran büyük ejderha, eski yılan aşağıya atıldı. Melekleri de onunla birlikte yeryüzüne atıldı.


\par }{\PP \VS{10}Gökte yüksek bir sesin şöyle dediğini duydum: “Tanrımız’ın kurtarışı, gücü, krallığı ve Mesihi’nin yetkisi şimdi yerine geldi. Çünkü kardeşlerimizin suçlayıcısı, onları Tanrımız’ın önünde gece gündüz suçlayan aşağı atıldı.

\VS{11}Onlar Kuzu’nun kanıyla ve ettikleri tanıklık sözüyle onu yendiler. Ölüme kadar yaşamlarını sevmediler.

\VS{12}Bu nedenle, ey gökler ve onlarda oturanlar, sevinin! Yeryüzünün de, denizin de vay başına! Çünkü İblis vaktinin az olduğunu bilerek büyük gazapla üzerinize indi.”


\par }{\PP \VS{13}Ejderha kendisinin yere atıldığını görünce, erkek çocuk doğuran kadına zulmetti.

\VS{14}Yılanın önünden çöle, bir vakit, vakitler ve yarım vakit besleneceği yere uçsun diye kadına büyük bir kartalın iki kanadı verildi.

\VS{15}Yılan ağzından, kadını selle süpürüp götürmek için onun ardından ırmak gibi su kustu.

\VS{16}Yeryüzü kadına yardım etti. Yer ağzını açıp ejderhanın ağzından kustuğu ırmağı yuttu.

\VS{17}Ejderha kadına öfkelendi. Onun soyundan\FTNT{*}{{\FR 12:17 }{\FT{veya tohum}}} kalanlarla, Tanrı’nın buyruklarını tutup Yeşua’nın tanıklığını taşıyanlarla savaşmaya gitti.




\par }\Chap{13}{\PP \VerseOne{1}Sonra denizin kumu üzerinde durdum.\FTNT{*}{{\FR 13:1 }{\FT{NU “o ayakta durdu” der}}} On boynuzlu ve yedi başlı bir canavarın denizden çıktığını gördüm. Boynuzlarında on taç vardı, başlarında küfürlü isimler yazılıydı.

\VS{2}Gördüğüm canavar leopara benziyordu. Ayakları ayı ayağı, ağzı aslan ağzı gibiydi. Ejderha ona gücünü, tahtını ve büyük yetki verdi.

\VS{3}Canavarın başlarından biri ölümcül yara almış gibi görünüyordu. Ancak ölümcül yarası iyileşti ve bütün dünya canavara şaştı.

\VS{4}İnsanlar yetkisini canavara verdiği için ejderhaya şu sözlerle tapındılar: “Canavar gibisi var mı? Kimin gücü yeter onunla savaşmaya?”


\par }{\PP \VS{5}Canavara büyük şeyler, küfürler söyleyen bir ağız verildi. Kendisine kırk iki ay süreyle savaşma yetkisi de verildi.

\VS{6}Tanrı’ya küfretmek, O’nun adına, konutuna, gökte oturanlara küfretmek için ağzını açtı.

\VS{7}Kutsallarla savaşmak ve onları yenmek için yetki verildi. Her oymak, her halk, her dil ve her ulus üzerinde de ona yetki verildi.

\VS{8}Yeryüzünde oturan ve dünya kurulduğundan beri öldürülmüş Kuzu’nun yaşam kitabına adı yazılmamış olan herkes ona tapınacak.

\VS{9}Kulağı olan işitsin!

\VS{10}Tutsak düşecek olan, tutsak düşecek. Kılıçla öldürülecek olan öldürülecek. Kutsalların sabrı ve imanı işte buradadır.


\par }{\PP \VS{11}Yeryüzünden çıkan başka bir canavar gördüm. Kuzu gibi iki boynuzu vardı ve ejderha gibi konuşuyordu.

\VS{12}İlk canavarın bütün yetkisini onun önünde kullanıyordu. Yeryüzünü ve onda oturanları, ölümcül yarası iyileşen ilk canavara tapmaya zorluyordu.

\VS{13}O, insanların gözleri önünde gökten yere ateş indirecek büyük mucizeler gerçekleştiriyordu.

\VS{14}Canavarın önünde belirtiler yapmak için kendisine verilen yetki yüzünden, yeryüzünde oturanları kandırıyordu. Yeryüzünde oturanlara kılıçla yaralanan, ama sağ kalan canavara bir suret yapmalarını söyledi.

\VS{15}Canavarın suretine yaşam soluğu vermesi için kendisine yetki verildi. Öyle ki, suret konuşsun ve canavarın suretine tapmayan herkesi öldürebilsin.

\VS{16}Küçük büyük, zengin yoksul, özgür köle herkesin sağ eline ya da alnına bir işaret koyduruyordu.

\VS{17}Öyle ki, canavarın adı ya da adının numarası olan o işarete sahip olmayan hiç kimse ne bir şey alabilsin, ne de satabilsin.

\VS{18}İşte bilgelik buradadır. Anlayışa sahip olan, canavarın sayısını hesaplasın. Çünkü bu bir insanın sayısıdır. Sayısı altı yüz altmış altıdır.




