10
1 วิบัติจงเกิดแก่คนที่ออกกฎอันไม่เป็นธรรม และคนที่เขียนข้อบังคับกดขี่
2 เพื่อกีดกันคนยากไร้จากความยุติธรรม ปล้นสิทธิของคนจนในหมู่ประชาชนของเรา ให้หญิงม่ายเป็นของที่ตนปล้น และเด็กที่ไม่มีพ่อเป็นเหยื่อ!
3 พวกเจ้าจะทำอย่างไรในวันที่ต้องรับโทษ เมื่อความพินาศมาจากแดนไกล? จะหนีไปหาใครให้ช่วย? จะทิ้งทรัพย์สมบัติไว้ที่ไหน?
4 พวกเขามีแต่จะหมอบอยู่ใต้เชลย
และล้มลงใต้ผู้ถูกฆ่า
แม้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ ความโกรธของพระองค์ก็ยังไม่คลาย
มือของพระองค์ยังยื่นออกมา
5 อนิจจา อัสซีเรีย ตะบองแห่งความโกรธของเรา ไม้ในมือเขาคือความโกรธเกรี้ยวของเรา!
6 เราจะส่งเขาไปต่อสู้ชาติที่ลบหลู่สิ่งบริสุทธิ์ จะสั่งให้เขาไปปล้น ไปชิง และเหยียบย่ำประชาชนที่ทำให้เราโกรธ ให้เป็นเหมือนโคลนบนถนน
7 แต่เขาไม่ได้ตั้งใจเช่นนั้น ไม่ได้คิดอย่างนั้นในใจ ใจเขาต้องการทำลาย ล้างผลาญชนชาติจำนวนมาก
8 เขาพูดว่า “ผู้นำทั้งหมดของเราเป็นกษัตริย์ไม่ใช่หรือ?
9 คาลโนก็เหมือนคารเคมิชไม่ใช่หรือ? ฮามัทก็เหมือนอารปัดไม่ใช่หรือ? สะมาเรียก็เหมือนดามัสกัสไม่ใช่หรือ?”
10 มือของเราได้ยึดอาณาจักรที่มีรูปเคารพ ซึ่งมีรูปแกะสลักมากกว่าทั้งเยรูซาเล็มและสะมาเรีย
11 เราทำกับสะมาเรียและรูปเคารพของเมืองนั้นอย่างไร จะไม่ทำอย่างเดียวกันกับเยรูซาเล็มและรูปเคารพของเมืองนั้นหรือ?
12 เมื่อพระผู้เป็นเจ้าทำงานทั้งหมดบนภูเขาศิโยนและในเยรูซาเล็มเสร็จ เราจะลงโทษผลที่เกิดจากใจดื้อดึงและเย่อหยิ่งของกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย และความอวดดีที่แสดงออกทางสายตาหยิ่งผยองของเขา
13 เพราะเขาพูดว่า “เราทำด้วยกำลังมือและปัญญาของเรา เพราะเรามีความเข้าใจ เรารื้อเขตแดนของชนชาติต่างๆ ปล้นทรัพย์สมบัติของพวกเขา และโค่นผู้ปกครองลงเหมือนนักรบผู้กล้า
14 มือของเราพบทรัพย์ของชนชาติต่างๆ เหมือนพบรังนก เรารวบรวมทั้งแผ่นดิน เหมือนคนเก็บไข่ที่ถูกทิ้งไว้ ไม่มีใครขยับปีก อ้าปาก หรือร้องจิ๊บๆ เลย”
15 ขวานจะอวดเหนือคนที่ใช้มันฟันหรือ? เลื่อยจะยกตัวเหนือคนที่ใช้มันเลื่อยหรือ? ก็เหมือนตะบองจะยกคนที่ยกมันขึ้น หรือไม้เท้าจะยกคนที่ไม่ใช่ไม้ขึ้น!
