Pend-nesihetler.
8.
Qulaq sal, danaliq chaqiriwatmamdu? Yoruqluq sada chiqiriwatmamdu? 
Yollarning égiz jayliridin, Doqmushlardin u orun alidu, 
Sheherge kiridighan qowuqlarning yénida, Herqandaq derwaza éghizlirida u murajiet qilmaqta: — 
«I mötiwerler, silerge murajet qilimen, Hey, adem baliliri, sadani siler üchün qilimen, 
Gödek bolghanlar, zéreklikni öginiwélinglar, Exmeq bolghanlar, yoruqluqqa érishinglar! 
Manga qulaq sélinglar, Chünki güzel nersilerni dep bérimen, Aghzimni échip, durus ishlarni silerge yetküzimen. 
Éytqanlirim heqiqettur, Aghzim rezilliktin nepretlinidu; 
Sözlirimning hemmisi heq, Ularda héchqandaq hiyligerlik yaki egitmilik yoqtur. 
Ularning hemmisi chüshen’genler üchün éniq, Bilim alghanlar üchün durus-toghridur. 
Kümüshke érishkendin köre, nesihetlirimni qobul qilinglar, Sap altunni élishtin köre bilimni élinglar. 
Chünki danaliq leel-yaqutlardin ewzel, Herqandaq etiwarliq nersengmu uninggha teng kelmestur. 
Men bolsam danaliqmen, Zéreklik bilen bille turimen, Istiqamettin kélip chiqqan bilimni ayan qilimen. 
Perwerdigardin eyminish — Yamanliqqa nepretlinish démektur; Tekebburluq, meghrurluq, yaman yol hem shum éghizni öch körimen. 
Mende obdan meslihetler, pishqan hékmet bar; Men dégen yoruqluq, qudret mendidur. 
Padishahlar men arqiliq höküm süridu, Mensiz hakimlar adil höküm chiqarmas. 
Men arqiliqla emirler idare qilidu, Aliyjanablar, yer yüzidiki barliq soraqchilar toghra höküm qilidu. 
Kimki méni söyse, menmu uni söyimen, Méni telmürüp izdigenler méni tapalaydu; 
Mende bayliq, shöhret, Hetta konirimas, köchmes dölet we heqqaniyetmu bar. 
Mendin chiqqan méwe altundin, Hetta sap altundin qimmetliktur, Mendin alidighan daramet sap kümüshtinmu üstündur. 
Men heqqaniyet yoligha mangimen; Adalet yolining otturisida yürimenki, 
Méni söygenlerni emeliy nersilerge miras qildurimen; Ularning xezinilirini toldurimen. 
Perwerdigar ishlirini bashlishidila, Qedimde yasighanliridin burunla, Men uninggha tewedurmen. Ezeldin tartipla — muqeddemde, Yer-zémin yaritilmastila, Men tiklen’genmen.    
Chongqur hanglar, déngiz-okyanlar apiride bolushtin awwal, Men meydan’gha chiqirilghanmen; Mol su urghup turidighan bulaqlar bolmastinla, 
Égiz taghlar öz orunlirigha qoyulmastinla, töpilikler shekillenmestinla, Perwerdigar bipayan zémin, keng dalalarni, Alemning esliydiki topa-changlirinimu téxi yaratmastinla, Men meydan’gha chiqirilghanmen. 
U asmanlarni bina qiliwatqinida, Déngiz yüzige upuq siziqini siziwatqinida, Ershte bulutlarni orunlashturup, Chongqur déngizdiki bulaq-menbelerni mustehkemlewatqinida, Déngiz sulirini békitken dairidin éship ketmisun dep perman chüshürüwatqinida, Bipayan zéminning ullirini quruwatqinida, Men u yerde idim; 
Shu chaghda goya usta bir hünerwendek Uning yénida turghanidim, Men herdaim Uning aldida shadlinattim, men Uning kündilik dil’arami idim; 
Men Uning alimidin, yer-zéminidin shadlinip, Dunyadiki insanlardin xursenlik tépip yürettim, 
Shunga i balilar, emdi manga qulaq sélinglar; Chünki yollirimni ching tutqanlar neqeder bext tapar! 
Alghan nesihetke emel qilip, Dana bolghin, uni ret qilma. 
Sözümge qulaq sélip, Herküni derwazilirim aldidin ketmey, Ishiklirim aldida méni kütidighan kishi neqeder bextliktur! 
Kimki méni tapsa hayatni tapidu, Perwerdigarning shepqitige nésip bolidu. 
Lékin manga gunah qilghan herkim öz jénigha ziyan keltüridu, Méni yaman körgenler ölümni dost tutqan bolidu». 
