Wǝⱨiy.
15.
Asmanda zor ⱨǝm karamǝtlik yǝnǝ bir alamǝtni, yǝni ahirⱪi yǝttǝ balayi’apǝtni tutup turƣan yǝttǝ pǝrixtini kɵrdüm (ahirⱪi balayi’apǝt deyilixtiki sǝwǝb, Hudaning ƣǝzipi bular bilǝn ahirlixidu). 
Mǝn yǝnǝ ot arilax ǝynǝk dengizidǝk bir kɵrünüxni ⱨǝm ǝynǝk dengizning üstidǝ turƣan, diwǝ wǝ uning but-ⱨǝykili wǝ namining rǝⱪimi üstidin ƣalib kǝlgǝnlǝrni kɵrdüm. Ularning ⱪollirida Huda bǝrgǝn qiltarlar bolup, 
ular Hudaning ⱪul-hizmǝtkari bolƣan Musaning küyini ⱨǝm Ⱪozining küyini eytixatti: — «Uluƣ wǝ karamǝt Sening ⱪilƣanliring, I Ⱨǝmmigǝ Ⱪadir Pǝrwǝrdigar Huda, Yolliring adil wǝ ⱨǝⱪtur, I pütkül ǝllǝrning Padixaⱨi! 
I Pǝrwǝrdigar, kim Sǝndin ⱪorⱪmaydiƣan, Namingni uluƣlimaydiƣan bolalisun? Qünki birdinbir muⱪǝddǝs Ɵzüngdursǝn; Barliⱪ ǝllǝr aldingƣa kelidu, Sanga sǝjdǝ ⱪilidu; Qünki ⱨǝⱪⱪaniy ⱪilƣanliring axkarǝ boldi».    
Bu ixlardin keyin, mǝn kɵrdümki, mana ǝrxtiki ibadǝthana, yǝni ⱨɵküm-guwaⱨliⱪ qediri eqildi!    
Yǝttǝ balayi’apǝtni ɵz ilkidǝ tutⱪan yǝttǝ pǝrixtǝ pakiz, parⱪirap turidiƣan libas kiygǝn, kɵksigǝ altun kǝmǝr baƣliƣan ⱨalda ibadǝthanidin qiⱪti. 
Tɵt ⱨayat mǝhluⱪning biri yǝttǝ pǝrixtigǝ ǝbǝdil’ǝbǝd yaxaydiƣan Hudaning ⱪǝⱨri bilǝn tolƣan yǝttǝ altun qinini bǝrdi. 
Ibadǝthana Hudaning xan-xǝripi wǝ ⱪudritidin tütün bilǝn liⱪ toldi. Yǝttǝ pǝrixtining yǝttǝ balayi’apiti ayaƣlaxmiƣuqǝ, ⱨeqkim ibadǝthaniƣa kirǝlmidi.    