\par }\Chap{14}{\PP \VerseOne{1}İşte, Kuzu’yu gördüm. Siyon Dağı üzerinde O’nunla birlikte yüz kırk dört bin kişi duruyordu. Alınlarında kendisinin ve Babası’nın adı yazılıydı.

\VS{2}Gökten çok suların sesine, güçlü gök gürültüsüne benzeyen bir ses işittim. Duyduğum ses arp çalan arpçıların sesine benziyordu.

\VS{3}Tahtın, dört yaratığın ve ihtiyarların önünde yeni bir ezgi söylüyorlardı. Yeryüzünden kurtarılmış olan yüz kırk dört bin kişi dışında kimse o ezgiyi öğrenemedi.

\VS{4}Bunlar, kendilerini kadınlarla lekelememiş, bakir olanlardır. Kuzu nereye giderse, onlar da peşinden gidenlerdir. Yeşua tarafından insanlar arasından kurtarılan bu kişiler Tanrı’ya ve Kuzu’ya sunulan ilk ürünlerdir.

\VS{5}Ağızlarında hiçbir yalan bulunmadı. Suçsuzdurlar.


\par }{\PP \VS{6}Göğün ortasında uçan bir melek gördüm. Yeryüzünde yaşayanlara, her ulusa, her oymağa, her dile, her halka bildirmek üzere ebedi Müjde’yi taşıyordu.

\VS{7}Yüksek sesle, “Efendi’den korkun ve O’nu yüceltin!” dedi. “Çünkü O’nun yargılama saati geldi. Göğü, yeri, denizi ve suların pınarlarını yaratana tapının!”


\par }{\PP \VS{8}Onun ardından gelen ikinci bir melek, “Düştü! Kendi cinsel ahlaksızlığının gazabının şarabını bütün uluslara içiren koca Babil düştü!” dedi.


\par }{\PP \VS{9}Onları üçüncü bir melek izledi. Yüksek sesle şöyle diyordu: “Eğer bir kimse canavara ve onun suretine tapar ve alnında ya da elinde işaretini koydurursa,

\VS{10}Tanrı gazabının kâsesinden katıksız olarak hazırlanmış Tanrı öfkesinin şarabından içecektir. O, kutsal meleklerin ve Kuzu’nun önünde ateş ve kükürtle işkence edilecektir.

\VS{11}Çektikleri işkencenin dumanı sonsuza dek tütecek. Canavara ve suretine tapanlar ve onun adının işaretini alanlar gece gündüz rahat yüzü görmeyecekler.


\par }{\PP \VS{12}Tanrı’nın buyruklarını ve Yeşua’nın imanını tutan kutsalların sabrı işte buradadır.”


\par }{\PP \VS{13}Gökten bir sesin, “Yaz, bundan böyle Efendi’de ölenlere ne mutlu” dediğini duydum.

\par }{\PP Ruh, “Evet” diyor, “İşlerinden dinlenecekler. Çünkü işleri onları izleyecek.”


\par }{\PP \VS{14}İşte, beyaz bir bulut ve bulutun üzerinde insanoğlu\XREF{✡}{{\XO 14:14 }{\XT{DANİEL 7:13}}} gibi oturan, başında altından bir taç, elinde keskin bir orak olan birini gördüm.

\VS{15}Tapınaktan başka bir melek çıktı ve bulutun üzerinde oturana yüksek sesle, “Orağını gönder ve biç! Biçme saati geldi. Çünkü yerin ürünü olgunlaştı” dedi.

\VS{16}Bulutun üzerinde oturan orağını yeryüzüne salladı ve yer biçildi.


\par }{\PP \VS{17}Gökteki tapınaktan başka bir melek çıktı. Onun da keskin bir orağı vardı.

\VS{18}Ateş üzerinde yetkili olan başka bir melek sunaktan çıktı ve keskin orağı olana yüksek sesle şöyle seslendi: ‘‘Keskin orağını gönder ve yerin asmasının salkımlarını topla. Çünkü yerin üzümleri tam olgunlaştı!”

\VS{19}Melek orağını yeryüzüne salladı, yerin ürününü topladı ve onu Tanrı’nın gazabının büyük üzüm sıkma çukuruna attı.

\VS{20}Kentin dışında üzüm sıkma çukurunda çiğnendi. Üzüm sıkma çukurundan bin altı yüz stadia\FTNT{*}{{\FR 14:20 }{\FT{1600 stadia = 296 kilometre veya 184 mil}}} mesafede kan atların gemlerine kadar yükseldi.




\par }\Chap{15}{\PP \VerseOne{1}Gökyüzünde büyük şaşkınlık verici başka bir belirti gördüm: Son yedi belayı taşıyan yedi melekti. Çünkü Tanrı’nın gazabı onlarla sona eriyordu.


\par }{\PP \VS{2}Ateşle karışık camdan deniz gibi bir şey gördüm. Canavarı, onun suretini ve adının sayısını yenenler cam denizin üzerinde ellerinde Tanrı’nın arplarıyla durmuşlardı.

\VS{3}Tanrı’nın hizmetkârı Moşe’nin ezgisini ve Kuzu’nun ezgisini söylüyorlardı:

\par }{\Q “Her Şeye Gücü Yeten Efendi Tanrı,

\par }{\QB senin işlerin büyük ve şaşılasıdır,

\par }{\QB ey ulusların Kralı,

\par }{\QB senin yolların doğru ve adildir.


