1 เอลีชาพูด​ว่า “จงฟังพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า ‘พรุ่งนี้เวลาประมาณนี้ แป้งเนื้อละเอียดหนึ่งเสอาห์*7:1 หนึ่งเสอาห์มีประมาณ 7 ลิตร​หรือ 1.9 แกลลอน​หรือ 0.8 เพ็ก จะขายกันหนึ่งเชเขล†7:1 หนึ่งเชเขลหนักประมาณ 10 กรัม​หรือประมาณ 0.35 ออนซ์​ในบริบทนี้น่า​จะ​เป็นเหรียญเงิน​ที่มีน้ำหนักประมาณนี้ และข้าวบาร์เลย์สองเสอาห์​ก็หนึ่งเชเขล​ที่ประตูเมืองสะ​มาเรีย’ ”

2 นายทหารผู้คอยพยุง​กษัตริย์​ตอบคนของพระเจ้า​ว่า “ดูสิ ต่อ​ให้พระยาห์เวห์​ทรงเปิดหน้าต่างแห่งสวรรค์ เรื่องอย่างนี้​จะ​เกิด​ขึ้น​ได้​หรือ?”

เอลีชาตอบ​ว่า “ดูสิ ท่าน​จะ​เห็น​กับตา แต่​จะ​ไม่​ได้กิน”

3 มีชายโรคเรื้อนสี่คนนั่ง​อยู่ตรงทาง​เข้าประตูเมือง พวกเขาพูดกัน​ว่า “ทำไม​พวกเรานั่ง​อยู่​ที่นี่จน​ตาย? 4 ถ้า​เรา​บอก​ว่า ‘เข้าเมืองกันเถอะ’ ในเมือง​ก็มีการกันดารอาหาร พวกเรา​จะ​ตาย​ที่นั่น ถ้านั่ง​อยู่​ที่นี่​ก็​ตายเหมือนกัน เพราะฉะนั้น​ไปกันเถอะ มอบตัว​ต่อกองทัพซีเรีย ถ้า​พวกเขาไว้ชีวิต​เรา​ก็​จะมีชีวิต แต่​ถ้า​เขาฆ่า​เรา​เรา​ก็เพียง​ตายเท่านั้น”

5 พวกเขา​จึงลุก​ขึ้นตอนพลบค่ำ​และ​ไป​ยังค่าย​ของซีเรีย เมื่อ​มา​ถึงขอบค่าย ดูสิ ไม่มีใคร​อยู่​ที่นั่นเลย 6 เพราะองค์เจ้า‡7:6 คำ​ที่แปล​ว่า “องค์เจ้า” คือ “อาโดนาย” ทรงทำให้กองทัพซีเรียได้ยินเสียงรถศึก เสียงม้า และเสียงกองทัพใหญ่ พวกเขา​จึงพูดกัน​ว่า “ดูสิ กษัตริย์แห่งอิสราเอลจ้างบรรดา​กษัตริย์​ของชาวฮิตไทต์​กับบรรดา​กษัตริย์​ของชาวอียิปต์​มาโจมตี​เรา” 7 พวกเขา​จึงลุก​ขึ้นหนี​ในยามพลบค่ำ ทิ้งกระโจม ม้า และลาไว้ ทิ้งค่ายไว้ตามเดิม แล้วหนีเอาชีวิตรอด 8 เมื่อชายโรคเรื้อนเหล่านี้​มา​ถึงขอบค่าย พวกเขาเข้าไป​ในกระโจมหลังหนึ่ง กิน​และดื่ม แล้วเอาเงินทอง​และเสื้อผ้า​ออก​ไปซ่อนไว้ จากนั้น​ก็​กลับ​มา​เข้ากระโจมอีกหลัง เอา​ของ​ออก​ไปซ่อนอีก 9 แล้ว​พวกเขาพูดกัน​ว่า “สิ่ง​ที่​เรา​ทำ​อยู่นี้​ไม่ถูก วันนี้​เป็นวันแห่งข่าวดี แต่​เรา​กลับเงียบไว้ ถ้ารอจนรุ่งเช้าการลงโทษ​จะ​มา​ถึง​เรา เพราะฉะนั้น​ไปกันเถอะ ไป​บอกคนในวัง​ของ​กษัตริย์”

10 พวกเขา​จึง​มาร้องเรียกคนเฝ้าประตูเมือง​และ​บอก​ว่า “พวกเรา​ไป​ถึงค่ายซีเรีย​แล้ว ดูสิ ไม่มีใคร​อยู่​ที่นั่น ไม่มีแม้แต่เสียงคน มี​แต่ม้า​ที่ผูกไว้ ลา​ที่ผูกไว้ และกระโจม​ที่​ยัง​อยู่ตามเดิม”

