33
1 พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ออกเดินทางจากที่นี่ไปเถอะ เจ้ากับประชาชนที่เจ้าพาออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ จงขึ้นไปยังแผ่นดินที่เราสาบานไว้กับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบว่า ‘เราจะมอบแผ่นดินนั้นให้แก่เชื้อสายของเจ้า’ 2 เราจะส่งทูตไปนำหน้าพวกเจ้า และเราจะขับไล่ชาวคานาอัน ชาวอาโมไรต์ ชาวฮิตไทต์ ชาวเปริสไซต์ ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุสออกไป 3 จงขึ้นไปยังแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์ แต่เราจะไม่ขึ้นไปอยู่กับพวกเจ้า เพราะพวกเจ้าเป็นคนหัวแข็ง เกรงว่าเราจะเผาผลาญพวกเจ้าระหว่างทาง”
4 เมื่อประชาชนได้ยินข่าวร้ายนี้ พวกเขาก็ไว้ทุกข์ และไม่มีใครสวมเครื่องประดับ
5 พระยาห์เวห์เคยตรัสกับโมเสสว่า “จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘พวกเจ้าเป็นคนหัวแข็ง ถ้าเราขึ้นไปอยู่กับพวกเจ้าแม้เพียงชั่วขณะ เราก็จะเผาผลาญพวกเจ้าเสีย เพราะฉะนั้นตอนนี้จงถอดเครื่องประดับออก แล้วเราจะดูว่าจะทำอย่างไรกับพวกเจ้า’ ”
6 ชาวอิสราเอลจึงถอดเครื่องประดับของตนนับจากภูเขาโฮเรบเป็นต้นมา
7 โมเสสเคยเอาเต็นท์ไปตั้งไว้นอกค่าย ห่างจากค่ายมาก และเรียกเต็นท์นั้นว่า “เต็นท์นัดพบ” ใครก็ตามที่แสวงหาพระยาห์เวห์ก็ออกไปยังเต็นท์นัดพบซึ่งอยู่นอกค่าย 8 ทุกครั้งที่โมเสสออกไปยังเต็นท์ ประชาชนทุกคนก็ลุกขึ้นยืนที่ประตูเต็นท์ของตน และมองตามโมเสสจนเขาเข้าไปในเต็นท์ 9 เมื่อโมเสสเข้าไปในเต็นท์ เสาเมฆก็ลงมาตั้งอยู่ที่ประตูเต็นท์ และพระยาห์เวห์ก็ตรัสกับโมเสส 10 เมื่อประชาชนทุกคนเห็นเสาเมฆตั้งอยู่ที่ประตูเต็นท์ พวกเขาก็ลุกขึ้นนมัสการอยู่ที่ประตูเต็นท์ของตน 11 พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสหน้าต่อหน้า เหมือนคนพูดกับเพื่อนของตน แล้วโมเสสก็กลับเข้าค่าย แต่โยชูวาผู้รับใช้ของเขา บุตรของนูน ซึ่งยังเป็นหนุ่ม ไม่ได้ออกจากเต็นท์
12 โมเสสพูดกับพระยาห์เวห์ว่า “ดูสิ พระองค์บอกผมว่า ‘จงนำประชาชนพวกนี้ขึ้นไป’ แต่พระองค์ยังไม่ได้บอกเลยว่าจะส่งใครไปกับผม ทั้งที่พระองค์เคยตรัสว่า ‘เรารู้จักเจ้าถึงชื่อ และเจ้าเป็นที่พอใจของเรา’ 13 เพราะฉะนั้น ถ้าผมเป็นที่พอใจของพระองค์ ตอนนี้โปรดให้ผมรู้จักทางของพระองค์ เพื่อผมจะได้รู้จักพระองค์และยังคงเป็นที่พอใจของพระองค์ และโปรดระลึกด้วยว่าชนชาตินี้เป็นประชาชนของพระองค์”
14 พระองค์ตรัสว่า “ตัวเราเองจะไปกับเจ้า และเราจะให้เจ้าได้พัก”
15 โมเสสตอบพระองค์ว่า “ถ้าพระองค์ไม่ไปกับผม ก็อย่าพาพวกเราออกจากที่นี่เลย 16 เพราะจะมีอะไรแสดงให้คนอื่นรู้ว่าผมและประชาชนของพระองค์เป็นที่พอใจของพระองค์ ถ้าไม่ใช่เพราะพระองค์ไปกับพวกเรา? นั่นแหละจะทำให้ผมกับประชาชนของพระองค์แยกออกจากชนชาติทั้งปวงบนพื้นโลก”
17 พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “สิ่งที่เจ้าขอนี้เราก็จะทำ เพราะเจ้าเป็นที่พอใจของเรา และเรารู้จักเจ้าถึงชื่อ”
18 โมเสสพูดว่า “โปรดให้ผมเห็นความรุ่งโรจน์ของพระองค์เถิด”
19 พระองค์ตรัสว่า “เราจะให้ความดีงามทั้งหมดของเราผ่านไปต่อหน้าเจ้า และจะประกาศพระนามของพระยาห์เวห์ต่อหน้าเจ้า เราจะกรุณาผู้ที่เราจะกรุณา และจะเมตตาผู้ที่เราจะเมตตา” 20 พระองค์ตรัสอีกว่า “เจ้าจะเห็นหน้าของเราไม่ได้ เพราะมนุษย์จะเห็นเราแล้วมีชีวิตอยู่ไม่ได้” 21 พระยาห์เวห์ตรัสอีกว่า “ดูสิ มีที่แห่งหนึ่งอยู่ข้างเรา เจ้าจงยืนบนก้อนหินนั้น 22 เมื่อความรุ่งโรจน์ของเราผ่านไป เราจะให้เจ้าอยู่ในซอกหิน และจะใช้มือของเราปิดเจ้าไว้จนกว่าเราจะผ่านไป 23 แล้วเราจะเอามือออก เจ้าจะเห็นหลังของเรา แต่หน้าของเราจะไม่มีใครเห็น”
นี่เป็นร่างคำแปล โปรดส่งข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงมาที่ [email protected]