\par }{\Q \VS{4}Ey Efendimiz senden kim korkmaz,

\par }{\QB adını kim yüceltmez?

\par }{\Q Çünkü yalnız sen kutsalsın.

\par }{\QB Bütün uluslar gelip önünde tapınacaklar.

\par }{\QB Çünkü doğru işlerin ortaya çıktı.”


\par }{\PP \VS{5}Bunlardan sonra gökte tanıklık çadırı tapınağının açıldığını gördüm.

\VS{6}Yedi belayı taşıyan yedi melek, pak, parlak keten giysiler giymiş, göğüslerine altın kuşaklar takmış olarak dışarı çıktılar.


\par }{\PP \VS{7}Dört canlı yaratıktan biri yedi meleğe, sonsuzluklar boyunca yaşayan Tanrı’nın gazabıyla dolu yedi altın tas verdi.

\VS{8}Tapınak, Tanrı’nın görkeminden ve gücünden çıkan dumanla doldu. Yedi meleğin yedi belası bitene dek kimse tapınağa giremedi.




\par }\Chap{16}{\PP \VerseOne{1}Tapınaktan yedi meleğe, “Gidin, Tanrı’nın gazabının yedi tasını yeryüzüne dökün!” diyen yüksek bir ses işittim.


\par }{\PP \VS{2}Birincisi gidip tasını yeryüzüne boşalttı. Canavarın işaretini taşıyan ve onun suretine tapan insanların üzerinde acı veren, iğrenç yaralar oluştu.


\par }{\PP \VS{3}İkinci melek tasını denize boşalttı. Deniz ölü kanına dönüştü. Denizdeki her canlı öldü.


\par }{\PP \VS{4}Üçüncüsü tasını ırmaklara ve su pınarlarına boşalttı. Bunlar da kan oldular.

\VS{5}Suların meleğinin şöyle dediğini duydum: “Ey Kutsal Olan, var olan ve var olmuş olan, bu yargılarında sen adilsin.

\VS{6}Kutsalların ve peygamberlerin kanını döktükleri için, sen de onlara içmeleri için kan verdin. Bunu hak ettiler.”


\par }{\PP \VS{7}Sunaktan gelen bir sesin, “Evet, Her Şeye Gücü Yeten Efendi Tanrı, yargıların doğru ve adildir” dediğini işittim.


\par }{\PP \VS{8}Dördüncüsü tasını güneşe boşalttı. Ona insanları ateşle kavurmak için yetki verildi.

\VS{9}İnsanlar şiddetli ısıyla kavruldular. Bu belalar üzerinde hâkimiyeti olan Tanrı’nın adına küfrettiler. Tövbe edip O’nu yüceltmediler.


\par }{\PP \VS{10}Beşincisi canavarın tahtına boşalttı. Canavarın krallığı karardı. İnsanlar acıdan dillerini ısırdılar.

\VS{11}Acılarından ve yaralarından ötürü göğün Tanrısı’na küfrettiler. Kendi işlerinden hâlâ tövbe etmediler.


\par }{\PP \VS{12}Altıncısı tasını büyük Fırat Irmağı’na boşalttı. Gündoğusundan\FTNT{*}{{\FR 16:12 }{\FT{veya doğu}}} gelen krallara yol hazırlasın diye ırmağın suları kurudu.

\VS{13}Ejderhanın ağzından, canavarın ağzından ve sahte peygamberin ağzından kurbağaya benzer üç kirli ruhun çıktığını gördüm.

\VS{14}Bunlar belirtiler yapan iblislerin ruhlarıdır. Her Şeye Gücü Yeten Tanrı’nın o büyük gününün savaşı için bütün yeryüzünün krallarını bir araya toplamaya gidiyorlar.


\par }{\PP \VS{15}{\WJ{“İşte hırsız gibi geliyorum. Çıplak dolaşmasın ve onun ayıbını görmesinler diye, uyanık kalıp giysilerini üzerinde tutana ne mutlu!”}}

\VS{16}Onları İbranice’de “Armagedon” denilen yerde topladı.


\par }{\PP \VS{17}Yedincisi tasını havaya boşalttı. Göğün tapınağından, tahttan, “Tamamlandı!” diyen yüksek bir ses geldi.

\VS{18}Şimşekler çaktı, sesler ve gök gürlemeleri oldu. Öyle büyük bir deprem oldu ki, yeryüzünde insan var olduğundan beri böylesine büyük bir deprem olmamıştı.

\VS{19}Büyük kent üçe bölündü. Ulusların kentleri yıkıldı. Gazabının şiddetli şarabı ona verilsin diye Tanrı büyük Babil’i hatırladı.

\VS{20}Bütün adalar kaçtı, dağlar bulunmaz oldu.

\VS{21}Gökten insanların üzerine bir talant\FTNT{†}{{\FR 16:21 }{\FT{Bir talant yaklaşık 30 kilogram veya 66 pound'dur.}}} ağırlığında iri dolu taneleri yağdı. Dolu belası yüzünden insanlar Tanrı’ya küfrettiler. Çünkü bu bela aşırı şiddetliydi.




\par }\Chap{17}{\PP \VerseOne{1}Yedi tası taşıyan yedi melekten biri gelip benimle konuştu: “Buraya gel” dedi. “Sana birçok suların üzerinde oturan büyük fahişenin yargısını göstereyim.

