2
Ərxtiki ikkinqi ⱪetimliⱪ kengǝx; Xǝytan yǝnǝ soⱪunup kiridu; ikkinqi sinaⱪ
1 Yǝnǝ bir küni, Hudaning oƣulliri Pǝrwǝrdigarning ⱨuzuriƣa ⱨazir boluxⱪa kǝldi. Xǝytanmu ularning arisiƣa kiriwaldi. ◼
2 Pǝrwǝrdigar Xǝytandin: — Nǝdin kǝlding? — dǝp soridi. Xǝytan Pǝrwǝrdigarƣa jawabǝn: — Yǝr yüzini kezip paylap, uyaⱪ-buyaⱪlarni aylinip qɵrgilǝp kǝldim, — dedi.
3 Pǝrwǝrdigar uningƣa: — Mening ⱪulum Ayupⱪa diⱪⱪǝt ⱪilƣansǝn? Yǝr yüzidǝ uningdǝk mukǝmmǝl, durus, Hudadin ⱪorⱪidiƣan ⱨǝm yamanliⱪtin yiraⱪ turidiƣan adǝm yoⱪ. Mǝyli sǝn Meni uni bikardin-bikar yutuwetixkǝ dǝwǝt ⱪilƣan bolsangmu, u yǝnila sadaⱪǝtlikidǝ qing turuwatidu, — dedi.
4 Xǝytan Pǝrwǝrdigarƣa jawabǝn: — Ⱨǝr adǝm ɵz jenini dǝp terisini berixkimu razi bolidu, ⱨǝtta ⱨǝmmǝ nemisinimu berixkǝ tǝyyardur; ◼ 5 Biraⱪ Sǝn ⱨazir ⱪolungni sozup uning sɵngǝk-ǝtlirigǝ tǝgsǝng, u Sǝndin yüz ɵrüp tillimisa Xǝytan bolmay ketǝy! — dedi.
6 Pǝrwǝrdigar Xǝytanƣa: — Mana, u ⱨazir sening ⱪolungda turuwatidu! Biraⱪ uning jeniƣa tǝgmǝ! — dedi.
7 Xundaⱪ ⱪilip Xǝytan Pǝrwǝrdigarning ⱨuzuridin qiⱪip, Ayupning bǝdinini tapinidin bexiƣiqǝ intayin azabliⱪ ⱨürrǝk-ⱨürrǝk yarilar bilǝn toxⱪuzuwǝtti. ◼
8 Ayup bolsa bǝdinini tatilax-ƣirdax üqün bir sapal parqisini ⱪoliƣa elip, küllükkǝ kirip olturdi. ◼ 9 Ayali uningƣa: — Əjǝba sǝn tehiqǝ ɵz sadaⱪǝtlikingdǝ qing turuwatamsǝn? Hudani ⱪarƣa, ɵlüpla tügǝx! — dedi. ◼
10 Lekin Ayup uningƣa: — Sǝn ⱨamaⱪǝt ayallardǝk gǝp ⱪiliwatisǝn. Biz Hudaning yahxiliⱪini ⱪobul ⱪilƣanikǝnmiz, ǝjǝba uningdin kǝlgǝn külpǝtnimu ⱪobul ⱪiliximiz kerǝk ǝmǝsmu? — dedi. Ixlarda Ayup eƣizda ⱨeqⱪandaⱪ gunaⱨ ɵtküzmidi.
Ayupning üq dostining uni yoⱪlap kelixi
11 Ayupning dostliridin üqǝylǝn uningƣa qüxkǝn külpǝttin hǝwǝrdar boldi. Ular, yǝni Temanliⱪ Elifaz, Xuhaliⱪ Bildad wǝ Naamatliⱪ Zofar degǝn kixilǝr bolup, ɵz yurtliridin qiⱪip, Ayupⱪa ⱨesdaxliⱪ bildürüx ⱨǝm tǝsǝlli berix üqün uning yeniƣa berixⱪa billǝ kelixkǝnidi.
12 Ular kelip yiraⱪtinla uningƣa ⱪariwidi, uni tonuyalmay ⱪaldi-dǝ, awazlirini kɵtürüp yiƣlap taxlidi. Ⱨǝrbiri ɵz tonlirini yirtiwetip, topa-qanglarni asmanƣa etip ɵz baxliriƣa qeqixti. 13 Ular uning bilǝn billǝ daⱪ yǝrdǝ yǝttǝ keqǝ-kündüz olturdi, uningƣa ⱨeqkim gǝp ⱪilmidi; qünki ular uning dǝrd-ǝlimining intayin azabliⱪ ikǝnlikini kɵrüp yǝtkǝnidi.
◼ 2:1 «Hudaning oƣulliri» — 1:6, 38:7 wǝ izaⱨatlarni yǝnǝ kɵrüng. ◼ 2:4 «Ⱨǝr adǝm ɵz ⱨayatini saⱪlap ⱪelix üqün terisini berixkimu razi bolidu» — ibraniy tilida: «Ⱨǝr adǝm ɵz ⱨayatini saⱪlap ⱪelix üqün terining orniƣa terǝ berixkimu razi bolidu» degǝn ibarǝ ixlitilgǝn — mǝnisi bǝlkim biz tǝrjimǝ ⱪilƣinimizdǝk boluxi kerǝk. ◼ 2:7 «intayin azabliⱪ ⱨürrǝk-ⱨürrǝk yarilar» — bu kesǝlning ⱪaysi kesǝl ikǝnlikini eniⱪ dǝp berix ⱪiyin. Bǝzi dohturlar uni «yawa qeqǝk kesili» dǝp ⱪaraydu. ◼ 2:8 «küllükkǝ kirip olturux» — ⱪǝdimki zamanlarda matǝm tutux yaki ⱪattiⱪ ⱪayƣuni bildürüx üqün adǝmlǝr kül dɵwisidǝ olturatti. Ⱪǝdimki xǝⱨǝrlǝrning sirtida adǝttǝ qong bir «kül dɵwisi» bolidu, Ayup xu kül dɵwisi üstigǝ olturƣan boluxi mumkin. ◼ 2:9 «Hudani ⱪarƣa!» — Ayupning ayalining uningƣa Hudani ⱪarƣa dǝp bu nǝsiⱨǝt ⱪilixi, muxu arⱪiliⱪ Huda tǝripidin jening elinsun degǝn mǝnidǝ. «Hudani ⱪarƣa!» — Ibraniy tilida «baruⱪ» degǝn sɵz bilǝn ipadilinidu, «Huda bilǝn hoxlixix», «Hudadin waz keqix» degǝndǝk mǝnilǝrdǝ. 1:5diki izaⱨatni kɵrüng. «ɵlüpla tügǝx!» — ibraniy tilida «ɵlüwǝrgin!».