24
1 “ทำไมพระผู้ทรงฤทธิ์จึงไม่กันเวลาไว้?
ทำไมคนที่รู้จักพระองค์ไม่เห็นวันของพระองค์?
2 มีคนย้ายหลักเขต
แย่งฝูงสัตว์ไปเลี้ยงเอง
3 พวกเขาต้อนลาของเด็กกำพร้าพ่อไป
เอาวัวของหญิงม่ายเป็นหลักประกัน
4 พวกเขาผลักคนขัดสนออกจากทาง
คนยากจนในแผ่นดินต่างซ่อนตัว
5 เหมือนลาป่าในทะเลทราย
พวกเขาออกไปทำงาน ขวนขวายหาอาหาร
ถิ่นทุรกันดารให้อาหารแก่ลูกๆ
6 พวกเขาตัดอาหารในทุ่ง
เก็บผลองุ่นที่เหลือในสวนของคนชั่ว
7 พวกเขานอนเปลือยตลอดคืน ไม่มีเสื้อผ้า
ไม่มีอะไรคลุมในความหนาว
8 พวกเขาเปียกฝนบนภูเขา
กอดก้อนหินเพราะไม่มีที่กำบัง
9 มีคนกระชากเด็กกำพร้าพ่อออกจากอก
เรียกหลักประกันจากคนยากจน
10 จนพวกเขาต้องเดินเปลือย ไม่มีเสื้อผ้า
หิวอยู่ แต่ต้องแบกฟ่อนข้าว
11 พวกเขาผลิตน้ำมันภายในกำแพงของคนเหล่านี้
ย่ำองุ่นในบ่อย่ำ แต่ทนหิวน้ำ
12 ผู้คนคร่ำครวญจากเมืองที่มีคนหนาแน่น
ใจของคนบาดเจ็บร้องเรียก
แต่พระเจ้าไม่ใส่ใจการกระทำที่โง่เขลานั้น
13 “คนเหล่านี้อยู่ในหมู่ผู้ขัดขืนแสง
ไม่รู้จักทางของแสง
ไม่อยู่บนเส้นทางของมัน
14 ฆาตกรลุกขึ้นเมื่อมีแสง
ฆ่าคนยากจนและคนขัดสน
ในยามค่ำคืน เขาเป็นเหมือนโจร
15 ตาของคนล่วงประเวณีคอยพลบค่ำ
คิดว่า ‘ไม่มีตาใดเห็นฉัน’
เขาปิดบังใบหน้า
16 ในความมืด พวกเขาขุดทะลุบ้าน
เก็บตัวในเวลากลางวัน
ไม่รู้จักแสง
17 เพราะยามเช้าเป็นเหมือนความมืดทึบสำหรับพวกเขาทุกคน
พวกเขาคุ้นเคยกับความน่าสะพรึงกลัวของความมืดทึบ
18 “พวกเขาเป็นฟองบนผิวน้ำ
ส่วนของพวกเขาบนแผ่นดินถูกสาปแช่ง
พวกเขาไม่หันเข้าสู่ทางไปสวนองุ่น
19 ความแล้งและความร้อนกลืนน้ำจากหิมะ
เชโอลก็กลืนคนทำบาปเช่นกัน
20 ครรภ์จะลืมเขา
หนอนจะกินเขาอย่างเอร็ดอร่อย
จะไม่มีใครจำเขาได้อีก
ความไม่เที่ยงธรรมจะหักเหมือนต้นไม้
21 เขากลืนกินผู้หญิงที่เป็นหมันและไม่มีลูก
ไม่แสดงน้ำใจต่อหญิงม่าย
22 แต่พระเจ้าใช้กำลังรักษาผู้มีอำนาจไว้
คนที่ไม่มั่นใจในชีวิตก็ลุกขึ้น
23 พระเจ้าให้ความมั่นคงแก่พวกเขา พวกเขาพักพิงในนั้น
ตาพระองค์เฝ้าดูทางของพวกเขา
24 พวกเขาถูกยกขึ้นสูง อีกไม่นานก็ไม่มีแล้ว
พวกเขาถูกลดลง ถูกเอาไปเหมือนคนอื่นทุกคน
ถูกตัดเหมือนยอดรวงข้าว
25 ถ้าไม่ใช่อย่างนี้ ใครจะพิสูจน์ว่าผมโกหก
ทำให้คำพูดผมไร้ค่า?”