พระคัมภีร์แห่งเสรีภาพ 2 โครินธ์ 10

1 ตอนนี้ ข้าพเจ้าเปาโลเอง ขอร้องพวกคุณด้วยความถ่อมตนและความอ่อนโยนของพระคริสต์ ข้าพเจ้าผู้เมื่ออยู่ต่อหน้าพวกคุณดูต่ำต้อย แต่เมื่ออยู่ห่างกลับกล้าหาญต่อพวกคุณ 2 ข้าพเจ้าขอร้องว่า เมื่อข้าพเจ้าอยู่กับพวกคุณ อย่าให้ข้าพเจ้าต้องแสดงความกล้าหาญด้วยความมั่นใจแบบที่ข้าพเจ้าตั้งใจจะใช้กับบางคน ผู้คิดว่าเราดำเนินชีวิตตามเนื้อหนัง 3 เพราะแม้เราดำเนินชีวิตอยู่ในเนื้อหนัง เราก็ไม่ได้ทำสงครามตามเนื้อหนัง 4 เพราะอาวุธที่เราใช้ทำสงครามไม่ใช่อาวุธของเนื้อหนัง แต่มีพลังอย่างยิ่งต่อหน้าพระเจ้าในการทำลายป้อมปราการ 5 เราทำลายความคิดที่มนุษย์สร้างขึ้น และสิ่งสูงส่งทุกอย่างที่ยกตัวต่อต้านความรู้เรื่องพระเจ้า และจับความคิดทุกอย่างเป็นเชลยให้เชื่อฟังพระคริสต์ 6 และเราพร้อมจะลงโทษการไม่เชื่อฟังทุกอย่าง เมื่อการเชื่อฟังของพวกคุณครบถ้วนแล้ว

7 พวกคุณมองแต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าหรือ? ถ้าใครมั่นใจในตัวเองว่าเขาเป็นของพระคริสต์ ก็ให้เขาคิดเรื่องนี้อีกครั้งด้วยตัวเองว่า เช่นเดียวกับที่เขาเป็นของพระคริสต์ เราก็เป็นของพระคริสต์ด้วย 8 เพราะถึงข้าพเจ้าจะอวดมากกว่านี้อีกบ้างเกี่ยวกับสิทธิอำนาจของเรา ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าประทานเพื่อเสริมสร้างพวกคุณ ไม่ใช่เพื่อทำลายพวกคุณ ข้าพเจ้าก็จะไม่อับอาย 9 ข้าพเจ้าพูดอย่างนี้เพื่อไม่ให้ดูเหมือนว่าข้าพเจ้าพยายามขู่พวกคุณให้กลัวด้วยจดหมาย 10 เพราะพวกเขาพูดว่า “จดหมายของเขาหนักแน่นและแข็งกร้าว แต่เมื่อพบตัวจริง เขาดูอ่อนแอ และคำพูดของเขาก็น่าดูหมิ่น” 11 คนเช่นนั้นจงคิดไว้ว่า เมื่อเราไม่อยู่ สิ่งที่เราพูดในจดหมายเป็นอย่างไร เมื่อเราอยู่ต่อหน้า การกระทำของเราก็จะเป็นอย่างนั้น

12 เราไม่กล้าจัดตัวเองไว้ในกลุ่ม หรือเปรียบเทียบตัวเองกับบางคนที่ยกย่องตัวเอง แต่พวกเขาวัดตัวเองด้วยตัวเอง และเปรียบเทียบตัวเองกับตัวเอง จึงไม่เข้าใจ 13 แต่เราจะไม่อวดเกินขอบเขตที่เหมาะสม เราจะอวดภายในขอบเขตที่พระเจ้าทรงกำหนดให้เรา ซึ่งขอบเขตนั้นมาถึงพวกคุณด้วย 14 เราไม่ได้ก้าวล้ำเกินขอบเขต ราวกับว่าเราไปไม่ถึงพวกคุณ เพราะเราได้นำข่าวดีของพระคริสต์ไปถึงพวกคุณแล้ว 15 เราไม่อวดเกินขอบเขตโดยเอาผลงานของคนอื่นมาอวด แต่เราหวังว่า เมื่อความเชื่อของพวกคุณเติบโตขึ้น พวกคุณจะช่วยให้งานของเราขยายออกไปอย่างมากภายในขอบเขตของเรา 16 เพื่อเราจะประกาศข่าวดีในดินแดนที่ไกลออกไปจากพวกคุณ ไม่ใช่อวดสิ่งที่คนอื่นทำสำเร็จไว้แล้ว 17 แต่ “คนที่อวด ก็จงอวดในองค์พระผู้เป็นเจ้า”✡ 18 เพราะไม่ใช่คนที่รับรองตัวเองที่ได้รับการยอมรับ แต่เป็นคนที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงรับรอง