22
1 โยสิยาห์มีอายุแปดปีเมื่อเริ่มครองราชย์ และเขาครองราชย์ในเยรูซาเล็มสามสิบเอ็ดปี มารดาของเขาชื่อเยดีดาห์เป็นบุตรสาวของอาดายาห์แห่งโบสคัท 2 เขาทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ และดำเนินตามทางทั้งหมดของดาวิดบรรพบุรุษของเขา โดยไม่หันไปทางขวาหรือทางซ้าย
3 ในปีที่สิบแปดแห่งรัชกาลกษัตริย์โยสิยาห์ กษัตริย์ส่งชาฟานบุตรอาซาลิยาห์ผู้เป็นบุตรเมชุลลัมซึ่งเป็นอาลักษณ์ไปยังพระนิเวศของพระยาห์เวห์ โดยสั่งว่า 4 “จงขึ้นไปหาฮิลคียาห์มหาปุโรหิต ให้เขาตรวจนับเงินที่นำมาในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ซึ่งบรรดาผู้เฝ้าประตูได้รวบรวมจากประชาชน 5 ให้พวกเขามอบเงินนั้นไว้ในมือของคนงานผู้ควบคุมงานในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ และให้คนเหล่านั้นจ่ายเงินแก่คนงานที่ทำงานในพระนิเวศของพระยาห์เวห์เพื่อซ่อมแซมส่วนที่ชำรุดของพระนิเวศ 6 คือแก่ช่างไม้ ช่างก่อสร้าง และช่างหิน และใช้ซื้อไม้กับหินสกัดเพื่อซ่อมแซมพระนิเวศ 7 แต่ไม่ต้องเรียกบัญชีเงินที่มอบไว้ในมือของพวกเขา เพราะพวกเขาทำงานอย่างซื่อสัตย์”
8 ฮิลคียาห์มหาปุโรหิตกล่าวกับชาฟานอาลักษณ์ว่า “ข้าพเจ้าพบหนังสือธรรมบัญญัติในพระนิเวศของพระยาห์เวห์” ฮิลคียาห์มอบหนังสือให้ชาฟาน แล้วชาฟานก็อ่าน 9 ชาฟานอาลักษณ์กลับไปหากษัตริย์ และรายงานแก่กษัตริย์ว่า “ผู้รับใช้ของพระองค์ได้นำเงินที่พบในพระนิเวศออกมา และมอบไว้ในมือของคนงานผู้ควบคุมงานในพระนิเวศของพระยาห์เวห์แล้ว” 10 แล้วชาฟานอาลักษณ์ทูลกษัตริย์ว่า “ฮิลคียาห์ปุโรหิตมอบหนังสือเล่มหนึ่งให้ข้าพระองค์” จากนั้นชาฟานอ่านหนังสือนั้นต่อหน้ากษัตริย์
11 เมื่อกษัตริย์ได้ยินถ้อยคำในหนังสือธรรมบัญญัติ เขาก็ฉีกเสื้อผ้าของตน 12 กษัตริย์สั่งฮิลคียาห์ปุโรหิต อาหิคัมบุตรชาฟาน อัคโบร์บุตรมีคายาห์ ชาฟานอาลักษณ์ และอาสายาห์ผู้รับใช้ของกษัตริย์ว่า 13 “จงไปทูลถามพระยาห์เวห์เพื่อเรา เพื่อประชาชน และเพื่อยูดาห์ทั้งหมดเกี่ยวกับถ้อยคำในหนังสือที่พบนี้ เพราะพระพิโรธของพระยาห์เวห์ที่ลุกโชนต่อพวกเรานั้นรุนแรงยิ่ง เพราะบรรพบุรุษของเราไม่เชื่อฟังถ้อยคำในหนังสือนี้ และไม่ปฏิบัติตามทุกสิ่งที่เขียนไว้เกี่ยวกับพวกเรา”
14 ดังนั้นฮิลคียาห์ปุโรหิต อาหิคัม อัคโบร์ ชาฟาน และอาสายาห์จึงไปหาฮุลดาห์ผู้เผยพระวจนะหญิง ภรรยาของชัลลูมบุตรทิควาห์ผู้เป็นบุตรฮารฮัสผู้ดูแลคลังเสื้อผ้า ขณะนั้นนางอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มในย่านที่สอง แล้วพวกเขาสนทนากับนาง 15 นางกล่าวแก่พวกเขาว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ ‘จงบอกชายผู้ที่ส่งพวกเจ้ามาหาเราว่า 16 “พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘ดูสิเราจะนำภัยร้ายมาเหนือสถานที่นี้ และเหนือผู้อาศัยในที่นี่ คือทุกถ้อยคำในหนังสือที่กษัตริย์แห่งยูดาห์ได้อ่าน 17 เพราะพวกเขาละทิ้งเรา และเผาเครื่องหอมถวายพระอื่นเพื่อยั่วยุให้เราโกรธด้วยผลงานทั้งหมดจากมือของพวกเขา ดังนั้นความโกรธของเราจะลุกโชนต่อสถานที่นี้ และจะไม่ดับลง’ ” 18 แต่จงบอกกษัตริย์แห่งยูดาห์ผู้ที่ส่งพวกเจ้ามาทูลถามพระยาห์เวห์ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ ‘เกี่ยวกับถ้อยคำที่เจ้าได้ยินนั้น 19 เพราะใจของเจ้าอ่อนลง และเจ้าถ่อมตัวลงต่อหน้าพระยาห์เวห์เมื่อได้ยินสิ่งที่เราตรัสต่อสถานที่นี้ และต่อผู้อาศัยในที่นี่ว่าพวกเขาจะกลายเป็นที่รกร้างและเป็นคำสาป และเจ้าได้ฉีกเสื้อผ้าของเจ้า และร้องไห้ต่อหน้าเรา เราเองก็ได้ยินเจ้าเช่นกัน’ พระยาห์เวห์ตรัส 20 ‘เพราะฉะนั้น ดูสิ เราจะรวบรวมเจ้าไปอยู่กับบรรพบุรุษของเจ้า และเจ้าจะถูกนำไปยังที่ฝังศพของเจ้าอย่างสงบ ดวงตาของเจ้าจะไม่เห็นภัยร้ายทั้งหมดที่เราจะนำมาเหนือสถานที่นี้’ ” ’ ” แล้วพวกเขาก็นำข้อความนี้กลับไปทูลกษัตริย์
นี่เป็นร่างคำแปล โปรดส่งข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงมาที่ [email protected]