24
1 ในปีที่เก้า เดือนที่สิบ วันที่สิบของเดือน พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
2 “มนุษย์เอ๋ย จงจดชื่อของวันนี้ไว้ คือวันนี้เอง กษัตริย์แห่งบาบิโลนเข้าประชิดเยรูซาเล็มในวันนี้
3 จงเล่าเรื่องเปรียบให้ชนกบฏฟังว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
“ตั้งหม้อขึ้นบนไฟ
ตั้งมันขึ้น
แล้วเทน้ำลงไป
4 ใส่ชิ้นเนื้อทั้งหมดลงในหม้อ
เลือกชิ้นดีทุกชิ้น
ทั้งต้นขาและหัวไหล่
ใส่กระดูกชั้นดีให้เต็ม
5 เลือกแกะที่ดีที่สุดจากฝูง
กองฟืนไว้ใต้หม้อรอบกระดูก
ต้มให้เดือดพล่าน
ให้กระดูกในหม้อเดือดไปด้วย”
6 “ ‘เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
“วิบัติแก่เมืองนองเลือด
วิบัติแก่หม้อที่มีสนิมเกาะอยู่
และขัดสนิมออกไม่ได้!
จงหยิบชิ้นเนื้อออกทีละชิ้น
โดยไม่ต้องจับสลากเลือก
7 “ ‘ “เพราะเลือดที่นางหลั่งยังอยู่กลางเมือง
นางเทเลือดไว้บนหินเปลือย
ไม่ได้เทลงบนพื้นดิน
ให้ฝุ่นกลบไว้
8 เพื่อให้ความโกรธลุกขึ้นแก้แค้น
เราจึงปล่อยให้เลือดของนางอยู่บนหินเปลือย
ไม่ให้ถูกกลบ”
9 “ ‘เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
“วิบัติแก่เมืองนองเลือด!
เราเองจะกองฟืนให้สูง
10 เติมฟืนเข้าไป
เร่งไฟให้ร้อน
ต้มเนื้อให้สุกดี
เคี่ยวน้ำแกงให้ข้น
และเผากระดูกเสีย
11 แล้วเอาหม้อเปล่าตั้งบนถ่าน
ให้มันร้อนจัด
ให้ทองสัมฤทธิ์ลุกเป็นไฟ
ให้ความโสโครกภายในละลาย
และให้สนิมถูกเผาหมด
12 นางเหน็ดเหนื่อยกับการขัด
แต่สนิมหนายังไม่หลุด
แม้ใช้ไฟก็ยังไม่ออก
13 “ ‘ “ความลามกอยู่ในความโสโครกของเจ้า เพราะเราเคยชำระเจ้าแต่เจ้าไม่ยอมสะอาด เจ้าจะไม่พ้นความโสโครกอีกจนกว่าเราจะระบายความเดือดดาลเหนือเจ้าจนสงบ
14 “ ‘ “เรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้แล้ว มันจะเกิดขึ้น และเราจะทำ เราจะไม่ถอยกลับ ไม่ปรานี และไม่เปลี่ยนใจ พวกเขาจะพิพากษาเจ้าตามทางและการกระทำของเจ้า” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้’ ”
15 พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
16 “มนุษย์เอ๋ย เราจะพรากผู้เป็นที่รักยิ่งของสายตาเจ้าไปในคราวเดียว แต่เจ้าอย่าไว้ทุกข์ อย่าร้องไห้ และอย่าให้น้ำตาไหล
17 จงถอนหายใจเงียบ ๆ อย่าทำพิธีไว้ทุกข์ให้คนตาย จงโพกผ้าไว้บนศีรษะ สวมรองเท้า อย่าปิดริมฝีปาก และอย่ากินอาหารของผู้ไว้ทุกข์”
18 ตอนเช้าข้าพเจ้าพูดกับประชาชน พอตกเย็นภรรยาของข้าพเจ้าก็เสียชีวิต เช้าวันรุ่งขึ้นข้าพเจ้าจึงทำตามที่ได้รับบัญชา
19 ประชาชนถามข้าพเจ้าว่า “ท่านจะไม่บอกเราหรือว่าสิ่งที่ท่านทำนี้เกี่ยวข้องกับพวกเราอย่างไร?”
20 ข้าพเจ้าจึงตอบว่า “พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
21 ‘จงพูดกับชนอิสราเอลว่า “พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เรากำลังจะทำให้สถานบริสุทธิ์ของเราเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นความภูมิใจในกำลังของพวกเจ้า เป็นที่รักยิ่งของสายตา และเป็นสิ่งที่ใจพวกเจ้าหวงแหน ส่วนลูกชายลูกสาวที่พวกเจ้าทิ้งไว้จะล้มด้วยดาบ
22 พวกเจ้าจะทำอย่างที่เราทำ จะไม่ปิดริมฝีปากและไม่กินอาหารของผู้ไว้ทุกข์
23 พวกเจ้าจะยังโพกผ้าบนศีรษะและสวมรองเท้า จะไม่ไว้ทุกข์หรือร้องไห้ แต่จะซูบโทรมเพราะความผิดของตน และคร่ำครวญต่อกัน
24 เอเสเคียลจะเป็นหมายสำคัญแก่พวกเจ้า สิ่งที่เขาทำ พวกเจ้าก็จะทำ เมื่อเหตุการณ์นี้มาถึง พวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์” ’ ”
25 “ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย ในวันที่เราพรากที่มั่นของพวกเขา ความยินดีและความภูมิใจของพวกเขา สิ่งที่สายตารักและใจผูกพัน คือบุตรชายบุตรสาว
26 ในวันนั้นผู้หลบหนีจะมาหาเจ้าเพื่อเล่าให้เจ้าได้ยินด้วยหูไม่ใช่หรือ?
27 ในวันนั้นปากของเจ้าจะเปิดต่อหน้าผู้หลบหนี เจ้าจะพูดและไม่เป็นใบ้อีกต่อไป เจ้าจะเป็นหมายสำคัญแก่พวกเขา แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”