49
1 เกาะทั้งหลาย จงฟังข้าพเจ้า
ชนชาติต่าง ๆ ที่อยู่ไกล จงตั้งใจฟัง
พระยาห์เวห์เรียกข้าพเจ้าตั้งแต่อยู่ในครรภ์
ตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา พระองค์ก็เอ่ยชื่อข้าพเจ้า
2 พระองค์ทำให้ปากข้าพเจ้าเหมือนดาบคม
ซ่อนข้าพเจ้าไว้ในร่มเงามือของพระองค์
พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าเป็นลูกธนูที่ขัดเรียบ
เก็บข้าพเจ้าไว้ใกล้ตัวในกระบอกธนู
3 พระองค์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา
อิสราเอล เราจะได้รับเกียรติผ่านเจ้า”
4 แต่ข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าพเจ้าทำงานไปอย่างไร้ผล
ทุ่มกำลังไปเปล่า ๆ ไม่ได้อะไรเลย
ถึงกระนั้น ความยุติธรรมที่ข้าพเจ้าควรได้รับย่อมอยู่กับพระยาห์เวห์
และรางวัลของข้าพเจ้าอยู่กับพระเจ้าของข้าพเจ้า”
5 บัดนี้พระยาห์เวห์ ผู้ปั้นแต่งข้าพเจ้าตั้งแต่อยู่ในครรภ์ เพื่อให้เป็นผู้รับใช้ของพระองค์
กล่าวให้นำยาโคบกลับมาหาพระองค์
และรวบรวมอิสราเอลมาหาพระองค์
เพราะข้าพเจ้ามีเกียรติในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์
และพระเจ้าของข้าพเจ้าทรงเป็นกำลังของข้าพเจ้า
6 พระองค์กล่าวว่า “เพียงให้เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเราเพื่อฟื้นฟูเผ่าต่าง ๆ ของยาโคบ
และนำผู้ที่ยังรอดอยู่ของอิสราเอลกลับมา เป็นงานเล็กน้อยเกินไป
เราจะให้เจ้าเป็นแสงสว่างแก่ชนชาติต่าง ๆ ด้วย
เพื่อเจ้าจะเป็นความรอดของเราไปจนสุดปลายแผ่นดิน”
7 พระยาห์เวห์ ผู้ไถ่ของอิสราเอล และพระผู้บริสุทธิ์ของเขา
กล่าวกับผู้ที่มนุษย์ดูหมิ่น ผู้ที่ชนชาติรังเกียจ ผู้รับใช้ของบรรดาผู้ปกครอง ว่า
“บรรดากษัตริย์จะเห็นแล้วลุกขึ้น
บรรดาเจ้านายจะก้มกราบ
เพราะพระยาห์เวห์ผู้ซื่อสัตย์ คือพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล ผู้เลือกเจ้า”
8 พระยาห์เวห์กล่าวว่า “เราตอบเจ้าในเวลาอันเหมาะสม
เราช่วยเจ้าในวันแห่งความรอด
เราจะรักษาเจ้าไว้ และให้เจ้าเป็นพันธสัญญาแก่ประชาชน
เพื่อฟื้นฟูแผ่นดิน ให้พวกเขารับมรดกที่รกร้าง
9 โดยบอกผู้ที่ถูกจองจำว่า ‘จงออกมา!’
บอกผู้ที่อยู่ในความมืดว่า ‘จงปรากฏตัว!’
“พวกเขาจะกินอาหารตามทาง
และทุ่งหญ้าของพวกเขาจะอยู่บนที่สูงไร้ต้นไม้ทุกแห่ง
10 พวกเขาจะไม่หิวหรือกระหาย
ความร้อนและดวงอาทิตย์จะไม่แผดเผาพวกเขา
เพราะผู้ที่เมตตาพวกเขาจะนำพวกเขาไป
พระองค์จะนำพวกเขาไปตามน้ำพุ
11 เราจะทำให้ภูเขาทั้งหมดของเราเป็นทาง
และยกทางหลวงของเราให้สูงขึ้น
12 ดูเถิด คนเหล่านี้จะมาจากแดนไกล
ดูเถิด คนเหล่านี้มาจากทิศเหนือและทิศตะวันตก
และคนเหล่านี้มาจากแผ่นดินสินิม”
13 ฟ้าสวรรค์ จงร้องเพลง แผ่นดิน จงชื่นชมยินดี!