\VS{2}Dünya kralları onunla fuhuş yaptılar. Yeryüzünde oturanlar onun fuhuş şarabıyla sarhoş oldular.”

\VS{3}Melek beni Ruh’ta çöle götürdü. Yedi başlı, on boynuzlu, üzeri küfürlü adlarla dolu, kırmızı bir canavarın üzerinde oturmuş bir kadın gördüm.

\VS{4}Kadın mor ve kırmızı giysiler giymiş, altın, değerli taşlar, incilerle süslenmişti. Elinde iğrenç şeylerle ve yeryüzünün fuhuş pislikleriyle dolu altın bir kâse vardı.

\VS{5}Alnında şu ad yazılıydı: “GİZEMLİ, BÜYÜK BABİL, DÜNYA FAHİŞELERİNİN VE İĞRENÇLİKLERİNİN ANASI.”

\VS{6}Kadının kutsalların kanıyla ve Yeşua’nın şehitlerinin kanıyla sarhoş olduğunu gördüm. Onu gördüğümde büyük şaşkınlıkla şaştım.


\par }{\PP \VS{7}Melek bana, “Neden şaştın?” diye sordu. “Sana kadının ve onu taşıyan yedi başlı, on boynuzlu canavarın sırrını anlatayım.

\VS{8}Gördüğün canavar eskiden vardı, ama şimdi yok. Biraz sonra Abis'ten çıkacak ve mahva gidecek. Yeryüzünde yaşayanlar ve dünyanın kuruluşundan beri adları yaşam kitabına yazılmamış olanlar, canavarın bir zamanlar var olduğunu, şimdi olmadığını ve yine geleceğini görünce şaşacaklar.


\par }{\PP \VS{9}İşte bilgeliği olan akıl bundadır. Yedi baş, kadının üzerinde oturduğu yedi dağdır.

\VS{10}Onlar yedi kraldır. Beşi düştü, biri duruyor, öteki henüz gelmedi. Geldiğinde kısa bir süre kalması gerek.


\par }{\PP \VS{11}Var olmuş ama şimdi olmayan canavarın kendisi de sekizincidir. O da yedilerdendir ve mahva gitmektedir.

\VS{12}Gördüğün on boynuz henüz hüküm sürmemiş on kraldır; ancak canavarla birlikte bir saatliğine hüküm sürmek için yetki alacaklar.

\VS{13}Bunlar aynı düşünceyle güçlerini ve yetkilerini canavara verecekler.

\VS{14}Onlar Kuzu’ya karşı savaşacak ve Kuzu onları yenecek. Çünkü O, efendilerin Efendisi, kralların Kralı’dır. O’nunla birlikte olanlara seçilmiş ve sadık olanlar denir.”

\VS{15}Melek bana, “Fahişenin oturduğu yerde gördüğün sular halklar, toplumlar, uluslar ve dillerdir” dedi.

\VS{16}‘‘Gördüğün on boynuz ve canavar, fahişeden nefret edecek, onu perişan edip çırılçıplak bırakacak. Etini yiyip onu ateşle tümüyle yakacaklar.

\VS{17}Çünkü Tanrı, tasarladığı şeyi yapmayı onların yüreğine koydu. Ta ki, Tanrı’nın sözleri yerine gelinceye dek krallıklarını canavara verme konusunda aynı fikirde olsunlar.

\VS{18}Gördüğün kadın dünya kralları üzerinde hüküm süren büyük kenttir.”




\par }\Chap{18}{\PP \VerseOne{1}Bundan sonra büyük yetkiye sahip başka bir meleğin gökyüzünden indiğini gördüm. Yeryüzü onun görkemiyle aydınlandı.

\VS{2}Yüksek sesle şöyle bağırdı: ‘‘Yıkıldı! Büyük Babil yıkıldı! İblislerin barınağı, her kirli ruhun, her murdar ve iğrenç kuşun zindanı oldu!

\VS{3}Çünkü bütün uluslar onun cinsel ahlaksızlığının gazabının şarabından içtiler. Dünya kralları onunla fuhuş yaptılar. Dünyanın tüccarları onun lüksünün bolluğuyla zengin oldular.’’


\par }{\PP \VS{4}Gökten başka bir ses işittim: “Ey halkım! Oradan çıkın! Onun günahlarına ortak olmayın, belalarından siz de pay almayın” dedi.

\VS{5}“Çünkü onun günahları gökyüzüne ulaştı ve Tanrı onun kötülüklerini hatırladı.

\VS{6}İşlerine göre, karşılığını ona aynen verin, yaptığının iki katını ödeyin. Hazırladığı kâseden ona iki kat hazırlayın.

\VS{7}Kendini yücelttiği, ahlaksızlığa verdiği ölçüde, eziyet ve ağlayış verin ona. Çünkü yüreğinde şöyle diyor, ‘Tahtında oturan bir kraliçeyim, dul değilim ben. Hiç yas görmeyeceğim.’

\VS{8}Bu nedenle onun belaları bir gün içinde gelecek. Ölüm, yas ve kıtlık, ateş de onu yakıp tüketecek çünkü onu yargılayan Efendi Tanrı güçlüdür.


\par }{\PP \VS{9}Yeryüzünün fuhuş yapan ve onunla sefahat içinde yaşayan kralları, onun yanan dumanını görünce onun için ağlayıp feryat edecekler.

