1 โซโลมอน​ใช้เวลาสร้างวังของพระองค์​สิบสามปี แล้ววังทั้งหลังก็เสร็จ 2 พระองค์​สร้างอาคารพระราชวังที่เรียกว่า “บ้านป่าเลบานอน” ยาวหนึ่งร้อยศอก*7:2 หนึ่งศอกคือระยะจากปลายนิ้วกลางถึงข้อศอกของคนคนหนึ่ง หรือประมาณสิบแปดนิ้ว หรือสี่สิบหกเซนติเมตร กว้างห้าสิบศอก สูงสามสิบศอก ตั้งอยู่บนเสาไม้ซีดาร์​สี่แถว และมีคานไม้ซีดาร์​วางบนเสา 3 ด้านบนมุงด้วยไม้ซีดาร์​เหนือคานสี่สิบห้าท่อนที่วางบนเสา แถวละสิบห้าท่อน 4 มีคานสามแถว และหน้าต่างอยู่ตรงข้ามหน้าต่างเป็นสามชั้น 5 ประตูและวงกบทั้งหมดทำเป็นสี่เหลี่ยมด้วยคาน หน้าต่างอยู่ตรงข้ามหน้าต่างเป็นสามชั้น 6 พระองค์​สร้างโถงเสา ยาวห้าสิบศอก กว้างสามสิบศอก ด้านหน้ามีมุขพร้อมเสาและธรณีประตู 7 พระองค์​สร้างโถงบัลลังก์​สำหรับพิพากษาคดี คือโถงพิพากษา กรุด้วยไม้ซีดาร์​ตั้งแต่พื้นจรดเพดาน 8 ส่วนวังที่พระองค์​ประทับอยู่ในลานชั้นในถัดจากโถง และมีลักษณะก่อสร้างเช่นเดียวกัน พระองค์​ยังสร้างวังให้ธิดาของฟาโรห์​ซึ่งทรงรับมาเป็นภรรยา ให้มีลักษณะเหมือนโถงนี้ 9 อาคารทั้งหมดนี้สร้างด้วยหินราคาแพง ตัดตามขนาดและเลื่อยแต่งทั้งด้านในและด้านนอก ตั้งแต่รากฐานถึงขอบบน รวมทั้งภายนอกไปถึงลานใหญ่ 10 รากฐานเป็นหินราคาแพงก้อนใหญ่ บางก้อนยาวสิบศอก บางก้อนแปดศอก 11 ส่วนที่อยู่เหนือรากฐานก็เป็นหินราคาแพงที่ตัดตามขนาด และไม้ซีดาร์ 12 ลานใหญ่โดยรอบมีกำแพงหินสกัดสามชั้นและคานไม้ซีดาร์​หนึ่งชั้น เหมือนลานชั้นในของพระวิหาร​พระยาห์เวห์​และมุขของพระวิหาร

13 กษัตริย์​โซโลมอน​ส่งคนไปนำฮีรามจากไทระมา 14 ฮีรามเป็นบุตรของหญิงม่ายเผ่านัฟทาลี บิดาของเขาเป็นชาวไทระที่ทำงานทองสัมฤทธิ์ เขามีปัญญา ความเข้าใจ และความชำนาญในงานทองสัมฤทธิ์​ทุกชนิด เมื่อมาหากษัตริย์​โซโลมอน​แล้ว เขาก็ทำงานทุกอย่างให้พระองค์ 15 เขาหล่อเสาทองสัมฤทธิ์​สองต้น แต่ละต้นสูงสิบแปดศอก และต้องใช้เชือกยาวสิบสองศอกวัดรอบแต่ละต้น 16 เขาหล่อหัวเสาทองสัมฤทธิ์​สองอันสำหรับวางบนยอดเสา แต่ละอันสูงห้าศอก 17 เขาทำตาข่ายลายสานและลายพวงโซ่ประดับหัวเสา เป็นลายเจ็ดชุดสำหรับหัวเสาแต่ละหัว 18 เขาทำเสาและประดับผลทับทิมสองแถวล้อมรอบตาข่ายชุดหนึ่งเพื่อคลุมหัวเสาบนยอดเสา และทำเช่นเดียวกันกับหัวเสาอีกหัว 19 หัวเสาบนเสาที่มุขมีลวดลายดอกลิลลีสูงสี่ศอก 20 บนเสาทั้งสองยังมีหัวเสาอยู่เหนือส่วนนูนข้างตาข่าย รอบหัวเสาอีกหัวหนึ่งมีผลทับทิมสองร้อยผลเรียงเป็นแถว 21 เขาตั้งเสาไว้ที่มุขพระวิหาร เสาด้านขวาชื่อยาคีน ส่วนเสาด้านซ้ายชื่อโบอาส 22 ยอดเสามีลายดอกลิลลี งานสร้างเสาจึงเสร็จสิ้น

