2
1 แต่ในหมู่ประชาชนก็เคยมีผู้พยากรณ์เท็จ เช่นเดียวกับที่จะมีผู้สอนเท็จอยู่ท่ามกลางพวกคุณ พวกเขาจะลอบนำแนวคำสอนที่นำไปสู่ความพินาศเข้ามา ถึงกับปฏิเสธองค์ผู้เป็นนายซึ่งได้ซื้อพวกเขาไว้ แล้วนำความพินาศอย่างรวดเร็วมาสู่ตนเอง 2 คนจำนวนมากจะทำตามวิถีผิดศีลธรรมของพวกเขา*2:2 TR อ่านว่า “วิถีแห่งความพินาศ” แทน “วิถีผิดศีลธรรม” และเพราะพวกเขา คนจะกล่าวร้ายหนทางแห่งความจริง 3 ด้วยความโลภ พวกเขาจะเอาเปรียบพวกคุณด้วยคำพูดหลอกลวง คำพิพากษาของพวกเขาซึ่งมีมาตั้งแต่โบราณไม่ได้ล่าช้า และความพินาศของพวกเขาไม่ได้หลับใหล
4 เพราะถ้าพระเจ้าไม่ทรงละเว้นเหล่าทูตสวรรค์เมื่อพวกเขาทำบาป แต่ทรงโยนพวกเขาลงทาร์ทารัส†2:4 ทาร์ทารัสเป็นอีกชื่อหนึ่งของนรก และขังพวกเขาไว้ในหลุมแห่งความมืดเพื่อรอการพิพากษา 5 ทั้งยังไม่ทรงละเว้นโลกโบราณ แต่ทรงรักษาโนอาห์ผู้ประกาศความชอบธรรมไว้กับอีกเจ็ดคน เมื่อทรงนำน้ำท่วมมาสู่โลกของคนที่ไม่เคารพพระเจ้า 6 ทั้งทรงทำให้เมืองโสโดมกับโกโมราห์กลายเป็นเถ้าถ่าน ตัดสินให้พินาศ และทำให้เมืองเหล่านั้นเป็นตัวอย่างแก่คนที่จะดำเนินชีวิตโดยไม่เคารพพระเจ้า 7 และทรงช่วยโลทผู้ชอบธรรมให้พ้น เขาทุกข์ใจอย่างมากเพราะการใช้ชีวิตอย่างเสเพลของคนชั่ว 8 เพราะขณะที่ผู้ชอบธรรมคนนั้นอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา สิ่งที่เขาเห็นและได้ยินจากการกระทำที่ฝ่าฝืนกฎ ทำให้จิตที่ชอบธรรมของเขาทรมานทุกวัน 9 องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ทรงรู้ว่าจะช่วยคนที่เคารพพระเจ้าให้พ้นจากการทดสอบได้อย่างไร และจะกักคนไม่ชอบธรรมไว้ให้รับโทษจนถึงวันพิพากษา 10 โดยเฉพาะคนที่ดำเนินชีวิตตามเนื้อหนังด้วยความใคร่ที่ทำให้เป็นมลทิน และดูหมิ่นอำนาจ พวกเขากล้าบ้าบิ่น เอาแต่ใจ และไม่กลัวที่จะกล่าวร้ายผู้มีศักดิ์ศรี 11 แต่เหล่าทูตสวรรค์ แม้จะมีกำลังและอำนาจมากกว่า ก็ไม่กล่าวคำพิพากษาที่เป็นการใส่ร้ายพวกเขาต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้า 12 แต่คนเหล่านี้เป็นเหมือนสัตว์ไร้เหตุผล ซึ่งโดยธรรมชาติเกิดมาเพื่อถูกจับและทำลาย พวกเขากล่าวร้ายเรื่องที่ตนไม่รู้ และในความพินาศของตนเอง พวกเขาจะพินาศอย่างแน่นอน 13 พวกเขาจะได้รับค่าตอบแทนจากความไม่ชอบธรรม ถือว่าการสำเริงสำราญในเวลากลางวันเป็นความสุข พวกเขาเป็นรอยด่างและตำหนิ เพลิดเพลินกับการหลอกลวงของตนขณะร่วมงานเลี้ยงกับพวกคุณ 14 ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความใคร่ที่จะล่วงประเวณี พวกเขาทำบาปไม่หยุด คอยล่อลวงจิตที่ไม่มั่นคง หัวใจฝึกจนชำนาญในความโลภ พวกเขาเป็นลูกที่ต้องคำสาป! 15 พวกเขาละทิ้งทางที่ถูกต้องและหลงไปตามทางของบาลาอัม บุตรของเบโอร์ ผู้รักค่าตอบแทนจากการทำผิด 16 แต่เขาถูกตำหนิเพราะการไม่เชื่อฟังของตน ลาที่พูดไม่ได้กลับพูดด้วยเสียงมนุษย์และหยุดความบ้าคลั่งของผู้พยากรณ์ไว้
17 คนเหล่านี้เป็นบ่อน้ำที่ไม่มีน้ำ เป็นเมฆที่พายุพัดไป ความมืดดำสนิทถูกสงวนไว้สำหรับพวกเขาตลอดไป 18 เพราะพวกเขาพูดคำโอ้อวดใหญ่โตแต่ไร้สาระ ใช้ความใคร่ของเนื้อหนังและความเสเพลล่อลวงคนที่กำลังหนีพ้นจริง ๆ จากผู้ที่ใช้ชีวิตอยู่ในความหลงผิด 19 พวกเขาสัญญาว่าจะให้อิสรภาพแก่คนเหล่านั้น ทั้งที่ตัวเองเป็นทาสของความเสื่อมสลาย เพราะใครถูกผู้ใดเอาชนะ ก็กลายเป็นทาสของผู้นั้น
20 เพราะถ้าหลังจากหนีพ้นมลทินของโลกด้วยการรู้จักองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระผู้ช่วยให้รอด คือพระเยซูคริสต์แล้ว พวกเขากลับไปพัวพันกับสิ่งเหล่านั้นอีกและพ่ายแพ้ สภาพสุดท้ายก็เลวร้ายกว่าสภาพแรก 21 เพราะถ้าพวกเขาไม่เคยรู้จักหนทางแห่งความชอบธรรมเลย ก็ยังจะดีกว่ารู้จักแล้วกลับหันหลังให้พระบัญชาอันบริสุทธิ์ที่ได้ส่งมอบแก่พวกเขา 22 สิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขาตรงกับสุภาษิตที่เป็นจริงว่า “สุนัขกลับไปหาอาเจียนของตัวเองอีก”✡2:22 สุภาษิต 26:11 และ “แม่หมูที่ล้างตัวแล้วก็กลับไปเกลือกกลิ้งในโคลน”
*2:2 2:2 TR อ่านว่า “วิถีแห่งความพินาศ” แทน “วิถีผิดศีลธรรม”
†2:4 2:4 ทาร์ทารัสเป็นอีกชื่อหนึ่งของนรก
✡2:22 2:22 สุภาษิต 26:11
นี่เป็นร่างคำแปล โปรดส่งข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงมาที่ [email protected]