6
1 ฉันเห็นเรื่องเลวร้ายอย่างหนึ่งภายใต้ดวงอาทิตย์ ซึ่งเป็นภาระหนักสำหรับมนุษย์ 2 พระเจ้าให้คนหนึ่งมีทรัพย์สมบัติ ความมั่งคั่ง และเกียรติยศ จนเขาไม่ขาดสิ่งใดที่ใจปรารถนา แต่พระเจ้ากลับไม่ให้เขาได้กินได้ใช้ทรัพย์นั้น คนแปลกหน้ากลับได้กินได้ใช้แทน นี่คือความว่างเปล่า และเป็นโรคร้าย
3 แม้คนหนึ่งจะมีลูกถึงร้อยคน มีอายุยืนยาวหลายปี ผ่านวันเวลามามากมาย แต่ใจไม่เคยอิ่มเอมกับสิ่งดี และยังไม่มีใครฝังศพให้ ฉันว่าเด็กที่คลอดออกมาโดยไม่มีชีวิตยังดีกว่าเขา 4 เพราะเด็กนั้นมาในความว่างเปล่า และจากไปในความมืด ชื่อของเด็กก็ถูกความมืดปกคลุม 5 เด็กนั้นไม่เคยเห็นหรือรู้จักดวงอาทิตย์ แต่กลับได้พักสงบยิ่งกว่าคนนั้น 6 แม้เขาจะมีชีวิตอยู่ถึงสองพันปี แต่ไม่ได้ชื่นชมสิ่งดี เลย ทุกคนก็ไปยังที่เดียวกันไม่ใช่หรือ? 7 งานทั้งสิ้นที่มนุษย์ตรากตรำทำก็เพื่อปากท้อง แต่ความอยากก็ยังไม่รู้จักอิ่ม 8 แล้วคนมีปัญญาได้เปรียบคนโง่ตรงไหน? คนยากจนที่รู้จักดำเนินชีวิตในสังคมจะได้ประโยชน์อะไร? 9 สิ่งที่ตามองเห็นดีกว่าความอยากที่เร่ร่อนไป นี่ก็เป็นความว่างเปล่าและการไล่คว้าสายลม 10 สิ่งใดที่เคยมีมา ก็มีชื่อเรียกมานานแล้ว และก็รู้กันอยู่แล้วว่ามนุษย์เป็นเช่นไร เขาไม่อาจสู้กับผู้ที่มีอำนาจเหนือกว่าตน 11 คำพูดมากมายก่อให้เกิดความว่างเปล่า แล้วมนุษย์ได้ประโยชน์อะไร? 12 ใครจะรู้ว่าอะไรดีสำหรับมนุษย์ในชีวิต ตลอดวันเวลาในชีวิตอันว่างเปล่าของเขาที่ผ่านไปเหมือนเงา? ใครจะบอกเขาได้ว่าภายใต้ดวงอาทิตย์จะเกิดอะไรขึ้นหลังจากเขาจากไป?
นี่เป็นร่างคำแปล โปรดส่งข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงมาที่ [email protected]