17
1 คำประกาศเกี่ยวกับดามัสกัส
“ดูเถิด ดามัสกัสจะไม่เหลือเป็นเมือง จะเป็นกองซากปรักหักพัง
2 เมืองต่างๆ ของอาโรเออร์จะถูกทิ้งร้าง จะเป็นที่ของฝูงสัตว์ พวกมันจะนอนโดยไม่มีใครทำให้กลัว
3 ป้อมปราการจะหมดไปจากเอฟราอิม อาณาจักรจะหมดไปจากดามัสกัส และผู้ที่เหลืออยู่ของซีเรียจะเป็นเหมือนความรุ่งโรจน์ของชาวอิสราเอล” พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว
4 “ในวันนั้น ความรุ่งโรจน์ของยาโคบจะจางลง เนื้อหนังที่อ้วนพีจะซูบผอม
5 จะเหมือนคนเก็บเกี่ยวรวบรวมข้าวสาลี ใช้แขนเกี่ยวรวง เหมือนคนเก็บรวงที่ตกเหลือในหุบเขาเรฟาอิม
6 แต่ยังมีผลเหลืออยู่ เหมือนเมื่อเขย่าต้นมะกอกแล้วมีสองหรือสามผลอยู่ที่ยอดกิ่งสูงสุด สี่หรือห้าผลอยู่ตามกิ่งนอกสุดของต้นที่ออกผล” พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลกล่าว
7 ในวันนั้น ผู้คนจะมองไปที่ผู้สร้างตน สายตาจะหันมานับถือพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
8 พวกเขาจะไม่มองไปที่แท่นบูชาซึ่งมือของตนทำ ไม่ใส่ใจสิ่งที่นิ้วของตนสร้าง ไม่ว่าจะเป็นเสาอาเชราห์หรือแท่นเผาเครื่องหอม
9 ในวันนั้น เมืองเข้มแข็งของพวกเขาจะเป็นเหมือนที่ร้างในป่าและบนยอดเขา ซึ่งถูกทิ้งไว้ต่อหน้าชาวอิสราเอล จะกลายเป็นที่รกร้าง
10 เพราะเจ้าลืมพระเจ้าผู้ช่วยเจ้าให้รอด ไม่ระลึกถึงศิลาที่ให้กำลังเจ้า เจ้าจึงปลูกต้นไม้ที่น่าชื่นชม ลงต้นกล้าจากต่างแดน
11 ในวันที่ปลูก เจ้าล้อมรั้วไว้ ตอนเช้าเจ้าทำให้เมล็ดผลิดอก แต่ผลเก็บเกี่ยวจะหนีหายไปในวันโศกเศร้าและทุกข์ปวดร้าวสุดทน
12 โอ้ เสียงอึกทึกของชนชาติมากมาย คำรามเหมือนเสียงคำรามของทะเล! เสียงชาติต่างๆ โหมมาเหมือนน้ำเชี่ยวกราก!
13 ชาติต่างๆ จะโหมมาเหมือนน้ำมากมาย แต่พระองค์จะตำหนิพวกเขา แล้วพวกเขาจะหนีไปไกล ถูกไล่เหมือนแกลบบนภูเขาที่ปลิวตามลม เหมือนฝุ่นหมุนที่ปลิวไปหน้าพายุ
14 ยามเย็นมีความสยดสยอง! ก่อนเช้าพวกเขาก็ไม่มีแล้ว นี่คือส่วนของคนที่ปล้นพวกเรา นี่คือสิ่งที่คนขโมยของพวกเราจะได้รับ