47
1 “ธิดาพรหมจารีแห่งบาบิโลน จงลงมานั่งบนฝุ่น
ธิดาแห่งชาวเคลเดีย จงนั่งบนพื้นโดยไม่มีบัลลังก์
เพราะจะไม่มีใครเรียกเจ้าว่าอ่อนโยนและบอบบางอีก
2 จงเอาหินโม่มาโม่แป้ง
เอาผ้าคลุมหน้าออก ยกชายกระโปรงขึ้น เผยขา
แล้วลุยข้ามแม่น้ำ
3 ความเปลือยเปล่าของเจ้าจะถูกเปิดเผย
ความอับอายของเจ้าจะปรากฏ
เราจะแก้แค้น
และจะไม่ละเว้นใคร”
4 ผู้ไถ่ของพวกเรา มีพระนามว่าพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ
คือพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
5 “ธิดาแห่งชาวเคลเดีย จงนั่งเงียบ ๆ
และเข้าไปในความมืด
เพราะจะไม่มีใครเรียกเจ้าอีกว่า
ราชินีแห่งอาณาจักรทั้งหลาย
6 เราโกรธประชากรของเรา
เราทำให้มรดกของเราหมดความศักดิ์สิทธิ์
และมอบพวกเขาไว้ในมือเจ้า
เจ้าไม่เมตตาพวกเขาเลย
เจ้าวางแอกที่หนักมากบนคนชรา
7 เจ้าพูดว่า ‘ฉันจะเป็นเจ้าหญิงตลอดไป’
เจ้าจึงไม่ใส่ใจเรื่องเหล่านี้
และไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมา
8 “บัดนี้จงฟังเรื่องนี้ เจ้าผู้มัวเมาในความเพลิดเพลิน
ผู้นั่งอยู่อย่างมั่นคง
ผู้พูดในใจว่า
‘ฉันนี่แหละ นอกจากฉันแล้วไม่มีใคร
ฉันจะไม่เป็นม่าย
และจะไม่รู้จักความสูญเสียลูก’
9 แต่ทั้งสองอย่างจะมาถึงเจ้าในชั่วขณะเดียว ในวันเดียว
ทั้งความสูญเสียลูกและความเป็นม่าย
สิ่งเหล่านี้จะมาถึงเจ้าอย่างเต็มที่
ทั้งที่เจ้ามีเวทมนตร์มากมาย
และมีคาถาล้นเหลือ
10 เพราะเจ้าไว้ใจความชั่วของตน
เจ้าพูดว่า ‘ไม่มีใครเห็นฉัน’
ปัญญาและความรู้ของเจ้าทำให้เจ้าหลงผิด
เจ้าพูดในใจว่า ‘ฉันนี่แหละ นอกจากฉันแล้วไม่มีใคร’
11 ดังนั้นภัยจะมาถึงเจ้า
เจ้าจะไม่รู้ว่ามันเริ่มขึ้นเมื่อไร
ความหายนะจะตกใส่เจ้า
เจ้าจะปัดมันออกไม่ได้
ความพินาศจะมาถึงเจ้าทันที
โดยที่เจ้าไม่เข้าใจ
12 “บัดนี้จงยืนหยัดด้วยคาถาของเจ้าเถิด
ด้วยเวทมนตร์มากมายของเจ้า
ที่เจ้าอุตส่าห์ทำมาตั้งแต่วัยสาว
เผื่อเจ้าจะได้ประโยชน์
เผื่อเจ้าจะเอาชนะได้
13 เจ้าเหนื่อยล้ากับคำปรึกษามากมาย
ให้โหร ผู้ดูดาว และผู้ทำนายเหตุการณ์เป็นรายเดือน ลุกขึ้นมาช่วยเจ้าให้พ้นจากสิ่งที่จะเกิดกับเจ้าเถิด
14 ดูเถิด พวกเขาเหมือนตอซัง
ไฟจะเผาพวกเขา
พวกเขาช่วยตัวเองให้พ้นจากอำนาจของเปลวไฟไม่ได้
นี่จะไม่ใช่ถ่านสำหรับผิงให้อุ่น
หรือไฟสำหรับนั่งผิง
15 สิ่งที่เจ้าอุตส่าห์ทำมาจะเป็นเช่นนี้
ผู้ที่ค้าขายกับเจ้ามาตั้งแต่วัยสาว ต่างจะเตร็ดเตร่ไปตามทางของตน
ไม่มีใครช่วยเจ้าให้รอดได้