Ayup.
41.
Léwiatanni qarmaq bilen tartalamsen? Uning tilini arghamcha bilen baghlap basalamsen? 
Uning burnigha qomush chülükni kirgüzelemsen? Uning éngikini tömür neyze bilen téshelemsen? 
U sanga arqa-arqidin iltija qilamdu? Yaki sanga yawashliq bilen söz qilamdu? 
U sen bilen ehde tüzüp, Shuning bilen sen uni menggü malay süpitide qobul qilalamsen? 
Sen uni qushqachni oynatqandek oynitamsen? Dédekliringning huzuri üchün uni baghlap qoyamsen? 
Tijaretchiler uning üstide sodilishamdu? Uni sodigerlerge bölüshtürüp béremdu? 
Sen uning pütkül térisige atarneyzini sanjiyalamsen? Uning béshigha changgak bilen sanjiyalamsen?! 
Qolungni uninggha birla tegküzgendin kéyin, Bu jengni eslep ikkinchi undaq qilghuchi bolmaysen! 
Mana, «uni boysundurimen» dégen herqandaq ümid bihudiliktur; Hetta uni bir körüpla, ümidsizlinip yerge qarap qalidu emesmu? 
Uning jénigha tégishke pétinalaydighan héchkim yoqtur; Undaqta Méning aldimda turmaqchi bolghan kimdur? 
Asman astidiki hemme nerse Méning tursa, Méning aldimgha kim kélip «manga tégishlikini bergine» dep baqqan iken, Men uninggha qayturushqa tégishlikmu?    
Léwiatanning ezaliri, Uning zor küchi, Uning tüzülüshining güzelliki toghruluq, Men süküt qilip turalmaymen. 
Kim uning sawutluq tonini salduruwételisun? Kim uning qosh éngiki ichige kiriwalalisun? 
Kim uning yüz derwazilirini achalalisun? Uning chishliri etrapida wehime yatidu. 
Qasiraqlirining sepliri uning pexridur, Ular bir-birige ching chaplashturulghanki, 
Bir-birige shamal kirmes yéqin turidu. 
Ularning herbiri öz hemrahlirigha chaplashqandur; Bir-birige zich yépishturulghan, héch ayrilmastur. 
Uning chüshkürüshliridin nur chaqnaydu, Uning közliri seherdiki qapaqtektur. 
Uning aghzidin otlar chiqip turidu; Ot uchqunliri sekrep chiqidu. 
Qomush gülxan’gha qoyghan qaynawatqan qazandin chiqqan hordek, Uning burun töshükidin tütün chiqip turidu; 
Uning nepisi kömürlerni tutashturidu, Uning aghzidin bir yalqun chiqidu. 
Boynida zor küch yatidu, Wehime uning aldida sekriship oynaydu. 
Uning etliri qat-qat birleshtürülüp ching turidu; Üstidiki qasiraqliri yépishturulup, midirlimay turidu. 
Uning yüriki beeyni tashtek mustehkem turidu, Hetta tügmenning asti téshidek mezmut turidu. 
U ornidin qozghalsa, palwanlarmu qorqup qalidu; Uning tolghinip shawqunlishidin alaqzade bolup kétidu. 
Birsi qilichni uninggha tegküzsimu, héch ünümi yoq; Neyze, atarneyze we yaki changgaq bolsimu beribir ünümsizdur. 
U tömürni samandek, Misni por yaghachtek chaghlaydu. 
Oqya bolsa uni qorqutup qachquzalmaydu; Salgha tashliri uning aldida paxalgha aylinidu. 
Toqmaqlarmu paxaldek héchnéme hésablanmaydu; U neyze-sheshberning tenglinishige qarap külüp qoyidu. 
Uning asti qismi bolsa ötkür sapal parchiliridur; U lay üstige chong tirna bilen tatilighandek iz qalduridu. 
U déngiz-okyanlarni qazandek qaynitiwétidu; U déngizni qazandiki melhemdek waraqshitidu; 
U mangsa mangghan yoli parqiraydu; Adem buzhghunlarni körüp chongqur déngizni ap’aq chachliq boway dep oylap qalidu. 
Yer yüzide uning tengdishi yoqtur, U héch qorqmas yaritilghan. 
U büyüklerning herqandiqigha jür’et bilen nezer sélip, qorqmaydu; U barliq meghrur haywanlarning padishahidur». 
