Zǝbur.
76.
Bu Asaf yazƣan küy bolup, tarlik sazlarda eytilsun dep, neƣmiqiler bexiƣa tapxurulƣan: — Yǝⱨudada Huda tonulƣandur; Uning nami Israilda uluƣdur. 
Uning panaⱨ jayi Salemdidur, Zion teƣida makani bar. 
Xu yǝrdǝ sundurdi U düxmǝnning otluⱪ oⱪlirini, Qeⱪip taxlidi kalⱪan, ⱪiliq we barliⱪ urux ⱪorallirini . Selaⱨ. 
Xǝriping nǝkǝdǝr ǝladur, ow-oljaƣa bay taglardinmy heywiting zordur! 
Düxmǝn baturliri bulandi; Uyquƣa kǝtkǝn sǝwǝp: — Palwanlarning ⱨeqⱪaysisi ɵz ⱪolini kɵtürǝlmidi. 
Sening ǝyiblixing bilǝn, i Yaⱪupning Hudasi, Jǝng ⱨarwisi ⱨǝm atlar ɵlüktǝk uhlitildi. 
Ⱪorⱪuxqa tegiqliktur Sendinla, pǝkǝt Sendinla, Ⱪaysi insan tik tutalar ƣezipingning aldida? 
Yǝr-zemin barqǝ yawax mɵminlǝrni ⱪutⱪuzmak bolup, Sǝn Huda soraⱪ-ⱨɵkum jakarda asmandin tursang, Basar ziminni wǝⱨim, ⱪorⱪunq-süküt. Selaⱨ. 
Qünki insanlarning ⱪǝⱨri Sanga xɵⱨrǝt kǝltüridu; Kǝmǝr kǝbi baghliding belingge ⱪehringni. 
Pǝrwǝrdigar Hudayinglarƣa ⱪǝsǝm ⱪilip, ǝmǝl ⱪilinglar; Sowƣa bǝrsun ⱪoxna ǝllǝr ⱪorⱪunqi kerǝk Bolƣuqiƣa; 
U ǝmirlǝrningmu roⱨini sundurar; U yǝr yüzidiki padixaⱨlarƣa dǝⱨxǝtlik bolar. 
