Zebur.
48.
Neghmichilerning béshigha tapshurulup oqulsun dep, Korahning oghulliri üchün yézilghan küy: — Ulughdur Perwerdigar, Xudayimizning shehiride, Uning muqeddesliki turghan taghda, U zor medhiyelerge layiqtur! 
Égizlikidin körkem, Zion téghi, Pütkül jahanning xursenlikidur; Shimaliy terepliri güzeldur, Büyük padishahning shehiridur!    
Xuda qorghanlirida turidu, Bu yerde U égiz panahgah dep tonulidu; 
Mana, padishahlar yighildi, Ular sheherni bésip ötüp, jem boldi. 
Sheherni körüpla ular alaqzade boldi; Dekke-dükkige chüshüp beder qéchishti. 
U yerde ularni titrek basti, Tolghaq yégen ayaldek ular azablandi; 
Sen Tarshishtiki kémilerni sherq shamili bilen weyran qiliwetting. 
Quliqimiz anglighanni, Samawi qoshunlarning Serdari bolghan Perwerdigarning shehiride, Xudayimizning shehiride, Biz hazir öz közimiz bilen shundaq körduq; Xuda menggüge uni mustehkem qilidu. Sélah. 
Biz Séning ibadetxanang ichide turup, i Xuda, Özgermes muhebbitingni séghinduq. 
Naminggha layiqtur, Jahanning chet-chetlirigiche yetküzülgen medhiyiliring, i Xuda; Séning ong qolung heqqaniyliq bilen tolghan. 
Séning adil hökümliringdin, Zion téghi shadlan’ghay! Yehuda qizliri xushal bolghay! 
Zion téghini aylinip méngip, Etrapida seyli qilinglar; Uning munarlirini sanap béqinglar; 
Kéyinki ewladqa uni bayan qilish üchün, Sépil-istihkamlirini köngül qoyup közitinglar, Qorghanlirini közdin kechürünglar. 
Chünki bu Xuda ebedil’ebed bizning Xudayimizdur; U ömürwayet bizning yétekchimiz bolidu! 
