Pend-nesihetler.
21.
Padishahning köngli ériqlardiki sudek Perwerdigarning qolididur; Perwerdigar qeyerge toghrilisa, shu terepke mangidu. 
Insan özining hemme qilghan ishini toghra dep biler; Lékin Perwerdigar qelbdiki niyetlerni tarazigha sélip tartip körer.    
Perwerdigarning neziride, Heqqaniyliq bilen adalet yürgüzüsh qurbanliq qilishtin ewzeldur. 
Tekebbur közler, meghrur qelb, yamanlarning chirighi — hemmisi gunahtur. 
Estayidil kishilerning oyliri ularni peqet bayashatliqqa yétekler; Chéchilangghularning oyliri bolsa, ularni peqet yoqsuzluqqila yétekler. 
Yaghlima til bilen érishken bayliqlar, Ölümni izdep yürgenler qoghlap yürgen bir tütünla, xalas. 
Yamanlarning zalimliqi özlirini chirmiwalar; Chünki ular adalet yolida méngishni ret qilghan. 
Jinayetkar mangidighan yol nahayiti egridur; Sap dil ademning herikiti tüptüzdur. 
Soqushqaq xotun bilen azade öyde bille turghandin köre, Ögzining bir bulungida yalghuz yétip qopqan yaxshi.    
Yaman kishining köngli yamanliqqila hérismendur; U yéqinighimu shapaet körsetmes. 
Hakawurning jazagha tartilishi, bilimsizge ibret bolar; Dana kishi qobul qilghan nesihetlerdin téximu köp bilim alar.    
Heqqaniy Bolghuchi yamanning öyini közler; U haman yamanlarni yamanliqqa qoyup yiqitar. 
Miskinlerning nalisigha quliqini yoputup kari bolmighuchi, Axiri özi peryad kötürer, Biraq héchkim perwa qilmas. 
Yoshurun sowghat ghezepni basar; Yeng ichide bérilgen para qehr-ghezepni peseyter.    
Adaletni beja keltürüsh heqqaniylarning xushalliqidur, Biraq yamanliq qilghuchilargha wehimidur. 
Hékmet yolidin ézip ketken kishi, Erwahlarning jamaiti ichidikilerdin bolup qalar. 
Tamashagha bérilgen kishi namrat qalar; Yagh chaynashqa, sharab ichishke amraq béyimas. 
Yaman adem heqqaniy adem üchün görü pulining ornida qalar; Ézilgen duruslarning ornigha iplaslar qalar. 
Soqushqaq we térikkek ayal bilen ortaq turghandin, Chöl-bayawanda yalghuz yashighan yaxshidur. 
Aqilanining öyide bayliq bar, zeytun may bar; Biraq exmeqler tapqinini utturluq buzup-chachar. 
Heqqaniyet, méhribanliqni izdigüchi adem, Hayat, heqqaniyet we izzet-hörmetke érisher. 
Dana kishi küchlükler shehirining sépiligha yamishar, Ularning tayanchi bolghan qorghinini ghulitar. 
Öz tiligha, aghzigha ige bolghan kishi, Jénini awarichiliklerdin saqlap qalar. 
Chongchiliq qilghanlar, «Hakawur», «hali chong», «mazaqchi» atilar. 
Hurun kishi öz nepsidin halak bolar, Chünki uning qoli ishqa barmas; 
Nepsi yaman bolup u kün boyi teme qilip yürer; Biraq heqqaniy adem héchnémini ayimay sediqe qilar. 
Yaman ademning qurbanliqi Perwerdigargha yirginchliktur; Rezil gherezde epkélin’gen bolsa téximu shundaqtur! 
Yalghan guwahliq qilghuchi halak bolar; Eyni ehwalni anglap sözligen kishining sözi ebedgiche aqar. 
Yaman adem yüzini qélin qilar; Durus kishi yolini oylap puxta basar. 
Perwerdigargha qarshi turalaydighan héchqandaq danaliq, eqil-paraset yaki tedbir yoqtur. 
Atlar jeng küni üchün teyyar qilin’ghan bolsimu, Biraq ghelibe-nijat peqet Perwerdigardindur. 
