27
1 พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
2 “ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงเปล่งบทคร่ำครวญถึงไทระ
3 และบอกไทระ ผู้ตั้งอยู่ตรงทางเข้าสู่ทะเล เป็นพ่อค้าของชนชาติต่าง ๆ ตามหมู่เกาะมากมายว่า พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
“ไทระเอ๋ย เจ้าเคยพูดว่า
‘ความงามของเราสมบูรณ์แบบ’
4 เขตแดนของเจ้าอยู่กลางทะเล
ช่างต่อเรือแต่งเจ้าให้งดงามสมบูรณ์
5 พวกเขาใช้ไม้สนไซเปรสจากเสนีร์ทำแผ่นกระดานทั้งหมด
ใช้สนซีดาร์จากเลบานอนทำเสากระโดง
6 ใช้ไม้โอ๊กจากบาชานทำพาย
ใช้งาช้างฝังในไม้ไซเปรสจากหมู่เกาะคิททิมทำที่นั่ง
7 ใบเรือของเจ้าทำจากผ้าลินินเนื้อดีปักลายจากอียิปต์
ใช้เป็นธงประจำเรือ
ผ้าสีน้ำเงินและสีม่วงจากหมู่เกาะเอลีชาห์เป็นหลังคาคลุม
8 ชาวไซดอนและอารวัดเป็นฝีพาย
ไทระเอ๋ย คนมีปัญญาของเจ้าอยู่ในเรือ
เป็นนายท้ายของเจ้า
9 ผู้อาวุโสแห่งเกบาล
กับช่างฝีมืออยู่ในเรือ คอยอุดรอยต่อ
เรือทุกลำในทะเลพร้อมลูกเรือมาหาเจ้า
เพื่อค้าขายสินค้า
10 “ ‘ “เปอร์เซีย ลูด และพูตอยู่ในกองทัพของเจ้า
เป็นนักรบของเจ้า
พวกเขาแขวนโล่และหมวกเกราะไว้ในเจ้า
ทำให้เจ้าดูสง่างาม
11 ชาวอารวัดกับกองทัพของเจ้าอยู่บนกำแพงโดยรอบ
นักรบกล้าอยู่ตามหอคอย
พวกเขาแขวนโล่ไว้รอบกำแพง
ทำความงามของเจ้าให้สมบูรณ์
12 “ ‘ “ทารชิชค้าขายกับเจ้าเพราะเจ้ามีทรัพย์สินมากมายทุกชนิด พวกเขาแลกเงิน เหล็ก ดีบุก และตะกั่วกับสินค้าของเจ้า
13 “ ‘ “ยาวาน ทูบัล และเมเชคค้าขายกับเจ้า พวกเขานำคนไปค้าขาย รวมทั้งภาชนะทองสัมฤทธิ์ เพื่อแลกกับสินค้า
14 “ ‘ “ชนตระกูลโทการมาห์แลกม้า ม้าศึก และล่อกับสินค้าของเจ้า
15 “ ‘ “ชาวเดดานค้าขายกับเจ้า หมู่เกาะมากมายเป็นตลาดของเจ้า พวกเขานำงาช้างและไม้มะเกลือมาแลก
16 “ ‘ “ซีเรียค้าขายกับเจ้าเพราะเจ้ามีงานฝีมือมากมาย พวกเขาแลกมรกต ผ้าสีม่วง ผ้าปัก ผ้าลินินเนื้อดี ปะการัง และทับทิมกับสินค้าของเจ้า
17 “ ‘ “ยูดาห์และแผ่นดินอิสราเอลค้าขายกับเจ้า พวกเขาแลกข้าวสาลีจากมินนิท ขนมหวาน น้ำผึ้ง น้ำมัน และยาหม่องกับสินค้า
18 “ ‘ “ดามัสกัสค้าขายกับเจ้าเพราะงานฝีมือมากมายและทรัพย์สินทุกชนิด โดยนำเหล้าองุ่นจากเฮลโบนและขนแกะขาวมาแลก
