38
1 เชฟาทิยาห์ บุตรมัทธาน เกดาลิยาห์ บุตรปาชเฮอร์ ยูคัล บุตรเชเลมิยาห์ และปาชเฮอร์ บุตรมัลคียาห์ ได้ยินถ้อยคำที่เยเรมีย์กล่าวกับประชาชนทั้งหมดว่า
2 “พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘คนที่อยู่ในเมืองนี้จะตายด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด แต่คนที่ออกไปหาชาวเคลเดียจะมีชีวิต เขาจะเอาชีวิตรอดและมีชีวิตอยู่’
3 พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘เมืองนี้จะถูกมอบไว้ในมือกองทัพของกษัตริย์บาบิโลนแน่ และเขาจะยึดเมือง’ ”
4 ขุนนางจึงทูลกษัตริย์ว่า “โปรดให้ฆ่าคนนี้ เพราะการพูดถ้อยคำเช่นนี้กับพวกเขาทำให้มือของนักรบที่เหลืออยู่ในเมืองนี้และมือของประชาชนทั้งหมดอ่อนแรง คนนี้ไม่ได้มุ่งประโยชน์สุขของประชาชนนี้ แต่มุ่งร้ายต่อพวกเขา”
5 กษัตริย์เศเดคียาห์กล่าวว่า “นี่ เขาอยู่ในมือพวกท่าน เพราะกษัตริย์ทำอะไรขัดพวกท่านไม่ได้”
6 พวกเขาจึงเอาเยเรมีย์ไปโยนลงในหลุมคุมขังของมัลคียาห์ บุตรของกษัตริย์ ที่อยู่ในลานทหารยาม พวกเขาหย่อนเยเรมีย์ลงด้วยเชือก ในหลุมไม่มีน้ำ มีแต่โคลน เยเรมีย์จมลงในโคลน
7 เมื่อเอเบดเมเลค ชาวเอธิโอเปีย ขันทีที่อยู่ในวังของกษัตริย์ ได้ยินว่าพวกเขาเอาเยเรมีย์ใส่หลุมคุมขัง เวลานั้นกษัตริย์นั่งอยู่ที่ประตูเบนยามิน
8 เอเบดเมเลคออกจากวังของกษัตริย์ และทูลว่า
9 “กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า คนเหล่านี้ทำชั่วในทุกสิ่งที่พวกเขาทำกับเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ ที่พวกเขาโยนลงหลุมคุมขัง เขาน่าจะตายเพราะความอดอยากในที่ที่เขาอยู่ เนื่องจากในเมืองไม่มีขนมปังเหลือแล้ว”
10 กษัตริย์จึงสั่งเอเบดเมเลคชาวเอธิโอเปียว่า “จงพาคนสามสิบคนจากที่นี่ไปด้วย นำเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะขึ้นจากหลุมคุมขังก่อนที่เขาจะตาย”
11 เอเบดเมเลคจึงพาคนไปด้วย เข้าไปในวังของกษัตริย์ใต้ห้องคลัง เอาเศษผ้าและเสื้อผ้าเก่าออกจากที่นั่น แล้วใช้เชือกหย่อนลงในหลุมให้เยเรมีย์
12 เอเบดเมเลคชาวเอธิโอเปียบอกเยเรมีย์ว่า “เอาเศษผ้าและเสื้อผ้าเก่าเหล่านี้รองรักแร้ไว้ใต้เชือกเถิด”
เยเรมีย์ทำตาม
13 พวกเขาจึงใช้เชือกดึงเยเรมีย์ขึ้น นำเขาขึ้นจากหลุมคุมขัง เยเรมีย์อยู่ในลานทหารยามต่อไป
14 กษัตริย์เศเดคียาห์ส่งคนไปพาเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะมาเข้าเฝ้า ที่ทางเข้าที่สามในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ กษัตริย์กล่าวกับเยเรมีย์ว่า “เราจะถามท่านเรื่องหนึ่ง อย่าปิดบังอะไรจากเรา”