\VS{10}Çektiği azabın neden olduğu korkuyla uzakta durup, ‘Vay başına koca kent, vay başına güçlü kent Babil! Çünkü yargın bir saatte geldi’ diyecekler.

\VS{11}Dünya tüccarları onun için ağlayıp yas tutuyor. Çünkü artık mallarını satın alacak kimse yok.

\VS{12}Altını, gümüşü, değerli taşları, incileri, ince keteni, ipeği, mor ve kırmızı kumaşları, her çeşit kokulu ağacı, fildişinden yapılmış her kabı, en değerli ağaçlardan, bakırdan, demir ve mermerden yapılmış her çeşit kabı,

\VS{13}tarçını, baharatı, buhuru, güzel kokulu yağı, günnüğü, şarabı, zeytinyağını, ince unu, buğdayı, koyunları, atları, savaş arabaları ve köleleri, insanların canını satın alacak kimseler yok artık.

\VS{14}Canının çektiği meyveler senin için yok oldu. Zarif ve gösterişli olan her şeyin gitti. Artık onları bir daha bulamayacaksın.

\VS{15}Bu mallar sayesinde zenginleşen tüccarlar, kentin çektiği azaptan korkacaklar. Uzakta durup göz yaşıyla yas tutacaklar.

\VS{16}“Vay, vay başına koca kent” diyecekler. “İnce keten, mor ve kırmızı kumaş giyinmiş, altın, değerli taşlar ve incilerle süslenmiştin!

\VS{17}Böylesine büyük zenginlik bir saat içinde harap oldu. Gemi kaptanları, yolculuğa çıkanlar, denizciler ve denizden geçimini sağlayan herkes uzakta durdular.

\VS{18}Onu yakan ateşin dumanına bakarak, ‘Koca kent gibisi var mı?’ diye feryat ettiler.

\VS{19}Başlarının üzerine toprak serptiler, yas tutup ağlayarak şöyle dediler: ‘Vay başına koca kent, vay! Denizde gemisi olanların hepsi, onun büyük servetiyle zengin olmuşlardı! Kent bir saat içinde ıssız kaldı.’


\par }{\PP \VS{20}Ey gök, kutsallar, elçiler ve peygamberler! Onun başına gelenlere sevinin! Çünkü Tanrı onu yargılayıp hakkınızı aldı.”


\par }{\PP \VS{21}Güçlü bir melek, değirmen taşına benzer büyük bir taşı alıp denize atarak şöyle dedi: “Koca kent Babil, işte böyle şiddetle atılacak ve bir daha bulunmayacak.

\VS{22}Artık sende arpçıların, ezgi söyleyenlerin, kaval ve boru çalanların sesi hiç duyulmayacak. Artık sende hiçbir el sanatının ustası bulunmayacak, artık sende değirmen sesi duyulmayacak.

\VS{23}Artık sende kandil ışığı parlamayacak. Artık sende güvey ve gelin sesi duyulmayacak. Tüccarların yeryüzünün ileri gelenleriydi. Çünkü büyücülüğünle bütün ulusları aldattın.

\VS{24}Peygamberlerin, kutsalların ve yeryüzünde öldürülenlerin hepsinin kanı onda bulundu.”




\par }\Chap{19}{\PP \VerseOne{1}Bundan sonra gökte büyük bir kalabalığın güçlü sesine benzer bir ses duydum. Şöyle diyorlardı: “Haleluya! Kurtarış, yücelik ve güç Tanrımız’ındır.

\VS{2}Çünkü O’nun yargıları doğru ve adildir. Çünkü yeryüzünü fuhuşla yozlaştıran büyük fahişeyi yargıladı ve hizmetkârlarının kanının öcünü ondan aldı.”


\par }{\PP \VS{3}İkinci kez, “Haleluya! Onun dumanı sonsuza dek tütecek” dediler.


\par }{\PP \VS{4}Yirmi dört ihtiyarla dört canlı yaratık yere kapanıp, “Amin! Haleluya!” diyerek tahtta oturan Tanrı’ya tapındılar.


\par }{\PP \VS{5}Tahttan bir ses yükselip dedi: “Ey bütün O'nun hizmetkârları! Küçük büyük O’ndan korkan herkes, Tanrımız’ı övün!”


\par }{\PP \VS{6}Büyük bir kalabalığın, çok suların, güçlü gök gürlemelerinin sesine benzer bir şeyin şöyle dediğini duydum: “Haleluya! Her Şeye Gücü Yeten Efendi Tanrımız hüküm sürüyor.

\VS{7}Sevinelim, coşalım! O’nu yüceltelim! Çünkü Kuzu’nun düğün günü geldi, O'nun eşi hazırlandı.

\VS{8}Giymesi için ona parlak, pak ve ince keten giysiler verildi. Çünkü ince keten kutsalların doğru işleri demektir.”


\par }{\PP \VS{9}Ve bana, “ ‘Kuzu’nun düğün ziyafetine davet edilenlere ne mutlu!’ yaz” dedi. Bana, “Bunlar Tanrı’nın gerçek sözleridir.”


\par }{\PP \VS{10}Ona tapınmak için ayaklarına kapandım. Bana “Sakın yapma! Ben de seninle ve Yeşua’nın tanıklığını tutan kardeşlerinle birlikte ortak hizmetkârım. Tanrı’ya tap! Yeşua’ya tanıklık Peygamberlik Ruhu'dur” dedi.