11 คนเฝ้าประตูเมือง​จึงร้อง​บอกเข้าไป​ถึงคนในวัง​ของ​กษัตริย์

12 กษัตริย์ลุก​ขึ้นกลางดึก​และพูด​กับผู้รับใช้​ว่า “ข้า​จะ​บอก​ให้​พวกเจ้ารู้​ว่าชาวซีเรีย​ทำอะไร​กับ​พวกเรา พวกเขารู้​ว่า​พวกเราหิว​จึง​ออก​จากค่าย​ไปซ่อน​ในทุ่ง คิด​ว่า ‘เมื่อคนในเมือง​ออก​มา​เรา​จะจับ​เป็น​แล้วเข้าไปยึดเมือง’ ”

13 ผู้รับใช้คนหนึ่ง​ตอบ​ว่า “โปรด​ให้คนบางคนเอาม้าห้าตัว​ที่​ยังเหลือ​อยู่​ในเมือง​ไปเถิด ดูสิ พวกมัน​ก็เหมือนชาวอิสราเอลทั้งหมด​ที่​ยังเหลือ​อยู่​ในเมืองนี้ ดูสิ พวกมัน​ก็เหมือนชาวอิสราเอลทั้งหมด​ที่สูญ​สิ้น​ไป​แล้ว ให้​เรา​ส่งคน​ออก​ไปดู”

14 พวกเขา​จึงจัดรถศึกสองคันพร้อมม้า และ​กษัตริย์​ส่งคน​ออก​ไปตามดูกองทัพซีเรียพร้อม​สั่ง​ว่า “ไปดูเถิด”

15 พวกเขาตาม​ไปจนถึงแม่น้ำจอร์แดน ดูสิ ตลอดทางเต็ม​ไปด้วยเสื้อผ้า​และสัมภาระ​ที่ชาวซีเรียโยนทิ้งขณะเร่งหนี ผู้นำสาร​กลับ​มารายงาน​ต่อ​กษัตริย์ 16 ประชาชน​จึง​ออก​ไปปล้นค่ายซีเรีย แป้งเนื้อละเอียดหนึ่งเสอาห์§7:16 หนึ่งเสอาห์มีประมาณ 7 ลิตร​หรือ 1.9 แกลลอน​หรือ 0.8 เพ็ก ขายกันหนึ่งเชเขล​และข้าวบาร์เลย์สองหน่วยตวง ขายกันหนึ่งเชเขล*7:16 หนึ่งเชเขลหนักประมาณ 10 กรัม​หรือประมาณ 0.35 ออนซ์​ในบริบทนี้น่า​จะ​เป็นเหรียญเงิน​ที่มีน้ำหนักประมาณนี้ ตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์ 17 กษัตริย์แต่งตั้งนายทหารผู้คอยพยุง​กษัตริย์​ให้ดูแลประตูเมือง แต่​ประชาชนเหยียบ​เขา​ที่ประตูจน​ตายตาม​ที่คนของพระเจ้า​ได้​กล่าวไว้ เมื่อ​กษัตริย์​ลง​มาหา​เขา 18 เหตุการณ์​เป็น​ไปตาม​ที่คนของพระเจ้าพูด​กับ​กษัตริย์​ว่า “พรุ่งนี้เวลาประมาณนี้ ข้าวบาร์เลย์สองเสอาห์†7:18 หนึ่งเสอาห์มีประมาณ 7 ลิตร​หรือ 1.9 แกลลอน​หรือ 0.8 เพ็ก จะขายกันหนึ่งเชเขล‡7:18 หนึ่งเชเขลหนักประมาณ 10 กรัม​หรือประมาณ 0.35 ออนซ์​ในบริบทนี้น่า​จะ​เป็นเหรียญเงิน​ที่มีน้ำหนักประมาณนี้ และแป้งเนื้อละเอียดหนึ่งเสอาห์​ก็หนึ่งเชเขล​ที่ประตูเมืองสะ​มาเรีย” 19 นายทหารคนนั้นเคย​ตอบคนของพระเจ้า​ว่า “ดูสิ ต่อ​ให้พระยาห์เวห์​ทรงเปิดหน้าต่างแห่งสวรรค์ เรื่องอย่างนี้​จะ​เกิด​ขึ้น​ได้​หรือ?” และคนของพระเจ้า​ตอบ​ว่า “ดูสิ ท่าน​จะ​เห็น​กับตา แต่​จะ​ไม่​ได้กิน” 20 เหตุการณ์​ก็​เกิด​ขึ้น​กับ​เขาตามนั้น เพราะ​ประชาชนเหยียบ​เขา​ที่ประตูเมืองจน​ตาย