Zebur.
109.
Neghmichilerning béshigha tapshurulup oqulsun dep, Dawut yazghan küy: — I medhiyemning Igisi Xudayim, jim turma! 
Mana rezillerning aghzi, mekkarlarning aghzi köz aldimda yoghan échildi; Ular yalghanchi til bilen manga qarshi sözlidi. 
Nepretlik sözler bilen méni chulghap, Ular bikardin-bikar manga zerbe bermekte. 
Muhebbitim üchün ular manga qarshi shikayetchi boldi, Men bolsam — duagha bérildim. 
Yaxshiliqim üchün yamanliq, Söygüm üchün nepret qayturdi. 
Herbirining üstide rezil bir adem teyinligeysen, Uning ong yénida bir dewager turghay. 
U soraq qilin’ghanda eyibdar bolup chiqqah, Duasi gunah dep hésablanghay. 
Künliri qisqa bolghay, Mensipini bashqisi igiliqay. 
Baliliri yétim qalqay, Xotuni tul bolghay. 
Oghulliri sergerdan tilemchi bolghay, Turghan xarabilikliridin nan izdep. 
Jazanixor uning igiliki üstige tor tashlighay, Méhnet ejrini yatlar bulap-talighay. 
Uninggha méhribanliq körsitidighan birsi bolmighay, Yétim qalghan balilirigha iltipat qilghuchi bolmighay. 
Uning nesli qurutulghay; Kéler ewladida namliri öchürülgey. 
Ata-bowilirining qebihlikining eyibliri Perwerdigarning yadida qalqay, Anisining gunahi öchürülmigey. 
Bularning eyibliri daim Perwerdigarning köz aldida bolghay, Shuning bilen U ularning nam-emilini yer yüzidin öchürüp tashlaydu. 
Chünki rezil kishi méhribanliq körsitishni héch ésige keltürmidi, Belki ézilgen, yoqsul hem dili sunuqlarni öltürmekke qoghlap keldi. 
U lenet oqushqa amraq idi, Shunga lenet uning béshigha kélidu; Bext tileshke rayi yoq idi, Shunga bext uningdin yiraq bolidu. 
U lenetlerni özige kiyim qilip kiygen; Shunga bular aqqan sudek uning ich-baghrigha, Maydek, söngeklirige kiridu; 
Bular uninggha yépin’ghan tonidek, Herdaim baghlan’ghan belwéghidek chaplanghay. 
Bular bolsa méni eyibligüchilerge Perwerdigarning békitken mukapati bolghay! Méning yaman gépimni qilghanlarning in’ami bolghay! 
Biraq Sen, Perwerdigar Rebbim, Öz naming üchün méning teripimde bir ish qilghaysen, Méhir-muhebbiting ela bolghachqa, Méni qutquzghaysen; 
Chünki men ézilgen hem hajetmendurmen, Qelbim xeste boldi. 
Men quyash uzartqan kölenggidek yoqilay dep qaldim, Chéketke qéqiwétilgendek chetke qéqiwétildim. 
Roza tutqinimdin tizlirim kétidu, Etlirim sizip kétidu. 
Shunglashqa men ular aldida reswa boldum; Ular manga qarashqanda, béshini silkishmekte. 
Manga yardemleshkeysen, i Perwerdigar Xudayim, Özgermes muhebbiting boyiche méni qutquzghaysen; 
Shuning bilen ular buning Séning qolungdiki ish ikenlikini, Buni qilghuchining Sen Perwerdigar ikenlikini bilgey. 
Ular lenet oquwergey, Sen bext ata qilghaysen; Ular hujum qilishqa turghanda, xijalette qalqay, Biraq qulung shadlanghay! 
Méni eyibligüchiler xijalet bilen kiyinghay, Ular öz shermendilikini özlirige ton qilip yépinghay. 
Aghzimda Perwerdigargha zor teshekkür-medhiye qaytürimen; Berheq, köpchilik arisida turup Uni medhiyileymen; 
Chünki hajetmenning jénini gunahqa békitmekchi bolghanlardin qutquzush üchün, Perwerdigar uning ong yénida turidu. 
