4
1 โมเสสตอบว่า “แต่ดูสิ พวกเขาจะไม่เชื่อผมและไม่ฟังผม พวกเขาจะพูดว่า ‘พระยาห์เวห์ไม่ได้ปรากฏแก่คุณหรอก’ ”
2 พระยาห์เวห์ถามเขาว่า “อะไรอยู่ในมือเจ้า?”
เขาตอบว่า “ไม้เท้า”
3 พระองค์ตรัสว่า “โยนลงพื้น”
เขาโยนไม้เท้าลงพื้น มันก็กลายเป็นงู โมเสสจึงวิ่งหนี
4 พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ยื่นมือไปจับหางมัน”
โมเสสยื่นมือไปจับ งูก็กลับเป็นไม้เท้าในมือเขา
5 พระองค์ตรัสว่า “ทำอย่างนี้เพื่อให้พวกเขาเชื่อว่า พระยาห์เวห์ พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกเขา พระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ ได้ปรากฏแก่เจ้า” 6 พระยาห์เวห์ตรัสอีกว่า “เอามือสอดเข้าไปในเสื้อคลุมตรงอก” โมเสสก็สอดมือเข้าไป พอดึงออกมา มือของเขาเป็นโรคเรื้อนขาวเหมือนหิมะ
เขาสอดมือเข้าไปในเสื้อคลุม พอดึงออกมา มือของเขาก็เป็นโรคเรื้อน ขาวเหมือนหิมะ
7 พระองค์ตรัสว่า “สอดมือเข้าไปในเสื้อคลุมอีกครั้ง”
เขาสอดมือเข้าไปอีก พอดึงออกจากเสื้อคลุม มือก็กลับเป็นเหมือนเนื้อส่วนอื่นของร่างกาย
8 “ถ้าพวกเขาไม่เชื่อเจ้าและไม่ยอมฟังสิ่งที่หมายสำคัญแรกบอก พวกเขาก็จะเชื่อสิ่งที่หมายสำคัญหลังบอก 9 แต่ถ้าพวกเขายังไม่เชื่อหมายสำคัญทั้งสองอย่างนี้และไม่ฟังเจ้า ให้เจ้าตักน้ำจากแม่น้ำมาเทลงบนพื้นดินแห้ง น้ำที่ตักจากแม่น้ำจะกลายเป็นเลือดบนพื้นดินแห้ง”
10 โมเสสพูดกับพระยาห์เวห์ว่า “พระองค์ผู้เป็นเจ้านาย*4:10 คำที่แปลว่า “พระองค์ผู้เป็นเจ้านาย” คือ “Adonai” ผมไม่เคยเป็นคนพูดคล่อง ทั้งเมื่อก่อนและตอนนี้ แม้พระองค์จะตรัสกับผมผู้รับใช้ของพระองค์แล้ว ผมก็ยังพูดติดขัดและไม่คล่องปาก”
11 พระยาห์เวห์ตรัสกับเขาว่า “ใครสร้างปากมนุษย์? ใครทำให้คนเป็นใบ้หรือหูหนวก มองเห็นหรือตาบอด? ไม่ใช่เราหรือ คือพระยาห์เวห์? 12 เพราะฉะนั้นไปเถอะ เราจะอยู่กับเจ้าเมื่อเจ้าพูด และจะสอนเจ้าว่าควรพูดอะไร”
13 โมเสสตอบว่า “พระองค์ผู้เป็นเจ้านาย ได้โปรดส่งคนอื่นไปเถอะ”
14 พระยาห์เวห์จึงโกรธโมเสส และตรัสว่า “แล้วอาโรน คนเลวีซึ่งเป็นพี่น้องของเจ้าล่ะ? เรารู้ว่าเขาพูดเก่ง ดูสิ เขากำลังออกมาพบเจ้า เมื่อเห็นเจ้าเขาจะดีใจจากใจจริง 15 เจ้าจงพูดกับเขาและบอกเขาว่าต้องพูดอะไร เราจะอยู่กับทั้งเจ้ากับเขาเมื่อพวกเจ้าพูด และจะสอนพวกเจ้าว่าควรทำอะไร 16 เขาจะพูดกับประชาชนแทนเจ้า เป็นเหมือนปากของเจ้า ส่วนเจ้าจะเป็นเหมือนพระเจ้าสำหรับเขา 17 จงถือไม้เท้านี้ไว้ในมือ เพราะเจ้าจะใช้มันทำหมายสำคัญต่าง ๆ”
