8
1 พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ให้ข้าพเจ้าเห็นดังนี้ มีตะกร้าผลไม้ฤดูร้อนใบหนึ่ง
2 พระองค์ถามว่า “อาโมส คุณเห็นอะไร?”
ข้าพเจ้าตอบว่า “ตะกร้าผลไม้ฤดูร้อน”
พระยาห์เวห์จึงบอกข้าพเจ้าว่า
“จุดจบมาถึงอิสราเอล ประชาชนของเราแล้ว
เราจะไม่ละเว้นพวกเขาอีกต่อไป
3 ในวันนั้น เพลงในพระวิหารจะกลายเป็นเสียงคร่ำครวญ” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ กล่าว
“จะมีศพมากมาย ทุกแห่งพวกเขาจะทิ้งศพอย่างเงียบงัน
4 จงฟังเรื่องนี้ พวกคุณที่อยากกลืนกินคนยากไร้
และทำให้คนจนในแผ่นดินล่มจม
5 พวกคุณพูดว่า ‘เมื่อไรวันเดือนดับจะผ่านไป พวกเราจะได้ขายธัญพืช?
เมื่อไรวันสะบาโตจะผ่านไป พวกเราจะได้ค้าข้าวสาลี?
ทำเอฟาห์ ให้เล็กลง และทำเชเขล ให้ใหญ่ขึ้น
ค้าขายอย่างฉ้อฉลด้วยตาชั่งโกง
6 เพื่อพวกเราจะได้ซื้อคนจนด้วยเงิน
และซื้อคนยากไร้ด้วยรองเท้าแตะคู่หนึ่ง
และขายเศษที่กวาดมาไปกับข้าวสาลี’ ”
7 พระยาห์เวห์สาบานด้วยความทะนงของยาโคบว่า
“เราจะไม่มีวันลืมการกระทำใดของพวกเขาเลย
8 แผ่นดินจะไม่สั่นสะเทือนเพราะเรื่องนี้หรือ
และทุกคนที่อาศัยอยู่จะไม่ไว้ทุกข์หรือ?
แผ่นดินทั้งหมดจะยกตัวขึ้นเหมือนแม่น้ำ
ปั่นป่วนแล้วลดลงอีก เหมือนแม่น้ำแห่งอียิปต์
9 ในวันนั้น” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ กล่าว
“เราจะทำให้ดวงอาทิตย์ตกในเวลาเที่ยง
ทำให้แผ่นดินมืดลงในวันฟ้าใส
10 เราจะเปลี่ยนงานฉลองของพวกคุณเป็นการไว้ทุกข์
เปลี่ยนเพลงทั้งหมดเป็นบทคร่ำครวญ
เราจะให้ทุกคนสวมผ้ากระสอบ
และทำให้ทุกศีรษะล้าน
เราจะทำให้เป็นเหมือนการไว้ทุกข์ให้ลูกชายคนเดียว
และจบลงเหมือนวันแห่งความขมขื่น
11 จงใส่ใจ วันนั้นจะมาถึง” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ กล่าว
“เราจะส่งความอดอยากมาในแผ่นดิน
ไม่ใช่การขาดขนมปัง
หรือการกระหายน้ำ
แต่เป็นการอดฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์
12 พวกเขาจะเร่ร่อนจากทะเลหนึ่งไปอีกทะเลหนึ่ง
จากเหนือไปถึงตะวันออก
วิ่งไปมาเพื่อแสวงหาถ้อยคำของพระยาห์เวห์
แต่จะหาไม่พบ
13 ในวันนั้น หญิงพรหมจารีที่งดงาม
และชายหนุ่มจะเป็นลมเพราะกระหายน้ำ
14 คนที่สาบานด้วยบาปของสะมาเรีย
และพูดว่า ‘ดาน ขอสาบานด้วยเทพเจ้าของเจ้าผู้มีชีวิตอยู่’
และว่า ‘ขอสาบานด้วยทางแห่งเบเออร์เชบาที่มีชีวิตอยู่’
จะล้มลงและไม่ลุกขึ้นอีกเลย”