23 เขาหล่ออ่างใหญ่ที่เรียกว่า “ทะเล” เป็นทรงกลม วัดจากขอบด้านหนึ่งถึงอีกด้านได้สิบศอก สูงห้าศอก และวัดรอบได้สามสิบศอก 24 ใต้ขอบอ่างโดยรอบมีลายดอกตูมล้อมอ่างตามระยะสิบศอก ลายดอกตูมนี้เรียงสองแถว หล่อขึ้นพร้อมกับตัวอ่าง 25 อ่างตั้งอยู่บนรูปวัวสิบสองตัว สามตัวหันหน้าไปทางเหนือ สามตัวหันไปทางตะวันตก สามตัวหันไปทางใต้ และสามตัวหันไปทางตะวันออก ส่วนท้ายของวัวทุกตัวหันเข้าด้านใน 26 ผนังอ่างหนาหนึ่งฝ่ามือ ขอบทำเหมือนขอบถ้วย มีรูปทรงคล้ายดอกลิลลี อ่างจุน้ำได้สองพันบัท

27 เขาทำฐานทองสัมฤทธิ์​สิบฐาน แต่ละฐานยาวสี่ศอก กว้างสี่ศอก และสูงสามศอก 28 ฐานเหล่านั้นมีแผงด้านข้างอยู่ระหว่างกรอบนูน 29 บนแผงระหว่างกรอบนูนมีรูปสิงโต วัว และเครูบ เหนือกรอบนูนมีฐานรอง และใต้รูปสิงโตกับวัวมีลายพวงห้อย 30 แต่ละฐานมีล้อทองสัมฤทธิ์​สี่ล้อและเพลาทองสัมฤทธิ์ ขาทั้งสี่มีที่รองรับซึ่งหล่อไว้ใต้อ่าง พร้อมลายพวงที่ด้านข้างแต่ละข้าง 31 ช่องเปิดภายในหัวฐานด้านบนกว้างหนึ่งศอก ช่องเปิดนี้กลมเหมือนงานฐานรอง มีขนาดหนึ่งศอกครึ่ง รอบช่องเปิดมีลายแกะสลัก แต่แผงด้านข้างเป็นสี่เหลี่ยม ไม่ใช่วงกลม 32 ล้อสี่ล้ออยู่ใต้แผงข้าง เพลาล้อติดอยู่กับฐาน แต่ละล้อสูงหนึ่งศอกครึ่ง 33 ล้อทำอย่างล้อรถรบ ทั้งเพลา ขอบล้อ ซี่ล้อ และดุมล้อเป็นโลหะหล่อทั้งหมด 34 ที่มุมทั้งสี่ของแต่ละฐานมีที่รองรับสี่อัน ซึ่งหล่อเป็นส่วนเดียวกับฐาน 35 ด้านบนของฐานมีขอบกลมสูงครึ่งศอก และที่รองรับกับแผงด้านบนของฐานเป็นส่วนเดียวกันกับฐาน 36 เขาแกะสลักรูปเครูบ สิงโต และต้นอินทผลัมบนแผ่นที่รองรับและบนแผง แต่ละรูปอยู่ในที่ของตน พร้อมลายพวงโดยรอบ 37 เขาทำฐานทั้งสิบด้วยวิธีนี้ ทุกฐานหล่อเป็นแบบเดียวกัน มีขนาดและรูปทรงเหมือนกัน 38 เขาทำอ่างทองสัมฤทธิ์​สิบใบ ใบหนึ่งจุน้ำได้สี่สิบบัท†7:38 หนึ่งบัทเท่ากับหนึ่งในสิบของหนึ่งโคร์ หรือประมาณห้าจุดหกแกลลอนสหรัฐ หรือยี่สิบเอ็ดลิตร ดังนั้นสี่สิบบัทจึงเท่ากับประมาณสองร้อยยี่สิบสี่แกลลอน หรือแปดร้อยสี่สิบลิตร อ่างแต่ละใบวัดได้สี่ศอก และวางบนฐานหนึ่งฐานในบรรดาฐานทั้งสิบ 39 เขาวางฐานห้าฐานทางขวาของพระวิหาร และอีกห้าฐานทางซ้าย ส่วนอ่างใหญ่ที่เรียกว่า “ทะเล” วางทางขวาของพระวิหาร​ทางตะวันออกค่อนไปทางใต้

