6
1 วิบัติแก่ผู้อยู่อย่างสบายในศิโยน
และผู้รู้สึกมั่นคงบนภูเขาสะมาเรีย
บรรดาคนสำคัญของชาติที่เป็นผู้นำในหมู่ชนชาติ
เป็นคนที่ตระกูลอิสราเอลไปหา!
2 จงไปดูที่คาลเนห์
จากนั้นไปฮามัท เมืองใหญ่
แล้วลงไปกัทของชาวฟีลิสเตีย
เมืองเหล่านั้นดีกว่าอาณาจักรเหล่านี้หรือ?
อาณาเขตของพวกเขาใหญ่กว่าของพวกคุณหรือ?
3 อนิจจาแก่พวกคุณที่ผลักวันแห่งภัยร้ายให้ไกลออกไป
แต่กลับดึงบัลลังก์แห่งความรุนแรงเข้ามาใกล้
4 พวกคุณนอนบนเตียงงาช้าง
เหยียดยาวบนเก้าอี้นอน
กินลูกแกะจากฝูง
และลูกวัวจากคอก
5 ดีดสายพิณ
ประดิษฐ์เครื่องดนตรีไว้ใช้เองเหมือนดาวิด
6 ดื่มเหล้าองุ่นจากชาม
ชโลมตัวด้วยน้ำมันชั้นเลิศ
แต่ไม่ทุกข์ใจเพราะความทุกข์ของโยเซฟ
7 เพราะฉะนั้น พวกเขาจะถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยในกลุ่มแรก
งานเลี้ยงและการเอนกายอย่างสบายจะจบลง
8 “พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ สาบานด้วยพระองค์เอง” พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพทั้งหลาย กล่าว
“เรารังเกียจความทะนงของยาโคบ
เกลียดป้อมปราการของเขา
เพราะฉะนั้น เราจะส่งมอบเมืองพร้อมทุกสิ่งที่อยู่ในเมือง
9 ถ้าเหลือคนสิบคนในบ้านหลังเดียว
พวกเขาก็จะตาย
10 “เมื่อญาติของผู้ตาย ซึ่งเป็นผู้เผาศพด้วย ยกศพของเขาออกมาเพื่อขนศพออกจากบ้าน แล้วถามคนที่อยู่ในส่วนในสุดของบ้านว่า ‘ยังมีใครอยู่กับคุณอีกไหม?’ คนผู้นั้นตอบว่า ‘ไม่มี’ แล้วญาติผู้นั้นจะกล่าวว่า ‘เงียบ! พวกเราต้องไม่เอ่ยชื่อพระยาห์เวห์’
11 “จงใส่ใจ พระยาห์เวห์สั่งแล้ว บ้านใหญ่จะถูกทุบเป็นชิ้น ๆ
บ้านเล็กจะถูกทุบจนแตกละเอียด
12 ม้าวิ่งบนผาหินหรือ?
มีใครใช้วัวไถนาที่นั่นหรือ?
แต่พวกคุณเปลี่ยนความยุติธรรมเป็นยาพิษ
เปลี่ยนผลของความชอบธรรมเป็นความขมขื่น
13 พวกคุณยินดีกับสิ่งที่ไร้ค่า และพูดว่า
‘พวกเราได้เขาสัตว์มาครอบครองด้วยกำลังของพวกเราเองไม่ใช่หรือ?’
14 ตระกูลอิสราเอล จงใส่ใจ เราจะให้ชนชาติหนึ่งลุกขึ้นต่อสู้พวกคุณ”
พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพทั้งหลาย กล่าว
“พวกเขาจะกดขี่พวกคุณตั้งแต่ทางเข้าฮามัทจนถึงลำธารอาราบาห์”