21
1 พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
2 “มนุษย์เอ๋ย จงหันหน้าไปทางเยรูซาเล็ม กล่าวถ้อยคำต่อสถานบริสุทธิ์ทั้งหลาย และพยากรณ์กล่าวโทษแผ่นดินอิสราเอล
3 จงบอกแผ่นดินอิสราเอลว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราเป็นศัตรูกับเจ้า เราจะชักดาบออกจากฝัก และกำจัดทั้งคนชอบธรรมและคนชั่วออกจากเจ้า
4 เพราะเราจะกำจัดทั้งคนชอบธรรมและคนชั่ว ดาบของเราจึงจะออกจากฝักฟาดฟันมนุษย์ทุกคนตั้งแต่ใต้จรดเหนือ
5 แล้วมนุษย์ทุกคนจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ ได้ชักดาบออกจากฝัก และจะไม่เก็บกลับเข้าฝักอีก’
6 “ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงถอนหายใจ จงถอนหายใจต่อหน้าพวกเขาด้วยใจแตกสลาย และด้วยความขมขื่น
7 เมื่อพวกเขาถามว่า ‘ทำไมเจ้าถึงถอนหายใจ?’ จงตอบว่า ‘เพราะข่าวที่กำลังมา เมื่อมันมาถึง ทุกคนจะใจเสีย มืออ่อนแรง จิตใจทุกคนจะสิ้นกำลัง และทุกเข่าจะอ่อนยวบ ดูสิ มันกำลังมาและจะเกิดขึ้นแน่’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
8 พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
9 “มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์และกล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
“ดาบ! ดาบ!
มันถูกลับจนคม
และขัดจนวาว
10 ลับคมไว้เพื่อสังหาร
ขัดวาวให้วาบเหมือนสายฟ้า
แล้วเราจะยังรื่นเริงกันหรือ?
คทาของลูกเราดูหมิ่นไม้ทุกต้น
11 ดาบถูกส่งไปขัดให้วาว
เพื่อพร้อมอยู่ในมือ
ดาบถูกลับจนคม
และขัดจนวาว
เพื่อมอบไว้ในมือผู้สังหาร” ’
12 มนุษย์เอ๋ย จงร้องไห้และคร่ำครวญ
เพราะดาบนั้นมาถึงประชาชนของเรา
มาถึงผู้นำทุกคนของอิสราเอล
ทั้งพวกเขาและประชาชนของเรา
ถูกมอบไว้แก่ดาบ เพราะฉะนั้นจงตีต้นขา
13 “เพราะนี่เป็นการทดสอบ และถ้าแม้แต่คทาที่ดูหมิ่นนั้นไม่เหลืออยู่แล้วจะเป็นอย่างไร?” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
14 “ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์
และตบมือทั้งสองเข้าด้วยกัน
ให้ดาบฟาดซ้ำเป็นครั้งที่สาม
ดาบที่ทำให้บาดเจ็บถึงตาย
เป็นดาบที่ทำให้ผู้ยิ่งใหญ่บาดเจ็บถึงตาย
และบุกเข้าไปถึงห้องของพวกเขา
15 เราตั้งดาบน่าสะพรึงไว้หน้าประตูทุกแห่ง
เพื่อให้ใจของพวกเขาละลาย
และให้คนล้มลงมากมาย
โอ้ มันวาบเหมือนสายฟ้า!
มันถูกลับไว้เพื่อสังหาร
16 ดาบเอ๋ย รวมกำลังเข้า!
ฟาดไปทางขวา
ตั้งตัวให้พร้อม!