16 พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ แห่งกองทัพ จึงจะทำให้คนอ้วนพีของเขาซูบผอม และจุดไฟใต้ความรุ่งโรจน์ของเขา ให้ไหม้ลุกโชน
17 แสงสว่างของอิสราเอลจะเป็นไฟ พระผู้บริสุทธิ์ของเขาจะเป็นเปลวเพลิง เผาผลาญพุ่มหนามและต้นหนามของเขาในวันเดียว
18 พระองค์จะเผาผลาญความรุ่งโรจน์ของป่าและไร่อุดมสมบูรณ์ของเขา ทั้งชีวิตและร่างกาย จะเป็นเหมือนคนถือธงที่หมดแรง
19 ต้นไม้ที่เหลือในป่าของเขาจะมีน้อยจนเด็กก็นับและเขียนจำนวนได้
20 ในวันนั้น คนอิสราเอลที่รอดเหลือและผู้ที่หนีรอดจากเชื้อสายยาโคบ จะไม่พึ่งพาคนที่ตีพวกเขาอีก แต่จะพึ่งพาพระยาห์เวห์ พระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลอย่างแท้จริง
21 ผู้ที่รอดเหลือจะกลับมา คือผู้ที่รอดเหลือของยาโคบจะกลับมาหาพระเจ้าผู้ทรงพลัง
22 อิสราเอล แม้ประชาชนของเจ้าจะมีมากเหมือนทรายในทะเล ก็มีเพียงผู้ที่รอดเหลือเท่านั้นจะกลับมา ความพินาศได้ถูกกำหนดไว้แล้ว เปี่ยมล้นด้วยความเที่ยงธรรม
23 เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ แห่งกองทัพ จะทำลายให้สิ้นสุดตามที่กำหนดไว้ทั่วแผ่นดิน
24 พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ จึงกล่าวว่า “ประชาชนของเรา ผู้ที่อยู่ในศิโยน อย่ากลัวอัสซีเรีย แม้เขาจะตีพวกเจ้าด้วยตะบอง ยกไม้ขึ้นเหนือพวกเจ้าอย่างที่อียิปต์เคยทำ
25 อีกเพียงไม่นาน ความโกรธเกรี้ยวต่อพวกเจ้าจะสิ้นสุด และความโกรธของเราจะมุ่งไปทำลายเขา”
26 พระยาห์เวห์แห่งกองทัพจะปลุกแส้ขึ้นต่อสู้เขา เหมือนเมื่อฆ่าชาวมีเดียนที่ศิลาโอเรบ ตะบองของพระองค์จะอยู่เหนือทะเล และจะยกขึ้นเหมือนที่เคยทำกับอียิปต์
27 ในวันนั้น ภาระของเขาจะออกจากบ่าของเจ้า แอกของเขาจะออกจากคอของเจ้า และแอกจะถูกทำลายเพราะน้ำมันที่ใช้เจิม
28 เขามาถึงอัยยาท ผ่านมิโกรน และเก็บสัมภาระไว้ที่มิคมาช
29 พวกเขาข้ามช่องเขา พักแรมที่เกบา รามาห์สั่นกลัว กิเบอาห์ของซาอูลหนีไป
30 ธิดาแห่งกัลลิม จงร้องเสียงดัง! ไลชาห์ จงฟัง! อานาโธทที่น่าสงสาร!
31 มัดเมนาห์หนีไป ชาวเกบิมหนีหาที่ปลอดภัย
32 วันนี้เอง เขาจะหยุดที่โนบ เขาสะบัดมือข่มขู่ภูเขาของธิดาแห่งศิโยน เนินเขาแห่งเยรูซาเล็ม
33 ดูเถิด พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ จะตัดกิ่งด้วยความน่าเกรงขาม ต้นสูงจะถูกโค่น สิ่งที่สูงเด่นจะถูกกดให้ต่ำ
34 พระองค์จะใช้เหล็กฟันพุ่มไม้หนาทึบในป่า เลบานอนจะล้มลงด้วยพระผู้ทรงพลัง