Ayup.
26.
Ayup Bildadqa jawaben mundaq dédi: — 
«Maghdursiz kishige qaltis yardemlerni bériwetting! Bilekliri küchsiz ademni karamet qutquzuwetting! 
Eqli yoq kishige qaltis nesihetlerni qiliwetting! We uninggha alamet bilimlerni namayan qiliwetting! 
Sen zadi kimning mediti bilen bu sözlerni qilding? Sendin chiqiwatqini kimning rohi? 
— «Erwahlar, yeni su astidikiler, Shundaqla u yerde barliq turuwatqanlar tolghinip kétidu; 
Berheq, Xudaning aldida tehtisaramu yépinchisiz körünidu, Halaketningmu yapquchi yoqtur. 
U yerning shimaliy qutupini alem boshluqigha sozghan, U yer sharini boshluq ichide muelleq qilghan;    
U sularni qoyuq bulutliri ichige yighidu, Bulut ularning éghirliqi bilenmu yirtilip ketmeydu. 
U ayning yüzini yapidu, U bulutliri bilen uni tosidu.    
U sularning üstige chember sizip qoyghan, Buning bilen U yoruqluq hem qarangghuluqning chégrasini békitken.    
Asmanlarning tüwrükliri tewrep kétidu, Uning eyibini anglapla alaqzade bolup kétidu. 
U déngizni qudriti bilen tinchlanduridu; Öz hékmiti bilen Rahabni pare-pare qilip yanjiwétidu.    
Uning Rohi bilen asmanlar bézelgen, Uning qoli téz qachqan ejdihani sanjiydu.    
Mana, bu ishlar peqet uning qilghanlirining kichikkine bir qismidur, xalas; Uning söz-kalamidin anglawatqinimiz nahayiti pes bir shiwirlash, xalas! Uning pütkül zor qudritining güldürmamisini bolsa kimmu chüshinelisun?!». 