19 “ ‘ “เวดานและยาวานแลกด้ายกับสินค้าของเจ้า เหล็กตีขึ้นรูป อบเชย และว่านน้ำหอมอยู่ในสินค้าของเจ้า
20 “ ‘ “เดดานค้าขายกับเจ้าด้วยผ้ารองอานอย่างดีสำหรับขี่สัตว์
21 “ ‘ “อาระเบียและผู้นำทั้งหมดของเคดาร์เป็นคู่ค้าสำคัญของเจ้า พวกเขาค้าลูกแกะ แกะผู้ และแพะกับเจ้า
22 “ ‘ “พ่อค้าแห่งเชบาและราอามาห์ค้าขายกับเจ้า พวกเขาแลกเครื่องเทศชั้นเยี่ยม อัญมณีทุกชนิด และทองคำกับสินค้า
23 “ ‘ “ฮาราน คันเนห์ เอเดน พ่อค้าแห่งเชบา อัสชูร์ และคิลมาดค้าขายกับเจ้า
24 พวกเขาค้าของชั้นดี เสื้อคลุมสีน้ำเงินและผ้าปัก หีบไม้ซีดาร์บรรจุเสื้อผ้าหรูผูกด้วยเชือก ทั้งหมดเป็นสินค้าของเจ้า
25 “ ‘ “เรือทารชิชเป็นกองคาราวานขนสินค้าของเจ้า
เจ้าบรรทุกจนเต็ม
และรุ่งเรืองอย่างยิ่งกลางทะเล
26 ฝีพายนำเจ้าออกสู่ทะเลลึก
แต่ลมตะวันออกทำให้เจ้าแตกกลางทะเล
27 ทรัพย์สมบัติ สินค้า ของค้าขาย
ลูกเรือ นายท้าย ช่างอุดรอยต่อเรือ
พ่อค้าสินค้าของเจ้า
นักรบทั้งหมดที่อยู่ในเจ้า
และฝูงชนทั้งหมดในเจ้า
จะจมลงกลางทะเลในวันที่เจ้าพังพินาศ
28 เมื่อเสียงร้องของนายท้ายดังขึ้น
ชายฝั่งจะสั่นสะเทือน
29 ทุกคนที่จับพาย
ลูกเรือและนายท้ายทั้งหมดในทะเล
จะลงจากเรือ
มายืนบนแผ่นดิน
30 และส่งเสียงร้องถึงเจ้า
ร้องไห้อย่างขมขื่น
พวกเขาโปรยฝุ่นบนศีรษะ
และเกลือกกลิ้งในเถ้า
31 พวกเขาจะโกนศีรษะไว้ทุกข์ให้เจ้า
และสวมผ้ากระสอบ
จะร้องไห้ด้วยใจขมขื่น
ด้วยความโศกเศร้าอย่างหนัก
32 ท่ามกลางเสียงร่ำไห้ พวกเขาจะเปล่งบทคร่ำครวญถึงเจ้า
และร้องว่า
‘มีใครเหมือนไทระ
ผู้ถูกทำให้เงียบงันกลางทะเล?’
33 เมื่อสินค้าของเจ้ามาจากทะเล
เจ้าเลี้ยงดูชนชาติมากมายให้อิ่ม
เจ้าทำให้กษัตริย์ทั่วโลกมั่งคั่ง
ด้วยทรัพย์สมบัติและสินค้ามากมาย
34 แต่เมื่อเจ้าถูกทะเลทำลาย
ในห้วงน้ำลึก
สินค้าและฝูงชนทั้งหมดของเจ้าก็จมลงไปพร้อมกัน
35 ชาวหมู่เกาะทุกแห่งตกตะลึงเพราะเจ้า
กษัตริย์ของพวกเขาหวาดกลัวอย่างยิ่ง
สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความตกใจ
36 พ่อค้าท่ามกลางชนชาติต่างเป่าปากเยาะเจ้า
เจ้ามาถึงจุดจบอันน่าสะพรึง
และจะไม่มีอยู่อีก” ’ ”