17
1 อาหิโธเฟลพูดกับอับซาโลมอีกว่า “ขอให้ข้าเลือกทหารหนึ่งหมื่นสองพันคนแล้วออกไล่ตามดาวิดคืนนี้
2 ข้าจะจู่โจมตอนเขาเหนื่อยและหมดแรง ทำให้เขาหวาดกลัว คนทั้งหมดที่อยู่กับเขาจะหนีไป ข้าจะฆ่ากษัตริย์เพียงคนเดียว
3 แล้วจะพาคนทั้งหมดกลับมาหาท่าน เมื่อจัดการคนที่ท่านตามหาได้ ก็เหมือนได้ทุกคนกลับมา ทุกคนจะอยู่กันอย่างสงบ”
4 อับซาโลมกับผู้อาวุโสทั้งหมดของอิสราเอลเห็นชอบกับแผนนี้
5 แต่อับซาโลมกล่าวว่า “เรียกหุชัยชาวอารคีมาด้วย เราจะฟังว่าเขาคิดอย่างไร”
6 เมื่อหุชัยมาถึง อับซาโลมเล่าแผนของอาหิโธเฟลให้ฟัง แล้วถามว่า “เราควรทำตามหรือไม่? ถ้าไม่ เจ้าก็บอกมา”
7 หุชัยตอบว่า “ครั้งนี้คำปรึกษาของอาหิโธเฟลไม่ดี”
8 เขากล่าวต่อว่า “ท่านก็รู้ว่าพ่อของท่านกับคนของเขาเป็นนักรบกล้า และตอนนี้ดุร้ายราวกับแม่หมีที่ถูกแย่งลูกในทุ่ง พ่อของท่านชำนาญศึก จะไม่พักค้างคืนอยู่กับกองทหาร
9 บัดนี้เขาคงซ่อนอยู่ในหลุมหรือที่อื่นสักแห่ง ถ้าคนของเราบางคนล้มตายในการโจมตีครั้งแรก ผู้ได้ยินข่าวจะพูดว่า ‘คนที่ติดตามอับซาโลมถูกฆ่าเสียแล้ว!’
10 แม้แต่นักรบใจกล้าอย่างสิงโต ก็จะขวัญหนีดีฝ่อ เพราะทั่วอิสราเอลรู้ว่าพ่อของท่านเป็นนักรบกล้า และคนของเขาก็กล้าหาญ
11 ข้าจึงเสนอให้รวบรวมชาวอิสราเอลทั้งหมดมาหาท่าน ตั้งแต่ดานจนถึงเบเออร์เชบา มากมายเหมือนทรายริมทะเล และให้ท่านออกนำทัพเอง
12 แล้วเราจะไปโจมตีเขา ณ ที่ซึ่งพบตัว เราจะเข้าประชิดราวกับน้ำค้างที่ปกคลุมพื้นดิน จะไม่เหลือเขาหรือคนที่อยู่กับเขาแม้แต่คนเดียว
13 ถ้าเขาเข้าไปในเมือง ชาวอิสราเอลทั้งหมดจะนำเชือกมาลากเมืองนั้นลงแม่น้ำ จนไม่เหลือแม้แต่ก้อนหินเล็ก ๆ”
14 อับซาโลมกับชาวอิสราเอลทั้งหมดพูดว่า “คำปรึกษาของหุชัยชาวอารคีดีกว่าของอาหิโธเฟล” เพราะพระยาห์เวห์ทรงกำหนดให้คำปรึกษาที่ดีของอาหิโธเฟลถูกล้มเลิก เพื่อพระองค์จะนำภัยมาสู่อับซาโลม
15 หุชัยจึงบอกศาโดกกับอาบียาธาร์ปุโรหิตว่า “อาหิโธเฟลเสนอแผนอย่างนั้นแก่อับซาโลมและผู้อาวุโสอิสราเอล ส่วนข้าเสนอแผนอย่างนี้
