Yeshaya.
5.
Men öz söygen yarimgha, Méning söyümlüküm üchün öz üzümzari toghruluq bir küy éytip bérey; Söyümlükümning munbet bir döng üstide üzümzari bar idi; 
U hemme yérini kolap tashlarni élip tashlidi, Eng ésil üzüm téli tikti; U üzümzar otturisigha közitish munari saldi, Üzümzar ichidimu sharap kölchiki qazdi, Andin üzümdin yaxshi hosul kütti; Biraq buning ornigha, üzümzar achchiq üzümlernila berdi. 
Qéni, i Yérusalémdikiler we Yehudaning ademliri, Men bilen üzümzarimning otturisidin höküm chiqiringlar! 
Méning üzümzarimda qilghudek yene néme ishim qaldi? Yaxshi üzümlerni kütkinimde, Némishqa peqet achchiq üzümnila chiqirip berdi? 
Emdi hazir Öz üzümzarimni néme qilidighinimni silerge éytip bérey: — Uning chitlaqlirini élip tashlaymen, u yutuwétilidu; Uning tamlirini chéqip ghulitimen, u cheylinidu.    
Men uni chöllükke aylandurimen; Héchkim uni chatap-putap, perwish qilmaydu; Jighanlar we tikenler uningda ösüp chiqidu; Bulutlargha uning üstige héch yamghur yaghdurmanglar dep buyruymen. 
Chünki samawi qoshunlarning Serdari bolghan Perwerdigarning üzümzari — Israil jemeti, Uning xushalliqi bolghan ösümlük bolsa — Yehudadikilerdur; U adalet méwisini kütken, Biraq mana emdi zulum kördi; Heqqaniyliqni kütken, Biraq mana emdi nale-peryad boldi!    
Xeqlerge héch orun qaldurmay öyni-öyge, étizni-étizgha ulighanlargha way! Özünglarni yalghuz zéminda qaldurmaqchimusiler? 
Samawi qoshunlarning Serdari bolghan Perwerdigar méning quliqimgha mundaq dédi: — «Köpligen öyler, Derweqe heywetlik, heshemetlik öyler ademzatsiz, xarab bolidu. 
Berheq, qiriq moluq üzümzar peqet alte küp sharab béridu, Ottuz küre dan bolsa peqet üch küre hosul béridu. 
Mey ichishke aldirap tang atqanda ornidin turghanlargha, Qarangghu chüshishige qarimay, sharabtin keyp bolghuche bésip olturghanlargha way! 
Ularning ziyapetliride chiltar we lira, tembur we ney, sharabmu bar; Biraq ular Perwerdigarning qilghanlirigha we qol ishlirigha héch étiwar qilmaydu. 
Shu sewebtin öz xelqim bilimdin xewersiz bolghanliqi tüpeylidin sürgün bolup kétidu; Ésilzadiliri échirqiship, Puqraliri ussuzluqtin qurup kétidu. 
Shunga tehtisara nepsini yoghinitip, Aghzini hang achidu; Ularning shöhretliri, top-top ademliri, qiqas-süren kötürgüchiliri we neghme oynighuchiliri biraqla ichige chüshüp kétidu. 
Puqralar égildürülidu, Mötiwerlermu töwen qilinidu, Tekebburlarning közliri yerge qaritilidu; 
Biraq samawi qoshunlarning Serdari bolghan Perwerdigar adalet yürgüzginide üstün dep medhiyilinidu, Pak-muqeddes bolghuchi Tengri heqqaniyliqidin pak-muqeddes dep bilinidu. 
Shu chaghda qozilar öz yaylaqlirida turghandek otlaydu, Musapirlarmu baylarning weyrane öyliride ozuqlinidu.    
Qebihlikni aldamchiliqning yipliri bilen, Gunahni harwa arghamchisi bilen tartqanlargha way! 
Yeni: «Xuda aldirisun! Ishlirini Özi ittikrek ada qilsun, Shuning bilen biz uni köreleymiz! «Israildiki Muqeddes Bolghuchi»ning niyet qilghini yéqinliship ishqa ashurulghay, Biz uni biliwalayli!» — dégenlerge way! 
Yamanni yaxshi, yaxshini yaman dégüchilerge, Qarangghuluqni nurning, nurni qarangghuluqning ornigha qoyghuchilargha, Achchiqni tatliqning, tatliqni achchiqning ornigha qoyghuchilargha way! 
Özlirini dana dep chaghlighanlargha, Öz neziride özlirini eqilliq dep qarighanlargha way! 
Sharab ichishke batur bolghanlargha, Haraqni ebjesh qilishta qehriman bolghanlargha, 
Yeni para üchün rezillerni aqlap, Shuning bilen heqqaniylarning adalitini ret qilghuchilargha way! 
Shunga, ot yalqunliri samanlarni yutuwetkendek, Yalqunlarda menggenler soliship yoqalghandek, Ularning yiltizliri chirip kétidu, Gül-chéchekliri chang-tozangdek tozup kétidu; Chünki ular samawi qoshunlarning Serdari bolghan Perwerdigarning yolyoruq-qanunini chetke qaqqan, Israildiki Muqeddes Bolghuchining söz-kalamini közge ilmighanidi. 
Shunga Perwerdigarning ghezipi Öz xelqige qarap qaynaydu, U ulargha qarap qolini kötürüp, ularni urup yiqitidu. Taghlar tewrinip kétidu; Ölükler exletlerdek kochilar otturisida döwe-döwe bolidu. Mushundaq ishlar bolsimu, Uning ghezipi yenila yanmaydu, Sozghan qoli yenila qayturulmay turidu. 
U yiraqtiki ellerni chaqirip tughni kötüridu, U yer yüzining chet yaqisidin bir elni üshqirtip chaqiridu; Mana ular tézdin aldirap kélidu! 
Ulardin héchbiri charchap ketmeydu, Putlishipmu ketmeydu. Héchbiri mügdimeydu, uxlimaydu, Baghlighan belwaghliridin héchbiri boshimaydu, Choruqlirining boghquchliridin héchbiri üzülmeydu; 
Ularning oqliri ittik, Barliq oqyalirining kirichliri tartilip teyyar turidu, Atlirining tuyaqliri chaqmaq téshidek bolidu, Jeng harwilirining chaqliri quyuntazdek aylinidu; 
Ularning hörkireshliri shirningkidek bolidu, Ular arslanlardek hörkirishidu, Derweqe, ular owgha érishkende ghazh-ghuzh qilip hörpiyishidu; Owni qutquzghudek héchkim bolmay, Ular uni élip kétidu. 
Shu küni ular déngizlar hörkürigendek owgha hörkirishidu; Eger birersi yer-zémin’gha qarighudek bolsa, Peqet qarangghuluq, derd-elemnila köridu! Herqandaq nur bulut-tuman teripidin ghuwalishidu.    
