9
1 ในปีแรกของรัชกาลดาริอัส บุตรของอาหสุเอรัส ผู้มีเชื้อสายมีเดีย และได้รับแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์เหนืออาณาจักรของชาวเคลเดีย
2 ในปีแรกของรัชกาลนั้น ข้าพเจ้า ดาเนียล เข้าใจจากหนังสือทั้งหลายว่า ตามคำที่พระยาห์เวห์ บอกแก่เยเรมียาห์ผู้พยากรณ์ ความร้างเปล่าของเยรูซาเล็มจะครบกำหนดเจ็ดสิบปี
3 ข้าพเจ้าหันไปหาพระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้า เพื่ออธิษฐานวิงวอนขอ อดอาหาร และใช้ผ้ากระสอบกับขี้เถ้า
4 ข้าพเจ้าอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพเจ้า ยอมรับความผิดและกล่าวว่า
“ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม พระองค์รักษาพันธสัญญาและความรักเมตตาต่อคนที่รักพระองค์และทำตามคำสั่งของพระองค์
5 พวกเราทำบาป ประพฤติผิด ทำชั่ว และกบฏ หันเหจากข้อบัญญัติและข้อกำหนดของพระองค์
6 พวกเราไม่ฟังผู้พยากรณ์ ผู้รับใช้ของพระองค์ ซึ่งพูดในพระนามของพระองค์กับกษัตริย์ ผู้ปกครอง บรรพบุรุษของพวกเรา และประชาชนทุกคนในแผ่นดิน
7 “พระผู้เป็นเจ้า ความเที่ยงธรรมเป็นของพระองค์ แต่ความอับอายเป็นของพวกเรา ดังที่เป็นอยู่วันนี้ ทั้งชาวยูดาห์ ผู้คนในเยรูซาเล็ม และชาวอิสราเอลทั้งหมด ทั้งที่อยู่ใกล้และไกล ในทุกประเทศที่พระองค์ขับไล่พวกเขาไป เพราะพวกเขาล่วงละเมิดต่อพระองค์
8 พระผู้เป็นเจ้า พวกเราต้องอับอาย ทั้งกษัตริย์ ผู้ปกครอง และบรรพบุรุษของพวกเรา เพราะพวกเราทำบาปต่อพระองค์
9 พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของพวกเรามีความเมตตาและการให้อภัย เพราะพวกเรากบฏต่อพระองค์
10 พวกเราไม่เชื่อฟังพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา และไม่ดำเนินตามกฎที่พระองค์ให้ไว้ผ่านผู้พยากรณ์ ผู้รับใช้ของพระองค์
11 ชาวอิสราเอลทั้งหมดฝ่าฝืนกฎของพระองค์ หันเหไป ไม่ยอมฟังเสียงของพระองค์
“คำสาปและคำสาบานที่เขียนไว้ในกฎของโมเสส ผู้รับใช้ของพระเจ้า จึงหลั่งลงบนพวกเรา เพราะพวกเราทำบาปต่อพระองค์
12 พระองค์ทำให้คำที่กล่าวโทษพวกเราและผู้พิพากษาที่ตัดสินพวกเราเป็นจริง ด้วยการนำภัยพิบัติใหญ่หลวงมาสู่พวกเรา ทั่วใต้ฟ้าไม่เคยมีเหตุการณ์อย่างที่เกิดขึ้นกับเยรูซาเล็ม
13 ภัยพิบัติทั้งหมดนี้มาถึงพวกเราตามที่เขียนไว้ในกฎของโมเสส แต่พวกเราไม่ได้วิงวอนขอความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา เพื่อจะหันจากความชั่วและเข้าใจความจริงของพระองค์
14 พระยาห์เวห์จึงเฝ้าดูภัยพิบัตินั้น และนำมาสู่พวกเรา เพราะพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา เที่ยงธรรมในทุกสิ่งที่ทำ แต่พวกเราไม่เชื่อฟังพระองค์
15 “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเรา พระองค์นำประชาชนของพระองค์ออกจากแผ่นดินอียิปต์ด้วยมืออันทรงพลัง และสร้างชื่อเสียงให้พระองค์เองดังที่ปรากฏอยู่วันนี้ พวกเราทำบาป พวกเราทำชั่ว
