17
1 “วิญญาณผมหมดสิ้น
วันเวลาของผมดับลง
หลุมศพพร้อมรอผม
2 มีแต่คนเยาะเย้ยอยู่กับผม
ตาผมเฝ้ามองการยั่วยุของพวกเขา
3 “ขอพระองค์วางหลักประกัน เป็นผู้ค้ำประกันข้าพเจ้าต่อพระองค์เอง
ใครจะจับมือตกลงกับข้าพเจ้า?
4 พระองค์ปิดใจพวกเขาไม่ให้เข้าใจ
จึงจะไม่ยกพวกเขาขึ้น
5 คนที่กล่าวโทษเพื่อนเพื่อเอาทรัพย์
แม้แต่ตาของลูกเขาก็จะมืดดับ
6 “แต่พระองค์ทำให้ผมกลายเป็นขี้ปากของผู้คน
พวกเขาถ่มน้ำลายใส่หน้า
7 ตาผมมัวเพราะความเศร้า
ร่างกายทุกส่วนเป็นเหมือนเงา
8 คนซื่อตรงจะตกตะลึงกับเรื่องนี้
คนบริสุทธิ์จะลุกขึ้นต่อต้านคนไม่ยำเกรงพระเจ้า
9 แต่คนเที่ยงธรรมจะยึดมั่นในทางของตน
คนมือสะอาดจะแข็งแรงขึ้นเรื่อยๆ
10 ส่วนพวกคุณทุกคน กลับมาเถอะ
ผมจะไม่พบคนมีปัญญาในหมู่พวกคุณเลย
11 วันเวลาของผมผ่านไปแล้ว
แผนของผมพังลง
ความคิดในใจก็เช่นกัน
12 พวกเขาเปลี่ยนกลางคืนเป็นกลางวัน
พูดว่า ‘แสงใกล้มาแล้ว’ ทั้งที่ยังมืด
13 ถ้าผมหวังให้เชโอล*17:13 เชโอลคือที่อยู่ของคนตายเป็นบ้าน
ถ้าปูที่นอนในความมืด
14 ถ้าผมบอกความเน่าเปื่อยว่า ‘ท่านเป็นพ่อของผม’
บอกหนอนว่า ‘แม่ของผม’ และ ‘พี่น้องหญิงของผม’
15 แล้วความหวังของผมอยู่ที่ไหน?
ใครจะเห็นความหวังของผม?
16 มันจะลงไปกับผมสู่ประตูเชโอล†17:16 เชโอลคือที่อยู่ของคนตาย
หรือเราจะลงสู่ฝุ่นด้วยกัน?”
นี่เป็นร่างคำแปล โปรดส่งข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงมาที่ [email protected]