18 โมเสสกลับไปหาเยโธรพ่อตาและพูดว่า “ขอให้ผมกลับไปหาพี่น้องร่วมชาติที่อียิปต์ เพื่อดูว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่”
เยโธรตอบโมเสสว่า “ไปโดยสวัสดิภาพเถอะ”
19 พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสในมีเดียนว่า “กลับไปอียิปต์เถอะ เพราะคนทั้งหมดที่ต้องการเอาชีวิตเจ้านั้นตายแล้ว”
20 โมเสสจึงให้ภรรยาและบรรดาลูกชายขึ้นลา แล้วเดินทางกลับไปยังแผ่นดินอียิปต์ พร้อมถือไม้เท้าของพระเจ้าไว้ในมือ 21 พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “เมื่อเจ้ากลับไปอียิปต์ จงทำสิ่งอัศจรรย์ทั้งหมดที่เราให้ไว้ในมือของเจ้าต่อหน้าฟาโรห์ แต่เราจะทำให้ใจของเขาแข็งกระด้าง เขาจึงจะไม่ยอมปล่อยประชาชนไป 22 เจ้าจงบอกฟาโรห์ว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ อิสราเอลเป็นลูกชายของเรา เป็นลูกคนโตของเรา 23 เราบอกเจ้าแล้วว่า “ปล่อยลูกของเราไป เพื่อเขาจะได้รับใช้เรา” แต่เจ้าปฏิเสธไม่ยอมปล่อยเขาไป ดูสิ เราจะฆ่าลูกชายคนโตของเจ้า’ ”
24 ระหว่างทาง ที่ที่พักแรมแห่งหนึ่ง พระยาห์เวห์มาพบโมเสสและหมายจะฆ่าเขา 25 ซิปโปราห์จึงเอาหินเหล็กไฟมาตัดหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศของลูกชาย แล้วโยนหนังส่วนนั้นลงตรงเท้า พลางพูดว่า “คุณเป็นเจ้าบ่าวแห่งเลือดของฉันจริง ๆ”
26 พระองค์จึงปล่อยเขาไป ตอนนั้นเธอจึงพูดว่า “เจ้าบ่าวแห่งเลือด” เนื่องจากการเข้าสุหนัต
27 พระยาห์เวห์ตรัสกับอาโรนว่า “ไปพบโมเสสในถิ่นทุรกันดาร”
เขาจึงไปพบโมเสสที่ภูเขาของพระเจ้า แล้วจูบเขา 28 โมเสสเล่าให้อาโรนฟังทุกถ้อยคำที่พระยาห์เวห์ตรัสเมื่อส่งเขามา และหมายสำคัญทั้งหมดที่พระองค์สั่งให้เขาทำ 29 โมเสสกับอาโรนไปเรียกผู้อาวุโสทั้งหมดของชาวอิสราเอลมารวมกัน 30 อาโรนเล่าทุกถ้อยคำที่พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสส และทำหมายสำคัญต่อหน้าประชาชน 31 ประชาชนก็เชื่อ เมื่อได้ยินว่าพระยาห์เวห์ได้มาดูแลชาวอิสราเอลและได้เห็นความทุกข์ของพวกเขา พวกเขาก็ก้มศีรษะลงนมัสการ
นี่เป็นร่างคำแปล โปรดส่งข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงมาที่ [email protected]