Zebur.
83.
Asafning küy-naxshisi: — Ün chiqarmay turuwalma, I Huda, Süküt qilip jim turuwalma, i Tengrim! 
Chünki mana, Séning düshmenliring dawrang qilmaqta, Sanga öchmenler bash kötürmekte. 
Ular quwluq bilen süyqest qilar helqingge, Qarshi pilan tüzüsher Sén qedirligenlǝrge. 
Éytar ular: — «Yürünglar, barche qowm qataridin yoq qilayli ularni, Élinmisun eghizgha qayta Israilning nami». 
Ular hemnepes, hemdil meslihetleshti; Ular Sanga qarshi ittipaq tüzdi. 
Mana, Édom we Ismaillarning chédirliri, Moab hem Hagriylar; 
Gebal, Ammon, we Amalek; Filistiye hemde Tur ahaliliri, 
Asuriyemu ulargha qoshuldi; Ular Lut oghullirigha yar-yölek bolup kelgenidi. Sélah. 
Sen Kishon deryasida Midiyaniylargha, Siséragha we Yabin’gha qandaq taqabil turghan bolsang, Ularghimu shundaq qilghaysen; 
Bular En-Dor yézisida qirilghanidi, Yer üchün tizek-oghutqa aylan’ghanidi. 
Ularning emirlirini Oreb we Zéebke, Ularning dahiylirini Zebah hem Zalmunnagha oxshash qilghaysen; 
Chünki ular dep éytqanidi: «Xudaning chimen-yaylaqlirini özimizge mülük qiliwalayli!». 
I Xudayim, ularni domilinidighan qamghaqtek, Shamalda uchurulghan saman kebi soruwetkeysen. 
Ot ormanliqqa tutashqan’gha oxshash, Yalqun taghlarni köydürgen’ge oxshash, 
Sen yene ularni borining bilen qoghlighaysen, Qara quyuning bilen wehimige salghaysen; 
Ularning Séning namingni izdishi üchün, Ularning yüzlirini sherm-haya bilen chömdürgeysen, i Perwerdigar! Bilsun ular, peqet perwerdigahla pûtkûl alemde eng büyûk turar! 
Ular nomustin ebediy shermende bolghay, Jahan’gha reswa bolup yoqitilghay. 
Bilsun ular, Naming Perwerdigar bolghan Senla pütkül jahandiki Eng Aliy Bolghuchidursen. 