15 เยเรมีย์กล่าวกับเศเดคียาห์ว่า “หากข้าพเจ้าบอกท่าน ท่านจะฆ่าข้าพเจ้าแน่ไม่ใช่หรือ? หากข้าพเจ้าให้คำแนะนำ ท่านก็จะไม่ฟังข้าพเจ้า”
16 กษัตริย์เศเดคียาห์จึงสาบานกับเยเรมีย์อย่างลับ ๆ ว่า “พระยาห์เวห์ผู้สร้างชีวิตของพวกเรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เราจะไม่ฆ่าท่าน และจะไม่มอบท่านไว้ในมือคนเหล่านี้ที่มุ่งเอาชีวิตท่านฉันนั้น”
17 เยเรมีย์จึงกล่าวกับเศเดคียาห์ว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘หากเจ้าออกไปหาขุนนางของกษัตริย์บาบิโลน เจ้าจะมีชีวิตอยู่ และเมืองนี้จะไม่ถูกเผาด้วยไฟ เจ้าและครัวเรือนของเจ้าจะมีชีวิตอยู่
18 แต่หากเจ้าไม่ออกไปหาขุนนางของกษัตริย์บาบิโลน เมืองนี้จะถูกมอบไว้ในมือชาวเคลเดีย พวกเขาจะเผาเมืองด้วยไฟ และเจ้าจะหนีไม่พ้นมือพวกเขา’ ”
19 กษัตริย์เศเดคียาห์กล่าวกับเยเรมีย์ว่า “เรากลัวชาวยิวที่แปรพักตร์ไปหาชาวเคลเดีย เกรงว่าพวกเขาจะมอบเราไว้ในมือคนเหล่านั้น แล้วคนเหล่านั้นจะเยาะเย้ยเรา”
20 แต่เยเรมีย์กล่าวว่า “พวกเขาจะไม่มอบท่าน ข้าพเจ้าขอร้องท่าน จงเชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ในเรื่องที่ข้าพเจ้าบอกท่าน แล้วท่านจะอยู่ดีและมีชีวิตอยู่
21 แต่หากท่านไม่ยอมออกไป นี่คือคำที่พระยาห์เวห์ให้ข้าพเจ้าเห็น
22 ‘จงดูเถิด ผู้หญิงทั้งหมดที่เหลืออยู่ในวังของกษัตริย์ยูดาห์จะถูกนำออกไปหาขุนนางของกษัตริย์บาบิโลน ผู้หญิงเหล่านั้นจะพูดว่า
“เพื่อนสนิทของท่านหันมาต่อสู้กับท่าน
และเอาชนะท่านแล้ว
เท้าของท่านจมในโคลน
พวกเขาหันหนีจากท่านแล้ว”
23 พวกเขาจะนำภรรยาและลูก ๆ ทั้งหมดของเจ้าออกไปหาชาวเคลเดีย เจ้าจะหนีไม่พ้นมือพวกเขา แต่จะถูกมือของกษัตริย์บาบิโลนจับ เจ้าเองจะทำให้เมืองนี้ถูกเผาด้วยไฟ’ ”
24 เศเดคียาห์กล่าวกับเยเรมีย์ว่า “อย่าให้ใครรู้ถ้อยคำเหล่านี้ แล้วท่านจะไม่ตาย
25 แต่หากขุนนางได้ยินว่าเราพูดกับท่าน แล้วมาหาท่านและบอกว่า ‘บอกพวกเราเดี๋ยวนี้ว่าท่านพูดอะไรกับกษัตริย์ อย่าปิดบังพวกเรา แล้วพวกเราจะไม่ฆ่าท่าน บอกด้วยว่ากษัตริย์พูดอะไรกับท่าน’
26 จงบอกพวกเขาว่า ‘ข้าพเจ้าทูลวิงวอนกษัตริย์ว่า ขออย่าส่งข้าพเจ้ากลับไปบ้านของโยนาธานให้ตายที่นั่น’ ”
27 ขุนนางทั้งหมดมาถามเยเรมีย์ เขาบอกพวกเขาตามถ้อยคำทั้งหมดที่กษัตริย์สั่ง พวกเขาจึงหยุดพูดกับเขา เพราะเรื่องนั้นไม่เป็นที่รู้กัน
28 เยเรมีย์อยู่ในลานทหารยามจนถึงวันที่เยรูซาเล็มถูกยึด