15
1 พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “ถึงโมเสสและซามูเอลยืนต่อหน้าเรา ใจเราก็จะไม่หันไปหาชนชาตินี้ จงขับพวกเขาให้พ้นสายตาเรา ให้พวกเขาออกไป!
2 เมื่อพวกเขาถามว่า ‘จะให้พวกเราไปที่ไหน?’ เจ้าจงบอกว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้
“คนที่ต้องตาย ก็ไปสู่ความตาย
คนที่ต้องรับดาบ ก็ไปสู่ดาบ
คนที่ต้องอดอยาก ก็ไปสู่ความอดอยาก
คนที่ต้องเป็นเชลย ก็ไปสู่การเป็นเชลย” ’
3 “เราจะตั้งสี่อย่างไว้เหนือพวกเขา” พระยาห์เวห์กล่าว “คือดาบเพื่อฆ่า สุนัขเพื่อฉีก นกในท้องฟ้าและสัตว์บนแผ่นดินเพื่อกลืนกินและทำลาย
4 เราจะให้พวกเขาถูกโยนไปมาท่ามกลางอาณาจักรทั้งหมดในโลก เพราะมนัสเสห์ บุตรเฮเซคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ และสิ่งที่เขาทำในเยรูซาเล็ม
5 เยรูซาเล็ม ใครจะสงสารเจ้า?
ใครจะคร่ำครวญให้เจ้า?
ใครจะแวะถามทุกข์สุข?
6 เจ้าปฏิเสธเรา” พระยาห์เวห์กล่าว
“เจ้าถอยหลังไป
เราจึงยื่นมือมาต่อสู้กับเจ้า
และทำลายเจ้า
เราเหนื่อยกับการเมตตาสงสารแล้ว
7 เราฝัดพวกเขาด้วยเครื่องฝัดที่ประตูต่าง ๆ ของแผ่นดิน
พรากลูกไปจากพวกเขา
ทำลายชนชาติของเรา
พวกเขาไม่กลับจากทางของตน
8 แม่ม่ายของพวกเขาเพิ่มขึ้นมากกว่าเม็ดทรายในทะเล
เรานำผู้ทำลายมาต่อสู้กับแม่ของชายหนุ่มตอนเที่ยง
ทำให้ความปวดร้าวและความหวาดกลัวตกใส่เธอทันที
9 หญิงที่คลอดลูกเจ็ดคนอ่อนล้า
เธอสิ้นลมหายใจ
ดวงอาทิตย์ของเธอลับลงทั้งที่ยังเป็นกลางวัน
เธอผิดหวังและอดสู
เราจะมอบผู้ที่เหลืออยู่ของพวกเขาให้ดาบต่อหน้าศัตรู” พระยาห์เวห์กล่าว
10 แม่เอ๋ย ข้าพเจ้าถึงคราววิบัติแล้ว! แม่ให้กำเนิดข้าพเจ้ามาเป็นคนที่ต้องวิวาท
และขัดแย้งกับคนทั้งโลก!
ข้าพเจ้าไม่ได้ให้ใครยืม และไม่มีใครให้ข้าพเจ้ายืม
แต่ทุกคนกลับสาปข้าพเจ้า
11 พระยาห์เวห์กล่าวว่า
“เราจะเสริมกำลังเจ้าเพื่อสิ่งดีแน่นอน
เราจะทำให้ศัตรูวิงวอนเจ้าแน่นอนในยามภัยร้าย
และยามทุกข์ยาก
12 ใครหักเหล็กได้
ทั้งเหล็กจากทิศเหนือและทองสัมฤทธิ์?
13 เราจะให้ทรัพย์สินและสมบัติของเจ้าเป็นของปล้นโดยไม่คิดราคา
เพราะบาปทั้งหมดของเจ้า
ทั่วเขตแดนของเจ้า
14 เราจะให้สิ่งเหล่านั้นไปกับศัตรูของเจ้า สู่แผ่นดินที่เจ้าไม่รู้จัก
เพราะความโกรธของเราจุดไฟขึ้นแล้ว
ไฟนั้นจะเผาพวกเจ้า”
15 พระยาห์เวห์ พระองค์รู้
โปรดระลึกถึงข้าพเจ้า มาดูแลข้าพเจ้า
แก้แค้นผู้ข่มเหงให้ข้าพเจ้า
พระองค์อดทน ดังนั้นโปรดอย่าพรากข้าพเจ้าไป
โปรดรู้ว่าข้าพเจ้าทนคำดูหมิ่นเพราะพระองค์
16 ข้าพเจ้าพบถ้อยคำของพระองค์
แล้วกินถ้อยคำเหล่านั้นเข้าไป
ถ้อยคำของพระองค์ทำให้ข้าพเจ้ายินดีและชื่นใจ
เพราะข้าพเจ้าได้ชื่อเรียกตามพระนามของพระองค์ พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพ
17 ข้าพเจ้าไม่ได้นั่งในวงคนสนุกสนานและรื่นเริง
ข้าพเจ้านั่งคนเดียวเพราะมือของพระองค์
เพราะพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความโกรธ
18 ทำไมความเจ็บปวดของข้าพเจ้าจึงไม่สิ้นสุด
บาดแผลจึงรักษาไม่ได้
ไม่ยอมหาย?
พระองค์จะเป็นเหมือนลำธารหลอกลวงสำหรับข้าพเจ้าจริง ๆ หรือ?
เหมือนน้ำที่เหือดหาย?
19 เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวว่า
“ถ้าเจ้ากลับมา เราจะพาเจ้ากลับมา
เพื่อเจ้าจะยืนต่อหน้าเรา
ถ้าเจ้าแยกสิ่งล้ำค่าออกจากสิ่งเลวทราม
เจ้าจะเป็นเหมือนปากของเรา
พวกเขาจะกลับมาหาเจ้า
แต่เจ้าจะไม่กลับไปหาพวกเขา
20 เราจะทำให้เจ้าเป็นกำแพงทองสัมฤทธิ์แข็งแกร่งต่อชนชาตินี้
พวกเขาจะต่อสู้กับเจ้า
แต่เอาชนะไม่ได้
เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อช่วยให้รอด
และช่วยให้พ้นภัย” พระยาห์เวห์กล่าว
21 “เราจะช่วยเจ้าให้พ้นมือคนชั่ว
และจะไถ่เจ้าให้พ้นมือคนโหดร้าย”