Zebur.
89.
Ezrahliq Étan yazghan «Masqil»: — Perwerdigarning özgermes muhebbitini ebediy küyleymen, Aghzimda dewrdin-dewrgiche heqiqet-sadaqitingni ayan qilimen. 
Chünki men: Özgermes muhebbet menggüge tiklinip mangidu, Sen heqiqet-sadaqitingni ershielada mustehkemlewatisen — dep bildim; 
Sen dédingki: — «Men talliwalghinim bilen ehde tüzgenmen; Qulum Dawutqa qesem qildim: — 
Séning ewladingni menggü dawam qildurimen, Textingni ewladtin-ewladqa qurup chiqimen». Sélah. 
Hem asmanlarmu Séning möjiziliringni tebrikleydu, i Perwerdigar, Muqeddeslerning jamaitide ular heqiqet-sadaqitingni medhiyileydu;    
Chünki asmanlarda Perwerdigarning tengdishi barmu? Qudret Igisining oghulliri arisida Perwerdigargha oxshaydighan kim bar? 
Tengrining heywisi muqeddeslerning mejlisidikilerni qattiq titritidu, Uning etrapidikilerning hemmisi üchün U qorqunchluqtur. 
I Perwerdigar, samawiy qoshunlarning Serdari bolghan Xuda, Qudretlik Yah, Her terepingda ⱨeⱪiⱪet-sadaqiting tursa, Oxshar Sanga kimmu hǝm? 
Déngizning meghrurluqi üstidin höküm sürisen, Dolqunlar örkeshligende, sen ularni tinchlandurisen; 
Rahabni ölgüdek yanjidingsen, Küchlük biliking bilen düshmenliringni tiripiren qilip tarqitiwetting. 
Asmanlar Séningki, zéminmu Séningkidur, Jahan hem uninggha tolghan hemmini berpa qilding. 
Shimal we jenubni, ularni yaratqansen, Tabor we Hermon choqqiliri namingni yangritip küyler. 
Qudretlik bilek Séningkidur; Küchlüktur Séning qolung, ong qolung hem chidamliqtur. 
Textingning uli heqqaniyliq hem adalettur, Muhebbet hem heqiqet-sadaqet daim didaring aldida mangidu. 
Tentene sadasini bilgen xelq bextliktur; Ular Séning jamalingning nurida mangidu, i Perwerdigar! 
Ular namingda kün boyi shad bolar, Heqqaniyliqingda ular kötürüldi. 
Chünki ularning küchining shan-sheripi özüngdursen, Séning iltipating bilen münggüzimiz kötürülidu. 
Chünki Perwerdigar bizning qalqinimiz, Israildiki Muqeddes Bolghuchi Shahimizdur. 
Sen burun Öz mömin bendengge ghayibane alamette körünüp söz qilip shundaq dégenidingsen: — «Men bir ezimet üstige yardimimni qondurdum, El arisidin Men talliwalghan birsini kötürdüm; 
Qulum Dawutni taptim, Muqeddes méyim bilen Men uni mesih qilip tiklidim. 
Qolum uninggha yar bolushqa békitilgen, Bilikim uni küchlendüridu. 
Düshmen uningdin héch alwan-séliq almaydu, Peskesh adem uni qistimaydu; 
Belki Men reqiblirini uning aldida yanjiymen, Uni öch körgenlerni yer bilen yeksan qilimen; 
Öz heqiqet-sadaqitim hem méhir-muhebbitim uninggha yar bolar, Hem Méning namim bilen uning münggüzi kötürülidu. 
Men uning qolini déngiz üstide, Ong qolini deryalar üstide qoyimen. 
U Méni chaqirip deyduki: — «Sen méning Atam, méning Tengrim, Nijatliqim bolghan qoram téshimdursen!». 
Men yene uni Méning tunji oghlum dep, Dunya padishahliridin eng yuqurisi qilimen. 
Méning muhebbitimni uning üchün ebediy qaldurimen, Méning ehdem uning bilen mehkem turidu; 
Men uning neslini ebediyleshtürimen, Uning textini asmanning künliridek dawam qildurimen. 
Mubada oghulliri Tewrat-qanunumdin chiqip, Hökümlirim boyiche yürmise, 
Belgilimilirimni buzsa, Emrlirimge itaet qilmisa, 
— U waqitta itaetsizlikini tayaq bilen, Gunahini yara-jarahet bilen jazalaymen. 
Lékin muhebbitimni uningdin üzüp qoymaymen, Heqiqet-sadaqitimge xiyanet qilmaymen; 
Men tüzgen ehdemni esla buzmaymen, Lewlirimdin chiqqanlirini héch özgertmeymen. 
Men bir qétim pak-muqeddeslikimge qesem ichtim — Dawutqa qeti yalghan sözlimeymen: — 
«Uning ewladi ebediy dawamlishar; Uning texti köz aldimdiki quyash kebi turar; 
U ay kebi menggülük mustehkemliner, Asmandiki turghun guwahchidek mezmut turar». Sélah. 
Biraq Sen bularni chetke qéqip, ténip ketting; Sen mesih qilghan padishahqa qattiq ghezeplending. 
Qulung bilen tüzgen ehdidin waz kechting, Uning tajini yerge tashlap dagh tegküzdung. 
Uning barliq tam-pasillirini yiqitip, Qel’elirini xarabilikke aylandurdung. 
Yoldin ötüwatqanlarning hemmisi uni bulimaqta, U barliq qoshniliri aldida reswa boldi. 
Uni ezgenlerning ong qolini yuqiri kötürdüng, Pütkül düshmenlirini xushal qilding. 
Berheq, Sen uning qilichining bisini qayriwetting, Jengde uni tik turghuzmiding. 
Uning julaliqini yoqitip, Uning textini örüwettingsen. 
Yashliq künlirini Sen qisqartting, Uni xijaletke chömdürdüng. Sélah. 
Qachan’ghiche, i Perwerdigar? Özüngni ebediy yoshuruwéremsen? Qehring ot kebi menggü yanarmu? 
Manga nisbeten, ömürning qis ikenlikini este tutqin! Némishqimu barliq insan balilirini bihudilikke yaratqansen? 
Qéni, qaysi adem yashap ölümni körmeydiken? U jénini tehtisaraning changgilidin qutquzalamdiken? Sélah. 
Sen heqiqet-sadaqitingde Dawutqa qesem ichken, Awwalqi méhir-muhebbetler qeyerde qaldi, ya Rebbim? 
Qulliring uchrawatqan mesxirilerni yad etkeysen, i Reb — Men ichimde pütkül küchlük ellerning mazaqlirini kötürüp yürimen — 
Düshmenliringning Özüng mesih qilghanning qedemlirini qanchilik mesxiriliginini, I Perwerdigar, yad etkeysen! 
Perwerdigargha menggüge teshekkür-medhiye qayturulsun! Amin! Amin! 
