Аюп.
25.
Шухалиқ Билдад җававән мундақ деди: — 
«Униңда һөкүмранлиқ һәм һәйвәт бардур; У асманларниң қәридики ишларниму тәртипкә салиду. 
Униң қошунлирини санап түгәткили боламду? Униң нури кимниң үстигә чүшмәй қалар? 
Әнди инсан балиси қандақму Тәңриниң алдида һәққаний болалисун? Аял затидин туғулғанлар қандақму пак болалисун? 
Мана, Униң нәзиридә һәтта айму йоруқ болмиған йәрдә, Юлтузларму пак болмиған йәрдә, 
Қурут болған инсан, Сазаң болған адәм балиси униң алдида қандақ болар?».    