ฟาดไปทางซ้าย
ไม่ว่าคมของเจ้าจะหันไปทางใด
17 เราเองก็จะฟาดมือเข้าหากัน
และระบายความเดือดดาลจนสงบ
เรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้แล้ว”
18 พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
19 “ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงกำหนดถนนสองสายให้ดาบของกษัตริย์แห่งบาบิโลนเดินมา ทั้งสองสายออกมาจากแผ่นดินเดียวกัน จงทำป้ายตรงหัวทางที่แยกไปยังเมือง
20 กำหนดทางหนึ่งให้ดาบไปยังรับบาห์ของชนอัมโมน และอีกทางไปยังยูดาห์ คือเยรูซาเล็มเมืองมีป้อม
21 เพราะกษัตริย์แห่งบาบิโลนยืนอยู่ตรงทางแยก ที่ต้นทางทั้งสอง เพื่อเสี่ยงทาย เขาเขย่าลูกธนูไปมา ปรึกษาเทราฟิม และตรวจดูตับ
22 ในมือขวาของเขาได้คำทำนายว่าเยรูซาเล็ม เพื่อให้ตั้งเครื่องกระทุ้งกำแพง ออกเสียงสั่งให้ฆ่า เปล่งเสียงโห่ร้อง ตั้งเครื่องกระทุ้งประตู ก่อเชิงเทิน และสร้างป้อมล้อม
23 สำหรับชาวเยรูซาเล็มซึ่งได้ให้คำสาบานไว้ คำทำนายนั้นจะดูเหมือนเท็จ แต่กษัตริย์จะทำให้ความผิดของพวกเขาถูกระลึกขึ้นมา และพวกเขาจะถูกจับ
24 “เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘เพราะพวกเจ้าทำให้ความผิดของตนถูกระลึกขึ้นมา การล่วงละเมิดถูกเปิดเผย และบาปปรากฏอยู่ในการกระทำทั้งหมด เพราะพวกเจ้าถูกระลึกถึง พวกเจ้าจะถูกจับด้วยมือ
25 “ ‘ส่วนเจ้า ผู้ชั่วร้ายที่บาดเจ็บถึงตาย ผู้นำแห่งอิสราเอล วันของเจ้ามาถึงแล้ว ในเวลาแห่งความผิดขั้นสุดท้าย
26 พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “จงถอดผ้าโพกศีรษะและเอามงกุฎออก สิ่งต่าง ๆ จะไม่เป็นเหมือนเดิม จงยกผู้ต่ำต้อยขึ้น และกดผู้สูงส่งลง
27 เราจะพลิกคว่ำ พลิกคว่ำ และพลิกคว่ำมัน สิ่งนี้จะไม่มีอีก จนกว่าผู้มีสิทธิจะมา แล้วเราจะมอบให้เขา” ’
28 “ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์ว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสเกี่ยวกับชนอัมโมนและคำเยาะเย้ยของพวกเขาดังนี้
“ดาบ! ดาบถูกชักออกแล้ว!
ถูกขัดวาวเพื่อการสังหาร
เพื่อให้มันกลืนกิน
และวาบเหมือนสายฟ้า
29 ขณะที่พวกผู้ทำนายเห็นนิมิตเท็จให้เจ้า
และทำนายคำโกหกให้เจ้า
เพื่อวางเจ้าบนคอของคนชั่วที่บาดเจ็บถึงตาย
ผู้ซึ่งวันของเขามาถึงแล้วในเวลาแห่งความผิดขั้นสุดท้าย
30 จงเก็บดาบกลับเข้าฝัก
ในสถานที่ที่เจ้าถูกสร้าง
ในแผ่นดินเกิดของเจ้า เราจะพิพากษาเจ้า
31 เราจะเทความกริ้วลงเหนือเจ้า
เป่าไฟแห่งความเดือดดาลใส่เจ้า
และมอบเจ้าไว้ในมือคนป่าเถื่อน
ผู้ชำนาญการทำลาย
32 เจ้าจะเป็นเชื้อเพลิงของไฟ
เลือดของเจ้าจะอยู่กลางแผ่นดิน
จะไม่มีใครระลึกถึงเจ้าอีก
เพราะเรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้แล้ว” ’ ”