ข่าวดีตามคำบอกเล่าของ
มาระโก
1
1 จุดเริ่มต้นของข่าวดีเรื่องพระเยซูคริสต์ พระบุตรของพระเจ้า
2 ตามที่เขียนไว้ในหนังสือของบรรดาผู้เผยพระวจนะว่า
“จงดู*1:2 คำว่า “จงดู” มาจากคำว่า “ἰδοὺ” มีความหมายว่า มองดู สังเกต ให้ความสนใจ มองเห็น หรือเพ่งดู และมักใช้เป็นคำอุทาน เราส่งผู้ส่งสารของเราไปก่อนเจ้า
เขาจะเตรียมทางไว้ให้เจ้า✡1:2 มาลาคี 3:1
3 มีเสียงของผู้หนึ่งร้องในถิ่นทุรกันดารว่า
‘จงเตรียมทางขององค์พระผู้เป็นเจ้า
จงทำทางของพระองค์ให้ตรง!’ ”✡1:3 อิสยาห์ 40:3
4 ยอห์นมาทำพิธีบัพติศมา†1:4 หรือ จุ่มลงในน้ำ ในถิ่นทุรกันดาร และประกาศเรื่องการรับบัพติศมาแห่งการกลับใจเพื่อรับการยกโทษบาป 5 ผู้คนจากทั่วแคว้นยูเดียและชาวเยรูซาเล็มทั้งหมดพากันออกไปหายอห์น พวกเขารับบัพติศมาจากเขาในแม่น้ำจอร์แดน และสารภาพบาปของตน 6 ยอห์นสวมเสื้อขนอูฐ คาดเข็มขัดหนังที่เอว และกินตั๊กแตนกับน้ำผึ้งป่า 7 เขาประกาศว่า “ผู้ที่จะมาภายหลังข้าพเจ้ามีอำนาจยิ่งกว่าข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่คู่ควรแม้แต่จะก้มลงแก้สายรัดรองเท้าแตะของเขา 8 ข้าพเจ้าให้พวกท่านรับบัพติศมาใน‡1:8 คำกรีก (en) ที่แปลตรงนี้ว่า “ใน” ในบางบริบทอาจแปลว่า “ด้วย” ได้เช่นกัน น้ำ แต่เขาจะให้พวกท่านรับบัพติศมาในพระวิญญาณบริสุทธิ์”
9 ในเวลานั้น พระเยซูมาจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี และรับบัพติศมาจากยอห์นในแม่น้ำจอร์แดน 10 ทันทีที่ขึ้นจากน้ำ พระองค์เห็นสวรรค์แยกออก และเห็นพระวิญญาณลงมาบนพระองค์เหมือนนกพิราบ 11 แล้วมีเสียงมาจากฟ้าว่า “เจ้าเป็นบุตรของเราที่เรารัก เราพอใจในตัวเจ้าอย่างยิ่ง”
12 ทันใดนั้น พระวิญญาณผลักดันพระองค์ออกไปยังถิ่นทุรกันดาร 13 พระองค์อยู่ที่นั่นในถิ่นทุรกันดารสี่สิบวัน ถูกซาตานทดลอง อยู่ท่ามกลางสัตว์ป่า และเหล่าทูตสวรรค์คอยรับใช้พระองค์
14 หลังจากยอห์นถูกจับกุมแล้ว พระเยซูมายังแคว้นกาลิลี ประกาศข่าวดีเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า 15 และกล่าวว่า “เวลาที่กำหนดไว้มาถึงแล้ว และอาณาจักรของพระเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว! จงกลับใจและเชื่อข่าวดี”
16 ขณะที่เดินเลียบทะเลกาลิลี พระองค์เห็นซีโมนกับอันดรูว์ซึ่งเป็นพี่น้องกัน กำลังทอดแหอยู่ในทะเล เพราะทั้งสองเป็นชาวประมง 17 พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “ตามเรามา แล้วเราจะทำให้พวกท่านเป็นชาวประมงที่จับคน”
18 พวกเขาทิ้งแหทันทีแล้วตามพระองค์ไป
19 เมื่อเดินต่อไปอีกเล็กน้อย พระองค์เห็นยากอบลูกของเศเบดีกับยอห์นซึ่งเป็นพี่น้องกัน ทั้งสองอยู่ในเรือกำลังซ่อมแห 20 พระองค์เรียกทั้งสองทันที พวกเขาจึงทิ้งเศเบดีบิดาของตนไว้ในเรือกับพวกลูกจ้าง แล้วตามพระองค์ไป
21 พวกเขาเข้าเมืองคาเปอรนาอุม พอถึงวันสะบาโต พระเยซูก็เข้าไปในสถานที่ประชุมของชาวยิวและสอนทันที 22 ผู้คนต่างประหลาดใจในคำสอนของพระองค์ เพราะพระองค์สอนพวกเขาอย่างผู้มีอำนาจ ไม่เหมือนพวกอาลักษณ์ 23 ทันใดนั้น ในสถานที่ประชุมของพวกเขามีชายคนหนึ่งซึ่งมีวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์อยู่ในตัว เขาร้องออกมาว่า 24 “อา! ท่านมายุ่งอะไรกับพวกเรา เยซูชาวนาซาเร็ธ? ท่านมาเพื่อทำลายพวกเราหรือ? ข้ารู้ว่าท่านเป็นใคร ท่านคือผู้บริสุทธิ์ของพระเจ้า!”
