7
1 ในปีที่สี่แห่งรัชกาลกษัตริย์ดาริอัส วันที่สี่ของเดือนที่เก้า คือเดือนคิสเลฟ ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเศคาริยาห์
2 ชาวเบธเอลส่งชาเรเซอร์ เรเกมเมเลค และคนของพวกเขามาขอความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์
3 และมาถามปุโรหิตประจำวิหารของพระยาห์เวห์จอมทัพกับผู้ประกาศสาส์นว่า “ข้าพเจ้าควรร้องไห้ในเดือนที่ห้าและแยกตัวอยู่ อย่างที่ทำมาหลายปีนี้ต่อไปหรือ?”
4 ถ้อยคำของพระยาห์เวห์จอมทัพมาถึงข้าพเจ้าว่า
5 “จงบอกผู้คนทั้งแผ่นดินและปุโรหิตว่า ‘เมื่อพวกคุณอดอาหารและไว้ทุกข์ในเดือนที่ห้าและเดือนที่เจ็ด ตลอดเจ็ดสิบปีนี้ พวกคุณอดอาหารเพื่อเราหรือ? เพื่อเราจริง ๆ หรือ?
6 เมื่อกินและดื่ม พวกคุณไม่ได้กินเพื่อตัวเองและดื่มเพื่อตัวเองหรือ?
7 นี่ไม่ใช่คำที่พระยาห์เวห์ประกาศผ่านผู้ประกาศสาส์นในอดีตหรือ? ครั้งนั้นเยรูซาเล็มมีผู้คนอาศัยอยู่และเจริญรุ่งเรือง เมืองโดยรอบก็เช่นกัน ทั้งแดนใต้และที่ราบลุ่มก็มีผู้คนอาศัยอยู่’ ”
8 ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเศคาริยาห์ว่า
9 “พระยาห์เวห์จอมทัพเคยกล่าวดังนี้ ‘จงตัดสินคดีอย่างเป็นธรรม แต่ละคนจงมีน้ำใจและเมตตาต่อพี่น้องของตน
10 อย่ากดขี่แม่ม่าย เด็กกำพร้าพ่อ คนต่างถิ่น หรือคนยากจน และอย่าให้ใครคิดร้ายต่อพี่น้องอยู่ในใจ’
11 แต่พวกเขาไม่ยอมฟัง หันหลังให้ และอุดหูเพื่อจะไม่ได้ยิน
12 พวกเขาทำใจให้แข็งดั่งหินเหล็กไฟ เพื่อจะไม่ฟังบทบัญญัติและคำที่พระยาห์เวห์จอมทัพส่งมาโดยวิญญาณของพระองค์ ผ่านผู้ประกาศสาส์นในอดีต พระยาห์เวห์จอมทัพจึงโกรธอย่างรุนแรง
13 เรื่องจึงเป็นเช่นนี้ เมื่อพระองค์เรียก พวกเขาไม่ยอมฟัง เมื่อพวกเขาเรียก เราก็จะไม่ฟัง” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว
14 “แต่เราจะใช้พายุหมุนกระจายพวกเขาไปท่ามกลางชนชาติทั้งหลายที่พวกเขาไม่รู้จัก แผ่นดินจึงรกร้างเมื่อพวกเขาจากไป ไม่มีใครเดินผ่านหรือกลับมา เพราะพวกเขาทำให้แผ่นดินอันน่ารื่นรมย์กลายเป็นที่รกร้าง”