\par }{\PP \VS{11}Göğün açıldığını gördüm. Baktım, beyaz bir at duruyordu. Binicisinin adı Sadık ve Gerçek’tir. Doğrulukta yargılar ve savaşır.

\VS{12}Gözleri ateş alevi gibidir. Başında birçok taç vardır. Üzerinde kendisinden başka kimsenin bilmediği bir ad yazılıdır.

\VS{13}Kan serpilmiş bir giysi kuşanmıştı. Adı “Tanrı Sözü” olarak anılır.

\VS{14}Gökteki ordular beyaz atlar üstünde pak, ince beyaz ketenden giysiler kuşanmış O’nu izliyordu.

\VS{15}Ağzından ulusları vurmak için keskin, iki yanı keskin bir kılıç çıkıyordu. Onları demir asayla\XREF{✡}{{\XO 19:15 }{\XT{MEZMURLAR 2:9
}}} yönetecek. Her Şeye Gücü Yeten Tanrı’nın gazabının şiddetiyle üzüm sıkma çukurunda şaraplık üzümü çiğneyecek.

\VS{16}Giysisinde ve kalçasının üzerinde şu ad yazılıdır: “KRALLARIN KRALI VE EFENDİLERİN EFENDİSİ.”


\par }{\PP \VS{17}Güneşte duran bir melek gördüm. Yüksek sesle gökte uçan bütün kuşlara şöyle dedi: “Gelin! Tanrı’nın büyük ziyafeti için toplanın.

\VS{18}Kralların, komutanların, güçlü adamların, atların ve binicilerinin, özgür köle, küçük büyük hepsinin etini yiyin.”

\VS{19}Canavarı, dünya krallarını ve ordularını ata binmiş Olan’la ve O’nun ordusuyla savaşmak üzere toplanmış gördüm.

\VS{20}Canavarla onun önünde doğaüstü belirtiler gerçekleştiren sahte peygamber yakalanıp götürüldü. Sahte peygamber, canavarın işaretini alıp suretine tapanları bu belirtilerle kandırmıştı. Her ikisi de kükürtle yanan ateş gölüne diri diri atıldı.

\VS{21}Geriye kalanlar, ata binmiş Olan’ın ağzından çıkan kılıçla öldürüldü. Böylece bütün kuşlar onların etiyle doydular.




\par }\Chap{20}{\PP \VerseOne{1}Gökten inen bir melek gördüm. Elinde Abis'in anahtarı ve büyük bir zincir vardı.

\VS{2}Melek ejderhayı, yani İblis ya da Şeytan olarak bilinen şu eski yılanı yakaladı. Yeryüzünde oturanların hepsini kandıran onu bin yıllığına bağladı.

\VS{3}Bin yıl doluncaya dek ulusları bir daha kandırmasın diye onu Abis'e attı. Bulunduğu yere kapayıp girişi mühürledi. Bundan sonra kısa bir süre için serbest bırakılması gerekiyor.


\par }{\PP \VS{4}Tahtlar gördüm, bu tahtlar üzerinde oturanlara yargılama yetkisi verildi. Yeşua’nın tanıklığı ve Tanrı’nın sözü için başları kesilenlerin canlarını gördüm. Onlar canavara ya da onun suretine tapmamış, alınlarına ve ellerine onun işaretini koydurmamış olanlardı. Hepsi bin yıl boyunca Mesih’le yaşadılar ve hüküm sürdüler.

\VS{5}Ölülerin geri kalanı bin yıl doluncaya dek yaşamadılar. Bu ilk diriliştir.

\VS{6}İlk dirilişte payı olan mutlu ve kutsaldır. Onların üzerinde ikinci ölümün gücü yoktur. Onlar Tanrı’nın ve Mesih’in kâhinleri olacak ve O’nunla birlikte bin yıl hüküm sürecekler.


\par }{\PP \VS{7}Bin yıldan sonra, Şeytan zindanından salıverilecek.

\VS{8}Yeryüzünün dört köşesindeki ulusları, Gog ve Magog’u kandırmak, savaş için bir araya toplamaya gidecek. Toplananların sayısı deniz kumu kadar çoktur.

\VS{9}Yeryüzünün genişliği üzerine çıktılar ve kutsalların ordugâhını ve sevilen kenti kuşattılar. Gökten inen, Tanrı’dan gelen ateş onları yakıp yuttu.

\VS{10}Onları kandıran İblis, canavarla sahte peygamberin de içinde bulunduğu ateş ve kükürt gölüne atıldı. Sonsuza dek gece gündüz işkence çekecekler.


\par }{\PP \VS{11}Büyük, beyaz bir taht ve üzerinde oturanı gördüm. Yer ve gök önünden kaçıp gitti. Onlar için bir yer bulunmadı.

\VS{12}Tahtın önünde duran irili ufaklı ölüleri gördüm. Kitaplar açıldı. Yaşam kitabı denen başka bir kitap daha açıldı. Ölüler yaptıkları işlere göre kitaplarda yazılanlara göre yargılandı.

\VS{13}Deniz, içindeki ölüleri teslim etti. Ölüm ve Hades\FTNT{*}{{\FR 20:13 }{\FT{veya Cehennem}}} de kendilerinde olan ölüleri teslim ettiler. Her biri yaptığı işe göre yargılandı.