25 พระเยซูตำหนิวิญญาณนั้นว่า “เงียบ! ออกมาจากเขา!”
26 วิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์ทำให้ชายคนนั้นชัก ร้องเสียงดัง แล้วออกมาจากเขา 27 ทุกคนต่างตกตะลึงจนถามกันว่า “นี่อะไรกัน? เป็นคำสอนใหม่หรือ? เขามีอำนาจสั่งแม้แต่วิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์ และพวกมันก็เชื่อฟังเขา!” 28 ข่าวเรื่องพระองค์แพร่ไปทันทีทั่วทุกแห่งในแคว้นกาลิลีและบริเวณโดยรอบ
29 ทันทีที่ออกจากสถานที่ประชุมของชาวยิว พวกเขาก็ไปบ้านของซีโมนและอันดรูว์ พร้อมกับยากอบและยอห์น 30 แม่ยายของซีโมนนอนป่วยเป็นไข้ และพวกเขาบอกพระเยซูเรื่องนางทันที 31 พระองค์เข้าไปจับมือนางและพยุงให้ลุกขึ้น ไข้ก็หายจากนางทันที§1:31 NU ไม่มีคำว่า “ทันที” แล้วนางก็คอยรับใช้พวกเขา
32 พอถึงเวลาเย็น หลังดวงอาทิตย์ตก ผู้คนพาคนป่วยทุกคนและคนที่ถูกปีศาจสิงมาหาพระองค์ 33 คนทั้งเมืองมารวมกันที่หน้าประตู 34 พระองค์รักษาคนจำนวนมากที่ป่วยด้วยโรคต่าง ๆ และขับปีศาจออกไปหลายตน พระองค์ไม่ยอมให้ปีศาจพูด เพราะพวกมันรู้จักพระองค์
35 เช้าตรู่ขณะที่ยังมืดอยู่ พระองค์ลุกขึ้น ออกไปยังที่เปลี่ยว และอธิษฐานอยู่ที่นั่น 36 ซีโมนกับคนที่อยู่กับเขาออกตามหาพระองค์ 37 เมื่อพบพระองค์แล้ว พวกเขาบอกว่า “ทุกคนกำลังตามหาท่านอยู่”
38 พระองค์ตอบว่า “ไปที่อื่นกันเถอะ ไปยังเมืองใกล้เคียง เพื่อเราจะได้ประกาศที่นั่นด้วย เพราะที่เราออกมาก็เพื่อการนี้” 39 พระองค์จึงไปทั่วแคว้นกาลิลี ประกาศตามสถานที่ประชุมของชาวยิวและขับปีศาจออก
40 คนเป็นโรคเรื้อนคนหนึ่งมาหาพระองค์ คุกเข่าลงและวิงวอนว่า “ถ้าท่านเต็มใจ ท่านก็ทำให้ข้าพเจ้าสะอาดได้”
41 พระเยซูรู้สึกสงสาร จึงยื่นมือแตะเขาและกล่าวว่า “เราเต็มใจ จงสะอาด” 42 เมื่อพระเยซูกล่าวเช่นนั้น โรคเรื้อนก็หายจากเขาทันที และเขาก็สะอาด 43 พระองค์กำชับเขาอย่างเข้มงวด แล้วให้เขาออกไปทันที 44 โดยกล่าวว่า “อย่าบอกเรื่องนี้กับใคร แต่จงไปแสดงตัวต่อปุโรหิต และถวายสิ่งที่โมเสสสั่งไว้สำหรับการชำระตัวของเจ้า เพื่อเป็นพยานแก่พวกเขา”
45 แต่ชายคนนั้นออกไปแล้วเริ่มประกาศและเล่าเรื่องนี้ออกไปอย่างกว้างขวาง จนพระเยซูไม่สามารถเข้าเมืองอย่างเปิดเผยได้อีก แต่ต้องอยู่นอกเมืองตามที่เปลี่ยว ผู้คนจากทุกแห่งก็พากันมาหาพระองค์
*1:2 1:2 คำว่า “จงดู” มาจากคำว่า “ἰδοὺ” มีความหมายว่า มองดู สังเกต ให้ความสนใจ มองเห็น หรือเพ่งดู และมักใช้เป็นคำอุทาน
✡1:2 1:2 มาลาคี 3:1
✡1:3 1:3 อิสยาห์ 40:3
†1:4 1:4 หรือ จุ่มลงในน้ำ
‡1:8 1:8 คำกรีก (en) ที่แปลตรงนี้ว่า “ใน” ในบางบริบทอาจแปลว่า “ด้วย” ได้เช่นกัน
§1:31 1:31 NU ไม่มีคำว่า “ทันที”
นี่เป็นร่างคำแปล โปรดส่งข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงมาที่ [email protected]