Zebur.
63.
Dawut yazghan küy (u Yehudadiki chöl-bayawanda bolghan chaghda yézilghan): — I Xuda, Sen méning ilahimdursen, Teshnaliq bilen Séni izdidim! Men qurghaq, changqaq, susiz zéminda turup, Jénim Sanga intizar, etlirim telmürüp intilarki — 
Muqeddes jayingda Sanga köz tikip qarighinimdek, Men yene zor qudriting we ulughluqungni körsem! 
Özgermes muhebbiting hayattinmu ezizdur; Lewlirim Séni medhiyileydu; 
Shu sewebtin tirik bolsamla, Sanga teshekkür-medhiye oquymen, Séning namingda qollirimni kötürimen. 
Jénim nazunémetlerdin hem mayliq göshlerdin qanaetlen’gendek qanaetlendi; Aghzim échilip xush lewlirim Sanga medhiyilerni yangritidu; 
Ornumda yétip Séni esliginimde, Tün kéchilerde Séni séghinip oylinimen. 
Chünki Sen manga yardemde bolup kelgensen; Séning qaniting sayiside shad-xuramliqta naxshilarni yangritimen. 
Méning jénim Sanga ching chapliship mangidu, Séning ong qolung méni yölimekte. 
Biraq jénimni yoqitishqa izdewatqanlar yer tektilirige chüshüp kétidu. 
Ularning qéni qilich tighida tökülidu, Ular chilbörilerge yem bolidu. 
Lékin padishah Xudadin shadlinidu; Uning nami bilen qesem qilghanlarning hemmisi rohlinip shadlinidu; Chünki yalghan sözligüchilerning zuwani tuwaqlinidu. 
