20
1 พระเจ้า*20:1 หลังคำว่า “พระเจ้า” ภาษาฮีบรูมีตัวอักษร 2 ตัวคือ “อาเลฟ ทาฟ” (อักษรตัวแรกและตัวสุดท้ายของอักษรฮีบรู) ไม่ได้ใช้เป็นคำ แต่เป็นเครื่องหมายทางไวยากรณ์ ตรัสถ้อยคำทั้งหมดนี้ว่า 2 “เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ผู้พาเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ ออกจากที่ที่เจ้าเป็นทาส
3 “อย่ามีพระอื่นใดนอกจากเรา
4 “อย่าทำรูปเคารพหรือรูปเหมือนของสิ่งใดที่อยู่บนฟ้าเบื้องบน บนแผ่นดินเบื้องล่าง หรือในน้ำใต้แผ่นดิน 5 อย่ากราบลงต่อสิ่งเหล่านั้นหรือรับใช้มัน เพราะเรา พระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า เป็นพระเจ้าผู้หวงแหนความภักดีของเจ้า เราลงโทษความผิดของบรรพบุรุษที่เกลียดเราไปถึงลูกหลานรุ่นที่ 3 และ 4 6 แต่เราแสดงความรักมั่นคงต่อผู้ที่รักเราและรักษาคำสั่งของเราเป็นพัน ๆ คน
7 “อย่าใช้พระนามของพระยาห์เวห์†20:7 คำ LORD หรือ GOD ที่เขียนด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมดมาจากภาษาฮีบรู יהוה คือ ยาห์เวห์ ยกเว้นเมื่อมีหมายเหตุระบุว่าเป็นรูปย่อ יה คือ ยาห์ พระเจ้าของเจ้าอย่างไม่สมควร‡20:7 หรือ อย่าเอ่ยพระนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าอย่างไร้ความหมาย เพราะพระยาห์เวห์จะถือว่าคนที่ใช้พระนามของพระองค์อย่างไม่สมควรมีความผิด
8 “จงระลึกถึงวันสะบาโตและรักษาวันนั้นให้ศักดิ์สิทธิ์ 9 เจ้าต้องทำงาน 6 วัน และทำงานทั้งหมดของเจ้าให้เสร็จ 10 แต่วันที่ 7 เป็นวันสะบาโตถวายแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ในวันนั้นห้ามทำงานใด ๆ ไม่ว่าเจ้า ลูกชาย ลูกสาว ทาสชาย ทาสหญิง สัตว์เลี้ยง หรือคนต่างถิ่นที่อาศัยอยู่ภายในประตูเมืองของเจ้า 11 เพราะใน 6 วันพระยาห์เวห์สร้างฟ้า แผ่นดิน ทะเล และทุกสิ่งในนั้น แล้วพักในวันที่ 7 เพราะฉะนั้นพระยาห์เวห์จึงอวยพรวันสะบาโตและทำให้วันนั้นศักดิ์สิทธิ์
12 “จงให้เกียรติพ่อและแม่ของเจ้า เพื่อเจ้าจะมีชีวิตยืนยาวในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าประทานให้
13 “อย่าฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา
14 “อย่าล่วงประเวณี
15 “อย่าขโมย
16 “อย่าเป็นพยานเท็จปรักปรำผู้อื่น
17 “อย่าโลภอยากได้บ้านของผู้อื่น อย่าโลภอยากได้ภรรยาของเขา ทาสชาย ทาสหญิง วัว ลา หรือสิ่งใด ๆ ที่เป็นของเขา”
18 ประชาชนทั้งหมดได้ยินเสียงฟ้าร้อง เห็นฟ้าแลบ ได้ยินเสียงแตร และเห็นภูเขามีควัน เมื่อเห็นเช่นนั้นพวกเขาก็ตัวสั่นและยืนอยู่ห่าง ๆ 19 พวกเขาพูดกับโมเสสว่า “ท่านพูดกับพวกเราเถอะ แล้วพวกเราจะฟัง แต่อย่าให้พระเจ้าพูดกับพวกเราเลย ไม่อย่างนั้นพวกเราจะตาย”
20 โมเสสบอกประชาชนว่า “อย่ากลัวเลย พระเจ้ามาเพื่อทดสอบพวกคุณ และเพื่อให้พวกคุณเกรงกลัวพระองค์อยู่เสมอ จะได้ไม่ทำบาป” 21 ประชาชนยังคงยืนอยู่ห่าง ๆ ส่วนโมเสสเข้าไปใกล้ความมืดทึบที่พระเจ้าอยู่
22 พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘พวกเจ้าได้เห็นด้วยตาตัวเองแล้วว่าเราได้พูดกับพวกเจ้าจากฟ้า 23 อย่าทำเทพเจ้าเงินหรือเทพเจ้าทองไว้เคียงข้างเราอย่างเด็ดขาด 24 จงทำแท่นบูชาดินสำหรับเรา แล้วถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและเครื่องบูชาเพื่อสันติของพวกเจ้า ทั้งแกะและวัวบนแท่นนั้น ในทุกแห่งที่เราจะให้พวกเจ้าระลึกถึงชื่อของเรา เราจะมาหาพวกเจ้าและอวยพรพวกเจ้า 25 ถ้าพวกเจ้าทำแท่นบูชาหินสำหรับเรา อย่าสร้างด้วยหินที่ตัดแต่งแล้ว เพราะถ้าใช้เครื่องมือกับหินเหล่านั้น พวกเจ้าจะทำให้แท่นนั้นแปดเปื้อน 26 และอย่าขึ้นแท่นบูชาของเราด้วยบันได เพื่อไม่ให้ส่วนลับของร่างกายพวกเจ้าถูกเปิดเผยเมื่อขึ้นไปบนแท่นนั้น’
*20:1 20:1 หลังคำว่า “พระเจ้า” ภาษาฮีบรูมีตัวอักษร 2 ตัวคือ “อาเลฟ ทาฟ” (อักษรตัวแรกและตัวสุดท้ายของอักษรฮีบรู) ไม่ได้ใช้เป็นคำ แต่เป็นเครื่องหมายทางไวยากรณ์
†20:7 20:7 คำ LORD หรือ GOD ที่เขียนด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมดมาจากภาษาฮีบรู יהוה คือ ยาห์เวห์ ยกเว้นเมื่อมีหมายเหตุระบุว่าเป็นรูปย่อ יה คือ ยาห์
‡20:7 20:7 หรือ อย่าเอ่ยพระนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าอย่างไร้ความหมาย
นี่เป็นร่างคำแปล โปรดส่งข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงมาที่ [email protected]