16 พระผู้เป็นเจ้า ตามความเที่ยงธรรมทุกประการของพระองค์ โปรดหันความโกรธและความเดือดดาลออกไปจากเยรูซาเล็ม เมืองของพระองค์ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ เพราะบาปของพวกเราและความชั่วของบรรพบุรุษ เยรูซาเล็มและประชาชนของพระองค์จึงถูกคนรอบข้างดูหมิ่น
17 “พระเจ้าของพวกเรา โปรดฟังคำอธิษฐานและคำวิงวอนของผู้รับใช้ของพระองค์ โปรดแสดงพระเมตตาต่อสถานศักดิ์สิทธิ์ที่ร้างเปล่า เพื่อเห็นแก่พระผู้เป็นเจ้า
18 พระเจ้าของข้าพเจ้า โปรดเงี่ยหูฟัง เปิดตาดูความร้างเปล่าของพวกเรา และเมืองที่เรียกตามพระนามของพระองค์ พวกเราไม่ได้วิงวอนต่อพระองค์เพราะความเที่ยงธรรมของตน แต่เพราะความเมตตาอันยิ่งใหญ่ของพระองค์
19 พระผู้เป็นเจ้า โปรดฟัง! พระผู้เป็นเจ้า โปรดให้อภัย! พระผู้เป็นเจ้า โปรดรับฟังและลงมือทำ! อย่ารอช้าเลย พระเจ้าของข้าพเจ้า เพื่อเห็นแก่พระองค์เอง เพราะเมืองและประชาชนของพระองค์เรียกตามพระนามของพระองค์”
20 ขณะข้าพเจ้ากำลังพูด อธิษฐาน ยอมรับบาปของตนและของชาวอิสราเอล ประชาชนของข้าพเจ้า และวิงวอนต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพเจ้า เพื่อภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า
21 ขณะกำลังอธิษฐานอยู่นั้น ชายชื่อกาเบรียลที่ข้าพเจ้าเคยเห็นในนิมิตครั้งแรก ถูกส่งให้บินมาอย่างรวดเร็ว และแตะตัวข้าพเจ้าในเวลาประมาณถวายเครื่องบูชาตอนเย็น
22 เขาสอนและพูดกับข้าพเจ้าว่า “ดาเนียล ข้าพเจ้ามาให้ท่านมีปัญญาและความเข้าใจ
23 เมื่อท่านเริ่มวิงวอน คำสั่งก็ออกมา ข้าพเจ้ามาบอกท่าน เพราะท่านเป็นที่รักอย่างยิ่ง จงพิจารณาเรื่องนี้และเข้าใจนิมิต
24 “มีคำสั่งกำหนดเจ็ดสิบสัปดาห์ไว้สำหรับประชาชนและเมืองศักดิ์สิทธิ์ของท่าน เพื่อยุติการฝ่าฝืน ทำให้บาปสิ้นสุด ลบล้างความผิด นำความเที่ยงธรรมที่ดำรงอยู่ตลอดไปมา ปิดผนึกนิมิตและคำพยากรณ์ และเจิมสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด
25 “จงรู้และเข้าใจว่า ตั้งแต่คำสั่งให้ฟื้นฟูและสร้างเยรูซาเล็มออกมา จนถึงผู้ได้รับการเจิม ซึ่งเป็นผู้ปกครอง จะเป็นเวลาเจ็ดสัปดาห์และหกสิบสองสัปดาห์ เมืองจะได้รับการสร้างใหม่ มีถนนและคูเมือง แม้ในยามยากลำบาก
26 หลังจากหกสิบสองสัปดาห์ ผู้ได้รับการเจิม จะถูกกำจัด และไม่เหลืออะไรเลย ประชาชนของผู้ปกครองที่มา จะทำลายเมืองและสถานศักดิ์สิทธิ์ จุดจบจะมาพร้อมน้ำท่วม และจะมีสงครามจนถึงที่สุด ความร้างเปล่าถูกกำหนดไว้แล้ว
27 เขาจะทำพันธสัญญาที่มั่นคงกับคนจำนวนมากเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ กลางสัปดาห์นั้น เขาจะทำให้การถวายเครื่องบูชายัญและเครื่องบูชายุติลง จะมีผู้ทำให้ร้างเปล่ามาบนปีกของสิ่งน่ารังเกียจ และความโกรธจะหลั่งลงเหนือสิ่งที่ร้างเปล่าจนถึงจุดจบโดยสิ้นเชิงที่กำหนดไว้”