Ayup.
23.
Ayup jawaben mundaq dédi: — 
«Bügünmu shikayitim achchiqtur; Uning méni basqan qoli ah-zarlirimdinmu éghirdur! 
Ah, Uni nedin tapalaydighanliqimni bilgen bolsam’idi, Undaqta Uning olturidighan jayigha barar idim! 
Shunda men Uning aldida dewayimni bayan qilattim, Aghzimni munaziriler bilen toldurattim, 
Men Uning manga bermekchi bolghan jawabini bileleyttim, Uning manga némini démekchi bolghanliqini chüshineleyttim. 
U manga qarshi turup zor küchi bilen méning bilen talishamti? Yaq! U choqum manga qulaq salatti. 
Uning huzurida heqqaniy bir adem uning bilen dewalishalaytti; Shundaq bolsa, men öz Sotchim aldida menggügiche aqlan’ghan bolattim. 
Epsus, men algha qarap mangsammu, lékin U u yerde yoq; Keynimge yansammu, Uning sayisinimu körelmeymen. 
U sol terepte ish qiliwatqanda, men Uni bayqiyalmaymen; U ong terepte yoshurun’ghanda, men Uni körelmeymen; 
Biraq U méning mangidighan yolumni bilip turidu; U méni tawlighandin kéyin, altundek sap bolimen. 
Méning putlirim uning qedemlirige ching egeshken; Uning yolini ching tutup, héch chetnimidim. 
Men yene Uning lewlirining buyruqidin bash tartmidim; Men Uning aghzidiki sözlerni öz köngüldikilirimdin qimmetlik bilip qedirlep keldim. 
Biraq Uning bolsa birla muddiasi bardur, kimmu Uni yolidin buruyalisun? U könglide némini arzu qilghan bolsa, shuni qilidu. 
Chünki U manga némini irade qilghan bolsa, shuni berheq wujudqa chiqiridu; Mana mushu xildiki ishlar Uningda yene nurghundur. 
Shunga men Uning aldida dekke-dükkige chüshimen; Bularni oylisamla, men Uningdin qorqup kétimen. 
Chünki Tengri könglümni ajiz qilghan, Hemmige Qadir méni sarasimige salidu. 
Halbuki, men qarangghuluq ichide ujuqturulmidim, We yaki yüzümni oriwalghan zulmet-qarangghuluqqimu héch süküt qilmidim. 
