Hoshiya.
10.
Israil baraqsan bir üzüm télidur; U özi üchün méwe chiqiridu; Méwisi köpeygenséri u qurban’gahlarnimu köpeytken; Zéminining ésilliqidin ular «ésil» but tüwrüklirini yasidi.    
Ularning köngli ala; Ularning gunahkarliqi hazir ashkarilinidu; U ularning qurban’gahlirini chéqip ghulitidu, Ularning but tüwrüklirini buzuwétidu.    
Chünki ular pat arida: «Bizde padishah yoq, chünki Perwerdigardin qorqmiduq; Padishahimiz bar bolsimu, u bizge néme qilip béridu?» — deydighan bolidu.    
Ular geplerni qiliwéridu, ehdini tüzüp qoyup yalghandin qesem ichidu; Shunga ular arisidiki dewalishishlar étizdiki chöneklerge shumbuya ünüp ketkendek bolidu. 
Samariyede turuwatqanlar «Beyt-Awen»ning moziyi üchün ghem-endishige chüshidu; «Beyt-Awen»dikiler derweqe uning üstige matem tutidu, Uning «butperes kahin»lirimu uning üchün shundaq qilidu; Ular «Beyt-Awen»ning «shan-sheripi» üchün azablinidu, Chünki u sürgün qilindi! 
Berheq, shu nerse «Jédelxor padishah» üchün hediye qilinip, Asuriyege kötürülüp kétilidu; Efraim iza-ahanetke qalidu, Israil öz «eqli»din xijil bolidu. 
Samariyening bolsa, padishahi déngiz dolqunliri üstidiki xeshektek yoqilip ketti; 
«Awen»diki «yuqiri jaylar», yeni «Israilning gunahi» bitchit qilinidu; Qurban’gahlirini tiken-jighanlar basidu; Ular taghlargha: «Üstimizni yépinglar!», dönglüklerge: «Üstimizge örülüp chüshünglar!» — deydu.    
— I Israil, Gibéahning künliridin bashlap sen gunah qilip kelding; Ishlar shu péti turiwerdi; Rezillikning baliliri üstige qilin’ghan jeng ularni Gibéahta bésiwetmidimu?    
Men xalighinimda ularni jazalaymen; Ular ikki gunahi tüpeylidin esirge chüshüshke toghra kelgende, Yat qowmlar ulargha hujum qilishqa yighilidu. 
Efraim bolsa köndürülgen bir inektur, U xaman tépishke amraq; Men uning chirayliq gedinini uprashtin ayap keldim; Biraq hazir uninggha boyunturuq sélip heydeymen; Yehuda yer heydisun! Yaqup özi üchün yerni tirnilishi kérek. 
Özünglargha heqqaniyliq bilen téringlar, Méhir-muhebbet ichide hosul alisiler; Boz yéringlarni chanap échinglar; Chünki Perwerdigarni izdesh waqti keldi, — Ta U üstünglargha heqqaniyliqni yaghdurghuche! 
Biraq siler rezillikni aghdurdunglar, Qebihlik hosulini ordunglar, Yalghanchiliqning méwisini yédinglar; Chünki sen öz yolunggha, yeni baturliringning köplükige ishinip tayanding; 
Qowmliring arisida chuqan-süren kötürülidu; Shalman jeng künide Beyt-Arbelni berbat qilghandek, Barliq qorghanliring berbat qilinidu; (shu küni Beyt-Arbeldiki ana-balilar tengla pare-pare qiliwétilmigenmu?) — 
Emdi uchigha chiqqan rezilliking tüpeylidin, Oxshash bir kün séning béshinggha chüshürülidu, i Beyt-El! Tang seherdila Israilning padishahi pütünley üzüp tashlinidu. 