40 ฮีรามทำหม้อ พลั่ว และอ่าง เขาจึงทำงานทั้งหมดที่รับทำให้กษัตริย์​โซโลมอน​ในพระวิหาร​พระยาห์เวห์​เสร็จ คือ 41 เสาสองต้น หัวเสารูปชามสองหัวบนยอดเสา และตาข่ายสองชุดที่คลุมหัวเสารูปชาม 42 ผลทับทิมสี่ร้อยผลสำหรับตาข่ายสองชุด ชุดละสองแถว เพื่อคลุมหัวเสารูปชามบนยอดเสา 43 ฐานสิบฐานและอ่างสิบใบบนฐาน 44 อ่างใหญ่ที่เรียกว่า “ทะเล” หนึ่งใบ กับรูปวัวสิบสองตัวรองรับอ่าง 45 หม้อ พลั่ว และอ่าง ภาชนะทุกชิ้นที่ฮีรามทำถวายกษัตริย์​โซโลมอน​สำหรับพระวิหาร​พระยาห์เวห์​ทำจากทองสัมฤทธิ์​ขัดเงา 46 กษัตริย์​ให้หล่อสิ่งเหล่านี้ที่พื้นราบลุ่มแม่น้ำจอร์แดน ในดินเหนียวระหว่างสุคคทกับศาเรธาน 47 โซโลมอน​ไม่ได้ชั่งน้ำหนักภาชนะทั้งหมด เพราะมีมากเหลือเกิน จึงไม่ทราบน้ำหนักทองสัมฤทธิ์

48 โซโลมอน​ทรงทำเครื่องใช้ทุกชิ้นในพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์ คือแท่นบูชาทองคำ และโต๊ะทองคำสำหรับวางขนมปังที่ตั้งถวาย 49 เชิงตะเกียงทองคำบริสุทธิ์ห้าคันทางขวาและห้าคันทางซ้ายหน้าห้องชั้นใน ดอกไม้ประดับ ตะเกียง และคีมทองคำ 50 ถ้วย กรรไกรตัดไส้ตะเกียง อ่าง ช้อน และกระถางไฟ ทำจากทองคำบริสุทธิ์ รวมทั้งบานพับประตูห้องชั้นในคือห้องบริสุทธิ์ที่สุด และบานพับประตูห้องโถงพระวิหาร​ก็ทำจากทองคำ

51 เมื่องานทั้งหมดที่กษัตริย์​โซโลมอน​ทำในพระวิหาร​พระยาห์เวห์​เสร็จ พระองค์​นำเงิน ทอง และภาชนะที่ดาวิดบิดาของพระองค์​อุทิศไว้เข้าไปเก็บในคลังของพระวิหาร​พระยาห์เวห์