ภูเขา จงเปล่งเสียงร้องเพลง!
เพราะพระยาห์เวห์ปลอบโยนประชากรของพระองค์แล้ว
และจะเมตตาผู้ที่ทุกข์ยากของพระองค์
14 แต่ศิโยนพูดว่า “พระยาห์เวห์ทอดทิ้งฉัน
พระผู้เป็นเจ้าลืมฉันแล้ว”
15 “ผู้หญิงจะลืมลูกที่ยังกินนม
จนไม่เมตตาบุตรชายที่เกิดจากครรภ์ของตนได้หรือ?
แม้พวกเธออาจลืม
แต่เราจะไม่ลืมเจ้า!
16 ดูเถิด เราสลักเจ้าไว้บนฝ่ามือของเรา
กำแพงของเจ้าอยู่ต่อหน้าเราเสมอ
17 ลูก ๆ ของเจ้าเร่งรีบ
ผู้ทำลายเจ้าและผู้ทำให้เจ้ารกร้างจะออกไปจากเจ้า
18 จงเงยหน้ามองไปรอบ ๆ
คนทั้งหมดนี้รวมตัวกันและมาหาเจ้า
เรามีชีวิตอยู่ฉันใด” พระยาห์เวห์กล่าว “เจ้าจะสวมพวกเขาทั้งหมดเหมือนเครื่องประดับอย่างแน่นอน
จะแต่งตัวด้วยพวกเขาเหมือนเจ้าสาว
19 “พื้นที่ร้างและที่เปล่าเปลี่ยวของเจ้า
กับแผ่นดินที่ถูกทำลายของเจ้า
บัดนี้จะเล็กเกินไปสำหรับผู้อยู่อาศัยแน่นอน
และผู้ที่เคยกลืนกินเจ้าจะอยู่ไกลออกไป
20 ลูก ๆ ของเจ้าท่ามกลางความสูญเสีย จะพูดให้เจ้าได้ยินว่า
‘ที่นี่แคบเกินไปสำหรับฉัน
ขอที่ให้ฉันอยู่ด้วย’
21 แล้วเจ้าจะพูดในใจว่า ‘ใครให้กำเนิดคนเหล่านี้แก่ฉัน ในเมื่อฉันสูญเสียลูกไปแล้ว
และอยู่ลำพัง ถูกเนรเทศและเร่ร่อนไปมา?
ใครเลี้ยงพวกเขามา?
ฉันถูกทิ้งไว้คนเดียว แล้วคนเหล่านี้อยู่ที่ไหน?’ ”
22 พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ กล่าวว่า “ดูเถิด เราจะยกมือขึ้นให้ชนชาติต่าง ๆ เห็น
และชูธงของเราให้ประชาชนเห็น
พวกเขาจะอุ้มลูกชายของเจ้ามาแนบอก
และแบกลูกสาวของเจ้ามาบนบ่า
23 กษัตริย์จะเลี้ยงดูเจ้าเหมือนพ่อ
และราชินีของพวกเขาจะเป็นแม่ผู้ให้นมเจ้า
พวกเขาจะหมอบลงต่อหน้าเจ้า เอาหน้าแนบพื้น
และเลียฝุ่นที่เท้าของเจ้า
แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
ผู้ที่รอคอยเราจะไม่ผิดหวัง”
24 จะเอาของที่ปล้นไปคืนจากคนทรงพลังได้หรือ?
หรือจะช่วยเชลยที่ถูกจับไปโดยชอบด้วยกฎหมายให้เป็นอิสระได้หรือ?
25 แต่พระยาห์เวห์กล่าวว่า “แม้เชลยของคนทรงพลังก็จะถูกนำกลับมา
และของที่คนดุร้ายปล้นไปก็จะได้คืน
เพราะเราจะต่อสู้กับผู้ที่ต่อสู้เจ้า
และจะช่วยลูก ๆ ของเจ้าให้รอด
26 เราจะให้ผู้ที่กดขี่เจ้ากินเนื้อของตัวเอง
และพวกเขาจะเมาเลือดของตัวเองเหมือนเมาเหล้าองุ่นหวาน
แล้วมนุษย์ทั้งปวงจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ เป็นผู้ช่วยเจ้าให้รอด
เป็นผู้ไถ่ของเจ้า พระผู้ทรงพลังแห่งยาโคบ”