Самуил «2».
23.
Төвәндикиләр Давутниң ахирқи сөзлиридур: — Исраилниң күйлириниң сөйүмлүк темиси Болғучини, Йәни Яқупниң Худаси Мәсиһини мәлум қилиш үчүн, Жуқири мәртивигә көтирилгән адәм мунақ сөзләйду, Йәссәниң оғли Давутниң мундақ бешарәт бериду: — 
Пәрвәрдигарниң Роһи мән арқилиқ сөз қилди, Униң сөзлири тилимдидур. 
Исраилниң Худаси сөз қилди, Исраилниң Қорам Теши маңа шундақ деди: — Кимки адәмләрниң арисида адаләт билән сәлтәнәт қилса, Кимки Худадин қорқуш билән сәлтәнәт қилса, 
У қуяш чиққандики таң нуридәк, Булутсиз сәһәрдәк болиду, Ямғурдин кейин асман сүзүк болуши билән, Юмран майсилар тупрақтин чиқиду, мана у шундақ болиду. 
Мениң өйүм Тәңри алдида шундақ болмисиму, У уәнила мән билән мәңгүлүк әһдә түзди, Әһдә һәммә ишларда мупәссәл һәм мустәһкәмдур; Гәрчә У буни техи бәрқ урғузмиған болсиму, Бу мениң барлиқ ниҗатлиқ ишлирим, Мениң Һәммә интизарлиғимдур! 
Лекин ипласларниң һәммиси тикәнләрдәк, Һеч ким қолида туталмиғачқа, чөрүветилиду. 
Уларға қол узатқучи өзини төмүр қурал вә нәйзә сепи билән қуралландурмиса болмайду; Улар һаман турған йеридә отта көйдүрүветилиду! 
Давутниң палванлириниң исимлири төвәндикидәк хатириләнгәндур: — Тахкимонлуқ Йошәб-Башсәбәт сәрдарларниң беши еди. У бир қетимлиқ җәңдә нәйзә ойнитип, сәккиз йүз адәмни өлтүргән еди. 
Кейинкиси Ахохий Додониң оғли Әлиазар еди; Филистийләр жиғилип җәң қилмақчи болди; шу вақитта Давут вә униңға һәмраһ болуп чиққан үч палван уларни җәңгә чақирди; Әлиазар шу үчтин бири еди. Лекин Исраиллар чекинди; 
у қозғилип, таки белиги телип, қоли қиличқа чаплишип қалғичә Филистийләрни қирди. У күни Пәрвәрдигар Исраилларни чоң нусрәткә ериштүрди. Хәлиқ униң қешиға қайтқанда пәқәт олҗа жиғиш ишила қалған еди. 
Вә униңдин кейинкиси Һарарлиқ Агийниң оғли Шаммаһ еди. Бир күни Филистийләр қошун болуп жиғилған еди; йеқин әтрапта қоюқ өскән бир қизил машлиқ бар еди. Кишиләр Филистиләрниң алдидин қачқан еди, 
Шаммаһ болса қизил машлиқ оттурисида мәзмут туруп, уни қоғдап Филистийләрни қирди; шуниң билән Пәрвәрдигар Исраилларға ғайәт зор нусрәт ата қилди. 
Орма вақтида оттуз йолбашчи ичидин йәнә үчи Адулламниң ғариға чүшүп, Давутниң йениға кәлди. Филистийләрниң қошуни Рәфайим вадисиға баргаһ қурған еди; 
у чағда Давут қорғанда еди, Филистийләрниң қаравулгаһи болса Бәйт-Ләһәмдә еди. 
Давут уссап: Аһ, бириси маңа Бәйт-Ләһәмниң дәрвазисиниң йенидики қудуқтин су әкилип бәргән болса яхши болатти! — девиди, 
бу үч палван Филистийләрниң ләшкәргаһидин бөсүп өтүп, Бәйт-Ләһәмниң дәрвазисиниң йенидики қудуқтин су тартти вә Давутқа елип кәлди; лекин у униңдин ичкили унимиди, бәлки суни Пәрвәрдигарға атап төкүп: 
— И Пәрвәрдигар, бундақ иш мәндин нери болсун! Бу үч адәмниң өз һаятиға тәвәккул қилип берип әкәлгән бу су уларниң қениға охшаш әмәсму! — деди. Шуниң үчүн у ичишкә унимиди. Бу үч палван қилған ишлар дәл шулар еди. 
Зәруияниң оғли Йоабниң иниси Абишай бу үчиниң беши еди. У үч йүз адәм билән қаршилишип нәйзисини пиқиритип уларни өлтүргән. Шуниң билән у бу «үч палван» ичидә нами чиққан еди. 
У бу үчәйләнниң ичидә әң һөрмәтлиги еди, шуңа уларниң беши еди; лекин у авалқи үчәйләнгә йәтмәйтти. 
Йәһояданиң оғли Беная Кабзәәлдин болуп, бир батур палван еди; у көп қалтис ишларни қилған. У Моабий Ариәлниң икки оғлини өлтүргән. Йәнә қар яққан бир күни азгалға чүшүп, бир ширни өлтүргән еди. 
У һәм күчтүңгүр бир мисирлиқни өлтүргән еди. Мисирлиқниң қолида бир нәйзә бар еди, лекин Бенаяниң қолида бир һасила бар еди. У мисирлиқниң қолидин нәйзисини тартивелип, өз нәйзиси билән уни өлтүрди. 
Бу ишларни Йәһояданиң оғли Беная қилған болуп, у үч палван арисида нам чиқарған еди. 
У оттуз йолбашчи ичидә һөрмәтлик еди. Лекин у авалқи үч палванға йәтмәйтти. Давут уни өзиниң пасибан беги қилди. 
Оттуз йолбашчи ичидә Йоабниң иниси Асаһәл, Бәйт-Ләһәмлик Додониң оғли Әл-Һанан бар еди. 
Буниңдин башқа: Һародлуқ Шаммаһ, Һародлуқ Елика, 
Патлилиқ Һәләз, Тәкоалиқ Иккәшниң оғли Ира, 
Анатотлуқ Абиезәр, Һушатлиқ Мибоннай, 
Ахоһлуқ Залмон, Нитофатлиқ Маһарай, 
Нитофатлиқ Баанаһниң оғли Хәләб, Биняминлардин Гибеаһлиқ Рибайниң оғли Иттай, 
Пиратонлуқ Беная, Гааш вадилиридин Һиддай, 
Арбатлиқ Аби-Албон, Барһумлуқ Азмавәт, 
Шаалбонлуқ Әлияһба, Яшәнниң оғуллири, Һарарлиқ Шаммаһниң оғли Йонатан, Һарарлиқ Шарарниң оғли Аһиям, 
Маакатий Ахасбайниң оғли Әлифәләт, Гилонлуқ Аһитофәлниң оғли Елиям, 
Кармәллик Һәзрай, Арбилиқ Паарай, 
Зобаһдин болған Натанниң оғли Игал, Гадлиқ Банни, 
Аммоний Зәләк, Бәәротлуқ Наһарай (у Зәруияниң оғли Йоабниң ярақ көтәргүчиси еди), 
Йитрилиқ Ира, Йитрилиқ Гарәб 
вә Һиттий Урия қатарлиқлар болуп, уларниң һәммиси оттуз йәттә киши еди. 