16 บัดนี้รีบส่งข่าวถึงดาวิดว่า ‘คืนนี้อย่าพักที่ท่าข้ามในถิ่นทุรกันดาร จงข้ามไปให้พ้น มิฉะนั้นกษัตริย์กับคนทั้งหมดที่อยู่กับท่านอาจถูกกวาดล้าง’ ”
17 โยนาธานกับอาหิมาอัสรออยู่ข้างน้ำพุเอนโรเกล คนรับใช้หญิงคนหนึ่งคอยไปบอกข่าวแก่พวกเขา แล้วทั้งสองจึงไปทูลกษัตริย์ดาวิด เพราะพวกเขาไม่อาจเสี่ยงให้ใครเห็นขณะเข้าเมือง
18 แต่เด็กหนุ่มคนหนึ่งเห็นทั้งสองและไปบอกอับซาโลม โยนาธานกับอาหิมาอัสจึงรีบไปที่บ้านชายคนหนึ่งในบาฮูริม ซึ่งมีบ่อน้ำในลานบ้าน แล้วลงไปในบ่อ
19 หญิงคนนั้นเอาผ้าคลุมปากบ่อ แล้วโปรยเมล็ดข้าวบดไว้ข้างบน จึงไม่มีใครรู้เรื่อง
20 คนของอับซาโลมมาถึงบ้านและถามนางว่า “อาหิมาอัสกับโยนาธานอยู่ไหน?”
นางตอบว่า “พวกเขาข้ามลำธารไปแล้ว”
คนเหล่านั้นตามหาแต่ไม่พบ จึงกลับเยรูซาเล็ม
21 เมื่อพวกเขาไปแล้ว ทั้งสองก็ขึ้นจากบ่อไปทูลกษัตริย์ดาวิดว่า “ลุกขึ้นรีบข้ามน้ำไป เพราะอาหิโธเฟลเสนอแผนโจมตีท่านเช่นนี้”
22 ดาวิดกับทุกคนที่อยู่ด้วยลุกขึ้นข้ามแม่น้ำจอร์แดน พอรุ่งเช้าไม่มีใครเหลืออยู่ฝั่งเดิมเลย
23 เมื่ออาหิโธเฟลเห็นว่าไม่มีใครทำตามคำปรึกษาของตน เขาก็ผูกอานลา ขี่กลับเมืองของตน จัดการเรื่องบ้านให้เรียบร้อย แล้วผูกคอตาย เขาถูกฝังในที่ฝังศพของพ่อ
24 ดาวิดมาถึงมาหะนาอิม ส่วนอับซาโลมกับชาวอิสราเอลทั้งหมดที่อยู่กับเขาข้ามแม่น้ำจอร์แดน
25 อับซาโลมตั้งอามาสาเป็นผู้บัญชาการกองทัพแทนโยอาบ อามาสาเป็นบุตรของชายชื่ออิธรา ชาวอิสราเอล อิธราได้หลับนอนกับอาบีกายิลบุตรสาวของนาหาช ซึ่งเป็นพี่น้องกับนางเศรุยาห์แม่ของโยอาบ
26 อิสราเอลกับอับซาโลมตั้งค่ายในแผ่นดินกิเลอาด
27 เมื่อดาวิดมาถึงมาหะนาอิม โชบี บุตรของนาหาช จากเมืองรับบาห์ของชาวอัมโมน มาคีร์ บุตรของอัมมีเอล จากโลเดบาร์ และบารซิลลัยชาวกิเลอาดจากโรเกลิม
28 นำเตียง อ่าง ภาชนะดินเผา ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ แป้ง ข้าวคั่ว ถั่ว ถั่วเลนทิล ธัญพืชคั่ว
29 น้ำผึ้ง เนย แกะ และเนยแข็งจากฝูงวัว มาให้ดาวิดกับคนของท่านกิน เพราะพวกเขากล่าวว่า “ผู้คนหิว เหนื่อย และกระหายในถิ่นทุรกันดาร”