\VS{14}Ölüm ve Hades\FTNT{†}{{\FR 20:14 }{\FT{veya Cehennem}}} ateş gölüne atıldı. İşte bu ateş gölü ikinci ölümdür.


\par }{\PP \VS{15}Adı yaşam kitabında yazılı olmayanların hepsi ateş gölüne atıldı.




\par }\Chap{21}{\PP \VerseOne{1}Yeni bir gökle yeni bir yeryüzü gördüm. Çünkü ilk gökle ilk yeryüzü gelip geçmişti. Artık deniz de yoktu.

\VS{2}Kutsal kentin, Yeni Yeruşalem’in gökten, güveyi için süslenmiş bir gelin gibi hazırlanmış olarak Tanrı’nın yanından indiğini gördüm.

\VS{3}Gökten yüksek bir sesin şöyle dediğini duydum: “İşte, Tanrı’nın konutu insanlarla birlikte! Tanrı insanlarla birlikte yaşayacak. Onlar O’nun halkı olacaklar, Tanrı’nın kendisi de Tanrıları olarak onlarla birlikte olacaktır.

\VS{4}Onların gözlerinden bütün yaşları silecek. Artık ölüm olmayacak. Artık ne yas, ne ağlayış, ne de acı olacak. Çünkü önceki şeyler gelip geçti.’’


\par }{\PP \VS{5}Tahtta oturan,
{\WJ{“İşte her şeyi yeni yapıyorum”}} dedi.
{\WJ{“Yaz, çünkü Tanrı’nın bu sözleri sadık ve gerçektir.”}}

\VS{6}Bana,
{\WJ{“Alfa ve Omega, Başlangıç ve Son Ben’im”}} dedi.
{\WJ{“Susayana yaşam suyunun pınarından karşılıksız olarak vereceğim.}}

\VS{7}{\WJ{Galip gelene bunları vereceğim. Ben onun Tanrısı olacağım, o da bana oğul olacak.}}

\VS{8}{\WJ{Ama korkak, imansız, günahkâr, iğrenç, adam öldüren, fuhuş yapan, büyücü,}}\FTNT{*}{{\FR 21:8 }{\FT{Burada “büyücü” kelimesi iksir ve uyuşturucu kullananları da kapsamaktadır.}}}
{\WJ{putperest ve bütün yalancılara gelince, onların yeri, ateş ve kükürtle yanan göldür. Bu, ikinci ölümdür.”}}


\par }{\PP \VS{9}Son yedi belayla dolu yedi kâseyi taşıyan yedi melekten biri geldi ve benimle konuştu. “Buraya gel” dedi. “Sana Kuzu’ya eş olacak gelini göstereyim.”

\VS{10}Beni Ruh’ta büyük ve yüksek bir dağa götürdü ve bana kutsal kenti, Tanrı’nın yanından gökten inen Yeruşalem’i gösterdi.

\VS{11}Tanrı’nın yüceliği onun üzerindeydi. Kentin ışıltısı en değerli taşın, kristal gibi parıldayan yeşim taşının ışıltısına benziyordu.

\VS{12}Büyük ve yüksek surlara sahipti. On iki kapısı vardı. Kapılarda on iki melek duruyordu. Kapıların üzerinde İsrael'in çocuklarının on iki oymağının adları yazılıydı.

\VS{13}Doğuda üç kapı, kuzeyde üç kapı, güneyde üç kapı, batıda üç kapı vardı.

\VS{14}Kentin surlarının on iki temeli vardı. Bunların üzerinde Kuzu’nun on iki elçisinin on iki adı yazılıydı.


\par }{\PP \VS{15}Benimle konuşanın elinde kenti, kapılarını ve surlarını ölçmek için altın bir ölçü kamışı vardı.

\VS{16}Kent kare biçimindeydi, uzunluğu genişliğine eşittir. Melek kenti kamışla ölçtü, on iki bin on iki stadiaydı.\FTNT{†}{{\FR 21:16 }{\FT{12.012 stadia = 2.221 kilometre veya 1.380 mil. TR, 12.012 stadia yerine 12.000 stadia der.
}}} Uzunluğu, genişliği ve yüksekliği birbirine eşitti.

\VS{17}Melek surları da ölçtü. Kullandığı insan ölçüsüne göre yüz kırk dört arşındı.\FTNT{‡}{{\FR 21:17 }{\FT{144 arşın yaklaşık 65,8 metre veya 216 fittir}}}

\VS{18}Surlar yeşimden yapılmıştı. Kent, cam gibi saydam saf altındandı.

\VS{19}Kent surlarının temelleri her türden değerli taşlarla süslenmişti. İlk temel yeşim, ikincisi safir,\FTNT{§}{{\FR 21:19 }{\FT{veya lapis lazuli}}} üçüncüsü akik, dördüncüsü zümrüt,

\VS{20}beşincisi damarlı akik, altıncı kırmızı akik, yedincisi sarı yakut, sekizincisi beril, dokuzuncusu topaz, onuncusu sarı zümrüt, on birincisi gökyakut, on ikincisi ametistti.

\VS{21}On iki kapı on iki inciydi. Kapıların her biri birer inciden yapılmıştı. Kentin ana yolu cam saydamlığında saf altındandı.


