11
1 คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
2 “จงฟังถ้อยคำของพันธสัญญานี้ แล้วบอกชาวยูดาห์และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็ม
3 จงบอกพวกเขาว่า พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ ‘คนที่ไม่ฟังถ้อยคำของพันธสัญญานี้ถูกสาปแช่ง
4 เป็นพันธสัญญาที่เราสั่งบรรพบุรุษของพวกเจ้าในวันที่เราพาพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ ออกจากเตาหลอมเหล็ก’ โดยกล่าวว่า ‘จงเชื่อฟังเสียงของเราและทำตามทุกสิ่งที่เราสั่ง พวกเจ้าจะเป็นชนชาติของเรา เราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า
5 เพื่อเราจะทำให้คำสาบานที่ให้ไว้แก่บรรพบุรุษของพวกเจ้าสำเร็จ คือให้แผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์แก่พวกเขา’ ดังที่เป็นอยู่ในวันนี้”
ข้าพเจ้าทูลตอบว่า “อาเมน พระยาห์เวห์”
6 พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “จงประกาศถ้อยคำทั้งหมดนี้ตามเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์และถนนในเยรูซาเล็มว่า ‘จงฟังถ้อยคำของพันธสัญญานี้และทำตาม
7 เพราะเราตักเตือนบรรพบุรุษของพวกเจ้าอย่างจริงจังตั้งแต่วันที่พาพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์จนถึงวันนี้ ตื่นแต่เช้าและตักเตือนครั้งแล้วครั้งเล่าว่า “จงเชื่อฟังเสียงของเรา”
8 แต่พวกเขาไม่เชื่อฟัง ไม่เงี่ยหู แต่ละคนทำตามความดื้อรั้นของใจชั่วของตน เราจึงให้ถ้อยคำทุกอย่างในพันธสัญญานี้เกิดกับพวกเขา เราสั่งให้พวกเขาทำตาม แต่พวกเขาไม่ทำ’ ”
9 พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “ชาวยูดาห์และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็มสมคบคิดกัน
10 พวกเขากลับไปทำผิดเหมือนบรรพบุรุษที่ไม่ยอมฟังถ้อยคำของเรา ตามเทพเจ้าอื่นไปรับใช้ ชนอิสราเอลและชนยูดาห์ละเมิดพันธสัญญาที่เราทำกับบรรพบุรุษของพวกเขา
11 เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวว่า ‘จงฟัง เราจะนำภัยร้ายมาถึงพวกเขา ซึ่งหนีไม่พ้น พวกเขาจะร้องเรียกเรา แต่เราจะไม่ฟัง
12 แล้วเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็มจะไปร้องเรียกเทพเจ้าที่พวกเขาเผาเครื่องหอมบูชา แต่เทพเจ้าเหล่านั้นจะช่วยพวกเขาให้รอดในยามเดือดร้อนไม่ได้เลย
13 ยูดาห์ เจ้ามีเทพเจ้ามากเท่าจำนวนเมือง และตั้งแท่นบูชาแก่สิ่งน่าอับอายมากเท่าจำนวนถนนในเยรูซาเล็ม เป็นแท่นเผาเครื่องหอมบูชาเทพบาอัล’
14 “เพราะฉะนั้น อย่าวิงวอนเพื่อชนชาตินี้ อย่าร้องขอหรืออธิษฐานเพื่อพวกเขา เพราะเราจะไม่ฟังเมื่อพวกเขาร้องเรียกเราในยามเดือดร้อน
15 คนรักของเรามาทำอะไรในพระนิเวศของเรา
ในเมื่อเธอประพฤติลามกกับคนมากมาย
และเนื้ออันบริสุทธิ์ก็จากเจ้าไปแล้ว?
เมื่อเจ้าทำชั่ว
เจ้ากลับยินดี”
16 พระยาห์เวห์เรียกเจ้าว่า “ต้นมะกอกเขียวสด
งดงามด้วยผลดี”
ท่ามกลางเสียงคำรามดังสนั่น พระองค์จุดไฟเผามัน
กิ่งของมันหัก
17 เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพผู้ปลูกเจ้า ประกาศภัยร้ายที่จะเกิดกับเจ้า เพราะความชั่วของชนอิสราเอลและชนยูดาห์ ซึ่งพวกเขาทำร้ายตนเองโดยยั่วให้เราโกรธด้วยการเผาเครื่องหอมบูชาเทพบาอัล
18 พระยาห์เวห์ให้ข้าพเจ้ารู้เรื่องนี้ ข้าพเจ้าจึงรู้ แล้วพระองค์แสดงการกระทำของพวกเขาให้ข้าพเจ้าเห็น
19 แต่ข้าพเจ้าเหมือนลูกแกะเชื่องที่ถูกพาไปฆ่า ไม่รู้ว่าพวกเขาวางแผนต่อต้านข้าพเจ้าว่า
“ให้พวกเราทำลายต้นไม้พร้อมกับผล
ให้พวกเราตัดเขาออกจากแผ่นดินของคนเป็น
เพื่อจะไม่มีใครจำชื่อเขาอีก”
20 แต่พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ ผู้พิพากษาอย่างเที่ยงธรรม
ผู้ทดสอบใจและความคิด
ข้าพเจ้าจะเห็นพระองค์แก้แค้นพวกเขา
เพราะข้าพเจ้าแจ้งเรื่องคดีของตนต่อพระองค์แล้ว
21 “เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวถึงชาวอานาโธทที่หมายเอาชีวิตเจ้า ผู้พูดว่า ‘อย่ากล่าวคำพยากรณ์ในนามพระยาห์เวห์ มิฉะนั้นพวกเราจะฆ่าเจ้า’
22 เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์แห่งกองทัพจึงกล่าวดังนี้ ‘จงฟัง เราจะลงโทษพวกเขา ชายหนุ่มจะตายด้วยดาบ ลูกชายลูกสาวจะตายเพราะความอดอยาก
23 จะไม่เหลือใคร เพราะเราจะนำภัยร้ายมาถึงชาวอานาโธทในปีที่พวกเขาต้องรับโทษ’ ”