Zebur.
82.
Asaf yazghan küy: — Xuda Öz ilahiy mejliside turup, U ilahlar hekkide höküm chiqiridu; 
— Qachan’ghiche siler naheq höküm chiqirisiler, Qachan’ghiche rezillerge yüz-xatire qilisiler? Sélah. 
Gadaylar we yétim-yésirlarning dewasini soranglar, Ézilgenler hem hajetmenlerge adaletni körsitinglar; 
Miskinler hem namratlarni qutquzunglar, Ularni rezillerning changgilidin azad qilinglar! 
Nadan wǝ bilimsizdur ularning hemmisi, Yürer ular zulmet ara, Tewrer zéminning ulliri. 
Men éytarmen: — «Siler ilahlarsiler, Hemminglar Hemmidin Aliy Bolghuchining oghulliri siler; 
Shundaq bolsimu siler insan’gha oxshash ölisiler, Herqandaq emir-begke oxshashla yiqilisiler». 
— Turghin, i Xuda, yer-yüzini soraq qilghaysen! Chünki Sen barliq ellerge waris bolghuchisen!    
