Mikah.
6.
Perwerdigarning néme dewatqinini hazir anglanglar: — «Ornungdin tur, taghlar aldida dewayingni bayan qil, Égizliklerge awazingni anglatqin». 
«I taghlar, We siler, yer-zéminning özgermes ulliri, Perwerdigarning dewasini anglanglar; Chünki Perwerdigarning Öz xelqi bilen bir dewasi bar, U Israil bilen munaziliship eyibini körsetmekchi; 
I xelqim, Men sanga zadi néme qildim? Séni néme ishta bizar qiliptimen? Méning xataliqim toghruluq guwahliq bérishkin! 
Chünki Men séni Misir zéminidin élip chiqardim, Séni qulluq makanidin hörlükke qutquzdum; Aldingda yétekleshke Musa, Harun we Meryemlerni ewettim. 
I xelqim, Perwerdigarning heqqaniyliqlirini bilip yétishinglar üchün, Moab padishahi Balakning qandaq niyitining barliqini, Béorning oghli Balaamning uninggha qandaq jawab bergenlikini, Shittimdin Gilgalghiche néme ishlar bolghanliqini hazir ésinglargha keltürünglar.    
— Men emdi némini kötürüp Perwerdigar aldigha kélimen? Némem bilen Hemmidin Aliy Bolghuchi Xudaning aldida égilimen? Uning aldigha köydürme qurbanliqlarni, Bir yilliq mozaylarni élip kélemdim? 
Perwerdigar minglighan qochqarlardin, Tümenligen zeytun méyi deryaliridin huzur alamdu? Itaetsizlikim üchün tunji balamni, Ténimning pushtini jénimning gunahigha atamdimen!? 
I insan, U sanga néme ishning yaxshi ikenlikini körsetti, Berheq, Perwerdigar sendin néme telep qilghanliqini körsetti — Adaletni yürgüzüsh, Méhribanliqni söyüsh, Séning Xudaying bilen bille kemterlik bilen méngishtin bashqa yene néme ishing bolsun? 
Perwerdigarning awazi sheherge xitab qilip chaqiridu; (Pem-danaliq bolsa naminggha hörmet bilen qaraydu!) Emdi höküm paliqini we uni Békitkinini anglanglar: — 
Rezil ademning öyide rezilliktin alghan bayliqlar yene barmidu? Kem ölcheydighan yirginchlik ölchem yene barmidu? 
Biadil taraza bilen, Bir xalta saxta taraza tashliri bilen pak bolalamdim?    
Chünki sheherning bayliri zorawanliq bilen tolghan, Uning ahalisi yalghan gep qilidu, Ularning aghzidiki tili aldamchidur. 
Shunga Men séni urup késel qilimen, Gunahliring tüpeylidin séni xarabe qilimen. 
Yeysen, biraq toyunmaysen, Otturangda ach-boshluq qalidu, Sen mülküngni élip yötkimekchi bolisen, Biraq saqliyalmaysen; Saqlap qaldurghining bolsimu, uni qilichqa tapshurimen.    
Tériysen, biraq hosul almaysen; Zeytunlarni cheyleysen, biraq özüngni méyini sürtüp mesih qilalmaysen, Yéngi sharabni cheylep chiqirisen, Biraq sharab ichelmeysen. 
Chünki «Omrining belgilimiliri»ni, «Ahabning jemetidikiler qilghanliri»ni tutisen; Sen ularning nesihetliride mangisen, Shuning bilen Men séni xarabe, Sende turuwatqanlarning hemmisi isqirtish obyékti qilimen; Sen xelqimdiki shermendichilikni kötürisen.    
