2
1 ทูตของพระยาห์เวห์ขึ้นจากกิลกาลไปยังโบคิม เขากล่าวว่า “เรานำพวกเจ้าออกจากอียิปต์และพามายังแผ่นดินที่เราสาบานว่าจะมอบให้บรรพบุรุษของพวกเจ้า เรากล่าวไว้ว่า ‘เราจะไม่มีวันละเมิดพันธสัญญาที่ทำกับพวกเจ้า 2 พวกเจ้าต้องไม่ทำพันธสัญญากับชาวแผ่นดินนี้ และต้องรื้อแท่นบูชาของพวกเขา’ แต่พวกเจ้าไม่ฟังเสียงของเรา ทำไมจึงทำเช่นนี้? 3 เพราะฉะนั้นเราจึงกล่าวว่า ‘เราจะไม่ขับไล่พวกเขาออกไปให้พ้นจากพวกเจ้า พวกเขาจะเป็นเสี้ยนหนามข้างกาย และเทพเจ้าของพวกเขาจะเป็นบ่วงดักพวกเจ้า’ ”
4 เมื่อทูตของพระยาห์เวห์กล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่ชาวอิสราเอลทั้งหมด ประชาชนก็ส่งเสียงร้องไห้ 5 พวกเขาตั้งชื่อสถานที่นั้นว่าโบคิม*2:5 “โบคิม” หมายถึง “ผู้ร้องไห้” และถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ที่นั่น 6 เมื่อโยชูวาให้ประชาชนแยกย้ายกันไป ชาวอิสราเอลแต่ละคนก็ไปยังมรดกของตนเพื่อเข้าครอบครองแผ่นดิน 7 ประชาชนรับใช้พระยาห์เวห์ตลอดชีวิตของโยชูวาและตลอดชีวิตของบรรดาผู้อาวุโสที่ยังมีชีวิตอยู่หลังโยชูวา คนเหล่านี้ได้เห็นกิจการอันยิ่งใหญ่ทั้งหมดที่พระยาห์เวห์ทรงทำเพื่ออิสราเอล 8 โยชูวาบุตรนูน ผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ เสียชีวิตเมื่ออายุหนึ่งร้อยสิบปี 9 พวกเขาฝังศพเขาไว้ในเขตมรดกของเขาที่ทิมนาทเฮเรส บนแถบภูเขาเอฟราอิม ทางเหนือของภูเขากาอัช 10 เมื่อคนรุ่นนั้นทั้งหมดไปอยู่กับบรรพบุรุษแล้ว คนอีกรุ่นหนึ่งก็เกิดขึ้นภายหลัง พวกเขาไม่รู้จักพระยาห์เวห์และไม่รู้ถึงสิ่งที่พระองค์ทรงทำเพื่ออิสราเอล 11 ชาวอิสราเอลทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์และปรนนิบัติบรรดาพระบาอัล 12 พวกเขาละทิ้งพระยาห์เวห์ พระเจ้าของบรรพบุรุษ ผู้ทรงนำพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ แล้วหันไปนับถือเทพเจ้าอื่นของชนชาติต่างๆ ที่อยู่รอบข้าง กราบไหว้เทพเจ้าเหล่านั้น และยั่วยุให้พระยาห์เวห์ทรงกริ้ว 13 พวกเขาละทิ้งพระยาห์เวห์ แล้วปรนนิบัติพระบาอัลและบรรดาพระอัชทาโรท 14 พระยาห์เวห์ทรงกริ้วอิสราเอล พระองค์ทรงมอบพวกเขาให้อยู่ในอำนาจของผู้ปล้นที่เข้าปล้นสะดม และทรงปล่อยให้พวกเขาตกอยู่ใต้อำนาจของศัตรูรอบด้าน จนพวกเขาไม่อาจต้านทานศัตรูได้อีก 15 ทุกครั้งที่พวกเขาออกไปรบ พระยาห์เวห์ทรงต่อต้านและทำให้พวกเขาประสบภัย ตามที่พระยาห์เวห์ตรัสและทรงสาบานไว้ พวกเขาจึงทุกข์ยากอย่างยิ่ง 16 พระยาห์เวห์ทรงตั้งผู้วินิจฉัยขึ้นมาช่วยพวกเขาให้พ้นจากอำนาจของผู้ปล้น 17 แต่พวกเขาไม่ฟังผู้วินิจฉัย กลับนอกใจไปหาเทพเจ้าอื่นและกราบไหว้เทพเจ้าเหล่านั้น พวกเขารีบหันออกจากหนทางที่บรรพบุรุษเคยดำเนิน คือการเชื่อฟังพระบัญญัติของพระยาห์เวห์ และไม่ทำตามแบบอย่างนั้น 18 เมื่อพระยาห์เวห์ทรงตั้งผู้วินิจฉัยขึ้น พระองค์สถิตกับผู้วินิจฉัยคนนั้นและช่วยพวกเขาให้พ้นจากอำนาจศัตรูตลอดชีวิตของเขา เพราะพระยาห์เวห์ทรงสงสารเมื่อได้ยินพวกเขาคร่ำครวญเนื่องจากถูกกดขี่ข่มเหง 19 แต่เมื่อผู้วินิจฉัยเสียชีวิต พวกเขาก็กลับไปประพฤติเสื่อมทรามยิ่งกว่าบรรพบุรุษ นับถือเทพเจ้าอื่น ปรนนิบัติและกราบไหว้เทพเจ้าเหล่านั้น พวกเขาไม่เลิกการกระทำหรือวิถีอันดื้อรั้นของตน 20 พระยาห์เวห์ทรงกริ้วอิสราเอลและตรัสว่า “เพราะชนชาตินี้ละเมิดพันธสัญญาที่เราบัญชาแก่บรรพบุรุษของพวกเขา และไม่ฟังเสียงของเรา 21 เราจะไม่ขับไล่ชนชาติใดๆ ที่โยชูวาทิ้งไว้เมื่อเขาเสียชีวิตให้ออกไปพ้นจากพวกเขาอีกต่อไป 22 เราจะใช้ชนชาติเหล่านั้นทดสอบอิสราเอลว่าจะรักษาหนทางของพระยาห์เวห์และดำเนินตามเหมือนบรรพบุรุษหรือไม่” 23 ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงทรงปล่อยชนชาติเหล่านั้นไว้ ไม่ได้รีบขับไล่ และไม่ได้มอบพวกเขาให้อยู่ในอำนาจของโยชูวา
นี่เป็นร่างคำแปล โปรดส่งข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงมาที่ [email protected]