\par }{\PP \VS{22}Onun içinde tapınak görmedim. Çünkü Her Şeye Gücü Yeten Efendi Tanrı ve Kuzu onun tapınağıdır.

\VS{23}Kentin aydınlanması için güneşe ya da aya ihtiyacı yoktur. Çünkü kenti Tanrı’nın yüceliği aydınlatıyor. Şamdanı da Kuzu’dur.

\VS{24}Uluslar onun ışığında yürüyecekler. Yeryüzü kralları, ulusların görkemini ve saygınlığını onun içine getirecekler.

\VS{25}Kentin kapıları gündüz kapanmayacak, çünkü orada gece olmayacak.

\VS{26}Ulusların görkemini ve saygınlığını oraya getirecekler ki, içeri girebilsinler.

\VS{27}Kente hiçbir şekilde kirli hiçbir şey, iğrenç ya da aldatıcı hiç kimse girmeyecek; yalnızca Kuzu’nun yaşam kitabında yazılmış olanlar girecek.




\par }\Chap{22}{\PP \VerseOne{1}Melek bana Tanrı’nın ve Kuzu’nun tahtından çıkan kristal gibi berrak yaşam suyu ırmağını gösterdi.

\VS{2}Kentin ana yolunun ortasında, ırmağın iki yanında her ay meyve veren yaşam ağacı vardı. Ağaç on iki çeşit meyve üretiyordu. Yaprakları ulusların şifası içindi.

\VS{3}Artık bir daha lanet olmayacak. Tanrı’nın ve Kuzu’nun tahtı onun içinde olacak ve hizmetkârları O’na hizmet edecek.

\VS{4}O’nun yüzünü görecekler, alınlarında O’nun adı olacak.

\VS{5}Gece olmayacak, kandil ışığına da güneş ışığına da ihtiyaçları olmayacak. Çünkü Efendi Tanrı onları aydınlatacak. Sonsuza dek hüküm sürecekler.


\par }{\PP \VS{6}Melek bana, “Bu sözler sadık ve gerçektir” dedi. “Peygamberlerin ruhlarının Tanrısı Efendi, yakında olması gereken olayları hizmetkârına göstermek için meleğini gönderdi.”


\par }{\PP \VS{7}{\WJ{“İşte, yakında geliyorum. Bu kitabın peygamberlik sözlerini tutana ne mutlu!”}}


\par }{\PP \VS{8}Şimdi ben, Yuhanna, bu şeyleri işiten ve gören kişiyim. İşitip gördüğümde bana bunları gösteren meleğe tapmak için ayaklarına kapandım.

\VS{9}Bana, “Sakın yapma!” dedi. “Ben seninle, peygamber kardeşlerinle ve bu kitabın sözlerini tutanlarla ortak bir hizmetkârım. Tanrı’ya tap!”

\VS{10}Bana, “Bu kitabın peygamberlik sözlerini mühürleme, çünkü zamanı yakındır” dedi.

\VS{11}“Haksızlık eden, yine haksızlık etsin. Kirli olan, yine kirli kalsın. Doğru olan, yine doğru olanı yapsın. Kutsal olan, yine kutsal olsun.”


\par }{\PP \VS{12}{\WJ{“İşte, yakında geliyorum! Herkese yaptığı işe göre karşılığını vermek için ödülüm yanımdadır.}}

\VS{13}{\WJ{Alfa ve Omega, İlk ve Son, Başlangıç ve Son Ben’im.}}

\VS{14}{\WJ{Ne mutlu O’nun buyruklarını yerine getirenlere,}}\FTNT{*}{{\FR 22:14 }{\FT{22:14 NU, “buyruklarını yerine getiren” yerine “esvablarını yıkayan” der}}}
{\WJ{böylece yaşam ağacından yemeye hak kazanarak kapılardan geçip kente girenlere.}}

\VS{15}{\WJ{Köpekler, büyücüler, fuhuş yapanlar, adam öldürenler, putperestler, yalanı sevip hilekâr olanların hepsi dışarıda kalacak.}}

\VS{16}{\WJ{Ben Yeşua, kiliseler için bu şeyleri tanıklık etmesi için meleğimi gönderdim. David’in kökü ve soyu Ben’im, Parlak Sabah Yıldızı Ben’im.”}}


\par }{\PP \VS{17}Ruh ve Gelin, “Gel!” diyorlar. İşiten, “Gel!” desin. Susayan gelsin. Dileyen, yaşam suyundan karşılıksız alsın.


\par }{\PP \VS{18}Bu kitabın peygamberlik sözlerini duyan herkese tanıklık ediyorum. Eğer biri onlara bir şey katarsa, Tanrı da bu kitapta yazılan belaları ona katacaktır.

\VS{19}Kim bu peygamberlik kitabının sözlerinden bir şey çıkarırsa, Tanrı da bu kitapta yazılı olan yaşam ağacından ve kutsal kentten onun payını çıkaracaktır.

\VS{20}Bunlara tanıklık eden,
{\WJ{“Evet, yakında geliyorum”}} diyor.

\par }{\PP Amin! Evet, gel, Efendi Yeşua!


\par }{\PP \VS{21}Efendi Yeşua Mesih’in lütfu bütün kutsallarla birlikte olsun. Amin.


\par }